Bağımsız Sinema Bloğu

En Güzel Yeri : Holy Motors / Kutsal Motorlar

2015-03-30T01:02:00.002+03:00

Yönetmenliğini Leos Carax 'nın yaptığı Holy Motors ( 2012 ) yani Kutsal Motorlar filminin En İyi Yeri' ni sizin için seçtik. Bu sahnedeki müziğin orijinali aslında R.L. Burnside-Let My Baby Ride lakin filmde kullanılan versiyonda bu şarkıyı Doctor L çok farkı bir enstrümanla coverlamış. İyi seyirler..

En İyi Yeri

Bu da orijinal versiyonu R.L. Burnside-Let My Baby Ride

En Güzel Yeri : Ucurtmayi Vurmasinlar

2015-03-29T01:58:00.001+02:00

Uçurtmayı Vurmasınlar; Küçük Barış'ın gözünden esaretin,duvarın,sevginin ve özgürlüğün hikayesi. 1989 yılında Türkiye' nin ilk oscar adayı olan film Tunç Başaran tarafından çekildi. Hem konusu hem de Barış rolünde Ozan Bilen' in muhteşem oyunculuğuyla akıllara yer eden filmin En Güzel Yeri' ni seçtik.

Yasujiro Ozu' nun Ilk Uzun Metrajli Filmi : Gakusei romance: Wakaki hi / Days of Youth/ Genclik Günleri 1929

2015-03-26T01:13:00.003+02:00

Yasujirō Ozu (小津安二郎 Ozu Yasujirō , 12 Aralık 1903 – 12 Aralık 1963)

Japon Sineması'nın atası sayılabilecek yönetmen Yasujiro Ozu 50'yi aşkın film yönetmiştir. Akira Kurosawa' nın da hocası olan Ozu' nun sineması iki döneme ayrılır. Birinci dönem gençlik yılları olan 1930'lerin öncesi ve savaş sonrası dönem olarak da 1930 ların sonrası. İlk döneminde daha çok komedi ağırlıklı filmler çeken Ozu, savaştan sonra sine-i millet diyerek daha ciddi konulara yönelmiş ve tabir-i caiz ise minimalist sinemanın dibine vurmuştur. Sinemasından Nuri Bilge Ceylan 'da dahil bir çok yönetmen etkilenmiştir ve yine bir çok yönetmen onu gelmiş geçmiş en iyi sinemacı diye nitelendirir. Akira Kurosawa'nın bir gözü Hollywood'a bakıyor olsa da Ozu bu yanılgıdan kendini ikinci döneminde sıyırmış ve sinemasını en minimal hale getirmeyi başarmıştır. Özellikle son filmlerinde görebileceğiniz bu '' Sinemada Sadeleştirme Hareketi ''filmlerini adeta bir görsel Haiku' ya çevirmiştir. Filmlerinde genellikle aynı konuyu aynı oyuncularla çeken Ozu bir dönemden sonra sadece Yastık Açısı ( Tatami Açısı - Japoncada Tatami yastık anlamına gelmektedir ve kamera yastık yüksekliğinde konumlandırılmaktadır. ) diye adlandırabileceğimiz kamera açısıyla çekmiştir.

Çektiği ilk 7 film ne yazık ki kayıptır. Size bugün izleteceğimiz Gakusei romance: Wakaki hi / Days of Youth/ Gençlik Günleri iki üniversite öğrencisi arasında geçen bir komedi filmi. Yönetmenin bulunan ilk filmi olması özelliğinin yanı sıra kendisinin ilk uzun metraji filmi olma özelliğini de korumaktadır. ( E haliyle kendisinin ilk filmi olduğu için ilk filmi özelliğini korumaya bundan sonra da devam edecektir diye umut ediyoruz neyse ) İyi seyirler dileriz.

Önemli Not: Türkçe altyazı özelliği için ( İngiliz iseniz tabi ingilizce için, Japon iseniz bir şey yapmanıza gerek yok ) videodaki çark simgesini tıklatıp Turkish seçeneğini işaretleyin.

Film :

Gençlik Günleri/Days of Youth/ Wakaki hi/ 1929

Sessiz . Siyah&Beyaz. 103 Dakika

Shochiku Kamata Studio

Yönetmen
Yasujiro Ozu

Senaryo
Fushimi Akira
Yasujiro Ozu

Kamera
Mohara Hideo
Atsuta Yuharu

Oyuncular
Yuji Ichiro (Watanabe Bin)
Saito Tatsuo (Yamamoto Shuichi)
Matsui Junko (Chieko)
Iida Choko (Chieko' nun Teyzesi)
Sakamoto Takeshi (Profesör)
Okuni Ichiro (Profesör Anayama)
Himori Shinichi (Hatamoto)
Ryu Chishu (Öğrenci)

34.Istanbul Film Festivali Basliyor

2015-03-23T18:23:00.001+02:00

34. İstanbul film festivali başlıyor nisan ayında henüz biletler satışa çıkmadı, yani hala vaktiniz var film değerlendirmelerini yapmak için. Ben de kendi ilk 5 filmimi seçtim. Onlarla ilgili kısa kısa yazıp, sizlere neden bu filme bilet almalısınız cevabını vereceğim ya da vermeyeceğim göreceğiz. Ve Başlıyoruz.

İlk film ‘Everything will be fine’ öncelikle şunu söylemeliyim ki bu film seçmem de film isminin de etkisi olduğunu söylemeliyim. Yani bu aralar böyle bir cümleye ihtiyacım var. Neyse eğer filme dönecek olursak, filmin yönetmeni çok iyi bir belgeselci olan Wim Welders. Bueno vista social club (1999) ve pina (2011) gibi çok ama çok ünlü filmleri oskar adaylıkları mevcut. Film 3 boyutlu olarak çekilmiş bu film, ölümlü bir kaza ve bununla beraber oluşan travmayı anlatmakta. Acaba bu travmayı nasıl atlatacaktır?

Bir diğer film ‘Elser-13 Minutes’ bu filmi seçerken de yine her zaman olduğu gibi hiç objektif davranmadım. Hitler’e suikast girişimini ve hitler’in bu girişimden kurtuluşu anlatan film Oliver Hirscbiegel tarafından çekilmiş. Bu ismi ise yine bir Nazi diktasını anlatan ‘Düşüş’ filmiyle hatırlıyoruz.

Üçüncü filmimiz ‘While we’re young’ Yönetmen Noah Baumbach’ın son filmini gerçekten çok merak ediyorum. Bir önceki ve muhteşem filmi ‘Frances Ha’ nın ardından yine insan ilişkilerini derinden izleyen bir film olduğu, ayrıca Naomi Watts ve Ben Stiller’ın başrolde yer aldığını belirtmeliyim.

Son film ‘Zero Motivation’ antidepresan başlığı altında festivalde yer alan filmlerden bir tanesi. Ancak yarışma filmi olmaması, kötü olduğu anlamına gelmemekte çünkü birçok festivalden ödülle ayrılmış bir film. Yönetmenliğini ve senaryosunu Talya Lavie’nin üstlendiği bu film güzel vakit geçirmek isteyenlere tavsiye edilir.

YAZAN : Free Walker

Hayvan İstismarı Yapılan 20 Film

2015-03-21T21:02:00.000+02:00

Hayvanların dünyasında ekonomik ya da kişisel çıkarlar yoktur ya da herhangi bir hayvan sosyal hayatı içinde şöhret olmaya ihtiyaç duymaz. Film sektöründe kendisine bir ödül hedefleyen hayvan olduğunu da sanmıyorum. Soruyorum “Ne uğruna ve ne hakla?'' Hayvanların film setlerinde kötü şartlara maruz kalmaması için American Humane Association (AHA) çekim sürecinde filmlerde monitor olarak yer almaktadır.

Lakin Aha film amacıyla kullanılan tüm hayvanları değil, sadece filmde yer alan hayvanların zarar görüp, görmediğine bakıyor. Yani filmde yer alan hayvanlarsa ancak çekim sırasında ölür veya yaralanırsa, hayvana zarar verilmiştir olarak kabul ediliyor.

Hayvanların yoğun olarak kullanıldığı filmlerin hayvanlarla ilgili çalışmalar yapan dernekleri ve kampanyaları maddi olarak desteklediği iddiası ve AHA'nın zarar görmüş hayvanlara rağmen bazı filmlere "Bu filmde hayvanlar zarar görmemiştir" kredisi vermesi kafalarda soru işaretlerine yol açıyor.

Ekolojik dengede tüm canlıların eşit olduğuna inanan biri olarak setlerde telef olan yüzlerce hayvan var ve keyifle izlenen bu filmlerden bazılarına göz atalım dedim.

　

1 - The Charge Of The Light Brigade ( 1936)

20’den fazla at film setindeki kötü şartlar yüzünden ötenazi yapılarak öldürülmüş.

2. Ben-Hur (1959)

Yönetmen koltuğunda William Wyler bulunurken ,baş rollerinde , Charlton Heston , Stephen Boyd ve Haya Harareet bulunuyor. Film tam 11 oscar ödülüne sahip bu ödüllere en iyi yönetmen ve en iyi erkek oyuncu da dahil. 11 Oscar ve bir katliam, Ben Hur'un çekimleri 100 atın ölümüne yol açmış.

3 - Andrei Rublev (1966)

Bir çok çarpıcı sahnesi olan filmin asker tarafından mızraklanan at sahnesinde at gerçekten öldürülür. Atın sakat olduğu ve ertesi gün mezbahada kesileceği raporlanmıştır

4 - Apocalypse Now (1979)

Meşhur filmde kurban edilen manda gerçekten kurban edilmiş.

5 - Heaven’s Gate (1980)

Filmde hayvanlara yapılan akıl almaz işkenceler var. İddialardan bazıları; inekler aktörlerin sahte kan ihtiyacını karşılamak için kesildi, 4 at çatışma sahnelerinde öldürüldü, sahnede kullanım amacıyla ineklerin iç organları deşildi. Tek kelimeyle sanat değil barbarlık!

6 - Cannibal Holocaust ( 1980 )

Filmde bir çok hayvan katledilmiş.

7 - The Adventures of Milo and Otis (1986)

Onlarca kedi öldürülmüş, bir kedinin sakat rolü yapması gerektiğinden patisi kırılmış!

8 - Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003)

Gore Verbinski 'nin Siyah İncilerinin laneti okyonus canlılarının üstüne olmuş. Filmde uygulanan sualtı patlamalarında ufak çapta bir katliam yapılmış.

9 - Manderlay (2005)

Filme ölü bir eşek gerektiğinden bir eşek yönetmen Lars Von Trier tarafından satın alınıp öldürülmüş, savunması ise eşeğin yaşasaydı kötü şartlarda yaşayacağı olmuş.

10 - Flicka (2006)

Çekimler sırasında iki at hayatını kaybetmiş.

11 - Eight Below (2006)

Frank Marshall'ın Antartika'da çektiği Disney yapımı filmde bir köpek diğer iki köpekle kavgaya tutuştuğu için eğitmeni tarafından diyaframına defalarca yumruk yemiş.

12 - Failure to Launch (2006)

Türü romantik komedi, bir maymunun taşınırken ezilerek ölmesi trajedi.

13 -There Will Be Blood (2007)

Paul Thomas Anderson yönetmenliğini yaptığı iki Oscar'lı filmde onlarca atın kolik sancısı çekerek öldüğü bildirilmiş.

14 -The Chronicles of Narnia: Prince Caspian (2008)

YönetmenliğiniAndrew Adamson'ın yaptığı filmde 14 at yaralanmış.

15 - Snow Buddies (2008)

Filmin konusunun yavru köpeklerin yetiştirilip kızak köpeği olması sebebiyle ekip elinin altında bolca köpek yavrusu bulunsun diye onlarca yavruyu vaktinden önce annelerinde ayırmış.Çoğu hastalanmış ve maalesef beş tanesi hayatını kaybetmiş.

16 - Speed Racer (2008)

Filmde oynayan şempanze çekim esnasında aktörü ısırdığı için dövülerek cezalandırılmış.

　

17 - The Grey (2011)

Kurtların vahşi doğal yaşamlarını rahatsız edici bir imaj çizerek veren bu filmde avcılar tarafından vurulan 4 ölü kurdun iki tanesi fimde kullanılmış, diğer ikisi ise ekip tarafından yenilmiş.

18 - Zookeper (2011)

Filmin yıldızı sevimli zürafa kapatıldığı kafesin brandalarını kemirdiği için kafesinde ölmüş.

19 - Life of Pi (2012)

Filmin starı bengal kaplanımız suda ölümle burun buruna gelmiş.

20 - The Hobbit: An Unexpected Journey (2012)

Peter Jackson'ın yönettiği serinin bu filminde 27 hayvanın susuzluktan ve yorgunluktan telef olduğu rapor edilmiş. Film ekibinin hiçbir hayvan eziyet görmedi itirazına karşılık bir Peta üyesi tarafından arzu edilidiği gibi durmadığı için 3 saat boyunca ayakları bağlanmasından dolayı yaralar oluşan bir at dahi olduğu iddia edilmiş.

　

　

Curfew 2012 Kısa Film

2015-03-18T20:35:00.004+02:00

Curfew 2012 yapımı Shawn Christensen'in yazıp yönettiği ve aynı zamanda oynadığı Oscar ödüllü kısa film.19 dakikalık kısa filme nasıl bu kadar derin ve çarpıcı bir hikaye sığdırılır bize gösteriyor. Shawn Christensen'in ölümünü ertelemesi ile film gittikçe anlam kazanıyor.Yaşına rağmen mükemmel bir oyunculuk performansı sergileyen Fatima Ptacek (Sophie)'ı atlamamak lazım.Iki kardeş arasındaki kopukluğu ve uzaklaşmanın ele alındığı, gerek kurgusuyla, gerek müzikleriyle bizde hiç bitmesin hissi uyandıran bu kısa film meşhur bowling sahnesiyle hafızalara kazındı.Bonus olarak yönetmen 2014’de uzun metrajli halini bkz: Before I Disappear’i cekti.Ben hızımı alamadım izlerim diyenlere hediyemiz olsun.

Yazar: Zeze

Yapımı : 2012 - ABD
Tür : Dram , Kısa Film
Süre: 19 Dak.
Yönetmen : Shawn Christensen
Oyuncular : Fatima Ptacek , Shawn Christensen , Kim Allen , Dana Segal , Kirsten Holly Smith
Senaryo : Shawn Christensen
Yapımcı : Mara Kassin , Andrew Napier

Mommy 2014

2015-03-18T20:18:00.004+02:00

Sepetinde genç yaşına rağmen şimdiden yazıp yönettiği dört film bulunduran Kanadalı yönetmen Xavier Dolan'ın beşinci filmi Mommy 2014 Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülüyle taçlandırılmış. Gösterimin sonunda 10 dakika boyunca ayakta alkışlandığını göze alırsak “taçlandırılmış” kelimesi hafife alınmasın.

Mommy anne ve şiddete eğilimli hiperaktif oğlunun hikayesi, film üç karakter üzerinden ilerliyor sanki diğer karakterler flu ve dışlanmış. Kendi içlerinde iyi kötü bir ahengi yakalayan anne ve oğulun hayatına tıkandıkları bir noktada muhtemel bir travma sonrası konuşma zorluğu çeken öğretmen komşuları Kyla eşlik etmeye başlıyor. Annesi Diane'e duyduğu büyük sevgi ve kontrol edemediği öfkesiyle ilk izlenimlerini edindiğim Steve film ilerledikçe iç cızlatan bir sempati duymama yol açtı. Üçlünün kendi sorunlarını birbirlerinin sorunlarıyla bir bakıma onarmaları umutsuz bir tablonun içinde bile neşe ve umudu hissetmenize yol açıyor. Özellikle Steve'in elleriyle filmin kadrajını açtığı sahne ve bu sahnenin vurguladığı ferahlık dikkatsiz gözlerden bile kaçmayacak bir detay. Diane'nin klasik fedakar anne imajından çok uzak bir imajla fedakar anne hissiyatını da vermiş olduğunu belirteyim. Üç karakterin birbirleriyle olan ilişkilerinin yoğunluğu filmi kalabalıklaştırmış ama yine de yavaş ilerleyen bir film, uyarmadı demeyin.

Filmin ilk sahnelerinde Steve'in devletin ellerinde olması gerektiğini savunan bir yetkilinin “İnsanları sevmek onları kurtarmaya yetmez” repliğine karşılık belki tek başına yetmez ama sevgisiz yapılabilecek tüm profosyenel yardımlar da beyhude olacaktır demek istiyorum.

Yazar : Trillian

Yapımı : 2014 - Fransa , Kanada
Tür : Dram
Süre: 140 Dak.
Yönetmen : Xavier Dolan
Oyuncular : Suzanne Clément , Antoine-Olivier Pilon , Anne Dorval , Patrick Huard , Alexandre Goyette
Senaryo : Xavier Dolan

Beyaz Perdede, İdeoloji, Psikanaliz ve Sinematik Aparat Üçlemi

2015-03-18T18:56:00.000+02:00

Psikanalizin ideoloji üzerinde etkisi azımsanacak seviyede etkilidir. Zira oluşum itibariyle iki olgu da farklı dönemlerde ortaya çıkmıştır. Psikanalizin ortaya atılışıyla, meydana çıkarılan ideolojilerin oluşum dönemleri birbiri üzerine eklentili bir biçimdedir. Toplumsallaşmanın süregeldiği ideolojiler üzerine sonradan eklenen psikanaliz, yerini bazı ideolojiler tarafında somut ve sağlam bir temelde edinememiştir. Nitekim Frankfurt okulunun çeşitli çalışmaları arasında bulunan; psikanaliz ve marksizmi birleştirme çabaları nihai günde pek de sağlam bir praksiste bulunamadı. W. Reıch, Erıc Fromm gibi marksist Psikanalistlerin kuramlarında saplı kalan psikanaliz ‘bilimi’ kimi radikal marksist aydınları tarafından soyut ya da toplumculuğa karşı bir tutum olduğu gerekçesiyle ilgi ve alakaya alınmadı. Parti olarak Sovyetlerin aydın kesime olan alakası, psikanalizin bir nevi ikinci planda kalmasına sebebiyet verdi. Tabi burada marksist psikanalistlerin de çalışmalarının yetersizliği gözardı edilemez. Sonuç olarak marksizmin toplumu diyalektik materyalizmle ele alışı ve Freud’un ayakları yere basan kuvvetli dayanaklarının olmaması da psikanalizi materyal bilim yani bilimsel ideolojiler yanında zayıf bırakmıştı. Bu zayıflığı Freud’un metod eksikliğine bağladığımızda Freud’un Marksizme pek alakadar olmadığı, kesin ve gerçekti. Bu kesin ve gerçeklik, Freud’un ‘Ruh çözümlemesine yeni giriş konferansları’ adlı kitabına kadar geçerliliğini yitirir. Psikanalizin ikinci kuşağı olarak adlandırılan Erıch Fromm, W.Reich, S.Bernfeld, P.Federn gibi solcu yazarlar, sosyal demokrat ve komünist hareketler içinde gelişen süreci inceleyerek bu sosyal süreçlerin marksist analiziyle Freudyen analizi birleştirme yoluna giderek bir sosyal psikoloji oluştururlar. Yarattıkları oluşum şöyledir: Marksist sınıf teorisi çeşitli sosyal grupların hayat koşullarını analiz etmek için gerekli araçları sağlar; bu koşullar ve inananların beklentileriyle korkularına ışık tutan, onları açıklığa kavuşturan bilinçdışı bilimi sayesinde çeşitli olaylara katılan insanların ruhsal durumunu tanımlamak mümkün olur. Reıch’in çalışmaları sonucu ortaya attığı ‘ataerkil’ sistem, psikanaliz ve marksist çevrede pek ilgi görmez. Bu ilgi ikinci dünya savaşında F. Adorno tarafından tekrar elealınarak teori birleşimi öncekinden daha ilgiyle karşılanır. Yalnız psikanalizin, ideoloji üzerinde oluşturulmaya çalışıldığı etki birbirinden farklı temellere dayanır. Bu temeller en sağlam dayanağını, Lacan’ın psikanalizi tekrar sorgulamasından ve Althusser’in Marx’ı yeniden gözden geçirmesiyle farklı bir perspektif kazanır. Bu kazanımlar kendilerini 21.yüzyılda inanç sistemlerinde ve çeşitli sosyal simgelerde ideal olanda kendini gösterir. Tabi ki de soruya makro bakarsak, faşizm gibi bir ideolojinin – kabaca bakıldığında Stalin dönemi Sovyet’leri de dahil - idealistlerine psikanalizin bakış açısı tamamen, tedaviye muhtaç narsist, sadist hastalığa kapılmış bireylerin oluşturduğu bir ideoloji olarak bakar. Ya da bu benim kişisel bir kanımdır. Nitekim bu noktayı farkeden Althusser, Lacan’ın dil bilimsel psikanaliz teorisini bir kenara bırakarak, devletin ideolojik aygıtlarını ön plana çıkarır. Althusser’in bu çalışmaları yarım kalsa da gerçekçi ya da fantastik bir şekilde medya, - birinci öneme sahip dilde söylersek -, ‘sinemada’ ele alınır. İkinci dünya savaşı sonrasında edebi manada baktığımızda Camus, Sartre gibi büyük yazarların eserleri bir buhranı ve özneyi sorgulamayı bilinçaltı düzeyinde ele alarak anlatırlar. Savaş sonucu blokların oluşması ve soğuk savaşın yarattığı devamlı gelişim, ve mutluluğa kaçış, ister istemez bazı özneleri ( ideoloji, kültür, yaşam biçimi, edinilmiş düşünceleri) tekrardan ele almayı gerekli kıldı. İki kutbun zıt ideolojileri aygıtları kullanım olarak pek farklı şekillere soktu. Bir kutupta sıkı denetime alınan iletişim aygıtları diğer tarafta devamlı özgürlüğe, mutluluğa, bireye kendini fark ettirmeye itti. Doğu blokunun denetciliği ve partinin ‘revizyonculuğu’ bireylerin ve sanatçıların batıda olan özgürlüğe ve liberalliğe çağırdı. Bir şekilde doğudan batıya göç eden yazar ve sanatçı kitlesi bastırılmış ifadelerini dışa vurmasıyla batıda yarattığı özneleri, sükse ya da farklı bir popülerlik kazandı. Savaş buhranlarından sıyrılmaya çalışan kitleler ya da bireyler batıyı kendilerine sıcak bulmaya başlayınca bulundukları blok itibariyle ve blokun (Doğu blokunun) izlediği aileyi ortadan kaldırma politikası yavaş yavaş kendi politikalarını da yumuşatmaya sürükledi.

Politikanın yumuşaması duvardan geçişlerin bürokratik sadeleşmeye gidilmesiyle daha rahat bir haldı. ‘Elveda Lenin’ filmi bunun kısa bir özetini sunar. Batının ‘kapitalizmi ile doğunun şiirsel sanat sineması’ bir rant üzerine kurulmaya başlar. Bu başlangıç batı avrupa ve amerikada bir nevi marksist aydın yaklaşımıyla yazıya dökersek ekonomik tekellerin kurbanı olur. Kimi yönetmenler bağımsız sinema yapmakta ısrarcı oldu. Kimileri ise şirket patronları daha doğrusu, patron yapımcıların ideolojik ya da ekonomik kaygı politikaları doğrultusunda filmler yapmaya başladı. Ticari ve ideolojik filmler 21. Yüzyılda vazgeçilmez bir hal aldı. Film pazarını elinde bulunduran, hollywood ve büyük patron babalarının ahmak, cahil, sıradanlaşmış, tekdüze ‘film diliyle’ dünya pazarına yaydıkları filmler ve ‘yıldızlar’ birer özne biçimini almaya başladı. Video kaset, CD, DVD, ‘lerin kopyalanmasıyla başlayan yayılım vakitle 3D gibi etkileyici görsellerin gelişmesi ve reklamları bilinçaltı düzeyinde ve görsel algı boyutunu yakalayarak yapmaları bir nevi yüceltmeleri aynı zamanda ulaşılmaz bir imaj yüklemesiyle idol haline geldi.

Beğenilen bir yıldızın oynadığı filmin konusu ne olursa olsun film harikadır. Çünkü o yıldızın bir kara şimşeği var ya da bir başka yıldızın kasaturası Türkiye deyimiyle rambo bıçağı var.

Ya da saçlarını geriye tarayan yakışıklı zengin çocuk, sarışın kadını lüks arabasına bindirerek onu yatağa atmaya hak kazanıyor. Çünkü o kadın o kadar güzel ki yalnızca parası olan bir adamın arabasına biner. Ama işin komik bir boyutu var. Aksiyon filmlerinin aptalca demek yerinde olur; hırsız bir çanta parayı alır kaçar ve bir nevi otoriteyi temsil eden kahramanımız, Batman, süperman, vs. Hırsızın peşinden koşarken bu koşma yani takip esnasında ortaya çıkan masrafların hiç bir önemi yoktur. Devrilen arabaların, patlayan iş yerlerinin, dağıtılan mekanların hiç bir önemi yoktur. Bu noktada önemli olan ve ‘’adapte ettirilen husus’’ ideal kahramanımızın – ki neyi temsil ya da neyi sembolize ettiğini yönetmen ve yapımcı bilir – o hırsızı yakalamasıdır. Hırsız yakalandıktan sonra bütün her şey yoluna girmiştir.

Hiç bir detayın önemi yoktur. Yangından çıkarılan mağdura örtülen battaniyenin neyi temsil ettiğini henüz pek anlamış değilim. Vietnam savaşını ABD kaybder ama Rambo kazanır. Bütün ülkelerin karate yarışması yapılır bütün ülkelerin temsilcileri kaybeder ama Van Damme kazanır. İnsalar artık kaybetmek yerine kazanmayı ve mutlu olmayı arzuladıkları için hep kazanana ilgi duyar ve sempati edinirler. Güçlü kadın ve seksi kadın güçlü erkeğindir.Zengin erkeğindir. Kadın da o erkeğin olunca izleyici kadın, o kadın olmayı arzular ve çevresindeki erkekler içinde o erkeğe en yakın ve en benzeyen erkeği tercih eder. Eğer siz de farkettiyseniz “sistem kadını bir meta haline” getiriyor. Tercih edilen değil tercih ettirilen haline koyuyor. En iyi bir kadın modelini ortaya koyarak cinsel erotik boyutlarını filme yansıtarak erkekte arzu boyutunu gerçek koşullardan soyut boyutlara taşıyor. Bu boyutları film üzerinde, perde üzerinde somut bir biçime sokarak iletimde bulunuyor. İster istemez birey ya da kitleler, ailenin, çevrenin, kültürel baskıları, toplumsal değerler daha kapsamlı olur, bu değerler altında kalan arzularını izledikleri filmlerde görürler ve farkında olmadan bir bağımlılık yaratılır. ‘

Bir rüya için Ağıt’ Filmi bağımlılığın kurbanı olan gençlerin dramını anlatan en iyi filmlerden biridir. Velhasıl varmamız gereken nokta şudur; medya ya da sinema, toplumları yönetmede en büyük araçlardan iki ya da üçüncü sırada gelir.

Bu sinemasal yönetimi sağlamak büyük boyutta sermayeyi ister. Film yapım şirketlerinin yatırımlarının geri dönüşümünün büyük bir kârla olmasını sağlamak için arz – talep döngüsünün işlerliğini iyi takip etmesi ve bu işlerliğe tutunabilmek için iyi bir yatırımla izleyicinin tüm arzularını gözleri önüne getirmesi gerekiyor. Bunu sağlaması için iyi bir özne gereklidir yoksa izleyiciyi o salonda tutamaz ve bir daha tercih edilmez. Bu noktada seçilen özneye bir imaj yüklenmeli ya da özne ne olursa olsun mutlaka çekici olmalı ya da insansa eğer karizmatik ve sempatik olmalıdır. Mutlaklığı sinemanın aparatlarına dayanmadan hiç bir kurum ortaya çıkaramaz. ‘Çünkü büyük bir bütçeyle çekilen filmler ne olursa olsun çok iyi ve değerlidir.’ algısı yaratılır. Kullanılan ışıklar efektler, sahnelerin ihtişamı daha önce de dediğim gibi öznenin zayıflığını yüceltir ve ulaşılmazdan öte ideal hale getirir. Görüntü kalitesinin yüksekliği kopya sayısının artmasıyla düşer bu düşüklüğü önlemek için daha kaliteli daha iyi bir kamera ve gereken ışık imkanlarının sağlanmasıyla elde ederler. Pazarlanmanın sonucunda filmin izlendiği sinema salonlarında oturan seyircinin rahatlığı perde de gösterilen filmin ya da öznenin izlenmesini daha kolaya indirger ve her şey yolunda seyredilir. Yalnız aparat konusunda ki ‘sinematik aparat’ deyimiyle demek istediğim film çekiminde kullanılan malzeme ise yukarıda söylediklerim için geçerlidir.

Eğer sinematik aparat deyimi başka okurda film içindeki öznenin objesini çağrıştırıyorsa, bunun diğer açılımı, psikanalitik ve bunun getirisi olarak fetiş kroniği söz konusudur. Fetişizm konusunda D. Lynch analizi bize yeterlidir. Mavi kadife filmi ya da Lynch’in fotoğraflarından edinilen ayakkabı fetişi ve mavi kadife filminden edinilen ensest ilişki yönlendirmesinin anlatısı konumuza ışık tutar. Adam özellikle tutmuş olduğu fahişeyi, mavi kadife giydirerek seviyor. Bu adamın annesinin bir mavi kadifeden bornozu ya da kadife fetişi olduğunu gösteriyor. İlk önce kadını karşısına oturtarak annesinin küçüklüğünde yaptığı gibi onu ceza verme konusunda sorgulamaya çekiyor ardından adam annesini sembolize eden kadını (Fahişeyi) yere iterek üzerine çıkıyor ve makasla mavi kadife bornozdan bir parça yırtarak kendi ağzına koyup, kadınla sadistçe bir ilişkiye giriyor. Kadın tepkisiz bir şekilde adamın penisinin vajinasından geçişine hiç bir tepki göstermiyor. Çünkü annesine olan arzuları ve annesinin kendisine olan baskılarını bu şekilde yıkıyor. Fetiş, böylece bir tutkunun analizini sinematografik olarak yaptığımızda işimizi kolaylaştırıyor. Sinematik aparat pek yerinde ve doğru bir deyim değil. Kanımca.

Yazar : İsa Aslan / 2010

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi IV Moskovskaya Elegiya A.Sokurov

2015-03-18T14:34:00.001+02:00

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi III / Bergman Island: Cinema

2015-03-18T14:27:00.003+02:00

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi III / Bergman Island : Theatre

2015-03-18T14:15:00.000+02:00

Lars and The Real Girl A.K.A Gerçek Sevgili

2015-03-18T13:50:00.002+02:00

Dünkü ‘Half Nelson’ yazısının ardından nostalji yapmaya devam etme kararı aldım. Her ne kadar kendimi Muazzez Ersoy gibi hissetsem de bunu yapmanın bir insanlık görevi olduğunu düşünüyorum. Tabi ki böyle bi şey düşünmüyorum sadece aklıma birazdan anlatacağım film geldiği için bunu yapıyorum. (Burada filmin ismini söylemeyerek okuyucunun ilgisini çekmeye çalıştım, çok anlaşılıyor mu?) Neyse ama bundan önce kısacık başka bi konudan bahsetmem gerek. Dünkü filmde de olduğu gibi (bkz. Half Nelson) filmin orijinal adından türkçeye çevirileri kim yapıyorsa buradan onları aşırı bir derecede teessüflerimi iletiyorum. ‘Half Nelson’’ı ‘Tepetaklak Nelson’ diye türkçeleştiren ya da öyle yaptığını düşünen her kimse bi karşıma çıksın. Eminim şimdi bugün buraya yazacağım filmin Türkçe ismini yazdığımda kimse bu filmin ne olduğunu bilemeyecek. Hatta deneyelim istiyorsanız, filmin ismi ‘Gerçek Sevgili’. Bileniniz var mı? Zannetmiyorum. Arada bi kaç kişi varsa onlarda kesin çevirmenin akrabası falandır. O zaman filmin orijinal ismini açıklıyorum; ‘Lars and The Real Girl’ nasıl, çok başarılı çevirmişler di mi? Bence bu filmler bu kadar az biliniyorsa kesin bu çevirmenlerin işidir. Kesin bunlar Hollywood’la ortak çalışıp bunların izlenmesini engellemeye çalışıyorlardır. Bizim iktidarımızda bu durumlar %50 azaldı. Son üç cümle size birini çağrıştırdı mı? Gerçi ben ‘Eyyyy çevirmenler’, diye başlasaydım ve bitirirken saçma sapan önermelerle bitirseydim daha kolay anlaşılabilirdi. Neyse bu kadar boş konuştuktan sonra filme geçeyim.

Film 2007 yapımı ve hemen belirtmeliyim ki, dün yazmış olduğum yazıda ‘başka Ryan Gosling filmi izlemedim’ cümlesini neden yazdım bilmiyorum. Sanırım gizli gizli Ryan Gosling izleyip, kendime bile yalan söylüyorum. Neyse bu başka bi günün konusu. Bu film de Ryan filmin baş karakteri olan Lars’ı oynuyor ve Lars aslında toplumla çok uyuşmayan, iyi niyetli, Türkiye’deki tabiriyle işinde gücünde bir insandır. Fakat Lars’ın kız arkadaş konusunda sıkıntıları mevcuttur. Bu yüzden tv'de gerçek insanlarla birebir ölçülerde bir kadın (!!) sipariş eder. Sipariş geldikten sonra sanki gerçekmişcesine; onu ailesi ve arkadaşlarıyla tanıştırır, yemek yerler, misafirliklere giderler ve Lars mutludur. Hayalini kurduğu kız arkadaşına kavuşmuştur artık. Ancak arkadaşları ve ailesi bu durumdan oldukça endişelidir. Bir insan hayalleriyle birlikte mutluysa, bu duruma müdahale edilmeli ya da ne kadar edilmeli sorusunun yanıtını düşündüren filmi tabi ki ve de bilhassa tavsiye ediyorum. Evet durum biraz abartılı bi durum gibi gözükmesine rağmen iki yönden incelenmeli belki de. Birincisi eğer siz Lars olsaydınız ne yapardınız? İkincisi ise Lars’ın ailesi ya da arkadaşı olsaydınız nasıl davranırdınız? Kendiniz iyi bakın.

Yazan : Free Walker

Yapımı : 2007 - ABD
Tür : Dram , Komedi
Süre: 106 Dak.
Yönetmen : Craig Gillespie
Oyuncular : Ryan Gosling , Emily Mortimer , Patricia Clarkson , Kelli Garner , Angela Vint
Senaryo : Nancy Oliver
Yapımcı : Peter Berg , Sidney Kimmel

Shirin

2015-03-17T20:57:00.003+02:00

Trillian'dan merhaba, ilk yazının heyecanından bloğa “merhaba “ demeyi unutmuşum bağımsız sinema severler. Sizlere filmleri kritize etmekten çok haklarında biraz bilgi vererek hissettirdiklerini aktarmaya çalışıyorum. Sürçü lisan edersem affola...

Abbas Kiarostami, İran sinemasından çıkmış ve kendini dünyaya kanıtlamış bir dehanın 2008 yapımı “Shirin”inden bahsedeceğim bugün. Kendi ifadesiyle yönetmenliğe adım attığı yıllarda onu baştan çıkaran alışkanlığının bir yansıması olarak ortaya çıkmış “Shirin”, seyirciyi izlemek...

Filmde bir sinema salonunun mahrem karanlığında 113 kadın oyuncunun yüzünde yakın plan çekimlerle arka planda oynayan filmin etkilerini izliyoruz. Bildiğimiz Ferhat ile Şirin'in dramatik aşkını kadın gözlerinin yansımasından ve mimiklerinden dinlemek farklı bir deneyim yaşatıyor. Misal salonda oynayan filmden gelen nal sesleri bazı yüzlerde merak, bazı yüzlerde heyecan bazı yüzlerde beklenti olarak resmediyor. Birkaç eleştirmenin “oyuncular yerine gerçek izleyici kullanılabilirmiş” yorumuna karşılık ben profesyonel oyuncuları izlemekten keyif aldım. Diğer türlüsü belgesele dönüşeceğinden bana fikir olarak bu kadar dahiyane gelmeyecekti sanırım.

Neden sadece kadın izleyici sorusuna Kiarostami kadınları çok daha güzel, karmaşık ve hassas bulduğunu ve aşka dair tutkularının daha baskın olduğunu ifade etmiş. Kadın yüzünün ve bakışlarının bir parça daha derin olduğunu kabul edelim. Bana kalırsa ataerkil toplumlarda kadına fazla bir söz hakkı tanınmadığından kadın kendini bakışlarla ve mimikleriyle ifade etmeye çalışarak yoğrulduğundan doğu kökenli kadınların yüzlerinden izlediklerimiz bir şölene dönüşebiliyor.

Arka planda oynayan ve tek bir sahnesini göremediğimiz Ferhat ile Şirin'in hikayesini zihnimizde canlandırırken aynı zamanda ekranda olan yüzlerin ve hissettirdiklerinin cazibesinden gözlerimizi ayıramayacağınız bir film “Shirin”, tek biletle iki film ziyafeti misali, değişik bir deneyim.

YAZAN : Trillian

Shirin
Yapımı : 2008 - İran
Tür : Dram
Süre: 92 Dak.
Yönetmen : Abbas Kiarostami
Oyuncular : Juliette Binoche , Golshifteh Farahani , Leila Hatami , Taraneh Alidoosti , Pegah Ahangarani

Half Nelson / Tepetaklak Nelson

2015-03-17T20:39:00.005+02:00

Bence şu filmi izleyin demek için yazılmamalı bu yazdığım şeyler. Bu yazdığım şeyler diyorum; çünkü bu yazdığımın ne olduğunu bilmiyorum. Tamam film hakkında bildiğim, sevdiğim ya da sevmediğim şeyleri yazıyorum ve bu yazdıklarımı nasıl sınıflandırmalıyım bilmiyorum. Zaten bi önemi de yok bence. Bu sefer ki yazdığım ‘şey’ birazcık eski bi film hakkında. 9 yıl çok eski sayılmaz diyenlere söyleyecek hiçbir sözüm yok. Çünkü 9 yıl önce ben gençtim, şimdi değilim. Demek ki 9 yıl uzun bir süreymiş. Bu kadar şey yazıp hala filme girememem de gerçekten güzel. Neyse filmin adı ‘Half Nelson’ bi çoğunuz izlemiş olabilir, ama izleyemeyenler için yukarıda yazdığım şeyi inkar edercesine bu filmi izleyin demek istiyorum. Ya da izlemeyin siz bilirsiniz. Vazgeçtim kesin izleyin. Başrolünde Ryan Gosling’in olduğu ve oynadığı başka hiçbir film izlemediğimi söyleyerek başlıyorum. Kahramanımız!! Bir okulda öğretmendir, uyuşturucu bağımlısıdır. Ancak aynı zamanda öğrencilerine iyi bir örnek olmaya çalışmaktadır. Onları tüm kötülüklere karşı korumaya çalışırken bir yandan kendi bağımlılığını öğrencilerine hissettirmemeye çalışır. Kahraman olmayı her türlü kötü alışkanlıktan uzak duran ve super güçlere sahip olan insanlar olarak aktarmaya bayılan Hollywood’un aksine, bu film insanların hatalarıyla, yaptıkları ya da yapmadıklarıyla sadece insan olarak da kahraman olabileceklerini gösteren bi filmdi. En azından benim için. Genelde her şeyde kusur aramaya özen göstermiş ve bu uğurda yıllarını vermiş biri olarak az önce yazdığım övgünün benim için ne kadar zor olduğunuzu bilseniz gerçekten gözleriniz dolar benim bu acınası halim karşısında. Neyse iyi bakın kendinize.

YAZAN: Free Walker

Yapımı : 2006 - ABD
Tür : Dram
Süre: 106 Dak.
Yönetmen : Ryan Fleck
Oyuncular : Ryan Gosling , Anthony Mackie , Tristan Wilds , Collins Pennie , Monique Gabriela Curnen
Senaryo : Ryan Fleck , Anna Boden
Yapımcı : Anna Boden , Rosanne Korenberg

13. sü Düzenlenen Uluslararası Gezici Filmmor Kadın Filmleri Festivali Başladı

2015-03-17T11:10:00.000+02:00

13.sü başlayan Uluslararası Filmmor Kadın Filmleri Festivali'nin teması "Kadınların Sineması, Kadınların Direnişi, Direnişin Sineması". Festivalde 25 ülkeden 61 film gösteriliyor İstanbul'un ardından Denizli, Bodrum, Diyarbakır, Adana ve İzmir'de devam edecek.

Festival Programı İçin Tıklayınız

The Secret in Their Eyes - El Secreto de Sus Ojos

2015-03-17T02:39:00.000+02:00

Doğru işleyen adalet sistemi bir toplumun içinde bulundurduğu çarpıkllıklara karşı umudunu besler, öfkesini törpüler. Maalesef sıklıkla şahit olduğumuz aksak adalet ise kişisel çıkarlardan beslenip, kişisel çıkarları besliyor. Arjantin-İspanya ortak yapımı olan Juan José Campanella'nın yönettiği bu filmde de düzgün işlemeyen adalete filmin kahramanının flashback'leriyle şahit oluyoruz.

2010 yılında “Yabancı Dilde En İyi Film” dalında Oscar alan filmimiz yabancı olmadığımız bir konuyu kendi içine çekecek bir samimiyet ile işlemiş. Sapkınca işlenen bir tecavüz/cinayet davasını suçlunun peşini bırakmayan Esposito'nun gözünden izlerken aynı zamanda onun kendi hayatına karşı yeterince adil olmadığını seyrediyoruz. İçinde bulunduğumuz sistemin zaaflarıyla insanı zaafların içiçe kurgulandığı hikayeye şahane bir müzik ve çarpıcı kareler eklenince ortaya izlenesi bir yapım çıkmış.

Filmin çok konuşulan stadyum sahnesini de es geçmeyelim, sahnenin çekimi üç gün sürmüş ve kurgu için 9 ay uğraşılmış. 5 dakikalık bu sahne tek çekim ve bana kalırsa yönetmenin prestijine prestij katacak derecede başarılı.

İmdb puanını hak eden filmlerden biri “ The Secret In Their Eyes”, tavsiye ederim. (şiddete karşıyım, olmasaydım şiddetle tavsiye ederdim)

Yazan : Trillian

FRAGMAN

Carne Gaspar Noe 1991 ( +18 )

2015-03-17T01:18:00.002+02:00

Arjantin asıllı Fransız yönetmenin belki de en iyi kısa filmi Carne ( aslında süresi itibari ile orta metraj sınıfına giriyor ama biz düz hesap yapalım ) Film sevgiye, kadına, erkeğe ve çocuğa çok başka gözle bakıyor. Carne Fransızcada At Eti anlamına geliyor. Bizim dana etimiz gibi çok sevilen bir tür. Filmde ismini buradan almış. Noe'nin ilk uzun metraj filmi olan I Stand Alone ( Seul Contre Tous ) aslında Carne filminin genişletilmiş versiyonu devamıdır. ( Ki Seul Contre Tous benim favori filmlerimdendir. Noe' yi anlamak için önemli adımlardan olan bu kısa film sizlerle türkçe altyazılı olarak paylaşmaktan gurur duyuyoruz. Siz de duyun.

Önemli Not : Film +18' dir. Çoluğa çocuğa izletip kavminizi helak etmeyin.

Tintarella Di Luna 1985 Gaspar Noe ( +18 )

2015-03-17T00:22:00.001+02:00

Dönüş Yok filmiyle Türkiyede tanınmaya başlanan Arjantin asıllı Fransız Gaspar Noe şiddeti estetize etmeyip insanın adeta yüzüne fırlatır. Filmografisinde deli dehşet filmler bulabileceğiniz şiddetin, erotizmin hatta pornonun sınırlarında dolaşan Noe size çiğ bir porsiyon ( Carne) at eti sunar hazmedebilirseniz eğer. Kendisinin en sevdiğim filmleri kısa filmi Carne ve onun devamı niteliğinde olan Seul Contre Tous'u da şiddetle (!) tavsiye ederim. Burada sizinle kendisinin 1985 yapımı ilk filmi Tintarella di luna 'yı türkçe altyazılı olarak paylaşıyoruz.

Önemli Not: Film +18 sahneler içermektedir. Bunun dışında film sizde '' Bu ne la uzaydan zoom yaparak mı çekmiş bu adam filmi '' duygusu uyandırabilir haklısınız lakin kayıt vhs kopya ne yazık ki ve daha iyisini bulamadık. İyi seyirler.

Peki Ya Doğa Size Küserse? Beşinci Mevsim (The Fifth Season )

2015-03-16T02:33:00.001+02:00

Küçükken ağaçlarla filan konuşmaya çalışırdım. Genellikle cevap vermezlerdi. Bir gün bir arkadaşım '' Oglum geri zekalı mısın mal mal niye ağaçlarla konuşmaya çalışıyorsun '' diye sormuştu Ona o gün '' Mesele sadece ağaç meselesi değil anlamıyor musun? '' demek isterdim ama kendisi bunu anlamak için fazla embesildi. Sessiz kalmayı tercih ettim. Öncelikle bu filmi ona ithaf ediyorum. Ayrıca geri zekalı sana benzer. Neyse olayı daha fazla kişiselleştirmeyeyim. Filmimiz Fransa' nın bir köyünde geçmekte. Her şey Kış Adam' ın yanmamasıyla başlıyor ve sonra olaylar gelişiyor efenim. Eğer doğa size hep verdiğini bir gün vermemeye karar verirse ne yaparsınız?

Filmde dikkatimi çeken ilk gönderme ( ki ben kendim göndermiş de olabilirim tabi ) meşhur Bergman' ın Yedinci Mühür filmine gibiydi sanki. Siz de izleyin bakın bir doğru anlamış mıyım. Onun dışında filmin başındaki dans sahnesi ve müzik de beni benden aldı. Lakin müziğe ulaşamadım film sahnesi ile yetinmek durumunda kaldım. Velhasılkelam filmi izleyin efenim. Tavsiyedir, izlenilesi.beğenilesi

Bu da tadımlık dans sahnesi :)

Yapımı : 2012 - Belçika , Hollanda , Fransa Tür : Dram , Gizem Süre: 93 Dak. Yönetmen : Peter Brosens, Jessica Hope Woodworth Oyuncular : Sam Louwyck , Aurélia Poirier , Django Schrevens , Gill Vancompernolle , Robert Collinet Senaryo : Peter Brosens , Jessica Hope Woodworth Yapımcı : Philippe Avril , Peter Brosens Diğer Adı : La cinquième saison

If İstanbul 2015 ve İki Film

2015-03-15T14:45:00.002+02:00

Ön not : Bu yazı spoiler içerir.

If İstanbul 2015 de dikkat çeken iki film hakkında kısaca bilgi vereceğim. Böyle bi şeyi neden yapıyorum veya okur musunuz bilmiyorum, ama yine de yazıyorum.

İlk filmimiz 1001 gram; Yönetmeni şöyle oyuncuları böyle falan diye yazmak isterdim. ama şimdi Google'da aratıp size bu bilgileri vermektense (ki bunu siz benden daha iyi yapabilirsiniz) doğrudan filme geçeceğim. Normalde geçeceğim demem geçicem derim ama konuşma diliyle yazma dili farklı (aynı olduğunu iddia edenlerle her zaman tartışabilirim). Neyse film Norveç yapımı tipik bir kuzey filmi. (Sırf bu cümleyi yazmak için bile bu film izlenebilir). Yavaş yavaş ilerleyen, hem insanların hem doğanın sessiz ve sakinliği bizi çok yabancı bir dünyaya sokmakta. belki de bu yüzden seviyorumdur kuzey filmlerini. Düşünsenize babanız ölmüş ve bu kadar sakinlikle karşılayabiliyorsunuz. Tamam az önceki cümleyi okumayın çünkü spoiler verdim. Bir de insanların yaptıkları işlere bağlılıkları ve profesyonelliklerine hayran kalıyorsunuz. Dediğim gibi bu hayranlıklar tamamen Türkiye'de yaşamakla ilgili olabilir. Çünkü biz de hiç bir profesyonellik yok. Bi iş yapılacaksa anlasak da anlamasak da o işi yapabileceğimiz düşünüyoruz. Tam da şu an benim yaptığım gibi. Ben niye böyle bi yazı yazıyorum ki. Ayrıca anlamadığımız o iş ters giderse bütün pişkinliğimizle 'hallederiz ya' gibi bir tavır takınıyoruz. Eğer o işte gerçekten s.cmışsak bu kez 'kısmet değilmiş' butonunu aktif hale getiriyoruz. Neyse işte bu filmi izlediğinizde siz de bu tip duygular uyandırabiliyor. O yüzden uyarıyorum eğer ülkenizi sevmiyorsanız bu filmi izlemeden önce bi kez daha düşünün. Filmin bir başka verdiği mesaj da hayat çok da uzun değil keyif alabileceğiniz şeyler yapın. Bu konuya girmiyorum bile. Çünkü sevimli, güzel ülkemizde herkes sevdiği şeyi yapıyor değil mi ülkemin sevgi pıtırcıkları...

İkinci filmimiz ise türkçeye 'Tek Aşkım' olarak çevrilen 'The One I Love'. film Duplass'ın son filmi. Bildiğim yabancı tek insan olduğu için hava atmak amaçlı, can ciğer arkadaşımmış gibi soyadını yazdım. Bu film biraz olsun hayal kırıklığına uğrattı. Yönetmenin İlk izlediğim 'the puffy chair' üzerinden on yıl geçmesine rağmen hala aklımda. Bu da benim ne kadar boş şeyleri aklımda tuttuğumu gösteren bi şey. Sonuçta at hard diske orda dursun, neden kafada duruyor ki. Bazen öyle oluyor silmek istediklerin kafanda kalıyor, hatırlaman gerekler uçmuş gitmiş. İşte bu filmde de sevgili çiftimiz artık geçinememektedir ve bunu çözmek için psikologla görüşürler. Psikolog onları şehir dışında bulunan bir malikaneye birbirleriyle vakit geçirsinler diye gönderir. İşte gizemde tam burada başlar. Kadın hayalinde canlandırdığı adamı bulur sevgilisin tıpatıp aynısı olan fakat daha espirili, daha kaslı, daha, daha,... Adam, sevgilisinin bulduğu bu adamı kendisi olmadığına sevgilisini ikna etmeye çabalar, başarır da. Ancak kadın artık kimi istediğini bilmiyordur. Gördüğünüz üzre film biraz fantastik öğeler barınmakta. Eğlenceli olsa da bazı bölümlerde çok fazla kasması sebebiyle ara sıra saatinize bakıp ne zaman bitecek bu film diye soruyorsunuz kendi kendinize.

Yazan : Free Walker

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi III / Bergman Island : Faro

2015-03-12T16:42:00.001+02:00

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi II / Directed by Andrei Tarkovsky

2015-03-12T13:58:00.002+02:00

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi I / Krzysztof Kieslowski: I'm So So

2015-03-12T00:50:00.001+02:00

Muhteşem Yönetmenler Belgesel Serisi'nin ilk belgeseli Polonyalı yönetmen Krzysztof Kieslowski I am So So. İyi seyirler

Çin Malı Dijital Kamera: Kinefinity Kamera

2014-11-06T19:24:00.002+02:00

Malum Red One kameraları ile başlayan dijital kamera devrimi dslr sonrası Black Magic ve İkonoskop gibi kameralarla devam etti. Dünya devi olmaya aday Çin tabii ki boş durmadı ve sonunda 10k altında dijital kamerasını sinematografın huzuruna sundu.Tabi daha yeni bir kamera kullanıldıkça test görüntüleri gelecektir artıları eksileri ortaya çıkacaktır.Fiyatına da değinelim tabi efenim kurdugunuz sisteme göre değişiyor buradan bakabilirsiniz hatta satın alabilirsiniz. Şimdilik bunu tanıtım yazısı olarak alalım. Unutmadan bu da sitesi Kısaca bu kameranın özelliklerine bakacak olursak:

4K RAW In-Camera Recording 100fps@1080p(RAW) / 96fps@2K(RAW) Multiple Codecs: CinemaDNG, CineformRAW, ProRes, H.264,… sensor crop function 13 stops dynamic range 3D multicam-sync function Built-in 2.5” SSD Slot HDMI & SDI video output Exchangeable lens mount system Only 1,9 kg body weight

E malum nasıl çekiyor bu Çin malı kamera diye merak ediyorsunuzdur ki ben ettim buyrun burada da test çekimleri.
Making of I Making of II Bu da bonus.

Hal ve Gidiş Sıfır/Zéro de Conduite/ Jean Vigo / 1933

2014-04-18T02:49:00.003+03:00

Anarşist Filmler I

29 yıl. 1'i belgesel 4 sağlam film. Gizemli bir şekilde ölen Anarşist bir baba. Yıllar geçirilen yatılı okul. Sonraları Yeni Dalga' yı etkileyecek orta metraj bir anarşizm liriği Hal ve Gidiş Sıfır. Evet Jean Vigo. Anarşist Filmler listemizde tabii ki ilk sırayı aldı. Fransa da 12 yıl yasaklı kalan bu film yatılı okulda bir başkaldırışı anlatıyor miniklerin gözünden. Tavsiyedir.