Balık Çeşitleri,Balık Türleri,Deniz Balıkları,Tatlısu Balıkları

Okyanusun En Büyük Balığı ve Gezegenimizin En Büyük Hayvanı!Dinazor'lardanda Büyük!

2010-11-09T00:36:00.005+02:00

Gezegenimizde ve Okyanusta Yaşayan En Büyük Hayvan olarak Bilinen Mavi Balina Hakkında Bilmedikleriniz ve Videoyu İzlemek İçin Tıklayınız!

Mavi Balina-Okyanustaki En Büyük Balık

Mavi Balina,
Uçsuz bucaksız Okyanuslarda Yaşayan,Gezegenimizin En büyük Hayvanıdır.30 metre uzunluğunda ve 200 ton ağırlığındadır.En büyük dinazor'dan bile çok daha büyüktür.Dilinin ağırlığı bir fil'in ağırlığı kadardır.kalbi bir araba boyutundadır.Bazı damarları o kadar geniştir ki!İçlerinde yüzebilirsiniz.Sadece Kuyruğu bile,küçük bir uçağın kanatları kadar geniştir.

Aerodinamik yapısı mükemmele yakındır.bu nedenle 20 deniz mili hızla yol alabilirler.Denizlerdeki en hızlı hayvanlardan birisidir.Okyanusun en büyük sakini olan Mavi Balina,kabuklu bir hayvan olan, birkaç santim uzunluğundaki küçük Karideslerle beslenmektedir.Sürü Halinde toplanan Karidesler,denizi kırmızıya boyarlar.Mavi Balina günde 40 milyon karides yiyebilir.

Mavi balinaların bu dev boyutlarına rağmen,Haklarında çok az şey biliyoruz.Göç yolları hala bir muamma,yavrulamak için gittikleri yer konusunda hiçbir fikrimiz yok.bize okyanusun içinde yaşayan canlılar konusunda daha öğrenmemiz gereken çok şey olduğunu hatırlatıyorlar.

Balık Çeşitleri Blog Sitesi

2010-11-03T21:29:00.023+02:00

BALIKLARLA İLGİLİ, İLGİNÇ VİDEOLAR

Mavi Balina-Okyanustaki En Büyük Balık

Yapışık Balıklar İzle !

Balığın Bile Robotunu Yapmışlar.İzle Gör!

Oltayla Yakalanan Dev Balık Avı -Yerli

34 Kiloluk Dev Sazan Balığı

Okyanusta Yakalanan Dev Balık

www.balikcesitleri.blogspot.com

Balıklar Tekneye kendileri Atlıyor -En Kolay Balık Avı

Eliyle Balık Yakalayan Kız

Büyük Balık Avı

Yayın Balığı Avı - 45 kg yayın balığı

2010-11-03T21:29:00.019+02:00

YERLİ BALIK ÇEŞİTLERİ;

--------------------------------------------------------------------------------

BARBUNYA
Denizlerimizin bu tatlı balığı genellikle Ege ve Akdeniz’de bulunur. Yerli bir balık türü olan barbunya sıcak ve ılık denizlerin kıyıya yakın olan kumlu ve çamurlu diplerinde, az olmakla beraber kayalık yerlerde yaşar.Genelde 17 ila 20 cm arasında olup nadiren 40 cm’ye kadar çıkar. Kaya Barbunyası, Kum barbunyası, Ot barbunyası ve Paşa barbunu diye dört çeşidi vardır. Bunların içinde en makbulu kaya barbunyasıdır. Sırtı kırmızı ve karın kısmı beyaz olan kaya barbununun sırtında hiç gri leke bulunmaz. Kum ve ot barbunyasında ise sırt gri ile kırmızı renklerin karmaşası halindedir. Paşa barbununun her iki yanında, çeneden kuyruğa doğru sarı bir şerit bulunur. Tekir ile çok karıştırılan bu balığın en lezzetli zamanı Temmuz ile Ekim ayları arasıdır. Tekirden en büyük farklılığı kafasının daha uzun oluşudur. Tekirin kafası küttür ve çene altında iki adet sakalı bulunur.

TEKİR
Barbunyaya çok benzeyen ve yakın akrabası olan bu balık bütün denizlerimizde avlanır. Karadeniz ve Marmara’da avlanılanlar 6 ila 10 cm arasındadır. Ege ve Akdeniz’de ise boyları Barbunya’yı yakalar. Çene altı bıyıklarının uzunluğu, küt kafası ve birinci sırt yüzgeçindeki sarı-siyah benekleri ile Barbunya’dan ayrılır. Dört mevsim yenebilecek bu balığın en lezzetli zamanı, aynen Barbunya’da olduğu gibi Temmuz-Ekim ayları arasıdır.

ÇİPURA
Ege’nin meşhur yerli balığı olan ve küçük sürüler halinde gezen Çipura son yıllarda çiftliklerde de üretilmeye başlanmıştır. Çipura Elips biçiminde yassı vücudu, beyaz karnı, koyu gri sırtı ve pembemsi yanakları ile tanınır. Atlas Okyanusu, Kuzeybatı Karadeniz, Ege ve Akdeniz’de bulunur. Bir zamanlar Marmara Denizi’nde de yakalanan ve Alyanak adıyla tanınan bu balığın maalesef nesli tükenmiş bulunmaktadır. Genelde 20 ila 35 cm arasındadır. Ancak 6-7 kg’ya varanlarına da rastlanmıştır.İsparoz ve lidaki bu türün küçük çeşitleridir.

KARAGÖZ
Çipuranın yakın akrabası olan Karagöz, elips şeklinde, yassı, gümüşi pulları olan yerli bir balıktır. Baltabaş, Sivrigaga, Sargos ve Mırmır gibi çeşitleri vardır. Ortalama 20-25 cm, en 50 cm boyunda olur. Yazın taşlık ve yosunluk, midyesi bol yerlerde yaşar. Kışın derin sulara çekilir. Her mevsimde yenebilen bu balık, özellikle Mayıs-Temmuz ayları haricinde daha yağlı ve lezzetlidir.

DİL BALIĞIDil balığı da yerli balıklarımızdan olup Ege ve Akdeniz’de bolca yakalanır. Her mevsimde yenebilir. En lezzetli zamanı kasım ilâ şubat ayları arasıdır.

KOLYOS
Uskumruya çok benzeyen bu balık uskumruyla beraber sürüler halinde göç eder. Ayrıca Marmara ve Ege Denizi’nde yerli türleri de bulunur. Tadı uskumruya nazaran oldukça yavan olduğundan genelde tavası yapılır. Ocak ayı en yağlı zamanı olduğundan tuzlama için en ideal zamanıdır.

HAMSİ
Gözlerinin gerisine kayan ağzı ve yivrilmiş burnu ile yakın akrabası Sardalya’dan kolaylıkla ayrılır. Gümüş balığı (Aterina) da hamsinin akrabasıdır. Boyu ortalama 12 cm olup azami 18-20 cm’ye kadar büyürler ve çok büyük sürüler halinde gezerler. Karadeniz hamsisi Azak veKaradeniz olmak üzere ikiye ayrılır. Azak hamsisinin burnu daha küttür. Azak Denizi’nde üreyip kışlamak üzere güneye, bizim Orta ve Doğu Karadeniz bölgesine inerler; Nisan sonunda da kuzeye göç ederler. Karadeniz hamsisi ise Kuzeybatı Karadeniz’de ürer, kışlamak üzere Kasım’dan Şubat’a kadar Trakya kıyılarına ve Marmara’ya göç eder. Nisan ayında da yumurtlamak üzere Karadeniz’e çıkar. Ayrıca Marmara Hamsisi denilen, yalnız Marmara’da çıkan, daha küçük ve göç etmiyen bir hamsi türü de vardır. Aynı tür Kuzey Ege’de de bulunur. Bu hamsinin sırt rengi daha açıktır.

SARDALYA
Hamsinin yakın akrabası sardalya sürüler halinde yaşar ve kıyılar boyunca göç eder. Hamsi gibi Ticari değeri çok yüksek bir balıktır. Kurutularak, tuzlanarak hatta balık yağı ve balık unu elde etmekte kullanılır. Sardalya adı konserve işleminden dolayı konserve ile özdeşleşmiştir. Hatta ringa konservesine de aynı ad verilir. Sardalya Akdeniz’de 15-20 cm dolaylarındadır. Okyanusta ise 30 cm’ye kadar büyürler. Hamsi Karadeniz için neyse sardalya’da Portekiz, İspanya’nın Atlas Okyanusu kıyıları, Sicilya ve Malta için de aynı şeydir. Bu ülkelerde birçok yemek sardalya üzerine kurulmuştur. Ülkemizde Kuzey Ege’de bolca yakalanan sardalyanın en lezzetli mevsimi Temmuz-Ekim aylarıdır. Kasım-Haziran arasında ise bir önceki döneminki kadar lezzetli olmaz.

KEFAL
Yaz ayları dışında lezzetli olan pullu ve göçmen olmayan bir balıktır. Bütün denizlerimizde yetişir. Sonbahar, Kış ve İlkbahar’da çok lezzetlidir.Kefal alırken çok dikkat etmek, tercihan tanıdık balıkçıdan almak gerekir. Çünkü kefal kirli ve bulanık suları çok sever ve buralarda diğer balıklar yaşamazken o yaşar. Örneğin İzmir Körfezi’nde diğer balıklar yaşamazken kefal bol miktarda bulunmaktadır. Bu gibi sularda yakalanmış kefal insan sağlığı için büyük tehlike arz eder.

USKUMRU
Kolyosa çok benzeyen ve sürüler halinde dolaşan göçmen bir balıktır. Denizlerimizde 30 cm civarında olan uskumru Kuzey Denizi’nde 50 cm’ye kadar büyür. Yaz aylarını Karadeniz’de geçiren uskumru Eylül ve Ekim aylarında Marmara’ya iner ve kışı burada geçirip yumurtlar. Mart ilâ Haziran aylarında da Karadeniz’e döner. Uskumru büyüklüğüne göre üç değişik ad ile adlandırılır. En küçüğü kalinarya’dır. 20-25 cm civarında ve yağlı olanları uskumru, dönüş uskumrusu ise çiroz olarak adlandırılır. Yazın yakalananlara ise lipari denir. En lezzetli olduğu dönem Eylül ayından yumurtlamaya başladığı Ocak ayı sonuna kadardır. Bu süre içinde ızgarası, kağıt kebabı, dolması, köftesi ve tuzlaması çok güzel olur.Bu mevsimlerde yağlı olduğundan tavası tavsiye edilmez. Şubat’tan itibaren yağını kaybetmeye başladığından tavası yapılabilir. Yazın yakalananlar ise pilaki ve tava için uygundur. İlkbaharda Karadeniz’e dönüş yapan çirozlar kurutulur. Esas adı çiroz kurusu olan bu kurutulmuş balığa geçen zaman içinde ismi kısaltılarak yalnızca çiroz denmeye başlanmıştır. Uskumrunun kolyostan önemli farklılıkları aşağıdadır. Uskumru ile kolyozun sırt desenleri birbirine benzemekle birlikte kolyosun rengi koyu, uskumrunun ise açıktır. Uskumrunun kuyruk çatalının içi boş ve iki çizgiden ibaret bir “V” harfi tarzındadır. Kolyosunki ise doludur. Uskumrunun gözleri neredeyse toplu iğne başı kadar küçük, kolyosun ise oldukça iridir.

TRANÇA,SİNARİT
Trança genelde sinaritlerin irisi için kullanılan bir isimdir. Lagos ve orfozla büyük benzerlik gösterirlerse de ayrı familyalara mensupturlar.

LÜFER
Akdeniz,Karadeniz, Marmara, Hint Okyanusu ve Atlas Okyanusu’nda sürüler dolaşan lüfer pullu bir göçmen balıktır. Soğuk denizlerde yaşayanları daha yağlı olduğundan daha da lezzetli olur. Ülkemizde Karadeniz’de ve İstanbul Boğazı ile Marmara Denizi’nde yakalananların tadı muhteşemdir. Daha güney denizlerimize inildikçe yavanlaşır ve kendisine mahsus o güzel tad ve kokuyu kaybeder.Eylül ortasından Ocak sonuna kadar olan zamanı en yağlı ve lezzetli zamanıdır.Lüfer büyüklüğüne göre en çok isim alan balıktır.
Lüfer çeşitleri şöyledir:
10 cm’ye kadar.....Yaprak (20 adet/kg)
11-13 cm arası.....Çinekop(16-19 adet/kg)
14-16 cm arası.....Kaba Çinekop (10-15 adet/kg)
17-20 cm arası.....Sarıkanat (9-14 adet/kg)
21-30 cm arası.....Lüfer (4-8 adet/kg)
31-35 cm arası.....Kaba Lüfer(2-3 adet/kg)
35 cm’den büyük.....Kofana ( yaklaşık 1 kg/adet veya daha büyük).

PALAMUT
Uskumru,torik ve orkinosu içeren bir familyadandır. Sürüler halinde yaşayan pulsuz, siyah etli bir göçmen balıktır. Sırtı çizgili, karnı gümüş rengindedir. Uzunluğu 1 metreye kadar varır. Bu familyanın çeşitleri bütün denizlerimizde görülmekle birlikte en lezzetlileri Karadeniz ve Marmara’da avlanılan tipleridir. Karadeniz ve Marmara palamutunda baştan kuyruğa doğru muntazam çizgiler halinde giden, dördü koyu, üçü açık menevişli yedi adet bant bulunur. Ege’de yaşayan, Tombik, Benekli Orkinos ve Yazılı Orkinos isimleri alan yakın akrabasında ise sırttan karına doğru dalgalar halinde inen en az 16 adet alacalı bant ile karın civarında en az üç adet siyah benek bulunur. Bu cinsin etinin tadı, hakiki palamuta nazaran hiç güzel değildir. Ama çok kişi bu özelliği bilmeyip “palamut” diye aldanır ve sonra palamuttan soğur.Palamut avı Ağustos ayında başlar. Önce Karadeniz’den sürüler halinde vanoz ve çingene palamutu, Eylül’den itibaren de palamut gelmeye başlar. En lezzetli zamanı da Eylül başından Şubat ortalarına kadar olan zamandır.Palamutun boyuna göre isimlendirilmesi aşağıdaki gibidir:
20 cm’ye kadar.....Palamut Vanozu
20-30 cm arası.....Çingene Palamutu
31-40 cm arası.....Palamut
40-45 cm arası.....Kestane Palamutu
45-50 cm arası.....Zindandelen
51-60 cm arası.....Torik
61-65 cm arası.....Sivri
65-70 cm arası.....Altıparmak
70 cm’den büyük.....Zindandelen

LEVREK, MİNEKOP, EŞKİNE
12 değişik türden meydana gelen bu familya ılık ve tropik sukarın sığ kesimlerinde yaşar. Vücutları iğ biçiminde ve yandan hafif basıktır. Pulları oldukça iri olan levreklerin yanları genelde beyaz, alt bölümleri gümüşi, alt yüzgeçi ise sarımsıdır. En irileri 1 metreyi geçebilir. Ülkemiz denizlerinde 20 ila 60 cm arasında olurlar. Bayağı levrek ve benekli levrek olmak üzere iki tipi mevcuttur. Sırtlarındaki çok sayıda benek ile ayrılırlar. Benekli levrek Güney Ege ve Akdeniz’de, bayağı levrek ise bütün denizlerimizde görülür. Karadeniz’de kötek olarak ta bilinen minekop ta bu familyanın diğer bir türüdür. Eşkineye çok benzeyen minekoplar 30 ila 80 cm arasında olur. 1 metreden büyük ve 20-25 kg olanlarına da rastlanmıştır. Erişkinler kıyıya yakın kayalık dipleri, yavrular ise akarsu ağızlarını tercih ederler. Parlak mavimsi-gri renkteki vücudu sırttan karına doğru inen sarı menevişli çizgilerle bezenmiştir. Karnı gümüşi beyazdır. Eşkine ise bütün denizlerimizde görünen kıyıya yakın kayalık diplerde yaşıyan bir türdür. Ortalama 30 cm ve 600 gramdır. 3-4 kiloluk irilerine de rastlanmıştır. Sırtı kamburumsudur ve koyu kahve ile lacivert arası bir renktedir. Karnı ise sarı-beyaz menevişlidir. Başının içinde, gözlerinin arkasında herbiri 4-5 gram ağırlığında iki adet beyaz taş bulunur. Halk arasında bu taşların idrar söktürücü ve böbrek taşı düşürücü olduğuna inanılır.Genelde tek gezen, geceleri avlanan ve oyuklar arasından süzülürcesine dolaşan bu balığın başlıca besini karides ve yavru balıklardır.Yıl boyunca yenen levreğin çok lezzetli eti vardır. En güzel mevsimi kış ayları ve ilkbaharın başıdır.

İSTAVRİT
İstavrit, Marmara ve Boğaz’da balık avlamaya başlayanların ilk tanıştıkları balıktır.Ağzı öne uzayabilen, dişleri ince, gözleri iri, kuyruğu derin çatallı ve vücudu iğ biçiminde olan göçmen bir balıktır. Marmara, Ege ve Karadeniz’de yaşayan yerli türleri de vardır. Marmara’da 15-20 cm, Ege’de 30 cm civarında olurlar. Marmara’da boyu 10 cm’nin altında olan küçük istavritlere kıraça tabir edilir. Karadeniz’in doğusunda istavritler palamut büyüklüğünde, yaklaşık 50 cm boyunda olurlar.Sarıkuyruk istavrit veya sarıkanat istavrit diye anılan tipi sularımızda en çok bulunan türüdür.İstavritler sonbaharda Marmara’ya iner, mayıs’tan itibaren de Karadeniz’e geri dönmeye başlarlar. Her mevsimde yakalanan istavritin en lezzetli olduğu zaman Kasım ila Şubat ayları arasıdı

İZMARİT
Ağzı körüklü, gözleri iri, sırt-göğüs ve anüs yüzgeçleri sert diken ışınlı bir balıktır. Sularımızda iki türü vardır: menekşe izmarit ve istargilos. İzmaritin erkekleri dişilerden daha iri olurlar. Dişiler 20 cm civarında olurken erkekler 25 cm’ye kadar uzayabilir.İzmarit midye, deniz solucanı ve balık yumurtaları ile beslenen bir dip balığıdır. Eti beyaz ve son derece lezzetlidir.

KALKAN
Karadeniz’in bu ünlü balığı bütün yassı, oval vücudu, bir tarafı siyaha yakın diğer tarafı beyaz rengi ve beyaz tarafındaki düğmeleri ile tanınır. Her iki tarafı siyah olan kaya kalkanı’na da nadiren rastlanır. Kaya kalkanı daha çok Sinop, Samsun yörelerinde çıkar. İstanbul Boğazı’nın kuzeyinde, Karadeniz’in batısında avlanan kalkan bir tarafı siyah, bir tarafı beyaz olan bayağı kalkandır. Kalkan karadeniz içinde, kışın kuzeyden güneye göç eder.Her mevsim avlanan kalkan bütün sene boyunca yenebilir. En lezzetli zamanı Ocak sonundan Mart ortalarına kadardır.

KILIÇ
Türkiye’mizi çevreleyen denizlerde artık nadir görülen çok lezzetli bir balık türüdür. Akdeniz ve Ege’de yıl boyunca, Karadeniz’de ise yalnız yaz ayları görülür. Kılıç gibi uzun üst çenesi, lacivert-siyah sırt rengi ile tanınan bu balığın akrabası marlin bizim sularımızda bulunmaz. Daha çok Atlas Okyanusu’nda Bermuda civarında bulunan bu balık pişince pembemsi et rengi, kafadan kuyruğa kadar uzanan sırt yüzgeci ve yuvarlak yerine enine yassı üst çenesiyle kılıçtan ayrılır.Her mevsimde yenebilen kılıçın en lezzetli zamanı Eylül-Şubat arasıdır.

MEZGİT
Tavuk balığı olarak ta bilinen mezgit bütün denizlerimizde bulunmakla beraber en çok Karadeniz’de bulunur. Yaz hariç devamlı yumurtalı durumdadır.

KIRLANGIÇ
Bütün denizlerimizde bulunan kırlangıç ortalama 25-30 cm olup nadiren 75 cm’ye kadar olanlarına da rastlanmaktadır. Sırt rengi kırmızı-pembe, karuın ise pembe veya beyazdır. Yakın akrabası olan öksüz’den, bu balığın pembe-gri veya komple gri sırtı, ve öksüzün ördek gagasını andıran ağız yapısı ile ayrılır. Her ikisi de lezzetli olup genelde kırlangıç tercih edilir. Çok gelişmiş solungaçları ve gırtlak yapısı medeniyle uğultu, inilti gibi değişik frekanslarda ses çıkarırlar. Bu ses nedeniyle bir birçok balıkçı tarafından inleyen balık diye adlandırılır ve uğursuz sayılır.

İSKORPİT, ADABEYİ
Kırlangıçtan bahsedince iskorpit ve adabeyini atlamak olmaz. Her ne kadar aynı familyadan olmamakla beraber etleri ve uygun oldukları yemekler açısından çok benzerlik gösterirler. İskorpit bütün denizlerimizde, adabeyi ise genelde Ege’e bulunur. İskorpitin sırt dikenleri zehirlidir. Bu nedenle balıkçıya ayıklattırılmalıdır

DİKKAT EDİLMESİ GEREKEN DENİZ CANLILARI

MÜREN
Boyları 1.5 m. ye kadar uzayabilir. Görünüşleri yılanı andırır yanlarından yassılaşmıştır. Göğüs yüzgeçleri olmayan Mürenin kuvvetli çeneleri son derece keskin dişlerle kaplıdır. Genelde renkleri esmer olup üzerlerinde sarı lekeler bulunur.Ege ve Akdeniz kıyılarında rastlanabilecek mürenler sanıldığı gibi saldırgan değildir. Kayaların içindeki oyuklarda yaşayan bu hayvanlara dikkat etmek gerekmektedir. Yuvalarına el sokulmadıkça yada zıpkınlanmadıkça pek insanlara saldırmazlar. Koku alma duyusu çok gelişmiş olan mürenleri balıkadamların yanlarında taşıdıkları avlamış oldukları balıklarda uyarabilmektedir. Bir kez ısırdıkları zaman öldürünceye kadar çeneleri açılmayabilir. oldukça derin ve çok geç kapanan bir yara acarlar. Zehirli olmamakla birlikte ağızlarındaki çok çeşitli bakteriler nedeniyle ısırılan yer çoğunlukla iltihaplanır. Kişinin duyarlılığına bağlı olarak durum ağırlaşabilir. Yara, sabunlu su ile yıkandıktan sonra kanama varsa durdurulmalıdır hasta en yakın sağlık kuruluşuna götürülmelidir.Dişleri içe dönük bir yapıdadır ve damağındaki tek bir diş hafif bir zehir ihtiva eder.Isırdığında çenesi kitlenir çekiştirmeye çalışmak sadece acınızı artırır.

KÖPEKBALIĞI
Asla yalnız dalmayınız. Yalnız dalıcılar, kalabalık bir gruba oranla daha büyük tehdit altındadır. Çok gerekmedikçe köpekbalıklarının olduğu bilinen yerlere dalmayınız. Dalış sırasında dalıcılarda herhangi bir nedenle oluşacak kesik yada yaralarla suya karışacak kan, köpekbalıklarını saldırıya yöneltebilir. Dalıcı bu gibi durumlarda hemen suyu terk etmelidir. Çok gerekmedikçe kanallar, körfez ağızları, akarsu ağızları gibi köpekbalıklarının bol bulunabileceği yerlerde ve yine bulanık görüş uzaklığının sınırlı olduğu bölgelerde dalmayınız. Eğer dalış sırasında çevrenizdeki balıklar birden bire düzensiz ve ürkekçe hareket etmeye başlayıp kaçışırlarsa suyu terk ediniz. Dalış sırasında olabildiğince dikkat çekecek parlak cisimler taşımamaya özen gösteriniz ve sürekli çevrenizi gözleyiniz. Köpek balıklarının daha hareketli oldukları ve beslendikleri gece saatlerinde olabildiğince dalmaktan sakınınız. Karşılaştığınız köpekbalığının davranışlarını dikkatle izleyiniz. Köpekbalığının geçişini engelleyecek bir konumda kalmayınız. Eğer hayvan birden hareketlenir, önceki yüzüşünü değiştirirse hemen o bölgeden uzaklaşın yada suyu terk edin. Eğer büyük bir köpekbalığı görürseniz en kısa sürede suyu terk ediniz. Bu sırada hayvanın ilgisini çekmemek için olabildiğince sakin ve gürültüsüzce hareket ediniz. Su dışına çıkıncaya kadar köpekbalığını izlemeyi sürdürünüz. Zıpkınla vurulan balığın düzensiz hareketleri ve yaralarından suya karışan kan, köpekbalığını uyarabilir. Zıpkınlanmış balıkları yanınızda taşımayınız. En kısa sürede su dışına çıkarınız. Köpekbalığı ile karşılaştığınızda soğuk kanlı olup, paniğe kapılmayınız. Yapılacak bilinçsiz hareketler köpekbalığını uyarabileceği gibi çok ciddi dalış kazaları ve hastalıklarına sebep olabilir. Dalıcılar köpekbalıklarıyla karşılaştıklarında on!ar belli bir uzaklıkta tutabilecek ucu sivri 1-1,5 metre uzunluğunda tahta fiber yada metal sopalar taşımalıdırlar. Yeterli uzunluktaki zıpkın tüfeklerini de aynı amaçla kullanabilirler. Saldıracak gibi görünüyorsa da yaklaşan bir köpek balığına yapılacak en son iş onu zıpkınlamak yada bıçaklamak olmalıdır. Onu sizden uzakta tutacak bir cisim kullanmayı yeğleyiniz. Yaralanan köpekbalığı çok daha saldırganlaşacaktır. Köpekbalıklarıyla karşılaşıldığında eğer sahil yakındaysa doğrudan yüzeye çıkmak yeme dipten sahile yüzüp oradan çıkmak daha güvenlidir. Dalış kayalık bir yerde yapılıyorsa ve çevrede köpekbalıkları belirirlerse kayaların arasına girmek yararlı olabilir. Köpekbalıklarının görme duyuları çok zayıftır. Buna karşılık koku alma ve su içindeki titreşimleri algılama duyuları çok gelişmiştir

ÇARPAN
Denizlerimizde üç türü yaşamaktadır, birbirine çok benzerler, vücutları yanlardan hafifçe yassılaşmış olup, gözler başın üzerinde yer alır Renk üst kısımlarda mavi-kırmızıda, kırmızı-griye değişmekte karın kısımlarında kirli beyaz olmaktadır. Göğüs ve özellikle sırt yüzgeçlerinin önde yer alan dikenlerinde çok etkin zehir içerirler. Boyları en çok 40 cm' dir. Çoğunlukla kendini kuma gömen bu balıkların, üzerlerine basıldığında yada çıplak elle tutulduğunda, dikenleri batmakta ve hemen çok şiddetli bir ağrı başlamaktadır. Yaranın çevresi kızarmakta ve şişmektedir. Kişinin duyarlılığına bağı olarak, bulantı, kusma, adale seyirmesi, solunum zorluğu, kalp durması şok ve koma gibi çok ciddi olaylar olabilmektedir. İğnenin batması durumda, yara amonyak ile yıkanmalı ve zehirin yapısını bozabilmek için olabildiğince sıcak suya sokulmalıdır. Hasta en kısa zamanda en yakın sağlık kuruluşuna götürülmelidir. Şişen yerlere buz ve alkol pansumanı yapılabilir.

VATOZ
Genellikle kumlu diplerde yaşarlar. Görüntü olarak yassı ve koyu renkli olup, kalkan balığına benzerler. kuyruğunda zehirli dikenler mevcuttur. Zehirli dikeninin sokması halinde derhal şiddetli bir darbe gibi hissedilmekte ve dayanılmaz bir sancıya dönüşmektedir. Kusma, terleme, karın ağrısı ve kalp çarpıntısına yol açmaktadır. Eti zehirli ve tehlikelidir. İskorpit balığına uygulanan tedavi yöntemi uygulanmalıdır.
Diken yaranın içinde kırılıp kalmışsa çıkarılmalı yara sabunlu su ile yoksa amonyak ile yıkanmalıdır.

DENİZ ANASI
Bilindiği gibi Deniz Anasının çok çeşitli türleri vardır. Özellikle yaşadıkları bölgelere ve okyanuslara göre boyları, renkleri ve zehir şiddetleri de değişmektedir. Bu canlılar, ölü olsalar bile dokundukları her cisme zehirini akıtırlar. Deniz anaları özellikle ısırdıkları veya dokundukları bölgelerde kaşıntı başlamakta ve daha sonra yerini acıya bırakmaktadır. Denizanalarının tahribatlardan en önemlisi kırmızılaşma ile kana karışan zehirin miktarıyla ilgilidir. Öncelikle önemsiz bir kaşınma ve ovuşturma ile geçiştirildiği zannedilmektedir. Ancak aşırı dozda zehire maruz kalındığında diğer zehirlenmelerde olduğu gibi, nefes darlığı, bulantı, mide krampları görülmektedir. Denizanasına temas ettiyseniz, sudan çıktıktan sonra o bölgeyi amonyaklı su ile silin. Ancak yaraya dokunmayın, ovuşturmayın ve kesinlikle de kaşımayın. Aksi halde zehirin yayılmasına ve daha kötü sonuçlara yol açabilirsiniz

DENİZ KESTANESİ
Deniz kestanesi, genellikle kayalık ve temiz kumlu sularda ve diplerde yaşayan deniz canlılarındandır. Yapısı itibariyle top görünümünde olup, üstünde kısa, uzun ve düzgün aralıklarla sıralanmış uçları çok sivri iğnelere benzeyen dikenli bir deniz canlısıdır. Denizde veya dipte farkına varmadan üzerine basıldığında veya herhangi bir yerinize sürtünmeden dolayı dikenleri batar ve kırılarak o bölgede kalır. Eğer bu dikenler hemen çıkarılmazsa zamanla o yerde şişkinlik oluşabilmektedir. Dikenleri çıkardıktan sonra o bölgeyi Alkol veya kolonya ile temizlemelisiniz. Aksi halde iltihap oluşmasına yol açabilirsiniz.

2010-11-03T21:27:00.017+02:00

TATLISU BALIKLARI ÇEŞİTLERİ;

Türkiye'nin Tatlı Su Balıkları Ve Özellikleri

Tüm dünyada tatlısu balığı türlerinin yüzde 20'sinin neslinde geçen senelere oranla ciddi bir tükenme tehlikesi görülürken, Türkiye ise bu bakımdan oldukça zengin.

Ülkemizde, tatlısu göllerinin olduğu bölgelerde balıkçılık ve turizm oldukça gelişmiş durumda. İşte, ülkemizde bulunan tatlısu balıkları ve özellikleri:
Tatlısu kaynakları, canlı hayatının devamlılığı için vazgeçilmez. İnsanlık tarihi, tatlısu kaynaklarının yakınında veya etrafında kurulan büyük medeniyetlerin örnekleriyle dolu: Mısır, Mezopotamya, Sümer, İnka ve Aztekler gibi. Göller ise tatlısu kaynakları arasında nehirlere göre daha sakin sular olduğu için, insan faaliyetlerinin bir neticesi olarak ekolojileri süratle bozulmaktadır. İnsan faaliyetleri neticesinde göllerin yaşadığı mühim tehditler arasında besin zinciri yıkımı (ötrofikleşme), asitleşme, tuzlanma, ağır metal ve diğer zehirli (toksit) madde kirlilikleri, doğal su rejiminin bozulması (su kullanımı, tarım, enerji ve küresel ısınmayla) sıralanabilir.

İnsanların denizlere, göllere, nehirlere ve bu ortamlarda hayatlarını devam ettiren canlılara olan merakının ve onları yakından tanıma gayretlerinin tarihi ise milattan asırlarca evveline tekabül eder. Bilimsel anlamda ele alınmaları ise 1700'lü yıllarda Avrupa'da gerçekleşir. 1915 yılında yayınlanan "Balık ve Balıkçılık" adlı eser, ülkemizde balık bilimine ilk yaklaşımdır. Geniş boyutta balıkçılık araştırmaları, ilk defa Et ve Balık Kurumu bünyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Türkiye'nin balıkçılık hususunda bilgi birikimi yönünden en verimli dönemidir.

Türkiye, 3 tarafı denizlerle çevrili olmasının yanı sıra göl bakımından da oldukça zengin bir ülke. Bölgelere göre dağılıma bakıldığında Karadeniz'de 247, Marmara Denizi'nde 200, Akdeniz'de ise 285 tür balık yaşadığı tahmin edilmektedir. İç sularımızda, 26'sı ekonomik değer taşıyan 192 tür balık yaşamaktadır.

Sanayiinin gelişmesi, nüfus artışı, çevre kirliliği gibi sebepler, tüm dünyada sadece denizlerde değil, göllerde de balık türlerinin azalması ve bazı türlerin yok olma riskiyle karşı karşıya kalması neticesini doğurmuştur. Tatlısu balıklarının türlerinde ise son durum, yüzde 20'sinin neslinde geçen senelere oranla ciddi bir tükenme tehlikesinin olduğudur.

TÜRKİYE'NİN TATLISU BALIKLARI

Tatlısu balıkları bakımından zengin olan ülkemizde, tatlısu göllerinin olduğu bölgelerde balıkçılık ve turizm gelişmiştir. Türkiye'de 40'nın üzerinde tatlısu balığı türü mevcuttur. Bunların başlıcaları şu şekilde sıralanabilir:

Acıbalık: Trakya, Marmara ve Karadeniz'de ağır akışlı akarsular veya göllerde yaşayan acıbalık, bitki ve küçük hayvancıklarla beslenir. Ortalama 5-6 cm uzunluğunda olan balığın üreme devresi Nisan-Haziran ayları arasıdır.

Afanyus: Ege ve Akdeniz'in sahillerine akan iç sularda yaşar ve nehirlerin yavaş akıntılı veya sakin bölümlerinde yuvalanır. Acı ve tuzlu sulara da uyum gösteren balığın boyu 5-6 cm'dir. Kabuklularla ve özellikle su yüzeyindeki sinek-böcek larvalarıyla beslenir. Bahar aylarında üremesini gerçekleştirir ve yumurtalarını su bitkilerinin üzerine bırakır. Akvaryum balığı olarak da yetiştirilir.

Ankara çamurbalığı: İç ve Doğu Anadolu'nun göl ve akarsularında yaşayan Ankara çamurbalığı, zeminlerde emdiği çamurdan küçük hayvanlar, böcekler ve larvaları seçerek beslenir. 6-7 cm'ye kadar büyüyebilen balık, sığ suların yüksek ısısına dayanabilir. Mayıs-Haziran ayları arasında yapışkan yumurtalarını kıyıların kumluk ve çakıllarına bırakarak üremesini gerçekleştirirken, tabiatın dengesinin korunmasında rol sahibidir.

Aynalı sazan: Pullu sazanın "aynalı sazan" olarak adlandırılan yan türü, üretime en elverişli olanıdır. Kolay ürediği için çeşitli yörelerde ve bilhassa baraj göllerinde üretimi yapılmaktadır. Ekonomik değeri çok yüksektir. Çeşitli ülkelerde yılda 200 bin ton sazan üretimi yapılmaktadır.

Bıyıklı balık: Genelde 30-50 cm uzunlukta ve 0.5-2 kg, en çok 3 kg ağırlıkta olur. Büyüklerine seyrek rastlanır. Oksijeni bol, hızlı akan nehirlerin berrak kum tabanlı bölümlerinde yaşar. Ülkemizin çeşitli yörelerinde türleri bulunur. Mayıs-Haziran ayları arasında üreme yapar ve 5 bin-30 bin yumurta döker. Bu devrede yumurtaları zehirlidir. Eti fazla değerli olmamakla beraber, avcılığı yönünden değerli bir balıktır.

Bodur yayın: Güneydoğu Anadolu'daki nehir ve göllerin kumlu, çamurlu zeminlerinde yaşayan bodur yayın, 20-30, en çok 45 cm boy ve 100-500 gr ağırlıkta olabilen bir yayın türüdür. Oldukça obur bir balıktır. Omurgasızlar, küçük balıklar, balık larvaları ve kurbağalar da dahil ne bulursa yer. Suların ısı fbünyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Türşartlarına göre Nisan-Haziran ayları arasında kumların içine yuva yapan dişi, yumurtalarını dökerek bunların oluşmasını bekler. Bodur yayının kılçıksız eti çok lezzetlidir; ancak ekonomik değeri bölgeseldir.

BÜYÜKBAŞ KAYABALIĞI, TRAKYA VE KARADENİZ KIYILARINDA HÜKÜM SÜRÜYOR

Büyükbaş kayabalığı: Trakya ve Karadeniz kıyılarına akan nehirlerde yaygındır. Boyu 12-18, en çok 22 cm olur. Acısuların taşlık veya sert kumlu zeminlerinde dolaşıp, oradan nehirlerin içlerine girer. Yuva edindiği bölgeye çok bağlıdır ve buraya zorla giren balıklara karşı saldırgan olur. Küçük kabuklular, balıklar ve yumuşakçalarla beslenir. Dişiler, Nisan-Mayıs ayları arasında yumurtalarını ince ipliklerle kumsallara yapıştırır. Erkekler ise gözcülük eder. Eti lezzetli ve sağlığa yararlı olan büyükbaş kayabalığının ekonomik değeri bölgeseldir.

Çapak balığı: Marmara ve Karadeniz'in akarsu ve göllerinde, bazı türleri de Ankara ve Kırşehir yörelerinde yaşar. Boyu ortalama 30-40 cm'den 70 cm'ye, ağırlığı ise 3 kg'den 6 kg'ye ulaşabilir. Kurtlar, böcekler ve yosunlarla beslenir, 10 yıl yaşayabilir. Mayıs-Haziran ayları arası yaklaşık 100 bin yumurtayla üreme yapar. 1 kg'nin üstündekilerin eti lezzetli, küçükler ise yem veya av balığı olarak değerlidir.

Dağ alabalığı: Çoruh, Ege ve Konya Ereğlisi çevrelerindeki dağ göllerinin soğuk, berrak ve temiz sularında yaşar. Zaman zaman nehirlere de girer. Bilimsel olarak, dünyamızın son buzul çağında dağ göllerinde kalıp, geliştiği teorisi vardır. Boyu 40-60 cm'den 1 m'ye, ağırlığı ise 1-3 kg'den 14 kg'ye kadar ulaşabilir. 3-4 yaşında olgunlaşıp, göllerin buzla kaplandığı Ekim-Ocak aylarında çakıllara yaklaşık 3 bin 500 yumurta bırakır. Çok lezzetli etinin yanı sıra çevikliğiyle tanınır, avcılığı yönünden değerli bir balıktır.

Dere alabalığı: Soğuk, temiz ve hızlı akıntılı nehirlerde, çevresine bağlı olarak yaşar. Bölgesini kıskanır, başka balıkların gelmesini istemez. Boyu 30-40, en çok 60 cm ve ağırlığı 0.5-2 kg olabilir. Yumuşakçalar ve yavru balıklarla beslenir. Erkekleri 2, dişileri 3 yaşında olgunlaşıp, Ekim-Ocak ayları arasında yumurta bırakır. Zaman zaman akıntılara karşı 1.5-2 cm sıçrayarak yüzer. En değerli tatlısu balıklarından biridir. Lezzetli ve yararlı eti nedeniyle ekonomik değeri çok yüksektir.

Dere kayabalığı: Ülkemiz akarsularında çeşitli türleri yerine göre adlar alır. 5-6 yılda yavaş yavaş büyüyerek 12-20 cm boya ulaşır. Fazla hareket etmeden su altında yatarak ömür geçirir. Nisan-Haziran aylarında haftalık aralıklarla ürer, dişileri bin-3 bin yumurta verir. Eti lezzetli olan dere kayabalığı, büyük balıkları avlamakta yem olarak da kullanılır.

AKDENİZ SULARI, DERE PİSİSİYLE SÜSLÜ

Dere pisisi: Nehirlerin deniz karışımı acısu bölgelerinde veya akarsuların daha içerlerinde yaşayan bir pisi türüdür. Akdeniz'de fazla rastlanır. Az akıntılı suların kumsal diplerinde, fazla hareket etmeden yaşar. Ortalama 25-30, en çok 50 cm boyda olur. Etçil bir balıktır. Bulunduğu bölgenin su ısısına göre Şubat-Mayıs ayları arasında ürer ve 800 bin yumurta bırakır. Eti çok lezzetli, ekonomik değkfcnyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Türeri yüksek bir balıktır.

Dikence: Denizlerin kıyı kesimlerinde, nehirlerin deniz karışımı acısu bölgelerinde ve zaman zaman nehirlerde yaşayan küçük bir balıktır. Boyu 7-9 cm olup, vücudu kalın pullarla kaplıdır. Çeşitli renklerinin güzelliği ve 300-bin dolayında yumurtasının erkek balık tarafından bir yuva yapılarak korunması, dikenceyi dikkat çekici hale getirir. Ekonomik değeri yoktur.

Egrez balığı: Kuzey Ege, Marmara, Trakya ve Göller Bölgesi'nde yayılış gösterir. Düz ve ağır akışlı suların kumlu, çamurlu zeminlerinde yaşar. Boyu 25-35, en çok 50 cm, ağırlığı ise 450-500 gr olur. 3-4 yaşında olgunluğa erişir ve Mayıs-Haziran ayları arası üreme yapar. Etinin lezzeti nedeniyle bolca avlanılır ve bu nedenle ekonomik değeri vardır.

Gambusya: Anavatanı Amerika Birleşik Devletleri'nin güney bölgelerinden sivrisinek ve sıtma mücadelesi için ülkemize getirilmiştir. Durgun, sığ ve sıcak sulara çok toleranslıdır. 0'dan +30C'ye kadar dayanabilir. Özellikle sivrisinek larvalarıyla beslenir, ayrıca yosunları ve kabukluları da yer. Erkeklerin boyu 3-5, dişilerin ise 6 cm olur. Nisan-Ekim ayları arasında erkek gambusya spermlerini dişinin üreme boşluğuna bırakır. 30 günlük hamilelikten sonra dişi yaklaşık 60 yavru doğurur. Tabiat dengesi ve sağlığa yararı açısından çok değerlidir

Gökkuşağı alabalık: Kuzey Amerika kökenlidir. Yetiştirilmek üzere dünyaya yayılmış, bu arada ülkemize de getirilmiştir. Temiz, oksijeni bol sularda yapay yemler veya küçük balıklarla beslenebilen, yetiştirilmeye en çok uyum gösteren, tuzlu deniz suyuna da toleransı olan bir alabalık türüdür. Erkekler 2, dişiler 3 yılda olgunlaşıp yaklaşık bin-5 bin yumurta verir. Denizde yetiştirilenleri daha çabuk büyür. Etinin lezzeti ve bol üretilmesi nedeniyle ekonomik değeri çok yüksektir.

Göl alabalığı: Kuzeybatı Anadolu, Abant ve Yedi Göller Bölgesi'nde yayılış gösterir. Çeşitli türleri vardır. Türüne göre renk, boy ve beslenme farklılıkları gösterir. Genelde temiz, bol oksijenli soğuk sularda fazla gezinmeden planktonlar, dip hayvanları ve küçük balıklarla beslenerek yaşar. Boyu ortalama 25-40, yabanlarında 60-70 cm olabilir. Eylül-Ocak ayları arasında ürer ve yumurtalarını dipteki çakıllara yapıştırır. Üretimi yapılmayan, eti çok lezzetli olan göl alabalığının ekonomik değeri bölgeseldir.

SAKİN VE DERİN SULARIN ÇOCUĞU; GÖRDEK

Gördek: Kızılgöz ailesindendir. Kuzey Ege, Marmara ve Trakya'da, fazla hareketli olmayan akarsuların zengin bitkili kıyı bölgelerinde yaşar. Kış aylarını daha derince sularda geçirir. Kurtlar, böcekler, kabuklular ve böcek-sinek larvalarıyla beslenir. Boyu 15-20, en çok 25 cm olur. Nisan-Mayıs ayları arası ürettiği yumurtalarını bitkilerin arasına bırakır. Besin değeri yoktur, av yemi olarak değerlendirilir.

Gümüş: Denizlerimizde yaygın olan gümüş balığının Sapanca, İznik ve Köyceğiz göllerinde yaşayan bir türüdür. Sıcak sularda böcek larvaları ve sualtı hayvancıklarıyla beslenerek yaşar. Mayıs-Eylül ayları arasındaki üreme devresinde yaklaşık 600 yapışkan yumurtasını kumlu, çakıllı zeminlere bırakır. Su yüzeyine yakın yerlerde sürü halinde dolaşırken su kuşlarına yem olur. Eti yenebilir. Daha çok balık ürkfcnyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Türeticiliğinde yem olarak veya balık unu endüstrisinde değerlendirilir.

Gümüş havuzbalığı: Doğu Karadeniz ve Trakya'nın yumuşak zeminli, bol bitkili akarsularında yayılış gösteren bir Carrasius türüdür. Büyümesi daha hızlı olup, 3-4 yaşında 15-20 cm boya erişir. Daha büyüklerine de rastlanır. Mayıs-Haziran ayları arası 160-380 bin yumurta döker. Bazı hallerde bu yumurtaları sazan ve diğer havuz balıklarının döllediği de olur. Eti yenebilir. Havuz veya akvaryumlarda süs balığı olarak yaşatılır.

Gümüş sazan: Diğer sazan türleri gibi Güneydoğu Asya kökenli bir balıktır. Ortalama 100-120 cm boy ve 20 kg ağırlığa erişir. Fido planktonlarla beslenir. 3 yaşında cinsel olgunluğa erişip, kilogram ağırlığına oranla 140 bin yumurta verir. Yağsız ve lezzetli eti Çin'de değerli bir yiyecektir. Bu nedenle ülkemize de getirilerek araştırma enstitülerinde hayat uygulama ve üretme şartları incelenmektedir.

Havuz balığı: Marmara Bölgesi, Kızılırmak, Yeşilırmak deltaları ve Çoruh havzasında yayılış gösterir. Boyu 15-25, en çok 45 cm ve ağırlığı 2-3 kg olur. Su içindeki otlar, dip hayvanları ve sinek larvalarıyla beslenir. Sazana benzer ve akrabadır. Mayıs-Haziran ayları arası 150-300 bin yumurtasını 2-3 defada otların üzerinde bırakır. Suyun kirliliğine ve oksijen değerine toleranslı bir balıktır. Büyüklerinin eti lezzetlidir. Batı ülkelerinde üretimi de yapılmaktadır.

MİNİ MİNİ HOROZBİNALAR

Horozbina: Marmara, Ege ve Akdeniz'de akarsular ve bunların deniz karışımı acısu bölgelerinde yaşar. Boyu denizde yaşayanlara göre daha küçüktür. 8-12, en çok 15 cm, Akdeniz'deki türleri ise 20 cm'ye ulaşabilir. Su altındaki küçük hayvanlar veya böcek larvalarıyla beslenir. Yaz aylarında üreyip yumurtalarını taşlar ve midye kabukları arasına ustaca gizler. Çıplak ve pulsuz derisi yapışkan bir sıvıyla kaplıdır. Ekonomik bir değeri yoktur.

İnci balığı: İsmini, pullarından yapay inci üretilmesinden alır. Ülkemizde çeşitli türleri yaşar. Boyu 15-20 cm olur. Manyas ve Ulubat göllerinde bolca bulunur. Planktonlar, kurtlar, böcek larvaları ve su yüzeyindeki sinekleri yakalayarak beslenir. Nisan-Mayıs ayları arası üreyip, yapışkan yumurtalarını nehirlerin giriş veya çıkışındaki kıyıların kumluklarına bırakır. Eti lezzetli sayılır. Bölgesel değerlenir. Orta Anadolu'da 'Gökçe', Van çevresinde 'Darah' ismiyle anılır.

Kababurun: Çeşitli türleriyle ülkemizde yaygındır. Göl ve nehirlerin giriş-çıkışlarının dibe yakınlarında, çakıllı bölgelerde yaşar. Boyu 25-40, en çok 50 cm olur. Taşlara yapışık yosunlar, bitki kökleri ve dip hayvanlarıyla beslenir. Mart-Mayıs ayları arası ürer ve 100 bine yakın yumurtasını çakılların üstüne yapıştırır. Farklı türleri bölgelere göre çeşitli şekillerde değerlendirilir.

Kadife balığı: Kuzey bölgelerimizin bol bitkili, durgun ve yavaş akıntılı sularında yaşar. Genelde 30-40, en çok 60-70 cm boyda olur. Planktonlar, küçük balıklar ve yumuşakçalarla beslenir. Gündüzlerini dipte geçirir, geceleri ise avlanır. Mayıs-Haziran ayları arası üreme yapar. Eti lezzetlidir. Sazan yetiştiriciliğinde yardımcı olarak düşünülen bir balıktır. Sportif yönü zevklidir.kfcnyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Tür

ERKEKLERİ NÖBETÇİ KAYABALIĞI

Kayabalığı: Karadeniz'e akan akarsuların diplerinde fazlaca rastlanan, hayatı diğer kayabalıklarıyla benzerlik gösteren, boyu en çok 11-12 cm olabilen bir balıktır. 2-3 yaşlarında olgunlaşan dişileri topluca yumurta verir. Erkekler de nöbet tutarak yumurtaları bekler. Yumuşakçalar ve küçük karideslerle beslenir. Tatlısulara girişinde böcek larvaları da yer. Tabiat dengesi balığıdır. Sportif veya ekonomik yönü olmayan bir türdür.

Kırmızı havuzbalığı: Biyolojik hayatı diğer havuz balığı türleri gibidir. 15-20 cm boyu ve renginin güzelliğiyle eski çağlardan beri havuzların, şimdilerde ise akvaryumların klasik, kıymetli balığıdır. Çin'de ve Japonya'da üretilen çeşitli türleri ve formları vardır.
Kızılgöz: Karadeniz, Trakya, Marmara ve Kuzeybatı Anadolu'nun sahil bölgelerindeki nehirlerde yaşar. 25-30, en çok 50 cm'ye kadar büyür. Kızılkanatla büyük benzerliği vardır. Küçük canlılar ve bitkilerle beslenir. Bahar aylarında ürer ve 50-100 bin yumurta bırakır. Eti değerli olmadığı için daha ziyade yem olarak kullanılır. Nehir ve kıyılardaki yırtıcı balıkların yanı sıra kuşlar için de iyi bir besindir.

Kızılkanat: Kuzey Anadolu'da soğuk olmayan ağır akışlı nehirler, göl ve göletlerin yumuşak tabanlı zeminlerinde, yumuşakçalar ve bitkilerle beslenerek 10-11 yıl yaşar. 20-40 cm boy ve 200-400 gr ağırlıkta olur. 3-4 yaşında olgunlaşıp kg/ağırlığına 600 bin yumurta döker. Eti lezzetli, fakat çok ince kılçıklı olduğu için makbul değildir. Turna gibi yırtıcı balıklar için değerli bir yemdir.

Kocaağız: Trakya, Marmara ve kuzey bölgelerimizin hızlı akarsularında yaşar. Ortalama 60-80, en çok 100 cm boy ve 2-4 kg'den 10 kg ağırlığa erişebilir. Etçil bir balıktır, su içindeki her türlü hayvanla beslenir. Erginler yalnız dolaşır. Cinsel olgunluğa 4-5 yaşlarında ulaşıp, Nisan-Temmuz ayları arasında 80-100 bin yumurta verir. Az lezzetli eti nedeniyle ekonomik değeri bölgeseldir. Buna karşılık olta avcılığı çok zevkli bir balıktır. Hayat karakteri bu balığın aynı olan "Aps. vorax" türü Fırat ve Dicle nehirlerinde yaygındır. Sis balığı olarak tanınır. Boyu 40 cm olur.

BÖLGESEL DEĞERİ OLAN KOLYOZ BALIĞI

Kolyoz balığı: Marmara, Kuzey Ege ve Karadeniz'in doğusundaki akarsu ve göllerin yüzeyinde yaşar, zaman zaman da nehirlerin denizle karışımı acısu bölgelerine iner. Böylece acısu ve tatlısular arasında göçler yapar. 15-30 cm boyunda olabilir. Planktonlar, sinek larvaları (sivrisinek) ve küçük canlılarla beslenir. Mayıs-Haziran ayları arasında 15-25 bin yumurtasını taşlık, çakıllık, dere kenarlarına bırakır. Yıllar öncesi "Chalealburnus Chalcoides İstanbulensis" türü Haliç'te Kağıthane Deresi'nde yaşardı. Eti lezzetli, bölgesel değeri olan bir balıktır.

Küçük kayabalığı: Karadeniz kıyılarına akan nehirlerin küçük kabuklular ve yosunlarla kaplı zeminlerinde, acısu-tatlısu karışımı sahillere yakında yaşar. Boyu 18-22, en çok 25 cm olur. Yumuşakçalar ve özellikle kabuklularla beslenir. Nisan-Mayıs ayları arası dünyaya gelen yavrulara erkek bekçilik yapar. Diğer kayabalıkları gibi eti beyaz, lezzetli ve yararlıdır. Ekonomik değeri bölgelere gr.kfcnyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Türöre değişir.

Levkit balığı: Karadeniz'in doğu ve batısıyla Trakya'daki nehirler ve bu nehirlerin denizle karışımı acısu bölgelerinde yaşar. Genelde 40-50, en çok 70 cm boy ve 5 kg ağırlıkta olabilir. Küçük balıklar, kurtlar ve böcek yumurtalarıyla beslenir. Nisan-Mayıs aylarında nehirlerin içlerine ve göllere girerek üreme yapar. Etinin besleyici yönü nedeniyle ekonomik değeri olduğu gibi, amatör olta avcıları için de kıymetlidir.

Levrek: Kuzey bölgelerimizdeki akarsu ve göllerle bunların denizle ilişkili acısu bölgelerinde yaşar. Boyu 20-35, en çok 50 cm olabilir. Fazla göç etmeyen yumuşakçalar, küçük balıklar ve balık yumurtalarıyla beslenir. 70- 80 C sularda Mart-Haziran ayları arası üreme yapar. Beyaz ve lezzetli eti taze olarak tüketilir. Olta avcıları için de değerli bir balıktır.

Mini inci balığı: Trakya bölgesindeki akarsularda yayılış gösterir. 7-10, en çok 14 cm (dişileri) boyunda olur. Suyu berrak, oksijeni zengin akarsu ve göllerin dibi çakıllı bölgelerinde, su yüzeyindeki böcekler, sinekler, dip hayvancıkları ve balık yumurtaları yiyerek yaşar. Küçük, hareketli ve kurnaz bir balıktır. Mayıs-Haziran ayları arası yaklaşık bin yumurtasını taşlara yapıştırır. Üreme devresinde başının üstünde inci benzeri pullar oluşur. Alabalık yumurtalarını aşırı tüketmesi nedeniyle zararlı bir canlı sayılır.

Noktalı incibalığı: Karadeniz, Trakya ve Marmara'daki akarsularda yaygındır. Boyu 9-13, en çok 16 cm olur. Temiz ve hızlı akan suların dibe yakınlarında, zaman zaman akıntılara karşı yüzerek yaşar. Küçük planktonlar ve dip hayvanlarını yiyip, su yüzeyindeki sinekleri avlayarak beslenir. Mayıs-Haziran arası üreyerek yumurtalarını kumlu, çakıllı sahillere bırakır. Avcılıkta yem olarak kullanılır; ama tabiattaki değeri daha önemlidir.

ÇİN GÜZELİ OT BALIĞI

Ot sazanı: 'Ot balığı' olarak da tanımlanır. 2000 yıldan beri Çin'de sazan üretimiyle beraber yetiştirilir. Anavatanı Çin'den dünyaya yayılan, bu arada ülkemize de getirilen bir kültür balığıdır. Ortalama 40-80 cm boy ve 2-5 kg ağırlıkta olur. En çok 12-30 kg ağırlığa ulaşabilir. Otobur bir balıktır. Günde ağırlığının yüzde 120'si kadar ot yer. Bu nedenle havuzlarda ot mücadelesi için mükemmel bir canlıdır. 5-6 yaşlarında olgunluğa erişir ve kg/ağırlığına 120 bin yumurta verir. 6-10 cm boya eriştikten sonra sadece bitkilerle beslenir. Ülkemizde henüz tüketim değeri yoktur.

Pullu sazan: 13.-14. Yüzyıldan beri kültür üretimi yapılan, kolay yetişen, eti lezzetli, ekonomik değeri çok yüksek bir balıktır. 3-4 yaşlarında olgunlaşıp 200-300 bin yumurta verir. Ortalama 30-40 cm boy ve 500-bin gr ağırlıkta olur. Sportif avcılığı değerlidir. Su böcekleri, kurtlar ve diğer hayvanlarla beslenir.

Sardalya: İlk kez Rusya'nın Abrau Gölü'nde bulunmuş, 1943'te de ülkemizde Ulubat Gölü'nde rastlanmıştır. İznik Gölü'nde de yaşamaktadır. Boyu 7-8, en çok 12 cm olan, sürü halinde dolaşan bir Ringa/Tirsi türüdür. Planktonlar, küçük su hayvanları ve omurgasızlarla beslenir. 2-3 yaşlarında olgunlaşıp, 10-140 C sularda Haziran-Ekim aylarında yumurtalarını açık suya bırakarak ürer. Eti bölgesel olarak tüketilir. Daha ziyade alabalık yetiştiriciliğikfcnyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Türnde yem olarak değerlendirilir.

Somon: Anavatanı Kuzey Amerika'dan dünyaya yayılmış, üretilmek üzere ülkemize getirilmiştir. Boyu ortalama 60-100 cm, ağırlığı da 3-15 kg olabilir. 150 cm'ye ulaşanları da olur. Hızlı akarsuların oksijeni bol, temiz sularında yaşar. Doğal yetişenleri 2-3 m yükseğe atlaya sıçraya yüzerek 2-3 bin km'lik nehir kaynaklarına ulaşıp, burada Ekim-Kasım ayları arası ürer. Yavrular tekrar acısulara iniş yapar. Yetişkinleri denize de uyum gösterir. Etoburdur. Böcekler, sinekler, kabuklular ve irili ufaklı balıklarla beslenir. Tatlısu balıklarının eti en lezzetli olanıdır. Ayrıca yumurtasından kırmızı havyar elde edilir. Ekonomik değeri çok yüksektir.

Sudak: Marmara ve Karadeniz ile Göller Bölgesi'nde 10-15 yıl yaşayan, 40-70 cm'den 130 cm boy ve 1-5 kg'dan 12 kg ağırlıkta olabilen hareketli, avcılığı zevkli bir balıktır. Kendinden küçük balıklarla beslenir. Nisan-Mayıs ayları arasında 200 bin-1 milyon yumurta vererek ürer. Gündüzlerini dipte geçirip, avlanmak için sabah erken saatlerde veya akşam üzerleri su yüzeyine çıkar. Etinin deniz levreğine yakın lezzeti ve bol verimliliği ile ekonomik değeri çok yüksek bir tatlısu balığıdır.

ETİ LEZİZ ÇAMUR SAZANI, KUMLU SULARDA HAYAT BULUR

Siyah sazan: 'Çamur Sazanı' da denir. En çok 80 cm boya ulaşır. Sakin akan nehirlerin çamur veya kumlu zeminlerinde, derinlerde kabuklular ve yumuşakçalarla beslenerek yaşar. Eti lezzetlidir. Çin'de üretimi yapılmasına karşın, ülkemizde hayatı ve değerlendirilmesi henüz araştırılmaktadır.

Tahta balığı: Marmara Bölgesi'nde ağır akışlı nehirlerin sıcak, sığ ve bitkisi bol bölümlerinde yaşar. Göllerde de hayat gösterir. Planktonlar, küçük canlılar ve bitkilerle beslenir. Mayıs-Temmuz ayları arası üreme yapar. Çok yavaş büyür. 3-5 yaşlarında 10-12, en çok 25- 35 cm boyda olabilir. Eti çok kılçıklı ve lezzetsizdir. Genelde "ekon balıkları"nın yetiştiriciliğinde yem olarak kullanılır.

Taşaltı balığı: Kuvvetli akan dere ve ırmakların berrak sularında, taşlar arasında yaşar. Boyu ortalama 12-13, en çok 20 cm olur. Su içindeki yavru balıklar, bitkiler ve özellikle alabalık yumurtalarıyla beslenir. Kendisi ise tatlısu levreği ve turna balığı için yem olur. Üreme devresi Şubat-Mayıs ayları arasıdır. Eti gevrek ve lezzetlidir.
Taş ısıran balığı: Yavaş akıntılı nehirler veya göllerin suyu berrak, kumlu zeminlerinde yaşar. Çeşitli türleri vardır. 5-12 cm boyda olabilen taş ısıran, gününü kumlu diplerde geçirip geceleri avlanır. Küçük organizmalar ve hayvanlarla beslenir, bu arada avlarıyla birlikte kumları da ağzına alarak çiğner. Nisan-Haziran ayları arası ürer ve yapışkan yumurtalarını taşlara, köklere, bitki saplarına bırakır. Taş ısıran balıkları tabiat dengesi yönü ile değerlidir.

Tatlısu kefali: Ülkemizin çeşitli bölgelerinde yaygın olan, hızlı akan dere veya nehirlerde yaşayan, 7-10 yaşlarında 30-40 cm boy ve 600-bin gr ağırlığa erişen bir kefal türüdür. Yavru safhasında küçük kurtlar, karides ve böcek yavrularıyla beslenirken, büyüyünce ot da yer. Yaşlandıkça yırtıcı olup, kurbağa ve sıçrayarak su dışındaki kelebekleri de yiyebilir. Nisan-Haziran ayları arası 45-50 bin yumurta dökerek ürer.kfcnyesinde gerçekleştirilmiştir. 1950-1960 yılları, Tür Etinin lezzetsiz ve değersiz oluşuna karşın avcılığı çok makbuldür.

Trakya levreği: Trakya'nın Karadeniz sahillerine dökülen ağır akışlı nehirlerle bunların deniz bağlantılı acısu bölgelerinin kumlu zeminlerinde sürü ile yaşar. Boyu 18-35 cm olur. Kurtlar, balık yumurtaları, küçük kabuklular ve sinek larvalarıyla beslenir. Oburluğu, diğer değerli balıkların besinleriyle yumurta ve larvaları için zarar vericidir. Üremelerini Nisan-Mayıs ayları arasında yapar. Eti lezzetlidir. Bol avlanılması tabiat için yararlı olur.

BERRAK VE BOL BİTKİLİ SULARDA TURNA BALIĞI YÜZER

Turna balığı: Karadeniz'e akan nehirlerin berrak ve bol bitkili sularında, ayrıca çeşitli göllerimizde yaşar. Tatlısu balıklarının en hareketlisi ve en yırtıcısıdır. Tüm balıklara, hatta yaban ördeklerine saldırır. Kendi yavrularını da yediği olur. Hayat şartları elverirse 20-25 yıl yaşar. Erkekleri en çok 100, dişileri ise 150 cm'ye kadar büyür. 2-3 yaşından itibaren ilkbahar aylarında yaklaşık 200 bin yumurta vererek üremeye başlar. Genç ve küçüklerinin (1-3 kg) eti lezzetlidir. Spor avcılığının en ünlü balıklarındandır.

Yayın: Akarsu ve göllerde yaşayan balıkların en büyüğü ve aynı zamanda en uzun yaşayanıdır. Ortalama 1-2m'den 3 m'ye kadar boy ve 150 kg ağırlığa erişebilir. 35-40 yıldan 100 yıla kadar yaşayabilir. Yavaş akan nehirler ve göllerde, dipte hareketsiz yatarak yaşar. Etobur bir balıktır. Su altındaki bütün hayvanları yiyebilir. Mayıs-Haziran ayları arasında, gece sessizliğinde yumurta döker. Dişileri ağırlığına oranla kg başına 7 bin-25 bin yumurta döker. Tatlısu balıkları içinde eti en lezzetli olanlardan biridir. Ekonomik değeri çok yüksektir.

Yılan balığı: Erkekleri 35-50, dişileri 45-100 cm boyda olabilen, hem tatlı hem de tuzlu sularda yayılış gösteren bir balıktır. Doğumu ve üç yıllık gelişmesinden sonra tatlı sulara girer. 8-20 yıl buralarda kaldıktan sonra tekrar üremek için Atlas Okyanusu'nda Sargossa Denizi'ne yönlenir. Burada 70-100 C sularda, yaklaşık bin- 3 bin m derinlerde milyonlarca yumurta döker. Dönüşü başarabilen yavrular tekrar acısu bölgelerine gelir. Yırtıcı ve obur bir canlıdır. Yumuşakça, kabuklular ve balıklarla beslenir. Etinin lezzetli oluşunun yanı sıra yetiştirmeye uygunluğu ile de ekonomik değeri çok yüksektir.

Alıntı:Mynet

2010-11-03T21:27:00.016+02:00

SÜS BALIKLARI ÇEŞİTLERİ;

Akvaryum balıkları ile ilgili bilgiler:

Canlı Doğuranlar,

Doğal olarak yalnızca Amerika'nın tropik ve astropik bölgelerinde yaşayan ve birçoğu akvaryum balığı olarak ünlenmiş çok sayıda balık türünün yer aldığı bir familyadır. Lepistes, moli, velifera, plati, kılıçkuyruk, gambusya gibi akvaryum dünyasında bilinen balıkların yanısıra az bilinen birkaç türü daha kapsar.

Boyları 3-15 cm. arasında değişen poeciliidae ailesi üyelerinin en belirgin özellikleri şu şekilde özetlenebilir:

1. Erkek-dişi ayırımı çok belirgindir. Erkekler daha küçük ve gösterişli, dişiler daha dolgun yapılı ve gösterişsizdir. Ayrıca erkeklerin anüs yüzgeci, gonopod denilen üreme organına dönüşmüştür.

2. Bu ailenin üyeleri, yavrularını doğurarak dünyaya getirirler. Aslında bu yalancı bir doğumdur. Tüm balıklar gibi yumurta ile çoğalırlar ama farklı olarak yumurtalar anne karnında gelişir ve vücuttan atılırken açılırlar ve yavrular serbest kalır. Bu da doğum gibi gözlenir.

3. Etçil ve otçuldurlar. Yosun ve çeşitli bitkilerle beraber böcek larvaları, yavru balıklarla da beslenirler. Hatta birçok türü kendi yavrularını bile yer.

Lepistes (Poecilia reticulata)

Ailenin en popüler üyesidir. Ülkemizde lepistes ismi ile bilinse de yurt dışında genellikle guppy olarak bilinir.

Anavatanı; Barbados ve Trinida dahil, Orta Amerika'dan Brezilya'ya kadar tatlı ve sığ sulardır. buradan çeşitli ülkelere götürülmüş ve akvaryumlarda üretilmiştir.

En az 20 litrelik bir akvaryumda bakılması gereken lepistesler, 24-28°C sıcaklıktan hoşlanırlar. Bulundukları akvaryumun suyu berrak olmalıdır. pH 5,5-8 arasında olmalıdır. Bol bitkili akvaryumlardan hoşlanırlar. Bulundukları akvaryumun su sirkülasyonunun çok şiddetli olmaması daha iyidir. Tankta düzenli su değişimleri yapmak çok faydalıdır. Haftada 1-2 kes %20-30 civarında su değişimi yapmak gerekir. Akvaryum suyuna 10 litreye 1 çay kaşığı tuz koymak, hastalıklarla mücadelede bir ön tedbirdir. Ama sofra tuzu yerine kaya tuzu kullanılması tavsiye edilmektedir.

Lepistes, bir grup balığıdır. Bir tanka en az 4 birey konmalıdır. 1 erkeğe 3 dişi oranında düşünülmelidir.

Erkekleri 3, dişileri 4 cm. kadardır. Erkekleri çok renkli ve ince yapılıyken dişileri gri/yeşil renkli yada renksiz ve daha dolgundur. Tüm poeciliidae üyeleri gibi erkeklerin anüs yüzgeci gonopod şekline gelmiş ve bir üreme organına dönüşmüştür.

Beslenme konusunda sorun yaşatmazlar. Su piresi (daphnia) tubifex, sivrisinek larvaları gibi canlı yemler ile birlikte su yosunları ve çeşitli bitkisel besinleri de severek yerler. Ağırlıklı olarak bitkisel beslenmeleri daha uygun olur. Yiyebilecekleri su yosunlarından bulamazsanız bir ıspanak yaprağını 10-15 dakika kaynatıp damarlarını ve sapını aldıktan sonra ince bir şekilde kıyarak lepisteslerinize
verebilirsiniz. İştahla yiyeceklerdir. Ispanak, onların sindirim sistemlerini de rahatlatır ve kabızlığı önler. Hergün değil, 15-20 günde bir ıspanak verilmesi faydalı olur.

Üretimi en kolay akvaryum balığıdır. Üremek için özel şartlar gerektirmezler. Erkekler 2, dişiler 3 aylıkken üremeye hazır hale gelirse de balığın sağlığı açısından 4-5 aylık olmadan önce erkek ve dişi balıklar ayrı tanklarda tutulması faydalıdır. Çünkü küçük yaşta üremeye başladıklarında balığın (dişi balık) vücudunda kalıcı deformasyonlar oluşabilir.

Üreme olgunluğuna gelmiş erkek balık sürekli dişileri kovalar. Bu yüzden de dişilerin sayısı erkeklerden fazla olmalıdır. 1 erkeğe en az 3 dişi düşmelidir. Eğer erkeklerin sayısı dişilerden fazlaysa erkekler tarafından sürekli kovalanan dişiler çabuk yorulacak, bitkin düşüp hastalıklara daha kolay yakalanacaktır. Erkek sayısının dişilerden az olması, sürekli kovalanan dişilere ara sıra dinlenme şansı verir.

Erkek balık dişiyi dölledikten sonra dişi balık bu 6-8 doğum boyunca erkeğe ihtiyaç duymadan doğum yapabilir. Bu yüzden de bir kez çiftleşen dişinin, erkek balıkların olmadığı bir akvaryumda 6-8 ay boyunca doğum yapması ilginç bir gözlem olmaktadır.

Dişi lepistesler ortalama olarak her ay 10-30 arasında yavru verir. İlk kez doğum yapan bir dişinin yavru sayısı 10-15 kadar iken sonraki doğumlarda bu sayı artar. Buna karşılık ilk doğan yavrular
ileride iri yapılı bireyler olurlar, sonradan doğanlar ise ilk doğanlara göre daha minik yapılı olurlar.

Doğum yapmak üzere olan dişi balık, filtrasyonu iyi olan küçük ve bitkili bir tanka alınabilir. 15 litrelik bir tank bu iş için uygundur. Akvaryumun bol bitkili olması bu durumda çok faydalıdır. Çünkü lepistesler genellikle kendi yavrularını yeme eğilimindedirler. Yeni doğan yavrular içgüdüsel olarak hemen saklanma yerleri ararlar. Özellikle ince yapraklı su bitkileri yada yüzey bitkileri bu iş için çok uygundur. Yavru lepistesler bol bitkili akvaryumlarda daha iyi ve hızlı gelişirler.

Bitki bulamazsanız bunun yerine rafya kullanabilirsiniz.
Kırtasiyecilerden alacağınız rafyayı 1 m. Kesin ve makas yardımıyla bukleler oluşturup suya koyun. Doğacak yavrular bunun içine saklanacaklardır. Rafyanın yeşil renkli olması daha doğal bir görünüm vereceği için balığın kendisini daha rahat hissetmesini sağlayacaktır.

Doğum yapmak üzere olan dişiyi başka bir tanka ayırma imkanı yoksa piyasada ucuza bulunabilen ve çok çeşitli olan yavruluklar kullanılabilir.

Yeni doğum yapmış bir dişiyi doğumdan hemen sonra erkek balıkların arasına salmamalısınız. Dişiler doğum sırasında erkekleri kendilerine çeken bir madde salgılarlar. Doğum sırasında zaten bitkin düşen dişi balık, azgın erkekler tarafından hemen kovalanmaya başlarsa dişi balığı kaybedebilirsiniz. Bu yüzden hiç olmazsa 2-3 gün özel vitamin takviyesi ile anne balığı ayrı bir yerde beslemeniz faydalı olur. Akvaryum yeterinde büyük (100 litre ve üzeri) ve bol bitkili ise, erkek balık sayısı dişi balık sayısının1/4'ü ise bu işlemi daha kısa tutabilirsiniz yada gerek duymayabilirsiniz.

Yavrular, erişkinlerden ayrı tutulmalıdır yoksa onlara yem olabilirler. 1-1,5 aylık olunca erişkin lepisteslerin yanına konabilirler. 1-2 cm. boyuna ulaşan genç lepistes, büyük lepistesler tarafından avlanamayacak kadar büyüktürler. Yavrular yeni çıkmış artemia larvaları ile beslenmelidirler. Artemia konusundan ve bu yemin nasıl hazırlandığından daha önceki konularda bahsedilmişti. İlk 1 aydan sonra her türlü kuru yemi ve yiyebilecekleri diğer yemleri genç lepisteslere verebilirsiniz.

Lepistesler, yakın akrabası olan bazı balık türleri ile çiftleşebilir ve bu çiftleşmelerden yavru alınabilir. Yakın akrabaları;gambusya, moli, velifera gibi balıklardır.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Moli, velifera, plati, kılıçkuyruk gibi poeciliidae üyeleri lepistesler için uygun arkadaşlardır. Neon tetra, zebra balığı, corydoras türleri, otocinclus,
ancistrus, scalare ve labirent balıklarının sakin türleriyle bir arada bakılabilirler. Tank çok büyükse (250 litre ve üzeri) küçük ve sakin çiklit türleri ile beraber de bakılabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Clown loach, tetrazon gibi kuyruk kemirici balıklar özellikle erkek lepisteslerin kuyruklarını yerler. Bu yüzden bunlarla aynı akvaryumda bulunmamalıdırlar. Aynı şekilde istisnaları olsa da japon balıklarıyla da aynı akvaryumda bulunmaları sakıncalıdır. Japon balıklarının cüsseleri lepisteslerden çok daha büyük olmasına rağmen, gösterişli yüzgeç ve kuyrukları lepistesler tarafından didiklenebilir. Bunların dışında küçük balıklarla beslenen saldırgan balıklarla -akvaryum ne kadar büyük olursa olsun- bir arada kesinlikle bulundurulmamalıdır.

Lepistes, dayanıklı bir balık sayılır. Çoğunlukla, akvaryum hobisine yeni başlayanlarca tercih edilir. Bakımı kolay olsa da burada önemli bir konuya değinmekte fayda var: Yurdumuzdaki yerli üretim
lepisteslerde özellikle son yıllarda sıklıkla sağlık problemleri çıkmaktadır. Bu sorunların başlıca sebebi gen bozulması olabilir. Bu sebeple akvaryumdaki lepisteslerin arasına ara sıra akvaryumdakilerle
kan bağı olmayan lepisteslerin salınması, gen çeşitliliğini artırmak anlamında faydalı sonuçlar verebilir. Sürekli kendi aralarında çiftleşen lepistes kolonisinde, sonraki jenerasyonlarda gen bozulmaları, renk kaybı, bağışıklık sisteminin zayıflamasına bağlı olarak hastalanma riski gibi durumla görülebilir.

Seçici üretim yöntemleri ile birbirinden güzel lepistes ırkları üretilmiştir. Doğal örneklerinin soluk gri/yeşil renklerine karşılık, rengarenk ve çeşitli kuyruk-yüzgeç formlarına sahip çok gösterişli
ırklar üretilmiştir. Bunlardan başlıcaları; tuxedo, lirkuyruk, king, albino, çim, mozaik ırklarıdır. Bu ırkların birbirleri ile melezleşmesinde de sayısız varyete oluşturulmuştur. Sizler de kendi akvaryumunuzda değişik ırklardan lepistesleri melezleştirip değişik lepistes örnekleri elde edebilirsiniz. Albino lepistesler, diğer albino canlılar gibi bembeyaz değildir; pembe ve sarının açık tonları halindedir.

Moli (Poecilia sphenops)

Poeciliidae ailesinin en dekoratif balıklarından biri olan bu sevimli türün ana vatanı Texas ve Orta Amerika'daki tatlı ve yarı tuzlu sulardır. Bu balıkların erkekleri 4, dişileri 6 cm. olabilir. Erkeklerde diğer poeciliidae üyeleri gibi gonopod bulunur.

24-28°C sıcaklığı severler. pH 6-8 arasında olmalıdır ve suda kesinlikle ısı değişimi olmamalıdır. En küçük ısı değişiminde bile sağlıkları bozulabilir. En az 60-80 litrelik bol bitkili bir akvaryumda
ve 4-6 bireyden oluşan bir grup halinde bakılmaları önerilebilir. 1 erkeğe 3 dişi düşmesi uygundur.

Poeciliidae ailesinin en hassas üyesidir. Özellikle ısı değişimlerine karşı çok hassastır. Kolayca mantar hastalıklarına yakalanabilirler. Bu yüzden de bakımı biraz tecrübe gerektiren bir balık türüdür.

Bulundukları akvaryuma 10 litreye 1 çay kaşığı hesabı ile tuz (kaya tuzu) katmak faydalıdır. Bu şekilde hastalıklara karşı direnci artırılabilir. Hazır yeri gelmişken, moli ile ilgili çok ilginç bir bilgiyi burada sunmak faydalıdır: Moli, deniz akvaryumuna ilk başlayanlar tarafından da kullanılmaktadır. Az tuzlu sularda da yaşayabilmesi sonucu, yeni kurulmuş bir tuzlu su akvaryumunda suyu hazırlayıcı bir canlı olarak bu tanklara salınmaktadır.

Çok çeşitli varyeteleri geliştirilmiş ve bu göz alıcı varyeteler akvaryum dünyasında yerlerini almışlardı. Bu varyetelerden en bilinenleri: Siyah (arap-black), aykuyruk, albino, gümüş, dalmaçya, balon, sarı (altın), leopar varyeteleridir. Burada balon moli konusunda kısa bir bilgi vermek yerinde olur: Balon moli bir mutasyon ürünüdür.
Genleri ile oynanarak laboratuar ortamında geliştirilmiş ve buralardan yayılmış bir balık türüdür.

Moliler oldukça doğurgan balıklardır. Ortalama 45 günde bir, 20-50 arası yavru verirler. Genellikle kendi yavrularına zarar vermezler. Bu yüzden, akvaryumda başka balık çeşitleri yoksa doğum ana tank içinde gerçekleşebilir. Ama başka balık türleri varsa hamile balık, küçük bir üretim tankına alınmalıdır. Burada önemli olan nokta; hamile balığın konduğu tankın ısısı ile ana tankın ısısı farklı olmamalıdır.

Moli üretimi için bazen yavruluk kullanılsa da bu sakıncalı olabilir. Yavruluğun içinde strese giren anne balık erken doğum yapabilir, ölü doğum yapabilir, kendisi bile ölebilir. Bu yüzden yavruluk kullanımı bu balıklarda tavsiye edilmemektedir.

Yeni doğan moliler oldukça iri yapılıdırlar. Artemia ve spiriluna yosunu ile beslenebilirler. Birkaç hafta sonra bitkisel ağırlıklı yemler vermeye başlayabilirsiniz. 5-6 aylık olduklarında üremeye hazır hale gelirler.

Moliler, yemleme konusunda sorun yaşatmasa da bitkisel ağırlıklı beslenmelidir. Oldukça iyi bir yosun yiyicisidirler ve bu sebeple akvaryumdaki yosunlaşmaları bir nebze olsun engellerler. Et ürünleri bu
balıklar için faydadan çok zarar getirir. Özellikle hassas yapıları göz önünde bulundurularak tubifex türü yemler kesinlikle verilmemelidir. Et ağırlıklı beslendikleri taktirde ömürleri azalır, hastalıklara
yakalanabilirler. Bunların yerine spiriluna yosunu ve çeşitli diğer yenilebilir yosunlar, haşlanmış ıspanak verilebilir. Bitkisel ağırlıklı beslenseler de genellikle akvaryum bitkilerine zararları olmaz. Bunlar zaten bol bitkili akvaryumlarda bakılmalıdır.

Moliler, yakın akrabaları olan bazı balıklarla melezleşebilirler ve yavru alınabilir. En yakın akrabaları velifera, gambusya ve lepistestir.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Oldukça barışçıl olan bu balıklar lepistes, velifera, plati, kılıçkuyruk gibi poeciliidae üyeleri ile bir arada bulunabilirler. Labirent balıkları, sakin çiklit türleri, neon tetra, zebra balığı da bunlarla iyi arkadaşlık eder. Corydoras cinsleri, otocinclus, ancistrus, vatoz gibi balıklar da bunlarla bir arada güvenle barındırılabilirler.

Hangi balıklarla bir arada bulundurulmamalıdırlar? Saldırgan ve iri yapılı balıklarla bir arada bulundurulmamalıdırlar.

Velifera (Poecilia velifera)

Molinin çok yakın akrabası olan bu balık, aslında irice bir cins molidir. Bazı özellikleri ile molilerden ayrılır.

Anavatanı Orta Amerika'nın tatlı ve yarı tuzlu suları olan velifera, ırmakların denize döküldüğü yerlerde yaşadıkları için tuzlu suya da adapte olmuşlardır. Bu yüzden bulundukları akvaryumun suyuna 10 litreye 2-3 çay kaşığı tuz (kaya tuzu) atmak gerekir.

Erkekleri 6, dişileri 8 cm. civarındadır. Erkekleri gonopodları sayesinde dişilerden ayrılır. Ayrıca erkeklerinin yelken gibi son derece gösterişli sırt yüzgeçleri vardır. bu sırt yüzgeçlerinin düzgün gelişebilmesi için yüksek bir akvaryuma (en az 40 cm.) ihtiyaç duyarlar, aksi halde sırt yüzgeçleri gelişemez.

24-28°C sıcaklığı severler. pH 6-8 arasında olmalıdır. Bol akıntılı suları severler. En az 80 litrelik ve yüksekçe (40 cm. ve yukarısı) bir akvaryumda bakılmaları gerekir. Bol bitkili akvaryumlardan hoşlanırlar. en az 5-6 bireylik bir grup halinde bakılmaları önerilir. Bakımı biraz tecrübe gerektiren bu balığın üretimi kolay olsa da diğer poeciliidae üyelerine göre daha zordur.

Velifera, bitkisel ağırlıklı beslenir. Tıpkı moli gibi spiriluna yosunu başta olmak üzere yenilebilen her türlü yosuna bayılırlar. Yemleme konusunda sıkıntı yaşatmazlar. Bunlara da yosun bulunmadığı taktirde haşlanmış ıspanak yaprağı verilebilir. Bunun dışında kaliteli kuru yemleri de reddetmezler.

Veliferanın üretimi diğer poeciliidae üyelerine göre biraz zordur. Dişiler 2 ayda bir ortalama 10-50 arasında yavru dünyaya getirir. Yavruları oldukça iridir. Kendi yavrularına zarar vermezler. Bulundukları akvaryumda başka türden balıklar yoksa doğum yapmak üzere olan dişiyi ayırmaya gerek yoktur. Eğer bulundukları akvaryumda başka türden balıklar varsa doğum yapmak üzere olan dişiyi 20 litrelik bir tanka almak gerekir. Moliler gibi bunlar da yavruluklarda üretilmemelidirler; ölü doğum olabilir, yavrular erkek doğabilir ve hamile balık stresten dolayı kaybedilebilir. 6 aylık olduklarında üremeye hazır hale gelirler.

Veliferaların da çok çeşitli varyeteleri geliştirilmiştir. Bunlardan başlıcaları; altın (sarı), turuncu, gümüş, dalmaçya, balon velifera cinsleridir. Balon molilerde olduğu gibi balon cinsi veliferalar da laboratuarlarda üretilmiş mutasyon balıklarıdır.

Erkekleri, hemcinslerine karşı oldukça saldırgan olan veliferalardan akvaryumda sadece bir tane erkek bulundurulması gerekir. Aksi taktirde baskın erkek diğer erkekleri hırpalar, ölümlerine sebep olabilir. Akvaryum 100 litreden büyükse ve bol bitkili ise birden fazla erkek bulundurulabilir. Bu durumda şiddetin dağılması için 4 erkek koyulabilir.

Yakın akrabaları olan bazı balıklarla melezleştirilebilir ve yavru alınabilir. Veliferaların en yakın akrabası molilerdir. Moli-velifera melezi balıkları inanılmaz derecede gösterişli balıklar olduğu bilinmektedir. Bunun dışında da lepistes ve gambusya da yakın akrabaları sayılabilirler.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Moli, lepistes, kılıçkuyruk, plati gibi poeciliidae üyeleri ile bir arada bakılabilirler. Küçük çiklit türleri, labirent balıkları, labeo balıkları ile bir arada bulundurulabilen veliferalar corydoras türleri, otocinclus, ancistrus, vatoz, tetra türleri, rasbora, zebra, danio gibi balıklarla da barış içinde yaşayabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Saldırgan balık türleriyle bir arada olmamalıdırlar.

Plati (Xiphophorus maculatus, xiphophorus variotus)

Poeciliidae ailesinin en bilinen üyelerinden biridir. Doğal olarak Guetamala, Honduras ve Meksika'daki tatlı sularda yaşarlar. Küçük, yuvarlak ve sevimli balıklardır. Erkekleri 4, dişileri 6 cm. civarındadır. Erkek platilerde de anüs yüzgeci gonopod şeklinde gelişmiştir.

Doğal örnekleri kahverengi ve gri tonlu renklere sahip olan platilerin, çeşitli melezleştirme ve seçici üretim yöntemleri ile birbirinden güzel ırkları üretilmiştir. Tuxedo, calico, wag tail, mond, fantom, korallen, simpson, sunset, blutendes herz, mickey mouse, gold, golden neon, golden moon, lirkuyruk, sarı, mavi, kırmızı, albino ırkları başlıcalarıdır. En yaygın ırkları calico, kırmızı ve fantom ırklarıdır.

Plati bir grup balığıdır. En az 30 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdırlar. 6-10 bireyden oluşan bir grup halinde ve 1 erkeğe en az 2 dişi düşecek şekilde bakılmalıdırlar. 20-28°C sıcaklıktan hoşlanırlar ve pH 7-8 arasında olmalıdır. ayrıca bulundukları akvaryumda bol bitki bulunması faydalıdır.

3-4 aylıkken üremeye hazır hale gelirler. Üretimleri kolaydır ve özel şartlar gerektirmezler. Yetişkin bir plati her ay ortalama 20 yavru dünyaya getirir. Erkekler sürekli dişilerin peşinde gezer. Dişilerin hamile olduğu, karınlarındaki şişlikten ve arka kısımdaki koyuluktan anlaşılır. Arka kısımları simsiyah olmuşsa doğum yakında gerçekleşecek demektir. Platiler genellikle yavrularını yemezler, daha çok genç platiler kendi yavrularını yeme eğilimindedirler. Yine de doğum yapacak platiyi ayrı ve bitkili bir tanka almakta fayda vardır. ayrı bir tank imkanı bulunmuyorsa doğum için yavruluklar kullanılabilir. Yeni doğan yavruları artemia ve yumurta sarısı ile besleyebilirsiniz, birkaç hafta sonra kuru yemlerden verebilirsiniz.

Her türlü kuru yemi severek yiyen platiler, beslenme konusunda sorun yaşatmazlar. Yosun, çeşitli bitkisel yemler ve böcek larvalarıyla beslenebilirler.

Platiler, yakın akrabaları olan balıklarla melezleşebilirler ve bu melezleşmelerden yavru alınabilir. Plati varyetelerinin geliştirilmesinde kılıçkuyruk balıkları (xiphophorus helleri) da kullanılmıştır. Akvaryumlarda bakılan platilerin çoğunda kılıçkuyruk genleri de vardır. aynı şekilde kılıçkuyruk varyetelerinin çoğunda da plati genleri vardır.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Lepistes, kılıçkuyruk, moli, velifera, corydoras türleri, tetra türleri, otocinclus, ancistrus, danio, zebra balığı, küçük ve sakin çiklit türleri ve labirent balıkları ile bir arada bulundurulabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Japon balıklarına zarar verebilecekleri için bunlarla bir arada bulundurulmamalıdır. Etçil ve saldırgan balıklarla da bir arada bulundurulmamalıdır. Scalare (melek balığı) plati ile aynı akvaryumda bulundurulabilirse de platiler bunların geniş yüzgeçlerine zarar verebilirler.

Kılıçkuyruk (Xiphophorus helleri)

Platinin çok yakın akrabasıdır. Anavatanı Orta Amerika'nın tatlı sularıdır. İnce uzun balıklardır. Erkekleri kuyruk hariç 10 cm. ve dişileri 12 cm. kadar büyüyebilir. Erkekler dişilerden daha ince yapılıdır ve gonopodları vardır. ayrıca erkeklerin kuyruklarının alt kısmı kılıç şeklinde uzamıştır. Kuyruklarıyla beraber erkeklerin boyu 15 cm. olabilir.

Doğal örnekleri kahverengi ve yeşil renkli olmasına karşın seçici üretim yöntemleri ve melezleştirme çalışmaları sonucunda çok çeşitli ırklar elde edilmiştir. En bilinen varyeteleri şunlardır: Fantom, gümüş, sarı, calico, tuxedo, siyah, yeşil, kırmızı, sarı, albino, lirkuyruk varyeteleridir.

20-26° C sıcaklıktan hoşlanırlar. pH 6-8 arasında olmalıdır. en az 80 litrelik bir akvaryumda ve grup halinde bakılmaları önerilir. Bitkili akvaryumları severler.

Diğer poeciliidae üyeleri gibi kılıçkuyruklar da grup balıklarıdır. En az 4-6 bireyden oluşan bir grup halinde bakılmalıdırlar. Grup, 1 erkeğe 5-6 dişi düşecek şekilde ayarlanmalıdır. Akvaryum 80 litreden küçükse grupta sadece 1 erkeğin bulundurulması gerekir çünkü baskın erkek diğerlerini hırpalar. 4 erkek balık koymak daha doğru olur çünkü baskın erkeğin saldırganlığı dağılabilir.

Kılıçkuyrukların ilginç özelliklerinden biri de dişilerin erkeğe dönüşmesi özelliğidir. Yaşadıkları ortamda erkek kılıçkuyruk bulunmuyorsa baskın olan dişi kısa sürede erkeğe dönüşür. Bazen de hastalık atlatmış ve yaşlanmış dişiler durup dururken erkeğe dönüşebilir.

Erişkin bir dişi ortalama her ay 20-100 arasında yavru verebilir. Yavruları kesinlikle erişkinlerden ayırmak gerekir, av olabilirler. Hamile balığın yavruluğa konması genelde tavsiye edilmez. Strese girip kendisine zarar verebilir. Bunun yerine küçük ve bol bitkili bir üretim tankı kullanılabilir. Bitki bulunmazsa rafya kullanılmalıdır.

Yavrular artemia ile beslenmelidir. 3-4 aylıkken üremeye hazır hale gelirler.

Kılıçkuyruk konusunda dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, akvaryumun üzerinin kapatılmasıdır. Akvaryumun üzeri hava alabilecekleri ama dışarı atlamalarını engelleyecek şekilde kapatılmalıdır. Bu balıklar sıklıkla tanktan dışarı atlayabilirler.

Yakın akrabaları ile melezleşebilen kılıçkuyrukların varyetelerinin oluşturulmasında platiler önemli bir paya sahiptir. Piyasada bulunan birçok kılıçkuyrukta plati genleri vardır. Aynı şekilde, piyasadaki platilerde de kılıçkuyruk genleri olduğundan daha önce bahsedilmişti.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Lepistes, plati, moli, velifera gibi poeciliidae balıkları kılıçkuyruklara iyi birer arkadaş olabilirler. Çeşitli tetra türleri, labirent balıkları ve küçük yapılı çiklitler de kılıçkuyruklarla beraber beslenebilirler. Bunun dışında corydoras cinsleri, otocinclus, ancistrus, vatoz gibi balıklar ve labeo türleri de kılıçkuyrukların bulundukları akvaryumlarda güvenle bulundurulabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? İstisnai durumları olsa da scalare ile bir arada bulunmaları sakıncalı olabilir. Kılıçkuyruklar, bunlara karşı çok saldırgan bir tutuma girebilirler. Aynı şekilde japon balığı ile bir arada beslenmeleri de sakıncalıdır. Bunların dışında, çok iri yapılı ve etçil balıklarla da bir arada bulundurulmamalıdır.

Sivrisinek balığı (Gambusia affinis)

Anavatanı Florida'dan Orta ve Güney Amerika'ya kadar uzanan tatlı sulardır.

Doğal olarak yaşadıkları Amerika kıtasının çeşitli bölgelerinden, dünyanın farklı yerlerine sivrisineklerle mücadele amacıyla götürülmüş olan bu balıklar aslında akvaryum balığı değildirler ama akvaryumlarda bakılmaları için hiçbir sakınca yoktur.

oldukça sağlam yapılı ve çok kolay üreyebilen gambusya, çok çeşitli su özelliklerine uyum gösterebilir. 15-30°C arasındaki ısı diliminde yaşayabilirler. pH 5-8 arasında olabilir. 15-20 litrelik küçük akvaryumlarda dahi üreyebilirler.

Gambusya balığının erkeği 4 cm. civarında iken dişisi 6 cm. boya ulaşabilir. Erkeklerinde gonopod bulunur ve dişilerden daha ufaktırlar. Dişileri aynı lepistes dişilerine benzer ama daha soluk renkli veya alacalı olabilir. Erkekleri de yabani lepisteslere benzer ama farklı olarak renkli değildirler, kuyrukları daha basittir. Gri-yeşil arasında renkleri vardır.

Yurdumuzda da çeşitli sulak alanlara, bataklıklara, küçük derelere ve gölcüklere sivrisineklerle mücadele etmek için bırakılmışlardır. Çeşitli iklim şartlarına uyum gösterebildiği için ülkemizdeki sulak alanlarda da üremişlerdir.

Dişi gambusya, her ay 20-50 arasında yavru dünyaya getirir. Yavrular doğduklarında çok küçüktürler. Gambusyalar kendi yavrularını yiyebilirler. Bu yüzden üretim için bitkili bir tank kullanmakta fayda vardır. Yavruluklar da kullanılabilir. Yeni doğan yavrular artemia, sivrisinek larvaları ile beslenebilirler. 2-3 ayda üreyebilecek olgunluğa gelen gambusyalar diğer poeciliidae üyelerine göre daha saldırgandırlar.

Gambusyalar, et ağırlıklı beslenirler. Yosun gibi bitkisel ürünleri yeseler de asıl gıdaları böcek larvalarıdır. Özellikle sivrisinek larvalarına kesinlikle dayanamaz.

Bazı akvaryumcularda lepistes diye satılmakta olan gambusyalar, lepistese çok benzerler. Özellikle dişileri hemen hemen aynıdır. Ama çok küçük farklar vardır. dişi lepistesin burnu, dişi gambusyanın burnuna oranla daha küttür. Dişi gambusyanın burnu daha sivridir. Ayrıca gambusyaların kuyruklarında bir dizi benekler olabilir. Lepistes dişilerinde ise bu şekilde beneklere rastlanmaz. Bir diğer fark da dişi gambusya erkek lepistese karşı çok saldırgan bir tutum içindedir. Erkek lepistes de dahil, akvaryumdaki tüm lepistesleri öldürebilirler.

Gambusya, yakın akrabası olan bazı balıklarla melezleşebilir ve yavru alınabilir. Lepistes en yakın akrabasıdır. Moli ve velifera da gambusya ile akrabadırlar. Burada önemli bir konuya dikkat çekmek gerekir: Doğadan alınan erişkin gambusyalar, akvaryum ortamındaki balıklara saldırgan bir tutum içinde olacaklardır. Bunu engellemek için de doğadan yavru ve genç gambusyaları almak gerekir. Özellikle yavru gambusyalar, yavru lepisteslerle sürü oluştururlar. Melezleştirme konusunda dikkat edilmesi gereken bazı noktalar vardır. örneğin; erkek lepistesle melezleştirilmek istenen dişi gambusya, daha önce çiftleşmemiş olanlardan seçilmelidir. Daha önce çiftleşmiş gambusyalardan seçildiği taktirde erkek lepistesin spermlerini reddedecektir. Aynı durum, erkek gambusya ile melezleştirilmek istenen dişi lepistes için de geçerlidir. Poeciliidae ailesinden balıklarda bu genel bir durumdur.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Birbirlerine küçüklükten itibaren alıştırıldıkları taktirde doğadan alınan gambusyalarla akvaryumlardaki lepistesler bir arada tutulabilirler. Çok saldırgan olmayan balıklarla bir arada beslenebilirler. Ama genellikle akvaryumlarda bakılmadığı için küçük bir akvaryumda sadece gambusyalardan oluşan bir grup halinde bakılmaları önerilir.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Genellikle akvaryumcularda bulunmazlar, bulunanları da doğadan alınmış olan gambusyalardır. Bu yüzden den kendilerinin bağışıklık kazandıkları bir çok parazit ve zararlıların taşıyıcısı olabilecekleri için özellikle hassas balık türleriyle kesinlikle bir arada bakılmamalıdırlar. Scalare, neon tetra gibi balıklarla bir arada bakılmamalıdırlar.

CICHLIDAE (Sihlidler, alacalevrekler)

Cichlidler ailesi; Afrika, Amerika, Asya kıtalarına yayılmış oldukça geniş bir ailedir. Türkçe literatürde "alacalevrekler" olarak geçerler. Perciformes (levreksiler) takımının Cichlidae ailesini oluştururlar.

Normalde "sihlid" denmesi gerekirken dilimize "çiklet" olarak geçmiştir. Biz, doğru yazılışını (cichlid) kullanmayı tercih ediyoruz.

Birçok türü içerir ve yeni yeni türler de keşfedilmektedir.

Amerika cichlidleri:

Astronot (Astronotus ocellatus)

Anavatanı Güney Amerika, Amazon Nehri'dir. 30 cm. boya ulaşabilir. Etçildir. Çok hızlı büyür. En az 300 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdır. Yabancı ülkelerde "oscar fish" olarak bilinir.

Çok iştahlı olan astronot balığı, suyu çok kirletir. Bu yüzden de akvaryumdaki filtrasyon çok önemlidir.

pH 6,5-7,5 arasında olmalıdır. Sıcaklığın 25-27 C arasında olması idealdir.

Pacu gibi iri characin türleri ile, vatozlarla, sert karakterli diğer Amerika cichlidleri ile bir arada bakılabilirler.

Bitkilerle arası iyi değildir. Kumları kazırlar ve bitkilere zarar verirler. Bu yüzden dekorun da buna uyhun bir şekilde yapılması gerekir. Kütükler ve uygun özellikte kayalar kullanılabilir.

Ateş Ağız Cichlid (Thorichthys meeki)

Anavatanı Orta Amerika olan bu balık, son derece gösterişli bir türdür. Özellikle erkeklerinin üreme zamanında boynundaki kırmızılık, balığa aynı bir hava katar.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 22-24 C sıcaklık idealdir. En az 150-200 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdırlar.

Akvaryuma orta boy kayalar ve batık kütükler konulmalıdır. Üreme zamanında kumları kazabilirler. Bu yüzden de bu balıklarla beraber bitki bulundurmak zor olabilir.

diğer Amerikan cichlidlerinin birçoğuna göre barışçıl olmalarına rağmen tedbiri elden bırakmamakta fayda vardır. Kendi türlerine genellikle zarar vermezler. Erkeklerin kavga ettiği olur ama genellikle birbirlerine ölümcül zararlar vermezler.

Discus (Symphsodon discus)

Anavatanı Güney Amerika'nın tatlı suları olan bu balık, tatlı su akvaryumlarının en göz alıcı türlerinden biridir. Beslenmesinin ve bakımının zorluğu, görünüşündeki çekicilik nedeniyle tatlı su akvaryumlarında ayrı bir yeri vardır.

En az 200 lt.link bir akvaryum gerekir. Akvaryumun yüksekliği de en az 50 cm. olmalıdır.

Suyun kalitesi çok önemlidir. Özellikle biyolojik filtrasyonun önemi göz ardı edilemez. pH 6-7 arasında olmalıdır. Sıcaklığın 28-30 C olması idealdir.

Kaliteli yemlerle beslenmelidir. Akvaryuma ilk eklendiğinde yemlenme konusunda nazlanabilirler.

Saklanabilecekleri alanlar gerekir. Akvaryum, suyun özelliklerine uygun bir şekilde bitkilendirilmeli ve batık kütüklerle dekorasyon tamamlanmalıdır.

Taban malzemesinin seçimi de önemlidir. Birçok discus tutkunu, discus akvaryumlarında taban malzemesi kullanmamaktadır. Taban malzemesi kullananlar ise suya salınım yapmayan kuvars kum ve benzerlerini tercih etmekledir.

Discusların bulunduğu akvaryumlara tetra türleri, canlı doğuranlar ve cüce cichlidler eklenebilir. Barışçıl balıklardır.

Jack Dempsey (Cichlasoma octofasciatum)

Bu balığa neden "Jack Dempsey" denmiştir? güçlü yapısından ve saldırganlığından dolayı, ünlü Amerikan boks şampiyonu Jack DEMSPSEY'in adını bu balığa vermişler ve bu balık ismini bu şekilde almıştır.

Güçlü bir yapısı ve sert görünümü olan bu balık, en az 15-200 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdır. pH 6,5-7,5 arasında olmalıdır. Sıcaklığın 24-26 C olması idealdir. Anavatanı Orta Amerika'dır.

Sert yapılı olmasından dolayı, kendi gibi sert yapılı amerikan cichlidleri ile beraber bakılabilirler.

Her türlü kaliteli kuru yem, kıyılmış midye ve solucanla beslenebilir.

Melek balığı (Pterophyllum scalare)

Anavatanı Güney amerika'dır. Oldukça gösterişli ve adının hakkını veren bir türdür.

En az 120-150 lt.lik bir akvaryum gerektirir. Akvaryumun yüksekliği en az 45-50 cm. olmalıdır.

pH 6,5-7,5 olmalıdır. Isının 24-28 C olması idealdir.

Bol bitkili ve kütüklerle süslenmiş bir akvaryumda bakılmalıdırlar.

her türlü kuru yemi yerler.

Melek balıklarının bulunduğu akvaryumda cüce cichlidler, canlı doğuranlar ve sakin tetra türleri bakılabilir.

Zebra cichlid (Cichlasoma nigrofasciatum)

Anavatanı Orta Amerika'dır. Oldukça saldırgan bir balıktır. Kendi gibi sert yapılı Amerikan cichlidleri ile beraber bakılmalıdır.

Çok fazla ve hızlı ürer. Bu neenle de popülaritesini yitirmiştir. Akvaryumcuların geri almadığı ve satın alan hobicinin genellikle elinde kalan bir balık türüdür.

En az 15-200 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdır. Akvaryumun kaya, kovuk ve kütüklerle dekorunun yapılması gerekir.

pH 6,5-7,5 civarında olmalıdır. Isı 20-25 C olmalıdır.

Çok sağlam yapılı bir türdür.

Anomala (Nannacara anomala)

Güney Amerika'nın cüce cichlidlerindendir. Güney Amerika'daki küçük ırmaklarda yaşar.

Küçük boyuna rağmen geniş akvaryumlar gerektirir. En az 100-150 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdır.

pH 6,5-7,5 civarında olmalıdır. Isı da 24-26 C civarında olmalıdır.

Kuru yemlerle beslenebilirse de ara sıra canlı yemle takviye yapılması gerekir.

Barışçıldır. Diğer Amerika cüce cichlidleri, discus, melek ve tetralarla beraber bakılabilir.

Bitkilere zarar vermezler.

Kakadu (Apistogramma cactuoides)

Anavatanı Güney Amerika olan bu balık, Güney Amerika'nın cüce cichlidlerindendir.

En az 150 lt.lik bitkili bir akvaryum gerektirir.

pH 6,5-7,5 civarında olmalıdır. Isı da 24-26 C civarında olmalıdır.

Akvaryumun taban kısmında dolaşmayı sever. Oldukça renkli bir balıktır.

Her türlü kuru yemle beslenebilir. Canlı yem de vermek gerekir.

Körkafa (Laetacara curviceps)

Güney Amerika'nın cüce cichlidlerindendir. Güney Amerika'daki küçük ırmaklarda yaşar.

Küçük boyuna rağmen geniş akvaryumlar gerektirir. En az 100-150 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdır.

pH 6,5-7,5 civarında olmalıdır. Isı da 24-26 C civarında olmalıdır.

Kuru yemlerle beslenebilirse de ara sıra canlı yemle takviye yapılması gerekir.

Barışçıldır. Diğer Amerika cüce cichlidleri, discus, melek ve tetralarla beraber bakılabilir.

Bitkilere zarar vermezler. Bakımı biraz daha tecrübe ister.

Ramirezi (Microgeophagus ramirezi)

Anavatanı Güney Amerika'dır. Güney Amerika'nın cüce cichlidlerindendir. Oldukça gösterişli bir balıktır.

En az 100-150 lt.lik, bol bitkili bir akvaryumda bakılmalıdır.

pH 6,5-7,5 civarında, ısı da 24-26 C civarında olmalıdır.

Sakin yapılı bir türdür.

Her türlü kuru yemle beslenebilir.

Afrika - Malawi Gölü cichlidleri

Ahli (Sciaenochromis ahli)

Malawi Gölü'nün derin kayalıklarında yaşar. Erkekleri göz alıcı bir mavi renge sahiptir ve akvaryumdaki diğer mavi renkli balıklara genellikle saldırır.

Bakılacağı akvaryum en az 250-300 lt. ve kayalarla dekoru yapılmış olmalıdır. pH 7,5-8,5 olmalıdır. Isının 24-26 C olması idealdir.

Etçil bir balıktır. Doğada küçük balıklar ve kabuklularla beslenir. Akvaryum ortamında da kıyılmış midye, su piresi gibi canlı yemlerle beslenmelidir.

Auratus (Melanochromis auratus)

Malawi Gölü'nün kayalık bölge balıklarındandır. Mbuna grubundan olduğu için bitkisel ağırlıklı beslenmelidir.

En az 200 lt.lik bir akvaryumda bakılmalıdır. Oldukça saldırgan bir türdür. pH 7-8 arasında olmalıdır. Sıcaklığın 24-26 C arasında olması idealdir.

Borleyi (Copadichromis borleyi)

En az 200-250 lt.lik bir akvaryum ister. Ağızda kuluçka yapar. Yaklaşık 50-60 adet yumurtayı, 20 gün kadar ağzında tutar. Etçildir.

Johanni (Melanochromis johannii)

Mbuna grubundandır. En az 200 lt.lik bir akvaryum gerektirir. Etçil ve otçul beslenir. Mbuna olduklarından, beslenmelerine dikkat etmek gerekir. Ağızda kuluçka yapar. Malawi Gölü'nün sığ kayalık sahillerinde yaşarlar.

Mavi Zebra (Labidochromis zebroides)

Mbuna grubundandır. Etçil ve otçul beslenir. En az 200 lt.lik bir akvaryum gerektirir. Malawi Gölü'nün Likoma Adası'nın güney bölgesindeki kayalıklar, bu balığın anavatanıdır.

Sarı Prenses (Labidochromis caeruleus)

En çok beslenen, en popüler Malawi cichlidlerindendir. Mbuna grubundandır. Malawi gölü'nün kayalık sahil kısımlarında yaşarlar. Etçil ve otçuldur. En az 200 lt.lik akvaryum gerektiren bu balıklar, ağızda kuluçka yaparlar.

Yunus cichlid (Crytocara moori)

Mbuna grubundaki Malawi cichlidlerine göre sakin sayılabilir. En az 250 lt.lik bir akvaryum ister. Etçil ve otçuldur. pH 7-8 arasında olmalıdır. Sıcaklığın 24-26 C olması idealdir. Erkeklerin kafaları ileriki yaşlarda çıkıntı yapar ve bu da balığa ayrı bir hava verir.

Afrika - Tanganyika Gölü cichlidleri

Brevis salyangoz cichlidi (Neoamprologus brevis)

Bilimsel araştırmalar için alınıp akvaryumlarda tutulan ilk cichlid türü olan bu balık, minimum 100-120 lt.lik bir akvaryum ister.

Akvaryuma salyangoz kabukları konması gerekir. Bu kabukları üremek ve saklanmak için kullanırlar.

pH 8 civarında olmalıdır. İdeal ısı 26 C civarıdır. Etçil bir balıktır.

Brikardi (Neolamprologus brichardi)

En küçük akvaryum 120-130 lt. olmalıdır. Etçil bir balıktır.

pH 8 civarında olmalıdır. İdeal ısı 24 C civarıdır.

Koloni halinde yaşarlar. Anavatanları, Tanganyika Gölü'nün kayalık kıyı şerididir.

Frontosa (Cyphotilapia frontosa)

Tanganyika Gölü'nün kayalık kıyılarında yaşarlar. En küçük akvaryum 300 lt. civarında olmalıdır. Ağır ve iri bir balıktır.

pH 8 civarında, ısı 26 C civarında olmalıdır. Genellikle taban kısmında dolaşırlar. Etçildirler.

Calvus (Altolamprologus calvus)

Tanganyika Gölü'nün kayalık kıyılarında yaşarlar. Yavaş hareket eden bir balıktır. Dişiler, yumurtalarını oyuk ve kocuklara bırakırlar.

En az 200 lt.lik bir akvaryum gerektirir. pH 8 civarında olmalıdır. 24-26 C sıcaklık idealdir. Etçil bir balıktır.

Leptosoma (Cyprichromis leptosoma)

An as 300-350 lt.lik bir akvaryum gerektirir. pH 8 civarında olmalıdır. İdeal ısı 26 C'dir.

Etçil olan bu balık, koloni halinde bakılmalıdır.

Dişiler ağızda kuluçka yaparlar. Erişkinler yavrulara zarar vermezler.

Limon cichlid (Neolamprologus leleupi)

En az 100-120 lt.lik bir akvaryum ister. pH 8 civarında olmalıdır. İdeal ısı 26 C'dir.

Canlı ve kuru yemlerle beslenebilir.

Tropheus (Tropheus moorii)

Küçük boyuna rağmen en az 400 lt. akvaryum gerektiren bu koloni balıklarının onlarca varyasyonu vardır.

pH 8 civarında olmalıdır. İdeal ısı 26 C'dir.

Otçul beslenir. Daha çok, su altındaki objelerin üzerindeki yosunları kazırlar.

Orta Afrika nehir sistemleri cichlidleri

Bufalo kafalı cichlid (Steatocranus casuarius)

Anavatanı Zaire Nehri'dir.

Etçil ve otçul beslenir. En az 100-120 lt.lik akvaryum ister.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 26 C ısı idealdir.

Genelde taban kısmında gezen bu balıklar bir kez eşleşir ve tek eşle ömür geçirirler.

Mücevher cichlid (hemichromis bimaculatus)

Gine'den Liberya'ya kadarki nehir sistemlerinde yaşarlar.

pH 6-7 arasında olmalıdır. İdeal ısı 20-25 C civarıdır. En az 100-120 lt.lik bir akvaryum ister.

Etçil bir balıktır.

Kribensis (Pelvicachromis pulcher)

Nijerya'daki deltalık alanlarda yaşarlar. En az 100 lt.lik bir akvaryum gerektirir.

pH 6-7 arasında olmalıdır. İdeal ısı 25 C'dir.

Etçil bir balıktır.

Asya cichlidleri

Portakal cichlid (Etroplus maculatus)

Asya'da yaşayan cichlid türlerinden en bilinenidir. Anavatanı Batı Hindistan'ın acı ve tatlı sularıdır.

Etçil ve otçul beslenen bu balık en az 150-200 lt.lik bir akvaryum gerektirir.

pH 7-8 arasında olmalıdır. İdeal ısı 20-25 C arasındadır.

CYPRINIFORMES (Sazansılar)

Cypriniformes takımı, aralarında tanınmış akvaryum ve sofra balıklarının bulunduğu Cyprinidae (sazangiller) ve birçok akvaryum balığını içeren Cobitidae ailesini içerir.

Takımın balıkları, genelde serin su balıklarıdır. Ama tropikal türleri de vardır.

Olta balıkçılığında bilinen sazan (Cyrinus carpio) ve kadife balığı (Tinca tinca) da bu takımın Cyprinidae ailesindendir.

Cyprinidae ailesi

Japon balığı (Carassius auratus)

En tanınmış akvaryum balıklarıdır. Kökeni sazandır. Tarihi, 1600 yıl öncesine gider. anavatanı Çin'dir.

Diğer ülkelerde bu balıklar hangi isimlerle anılırlar:
Çin'de "chin-yu"
Japonya'da "kingyo"
Fransa'da "poisson rouge"
Almanya'da "goldfisch"
İngilizce konuşulan ülkelerde "goldfish"
Türkiye'de "japon balığı"

13-36 cm. arasında boy alabilir.

Sıkça görüldüğü halde bu türü dar fanuslarda beslemek yanlıştır. Akvaryum kumunu sürekli ağızlarına alıp tükürme alışkanlıkları nedeniyle suyun bulanmaması için güçlü bir filtreye gerek vardır.

Sakin ve barışçıldır. Sakin balıklarla beraber bakılabilir. Ama çok hareketli ve kuyruklarını kemirebilecek bazı türlerden (poeciliidae türleri gibi) kaçınmak gerekir. Ayrıca tetrazon gibi balıklarla da beraber beslenilmesi tavsiye edilmez.

pH 7-8 arasında olmalıdır. 14-24°C arasındaki sıcaklık idealdir. Serin su akvaryumlarında beslenebilir.

En az 50 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdır, yeni başlayanlar için de uygundur.

Üretimi pek kolay sayılmaz. Cinsiyet ayrımını yapmak genelde zordur. Üreme mevsiminde (genellikle yazın) erkek balıkların solungaç kapaklarında kabarcıklar oluşur, dişiler de daha toplu görünür.

Japon balıklarının çeşitli renklerde ve şekillerde ırkları üretilmiştir.

Bilinen belli başlı japon balığı üyelerini şöyle sıralayabiliriz:

1-Havuz balığı
Havuzlarda çok rastlanan bir türdür. biçimli gövdeleri, parlak renkleriyle bahçeli evlerin süsü olarak ilgi çekerler. Çoğunlukla portakal rengi ve kırmızıdırlar. Beyaz, sarı, siyah, alacalı olanları da vardır. İlk balık sevgisi duyanlar için iyi bir başlangıç balığıdır. Dayanıklıdırlar, kolay ürerler, uzun ömürlüdürler.

2-Şabankin
Havuz balıklarından daha küçük boyludurlar. Dayanıklı ve uzun ömürlüdürler. Ortalama 12 yıl yaşarlar. Gövdeleri ince uzun ve biçimlidir. Kuyrukları geniş ve uzundur. anal yüzgeçleri gelişmiştir. Anca en çekici yönleri renkleridir. Şeffaf olan pullar derinin renk ve desenlerini aynen dışa yansıtır. Çok değişik renk düzenine sahip balıklar olmakla birlikte temel renkleri mavi ve menekşe rengi üzerine kırmızı, siyah, sarı beneklerdir.

3-Komet
Gövdesi biçimsel olarak aynen şabankin gibidir. Uzun, biçimli gövdeye ve gelişmiş bir kuyruğa sahiptir. İdeal bir havuz balığıdır. fazla su gerektirdiğinden büyük akvaryumlarda beslenebilirler. Kışın donmayan havuzlar onlar için idealdir. Çoğunlukla kırmızı iseler de sarı ve metal rengi olanları da vardır.

4-Yelpaze kuyruk
Bu tür, gövde yapısının değiştiği ilk kuşaktır. Gövde kısalmış, kalınlaşmış ve yuvarlak bir biçim almıştır. Kuyruk yüzgeci birbirinden ayrı iki parça halindedir ancak bu parçalar çatal biçiminde değil, düz kenarlıdır. Sırt yüzgeci ve anal yüzgeç son derece gelişmiştir. Bu tür, özellikle kış ayları içinde, havuzlarda bırakılmamalıdır. Çünkü 15 ile 20 derece ısıyı gerektirirler. İyi bir beslenme sağlandığı, özellikle canlı yem verildiği zaman nisan-ekim ayları arasında dört kez döl alma olasılığı oldukça yüksektir.

5-Tül kuyruk - Peçe kuyruk
Japon süs balıklarının kral ailesidir. Sırt, karın ve göğüs yüzgeçleri kuyruk yüzgeci gibi son derece gelişmiştir. Akvaryumlarda yetiştirilmeleri gerekir. Duyarlı ve nazik balıklardır. Karma akvaryumlar pek tavsiye edilmez. 18-22 derece su ısısı, berrak su, geniş akvaryum, bol oksijen, dengeli beslenme sağlıkları için gereklidir.

6-Teleskop
Gözler dışarı doğru çıkık olup kuyruk tek veya çift lobludur. Canlı yemleri, yeşillik ve algler kadar severek yerler. Göz biçimleri nedeniyle özenli beslenmeyi gerektirirler ve fazla ışıktan hoşlanmazlar.

7-Çelestial
Teleskop Japon balığının benzeridir. Bunda gözler yanlara doğru değil yukarıya doğru çıkıktır. Çok özenli bir beslenmeyi gerektirirler. Asla yukarıdan ışıklandırma kullanılmamalıdır. Yemlerinin yüzen yemlikler içinde verilmesini öneririz.

8-Torbagöz
Bu balık çoğu akvaryum severler tarafından çirkin bulunmasına rağmen az bulunan değerli bir türdür. Bunlara "ağlayan göz" de denilmektedir. Bakımları konusunda teleskop ve Çelestial da olduğunca özen gerektirirler.

9- Aslanbaş
Baş biçiminin değişikliğiyle diğer japon balığı türlerinden ayırt edilir. Baş iri, yuvarlakça ve aslan başını andırır biçimindedir. Alın kısmında yele yerini tutan köpüksü teşekküller başı süsler. Aslanbaşlarda sırt yüzgeci görülmez. Çok değişik renk düzenine sahip olanları vardır.

10-Oranda
Baş biçimi olarak yukarıda belirtilen aslanbaşa benzer. Ancak oranda'da, aslanbaşın aksine sırt yüzgeci görülür.

11-İnci gövde
Bu tür japon balıklarının gövdesinde bulunan inci taneleri görünümündeki teşekküller balığa çok çekici bir görünüm kazandırır.

Dev danio (Danio aequipinnatus)

Geniş yüzme alanı gerektirir. Gurup olarak tutulmalıdır. Dayanıklı ve hızlı olması nedeniyle Dempsey gibi sert huylu çiklitler için ideal bir arkadaş türdür.

Batı Hindistan kıyıları, Sri Lanka bu balığın anavatanıdır. 10 cm. boya ulaşır.

Etçil ve otçuldur.

Sakindir, karma akvaryumlarda rahatlıkla bakılabilir.

pH 7 olmalıdır. 22-24°C sıcaklık uygundur.

En az 75 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdırlar. Yeni başlayanlar için de uygundur.

Zebra balığı (Brachydanio rerio)

Ana vatanı Hindistan'ın batısıdır.

4 cm. boya ulaşabilir. Çok hareketli bir balıktır.

Sakin ve barışçıldır, karma akvaryumlarda bakılabilir.

Etçil ve otçul beslenir.

pH 7 olmalıdır. 18-24°C sıcaklık yeterlidir.

En az 30 litrelik bir akvaryumda beslenmesi gereken zebra balığı, yeni başlayanlar için de uygundur.

Üretimi kolay sayılır. Yumurtlama işlemini gerçekleştirmek için önce başka bir akvaryuma ihtiyacınız var. Bu öyle büyük bir şey değil. 20 x 20 x 20 cm ölçülerinde olabilir. Bu kabın dibini 3 sıra halinde misket ile doldurun. 2 sırada yeter ama 3 sıra daha iyidir. 15 cm. kadar su doldurulacak. Sıcaklığı 26 - 27 derece olabilir. Fazla akıntı yapmıyacak şekilde hava da verilebilir ama filitre yasak. Yumurtlama kabının 4 tarafını kapatıp karanlık bir ortam elde edilir. Bundan sonra karnı patlayacak gibi dolu olan dişi bu akvaryuma alınır. Yanına iki adet çiftleşmeye hazır, sağlıklı, genç, dinamik iki adet erkek koyulur. Erkekler dişiyi iki taraftan sıkıştırıp yumurtlatmaya çalışır ve onları döllerler. Bu işlem en geç iki günde biter. Arada balıkları kontrol edip işlemin nasıl gittiğini kontrol edebilirsiniz. Yumurtlama işlemi bittiği zaman dişi ve erkekleri normal akvaryuma alın. Dibe serdiğimiz misketler balıkların yumurtaları yemesine engel olur ama yumurtadan yeni çıkan yavruları yemesine engel olamaz. Bu yüzden yumurtlama işlemi bittiği vakit dişi ve erkeklerin alınması şarttır. Yavrular yumurtanan çıktıktan sonra onları diğer yavruları nasıl besliyorsanız aynı şekilde besliyebilirsiniz. Yumurta sarısını çok severler. Eğer yavruları başka bir yere almak isterseniz yavruluğun üstünden güçlü bir ışık tutun. Yavrular ışığa doğru yöneleceklerdir. hepsini toplayıp başka bir yavruluğa aktarabilirsiniz.

Kardinal balığı (Tanichthys albonubes)

Bazı kaynaklarda Güney Amerika orijinli kardinal tetra ile karıştırılmaktadır. İsim benzerliği dışında bu balığın characidae ailesinden olan kardinal tetra ile hiçbir alakası yoktur.

Kardinal balığının anavatanı Çin'in Kanton bölgesindeki dağların ırmaklarıdır.

4 cm. boya ulaşabilirler.

Barışçıl bir balıktır, karma akvaryumlarda bakılabilirler. Tabi ki serin su olması koşuluyla...

pH 6,5-7,5 arasında olmalıdır. 15-20°C sıcaklık uygundur. Bu sıcaklık değerlerinin üzerinde bir ısıya uzun süre dayanamazlar. Bir serin su balığı olarak oksijen ihtiyacı yüksektir.

En az 30 litrelik bir akvaryumda bakılabilir, bakımı çok fazla tecrübe gerektirmediği için hobiye yeni başlayanlar için de ideal bir türdür.

Genelde sıcaklık 20°C üstüne çıktığında yumurtlamaya başlar. Yumurtlama akvaryumu küçük olmamalı, ince yapraklı sık bitkilerle dekore edilmelidir. Yumurtlama bitkilerin arasında gerçekleşir. Yumurtlama sırasında erkek balık tıpkı bazı rasbora türlerinde olduğu gibi dişinin vücuduna sarılır. Yapışkan yumurtalar bitkilerin üzerinde kalırlar. İlginç bir yumurtlama tempoları vardır. Haftalarca süren bir üreme döneme boyunca her gün yumurta bırakabilirler. İyi beslendiklerinde kendi yavrularını yemezler. Yine de, yavru balıkların ince kök ve yaprakların arasında saklanabilmeleri ve beslenebilmeleri için akvaryumda riccia gibi yüzer bitkilerin bulunmasında yarar vardır. Üretim için su sertliğinin pek bir önemi yoktur. Yumurtadan çıkan yavrular, sıcaklığa bağlı olarak 5-7 gün içinde serbest yüzmeye başlarlar. Bu dönemde hep su yüzeyine yakın kalırlar. İlk günlerde toz yemle beslenebilirler. Özellikle de akvaryum güneş ışığı alıyorsa yavru balıkların büyütülmesi fazla bir sorun çıkarmaz. İyi bakılırlarsa yavru balıklar altı ay içinde cinsel olgunluğa ulaşırlar.

Labeo bicolor(Labeo bicolor)

Ülkemizde şekil olarak benzerliğinden dolayı "köpekbalığı" adı ile tanınır. Aslında hiçbir alakası yoktur.

Anavatanı Tayland'dır.

12 cm. boya ulaşır.

Türe özgü karma akvaryumlarda beslenmelidir. Bakımı tecrübe ister.

Etçil ve otçul beslenir.

En az 100 litrelik bir akvaryum gerektirir.

pH 7 civarında olmalıdır. 22-26°C sıcaklık idealdir.

Üretimi çok zordur. Kovuklara yumurtlarlar.

Akvaryum tabanında belli bir bölgeye sahip çıkar ve özellikle kendi türdaşlarını bu bölgeden uzak tutmaya çalışır. Büyüdükçe saldırganlıkları artabilir. Karma akvaryumlar için uygun bir tür değildir. Kökler ve kayalarla oluşturulan saklanma yerlerine ihtiyaç duyar.

Labeo frenatus (Labeo frenatus)

Labeo bicolor ile pek farkı yoktur. Frenatuslar biraz daha küçüktür, bir de kuyruğu ile beraber tüm yüzgeçleri kırmızıdır.

Bakımı aynen labeo bicolor gibidir. Bunun da anavatanı Güneydoğu Asya'dır.

Rasbora (Rasbora heteromorpha)

Anavatanı Talyand ve Sumatra'dır.

4 cm. boya ulaşabilen hareketli ve sevimli sürü balıklarıdır.

Sakin ve barışçıldır, karma akvaryumlarda rahatlıkla bakılabilirler. Bakımı fazla tecrübe gerektirmez.

Etçil ve otçul beslenir.

pH 7 civarında olmalıdır. 22-25°C sıcaklık uygundur.

En az 50 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdırlar. Sürü halinde beslenmelidirler. En az 6-8 bireyden oluşan bir sürü olarak akvaryuma salınmaları gerekir.

Bitkili akvaryumlardan hoşlanırlar. Üreme için çok yumuşak ve asitik su gerektirirler. Yumurtalarını cryptocoryne gibi geniş yapraklı bitkilerin yapraklarının altına yapıştırırlar.

Tetrazon (Barbus tetrazona)

Anavatanı Sumatra ve Borneo'dur.

6 cm. boya ulaşan bu balık, son derece hareketlidir.

Türe özgü karma akvaryumlarda beslenebilir. Bazı balıkların kuyruklarını (japon balığı, lepistes ve scalare gibi) kemirebilir.

Bakımı tecrübe ister, en az 75 litrelik akvaryumlarda ve en az 6 bireyden oluşan bir sürü halinde bakılmalıdır.

Etçil ve otçul beslenir.

pH 7 civarında olmalıdır. 20-26°C sıcaklık uygundur.

Üretimi zordur. Üretim için uyumlu bir çift ve en az 50 litrelik akvaryum gerekir. Üreme mevsiminde 15 gün önceden dişi ve erkek ayrı akvaryumlara alınırlar ve sadece canlı yem ile beslenirler. Yumurtlama zamanının geldiği dişinin karnının şişmesi ve erkeğin renklerinin göz alıcı bir şekilde parlar, kuyruklarının uç kısımları kızarır. Çifti bu belirtiler gerçekleşince yarı yarıya bekletilmiş su ile hazırlanan akvaryuma almak gerekir. Bu akvaryumun ısısı 27°C olmalıdır. Akvaryumun taban kısmı iri çakıl taşları ile döşenmeli ve akvaryumun ortası yoğun bir şekilde bitkilendirilmelidir. Üreme akvaryumuna alınan çift çiftleşme seramonilerine genellikle sabahın erken saatlerinde başlarlar. Ortalama 1 saat kadar akvaryumda bir o yana bir bu yana birbirlerini kovalayıp dururlar. 1 saat sonunda dişi akvaryumun ortasında zemine doğru iner ve erkeğin kendisini yakalamasına izin verir. Erkek burada dişiye çarparak her seferinde 3-5 tane olmak üzere yumurtaları döker ve hemen döller. Yumurtalar bitene kadar bu devam eder. Yumurtalar bittiği anda ebeveynler akvaryumdan hemen alınmalıdır, çünkü yumurtlama biter bitmez yumurtaları yemeye koyulurlar. Yumurtalardan 48 saat içinde çıkan yavrular bitkilere ve akvaryum camlarına asılı durumda akvaryuma alışmaya çalışırlar. Yavrular serbest yüzmeye başlayınca haşlanmış yumurta sarısı ile beslenebilirler.

Kiraz tetra (Barbus titteya)

Ülkemizde kiraz tetra dense de bu balıkların tetralarla (characidae ailesinden) hiçbir ilgisi yoktur. Diğer ülkelerde kiraz barbus (cherry barb) adıyla bilinirler.

Anavatanı Sri Lanka'dır.

4 cm. boya ulaşırlar ve sürü balıklarıdırlar.

Son derece güzel görünüşlü ve sevimli balıklardır.

En az 40 litrelik akvaryum gerektirirler. Yeni başlayanlar için de uygun bir türdür.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 28°C sıcaklık idealdir. Bitkili akvaryumlarda daha rahat ederler

Cobitidae ailesi

Clown loach (Botia macracanthus)

Anavatanı Endonezya, Sumatra ve Borneo'dur.

13 cm. boya ulaşan bu balık, türe özgü karma akvaryumlarda bakılmalıdır. Saldırgan bir balıktır.

Etçil ve otçul beslenir.

pH 7 civarında olmalıdır. 25-30°C sıcaklık uygundur.

En az 100 litrelik akvaryumda tutulması gereken bu balığın bakımı tecrübe ister.

Sürü balıklarıdır, kesinlikle yalnız tutulmamalıdırlar, 6-8 bireyden oluşan sürü halinde bakılmalıdırlar.

Üretimi zordur. Yağmur mevsiminde ürerler. Akvaryum ortamında da benzer koşullar oluşturulursa üretilebilirler.

Kuhli (Pangio kuhlii)

Anavatanı Güney Doğu Asya'dır.

7 cm. boya ulaşır.

28°C sıcaklık uygundur, pH 7 olmalıdır.

Sakin bir balıktır.

Kedibalıkları

Callichthyidae, Loricariidae, Pangasiidae familyaları altında toplanan balıklardır.

A-Callichthyidae (çöpçü balıkları) ---------------------------------------------

1- Bronz çöpçü (Corydoras aeneus):

Anavatanı Güney Amerika; Trinida ve La Plata'dır.

7 cm. boya ulaşabilen bu balık barışçıldır.

Etçil ve otçul beslenirler.

Yumurtalarını düz yüzeylere yapıştırır. Doğada yağmur mevsiminde ürerler.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 22-26°C sıcaklık yeterlidir. Üreme zamanında sıcaklığı birkaç derece düşürmek üreme sürecini hızlandırır.

En az 50 litrelik bir akvaryumda ve grup halinde bakılmaları önerilir. En az 4 bireyden oluşan bir sürü halinde akvaryuma bırakılmalıdırlar.

Erkekleri dişilerinden daha ufaktır. Dişiler erkeklerden çok daha tombul olmalarıyla ayrılırlar.

Yeni başlayanlar için de idealdir.

2- Komando çöpçü (Corydoras paleatus):

Diğer birçok çöpçü türü gibi, komando Çöpçü de akvaryumda kesinlikle yalnız değil, en az dörtlü gruplar halinde beslenmesi gereken sosyal sürü balıklarıdır.

Anavatanı Brezilya'nın güneydoğusudur.

7 cm. boya ulaşır.

Erkeklerin sırt yüzgeci dişilere göre daha uzun ve sivridir. Ayrıca dişiler erkeklerden daha iri ve tombulcadır.

Etçil ve otçul beslenir.

Yaprakların alt kısımlarına yumurta yapıştırarak ürerler. Bunlar da doğada yağmur mevsiminde ürerler. Bu yüzden bunlarda da suyun birkaç derece soğutulması üreme sürecini hızlandırır.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 22-26°C sıcaklık yeterlidir.

En az 50 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdırlar. Yeni başlayanlar için de uygun bir balıktır.

3- Corydoras reticulatus (Corydoras reticulatus):

Ana vatanı Peru'dur.

7 cm. boya ulaşabilir.

En az 4 bireyden oluşan bir grup halinde bakılmaları önerlir.

En az 50 litrelik bir akvaryum gerektirir. Bakımı biraz tecrübe ister.

Etçil ve otçuldur.

pH 7 civarında olmalıdır. 22-26°C sıcaklık idealdir.

4- Sterbai çöpçü (Corydoras sterbai):

Koyu renk benekleri ve portakal renkli yüzgeçleriyle alışılmadık derecede renkli ve güzel bir çöpçü türüdür.

Sosyal bir balık olduğu için, en az 4 bireylik bir grup halinde, geniş akvaryumlarda beslenmelidir. T

Temiz ve akıntılı sudan hoşlanır. Tropik bir tür olduğu için ülkemizde yaygın olan komando çöpçüye (C. Paleatus) göre daha yüksek sıcaklıklar gerektirir.

Oldukça ürkek oldukları göz önüne alınarak akvaryumda bolca saklanma yeri oluşturulmalıdır.

Anavatanı Brezilya'dır.

8 cm. boya ulaşabilir.

Üremesi diğer çöpçü türlerine benzese de biraz daha zordur.

Etçil ve otçul beslenir.

pH 7 civarında olmalıdır. 23-27°C sıcaklık yeterlidir.

En az 50 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdır, bakımı tecrübe gerektirir.

5- Üç çizgili çöpçü (Corydoras trilineatus):

Üç çizgili koridoras bilinen en güzel Corydoras türlerinden biridir. Corydoras sterbei kadar renkli olmasa da, desenleri ve biçimiyle güzelliği C. sterbei'dan aşağı kalmaz. Ayrıca bakımı ve üretimi C. Sterbei'dan daha kolay, daha dayanıklı bir türdür.

Amazon Havzası'nda bulunur.

6 cm. boya ulaşabilir.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 22-27°C sıcaklık uygundur.

En az 50 litrelik bir akvaryumda ve grup halinde bakılmalıdırlar. Bakımı tecrübe gerektirir.

Etçil ve otçul beslenir.

Dişisi 2 mm. çapında, oldukça iri yumurtalarını birer ikişer hep farklı yerlere bırakır. Bir yere yumurta bırakan dişi, önce biraz dinlenir ve tekrar yumurtlamak için değişik bir yer arar. Yumurtaları küçük olan Corydoras türlerinin aksine, Bu şekilde dağınık yumurta bırakması, tahminen hem yumurta avcılarına, hem de mantara karşı alınmış bir önlemdir.

Su kalitesi ve hastalıklara karşı hassaslıkları nedeniyle bunların yavrularını yetiştirmek çok kolay değildir; akvaryum temizliğine ve düzenli su değişimlerine çok dikkat etmek gerekir. İlk iki hafta içinde yavrular, akvaryumda bulduklarına ek olarak, artemia larvası ve mikrokurtla beslenebilir. Sonradan iyice yıkanıp kıyılmış tubifex kurtuna geçilebilir.

B-Loricariidae (otocincluslar, ancistruslar, vatozlar)--------------------------------

1- Cüce otocinclus (Otocinclus affinis):

Anavatanı Brezilya'nın güney doğusudur.

4 cm. boya ulaşır.

Sakin ve barışçıldır.

Yosunlarla beslenir.

Yumurtalarını bitki yapraklarına yapıştır.

pH 7 civarında olmalıdır. 20-26°C sıcaklık uygundur.

Bakımı tecrübe ister. En az 50 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdırlar.

2- Dikenli ancistrus (Ancistrus dolichopterus):

Anavatanı Brezilya'dır. Doğal olarak Rio Negro'da bulunur.

10-15 cm. kadar büyüyebilir.

Sakin ve barışçıldır.

Etçil ve otçul beslenir.

Kovuk ve çukurlara bırakılan yumurtalar dişi tarafından korunur.

pH 5-7 arasında olmalıdır. 22-27°C sıcaklık idealdir.

En az 100 litrelik bir akvaryum gerektirir.

Bakımı tacrübe ister.

Akvaryuma saklanabilecekleri yerler yapmak gerekir.

3-Noktalı vatoz (Hypostomus punctatus):

Anavatanı Brezilya'nın güney doğusudur.

25 cm. boya ulaşabilir.

Sakin ve barışçıldır.

Genellikle otçul beslense de baze etçil beslendiği olur.

pH 6-7 arasında olmalıdır. 22-28°C sıcaklık yeterlidir.

En az 100 litrelik bir akvaryum gerekir.

Akvaryuma bol bol saklanma yerleri yapılmalıdır.

Bitkili akvaryumlar için pek tavsiye edilmezler.

Bakımı kolaydır, yeni başlayanlar için de ideal bir balıktır.

C-Pangasiidae (pengasuslar)

1- Pengasus (Pangasius hypophthalmus):

Geniş havuzlarda 1 m. kadar büyüyebilen ve Doğu Asya'da pirinç tarlalarında sofra balığı olarak yetiştirilen pengasus, aslında akvaryumlar için uygun bir tür değildir; sadece gençken akvaryumda tutulabilir. Görüşü kötü olan bu tür, titreşimleri algılama yeteneğine güvenir. Sürekli sinirli ve kaçmaya hazırdır. Gençken canlı yem gerektiren bu türün yaşlanınca dişleri dökülür ve vejeteryan yaşama geçer.

Tayland ve Bangkok, bu balığın anavatanıdır.

Akvaryum ortamında genellikle 20-30 cm. büyüse de doğada 1-1,5 metreye varan örneklere rastlanmıştır.

pH 7 civarında olmalıdır. 22-26°C sıcaklık idealdir.

İnsan eliyle üretimi imkansızlık derecesinde zordur.

En az 250 litrelik bir akvaryumda ve tecrübeli hobicilerce bakılmaları önerilir.

2010-11-03T21:26:00.007+02:00

DENİZ BALIKLARI ÇEŞİTLERİ;

Bazı Balık Çeşitleri

AKYA
Lichia amia,Gabelsmakrele,Liche n‚-b‚

Kuzu, Çıplak, Leka ve İskender Balığı olarak da anılır. Genelde 50 - 100 cm, en çok 180 cm. ve 60 kg. ağırlıkta olabilir. Yumuşakçalar, kabuklular ve küçük balıklarla beslenerek dipte kıyılara yakın küçük sürüler halinde dolaşır. Canavar balıklardandır, çevresindeki balıkları yok edercesine yer. Geçmişte çok avlanılması nedeniyle neslinin tükenme tehlikesi vardır. Korunması gerekir.

.............................. .................... .............

AY BALIĞI
Mola Mola,Mondfisch,Poisson-lune

Pervane Balığı da denir. Okyanuslar ve Akdeniz'in açıklarında uzun göçler yapmadan, bazen derinlerde, bazen de su yüzeyinde yan yatarak dolaşır. İyi yüzemeyen, hareketsiz bir balıktır. Deniz anaları, Ahtapot, Mürekkep Balığı ve diğer balıklarla beslenir. 2,5 - 3 m. boydan 1.500 kg. ağırlığa erişip 20 - 25 yıl yaşayabilir. Bahardan yaz sonlarına kadar 300 milyona varan yumurta döker. Bu yumurtaların çoğu diğer balıklara yem olur. Eti lezzetsiz ve fena kokulu olduğu için insan besini yönü ve ekonomik değeri yoktur.

.............................. .................... ........

BAKALYARO

Merlangius Merlangos,Blauer wittling,Merlan bleu
Mezgit ve Gelincikle aynı türdendir. Karadeniz'de yaygın, Ege'de az bulunur. Genelde 15 - 20, en çok 45 - 50 cm. boyunda olur. Sahillerin 3 -4 m'ye kadar derinliklerindeki sığların kumlu, çakıllı ve yosunlu diplerinde fazla göçler yapmadan yaşar. Balık yumurtaları, küçük balıklar ve karides gibi canlılarla beslenir. Üremelerini Şubat - Mayıs arasında sahillere yakında yapar. Mezgitle eş, beyaz ve lezzetli etiyle ekonomik değeri yüksektir.

.............................. .................... .

Mullus Barbatus,Meerbarbe,Rouget-Barbe De Vase

Sıcak ve ılık denizlerin kumlu, çamurlu sahillerinde 300 m'ye varan derinliklerinde sürüler halinde yaşar. Ortalama 12 - 15 cm'den en çok 40 cm. büyür. Suyun ısı şartlarında derinlerden sahile mevsimsel göçler yapar. 10 yıl yaşayabilir. Nisan - Haziran arası 15.000 - 100.000 yumurta döker. Etinin lezzeti ve bol avlanılmasıyla ekonomik değeri yüksektir.

BERBER BALIĞI

Anthias Anthias,Fahnenbarsch,Barbier-Hirondelle
Hani ailesinden bir balıktır. Sıcak ve ılıman denizlerin kayalık, çakıl ve bazen çamurlu "bölgelerinde; 50 - 300 m. derinliklerde yaşayan" Berber Balığı, 25 cm. uzunluğa erişebilir. Az bulunduğu için fazla ekonomik değeri yoktur. Denizlere renk güzelliği verir. Üremeleri diğer Hani cinsi balıklar gibidir.

.............................. .................... ..............................

BERLAM
Merluccius Merluccius,Hechtdorsch,Merlu Commune

Ilık denizlerin orta sularında yaşar. Ege, Marmara ve Akdeniz'de yaygın, Karadeniz'de seyrek bulunur. Gündüzleri 80 - 300 m'ye varan derin sularda, gezinip geceleri avlanmak için kıyılara ve yüzeye yaklaşır. Kolyoz, Çaça, Hamsi ve benzeri küçük balıklarla beslenir. En çok 80 - 100 cm. boy ve 10 kg. ağırlığa erişebilir. Mayıstan Ağustosa kadar sahillere yakında üremelerini yapar. Etinin lezzet ve kalitesi Mezgitle eştir. Taze olarak her mevsimde yendiği için ekonomik değeri yüksektir.

.............................. .................... .............................. .....

CAMGÖZ KÖPEKBALIĞI
Galeorhinus Galeus,Dornhai,Requin-hƒ

Sıcak ve ılık denizlerin 100 m'nin altındaki serin sularda tek başına yaşayan, boyları 4 - 5 m'den 10 - 15 m'ye ulaşan, omurgasızlar (Mürekkep Balığı, Ahtapot, medusalar) ve sürü halindeki küçük balıkları yiyerek beslenen bir Köpekbalığı türüdür. Sıcak yaz günlerinde ağır hareketlerle su yüzeyinde yüzer. Rahatsız edilmezse saldırgan değildir. Açıkdenizlerde erkek tarafından döllenen dişiler 8 - 14 arası canlı yavru doğurur. Başka ülkelerde yenilmesine rağmen, yakal******rı ülkemizde balık unu üretiminde kullanılır.

.............................. .................... .........................

ÇAÇA
Sprattus Sprattus,Sprotte,Sprat

Sardalya - Tirsi ailesindendir. Boyu 6 - 8 cm, Karadenizin batısında 13 - 15 cm. olanlarına rastlanır. Besinleri planktonlar ve balık yavrularıdır. Sürüler halinde yaşar. Mayıs - Haziran arasında üreme yapar. Eti fazla lezzetli değildir. Bu nedenle özel avcılığı yapılmaz. Buna karşı denizlerde ekonomik değeri çok yüksek olan uskumru, palamut, torik gibi balıklar için yem değeri vardır. Kuzey Avrupa ülkelerinde konservesi çeşitli isimlerle pazarlanır.

.............................. .................... .............................. ..........

ÇAMUKA
Atherina Hepsetus,Grosser Ahrenfisch,Poisson D'argent

Gümüş türündendir. Fazla derin olmayan sahillerin sıcak ve ılıman sularında, kumlu veya çakıllı bölgelerde sürüler halinde ve balık yavruları, kabuklular ve yumuşakçalarla beslenerek yaşar. Suyun tuzluluk oranı ve oksijen değerine uyum gösterir. Bu nedenle göllerde bile yaşayabilir. Boyu 10 - 12, en çok 16 - 18 cm. olabilir. Suların bölgesel sıcaklığına göre Nisan-Eylül arasında ürer. Beyaz ve çok lezzetli etiyle ekonomik değeri yüksektir.

.............................

ÇİPURA
Sparus Aurata,Goldbrasse,Dorade Royal

Ege ve Akdenizin bu namlı balığı Marmarada seyrek bulunur. Ortalama 25 - 35 cm. boy ve 0,5 - 3 kg. ağırlıkta, en çok 60 cm. ve 6 kg'da olabilir. Etçil bir balıktır. Kuvvetli çenesiyle küçük kabukluları, balıkları ve diğer hayvanları kolayca yer. Yaz devresinde sığlarda, kış aylarında da 35 - 40 m. derinliklerde yaşar. İki yaş üstündekiler daha da derinlere iner. Üremeleri Ekim - Aralık aylarında olur. 100.000 - 150.000 yumurta döker. Eti çok lezzetlidir. Ayrıca üretim kültürüne uygunluğu nedeniyle ekonomik değeri çok yüksektir.

ÇİTARİ
Boops Salpa,Goldstriemen,Saupe

Karagöz ailesinden bir balıktır. Sarpan Balığı da denir. Boyları 45 cm. olabilir. Görüntüsü çok güzel fakat eti lezzetsizdir. Bu nedenle fazla ekonomik değer taşımaz. Marmara, Ege ve Akdeniz'de bol, Karadeniz'de seyrek rastlanır. Yaşam karakteri ve üremeleri Karagöz cinsi balıklarda olduğu gibidir.

ÇİZGİLİ MERCAN
Lithognathus Mormyrus,Marmorbrasse,Serranid e Ou Bar

Mırmır Balığı da denir. Mercana göre vücudu daha uzundur. Genellikle Akdenizde bulunur ve en çok 30 cm'e büyür. Sığ suların bitkilerle örtülü taşlık, kayalık, kumluk bölgelerinde yaşar. Acısu bölgelerine de girer. Biyolojik yaşamı Karagöz / Mercan gibidir. Etinin lezzetli olmasına rağmen az bulunan ve sadece taze tüketilen bir balıktır.

.............................. .................... .............................. ....

ÇİZGİLİ ORKİNOS
Katsowonus Pelamis,Echter Bonito,Bonite … Ventre RayeKaynakwh webhatti.com:

Karadeniz, Marmara ve Kuzey Egeye kadar sularımızda rastlanan Orkinos türlerinden biridir. Boyu ortalama 60 - 100 cm. olur. Yemlendiği balık sürülerini önüne katarak Karadenize çıkar ve orada sular ısınınca üreme yapar. Bu gidiş - gelişler Karadeniz ve Marmaradaki yerli balıkların doğal dengesini oluşturur. Etinin insan gıdası olarak çeşitli değerlendirilmesi ve avcılık yönüyle aşırı tüketimi hem Orkinos türünü hem de onunla akım sağlayan diğer balık türlerini tehlikeli olarak etkilemektedir.

.............................. .................... .............................. ..

DENİZ ALASI
Salmo Trutta Labrax,Meerforelle,Truite De Mer

Karadeniz Alabalığı, Som Balığı olarak da tanınır. Solmon Balığı ile hem akrabalığı, hem de benzerliği vardır. Bir türü de Akdenizde yaşar. Genelde 50 - 80 cm. boy ve 3 - 7 kg. ağırlıktan, en çok 100 cm. ve 25 kg'a erişenlerine rastlanır. Ömrünün bir kısmını denizde geçirdikten sonra üremek için nehirlere girer. Ağırlığına oranla 2.000 - 16.000 yumurta döker. Kuvvetli çenesi olan yırtıcı bir balıktır. Küçük balıklar ve kabuklularla beslenir. Eti çok lezzetli olduğu gibi, yumurtasından da kırmızı havyar elde edilir. Ekonomik değeri çok yüksektir.

DÜLGER
Zeus Faber,Peterfisch,Saint Pierre

Boyu 50 - 60 cm'ye ulaşan Dülger Balığı gezici bir balıktır. Mayıs'ta Marmara'dan Karadeniz'e çıkar. Akdeniz, Ege, Marmara ve kısmen de Karadeniz'de yaşayan, kalın pullarla örtülü Dülger Balığı etobur bir balıktır. Büyük ağzıyla kendinden küçük pek çok balığı yutarcasına yer. Genelde 60 - 70 cm. derinliklerde yaşar. Kış mevsiminden sonra suların ısınmasıyla, Mayıs ayından başlayarak Temmuz sonuna kadar üremelerini sürdürür. Dülger Balığı, İzmir-Antalya arası yörelerimizde Peygamber, Dikenli Peygamber Balığı olarak da tanınır. Eti lezzetli, beyaz ve yararlıdır.

Pişirme Biçimi
Tava, haşlama (mayonezli), sonbahar ve kış ayları buğlama, balık salatası

Dönem
Ekim-Kasım ayları

DİKENLİ KIRLANGIÇ
Aspitriglia Cuculus,Seekuckuck,Grondin Perlon

Kırlangıç ailesinin bir türüdür. Sırt ön yüzgeçlerinin sivri ve uzunluğu, yan taraflarındaki sert kabuklarla Kırlangıçtan ayrılır. Ege, Akdeniz ve Marmara'da bulunur. Karadeniz'de rastlanmaz. En çok 45 cm. boyda olur. Denizlerimizde sayısı Kırlangıçtan daha azdır. Genelde 30 m. derinlikte durgun sularda, sırasında 100 - 250 m. derinliğe inerek yaşar. Eti lezzetli ve yararlıdır. Ekonomik değeri vardır

.............................. .................... .............................

DİKENLİ ÖKSÜZ
Prestedion Cataphractum,Panzerhahn,Malarm at

İsim benzerliğine karşın Kırlangıç ailesinden Öksüzle soydaşlığı yoktur. Marmara, Ege ve Akdeniz sahillerinin 30 - 400 m'ye varan derinliklerin kumlu, çakıllı, yosun kaplı zeminlerinde yaşar. Boyları 10 - 15, en çok 30 cm. olabilir. Küçüklerine Mıcır, büyüklerine Çuka denir. Çiftler halinde gezerek yosunlar, otlar, yumuşakçalar ve küçük kabuklularla beslenir. Mayıs - Temmuz arasında ürer. Eti lezzetlidir fakat çok seyrek bulunur.

.............................. .................... .......................

DİL BALIĞI
Arnoglossus Laterna,Seezunge,Sole Commune

Denizlerimizde 10 m'den 300 - 500 m'ye kadar derinliklerin, kumlu, çamurlu veya çakıllı diplerinde fazla hareket etmeden ve uzun göçler yapmadan yaşar. Boyları 20 - 25 cm. olur. Dipteki omurgasızlar, küçük balıklar ve böceklerle beslenir. Bahardan itibaren kıyılara sokularak Haziran - Temmuz arasında üreme yapar. Kış aylarında eti dolgun ve lezzetli olur. Genelde her mevsimde bulunan ekonomik değeri yüksek olan bir balıktır.

Pişirme Biçimi
Tava, ızgara, şiş veya fileto, balık çorbasına (ilave edilir), buğlama

Dönem
Kış ve İlkbahar aylarında, kasım - mayıs arası

.............................. .................... .........................

ELEKTRİK BALIĞI
Torpedo Marmorata,Zitterrochen,Torpill e Marbree

Bir köpek balığı türüdür. Sıcak ve ılıman denizlerin 100 - 150 m'ye varan diplerinde fazla göç etmeden yaşar. Boyu 150 cm. olabilir. Genelde avlanmak için veya tehlike halinde 100-220 volt'a varan, insan için tehlikeli fakat öldürücü olmayan kısa süreli elektrik çarpması yapar. Bahar - yaz aylarında çiftleşerek ürer. Dişileri 14 - 15 canlı yavru yapar. Eti yenebilir, fakat ülkemizde fazla tüketilmez.

EŞKİNA
Sciana Umbra,Meerrabe,Corb

Sıcak ve ılıman denizlerin 100 - 150 m. taşlık, kayalık ve mercanlı bölgelerinde yaşar. Bütün denizlerimizde bulunur. Gezgin bir balık değildir. Aynı zamanda Taşbalığı ve Mavruşgil Balığı olarak da tanınır. Bahar sonu, yaz aylarında üreyen Eşkina 30 - 35 cm. uzunluk ve 500-600 gr. ağırlığa erişir. Beyaz ve çok lezzetli eti ile ekonomik değeri yüksektir.

Pişirme Biçimi
Buğlama , haşlama (mayonezli), tava, yahni, kiremitte fırın, salata, çorba

Dönem
Mayıs, Ekim ve Kasım ayları

.............................. .................... ..................

FANGRİ MERCAN
Sparus Pagrus,Sackbrasse,Pagre Commune

Bir Mercan türüdür ve Trança ile büyük benzerlik gösterir. Ortalama 25-35, en çok 80 cm. boyda sıcak denizlerde, Güney Ege ve Akdenizde yaygın bulunan kabuklular, yumuşakçalar ve küçük balıklarla beslenen etçil bir balıktır. Taşlık ve kayalıkların mağaralı oyuklarında yaşar. Üremesi bahardan Ağustosa kadar sürer. Mercan ailesi içinde eti lezzetli olanlardandır., ancak seyrek bulunduğu için ekonomik değeri bölgeseldir.

Pişirme Biçimi
Tava, ızgara, şiş veya fileto, haşlama mayonezli, yahni, kiremitte fırın, buğlama, salata

Dönem
Mayıs, Ekim, Kasım ayları