Bankowa okupacja

Libia po interwencji NATO wciąż płonie

noreply@blogger.com (davidoski) — Thu, 27 Jul 2017 09:23:00 +0000

Amerykańskie i europejskie grupy ekspertów, które tworzą i promują politykę służącą wspólnym interesom korporacji, które ich sponsorują, w 2011 r. promowały wojskową interwencję NATO w Libii. Pod płaszczykiem interwencji humanitarnej dokonano od dawna planowanego obalenia rządu libijskiego, kierowanego przez Muammara Kaddafiego.

NATO nie mogąc lub nie chcąc użyć oddziałów naziemnych, większość walk przeprowadziła z wykorzystaniem lokalnych bojowników, którym zapewniono doradców w terenie oraz wsparcie lotnicze. Jak się później okazało wiele z tych grup bojowych składało się z ekstremistów, w tym Al-Kaidy i jej podmiotów stowarzyszonych.

W istocie NATO obaliło rząd jednoczący Libię, wpędzając całe regiony rozczłonkowanego narodu pod kontrolę organizacji terrorystycznych i walczących ze sobą grup bojowników, doprowadzając do stoczenia się kraju w narastający od tamtego czasu chaos.

Konsekwencje obalenia rządu libijskiego w 2011 r. były dobrze znane na długo przed interwencją. Rola Libii jako miejsca docelowego uchodźców i migrantów uciekających przed społeczno-gospodarczymi konfliktami w Afryce była od dawna ustalona. Po interwencji NATO Libia stała się punktem startowym dla tych, którzy uciekają z całej Afryki przez Morze Śródziemne do Europy.

Co również było łatwe do przewidzenia, kwestie piratów, przemytu, zorganizowanej przestępczości i wiele innych problemów, które rząd libijski utrzymywał w ryzach, po jego obaleniu wymknęły się spod kontroli.

Teraz te same grupy ekspertów, które promowały interwencję, lamentują nad katastrofą, która się z jej powodu rozgrywa.

Foreign Affairs, amerykański dwumiesięcznik wydawany przez jedną z najbardziej znanych grup ekspertów, Radę Stosunków Międzynarodowych (CFR), opublikował serię artykułów różnych autorów, wyrażających pewien rodzaj "wyrzutów sumienia" odnośnie zniszczonego obecnie północnoafrykańskiego państwa. Częściowo przedstawiając historyczne rewizje, częściowo odwracanie kota ogonem i częściowo zrzucanie winy na innych, artykuły takie jak "Problem Europy z Libią: Jak powstrzymać napływ migrantów", z wielką szczegółowością opisują problemy stojące przed Libią i jej sąsiadami.

Artykuł lamentuje:

Prawie 11 000 imigrantów przybyło na włoskie wybrzeże w ciągu ostatnich pięciu dni czerwca, po blisko 80 000 w pierwszej połowie 2017 r. Ponad 2000 zginęło na morzu od początku bieżącego roku. Zdecydowana większość pochodzi z Afryki Subsaharyjskiej i wyruszyła z wybrzeża Libii.

Następnie zauważa, że Europa stara się radzić sobie z trwającym kryzysem imigrantów, pisząc że:

Unia Europejska szuka sposobu, aby powstrzymać napływ imigrantów i poradzić sobie z dziesiątkami tysięcy, którzy przybywają codziennie do Włoch. Obecne podejście polityczne UE ma na celu zamknięcie trasy prowadzącej przez środkowy region Morza Śródziemnego i wzmocnienie zdolności Libii do patrolowania wybrzeża i egzekwowania prawa na morzu. Jest mało prawdopodobne, aby wysiłki te były skuteczne lub humanitarne, zważywszy na dużą liczbę imigrantów i ilość grup, które czerpią zyski z przerzucania ich, nie mówiąc już o słabości floty libijskiej i innych oficjalnych struktur bezpieczeństwa.

Ostatnie zdanie, zwracając uwagę na "słabość marynarki wojennej Libii", jest szczególnie ironiczne, ponieważ to NATO w trakcie interwencji zaatakowało i wysłało na dno wiele statków libijskiej marynarki.

Artykuł kończy się nie oferując żadnych praktycznych środków na wyjście z kryzysu, poza czekaniem, aż następny Kaddafi zjednoczy libijskie frakcje, eliminując lub ograniczając sponsorowane przez Zachód organizacje terrorystyczne, umiejscowione głównie na wschodzie kraju, zwłaszcza w Bengazi, i odbuduje gospodarkę narodową, ustanawiając ponownie zachętę dla uchodźców i migrantów do pozostania, życia i pracowania w Libii, zamiast podążania do Europy.

Nigdzie artykuł nie wspomina, że jedynym powodem, dla którego Libia jest teraz w chaosie, jest interwencja NATO.

Zjednoczenie Libii będzie trudne. Kolejny artykuł w Foreign Affairs zatytułowany "Wypełnienie próżni w Libii: Potrzeba rozwiązania politycznego, a nie militarnego" przyznaje jak rozbity jest ten kraj:

GNA (rząd jedności narodowej) ledwie kontroluje stolicę, Trypolis, za pośrednictwem milicji, które są tylko nominalnie pod jego zwierzchnictwem. Choć GNA niedawno zdołał wypchnąć rząd złożony z ekstremistów- zawierający resztki zdominowanego przez islamistów parlamentu, który został wybrany w 2012 roku - poza stolicę, trwało to długo, a te rywalizujące frakcje nadal stanowią zagrożenie dla Trypolisu.

Tymczasem w wschodniej części kraju, marszałek polowy Khalifa Haftar, były oficer wojskowy pod rządami Kaddafiego oraz jego Libijska Armia Narodowa (LNA) - koalicja w dużej mierze złożona ze wschodnich, antyislamskich milicji - stoją bardziej po stronie parlamentu, który odmawia uznania GNA.

Foreign Affairs zauważa rosnące polityczne i wojskowe znaczenie marszałka polowego Khalifa Haftar, "silnorękiego", który wydaje się mieć największe możliwości stworzenia czegokolwiek podobnego do zjednoczonej Libii. Jednakże to usytuuje Libię dokładnie w tej samej pozycji, w jakiej znajdowała się przed interwencją w 2011 r., z silnorękim przywódcą rządzącym krajem i prawdopodobnie dryfującym dalej i dalej od interesów USA i Europy, dopóki nie zostanie sprokurowana kolejna wojna, wypromowana przez grupy ekspertów takie jak Rada Stosunków Zagranicznych (CFR).

Pomimo dogłębnej analizy w Foreign Affairs, nie udało się temu dwumiesięcznikowi wyodrębnić prawdziwego źródła wstrząsów i niestabilności Libii - NATO. To interwencja NATO w 2011 roku wywróciła do góry nogami stabilność nie tylko Libii, ale stworzyła łańcuchową reakcję przemocy i chaosu, które odczuwane są w tak odległych krajach jak Nigeria, Mali czy Niger. Przemoc ta wywołała, lub bardziej trafnie, posłużyła jako pretekst do ponownego wprowadzenia wojsk francuskich do kilku "byłych" francuskich kolonii. Posłużyła również jako pretekst do kontynuacji ekspansji amerykańskich sił AFRICOM w Afryce.

Ostatecznie Libia jest przykładem chaosu i regresji, jakie niesie ze sobą interwencja NATO, i służy jako największe uzasadnienie do izolowania, powstrzymywania i wszelkimi sposobami przeciwstawiania się i utrudniania dalszego wykorzystania sił zbrojnych NATO poza granicami państw NATO. Trwały chaos, który obecnie zżera kraje, takie jak Libia, służy również jako ostrzeżenie przed tym, co czeka państwa takie jak Syria i inne kraje, jeśli nie uda im się zapobiec dalszej interwencji Zachodu na ich terytorium.

Minęło sześć lat od zniszczenia i rozbicia Libii przez NATO, a kraj ten pozostaje podzielony i objęty walkami. Pogląd jakoby NATO i jego zachodnie państwa członkowskie posiadały sposób na rozwiązanie problemów, które same umyślnie spowodowały, nie powinien być podtrzymywany. Gdyby organizacje międzynarodowe, sądy i prawa miały jakieś znaczenie, zabroniono by NATO jakiejkolwiek dalszej roli w Libii, poza wypłatą odszkodowań za to, co uczyniło.

Ulson Gunnar, analityk geopolityczny z Nowego Jorku, specjalnie dla internetowego magazynu "New Eastern Outlook".

https://journal-neo.org/2017/07/27/natos-new-libya-still-burning/

Mosul: podwójne standardy, zbrodnie wojenne i brak odpowiedzialności

noreply@blogger.com (davidoski) — Tue, 25 Jul 2017 09:53:00 +0000

W zeszłym tygodniu iracki rząd poinformował, że Mosul został "wyzwolony" spod kontroli ISIS. Główna kampania na rzecz wyzwolenia Mosulu rozpoczęła się w październiku 2016 r., kiedy przewodzona przez USA koalicja znacząco zwiększyła zarówno naloty bombowe, jak i ataki artylerii, które w rzeczywistości trwały już od czasu gdy ISIS zdobyło miasto w 2014 roku.

Cywilne ofiary były znaczne. Amnesty International szacuje, że w wyniku ataków koalicji w lutym i czerwcu 2017 r. blisko 6000 cywilów zostało zabitych. Ta liczba nie obejmuje ofiar zmasowanych bombardowań z ostatnich kilku tygodni.

Doniesienia w zachodnich mediach o rzezi w mieście i jego mieszkańców ogólnie unikały relacjonowania zarówno przebiegu zdarzeń jak i faktów dotyczących konsekwencji dla ludności cywilnej. A dobrze udokumentowanym faktem jest, że ISIS i inne grupy terrorystyczne są tworzone, zbrojone i wspierane przez te same kraje koalicji, które twierdzą, że chcą ISIS wyeliminować. ISIS działa dla realizacji geopolitycznych celów "koalicji".

Sprawozdawczość zachodnich mediów obejmuje szereg technik językowych mających na celu zminimalizowanie lub zmniejszenie wagi tego co niewątpliwie jest zbrodniami wojennymi. Jak podkreślił Patrick Cockburn, kontrast w relacjach na temat wcześniejszej bitwy o wschodnie Aleppo w ubiegłym roku nie może być większy.

Gdy siły rosyjskie i syryjskie walczyły o pokonanie ISIS we wschodnim Aleppo, zachodnie media przelewały nieustanny potok anty rosyjskiej i anty syryjskiej propagandy. Jak dobrze skomentował to Cockburn:

"Kiedy cywile zostają zabici lub ich domy zniszczone podczas amerykańskiego bombardowania Mosulu, to państwo ISIS jest odpowiedzialne za ich śmierć: zostali rozmieszczeni jako ludzkie tarcze. Kiedy Rosja lub Syria atakują budynki w Aleppo Wschodnim, obwiniana jest Rosja lub Syria: rebelianci nie mieli z tym nic wspólnego ".

Cockburn opublikował niedawno aktualizację liczby ofiar, która miała miejsce w wyniku ataku koalicji USA na Mosul. Cockburn podaje liczbę ofiar ponad 40 000 cywilów. Raport Cockburna został po raz pierwszy opublikowany w brytyjskiej gazecie The Independent, nieprzypadkowo posiadanej przez rosyjski kapitał. Tak zwana wolna prasa głównego nurtu zachodnich mediów wyraźnie przemilczała doniesienia Cockburna. Można sobie tylko wyobrazić szalone oburzenie, które towarzyszyłoby opublikowaniu porównywalnych danych dotyczących rosyjsko-syryjskiego wyzwolenia Wschodniego Aleppo.

Jedną z podstawowych przyczyn tego odmiennego standardu medialnej sprawozdawczości jest to, że rząd Iraku jest "sojusznikiem", podczas gdy prezydenci Putin i Assad są "wrogami" demonizowanymi przy każdej okazji, niezależnie od faktów.

To, co koalicja USA dokonuje w Mosulu (i wielu innych miejscach) jest zbrodnią wojenną. Mosul jest stosunkowo gęsto zaludnionym miastem liczącym milion mieszkańców. Niedopuszczalne jest dokonywanie intensywnego ostrzału artyleryjskiego i bombardowań na dużą skalę ludności cywilnej. Dokonanie tego stanowi zbrodnię wojenną zdefiniowaną w statucie, który ustanowił Międzynarodowy Trybunał Karny, w tym poważne naruszenia konwencji genewskich, takie jak umyślne zabójstwa oraz powodowanie wielkich cierpień lub poważnych obrażeń ciała lub zdrowia.

Nie istnieje sensowny argument mówiący, że to, co zostało popełnione przeciwko cywilom w Mosulu, nie jest zbrodnią wojenną. Sposób raportowania tych wydarzeń przez zachodnie media daje wiele do myślenia. Ataki koalicji są zawsze "starannie ukierunkowane" oraz "podejmowane są wszelkie wysiłki w celu zmniejszenia strat cywilnych" i tym podobne zwroty.

Wyzwolenie Wschodniego Aleppo, które faktycznie miało krótszy przebieg przy znacznie mniejszych szkodach materialnych i mniejszej liczbie ofiar cywilnych, zostało nieustannie ukazywane jako pogarda Rosji i Syrii dla ludzkiego życia i cierpienia.

Australia jest współsprawcą zbrodni wojennych popełnionych w Mosulu. "Współsprawca" w prawie karnym oznacza osobę, która dokonuje głównej zbrodni lub "pomaga, podżega, doradza lub zachęca" głównego sprawcę do dokonania zbrodni.

Chociaż rząd australijski jest niezwykle małomówny na temat tego, co robią jego wojska w Iraku (i Syrii), to nie ma wątpliwości, że spełniają one definicję jednego lub więcej kryteriów oznaczającego współsprawcę. Z tego powodu w świetle prawa międzynarodowego są winni bezprawnych aktów popełnionych przez koalicję, wśród których "wyzwolenie" Mosulu jest tylko jednym z niedawnych, rażących przykładów.

Personel sił zbrojnych Australii, Sił Powietrznych i Marynarki Wojennej jest bez wątpienia rozmieszczony w Iraku i Syrii. Powtarzające się publiczne wypowiedzi premiera Turnbulla, ministra spraw zagranicznych Bishopa i ministra obrony Payne potwierdzają, że ich rola w Iraku i Syrii jest czynna. Tylko okazjonalnie, jak w przypadku "błędnego" zbombardowania wojsk syryjskich, niektóre ze szczegółów zostają faktycznie ujawnione, tylko po to, aby natychmiast zniknąć z publicznego dyskursu. Istnieją całe stosy publicznych oświadczeń naszych polityków wspierających USA. Zwykle Stany Zjednoczone są zachęcane do dalszego podtrzymywania i promowania swej szczególnej wersji akceptowanego geopolitycznego działania. Jest również bardzo dobrze udokumentowane, w jaki sposób Australia przystąpiła do niemal każdej amerykańskiej awantury militarnej od czasów II wojny światowej, jako bezpośredni uczestnik lub zapewniając wsparcie polityczne. Ta lista jest obszerna. (Zob. Blum, America's Deadliest Export: Democracy, Zed Books, 2014 [Najbardziej śmiercionośny eksport Ameryki: Demokracja])

Rola Australii nigdy nie jest przedstawiana w ten sposób przez media głównego nurtu. Amerykańskie działania zawsze "służą utrzymaniu porządku międzynarodowego opartego na zasadach", "przynoszą pokój i stabilność w zagrożonych regionach" lub "uwalniają świat od niewysłowionego tyrana" i tak dalej.

W ich mniemaniu, jeśli w świetle raportów mediów głównego nurtu nie robią nic złego, to nie mogą zostać pociągnięci do odpowiedzialności za zbrodnie. Taki los czeka wyłącznie wyznaczonego przez media w danym momencie wroga publicznego numer jeden (Husajn, Kaddafi, Assad itd.) Brutalna prawda jest jednak taka, że wiele zachodnich państw, w tym między innymi Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Francja i Australia konsekwentnie narusza prawo międzynarodowe. To nigdy nie jest przedmiotem poważnej analizy w mediach mainstreamowych, nie mówiąc już o krytycznym komentarzu ani o tym, by domagano się, aby sprawcy zostali pociągnięci do odpowiedzialności.

Po II wojnie światowej pojęcie odpowiedzialności za prowadzenie wojny agresywnej i popełnianie zbrodni wojennych oraz innych okrucieństw miało krótki okres kwitnienia w wyniku procesów w Norymberdze i Tokio. Od tego czasu pojęcie odpowiedzialności stało się jednym z zabytkowych reliktów, nieomal fikcją prawniczą.

Nielegalne inwazje, okupacje i niszczenie państw, wywołujące niezliczone ludzkie cierpienia i szkody materialne, powodujące miliony przesiedleńców i zmuszonych do ucieczki uchodźców, dotknęły w samym tylko obecnym wieku co najmniej kilkunastu krajów w wyniku bezpośrednich działań państw zachodnich.

Mimo to, nie było ani jednego procesu przedstawicieli kierownictwa politycznego lub wojskowego szeregu państw, które regularnie stanowią część prowadzonych przez USA koalicji. Dopóki nie będziemy przestrzegać podstawowych zasad prawa międzynarodowego, które obejmują, ale nie ograniczają się do ataków na inne kraje, i nie sprawimy, aby osoby naruszające te prawa były pociągnięte w znaczący sposób do odpowiedzialności, będziemy zasadniczo kontynuować drogę bezprawia. Ta droga jest obarczona niebezpieczeństwem dla świata. W międzyczasie możemy przynajmniej przestać udawać, że jest inaczej.

James O'Neill, australijski prawnik, specjalnie dla magazynu internetowego "New Eastern Outlook".

https://journal-neo.org/2017/07/24/lessons-from-mosul-double-standards-war-crimes-and-lack-of-accountability/

______________________________________

Komentarz tłumacza: Zdjęcie będące ilustracją artykułu nie oddaje w pełni skali zbrodni popełnionych przez obie strony w Mosulu. Osoby o mocnych nerwach odsyłam pod poniższy link, uprzedzając, że zawiera prawdziwie drastyczne zdjęcia.

http://www.middleeasteye.net/news/mosuls-final-bloodbath-we-killed-everyone-men-women-children-1721780413

Rozwidlenie sieci bitcoin

noreply@blogger.com (davidoski) — Mon, 24 Jul 2017 19:55:00 +0000

Wieloletni czytelnicy bloga pamiętają zapewne, że kiedyś poruszałem temat Bitcoina - po raz pierwszy we wrześniu 2012 roku. Bitcoin kosztował wtedy 12 USD (co za czasy!). Obecnie 1 bitcoin kosztuje 2700 USD.

Od tamtego czasu nie wracałem do tematu, gdyż stał się on dość popularny w Internecie i informacji w języku polskim nie brakowało. Teraz wracam, ponieważ zbliża się ważne wydarzenie określane w języku angielskim jako „hard fork”, co na polski można przetłumaczyć jako „rozwidlenie”, a o którym każdy kto posiada bitcoiny powinien wiedzieć i się na nie przygotować.

Czym jest rozwidlenie sieci bitcoin (hard fork)?

Rozwidlenie sieci bitcoin to rozdzielenie w określonym momencie łańcucha bloków zawierających transakcje i utworzenie w jego wyniku dwóch niezależnych łańcuchów bloków, mających wspólną historię do momentu rozwidlenia, ale inną od momentu rozwidlenia.

W efekcie tego wydarzenia powstają dwie niezależne sieci bitcoin, zawierające różne i niekompatybilne transakcje.

Dlaczego dojdzie do rozwidlenia?

Przyczyną rozwidlenia jest rozbieżność w społeczności bitcoin, na temat tego w jaki sposób zwiększyć ilości transakcji, jakie sieć bitcoin jest w stanie przetworzyć. Bitcoin stał się tak popularny, że ilość transakcji zawieranych przy jego pomocy przekracza możliwości sieci bitcoin w obecnym kształcie.

Krótka historia limitu wielkości bloków

Przyczyną tego zjawiska jest wprowadzenie wiele lat temu przez Satoshi Nakamoto (autora bitcoina) limitu wielkości pojedynczego bloku transakcji do 1 MB. Limit ten został wprowadzony jako środek bezpieczeństwa przeciwko atakowi na sieć bitcoina, polegającemu na wysyłaniu dużej ilości transakcji typu spam, które mogłyby doprowadzić do takiego zwiększenia ilości danych, że sieć nie byłaby w stanie ich przetworzyć (bloki transakcji zaczęłyby mieć rozmiary rzędu kilkuset megabajtów lub nawet gigabajtów), co spowodowałoby załamanie sieci bitcoin.

W zamyśle Satoshi Nakamoto limit ten miał zostać w przyszłości zwiększony z 1 MB do większej wartości, umożliwiającej zawieranie większej ilości transakcji wraz z rosnącymi możliwościami komputerów i przepustowością sieci. Niestety Satoshi Nakamoto nie zdążył zwiększyć tego limitu, gdyż zniknął z Internetu, zanim zwiększenie tego limitu zaczęło być konieczne.

Teoria konspiracji

Od tego momentu wydarzenia związane ze zwiększeniem limitu przybierają nieco zadziwiający przebieg. Wiele osób dostrzega w tym konspirację potężnych instytucji finansowych zainteresowanych ograniczeniem możliwości sieci bitcoin, której działanie stanowi bezpośrednie zagrożenie dla modelu funkcjonowania banków.

Satoshi Nakamoto przekazał opiekę nad kodem źródłowym bitcoina Gavinowi Andresen, programiście z którym współpracował przy jego rozwoju. Po pewnym czasie, z niejasnego powodu (niektórzy spekulują, że został zmuszony), Gavin Andresen zrzekł się nadzoru nad kodem źródłowym i przekazał go innym osobom. Dość szybko okazało się, że większość z tych osób jest zatrudnionych w firmie Blockstream, której jednym z inwestorów jest korporacja AXA. Korporacja AXA jest jedną z najpotężniejszych firm w branży finansowej, o czym można przeczytać w jednym z artykułów na tym blogu.

W tym czasie sieć bitcoin zaczęła osiągać popularność, która wymagała podniesienia limitu 1 MB, aby umożliwić przeprowadzanie większej ilości transakcji. Okazało się jednak, że programiści, o których mowa wyżej, mający teraz nadzór nad rozwojem kodu źródłowego, nie zamierzają podnieść tego limitu. Zamiast tego zaczęli promować i opracowywać technologię o nazwie Segregated Witness (SegWit), w zamyśle której przy nie zwiększonym limicie 1 MB sieć będzie mogła osiągnąć zaledwie 70% większą ilość transakcji i jednocześnie umożliwić technologię o nazwie Lightning Network (Błyskawiczna Sieć).

Lightning Network to technologia, która przenosi transakcje bitcoin poza łańcuch bloków, umożliwiając jednocześnie dokonywanie ich w zasadniczo nieograniczonej ilości oraz w sposób natychmiastowy (bez czekania na potwierdzenie w łańcuchu bloków), stąd nazwa Błyskawiczna Sieć.

Problem z tą technologią polega na tym, że aby dokonywać transakcji przy jej użyciu konieczne jest korzystanie z pośrednika w postaci tzw. hubu. Innymi słowy cała idea bitcoina, polegająca na dokonywaniu transakcji bez pośrednika, została odwrócona do góry nogami.

Jak się domyślacie pośrednik za darmo usług swoich nie będzie świadczył i za korzystanie z hub Lightning Network konieczne jest ponoszenie opłat, które idą do kieszeni operatora hubu. W ten sposób hub sieci Lightning Network przypomina pośrednika takiego jak bank, PayPal, Western Union.

Widzimy więc na czym polega teoria konspiracji. Banki zdając sobie sprawę, że nie są w stanie zniszczyć bitcoina, ze względu na jego zdecentralizowaną strukturę, postanowiły przejąć kontrolę nad rozwojem kodu źródłowego i skierować jego rozwój w stronę, w której transakcje bitcoin dokonywane są za pomocą pośredników, których rolę jak się domyślamy banki chciałyby pełnić i w ten sposób zapewnić sobie zyski i jednocześnie zapobiec własnemu wyginięciu.

Społeczność bitcoin reaguje

W społeczności bitcoin dochodzi do rozłamu. Część użytkowników sprzeciwia się stanowisku deweloperów kodu źródłowego i chce jak najszybszego podniesienia limitu 1 MB do 2 MB, a następnie 4 MB i dalej. Dyskusje i spory trwają ponad dwa lata. W końcu podział jest tak głęboki, że część społeczności postanawia iść drogą technologii SegWit/Lightning Network, a druga część drogą podniesienia limitu 1 MB.

Opracowane zostają dwie wersje oprogramowania bitcoin, każda będąca wyrazem wyżej wymienionych koncepcji. Wersja oprogramowania zwiększająca limit 1 MB nosi nazwę Bitcoin ABC (https://www.bitcoinabc.org/), a wersja bitcoina w tej sieci po rozwidleniu nosi nazwę Bitcoin Cash.

Rozwidlenie

Ponieważ obydwie wersje oprogramowania bitcoin są ze sobą niekompatybilne sieć bitcoin ulegnie rozwidleniu. Nastąpi to 1 sierpnia 2017 roku ok. godz. 13:20 - dokładne odliczanie można śledzić tutaj: Odliczanie

Jedna wersja sieci będzie działać w ramach limitu wielkości bloków do 1 MB i technologii SegWit, a następnie Lightning Network (wraz z konsekwencjami dotyczącymi wprowadzenia pośredników transakcji), a druga wersja sieci będzie działać bez technologii SegWit, ale ze zwiększonym limitem ponad obecny 1 MB, umożliwiając większą ilość transakcji bez pośredników.

Co to oznacza dla zwykłego użytkownika bitcoin?

Ponieważ nie jest jasne, która z tych dwóch sieci bitcoin zdobędzie większą popularność, a tym samym bitcoin której sieci będzie bardziej wartościowy, zwykły użytkownik powinien przede wszystkim zadbać o to, aby mieć kontrolę nad swoimi bitcoinami w obu sieciach.

W jaki sposób zapewnić kontrolę nad bitcoinami w obu sieciach?

W tym celu należy zabezpieczyć przed datą 1 sierpnia 2017 roku własne klucze prywatne do posiadanych bitcoinów. Nie wszystkie portfele to umożliwiają, dlatego należy dokładnie się przygotować.

Przede wszystkim należy przenieść bitcoiny do portfela, który umożliwia eksport kluczy prywatnych. Takim portfelem jest na przykład Electrum. Można go pobrać ze strony: https://electrum.org

Popularny niegdyś portfel Multibit HD nie umożliwia eksportu kluczy prywatnych, dlatego należy przenieść bitcoiny z tego portfela do np. Electrum.

Podobnie osoby trzymające bitcoiny na giełdach powinny je z nich wycofać do własnego portfela np. Electrum. Niektóre giełdy zapewniają użytkownikom utrzymanie kontroli nad bitcoinami w obu sieciach, po ich rozwidleniu, ale lepiej mieć nad tym kontrolę samemu niż zdawać się w tym względzie na giełdy.

Po wyeksportowaniu z portfela kluczy prywatnych należy je zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich - najlepiej poprzez zaszyfrowanie. Można do tego celu użyć wielu dostępnych programów oferujących bezpieczne algorytmy szyfrowania. Dodatkowo warto wykonać kopię zapasową w razie utraty nośnika, awarii komputera itp.

Dodatkowo przed i po 1 sierpnia 2017 roku należy powstrzymać się od dokonywania transakcji w sieci bitcoin, aby uniknąć przesłania środków z jednej sieci do drugiej (po rozwidleniu). W początkowym okresie będzie takie ryzyko, zanim nie zostaną wprowadzone zaktualizowane wersje portfeli zawierające zabezpieczenia tzw. replay protection.

Co się stanie po rozwidleniu sieci bitcoin?

Po rozwidleniu sieci bitcoin przed dokonaniem jakichkolwiek transakcji, należy zaczekać na opracowanie portfeli działających osobno w rozdzielonych sieciach i oferujących „replay protection”, czyli zabezpieczenie przed przesłaniem bitcoinów jedną transakcją w dwóch sieciach naraz.

Dzięki takim wersjom portfeli będzie można zaimportować klucze prywatne do jednej i do drugiej sieci i dokonywać w nich transakcji osobno. W ten sposób zapewnimy sobie kontrolę nad bitcoinami w obu sieciach - będziemy posiadali tę samą ilość bitcoinów w jednej i w drugiej sieci - sumarycznie podwójną ilość bitcoinów.

Kto powinien odpowiedzieć za ludobójstwo w Jemenie?

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 23 Jul 2017 17:40:00 +0000

Międzynarodowe organizacje zajmujące się prawami człowieka, takie jak Fundusz Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci (UNICEF) i brytyjski fundusz "Save the Children" twierdzą, że co dziesięć minut w Jemenie umiera dziecko, co gorsza - umiera ono z powodu uleczalnej choroby. Co 35 sekund, kolejne dziecko zaraża się cholerą w tym rozdartym wojną kraju. Śmiertelność dzieci wraz z epidemią cholery, która osiągnęła katastrofalne proporcje, jest tylko wierzchołkiem góry lodowej katastrofy humanitarnej, która się rozwija w Jemenie w wyniku inwazji wojskowej z zagranicy. Jednak zachodnie media i politycy pozostają głusi, głupi i ślepi, gorliwie udając, że nie widzą tragicznych rozmiarów katastrofy, której jesteśmy świadkami w Jemenie. Obserwując strumień nowych doniesień o cywilach, którzy giną z rąk arabskich żołnierzy wyposażonych w różnego rodzaju broń pochodzącą od Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, musimy przyznać, że Jemen został przemieniony w strefę nieustannego ludobójstwa.

Wszystko zaczęło się w marcu 2015 r., Kiedy Arabia Saudyjska, korzystając z pełnego poparcia USA i Wielkiej Brytanii, bez jakiejkolwiek zgody wydanej przez Radę Bezpieczeństwa ONZ, rozpętała zbrojną agresję wobec Jemenu, działając tak jawnie i rażąco, jak tylko Waszyngton odważyłby się wcześniej.

Aby uczynić tę brudną wojnę jeszcze gorszą, Arabia Saudyjska wprowadziła ekonomiczną blokadę Jemenu, sprowadzając niewyobrażalne cierpienia na spokojną ludność Jemenu. Dlatego też, poza ogromnymi ofiarami, jakie Arabia Saudyjska wyrządziła ludności lokalnej za pomocą wszelkiego rodzaju broni, Rijad powinien być pociągnięty do odpowiedzialności za dziesiątki tysięcy cywilnych ofiar śmiertelnych spowodowanych niedożywieniem. Jednak dla społeczności zachodniej ogromna cywilna liczba ofiar śmiertelnych jest tylko skutkiem ubocznym tak zwanej "wojny z terrorem". Ze względu na skandaliczne działania tak zwanej koalicji międzynarodowej, Światowa Organizacja Zdrowia nie była w stanie dostarczyć do Jemenu 500 000 szczepionek przeciwko cholerze, chociaż leki te mogły uratować życie tysięcy cywili.

Według oficjalnych raportów w czasie wojny ponad 3 miliony Jemeńczyków opuściło kraj, a co najmniej 13 tysięcy cywili zostało zabitych. Nieoficjalna liczba ofiar śmiertelnych wynosi około 30 000 osób. Ogółem dwa miliony dzieci nie mogą uczęszczać do szkoły, a prawie 15 milionów osób jest pozbawionych dostępu do podstawowej opieki medycznej i przepisanych leków, niektórych z nich pilnie potrzebnych.

W samym tylko październiku ubiegłego roku 114 osób (według niektórych raportów, 140 osób) zmarło w wyniku nalotów przeciwko procesji pogrzebowej w Sanie, a kolejne 600 zostało rannych. Jednak arabskie bombardowania placów i obozów dla uchodźców w Jemenie odbywają się prawie codziennie, co oznacza, że nie da się dokładnie określić liczby ofiar śmiertelnych.

Mimo powtarzających się oświadczeń ekspertów ONZ, że Arabia Saudyjska narusza prawo międzynarodowe, tak zwana "demokratyczna" społeczność międzynarodowa niechętnie kładzie kres temu bezprawiu.

W wyniku nieustających nalotów przeprowadzanych przez siły saudyjskie przeciwko Jemenowi, szkoły, szpitale i inne ważne obiekty infrastruktury cywilnej leżą w ruinie. Zasilanie prądem jest niedostępne nawet w dużych miastach, a rezerwy wody pitnej są nadal bardzo ograniczone. Przy cichej aprobacie Waszyngtonu tak zwana koalicja saudyjska dołożyła wszelkich starań, aby ludność Jemenu nie zdołała przetrwać ataku, naśladując taktykę, którą Trzecia Rzesza stosowała na terytoriach przez siebie okupowanych, a która później była używana przez Stany Zjednoczone w Wietnamie.

Z 27 milionów osób żyjących w Jemenie prawie 20 milionów doświadcza ostrego niedoboru żywności, co oznacza, że są poddawani zagłodzeniu na śmierć. Jednakże głosy demokratycznych obrońców praw człowieka z tej okazji z jakiegoś powodu są prawie niesłyszalne. Zachodnie elity polityczne nie dają po prostu zgody kontrolowanym przez państwo mediom na rozpoczęcie "krucjaty" przeciwko Arabii Saudyjskiej z powodu ciągłego łamania praw człowieka w Jemenie, tak jak było to zrobione z Libią i Syrią, gdzie pretekst naruszenia praw człowieka był użyty wyłącznie do osiągnięcia własnych celów Waszyngtonu.

Jeśli chodzi o pomoc udzieloną przez Wielką Brytanię Arabii Saudyjskiej w kampanii w Jemenie, to opiera się ona na rozległym doświadczeniu w zarządzaniu dawną kolonią, kiedy port Aden był jednym z najważniejszych centrów handlowych w sieci handlowej Imperium Brytyjskiego, która obejmowała dwie trzecie świata.

Zarówno USA, jak i Wielka Brytania, wraz z kilkoma innymi członkami Sojuszu Północnoatlantyckiego, odnoszą oszałamiające zyski z uczestnictwa w kampanii wojskowej w Jemenie. W czasie rządów administracji Obamy Stanom Zjednoczonym udało się sprzedać broń o wartości 200 miliardów dolarów, z czego Arabia Saudyjska kupiła broń za ponad połowę tej sumy. Donald Trump kontynuuje dzieło swego poprzednika, podpisując z Rijadem kolejną umowę na sprzedaż broni na łączną kwotę 110 miliardów dolarów.

Amnesty International co jakiś czas potępia Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię za dostarczanie broni Arabii Saudyjskiej, wykorzystywanej podczas wojny w Jemenie. Grupy obrońców praw człowieka, szacują, że oba kraje wysłały do Rijadu broń o wartości ponad 5 miliardów dolarów, od czasu rozpoczęcia w marcu 2015 r. zbrojnej interwencji Arabii Saudyjskiej w Jemenie.

Brytyjczycy, "partnerzy w zbrodni", nie tylko szkolą pilotów z Arabii Saudyjskiej, którzy następnie bombardują miasta Jemenu, ale również odmawiają zbadania "powiązań Rijadu z ekstremistami", chociaż obecnie prawie wszyscy o nich wiedzą. Brytyjski Sąd Najwyższy, który, jak twierdzą, zazwyczaj bronił "praw człowieka", był niechętny rozpatrzeniu apelacji podjętej przez Kampanię Przeciw Handlowi Bronią (CAAT), która wcześniej wezwała Wielką Brytanię do zawieszenia dostaw sprzętu wojskowego do Arabii Saudyjskiej.

W Stanach Zjednoczonych podobnie odmawia się uznania tych zbrodni wojennych. Niedawno Sąd Okręgowy Stanów Zjednoczonych w Dystrykcie Kolumbii jednogłośnie poparł decyzję sądu niższej instancji, który orzekł, że nie jest on uprawniony do zaskarżenia decyzji Waszyngtonu o atakach rakietowych z użyciem dronów przeciwko domniemanym celom terrorystycznym. Proces rozpoczął się w 2015 roku, kiedy rodziny zabitych Jemeńczyków złożyły pozew przeciwko prezydentowi USA Barackowi Obamie i rządowi USA, oskarżając ich o zamordowanie cywilów z zimną krwią.

Można się tylko zastanawiać, jakiej skali tragedia zmusi w końcu społeczność międzynarodową do sprowadzenia sprawców ludobójstwa w Jemenie przed oblicze sprawiedliwości, aby odpowiedzieli za swe zbrodnie? A tych jesteśmy świadkami wielu.

Martin Berger jest niezależnym dziennikarzem i analitykiem geopolitycznym, piszącym specjalnie dla internetowego magazynu "New Eastern Outlook".

https://journal-neo.org/2017/07/23/who-should-be-held-responsible-for-the-cold-blooded-genocide-in-yemen/

Czterej z rzędu prezydenci USA zbrodniarzami wojennymi

noreply@blogger.com (davidoski) — Mon, 17 Apr 2017 16:45:00 +0000

Bycie Amerykaninem stało się źródłem wstydu. Nasz kraj ma czterech z rzędu prezydentów zbrodniarzy wojennych.

Clinton dwukrotnie przeprowadził ataki wojskowe na Serbię, rozkazując NATO zbombardować byłą Jugosławię dwukrotnie, w roku 1995 i 1999 - to daje Billowi dwie zbrodnie wojenne.

George W. Bush najechał Afganistan i Irak oraz zaatakował z powietrza prowincje w Pakistanie i Jemenie. To daje cztery zbrodnie wojenne Busha.

Obama użył NATO do niszczenia Libii i wysłał najemników, aby zniszczyć Syrię, a tym samym popełnił dwie zbrodnie wojenne.

Trump zaatakował Syrię siłami USA, stając się tym samym wcześnie zbrodniarzem wojennym w trakcie kadencji swojego reżimu.

W takim stopniu, w jakim ONZ wzięło udział w tych zbrodniach wojennych wraz z europejskimi, kanadyjskimi i australijskimi wasalami Waszyngtonu, wszyscy razem są winni zbrodni wojennych. Przypuszczalnie samo ONZ powinno zostać postawione przed Trybunałem ds. Zbrodni Wojennych wraz z UE, USA, Australią i Kanadą.

Cóż za dorobek. Zachodnia cywilizacja, jeśli to w ogóle cywilizacja, to największy sprawca zbrodni wojennych w historii ludzkości.

A istnieją inne zbrodnie - Somalia i zamachy stanu Obamy w Hondurasie i na Ukrainie oraz trwające próby Waszyngtonu obalenia rządu Wenezueli, Ekwadoru, i Boliwii.

Waszyngton chce obalić rząd Ekwadoru, aby porwać i poddać torturom Juliana Assange'a, wiodącego na świecie demokratę.

Te zbrodnie wojenne popełnione przez czterech prezydentów USA spowodowały miliony ofiar cywilnych i okaleczeń, pozbawiły majątku i doprowadziły do przymusowego przemieszczenia milionów ludzi, którzy teraz przybywają jako uchodźcy do Europy, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Kanady i Australii, przynosząc ze sobą swoje problemy, z których niektóre stały się problemami Europejczyków, takie jak zbiorowe gwałty.

Co jest przyczyną wszystkich śmierci i zniszczenia i zalewu Zachodu uchodźcami w wyniku barbarzyńskiej przemocy Zachodu?

Nie wiemy. Wmawiano nam kłamstwa: o „broni masowego rażenia” Saddama Husajna, o której rząd amerykański wiedział z absolutną pewnością, że nie istnieje. „Użycie przez Assada broni chemicznej” - oczywiste, bezczelne kłamstwo. „Irańskie bomby atomowe”, kolejne jawne kłamstwo. Kłamstwa o Kadafim w Libii są tak absurdalne, że nie ma sensu ich powtarzać.

Jakich kłamstw użyto, by uzasadnić bombardowanie plemion w Pakistanie i zbombardowanie nowego rządu w Jemenie? Żaden Amerykanin nie wie lub nie obchodzi go to. Dlaczego USA stosuje przemoc przeciwko Somalii? Ponownie, żaden Amerykanin nie wie lub nie obchodzi go to.

Przemoc dla samej przemocy. Oto, czym stała się Ameryka.

Rzeczywiście - przemoc, oto czym jest Ameryka. Nie ma tam nic innego. Przemoc jest sercem Ameryki.

Weź pod uwagę nie tylko bombardowania i zniszczenie innych krajów, ale także nieustanna bezpodstawna, skandaliczna przemoc policji wobec obywateli USA. Jeśli ktoś powinien być rozbrojony, to policja USA. Policja popełnia więcej „przemocy z bronią w ręku”, niż ktokolwiek inny i w odróżnieniu od gangów narkotykowych walczących między sobą o terytorium, przemoc policji nie ma innego powodu, niż zamiłowanie do popełniania przemocy wobec innych ludzi. Amerykańska policja zabija nawet 12-letnie amerykańskie dzieci nie zadając im żadnego pytania, zwłaszcza jeśli są czarne.

Przemoc to Ameryka. Ameryka to przemoc. Durni liberałowie obwiniają posiadaczy broni, choć to zawsze rząd jest źródłem przemocy. To jest powód, dla którego nasi Ojcowie Założyciele dali nam drugą poprawkę do konstytucji. To nie posiadacze broni zniszczyli w całości lub części osiem krajów. To uzbrojony na koszt amerykańskiego podatnika rząd USA, który dopuszcza się przemocy.

Ameryki żądza przemocy sprowadza teraz kretynów z Waszyngtonu przeciwko ludziom, którzy mogą popełnić przemoc przeciwko nim - Rosjanom i Chińczykom, Iranowi i Korei Północnej.

Rząd kretynów i zbrodniarzy wojennych

Począwszy od kretyna Clintona każdy rząd USA złamał lub wycofał się z umów z Rosją, umów, które zostały zawarte w celu zmniejszenia napięć i ryzyka wojny termojądrowej. Waszyngton początkowo tuszował swoje agresywne kroki względem Rosji kłamstwami, takimi jak to, że system antyrakietowy jest rozmieszczany na granicy Rosji, aby chronić Europę przed (nieistniejącymi) irańskimi międzykontynentalnymi rakietami balistycznymi.

Reżim Obamy nadal opowiadał kłamstwa, ale nasilił eskalację działań do fałszywych zarzutów wobec Rosji i jej prezydenta, w celu zbudowania napięcia między mocarstwami jądrowymi. Jest to antyteza polityki Ronalda Reagana. Mimo to skretyniali liberałowie kochają Obamę i nienawidzą Reagana.

Czy wiedziałeś, że Rosja jest tak potężna, NSA i CIA tak słabe i bezradne, że Rosja może przesądzić o wynikach wyborów w Stanach Zjednoczonych? Musisz o tym wiedzieć, bo to jest wszystko, co słyszałeś od całkowicie skorumpowanej Partii Demokratycznej, CIA, FBI, amerykańskich sprzedajnych mediów i wszystkich durni, którzy słuchają CNN, MSNBC, NPR lub czytają The New York Times i Washington Post.

Z pewnością słyszeliście co najmniej tysiąc razy, że Rosja dokonała inwazji na Ukrainę; jednakże marionetka Waszyngtonu wciąż siedzi w Kijowie. Nie trzeba mieć IQ powyżej 90 do zrozumienia, że jeśli Rosja najechałaby Ukrainę, Ukrainy już by nie było.

Czy wiesz, że prezydent Rosji, który jak wskazują sondaże jest najbardziej szanowanym na świecie liderem, jest według Hillary Clinton „nowym Hitlerem”?

Czy wiesz, że najbardziej szanowany lider na świecie, Władimir Putin, to Don Mafii, bandyta, tarantula w centrum sieci szpiegowskiej, według członków rządu USA, którzy są tak głupi, że nie potrafią nawet wymówić własnych nazwisk?

Czy wiesz, że Putin, który powstrzymuje się od reagowania agresywnie na amerykańskie prowokacje, nie ze strachu, ale z szacunku dla ludzkiego życia, jest zdeterminowany odbudować imperium sowieckie? Jednak, gdy Putin wysłał rosyjskie siły przeciwko szkolonej przez Izrael i USA armii gruzińskiej, którą Waszyngton wysłał do ataku na Osetię Południową, armia rosyjska rozbiła Gruzję w pięć godzin. Mimo to wycofał się po daniu tym kretynom lekcji. Jeśli Putin chce odbudować imperium rosyjskie, dlaczego porzucił kontrolę nad Gruzją, rosyjską prowincją przez 300 lat przed rozbiciem przez Waszyngton Imperium Rosyjskiego, gdy rozpadł się Związek Radziecki? Waszyngton byłby niezdolny do przeciwstawienia się, jeśliby Putin ogłosił Gruzję ponownie częścią Rosji.

A teraz musimy się wstydzić za dyrektora CIA, Mike Pompeo, przypuszczalnie najgłupszą osobę w Ameryce. Tutaj mamy niezrównanego kretyna. Nie jestem pewien, czy jest tam w ogóle jakieś IQ. Przypuszczalnie zero.

Ten kretyn, jeśli kwalifikuje się do tego poziomu, w co wątpię, oskarżył Juliana Assange, osobę, która bardziej niż ktokolwiek inny na świecie reprezentuje pierwszą poprawkę do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, o bycie demonem, który współpracuje z dyktatorami i z pomocą Rosji zagraża bezpieczeństwu amerykańskiej hegemonii. Wszystko dlatego, że Wikileaks publikuje materiały z oficjalnych źródeł ujawniające kryminalne działania rządu USA. Wikileaks nie kradnie dokumentów. Dokumenty są dostarczane do Wikileaks przez informatorów, którzy nie tolerują niemoralności i kłamstw rządu USA.

Każdy, kto mówi prawdę jest z definicji przeciwko Stanom Zjednoczonym Ameryki. I kretyn Pompeo zamierza ich dorwać.

Kiedy po raz pierwszy przeczytałem oskarżenia Pompeo przeciwko Assange, myślałem, że to żart. Dyrektor CIA chce znieść pierwszą poprawkę. Ale kretyn Pompeo rzeczywiście to powiedział. https://www.rt.com/usa/384667-cia-assange-wikileaks-critisize/

Co mamy robić, co świat ma zrobić, gdy mamy zupełnych kretynów jako dyrektora CIA, jako prezydenta USA, jako doradcę ds. bezpieczeństwa narodowego, jako sekretarza obrony, jako sekretarza stanu, jako ambasadora USA przy ONZ, jako redaktorów New York Times, Washington Post, CNN, NPR, MSNBC? Jak może istnieć jakakolwiek inteligencja, kiedy sami kretyni są u władzy?

Głupi działa głupio. Chiński rząd powiedział, że kretyńscy Amerykanie mogą zaatakować Koreę Północną w każdej chwili. Duża flota USA zmierza do Korei Północnej. Korea Północna ma teraz ewidentnie broń jądrową. Jedna północnokoreańska bomba atomowa może roznieść w pył całą flotę amerykańską. Dlaczego Waszyngton prosi się o taki rezultat? Jedyną możliwą odpowiedzią jest kretyńska głupota.

Korea Północna nie zaczepia nikogo. Dlaczego Waszyngton czepia się Korei Północnej? Czy Waszyngton chce wojny z Chinami? W takim przypadku, czy Waszyngton całuje już na pożegnanie zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych? Dlaczego Zachodnie Wybrzeże wspiera politykę, które pociąga za sobą upadek Zachodniego Wybrzeża USA? Czy kretyni na Zachodnim Wybrzeżu myślą, że USA mogą rozpocząć wojnę z Chinami lub Koreą Północną bez jakichkolwiek konsekwencji dla Zachodniego Wybrzeża? Czy Amerykanie są tak bezbrzeżnie głupi?

Chiny lub Rosja w pojedynkę mogą wymazać USA. Razem mogą uczynić Amerykę Północną niezdatną do zamieszkania aż do końca czasów. Dlaczego kretyni z Waszyngtonu prowokują potężne mocarstwa atomowe? Czy kretyni z Waszyngtonu myślą, że Rosja i Chiny ulegną groźbom?

Odpowiedź brzmi: Waszyngton jest zbiorem kretynów, ludzi głupich poniżej znaczenia słowa głupi. Ludzie tak daleko poza rzeczywistością, że wyobrażają sobie, że ich pycha i arogancja wynosi ich ponad rzeczywistość.

Kiedy pierwszy Szatan 2* uderzy w Waszyngton, największy zbiór kretynów na świecie przestanie istnieć.

Świat oddetchnie z ogromną ulgą.

No dalej kretyni! Wyeliminujcie się! Reszta z nas nie może się doczekać.

dr Paul Craig Roberts

http://www.paulcraigroberts.org/2017/04/15/a-government-of-morons/

*http://tech.wp.pl/rs-28-szatan-2-najnowsza-bron-masowej-zaglady-z-rosji-6051802776921217a

Bomby przynoszące pokój

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 16 Apr 2017 10:01:00 +0000

Podwójne standardy

Prezydent Donald Trump grozi prewencyjnym atakiem przeciwko Korei Północnej, jeśli Pyongyang przeprowadzi testy broni nuklearnej. Jednocześnie Narodowa Administracja Bezpieczeństwa Jądrowego (NNSA) i Siły Powietrzne USA ogłosiły przeprowadzenie testów kontrowersyjnej nowo opracowanej grawitacyjnej bomby jądrowej B61-12.

Gorzko ironiczne jest, że testy bomb jądrowych B61-12 (które miały miejsce miesiąc temu w Tonopah Test Range w Nevadzie), zostały publicznie ujawnione 13 kwietnia 2017 r. - dokładnie tego samego dnia co oficjalne użycie ("po raz pierwszy w historii") amerykańskiej "Matki wszystkich bomb " (MOAB) w ramach operacji antyterrorystycznej przeciwko ISIS w odległych górach w Afganistanie (a dwa dni przed koreańskimi testami, które według zachodnich źródeł, zaplanowano na 15-16 kwietnia).

Zachodnie media informują, cytując koreańskie źródła wojskowe, o nieudanej próbie rakietowej Koreańskiej Republiki Ludowo Demokratycznej (KRLD). "Korea Północna próbowała przetestować niezidentyfikowany rodzaj pocisku ze [swojego wschodniego portu] Sinpo", powiedział minister, dodając, że podejrzewany niedzielny start rakiety "nie udał się".

Raport nie został potwierdzony. Żadne oświadczenia nie zostały złożone przez władze KRLD. Zwykle, jeśliby doszło do udanej próby rakietowej, należałoby oczekiwać, że zarówno Korea Południowa, jak i wojsko amerykańskie i służby wywiadowcze dysponowałyby dokładnymi informacjami na jej temat.

Tymczasem, oprócz oficjalnego komunikatu NNSA, "test funkcjonalności" amerykańskiej bomby atomowej B61-12 nie jest przedmiotem zainteresowania mediów.

W praktyce użycie MOAB w Afganistanie było de facto "testem broni", skrytą "próbą generalną" w celu późniejszego wykorzystania największej konwencjonalnej "nie-nuklearnej bomby, jaką kiedykolwiek zaprojektowano" przeciwko podziemnym celom w Iranie i Korei Północnej . Pomimo, że użycie MOAB zostało szeroko skomentowane w mediach (koncentrując się na "wojnie z terroryzmem"), testowanie bomby atomowej B61-12 nie zostało uznane za godne zainteresowania.

Dezinformacja poprzez przemilczenie

Choć media przykładają wielką uwagę do "północno-koreańskiego zagrożenia nuklearnego", testy amerykańskiego arsenału nuklearnego nie są uważane za wiadomości godne „pierwszych stron gazet". Dlaczego? Ponieważ społeczeństwo USA jest przekonane, że Ameryka nie jest zagrożeniem dla globalnego bezpieczeństwa.

Tymczasem zachodni (nieistniejący) ruch antywojenny milczy jak grób; nikt nie kwestionuje (i nie przeciwstawia się) Waszyngtonowi w testowaniu funkcjonalności najnowszego amerykańskiego dodatku do istniejącego arsenału nuklearnego ponad 7000 głowic nuklearnych. Nowa kierowana bomba atomowa B61-12 jest uznawana za instrument pokoju i globalnego bezpieczeństwa. Prewencyjna wojna nuklearna nie stanowi zagrożenia dla ludzkości.

Trzeba wspomnieć, że rozwój B61-12 jest częścią programu modernizacji broni jądrowej o wartości wielu miliardów dolarów, finansowanego przez amerykańskich podatników.

B61-11 i 12 to bomby bunkrowe (grawitacyjne) z głowicą jądrową, które mają być użyte w ramach taktyki pierwszego uderzenia w ramach doktryny "prewencyjnej" wojny nuklearnej przeciwko zarówno państwom nuklearnym, jak i nienuklearnym.

MOAB jest również bombą bunkrową o wysokiej wydajności, wyposażoną w zwykłą głowicę i wywołuje grzyby podobne do bomb jądrowych. Zarówno MOAB, jak i B61-11 (które są aktywnie wdrażane) są ("oficjalnie") przeznaczone do niszczenia podziemnych celów wojskowych (np. W Korei Północnej i Iranie).

Zdaniem NNSA:

Zespół nuklearny [B61-12] został zrzucony z F-16 startującego z bazy sił powietrznych Nellis. Test sprawdzał zarówno funkcje broni nuklearnej, jak i zdolność statku powietrznego do dostarczania broni.

To wydarzenie jest pierwszym w serii, która zostanie przeprowadzona w ciągu najbliższych trzech lat w celu zakwalifikowania B61-12 do użytku. W 2015 r. przeprowadzono trzy udane loty testowe.

Przynoszące pokój bomby

W 2002 r. mini-bomby nuklearne zostały przekwalifikowane przez Senat Stanów Zjednoczonych (2001 r. ramach „Przeglądu Broni Jądrowej”) i zaakceptowane do użytku na konwencjonalnym teatrze wojennym, co wyklucza raz na zawsze doktrynę z czasów zimnej wojny o "wzajemnie zagwarantowanym zniszczeniu" (MAD), która poprzednio kwalifikowała użycie broni nuklearnej jako część scenariusza obopólnej zagłady.

Taktyczna broń jądrowa B61 (bomba mini-nuklearna) ma zdolność wybuchową wahającą się od jednej trzeciej do dwukrotnej mocy bomby użytej w Hiroszimie. Jednakże jej wykorzystanie po "przeklasyfikowaniu" Senatu Stanów Zjednoczonych w 2002 r. nie wymagałoby "zielonego światła" od głównodowodzącego (Donalda Trumpa).

B61-12 ma moc wybuchową od 0,3 kilotony do 50 kiloton. Pomimo tego, że test w Nevadzie był ograniczony do oceny funkcjonalności B61-12, bez potrzeby eksplozji jądrowej, decyzja ta jest jednocześnie dokonana w "odpowiednio dobranym czasie" i "znacząca". Jest to również instrument propagandy skierowanej przeciwko KRLD.

Oznacza to, że nowa bomba B61-12 przeznaczona do uderzania w podziemne instalacje bunkrowe jest obecnie w fazie akceptacji do aktywnego użycia.

Korea Północna kontra Stany Zjednoczone

Opinia publiczna USA jest rutynowo przekonywana, że amerykańskie bomby nuklearne są nieszkodliwe (bezpieczne dla ludności cywilnej). Niszczycielskie konsekwencje (wystarczająco udokumentowane) wykorzystania broni nuklearnej są starannie pomijane. W przeciwieństwie do broni nuklearnej opracowanej przez Koreę Północną, Departament Obrony USA uważa, że zarówno B61-11, jak i nowa B61-12 są "nieszkodliwe dla ludności cywilnej, ponieważ eksplozja następuje pod ziemią", zgodnie z "opinią naukową" zamówioną przez Pentagon.

Choć bomby nuklearne Korei Północnej są uważane za broń masowej zagłady (WMD) i zagrożenie dla globalnego bezpieczeństwa, taktyczne mini-bomby nuklearne Stanów Zjednoczonych są klasyfikowane jako "bomby przynoszące pokój". Zgodnie z instrukcjami wojskowymi są nieszkodliwe dla cywilów. Pewnie, naprzód - użyjmy ich w prewencyjnej wojnie "humanitarnej" w ramach doktryny R2P ("Obowiązek bronienia" - Responsibility to Protect).

Abyśmy nie zapomnieli - KRLD jest zagrożona przez USA wojną nuklearną od ponad półwiecza. Zaledwie kilka lat po zakończeniu wojny koreańskiej (1950-53) Stany Zjednoczone zainicjowały rozmieszczenie głowic nuklearnych w Korei Południowej. To rozmieszczenie w Uijongbu i Anyang-Ni było planowane już w 1956 roku.

Polityczny obłęd w stylu Trumpa

Wszystkie klauzule bezpieczeństwa z czasów zimnej wojny, które klasyfikowały bomby atomowe jako "broń ostateczną", zostały porzucone. Ofensywne akcje wojskowe wykorzystujące głowice nuklearne są obecnie opisywane jako akty "samoobrony".

W okresie po zimnej wojnie doktryna nuklearna USA została przedefiniowana. W administracji Trumpa nie ma kompletnie rozsądku, w odniesieniu do tego co jest eufemistycznie nazwane amerykańską polityką zagraniczną. Trump nie ma najmniejszego pojęcia o skutkach wojny nuklearnej. Nie ma również zrozumienia funkcjonowania amerykańskiej polityki zagranicznej.

W żadnym momencie od czasu zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę 6 sierpnia 1945 r. ludzkość nie była bliżej tego, co jest nie do pomyślenia ...

Obraz Hiroszimy po eksplozji bomby atomowej

Bądź na bieżąco, szerz informacje głośno i wszędzie. Aby odwrócić wojnę, rzesze społeczeństwa muszą zostać poinformowane. Opublikuj na Facebooku / Twitterze.

Konfrontuj zbrodniarzy wojennych na wysokich stanowiskach.

Prof Michel Chossudovsky

http://www.globalresearch.ca/americas-peace-making-nukes-vs-north-koreas-wmd-simultaneous-nuclear-weapons-tests-by-u-s-and-north-korea/5585140

NATO - droga do Barbarossy II

noreply@blogger.com (davidoski) — Mon, 18 Jul 2016 18:55:00 +0000

Wbrew twierdzeniom wygłoszonym podczas szczytu NATO w Warszawie, że "NATO pozostaje fundamentalnym źródłem bezpieczeństwa dla swoich mieszkańców i stabilności dla szerszego świata" jasnym jest, że zagrożenia i wyzwania jakie NATO przedstawia, jako wymagające stawienia czoła, są jego własnym celowym wytworem, dodatkowo nieustannie podsycanym.

Począwszy od trwającego kryzysu uchodźców, wywołanego przez rozciągające się na cały świat i wciąż trwające wojskowe interwencje, inwazje i okupacje innych krajów przez wojska NATO, aż po trwającą ekspansję sojuszu wokół granic Rosji - łamiącą wszelkie konwencje i normy, które istniały podczas zimnej wojny i które utrzymywały ją "zimną" - NATO dowiodło, że jest dla populacji ludzkiej, której przedstawia się jako obrońca, w rzeczywistości jej największym zagrożeniem.

W szczególności szczyt w Warszawie skupiał się na rozszerzeniu wojskowej obecności NATO wzdłuż granic Rosji, szczególnie w krajach nadbałtyckich, Estonii, Łotwie, Litwie oraz w samej Polsce.

Szczyt dotyczył także trwającego zaangażowania NATO w Afganistanie i Iraku, dwóch państw nie będących państwami atlantyckim, do których to obrony rzekomo sojusz został powołany. Byłoby to może i komiczne, gdyby konsekwencje daleko sięgającego wtrącania się NATO w sprawy innych krajów nie były tak poważne.

Agresywność vs. równowaga

Globalny pokój i stabilność jest utrzymywany przez cienką równowagę pomiędzy skonfliktowanymi centrami władzy. Historia ludzkości jest historią balansowania tej równowagi.

Druga wojna światowa, która ukształtowała obecny porządek międzynarodowy, wybuchła z powodu fundamentalnego zakłócenia tej równowagi.

Przypuszczalnie najbardziej niepokojącym aspektem drugiej wojny światowej było niemieckie wojskowe nagromadzenie sił wzdłuż granicy Związku Radzieckiego, przedstawiane przez Berlin w tamtym czasie jako środek dla zapewnienia wspólnego bezpieczeństwa w Europie, podczas gdy w rzeczywistości było to dążenie do inwazji na pełną skalę, znanej jako operacja Barbarossa. Jest to niepokojące w szczególności dlatego, że NATO obecnie gromadzi siły w niemalże tych samych obszarach i w niemalże identyczny sposób jak nazistowskie Niemcy w latach 30-tych.

Kiedy niemieckie wojska przekroczyły granicę Rosji 22 czerwca 1941 roku potencjalna równowaga sił, mająca na celu zapewnienie Niemcom i reszcie Europy bezpieczeństwa przeciwko rzekomemu zagrożeniu sowieckiemu, przekształciła się w wojnę, która zdewastowała zarówno Europę jak i Rosję.

Zimna wojna, która potem nastąpiła jest przykładem balansowania równowagi sił dokonywanego w większości przypadków z sukcesem. Jednakże, pomimo wielu powszechnych błędnych przekonań dotyczących zimnej wojny, samo istnienie arsenałów nuklearnych na przeciwko siebie i koncepcja obopólnego gwarantowanego zniszczenia nie były jedynymi aspektami, które utrzymywały równowagę sił.

Zamiast tego równowaga była utrzymywana przez olbrzymią strukturę boleśnie konstruowaną przez zarówno przywódców amerykańskich jak i sowieckich, kosztem ego, dumy i interesów obu narodów i angażowała wszystko: od porozumień dotyczących zbrojeń w kosmosie, przez układ dotyczący rozmieszczenia arsenałów nuklearnych, po uzgodnienia dotyczące obronnych systemów zaprojektowanych do ochrony przeciwko pierwszemu atakowi nuklearnemu.

Istniały także specjalne i skomplikowane porozumienia dotyczące rozmieszczenia żołnierzy wzdłuż odpowiednich granic centrów władzy, w tym granic państw, które znajdowały się wewnątrz stref wpływów.

Było oczywiste w trakcie zimnej wojny, że zarówno Waszyngton jak i Moskwa dążyły do ekspansji swoich stref wpływów na resztę świata, co prowadziło do nieoficjalnych wojen wszędzie - od Bliskiego Wschodu po Amerykę Południową i od Afryki po Azję. Były to konflikty o niskim nasileniu w porównaniu do wojny nuklearnej na pełną skalę i miały na celu zdobycie przewagi.

Przed oraz w rezultacie upadku Związku Radzieckiego macki zachodniego wpływu rozciągnęły się i sięgnęły głęboko do wewnątrz Rosji, doprowadzając do erozji nie tylko instytucji państwa rosyjskiego i narodowej niepodległości, ale rozmontowały globalną równowagę sił, która istniała przez dekady po drugiej wojnie światowej.

Dopiero po dojściu do władzy rosyjskiego prezydenta Władimira Putina, ten trend został odwrócony i powstało ponownie coś przypominającego globalną równowagę sił.

Było jasne po roku 2000, że postęp jaki Stany Zjednoczone osiągnęły w rozmontowaniu resztek Związku Radzieckiego, celem zaspokojenia swego dążenia do bezgranicznej globalnej hegemonii, miał zostać powstrzymany i ustanowiona nowa struktura, przypominająca tę z czasów zimnej wojny, uwzględniająca wyłaniające się globalne potęgi, w tym Rosję.

Jednakże to nie nastąpiło.

Nowe nagromadzenie sił

Zamiast tego za administracji prezydenta George'a Busha oraz później prezydenta Baracka Obamy traktat ABM (Anti-Ballistic Missile Treaty - traktat o ograniczeniu systemów antybalistycznych) został jednostronnie wypowiedziany przez Stany Zjednoczone.

Co więcej, Stany Zjednoczone poczynając od 1990 roku, a kontynuując aż do dzisiaj, jak widzieliśmy na Ukrainie, finansowały i wspierały różne polityczne zamachy stanu w Europie Wschodniej, pod przykrywką "promowania demokracji" instalując państwa klienckie wzdłuż granic Rosji.

Próby podkopania i obalenia rządów są kontynuowane w krajach takich jak Białoruś i Azerbejdżan oraz w państwach centralnej Azji, takich jak Turkmenistan, Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan i Uzbekistan.

Państwa, których rządy z sukcesem zostały obalone przez Waszyngton, zostały systematycznie zwrócone przeciwko Rosji gospodarczo, politycznie i militarnie. Państwa te są praktycznie natychmiastowo włączane do sojuszu NATO. Na przykład w 2008 roku reżim kliencki w Gruzji dokonał inwazji na popieraną przez Rosję Republikę Południowej Osetii, doprowadzając do rosyjskiej odpowiedzi na pełną skalę. Wielu analityków uważa, że była to próba przetestowania przez NATO rosyjskiego zdecydowania. Przypomina to geopolityczne kruszenie kopii nazistów i sowietów w Finlandii na krótko przed rozpoczęciem operacji Barbarossa.

Ukraina, której rząd został obalony podczas wspartego przez NATO puczu w 2013-2014 r., również zwróciła się wrogą twarzą w kierunku Rosji. I tutaj ponownie - zachodnia agresja militarna, szukająca w Ukrainie wektora, przez który można uderzyć głębiej w Rosję, jest bezpośrednim powtórzeniem wydarzeń jakie miały miejsce w czasie drugiej wojny światowej.

Historia NATO po zakończeniu zimnej wojny jest historią konfrontacji, a nie budowania bezpieczeństwa i stabilności.

Zamiast pracować nad zbudowaniem struktury dla ustanowienia globalnej stabilności przez rozpoznanie równowagi pomiędzy nowo powstającymi potęgami Wschodu i Zachodu, NATO podjęło próbę wyścigu w bezmyślnej próbie rozszerzenia swojego własnego wpływu tak daleko i szeroko jak to możliwe, zanim równowaga sił ustanowi się poprzez realia militarne, polityczne i gospodarcze.

Wydaje się że NATO może nawet rozważać destabilizację i obalenie porządku politycznego w Moskwie, poprzez próby wzniecenia terroryzmu w południowych regionach Rosji - przez masowe wspierane przez NATO konflikty w Syrii, Iraku i Afganistanie oraz poprzez finansowanie i wspieranie wrogich politycznie frontów wewnątrz Rosji.

Stopniowana równowaga vs. Nowa Zimna Wojna

Zimna wojna charakteryzowała się dwoma wyraźnymi centrami władzy bez miejsca dla jakichkolwiek pośrednich stref wpływów.

Obecnie stopniowana równowaga może być bardzo łatwo ustanowiona pomiędzy Ameryką Północną, Europą, Rosją a Azją, gdzie najlepsze korzyści z obopólnej współpracy mogłyby być wspólnie osiągane

Jedynym wymogiem byłoby po pierwsze - pozwolenie Europie na rozwój własnej polityki zagranicznej, która odzwierciedlałaby najlepsze interesy jej własnych rządów, mieszkańców i przemysłu, a po drugie - zdolność Waszyngtonu, Londynu i Brukseli do porzucenia ich nie realistycznych planów osiągnięcia globalnej hegemonii i skierowania się zamiast tego na kurs bardziej realistycznej równowagi wielobiegunowego świata.

NATO wyklucza wszystko powyższe - zmuszając Europę do gry o sumie zerowej z Rosją, dokładnie tak jak w trakcie zimnej wojny.

Przed Europą stoi wiele zagrożeń. Ale żadnym z nich nie jest Rosja. Europa jest zalewana uchodźcami, uciekającymi przed wojnami wywołanymi i prowadzonymi przez NATO. Stawia czoło niestabilności w krajach takich jak Ukraina, której polityczny porządek został wywrócony do góry nogami przez wspieraną przez NATO przemoc.

Europa jest dręczona przez nieodpowiedzialne, lekkomyślne działania prospektywnych członków NATO takich jak Gruzja, rządzonych przez niekompetentne reżimy zainstalowane przez oraz w interesie Waszyngtonu, a nie w interesie stabilności i długoterminowych interesów mieszkańców Europy.

Europejscy przywódcy jasno pokazali brak jakiegokolwiek zainteresowania w rozpoznaniu tych realiów. Będzie zależało wyłącznie od mieszkańców Europy, aby domagać się bardziej racjonalnego odejścia od celowo manipulacyjnych strategii budowania napięć, które wznieca NATO i skierowania się ku bardziej sensownym i niezależnym relacjom ze światem poza sojuszem Atlantyckim.

Dużo mówi się o wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej - być może jest to czas dla Unii Europejskiej, aby porzucić długotrwały i destrukcyjny wpływ anglo-amerykańskich interesów i instytucji.

Do tego czasu mieszkańcy Europy powinni przyjrzeć się bliżej lekcjom historii związanym z agresywną ekspansją w kierunku granic Rosji, kłamstwom na jakich ta ekspansja była oparta oraz konsekwencjom tych kłamstw dla bezpieczeństwa i stabilności Europy, gdy były one w końcu zdemaskowane przez ujawnioną konspirację, którą miały za zadanie skrywać.

Koło historii obraca się nie dlatego, że nasze ręce nim poruszają, ale dlatego, że nasza apatia i ignorancja uniemożliwiła naszym rękom je zatrzymać.

Tony Cartalucci

Na podstawie:http://journal-neo.org/2016/07/11/nato-lying-all-the-way-to-barbarossa/

Świat na krawędzi wojny nuklearnej

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 17 Jul 2016 09:08:00 +0000

Raport agencji Reutera pokazuje jak Zachód jest pozbawiony inteligentnych i odpowiedzialnych dziennikarzy oraz urzędników rządowych. Najpierw prześledzimy nieuczciwość i niekompetencję dziennikarzy, potem urzędników rządowych.

Emmott and Siebold przedstawiają NATO jako zachodni sojusz obronny. Od czasów reżimu Clintona, NATO jest sojuszem prowadzącym wojny agresywne, które są zbrodnią wojenną według zasad norymberskich, ustanowionych przez Stany Zjednoczone. Pod szyldem NATO szereg krajów został zbombardowany, zaatakowany, a ich rządy obalone przez Waszyngton działający pod przykrywką NATO.

Kraje które zostały zniszczone nie stanowiły jakiegokolwiek zagrożenia dla państw sojuszu NATO i nie podjęły jakichkolwiek agresywnych działań przeciwko członkom NATO. Jak to możliwe, że dziennikarze Reutersa nie mają tego świadomości?

Dlaczego instrument agresji Waszyngtonu nazywają "sojuszem obronnym"?

Emmott and Siebold twierdzą że "rosyjska agresja" jest powodem rozmieszczenia przez NATO od trzech do czterech tysięcy żołnierzy w państwach bałtyckich i Polsce. Innymi słowy coś co nie istnieje - rosyjska agresja względem państw bałtyckich i Polski - ma być uznana za fakt, który musi być skontrowany przez rozmieszczenie wojska. Dziennikarze nie zadają pytania czy ta ilość żołnierzy NATO stanowi obronę czy prowokację. Liczba żołnierzy musiałaby być stukrotnie większa zanim siły te mogłbyby być rozważane jako siły obronne. Jaki jest więc cel rozmieszczenia od trzech do czterech tysięcy żołnierzy NATO?

Każda poinformowana osoba zdaje sobie sprawę, że nie ma potrzeby sił obronnych przeciwko Rosji w państwach bałtyckich i Polsce. Abstrahując już od tego czy jest taka potrzeba - tylko kompletny idiota mógłby sądzić, że trzy do czterech tysięcy żołnierzy stanowi jakąkolwiek obronę przeciwko rosyjskiej armii.

W czerwcu 1941 roku operacja Barbarossa uderzyła Rosję inwazją czterech milionów żołnierzy niemieckich, z czego większość stanowiła prawdopodobnie najlepiej wytrenowanych i zdyscyplinowanych żołnierzy z historii wojskowości, z wyjątkiem może Spartan. Do czasu gdy Amerykanie i Brytyjczycy doszli w końcu do porozumienia w kwestii inwazji w Normandii, rosyjska armia zjadła Wehrmacht.

Tylko kilka niemieckich dywizji w sile 40% normalnego stanu, stawiały odpór inwazji w Normandii. Do tego czasu Armia Rosyjska dotarła do Berlina, a niemiecki opór stanowiły uzbrojone dzieci.

Dziennikarze Reutersa nie podnoszą pytania o oświadczenie prezydenta Obamy, który powiedział że 1000 żołnierzy tych nieznacznych sił stanowić będą Amerykanie w celu "rozszerzenia wysuniętej obecności amerykańskiej w centralnej i wschodniej Europie". Dlaczego Stany Zjednoczone potrzebują "wysuniętej obecności" w centralnej i wschodniej Europie? Czymże jest amerykańska "wysunięta obecność" w centralnej i wschodniej Europie jeśli nie obłąkaną lekkomyślnością?

Emmott and Siebold przytaczają bez zmrużenia oka, śmiechu czy jakiegokolwiek kwestionowania niezweryfikowane oskarżenia o rosyjskiej agresji, wypowiadane przez Bena Rhodesa, doradcę do spraw bezpieczeństwa Białego Domu, Witolda Waszczykowskiego, ministra spraw zagranicznych Polski, prezydenta Obamę a także Petra Pavela, czeskiego generała, przewodniczącego Komitetu wojskowego NATO.

Generał Pavel stwierdził że „Rosja próbuje przywrócić swój status światowej potęgi i podejmuje tę próbę z wykorzystaniem swojej siły militarnej".

Obama powiedział, że konieczne jest "utrzymanie sankcji względem Moskwy do czasu, aż Rosja wypełni całkowicie zobowiązania zawieszenia broni z Ukrainą".

Waszczykowski stwierdził, że "musimy odrzucić jakiekolwiek życzeniowe myślenie w stosunku do pragmatycznej współpracy z Rosją, tak długo jak Rosja kontynuuje najeżdżanie swoich sąsiadów."

Rhodes zagroził Rosji odpowiedzią NATO na "kontynuację rosyjskiej agresji".

Te wypowiedzi są propagandą. Jeśli ci którzy je wypowiadają rzeczywiście w nie wierzą to znaczy jedynie, że są zbyt wielkim imbecylami, aby powierzać im publiczne stanowiska.

Czy to możliwe, aby czeski generał nie wiedział, że Rosja użyła swojego wojska tylko po to, aby odeprzeć inspirowaną przez Waszyngton inwazję Gruzji na Osetię Południową oraz przeciwko państwu islamskiemu w Syrii, które jest podobno również zwalczane przez USA, Wielką Brytanię i Francję? Po wymierzeniu państwu islamskiemu potężnego uderzenia w Syrii, Rosja wycofała swoje wojska i została zmuszona do powrotu tam, z powodu zaopatrzenia jakie państwu islamskiemu dostarcza Wasznygton.

Czy polski minister spraw zagranicznych potrafi zidentyfikować państwa, które Rosja " kontynuuje najeżdżać"?

Czy prezydent Stanów Zjednoczonych naprawdę nie wie, że Rosja nie jest stroną porozumienia o zawieszeniu broni w Ukrainie? Jest to porozumienie pomiędzy republikami, które się odłączyły od Ukrainy, a rządem w Kijowie. Waszyngton zrobił wszystko w swojej mocy, aby zniechęcić Kijów do dotrzymania tego porozumienia.

Czy doradca do spraw bezpieczeństwa Rhodes potrafi powiedzieć gdzie "kontynuacja agresji przez Rosję" ma miejsce? Które kraje są najedzane i podbijane?

Jak to możliwe że jest tyle rosyjskiej agresji i żadnych dowodów na nią?

Niedawno prezydent Putin objechał presstytutki zachodnich mediów, które napędzają ogień trzeciej wojny światowej przez powtarzanie bez zająknięcia propagandowych kłamstw Waszyngtonu. Kłamstwa te są nieodpowiedzialne. Zagrażają całemu życiu na Ziemii.

W ciągu całego mojego życia amerykańscy prezydenci pracowali nad zmniejszeniem napięć pomiędzy dwoma największymi potęgami nuklearnymi. Prezydent Kennedy pracował z Chruszczowem, aby złagodzić niebezpieczną sytuację powstałą przez rozmieszczenie amerykańskich rakiet w Turcji i w odpowiedzi rozmieszczenie rosyjskich rakiet na Kubie.

Prezydent Nixon doprowadził do podpisania porozumienia SALT I, traktatu ograniczenia zbrojeń strageticznych, a następnie traktatu ABM.

Prezydent Carter zaprojektował porozumienie SALT II.

Prezydent Reagan wynegocjował z Gorbaczowem zakończenie zimnej wojny, najbardziej obiecujące osiągnięcie XX wieku.

Reżimy Clintona, George'a Busha i Obamy zrobiły co tylko w ich mocy, aby podnieść napięcia pomiędzy potęgami nuklearnymi do poziomów przekraczających najbardziej niebezpieczne dni czasów zimnej wojny.

Złowrogi reżim Clintona złamał słowo rządu Stanów Zjednoczonych, niszcząc w ten sposób honor rządu amerykańskiego, przez doprowadzenie NATO do granicy Rosji.

Złowrogi reżim Georga Busha wycofał Stany Zjednoczone z traktatu ABM i napisał na nowo amerykańską doktrynę wojenną w celu podniesienia statusu broni jądrowej ze statusu broni obronnej do statusu broni pierwszego ataku.

Złowrogi reżim Obamy zamierza umieścić rakiety nuklearne na granicy Rosji (w Polsce i w Rumunii), zorganizował zamach stanu na Ukrainie z zamiarem pozbawienia Rosji dostępu do Morza Czarnego i bazy morskiej na Krymie, jedynego rosyjskiego portu na ciepłych wodach.

W obliczu rusofobicznego rządu, zainstalowanego przez Waszyngton na Ukrainie, rosyjska populacja na Krymie, który był prowincją Rosji do XVII wieku, zagłosowała jednomyślnie za ponownym przyłączeniem się do Rosji, której Krym był częścią aż do czasu, gdy Chruszczow przyłączył rosyjską prowincję do Ukrainy w połowie XX wieku. Zaakceptowanie przez Rosję woli własnego narodu zostało przez Waszyngton i medialne zachodnie presstytutki, propagandowo zniekształcone jako "rosyjska inwazja i aneksja Krymu".

To kłamstwo jest źródłem, z którego wywodzi się mit "rosyjskiej inwazji". Rosyjskie siły wojskowe były już obecne na Krymie, ponieważ Rosja poszanowała niepodległość Ukrainy i podpisała długoterminową umowę dzierżawy wojskowej bazy morskiej na Krymie. Zgodnie ze świadectwami międzynarodowych obserwatorów głosowanie na Krymie odbyło się bez udziału rosyjskiej obecności wojskowej.

Głupiec z Białego Domu powiedział, że głosowanie na Krymie jest bez znaczenia, ponieważ nie cała Ukraina głosowała. Głupiec ten jest zbyt wielkim ignorantem, aby wiedzieć, że tym śmiechu wartym oskarżeniem zdyskredytował amerykańską rewolucję, ponieważ Brytyjczycy nie głosowali wtedy. Z tego samego powodu, dla którego Głupiec chce, aby Krym powrócił pod władzę Kijowa, Stany Zjednoczone musiałyby porócić pod rządy Wielkiej Brytanii. Wątpię aby Brytyjczycy tego chcieli. Kto chciałby naród zbrodniarzy wojennych tonący we własnej pysze?

Świat stoi teraz w obliczu perspektywy, że niefrasobliwi Amerykanie wybiorą szalonego i niekompetentnego zbrodniarza lub pół-zbrodniarza na swojego prezydenta. Osobę która oświadczyła, że prezydent Rosji jest "nowym Hitlerem".

To głupie oświadczenie idiotki jest deklaracją wojny nuklearnej i ta niebezpieczna, nieodpowiedzialna, niekompetentna osoba została wybrana przez partię demokratyczną na nowego kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej!!!

Ignorancja i głupota Amerykanów zniszczy świat.

Nic dziwnego, że Władimir Putin jedyny odpowiedzialny przywódca światowy, obok prezydenta Chin, jest zdesperowany, by zachodnie media zrozumiały, że ich nieodpowiedzialna niedbałość dotycząca tego, co jest prawdą, pomaga Waszyngtonowi w doprowadzeniu do światowej wojny nuklearnej.

Putin nie chce wojny. Robi co tylko w jego mocy, aby jej uniknąć. Ale Putin nie podda Rosji Waszyngtonowi.

Momentem wyzwalającym trzecią wojnę światową będzie instalacja przez Waszyngton rakiet w Polsce i Rumunii.

Putin nie pozostawił wątpliwości idiotycznym dziennikarzom zachodnim, że te rakiety mogą zostać łatwo i potajemnie zmienione z rakiet anty balistycznych na rakiety wyposażone w głowice jądrowe, które mogą uderzyć rosyjskie cele w ciągu pięciu lub mniej minut od wystrzelenia i w ten sposób pozbawić Rosję jej potencjału odstraszania odwetem nuklearnym. Gdy tylko te rakiety zostaną zainstalowane Waszyngton może wydawać Rosji rozkazy.

Cokolwiek myślą w Waszyngtonie igrając życiem na planecie, Rosja nie zamierza zaakceptować rozmieszczenia tych rakiet.

Gdzie znajduje się przywództwo świata? W Waszyngtonie, stolicy świata zbrodni wojennych, która prowadzi świat ku wojnie nuklearnej, czy w Rosji, której przywództwo przyjmuje niezliczone zniewagi i prowokacje, aby uniknąć wojny?

Dr. Paul Craig Roberts

Na podstawie: http://www.paulcraigroberts.org/2016/07/11/paul-craig-roberts-vladimir-putin-is-the-only-leader-the-west-has-if-we-do-not-support-him-washington-will-destroy-life-on-earth/

Nieudany pucz wojskowy w Turcji - chaos i destabilizacja

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 17 Jul 2016 06:41:00 +0000

Krwawa i niszczycielska próba zamachu stanu przetoczyła się dziś przez Turcję od Ankary po Istambuł z ograniczonymi walkami w powietrzu i na ziemi. W budynku parlamentu zostały zdetonowane bomby, stacje telewizyjne przejęte przez żołnierzy, w tym Turkish CNN. Prezydent Erdogan rozkazał zestrzelić samolot kontrolowany przez puczystów i zapowiedział pociągnięcie spiskowców do odpowiedzialności. Wydarzenia wciąż się rozwijają, jednak bez względu na wynik puczu, turecki krajobraz polityczny stoczył się o jeden krok dalej w kierunku chaosu i niestabilności z perspektywą zjednoczonej i stabilnej Turcji coraz mniej prawdopodobną.

Prezydent Erdogan obwinił za próbę puczu Fetulach Gulena, przebywającego w Stanach Zjednoczonych opozycjonistę, który od dawna próbuje zdobyć władzę w ojczystej Turcji. Prezydent Erdogan natychmiast podchwycił kwestię dokonanego rozlewu krwi i zadeklarował zamiar oczyszczenia wojska ze swoich przeciwników. Jednakże to najprawdopodobniej jedynie pogłębi podziały w kraju i zmusi jego politycznych wrogów do podjęcia jeszcze bardziej drastycznych środków w celu zapewnienia sobie przetrwania.

Turcja na krawędzi

Poza samą tylko próbą zdobycia politycznej władzy, mogą być też inne powody zwiększającej się przemocy w Turcji. Tureckie zaangażowanie w ostatnich latach w konflikt w Syrii i trwająca tam wojna zamanifestowały się w Turcji jako samodestrukcyjna polityka kultywowania regionalnego terroryzmu, która antagonizuje sąsiadów i potężnych partnerów gospodarczych, takich jak Rosja, a nawet doprowadziła Turcję w kilku przypadkach na skraj szerszej wojny regionalnej. Dowody wskazują że organizacje terrorystyczne w tym Al-Kaida oraz samozwańcze Państwo Islamskie są pielęgnowane na terenie Turcji, w tym zaopatrywane, zbrojone i wzmacniane w Syrii z terytorium Turcji.

Rosyjskie operacje powietrzne wzdłuż granicy powstrzymały strumienie zaopatrzenia i spowodowały upadek operacji terrorystów wewnątrz Syrii, co wskazuje na słuszność oskarżeń Turcji o bezpośrednie zaangażowanie w sponsorowanie regionalnego terroryzmu. Kontynuowanie udziału Turcji w przewodzonych przez Stany Zjednoczone próbach obalenia władz Syrii kosztowały znacznie Turcję politycznie i gospodarczo oraz doprowadziły do kilku poważnych ataków terrorystycznych na terenie Turcji, przeprowadzonych przypuszczalnie przez te same grupy, które turecki rząd sponsoruje w Syrii. Turcja ewidentnie traci w kategoriach bezpieczeństwa i stabilności.

Dla frakcji wojskowych wewnątrz Turcji, odpowiedzialnych za obronę i przetrwanie państwa tureckiego, kuszące musi być podjęcie działań w celu odwrócenia tego katastrofalnego kursu. Równie kuszące musi być dla rządu prezydenta Erdogana zapobieżenie jakiejkolwiek takiej interwencji. Dla Stanów Zjednoczonych, które skorzystały niezmiernie na tureckiej współpracy w Syrii, kuszące musi być natomiast zapewnienie, że Turcja pozostanie na obecnym kursie lub nawet przyspieszenie i rozszerzenie jej wysiłków tym kierunku.

Sposób przeprowadzenia zamachu stanu

Brak jakiejkolwiek ważnej osoby, która wystąpiła by do przodu i przewodziła puczowi, prowadzi do spekulacji odnośnie kilku możliwości. Pierwsza to taka, że którakolwiek frakcja dokonała zamachu zrobiła to jako sposób na przetestowanie jego wykonalności i zdobycie szerszego poparcia na podstawie jego sukcesu. Jednocześnie pozostawiono sobie furtkę dla możliwości zaprzeczania udziału w nim, poprzez nie przewodzenie mu w sposób otwarty. Jednakże w ten sposób podważono jednocześnie szansę na powodzenie puczu.

Druga możliwość jest taka, że pucz sam w sobie był podstępem, który nie miał na celu odnieść sukcesu, lecz podobnie jak wiele innych ataków terrorystycznych przeprowadzonych na terenie Turcji jego zamiarem było usprawiedliwienie dalszej konsolidacji władzy przez prezydenta Erdogana.

Trzecia możliwość jest taka, że zamach rzeczywiście został zorganizowany przez Gulena z zagranicy jako sposób na wywarcie presji i zastraszanie prezydenta Erdogana, aby dalej szedł drogą, która w interesie USA prowadzi Turcję na dno. Należy zaznaczyć że w trakcie wydarzeń poprzedzających pucz prezydent Erdogan w sposób nietypowy dla siebie podjął próbę naprawienia stosunków z Rosją i Syrią po sprowadzeniu Turcji na skraj wojny z oboma tymi narodami.

Skutki

Istnieje możliwość, że wojskowe frakcje zaangażowane w pucz będą kontynuowały podważanie, opór i inne sposoby obalenia obecnego rządu Turcji, nawet jeśli obecny zamach stanu został całkowicie stłumiony. Należy pamiętać, że turecka mniejszość kurdyjska prowadzi od lat wojnę o małym nasileniu przeciwko Turcji i walki te przybrały na sile w ciągu ostatnich pięciu lat konfliktu w sąsiedniej Syrii.

Jeśli zamach stanu został rzeczywiście przeprowadzony przez niezadowolonych przywódców wojskowych mogą oni stać się w dłuższym terminie potencjalnie znaczącym czynnikiem w i tak już skomplikowanym regionalnym politycznym i wojskowym konflikcie.

Jeśli prezydent Erdogan zwiększy rolę Turcji w przewodzonych przez Stany Zjednoczone operacjach mających na celu zmianę reżimu w Syrii, skonsoliduje swoją władzę i jednocześnie zmniejszy polityczną rolę wojskowych wewnątrz Turcji, rzekomo źle przeprowadzony zamach stanu może rzeczywiście być niczym innym jak tylko podstępem, mającym na celu skierowanie Turcji z powrotem na destrukcyjny kurs, który prezydent Erdogan objął po 2011 roku.

Podczas gdy zachodnie media próbują przedstawiać rzekomy nieudany pucz jako zwycięstwo demokracji, jasnym jest że staczanie się Turcji w ostatnich latach nie przysporzy korzyści nikomu, a już na pewno nie demokracji.

Na podstawie: http://journal-neo.org/2016/07/16/military-coup-in-turkey/

Taniec Obamy nad Syrią

noreply@blogger.com (davidoski) — Sat, 26 Sep 2015 10:49:00 +0000

Prezydent Obama wypiera się obecnie swej nieudanej strategii trenowania "umiarkowanych" rebeliantów do walki z ISIS, twierdząc, że skłonili go do tej strategii Republikanie. W ramach amerykańskiego planu zmiany reżimu w Syrii, radykalni dżihadyści mieli być wykorzystani jako "żołnierze" USA w Syrii, podobnie jak miało to miejsce w Afganistanie. Plany Zachodu wykorzystania ISIS i Al-Kaidy spaliły jednak na panewce, tak samo jak rozmieszczenie w Syrii "umiarkowanych" agentów amerykańskiego imperializmu.

To było żałosne widowisko, kiedy inna czarna twarz na wysokim stanowisku, generał Lloyd J. Austin III, szef Centralnego Dowództwa USA, stanął przed Komisją Sił Zbrojnych Senatu, by poinformować patrzących z niedowierzaniem członków komisji, że wart 500 milionów dolarów program wytrenowania 5000 tak zwanych umiarkowanych rebeliantów w Syrii zakończył się wyszkoleniem... kilkudziesięciu.

Generał Austin poinformował dalej, że z tej liczby połowa została już schwytana, lub, jak niektórzy mówią, "włączona" do oficjalnej syryjskiej filii Al-Kaidy, organizacji al-Nusra Front, pozostawiając jedynie cztery lub pięć osób w efekcie czegoś, co musi być rekordem najdroższego procesu szkolenia w historii ludzkości.

Wraz z wyciami krytyki dobiegającymi ze strony prawicowych Demokratów i Republikanów, wśród Kongresu i ogółu społeczeństwa umacnia się wrażenie, że podobnie do fiaska, jakim Irak i Afganistan stał się dla George'a Busha, Syria stała się dla Obamy katastrofą polityki zagranicznej.

O dziwo jednak, podczas gdy generał Austin popełniał harakiri przed senacką komisją, rzecznicy Baracka Obamy byli zajęci mówieniem każdemu, kto chciał słuchać, że prezydent Obama nie może być obwiniany o klęskę rozgrywającą się w Syrii.

Biały Dom twierdzi, że nie jest winien porażki w kwestii szkoleń ["rebeliantów"]. W tym, co niektórzy nazywają obroną w stylu "diabeł kazał mi to zrobić", Josh Earnest, sekretarz prasowy Białego Domu stwierdził, że palec należy skierować na tych, którzy przekonali prezydenta Obamę do bezpośredniego zaangażowania w szkolenie syryjskich rebeliantów, w tym, w sposób dorozumiany, na byłą sekretarz stanu Hillary Clinton. Ogólnie w kwestii syryjskiej administracja Obamy próbuje się dystansować od swojej własnej polityki.

Ale fakty potrafią być uporczywe, nawet gdy ramy interpretacyjne dla ich oceny są zmieniane. Dla wielu z nas fakty historyczne są jasne - ta wojna była i jest wojną Obamy. A to czego jesteśmy obecnie świadkami w Syrii to ludzkie i polityczne konsekwencje decyzji jego administracji, aby przyjąć politykę zmiany reżimu w Syrii.

Plan A - Zmiana reżimu.

Plan B - Zniszczenie i rozbicie państwa syryjskiego i jego społeczeństwa.

Pogląd, że Obama jest niechętnym wojownikiem, który dopiero niedawno zaangażował się w Syrii jest fikcją.

Od samego początku fałszywej "arabskiej wiosny" w Syrii, nie było nawet konieczne, aby były generał Wesley Clark, ujawniał, że Syria jest na liście amerykańskich celów - rządów przeznaczonych do obalenia - aby widzieć zaangażowanie reakcyjnych amerykańskich agencji wywiadowczych w "rebelię" w Syrii.

Były francuski minister spraw zagranicznych Roland Dumas puścił parę na temat zachodnich planów wojennych przeciwko Syrii, na długo przed wybuchem pierwszych "spontanicznych" protestów w 2011 roku. Podczas gdy Dumas wyjawił intrygę brytyjsko-francuską, zawsze było jasne, że te dwa kraje - sługusy imperium USA - nie zaangażowałyby się w działania o tej skali bez otrzymania zielonego światła od swego amerykańskiego hegemona.

WikiLeaks potwierdziło te plany, kiedy ujawniło ponad 7000 tajnych depesz dyplomatycznych, które dokumentowały, że od 2006 do 2010 roku, USA wydały 12 milionów dolarów na wsparcie wszczęcia demonstracji i propagandy przeciwko rządowi syryjskiemu.

Miliony wydano na sfinansowanie grup dysydenckich i ukierunkowanych kampanii dezinformacyjnych obejmujących media korporacyjne w USA i Europie Zachodniej.

Gdy plan destabilizacji został rozpoczęty, w prasie alternatywnej natychmiast pojawiły się raporty o zaangażowaniu CIA w nielegalny przerzut broni dla bojowników opozycji w Syrii, w tym tony wyposażenia z Libii, która została zniszczona przez siły NATO.

Seymour Hersh, nagrodzony Nagrodą Pulitzera dziennikarz śledczy, ujawnił, że prezydent Obama i turecki premier Erdogan zawarli tajną umowę na początku 2012 roku, w myśl której CIA i brytyjskie MI6 przerzuci ciężką broń z Libii w celu zaopatrzenia Wolnej Armii Syrii. Była to działalność, której Chris Stevens, ambasador USA w Libii, zapewniał osłonę polityczną w Bengazi, kiedy budynek kompleksu dyplomatycznego z przybudówką CIA został zaatakowany przez jedną z niezadowolonych grup zbrojnych, z którą USA robiły interesy.

Doniesienia na ten temat stały się tak szeroko rozpowszechnione w mediach na całym świecie, że w końcu nawet New York Times nie mógł uniknąć tego tematu i opublikował artykuł, który zasadniczo potwierdził doniesienia o zaangażowaniu CIA na rzecz syryjskich sił opozycyjnych.

Ale najbardziej dewastującą informacją, która ujawniła rozmiar moralnego współudziału administracji Obamy w rzezi rozpętanej w Syrii, był raport Agencji Wywiadu Obronnego (DIA) napisany w 2012 roku, który jasno dokumentował, że "Salafici, Bractwo Muzułmańskie oraz Al-Kaida w Iraku są głównymi siłami napędowymi rebelii w Syrii", wspieranymi przez "Zachód, kraje Zatoki Perskiej i Turcję." I podobnie jak raport, ujawniający, że białe organizacje terrorystyczne stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wewnętrznego USA, raport ten został również zignorowany przez administrację.

Kiedy emerytowany generał Michael Flynn, były szef Agencji Wywiadu Obronnego (DIA), został zapytany, dlaczego administracja Obamy nie podjęła żadnych działań w obliczu ostrzeżeń jego agencji, jego odpowiedź była, że administracja najwyraźniej postanowiła zignorować te dane. "Myślę, że była to umyślna decyzja" - powiedział.

Raport DIA został zignorowany, ponieważ administracja Obamy już zdecydowała o swoim sposobie działania. Strategia, którą administracja wprowadziła do realizacji, została szczegółowo opisana w innym artykule napisanym przez Seymoura Hersha. Hersh ujawnił, że strategia po raz pierwszy sformułowana w ostatnich latach administracji Busha i przeniesiona do administracji Obamy, polegała na tym, że radykalni dżihadyści będą wykorzystani w sposób podobny do tego, jak byli użyci w Afganistanie w latach 80., jako "żołnierze" USA w Syrii.

Przyjęcie tej strategii nie było szczególnie trudne dla administracji, zwłaszcza odkąd Obama i wielu innych w jego administracji wiedzieli, że stworzenie "umiarkowanej" siły z tych, o których Obama wypowiadał się jako "byłych lekarzach, rolnikach i farmaceutach", mogących obalić Assada, było fikcją.

Celem geostrategicznym dla administracji Obamy była zmiana reżimu, dlatego plan realizacji tego celu nie miał nic wspólnego z chęcią wyzwolenia Syryjczyków. W swoich cynicznych kalkulacjach, wyeliminowanie Assada przeważało nad jakimikolwiek aspektami długoterminowych interesów narodu syryjskiego. Dla zimnych strategów administracji Obamy, gadka-szmatka o masowej rewolucji była tylko chwytem ukrywającym ich prawdziwe intencje i mającym zmylić liberałów, a nawet niektórych lewicowców.

Administracja propagowała oburzającą fikcję, że istnieje realna siła tak zwanych "umiarkowanych opozycjonistów" w Syrii, którym udziela wsparcia, a w tym samym czasie doskonale wiedziała, że al-Nusra Front i Islamskie Państwo w Iraku i Syrii (ISIS) wyrosły jako główna siła powstania przeciwko Assadowi.

Na początku 2013 roku, kiedy stało się jasne, że rząd Assada nie podda się, zniszczenie i rozczłonkowanie państwa syryjskiego stało się celem polityki USA. Wpływ, jaki ta decyzja będzie mieć na mieszkańców Syrii, nie był jakimkolwiek zmartwieniem dla amerykańskich planistów.

Nie będzie przesadą twierdzenie, że mimo wszelkich sporów wewnętrznych w Syrii, a było ich wiele, bez podporządkowania się dominacji osi USA-UE-NATO i ich sojuszników, jest bardzo mało prawdopodobne, że jakiekolwiek niepokoje społeczne, które mogłyby się pojawić w tym kraju w ramach ruchów prodemokratycznych, doprowadziłyby do takiej skali cierpienia jakie jest obecnie doświadczane przez mieszkańców Syrii.

Nie, to nie diabeł kazał Obamie zaangażować się w niesamowity cynizm, który poświęcił starożytną kulturę i życie tak wielu osób. To był nakaz rozszerzania imperium i przyjęcia stanowiska etycznego, że ludzie Zachodu mają prawo do ustalania przywódców innych państw i tego jak ludzie mają żyć.

Będąc egocentrycznym narcyzem i działając w ramach kolonialnego, eurocentrycznego myślenia, Obama przyjmuje teraz podobne stanowisko, jak imperialiści europejscy przez lata po popełnieniu niewypowiedzianych zbrodni przeciwko ludzkości - udaje niewinnego.

Ale to jest wojna Obamy i choć może ucieknie przed skazaniem jako zbrodniarz wojenny, którym jest, konsekwencje i moralne potępienie, które wygenerował są nieuniknione. To jest jego dziedzictwo, dziedzictwo napisane krwią, której żadna ilość gładkich słów przed kamerą nie będzie w stanie wymazać z kart historii.

Ajamu Baraka

Ajamu Baraka jest działaczem praw człowieka, aktywistą i analitykiem geopolitycznym. Pracuje przy Instytucie Studiów Politycznych (IPS) w Waszyngtonie oraz jako redaktor i felietonista Black Agenda Raport. Jest współautorem książki "Killing Trayvons: antologia amerykańskiej przemocy" (CounterPunch Books, 2014). www.AjamuBaraka.com

http://www.globalresearch.ca/the-obama-two-step-on-syria/5477838

Rozbiór Iraku

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 17 May 2015 20:03:00 +0000

"Los Iraku został przesądzony w momencie naszej inwazji: Irak nie ma przyszłości jako jednolite państwo. (...) Irak jest skazany na rozpad na co najmniej trzy odrębne państwa. (...) To był prawdziwy, jeśli nawet niewypowiedziany, cel Partii Wojny od samego początku: atomizacja Iraku, a w rzeczywistości całego Bliskiego Wschodu. Ich celem, w skrócie, jest chaos - i to jest właśnie to, co widzimy dzisiaj."
- Justin Raimondo, redaktor Antiwar.com

Projekt ustawy, która może podzielić Irak na trzy odrębne podmioty został przegłosowany w amerykańskiej Komisji Sił Zbrojnych stosunkiem głosów 60 do 2. Kontrowersyjny projekt ustawy będzie teraz przedmiotem dyskusji w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, gdzie zostanie poddany pod głosowanie pod koniec maja. Jeżeli zostanie przyjęty, prezydent Barack Obama będzie miał wolną rękę w ominięciu centralnego rządu w Bagdadzie i dostarczaniu broni i pomocy bezpośrednio sunnitom oraz Kurdom, walczącym z ISIS. To z kolei doprowadzi do de facto podziału zniszczonego wojną Iraku na trzy części: Kurdystan, Szyistan i Sunnistan.

Plan rozbicia Iraku ma długą historię, sięgającą ponuro proroczego artykułu Oded Yinon'a pod tytułem "Strategia Izraela na lata osiemdziesiąte XX wieku". Yinon sądził, że przetrwanie Izraela wymaga, aby państwo żydowskie stało się regionalną potęgą imperialną, która "musi dokonać podziału całego obszaru na małe państwa, poprzez rozbicie na mniejsze części wszystkich istniejących państw arabskich. (...) Nadzieją syjonistów jest, że sekciarskie państwa arabskie staną się satelitami Izraela i, jak na ironię, źródłem jego legitymizacji moralnej." (Syjonistyczny plan na Bliski Wschód, Izrael Shahak)

Projekt ustawy rządzonej przez republikanów Komisji Sił Zbrojnych przyjmuje wizję Yinon'a rozbitego na części Iraku. (Uwaga: W ramach obecnego projektu ustawy, która jest częścią Ustawy o autoryzacji obrony narodowej na 2016 rok (NDAA), aż 60% proponowanych środków tj. 429 milionów dolarów popłynie bezpośrednio do "kurdyjskich Peszmergów, sił bezpieczeństwa plemion sunnickich oraz Irackiej Sunnickiej Gwardii Narodowej”.) Dostarczanie broni sunnickim milicjom i kurdyjskim Peszmergom nieuchronnie doprowadzi do rozpadu kraju, rozniecenia walk o podłożu religijnym i wzmocnienia grup ekstremistów działających w regionie. Jest to recepta na katastrofę. Oto krótki fragment z artykułu Yinon'a dotyczący Iraku:

"Irak, z jednej strony bogaty w ropę i z drugiej strony wewnętrznie rozdarty, jest pewnym kandydatem na cel Izraela. Jego rozbicie na części jest nawet ważniejsze dla nas niż rozczłonkowanie Syrii. Irak jest silniejszy niż Syria. W krótkiej perspektywie to iracka potęga stanowi największe zagrożenie dla Izraela. (...) Każdy rodzaj konfrontacji między Arabami pomaga nam w krótkiej perspektywie i skraca drogę do ważniejszego celu, jakim jest rozerwanie Iraku na części, podobnie jak Syrii i Libanu. W Iraku, podział na prowincje wzdłuż linii religijnych/etnicznych, tak jak w Syrii w czasach osmańskich, jest możliwy. Dlatego trzy (lub więcej) państw będą istnieć wokół trzech głównych miast:. Basra, Bagdad i Mosul, a szyickie obszary na południu będą oddzielone od sunnitów i Kurdów na północy"

("Strategia Izraela na lata osiemdziesiąte XX wieku", Oded Yinon)

Fakt, że strategiczne cele Izraela i Stanów Zjednoczonych tak ściśle do siebie pasują każe poddać w wątpliwość inwazję ISIS na Irak w 2014, kiedy 3-kilometrowa kolumna białych land-roverów załadowanych 15 tysiącami dżihadystów przemierzyła z Syrii otwartą pustynię wzniecając w powietrze kłęby pyłu nie będąc wykryta przez amerykańskie AWACS-y i najnowocześniejsze satelity szpiegowskie. Logicznym wytłumaczeniem tego tak zwanego "niepowodzenia wywiadu" jest to, że nie było to wcale niepowodzenie - Waszyngton chciał aby operacja dzihadystów parła do przodu, ponieważ zbiegła się z celami strategicznymi USA-Izraela. Jakimś cudem obszary kontrolowane teraz przez Kurdów, sunnitów i szyitów są bardzo zbliżone do tych, które przewidywał Yinon, co wskazuje, że inwazja ISIS była od samego początku częścią szerszego planu. Nie oznacza to, że przywódcy ISIS przyjmują rozkazy bezpośrednio z Langley lub Pentagonu. Nie, to oznacza jedynie, że Waszyngton używa grasujących hord dla własnych celów. W tym przypadku, ISIS daje pretekst do uzbrojenia sunnitów i Kurdów, stworzenia nowych granic w ramach istniejącego kraju, stwarzając łatwiejszy dostęp do kluczowych zasobów oraz eliminując potencjalnego konkurenta regionalnej hegemonii USA-Izraela. USA potrzebuje wroga, aby uzasadnić swoje ciągłe mieszanie się w sprawy. ISIS dostarcza, takiego uzasadnienia. Przeczytajmy co pisze Daily Star:

"Obecna wojna błyskawiczna ISIS w Iraku jest wytworem iluzji, aby rozpocząć wypełnianie wcześniej zaplanowanej agendy Zachodu w ścisłym sojuszu z Izraelem, polegającej na rozrysowaniu na nowo mapy całego regionu jako "Nowego Bliskiego Wschodu. (...) Chaos, zniszczenie i spustoszenie spowodowane przez ISIS w procesie tworzenia sunnickiego islamskiego kalifatu w Iraku i Syrii jest realizacją zamierzonej polityki USA i Zachodu, polegającej na zmianie sposobu publicznego postrzegania "wojny z terrorem" - że nie była to nigdy wojna toczona przez Zachód przeciwko islamowi, ale "wojna wewnątrz islamu", wzdłuż linii religijnych, etnicznych i sekciarskich w świecie islamskim (...)

Podział Iraku na trzy odrębne jednostki został również mocno poparty przez wiceprezydenta USA Joe Bidena. Historia dokonań Bidena i analiza jego stronników wyborczych pomoże lepiej zrozumieć jego poparcie dla fragmentacji Iraku w ramach Planu Yinon'a."

(Plan Yinon'a i rola ISIS, Daily Star)

"Plan Gelb"* Bidena, który został zaproponowany w artykule na drugiej stronie New York Times'a w maju 2006 roku wezwał do utworzenia "trzech w dużej mierze autonomicznych regionów" z Bagdadem jako "strefą federalną”. Innymi słowy, uprawnienia rządu centralnego w Iraku zostałyby znacznie zmniejszone. Autorzy starali się zmiękczyć swój radykalny program dla Iraku określając go jako "decentralizację", która jest łagodniejszym terminem niż trafniejsze określenie "rozbiór". Autorzy, obaj będący członkami potężnej Rady Stosunków Zagranicznych (CFR), przesłaniali prawdziwy cel planu, którym jest osłabienie kraju poprzez jego rozczłonkowanie i pozostawienie w "stanie permanentnej kolonialnej zależności". (Chomsky)

Premier Iraku Haider al-Abadi potępił proponowaną ustawę jako próbę podważenia jego autorytetu i rozerwania kraju. W niedawnej rozmowie telefonicznej z wiceprezydentem Biden'em, Abadi wyraził swój sprzeciw wobec ustawy podkreślając, że "tylko naród iracki może decydować o przyszłości kraju".

Ponadto, według Press TV, duchowny Muktada al-Sadr ostrzegł, że jeśli Kongres uchwali ustawę, rozkaże swojej Armii Mahdiego wznowić działania wojenne przeciwko celom amerykańskim w Iraku.

"Jesteśmy zobowiązani do ponownego obudzenia naszego zbrojnego skrzydła i rozpoczęcia uderzenia w interesy USA w Iraku i poza nim" - powiedział Sadr, który kiedyś dowodził potężną Armią Mahdiego i nadal cieszy się ogromnym wpływem wśród ludności szyickiej.

Choć Obama nie aprobuje treści nowej ustawy, jego sprzeciw jest daleko nieprzekonujący. Oto, co rzecznik Departamentu Stanu, Marie Harf, powiedziała w tej sprawie na ostatnim spotkaniu z mediami: "Polityka tej administracji jest jasna i spójna na rzecz zjednoczonego Iraku. Zawsze mówiliśmy, że zjednoczony Irak jest silniejszy, a to jest ważne dla stabilności regionu."

"Jasna i spójna"? Czy kiedykolwiek polityka USA na Bliskim Wschodzie była jasna i spójna? Czy jest jasna i spójna w Libii, Syrii lub Jemenie, gdzie bojówki dżihadystów są zbrojone i wspierane bezpośrednio lub pośrednio przez Waszyngton i jego sojuszników? Czy amerykańska polityka jest jasna i spójna na Ukrainie, gdzie skrajnie prawicowi neonazistowscy ekstremiści są szkoleni i otrzymują logistyczne wsparcie od USA w niewypowiedzianej wojnie przeciwko Rosji?

Oczywiście Obama chce, by wyglądało, że sprzeciwia się projektowi ustawy, ale ile z tego jest po prostu mówieniem pod publikę? W rzeczywistości administracja jest po tej samej stronie co Kongres - chcą po prostu być bardziej dyskretni w tym względzie. Oto ponownie wypowiedź Harf: "Cieszymy się na współpracę z Kongresem w celu znalezienia języka, który mogliśmy poprzeć w tej ważnej kwestii."

Rzeczywiście, administracja chce dostosować treść słówek w imię dyplomacji i to jest cały zakres ich sprzeciwu. W rzeczywistości Komisja Sił Zbrojnych już zastosowała się do tego wniosku i usunęła rażące klauzule z ustawy (uznające milicje plemion Peszmergów i sunnitów za "państwa"), podtrzymując jednocześnie, że "część pomocy wojskowej powinna trafić bezpośrednio do dwóch sił walczących z ISIS".

Usunięto więc kilka słów z tekstu, ale sens pozostaje ten sam. Ponadto, zgodnie z Huffington Post:

"Członek Izby Reprezentantów Michael McCaul (Texas) powiedział w niedzielę, że chce określić "sposób usprawnienia procesu dostarczania broni zarówno do sunnickich plemion jak i Kurdów, nie osłabiając jednocześnie rządu Iraku w Bagdadzie."

Nie ma sposobu, aby "usprawnić proces", ponieważ te dwie rzeczy wzajemnie się wykluczają, Abadi już to jasno powiedział. Jeśli Obama dostarczy broń sunnitom i Kurdom, kraj ulegnie rozpadowi. To proste.

Jak więc Obama odpowiedział na ten najnowszy rozwój wypadków?

W zeszłym tygodniu spotkał się z kurdyjskim prezydentem Masoud Barzani w Waszyngtonie. Oto co się stało:

"Zapytany przez dziennikarza kurdyjskiego portalu Rudaw, czy uzyskał jakieś zobowiązania od prezydenta Baracka Obamy i wiceprezydenta Joe Bidena dotyczące zmiany polityki, kiedy spotkał się z nimi we wtorek, Barzani odpowiedział: "Zarówno wiceprezydent jak i prezydent chcą, aby Peszmergowie otrzymali odpowiednią broń i amunicję. (...) Najważniejsze jest to, aby Peszmergowie dostali broń. W jaki sposób i którędy - to nie jest tak ważne, jak to, że Peszmergowie potrzebują broni w swych rękach." (Huffington Post)

Więc Obama w zasadzie powiedział Barzani'emu, że dostanie broń jakiej chce.

Widzicie więc jakie to oszustwo? Los Iraku został przypieczętowany. Tak szybko, jak Kongres zatwierdzi nową ustawę o obronności, Obama zamierza rozpocząć obfite dostawy broni dla swych nowych kumpli w kurdyjskiej północy i tzw. trójkącie sunnickim. To wywoła kolejną wściekłą falę rozlewu krwi na tle religijnym, która rozerwie kraj na strzępy.

I taki jest cel, czyż nie? Aby podzielić kraj na trzy części, ułatwić dostęp do jego ważnych zasobów i wyeliminować potencjalnego rywala regionalnej hegemonii USA-Izraela?

Wiesz, że tak właśnie jest.

Na podstawie: Splitting Up Iraq

*Nawiązanie do niemieckiego planu agresji na Zachód Europy w 1940 roku (Fall Gelb) - przyp. tłum.

Szczyt monarchii naftowych Zatoki Perskiej w Camp David

noreply@blogger.com (davidoski) — Sat, 16 May 2015 09:47:00 +0000

Prezydent Barack Obama w czwartek (14.05.2015) gościł kolekcję emirów, książąt i ministrów królestw naftowych Zatoki Perskiej, zbieraninę dyktatorskich reżimów, które stanowią głównych sojuszników Waszyngtonu w świecie arabskim.

Pojawiając się przed prasą z przedstawicielami sześciu reżimów, które tworzą Radę Współpracy Zatoki Perskiej (GCC), Obama opisał je jako "najbliższych partnerów" Waszyngtonu i potwierdził zobowiązanie USA do "stania przy naszych partnerach GCC w obliczu ataków z zewnątrz."

Szczyt w Camp David był częścią coraz bardziej niezdarnego balansowania Waszyngtonu, który próbuje zawrzeć porozumienie z Iranem na temat jego programu nuklearnego i realizować możliwość zbliżenia z Teheranem. Tej polityce gwałtownie sprzeciwiają się sekciarskie monarchie sunnickie, które postrzegają Iran jako zagrożenie w dużej mierze ze względu na represjonowanie przez nie własnych populacji szyickich.

Obecność tylko dwu z sześciu koronowanych głów państw, które tworzą GCC - emirów z Kuwejtu i Kataru - była powszechnie postrzegana jako zamierzony afront dla administracji Obamy, wymierzony przez monarchie naftowe, wyrażające swoją wrogość wobec negocjacji z Iranem i obawy, że amerykański imperializm może osłabiać swe trwające od dziesięcioleci zobowiązanie do obrony tych reżimów jako bastionów reakcyjności w świecie arabskim.

Najbardziej zauważalna była nieobecność króla Arabii Saudyjskiej Abdulaziz bin Salman Al Saud-a. Salman, który objął tron zaledwie w styczniu ubiegłego roku, jest powszechnie opisywany jako cierpiący na chorobę Alzheimera i demencję i dlatego nie był w stanie odgrywać żadnej roli w rozmowach w Maryland. W każdym razie, wysłał dwóch najważniejszych członków swojego reżimu: bratanka - księcia Mohammeda Bin Nayef oraz swego syna - księcia Mohammeda bin Salman-a. Obaj trzymają wodze sił zbrojnych i sił bezpieczeństwa Arabii Saudyjskiej.

Król Bahrajnu Hamad bin Isa al-Chalifa ominął szczyt w Camp David, aby dołączyć do brytyjskiej królowej Elżbiety na pokazie koni w zamku Windsor.

Rozczarowanie z niezdolności administracji Obamy do formalnego ustanowienia przez USA paktu wzajemnej obrony z monarchiami Zatoki Perskiej na wzór paktu USA-Japonia, mogło odegrać rolę w pokazowym nie stawieniu się. W zeszłym tygodniu w dyskusjach w Paryżu z ministrami spraw zagranicznych państw GCC, sekretarz stanu USA John Kerry złożył oświadczenie, które zostało zinterpretowane przez niektórych w regionie, jako sugestia, że takie porozumienie jest już na horyzoncie.

Niezadowolenie reżimów Zatoki Perskiej wyrażało także oświadczenie przez jedną z głównych postaci saudyjskiej rodziny królewskiej, księcia Turki bin Faisal, 70-letniego byłego szefa wywiadu Arabii Saudyjskiej, że Arabia Saudyjska będzie budować swój własny program nuklearny. "Cokolwiek Irańczycy mają, będziemy mieć i my", powiedział w przeddzień szczytu. Iran zawsze zaprzeczał, aby jego program nuklearny był przeznaczony do celów innych niż pokojowe.

W ramach nieustannego dążenia imperializmu Stanów Zjednoczonych do zapewnienia sobie hegemonii nad bogatym w energię Bliskim Wschodem, kolejne administracje amerykańskie przysięgały bronić Arabii Saudyjskiej i mniejszych monarchii naftowych. Ogłaszając Doktrynę Cartera w bezpośrednim następstwie rewolucji irańskiej 1979 roku, prezydent Jimmy Carter oświadczył, że wszelkie próby przez zewnętrzne siły uzyskania kontroli nad Zatoką Perską będą "traktowane jako atak na żywotne interesy Stanów Zjednoczonych Ameryki i taki atak zostanie odparty wszelkimi dostępnymi środkami, w tym przy użyciu sił zbrojnych."

Strach wśród Saudyjczyków i innych monarchów naftowych wynika z tego, że zbliżenie z Iranem w połączeniu ze "zwrotem na Azję" Waszyngtonu, może doprowadzić do zmniejszenia amerykańskiej obecności wojskowej w regionie, którą te niedemokratyczne i powszechnie pogardzane na świecie reżimy uważają za kluczową dla swego przetrwania.

Obama powiedział, że zamierza "dopilnować, że spotkanie to nie jest jedynie okazją do zrobienia sobie zdjęcia" poprzez organizację podobnego spotkania w przyszłym roku, co wydaje się być oznaką braku znaczącego postępu w rozmowach w Camp David.

Szczyt służył głównie do podkreślenia krwawej katastrofy, jaką imperializm Stanów Zjednoczonych spowodował w regionie Bliskiego Wschodu i pokazania ogromnej hipokryzji i dwulicowości powodów, używanych do uzasadnienia polityki Waszyngtonu.

Obama oświadczył, że on i emirowie oraz książęta naftowi omówili ścisłą współpracę w walce z "terroryzmem", wrzucając do jednego worka Iran wraz z Al-Kaidą i Islamskim Państwem Iraku i Syrii (ISIS). W rzeczywistości, ISIS i syryjski odłam Al-Kaidy, Al Nusra, stały się głównymi jednostkami bojowymi Zachodu w krwawej sekciarskiej wojnie o zmianę reżimu w Syrii, właśnie z powodu znacznego wsparcia finansowego i uzbrojenia dostarczanego im przez sunnickie monarchie naftowe, przy współpracy Waszyngtonu.

A jeśli chodzi o mówienie Obamy o obronie krajów regionu przed agresją z zewnątrz, jego rząd dostarcza krytyczne wsparcie logistyczne i wywiadowcze wraz z bombami i rakietami, które są używane do przekształcenia znacznej części Jemenu w gruzy, w przestępczej wojnie agresywnej, która zabiła ponad 1400 Jemeńczyków i zraniła 6000, w zdecydowanej większości cywili.

Obama powiedział, że w trakcie szczytu, potwierdził "żelazne zaangażowanie Waszyngtonu w zapewnienie bezpieczeństwa naszym partnerom z Zatoki Perskiej."

Stwierdził, że przyjmie to formę rozszerzenia "istniejących operacji bezpieczeństwa" z częstszymi ćwiczeniami wojskowymi i innymi działaniami, mającymi na celu wzmocnienie sił bezpieczeństwa w tych dyktatorskich reżimach. Powiedział, że będzie to obejmować rozwijanie "sił szybkiego reagowania" do udziału w misjach "pokojowych". Precedens dla takich operacji został ustawiony, gdy Arabia Saudyjska wysłała czołgi do rozwalcowania Bahrajnu w 2011 roku w celu stłumienia protestów uciśnionej większości szyickiej w tej rządzonej przez sunnitów monarchii.

Zapewnił również, że jego administracja "usprawni i przyspieszy" masowy napływ amerykańskiej broni do regionu, promując zintegrowany regionalny system antyrakietowy, który przyniesie ogromne zyski korporacji Lockheed Martin i innym handlarzom broni z USA.

Jeśli chodzi o całą narrację o "irańskim zagrożeniu" - monarchie Zatoki Perskiej wydały w zeszłym roku na zbrojenia około 100 miliardów dolarów, w porównaniu do 15 miliardów dolarów wydanych przez Iran, który ma trzy razy więcej mieszkańców niż wszystkie kraje GCC razem wzięte.

Obama oznajmił też z poważną miną, że on i emirowie oraz książęta omówili znaczenie "rządzenia obywatelskiego" oraz "praw człowieka".

Praktycznie w każdym z tych państw, tortury, tłumienie wolności słowa i zgromadzeń, więzienia dysydentów politycznych i brutalne egzekucje są preferowanym środkiem wspierania ich rządów. Pomimo retoryki Obamy, robią to przy ścisłej współpracy CIA i Pentagonu.

Na podstawie: Obama Hosts Camp David Summit for Gulf Oil Monarchies

Kerry w Rijadzie - spotkanie zbrodniarzy wojennych

noreply@blogger.com (davidoski) — Sat, 09 May 2015 17:34:00 +0000

Sekretarz stanu USA John Kerry pojawił się w czwartek (07 maja 2015) u boku swego saudyjskiego odpowiednika, ministra spraw zagranicznych Adel al-Jubeir, w stolicy Arabii Saudyjskiej Rijadzie i pochwalił monarchiczny reżim naftowy za jego rolę w krwawej, blisko dwu-miesięcznej, wojnie w Jemenie, najbardziej ubogim państwie w świecie arabskim. Członkowie saudyjskiej rodziny królewskiej są „godni pochwały”, powiedział Kerry, za swoją "inicjatywę doprowadzenia do pokojowego rozwiązania poprzez ogłoszenie zamiaru ustanowienia całkowitego, pięciodniowego zawieszenia broni, z możliwością jego przedłużenia”.

Kerry użył słowa "zamiar" rozmyślnie. Nawet w czasie gdy je wypowiadał, saudyjskie samoloty wojskowe kontynuowały zrównywanie z ziemią jemeńskich domów, szkół i szpitali, przeprowadzając w czwartek co najmniej siedem nalotów na portowe miasto Hudaydah i pięć na północno-zachodnią stolicę prowincji Sa'ada, twierdzę jemeńskiego ruchu oporu Huti, który to ruch, saudyjski reżim jest zdeterminowany zgnieść.

Wcześniej saudyjskie okręty wojenne wystrzeliły rakiety na miasto Hajjah, uderzając w szpital Maydi, a ponad 100 nalotów w innych regionach kraju spowodowało dziesiątki zabitych, w tym wiele kobiet i dzieci.

Ani Kerry, ani Jubeir nie powiedzieli kiedy pięciodniowa "przerwa humanitarna" się rozpocznie, ani nie przedstawili żadnej konkretnej definicji jej warunków. Jubeir wskazał jednak, że będzie to zależne od złożenia broni przez rebeliantów Huti.

To nie pierwszy raz, kiedy reżim saudyjski zapowiedział położenie kresu masakrze jaką rozpętał w Jemenie. W dniu 21 kwietnia, po prawie miesiącu bombardowań, ogłosił, że operacja "Decydująca Burza", tytuł nadany saudyjskiej wojnie powietrznej przeciwko Jemenowi, zakończyła się i rozpocznie się teraz nowy etap skoncentrowany na osiągnięciu politycznego rozwiązania konfliktu w Jemenie. Zamiast tego, zintensyfikowano naloty.

ONZ podała liczbę ofiar wojny prowadzonej przez Arabię Saudyjską na ponad 1400, z wieloma tysiącami rannych, w zdecydowanej większość cywilów. Około 300 000 osób zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów. Bomby zniszczyły co najmniej 30 szkół, a z powodu wojny prawie 2 miliony dzieci w wieku szkolnym nie może uczęszczać na zajęcia.

Szacuje się, że 20 milionów ludzi, około 80 procent ludności Jemenu, głoduje z powodu prowadzonej przez Arabię Saudyjską blokady portów Jemenu oraz powtarzających się ataków lotniczych, które zniszczyły pasy startowe lotnisk w kraju odcinając dostawy żywności.

Przemawiając w Dżibuti, przystanku w drodze do Arabii Saudyjskiej, Kerry pozował tak, jakby imperialna potęga, jaką reprezentuje, była jakimś przedsięwzięciem humanitarnym. Oświadczył, że Waszyngton jest "głęboko zaniepokojony sytuacją humanitarną, jaka rozwija się w Jemenie" i wezwał "wszystkie strony, wszystkich zaangażowanych, do przestrzegania prawa humanitarnego oraz podjęcia wszelkich środków, aby utrzymać cywilów z dala od linii ognia."

Kogo on myśli, że oszukuje? Waszyngton nie jest jakimś życzliwym i biernym obserwatorem w tej krwawej masakrze.

Biały Dom i Pentagon udzieliły Arabii Saudyjskiej całkowitego poparcia od początku wojny, dostarczając broni, w tym śmiercionośne bomby kasetowe, zakazane przez zdecydowaną większość państw świata z powodu powodowanych przez nie ofiar wśród ludności cywilnej. Stany Zjednoczone utworzyły centrum dowodzenia w Rijadzie zapewniając Siłom Powietrznym Arabii Saudyjskiej wsparcie w nakierowaniu na cele ataków w Jemenie i wysłały w region amerykańskie latające cysterny KC-135 Stratotankers w celu zapewnienia codziennego tankowania w powietrzu saudyjskich samolotów bojowych, tak, aby można było kontynuować naloty przez całą dobę.

W zeszłym roku Arabia Saudyjska wydała 80 miliardów dolarów na zbrojenia, co czyni ją czwartym największym nabywcą broni na świecie. Administracja Obamy przygotowuje sprzedaż Arabii Saudyjskiej i innym monarchiom naftowym Zatoki Perskiej jeszcze potężniejsze systemy broni.

Prezydent USA planuje w przyszłym tygodniu zorganizowanie szczytu w Camp David z udziałem rodzin królewskich Rady Współpracy Zatoki Perskiej. Jest gotów zaoferować im zaawansowany system obrony przeciwrakietowej, a także bomby niszczące bunkry.

CNN cytuje amerykańskiego urzędnika wyższego szczebla, mówiącego, że "celem prezydenta jest budowa infrastruktury i architektury obronnej regionu Zatoki Perskiej, która obejmuje również bezpieczeństwo na morzu, ochronę granic i walkę z terroryzmem."

Innymi słowy, administracja Obamy kontynuuje umacnianie zależności USA od monarchii saudyjskiej jako kluczowego filara w swym dążeniu do dominacji strategicznie ważnego i bogatego w ropę Bliskiego Wschodu. Nawet teraz, gdy USA i inne mocarstwa negocjują porozumienie wokół programu nuklearnego Iranu, Waszyngton wzmacnia militarnie Arabię Saudyjską i inne reakcyjne państwa Zatoki Perskiej w przygotowaniu dla ewentualnej wojny z Iranem.

Charakter reżimu Arabii Saudyjskiej stał się oczywisty w przeddzień wizyty Kerry'ego, kiedy dokonano masowego ścięcia pięciu imigrantów - dwóch z Jemenu i po jednym z Sudanu, Erytrei i Czadu. Obywatel Arabii Saudyjskiej został natomiast ścięty w dniu, w którym sekretarz stanu USA wylądował w pustynnym królestwie. Po tych makabrycznych publicznych egzekucjach, bezgłowe zwłoki ofiar zostały zwieszone z helikopterów w celu zapewnienia maksymalnego publicznego widoku okrucieństwa państwowego terroru.

Oś USA-Arabia Saudyjska zadaje kłam wszystkim pretekstom używanym przez amerykański imperializm do uzasadnienia dekad wojen, które pozbawiły życia ponad milion osób na Bliskim Wschodzie. Od twierdzenia, że interweniowały, by walczyć o "demokrację" aż po kłamstwa, że prowadzą "wojnę z terroryzmem".

Nawet gdy saudyjskie siły powietrzne nadal bombardują jemeńskie miasta (z błogosławieństwem Waszyngtonu), siły te zrzuciły w tym tygodniu w Jemenie broń i zapasy dla sił Al-Kaidy na Półwyspie Arabskim (AQAP), ruchu, który administracja Obamy wcześniej przedstawiała jako niezwykłe zagrożenie terrorystyczne. Jako najbardziej zaciekli sekciarscy wrogowie jemeńskich Huti, Al-Kaida na Półwyspie Arabskim (AQAP) - inspirowana przez saudyjską odmianę islamizmu (wahabizm), który ożywia podobne ruchy, od ISIS do Boko Haram - została nagle przekształcona przez propagandę w jemeńskich patriotów.

Tak jak wcześniej w Iraku, Libii i Syrii rola Waszyngtonu w wojnie w Jemenie nie opiera się na trosce o sytuację humanitarną, wsparciu dla demokracji lub wrogości wobec terroryzmu. Waszyngton kontynuuje drapieżny imperializm próbując zrównoważyć gospodarczy upadek amerykańskiego kapitalizmu za pomocą środków militarnych. Jest przygotowany w tym procesie przelać nieograniczoną ilość krwi i wciągnąć narody Bliskiego Wschodu, Stanów Zjednoczonych i całej planety w trzecią wojnę światową.

Na podstawie: Kerry in Riyadh: A Meeting of War Criminals

Droga ku ostatecznemu zniewoleniu ludzkości - część 2

noreply@blogger.com (davidoski) — Fri, 01 May 2015 18:45:00 +0000

Odkąd zacząłem pisać analizy dla ruchu wolnościowego ponad osiem lat temu, zawsze twierdziłem, że będziemy wiedzieć, kiedy plan globalistów wejdzie w ostateczną fazę, gdy ci kryminaliści wyjdą na światło dzienne i przyznają się do swoich zbrodni. Stanie się tak, ponieważ nie będą już się bać ani następstw swoich planów, ani tego, że zostaną one pokrzyżowane.

Jak mam zamiar pokazać w tym artykule ukryty upadek fiskalny Ameryki, gra końcowa, rzeczywiście nadszedł. A przynajmniej, międzynarodowe elity zdają się myśleć, że sukces jest w zasięgu ich ręki, ponieważ teraz otwarcie ujawniają swoje zbrodnie. Ale robią to w sposób, który próbuje odwrócić od nich winę lub zracjonalizować ich działania jako podejmowane dla "większego dobra".

W poprzedniej części tej serii omówiłem istnienie fałszywego paradygmatu Wschód-Zachód i fakt, że "konflikt" między wschodnimi i zachodnimi interesami nie jest niczym więcej niż teatrem kabuki, stworzonym przez globalistów i zaprojektowanym aby hipnotyzować masy. Widzisz, problem z większością ludzi polega na tym, że mają oni tendencję do poniesienia się swemu wrodzonemu poczuciu plemiennemu i w jego wyniku stawanie po konkretnej stronie w wojnie bez zrozumienia fundamentalnej przyczyny tej wojny. W większości przypadków, ich zdaniem jedna strona musi być "dobra", a druga strona musi być "zła". Globaliści rozumieją tę słabość ludzkiego kolektywizmu i wykorzystują ją tak często, jak to możliwe. Tworzą konflikty z niczego, konflikty, w których obie strony są kontrolowane. Potem pozwalają masom gonić się jak idioci próbujący założyć pętlę wokół szyi sąsiada.

Paradygmat konfliktu Wschód / Zachód jest tylko kolejnym na długiej liście fałszywych konfrontacji zaprojektowanych przez oligarchów - jest jednak jednym z najbardziej niebezpiecznych dla samego ruchu wolnościowego. W naszej wściekłości nad zniszczeniem wolności i dobrobytu w naszym własnym kraju, niektórzy z nas mogą zacząć zakładać, że źródło wszelkiego zła tkwi w sercu amerykańskiej działalności korporacyjnej i rządu oraz, że Wschód jest w trakcie swego rodzaju buntu. Jest to po prostu nonsens.

Ostatnio, jeden z czytelników przysłał mi link, który przypomniał mi uwagi Louisa T. McFadden'a, przewodniczącego Komisji Bankowej, wypowiedziane 4 maja 1933. W wyniku jego walki z Rezerwą Federalną, powiedział:

"Zdradliwe zrzeczenie się praw amerykańskich na konferencji 7-miu mocarstw w Londynie w lipcu 1931 poddało System Rezerwy Federalnej pod kontrolę Banku Rozrachunków Międzynarodowych."

Nawet już w 1933 roku było kilka osób, które widziały, że Rezerwa Federalna jest tylko chłopcem na posyłki, zabójcą gospodarczym na usługach bardziej potężnej instytucji. McFadden zmarł niestety na zakrzepicą wieńcową zanim zdołał dokonać jakichkolwiek postępów w swej krucjacie. Prawda jednak jaką wypowiedział wciąż żyje. A jest to prawda, jakiej wiele osób po prostu nie chce słyszeć. Jest o wiele łatwiej określać zagrożenia jakie stwarza Rezerwa Federalna. Łatwiej jest wierzyć, że Fed albo kontroluje całą grę albo (u ludzi myślących jak owce), że Fed jest nieszkodliwą "quasi-rządową instytucją." Wielu z nas w ruchu wolnościowym chce wierzyć, że Fed to brama do siódmego kręgu piekła, i że jeśli Fed zginie, to wygramy. I Fed wydaje się możliwy do zabicia, zwłaszcza w świetle pewnych działań ze strony Wschodu. Niestety, problem jest o wiele bardziej skomplikowany. Jak ujawnił McFadden, Fed jest jedynie macką, jedną z wielu pełzających macek o wiele większej kalmary.

Bank Rozrachunków Międzynarodowych wydaje się być okiem tego lewiatana. Jestem rad widząc, że BIS zyskuje coraz większą uwagę mediów alternatywnych jako główne zagrożenie dla stabilności świata. Zero Hedge opublikował niedawno bardzo ciekawy artykuł na temat kabały bankowej BIS, zaczerpnięty z książki Adama Lebor i zatytułowany "Poznaj sekretną grupę, która rządzi światem." Oczywiście, nie jest to pierwszy artykuł ujawniający BIS. Nawet Harper's opublikował w 1983 roku zaskakująco szczery (choć przedstawiający jedynie połowicznie historię) artykuł na temat BIS pod tytułem "Rządząc światem pieniądza". W artykule tym magazyn twierdzi, że

"... nieukrywanym celem elitarnych miesięcznych spotkań BIS jest koordynowanie i, jeśli to możliwe, kontrolowanie wszystkich działań monetarnych w krajach uprzemysłowionych."

Każdy bank centralny, który kończy jako członek BIS powinien być ze wszech miar uznany za pionka BIS. Obejmuje to banki centralne krajów wschodnich rzekomo w opozycji do potęgi Zachodu. Od samego początku historia BIS jest unurzana we krwi, ponieważ finansowo rozgrywał on obie strony drugiej wojny światowej i wspomagał finansowanie aparatu nazistowskiego. Należy pamiętać, że Niemcy, Japonia i alianci - wszyscy byli członkami BIS od 1931 roku i pozostali członkami przez całą wojnę. Bankierzy rozgrywają kraje przeciwko sobie od bardzo dawna i nie mają lojalności dla żadnego konkretnego narodu.

BIS musiał usunąć się w tło od czasu, gdy jego współpraca z faszystami została ujawniona opinii publicznej po wojnie. Dlatego oligarchowie utworzyli kolejnego potwora - Międzynarodowy Fundusz Walutowy, aby zajął jego miejsce w oczach społeczeństwa. Jednak BIS do dziś pociąga za sznurki banków centralnych na świecie, a co za tym idzie rządów na świecie.

Strategia sztucznie stworzonego konfliktu nie zmieniła się. Napisałem wiele artykułów na temat niezaprzeczalnej zmowy między Rosją i MFW, w tym gorące poparcie przez Rosję dla nowej globalnej waluty rezerwowej MFW - SDR (specjalne prawa ciągnienia).

Władimir Putin i Kreml kontynuują swój romans z MFW od 2009 roku, kiedy wezwali, aby SDR stał się walutą rezerwową świata. W ubiegłym roku Putin potwierdził, że celem BRICS jest większe zaangażowanie (zamknięcie) w systemie MFW:

"W przypadku BRICS widzimy cały zestaw zbiegających się strategicznych interesów. Przede wszystkim jest to wspólny zamiar zreformowania międzynarodowego systemu walutowego i finansowego. W obecnej formie jest on niesprawiedliwy dla krajów BRICS i nowych gospodarek w ogóle. Musimy podjąć bardziej aktywną rolę w systemie podejmowania decyzji przez MFW oraz Bank Światowy. Sam międzynarodowy system walutowy zależy w dużym stopniu od dolara amerykańskiego, lub, dokładniej mówiąc, od polityki monetarnej i finansowej władz USA. Kraje BRICS chcą to zmienić."

Piszę również od lat o przechodzeniu Chińczyków od dolara prosto w ramiona koszyka walut MFW. Wielkim kłamstwem dzisiaj jest pogląd, że Chiny i Rosja są przeciw New World Order. Jak już omówiłem w poprzednim artykule, Chiny (i Rosja) konsekwentnie wzywają do globalnego przekształcenia w systemie koszyka SDR i chcą, aby system ten był zarządzany przez MFW. MFW z kolei konsekwentnie wzywa do końca dolara jako waluty rezerwowej świata i otwarcie poparł instytucje, takie jak nowy Azjatycki Bank Regionalny (AIIB), który jest zdominowany przez Chiny, pomimo faktu, że wiele osób błędnie wierzy, że AIIB jest w jakiś sposób "konkurencją" dla MFW i Banku Światowego.

Ten fragment pochodzi z International Business Times:

Dyrektor Banku Światowego Mulyani Indrawati powiedziała w wywiadzie dla agencji Xinhua: "Będziemy zdecydowanie otwarci na współpracę z AIIB [sic]. Nawet teraz, na początku bardzo blisko współpracujemy i patrzymy na ustanawianie, zasady i ramy tej instytucji. Odrzuciła też obawy, że AIIB będzie konkurować z Bankiem Światowym lub istniejącymi bankami rozwoju regionalnego oraz zwróciła uwagę, że potrzeby globalnej infrastruktury są tak ogromne, że pomieszczą wiele organizacji. Przemawiając podczas otwarcia Forum Rozwoju Chin w Pekinie, szefowa MFW Christine Lagarde powiedziała, że MFW będzie "zachwycony", aby współpracować z AIIB i obie instytucje mają "ogromną" przestrzeń dla współpracy.

Na poziomie międzynarodowej bankowości i polityki pieniężnej, nie ma absolutnie żadnych oznak jakiegokolwiek uzasadnionego konfliktu między Wschodem a Zachodem. Ponownie, taka walka jest tylko przedstawieniem dla mas. Ale jakiemu celowi ma służyć ten teatr?

Fałszywa wojna gospodarcza między Wschodem a Zachodem zapewnia osłonę i uzasadnienie dla prawdziwego celu internacjonalistów: zniszczenia dolara jako waluty rezerwowej świata i utworzenia światowego systemu monetarnego SDR.

Ostatecznym celem bankierów jest oczywiście globalny rząd światowy. To było długoletnim marzeniem socjalistów Fabian, przenikających świat bankowości centralnej. Globalny system walutowy i scentralizowane zarządzanie gospodarcze są pierwszą psychologiczną bronią przeciwko społeczeństwu. Jeśli świat działa w oparciu o pojedynczy mechanizm walutowy oraz pojedynczą władzę gospodarczą, dlaczego nie utworzyć również pojedynczego rządu światowego? Błędem wielu analityków ruchu wolnościowego jest założenie, że internacjonaliści w jakiś sposób są poświęceni amerykańskim interesom. Pomysł, że globaliści mają jakąś lojalność względem jakiegokolwiek suwerennego rządu jest śmieszny. Fabianie nienawidzą suwerennych separacji między narodami (tak jak nienawidzą wolności jednostki) i starają się zniszczyć ostatecznie wszystkie granice w imię utworzenia gmachu pojedynczej globalnej polityki fiskalnej.

Jednak oligarchowie nie mogą po prostu zabić dolara i zastąpić go wprost. Potrzebują magicznej sztuczki, hologramu z dymu i luster, seksownej asystentki w stroju kąpielowym z cekinami i pokazu sztucznych ogni, podczas wyciągania z kapelusza swojego koszyka walut rezerwowych SDR.

Fałszywy paradygmat Wschód-Zachód jest idealnym przedstawieniem odwracającym uwagę. Czy jest lepszy sposób, aby zniszczyć dolara i wyczarować nową walutę rezerwową świata niż skierowanie jednego bloku krajów, które dominujesz, przeciwko drugiemu blokowi krajów, które dominujesz i zrzucić winę za powstałą katastrofę gospodarczą na "barbarzyństwa nacjonalizmu państw narodowych", które również planujesz usunąć w odpowiednim czasie?

Oligarchowie przygotowują się do tego wydarzenia i nie chodzi im jedynie o jego wywołanie, a następnie siedzenie i patrzenie. Mają również nadzieję na zbudowanie dla siebie nowego wizerunku proroków, którzy próbowali ostrzec świat - finansowych "mędrców", którzy będą naszymi wybawcami. Ci zbrodniarze wychodzą na światło dzienne przywdziani w maski zbawicieli.

Alan Greenspan stał się teraz nagle zagorzałym promotorem gospodarczej ostrożności, ostrzegając, że "coś wielkiego ... znaczące wydarzenie rynkowe" niebawem nastąpi i że złoto jest teraz dobrą inwestycją, w przeciwieństwie do dolara.

Janet Yellen otwarcie przyznała, że gotówka nie jest wygodną formą przechowywania wartości.

Jamie Dimon włącza się do akcji przewidywania, twierdząc, że kolejny kryzys finansowy nadchodzi.

MFW obecnie konsekwentnie ostrzega przed "ryzykiem podejrzanych banków", które przyniosą katastrofę gospodarczą.

Bank Światowy był tak miły, aby ostrzec opinię publiczną, że "teraz jest czas, aby przygotować się do kolejnego kryzysu."

BIS produkuje aktualnie regularne sprawozdania przewidujące możliwe "gwałtowne odwrócenie rynków światowych", podobnie jak uprzejmie zaalarmował opinię publiczną o możliwości załamania kredytowego w 2007 roku, tuż przed kryzysem na rynku instrumentów pochodnych.

Teraz dosłownie każdy oligarcha i jego pijany wujek publicznie dyskutuje o niebezpieczeństwie kolejnego krachu rynkowego.

To jest dość gwałtowne odwrócenie poglądów w stosunku do tych sprzed zaledwie kilku lat, kiedy ożywienie gospodarcze było mainstreamowym dogmatem, Bernanke był nazywany bohaterem, a bodźce dodruku pieniądza były fontanną ożywienia. Skąd oni wiedzą, że takie wydarzenie nadchodzi? Ponieważ zbudowali warunki, w których upadek jest nieunikniony, a teraz chcą oczyścić się w wodach Gangesu i uwolnić swoje instytucje od całej przyszłej brzydoty.

Chciałbym podkreślić, że ostrzeżenia bankierów przed zmiennością i kryzysem podane są na ogół zbyt późno, aby przeciętni ludzie mogli w tym celu podjąć jakieś działania.

Chciałbym również podkreślić, że wzrost chóru mainstreamowych głosów prognozujących destabilizację marginalizują jednocześnie i izolują USA i Rezerwę Federalną jako przyczynę tych wydarzeń. USA nie jest niczym więcej niż fasadą działań oligarchów. A Rezerwa Federalna jest macką, którą mogą poświęcić dla osiągnięcia całkowitej centralizacji.

Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, co MFW nazywa "wielkim globalnym resetem gospodarczym". Plany odnośnie tego resetu nie obejmują jednak ani dobrobytu USA ani prosperującego dolara.

Na podstawie: http://www.alt-market.com/articles/2568-one-last-look-at-the-real-economy-before-it-implodes-part-5

Droga ku ostatecznemu zniewoleniu ludzkości

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 19 Apr 2015 09:09:00 +0000

Chiny utworzyły niedawno swój regionalny Azjatycki Bank Rozwoju, rodzaj azjatyckiego Banku Światowego. I prawie 50 krajów, w tym rzekomi europejscy sojusznicy USA, rzucili się, aby do niego przystąpić.

Rosną spekulacje w kręgach głównego nurtu, że Chiny niedługo oddzielą się od gospodarki USA i wraz z krajami BRICS utworzą nowy azjatycki system finansowy. To jest jednak nazbyt uproszczony pogląd.

W tej analizie mówimy o realnej gospodarce, a w realnej gospodarce żaden naród posiadający bank centralny nie wyrwał się z okowów New World Order. W rzeczywistości, wszystkie konflikty między Wschodem a Zachodem tylko przyczyniają się do dalszego postępu planu globalistów.

Same Chiny nie mają wystarczającego potencjału, aby zastąpić USA jako główną lokomotywę światowej gospodarki, ani juan nie ma wystarczającego potencjału, aby zastąpić dolara jako walutę rezerwową świata. Jednak nie jest to celem Chin. To nigdy nie było celem Chin. Jedynym celem Chin w jego historycznej ekspansji fiskalnej było osiągnięcie wyłączenie tego, co MFW nazywa "globalnym resetem gospodarczym”. Częścią tego resetu jest wprowadzenie globalnego systemu koszyka walut MFW czyli specjalnych praw ciągnienia (SDR - Special Drawing Rights), jak rodzaj scentralizowanego mechanizmu kontroli dla wszystkich walut na całym świecie. MFW i Chiny ciągle wzywają do zastąpienia dolara jako waluty rezerwowej świata systemem koszyka walut SDR.

Mimo nadziei niektórych alternatywnych autorów, że Chiny w jakiś sposób zerwą łańcuchy centralnego monopolu bankowego, wszystkie chińskie działania co najmniej od 2008 roku są przygotowaniami, by stać się całkowitym niewolnikiem pod kontrolą MFW. Chiny już oficjalnie przedstawiły swoją walutę (juan) do włączenia jako waluty rezerwowej w koszyku SDR. Chiński bank centralny otwarcie wezwał MFW do podjęcia dominującej roli w zarządzaniu walutami na świecie za pośrednictwem systemu SDR:

"Światowy kryzys gospodarczy pokazuje "inherentne słabe punkty i ryzyko systemowe w istniejącym międzynarodowym systemie walutowym," powiedział gubernator Zhou Xiaochuan w eseju opublikowanym w poniedziałek przez bank centralny Chin. Zarekomendował stworzenie waluty składającej się z koszyka walut światowych i kontrolowanej przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy i stwierdził, że to pomoże osiągnąć cel, jakim jest ochrona globalnej stabilności gospodarczej i finansowej."

Konferencja MFW dotycząca SDR, która odbywa się co pięć lat, ma się rozpocząć w maju i zakończy się w październiku lub listopadzie. Powszechnie oczekuje się, że chińska waluta będzie faktycznie ujęta w SDR w tym roku i że będzie to negatywnie wpływać na pozycję dolara jako waluty rezerwowej świata oraz że USA ma niewielkie zdolności do zatrzymania takiego rozwoju. A to dlatego, że amerykańskie prawo weta w ramach MFW ma zostać usunięte, ze względu na brak zgody w sprawie środków finansowych i zmiany polityki przedłożonych w Kongresie w 2010 roku.

W licznych artykułach w ciągu ostatnich kilku lat ostrzegałem, że zniszczenie pozycji USA w MFW będzie zrzucone na karb "impasu politycznego" wokół odmowy przez Kongres zatwierdzenia zmiany polityki prowadzonej od 2010 roku, a główny ciężar winy zostanie zrzucony na "konserwatystów". W ubiegłym tygodniu moje podejrzenia zostały poparte wypowiedziami Larry Summersa, byłego sekretarza skarbu i oligarchy amerykańskiego, który był częściowo odpowiedzialny za obalenie ustawy Glass-Steagall i stworzenie bańki instrumentów pochodnych. Jest to człowiek, który twierdził, że "historia zdecydowanie potwierdzi słuszność QE ". Summers potępił koniec USA jako "gwaranta globalnego systemu gospodarczego", twierdząc, że:

"Głównie ze względu na opór w prawej strony sceny politycznej, USA przyjmuje osamotnioną pozycję w świecie przez brak zatwierdzenia reform Międzynarodowego Funduszu Walutowego, które sam Waszyngton zaproponował w 2009 roku. Poprzez powiększenie zasobów MFW, zmiana ta wzmocniłaby wiarę w gospodarkę światową. Co ważniejsze, zbliżyłoby to moment, w którym kraje takie jak Chiny i Indie otrzymałyby większy głos w MFW, proporcjonalne do ich nowego potencjału gospodarczego ... "

"Z powodu Chin rywalizujących wielkością swej gospodarki z USA i rynków wschodzących, stanowiących co najmniej połowę światowej produkcji, globalna struktura gospodarcza wymaga znacznej korekty. Naciski polityczne ze wszystkich stron w USA spowodowały, że struktura ta jest coraz bardziej dysfunkcjonalna ... "

Gorliwy entuzjazm dla nowego banku regionalnego Chin postawił USA w defensywie, podczas gdy rzekomi sojusznicy USA dołączają do chóru wzywającego Chiny do przyłączenia się do SDR.

Uczyniłoby to juana pierwszą nie w pełni wymienialną walutą, która została dołączona do koszyka SDR. Brak wymienialności oznacza, że jest trudno bezpośrednio inwestować w juana w porównaniu z inwestowaniem w dolara. Ale to jest dokładnie to, czego chce MFW.

Asian Times ujął to dość dosadnie, ale szczerze:

"Obecnie banki centralne nie mogą uwzględniać zasobów juanów w swoich rezerwach walutowych. Jednak poprzez włączenie juana do koszyka SDR waluta chińska będzie w praktyce korzystać z "tylnych drzwi" w kwestii wymienialności. W rezultacie oznacza to zwiększone zapotrzebowanie na juana ze strony banków centralnych i dalszą integrację chińskiej waluty z globalnym przepływem na rynku kapitałowym.

Co ważne, Chiny popierają umiędzynarodowienie walut rezerwowych odciągając od hegemonii dolara i zależności lokalnych gospodarek od wahań kursu wymiany. Włączenie juana do koszyka walutowego byłoby krokiem w kierunku bardziej wielostronnego świata walut. Podczas gdy pełna wymienialność juana może być jeszcze odległa, zdolność Chin do posiadania globalnej waluty rezerwowej może wkrótce nastąpić."

Tak, to prawda, włączenie Chin do systemu SDR wspomoże proces marginalizacji dolara i pomoże w wyniesieniu SDR do roli mechanizmu waluty rezerwowej świata. I w momencie jak Chiny stają się potęgą walutową w swej roli gospodarki nr 1 na świecie, banki centralne na całym świecie będą mogły korzystać i "inwestować" w juana tylko w jeden sposób - przez kumulowanie SDR! Popyt na SDR będzie sprytnie wzmocniony przez naturalne zapotrzebowanie na juana. Oto sposób w jaki budowana jest globalna struktura walutowa. Jedynymi prawdziwymi beneficjentami tego cyklu będzie MFW i oligarchowie, którzy desperacko chcą całkowicie scentralizowanego globalnego systemu gospodarczego.

W międzyczasie, podczas gdy dolar traci swój status światowej waluty rezerwowej, traci jednocześnie jedyną podporę utrzymującą jako tako stabilnie jego wartość. Gdy dolar zacznie spadać, obywatele USA zostaną zredukowani do oczekiwań ekonomicznych Drugiego i Trzeciego Świata . Zatrudnienie i płace nadal będą topnieć, a dysproporcje między bogatymi i biednymi rosnąć. W najgorszym scenariuszu, chaos spowodowałoby przeprowadzenie międzynarodowej interwencji w celu "ratowania nas" od samych siebie. Nasza waluta przypuszczalnie zostanie na stałe powiązana z koszykiem SDR, tak jak Argentyna była przywiązana do dolara w trakcie upadku peso. I to raczej MFW będzie właścicielem USA, niż odwrotnie, wbrew powszechnemu złudzeniu.

Jak wspomniano wcześniej, "wydaje się", że działania stymulacyjne Rezerwy Federalnej nie zdały egzaminu. Teraz nasz naród stoi w obliczu nawałnicy. Ale sądzę, że w rzeczywistości Rezerwa Federalna nie zawiodła w swojej misji. Celem Fed nie jest bronienie stabilności gospodarki USA i dolara. Celem Fed jest zniszczenie stabilności gospodarki USA i dolara. Tak więc, Fed osiągnął cele swojej misji. I wierzę, że pełna kontrola polityki i działań Fed udowodniłaby ten fakt bez wątpienia.

W następnym artykule tej serii przedstawię cel ostateczny globalizacji, która jest obecnie w toku, w tym, jak banki centralne zagranicznych państw w zmowie ze sobą są zarządzane przez instytucje ponadnarodowe, takie jak MFW i BIS (Bank of International Settlements). Upadek Ameryki służy bardzo szczególnemu celowi. Nie jest on dziełem ślepego przypadku, losu, politycznej głupoty czy chciwości korporacji. Jest zaprojektowanym wydarzeniem mającym utorować drogę dla jeszcze bardziej złowieszczego środowiska gospodarczego zaplanowanego dla ustalenia ostatecznego imperium gospodarczego, którego celem jest zniewolenie nas wszystkich na zawsze.

Brandon Smith

http://www.alt-market.com/articles/2563-one-last-look-at-the-real-economy-before-it-implodes-part-4

Wersja EPUB

Obama destabilizuje europejską gospodarkę - sankcje pogłębiają recesję

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 24 Aug 2014 09:28:00 +0000

Administracja Obamy aktywnie przymusiła Europę do nałożenia ostrych sankcji na Rosję w celu obronienia brutalnego przejęcia władzy ("zmiany reżimu") na Ukrainie. Anglia, Francja, Niemcy i reszta reżimów Europy poddały się żądaniom Waszyngtonu. Rosja odpowiedziała nałożeniem odwetowych sankcji, zwłaszcza w odniesieniu do towarów rolnych i nawiązuje współpracę z alternatywnymi partnerami handlowymi oraz zwiększa wymianę handlową z Chinami, Iranem, Ameryką Łacińską i Afryką.

Polityka sankcji pojawia się w czasie, kiedy gospodarki europejskie są w głębokim kryzysie gospodarczym, zaostrzając długoterminową stagnację i przewlekłą recesję. Artykuł ten będzie identyfikować i analizować kryzys oraz to, jak polityka sankcji prowadzona przez USA rozbija Unię Europejską. Po drugie, będziemy analizować, jak militarystyczna polityka imperialna Waszyngtonu osłabia Europę gospodarczo i destabilizuje resztę świata militarnie. Po trzecie, będziemy omawiać jak europejscy przywódcy popychani przez Waszyngton, mówiąc z grubsza, poprzez agresywny "proces wymuszania", mający na celu oddanie swojej suwerenności gospodarczej i jak kapitulacja przed projektem USA na Ukrainie przyczyni się do długotrwałego upadku i rozpadu UE. Wreszcie omówimy perspektywy długoterminowe gospodarki światowej, gdzie konflikty zbrojne mogą spowodować zmiany na dużą skalę.

OD STAGNACJI DO RECESJI, OD SANKCJI DO DEPRESJI

W całej Europie, bez wyjątku, recesja dławi gospodarki. Dominujące państwa, Niemcy, Francja i Włochy są pogrążone w recesji, silnie zaostrzanej przez sankcje wobec Rosji, podyktowane przez Waszyngton. Od Finlandii, przechodząc przez państwa bałtyckie do Europy Środkowej i Południowej, w strefie euro "ożywienie gospodarcze" jest "kaput"! Potrójny cios kapitalistycznych de-inwestycji, sankcji ekonomicznych i wojny wywołał pogłębiający się kryzys gospodarczy.

NIEMCY: REŻIM "LIZUSOWSKI" SIEJE POSTRACH W PRZEMYŚLE I SEKTORZE FINANSOWYM

Zaufanie niemieckiego rynku finansowego wali się w wyniku poparcia kanclerz Merkel dla sankcji gospodarczych wobec Rosji i odwetowej odpowiedzi prezydenta Putina. Kilkaset tysięcy niemieckich miejsc pracy w przemyśle jest zagrożonych; import rosyjskiej ropy i gazu znajdują się w niebezpieczeństwie; długoterminowe niemieckie inwestycje na dużą skalę i lukratywny rynek eksportu są zagrożone. Te obawy i niepewności spowodowały spadek inwestycji i bezprecedensowy ujemny wzrost o 0,2% w gospodarce Niemiec w drugim kwartale 2014 roku. Recesja w Niemczech idzie rykoszetem po całej Europie - w szczególności dotykając Polskę, Czechy, Węgry i Europę Południową.

Służalcza kapitulacja Merkel przed rozkazami prezydenta USA nałożenia sankcji na jednego z najważniejszych partnerów handlowych Niemiec, Rosję, może poważnie zaszkodzić przyszłości gospodarczej Niemiec. Niemiecki eksport przemysłowy do Rosji sięga kwoty 36 mld EUR, 20 mld euro rocznych inwestycji, a ponad 400.000 niemieckich pracowników jest zatrudnionych w firmach eksportujących do Rosji. Joe Kaeser, prezes Siemensa, dobitnie stwierdził, że "napięcia polityczne stanowią poważne zagrożenia dla wzrostu w Europie w tym i przyszłym roku". Sprzedaż w niektórych sektorach spadła o 15% od czerwca 2014 roku. Niemiecka gospodarka stała w obliczu stagnacji nawet przed zamachem stanu w Kijowie, ale eksporterzy maszyn są szczególnie zaniepokojeni utratą rosyjskiego rynku, ponieważ inne rynki zanotowały spadki. Na przykład niemiecka sprzedaż do Brazylii spadła o prawie 20%.

Ponadto niemieccy rolnicy doznają uszczerbku: eksport niemieckiego mięsa i produktów mięsnych do Rosji wynosi 276 mln euro, co stanowi 21% niemieckiego eksportu mięsa poza UE. Niemieccy producenci mleka zarobili 160 mln euro na handlu z Rosją, 14% całości eksportu produktów mlecznych do krajów spoza UE.

Merkel świadomie poświęciła niemiecki przemysł, rolnictwo i zatrudnienie przez podporządkowanie się polityce Obamy "zmuszania jego europejskich sojuszników". Z drugiej strony, sankcje Obamy wobec Rosji nie mają praktycznie żadnego wpływu na amerykańskie interesy gospodarcze. Tylko Europejczycy będą mieć problemy finansowe. Poparcie Merkel dla zamachu stanu USA-NATO w Kijowie i trwającego ataku wojskowego przeciwko przeciwnikom zamachu we wschodniej Ukrainie prowadzi do ożywienia zimnowojennej konfrontacyjnej polityki wobec Rosji i wyobcowało większość niemieckich producentów i eksporterów, jak również niemiecką opinię publiczną.

WŁOCHY: KAPITALISTYCZNE KRYZYSY I SANKCJE

Włochy od pół dekady tkwią w głębokiej recesji trwającej nieprzerwanie przez cały 2014 rok. PKB Włoch spadł o 0,2% w drugim kwartale, sprowadzając PKB poniżej poziomu z roku 2000! Sankcje wobec Rosji kosztowały Włochy ponad 1 mld USD w utraconym eksporcie, uderzając najbardziej dotkliwie północne Włochy i prowokując gniew konserwatywnej Ligi Północnej. Wielkie włoskie przedsiębiorstwa energetyczne, mające duże inwestycje w Rosji, stoją w obliczu jeszcze większych strat. Włoscy rolnicy, od Toskanii do Sycylii, doświadczają poważnych strat w eksporcie produktów rolnych. Innymi słowy, wraz z sankcjami przewlekle chora gospodarka Włoch traci jakąkolwiek szansę na odrodzenie i prawdopodobnie przejdzie z recesji w depresję.

FRANCJA: OD ZEROWEGO WZROSTU DO RECESJI

Francja wkroczyła w okres wieczystego regresu: bezrobocie przekracza 11%, niedostateczne zatrudnienie (w niepełnym wymiarze) przekracza 20%. PKB oscyluje na poziomach recesyjnych, między 0 a 0,5%. Oszczędności, obejmujące cięcia na dużą skalę w programach socjalnych i zwolnieniach podatkowych dla biznesu, zerodowały wydatki konsumpcyjne bez zwiększania inwestycji kapitałowych. A sankcje Obamy wobec Rosji dodatkowo uderzą francuskich eksporterów, zwłaszcza w sektorze rolniczym oraz producentów uzbrojenia. Dodatkowo "hiper-militarystyczno-socjalistyczny" prezydent Hollande pogorszył bilans płatniczy Francji i problemy budżetowe poprzez wysłanie sił powietrznych i wojsk lądowych do interwencji na trzech kontynentach. To spowodowało, że ponad 82% francuskich wyborców wybrało alternatywne partie, wyprowadzając nacjonalistyczną partię prawicową, Front Narodowy, na prowadzenie.

DRUGA STRONA EUROPY: HISZPANIA, GRECJA I PORTUGALIA

Głęboko pogrążone w blisko dziesięcioletniej depresji, z bezrobociem rzędu 26% w Grecji i Hiszpanii po 16% w Portugalii, państwa te zostały uderzone przez rosyjskie sankcje odwetowe, szczególnie dotkliwie w eksporterów produktów rolnych, powodując gnicie gór winogron, pomidorów i innych nietrwałych produktów na polach. Tony produktów południowej Europy skończą jako kompost. Dziesiątki tysięcy rolników stoją w obliczu jeszcze większych problemów i będzie zmuszonych do bankructwa z powodu dyktatu Waszyngtonu.

Hiszpańscy rolnicy stracą 158 mln euro z powodu sankcji przeciwko importowi ich świeżych owoców i orzechów, co oznacza 22% ich łącznego eksportu tych produktów do krajów poza UE. Greccy rolnicy stracą 107 mln euro, co stanowi 41% eksportu do krajów poza UE. Hiszpańscy eksporterzy mięsa stracą 111 mln euro czyli 13% swojego rynku pozaunijnego.

Unia Europejska ze swojej strony oferuje niewiele, oczekując od tysięcy ciężko pracujących rolników podporządkowania się żądaniom Obamy. W międzyczasie, podczas gdy Rosja ustanawia alternatywne rynki w Ameryce Łacińskiej, UE wysłała swoich emisariuszy za ocean błagać rządy Ameryki Łacińskiej, aby odrzuciły wielomiliardowe umowy na handel produktami rolnymi z Rosją i zastosowały się do sankcji USA-UE. Do tej pory, każdy kraj w Ameryce Łacińskiej odrzucił unijną ofensywę. Ekwadorski prezydent Correa wyraził pogardę dla UE: "Nie musimy nikogo prosić o pozwolenie na eksport do zaprzyjaźnionych narodów. O ile mi wiadomo, Ameryka Łacińska nie jest częścią Unii Europejskiej". Egipt i Turcja wkraczają, aby zastąpić rolników z Europy i USA, eksportując swoje produkty rolne do Rosji.

WĘGRY, BUŁGARIA, POLSKA, FINLANDIA, LITWA, DANIA I HOLANDIA

Prezydent Węgier Viktor Orban jest wściekły na sankcje i grozi wyłamaniem się z szeregów, gdy Budapeszt podlicza swoje straty w eksporcie oraz zagrożenie dla swego zależnego od importu energii kraju. Posłuszny Prezydent Bułgarii pokłonił się przed presją Brukseli i wycofał z wartego 40 miliardów dolarów porozumienia budowy gazociągu podpisanego między Rosją a lokalnymi przedsiębiorstwami, powiększając poważny bułgarski kryzys bankowy oraz upadek drugiego co do wielkości banku bułgarskiego - Corbanku. Depozyty setek tysięcy Bułgarów zostały zamrożone lub po prostu zniknęły. Gdy Bruksela każe, Bułgarzy bankrutują swoje własne banki.

Finlandia, niegdyś sztandarowy reprezentant ideologii "trzeciej drogi", znajduje się w długoterminowej depresji. Jej gospodarka kurczy przez 4 kolejne lata i nawet reżimowi optymiści szacują, że potrzebnych będzie 10 lat na odrodzenie gospodarcze. Fiński premier Alex Stubbs, ideolog wolnego rynku, jest gorącym zwolennikiem sankcji wobec Rosji, chociaż drastycznie obetnie to eksport fińskich produktów rolnych (towarów mlecznych, mięsa, ryb, itp.). Stubbs broni swojej katastrofalnej kapitulacji względem NATO-wskiego zagrabienia władzy w Kijowie, głosząc, że "nasze zasady (sic!) nie są na sprzedaż; wierzymy w instytucje międzynarodowe; wierzymy w praworządność ". Finlandia, pod rządami swojego "praworządnego" prezydenta, straciła co najmniej 253 mln euro w tym roku i 68% eksportu do krajów poza UE. Innymi słowy ta marionetka polityczna poświęciła dobro setek tysięcy fińskich producentów mleka i hodowców w celu wsparcia reżimu narzuconego przez NATO w Kijowie, który wysyła oddziały neonazistów do zarzynania ukraińskich bojowników oporu i cywilów.

Wielomiliardowy eksportowy handel rolny Polski z Rosją załamał się, zmuszając Warszawę do błagania Waszyngtonu i Brukseli o dotacje ratunkowe i żebrania by eksportujący jabłka Amerykanie "jedli polskie jabłka". Polscy sadownicy stracą 317 mln euro na sprzedaży, czyli 61% ich eksportu tych produktów do krajów poza UE. Polscy eksporterzy mięsa stracą 162 mln euro, tj. 20% swego handlu z państwami spoza UE. Producenci mleka stracą 142 mln euro, 32% eksportu do krajów spoza UE.

Polacy, którzy na każdym kroku przyjmują najbardziej reakcyjną rusofobiczną postawę i byli głęboko zaangażowani w organizowanie i szkolenie neofaszystowskich gangów, które obaliły demokratycznie wybrany rząd na Ukrainie, teraz pchają wózki ulicami Warszawy próbując sprzedać jabłka i kiełbasy, zamiast wypełniać półki supermarketów w Rosji i biadolą, że nowojorczycy powinni porzucić amerykańskie jabłka, na rzecz ich!

Litwa straci 308 mln euro w eksporcie świeżych owoców do Rosji, tj. 81% swego eksportu tych produktów do krajów poza UE. Producenci mleka stracą 161 mln euro w sprzedaży, 74% eksportu poza UE. Dania i Holandia straci ponad 800 mln euro eksportu rolnego do Rosji - pogłębiając swoją recesję.

WNIOSKI

Podczas gdy zawsze przekonujący oszust z Waszyngtonu, prezydent Obama zmusił przywódców UE do zepchnięcia swych gospodarek jeszcze głębiej w recesję, tak aby on mógł uruchomić nową Zimną Wojnę z Rosją, USA pogrąża się głębiej w konfrontację militarną w Iraku, Syrii i na Ukrainie. Obama, wydaje się, stracił kontrolę nad programami pomocy wojskowej w chaosie: syjonistycznym sojusznikom Netanyahu w Kongresie udało się obejść Departament Stanu i Biały Dom i zatwierdzić dodatkowe dostawy broni do Izraela, podkopując jakikolwiek wpływ administracji USA na trwające izraelskie ludobójstwo w Gazie.

Japonia dołącza do sankcji UE-USA wobec Rosji zaostrzając swój kryzys gospodarczy. W 2014 Japonia doznała najgorszego skurczenia gospodarki od 2009 roku, ze spadkiem 7,1% w drugim kwartale. Coraz bardziej niepopularny premier Japonii, Abe, jest zdecydowany na militaryzację . Coraz więcej japońskich polityków odwiedza Yasukuni Shrine, militarystyczną świątynię ku czci swoich przestępców wojennych, rozbudzając przerażające wspomnienia ofiar Cesarskiej Japonii. Maja miejsce coraz bardziej wojownicze japońskie konfrontacje z Chinami wokół spornych stert skał w Morzu Południowochińskim. Gdy Obamy wojskowy zwrot na Azję nasila się, równolegle z nim japońska gospodarka idzie na dno.

Żaden kraj europejski nie może skorzystać na poparciu dla przestępczego reżimu w Kijowie. Ukraińska waluta jest w stanie swobodnego spadku - notowana poniżej wartości papieru toaletowego. Główne gałęzie przemysłu Ukrainy, całkowicie zależne od handlu z Rosją, są zbankrutowane lub zostały zbombardowane przez reżim w Kijowie. Eksport produktów rolnych jest zdewastowany. Tymczasem ukraińskim rodzinom radzi się rąbać drewno lub kopać węgiel na własną rękę w oczekiwaniu na zimę, będąc całkowicie odcięci od rosyjskiego gazu, ponieważ oligarchowie w Kijowie nie są w stanie lub nie chcą płacić ogromnego zadłużenia za energię. Za zagorzałe poparcie dla tego zbankrutowanego reżimu, rządzonego przez "miliardera-oligarchę" w Kijowie, w imię "zasad", tak wychwalanych przez fińskiego prezydenta Stubbsa, milion europejskich rolników zakopie w ziemi własne jabłka, wyleje mleko na ulice i zrzuci swoje winogrona, pomarańcze i pomidory w gnijące stosy. I to po to, aby ich przywódcy, Obama, Cameron, Merkel i Hollande mogli podtrzymać swoje prawdziwe "zasady" - ekspansji terytorialnej, rozszerzania operacji wojskowych ku granic z Rosją i pozowanie na wojowników, niszcząc produktywne gospodarki swoich krajów, bankrutując swoich rolników i producentów, wpędzając miliony w bezrobocie i pogłębiając recesję.

Ukraina dołączy do rosnącej listy krajów (Libia, Egipt, Syria, Irak, Afganistan, Pakistan, Somalia i Jemen), które Waszyngton i NATO "uratowały" (parafrazując amerykańskiego generała)... przez zniszczeniem.

Po raz kolejny polityka budowania wojskowego imperium USA bierze górę nad rozwojem gospodarczym: niszczycielskie wojny i sankcje demolują rentowne rynki i zubożają całe sektory gospodarki. Nakładanie sankcji za granicą zachęca do odwetu - efekt bumerangu kaleczy krajowych producentów. Gdy handel światowy i inwestycje kurczą się, wewnętrzna stagnacja staje się endemiczna, recesja pogłębia się, a ożywienie gospodarcze staje się odległą chimerą. Prasa finansowa, Wall Street Journal i Financial Times, które stały się megafonami dla zachodnich podżegaczy wojennych, nie publikuje już peanów na cześć wolnego rynku, zamiast tego plują jadowitymi elaboratami na rzecz wojny i sankcji, które zamykają rynki i zniszczą zaufanie inwestorów.

Zmuszeni przez Obamę, europejskie lizusy bankrutują własne gospodarki, a następnie wyciągają wokół żebraczy pucharek.

Włochy stoją w obliczu dziesięcioletniej stagnacji.

Gospodarka Portugalii wali się i czołga po ziemi.

Maszyna niemieckiego przemysłu zatrzymuje się.

Finlandii "pełne zasad" lizanie tyłka odbija się i wraca rykoszetem.

Anglia przekształciła się w miasto-państwo piorących brudne pieniądze bankierów, gdzie jedna trzecia dzieci żyje w nędzy.

Polska konsumuje samą siebie, pijana bronią i gnijącymi jabłkami.

Słowem, poprzez poddanie się doktrynie nieustających wojen Waszyngtonu, Europa schodzi z jedynej drogi wyjścia z permanentnego kryzysu: pokojowego współistnienia. Mega-szuje w Waszyngtonie i ich wazeliniarze w Europie wybrali sankcje ponad handel i zniszczenie ponad dobrobyt. Płacą cenę: krajowe zamieszki, wyparcie z rynków wschodzących gospodarek oraz narastanie chaosu jako sposób życia w Europie Zachodniej.

prof. James Petras

http://www.globalresearch.ca

Szał imperatora: Niech chaos ogarnie świat!

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 03 Aug 2014 06:25:00 +0000

Panuje chaos, który rozprzestrzenia się, gdy rozwścieczeni liderzy w USA, Europie oraz ich sojusznicy prowadzą ludobójcze wojny. Wojny najemników w Syrii, terrorystyczne bombardowania Gazy przez Izrael, niewypowiedzianą wojnę na Ukrainie, w Pakistanie, Iraku, Afganistanie, Libii i Somalii. Dziesiątki milionów uchodźców uciekają ze scen całkowitego zniszczenia. Nic nie jest święte. Nie istnieją sanktuaria. Domy, szkoły, szpitale i całe rodziny są na celowniku zniszczenia.

CHAOS ZAPROJEKTOWANY

W centrum chaosu - prezydent Obama z oczami szaleńca uderza ślepo, nie zważając na konsekwencje, gotów ryzykować finansową katastrofę lub wojnę nuklearną. Egzekwuje sankcje wobec Iranu, nakłada sankcje na Rosję, rozmieszcza bazy rakietowe pięć minut lotu od Moskwy, wysyła zabójcze drony do Pakistanu, Jemenu i Afganistanu, uzbraja najemników w Syrii, szkoli i wyposaża Kurdów w Iraku i płaci za barbarzyństwa Izraela wobec Strefy Gazy.

Nic z tego nie działa.

Prezydent Chaosu jest ślepy na fakt, że głodzenie swoich przeciwników nie zapewnienia ich posłuszeństwa: jednoczy ich w oporze. Zmiany reżimu, umieszczanie u władzy własnych agentów siłą lub podstępem może zniszczyć tkankę społeczną skomplikowanych społeczeństw: miliony rolników i robotników staje się przesiedleńcami i uchodźcami. Popularne ruchy społeczne są zastępowane przez zorganizowane grupy przestępcze i armie bandytów.

Ameryka Środkowa, produkt dziesięcioleci amerykańskich bezpośrednich i tajnych interwencji wojskowych, które uniemożliwiły przeprowadzenie najbardziej podstawowych zmian strukturalnych, stała się chaotycznym, niezdatnym do życia piekłem dla milionów. Dziesiątki tysięcy dzieci uciekają z ich "wolnego rynku" - przed wywołaną masową biedą, zmilitaryzowanym państwem i gangsterską przemocą. Dzieci-uchodźcy przy granicy z USA są masowo aresztowane i więzione w prowizorycznych obozach, poddane psychicznej, fizycznej i seksualnej przemocy urzędników i strażników wewnątrz. Na zewnątrz te nieszczęsne dzieci są wystawione na rasistowską nienawiść przestraszonego amerykańskiego społeczeństwa nieświadomego zagrożeń, przed którymi te dzieci uciekają i roli rządu USA w tworzeniu tego piekła.

Wspierane przez USA władze nadzoru lotniczego w Kijowie przekierowały międzynarodowy cywilny samolotowy ruch pasażerski nad strefę wojenną najeżoną pociskami przeciwlotniczymi, podczas gdy odrzutowce Kijowa zbombardowały zbuntowane miasta. Jeden lot został zestrzelony, a prawie 300 cywilów zginęło. Eksplozja oskarżeń z Kijowa obwiniająca rosyjskiego prezydenta Putina natychmiast zalała zachodnie media bez potwierdzenia w rzeczywistych faktach, aby wyjaśnić tę tragedię/zbrodnię. Obłąkany wojną prezydent Obama i niewolniczy premierzy UE plują ultimatami, grożąc przekształceniem Rosji w państwo pariasów. "Sankcje, sankcje, wszędzie sankcje...", ale najpierw Francja musi sfinalizować swój 1.5 miliardowy kontrakt sprzedaży dla rosyjskiej marynarki wojennej. A City of London zwalnia rosyjskich oligarchów z "sankcji", osadzonych głęboko w londyńskim procederze prania brudnych pieniędzy i pasożytniczej gospodarce ubezpieczeń i nieruchomości. Zimna Wojna powróciła i przyjęła brzydki obrót z pewnymi wyjątkami... dla biznesu.

Konfrontacja między mocarstwami jądrowymi jest nieuchronna: a maniakalne państwa bałtyckie i Polska ryczą najgłośniej ku wojnie z Rosją, nie zważając na ich pozycję na pierwszej linii frontu do spopielenia.

Każdego dnia machina wojenna Izraela przeżuwa więcej ciał dzieci w Gazie i wypluwa więcej kłamstw. Radujący się izraelscy Żydzi sadowią się na swych ufortyfikowanych wzgórzach aby świętować każdy atak rakietowy na mieszkania i szkoły w gęsto zaludnionej dzielnicy Shejaiya oblężonej Gazy. Grupa ortodoksyjnych i świeckich przedsiębiorców w Brooklynie organizuje wycieczki grupowe do odwiedzenia Świętych Miejsc za dnia i by czerpać przyjemność z pokazu pirotechnicznego w Gazie nocą - okulary do widzenia nocą, aby zobaczyć uciekające matki i palone dzieci dostępne są za niewielką dopłatą.

Senat USA ponownie jednogłośnie przegłosował poparcie dla najnowszej izraelskiej kampanii masowego mordu - żadna zbrodnia nie jest wystarczająco ohydna, aby wzburzyć skrupuły wśród przywódców Ameryki. Śpiewają według skryptu 52 Przewodniczących Głównych Amerykańskich Organizacji Żydowskich. Razem popierają Bestię Apokalipsy pożerającą ciała i kości Palestyny.

I, o Niebiosa! Syjoniści Francji wzięli górę nad "Prezydentem-Socjalistą" Hollande. Paryż zakazał wszelkich anty-izraelskich demonstracji, pomimo jednoznacznych doniesień o ludobójstwie. Demonstranci popierający opór Gazy są gazowani i atakowani przez policję. "Socjalista" Hollande wiernie służy żądaniom potężnych organizacji syjonistycznych depcząc republikańskie tradycje swego kraju i jego święte "Prawa Człowieka".

Młodzi protestujący w Paryżu bronili się przy pomocy barykad i kostki brukowej w najlepszych tradycjach Komuny Paryskiej machając flagami wolnej Palestyny. Ani jeden "czerwony sztandar" nie był widoczny w zasięgu wzroku: francuska "lewica" była schowana pod łóżkami lub na wakacjach.

Złowieszcze znaki widnieją również z dala od morderczych pól walki. Giełda rośnie, gdy gospodarka grzęźnie w stagnacji. Dzicy spekulanci powrócili w świetności pogłębiając różnicę między fikcyjną a realną gospodarką tuż przed potopem chaosu kolejnego nieuchronnego kolapsu gospodarczego.

W kiedyś wielkim przemysłowym Detroit, czysta woda jest odcinana dziesiątkom tysięcy biednych obywateli nie będących w stanie płacić za podstawowe usługi. W środku lata rodziny miejskie są zmuszone oddawać kał w korytarzach, zaułkach i opuszczonych fragmentach miasta. Bez wody toalety są zatkane, dzieci nie są myte.

Według naszych słynnych ekonomistów, gospodarka Detroit "odradza się... zyski rosną, to tylko ludzie cierpią ". Produktywność wzrosła dwukrotnie, spekulanci są zadowoleni; emerytury i płace są obniżone, ale Detroit Tigers [drużyna baseballowa - przyp. tłum.] są na pierwszym miejscu.

Szpitale publiczne wszędzie są zamykane. W Bronksie i Brooklynie pogotowia ratunkowe są przytłoczone. Chaos! Stażyści pracują 36 godzinne zmiany, a chorzy i ranni zdają się na medyków pozbawionych snu. Tymczasem, na Manhattanie, prywatne kliniki i praktyki lekarskie "boutique" dla elity rozkwitają.

Skandynawowie poparli zagarnięcie władzy w Kijowie przez puczystów. Szwedzki minister spraw zagranicznych Bildt ryczy nawołując do nowej Zimnej Wojny z Rosją. Duński emisariusz i przywódca NATO, Rasmussen, ślini się obleśnie na perspektywę bombardowania i niszczenia Syrii w powtórce ze "zwycięstwa" NATO nad Libią.

Niemieccy przywódcy popierają trwające izraelskie ludobójstwo w Gazie. Są komfortowo chronieni przed jakimikolwiek wyrzutami sumienia ich nostalgiczną przykrywką złożoną z winy zbrodni nazistowskich 70 lat temu.

Finansowani przez Arabię Saudyjską terroryści dżihadu w Iraku pokazali swoje "nieskończone miłosierdzie" przez... jedynie wypędzenie tysięcy chrześcijan ze starożytnego Mosulu. Prawie 2000 lat ciągłej obecności chrześcijańskiej było wystarczająco długie! Przynajmniej większość uciekła z głową nadal przyłączoną do szyi.

CHAOS WSZĘDZIE

Ponad sto tysięcy agentów Agencji Bezpieczeństwa Narodowego USA jest opłacane, aby szpiegować dwa miliony muzułmańskich obywateli i rezydentów w USA. Ale pomimo dziesiątków miliardów dolarów wydanych i dziesiątki milionów rozmów nagranych, islamskie organizacje charytatywne i filantropi są wrabiani podczas operacji "zakupów kontrolowanych" [przez służby].

Gdzie dokładnie bomby spadają nikt nie wie, ale ludzie uciekają. Miliony uciekają od chaosu.

Tylko, że nie ma dokąd! Francuzi najechali pół tuzina krajów afrykańskich, ale uchodźcom odmawiają schronienia we Francji. Tysiące umiera na pustyni lub tonie próbując przekroczyć Morze Śródziemne. Ci, którym się udaje, są uznawani za przestępców lub przenoszeni do gett i obozów.

Chaos panuje w Afryce, na Bliskim Wschodzie, w Ameryce Środkowej i Detroit. Cała granica USA z Meksykiem stała się zmilitaryzowanym centrum aresztowania, wielonarodowym obozem więziennym. Granica jest nie do poznania dla naszego pokolenia.

Chaos panuje na rynkach. Chaos ukrywany jako sankcje handlowe: wczoraj Iran, dzisiaj Rosja, jutro Chiny.

Waszyngton, uważaj! Twoi przeciwnicy znajdują wspólną płaszczyznę, handlując, zawierając umowy, budując obronę, ich więzi są coraz silniejsze.

Chaos panuje w Izraelu. Opętani wojenną obsesją Izraelczycy odkrywają, że Lud Wybrany Przez Boga również może krwawić i umierać, tracić kończyny i oczy w bocznych uliczkach Gazy, gdzie słabo uzbrojeni chłopcy i mężczyźni bronią swojej ziemi. Czy, gdy radość zmienia się w szyderstwo, wybiorą ponownie Bibi na premiera, ich aktualnego koszernego rzeźnika? Zamorscy bracia, pozyskiwacze funduszy, lobbyści i werbalni zabójcy z pluszowych foteli automatycznie przyjmą jakąś nową twarz, bez pytań, żalu lub (nie daj Boże!) samokrytyki - jeśli jest to "dobre dla Izraela i Żydów" to musi być właściwe!

Chaos panuje w Nowym Jorku. Orzeczenia sądowe popierają łupieżców i ich szakale fundusze domagające się tysiąc procent zwrotu z starych obligacji Argentyny. Gdy Argentyna odrzuca ten finansowy szantaż i ogłasza niewypłacalność, fale uderzeniowe płyną po światowych rynkach finansowych. Wierzyciele będą drżeć w niepewności: Obawy wzrosną przed nowym finansowym kolapsem. Czy wycisną kolejny bilion dolarów dofinansowania?

Ale gdzie są te pieniądze? Prasy drukarskie pracują dzień i noc. Istnieje tylko kilka łodzi ratunkowych... wystarczy dla bankierów i Wall Street, pozostałe 99% będzie musiało pływać lub karmić rekiny.

Skorumpowana prasa finansowa doradza teraz podżegaczom wojennym, który kraj zbombardować, a politykom, jak nakładać sankcje gospodarcze; już nie zapewniają rzetelnej informacji gospodarczej i nie doradzają inwestorom na rynkach. Ich edytorskie tyrady będą zachęcać inwestorów do zakupu królewskiej wielkości materacy do wypychania forsą, kiedy banki zaczną upadać.

Prezydent USA jest na skraju mentalnego załamania: jest kłamcą rozmiarów Munchausena [1] z tragicznym złożeniem paranoi politycznej, histerii wojennej i megalomanii. Popadł w kompletny amok, rycząc: "Ja prowadzę świat: przywództwo USA lub chaos". Coraz bardziej świat otrzymuje inny komunikat: "USA i chaos".

Wall Street go porzuca. Rosjanie go wykiwali. Chińscy biznesmeni robią teraz interesy wszędzie, gdzie kiedyś my byliśmy i powinniśmy być. Grają ze sprzyjającym szczęściem. Uparci Somalijczycy odmawiają poddania się Czarnemu Prezydentowi: odrzucają tego "Martina Luthera Kinga z dronami". Niemcy ssą kciuki w całkowitym odrętwieniu, gdy Amerykanie monitorują i rejestrują ich każdą rozmowę... dla ich własnego bezpieczeństwa! "Nasze korporacje są niewdzięcznikami po tym co dla nich zrobiliśmy", skamle pierwszy czarny prezydent. "Uciekają od naszych podatków, gdy my dotujemy ich działania!"

ROZWIĄZANIE KOŃCOWE: KONIEC CHAOSU

Jedynym rozwiązaniem jest brnięcie dalej: Chaos rodzi chaos. Prezydent dąży do rozszerzania swego "Przywództwa". Zadaje swoim bliskim doradcom bardzo trudne pytania: "Dlaczego nie możemy zbombardować Rosji, tak jak Izrael bombarduje Gazę? Dlaczego nie zbudujemy "Żelaznej Kopuły" [2] w Europie i nie zestrzelimy rosyjskich pocisków nuklearnych, podczas prowadzenia naszego ognia na Moskwę z naszych nowych baz na Ukrainie? Które kraje będzie ochraniać nasza "Żelazna Kopuła"? Jestem pewien, że ludzie w Europie Wschodniej i krajach bałtyckich chętnie dokonają najwyższego poświęcenia. W końcu to przecież ich liderzy byli na samym przodzie pieniactwa do wojny z Rosją. Ich nagroda, jądrowe pustkowie, będzie niewielką ceną za zapewnienie naszego sukcesu!"

Syjonistyczne lobby będzie nalegać, aby nasza "Żelazna Kopuła" ochroniła Izrael. Ale Saudyjczycy mogą próbować przekupić Rosjan, aby oszczędzili pola naftowe, gdy Moskwa wyceluje w amerykańskie bazy rakietowe w pobliżu Mekki. Nasi radioaktywni sojusznicy na Bliskim Wschodzie będą musieli się przeprowadzić do nowej Ziemi Świętej.

Czy Obama i jego doradcy wyobrażają sobie redukcję populacji azjatyckiej o miliard lub dwa? Czy planują kilkaset Hiroszim, ponieważ Chińczycy przekroczyli "czerwone linie" prezydenta? Gospodarka i handel w Chinach urosły zbyt szybko, rozszerzyły się za daleko, to jest zbyt konkurencyjne, zbyt kompetentne, odnoszące zbyt duże sukcesy w zdobywaniu udziałów w rynku i oni ignorują nasze ostrzeżenia oraz naszą niezrównaną potęgę militarną.

Większość Azji będzie wdychać nuklearny pył, miliony Hindusów i Indonezyjczyków zginie jako straty uboczne. Ci, którzy przetrwają, będą ucztować "napromieniowane ryby" ze świecącego morza.

POZA CHAOSEM: NOWA AMERYKAŃSKA DROGA

Ponieważ nasza "Żelazna Kopuła" nas zawiedzie, będziemy musieli powstać z toksycznych popiołów, wypełznąć z naszych bunkrów, marząc o Nowej Ameryce - wolnej od wojen i ubóstwa. Panowanie Chaosu będzie zakończone. Zapanuje "Spokój i Porządek" cmentarza.

Imperatorzy zostaną zapomniani.

I nigdy się nie dowiemy, kto zestrzelił ten nieszczęsny samolot malezyjski z 300 pasażerami i załogą. Stracimy rachubę tysięcy rodziców i dzieci palestyńskich zarżniętych w Strefie Gazy przez Lud Wybrany Izraela. Nie dowiemy się, jak potoczyły się sankcje wobec Rosji. To nie będzie miało znaczenia w erze post-nuklearnej, po Chaosie...

prof. James Petras

http://www.globalresearch.ca

Ostrzeliwanie i zabijanie cywili - hipokryzja Zachodu w obliczu zbrodni Izraela i Ukrainy

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 13 Jul 2014 17:13:00 +0000

Zachodni przywódcy często używają pretekstu "obrony cywili" do realizacji swoich agresywnych i nielegalnych interwencji wojskowych, takich jak bezpośrednio w Libii, Iraku, a pośrednio w Syrii poprzez wspieranie ekstremistów.

Od dawna wiadomo, że ten pretekst to nic więcej jak wymówka do przeprowadzenia zmiany reżimu na uległy Waszyngtonowi. Aktualna przemoc na Ukrainie i w Izraelu, gdzie rządy ukraiński i izraelski ostrzeliwują i zabijają cywili, podczas gdy Zachód patrzy przez palce, ilustruje hipokryzję i niemoralny charakter zachodnich rządów.

Popierany przez Zachód rząd w Kijowie, który został zainstalowany w wyniku nielegalnego przewrotu, nadal bombarduje własnych cywili z całkowitym lekceważeniem dla niewinnych ofiar śmiertelnych. W ostatnim ataku dokonanym przez rząd ukraiński, co najmniej cztery osoby zginęły, kiedy przedmieścia zajęte przez rebeliantów w ukraińskim mieście Doniecku zostały poważnie uszkodzone przez rakiety. Uderzenie spadło na bloki mieszkalne, podczas kontynuowanego przez noc bombardowania.

Ci, którzy bombardują własnych obywateli nadal działają bezprawnie i bezkarnie, dokonując zbrodni wojennych i bezlitosnych operacji karnych przeciwko własnym cywilom. Władze Kijowa nadal działają z całkowitym lekceważeniem dla każdego prawa w ogóle, zabijając kobiety i dzieci oraz przeprowadzając naloty na cywili, podczas gdy ci siedzący wygodnie w swoich pluszowych biurach po drugiej stronie Atlantyku nadal wspierają Kijów, nie wyrażając najmniejszego słowa sprzeciwu. Nawet po tym jak rzecznik Departamentu Stanu USA Jen Psaki oświadczyła, że Kijów ma prawo do przeprowadzenia nalotów na ludność cywilną, stosując logikę integralności terytorialnej i jedności narodowej, nie padło ani jedno słowo protestu. Czy teraz oficjalną polityką Stanów Zjednoczonych jest bombardowanie cywili? Czy też jest to w porządku tylko jeśli jest robione przez rząd zamachu stanu, zainstalowany przez USA?

W zeszłym tygodniu pro-rządowe wojsko otworzyło ogień artyleryjski na budynki mieszkalne w Ługańsku we Wschodniej Ukrainie. Co najmniej 80 osób, w tym 56 cywilów i 24 bojowników samoobrony, trafiło do szpitali w Ługańsku w wyniku bombardowań i ostrzału przez ukraińskie wojsko. Pomimo rażącego braku ochrony własnych cywili, Prezydent Ukrainy Poroszenko otrzymał pełne wsparcie od wiceprezydenta USA Joe Bidena, który poinformował Poroszenko o trwających wysiłkach dyplomatycznych USA, we współpracy z partnerami międzynarodowymi, mających na celu nałożenie na Rosję sankcji, jeśli nadal będzie dostarczać separatystom ciężkiej broni i sprzętu. Pomimo, że Biden był pierwszym do potępienia syryjskiego prezydenta Assada za rzekome "zarzynanie" własnych obywateli, nie potępił władz ukraińskich za popełnienie dokładnie tego samego przestępstwa.

Ostatecznie Stany Zjednoczone wspierają nielegalną juntę wojskową przeprowadzającą brutalną wojskową "karę" na całych populacjach, podczas próby "oczyszczenia" wschodniej część kraju.

Tymczasem Izrael kontynuuje brutalne i agresywne bombardowanie Gazy - ilość ofiar przekroczyła 160 po stronie palestyńskiej, izraelskich ofiar śmiertelnych nie odnotowano.

Palestyńskie ministerstwo zdrowia poinformowało o dwóch osobach zabitych w ostatnim ataku, kiedy Izrael uderzył w dom opieki dla osób niepełnosprawnych w Beit Lahiya. Ponadto izraelski samolot bojowy zrównał z ziemią dom szefa policji w Gazie al-Batsh Taysir i uszkodził pobliski meczet, podczas kończących się wieczornych modlitw, zabijając co najmniej 18 osób i raniąc 50. Stosowanie zbiorowej kary na palestyńskiej populacji zawsze było normą w okupowanych terytoriach Palestyny. Zasada domniemania niewinności do chwili udowodnienia winy odnosi się tylko do żydowskich mieszkańców Izraela i kolonizatorów na Zachodnim Brzegu.

Premier Izraela, Benjamin Netanjahu powiedział, że "żadna presja międzynarodowa nie powstrzyma nas przed uderzaniem z pełną siłą". Netanjahu nie musi martwić się jakąkolwiek presją pochodzącą z Waszyngtonu, ponieważ Stany Zjednoczone po raz kolejny wyraziły swoje pełne poparcie dla Izraela w zarżnięciu tak wielu Palestyńczyków ile uzna za konieczne. Rzecznik Białego Domu Josh Earnest powiedział: "Zdecydowanie potępiamy ciągły ogień rakietowy spadający na Izrael i intencjonalne celowanie w cywili przez organizacje terrorystyczne w Strefie Gazy." Rzecznik poparł także prawo Izraela do reagowania na ataki.

Niemoralne stanowisko Waszyngtonu jest jednak coraz bardziej izolowane. Navi Pillay, Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka oświadczyła, że kampania powietrzna Izraela w Strefie Gazy jest naruszeniem prawa międzynarodowego zakazującego uderzania w cywili. Navi Pillay powiedziała: "Otrzymaliśmy głęboko niepokojące doniesienia, że wiele ofiar cywilnych, w tym dzieci, powstało w wyniku ataków na domy. Sprawozdania te budzą poważne wątpliwości co do tego, czy izraelskie ataki są zgodne z międzynarodowym prawem humanitarnym i międzynarodowymi prawami człowieka."

Ponadto główne organizacje praw człowieka potępiły Izrael. Amnesty International wezwało ONZ do przeprowadzenia pilnego niezależnego międzynarodowego śledztwa w sprawie izraelskich nalotów w Strefie Gazy i pociągnięcia do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za zbrodnie wojenne. Amnesty International oświadczyło, że pomimo twierdzeń Izraela, że jego operacja "Obronny Brzeg", rozpoczęta 8 czerwca, bierze za cel bojowników Hamasu, większość z ponad stu Palestyńczyków zabitych w wyniku nalotów na Strefę Gazy to cywile, dodając, że co najmniej 24 dzieci i 16 kobiet było wśród ofiar. Amnesty International dodaje: "Dopóki władze izraelskie nie dostarczą konkretnych informacji, aby pokazać, jak dom jest używany do działań wojskowych, celowe atakowanie cywilnych domów stanowi zbrodnię wojenną, a także stanowi stosowanie zbiorowej odpowiedzialności wobec rodzin."

Ponadto, Bill Van Esveld, badacz spraw Izraela-Palestyny z ramienia Human Rights Watch, stwierdził także, że celowe ataki na ludność palestyńską może być uznane za zbrodnię wojenną i osoby odpowiadające za naruszenie prawa międzynarodowego muszą być pociągnięte do odpowiedzialności.

Pomimo nieustannego tryskania retoryką promowania praw człowieka i prawa międzynarodowego, zachodni przywódcy, pod ochroną parasola Waszyngtonu, całkowicie porzucili te zasady. Popierani przez Zachód zbrodniarze wojenni Izraela i rządu Ukrainy kontynuują łamanie prawa międzynarodowego i praw człowieka, doprowadzając do rozlewu krwi i zniszczenia. Podobnie jak wielokrotnie w przeszłości, Stany Zjednoczone mają krew na swoich rękach.

Alexander Clackson

http://www.globalresearch.ca/shelling-and-killing-civilians-western-hypocrisy-over-israel-and-ukraine

Wojna Stanów Zjednoczonych z Rosją już trwa

noreply@blogger.com (davidoski) — Fri, 04 Jul 2014 04:33:00 +0000

Jak prawdziwe jest przekonanie, że prezydent Obama zrujnował politykę zagraniczną USA i jak to właściwie działa? Głos Rosji przeprowadza rozmowę z Paulem Craig'iem Robertsem, byłym asystentem sekretarza skarbu USA, obecnie Prezesem Instytutu Ekonomii Politycznej.

GR (Głos Rosji): Media w USA wskazują na rosnące niezadowolenie z polityki zagranicznej prezydenta Obamy, zarówno wśród Republikanów jak i Demokratów. Przemawiając na konferencji Koalicji Wiara i Wolność w Waszyngtonie senator Ted Cruz powiedział: "Za granicą, widzimy upadek naszej polityki zagranicznej i każdy region na świecie jest coraz bardziej niebezpieczny." Według najnowszych badań opinii przeprowadzonych przez New York Times / CBS obserwuje się coraz większy brak wiary w prezydenta i jego przywództwo. 58 procent Amerykanów nie akceptuje sposobu prowadzenia polityki zagranicznej przez Obamę. Co sprawia, że Amerykanie są niezadowoleni?

Paul Craig Roberts: Cóż, myślę, że, być może, Amerykanie zaczynają pojmować wszystkie kłamstwa. Istnieją teraz inne źródła informacji, inne niż anglojęzyczne media zachodnie. I sposób przedstawiania spraw przez USA, na przykład, sytuacji na Ukrainie jest ewidentnym kłamstwem. To zajmuje trochę czasu, zanim ludzie połapią się w kłamstwach. Nie sądzę, że większość kiedykolwiek się połapie, ale wystarczająca ilość to zrobi.

A potem wielu Amerykanów, którzy są niezadowoleni będą niezadowoleni z krajowych powodów ekonomicznych. Chcieliby, aby środki zmarnowane na wojny, przeznaczone zostały na potrzeby krajowe, a nie użyte do finansowania więcej wojen. Na przykład, kryzys w Iraku wrócił i tak dużo mówi się o wysłaniu wojsk do krajów bałtyckich, do Europy Wschodniej, w celu ochrony przed "rosyjskim zagrożeniem."

Tak, to niepokoi ludzi, którzy nie mają żadnego wzrostu dochodów, którzy nie mogą znaleźć pracy, cierpią z powodu ciężkich zobowiązań finansowych spowodowanych pożyczeniem pieniędzy na opłacenie studiów, cięć zasiłków dla bezrobotnych, zagrożenia dla systemu opieki społecznej, zagrożenia publicznego systemu medycznego (który nie jest już praktycznie systemem, ale nadal niektórzy ludzie na nim polegają). Tak więc, większość Amerykanów, gdy widzą więcej problemów za granicą z udziałem kolejnych wojen, zrozumiała, że wojny oznaczają większe trudności ekonomiczne dla nich. USA jest w stanie wojny od 13 lat. To zmarnowane biliony dolarów i żadnego rezultatu. Tak więc, jest to prawdopodobnie główny powód, że ludzie są niezadowoleni, ponieważ cierpią tutaj ze względu na wojny, w które już nie wierzą.

GR: Ale jakie jest dokładnie uzasadnienie tych niekończących się wojen?

Paul Craig Roberts: Istnieje kilka powodów, które wzajemnie się uzupełniają. Jednym jest to, że ideologia neokonserwatywna uderzyła z pełną siłą wraz z upadkiem Związku Radzieckiego. Ta ideologia mówi, że historia wybrała Stany Zjednoczone, aby dominowały na całym świecie, że nie ma alternatywy dla amerykańskiego systemu politycznego i gospodarczego, i że ten wybór historii daje USA obowiązek sprawowania hegemonii nad całym światem.

Tak więc jest to bardzo silna ideologia, mocniejsza ideologia niż Stany Zjednoczone miały kiedykolwiek przedtem. I to zdarza się w czasie, gdy inne ideologie zniknęły. Ideologia komunistyczna zniknęła, marksistowskie ruchy rewolucyjne zniknęły. To pozostawia USA dominującym państwem na poziomie ideologicznym.

Innym powodem jest kompleks wojskowo-przemysłowy. Jest to niezwykle duża i potężna grupa interesu prywatnego z elementami rządowymi, takimi jak wszystkie agencje bezpieczeństwa - CIA, Homeland Security, FBI, Pentagon. I pochłania setki miliardów dolarów, prawdopodobnie blisko bilion dolarów rocznie.

I te pieniądze są bardzo ważne dla tej grupy interesu. Niektóre z pieniędzy podatników zawracają, wracają do Kongresu, do kandydatów na prezydenta, w postaci politycznych dotacji do kampanii wyborczych, zapewniając w ten sposób ich kolejne wybranie na urząd. Tak więc, jest to bardzo silna druga siła - materialny interes, który bardzo korzysta poprzez wojny i groźby wojny.

I trzecią bardzo silną grupą interesu jest izraelskie lobby. Większość neokonserwatystów to etniczni Żydzi. Wielu z nich to obywatele Izraela i USA. Prawie wszyscy z nich są ściśle związani z Izraelem. W ten sposób neokonserwatywna ideologia amerykańskiej hegemonii wpasowuje się bardzo dobrze w 13 lat wojny na Bliskim Wschodzie, bo te wojny służą celowi, jakim jest pozbycie się państw arabskich, które nie są posłuszne Stanom Zjednoczonym i Izraelowi i które mogłyby stanowić zagrożenie dla polityki izraelskiej ekspansji na Bliskim Wschodzie.

Tak więc, te trzy czynniki wspólnie, wszystkie wzajemnie się wspierają i pod wieloma względami stoją za tym te same osoby. Neokonserwatyści są izraelskim lobby. Urzędnicy w Pentagonie, w Departamencie Stanu, są również neokonserwatystami. Jest to bardzo silny trzy częściowy fundament, które trzyma się razem.

GR: Więc mówi pan, że polityka jest w dużej mierze określone przez izraelskiego lobby. Ale polityka USA na Bliskim Wschodzie faktycznie stwarza zagrożenie dla Izraela.

Paul Craig Roberts: Tak, to niezamierzona konsekwencja polityki. Niektórzy analitycy próbowali ostrzec neokonserwatystów, że granice na Bliskim Wschodzie są sztuczne, jak te w Afryce, które zostały sporządzone przez europejskich kolonistów, głównie Anglików i Francuzów.

Mamy więc kraje, w których jest szyicka większość i mniejszości sunnickie, a następnie kraje, w których istnieje odwrotna sytuacja, sunnicka większość i mniejszości szyickie. I to jest sytuacja podobna jak w przypadku granic afrykańskich, które zostały sporządzone obejmując w jednym kraju dwa zwalczające się plemiona, które tradycyjnie są wrogami. Tak więc, granice tych państw nie mają wiele sensu. Takie granice mogły być sporządzone tylko przez ignorantów z Zachodu.

Islamska konfrontacja różnych sekt była zapobieżona poprzez bardzo silnych władców świeckich, takich jak Saddam Husajn, który miał świecki rząd, oraz Assad w Syrii. To były świeckie, nie-islamskie rządy, które powstrzymywały konflikt. Więc, kiedy obalisz te rządy, uwolnisz konflikt.

Tak więc, to co widzimy, że dzieje się z tym, co oni nazywają ISIS lub ISIL jest reformowaniem granic. Części Syrii i Iraku stają się, jeśli islamistom się uda, nowym państwem. Nie wiemy, czy się ono utrzyma, czy też nie, ale widać, że istnieje tendencja do stworzenia bytu odrębnego od sztucznie stworzonego przez imperialistyczne mocarstwa kolonialne.

Jedną z przyczyn, dla których rozpad Iraku i Syrii nie był postrzegany jako zagrożenie dla Izraela, byli izraelscy i neokonserwatywni stratedzy, którzy rozumowali: - O, to jest dobre, jeśli rozbijemy te państwa i będą walczyć wewnętrznie, to nie będzie tam żadnego zorganizowanego rządu, który mógłby stanąć na drodze Izraela.

W miejscu Iraku, będą zwaśnione frakcje. W miejsce Syrii - walczące frakcje, tak jak dziś w Libii. A kraj, który nie ma centralnego rządu nie stanowi zagrożenia dla Izraela. I dlatego sprzyjamy niszczeniu bytów politycznych tych państw, bo to uwalnia nas od jakiejkolwiek opozycji zorganizowanego rządu dla kradzieży ziemi w Palestynie przez Izrael. Irak nie ma rządu, ma walczące frakcje konfliktu, jak w Libii i jak Waszyngton ustanawia teraz w Syrii.

Tak więc, jest to sposób, w jaki Izraelczycy i neokonserwatyści to widzą. Nie postrzegają zniszczenia świeckich państw muzułmańskich jako zagrożenie. Ci głupcy postrzegają to jako zniszczenie jednolitego państwa, które zmniejsza zdolność tego kraju do stanowienia jakiejkolwiek opozycji dla celów izraelskich i amerykańskich.

GR: Ale w tym przypadku, czyż instytucje rządowe i pozarządowe nie zostaną zastąpione przez organizacje polityczne i paramilitarne, które obecnie określamy jako ekstremistyczne i z którymi mamy do czynienia obecnie? Czyż podmioty te nie stanowią większego zagrożenia, niż poszczególne rządy? A może ci ludzie wierzą, że będą w stanie je kontrolować w jakiś sposób?

Paul Craig Roberts: Nie, nie sądzę, że oni myślą, że mogą je kontrolować. I tak, one stanowią zagrożenie, ponieważ nie są świeckie. To, co powiedziałem. Niektórzy z nas ostrzegali, że taki będzie wynik. Ale zostaliśmy zignorowani, a przede wszystkim zignorowani, ponieważ Izraelczycy i neokonserwatyści uznają rozbicie tych krajów za mniej groźne.

GR: Kiedy opisał pan ideologię neokonserwatystów jako globalną misję, czy nie wydaje się ona uderzająco podobna do czegoś w rodzaju ideologii marksistowskiej, ideologii komunistycznej?

Paul Craig Roberts: Tak, to jest dokładnie to samo. Stany Zjednoczone są krajem wybranym przez historię. W marksizmie historia wybiera proletariat. W ideologii neokonserwatystów historia wybrała Waszyngton.

GR: Czy to oznacza, że być może te dwie ideologie mogą mieć wspólne korzenie?

Paul Craig Roberts: Nie, nie sądzę, że mają wspólne korzenie, ale ich wpływ na świat jest taki sam, ponieważ daje krajowi, który wyraża tę ideologię impuls do najeżdżania innych krajów i zaprowadzania tam własnych porządków, ponieważ widzi siebie jako jedyny słuszny system. I w tym sensie, marksistowska i neokonserwatywna ideologia są takie same, ale korzenie są zupełnie inne.

I myślę, że cała koncepcja świata jednobiegunowego, amerykańskiego jedynego supermocarstwa, bardzo dobrze służy interesom finansowym. Pozostawiłem je poza opisanym wcześniej trzyczęściowym fundamentem, ale w pewien sposób jest to czwarta część, ze względu na amerykańską hegemonię finansową, które teraz istnieje. Ta hegemonia finansowa jest powodem, dla którego Waszyngton może nakładać sankcje na inne kraje.

Jeśli twoja waluta nie jest walutą światową i nie jesteś operatorem światowego systemu płatności, nie możesz nałożyć sankcji. Tak więc, prawo do nakładania sankcji jest również prawem twoich instytucji finansowych do dominowania nad instytucjami innych krajów. Zatem ta ideologia, o której mówię również odwołuje się do Wall Street, do dużych banków, ponieważ zapewnia również ich hegemonię.

GR: Ale w tym wypadku, zaczynam się zastanawiać - czy to zamierzona konsekwencja lub, być może, niezamierzona. Ponownie, że wszystko, co robi USA w ciągu ostatnich dziesięciu lat lub nawet więcej wzmacnia Chiny, które USA wydają się identyfikować jako podstawowego przeciwnika. Teraz wspomniał pan system finansowy. Chińczycy zaczynają mówić o wprowadzeniu ich waluty na rynek światowy jako nowej waluty rezerwowej. I to w dużej mierze dzięki tym wszystkim kryzysom, które zostały wywołane przez USA.

Paul Craig Roberts: Tym co Stany Zjednoczone zrobiły, a co dało Chinom rozwój gospodarczy, było przeniesienie miejsc pracy w sektorze produkcyjnym. Amerykański przemysł i produkcja została przeniesiona za ocean przez kapitalistów pod presją Wall Street, w celu obniżenia kosztów pracy, w celu osiągnięcia wyższych zysków dla akcjonariuszy, na Wall Street i dla menedżerów, poprzez premie. To była bardzo krótkowzroczna polityka z punktu widzenia interesów narodowych, ale to było w interesie Wall Street oraz w interesie poszczególnych dyrektorów korporacji.

Gdy tylko Chiny miały na swoim terenie amerykańską technologię i know-how firm amerykańskich, stały się wolne od amerykańskiej dominacji gospodarczej. A teraz, w rzeczywistości, Chiny mają dużo potężniejszą gospodarkę od USA, niezaprzeczalnie w zakresie produkcji.

Innym czynnikiem, który przyczynił się do osłabienia amerykańskiego systemu gospodarczego było pojawienie się szybkiego Internetu, ponieważ teraz możliwe jest wykonywanie profesjonalnych prac serwisowych, takich jak inżynieria, inżynieria oprogramowania, komputerów, wszelkiego rodzaju techniki, każdego rodzaju praca, która nie musi być wykonana na miejscu, prace te mogą być wykonane w dowolnym miejscu na świecie i przesłane przez szybkie łącze internetowe.

Dało to krajom takim jak Indie i Chiny możliwość zatrudnienia swoich ludzi do pracy, która dotąd była wykonywana przez absolwentów amerykańskich uczelni. Ponownie, jest to oszczędność kosztów dla przedsiębiorstw, Wall Street to lubi, bo zwiększa zyski.

To są czynniki, z których pochodzi wzrost Chin. To był niezamierzony skutek globalizacji. Ponownie, niektórzy z nas ostrzegali, ja ostrzegałem, ostrzegałem przez dziesięć czy piętnaście lat, ale oni nie słuchają. Mówią: - Och, to tylko wolny handel, będziemy mieć korzyści. Wyraźnie byli w błędzie, to nie jest wolny handel, a my nie skorzystaliśmy.

GR: Ale w tym sensie, czy to oznacza, że, być może, gdy mówimy o interesach wielkich korporacji vs. interesy narodowe, interesy narodowe coraz bardziej tracą względem korporacyjnych?

Paul Craig Roberts: W prawdziwym tego słowa znaczeniu, nie ma już amerykańskiego interesu narodowego. Istnieje interes tych potężnych grup interesu. I mieliśmy te ostatnie badania naukowców, którzy odkryli, że amerykańska opinia publiczna nie ma w ogóle wpływu na decyzje rządu i decyzje dotyczące polityki. Wnioski płynące z ostatnich badań, które objęły tysiące decyzji rządu, były takie, że Amerykanie mają zerowy wkład w tworzenie polityki.

Tak więc, w kategoriach robienia czegokolwiek dla dobra ludzi lub interesów narodowych - nic nie jest robione. To czego się dokonuje, dokonuje się dla korzyści około 6 potężnych grup interesu. Mówiłem dotąd o czterech, które myślę, że są najpotężniejszymi w zakresie polityki zagranicznej, w związku z pytaniem, które zadałeś.

Zatem, w tym sensie, Stany Zjednoczone czynią siebie podatnymi na zagrożenia na wiele sposobów. Na przykład, spójrzmy na politykę gospodarczą. Od lat, w celu wspierania kilku dużych banków, Rezerwa Federalna tworzy biliony dolarów, nowych dolarów.

Ta kreacja dolarów dewaluuje istniejące dolary, które są posiadane przez ludzi na całym świecie. Spoglądają i mówią - ile moje aktywa dolarowe będą warte, kiedy Rezerwa Federalna tworzy tak wiele nowych dolarów co roku?

Tak więc, to spowodowało myśli o opuszczeniu dolara jako systemu rezerw na świecie. Gdy zagrożenie dla realnej wartości instrumentów finansowych denominowanych w dolarach przychodzi wraz z cierpieniami spowodowanymi zastraszaniem finansowym przez Waszyngton krajów suwerennych, pęd rośnie do znalezienia innego mechanizmu niż dolar jako sposobu rozliczania transakcji międzynarodowych.

I oczywiście, Chińczycy twierdzą, że nadszedł czas, aby zdeamerykanizować świat. A Rosjanie niedawno powiedzieli, że musimy zde-dolaryzować system płatności. I w ten sposób mamy umowę pomiędzy Rosją i Chinami dotyczącą dużego kontraktu energetycznego, który będzie rozliczany poza systemem płatności dolara.

Widzimy BRICS, pięć krajów - Indie, Chiny, Rosja, Brazylia i RPA - mówiące o rozliczaniu ich nierównowagi handlowej w swoich walutach. I nawet mówią o utworzeniu banku między sobą, na wzór MFW czy Banku Światowego.

Tak więc, są to zmiany, które pochodzą z niewłaściwego użycia amerykańskiego dolara jako światowej waluty rezerwowej. Waszyngton wykorzystuje dolara do zastraszania, do sankcji, używa go, aby dać swoim instytucjom finansowym hegemonię nad innymi. A z biegiem czasu wszystko to tworzy niechęć i obawy. A następnie, kiedy dodać do tego wszystkiego, wszystkie nowe dolary, które Rezerwa Federalna wytworzyła od 2008 roku, tworzy się prawdziwe finansowe zagrożenie. Sądzę więc, że w tym sensie, Stany Zjednoczone osłabiły swoją pozycję.

GR: Ale jak daleko myślisz USA mogą być przygotowane, aby przejść do obrony dolara? A może te grupy interesu nie są dłużej zainteresowane, aby chronić konkretną walutę. Być może już podjęły jakieś środki przygotowawcze.

Paul Craig Roberts: Z punktu widzenia władzy Waszyngtonu, utrata roli światowej waluty byłaby katastrofalna, bo to jest główną podstawą władzy Waszyngtonu. Dlatego Waszyngton posiada hegemonię finansową, dlatego Waszyngton może nakładać sankcje na suwerenne kraje. Tak więc, jeśli Waszyngton straci tę rolę, jeśli dolar przestanie być walutą rezerwową świata, zobaczymy znaczne zmniejszenie władzy Waszyngtonu.

Wszystkie grupy interesu, które korzystają z władzy Waszyngtonu stwierdziłyby, że jest to niekorzystne. Oczywiście, większość z tych korporacji ma teraz charakter globalny lub transnarodowy. A mają konta bankowe w wielu krajach.

GR: Ale nadal, jak daleko jest Waszyngton gotów iść? Czy może pozwolić sobie na kolejną wojnę? Gdy Saddam Husajn próbował rzucić wyzwanie dolarowi amerykańskiemu w 2000 roku, musiał zapłacić cenę. A wszyscy wiemy, jaką cenę za to zapłacił. Teraz, gdy Chiny, Rosja i inne państwa zaczynają rozważać ten sam pomysł, jakiego rodzaju ryzyka są uruchomione?

Paul Craig Roberts: Ryzykują. Wiemy już, że USA ogłosiły zwrot na Azję, relokację 60% amerykańskiej marynarki wojennej na Morzu Południowochińskim, aby kontrolować przepływ zasobów, od których Chiny zależą. USA zakontraktowały zbudowanie szeregu nowych baz lotniczych i morskich biegnących od Filipin do Wietnamu w celu zablokowania Chin.

Byliśmy świadkami w tym stuleciu wycofania się USA z traktatu ABM z Rosją. Byliśmy świadkami skonstruowania przez USA systemu ABM (antyrakietowego) i zaczęcia rozmieszczania go na granicach Rosji. Celem ABM jest zneutralizowanie odstraszania strategicznego kraju.

Widzieliśmy jak USA zmieniły doktrynę wojenną, broń nuklearna może być teraz wykorzystana nie tylko w odwecie na atak. Jest ona teraz siłą uprzedzającego pierwszego uderzenia. To jest wyraźnie skierowane przeciwko Rosji. Kryzys na Ukrainie jest skierowany przeciwko Rosji. Tak, wojna już się rozpoczęła, jest w toku. Tym właśnie są wydarzenia na Ukrainie. To jest wojna przeciwko Rosji.

I wojna z Chinami jest w przygotowaniu. USA staje po stronie każdego kraju, który wdaje się w spór z Chinami, nawet o małe rzeczy, które nie mają nic wspólnego z USA.

USA otacza oba kraje bazami wojskowymi. USA chce umieścić Gruzję, miejsce narodzin Józefa Stalina, która była częścią Rosji od dwóch lub trzech stuleci, chcą umieścić ją w NATO. Mają zamiar włączyć Ukrainę do NATO.

Waszyngton złamał wszystkie umowy, które Reagan i Gorbaczow mieli, aby nie przesuwać NATO do Europy Wschodniej. NATO jest obecnie w krajach bałtyckich. Jest w całej Europie Wschodniej. Byli członkowie Układu Warszawskiego są teraz członkami NATO.

Tak więc wojna już trwa, to oczywiste. USA przygotowuje się od lat. I Rosjanie muszą być tego świadomi. Jeśli nie są, są w bardzo poważnych tarapatach.

GR: Czy USA stać na to?

Paul Craig Roberts: Oczywiście! Pewnie! Waluta rezerwowa może opłacić rachunki przez drukowanie pieniędzy. I to jest to, co robi Waszyngton. Waszyngton drukuje pieniądze.

GR: Ale jak pan powiedział, stwarza to wiele zagrożeń.

Paul Craig Roberts: Do czasu utraty roli waluty rezerwowej, nie ma limitu. Ostatnio czytałem, że jeden z doradców Putina powiedział, że Rosja musi stworzyć pewnego rodzaju sojusz z innymi państwami i zniszczyć dolara jako walutę rezerwową świata, że jest to jedyny sposób, aby zatrzymać agresję wojskową Waszyngtonu. Oczywiście ma on całkowitą rację. Ale pytanie brzmi - czy Rosjanie mogą zorganizować coś wystarczająco szybko, aby odnieść sukces - bo Europa jest państwem marionetkowym Ameryki. Rządy europejskie nie są niezależne. One nie są bardziej niezależne niż Węgry i Czechosłowacja i Polska względem Związku Radzieckiego. I Japonia to marionetkowe państwo, nie jest niepodległym krajem.

Tak więc, jeśli masz euro wspierające dolara i masz jena wspierającego dolara, to masz dość silną pozycję. Tak więc będzie trudno Rosji i Chinom, czy komukolwiek zainteresowanemu, dokonać czegokolwiek szybko.

A jednak widzimy - zobacz, co się stało w Ukrainie. Rosja była skoncentrowana na igrzyskach olimpijskich i USA ukradły Ukrainę. Rosja nie zwracała uwagi, w jakiś sposób Olimpiada w Soczi była ważniejsza. Więc, co się stało? Waszyngton sięgnął i ukradł Ukrainę. Teraz jest to ogromny problem dla rządu rosyjskiego, dla Putina, dla jego przywództwa.

Putin zwrócił się do Dymy Państwowej Rosji, aby unieważnić pozwolenie na użycie wojsk rosyjskich na Ukrainie. Tak więc działa on w bardzo powściągliwy sposób. Stara się unikać konfliktów. Pewnie zdaje sobie sprawę, że konflikt będzie znacznie bardziej niebezpieczny dla wszystkich niż neokonserwatystom w Waszyngtonie się wydaje.

Ale pytanie jest - czy Putin będzie w stanie uniknąć konfliktu? Co Waszyngton będzie myśleć? Czy będą myśleć - och, to jest bardzo rozsądny człowiek, możemy zawrzeć umowę. Lub będą myśleć - zobacz, jest przerażony, Rosja jest słaba, napierajmy do przodu.

GR: To ciekawe! Pamiętam, że George W. Bush w wywiadzie dla Wall Street Journal pod koniec jego drugiej kadencji powiedział coś na temat Putina, co było dość zaskakujące, aby usłyszeć od niego. Powiedział, że Putin nigdy nie zawiódł go w jakiejkolwiek ze swoich obietnic. Tak więc ocena była raczej pozytywna niż negatywna.

Paul Craig Roberts: Myślę, że to prawda. Ale widzisz, propaganda Waszyngtonu nie ma nic wspólnego z faktami. Nie ma drugiej takiej propagandy jak propaganda Waszyngtonu. Waszyngton może kontrolować wyjaśnienie czegokolwiek. Putin nie może. Amerykanie wierzą, że wszystkie kłopoty na Ukrainie zostały spowodowana przez Putina, że najechał, że zaanektował, że on stoi za wszystkimi kłopotami w południowo-wschodniej Ukrainie, że to wszystko wina Rosji, i że Rosja jest zagrożeniem, a my musimy zbroić się przeciwko "zagrożeniu rosyjskiemu". Waszyngton odtwarza Zimną Wojnę, jaką miał ze Związkiem Radzieckim.

Jest to bardzo zyskowny sposób na dostarczenie kompleksowi wojskowo-przemysłowemu USA pieniędzy podatników. I w pewnym sensie jest to bezpieczniejsze niż wojny, ponieważ wojna w Afganistanie nie poszła dobrze, wojna w Iraku nie poszła dobrze. Ale jeśli możesz mieć Zimną Wojnę i w rzeczywistości nie walczyć, możesz kontynuować ją i prowadzić przez lata, podobnie jak Zimną Wojnę ze Związkiem Radzieckim. A Zimna Wojna zbudowała kompleks wojskowo-przemysłowy w USA.

Tak więc, jest to co najmniej zapasowe wsparcie dla kompleksu wojskowo-przemysłowego Waszyngtonu. Nie jestem pewien, czy możemy liczyć na Waszyngton, że będzie miał dostatecznie dużo rozsądku, aby nie popchnąć przejęcia Ukrainy przez Waszyngton za daleko i przeobrazić je w gorącą wojnę. Wydaje się niedorzeczne myśleć, że Waszyngton będzie w gorącej wojnie z Chinami i Rosją. Są to dwa potężne duże kraje. Mają broń nuklearną.

Ale wiele niedorzecznych rzeczy się wydarzyło. A rządy często poddają się wpływowi swojej własnej propagandy. A wyraźnie ktoś w Waszyngtonie uważa, że wojna atomowa może być wygrana, bo w przeciwnym razie, dlaczego mieliby zmienić doktrynę wojenną tak, że broń jądrowa przestaje być siłą odwetową i staje się bronią pierwszego uderzenia? Dlaczego mieliby budować antybalistyczne rakiety i umieszczać je na granicy Rosji i na statkach na Morzu Czarnym i Morzu Południowochińskim?

Oczywiste jest, że niektórzy ludzie w Waszyngtonie uważają, że USA mogą wygrać wojnę nuklearną. Kilka lat temu opublikowany został artykuł w czasopiśmie "Foreign Affairs", który jest głównym organem prasowym Rady Stosunków Zagranicznych (CFR) - wpływowego zbioru strategicznych analityków i byłych urzędników państwowych. I artykuł stwierdzał, że Stany Zjednoczone tak daleko wyprzedzają Rosję w kwestii broni jądrowej, że możemy bardzo łatwo zaatakować Rosję i nie doświadczyć odwetu. Tak więc istnieją ludzie, którzy myślą w ten sposób.

GR: Ale taki eksperyment może kosztować nas planetę.

Paul Craig Roberts: Dokładnie tak! Ale spójrz na I Wojnę Światową. Spójrz ile imperiów ona kosztowała. Kosztowała cara - Rosję i jego imperium. Kosztowała Austro-Węgry, zniszczyła je. Zniszczyła niemiecką rodzinę panującą. Wojna pozostawiła Wielką Brytanię zależną od wsparcia finansowego Stanów Zjednoczonych.

GR: Tak, to prawda. Ale nie było broni jądrowej w tym czasie.

Paul Craig Roberts: Istnieje duża propaganda, że rzeczywiście można użyć broni nuklearnej. Staram się zwalczać to. Miałem niedawno na mojej stronie artykuły różnych naukowców, podkreślających, że nikt nie wygrywa w takiej wojnie.

GR: Jestem absolutnie zaskoczony tym, jak Departament Stanu tworzy swoją propagandę, nie ma w niej prawdziwej argumentacji w ogóle. Dlaczego? Czy dlatego, że nie dbają już o to, by wyglądać wiarygodnie?

Paul Craig Roberts: To po prostu władza. Amerykańska polityka zagraniczna, jak działa? Jest zawsze oparta na przymusie lub groźbach, łapówkach. Jeśli łapówka nie działa, używasz gróźb. Jednym z głównych celów szpiegostwa NSA na świecie jest bycie w stanie szantażować wszystkich przywódców rządowych. I robią to bardzo skutecznie. Każdy ma coś, czego nie chce upubliczniać. Tak więc używają łapówek, worków pełnych pieniędzy. Przede wszystkim Waszyngton kupuje zagranicznych przywódców. Jeśli istnieje jakikolwiek sprzeciw, obalają ich, jak Saddama Husajna, Kaddafiego. Było kilku w Ameryce Południowej, których po prostu zamordowali, ponieważ nie chcieli słuchać. Tak więc, polityka zagraniczna USA jest polityką oparta na sile. Nie jest oparta na dyplomacji i perswazji. Jest oparta na brutalnej sile.

Co mówi ludziom Departament Stanu? - Rób to, co mówimy albo zbombardujemy cię do epoki kamienia łupanego. Pamiętasz? Powiedzieli tak do pakistańskiego lidera. Rób to, co mówimy. Teraz!

Tak więc, jeśli masz tego typu postawę, to nie ma znaczenia, czy powiesz prawdę, czy kłamiesz, bo jesteś władcą, jesteś jedynym, jesteś Cezarem. I to, co mówisz przechodzi, czy to prawda czy fałsz. Tak więc, to nie jest ważne, czy to prawda, bo nie działają na szczeblu dyplomatycznym.

To jest coś, co Putin i Ławrow - minister spraw zagranicznych - zdają się nie rozumieć. Myślą, że mogą wypracować coś z Waszyngtonem, jeśli rząd rosyjski będzie na tyle rozsądny i pokaże wystarczająco dużo dobrej woli.

To rosyjskie złudzenie. Waszyngton nie ma dobrej woli.

GR: Czy są jakieś niezamierzone konsekwencje tej strategii, tak, jak je pan widzi?

Paul Craig Roberts: Tylko jeśli ludzie załapią w końcu i zobaczą w pewnym momencie rzeczywistość - i to jest to, na czym polega Putin. W pewnym momencie, co dzieje się w Niemczech i we Francji? Czy zdadzą sobie sprawę i powiedzą - hej, patrzcie, Amerykanie wpędzają nas w chaos. Co zyskujemy z amerykańskiej hegemonii nad światem? W jaki sposób możemy skorzystać na konflikcie z Rosją lub Chinami? Zatrzymajmy się w tym. Wycofajmy się.

Jeśli jakiś kraj wystąpiłby z NATO lub z Unii Europejskiej, wtedy przykrywka zbrodni wojennych Waszyngtonu dokonanych przez "koalicję chętnych" rozpadłaby się. Waszyngton w rzeczywistości powiedział w Kongresie, że jeśli Biały Dom ma poparcie NATO, prezydent nie potrzebuje zgody Kongresu, aby pójść na wojnę. Stary cytat - "władza absolutna korumpuje absolutnie" jest przypisany Lordowi Acton. Jest bezpiecznie stwierdzić, że Waszyngton został skorumpowany przez władzę.

Myślę, że jednym niezamierzonym skutkiem brutalnego użycia siły przez Waszyngton jest to, że powoduje, że kraje NATO zdają sobie sprawę, że są pchane w kierunku konfliktu przez rząd, który jest w istocie obłąkany i podejmuje niewiarygodne ryzyko dotyczące życia każdego człowieka i naszej planety.

Więc, być może, zdanie sobie sprawę przez innych z zagrożenia jakie Waszyngton stanowi dla życia jest tym, na co Putin ma nadzieję. On ma nadzieję, że im bardziej Rosja jest rozsądna i nie prowokująca, tym większa szansa, że rząd niemiecki i rząd francuski zda sobie sprawę, że agenda Waszyngtonu nie służy ludzkości, i że Europa będzie musiała podjąć pewne kroki, aby wydobyć siebie i swoje kraje i ich obywateli spod kontroli Waszyngtonu, w którym to przypadku amerykańskie imperium rozpadnie się.

Tak więc, myślę, że to jest to, na co Putin liczy. On nie jest głupi, na pewno nie, i zdaje sobie sprawę z zagrożenia wojną, widzi je. Zatem to prawdopodobnie dlatego zwrócił się do rosyjskiej Dumy, aby unieważniła pozwolenie na użycie sił rosyjskich na Ukrainie. Stara się pokazać Niemcom, Francuzom - słuchajcie, to nie ja, to nie my.

Mam nadzieję, że mu się uda. Przyszłość świata naprawdę zależy od tego, czy dyplomacja Putina może przeważyć nad użyciem siły przez Waszyngton.

http://www.globalresearch.ca/the-us-war-against-russia-is-already-underway/5389354

New World Order - ostateczna rozgrywka rozpoczęła się

noreply@blogger.com (davidoski) — Sat, 18 Jan 2014 06:00:00 +0000

NATURA WŁADZY WE WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE

SYSTEM BANKU CENTRALNEGO

Przypuszczalnie najważniejszą rzeczą, jaką należy wiedzieć o władzy w dzisiejszym świecie jest to, że większość państw nie ma kontroli nad własnymi walutami. Zamiast tego prywatne, nastawione na zyski banki centralne - takie jak Bank Rezerw Federalnych w USA - tworzą pieniądze z niczego, a następnie z doliczonymi odsetkami pożyczają je rządom państw. Jest to niebywale opłacalne oszustwo, ale to nie jest jeszcze najgorsze w tym wszystkim.

Banki centralne nie tylko mają prawo do tworzenia pieniędzy z niczego, ale również mają prawo ustalania stóp procentowych, decydując ile kredytu jest emitowane i ile pieniędzy jest wprowadzane do obrotu. Dzięki tej władzy banki centralne mogą - i robią to - dokonywać cykli wzrostów i kryzysów gospodarczych, umożliwiając super-bogatym właścicielom banków osiągać zyski z inwestycji w okresie boomu i wykupywać aktywa po zaniżonych cenach podczas kryzysów. I to nadal jeszcze nie jest cała historia.

Najbardziej opłacalnym ze wszystkich działań banku centralnego jest finansowanie wielkich wojen, w szczególności dwóch Wojen Światowych. Gdy kraje są zaangażowane w działania wojenne, kiedy wchodzi w grę samo ich przetrwanie, rządy wykorzystują do granic możliwości swoje zasoby. Walka, aby uzyskać więcej finansowania staje się równie ważna, jak rywalizacja na polu bitwy. Lichwiarze uwielbiają zdesperowanych kredytobiorców i ogromne fortuny zostały zbite przez udzielanie kredytu obu stronom konfliktów: im dłużej trwa wojna, tym więcej zysków dla bankierów centralnych.

SCENTRALIZOWANE BOGACTWO PROWADZI DO SCENTRALIZOWANEJ WŁADZY

"Niektórzy z najpotężniejszych ludzi w Stanach Zjednoczonych czegoś się boją. Wiedzą oni, że jest gdzieś władza tak zorganizowana, tak subtelna, tak czujna, tak powiązana, tak kompletna, tak wszechobecna, że lepiej mówić szeptem, kiedy się ją potępia" - Woodrow Wilson

Nasze systemy polityczne, oparte na partiach konkurujących, by zostać wybranymi, są z natury podatne na korupcję. Podobnie jak walka o finansowanie jest ważna w kampaniach wojskowych, tak samo ważne jest to w kampaniach politycznych. Zamożni darczyńcy są w stanie uzyskać specjalne traktowanie, jeśli chodzi o ustawodawstwo i regulacje, które wpływa na ich interesy. Ten rodzaj korupcji jest jednak tylko wierzchołkiem góry lodowej.

Bardziej efektywnym sposobem, w który bogactwo przekłada się na władzę, polega na wprowadzaniu agentów - osób lojalnych wobec bogatych sponsorów - na pozycje wpływów i władzy. Na przykład, kiedy Rothschildowie i Rockefellerowie połączyli siły, aby ustanowić Rezerwę Federalną, zrekrutowali nieznanego profesora, Woodrowa Wilsona, obiecali mu uczynić go prezydentem i zabezpieczyli sobie jego obietnicę wywdzięki tym, że podpisze ustawę ustanawiającą Rezerwę Federalną, gdy nadejdzie na to czas. Z ich wpływem na szefów partii politycznych, ich kontrolą gazet i nieograniczonym finansowaniem, byli w stanie doprowadzić do wyboru Wilsona na prezydenta. Być może później żałował targu z diabłem, jak sugeruje powyższy cytat.

Bardziej nowoczesnym przykładem jest Obama, długoletni protegowany Henry'go Kissingera, kluczowego agenta Rockefellerów. Podobnie jak Wilson, Obama wyskoczył nagle z politycznego niebytu, został wystrzelony do prezydentury i udowodnił swoją lojalność na stanowisku. W przypadku Obamy, polegało to na szybkim przekształceniu Białego Domu w siedlisko agentury bankierów centralnych z Wall Street - Timothy Geithnera i jego kolesi. Oni robią politykę, Obama robi przemowy.

Tego rodzaju stan rzeczy trwa już od wieków, najpierw w Europie, a później w Stanach Zjednoczonych. To, co zaczęło się od umieszczenia kilku kluczowych agentów w odpowiednich miejscach, ewoluowało w czasie. To co mamy obecnie to międzynarodowa sieć kontroli, z kluczowymi agentami umieszczonymi w partiach politycznych, rządach i ich agencjach, mediach, zarządach spółek, służbach wywiadowczych i wojskowych. W centrum sieci są dynastie rodzin kontrolujących banki centralne - Bogowie Pieniądza, którzy pozostają głównie za kulisami, pociągając stamtąd za sznurki realnej władzy.

TECHNIKA TRANSFORMACJI

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym, co byś robił, gdybyś był bogaty i miał władzę? Dla niektórych odpowiedzią byłoby życie bez konieczności pracowania, natomiast myśli wielu skierowałyby się w kierunku zmiany świata - uczynienia świata "lepszym".

Bogowie Pieniądza posiadają bogactwo i władzę. W wielkich ilościach. Od pokoleń. I w przeciwieństwie do ciebie i mnie, mogą zrobić znacznie więcej niż tylko pomarzyć na jawie. Zajęcie w które są zaangażowani od ostatnich kilku stuleci nie polega jedynie na gromadzeniu większego bogactwa, polega ono raczej na przekształcaniu świata we własne prywatne lenno. Osiągają to za pomocą serii projektów przekształceniowych na skalę globalną. To co nazywane jest "Nowym Porządkiem Świata" jest po prostu ostatnim z serii tych projektów.

PROJEKT WIELKIEJ AMERYKI

Kiedy kolonie amerykańskie osiągnęły niepodległość od Wielkiej Brytanii, powstał nowy naród, który miał wyraźny potencjał stania się prawdziwą wielką światową potęgą. Ogromny kontynent, większy od całej Europy, z ogromnymi zasobami był dostępny do przejęcia i wykorzystania. Jeśli Rothschildom udałoby się uzyskać kontrolę nad Ameryką, mogli użyć jej jako bazy operacyjnej do konsolidacji władzy w skali globalnej.

BUDOWA PRZEMYSŁOWEGO GIGANTA

Przez lata 1800-1900 Stany Zjednoczone urosły, by stać się wielką potęgą przemysłową. Kojarzy nam się ten wzrost potęgi z nazwiskami takimi jak Carnegie, Mellon, JP Morgan i Rockefeller, którzy stali się znani jako "wyzyskiwacze" ("robber barons"). Jednak to pieniądze Rothschilda i powiązane z Rothschildem banki odegrały główną rolę w finansowaniu tego projektu uprzemysłowienia. Rothschildowie starannie przygotowali swoją przyszłą bazę operacyjną. JD Rockefeller był największym z wyzyskiwaczy i był w stanie dołączyć do panteonu Bogów Pieniądza na mniej więcej równej stopie z Rothschildami.

ZAMACH STANU REZERWY FEDERALNEJ

Po osiągnięciu przez Stany Zjednoczone pozycji wielkiej potęgi przemysłowej, następnym krokiem dla Bogów Pieniądza było objęcie zdecydowanej kontroli nad tym gigantem, którego pomogli stworzyć. Zostało to osiągnięte, z typowymi zakulisowymi machinacjami, poprzez utworzenie Rezerwy Federalnej w 1913 roku.

PROJEKT I WOJNY ŚWIATOWEJ

Następnym krokiem było rozegranie europejskich potęg przeciwko sobie. Przy wsparciu Rothschildów, tajna kabała brytyjskich elit zaplanowała i zorganizowała "Wielką Wojnę" z Niemcami, których przemysłowa i finansowa potęga zaczynała dławić potęgę Imperium Brytyjskiego¹. Intencją kabały było zachowanie brytyjskiej supremacji. Władcy Pieniądza rozgrywali jednak znacznie głębszą grę. Niemcy przegrali wojnę, ale to Stany Zjednoczone, a nie Wielka Brytania, stały się głównym beneficjentem tej porażki.

Podczas gdy europejskie mocarstwa wyczerpywały się w wojnie, Stany Zjednoczone dostarczały im do tego środki, a materiały te były opłacane przez pożyczki umożliwiane przez nowo utworzoną Rezerwę Federalną - w samą porę ustanowioną do tego celu. Kiedy wojna się skończyła, mocarstwa europejskie były winne Stanom Zjednoczonym astronomiczne sumy pieniędzy, a USA znacznie rozszerzyły swój potencjał przemysłowy w procesie dostarczania materiałów wojennych.

Przed wojną, USA, Wielka Brytania i Niemcy były mniej więcej na równi pod względem potęgi przemysłowej. Z uwagi na znikome zaangażowanie wojskowe, USA wyszły z wojny jako zdecydowanie największa potęga przemysłowa i najbogatszy naród na świecie. Jednak Stany Zjednoczone były tylko jedną z wielu wielkich potęg. Nie miały floty światowej klasy, ani nie miały światowej klasy armii.

EKSPERYMENT FASZYZMU I KOMUNIZMU

Wielkim Projektem Bogów Pieniądza zawsze było, jak wspomniano wyżej, przekształcenie świata w swoje własne prywatne lenno. Poprzez projekt Wielkiej Ameryki zbudowali geopolityczną podstawę władzy, która była potrzebna, aby osiągnąć ten cel. Ale pozostawało pytanie - jak będą rządzić swoim lennem, kiedy je osiągną? Ponieważ chcą mieć absolutną kontrolę nad populacją, musieli eksperymentować z różnymi środkami sprawowania tej kontroli.

Pierwszą okazję do eksperymentowania dostrzegli w rewolucyjnych ideach Marksa, Engelsa, Trockiego i Lenina. Reżim carski słabł i został zmuszony przez rewolucję 1905 roku do wprowadzenia poważnych reform. Wskutek jeszcze większego osłabienia reżimu carskiego przez klęski militarne początku I wojny światowej, druga rewolucja komunistyczna miała wszelkie prawdopodobieństwo sukcesu. Istniało jednak niebezpieczeństwo, że druga rewolucja doprowadzi do demokratycznej formy socjalizmu, który nie byłby rodzajem reżimu, który Bogowie Pieniądza pragnęli dla swojego przyszłego lenna.

Widzieli w Leninie i Trockim przywódców z autokratycznymi pomysłami, pasującymi do ich celów. Zorganizowali Leninowi transport ze Szwajcarii, a Trockiemu z Nowego Jorku - obydwojgu do Petersburga, gdzie ci stworzyli frakcję bolszewicką i przejęli kontrolę nad rewolucją. Bogowie Pieniądza sfinansowali następnie rozwój Związku Radzieckiego, a tym samym uruchomili eksperyment z autokratycznym reżimem opartym na kolektywistycznych wartościach.

Bogowie Pieniądza dostrzegli drugą możliwość eksperymentowania ze sprawowaniem kontroli w ideach znakomicie charyzmatycznego Adolfa Hitlera. Gdy Hitler został aresztowany za przewodzenie puczowi Beer Hall w 1923 roku, zorganizowali dla niego pobyt w wygodnym więzieniu, gdzie mógł rozwijać swoje pomysły w swoim opus magnum "Mein Kampf", które wyartykułowało propozycję manifestu, między innymi, poszukiwania Lebensraumu (przestrzeni życiowej) i zniewolenia Słowian. Idee Hitlera skupiały się wokół nacjonalizmu, rasizmu, ekspansjonizmu, eugeniki, ludobójstwa i brutalnych metod kontroli populacji.

Jeśli Hitler doszedłby do władzy w Niemczech, dostarczyłoby to sposobności do eksperymentowania z całkiem innego rodzaju autokratycznym reżimem. Dodatkowo, ze względu na jego ekspansjonistyczne pomysły i nienawiść do komunizmu, zapewniało środki do realizacji kolejnego projektu transformacji geopolitycznej - Drugiej Wojny Światowej. Hitler był również atrakcyjny dla niemieckich elit, którzy widzieli w nim szansę na przywrócenie Niemcom pozycji wielkiego mocarstwa.

Reszta, jak mówią, jest historią. Poprzez zorganizowanie upadku gospodarczego Republiki Weimarskiej i za pomocą innych środków, Hitlerowi dopomożono w dojściu do władzy w Niemczech. On jednak nie był pionkiem, a wiele z jego nienawiści, częściowo ze względu na fakt, że Rothschildowie są Żydami, skierowało się przeciwko samym Bogom Pieniądza, których określał jako "gnomów z Zurychu". Ta nienawiść nie umniejsza jednak wartości eksperymentu nazistowskiego dla Bogów Pieniądza.

PROJEKT II WOJNY ŚWIATOWEJ

"Jeśli zobaczymy, że Niemcy wygrywają, powinniśmy pomóc Rosji, a jeśli Rosja będzie wygrywać, powinniśmy pomóc Niemcom i w ten sposób pozwolić im pozabijać się w jak największej ilości."
- Harry S. Truman, NY Times, 24 czerwca, 1941 (dwa dni po ataku Niemiec hitlerowskich na Związek Radziecki)

Kolejnym krokiem w projekcie Wielkiej Ameryki było rozegranie wszystkich innych wielkich mocarstw przeciwko sobie, na większą skalę niż w pierwszej wojnie światowej. Tym razem jednak Stany Zjednoczone miały odegrać ważną rolę militarną, tak aby mogły wyjść z wojny nie jako jedna z wielkich potęg, ale jako jedyna na świecie globalna super potęga. Ważna rola militarna - tak, ale wsparta w dużym stopniu przez innych, tak że Stany Zjednoczone poniosły nieznaczne straty w porównaniu do astronomicznych ofiar większości pozostałych stron.

Ze swojej bezpiecznej amerykańskiej bazy operacyjnej, Bogowie Pieniądza pomogli zorganizować remilitaryzację Niemiec i szybki wzrost Japonii jako nowoczesnej potęgi przemysłowej i militarnej, jednocześnie wspierając rozwój Związku Radzieckiego. W ten sposób, jak to mówią, kaczki zostały ustawione w rzędzie do odstrzału. Stany Zjednoczone udawały następnie życzliwą neutralność i przyglądały się jak Japonia walczyła z Chinami, a Niemcy ze Związkiem Radzieckim.

Stany Zjednoczone licytowały swój czas i czekały na najbardziej dogodny moment, aby przyłączyć się do wojny. Kiedy nadszedł czas, USA systematycznie prowokowały Japonię i nie próbowały się bronić przed atakiem na Pearl Harbor, mimo że Roosevelt znał dokładny czas, kiedy atak miał nastąpić. Amerykanie byli zdecydowanie przeciwko udziałowi w wojnie i Pearl Harbor, zgodnie z planem, szybko zmienił opinię publiczną, umożliwiając Stanom Zjednoczonym przystąpienie do wojny z przytłaczającym poparciem własnych obywateli. "Dzień Hańby" - rzeczywiście hańby, ale tak samo hańby Roosevelta, jak i Japonii.

Ponownie, reszta jest historią. Pod koniec wojny Stany Zjednoczone miały 40% światowego bogactwa i potencjału przemysłowego, dominację nad siedmioma morzami, stałe bazy wojskowe rozsiane po całym świecie oraz monopol na broń jądrową. Wszystkie inne potęgi stały w gruzach i tonęły w długach - zgodnie z planem. Ze Stanami Zjednoczonymi ustanowionymi jako pierwsza globalna super potęga, Bogowie Pieniądza przystąpili do stworzenia powojennego porządku świata, zdominowanego przez Stany Zjednoczone.

REŻIM POWOJENNY

USTANOWIANIE FUNDAMENTÓW PAŃSTWA GLOBALISTYCZNEGO

W 1944 roku zwołana została międzynarodowa konferencja w Bretton Woods, ustanawiająca nowe instytucje globalistyczne, w tym ONZ, MFW i Bank Światowy, według projektu, który został w czasie wojny opracowany przez należącą do Bogów Pieniądza Radę Stosunków Zagranicznych (CFR). Pod pozorem ustanowienia reżimu pokoju i stabilności na świecie, Stany Zjednoczone przygotowały innym mocarstwom zachodnim militarne wykastrowanie. Ze swojej strony USA utrzymały i rozszerzyły własną potęgę wojskową.

PROJEKT ZIMNEJ WOJNY

Podczas gdy eksperyment nazistowski został zakończony przez wojnę, Związek Radziecki przeżył jako wielkie mocarstwo. Jako pierwszoplanowy sojusznik wojenny Ameryki oraz w świetle wyznawanych harmonijnych intencji systemu z Bretton Woods, Sowieci oczekiwali pokojowego współistnienia z Zachodem, mimo znacznych różnic ideologicznych. To nie miało jednak nastąpić, ponieważ nie pasowało do planów Bogów Pieniądza, którzy kontynuowali swój Wielki Projekt Globalnej Dominacji.

Ameryka i Wielka Brytania, obydwa państwa będące pod butem Bogów Pieniądza, wymyśliły mit o "zagrożeniu komunistycznym" i ogłosiły Zimną Wojnę, która służyła do wielu celów. Po pierwsze, towarzyszyła jej polityka powstrzymywania, która miała na celu zapobieżenie uczestniczenia Sowietów i ich chińskich kuzynów ideologicznych w powojennym boomie gospodarczym, a także uniemożliwienie krajom takim jak Korea i Wietnam naśladowania socjalistycznej drogi. Po drugie, Zimna Wojna dostarczyła USA pretekstu do kontynuowania rozszerzania swojej potęgi militarnej i programów interwencji wojskowych.

PROJEKT IMPERIALIZMU KOLEKTYWNEGO

Ze Stanami Zjednoczonymi jako niepowstrzymaną super potęgą, reżim Pax Americana panował w jak to eufemistycznie się nazywa "Wolnym Świecie". Nie mając potrzeby obrony swych odrębnych imperiów byłe europejskie mocarstwa były w stanie uczestniczyć wraz z Ameryką w wielkim programie neo-imperializmu. To doprowadziło do największej ery wzrostu gospodarczego, jaki świat kiedykolwiek widział.

ZACHODNI DOBROBYT I POSTĘP SPOŁECZNY

Powojenny boom doprowadził do bezprecedensowego wzrostu dobrobytu na całym Zachodzie, a także w Japonii, którą w okresie powojennym można uznać za część Zachodu. Ponadto wprowadzono rozległe programy reform społecznych, takich jak National Health Service w Wielkiej Brytanii, a nawet bardziej daleko idące ustanowienie państwa opiekuńczego w Europie Zachodniej.

Częściowo z powodu rozpadu tradycyjnych imperiów, a częściowo ze względu na społeczne reformy, istniało w powojennym świecie poczucie, że wartości demokratyczne wzrastały. Rządy były bardziej dostosowane do potrzeb i życzeń ludzi. Wartości oświecenia osobistej wolności i praw obywateli zostały zapisane w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ. Wydawało się, że nowy złoty wiek demokracji i ciągłej poprawy warunków socjalnych nadszedł.

ZBYT PIĘKNE (JEDNAK), ABY MOGŁO BYĆ PRAWDZIWE

Stabilność gospodarcza oraz nieustanny wzrost gospodarczy wraz z pokojem gwarantowanym przez dobrotliwego Wuja Sama: jakie to słodkie! Ze swoim powojennym reżimem Bogowie Pieniądza uwiedli "wolny świat" w bańkę podporządkowania. Karta Narodów Zjednoczonych gwarantowała zasadę suwerenności narodowej i nikt (wyjątek: Charles de Gaulle) nie wydawał się sobie uświadamiać, że jeśli ktoś inny gwarantuje twoją suwerenność, nie masz już suwerenności. Wzrost stał się nowym opium dla ludu i nikt nie wydawał się zdawać sobie sprawy z tego, że nieskończony wzrost na skończonej planecie jest matematyczną niemożliwością.

Z większością krajów świata chętnie przywiązanych do smyczy uzależnienia od amerykańskiego przywództwa, a także z Ameryką mocno trzymaną pod butem Rezerwy Federalnej, Bogowie Pieniądza mogli teraz kontynuować prowadzenie świata drogą do całkowitego podporządkowania.

PROJEKT GLOBALNEJ DESTABILIZACJI

NIXON I STANDARD ZŁOTA

Przez prawie 30 lat, od 1944 do 1971 roku, system z Bretton Woods działał mniej więcej tak, jak go reklamowano. Dolar powiązany ze złotem, a inne waluty powiązane sztywno z dolarem, dostarczały obiecanej stabilności finansowej. Wzrost trwał nadal, zapewniając oczekiwany dobrobyt i wzrost stopy życiowej. Jednakże wraz ze Stanami Zjednoczonymi uwikłanymi w kosztowną i niemożliwą do wygrania wojnę w Wietnamie, gospodarka amerykańska zaczęła słabnąć. W 1971 roku, w celu dalszego finansowania wojny, Nixon odłączył dolara od standardu złota.

Projekt Zimnej Wojny dostarczył okazji do porzucenia projektu stabilności. Wartości walut mogły się teraz wahać, umożliwiając spekulacje walutowe i wprowadzając niepewność do wyceny transakcji międzynarodowych. Z początku nie spowodowało to wielkich szkód, ale główny filar stabilności finansowej został usunięty. Obecnie tylko niewielki procent transakcji walutowych ma jakikolwiek związek z realną gospodarką, a reszta to nieokiełznane i destabilizujące spekulacje.

REWOLUCJA REAGANA I THATCHER

W 1980 Bogowie Pieniądza wprowadzili swój projekt destabilizacji na wyższy bieg. Zorganizowali dla swoich agentów, Reagana i Thatcher, objęcie przywództwa w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii i rozpoczęta została medialna kampania propagandowa w celu ponownego przywrócenia dawno zdyskredytowanej doktryny ekonomii leseferyzmu, która wytworzyła przerażające dickensowskie warunki życia w epoce wiktoriańskiej.

Na podstawie fałszywej analizy ekonomicznej szerzonej przez Chicago School of Economics Miltona Friedmana, przedstawiono wniosek, że zmniejszenie podatków i regulacji korporacyjnych doprowadzi do silniejszej gospodarki i korzyści dla wszystkich, w tym nawet budżetów rządowych. Charyzmatyczny Ronald Reagan mówił o "zdjęciu rządu z naszych pleców" i ogłosił, że "rząd nie jest rozwiązaniem, rząd jest problemem".

Istnieje oczywiście wiele prawdy w tych słowach, ale zwiększanie siły korporacji kosztem władzy rządu nie było wcale drogą ani do dobrobytu, ani do wolności osobistej. Można by się zastanowić, jak kariera aktora filmowego i telewizyjnego kwalifikowała kogoś do bycia prezydentem, ale tajemnica znika, gdy uświadomimy sobie, że głównym zadaniem prezydenta jest kłamać przekonująco łatwowiernemu społeczeństwu, wspierając agendę Bogów Pieniędzy.

Wraz ze zmniejszeniem podatków i regulacji korporacyjnych, nowa polityka gospodarcza zawierała zachęcanie korporacji do przenoszenia swojej działalności do krajów o niskich płacach, co doprowadziło do de-industrializacji zarówno Ameryki, jak i Wielkiej Brytanii. System z Bretton Woods był systematycznie podkopywany, a spadek zarówno stabilności jak i dobrobytu był w ten sposób zapewniony.

PROJEKT UNII EUROPEJSKIEJ

Populacje kontynentalnej Europy Zachodniej, które doświadczyły na własnej skórze spustoszenia faszyzmu i wojny, były mniej podatne na tego rodzaju płytką propagandę, która tak duży sukces odniosła w bardziej chronionej populacji Wielkiej Brytanii i Ameryki. Dlatego bardziej subtelna kampania była potrzebna do zdestabilizowania Europy kontynentalnej.

Kampania propagandowa w celu sprzedania traktatu z Maastricht nie mówiła o "zdjęciu rządu z naszych pleców", ponieważ nie poszła by ona zbyt dobrze w tych gospodarkach, w których państwo opiekuńcze było zarówno popularne jak i skuteczne. Zamiast tego stwierdzono, że Unia Europejska postawi Europę na równi z potężnymi Stanami Zjednoczonymi, a nawet twierdzono, że UE jest konieczna, aby zapobiec przyszłym wojnom między europejskimi potęgami.

W rzeczywistości Unia Europejska wprowadziła Europę bezpośrednio w ręce Bogów Pieniędzy. W przeciwieństwie do samych państw europejskich, które są rządzone przez wybierane w wyborach parlamenty i premierów, reżim w Brukseli jest zdominowany przez Komisję Europejską, która nie pochodzi z wyborów i którą Bogowie Pieniądza mogą łatwo organizować, obsadzając wskazanymi przez siebie agentami.

Centralną częścią pro-unijnej kampanii propagandowej były obietnice o "subsydiarności" - że niby decyzje będą podejmowane na możliwie najniższym poziomie, w zależności od zagadnień: utraty suwerenności, nie należy się więc obawiać. Bruksela miała podejmować decyzje tylko w sprawach, które wpływały na UE jako całość. Jednak, gdy tylko Unia Europejska powstała, termin subsydiarności zaczął znikać z użycia oraz z czasem coraz więcej władzy zostało przesunięte od rządów krajowych do Brukseli. Dzisiaj na każdy aspekt życia w UE wpływają ryzy nieczytelnych przepisów unijnych.

Gwoździem do trumny europejskiej suwerenności i stabilności finansowej było przyjęcie euro w 1999 roku. Bez możliwości kontrolowania własnych walut, narody nie mają rzeczywistej kontroli nad własną kondycją finansową. Obecnie szaleństwo wspólnej waluty wśród narodów o zupełnie różnych warunkach gospodarczych jest dobrze opisane w prasie finansowej. Ale prawda o tym szaleństwie była znana od początku i Bogowie Pieniądza byli doskonale jej świadomi.

PROJEKT NEOLIBERALNY I GLOBALIZACJA BIEDY

W 1994 r. Północnoamerykański Układ Wolnego Handlu (NAFTA) został podpisany przez USA, Kanadę i Meksyk. Traktat ten podważył gospodarkę i suwerenność wszystkich trzech narodów. Pod płaszczykiem "wolnego handlu", w rzeczywistości chodziło o zwiększenie władzy korporacji kosztem narodów - rewolucja Reagana-Thatcher na sterydach. W ramach takich umów korporacje mają prawo do pozywania rządów, jeżeli przepisy podważają zyski korporacji. Bezpieczeństwo konsumentów, ochrony środowiska i prawa pracownika nie są troskami kontrolowanych przez korporacje procesów w WTO (Światowej Organizacji Handlu), która wydaje werdykty w takich sprawach. Od tego czasu szereg podobnych traktatów "stref wolnego handlu" zostało podpisanych z udziałem różnych kombinacji narodów.

Projekt Neoliberalny znacznie przyspieszył w 1995 roku wraz z utworzeniem Światowej Organizacji Handlu (WTO), która zastąpiła Układ Ogólny w Sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT). WTO niezwłocznie rozpoczęła systematyczną kampanię w celu zwiększenia siły korporacji, poprzez traktaty o "wolnym handlu", które są wiążące dla wszystkich członków WTO, w tym oczywiście UE. Łącznym celem Projektu Neoliberalnego było obniżenie standardu życia, podważenie suwerenności narodowej państw, destabilizacja krajowych finansów i generalnie zniszczenie wszystkiego, co system z Bretton Woods miał teoretycznie chronić.

W krajach trzeciego świata, szczególnie w Afryce Subsaharyjskiej, spustoszenia Projektu Neoliberalnego zostały jeszcze bardziej pogłębione przez działania MFW i inne środki - co zostało udokumentowane przez Johna Perkinsa w książce "Wyznania ekonomiczego zabójcy"². Rządy zachęcano albo zmuszano do zaciągania długów, których nie były w stanie spłacić. Gdy rządy zwracały się następnie o pomoc do MFW, udzielano im dodatkowe kredyty, ale obwarowane drakońskimi warunkami. Zgodnie z nimi rządy są zmuszane do cięcia świadczeń socjalnych i muszą sprzedać narodowe aktywa korporacjom, na przykład prawa do źródeł wody po cenach znacznie poniżej wartości rynkowej. Wprowadza się drakońskie regulacje zwiększające uprzywilejowanie korporacji - na przykład nielegalne czyni się zbieranie i gromadzenie wody deszczowej, co uważa się za okradanie z zysków korporacji, które wykupiły prawa do źródeł wody. Za pomocą takich środków tworzy się systematyczne ubóstwo, wszędzie gdziekolwiek MFW udało się wbić swoje szpony.

DESTABILIZOWANIE WARTOŚCI OŚWIECENIOWYCH - "WOJNA Z TERROREM"

11 września 2001 r. Bogowie Pieniądza zorganizowali i przeprowadzili kontrolowane wyburzenie World Trade Center i zrzucili za to winę na wyimaginowany spisek Al-Kaidy, mający na celu "zniszczyć naszą wolność". W rzeczywistości nasze wolności zostały zniszczone - ale nie przez Al-Kaidę, tylko przez samych Bogów Pieniędzy.

Bogowie Pieniądze zastosowali lekcję wyciągniętą z eksperymentu nazistowskiego: wyburzenie World Trade Center było powtórką Pożaru Reichstagu, który również był operacją fałszywej flagi, w tamtym przypadku winę zrzucono na "spisek komunistyczny". Podobnie jak Pożar Reichstagu spowodował uchwalenie nazistowskiej "Ustawy o pełnomocnictwach", tak w wyniku 11 września uchwalono Patriot Act. Obie ustawy zniszczyły wszystkie konstytucyjne gwarancje wolności obywatelskich, prowadząc w obu przypadkach do obozów koncentracyjnych, legitymizacji tortur, bezterminowego aresztowania bez procesu sądowego i ustanowienia nie odpowiadających przed nikim reżimów państwa policyjnego. Częściowo z powodu psychologicznych skutków 9/11, częściowo z powodu ukrytego wpływu Bogów Pieniądza, a częściowo z powodu dodatkowych operacji fałszywej flagi (np. zamach bombowy z 7 lipca 2005 w Londynie) rządy na całym świecie wprowadziły ustawodawstwo "anty-
terrorystyczne", które poważnie narusza swobody obywatelskie dotąd uważane za święte.

DESTABILIZACJA PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO - "UZASADNIONY" INTERWENCJONIZM

Oprócz umożliwienia ograniczenia swobód obywatelskich, "wojna z terroryzmem" stała się również pretekstem do interwencjonizmu wojskowego - jako jeden z wielu pretekstów. Dodatkowo ujrzeliśmy pojawienie się "interwencji humanitarnych" oraz fabrykowanie pretekstów takich jak nieistniejąca "broń masowego rażenia". Takie preteksty spowodowały wojnę w Iraku i Afganistanie.

Inną interwencjonistyczną taktyką, użytą na przykład w Kosowie i Libii, była rekrutacja najemników-terrorystów do odgrywania roli lokalnych "bojowników o wolność". To dostarczało pretekstu do interwencji "humanitarnej". W przypadku Syrii najemnicy terroryści sami byli podstawowym środkiem destabilizacji. Trudno nadążyć za wszystkimi interwencjami. W Afryce Stany Zjednoczone ustanowiły AFRICOM, dowództwo wojskowe stworzone w celu ułatwienia interwencji i destabilizacji w całej Afryce.

Można zidentyfikować różne geopolityczne i ekonomiczne powody dla tych wszystkich interwencji, takie jak kontrola nad zasobami energetycznymi i mineralnymi. Jednak z szerszej perspektywy, głównym celem jest podważenie zasady suwerenności narodowej, a także stworzenie dużej liczby "państw upadłych" (tj. rozbitych).

PRZEKSZTAŁCENIE EKONOMII - KONTROLOWANE WYBURZENIE KAPITALIZMU

Jak wspomniano wcześniej, wzrost gospodarczy nie może trwać wiecznie na skończonej planecie. Całkiem wyraźnie paradygmat kapitalizmu i nieustannego wzrostu musi się zakończyć prędzej czy później. Na podstawie tych faktów wielu analityków przewiduje upadek cywilizacji. Niektórzy widzą w tym coś dobrego, okazję do budowania nowego społeczeństwa od podstaw.

Tacy analitycy albo nie rozumieją do jakiego stopnia władza w dzisiejszym świecie jest scentralizowana, albo zakładają, że ci, którzy mają władzę są ślepi i głupi. Bogowie Pieniądze nie są jednak ani ślepi, ani głupi. Planują następcę paradygmatu wzrostu od czasu powstania Klubu Rzymskiego w 1968 roku, jeśli nie wcześniej. Zamiast pozwolić kapitalizmowi upaść chaotycznie, zorganizowali kontrolowany upadek, tak że mogą ukształtować wynik tego upadku według własnego życzenia.

Upadek finansowy z 2008 r. nie wydarzył się przez przypadek. Był to plan zaprojektowany przez Bogów Pieniądza. Nie będzie wyjścia z zapaści, ponieważ odrodzenie z niej nie jest planowane. Zamiast gospodarki opartej na działalności rynku, mamy mieć globalnie zarządzaną gospodarkę, którą zwiastuje rozpowszechnienie "inteligentnych liczników". Wnioski wyciągnięte z eksperymentu sowieckiego mają być zastosowane globalnie.

Gruntem pod projekt kolapsu finansowego z 2008 roku było ustanowienie zasady "mark-to-market", znanej jako "Bazylea II". To był edykt Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS), banku centralnego banków centralnych, z siedzibą główną w Bazylei w Szwajcarii. Zasada ta wymaga od banków wyceny swoich aktywów według ceny za jaką mogą one być natychmiastowo sprzedane na rynkach.

Oznacza to, że tymczasowy spadek wartości aktywów obniża wartość wszystkich powiązanych aktywów. Stanowi to niewielkie zmartwienie na rosnących rynkach, ale podczas jakiejkolwiek poważnej dekoniunktury może niepotrzebnie uczynić bank niewypłacalnym. Rynki ulegają zmianie, a banki rutynowo pokonują wyboje w postaci wahań wartości. Zasada mark-to-market oznacza, że możliwe do przetrwania zawirowanie na rynku doprowadza do wykolejenia banku: bomba z opóźnionym zapalnikiem została umieszczona w światowym systemie finansowym.

Poprzez umieszczenie tej bomby na właściwym miejscu, został przygotowany grunt pod projekt wyburzenia. Pierwszym krokiem, zorganizowanym przez agentów Wall Street pracujących dla Bogów Pieniędzy, było uchylenie ustawy Glass-Steagall. To dało Wall Street swobodę potrzebną do kontynuowania dalszej części projektu. Następnie globalne linie kredytowe zostały szeroko otwarte, tworząc różnego rodzaju pożyczki, które nigdy nie mogły być zwrócone, w szczególności na rynku nieruchomości w USA. Te złe kredyty hipoteczne były następnie łączone w instrumenty pochodne, a fałszywe ubezpieczenia dołączane do nich, aby derywaty te mogły otrzymać rating potrójnego A. Te toksyczne pochodne zostały następnie agresywnie wprowadzone do obrotu na rynkach światowych.

Stworzona została bańka na rynku nieruchomości, toksyczne derywaty rozprzestrzeniły ryzyko po całym systemie bankowym, a bomba z opóźnionym zapalnikiem zapewniała, że gdy bańka pęknie, system bankowy stanie się niewypłacalny. W 2008 roku bańka pękła i nastąpiły zaplanowane od samego początku upadłości banków. Ale nie to było najgorsze.

Kiedy bank lub jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo staje się niewypłacalne, rozsądną rzeczą jest postawienie go w stan upadłości i przeprowadzenie uporządkowanego rozdysponowania jego aktywów i zobowiązań. W przypadku niewypłacalnego banku oznacza to zamknięcie go w piątek i ponowne otwarcie w poniedziałek po przejęciu przez państwo. Złe kredyty mogą być przekazane niezabezpieczonym wierzycielom i normalne operacje bankowe mogą zostać wznowione. Bank może być następnie prowadzony przez państwo lub może być sprzedany z powrotem sektorowi prywatnemu.

Zupełnie jakby ta powszechnie znana procedura uporządkowanego upadku przedsiębiorstw nigdy nie istniała, Bogowie Pieniądza byli w stanie rozkrzewić nonsensowną doktrynę o nazwie "zbyt duże, by upaść". W celu ułatwienia tego oszustwa, urzędnicy i media zgodnie twierdziły, że banki nie cierpią z powodu niewypłacalności, ale tylko na tymczasowy kryzys płynności. Na podstawie tego kłamstwa, szalony program ratowania banków został uruchomiony. Ponieważ banki były niewypłacalne, rządy nie mogły wypełniać swojego zobowiązania przyjętego w drodze oszustwa ich ratowania. Kiedy płatności związane z ratowaniem banków stały się wymagalne, rządy były zmuszone pożyczać, aby je spełnić. Bogowie Pieniądza mieli teraz rządy dokładnie tam, gdzie chcieli.

Wynikiem, zgodnie z planem, była transformacja niewypłacalności banku w niewypłacalność rządu. Rządy otrzymały swoje niezbędne pożyczki, ale z powiązanymi z nimi uciążliwymi warunkami - tego samego rodzaju warunkami, jakimi MFW obciążał pożyczki dla krajów trzeciego świata przez dziesiątki lat. Zamiast poddać banki upadłości, rządy były zmuszone do upadłości, poczynając od tych z największą ekspozycją na obciążenia spowodowane ratowaniem banków - Portugalia, Irlandia, Grecja i Hiszpania.

Bogowie Pieniądza wysłali do tych krajów swoich agentów (trojkę), przejmując kontrolę nad krajowymi budżetami. Ogłoszony został reżim oszczędności, gwarantujący że nie może być ożywienia gospodarczego i rozpoczęła się wyprzedaż majątku narodowego - po okazyjnych cenach. Kraje takie jak Francja i Niemcy były ekonomicznie wystarczająco silne, aby przetrwać początkowy atak, ale wraz z dalszym pogarszaniem się stanu światowej gospodarki również one zostaną ostatecznie wciągnięte w pułapkę niewypłacalności. Im bardziej starają się uratować strefę euro, tym bardziej będą pogrążone w długach. USA już siedzą w długach powyżej czubka głowy, częściowo z powodu ratowania banków, a częściowo z powodu własnego rozrostu militarnego.

Na całym świecie został rozwinięty następujący scenariusz: zamiast niepodległych narodów działających według sił rynkowych, będziemy mieli narody posiadane na własność przez Bogów Pieniądza, działających na podstawie budżetów krajowych alokowanych przez banki centralne. Cel w postaci centralnego rządzenia zostanie w praktyce osiągnięty poprzez dług. Podobnie cel w postaci reżimu gospodarczego mikro-zarządzania zostanie osiągnięty, jak to ma już obecnie miejsce w przypadku słabszych gospodarek.

CEL OSTATECZNY: DE-AMERYKANIZACJA I WZMOCNIENIE WŁADZY ONZ

"Kryzys w Zatoce Perskiej jest rzadką okazją do nawiązania nowych więzi z dawnymi wrogami (Związkiem Radzieckim). Z tych niespokojnych czasów New World Order może wyrosnąć w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych, która działa tak, jak przewidzieli jej założyciele." - prezydent George Bush Senior w przemówieniu do narodu o stanie państwa, 29 stycznia 1991.

WYCOFANIE OBAMY W SYRII - GRA OSTATECZNA ROZPOCZYNA SIĘ

W kontekście wielu interwencji wojskowych, wojen, ataków z dronów, itp., w które USA, zwykle z pomocą Wielkiej Brytanii, rutynowo się angażuje - z małym lub zupełnym brakiem troski o prawo międzynarodowe, opinię publiczną lub konsekwencje dla ludności cywilnej - było niezwykle zaskakujące, że najpierw Cameron, a potem Obama porzucił swoją obietnicę zareagowania na przekroczenie określonej przez Obamę tzw. "czerwonej linii", zwracając się do Parlamentu Europejskiego i Kongresu, w których głosowanie przeciwko interwencji było nieomal pewne.

Nie wszyscy od razu spostrzegli, jak doniosły moment zmiany sygnalizowany został przez ten bezprecedensowy odwrót, ale doniosłość zmiany szybko stała się widoczna dla wszystkich wraz z następującymi po niej wydarzeniami. Pierwszym niezwykłym wydarzeniem następczym był nagły wzrost dyplomatycznej ważności Władimira Putina. Ale nawet to zostało przyćmione przez ogłoszenie, że Waszyngton i Iran mają rozpocząć wyglądające bardzo obiecująco negocjacje twarzą w twarz w kwestii jądrowej, ku skrajnemu niezadowoleniu Netanjahu, który do tej pory wydawał się ogonem machającym amerykańskim psem na Bliskim Wschodzie.

Takie doniosłe zmiany w skali globalnej nie zdarzają się przez przypadek. Takie wydarzenia muszą być interpretowane w kontekście agendy Bogów Pieniędzy, w szczególności z kontekście ich Wielkiego Projektu przekształcenia świata we własne prywatne lenno. "Przygotowali plac budowy" poprzez destabilizację świata na wiele sposobów opisanych powyżej i już zaczęli mikro-zarządzać budżetami krajowymi. Nadszedł czas, zdaje się, aby rozpocząć formalną instalację Nowego Porządku Świata. Nie siłą, tylko przy powszechnych oklaskach.

NAGŁE POJAWIENIE SIĘ PUTINA, JAKO ŚWIATOWEGO LIDERA

Od pewnego już czasu trwa walka między USA z jednej strony, a Rosją, Chinami i państwami BRICS z drugiej strony, dotycząca pragnienia przez tę drugą grupę wielobiegunowego świata, a nie zdominowanego przez USA świata jednobiegunowego. Utrzymywanie dolara jako światowej waluty rezerwowej i wyjątkowość Stanów Zjednoczonych w ogóle, były poważnym problemem i zawsze USA strzegły tego, co postrzegały jako swoje prawowite prerogatywy.

W przypadkach Syrii i Iranu, na przykład, apele Putina i innych o rozsądek były ignorowane lub spotykały się tradycyjną arogancją USA. Nagle wszystko to się zmieniło. W szczególności Putin został wyniesiony do statusu szanowanego światowego lidera i byłoby nie do pomyślenia jeszcze kilka miesięcy temu, aby USA dopuściły Rosję do zarządzania demontażem broni chemicznej Syrii. Putin nie zmienił swojej narracji ani stylu. Mówi to samo, co zawsze mówił. To co się zmieniło, to że teraz nie jest on odrzucany przez Waszyngton i globalne media, kontrolowane oczywiście przez Bogów Pieniędzy, które teraz przedstawiają go nieomal w heroicznych barwach. Wielobiegunowość świata stała się rzeczywistością w ciągu nocy.

DE-AMERYKANIZACJA

Amerykański interwencjonizm i oburzenie przeciwko niemu to oczywiście nic nowego. Ale szczególnie po 9/11 takie przypadki stają się coraz bardziej niebezpieczne. Z groźbami wojny z Iranem, "zwrotem na Wschód" skierowanym przeciwko Chinom i innymi niedawnymi ruchami, wydawało się, że balansujemy ku sytuacji, która może nawet wywołać pełnowymiarową konfrontację nuklearną w skali globalnej - spełnienie złowieszczego "Projektu dla Nowego Amerykańskiego Stulecia".

Świat, jak widzieliśmy w doniesieniach mediów od momentu wycofania USA z "czerwonej linii", jest bardziej niż gotowy na przyjęcie de-amerykanizacji. Amerykańskie przywództwo, z zadowoleniem przyjęte po II wojnie światowej, od dawna już popadło w niełaskę. Można niemal usłyszeć westchnienie ulgi po przeczytaniu niektórych optymistycznych słów analityków w ostatnich dniach. A kto może zostać wypuszczony z butelki poprzez ten obrót wydarzeń, który widzimy odkąd Waszyngton nie wydaje się dalej pociągać za sznurki? Kiedy Obama mówi, słyszymy zazwyczaj retorykę polityka, kiedy mówi Putin, słyszymy rozsądne słowa przenikliwego męża stanu.

WZMOCNIENIE WŁADZY ONZ

Nie potrzeba wiele wyobraźni, aby dostrzec, w jakim kierunku te zmiany idą. Dyplomacja zajmuje centralne miejsce i słychać nowe głosy w dyskursie "społeczności międzynarodowej". Oczekiwania rosną co do tego, że długotrwałe napięcia i kryzysy mogą w końcu stać się możliwe do rozwiązania. Gdy rzeczywiste wydarzenia zaczynają karmić te oczekiwania, co się stanie, gdy kryzys irański zostanie rozwiązany, a media zaczną mówić właściwe rzeczy? Pojawi się publiczne wezwanie do kontynuowania tego procesu, aby zapewnić, że rozsądek i dyplomacja staną się normą w stosunkach międzynarodowych.

Ze sztucznie wytworzonego kryzysu amerykańskiej wyjątkowości, zostaniemy potraktowani "rozwiązaniem" - nadaniem procesowi ONZ większego znaczenia i władzy. Nigdy więcej amerykańskiego weta wbrew globalnym nastrojom! Nigdy więcej amerykańskiego (lub izraelskiego) awanturnictwa wojskowego! Niech ONZ wykona zadanie do którego wykonania zostało powołane - usłyszymy, w celu stworzenia forum, gdzie można naprawdę rozwiązać problemy oraz zapewnić możliwość wprowadzenia w życie wynikających stąd decyzji. "Zreformowane" ONZ nie będzie nazwane rządem światowym, ale rodzaj uprawnień przyznanych ONZ przez "reformy" oznaczać będzie dokładnie to samo. Słowo „subsydiarność” może się pojawić ponownie, jeśli to konieczne, aby uciszyć głosy sprzeciwu, ale podobnie jak to było w przypadku UE, takie zapewnienia będą bez znaczenia.

ONZ JAKO KOŃ TROJAŃSKI

"Rodzenie dzieci powinno być karalnym przestępstwem wobec społeczeństwa, chyba że rodzice posiadają licencję rządową. Wszyscy potencjalni rodzice powinni być zobowiązani do używania antykoncepcyjnych chemikaliów, a rząd powinien wydawać antidotum obywatelom wybranym do rodzenia dzieci." - David Brower, pierwszy dyrektor wykonawczy Sierra Club.

Ważne jest, aby zauważyć, że wszystkie te ostatnie przełomy i zmiany dokonują się w sferze geopolityki. W tym parciu ku scentralizowanemu rządzeniu cała uwaga jest skupiana na kwestii wojny i pokoju. Przypuszczalnie każdy chce pokoju i stabilności między narodami. Zaoferowano nam atrakcyjnego drewnianego konia o nazwie Pokój, ale nie słyszymy wiele o tym, co jest w środku tego konia. Strzeż się elit niosących dary.

W rzeczywistości wiemy sporo na temat tego, co znajduje się wewnątrz drewnianego konia, ale tutaj mam miejsce tylko na jeden przykład lub dwa. Agenda 21 jest jednym z najbardziej przerażających elementów jakie koń w sobie zawiera. Ten program zaczyna się od uzasadnionych obaw dotyczących stabilności i przekształca je w Zielonego Potwora, który ma na celu mikro-zarządzanie każdym aspektem naszego życia, do tego stopnia, że stary reżim sowiecki wydaje się nieomal wolną przedsiębiorczością w porównaniu z Agendą 21. Zalecamy każdemu, kto nie zna Agendy 21, aby się z nią zapoznał.

Nawet w sferze stosunków międzynarodowych, są pewne przerażające sygnały, w szczególności w zakresie ataków dronów. Należałoby mieć nadzieję, że te diaboliczne maszyny zostaną zakazane całkowicie, jeśli idziemy w kierunku bardziej harmonijnego świata. Ale nie, ONZ już rozważa kwestię dronów i chce ustanowić jakiś system ocen, aby odróżnić dobre ataki z dronów od złych ataków z dronów.

Co przywołuje ponownie całą kwestię "terroryzmu". Jak już stwierdziłem powyżej, a dowody są naprawdę przygniatające, wiele z tego, co nazywa się "terroryzmem" jest w rzeczywistości albo rządowymi operacjami fałszywej flagi, albo działaniami najemników pracujących dla zachodnich agencji wywiadowczych w dążeniu do destabilizacji lub zmiany jakiegoś reżimu. Jeśli pozór ten będzie kontynuowany, pozór że cały ten "terroryzm" jest prawdziwy i że w imię walki z nim wolności obywatelskie muszą nadal być uśmiercane, wówczas nasz drewniany koń nie jest już tak atrakcyjny, jak mogłoby się początkowo wydawać.

Są dwie rzeczy, których możemy być pewni, jeśli chodzi o naszego drewnianego konia. Po pierwsze, ONZ będzie organizacją mikro-zarządzania społeczeństwem, poprzez nieodpowiadające przed nikim biurokracje, takie jak MFW, IPCC, WHO, itp. Po drugie, z tak wieloma naszymi tradycyjnymi systemami celowo poddanymi destabilizacji, możemy się spodziewać, że podane nam będzie "rozwiązanie", w ramach nowego paradygmatu kulturowego i gospodarczego³.

Richard K. Moore

Źródło: http://news-beacon-ireland.info

O autorze:

Richard K. Moore, pracował w Dolinie Krzemowej, po zakończeniu pracy przeszedł na emeryturę i przeniósł się do Irlandii w 1994 roku, aby rozpocząć swoją "prawdziwą pracę" - zrozumienie, jak działa świat i jak możemy uczynić go lepszym. Wieloletnie badania i pisarstwo osiągnęły kulminację w jego szeroko znanej książce "Ucieczka z Matrix-a: Jak, my ludzie, możemy zmienić świat (The Cyberjournal Project, 2005).

¹Szczegółowy opis sposobu wywołania I Wojny Światowej znajduje się w książce "Hidden History: The Secret Origins of the First World War". http://www.amazon.co.uk/Hidden-History-Secret-Origins-First/dp/1780576307

²"Confessions of an Economic Hit Man". http://www.amazon.com/Confessions-Economic-Hit-John-Perkins/dp/0452287081

³We wcześniejszym artykule opublikowanym w New Dawn i globalresearch.ca, dość szczegółowo opisałem rodzaj zmian kulturowych jakie Bogowie Pieniądza najprawdopodobniej dla nas przygotowali: http://www.globalresearch.ca/the-elite-plan-for-a-new-world-social-order/27188

Syria-Iran-Fed - audycja PrisonPlanet.pl

noreply@blogger.com (davidoski) — Wed, 18 Dec 2013 08:26:00 +0000

Amerykański dolar blisko podwoił wartość w ciągu jednego dnia

noreply@blogger.com (davidoski) — Sun, 08 Dec 2013 05:14:00 +0000

Amerykański dolar, waluta stworzona przez grupę rewolucjonistów po obaleniu lokalnych rządów w Ameryce Północnej, blisko podwoił swoją wartość w ciągu ostatnich 24 godzin.

Dolar, który ostatnio zyskał szerokie zastosowanie, z niektórymi nawet niepodległymi państwami decydującymi się na jego używanie, wzrósł do wartości, która nie była obserwowana od końca listopada tego roku.

Wartość dolara względem bitcoin z widocznym gwałtownym wzrostem wartości po prawej stronie. Źródło: http://www.coinion.com

Pośrod znaczących zawirowań na największych rynkach forexu w Japonii, Słowenii i Szanghaju, dolar amerykański osiągnął cenę, którą ostatnio notował 25 listopada 2013 roku.

Dolec, jak niektórzy entuzjaści go nazywają, pozostaje wysoce kontrowersyjną walutą. Krytycy wskazują na fundamentalne jego wady, polegające na możliwości kreowania go w zasadniczo nieograniczonych ilościach. Waluta ta jest często używana przez kryminalistów do popełniania przestępstw i jest całkowicie anonimowa.

To nie pierwszy raz, kiedy dolar doświadczył tak gwałtownego wzrostu na wartości. 10 kwietnia tego roku wzrósł o ponad 60% w ciągu jednego dnia. Jednakże szybkie wzrosty wartości są niebezpiecznie zwodnicze: po każdym takim wzroście waluta ta za każdym razem ulega powolnej dewaluacji, w procesie który można określić jako upadek w zwolnionym tempie.

Eksperci odradzają jakiekolwiek długoterminowe inwestycje w amerykańskiego dolara, ponieważ waluta ta nieprzerwanie traci na wartości od 227 lat.

.

Bitcoin - audycja PrisonPlanet.pl

noreply@blogger.com (davidoski) — Sat, 30 Nov 2013 06:38:00 +0000

Bitcoin zdobywa mainstream?

noreply@blogger.com (davidoski) — Wed, 13 Nov 2013 15:58:00 +0000

Na pierwszy rzut oka bitcoin wydaje się być pod ostrzałem. Prawie codziennie pojawia się w mediach nowa straszna historia na jego temat. Jednak poza medialnymi nagłówkami, kryptowaluta zyskuje pole.

Nic, co nowe, nie rozwija się bez zgrzytów. Niektóre biedne dusze w Australii są lżejsze o kilka (wirtualnych) portfeli z powodu skoku bankowego nowej ery (cyfrowy odpowiednik ograbienia skrytek sejfowych, podczas zamknięcia banku). Tymczasem niektórzy naukowcy próbowali sugerować, że istnieje ogromny błąd w protokole powodujący, że Bitcoin jest inherentnie niestabilny. To tylko kilka z najważniejszych wiadomości w mediach z ubiegłego tygodnia...

...a tymczasem kurs bitcoina osiąga nowe rekordy.

http://bitcoincharts.com

Osoby wyczulone na bańki spekulacyjne będą się wyraźnie obawiały, że może mamy do czynienia z jednym z tych szalonych momentów w historii, gdzie bitcoin jest nową tulipomanią. Rzeczywiście, wszystkie nowe technologie wydają się być otoczone ogromnym szumem medialnym i nieposkromioną arogancją. Zazwyczaj nadmuchują one bańkę zanim osiągną powszechną akceptację. "Dotcom" było czymś takim dziesięć lat temu ... ale kto może sobie dziś wyobrazić funkcjonowanie bez internetu? W ten sposób społeczeństwo i rynki od wieków wprowadzają technologie i innowacje.

W mediach głównego nurtu, powszechne jest oczernianie bitcoina. Każde nieprzewidziane wydarzenie z nim związane jest wykorzystywane jako pałka do bicia tej waluty. Zatem Silk Road uznano za niebezpieczne, ponieważ bitcoin był używany do dokonywania tam transakcji. Podobnie Cryptolocker ("oprogramowanie do ściągania okupu") - wirus szyfrujący pliki i domagający się bitcoinów jako okup za ich odszyfrowanie. Jednak czy bycie używanym jako nośnik do przestępstwa faktycznie odzwierciedla samą walutę? Rozważmy dolara: czy Rezerwa Federalna zamknie samą siebie, ponieważ emituje anonimowe banknoty - "obligacje na okaziciela”, które są ulubioną walutą światowych handlarzy narkotyków, piratów i handlarzy ludźmi? Wątpię.

Pomimo katastrofistów, bitcoin zdobywa coraz większą popularność. Ostatnio chińscy kupujący dołączyli do rosnącej armii inwestorów w czasie, kiedy kryptowaluta nabiera tempa na całym świecie. Bez względu na to, jak wiele negatywów jest rzucanych w bitcoina, jeden wyraźny wniosek można streścić w maksymie Friedricha Nietzschego: "To, co mnie nie zabije, to mnie wzmocni".

Przyglądając się siewcom paniki wydaje się, że są ich dwa rodzaje: ci, którzy mają w tym żywotny interes i ci, którzy bezmyślnie poddają się status quo. Poza negatywnymi nagłówkami medialnymi, nawet banki centralne są w coraz większym stopniu zafascynowane bitcoinem, jak pokazuje ostatni artykuł Rezerwy Federalnej (między innymi).

Kilka miesięcy temu, określiłem bitcoina mianem rewolucji kopernikańskiej w finansach. Nie jest to doskonały pieniądz, ani nie jest to kompletne rozwiązanie problemu banków centralnych, ale jest to absolutnie kluczowy pierwszy krok do nowej finansowej architektury. Tam gdzie wcześniej cyfrowe waluty takie jak Beenz zawiodły, bitcoinowi udało się stworzyć zupełnie nową zdecentralizowaną infrastrukturę transakcji finansowych. Niektórzy przestępcy mogą próbować ją wykorzystywać, ale ogólny efekt jest niesamowicie dobry: obywatele nie są już więźniami skorumpowanych i niekompetentnych rządów.

Rzeczywiście, wirtualne portfele mogą zostać skradzione. Niemniej jednak, jest to trudniejsze niż kradzież torebki pozostawionej bez nadzoru. Tak, bitcoin pozostaje zmienny jak nastolatek mocą swoich hormonów, jednak potępianie bitcoina jest jak staranie się zakazania samochodów tylko dlatego, że model T Forda nie zawsze był niezawodny i doprowadził do wzrostu osób poszkodowanych w wypadkach drogowych. Samochód zdemokratyzował indywidualne podróżowanie w sposób nieporównywalny do jakiejkolwiek innej innowacji, ale wyraźnie były to podróże, które obejmowały ból i kompromis. Podobnie bitcoin decentralizuje pieniądze, co przeraża maniaków kontroli z rządu, którzy chcą mieć wpływ na każdy ruch obywatela.

Aktualnie bitcoin jest nadal mały, z kapitalizacją rzędu miliarda dolarów, w porównaniu do 1200 mld waluty amerykańskiej w obiegu. Jednak legalna przedsiębiorczość wokół bitcoina rozwija się szybko, kiedy coraz więcej kawiarń, barów i sklepów zaczyna przyjmować bitcoiny. Bankomat w Vancouver jest pierwszym z wielu. Przed nami może być czas wprowadzenia kilku regulacji rządowych, ale ostatecznie kryptowaluta nie zostanie niewolnikiem drapieżnej krypto-kolektywistycznej bankowo-rządowo-korporacyjnej katastrofy. Ktokolwiek chce cię kontrolować, bitcoin może pomóc ci zachować twoje oszczędności nietknięte!

Podobnie jak internet uwolnił przepływ informacji z istotnym wpływem na rządy totalitarne, tak też bitcoin jest agentem wolności gotówki. Istnieje wiele żywotnych interesów, które są przerażone, że mogą stracić wpływ w nowym świecie pieniędzy, w czasie gdy wchodzimy w post-kopernikańską erę finansową. Nietzsche był trafny również i tu. Jego argument, że siła rośnie dzięki wyzwaniu, została zapisana w jego opus magnum, "Zmierzchu bożyszcz". W przypadku bitcoina, bożkami są ewidentnie rządy i system bankowy. Kryptowaluty oczyszczają pole dla przywrócenia pieniędzy z powrotem jednostkom. Nic dziwnego, że tak wielu tak chętnie je odrzuca.

Patrick L Young

http://rt.com

Izraelska kontrola nad Stanami Zjednoczonymi

noreply@blogger.com (davidoski) — Mon, 11 Nov 2013 11:05:00 +0000

Pro-izraelskie grupy polityczne, takie jak AIPAC, działają z wykorzystaniem nieograniczonego finansowania w celu zmiany kierunku amerykańskiej polityki w regionie Bliskiego Wschodu.

- Jack Straw, poseł i były minister spraw zagranicznych brytyjskiej Partii Pracy

Stany Zjednoczone powinny zrzucić bombę atomową na Iran, aby zmusić ten kraj do zakończenia programu nuklearnego.

- Sheldon Adelson, największy darczyńca funduszy dla Partii Republikańskiej i główny pozyskiwacz funduszy na cele pro-izraelskich kół politycznych, wykład na Uniwersytecie Yeshiva w Nowym Jorku, 22 października 2013.

Wprowadzenie

Kwestia wojny i pokoju z Iranem zależy od polityki przyjętej przez Biały Dom i Kongres USA. Uwertury pokojowe wybrzmiewane przez nowo wybranego prezydenta Iranu Rohani spotkały się z przychylnym przyjęciem na całym świecie, z wyjątkiem Izraela i jego syjonistycznych akolitów w Ameryce Północnej i Europie. Pierwsza sesja negocjacyjna przebiegła bez wzajemnych oskarżeń i zakończyła się optymistyczną oceną obu stron. Właśnie z powodu tej wstępnej pozytywnej odpowiedzi jej uczestników, izraelski rząd nasilił swoją wojnę propagandową przeciwko Iranowi. Izraelscy agenci w Kongresie Stanów Zjednoczonych, środki masowego przekazu oraz wykonawcze czynniki rządu USA ruszyły do działania w celu podważenia procesu pokojowego. Stawką jest zdolność Izraela do prowadzenia niewypowiedzianej wojny przy użyciu wojska USA i ich sojuszników z NATO przeciwko każdemu rządowi rzucającemu wyzwanie izraelskiej przewadze militarnej na Bliskim Wschodzie oraz gwałtownej aneksji terytorium palestyńskiego oraz zdolności Izraela do bezkarnego atakowania przeciwników.

Aby zrozumieć co jest stawką w obecnych negocjacjach pokojowych, należy wyobrazić sobie skutki ich niepowodzenia. Pod presją Izraela, Stany Zjednoczone ogłosiły, że może zostać uruchomiona "opcja militarna" - skutkiem czego będą ataki rakietowe i bombardowania 76 mln Irańczyków, w celu zniszczenia ich rządu i gospodarki. Teheran wobec takiej agresji może dokonać odwetu poprzez zaatakowanie amerykańskich baz wojskowych w regionie oraz instalacji wydobycia ropy, co doprowadzi do globalnego kryzysu. Tego właśnie chce Izrael.

Zaczniemy od zbadania kontekstu supremacji militarnej Izraela na Bliskim Wschodzie. Następnie dokonamy analizy niezwykłej władzy Izraela nad amerykańskim procesem politycznym i jak wpływa to na proces negocjacyjny, ze szczególnym naciskiem na syjonistyczną władzę w Kongresie Stanów Zjednoczonych.

Kontekst izraelskiej dominacji militarnej na Bliskim Wschodzie

Od zakończenia II wojny światowej Izrael zbombardował, najechał i okupował więcej krajów Bliskiego Wschodu i Afryki niż poprzednie imperia kolonialne, z wyjątkiem USA. Lista izraelskich ofiar obejmuje: Palestynę, Syrię, Liban, Egipt, Irak, Jordanię, Sudan i Jemen. Jeśli uwzględnimy kraje, w których Izrael przeprowadził quasi-tajne ataki terrorystyczne i zabójstwa, lista znacznie się poszerzy o kilkanaście krajów Europy i Azji - w tym USA poprzez działającą tam sieć syjonistycznego terroru.

Sile wojskowej Izraela, jego zdolności do toczenia wojen zaczepnych wedle woli, towarzyszy niemal całkowita bezkarność. Pomimo wielokrotnego naruszenia prawa międzynarodowego, w tym zbrodni wojennych, Izrael nigdy nie stanął przed międzynarodowym trybunałem, ani nie został poddany sankcjom gospodarczym, ponieważ rząd USA wykorzystuje swoją pozycję do wetowania rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ i wywierania nacisków na swoich sojuszników w NATO-UE.

Przewaga militarna Izraela ma mniej wspólnego z technologiczno-przemysłową "świetnością" swoich rodzimych podżegaczy wojennych, a więcej z transferem i zwykłą kradzieżą technologii broni jądrowej, chemicznej i biologicznej z USA. Zagraniczni syjoniści w USA i we Francji odegrali strategiczną (i zdradziecką) rolę w kradzieży i nielegalnym transferze technologii i komponentów broni nuklearnej do Izraela, zgodnie z dochodzeniem przeprowadzonym przez byłego dyrektora CIA Richarda Helmsa.

Izrael utrzymuje ogromny zapas broni atomowej, chemicznej i biologicznej, odmawiając dostępu międzynarodowym inspektorom i nie jest zobowiązany do przestrzegania traktatu o jej nierozprzestrzenianiu, z powodu amerykańskich interwencji dyplomatycznych. Pod presją amerykańskiej Konfiguracji Władzy Syjonistycznej, rząd USA zablokował wszelkie działania, które mogłyby ograniczyć produkcję przez Izrael broni masowego rażenia. W rzeczywistości USA nadal dostarcza Izraelowi strategiczną broń masowego rażenia w celu zastosowania jej wobec jego sąsiadów - z naruszeniem prawa międzynarodowego.

Amerykańska pomoc wojskowa i transfer technologii do Izraela przekroczyła 100 mld dolarów w ciągu ostatniego półwiecza. Amerykańskie interwencje dyplomatyczne i militarne były kluczowe w uratowaniu Izraela od porażki w wojnie 1973 roku. Odmowa prezydenta USA Lyndona Johnsona obrony amerykańskiego nieuzbrojonego okrętu wywiadowczego USS Liberty w 1967 roku, po tym jak został zbombardowany i obrzucony napalmem przez izraelskie myśliwce i okręty wojenne na wodach międzynarodowych, stanowiła ogromne zwycięstwo Izraela odniesione dzięki syjonistycznym doradcom Johnsona. Ze względu na swoją bezkarność, nawet w obliczu zabijania amerykańskich żołnierzy, Izraelowi dano wolną rękę w prowadzeniu agresywnych wojen w celu zdominowania swoich sąsiadów, popełniania aktów terroru i mordowania swoich przeciwników na całym świecie, bez obawy przed odwetem.

Niekwestionowana przewaga wojskowa Izraela przekształciła kilku jego sąsiadów w pół-służalczych kolaborantów: Egipt i Jordania służą de facto jako sojusznicy Izraela, wraz z monarchiami Zatoki Perskiej pomagając Izraelowi represjonować regionalne ruchy nacjonalistyczne i pro-palestyńskie.

Decydującym czynnikiem wzrostu i konsolidacji władzy Izraela na Bliskim Wschodzie nie była jednak jego dzielność wojskowa, ale zasięg i wpływy polityczne osiągane przez jego syjonistycznych agentów w USA. Wojna Waszyngtonu przeciwko Irakowi i Libii oraz obecne wsparcie ataku najemników na Syrię, zniszczyły trzy duże świeckie nacjonalistyczne państwa przeciwników izraelskich ambicji hegemonistycznych.

Podczas gdy Izrael gromadzi więcej władzy w regionie, rozszerzając swą kolonizację terytoriów palestyńskich, patrzy jednocześnie na wschód, w kierunku zniszczenia ostatniej przeszkody dla swej polityki kolonialnej: Iranu.

Od co najmniej dwóch dekad Izrael kieruje swoich zagranicznych agentów syjonistycznych w celu zniszczenia rządu Iranu przez destabilizację jego społeczeństwa, zabójstwa naukowców, bombardowanie zakładów i laboratoriów wojskowych oraz duszenie gospodarki.

Odkąd Konfiguracja Władzy Syjonistycznej z powodzeniem pchnęła USA do wojny przeciwko Irakowi w 2003 roku - dosłownie rozbijając na strzępy jego skomplikowane świeckie społeczeństwo i zabijając ponad milion Irakijczyków - Izrael skierował swój wzrok na zniszczenie Libanu (Hezbollah) i świeckiego rządu Syrii, jako sposób na odizolowanie Iranu i przygotowanie się do ataku na ten kraj. Podczas gdy tysiące libańskich cywilów wyrżnięto w 2006 roku, atak Izraela na Liban zakończył się porażką, pomimo wsparcia rządu USA i dzikiej kampanii propagandowej Konfiguracji Władzy Syjonistycznej. W histerii po niepowodzeniu i w celu "skompensowania" porażki z rąk Hezbollahu oraz podniesienia "morale", Izrael zaatakował i zniszczył większość Gazy (lata 2008-2009) - największego na świecie obozu więziennego pod gołym niebem.

Nie mając dostatecznej potęgi militarnej, aby zaatakować Iran w pojedynkę, Izrael skierował swoich agentów, aby wmanipulowali rząd amerykański w rozpoczęcie wojny z Iranem. Militarystyczni przywódcy w Tel Awiwie uruchomili swoich politycznych agentów syjonistycznych w całych Stanach Zjednoczonych do pracy nad zniszczeniem Iranu - ostatniego potężnego przeciwnika supremacji Izraela na Bliskim Wschodzie.

Izraelsko-syjonistyczna strategia ma na celu przygotowanie gruntu do konfrontacji USA z Iranem, przy użyciu swoich agentów w amerykańskich władzach wykonawczych oraz nieustanną korupcję, przekupstwo i kontrolę nad Kongresem USA. Syjonistyczna kontrola nad mediami zwiększa kampanię propagandową: New York Times i Washington Post codziennie publikują artykuły i komentarze redakcyjne promujące agendę wojenną Izraela. Konfiguracja Władzy Syjonistycznej używa Departamentu Stanu USA, aby zmusić inne państwa NATO do konfrontacji z Iranem.

Tajna wojna Izraela z Iranem: amerykańska presja polityczna, sankcje gospodarcze i groźby wojskowe

W pojedynkę wojna Izraela z Iranem nie sprowadziłaby się do niczego więcej jak sabotażu cybernetycznego, okresowych zabójstw irańskich naukowców przy użyciu izraelskich płatnych agentów wśród irańskich grup terrorystycznych i nieustannego zastraszania przez izraelskich polityków. Poza Izraelem ta kampania ma niewielki wpływ na opinię publiczną. Wojna Izraela z Iranem zależy wyłącznie od jego zdolności do manipulowania polityką USA za pomocą swych lokalnych agentów i grup, które dominują Kongres USA oraz poprzez mianowanie urzędników na kluczowych stanowiskach w departamentach skarbu, handlu i sprawiedliwości oraz "doradców" do spraw Bliskiego Wschodu. Izrael w pojedynkę nie jest w stanie zorganizować skutecznej kampanii sankcji wobec Iranu, ani nie udaje mu się wpłynąć na jakiekolwiek inne większe mocarstwo, aby przyłączyło się do przestrzegania takiej kampanii. Tylko USA ma taką potęgę. Dominacja Izraela na Bliskim Wschodzie wypływa w całości z jego zdolności do mobilizowania swoich tajnych agentów w Stanach Zjednoczonych, którzy mają za zadanie zapewnienie całkowitej uległości wobec izraelskich interesów przez wybranych i mianowanych urzędników państwowych - szczególnie w odniesieniu do regionalnych państw-przeciwników Izraela.

Strategicznie ulokowani, rezydenci o podwójnym amerykańsko-izraelskim obywatelstwie wykorzystują swoje obywatelstwo amerykańskie do obejmowania wysokich posad w rządzie amerykańskim, bezpośrednio zaangażowanych w kształtowanie polityki mającej wpływ na Izrael. Jako Izraelczycy, ich działania są zgodne z nakazami z Tel Awiwu. W administracji Busha (2001-2008) wysoko umieszczeni agenci Izraela zdominowali Pentagon (Paul Wolfowitz, Douglas Feith), kwestie bezpieczeństwa Bliskiego Wschodu (Martin Indyk, Dennis Ross), biuro wiceprezydenta ("Scooter" Libby), Departament Skarbu (Levey) i bezpieczeństwo narodowe (Michael Chertoff). W administracji Obamy agenci Izraela to między innymi: Dennis Ross, Rahm Emanuel, David Cohen, sekretarz skarbu Jack "Jake the Snake" Lew, sekretarz handlu Penny Pritzker i Michael Froman jako przedstawiciel handlu.

Utajniona władza Izraela w rządzie USA dorównuje jej dominacji nad amerykańskim Kongresem. W przeciwieństwie do opinii niektórych krytyków, Izrael nie jest ani "sojusznikiem" ani "klientem" USA. Dowody olbrzymiej asymetrii relacji obfitują w ciągu ostatniego półwiecza. Z powodu tej potężnej agentury w Kongresie i władzy wykonawczej USA, Izrael otrzymał od USA ponad 100 miliardów dolarów haraczu w ciągu ostatnich 30 lat. Około 3 mld dolarów rocznie. Pentagon przekazał Izraelowi najbardziej nowoczesne technologie wojskowe i zaangażował się w wiele wojen w imię Izraela. Departament Skarbu USA nałożył sankcje na potencjalnie lukratywnych partnerów handlowych i inwestycyjnych na Bliskim Wschodzie (Iran, Irak i Syria) pozbawiając amerykańskich eksporterów produkcji rolniczej i firmy naftowe ponad 500 mld dolarów przychodów. Biały Dom poświęcił życie ponad 4400 amerykańskich żołnierzy w wojnie przeciwko Irakowi - wojnie lansowanej przez izraelskich agentów na żądanie izraelskich przywódców. Departament Stanu odrzucił przyjazne i korzystne stosunki z ponad 1,5 miliardem muzułmanów poprzez poparcie nielegalnego osadnictwa ponad pół miliona żydowskich kolonistów na okupowanych militarnie terenach palestyńskich na Zachodnim Brzegu i w Jerozolimie.

Strategiczne pytanie to jak i dlaczego ta jednostronna relacja między USA i Izraelem utrzymuje się przez tak długi czas, nawet gdy jest to sprzeczne z tak wieloma strategicznymi i kluczowymi interesami amerykańskimi? Bardziej palącym pytaniem jest natomiast, jak te historycznie wykrzywione relacje wpływają na aktualne amerykańskie sankcje nałożone na Iran oraz negocjacje nuklearne?

Iran i negocjacje pokojowe

Niewątpliwie nowo wybrany prezydent Iranu i jego minister spraw zagranicznych przygotowani są do negocjowania końca wrogości USA wobec Iranu, dokonując poważnych ustępstw zapewniających pokojowe wykorzystanie energii jądrowej. Stwierdzili, że są otwarci na zmniejszenie lub nawet zakończenie produkcji wysoko wzbogaconego uranu, ograniczenie liczby wirówek, a nawet pozwolenie na niezapowiedziane inspekcje, między innymi obiecującymi propozycjami. Irański rząd proponuje plan działania z celami końcowymi w ramach wstępnych porozumień. Minister spraw zagranicznych Unii Europejskiej Catherine Ashton wypowiadała się pozytywnie na ten temat po pierwszym spotkaniu.

Administracja USA dała sprzeczne sygnały po irańskich uwerturach i spotkaniu otwierającym. Niektóre pojedyncze komentarze są ostrożnie pozytywne, inne są mniej zachęcające i sztywne. Agenci syjonistyczni w administracji Obamy, jak Jack 'Jake' Lew, sekretarz skarbu, twierdzą, że sankcje zostaną utrzymane dopóki Iran nie spełni wszystkich amerykańskich (tj. izraelskich) wymagań. Kongres USA, kupiony i kontrolowany przez syjonistów, odrzuca obiecujące irańskie uwertury i elastyczność, nalegając na wojskowe "opcje" lub całkowity demontaż legalnego irańskiego programu jądrowego - syjonistyczna postawa mająca na celu sabotowanie negocjacji. W tym celu Kongres uchwalił nowe, bardziej ekstremalne sankcje gospodarcze, aby zdusić irańską gospodarkę naftową.

Jak AIPAC steruje Kongresem USA i przygotowuje wojnę z Iranem

Konfiguracja Władzy Syjonistycznej używa swojej finansowej siły, aby dyktować politykę Kongresu na Bliskim Wschodzie oraz w celu zapewnienia, że Kongres i Senat nie oddalą się ani o jotę od służenia interesom Izraela. Syjonistycznym narzędziem stosowanym do kupowania urzędników w Stanach Zjednoczonych jest Komitet Działań Politycznych (PAC).

Dzięki decyzji Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych z 2010 roku, Super PAC - związany z Izraelem - wydał ogromne sumy pieniędzy, aby doprowadzić do wyboru lub zniszczenia kandydatów - w zależności od działań politycznych danego kandydata na rzecz Izraela. Tak długo, jak te środki nie idą bezpośrednio do kandydata, Super PAC nie musi ujawniać ile i na co wydaje pieniądze. Konserwatywne szacunki funduszy Syjonistycznej Konfiguracji Władzy powiązanych bezpośrednio i pośrednio z ustawodawcami amerykańskimi opiewają na blisko 100 mln USD w ciągu ostatnich 30-lat. Syjonistyczna Konfiguracja Władzy pompuje te pieniądze do przywódców legislacyjnych oraz członków komisji Kongresu zajmujących się polityką zagraniczną, zwłaszcza przewodniczących podkomisji zajmujących się Bliskim Wschodem. Jak można się spodziewać, największymi odbiorcami pieniędzy Syjonistycznej Konfiguracji Władzy są ci, którzy agresywnie promują twardą politykę Izraela. Wszędzie indziej na świecie, tak duże łapówki przekazane na kupienie legislacyjnych głosów, byłyby uważane za jawne przekupstwo i podlegały ściganiu za przestępstwo i były zagrożone karą więzienia dla członków obu stron. W Stanach Zjednoczonych zakup i sprzedaż głosów polityków nazywa się "lobbingiem" i jest legalny oraz jawny. Ustawodawcze ramię rządu USA przypomina kosztowny burdel lub aukcje białych niewolników - tylko że stawką jest życie tysięcy ludzi.

Syjonistyczna Konfiguracja Władzy kupiła dla siebie sojusz członków amerykańskiego Kongresu i senatorów na masową skalę: spośród 435 członków Izby Reprezentantów, 219 otrzymało płatności od Syjonistycznej Konfiguracji Władzy w zamian za głosy w imieniu państwa Izrael. Korupcja jest jeszcze bardziej powszechna wśród 100 amerykańskich senatorów, 94 z nich przyjęło pieniądze od pro-izraelskiego PAC i Super PAC w zamian za lojalność wobec Izraela. Syjonistyczna Konfiguracja Władzy obsypuje pieniędzmi zarówno Republikanów jak i Demokratów, zapewniając w ten sposób niezwykłe (w dobie obecnego impasu w Kongresie), blisko jednogłośne ("dwupartyjne") głosy na korzyść "państwa żydowskiego", w tym jego zbrodnie wojenne, jak bombardowania Gazy i Libanu, a także corocznie 3 mld dolarów daniny dla Tel Awiwu. Co najmniej 50 senatorów amerykańskich otrzymało pomiędzy 100 tys. a 1 mln dolarów (każdy) pieniędzy od Syjonistycznej Konfiguracji Władzy w ciągu ostatnich dziesięcioleci. W zamian za to głosowali oni za przekazaniem ponad 100 miliardów dolarów daniny dla Izraela oprócz innych "usług i płatności". Członkowie Kongresu USA są tańsi: 25 ustawodawców otrzymało od 238.000 dolarów do 50.000 dolarów każdy, podczas gdy reszta dostała orzeszki. Niezależnie od kwoty, wynik netto jest taki sam: członkowie Kongresu wykonują instrukcje swoich syjonistycznych mentorów z PAC, Super PAC i AIPAC i popierają wszystkie izraelskie wojny na Bliskim Wschodzie oraz promują agresję USA w imieniu Izraela.

Najbardziej głośni i wpływowi ustawodawcy otrzymali największy ochłap syjonistycznych łapówek: senator Mark Kirk (Zbombardować Teheran!) zajmuje pierwsze miejsce na liście "świń przy korycie" z 925.000 dolarów przyjętych łapówek, a następnie John McCain (Zbombardować Damaszek!) z 771.000 dolarów, podczas gdy senatorowie Mitch McConnell, Carl Levin, Robert Menendez, Richard Durban i inni judofilscy politycy nie kryją się z trzymaniem w wyciągniętej ręce swoich małych żebraczych kubeczków, gdy tylko pro-izraelski komiwojażer z PAC-u się zbliża! Kongresmen z Florydy Ileana Ros-Lehtinen stoi na czele członków Izby Reprezentantów z 238.000 dolarów zapewniającymi jej 100% pro-izraelskie działanie, jak również rangę większego podżegacza wojennego niż sam Netanjahu! Eric Cantor dostał 209,000 dolarów, aby forsował toczenie "wojen za Izrael" kosztem życia amerykańskich żołnierzy oraz w tym samym czasie cięcie składek na ubezpieczenie społeczne seniorów w USA w celu zwiększenia pomocy wojskowej dla Tel Awiwu. Deputowana mniejszości Izby Reprezentantów Steny Hoyer, dostała 144.000 dolarów na "zapędzenie kilku chwiejnych" Demokratów z powrotem do "obozu" Izraela. Przywódcy większości Izby Reprezentantów Johnowi Boehnerowi zapłacono 130.000 dolarów, aby zrobił to samo wśród Republikanów.

Konfiguracja Władzy Syjonistycznej wydała ogromne kwoty, aby ukarać i zniszczyć kilkunastu dysydenckich członków Kongresu, którzy sprzeciwiali się izraelskim wojnom i groteskowym "dokonaniom" w zakresie łamania praw człowieka. Konfiguracja Władzy Syjonistycznej wpompowała miliony dolarów w indywidualne kampanie wyborcze, nie tylko finansując kandydatów opozycji, którzy przyrzekli wierność Izraelowi, ale dokonując grubiańskich zamachów usunięcia ze stanowisk krytyków Izraela. Kampanie te zostały przeprowadzone w najbardziej nieokreślonych politycznie częściach Stanów Zjednoczonych, w tym dzielnicach o afroamerykańskiej większości, gdzie bez tego lokalne interesy i wpływy syjonistów byłyby absolutnie zerowe.

Nie istnieją porównywalni do PAC i Super PAC liderzy partyjni lub organizacje społeczne, które są w stanie zakwestionować potęgę piątej kolumny Izraela. Według dokumentów zgromadzonych przez odważnego badacza, Granta Smitha z IRMEP, jeśli chodzi o Izrael, Departament Sprawiedliwości USA stanowczo odmówił wykonania własnych ustaw federalnych, wymagających ścigania obywateli USA, którzy nie zarejestrowali się jako zagraniczni agenci pracujący dla obcego kraju - co najmniej od 1963 roku. Z drugiej strony, Konfiguracja Władzy Syjonistycznej, poprzez tak zwaną "Anti-Defamation League" (Ligę Przeciwko Zniesławieniom), z powodzeniem wywarła nacisk na Departament Sprawiedliwości, FBI i NSA, aby wszczęły dochodzenie i ścigały przestrzegających prawo, patriotycznych obywateli USA, krytycznych wobec grabienia przez Izrael ziemi w Palestynie i krytycznych wobec syjonistycznych agentów korumpujących amerykański system polityczny na rzecz swoich zagranicznych mocodawców.

Korupcja i degradacja amerykańskiej demokracji jest możliwa, dzięki równie wykrzywionej i skorumpowanej "szanowanej prasie". Krytyk mediów, Steve Lendman, wskazał, że istnieje bezpośredni związek między Izraelem i mediami w swoim dochodzeniu na temat New York Times'a. Czołowi ("sprawiedliwi i wyważeni") dziennikarze piszący na temat Izraela mają silne więzi rodzinne i polityczne w tym kraju, a ich teksty są niewiele więcej jak propagandą. Reporter Times'a Ethan Bronner, którego syn służył w Izraelskich Siłach Zbrojnych, jest długoletnim apologetą państwa syjonistycznego. Inna reporterka Times'a, Isabel Kershner, której "pisanie" wydaje się pochodzić prosto z izraelskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jest żoną Hirsha Goodmana, doradcy reżimu Netanjahu "do spraw bezpieczeństwa". Szef biura Times'a w Jerozolimie, Jodi Rudoren, żyje wygodnie w rodzinnym domu palestyńskiej rodziny wywłaszczonej z tego starożytnego miasta.

Niezachwiana postawa pro-izraelska Times'a zapewnia osłonę i polityczne uzasadnienie dla skorumpowanych polityków amerykańskich, bijących w bębny wojenne dla Izraela. Nie jest niespodzianką, że New York Times, podobnie jak Washington Post, jest głęboko zaangażowany w lekceważenie i potępianie trwających negocjacji irańsko-amerykańskich. I zapewnia dużo miejsca dla jednostronnej retoryki polityków izraelskich i ich amerykańskich trębaczy, starannie wykluczając bardziej racjonalne, pro-zbliżeniowe głosy doświadczonych byłych dyplomatów amerykańskich, zmęczonych wojną przywódców wojskowych i przedstawicieli amerykańskiego biznesu oraz środowisk naukowych.

Aby zrozumieć wrogość Kongresu do negocjacji nuklearnych z Iranem i jego wysiłki w celu utopienia ich przez nałożenie kuriozalnych nowych sankcji, ważne jest, aby dotrzeć do źródła problemu, a mianowicie deklaracji najważniejszych izraelskich polityków, którzy uformowali linię marszu dla swoich agentów w Stanach Zjednoczonych.

Pod koniec października 2013 r., były szef wywiadu wojskowego Izraela Amos Yadlin mówił o "konieczności dokonania wyboru między "bombą a bombardowaniem" - przekaz, która natychmiast odbił się echem wśród 52 Przewodniczących Głównych Amerykańskich Organizacji Żydowskich (Daily Alert, 24 października , 2013). W dniu 22 października 2013 r., izraelski minister wywiadu Yuval Steinitz wezwał do nałożenia nowych surowych sankcji na Iran i podkreślił, że USA stosują je jako dźwignię dla żądania, aby Iran zgodził się całkowicie porzucić swoją pokojową energię jądrową i program wzbogacania uranu. Minister obrony Mosze Ya'alon potwierdził, że „Izrael nie zaakceptuje jakiegokolwiek porozumienia, które pozwala Iranowi na wzbogacanie uranu". To jest stanowisko Izraela, aby grozić wojną (z USA), jeśli Iran nie podda bezwarunkowej kapitulacji swego programu nuklearnego. To definiuje postawę wszystkich głównych pro-izraelskich grup nacisku: PAC, Super PAC i AIPAC. One z kolei dyktują politykę swoim "liżącym buty" sługusom w Kongresie Stanów Zjednoczonych. W rezultacie Kongres uchwala jeszcze bardziej ekstremalne sankcje gospodarcze na Iran, aby sabotować trwające negocjacje.

Ci, którzy otrzymali największe syjonistyczne łapówki od pro-izraelskiego PAC są najbardziej krzykliwi: senator Mark Kirk (925 379 dolarów), autor poprzedniej ustawy sankcji, domaga się, by Iran zlikwidował cały swój program jądrowy i program pocisków balistycznych (!) oraz oświadczył, że Senat USA "powinien natychmiast ruszyć do przodu z nową rundą sankcji gospodarczych skierowanych na wszystkie pozostałe dochody i rezerwy rządu irańskiego" (Financial Times, 18.10.13, s.. 6). Amerykańska Izba Reprezentantów już uchwaliła ustawę ostro ograniczającą zdolność Iranu do sprzedaży swego głównego surowca eksportowego - ropy naftowej. Po raz kolejny, oś izraelsko-syjonistyczna z udziałem Kongresu stara się narzucić na Amerykanów izraelski plan wojny! Pod koniec października 2013 r., Sekretarz Stanu Kerry był "grilowany" przez 7 godzin przez izraelskiego premiera Netanjahu i tchórzliwy Kerry obiecał promować izraelską agendę demontażu irańskiego programu wzbogacania uranu.

W celu przeciwdziałaniu kampanii duszenia irańskiej gospodarki naftowej, promowanej przez izraelskich agentów w Kongresie, irański rząd zaoferował hojne kontrakty amerykańskim i unijnym przedsiębiorstwom naftowym (Financial Times 29.10.2013, str. 1). Istniejące uwarunkowania narodowe zostały usunięte. Zgodnie z nowymi warunkami, zagraniczne firmy rezerwowałyby lub obejmowały udziały kapitałowe w irańskich projektach. Iran ma nadzieję przyciągnąć co najmniej 100 mld dolarów w inwestycjach w ciągu najbliższych trzech lat. Ten stabilny kraj szczyci się największymi na świecie rezerwami gazu i czwartymi co do wielkości rezerwami ropy naftowej. Z powodu aktualnych amerykańskich (izraelskich) sankcji, produkcja spadła z 3,5 mln baryłek dziennie w 2011 r. do 2.58 mln baryłek dziennie w 2013 roku. Pytanie, czy "Wielka Nafta", gigantyczne przedsiębiorstwa naftowe Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej mają wystarczającą moc by rzucić wyzwanie izraelskiemu uściskowi na amerykańsko-unijnej polityce sankcji. Dotychczas Konfiguracja Władzy Syjonistycznej zdominowała tę krytyczną politykę i zmarginalizowała "Wielką Naftę" stosując groźby, szantaż i przymus wobec amerykańskich polityków. To skutecznie odcięło amerykańskie firmy od lukratywnego rynku irańskiego.

Wnioski

Podczas kiedy USA i 5 innych krajów próbują negocjować z Iranem, napotykają ogromne przeszkody w przezwyciężeniu władzy Izraela nad Kongresem USA. W ciągu ostatnich dziesięcioleci agenci Izraela kupili lojalność większości członków Kongresu, ucząc ich rozpoznawać i wypełniać polecenia, sygnały i scenariusze podżegaczy wojennych w Tel Awiwie.

Ta "Oś Wojny", wyrządziła ogromne szkody światu, w postaci śmierci milionów ofiar amerykańskich wojen na Bliskim Wschodzie, w Azji Południowo-Zachodniej i Afryce Północnej. Wielka korupcja i powszechnie uznawane bankructwo amerykańskiego systemu prawnego ma miejsce ze względu na niewolnicze poddanie się obcej władzy. To co zostaje z Waszyngtonu to upodlony wasal wzgardzony przez własnych obywateli. Jeśli kontrolowanemu przez Konfigurację Władzy Syjonistycznej Kongresowi uda się po raz kolejny zniszczyć negocjacje między USA i Iranem poprzez nowe wojenno-podobne rezolucje, my, naród amerykański, będziemy musieli zapłacić ogromną cenę - życia i majątku.

Czas na działanie jest teraz. Nadszedł czas, aby wstać i zdemaskować rolę izraelskich PAC, Super PAC i 52 głównych amerykańskich organizacji żydowskich w korumpowaniu Kongresu i przeistaczaniu "naszych" wybranych przedstawicieli w agentów wojny Izraela. Ze strony uznanych krytyków politycznych nastąpiła głucha cisza - niewielu krytyków z alternatywnych mediów zaatakowało władzę Izraela nad Kongresem USA. Dowody są otwarcie dostępne, zbrodnie są niezaprzeczalne.

Amerykanie potrzebują prawdziwych przywódców politycznych dysponujących odwagą, aby wykorzenić skorumpowanych i korumpujących oraz zmusić swych wybranych przedstawicieli w Izbie Reprezentantów i Senacie do reprezentowania interesów narodu amerykańskiego.

prof. James Petras

GlobalResearch.ca