Het bericht Hallo wereld. verscheen eerst op Barbabarre.

Gisteren trof ik mezelf midden in een discussie aan tussen twee mensen die nogal wat op te merken hadden over elkaar. Het ging er uiteindelijk om dat de een vond dat hij in een heikele situatie de leiding op zich had genomen, en de ander had dit als erg dwingend ervaren. Tja, een kwestie van verschillende interpretaties?

Vind jij jezelf assertief? En wat betekent assertiviteit voor jou? Is een dag voor je vakantie je werk op het bureau van je collega kwakken assertief of gewoon ronduit agressief? Is je wil doordrukken een kwestie van gezonde dominantie of zien anderen dit als dictatoriale neigingen?

Balans
Assertiviteit is gebaseerd op balans. Het betekent dat je rekening houdt met je eigen belangen én met die van de ander. Wanneer je assertief bent, vraag je om wat je wilt maar je hoeft het nog niet altijd te krijgen.
Agressief gedrag gaat om winnen. Je doet wat in jouw belang ligt zonder rekening te houden met de rechten, wensen en gevoelens van anderen. Wanneer je agressief bent, neem je wat je wilt, zonder daar om te vragen.

Dat klinkt logisch, maar is nog niet zo eenvoudig. Want altijd en eeuwig op een compromis uitkomen is ook niet altijd de beste oplossing. Waar kun je op letten?

Assertiviteit technieken

• Ga voor jezelf na wat je belangen, gedachten, emoties en behoeften zijn en besef dat ze net zo belangrijk zijn als die van een ander.
• Maar realiseer je ook dat ze niet belangrijker zijn dan van een ander.
• Streef zoveel mogelijk naar een win-win situatie. Verdiep je in de situatie van de ander en zoek de overeenkomsten met die van jezelf.
• Anticipeer op andermans gedrag en bereid je eigen reactie hierop voor.
• Praten is zilver, luisteren is goud. Als jij bereid bent te luisteren naar een ander, dan zal de ander waarschijnlijk ook open(er) staan voor jouw situatie of belangen.
• Sta open voor feedback. Als anderen aangeven wat je anders kunt doen, is dat een kans voor jou om je te ontwikkelen. Als mensen niks tegen je zeggen, dan moet je je misschien juist zorgen maken.
• Uit negatieve gedachten en gevoelens op een gezonde en constructieve manier. Boos worden is prima, maar wees altijd respectvol.

Probeer een van de technieken eens een poosje uit. Je zult zien dat je makkelijker bereikt wat je wilt en dat je sneller tot oplossingen komt.

Het bericht Dwingend of gewoon assertief? verscheen eerst op Barbabarre.

Tijdens mijn vakantie zat ik te bladeren in het zogenaamde vakantieboek van Flow magazine. Het thema was ‘plaatjes kijken’. Naast allerlei mooie, indrukwekkende en zoete beelden die voorbij kwamen, was er ook een aantal interessante interviews geplaatst over de kracht van ‘het beeld’ en hoe die zich verhoudt tot de kracht van ‘het woord’. Een hot thema tegenwoordig. Zelf merk ik dat ik ook steeds meer gebruik maak van beelden. Niet alleen omdat ik een nogal visueel ingesteld iemand ben, maar ook omdat ik weet dat anderen meestal niet zitten te wachten op grote lappen tekst. “Dit moet volgens mij toch vervangen worden door een plaatje”, hoor ik daarom degene met wie ik een presentatie aan het voorbereiden ben, zeggen. En vervolgens zitten we woorden te knippen en beelden te plakken.

Al verbeeldend begon ik me iets af te vragen. Hoe betekenisvol zou het zijn om uitdagingen als de communicatiecultuur of een bedrijfscultuur in beeld brengen, létterlijk te nemen? Of hoe waardevol zou het zijn als leidinggevenden hun toekomstvisie rondom (communicatie)cultuur daadwerkelijk in afbeeldingen of plaatjes zo je wilt, uit zouden drukken? En dan bedoel ik natuurlijk geen schema’s of grafieken, maar beelden die een sterke boodschap illustreren.

Als beeld sterker communiceert dan woord – en daar ga ik dan maar even van uit – dan zou een beleidsplan of communicatieplan in feite een groot prentenboek kunnen zijn. Met her en der een onderschrift, dat dan weer wel. Beeld zegt misschien veel, maar vaak ook niet alles. Waarschijnlijk is zo’n boek veel inspirerender en motiverend voor medewerkers. Zo kan ik me bijvoorbeeld voorstellen dat medewerkers van Zappos of ISSUU wel energie halen uit hun Culture Book.

Oké, en hoe zouden die beelden er dan uit moeten of kunnen zien? Want een beeld van hoe een kantoorruimte er uit zou kunnen zien om een bepaalde sfeer neer te zetten, is niet zo moeilijk. Maar hoe doe je dat dan met de manier waarop je wilt dat er met klanten gecommuniceerd wordt? Probeer “klantgericht communiceren” maar eens in 1 beeld te vangen. Stockfoto’s te over, maar vind er maar eens eentje die in één oogopslag werkelijk de essentie verbeeldt. Een afbeelding van een stel open handen kun je interpreteren als ‘meer samenwerken’, maar ook als ‘open naar elkaar zijn’ of ‘vergroot de interne klantgerichtheid’. Zeg het maar.
En visionaire praktijkvoorbeelden heb ik helaas nog niet echt kunnen vinden.

Het betekent volgens mij in ieder geval dat de beelden die gebruikt worden, krachtig en expliciet moeten zijn.  En geen of weinig ruimte bieden voor interpretatieverschillen. De vraag is maar, of dat überhaupt mogelijk is.

Welnu, pasklare antwoorden heb ik nog niet, maar het spreekt in ieder geval tot de verbeelding :-), nietwaar?

Het bericht Cultuur in beelden communiceren verscheen eerst op Barbabarre.

Een bekende uitspraak? Psychologen kennen het wellicht. Dit is een uitspraak van Rollo May, een Amerikaans existentieel psycholoog uit de tweede helft van de vorige eeuw.

Ik noem deze uitspraak, of quote zo je wilt, omdat hij voor mijn gevoel goed weergeeft wat de kracht van communicatie is. Of in elk geval kan zijn.

Hoewel ik altijd voorzichtig ben met vertalingen – omdat de keuze van woorden gegarandeerd een bepaalde interpretatie oproept – wil ik toch een poging doen. May stelt dat communicatie leidt tot een gemeenschap, die gevormd wordt door begrip, vertrouwelijkheid en een onderlinge waardering. Of communicatie alléén dit voor elkaar krijgt is maar de vraag, maar het is een bepaald stellige én ‘royale’ uitspraak.

Als je May’s uitspraak relateert aan bedrijven en specifiek richt op bedrijfsculturen (wat May trouwens helemaal niet deed, volgens mij), dan zou je zeggen dat  communicatie kan leiden tot óf tenminste bij kan dragen aan een sterke bedrijfscultuur. Want hoe homogener de – dan door communicatie veroorzaakte – gemeenschap (= organisatie), hoe sterker de bedrijfscultuur.

Communicatie in de uitspraak van May wordt in deze gezien als oorzaak van het creëren van een ‘gemeenschap’. Maar de manier waarop gecommuniceerd wordt, kan ook gezien worden als gevolg van diezelfde gemeenschap. “Een homogene, consistente en veel omvattende bedrijfscultuur optimaliseert immers de onderlinge communicatie. Men verstaat elkaar met een half woord en behoeft niet steeds weer tijd en energie te steken in het met elkaar tot overeenstemming komen over de definitie van de situatie waarin men gezamenlijk handelt”, aldus Tennekes en Wels in ‘Organisatiecultuur: een antropologische benadering’.

Natuurlijk zou je heel wat nuanceringen tegenover May’s bewering kunnen zetten als je wilt. Maar dat communicatie impact heeft op een bedrijfscultuur en vice versa, valt wat mij betreft niet te ontkennen.

Het bericht Als lijm voor cultuur verscheen eerst op Barbabarre.

Het belang van een goed plan
Iedereen vindt communicatie erg belangrijk – of men zégt dat het belangrijk is – maar veel projectteams vinden het tóch niet nodig om een gedegen plan op te zetten voor het wie, wat, wanneer en hoe van projectcommunicatie. Op z’n minst is dat jammer, maar vaak ook een gemiste kans. Want het maken van een goed communicatieplan bestaat uit meer dan een activiteitenlijst en een planning. Het gaat ook om het:

• creëren van een open communicatie, in dialoog
• betrekken en committeren van de betrokken partijen en stakeholders
• signaleren en blootleggen van problemen, en het bieden van oplossingen
• ‘bemoedigen’ en prikkelen van het primaire (beslissings)proces

Hoe krijg je anderen zover dat zij dit ook in gaan zien? Een plan is in eerste instantie een plan, maar moet niet degraderen tot een papieren tijger. Dit moet de communicatieve uitvalsbasis worden, niet alleen voor jou, maar voor het hele projectteam. De sleutel zit in een goede voorbereiding, een inhoudelijk sterk plan én de presentatie van je plan.

Wat past bij ons?
Voordat je aan het plan zelf begint, moet je je eerst een aantal dingen afvragen. Zoals: wat zijn de behoeften en verwachtingen van de stakeholders voor wat de communicatie betreft? Of wat zijn de kansen en risico’s voor (de communicatie van) dit project? Superbelangrijke zaken, geen twijfel over mogelijk.

Maar zodra communicatie zich óók of voornamelijk richt op de interne organisatie wordt vaak de bedrijfscultuur over het hoofd gezien – welke communicatie past bij jullie? Is je bedrijf doelgericht? Beperk je plan dan tot de grove procedures en methoden, en werk die in een apart document uit. Zorg er ook voor dat je activiteiten doelgericht zijn. Houdt men van vergaderen? Je kunt zelf ook kiezen voor vergaderingen als communicatiemiddel, maar misschien wil je het juist over een compleet andere boeg gooien. Is jouw organisatie moe van alle plannen? Denk alvast na over een origineel plan qua inhoud en/of vorm. Vermijd sowieso een dikke pil. Wat je ook kiest, denk er bewust over na. Vragen om feedback of ideeën is altijd goed.

Een plan dat staat als een huis
Bij het plan kun je 2 zaken onderscheiden: inhoud en vorm.
Er is voldoende literatuur beschikbaar die je vertelt welke elementen er  in een goed plan moeten zitten. Zelf vind ik de site van Princeton University wel een goede bron, ook omdat je hier veel templates kunt downloaden. Of een plan een sterke inhoud heeft, bepaal je in eerste instantie zelf: jij bent de communicatiedeskundige. Met name de argumenten áchter je plan bepalen of je de anderen ook kan overtuigen van de werking ervan.

Cést le ton qui fait la musique
De inhoud kan nog zo sterk zijn, als je plan er beroerd uitziet, sta je 1-0 achter. Het meest gebruikelijk is nog steeds het plan in papieren vorm, maar je kunt een plan ook gieten in de vorm van een presentatie. Prezi is een bekend alternatief, waarbij je op een sterke, visueel aantrekkelijke manier je informatie kunt verwerken. Leuk om naar te kijken én je vergroot de kans dat je boodschap aankomt.

Dan de manier waarop je de inhoud van je plan bekend gaat maken. Ga je mensen apart bijeenbrengen of wordt je een agendapunt op een overleg? Zit je met z’n alleen om tafels in een U-vorm of smelt je de boodschap van je plan om in een activiteit? Niks is per sé goed of fout. Maar de manier waarop jij je plan bekendmaakt kan er wel voor zorgen dat je jezelf een vliegende start bezorgt of dat het direct hakken in het zand oplevert. Ik zou zeggen, niks geronnen, niks gewonnen, dus stap ook eens uit je comfortzone. Maar ook hiervoor geldt: overweeg de verschillende manieren.

Het bericht Succesvolle communicatie in projecten (2) verscheen eerst op Barbabarre.

Als je werkt in (corporate) communicatie, dan is de kans groot dat je op een gegeven moment  je communicatiestrategie voor een groep mensen – directie, managementteam, projectteam, je afdeling, collega’s –  gaat ontvouwen.  Juist omdat de communicatiestrategie direct de mensen binnen de organisatie treft, moet je duidelijk stilstaan bij zo’n moment. Hoe kan jij je communicatiestrategie delen met anderen zodat je hun maximale support en inzet krijgt? Als je je houdt aan de volgende zaken, vergroot je de kans op slagen.

Het bericht Je strategie communiceren – 7 belangrijke aspecten verscheen eerst op Barbabarre.

Voor succesvolle projectcommunicatie is kennis over en ervaring in ‘reguliere’ communicatie niet voldoende. Communicatie in – met name grotere – projecten is een specialisme, en vraagt om een specifieke toepassing van communicatieadvies en –vaardigheden. Ben je al bezig in een project of krijg je de mogelijkheid om in een project te adviseren? Je zult op een heleboel zaken moeten letten, en op een aantal in het bijzonder. Hier het eerste deel.

De absolute nummer 1: Wat houdt een project in
De bouw en fusie van twee ziekenhuizen is weliswaar een erg groot project, maar in dit soort en ook in kleinere projecten zit een bepaalde aanpak en dynamiek die vergelijkbaar met elkaar is. Communicatie moet je inpassen in het project. Je zal dus in elk geval moeten weten hoe de fundering van het project eruit ziet. Oftewel, in de planfase of het begin van het project moet jij de antwoorden weten op minstens de volgende vragen:

• Heb ik hier echt te maken met een project, in tegenstelling tot reguliere werkzaamheden of een programma? Een belangrijk kenmerk van een project is dat het zich richt op het bereiken van een van tevoren bepaald, afgesproken resultaat. Een project onderscheidt zich door een duidelijke kop en staart. Een belangrijk punt, omdat sommige opdrachten ten onrecht projecten worden genoemd. Of iets een echt project is of juist niet, kan bepalend zijn voor de tijd en energie die je moet steken in het afstemmen van de (onderlinge) verwachtingen.

• Wat is de exacte projectopdracht? Soms zijn opdrachten heel duidelijk gesteld, andere zijn wat abstracter. Een goede projectleider kan jou helder en eenduidig zijn of haar opdracht uitleggen. Als de exacte opdracht en het beoogde resultaat duidelijk zijn, kun je hier gericht je communicatiedoelstelling en -resultaat op afstemmen.

• Hoe ziet de projectstructuur eruit? En hoe verhoudt die zich tot de staande organisatiestructuur? Je kunt je voorstellen dat wanneer mensen een project ‘ernaast doen’, het anders werken is dan wanneer men specifiek voor het project is aangesteld en/of vrijgemaakt. Voor jou is het ook van belang om te weten waar communicatie geplaatst wordt. Bij wie kom jij straks aan tafel te zitten, en is dit de juiste tafel? Onthoud dat een project (met impact) op corporate niveau projectcommunicatie moet beschouwen als een beleidsinstrument.

• Wie zijn de spelers: wie is de opdrachtgever, de projectleider en wie maken deel uit van het projectteam? Ga na wat voor personen het zijn, wat hun intenties en belangen zijn en hoe ze zich ten opzichte van elkaar verhouden. Probeer een inschatting te maken waar je in de communicatie (extra) aandacht aan moet besteden. Onderlinge verhoudingen zijn in veel gevallen cruciaal voor het welslagen van een project en daarmee zelfs een reden om de projectcommunicatie juist wél of juist níet te aanvaarden.

• Wie doet wat en is waarvoor verantwoordelijk? En specifiek natuurlijk de vraag wie uiteindelijk verantwoordelijk is voor de projectcommunicatie. Meestal is dat de projectleider zelf. Er moeten duidelijke afspraken zijn wie voor welke zaken aanspreekpunt is.

• Welke processen en fasen worden doorlopen? Een goede projectaanpak bestaat uit een aantal afgeronde fasen, ze vormen de kern van projectmanagement. Ook maakt de projectleider gebruik van beheersaspecten als tijd, geld, organisatie, kwaliteit en informatie. Ik kan me helemaal vinden in de opmerking van Van Hasselt (e.a.) in  “Bruggen bouwen, Communicatie van projecten en programma’s” dat communicatie gezien kan worden als het zesde beheersaspect, waarbij het communicatieplan de status van beheersplan krijgt; de projectcommunicatie wordt daarom ook met de opdrachtgever besproken en heeft geen vrijblijvend karakter. Controleer dus waar in het project communicatie onder wordt geschaard en hoe het wordt benaderd.

Het klinkt misschien als een open deur: weet waar je aan begint. Vat dit niet op als een waarschuwing, als wel een uitnodiging om in gedachten eens op de stoel van de projectleider te gaan zitten. In de praktijk zul je veel met hem of haar te maken krijgen, en dan is het op z’n zachtst gezegd handig als je de wereld van projecten begrijpt en voor welke verschillende uitdagingen een projectleider staat. Want die kunnen ook wel eens de uitdagingen in communicatie worden…

Het bericht Succesvolle communicatie in projecten (1) verscheen eerst op Barbabarre.

Als ik zelf aantekeningen maak, moet ik oppassen dat mijn handschrift niet binnen een seconde verandert in hiërogliefen. Omdat ik van nature wat gezegd wordt zo nauwkeurig mogelijk wil opschrijven, vereist dat de nodige snelheid in schrijven. Ik probeer het dan wel te beperken tot wat werkelijk relevant of interessant is, of tot exacte quotes die ik terug wil laten komen. Waar zinnen niet meer lukken, probeer ik met telegramstijl of trefwoorden de essentie nog te pakken. Maar dat is dan meer uit armoede dan vanuit techniek ;-). Tot nu toe heb ik het geluk gehad dat ik mijn aantekeningen bij de uitwerking nog goed kon lezen en begrijpen. Maar er bestaan ook andere, gemakkelijkere manieren van aantekeningen maken.

Methodes om aantekeningen te maken

• De Cornell methode. Dit is een methode die al ontstond in de jaren ’50 (!) en nog steeds gebruikt wordt.  Met name bedoeld voor studenten, maar ik vind deze methode vooral handig als het om iets complexere materie gaat. Hier is het idee. Verdeel de pagina in twee kolommen. De rechterkolom is ongeveer twee keer zo breed als de linkerkolom. Aan de onderkant van de bladzijde hou je een aantal regels of ruimte over. In de rechterkolom zet je je aantekeningen. In de linkerkolom zet je trefwoorden die bij de aantekeningen horen, vragen, opmerkingen of reminders. Eenmaal weer op je plek of thuis, kun je aan de onderkant van de pagina een samenvatting maken of de belangrijkste punten formuleren.  Zo ziet het er grofweg uit:

Office heeft ook een format voor de Cornell methode.

• Een bekendere methode van informatie verwerken is mindmapping, een vorm van aantekeningen maken waarmee je informatie in hiërarchische vorm visualiseert. Het basisidee is dat je het hoofdonderwerp in het midden van de pagina zet. Van hieruit maak je ‘takken’ met op elke tak een woord dat betrekking heeft op het onderwerp. Ook op die takken kun je weer ‘zijtakken’ of subonderwerpen maken. Op deze manier structureer je je informatie. Als je dan ook nog tekeningetjes maakt en werkt met verschillende kleuren, kun je makkelijker de informatie herinneren en verbindingen leggen. Als je even zoekt, vind je veel uitleggen en voorbeelden op internet. Ook vind je er (gratis) software voor mindmapping.
• Als je van meerdere personen tegelijk aantekeningen moet maken, kun je hiervoor verschillende manieren gebruiken. Je kunt een pagina in zoveel kolommen verdelen als er mensen zijn, waarbij elke persoon 1 kolom ‘krijgt’. Door middel van witregels kun je visueel weergeven wie op wie gereageerd heeft. Dit ziet er ongeveer zo uit:

Wanneer volgorde van spreken niet relevant is, kun je ook een zogenaamde Rondetafel maken, een manier bedacht door een leraar in Engeland.Elk partje van de tafel vertegenwoordigt een gesprekspartner. Met vier gesprekspartners ziet je papier er dan als volgt uit:

En de aantekeningen zelf?

 Tot slot nog enkele algemene richtlijnen voor je aantekeningen:

• Probeer hele zinnen te vermijden.
• Parafraseer waar mogelijk, maar let erop dat de betekenis hetzelfde blijft.
• Laat voldoende ruimte tussen onderwerpen of zinnen. Later kun je hier dan nog wat bij schrijven als je wilt.
• Gebruik afkortingen en symbolen, bijvoorbeeld:

• & = en
• +  = en/plus
• ≠ = is niet hetzelfde als
• → = blijft gelijk
• ↓↑ = neemt af/toe
• Ook handig, gebruik afkortingen voor non-verbale communicatie. Met name handig voor tijdens interviews. Bijvoorbeeld:

•  Z =  als iemand zucht
• ! =  als iemand iets hardop zegt
• … =  als iemand even stil is
• L =  als iemand lacht.

Succes!

Het bericht Handig en snel aantekeningen maken verscheen eerst op Barbabarre.

Sinek haalt drie voorbeelden aan:  innovatie, respect en eerlijkheid. “Je kan niet innovatie doen”, legt hij uit. “Je kunt niet iemands kantoor binnenlopen en zeggen ‘ vanaf nu graag wat meer innovatie in alles wat je doet’.”  Het prettige is dat Sinek niet meteen de voor de hand liggende alternatieven geeft door ‘innovatie’ dan maar te veranderen in ‘innoveren’ of ‘eerlijkheid’ om te zetten in ‘eerlijk zijn’.  Hij geeft alternatieven die meer tot de verbeelding spreken, namelijk voor innovatie ‘bekijk de wereld op een andere manier ’ of voor eerlijkheid ‘doe wat juist is’. Waarbij ik me meteen realiseer dat je juist of een andere manier wel moet specificeren. De interpretatie ervan kan erg uiteenlopen, dus moet je mensen uitleggen wat je er onder verstaat en wat je van ze verwacht. Waarden maak je op die manier concreter, meetbaar en je kunt mensen aanspreken op hun gedrag.

Zijn verhaal zette me aan het denken, omdat de communicatie van een bedrijf in het verlengde van de bedrijfswaarden –  als ze er zijn uiteraard – moet liggen. Als je als bedrijf klantvriendelijkheid belangrijk vindt, betekent dit dat klantvriendelijkheid in je communicatiebeleid en -uitingen terug moet komen. Een klantvriendelijke houding, een klantvriendelijke website, folders met klantvriendelijke teksten, noem maar op. Je moet klantvriendelijk communiceren. Doen, dus.

Zo kun je nog relatief makkelijk communicatie afleiden van bedrijfswaarden.  Maar als bedrijfswaarden actief geformuleerd worden op de manier zoals Sinek doet, dan wordt de vertaling ervan in communicatie ook een andere. Actiever, wellicht doelgerichter, maar zeker ook bedrijfseigen en onderscheidender. En voor communicatieadviseurs ook uitdagender. Want ga ‘bekijk de wereld op een andere manier’ maar eens omzetten naar communicatiedoelstellingen en in communicatieprestaties. Leuk!

Het bericht Communicatie moet je DOEN! verscheen eerst op Barbabarre.

Goed en bondig aan een ander kunnen uitleggen wat je doet, valt niet altijd mee. Ja, profvoetballer of dirigent van een orkest, dat wil nog wel. Bij IT-er of verandermanager wordt het al wat lastiger. En voor een communicatieadviseur geldt het ook. Wat is dat toch? Met andere communicatieadviseurs wil ik die discussie ‘wat zijn wij eigenlijk?’ nog wel eens aangaan. Dan volgen er termen als ‘interne en externe communicatie’ en ‘positionering en profilering’. Maar dat zijn eigenlijk meer je verantwoordelijkheden, je taken. ‘Het realiseren van de organisatiedoelstellingen’ is ook een veelgehoorde uitleg. Klopt helemaal, maar dat zou iedereen in een organisatie toch moeten doen?

Het zou volgens mij heel wat voordelen brengen als communicatieadviseurs in één zin – begrijpelijk én inzichtelijk – konden uitleggen wat ze doen.  En inspirerend tegelijk. En onderscheidend ten opzichte van marketing, want hoewel het daar wel tegenaan schuurt, is ‘t het niet. Voor werkgevers, opdrachtgevers en klanten zou dat ook een hoop kunnen verduidelijken. Communicatieadviseurs moeten kunnen aantonen waarin hun werk zich onderscheidt ten opzichte van dat van anderen en wat hun meerwaarde is. Hoe simpeler, hoe beter.

Sommigen komen volgens mij een eind in de goede richting, kijk maar naar de uitleg over interne communicatie van Robert Holland. Hij zegt (en ik vertaal expres niet):  I help my company engage its employees in the business.  En hij noemt daarbij nog een aantal voordelen. De voordelen zijn het niet, maar de uitleg is me persoonlijk toch iets te abstract. Bovendien richt het zich alleen op interne communicatie en niet op bijvoorbeeld corporate communicatie. Een leukere uitleg komt van Rachel Miller die het in een beeld samenvat:

Maar beeld zet je in dit geval jammer genoeg niet zomaar om in woord.

Op Wikipedia zie ik de volgende uitleg: Communicatieadviseurs helpen om een communicatiestrategie op te zetten, zodat een bedrijf, overheidsinstelling of persoon, meestal via diverse kanalen, tot uitdrukking kan komen en in dialoog kan gaan met de omgeving.
Hm, niet bepaald sexy.

Op carrièretijger.nl staat ook een beschrijving, van communicatiemanager: Communicatie is het uitwisselen van informatie. Als communicatiemanager bedenk je vooraf wat, hoe en wanneer je communiceert.
Hier lijkt het wel alsof iedereen communiceert, maar alleen een communicatiemanager denkt er over na. Dat wordt er toch niet mee bedoeld. Of misschien onderscheidt zich hierin de manager juist weer van de adviseur? Ahum.

Of moeten we dan echt terug naar de basis? Communicatie kun je afleiden uit het Latijnse communicare, dat zoiets betekent als iets gemeenschappelijk maken of delen. Dan deelt een communicatieadviseur informatie of een boodschap. Het komt in de richting.
Op deze lijn zit ook hoogleraar communicatie Gisela Redeker. Volgens haar is communicatie het scheppen van gemeenschappelijke betekenis. Ik vind deze omschrijving waardevol, en tóch geeft het vaak niet de impact waarop ik hoop.

De perfecte oneliner heb ik niet. Nog niet. Zelf heb ik het gevoel dat er iets in moet zitten in de trant van ‘op elkaar afstemmen’. Of ‘vraag en aanbod bij elkaar brengen’ alleen al om te laten zien dat een communicatieadviseur een dienstverlener is. Maar misschien is dat weer te marketingachtig gedacht…..

Of heb jij de perfecte definitie van communicatieadviseur?

Het bericht Serieus, wat doet een communicatieadviseur? verscheen eerst op Barbabarre.