Basketbol Eğitim | Basketbol Bilgi | Basketbol Coach

Mahmuti: Antrenörlük oyuncuların zaaflarını gizlemek, güçlü yönlerini ön plana çıkarmaktır

Taylan Yerlikaya — Sat, 25 Feb 2012 11:14:35 +0000

Galatasaray Medical Park Antrenörü Oktay Mahmuti GSTV’de yayınlanan “Euroleague Özel” programına konuk oldu.

Anadolu Efes maçından sonra çeyrek finale sadece bir adım kaldı, geride kalan süreci Euroleague’de nasıl değerlendiriyorsunuz?

Bunların hepsi kademe kademe tabii, sezon başında oynadığımız üçlü eleme grubundan çıktıktan sonra aslında hedefimiz oradan çıkmaktı ve daha sonra kendi oyunumuzu geliştirip daha iyi basketbol oynamayı düşünüyorduk. Onun devamında her ne kadar son gruptan çıksak da evimizde oynadığımız üç maçı kazanarak Olympiakos deplasmanında final oynama hakkını elde ettik. Umarım orada da iyi bir performans göstererek galip geliriz veya gelemeyiz ki zaten bunu da dün basın toplantısında söyledim siz basın mensubu arkadaşlara. Galibiyetin sözünü hiç kimseye vermedik zaten ama gayretimizin o yönde olacağına hiç kimsenin şüphesi olmasın.

Euroleague yetkililerinde oluşan izlenim şu anda nedir bizimle ilgili? Sonuçta ortaya konan bir performans var, seyirci desteği var, isteği var Galatasaray’ın. Yeni sezonda lisans alma şansımızı nasıl görüyorsunuz? Çünkü sizin Euroleague yetkilileriyle aranızın çok iyi olduğunu biliyoruz…

Doğru ama ben de neticede bu kulüpte sadece bir antrenörüm ve konumum itibariyle bu şekilde iyi organize edilmiş bir kulüpte bu yönde bir açıklama yapmam pek sağlıklı değil. Bunlar üst yönetimin konusu ama şunu söyleyebilirim; yani dışarıdan bir basketbol taraftarı olarak ve basketbolu bilen biri olarak iyi bir konumda olduğumuzu düşünüyorum. Nasıl sonuçlanacak nerelere gelinecek bunu şu anda cevaplamak çok zor. En azından şunu söylemek gerekir ki; Galatasaray basketbol takımının artık Euroleague’de adından söz edilen bir takım olduğu kesin.

Şimdi çıta yükseldi kuşkusuz, çeyrek finale çok yaklaştık. Sizler daha iyi bileceksiniz ama gelinen bu noktaları korumak hatta daha fazlasını yapmak bir hedef haline gelecek ister istemez. Siz ne söylemek istersiniz, bundan sonraki süreç adına ve sezonlar adına?

Açıkçası çıtanın yükselmesi olmazsa olmazlardan bir tanesi ve sürekli bunu düşünmek lazım ki oralara ulaşabilesiniz. Aksi halde bu sadece bir hayal olur ve ancak olanlarla tatmin olursunuz. Galatasaray Spor Kulübü şu anda iyi bir organizasyona sahip; her ne kadar bu organizasyon şu anda istediğimiz şekilde oturmasa da neticede bu kadar kısa sürede bu kadar yol kat etmesi bize bu hakkı tanıyor açıkçası. Umarım sportif anlamda da yani saha içi ve saha dışı anlamda da çıta en üst seviyeye gelir ve Galatasaray Basketbol Takımı Euroleague’de bir marka hâline gelir. Tabii bunun için dediğim gibi birçok etken olması gerekiyor. Sportif anlamda bakacak olursak bundan sonra sürekli buralarda yani bu seviyelerde oynamalıyız. Bazen bir kademe aşağı bir kademe yukarı olabilir. Önemli olan buranın bir markası olabilmek.

Yeni sezonda Euroleague’de grup aşamasında 10 maç sonraki aşamada 14 maç oynanacak. Yani Top 16’ya kalan takımlar toplamda en az 24 maç yapmış olacaklar. Maçlar da Perşembe ve Cuma günü oynanacak dolayısıyla Şampiyonlar Ligi maçlarıyla da çakışmamış olacak. Yeni formatı nasıl değerlendiriyorsunuz?

Zaten en son yapılan toplantıda da Euroleague yetkilileri, antrenörler ve hakemlerle de bu konu konuşuldu ve bize bahsedildi. Perşembe ve Cuma günü oynanmasının sebebi dediğiniz gibi Şampiyonlar Ligi maçlarıyla çakışmaması için ve basketbol maçlarının prime time seviyesine ulaşması içindir. Çünkü bu sadece bir spor değil aynı zamanda bir ürün ve ‘bu ürün en iyi şekilde nasıl pazarlanmalı’ diye düşünülmelidir. Maç sayısının artması ve tansiyonun yüksek olacağı yerlerde maç yoğunluğunun olmasının da sebebi bu. Bence daha heyecan verici bir görüntü ortaya çıkacaktır.

Euroleague’de organizasyon anlamında çok tecrübeli ve deneyimli bir isimsiniz. Galatasaray şu anda sahip olduğu organizasyon yapısı itibariyle hem bütçe, hem organizasyon, çalışan sayısı gibi birçok unsurlar bazında değerlendirdiğimizde Euroleague açısından tam sahip mi yoksa adım adım ilerliyor mu?

Şu aşamada yeterli organizasyona sahip değiliz. Hedeflerin ne kadar büyüdüğünü görürseniz o zaman aktiviteler de o ölçüde artıyor. Kişi sayısı bu konuya endeksli değildir ancak paylaşımın daha yoğun olması lazım. Şu aşamada bu şekilde bir organizasyon şemasında değiliz ama zaman içerisinde bu da oluşacaktır. Bütçe açısından da baktığımızda bu bütçeyle de oynanıyor tabii. Ama bu bütçenin artacağını varsayarsak bütün tablonun ve bütün şemanın daha içerikli ve daha geniş olması gerekir tabii ki.

Hem kısa, hem uzun vadeli planlar mutlaka yapıyorsunuz. Bu anlamda Galatasaray’ın siz olursunuz, olmazsınız, tabii inşallah olursunuz ama hem tavsiye anlamında hem de çalışma anlamında uzun vadeli planlarınız var mı bu anlamda?

Ben şunu söylemiştim, ben sadece dedim ki, ben burada olsam da olmasam da, ben bir gün buradan gittikten sonra, yanlış anlaşılmasın bir yere gittiğim yok da, hiç kimse “Oktay hiçbir şey yapmadı” diyemeyecektir. Ben o sözü vermiştim, o sözü tutmaya çalışıyorum. Burada bir yapı oluşturmaya çalışıyoruz, bir çekirdek oluşturmaya çalışıyoruz ve bunu sağlam temellere oturtmaya çalışıyoruz. Bunu başardığımız zaman sistem onun üzerine yürüyecektir. Oktay burada olacak, olmayacak çok da önemli olmayabilir bir yerden sonra. Önemli olan bu sistemin akışını, bu düzenin akışını, kompaktlığını, yapısını bozmadan daha üst seviyelere taşımak ama dediğim gibi bunun için her şeyden önce temel oluşması lazım. Yani hem sportif hem diğer anlamda… Dolayısıyla, benim şu anda tabii ki daha çok ilgilendiğim konu sportif anlamda yani yaptığımız oyuncular, transferler, genç oyunculara zaman ayırmamız vs. bunlar hepsi bu projenin bir parçası. Diğer bölümlerle birleşince o yapı daha da güçlenecek ama burada neticede benden bahsediliyor ama ben burada hiçbir şeyi tek başıma yapmıyorum. Benimle beraber çalışan birçok kişi, bir ekip hâlinde çalışıyoruz ve büyük fedakarlıklar ve zaman ayırarak, bir iş olarak değil zevk alarak yapıyorlar. Dolayısıyla ancak zaten böyle keyifli ortamlardan, keyifli beraberliklerden bir sinerji çıkıyor, hep beraber keyif alarak bir yerlere varmaya çalışıyoruz.

Galatasaray taraftarının size karşı inanılmaz bir sevgisi olduğunu söylemeliyim. Sizler de bunumutlaka hissediyorsunuz. Bu yüzden de, özellikle Twitter ortamından çok fazla mesaj aldık. Hepsini tabii ki okuyamayacağız, birkaç tanesini az sonra okuyacağım ama ağırlıklı olarak sözleşmenizi soruyorlar, bu sezon sonunda biten sözleşmeniz var. Bundan sonra da hep bizimle kalmanızı istiyor Galatasaray taraftarı hatta siz de biliyorsunuz bir tezahüratla şimdi yönetime de bir teklif sunmuş durumdalar; ömür boyu sözleşme teklifi. Tabii bu belki işin biraz daha duygusal boyutu ama siz ne söylemek istersiniz bundan sonraki süreç için, Galatasaray ile olan sözleşmeniz için?

Bir kere ben her ne kadar taraftara teşekkür etmiyorum, biz bir aileyiz desem de yani neticede bana olan sevgiden dolayı hakikaten teşekkür etmek istiyorum. Ne mutlu bana ki ben bunu yaşayabiliyorum onlar adına çünkü hakikaten neticede bir şeyler yaparak değil yani insanların içinde olan duygusal bir yaklaşım bu, eğer ki bunu hissediyorlarsa bu mutluluk hakikaten. Ben bundan şeref duyuyorum açıkçası. Diğer bir nokta da benim planlarımla ilgili, bu sezon sözleşmem bitiyor ve yani neticede ne olacak sadece benim konum değil yani şu anda gündemde olmayan bir konu. Ben burada ilk günden itibaren hep keyif alarak çalıştım. Bugün de hep keyif alarak çalışıyorum. Hep de şunu söylüyorum, ben işimde şunu öğrendim ki öyle çok planlı olma ihtimaliniz yok açıkçası. Neticede nasıl sonuçlanacak, ne olacak bilemiyorum ilerisi için bunu hiç kimse söyleyemez şu aşamada. Ama net olarak söylüyorum, çünkü insanlar bazen satır arası bir şeyler okumaya çalışıyorlar. Benim söylediğim cümlelerde satır arası hiçbir yerde hiçbir şey yoktur. Ne düşündüysem onu söylüyorum. Net olarak söylüyorum; ben burada birinci gün de çok mutluydum, şu anda da çok mutluyum. O gün nasıl heyecanla çalışıyorsam, aynı heyecanla şu anda da çalışıyorum daha farklı bir şey söyleyemem zaten.

Şimdi biliyorsunuz sizler de muhakkak uzun pivot konusunda belirli kesimler tarafından halen istekleri olanlar var açıkçası, bu konuda yazılanlar çizilenler de var. Bu konuya açıklık getirebilir misiniz? Çünkü sizin basketbol felsefenize ve oynattığınız oyuna baktığımızda özellikle hızlı ayaklı uzunlarla oynadığınızı görebiliyoruz. Bu anlamda bir şeyler söylemek istiyor musunuz? Bu çünkü çok fazla konuşuluyor artık uzun pivot konusu…

Şimdi açıkçası biz takımı inşa ederken veya takım inşa ettikten sonra bir analiz yaptık. Bu olursa ne olur, diğeri olursa ne olur gibilerden. Dolayısıyla benim basketbol anlayışımı yansıtan veya yansıtmayan diye bir şey söz konusu değil. Yani ben basketbolu var olan oyuncuların özellikleriyle oynamaya çalışıyorum. Ben hep şunu söylüyorum ve bunu insanlar es geçiyor. Basketbol antrenörlüğünde bence en önemli nokta; bir oyuncunun güçlü taraflarını ortaya çıkarmak ve zaaflarını gizlemek. Yani en büyük nokta bu çünkü öyle bir oyuncu yok ki –buna en büyük yıldızlardan bile bahsetseniz- zaafları olmayan bir oyuncu. Dolayısıyla bugün biz eğer ki Andric’e veya işte pivot olarak söylediğiniz için söylüyorum, Andric’e veya Furkan’a; benim eski dönemde oynadığım gibi, bir Prkacin gibi veya bir Kambala gibi bir oyun oynatırsak hayal kırıklığına uğrarız. Yani biz Andric’e ve Furkan’a kişisel olarak da oyuncu olarak da çok büyük bir haksızlık etmiş oluruz. Çünkü neticede bunlar bu özelliklere sahip oyuncular değil. Onların güçlü tarafları ise; daha atletik olmaları, diğer uzunlara göre daha çabuk olabilmeleri, ikili oyunlar oynayabilmeleri ve biz onu ön plana çıkartıyoruz. Tabii ki alternatif olarak eğer ki bir tane bizim uzun pivotumuz var da çok ağır pivotumuz yok. Yoksa bunlar ikisi de uzun oyuncular açıkçası. Eğer ki çok daha kalıplı ve low post oynayabilen bir oyuncu olsaydı, dönem dönem belki ondan da faydalanabilirdik. Ama neticede onun da kendi içinde bir takım dezavantajları olacaktı. Bu bir lüks değil, ben olmasını ister miydim? Evet isterdim ama yok.

Sezon başında Zaza da gelmişti aslında takıma…

Evet, dolayısıyla bu doğrultuda, bizim basketbolumuz bu yönde. Yani yine başta söylediğim cümleyi söylüyorum -her takım için geçerli istisnasız her takım için geçerli- önemli olan; zaafları gizlemek, iyi özellikleri ön plana çıkartmak. Şu aşamada biz buna böyle bir çözüm bulmaya çalışıyoruz.

Aslında bizler de her maçı detaylı olarak izleyerek daha net analiz etme şansına sahip oluyoruz ve Oktay Mahmuti’nin takımının nasıl basketbol oynamak istediğini daha net görebiliyoruz ama bir de sizden dinleyebilir miyiz? Sizin özellikle basketbolun temel taşları olarak gördüğünüz basketbol felsefeniz nedir tam olarak?

Açıkçası çoğu kişi basketbolu savunmaya yönelik olarak yapıyor. Ama ben o konuda da çok ayırım yapan biri değilim. Çünkü neticede bu iki unsurun basketbolda ayrılma ihtimali bana göre hiç yok. Neticede böyle dinamik bir oyunda sadece savunmadan veya sadece hücumdan bahsetmek pek mümkün değil. Ben savunmanın belirli standartlar içerisinde hep aynı seviyede olması gerektiğini bunun nasıl bazen basit bir söylem söyleyeceğim ama alışkanlıklar haline gelmesi eğer ki iyi bir yemek istiyorsanız keyif almak istiyorsanız bunun için her şeyden önce nefes alıp verebilmeniz lazım. Dolayısıyla bizim savunma anlayışımızın savunma haline gelmesi. Siz bunu düşünmeyerek yaparsınız. Ama bunun bir alışkanlık noktasına gelmesi bizim nefes alıp vermemiz gibi bir şey. Hücum kısmındaysa mümkün olduğu kadar hareketli oynayıp paylaşarak yardımlaşarak aynı şekilde sahadaki dağılımı en optimum şekilde tutarak ve bunun da zamanlamasını iyi ayarlayarak en iyi hücum pozisyonuna gelmeye çalışıyoruz. Bunun içinde detaylandırılmış birkaç tane opsiyonumuz var. Onları da o şekilde kullanmaya çalışıyoruz. Ama benim yarın başka bir takım formasyonu olsa başka bir oyun oynatma ihtimalim de var. Neticede bu olan oyuncuların yetenekleriyle ilgili bir şey.

Eldeki malzemeye göre oyun mu yoksa oyuna göre malzeme oluşturmak mı sizin için?

Açıkçası bazen bu lükse çok sahip olamayabiliyorsunuz. İstediğiniz gibi her transferi elde etmeniz pek mümkün değil. Neticede her ikisini sizin bir felsefeniz var o felsefeye yakın takım kurmaya çalışıyorsunuz. Ondan sonra sizin felsefeniz o takımın yapısına göre bir bütün haline getirmeye çalışıyorsunuz.

Tutku’nun yokluğu bizim için çok üzücü oldu aslında bu bir gerçek. Hepimiz çok üzüldük. En kısa zamanda da aramıza dönecek zaten. Bu aralar çalışmalara da başladı. Fakat onun yokluğunda Jamon’u daha fazla görme şansına mı sahip olduk. Bu dönemde ayrıca Göksenin’in rotasyona daha fazla dahil olduğunu görmüş olduk. Farklı rotasyonlar ve rotasyonların biraz daha genişleme şansımı ortaya çıkmış oldu? Kesinlikle üzücü bir olay; Tutku’nun kalitesi tartışılmaz ama böyle bir durum mu ortaya çıktı acaba?

Aslında bu Tutku’dan tamamen bağımsız bir konu. Tutku olsaydı bize bu düzende önemli katkısı olurdu. Neticede Jamon’un veya Göksenin’in rotasyonda olması belirli dönemde de Tutku’nun yaratıcılığı bizim çok çözüme gitme adına bizim için çok önemli olabiliyordu. Belki bütün maç içinde aynı şekilde oynamayı değil ama belirli dönemlerde onun yaratıcılığını kullanmak bizim için önemliydi. Maalesef şu anda ondan yoksunuz. Ama dediğim gibi her takımın başına gelebilecek şeyler. Dolayısıyla çokta fazla dile getirmememiz gerek diye düşünüyorum. Neticede var olan oyuncularla en azından şu aşamada bir yerlere varmaya çalışıyoruz.

Göksenin planlarınızın neresindeydi daha önce? Göksenin birden ortaya çıkan bir oyuncu gibi gösteriliyor. Ama herhâlde sizin planlarınız dâhilinde olan, aşama aşama var olan, potansiyelini ortaya koyan bir oyuncu olduğunu düşünüyorum ben. Geçen sezon Banvit maçında yine Barış Ermiş’e yaptığı müthiş savunmayla kazandığımız, katkı verdiği bir mücadele vardı. Bu konu hakkında ne söylemek istersiniz?

Bu çok sorulan bir soru. Aslında bütün oyuncular için saha aynı, top aynı, pota aynı. Hiçbiri farklı bir noktadan hareket etmiyor. O formayı hak eden, istediklerimiz sahaya yansıtan o sahada oluyor. Göksenin’e gelince, Göksenin Galatasaray’ın altyapısından yetişen bir oyuncu. Dolayısıyla demin bahsettiğim o genç oyuncu programı içinde önemli taşlardan bir tanesi. Furkan, Sertaç, İlkan’ın olması. Bunlar Galatasaray’ın geleceği açısından önemli oyuncular. Dolayısıyla sadece benchte oturarak bir şeyler olmayacağını hepimiz biliyoruz. Ben tabii hak etmeden o şansı vermiyorum. Ona söylediğim için size de söyleyebiliyorum. Onun genç olması bir dezavantaj değil onun için veya farklı bir noktadan hareket etmiyor. Oyun için belli zaafları olan bir oyuncu ama zaman geçtikçe tecrübe edindikçe bunları da yapacak ve takıma katkısı daha yüksek olacak.

Luksa Andric’in gelişimiyle ilgili ne düşünüyorsunuz? ilk zamanlarında eleştirilen bir oyuncu durumundaydı aslında ama siz hep arkasında durdunuz, destek verdiniz ve şu anda takımınızın kilit oyuncularından birisi durumuna geldi…

Ben açıkçası bütün oyuncularımın arkasında dururum ve onlara destek veririm çünkü onlar benim oyuncularım. Ben hiçbir şeyi tek başıma yapmıyorum; bizim beraber anlaştıklarımızı onlar uyguluyorlar, onlar yapıyorlar. Andric bizim sistemimizin önemli bir parçası ama onun önemli olması topsuz alanda oynayan bir oyuncunun yapacağı bir hata, bir topa dokunmaması v.b. hatalarda bile özellikle hücum anlamında Andric’i zor duruma sokabilir dolayısıyla biz burada bütün halinde, takım halinde bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Andric’in pozisyonları da buradan kaynaklanıyor, Andric atletizmiyle, çabukluğuyla bu pozisyonda bize yardımcı oluyor. Yani asılında yine başa döneceğim; bunların arkasında çok büyük bir sır yok. Sadece bir çerçevemiz var ve bu çerçevenin dışına çıkmamaya çalışıyoruz ve bunu yaparken de bu çerçevenin içinde kalmanın ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışıyoruz. İnsanlar da bunları kabul ettikten sonra gelişim de kendiliğinden geliyor zaten.

Boris Savovic, Darius Songaila’nın yerine takıma dahil oldu ve kısa zaman içinde aslında üst düzey katkı beklemek de çok doğru değil kuşkusuz ki zaten sizin sisteminizde bir oyuncunun çok öne çıktığını görmek zor zaten. Savovic’in uyumunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Boris bizim çalışma ritmimize çok çabuk uyum sağladı, çalışmayı çok seven ve atletizmi olan bir oyuncu. Sahanın belli yerlerinde bu her ne kadar çok gözükmese de, istatistiğe yansımasa da önemli katkılar yapan bir oyuncu. Sizin de söylediğiniz gibi Türkiye’de yıldız oyuncu kavramı çok öne çıkıyor ve illa ki 25 sayı – 18 ribaunt gibi istatistik yakalayan oyuncu beklentisi oluşuyor ama benim Boris’ten böyle bir beklentim yok. Tabii ki onun da kendi gelişimi için bazı nüansları değiştirmesi lazım. Umarım kısa zaman içerisinde bunları da geliştirir ve bize daha fazla adapte olur çünkü baktığınız zaman yurtdışından gelip de düzeni, sistemi oturmuş bir takıma, hem de bambaşka bir sistemden gelip de önemli rol sahibi olabilmek kolay bir şey değil.

Sizin için disiplin önemli bir kavram kuşkusuz ve bu anlamda başarılı olduğunuzu söylememiz lazım ama aynı zamanda merak edilen bir durum var ortada; ‘’Oktay Mahmuti oyuncularla nasıl bir iletişime sahip?’’

Esasında arkadaşça bir iletişime sahibim. Neticede hepimiz orada bir iş ve bir hedef için uğraş veriyoruz. Herkes bu durumun bilincinde. Evet; kuralları ben koyuyorum ama oyuncuların kuralları olduktan sonra ve bunu anladıktan sonra başarıya kolay ulaşırız. Bu kuralların dışına çıkılmasına müsaade etmiyorum sadece ama zaten oyuncular da buna izin vermiyorlar. İnsanların ne düşündüğünü bilmiyorum ama ben özel bir şey yapmıyorum bu disiplini sağlamak için, sadece ortada bir saygınlık var her iki taraf da nasıl başarılı olabiliriz diye ortak bir uğraş veriyor.

Hocam biz açıkçası dışarıdan baktığımızda bir karizmanızın olduğunu düşünüyoruz ve herkes de bu şekilde düşünüyor. Muhakkak ki siz de insanların bu şekilde düşündüğünün farkındasınızdır. Hatta geçtiğimiz yıl yapılan pankartlarda ‘’Godfather’’ benzetmesi vardı. Bu yıl Olympiakos maçından yaşamış olduğunuz talihsizlik sonucu ceketinizi belinize bağlamanız sonrasında ‘’William Wallace’’ benzetmeleri de yapıldı . Bu benzetmeler için ne söylemek istersiniz ?

Bu insanların yakıştırması açıkçası, ben bunun için herhangi bir şey yapmıyorum. Aslında ben kendim dışında başka bir şey değilim, ben normal hayatta da böyleyim. Aslında ‘’Godfather ve William Wallace’’ yakıştırmaları hoş belki ama benim için sadece eğlenceli yakıştırmalar diyebilirim. Bilemiyorum, bu insanların bakış açısı ve belki de onlara sormak lazım aslında bu durumu ama onlar için hoş olan bir durum benim için eğlencelidir.

Obradovic 1960 doğumlu, 29 yaşında baş antrenör oldu, Messina 1959 doğumlu, 30 yaşında baş antrenör oldu, siz 1968 doğumlusunuz ve 33 yaşında baş antrenör oldunuz. Doğru değil mi? Yanlış bir şey söylemiyorum herhâlde?

Doğrudur herhâlde, inanın ben bile bilmiyorum ve dikkat etmedim şu anda siz söyleyince farkına varıyorum.

Messina ve Obradovic görevlerini yaklaşık 20 yıldır sürdürüyor. Siz 10 yılı doldurdunuz. Daha ne kadar devam edeceksiniz, bir hedefiniz var mı? Bu arada yanlış anlamayın daha ne kadar devam edeceksiniz derken ”artık vakti geldi” manasında söylemiyorum…

Açıkcası antrenörlüğe başlarken bir idolünüz vardır ve akşam yatarken hep hayal kurarsınız. Bu her gencin yaptığı bir şeydir. Ben de üst düzeyde antrenörlük yapmayı hayal ederdim. Sonra da oraya ulaştıktan sonra şunu anladım ki oralara gelmek çok önemli tabi ama orada kalabilmek daha da önemli. Benim için de bundan sonra bu çıtayı düşürmeden buralarda kalabilmek önemli. Neticede bunu sadece aldığınız sonuçlarla değil, yaptığınız işlerle de değerlendirildiğini düşünüyorum.

Hayal kurmak herkesin hakkıdır ve bu hayalleri kurmak da önemlidir. Peki özellikle son dönemde yaşanan güzel ortam, birlik-beraberlik, alınan sonuçlarla birlikte ‘’Galatasaray’la bir Euroleague Şampiyonluğu’’ hayali kurdunuz mu?

Ben de bu hayal hep vardı zaten. Bu hayali Efes’teyken de kurardım ve bunu söylediğimde insanlar bana ‘’deli’’ gözüyle bakardı. Bir zaman sonra neden olmasın ki. İnsanların bu heyecanı paylaşması çok önemli. Benim yapımda hiçbir şeyden memnun olmayan bir insan yapısı var açıkçası. Bunu söylerken olumsuz anlamda demiyorum tam aksine zorlayıcı, mükemmeliyetçi ve başarı için heyecanı daha fazla yaşamak adına söylüyorum bunları. Euroleague Şampiyonluğu neden olmasın. Böyle bir hedef olmadıktan sonra çalışmanın ne anlamı var ki?

Domercant, Arroyo gibi teke tek hücum edebilen, kendi şutunu yaratan isolation oyunları oynayan oyuncuları durdurma konusu savunma zaafiyeti olduğunu düşünüyor musunuz?

Biz neticede birebir savunmayı iyi yapan takımız, bazı yerlerde bunun sıkıntısını da yaşıyor olabiliriz. Çok da fazla söyleyecek bir şey yok bu konuda. Birebir savunmada sıkıntımız olduğunu ben yine takım halinde olarak övdüğüm için çok öyle düşünmüyorum. Söylediğiniz isimler önemli yetenekli isimler dolayısıyla bu isimler zaten bu yüzden bu noktadalar.

CSKA’yı 64 sayıda tutmanın şifresi nelerdi? Aslında biz onları yenebileceğimize olan inancı Rusya’daki maçta bölüm bölüm iyi oynayıp görmüştük, ışık görünmüştü…

Şifreler aslında çok basit ve net. CSKA takımı çok müthiş yeteneklerden en az Arroyo ve Domercant kadar yetenekleri sahip olan oyuncularla kurulu bir takım. O yetenekleri minimum seviyeye düşürmek ve onlara açık sahada sayı vermemek ve onların var olan zaaflarından faydalanmak. Tabi bu bir yol. Onlarında muhakkak sizi yenmek için izledikleri bir yol vardır ve denedikleri bir yol vardır neticede bu bir oyun neticede bizim o günkü oyunumuz bizi başarıya götürdü.

Shumpert uzun bir süre 3 sayı çizgisinin gerisinden sayı bulamamıştı, bu sorunun mental olduğunu mu düşünüyorsunuz?

Açıkçası Shumpert şut üzerine oynayan bir oyuncu, üçlük şut tehdidi olan bir oyuncu, şutların girmedi zaman onun verimliliği belki istediğimiz seviyede. O tehdit bizim için nasıl Tutku’nun yaratıcılığını konuşuyorsak aynı şekilde Shumpert’ın oradaki pozisyondaki konumu o açıkçası mental olup olmadığını bence mental düşünüyorum onun çalışmasında aksaklık, oyun anlayışında, düzeninde aksaklık yok. Neticede basketbolu unutmadı herhalde bu süre içersinde. Tabii oyuncularda bu kadar yoğun maç temposunda seyahat temposunda inişler çıkışlar olabiliyor.

Aslında biz hep taktiği konuştuk saha içini konuştuk ama diğer Oktay Mahmuti’yi merak eden bir çok insan da var. Aile yaşantısı nasıldır? Hiç müzik dinlemez mi? Hiç sinemaya gitmez mi? Bu yönlerden biraz bahseder misiniz?

Açıkçası ben ailemle ve kızlarımla zaman geçirmeye çalışan biriyim. Ben şunun taraftarıyım ben kızlarımın büyüdüğünü görmeyi değil, nasıl büyüdüğünü görmeyi istiyorum. Onlarla mümkün olduğu kadar zaman geçirmeye çalışıyorum, benim için dostlarımın ve ailemin büyük önemi var. Çok sayıda dostum ve arkadaşım olabilir. Bunlar benim için değerli insanlardır. Benim açıkçası zenginliğimdir diye düşünüyorum. Diğer sorduğunuz konularda müzik konusunda evet müzik dinlerim biraz daha gençliğime bağlı olan müzikleri sevdiğimi söyleyebilirim ama bunu da yaptığım zaman arkadaşlarımla veya ev ortamında bunu yapmaya özen gösteriyorum. Esasında baktığınızda zaman evde epey zaman geçirdiğim oluyor.

Bundan sonrasını inşallah daha güzel bir şekilde Atina’da göreceğiz hep birlikte. Ne söylemek istersiniz?

Tabii yani bu noktada bizim için Olympiakos çok önemli bir maç açıkçası. Çok önemli olduğunu söylemeye bile gerek yok geldiğimiz nokta onlar için de bizim için de final niteliği taşıyan bir maç. Evet onların sahasında oynuyoruz. Buradaki maçta zor olmuştu. Ama neticede bütün maçlar zorlu geçiyor baktığınız zaman Top 16’da hiçbir maç kolay geçmedi; zorluk seviyesi gittikçe arttı. Daha üst seviyede daha zorlu maçlar oynadık bu da o maçlardan bir tanesi olacak yani biz kendi oyunumuz, kendi anlayışımız, kendi kimliğimizi sahaya yasıtmaya çalışacağız o gece belki seyirci bizim yanımızda olmayacak ama şuna eminim ki bütün oyuncular varını yoğunu ortaya koyacaklar. Galibiyeti elde etmek için bu da umarım yeterli olur üst tura çıkmak için.

Sezon içinde Olympiakos tribünlerinde zaman zaman ciddi boşluklar gördük. Bu maçta tam dolu bir salon bekliyor musunuz?

Boş olmayacağından eminim açıkçası bu farklı bir maç dolayısıyla dolu olacağını düşünüyorum.

Şimdi Twitter sorularına geçmek istiyorum. Çağdaş Öztürk sormuş. Hücumdaki genel dalgalanma konusunda ne düşünüyor hocamız, bazı çeyreklerde 4 yada 5 dakika sayı bulamadığımız zamanlar oluyor?

Açıkcası biz o dalgalanmaları azaltmak için sadece çalışabilirsiniz, çok tekrar ederek, anlatarak, yani farklılıkları seyrederek, farklılıkların nereden oluştuğunu analiz ederek, bir şeyi çözüme ulaştırmaya çalışırsın ama neticede bu bir bilgisayar oyunu değil. İnsan faktörü var, hata faktörü var, dolayısıyla küçük detayların nüansları fark ettiriyor. Küçük nüanslar sonuçları fark ettiriyor. Baktığınız zaman yukardan aynı oyunlar oynanıyor, aynı şeyler ama zamanlaması aksıyor. Oyun ritmi aksıyor, temposu aksıyor, skorun zamanlaması aksıyor vs. vs. Sahadaki dağılış aksıyor, bununda sıkıntısı bu şekilde ortaya çıkıyor. Deminde bahsettim bazı yerlerde hiç topa dokunmayan oyuncunun bile çok önemli bir yeri olabiliyor o saha yerleşiminde ve bunların hepsi bir bütün açıkcası üçüncü dakika, beşinci dakika değil. Belirli bölümlerde bunun olmaması gerektiğini veya minimize etmemiz gerektiğini düşünüyorum.

Barış Çelik’in gönderdiği soruyla devam ediyorum. Maç içinde o kadar heyecan içinde olup da maç bittiğinde nasıl mutlak sükunete bürünebiliyorsunuz?

Bilmiyorum ki. Açıkcası bu yine tabi ki o başka o başka heralde. İkisini ayırmak benim için kolay değil. Bu konu hakkında hiç düşünmedim açıkcası.

Bir başka soru Çağdaş Öztürk’ten. Gelecek seneki kadro yapılanmanız için şimdiden takip ettiğiniz oyuncular var mı? Hangi pozisyona transfer düşünüyorsunuz?

İşimiz gereği bütün dönemlerde oyuncuların gelişimini, performanslarını bütün pozisyonlarda ihtiyacımız olsa da olmasa da takip etmeye çalışıyoruz. Şu anda herhangi bir girişimde bulunmadık. Öyle bir noktada değiliz. Ama belirli oyuncuları takip etmek işin bir parçası. Dolayısıyla bunu her zaman yapıyoruz.

Salih İnan’ın bir başka sorusu var. Gordon’u alırken ondan ne bekliyordunuz? Kritik maçta son topu kullanabileceğini biliyor muydunuz?

Tabii ki de bir takım şeyler bekliyorsunuz. Ama oyuncular size geldikten sonra onlarla çalıştıktan sonra bir takım şeyleri anlayabiliyorsunuz. Kimin neyi ne yapabileceğini veya ne zaman ne yapabileceğini karar veriyorsunuz. Ve bir takım oyunculara sorumluluğu o noktada veriyorsunuz. Tabi bu diğerlerinin fonksiyonunu azaltmış olmuyor o sırada tam aksine sadece diğer oyuncu diğerini rahatlatmış oluyor. Gordun’un bu özelliklerini ön plana çıkarmaya çalışıyoruz sadece.

İlhan İlmenöz bir soru göndermiş. Songalia’nın gidişi önceden belli miydi? Savovic yerine takımı daha yukarıya taşıyacak biri alınabilir miydi?

Songalia’nın gidişi daha önceden belli değildi açıkcası. Çok memnun olmadığımız çok netti ama değiştireceğimiz veya çok net ortada oyuncular vardı da biz onlardan vazgeçmiş ve o konuyu kapatmış değildik. Neticede başka alternatifler yoktu. Daha yukarıya taşıyacak oyuncu alınabilir miydi sorusuna Bence bizim aradığımız gibi birçok takımda oyuncu aradı açıkcası arıyor da hala. Piyasada öyle düşünüldüğü gibi oyuncu da yok piyasada. Bu Boris’e bir esasında onun özelliklerini küçümseyerek söylemiyorum. Neticede onun içinde zorlu dönem, bizim içinde zorlu dönem. O bizim zorlu dönemimize yardımcı olmaya çalışıyor. Bizde o bütünlüğü bozmamaya çalışıyoruz. Ama alınabilir miydi? Bende alınamazdı. Çünkü ortada oyuncu yok.

Haberleri oku şeklinde bir siteden bir soru gelmiş. Hakan Üstünberk’in ayrılmasından dolayı bir kırgınlığı ya da üzütüsü var mı acaba?

Bence ne kırgınlığı ne üzüntüsü söz konusu değil. Hakan bey ayrılsa da kulüpten işinin müsaade ettiği dönemlerde bizle beraber olmaya çalışıyor. Neticede o bizimle beraber bu aileyle beraber olan, basketbol takım ailesiyle beraber olan bir kişi. Hep bizim yanımızda oldu, içimizde oldu. En ufak bir kırgınlığı söz konusu değil.

Muhtemelen hocam bu soruyu aynı zamanda sizin içinde sordular?

Ben ayrılmasından üzüldüm açıkcası ama kırılmak diye bir şey değil tabi. Bizim sadece işbirliği değil bir dostluğumuzda var. Ve o dostluğumuz devam ediyor ama bir kırgınlık söz konusu değil.

Anıl Özırmak bir soru göndermiş. Galatasaray’ın başında geçirdiğiniz en zorlu maç hangisiydi?

Belki en zorlu ve heyecanlı olan Olympiakos ve CSKA maçları.

Bir başka soru Onur Ayten’den gelmiş. Hocam tribünleri yorumlar mısınız? 5 maçta yüzde yüz doluluk oranı ve Top 16’da iç sahada üçte üç.

Yorumlanacak çok fazla bir şey yok. Bunu herkes görüyor. Ben burada neyi söyleyebilirim ki. Fazla söze yada yorumlamaya gerek yok. Bazen haberlerde yazı çıkar “no comment” diye Bence en çok yakışanda budur yani. Herhangi bir söz fazla olur bu noktadan sonra.

Erdal Özcan’ın sorusu var. Hocam 1 farkla yenilgi için değil, yenmek için gidiyoruz Yunanistan’a. Yenilgi kelimesini yasaklayın lütfen.

Peki.

Turgut Karadirek’in bir sorusu var. Hocam takımı Olympiakos maçına nasıl motive etmek istiyorsunuz? Psikolojik mi, taktiksel mi?

Bence bu maça oyuncuları motive etmeye çokta ihtiyaç olmaz açıkcası. Herkes bu seviyede olan bütün oyuncular ne olduğunu biliyor. Tabi taktiksel bir takım hazırlıklar yapacağız. Ama motive etmem gibi bir şey söz konusu değil. Ben yapı olarak baktığınız zaman çalıştıklarımızı en iyi şekilde uygulayabilmek, çalışarak iyi donatılmış bir takım motive olmuş bir takımdır diye düşünüyorum. Bu şuna benziyor biraz basite indirgiyorum. İyi bir boksörle çok motive de olsam kavga etme ihtimalim yok yani. Neticede önemli olan orada hazırlıklı olabilmek. Bizde o hazırlığı en iyi şekilde yapmaya çalışıyoruz.

Son olarak Yusuf Yekin’in sorusu var. İnsanın idolüne soracak çok şeyi var ama burada yetmiyor. En kısa zamanda Üsküp’e bekliyoruz hocam. Şeklinde bir mesa vermiş size.

Teşekkür ederim. Üsküp’ten de taraftarın beni izlediğini bu noktada bilmiyordum. Çok uzun bir aradan sonra 1-2 hafta önce Üsküp’e gitmiştim. Benim için her zaman ayrı olan, benim büyüdüğüm bir yer. Aile dostluklarının olduğu bir yer. Fırsat bulduğum zaman gidiyorum. Bütün akraba ve arkadaşlarımın hepsi orada. Sadece çekirdek aile buradayız. Ablam, annem, babam burada diğer akrabalarım, abim hepsi orada.

Benzer Yazılar:

ÖRNEK SPORCU OLMAK. İyi basketbolcu olabilmek için sadece uygun fiziksel yapıya sahip olmak...
Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Pas İsteme Hareketleri.

Taylan Yerlikaya — Wed, 22 Feb 2012 19:42:20 +0000

Pas İsteme Hareketleri sunumunu indirmek için tıklayınız.

DOSYAYI İNDİR.

Benzer Yazılar:

Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Basketbolda Ayak Çalışmaları (Foot Works)

Taylan Yerlikaya — Wed, 22 Feb 2012 19:36:54 +0000

Cem Çağal ın hazırladığı Basketbolda Ayak Çalışmaları (Foot Works) sunumunu indirmek için aşağıdaki butana tıklayınız.

DOSYAYI İNDİR

Benzer Yazılar:

Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Kotleba’dan hakemlere: Eleştiriye açık olun, alınganlık yapmayın

Taylan Yerlikaya — Tue, 21 Feb 2012 20:59:40 +0000

A Klasman Hakem Ara Semineri’nde ikinci gün, FIBA Spor Direktörü Lubomir Kotleba’nın, “FIBA Hakeminin Profili” ve “Oyun Yönetimi” konulu eğitimi ile başladı.

Lubomir Kotleba, “Burada kurallara girmekten ziyade farklı şeyler konuşacağım. Bir hakemin daha iyi bir hakem olabilmesi için tavsiyelerde bulunmak istiyorum. Yapmaya çalışacağım şey birkaç mesaj vermek ve kişisel deneyimimi aktarmak” dedi.

FIBA hakeminin profili ile ilgili olarak FIBA Spor Direktörü Lubomir Kotleba, “Bir işe başvurduğunuzda belli bir profilinizin olması gerekiyor. Orkestrada piyano çalacaksınız, bunu iki parmakla yapamazsınız. Mutlaka 10 parmakla piyano çalmanız gerekiyor. FIBA’da da hakem olacak kişinin öncelikle iyi insan olması gerekiyor. Bize, ‘siz bir insanın nasıl iyi olup olmadığını biliyorsunuz’ derseniz, ben de sadece ‘temenni ediyorum’ şeklinde yanıt veririm. Ortalama bir hakem ama iyi bir insan ise bu kişi bize sahada iyi bir hizmet sunacaktır. Hem iyi bir uzman hem de iyi bir insan olacaktır. Ama kötü bir karaktere sahipse o insan, en zorlu anda sizi zor durumda bırakacaktır” diye konuştu.

İngilizce bilgisinin önemine de değinen Kotleba, “FIBA’da çalıştığım 23 yıl içerisinde İngilizce iletişim kuramıyorsanız, üst düzey hakem olmanız çok zor. İyi ve güçlü şirketlerde çalışabilmeniz için İngilizce bilmiyorsanız işe girme ihtiyacınız çok zor. Basketbol kuralları, mekaniği ve kondisyon çok önemli. Kurallar, herkesin evinde oturup, okuyup öğrenebileceği şeyler. Evde kendi başınıza okuyup öğrenemeyeceğiniz şeyler içinse seminer kliniklerine gidebilirsiniz” dedi.

Genç hakemlerle biraz daha orta yaşlı hakemlerle oluşan profilin her zaman iyi olduğunu kaydeden Kotleba, hakemliğin bir sorununun bulunmadığını ancak eleştirilerin de her zaman var olabileceğini belirtti. “Şayet siz bu eleştirilerle başa çıkamıyorsanız o zaman hakemliği bırakın. Çok hassas ve alınganlık yapmamanız gerekli. Ayrıca oyunu kontrol altında tutamazsınız, iyi bir hakem değilsinizdir. Güçlü olmanız gereken zamanı iyi bilmeniz gerekiyor. Eğer maç problemli bir şekilde tamamlanıyorsa size kimse iyi yönettiğinizi söylemez. Bir hakem maç boyunca karar verirken elbette hatalı kararlar verebilir. Ancak hatalar ve yanlışlar, basketbol hakemliğinin bir parçası. Zihninizi bu hatalarla doldurmamalısınız. Eleştiriye her zaman hazır olmalısınız” açıklamasında bulundu.

Benzer Yazılar:

Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Basketbol-Eğitim-Birey üçgeni

Taylan Yerlikaya — Tue, 21 Feb 2012 20:35:21 +0000

Son günlerde genç oyuncular ile ilgili yazılarımıza ağırlık vermişken eğitim-basketbol-birey üçgenini ele alalım dedik. Türkiye gibi bir ülkede oyuncu yetişmesinin ne kadar zor olduğuna altyapının içinden gelerek bizzat tanıklık ettim. Bu yazıda kendimce tespit ettiğim zorlukları size anlatmaya çalışacağım.

Eğitim sistemi oyuncu olabilmenin önündeki en büyük zorluklardan. Akademik anlamda iyi bir eğitimle profesyonel oyuncu olma hedefini/hayalini yürüten bir çok kişi var ülkemizde. Ben de onlardan bir tanesiydim. Bu şekilde ilerlemek kolay olmuyor ülkemizde. Oyuncu genç takım seviyesinin sonlarına geldiğinde liseyi bitirmek üzere olduğundan yol ayrımı oluyor. Genç takımın bitmesi demek A takım yaşınızın geldiği anlamına gelir. Yani profesyonellik, bugüne kadar verdiğiniz emeklerin karşılığını bu işi meslek olarak yaparak almak. ”Oyuncu olmak” maddi olduğu kadar manevi bir başarma hissi de yaratıyor insanda. En nihayetinde basketbolcu olmak isteyen bir çok çocuk bu işi büyük tutkuyla yapıyordur.

Yol Ayrımı’na geldiğimiz vakit 2 farklı tabela görüyoruz.

1.Yol ; 1. Yol profesyonellik. Yani altyapı seviyelerini verimli geçirmiş oyuncuların A takımlar tarafından beğenilmesi, teklifler alması. Bölgesel Lig, TB2L ve TBL gibi 3 önemli ligimiz olduğu düşünülürse profesyonelliğin de göreceleri var. Genel olarak bahsedecek olursak mesele şuraya geliyor. Genç takım senesinin sonları/ lise eğitiminin sonları hem iyi bir üniversiteye girmek hem de oyuncu olabilmek için en çok çaba sarfetmeniz gereken zaman dilimi. Buraları iki açıdan da verimli geçirmek kolay değil.

Genç takım senesini bitiren oyuncu A takımlardan teklif alırsa ve bu yolu seçerse ne olur ?

Risk almış olur. Bundan sonrası için kendi yaptıklarından ziyade şansın da yüzüne gülmesini beklemelidir. Özellikle TBL başta olmak üzere TB2L ve TBL için konuşacak olursak yabancı oyuncu bağımlılığı diye bir kavram var. Yabancıların yanında deneyimli yerli oyuncuların bulunduğu kadroların rotasyonuna girmek kolay iş değil. Süre almamak, benchte oturmanın da genç oyuncuya en çok zarar veren kavramlardan olduğunu biliyoruz. Durum böyle olunca Türkiye’de profesyonellik tercihi belli oranda riski barındırıyor bünyesinde. Bir kulüple anlaşacaksınız, antrenörünüze kendinizi ciddi anlamda kanıtlayacak ve kabul ettireceksiniz. Aldığınız sürelerin hakkını verince de bu piyasalarda tanınır hale geleceksiniz. İyi geçirilmiş sezonların ardından daha yüksek hedefli takımları zorlayacaksınız belki. Kolay iş değil bahsettiğim. TB2L’de yükselmeyi hedefleyen takımların antrenörleri için ”çok olgun” olmadıkça genç oyuncuya rotasyonda ciddi süre vermek fikri cesurca geliyor. Basketbolun doğrularını onlar bilir, belki de haklılar. Bizim niyetimiz tabii ki genç oyuncuların her platformda arkasında durmaktan yana.

Üniversitede basketbol bursu derken neyi kastediyoruz ?

Bu konu akıllara ilk olarak Amerika’yı getiriyor. Sadece basketbol değil bütün spor dallarını bir sanat dalı olarak kabul eden ülke bu alanlarda parlak olan gençlerine parasız eğitim vaadediyor. Diyeceksiniz ki artık bu bizim ülkemizde de var. Yani özel üniversiteler sporcu bursuyla okutuyor iyi sporcuları. Evet yok değil. Hatta sadece üniversiteler değil liselerin bazıları da yapıyor bunu. Örneğin Doğa Koleji Dünya Liselerarası Basketbol Şampiyonu oldu. Kadroda NBA 3. sıradan draft olan Enes Kanter de vardı. Bu tür yatırımlar yapan okulları lise/üniversite ayırt etmeksizin takdir etmiyor değiliz. Ancak bahsettiğimiz konu kurumsallaşıp genele yayılmış bir kavram değil henüz. Bunu belli başlı okullar yapıyor ve genelde sporcuların derslere girmediği, okula uğramadığı okullar bunlar. Eğitim anlamında vaatte bulundukları pek bir şey var diyemeyiz.

Amerika’da basketbol eğitimi farkını burada ortaya koyuyor. Genç takım senesini bitiren oyuncu Amerika’dan basketbol bursu aldıysa kendine 3-4 yıllık değişik bir yol haritası çizmiş demektir. Amerika’daki okullarda çok ciddi ekiplerle takım antremanı ve bireysel antreman yapmak oyuncunun gelişiminde önemli rol oynuyor. Tabii ki NCAA 1 ve 2. konferanstaki takımların kalitesi birbirlerinden ayrılır. En nihayetinde 1. konferasın elit okullarından mezun olan oyuncuların NBA draftında yüksek sıralardan seçildiği bir ortamdan bahsediyoruz.

Gelmek istediğim nokta bu yol ayrımının oyuncuları nereye götürebileceği. Amerika’dan burs almak elbette kolay değil. Kendine göre bir prosedürü var. Kamplara gitmek, not ortalamanızın iyi oluşu, Toefl gibi sınavlarda elde edeceğiniz skor, altyapı dönemlerinde hazırladığınız videolar ve gösterdiğiniz performans vs. Ancak profesyonel olma ve burslu üniversite eğitimi birbirinden farklı sonuçlar verebilir. Şöyle ki burslu bir şekilde üniversiteye kapağı atmak demek 3-4 yıl boyunca ciddi antreman yapmanız ve ciddi sayıda maç oynamanız anlamına gelir. Bir genç oyuncu olarak altyapı bitince profesyonelliğe adım atıp bir kaç sezon kenarda oturmayacağınızı size kimse garanti edemez. Yani oyunculuğunuzun en önemli yerinde körelme tehlikesiyle karşı karşıya kalabilmekten bahsediyorum. Bu konuyu anlaşılabilir kılmak için bir kaç örnek verip yazımı noktalayacağım.

Oyuncu Örnekleri ;

Derya Yannier ; Robert Kolej gibi Türkiye’nin elit okullarından mezun olmuş bir oyuncu. Yeşilyurt altyapısının eseri. 20′li yaşların başındayken Ülkerspor’da şampiyonluk gördü. Başarılı geçtiğini söyleyemeyeceğimiz Beşiktaş ve Banvit maceralarının ardından TB2L’de Işıkspor,Olin Edirne gibi takımlarda forma giydi. Geçen yıl TB2L’den yükselmeyi başaran Hacettepe’nin TBL kadrosunda da yer alıyor. İstatistikleri Beşiktaş ve Banvit macerasındaki döneminde benzerlik gösteriyor. Bu oyuncu Koç Üniversitesi’nde Ekonomi Eğitimi alıyor yanlış bilmiyorsak. Oyunculuk dönemindeki tempo onun bir kaç sene okulu dondurmasına sebebiyet vermiş sanırım. Derya Yannier geldiği noktanın daha yukarılarda olmasını beklediğimiz bir isimdi.

Engin Atsür ; Eğitimli oyuncu denince ilk akla gelenlerden. St.Benoit gibi zor bir okulu Efes altyapısında basketbol oynarken bitirmek her babayiğidin harcı değil. Bunun üstüne bir de basketbol bursuyla North Carolina State Üniversitesi’nden mezun olmak ayakta alkışlanacak bir başarı öyküsü. Altyapı milli takımlarında daima yer almış, bununla kalmayıp önemli istatistiklere imza atmayı başarmış biri Engin. Bu grafiğini Amerika’da da sürdürdü ve okul tarihinin önemli istatistiklerine adını yazdırmayı başardı. Mezun olduktan sonra hep üst düzey takımlarda forma giydi Engin. Sırasıyla Benetton, Efes, Beşiktaş ve Fb Ülker. Şimdi sorumuzu soralım. Engin Atsür altyapı biter bitmez ülkemizde profesyonelliğe adım atsaydı geldiği nokta bu olur muydu ? Sorunun kesin bir yanıtı elbette yok. Sonuçta seçilmemiş bir yolu, yaşanmamış bir olay olduğundan nereye kadar yorumlayabiliriz ki. Zaten Engin Atsür’de oldukça yetenekli biri. Profesyonellik kararını alsa hakkını da verebilirdi. Ancak Amerika’nın onun gelişimine garantili biçimde olumlu etkide bulunduğu muhakkak.

Can Akın ; Can Akın bu konuda arada kalmış örneklerden biri. Avusturya Lisesi gibi zor bir okulla birlikte Yeşilyurt altyapısında oyunculuğunu sürdürmüş bir isim. Yanılmıyorsak Texas Üniversitesi’nden burs almıştı oyuncu ancak babasını kaybettiği için Amerika’ya okumaya gitme kararından vazgeçip ülkemizde profesyonelliğe adım atmıştı. Bu konuyla ilgili 1e1 bilgi için link vermek isterdim ancak SLAM dergisinin ülkemizde yayınlanan ilk sayısında okuduğum röportajdan hatırladıklarımı yazıyorum. Benimle aynı okuldan mezun olduğu ve kendim de uzun süre oyunculuk hedefinde koştuğum için en sevdiğim oyunculardan biridir kendisi. Bu yüzden yanılmadığımı umuyorum. Can Akın altyapıların önemli isimlerinden biriydi, daima milli takım seviyelerinde yer aldı. Şanssızlıktan ötürü gerçekleştiremediği Amerika macerası belki de onun oyunculuğundan çok şey götürdü. Bütün bunlara rağmen Can Akın TBL’in her zaman önemli organizasyonlarında yer almayı başardı.

Can Çivi ; Bu konuda vermek zorunda olduğum bir örnek. Basketbolu yakından takip edenler Can Çivi’nin kim olduğunu bilirler. Efes ve Daçka altyapılarında basketbol oynarken aynı zamanda Üsküdar Amerikan Koleji’nde eğitimini sürdürmüş Can Çivi Davidson Üniversitesi’nde mezun oldu. Davidson hem eğitim hem de basketbol anlamında fazlasıyla üst düzey bir üniversite. Can Çivi burada ekonomi okudu ki bu bölüm Amerika genelinde ilk 50′de yer alıyor. Bu takımda Stephen Curry ile takım arkadaşlığı yaptı Can. Bir NBA yıldızıyla, Dream Team ile Dünya Şampiyonluğu gören bir isimle takım arkadaşlığı yaptı. Cenk Akyol’lu, Oğuz Savaş’lı ümit milli takımın ülkemizde düzenlenen Avrupa Şampiyonası’nda 2.si olduğu kadroyu hepiniz hatırlarsınız. Şampiyona öncesi aday kadrosunda vardı bu milli takım seviyesinde. Ümit Milli Takım oyuncularının çoğunun üst düzey olsun olmasın TBL seviyelerine eriştiğini biliyoruz. Bunu göz önüne alınca Can Çivi’nin şu an geldiği nokta biraz farklı. Mezun olduktan sonra Amerika’da kaldı fakat bildiğim kadarıyla oyunculuğa devam etmiyor. Oyuncu olamadı demek doğru olmaz en nihayetinde elinde mesleği var. Bir şirkette çalışıyor ki muhtemelen üst düzey bir noktadadır. Üsküdar Amerikan ve Davidson mezunu birinin ülkemizde üst seviyelerde çalıştığını söylemek çok olası öyle değil mi ?

Bir çok genç oyuncu bu yol ayrımını yaşıyor ülkemizde. Son yıllarda Amerika’da eğitim bursuna yönelenlerin sayısı artmadı değil. Kimi zaman mezun olmayı başarıyorlar kimi zamansa burada edindikleri tecrübeyi yarıda kesip ülkemizde profesyonelliğe adım atıyorlar. Ancak bir gerçek var ki Amerika’da basketbol bursu ve eğitimi oyuncunun mezun olması halinde elinde mesleği olması anlamına geliyor. Neticede profesyonellik yolunu seçerseniz büyük bir risk almış oluyorsunuz . Basketbol bursuyla mezun olmayı başarmanız ise sizin için daha garantili sonuçlar doğuruyor. Bunun içindir Can Çivi örneği hepsini özetlemesi açısından son paragrafta yer aldı.

Yazar:Ege Özışık

Benzer Yazılar:

Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Basketbol Kültürleri Doğrultusunda Oyuncu-Antrenör Dialogu

Taylan Yerlikaya — Tue, 21 Feb 2012 20:30:45 +0000

Günümüzde her ülkenin belli bir basketbol kültürü var. Uluslararası turnuvalarda oynanan karşılaşmalar ülke savaşı olarak değil, farklı basketbol kültürlerinin mücadelesi olarak görülmeli. Örneğin İspanyollar açık saha basketbolunu, fast-break hücumunu sever. Bir çok antrenörün ”erken şut” olarak görüp oyuncusuna atma dediği şutları transition-offenselerde kaldırıp atarlar. Ülke milli takımı buna dayalı oynar. Kulüp takımları da bundan nasibini alır. Sırbistan basketbolunda çok iyi fundamentale dayalı eğitim vardır. Uzun-kısa her oyuncu rakibini 1e1′de geçebilmenin eğitimini alır. Bu oyuncuların iyi birer şut mekanikleri vardır. Bizim basketbolumuz ise son 10 yılda Aydın Örs ile başlayıp Tanjevic’le şekillenen baskılı bir alan savunmasına dayalı diyebilirim. Bir de guardların oyunun temposunu ayarladığı ”kontrol” basketbolu terimi kullanılıyor. Tabii ki Türk Basketbolu’na hizmet etmiş nice isimler var ama benim yaşım ancak bu 10 yıllık gelişimi tespit edebilmeye yetti. Emeği geçen herkesi buradan saygıyla andığımı ekleyeyim.

Basketbol kültürlerinin özellikleri sadece oyunculara özgü değil. Antrenör üsluplarını da doğrudan etkiliyor bu durum. Avusturya’da basketbol oynadığım bu zaman diliminde Sırp/Bosnalı/Hırvat antrenörler ile çalışma fırsatım oldu. Hepsinin oyuncuyla dialog tarzı birbirine benzer. Hata yapan oyuncusunu aşağılama derecesinde azarlıyorlar. Oyuncusundan bu şekilde ayağa kalkmasını ve hatasını telafi etmesini bekliyorlar. Hiç bir şekilde güldüklerine tanıklık edemessiniz. Bu tutum başlarda çok garibime gitmişti. Türkiye’de altyapı geçiren ben sert antrenörlerle çalışmadım değil. Ancak Türk insanının genel özelliği duygusallık, bu antrenöre de yansıyor. En sert antrenörün bile yüzünde tebessümü görebildiğim zamanlar oldu. Ancak bu slav ekolünden gelen antrenör-oyuncu ilişkisi çok daha ilginç. Kendi bildiklerinden şaşmıyorlar. Oyuncunun karakterini tanıyayım, ondan maximum verim alabilecek şekilde bir tutum izleyeyim endişesi yok. Zaten oyuncular da tekdüzeleşmiş. Neredeyse hiç biri kendisine dakikalarca bağıran antrenörüne cevap vermiyor. Hiç bir şey olmamış gibi antremanına devam ediyor.
Bu konuyla ilgili örneğimi efsane antrenör Dusan Ivkovic’ten vereceğim.

Ivkovic’in Keselj’e olan tutumunu görüyoruz. Tepedeki 1e1′de rakibine yenilip basket-faulü yaptıran oyuncusunu kenara alan koç bahsettiğim tavrı sergiliyor. Top çıkartılıyor, oyun başlıyor. Takımı hücum eden Ivkovic’in umrunda değil ! Keselj ile olan dialogunu sürdürüyor. Keselj öylesine alışmış ki tepki yok.

Bizde durum böyle değil. Bence daha doğru bir yolda ilerliyoruz. Oyuncunun özelliklerine göre bir dialog tutumu belirlemek kesinlikle daha sağlıklı diye düşünüyorum. Boşuna mı deniyor antrenörler psikolojik eğitim anlamında donanımlı olmalı diye. Her insan apayrı bir karaktere sahip. Hele ki bizim gibi duygusal bir toplumda. Kimisi pohpohlanmayı seviyor, kimisi sert konuştukça hırslanıp kendini daha fazla kanıtlamak istiyor. Molada kimi oyuncuya ”haydi aslanım” kimi oyuncuya ” eşşek herif, babanın topu mu kullanıyorsun” diyip verim alınabilir.

Antrenör-oyuncu ilişkisi kimi zaman baba-oğul, kimi zaman abi-kardeş ilişkisine benzetebilir. Bence de bu köprüler arası esneklikte tanımlanmalıdır. Bizim toplum karakterimiz buna kesinlikle uygun ancak Sırpların çok katı bir baba-oğul ilişkisini andıran tutumu dikkatlerden kaçmıyor. Yine İvkovic ile veda edelim.

Yazar:Ege Özışık

Benzer Yazılar:

Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Basketbolda Hücum Teknik ve Taktikleri

Taylan Yerlikaya — Tue, 21 Feb 2012 20:27:15 +0000

İlk kez izlediğiniz basketbol maçını hatırlayın. Basketbola yeni başlayan gençleri çocukları gözlemleyin. Size ,onlara basketbolu sevdiren şey nedir.bu sorunun cevabı bazılarımızı (basketbolu ileri seviyede düşünen ve yaşayan kişiler ) memnun etmesede çok açıktır.genç oyuncular basit bir hücum aksiyonu sonucu topun olabilecek en atletik şekilde smaçlanmasını son saniyelerde kullanılacak inanılmaz bir atışla kazanılacak bir maçı bütün taraftarları ayağa kaldıracak inanılmaz bir asissti görmek isterler.

Bu özellikle genç oyuncularla çalışan antrenörün elinde basketbolu oyuncuya sevdirmek için kullanabileceği bir silah demektir.şuda bir gerçeki antrenörlerde takımlarında zor zamanlarda hücumun yükünü üstlenebilecek winner bir oyuncuyu bulundurmak için uğraşırlar.
Antrenörlere şunu söylemek isterim ki iyi bir hücum takımı yada organizasyonu yaratmak istiyorsanız bunu savunmadan başlayarak yapmalısınız.iyi bir savunma organizasyonu için her zaman başarılı bir hücum gerekmeyebilir ( topu erken durdurma ve savunmaya çabuk geçiş ) ancak iyi bir savunma sonrası organize ve çabuk bir fastbreak sayısı bulmak takımınıza çok büyük avantajlar sağlayacaktır.o halde takımıza iyi savunma fundamentali kazandırmalı ve bütün oyuncularımızın savunma sonrası hücumu çabuk düşünmelerini sağlamalıyız.sayı yediğimiz pozisyonlarda bile topu oyuna çabuk sokalım.
Antrenörün hücum felsefesini oyuncularına anlatması , öğretmesi ya da kabul ettirmesi zorunludur. antrenörler oyuncularının birçok pozisyonu birden oynayabiliyor olmalarını ister .birden fazla pozisyonu oynayabilen oyuncular eşleşmeyi bozacakları için savunmanın başını derde sokacaklardır. Ben oyuncularımın oyunun her anında skoru ve süreyi bilmesini toplu ve topsuz bireysel hücum fundamentali konusunda sorunsuz olmasını isterim.elbette bu yıllarca sürecek altyapı çalışmaları sonucu mükemmelleştirilebilse de çoğunlukla oyuncunun doğuştan gelen yetenekleri ve oyun zekasıyla da önemli ölçüde ilgilidir.
Oyuncu ne kadar yetenekli olursa olsun sahada karşılaşacağı problemi önceden algılaması ve çözüm üretmesi çok önemlidir.günümüz basketbolunda savunmalar sıkıştırmalar ani rotasyon ve savunma değişiklikleri ve tuzaklarla hücumu daha çok şaşırtmakta ve hataya zorlamaktadırlar.her savunma değişikliği için mola almak yada oyuncuyu uyarmak elbette istemeyeceğimiz bir durumdur.burada devreye oyun zekası faktörü girmektedir.oyun zekasının ve bireysel hücum fundamentalinin takım oyunuyla birleşimi.işte hücumu sihirli kılacak formül budur.
Hangi savunmaya karşı oynuyorsa oynasın antrenörlerin takımlarına öğretmesi zorunlu hücum prensipleriyle mutlaka çalıştırması gereken bazı durumlar şunlardır.
Antrenör nasıl bir hücum stratejisi seçiyorsa seçsin takımına rakip potaya penetre sonu kolay basketler için olanaklar sağlamalıdır.
Sahayı paylaşma ve mesafeleme çok önemlidir.toplu oyuncunun sahadaki diğer dört arkadaşına da pas atabilecek bir konumda ve uzaklıkta olmasını isteriz.ayrıca bu oyuncular topla buluştuklarında sayı için elverişli bir pozisyon alabilmelidirler.
Takımınızın hücum reboundu için elverişli alanlara saldırmasını ve savunmayı dengesiz yakalayabilmelerini sağlayın.
Oyun kurucunuz oynanacak seti söylediğinde yada işareti verdiğinde diğer oyuncularında tekrar etmesini ve bağırmalarını sağlayın.böylece bütün oyuncuların sete daha konsantre olmalarını sağlar ve salondaki yüksek sesten yada dikkatsizlikten doğabilecek zaman kayıplarını önlemiş olursunuz.
Oyuncularımız şunu bilmelidirler ki iyi hücum topu içeri ve dışarı sahanın bir köşesinden diğer köşesine çabuk paslarla yönlendirerek savunmanın hareket etmesini sağlamaktan geçer.topu terse çevirin.
Toplu oyuncumuzun rakip takımı eksik sayıyla yakaladığı anlarda kolay sayı şansı ve açık bir şut için pozisyonlar aramasını ve arkadaşlarına olanaklar yaratmasını isteriz ancak özellikle yüksek tempolu oynanan oyunlarda kaçan her şut bir top kaybı gibi savunmamızı dengesiz yakalayacağı için kendi potamıza çabuk bir sayı olarak dönebilir.iyi dengelenmiş bir hücum anlayışı birçok maçın anahtarıdır.
Bazen rakip takımın en skorer oyuncusu üzerine oyunlar kurmak etkili bir taktik olabilir.skorer oyuncunun savunma yapmak için daha çok çaba harcamasını ve savunmaya daha çok konsantre olmasını sağlayın.bu oyuncuyu yormak, faul problemine sokmak isteyeceğimiz bir sonuçtur.
Baselıne yapılacak drıve larda uzun oyuncumuzun pas için uygun bir açı almasını isteriz .eğer savunma penetremize sıkıştırma yada yardımla cevap verirse uzun oyuncumuz potaya yakın alanlarda tehlikeli olabilecektir.bu yer değiştirmeler ve hareketlenmeler zayıf tarafta bekleyen hücum oyuncusu içinde geçerlidir.eğer savunmacı sıkıştırmaya gitmişse hareket edin. Backdoor ve top tarafı cutlarını kullanın.
Sahada oyun esnasında yada maç izlerken oyuncularınızın sadece topu izlemelerini önleyin.oyuncularımızın bedenleri kadar gözlerini de ( oyun zekası ) eğitebilmeliyiz.bunu başarmak elbette kolay olmayacaktır.onlara topsuz alandaki oyunu öğretmeli ve sevdirmelisiniz.gerçek mücadeleyi kaçırmalarını ve ne yaptıklarını bilmeden basketbol oynamalarını istemeyiz.
Basketbolu olduğundan daha zor ve karmaşık bir duruma sokmayın.basketbol basit bir oyundur ve basit olduğu zaman daha güzeldir.şunu unutmayın ki daha az hata yapan , basit oynayan takım başarılı olacaktır.o halde her zaman açık oyuncuya pası düşünün .her pas assist olmak zorunda değildir.ayrıca oyuncularımıza oyunda oluşabilecek yanlış eşleşmeleri nasıl kullanabileceklerini basit pick n roll oyunlarından skor üretmeyi öğretebilmeliyiz.
Her zaman topu içeri geçirmenin bir yolunu bulun.atılacak üçüncü yada dördüncü pasın içeri post oyuncunuza geçmesini sağlayın.sadece dış alanda paslaşan bir takım savunmayı tehdit edemeyecektir.dış şuta bağımlı bir hücum anlayışı başarılı olamaz.post oyuncusuna pas atan oyuncu topu savunmadan uzağa arkadaşının sayı için elverişli olabileceği zamanda atabilmelidir.unutmayın post up yalnızca 3 saniye koridorunun köşelerinde oynanmaz.
Oyuncumuz nerede topu tutup nerede pas vereceğini bilmelidir.özellikle oyun kurucunuz uygun olmayan yerlerde ve zamanlarda topu tutuyorsa bu rakip takıma oyun kurucumuza ve diğer dört oyuncuya baskılı bir savunma yapma şansı tanır.her zaman üçlü tehdit avantajımızı korumalıyız.doğru hamlelerle hücum her zaman savunmadan bir adım önde olacaktır.
FİBA ANTRENÖRLERİ ÇEŞİTLİ MAKALELERİNDEN DERLEMEDİR.

Benzer Yazılar:

Basketbol 14 Yaş Ve Sonrası örnek Taslak Program Içeriği HÜCUMA YÖNELİK ÇALIŞMALAR 1-TOPSUZ HÜCUM ÇALIŞMALARI Koşular Stoplar Yön Değişmeler...

Close Out ve Kondisyon Drill

Taylan Yerlikaya — Thu, 09 Feb 2012 11:19:20 +0000

Benzer Yazılar: Close out ve rebound drill Kullanımı:Sezon içi Amaç:adamını bulma ve box etme alışkanlığı kazandırma.... Close out- Kayma Adımı Drill Kapatma (close out) drill düz çizgilerde koşar ve close out... Box Out Ribaunt ve Close Out Çalışması Oyuncular sağa sola slide hamlesi yapar.Koçun gösterdiği yöne koşu close... 17 Koşu kondisyon drilli Kullanımı:Sezon Benzer Yazılar:

Close out ve rebound drill Kullanımı:Sezon içi Amaç:adamını bulma ve box etme alışkanlığı kazandırma....
Close out- Kayma Adımı Drill Kapatma (close out) drill düz çizgilerde koşar ve close out...
Box Out Ribaunt ve Close Out Çalışması Oyuncular sağa sola slide hamlesi yapar.Koçun gösterdiği yöne koşu close...
17 Koşu kondisyon drilli Kullanımı:Sezon öncesi ve ortası Amaç: Kondisyonu arttırmak ve hızlı...
BASKETBOLDA KONDİSYON PLANLAMASI. Bir Yıllık Antrenman Programı 4 sezondan oluşur.Pre-Season, İnseason,postseason ve offseason...

Pass And Cut Series

Taylan Yerlikaya — Thu, 09 Feb 2012 11:12:13 +0000

No related posts.

Tbf Uluslar arası Antalya Eğitim Semineri Notları

Taylan Yerlikaya — Thu, 09 Feb 2012 11:01:51 +0000

Tbf Uluslar arası Antalya Eğitim Semineri Notlarını indirmek için tıklayınız.

DOSYAYI İNDİR.

Benzer Yazılar:

BÖLGE SAVUNMASI VE HÜCUM PRENSİPLERİ. Bölge savunması ve hücum prensiplerini indirmek için aşağıdaki butona tıklayınız...
HIZLI HÜCUM & GEÇİŞ OYUNLARI Cem ÇAĞAL IN hazırladığı HIZLI HÜCUM & GEÇİŞ OYUNLARI sunumunu...
Adolesan Basketbolcularda Mevkilere Göre Yaralanma Türleri ve Nedenleri. Adolesan Basketbolcularda Mevkilere Göre Yaralanma Türleri ve Nedenleri dosyasını indirmek...
YARDIMLI ADAM ADAMA SAVUNMA VE HÜCUM. Yardımlı adam adama savunma ve hücum sunumunu indirmek için ağaıdaki...
HIZLI HÜCUM (Fast Break Offence) HIZLI HÜCUM (Fast Break Offence) indirmek için aşağıdaki linke tıklayınız....