Bebek Büyütüyorum

Boya Maceramız

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 07 Oct 2008 10:04:00 +0000

Bayramın hemen ardından başlayan diş ağrısıyla neye uğradığımı şaşırdım. Nasıl yani, şekerler bu kadar çabuk mu etkisini gösterir??? Dün apar topar diş hekiminin yolunu tuttum. Meğer çürük yokmuş, çok sevindim tabii. Ama 20 yaş dişim baskı yapıyormuş bir de orada cep dedikleri bir boşluk oluşmuş, zaten asıl ağrıyan yer de orasıymış. 20 yaş dişimin alınması gerektiğini söyledi. Tabii cerrahi bir operasyonla çünkü henüz çıkmadı. Bu duruma pek sevindiğimi söyleyemem çünkü ortaokul yıllarında alt 20'liklerimi aldırmıştım ama zor bir operasyondu. Sonrasında da ağrım olmuştu. Hadi o zaman küçük bir kızdım naz yapabiliyordum iğneden korkunca falan. Ya şimdi...İğne yapılırken nasıl dayanacağım bilmiyorum. Neyse düşünmesen daha iyi herhalde.

Bu diş ağrısı muhabbeti Elif'e de konu oldu tabii. Durmadan annenin dişi ağrıyor diye geziniyor ortalarda.

Geçenlerde Elif'in konuşmasında bir bozukluk olduğunu farkettim. Ne yapıyorsun diyeceğine napıyon diyip duruyor. Bakıcı ablamız da dahil olmak üzere bizim ailede kimse böyle konuşmaz ama neyse ben de onu düzeltmeye çalıştım, ne söylese beğenirsiniz. Napisiyon? Bu da Elifçe olsa gerek. :))

Dün akşam babamız evde yoktu herzamanki gibi, benim de yemek hazırlamam gerekiyordu. Koltuğa bir örtü serdim, Elif'i oturttum, eline de boya kalemi ve bir kitap verdim boyaması için. İlk önceleri baktığımda gayet güzel boyuyordu. Sonra bakım örtüyü falan boyamaya başladı. En son baktığımda ise, sehpayı boyarken yakaladım. Ben sehpaya bakarken aslında lacivert bir boyayla boyanmış salon halısını görmemişim tabii, bir de Elif'in ağzını. Elif'in ağzı ve sehpa çabuk temizlendi ama halı için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Neyse ki Kosla halı Yıkama deterjanı vardı da, lekeyi çıkardı. Demek ki çocukları boya yaparken asla yalnız bırakmayacakmışız.

İyi Bayramlar

noreply@blogger.com (Acqua) — Thu, 02 Oct 2008 11:48:00 +0000

Oldukça yoğun bir bayram geçirdik yine. Aslına bakarsanız daha da bitmiş değil. Evvelsi gün ve dün biz gezip durduk, şimdi iade-i ziyaretleri kabul ediyoruz bugün. Elif'in de uyku ve yemek düzeni iyice şaştı tabii maalesef. Ama keyfi çok yerinde. Her gittiğimiz yerde kendine oynayacak bir arkadaş bulduğu için o halinden memnun. Az önce bir grup çocuklu arkadaş ziyaretimize geldiler. Gittiklerinde Elif'in odası savaş alanı gibiydi. Toplayamadım çünkü Elif öyle bir bayılmış ki zavallım hemen uyudu, ben de odasını öyle bırakak zorunda kaldım.

İşte Elif'ten bayram manzaraları.

Bayram Öncesi

noreply@blogger.com (Acqua) — Sat, 27 Sep 2008 11:18:00 +0000

Burada bahar mevsimi yaşanmıyor. Geçenlerde iş dönüşü sıcaktan klimayı açıyordum, ertesi gün hava bir soğudu, iş çıkışı kaloriferi açmak zorunda kaldım. Ertesi gün ise yine süt liman bir hava, dün ise yine kara kış geldi. Bugün de devam ediyor. Bayram alışverişinde değiştirilmesi gereken bir takım şeyler vardı, son güne bırakmayalım dedik, bu sabah halledelim dedik, hallettik ama nasıl bir yağış vardı. Şemsiyemiz vardı ama babamız sağolsun Elif'e yağmuru tatttırmak için onu şemsiyesiz bıraktı. Bizimkisinin keyfi yerinde ama ya benim keyfim????? Zaten nezle olmuş bu sabah, burnu çeşme gibi. Neyse hasta olursa babası bakar artık :)))

Dişimiz de hala çıkamadı. Elif de dünden beri bir sinir, sıkıntı. İştahı da gitti. Çıksa da rahatlasak.

Tam akşam yemeği için mutfağa girdim ki tüp bitti. Kaç gündür de aklımdaydı, yedek tüp alsam iyi olacak yakınlarda bitebilir diye. Düşündüğüm başıma geldi ve bitti. Yedeği de yok. Tüpçüyü arıyorum sanırım yarım gün çalışıyorlar, kimse cevap vermiyor. Yarın da pazar. Kaldık mı öyle??? İlk defa bu kadar hazırlıksız yakalandım.

Bayramda bu seferlik buradayız. Daha İstanbul'dan geleli 1 ay oldu. Çok da gezdik, yorulduk artık. Evimizde biraz dinlenelim dedik. Belki kurban bayramında gideriz.

Bayram telaşesinden belki yazamayabilirim şimdiden hepinizin Ramazan Bayramını kutlarım. Umarım sevdiklerinizle daha nice bayramlar geçirirsiniz.

Elif Pişik Oldu

noreply@blogger.com (Acqua) — Thu, 18 Sep 2008 18:54:00 +0000

Diş çıkarma dönemlerinde bazen ishal oluyor ve sonunda da pişik oluyor. Geçenlerde geç kalmış olan alt yan kesici dişi çıktı, diğeri de yolda. Bu nedenle yine günlerdir pişiği ile uğraşıyoruz. Eskiden bepanthene ile hametanı birlikte sürdüğümde geçerdi, bu defa ne sürdüysem işe yaramadı. Travazol krem de işe yaramadı, çinko oksit daha bir kötü yaptı. Şimdi sadece hametan krem sürüyorum ve mümkün olduğunca bez bağlamıyorum. Tabii tahmin edersiniz ki, bez bağlamayınca Elif'i sürekli duşa sokmak ve halı silmek zorunda kalıyorum.

Dün akşam ilk defa lazımlığına büyük tuvaletini yaptı. Çok heyecanlandı ve mutlu oldu. Bugün de ben işteyken çişini yapmış. Belki bu pişik bahanesiyle bezden kurtulur muyuz bilemiyorum. Yalnız şuanda tek istediğim pişiğinin geçmesi, niye bu kadar uzun sürdü anlamıyorum.

Geçen akşam arkadaşlar geldi iftara. Tabii bir de Yiğit. Elif ile Yiğit zaman zaman bağırıştılarsa da genel olarak iyi anlaştılar. Yemekten sonra evi diskoya çevirdik. Yiğit'in dansetmesini görmelisiniz. Bizimkisi yanında sap gibi durdu desem yeridir. Arada bir ayıp olmasın diye sallanıyordu o kadar.

Yeni Oyuncağımız

noreply@blogger.com (Acqua) — Thu, 11 Sep 2008 20:44:00 +0000

Dün iş çıkıında Elif'e işte bu market arabasını aldım. Daha önce bir bebek arabası vardı ama onu parçaladığı için atmak durumunda kaldık. Tabii Elif'in arabasından vazgeçmesi kolay olmadı. Gerçi atık unutmuştu ama iş dönüşü bir jest yapayım kızıma dedim. Tam da düşündüğüm gibi hemen sürmeye başladı. Hem de yanaığımdan öptü ve "teşekkür" dedi. Akşam o, arabasıyla meşgul olurken ben de Yaprak Dökümünü biraz olsun izleyebildim :))) Stratejim bu, izlemek istediğim ya da yapmak istediğim birşeyler varsa ona hemen yeni birşeyler çıkartıyorum. İlk hevesle kendini kaptırıp oynarken ben de işimi yapabiliyorum.

1.5 Yıl Sonra Yeniden İş Hayatına Dönüş

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 09 Sep 2008 19:26:00 +0000

İşe başlayalı 1 haftayı aşkın bir süre oldu. İlk gün Elif'i evde bakıcı ablası ile bırakıp gidince karmaşık duygular içerisine girdim. Sanki çocuğunu bırakıp işe giden tek anne benmişim gibi biraz kızgınlık, biraz pişmanlık, biraz hüzün ve biraz da heyecan vardı. Ama Elif'in ablası ile iyi vakit geçirdiğini öğrendiğimde içim rahatladı. Zaten öğlen 1 gibi eve geldiğim için de, Elif uykudan uyanınca beni görebiliyor. Zaten ne uyku ne de yeme problemimiz var. Ablasını çok seviyor.

Evden biraz uzak kalmak bana iyi geliyor. 1.5 yıldır sürekli evde çocuk bakmak bende biraz bıkkınlık yaratmıştı artık. Evhanımı psikolojisi de rahatsız ediyordu beni. Şimdi yeniden işkadını oldum. Mutluyum ve işimden şimdilik memnunum.

Sıcaklarla hala başımız belada. Geceleri hala klimasız uyuyamıyoruz. Bugün biraz sıcaklık düştü gibi oldu ama bu sefer de geldiğimiz zamanki gibi bir toz bulutu havada. Dışarıda nefes alınmıyor. Allahım ne pis bir havası var bu şehrin. Cam, kapı açamıyoruz. Aslında açabilsek hava biraz serin gibi. Ama açamadığımız için klimaya ihtiyaç duyuluyor maalesef. Elif sabahtan biraz dışarı çıkmış ama pis hava öğleden sonra iyice bastırınca akşamüstü parka gidemedik. Gidemeyince de bizimkisi evde azıyor da azıyor. Neyse ki akşam vakitli uyuyor da, gecelerim bana kalabiliyor.

Kitap ve dergilerle aramız süper. Elinden hiç eksik olmuyor. Yemek yerken de sıkıldığı zamanlarda hemen bir dergi ya da kitap çıkartıyorum, onunla oyanlanarak sonuna kadar yediriyorum. Öğlenleri uyurken de hep kitap okuyoruz. Hatta inanamayacaksınız belki ama babası onu Bilim ve Teknik dergileri ile uyutuyor. O yüzden artık her türlü dergi ile oyalanabiliyor. İlk Adım Serisinin ilk sözcükler, ilk hayvanlar kitapları da çok iyi. İlk Renkler kitabımızdaki nesneleri artık çok iyi tanıyabiliyor. Ancak renkler konusunda acayip bir inadımız var. Bir ara bütün renklere mavi diyordu. Şimdi de pembe. Kaç kere söylediysem nafile, inat etti öğrenmiyor. Ben de üzerine gitmiyorum artık.

En sevdiği oyuncağı hala, babaannesinin ona getirmiş olduğu bebek. Daha 10 aylıkken ayağına koyup sallıyordu. Son günlerde de, bebeği battaniyesine sarıp, kucağında sallamaya başladı. Bir de canım diyerek ona bir sarılışı var, görmeniz gerek. Bul-tak tipi oyuncakları da seviyor. Bir de saat şeklinde bir puzzlemız var. Onu artık yapa yapa her bir rakamın yerini ezberlemiş. Artık yeni bir puzzle almanın zamanı geldi sanırım.

Zafer Bayramınız Kutlu Olsun

noreply@blogger.com (Acqua) — Sun, 31 Aug 2008 11:53:00 +0000

Geçmiş Zafer Bayramınızı kutlarım. Maalesef dün yazacak vaktim olmadı. Buranın sıcağı insanı çok yoruyor. Dışarı çıkıp geldiğimizde pestil gibi oluyoruz hepimiz. Dün sabah kahvaltıyı dışarıda edelim dedik. Oldukça lezzetli ve zengin bir kahvaltıdan sonra Zafer bayramı kutlamalarına gittik. Ancak sonuna yetişebilmişiz. Elif sadece tankları ve bando ekibini görebildi. Yine de kırmızı-beyaz ortam görmek hoşumuza gitti, Ve Elif'in ay yıldılı bayrağı sallaması.

Protokol gittikten sonra meydan Elif'e kaldı

Sağdan sola, soldan sağa salla bayrağı düşman üstüne

Buarada yarın Ramazan başlıyor. Şimdiden herkesin ramazan ayını kutlarım.

Ve Yine Diyarbakır'dayız

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 26 Aug 2008 10:11:00 +0000

Ve sonunda evimizdeyiz. Oldukça uzun zaman oldu ve ben gerçekten evimi özlemişim. Ama sıcaklar hala geçmemiş burada. Evde bütün gün iki klima birden çalışıyor. Zaten havada öyle bir toz var ki, gökyüzünü toz bulutu kaplamış burada, kapı pecere falan açmak ne mümkün. Elif'in yatağını da dün odamıza aldık, bizim odamızda klima olduğu için rahat rahat uyuduk. Neyse ki bugün hava biraz daha açılmış. Ama şöyle adam akıllı bir yağmur yağmazsa bu toz böyle devam eder gibi.

Elif ortama hemen uyum sağladı. Zaten oyuncaklarını görünce ona hepsi yeni gibi geldi. Bakıcı ablamızı da gelince hemen çağırdım ki, ben işe başlayana kadar birbirlerine alışsınlar. Şimdilik herşey yolunda gidiyor. Bakıcı ablamız çok güleryüzlü ve sevecen biri olduğu için Elif ona hemen ısındı. Bugün birlikte de uyudular. İnşallah böyle devam eder.

Piyanist Elif

Eve gelir gelmez Elif'in düzeni hemen geri geldi. Yemeklerini yine mama sandalyesinde yiyiyor, ama bir süre sonra sıkılıp inmek istiyor.

Dün sabah uçağımız çok erken olduğu için Elif'i 6'da uyandırmak zorunda kaldık. Uçakta da fazla uyuyamadığı için öğleden sonra 4'e doğru bir yattı, akşam 8'de uyandırmak zorunda kaldık. Zavallım kaç gündür seyehatte nasıl yorulmuş demek.

Talar teyzesinin aldığı terlikler çok cici

Kemal Abi ile Seyran'ın düğününden

Kısa Bir Mola

noreply@blogger.com (Acqua) — Wed, 20 Aug 2008 20:25:00 +0000

Cuma günü babamız geliyor, Kapadokya ve Ankara olmak üzere kısa bir tatile çıkıyoruz. Bir müddet yazamayacağım. Haftaya kaldığımız yerden devam edeceğim.

2 Yaş Sendromu

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 19 Aug 2008 19:01:00 +0000

Elif'in geçirdiği bu hırçın süreçle ilgili bir araştırma yaptığımda aslında daha önce duyduğum ama sanki bize daha çok uzakmış gelen "2 yaş sendromuna" rastladım. Meğer bu sendrom zaten 18 aylıkken başlarmış. Bir birey olduğunu keşfetmiş olan çocuk artık yapabileceklerinin sınırlarını zorlamaya başlıyor. Dünyayı keşfediyor, zihinsel süreçleri çok hızlı bir şekilde gelişiyor. Ancak bu süreçte yetersiz kaldığı noktalar oluyor elbette. Mesela dil gelişimi, motor gelişimi. Her derdini tam olarak ifade edemiyor ya da her şeyi kendi başına yapamıyor. İşte bu durum çocukta hayal kırıklıkları ve gerginlik yaratıyor, öfkelenmesine sebep oluyor. Bu dönem hem çocuk için hem de ebeveyn için zor bir dönem gerçekten.

Örnek vermek gerekirse Elif bir şeyi yapmak istiyorsa ve ben tehlikeli ya da zararlı olduğu için müsade etmiyorsam birden kıyamet kopuyor. Kendini yerlere atmaya başlıyor ya da gelip bana vuruyor. Bazen de dönüyor arkasını ağlaya ağlaya gidiyor. Bu durumda ben de ne yapacağım konusunda çok zorlanıyorum çünkü ben de ister istemez gerilmiş oluyorum. Genelde yaptığım şey; ona neden izin vermediğimi anlaşılır bir şekilde açıklamak oluyor. Ama tabii ki Elif beni duyuyor mu? O zaman ben de onunla ilgilenmiyorum. "Aman istediğini al, yeter ki sus" demiyorum. Bırakıyorum kendi haline, biraz sakinleşince de ilgisini başka şeylere yöneltmeye çalışıyorum. Allahtan daha hala ilgisi çabucak dağılabiliyor. Büyüdükçe bu da zorlaşacak.

Başka bir konu da bezi değiştirirken ya da giyinirken verdiğimiz mücadele. Bir yere gideceğimiz zaman onu hazırlayıncaya kadar yorgun düşüyorum valla. Yatağın üzerinde koşuşturmacalar falan halimizi bir görseniz.

Bir de yemek yerken 2 kaşıktan sonra doydum demesi beni deli ediyor. Ama yapacak da birşey yok maalesef.

-biraz daha ye kızım
-istemem
-pilav vereyim bak
-istemem
-çorba vereyim
-istemem
-pilava yoğurt da koydum bak
-istemem
-ne istiyorsun peki
-istemem

diyoloğumuz işte aynen böyle oluyor.

2 yaş sendromu ile ilgili yaptığım bazı araştırmalar:
http://bebekvecocuk.milliyet.com.tr/Bebek/Default.aspx?aType=ArticleDetail&ARTICLEID=1260&parCATID=85

http://www.anneyiz.biz/haber/haberdtl.php?hid=9427

http://www.bebek.com/content.aspx?PContId=3402&ContType=5&ContId=3588

İstanbul'a Geri Geldik

noreply@blogger.com (Acqua) — Mon, 18 Aug 2008 19:05:00 +0000

Ve Erdek tatilimiz sona erdi. Artık bir süre İstanbul'dayız. Tam da sıcaklara denk geldik çok kötü oldu. Annemlerin İstanbul'daki evi bile çok feci yanıyor. Neyse ki Elif gündüz uykusunda biraz sıkıntı çekiyor ama geceleri şimdilik iyi gidiyor. Ama bu yaz gerçekten çok faydalı geçti. Elif neredeyse hergün denize girdi sayılır. Bol bol kumlarda yürüdü (kumlarda yürümek içe basmayı düzeltir derler), dışarılarda gezdi, tozdu, eğlendi. Bugünleri Diyarbakır'a gittiğimzde çok arayacak, çok arayacağız.

İştahımız bir gidip bir geliyor. Bu sıcaklarda ben de pek zorlamak istemiyorum çünkü elbet bir öğünü pek güzel yiyiyor. Arada da meyvelerini götürüyor. Artık kendi evimize dönene kadar pek müdahele etmek istemiyorum, çünkü zaten yapacağımız kısa süreli tatilde de düzenimiz bozulacak. Diyarbakır'a döndüğümüzde bakıcı ablamızla birlikte en kısa zamanda bir düzene gireceğiz inşallah.

Kitaplarla aramız çok iyi. Özellikle de öğle uykularında genelde kitap okuyarak uyuyoruz. Yemek yerken de bazen işe yarıyor. Onun dışında bebeklerle oynamayı, bebeğinin arabasını sürmeyi çok seviyor. Bir de tak çıkarlara pek meraklıyız. O nedenle lego almıştık ona. Lego ile de bir müddet oyalanabiliyor. Patates kafa ile de buraya geldiğimizden beri pek ilgilendi. Her bir parçasını adını söyleyerek takmaya çalışıyor. (kulak, göz, şapka, ayak, çanta, burun, gözlük vs.)

Elif ve kuzeni Kaan

Elif ve Kaan

Bugün sabahtan ablamın oğlu Kaan geldi bize. Bakıcısı bugün izinli idi. Elif önce Kaan ile azdı. Ardından da liseden çok yakın bir arkadaşıma gittik. Onun da 2 yaşında bir oğlu var. Gerçi Kaan ancak bizim gitmemize yakın uyandığı için fazla oynayamadılar ama yine de iyi anlaştılar gibi. Özellikle de Kaan'ın çadırı ve motosikleti ile Elif çok ilgilendi.

Eyvah Kızım Büyüyor

noreply@blogger.com (Acqua) — Mon, 11 Aug 2008 19:57:00 +0000

Elif denizde

Son günlerde "benim" olayı başladı. Burada sık sık başka çocuklarla biraraya geldiği için onlardan gördükçe bizimkisi de benim demeye başladı. Bugün yine bir kardeş geldi bize, Elif'in ilk defa benim diye oyuncaklarını almaya başladığını gördüm. Sakin sakin ona anlatmaya çalışıyorum ama nafile, ağlamaya başlayınca hiçbirşey duymuyor ki. Bu dönemde artık benlik bilinci başladığı için bu olaylar normal aslında ama yine de mümkün olduğunca paylaşmayı öğretmek lazım. Kızmadan, onu çok üzmeden ve bıkmadan her fırsatta.

Dün kuzenlerim, dolayısıyla da Ömer ve Serra gitti. Elif Serra ile anlaşıyordu ama bir yandan da kıskançlık mıdır nedir bilemiyorum ona çok vuruyordu. Allahtan Serracığımın hiç sesi çıkmıyordu. Yoksa o da Elif'e karşılık verseydi girerlerdi birbirlerine. Elif vurduğu zaman hoşgörü ile yaklaşmıyorum. Sesimi yükseltiyorum, kızıyorum eğer hala beni dinlemediğini görürsem de onu uzaklaştırıyorum ve cezalandırıyorum. Çünkü ilk zamanlarda hep kibar kibar vurulmaz edilmez dedim, hiç dinlemedi daha şiddetli vurmaya başladı. Sadece çocukları değil, bana da vuruyor maalesef. Son günlerde de "git" demeye başladı. Hem ittiriyor hem de "git" diyor. Çocuk büyütmek artık başka boyutlara geçmeye başladı. Yani sadece uykusu, yemesi değil; artık bu tip onun kişiliğini oluşturacak süreçlere geldik. Şimdi artık her davranışımızda çok daha bilinçli, çok daha dikkatli olmamız gerekiyor.

Serra, Elif ve Annem

İki gündür burada hava kapalı olduğu için denize giremiyoruz maalesef. İstanbul'a dönüşümüz de yaklaşıyor artık. Elif bu günleri çok arayacak. Diyarbakır'a döndüğümüzde yine kalacağız başbaşa. Bu sefer çok ciddi endişelerim var aslında. O kadar hareketli ki, yalnız kaldığımızda nasıl başa çıkacağım bilemiyorum.

Babamızın Ardından

noreply@blogger.com (Acqua) — Thu, 07 Aug 2008 19:19:00 +0000

Bisikletle evde çok oyalanıyor

Tam da yatağına yatırıp kendi kendine uyumaya alışmıştı ki, artık park yatağından atlayabildiğini farketti. Tutabilene aşk olsun. Öyle canbazlıklar yapıp aşağıya iniyor ki inanamazsınız. Tabii kendi yatağında uyumayınca hemen bizim yatağımıza geliyor, bu sefer uyuması daha uzun sürüyor maalesef. Diyarbakır'a döndüğümüzde acilen yatağının parmaklıklarını çıkartmak gerekecek. Uykusunda düşmesini engellemek için de koruyucu aksesuarlardan alacağız. Aman tanrım kızım büyüyor sanırım !

Geçen haftasonu babamızın izni bitti ve döndü. O gün bugündür Elif'de bir huyusuzluk, bir sinir anlatamam size. Hiçbirşeyden keyif almıyor, sürekli mızmız. Elif'in hiç bu kadar tepki verdiğini görmemiştim. Benim de bazen sinirlerim dayanmıyor maalesef. Sağolsun annemler bana çok yardımcı oluyorlar. Bir de dün akşam kuzenimin çocukları geldi, Ömer ve Serra. Neyse ki onlarla çok iyi anlaşıyor da, gün içinde biraz rahat ediyorum. Ama evde yalnız kaldığımızda başlıyor yine huysuzlanmaya. Denizde de çok iyi duruyor. Kovasıyla küreğiyle, kumlarla, taşlarla kaptırıyor kendini.

Ömer, Elif ve Serra

Elif'in yine bir huysuz anında annem yetişti imdadıma

Geçen gün iki arkadaşım geldi Erdek'e. İkisinin de kızları 2.5 yaşında. Onlar çok uslu olmadıklarını söylüyorlar ama Elif ile kıyasladığımda arada çok fark var. En azından anneleri bir yerde oturduğunda onlar da bebek arabalarında oturuyorlar, ya da indiklerinde annelerini peşlerinden koşturmuyorlar. Onlara baktıkça allahım acaba Elif de bir sene sonra böyle olacak mı diye düşünüyorum. Bazı bazı aklımdan acaba hiperaktivite olabilir mi diye de geçmiyor değil valla.

Fatoş ve Perihan abla ile Erdek'te bir akşam

Elif'in 18. Ay Muayenesi

noreply@blogger.com (Acqua) — Fri, 01 Aug 2008 07:38:00 +0000

Geçen gün Bandırma'da çocuk doktoruna götürdük Elif'i. Hastalık değil çok şükür, 18. ay muayenesi ve aşısı için. Gelişimi normal. Kilosunu tam olarak ölçemedik çünkü tartıya oturmamak için kıyameti kopardı, bir ara 10.900 gibi bir rakam görebildik o kadar. Boyu da aynı şekilde zorlu bir mücadele sonucu ölçülebildi. O nedenle tam olarak doğru olup olmadığını bilemiyorum ama 82cm çıktı. Bu şekilde kilosu %25'lerden %50'lere çıkmış. Boyu da aynı şekilde %75'lerde devam ediyor. Aşı olarak da 5'li karma yapıldı.

Yarın babamız gidiyor maalesef. Burada baba-kız çok iyi vakit geçirdiler gerçekten. Elif de daha bilinçlendiği için ayrılığı bu sefer daha fazla hissedebilir gibi geliyor. Ama biz de zaten 17'sinde döneceğiz evimize. Fazla bir zaman olmayacak.

İnternet cafeden yazdığım için şuanda resim koyamıyorum, bir ara laptopumu alıp çıkabilirsem resim eklerim.

Elif'ten Fotoğraflar

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 29 Jul 2008 20:19:00 +0000

Aylin'in doğumgününden

Aylin ile Elif çok iyi anlaşıyorlar

Elif Konuşuyor

noreply@blogger.com (Acqua) — Sun, 27 Jul 2008 09:01:00 +0000

Elif artık cümle kurmalara başladı. Aslında ne zamandır söylüyordu iki kelimeli cümleleri ama çok nadirdi. Şimdi artık sürekli kullanıyor. Anne uyuyor, baba çıkıyor, baba uçuyor, bebek uyuyor, bebek oynuyor vs. Dili çözüldükçe çözülüyor.

İştahımız hala tam olarak geri gelmedi. O nedenle sıcaklar başladığından beri, iştahı da iyi olduğu için vermeyi kestiğimiz vitamini yeniden vermeye başladım.

Dün kuzenimin doğumgünüydü. Haftasonu için buraya gelmişti o nedenle evde onun için bir kutlama yaptık. Elif'in de çok uykusu gelmişti ama pastayı görebilmek için sabretti. Teyzemler, annemler ve biz çok keyifli bir gece geçirdik. Ayrıca dün 10 gündür burada olan Sema teyzeleri uğurladık. Bugün de kuzenim Aylin gitti. Herkes yerli yerinde şimdi.

Bugün babam, eniştem ve eşimle birlikte tekneyle balığa çıkacağız. Bakalım Elif'in kısmetine ne düşecek :)

Elif'in Erdek Maceraları

noreply@blogger.com (Acqua) — Wed, 23 Jul 2008 20:00:00 +0000

Blog işi garip birşeymiş gerçekten, burada bloğumu maalesef çok ihmal etmek zorunda kaldım ve yazmayı çok özlediğimi farkettim. Günlerimizin nasıl geçtiğinden biraz bahsedeyim. 11 temmuz gecesi babamız geldi ve onunla birlikte hepimizin de keyfi yerine geldi tabii ki. Sabahları bazen evde, bazen dışarıda ama öğleden sonraları muhakkak denizde geçiyor. Elif öğle uykusundan uyandığında yaklaşık 4-5 gibi gidiyoruz denize. Akşam neredeyse güneş batana kadar kalıyoruz. Gelince de banyo, yemek derken zaten bizimkisinin uykusu gelmiş oluyor.

Uyku meselesinde bir düzen tutturduk gibi. Artık sütünü içip kendi yatağında uyuyabiliyor. Babamız gelmeden önce hiç zorluk çıkartmadan, hiç ağlamadan uyuyordu ama nedense babamız geldiğinden beri biraz direnç göstermeye başladı. Ama yine de ayakta sallamayı tamamen bıraktık. En kötü ihtimalle babası ona kitap okuyor o da zaten uykusu geldiği için biraz sonra sızıp kalıyor.

En son yazımda iki azı dişimizin çıktığından bahsetmiştim. Şimdi de alttan iki azı dişimiz daha geldi. Çok sıkıntılı geçmiyor ama iştahımız biraz kapanıyor. Biraz da hırçın oluyor. Buaralar özellikle mama sandalyesindeyken önüne koyulan yemekleri ya da ağzındakileri çıkarıp yere atma huyu başladı. Öyle yaptığı zmanlarda yemek vermeyi kesiyoruz. Ceza verdiğimizi zannediyoruz ama o zaten yemek yemekten kurtulmaya dünden hazır bir halde.

Özgürlüğüne pek düşkün oldu. Bir yere gittiğimiz zaman oturmak ne mümkün!!! Alıyor başını gidiyor bizimkisi, biz de nöbetleşe arkasından. Ablalara, abilere bayılıyor. Kendinden küçüklere hiç yüz vermiyor. Yabancılardan ilk aşamada çekiniyor ama ısınması fazla zaman almıyor.

Önümüzdeki günlerde 18. ay muayenesine gideceğiz. Artık Bandırma'da Kızılay'a götüreceğiz herhalde. Burada bildiğimiz iyi bir çocuk doktoru yok şimdilik. Bu ayki muayenesinde beşli karma aşısı da yapılacak.

Erdek'e Geldik

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 01 Jul 2008 14:36:00 +0000

Yaz tatili süresince maalesef daha az yazabiliyorum. Aslında Erdek'e gelmeden bir gün önce babam bilgisayar aldı ama yazlık evimizde internet bağlantısı olmadığı için öyle ha deyince girilemiyor. Çay bahçelerine gitmem gerekiyor ki, bu da ancak Elif uyuduğu zamanlarda mümkün. Ben de o zamanlarda genelde evde uyumayı tercih ediyorum. Burası beni çok yoruyor. Geçen sene de aynı sorunu yaşamıştım. Buradaki ev çok sıcak oluyor, sürekli dışarı çıkmak, merdivensiz bir apartmanın 5.katında oturmak ve deniz, güneş falan derken pestil gibi oluyorum. Tabii Elif'i daha saymıyorum. Ona birazdan geleceğim.

Ağva'daki motelimizden

Ağva'da deniz çok güzeldi

Önce Ağva tatilimizden bahsedeyim. 2 günlük kısa ama çok keyifli bir tatil oldu. Kaldığımız motel, Par Mandalin de çok şirin bir yerdi. Haftaiçi olduğu için kalabalık da değildi. Dere kenarında çok keyifli bir restoranı vardı ancak biz Elif ile o keyfi pek tadamadık tabii. Elif yemek yerken, mama sandalyesinde değilse artık hiç oturmuyor maalesef. En sevmediğim şey elinde kaşıkla çocuk peşinden koşturmak olduğu için, Elif'i böyle birşeye alıştırmak istemedim ve o yanıma geldiği zamanlarda ağzına tıkabildiğim kadar tıkıyordum. Öyle öyle geçti. Sandal sefası da yaptık, bundan sonra gelirsek başka hangi motellere gidebileğimizi kararlaştırdık. Denize de girdik, Elif denizi çok sevdi.

Ağva'da sandal sefası

Ağva'dan sonra yeğenim Kaan'ın doğumgününü kutladık, 3 yaşına bastı kerata. Ertesi gün de babamızı Diyarbakır'a uğurladık, biz de annemlerle birlikte Erdek'e geldik.

Elif hanım buraya geldiğimizden beri tam bir hiperaktif oldu. İlk önce belki herşey ona yeni geldiği için böyledir diyordum ama aradan bir hafta geçti, hiç mi düzelmez ya??? Herşeye el atıyor, heryere tırmanıyor. Çok tehlikeli hareketlerde bulunuyor. Sürekli sandalyelerin tepesinde, çıksa otursa sorun değil ama ayağa kalkınca tehlikeli oluyor.

Buarada aynı anda 2 azı dişimiz patladı. Dişten midir nedir bilmiyorum ama son zamanlarda pek asabi oldu. Sinirlenince vurmalar, ısırmalar falan görseniz bambaşka bir çocuk oluyor bir anda. İştahımız oldukça azaldı, geçenlerde sadece kahvaltı ile durdu desem yeridir.

Konuşması da aldı başını gidiyor. Kedi, köpek, düştü, kalktı, otur, gel, gir, kapat, kapattım, kumru gibi kelimeler ilk aklıoma gelenler. Bir de isimleri söylemeye başladı. Bana Gamze, babaya Murat, amcasına Mert diyor. Aylin, Emel, Ünal, Ece, Selma, Kaan vs.

Deniz keyfimize de diyecek yok. Denize girmeye bayılıyor. Evimizin önünü maalesef bu sene rıhtıma çevirdikleri için, biraz ilerideki plajdan girmek zorunda kalıyoruz. Genelde sabah erken saatlerde 10 gibi gidiyoruz, 1 saat kalıp dönüyoruz. Bazen de öğleden sonra 4'den sonra gidip 1.5 - 2 saat kalıyoruz. Erdek'e geldiğimizden beri henüz fotoğraf çekemedim ama en yakın zamandakilerden koyuyorum birkaç tane.

İstanbul Maceralarımız - 3 (Kısa Bir Tatil)

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 17 Jun 2008 19:16:00 +0000

Babamız birazdan uçağa binecek ve İstanbul'a gelecek. Sabah da mümkün olan en erken zamanda çıkıp Ağva'ya gideceğiz. Babamız bize 2 günlük bir tatil planı hazırlamış. Üçümüz ilk defa tatile çıkacağız. İlk deneyimimizin yakın ve kısa süreli olması iyi olacak diye düşünüyorum. Çünkü Elif ilk defa dışarıda yemek yiyecek. Yanıma ne olur ne olmaz diye kavanoz mamalardan da aldım ama onları yiyeceğini pek sanmıyorum. Ağzının tadını biliyor. Artık köfte, pilav, balık falan idare ederiz, ne de olsa 2 gecelik bir tatil.

2 gecelik ama kocaman bir valiz hazırlamak zorunda kaldım. Bizim giysilerimiz 2 gün için yeterli ama Elif için bazı şeyleri bol bol koymak durumundayım. Bodyler, tişörtler, şortlar, havlusu, ilaçları (ne olur ne olmaz diye ateş düşürücü, dişeti ilacı ve lasonil koydum), bezleri falan derken valiz doluverdi. Sanki bir haftalık tatile gidiyoruz :)))

Elif, Mert ve Can

Geçen pazar günü Güzelce'ye gideceğimizden bahsetmiştim, hatta Elif'e Huggies'e şu suda giyilen mayo bezlerden deneyecektim ama hava o gün biz yola çıktıktan sonra bozdu, hiç havuza girilecek bir hava olmadı aksine oldukça serin bir gün oldu. Ama yine de Elif bahçede çok keyifle oynayabildi.

Elif ve Kaan

noreply@blogger.com (Acqua) — Sat, 14 Jun 2008 20:23:00 +0000

İstanbul Maceralarımız -2

noreply@blogger.com (Acqua) — Sat, 14 Jun 2008 19:47:00 +0000

İstanbul günlerimiz çok hareketli geçiyor. Bir gün de evde durup şöyle rahat rahat dinlenemiyorum. Ya alışveriş işi oluyor, ya birisi geliyor, hiçbirşey olmazsa ablamlara gidip yeğenimi görüyoruz. Dün annemlerin apartmanında su boruları mı ne değişiyormuş, bütün gün su olmayacaktıi biz de ablamlara gittik, akşam yemeğinden sonra Kaan'ı da (ablamın oğlu) alıp geldik. Tabii Elif'in keyfine diyecek yok, bütün gün zaten abi abi diye peşinden koşmuş, sabah uyandığında yine abisini buluverdi yanında. Elif'in kendisinden biraz daha büyük çocuklarla, kız erkek hiç farketmez, oynaması, onun sosyal gelişimini inanılmaz derecede etkiliyor.

Ancak son günlerde hırçınlığımız hat safhada. Altını değiştirirken, ya da kıyafet giydirirken resmen kovalamaca oynuyoruz. Bir de çığlık atmaları başladı. Nerden, kimden öğrendi bilemiyorum ama hoşuna gitmeyen birşey yapınca basıyor çığlığı. Zaten iyice yaramaz oldu son günlerde. Heryere tırmanmaya başladı. Kalorifer boruları, mama sandalyesi, her türlü sandalye ve koltuk tepesi. Birgün birinden düşecek diye ödüm kopuyor ama engel olmak ne mümkün. Bitip tükenmeyen bir enerjisi var.

Gece uykularımız burada daha bir düzene girdi. Geceleri erken yatmışsa bir kere su içmeye uyanıyor, eğer biraz geç yatmışsa bazen hiç uyanmadan sabahı buluyoruz. Enerjisinin sebebi belki bu da olabilir. Uykusunu almış bir şekilde güne başlıyoruz. Neyse ki artık geceleri yatmadan önce bir biberon süt içmeye de alıştı. Süt ile aramız çok iyi. Daha önce bahsetmişmiydim şimdi hatırlayamadım ama emzirmeyi kestikten sonra normal sütü sevmediği için Aptamil Junior verdim, sonra Nestle Çocuk sütünü de sevince artık onunla devam ediyoruz. Pınar'ın çocuk sütünü de seviyor. Hangisi olursa artık farketmiyor.

Bugün akşamüstü Mert geldi, tabii amcamız hiç boş gleir mi, yine bir oyunca almış Elif'e, bir de hayvanlarla ilgili bir kitap. Tabii Elif mest olmuş durumda. Uyku zamanı gelmişti ama uyur mu hiç zilli. Aslında çok da uykusu vardı, 20:30'a kadar dayansa bari derken akşam 9'a kadar dayandı.

Yarın sabah babalar günü sebebiyle ablamlar yine bize gelecek ve beraber kahvaltı edeceğiz. Oradan da Güzelce'deki Gülbin ablamıza gidip Elif'i havuza sokacağız. Mayomuz geçen yazdan yazlıkta kalmış herhalde, ben de yarın Huggies'in şu denize girilen bezlerinden deneyeceğim bulabilirsem.

Tüm babaların Babalar Gününü kutlarım. Özellikle de sevgili eşime buradan herşey için teşekkür etmek istiyorum. Çünkü kızımızı büyütürken gerçekten bana çok yardımcı olmuştur. Elif'in yemek yemesinden, uyumasına kadar çok hakkı vardır. Kızıyla sadece iyi vakit geçirmeyi değil, onu eğiterek kaliteli vakit geçirmeyi çok iyi bilen bir baba o. Sevgili kocacığım, seni çok seviyorum.

İstanbul Maceralarımız-1 (Babamızın Gelişi)

noreply@blogger.com (Acqua) — Sun, 08 Jun 2008 11:04:00 +0000

İstanbul'dan yazıyorum bu yazıyı. Geleli neredeyse bir hafta oldu ama ben zamanın nasıl geçtiğini hiç anlayamadım. Gelenler gidenler, doğumgünü kutlamaları falan derken bir haftayı devirmişiz bile.

Elif kedileri çok seviyor

Çarşamba günü benim doğumgünümdü. Yaşımı gizlemeye henüz gerek duymuyorum, 29. yaşgünümü kutladık. Ablamlar geldi, sade bir kutlama yaptık. Asıl sürpriz ertesi gün oldu. Akşamüstü balkonda otururken bir de baktık ki, babamız elinde valizle aşağıda. Nasıl yani??? olduk. Meğer pazartesi günü Konya'da olması gerekiyormuş, o da 2 gün izin almış buradan Konya'ya geçecekmiş. Tabii hepimiz bu duruma çok sevindik. Hatta bu hafta gittiğinde iş yoğunluğuna bakacak, belki önümüzdeki hafta yeniden gelip bizi Konya'ya götürecek. Aslında çok istiyorum Konya'yı görmek ama Elif ile nasıl olur otel odalarında çok emin olamıyorum. Bakalım artık.

29. yaşgünü kutlamam

Dün gündüzden vefat eden dedemizin mezarını ziyarete gittik. Elif uyuduğu için o arabada kaldı. Ardından Bostancıdaki lunaparktan geçerken, Elif'i lunaparka götürmeye karar verdik. Elif için çok eğlenceli oldu tabii. İlk önce üçümüz dönen ve havalanan bisiklete bindik. Elif, havaya kalkınca hiç korkmadı. Ardından da babaannesi ile birlikte atlıkarıncaya bindiler. Oradan da ablamlara yemeğe gittik. Abalamlara kuzenlerim de geldi. Çoluk çocuk acayip hareketli bir geceydi. Çocuklar çok güzel oynadılar. Sonra Elif dayanamdı uyudu tabii, biz de maç bitene kadar kaldık. 2-0'lık mağlubiyetten sonra maalesef ki sevinçle ayrılamadık.

Elif lunaparkta

Bugün de babaannemize gideceğiz yeniden, babamız da akşam otobüsüyle Konya'ya gidecek zaten. Bilgisayarı burada bırakması için ısrar ediyorum, eğer haftaiçinde size yazabilirsem zafer benimdir demektir :)

Elif ve Kaan

noreply@blogger.com (Acqua) — Fri, 30 May 2008 08:15:00 +0000

Yazamayalı biraz zaman geçti farkındayım. Biraz yoğun geçti günlerimiz son zamanlarda. Salı günü sınavım vardı, 2 gün boyunca ona hazırlandım. Sonuçlara henüz bakamadım ama geçmişimdir herhalde. Zaten kimse kalmayacak diyorlardı. Çok şükür ki bitti artık. Şimdi de seyahat haırlıklarımız başladı. Pazartesi günü İstanbul'a gidiyoruz. Herkes sabırsız bizi bekliyor, aslında Elif'i bekliyor dersem daha doğru olur herhalde. Tabii babamız bu durumdan hiç memnun değil çünkü oldukça uzun bir süre ayrı kalacağız. Biz neredeyse 3 aya yakın bir süre kalacağız (1 eylülde işbaşı yapıyorum), ama onun sadece 3 hafta izni var. Haliyle görüşme aralarındaki süre de oldukça uzun olacak. Biz olmazsa belki biraz erken döneriz, ama önce bir gidelim de. Buarada babamın bilgisayarı şubat ayında çalındıktan sonra maalesef yerine yenisi konamadı henüz. Adsl var ama bilgisayar yok, ben de bizimkisini götürmeyeceğim çünkü babamızın burada ihtiyacı olacak. İstanbuldayken belki ablamlara falan gidince yazabilirm ama bu çok sık olmayacaktır. Bir de yazlığa gidince bu süre iyice uzayacak. Aslında bir nevi bloğum tatile girmiş olacak. Her zaman resim koyamasam bile internnet cafeden falan ara ara yazamaya çalışacağım. Ağustos 17 ya da 24 gibi evimize dönüş yaptığımızda şimdiki düzenimize dönebiliriz.

Buarada Elif'ten hiç bahsedemedim. Önemli bir değişiklik yok aslında. Kelime hazinesi gün geçtikçe artıyor. Toka, makarna, koy, kapa, gitti, bitti, örtü yeni kelimelerimiz. Buarada herzaman olmamakla beraber "baba gitti" gibi basit cümleler de kurmaya başladı. "Nasılsın" diyoruz "iyiyim" diye cevap veriyor. Sandalyelere kendi başına tırmanmaya başladı artık. Bu çok tehlike arzediyor ama yapacak birşey yok.

Sütü de artık severek içmeye başladı. Önceden sadece aptamil içiyordu, şimdi Nestle'nin Çocuk sütünü veriyorum , içiyor. Kahvaltıda büyük bir çay bardağı, ve gün içinde ara öğünlerde muzla ya da kek türü şeylerle bir bardak daha içiyor.

Sıcakların artmasıyla artık dışarı çıkarken muhakkak koruyucu krem sürünüyoruz. Zaten 11'den sonra 5'e kadar hiç çıkmıyoruz ama yine de güneş beni çok korkutuyor. Elif için Sebamed'in baby serisinin 45 faktörünü kullanıyorum. Şapkasını da ihmal etmyorum. Kendim de şimdilik 8 faktörle idare ediyorum. Yazın denize girerken arttıracağım.

Eşref ve babasının kucağında Elif

Geçen hafta arkadaşlarla beraber Dicle Üniversitesinin içerisinde bulunan bir mekana gittik. Öyle lüks bir yer değildi ama ortamı çok güzeldi. Göl vardı, gölde ördekler, tabii Elif bu ördeklere bayıldı. Arkadaşımızın oğlu Yiğit de vardı. Gerçi uzunca bir süre uyudu ama gecenin ilerleyen saatlerinde o da bize eşlik etti.

Yiğit ve Elif

Elif Balkonda

noreply@blogger.com (Acqua) — Wed, 21 May 2008 14:06:00 +0000

Havalar burada tekrardan ısındı. Artık kolay kolay da soğumaz. Gerçi daha ilerleyen zamanlarda bugünleri de çok arayacağız. Havaların ısınmasıyla birlikte balkon sefalarımız da yeniden başladı. Bugün Elif balkonda bol bol su ile oynadı. Döktü, sıçrattı, her yanı sırıksıklam oldu ama çok keyif aldı.

Yemeklerimizi de artık balkonda yemeye başladık. Açık hava iştahını açıyor sanırım. Balkondayken daha bir güzel yiyiyor.

Buarada geçen gün biletlerimizi aldık, kısmet olursa 2 Haziran Pazartesi günü İstanbul'a gidiyoruz. Babamız bir müddet daha burada kalmak durumunda. İstanbul'u çok özledim. Özellikle de deniz havasını. Şimdi tam da zamanı şöyle püfiür püfür bir boğaz havası almanın, cadddebostan sahilinde gezmenin. Elif'e hamileyken caddebostan sahilde gezerken hep kızımı bebek arabasıyla orada gezdireceğim günleri hayal ediyordum. Geçen sene bu hayalimi gerçekleştirebilmiştim. İnşallah bu sene de kızımın sahil yolunda koştuğu günleri görebilirim.

Elif Artık Emmeyi Bıraktı

noreply@blogger.com (Acqua) — Tue, 20 May 2008 07:56:00 +0000

Elif için çok kritik 5 gün geçirdik. Tam 5 gündür emzirmiyorum. Çok ani bir karar oldu aslında. Geçen yazımda da bahsettiğim gibi Elif hastalanmıştı, hastalanınca emme isteği daha çoğaldı. Gündüzleri kesmeyi başardığımız emmemiz tekrardan başlar gibi olmuştu. Ben de başa dönmeyelim diye hastalığı bittikten yaklaşık 4 gün sonra kesmeye karar verdim. Doktormuz bana salça ya da benzeri yöntemleri uygulama, bırak ağlasın, 10 gün sıkıntı çekersin ama sonra biter demişti. Ama ben onun 10 gün boyunca böyle bir sıkıntı çekmesini istemedim. Hepimiz için zor olacaktı. Bazı arkadaşlarımdan duyduğum salça yöntemini uyguladım. Hasta olmuş, bak uf olmuş falan dedik. Çok garip oldu ilk başta, baktı baktı. Sonra kapa dedi ve hiç ağlamadı. Bir defa daha yaşadık aynı senaryoyu, ondan sonra zaten hiç aramadı. Arada bir meme meme diye ağzından çıkıyordu ama hiç tutturucu olmadı. Bu saba kucağıma almıştım onu, ilk defa "meme bitti" diye bir cümle kurdu. İkimiz için de sancısız bir şekilde atlattık diye umuyorum. Ancak gece uyanmalarına gelince daha tam düzene oturmadı. Bazen 1 kere uyanıyor, bazen de 2-3 kere. Artık geceleri uyandığında sadece kucağımda biraz sallıyorum sakinleşsin diye, sonra da su verip yatırıyorum.

İştahımız iki gündür biraz düzeldi gibi. Dün çok komik bir olay oldu. Sabahları çok erken (06:00)kalktığı için günde 2 uyku yapıyoruz hala. Öğleden önceki uykusundan 12:30 gibi uyanmıştı. Ama öğleden sonra bir türlü uyumadı. Aslında uykusu vardı ama nedense bir direnç gösterdi. Sonra akşam yemeğinde ona balık yedirirken saat 19:30'da mama sandalyesinde kendi kendine uyuya kaldı. Halini görmeliydiniz. Bir çocuk uyumayacağım deyince nasıl uyumuyorsa, uyuyacağım deyince de hiçbirşey tutamıyor gerçekten. Bir iki lokma daha alsın diye onu uyanık tutmaya çalıştım ama nafile. Başı düşüverdi....Aldım onu, elini ağzını sildim, pijamalarını giydirdim, yatırdım hiç uyanmadı. Resmen bayılmıştı...Tabi sabah uyandığında pis pis baık kokuyordu, kahvaltıdan hemen sonra doğru banyoya....

Elif banyodan sonra

Elif artık merdivenleri inip çıkabiliyor