benopenair

High Fidelity (2000) หรือว่างานของ Nick Hornby มันโดน

2011-01-03T18:48:00.001+07:00

Flixster - Share Movies

ผมได้ดูเพราะหน้าหนังมันกวนๆ ตั้งแต่โปสเตอร์แล้ว และก็เพราะ John Cusack ไอ้ตรงลีลาท่าทางอย่างที่เห็น เป็นหนังที่เช่ามาดูจาก Tsutaya ครับยังไม่มีแผ่นสะสมเลย เป็นเรื่องที่ได้ดูแค่ครั้งเดียวแต่มันก็โดนมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะงั้นในการพูดถึงเรื่องราวโดยย่อผมอาจจะลืมๆ และผิดพลาดไปบ้าง

เรื่องนี้จะออกแนวตลกเสียดสีปนชีวิตรักของไอ้หนุ่มเจ้าของร้านขายแผ่นไวนีล และสื่อดนตรีอื่นๆ (เน้นไวนีลนะครับ) เจ้าตัวกำลังมีปัญหาชีวิตรักกับคนที่คิดว่าใช่แต่ทำให้ช้ำใจจนนึกถึงคนเก่าๆ แล้วก็เพราะเป็นคนที่ชอบจัด Top 5 ในชีวิต (คล้ายเรื่องหนัง 10 เรื่องที่เรากำลังคุยกันอยู่) จึงกัดฟันพูดว่าความช้ำครั้งนี้เทียบไม่ได้กับ Top 5 แห่งความช้ำใจจากสาวๆ ที่เคยผ่านมาในชีิวิตของเค้าเลย ว่าแล้วเค้าก็บรรยายให้ผู้ชมฟังว่ามีใครบ้าง (ดาราที่เป็นที่รู้จักร่วมแสดงทั้งนั้น) และก็ตัดสินใจที่จะกลับไปตั้งคำถามกับเธอเหล่านั้นว่าในอดีตเค้าทำอะไรพลาดจึงไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอ คำตอบที่ได้รับมีครบทุกรสชาติครับ ทั้งแบบเด็ก แบบดอกฟ้ากับหมาวัด แบบที่ฝ่ายหญิงกลับแคร์ฝ่ายชายมากกว่า ฯลฯ ตัดสลับกับชีวิตปัจจุบันโดยมีร้านเป็นฉากหลังเป็นหลัก และในเมื่อมันเป็นร้านขายแผ่นเสียง คอดนตรีจึงไม่พลาดได้ฟังเพลงเพราะๆ ตลอดทั้งเรื่องเลย

หนังเรื่องนี้มีความเป็นผู้ชายในตัวสูง (ทั้งเรื่องผู้หญิง เรื่องเพลง เรื่องความชอบอะไรแบบไร้เหตุผลของผู้ชายในสายตาผู้หญิง) ก็เพราะมาจากหนังสือของ Nick Hornby นักเขียนหนังสือชาวอังกฤษที่มีผลงานไม่ใช่แนวปลอกเปลือกผู้ชายแต่โดนใจผู้ชายมากกว่า ที่ผมเจอภาษาไทยมีสองเล่มจากสำนักพิมพ์ Bliss คือเรื่องนี้กับ About A Boy

พอเราได้ดูหนังเรื่องใดแล้วเราชอบมันมากเนี่ยะ บางทีเราจะอินและอาจจะเข้าข้างตัวเองว่าเราก็มีความรู้สึกคล้ายตัวเอกเหมือนกัน แม้เรื่องราวสาวๆ ของเราจะไม่ได้ลึกซึ้งขนาดตัวเอก แต่ก็ไม่พาลนึกย้อนกลับไปความหลังเมื่อวันวาน แล้วอยากขอพบเธออีกซักที ...เพียงชื่นชมอยู่ห่างๆ ก็พอ

ถ้าเกิดคุณดังขึ้นมา แล้วมีคนมาถามว่าหนัง 10 เรื่องในดวงใจคือเรื่องใดบ้าง คุณจะตอบว่า ...

2010-10-17T22:11:00.001+07:00

เคยอ่านหรือเคยฟังคนดังๆ เค้าพูดถึงหนัง 10 เรื่องในดวงใจกันใช่ไหมครับ คราวนี้ถ้าเป็นคุณที่ต้องตอบคำถามนี้บ้างคุณจะตอบว่ายังไง

สำหรับผมแล้ว อย่างน้อยช่วงที่เลี้ยงลูกอ่อนอยู่กับบ้านแบบนี้ ผมก็มีอะไรเขียนให้คุณอ่านพอเล่นๆ ได้เป็น 10 ตอนเลยทีเดียว เพราะคราวนี้ในเมื่อคุณเผลออ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้วก็มาฟังของผมก่อนละกันว่ามีเรื่องอะไรที่คิดว่าเด็ดของผมบ้าง

ก่อนจะไปแนะนำเรื่องแรกต้องขอออกตัวก่อนว่าผมไม่ใช่นักดูหนังหรือนักวิจารณ์หนัง แต่เป็นคนที่ชอบดูและอยากเขียนถึงมันครับ และบางครั้งหนังดีๆ มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวหนังเพียงอย่างเดียว แต่กลับขึ้นอยู่กับความชอบของเรา บรรยากาศร่วม ณ ขณะนั้น กำลังอินกะอะไร ได้ไปดูกับใคร เป็นองค์ประกอบไปด้วย อย่างน้อยก็สำหรับผม เพราะเวลาที่เรานึกถึงเรื่องนี้ทีไรเราก็อดจะประทับใจกับสิ่งต่างๆ ที่ผ่านมาพร้อมกับมันไม่ได้

อย่าลืมนะครับ อ่านไปก็ลองนึก 10 เรื่องของคุณไปด้วยสนุกๆ ครับ

Flixster - Share Movies

Series สร้างชาติ

2010-10-09T22:21:00.008+07:00

ตอนที่กำลังตั้งชื่อลูกชายคนแรก ช่วงนั้นรายการทีวีที่ผมและภรรยาดูอยู่มีเพียงรายการเดียว คือ series ญี่ปุ่นของ TPBS (นอกนั้นชีวิตวนเวียนอยู่กับวิทยุเป็นส่วนใหญ่) series ที่เราดูชื่อว่า GIN เป็นคุณหมอที่จับผลัดจับผลูเกิด time slip จากยุคปัจจุบันย้อนไปสมัยเอโดะ ช่วงที่กำลังเปลี่ยนผ่านอำนาจจากโชกุนคืนสู่สมเด็จพระจักรพรรดิพอดี ช่วงนั้นญี่ปุ่นต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองหลายอย่างให้ทันกับโลกยุคปัจจุบันเพราะตระกูลโชกุนสั่งปิดประเทศมาเป็นร้อยปี เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ย่อมเกิดวีรชนขึ้นทุกครั้ง ในครั้งนี้มีบุรุษหนึ่งที่ชื่อว่า Sakamoto Ryoma เป็นหนึ่งในวีรชน เราเคยได้ยินชื่อเค้าครั้งแรกจาก series เรื่อง Atsu-hime ที่เคยฉายช่องเดียวกันมาก่อน แต่เรื่องนี้จะใกล้ชิดกับคนดูมากกว่า ลูกชายของเราคนนี้เลยได้ชื่อ(เล่น)ว่า Ryoma ไปเลย (ก่อนนี้จะให้ชื่อ Ryo แต่คุณย่าทักว่าน่าจะมีคำว่า ต๊ะๆ จะดูเพราะกว่า เลยมานึกถึงท่าน Ryoma นี่แหละ)

กลับมาเข้าเรื่อง series กันต่อ ประเทศที่คนไทยส่วนใหญ่รู้จักและสัมผัสได้จริงจากการสัมผัสเมื่อดู series จบแล้ว แน่นอนต้องเป็น เกาหลี ความเป็นเกาหลีมาสู่เมื่อไทยโดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่นด้วย series ที่มีพระเอกนางเอกสวยๆหล่อๆ ทั้งนั้น เป็นหัวหอกจริงๆ ละครของไทยล่ะ พระเอกนางเอกเราก็ไม่น้อยหน้าเหมือนกัน แต่เนื้อหาของเรื่องนั้นมันต่างกันมากเหลือเกิน (แต่เดี๋ยวนี้ก็คงมีละครหลายเรื่องที่พัฒนาให้ทันยุคไปแล้ว พอดีผมไม่ได้ดูเลยไม่รู้จริง) จากที่ผมเคยดูเนื้อหาของเกาหลีนั้นยกระดับไปมากกว่าของไทย และผลดีทุกอย่างนั้นก็กลับคืนไปสู่เกาหลีเองผ่านทางวัยรุ่นไทยดังที่เราเห็นอยู่ในปัจจุบัน ส่วน series ของญี่ปุ่นนั้นกลับแตกต่างออกไปจากเกาหลี (จริงๆ ผมก็ไม่ได้ดู seires เกาหลีจนกล้าพูดได้ขนาดนี้หรอกครับ เลยขอออกตัวก่อนว่าอาศัยมุมมองของคนที่เห็นว่ามีละครอะไรให้เลือกดูบ้างแล้วก็ดูไปตามนั้น) ผมว่าญี่ปุ่นเค้าทำ series ให้คนประเทศเค้าดูเป็นหลัก ดูในที่นี้อาจจะหมายถึงแล้วเกาหลีไม่ทำให้คนประเทศตัวเองดูหรือไง(ฟะ) แต่กลับหมายถึงดูแล้วคิดแบบชาตินิยม หรือปลูกฝังจิตสำนึกอะไรซักอย่างให้กับผู้ที่ดูด้วย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวของผู้หญิงตัวเล็กก็ทำคุณให้ประเทศได้ ดังเรื่อง Atsu-hime เรื่องของคน Autistic ที่กลับสอนให้เราใช้ชีวิตร่วมกับเค้าได้อย่างมีความสุขทุกคน เรื่องของนายก(นักการเมือง)ที่ดีเป็นอย่างไร จะอยู่รอดไหม (ในอุดมคติ) แม้แต่เรื่องของความรักก็ยังให้นิยามไว้อย่างลึกซึ้ง ไปจนถึงความรักไม่ใช่เรื่องของคนแค่สองคน แต่เป็นเรื่องที่ครอบครัวต้องจุนเจือกันด้วย ดังเรื่อง Itoshi kimi e (เรื่องนี้ผมว่าขายต่างชาติได้ที่สุดแล้วจากที่ผมเคยดู แต่ถ้าดูดีๆ แล้วเค้ากลับขายคนในประเทศมากกว่าที่เห็นนะ)

ในคราวที่เศรษฐกิจญี่ปุ่นเกิดการเปลี่ยนแปลง ประเทศจีนคู่ปรับกันมานานกลายเป็นมหาอำนาจเหนือกว่า ญี่ปุ่นอาจต้องอาศัย series ช่วยผลักดันประเทศอีกครั้ง หลายครั้งแล้วที่ญี่ปุ่นนำคนที่มีชีวิตจริงในประวัติศาสตร์กลับมาให้คนในประเทศเค้าสัมผัสผ่าน series เพื่อให้เห็นเป็นแบบอย่าง ครั้งนี้ญี่ปุ่นจึงนำเอาท่าน Sakamoto Ryoma มาปรากฏตัวใน series อีกครั้ง แต่คราวนี้มาเป็นตัวเอกเลยที่เดียว (ตอนนี้กำลังฉายอยู่ประเทศเค้า) ถ้าคุณมีเวลาลองดู series ญี่ปุ่นซักตอนสองตอนและอาจจะเห็นด้วยกับผมนิดนึงว่าเค้าใช้ series สร้างชาติหรือสร้างประโยชน์ให้กับส่วนรวมจริงๆ

- ภาพประกอบเรื่อง Itoshi kimi e (To the one I love) จาก d-addict

พาว่าที่คุณแม่ไปเที่ยวหัวหิน (แบบประหยัด)

2010-06-18T10:45:00.018+07:00

หัวหิน สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม ระยะทางประมาณ 200กม. จึงเหมาะมากในการขับรถพาคุณแม่อายุครรภ์ซัก 5-6 เดือนไปเที่ยวกัน

กำหนดการเรา 3 วัน 2 คืน โดยออกเดินทางเช้าวันเสาร์ เติมน้ำมัน 800 บาทอีกขีดนึงจะเต็มถัง แล้วไปจุดหมายแรกคือร้านอาหารย่านนครปฐม โดยขับรถเลยตัวเมืองไปซักหน่อย พอเลยปั๊มเชลล์ก็จะเจอร้าน ปฐมโภชนา 2 (ประมาณ กม.60) ที่แรกที่เราฝากท้องใน trip นี้ ค่าใช้จ่าย 115 บาท

ขับรถมาเรื่อยๆ ประมาณ 11.00 กว่า ใกล้จะมื้อเที่ยงและใกล้จะถึงหัวหินแล้ว เราแวะร้านที่หลายคนกล่าวขานถึง นั่นคือ ร้านสังเวียนซีฟู๊ด อยู่ทางเข้าเดียวกับ Springfield สั่งไป 3 อย่าง แต่ได้ 2 อย่าง (ดีแล้วครับ ไม่งั้นจุกแย่แน่) นี่คือปลาเก๋า 350 บาท

และห่อหมกทะเล (ใส่อะไรน้า) อีก 50 บาท ใช้จ่ายทั้งหมด 460 บาท

บรรยากาศที่นั่งริมหาด ถ้ามากันหลายๆ คนยิ่งดียิ่งกินกันอร่อย

ได้เวลาประมาณเที่ยงกว่าๆ สามารถ check-in เข้าที่พักได้แล้ว จึงขอ check-in ก่อนดีกว่า เราพักที่บ้านพักไออุ่น อยู่หัวหิน 32 ห่างจากเพลินวานซัก 400ม. เห็นจะได้ เป็นที่พักที่ดีมาก ตรงตามต้องการของเรา คือ สะอาด ปลอดภัย ไม่ไกลจากเมือง มีที่จอดรถ และราคาไม่แพง ซึ่งที่นี่เพียบพร้อมหมด จะแตกต่างจาก resort ตรงที่ว่าไม่มีสระว่ายน้ำกับอาหารเช้าเท่านั้น ค่าใช้จ่ายต่อคืน 600-800 บาท www.baanpak-i-un.com

ได้เวลาประมาณ 14.00 เราไปไหว้หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ที่สุดในประเทศ อยู่ที่วัดห้วยมงคล ห่างจากหัวหินไปประมาณ 15กม. ออกไปทางจุดชมวิวเขาหินเหล็กไฟ นี่คือป้ายที่วัดครับ

วัดจะตั้งอยู่ประมาณหน้าเขาจึงเจอกับฝนตกเป็นช่วงๆ (พอเข้ามาในเมืองไม่มีฝนเลย คงเพราะเขาบังหมด)

ถ่ายกันไปหลายรูป และก็ได้ทำบุญกันอิ่มอกอิ่มใจ อ้อ ที่วัดมีโรงทานด้วย แต่เรากินกันไม่ไหวแล้วยังจุกจากสังเวียนไม่หาย

จากวัดห้วยมงคล เราออกไปคนละทางกับทางที่เข้ามา เป็นทางที่จะออกไป bypass เพื่อตรงไปยัง วนอุทยานปราณบุรี โดยขับวนเข้าหัวหินจะเจอทางเลี้ยวขวาเข้าวนอุทยาน ที่นี่จะมีเส้นทางให้เดินชม/ศึกษาธรรมชาติ กันอย่างเพลิดเพลิน แต่ต้องมาช่วงบ่ายแก่ๆ แบบเราหรือซัก 16.00 เพื่อไม่ให้ร้อนเกินไป

จุดชมทิวป่าโกงกาง

คุณแม่มีความสุขมาก

เดินกันเสร็จเราก็ขับรถวนดูที่กางเต็นท์ดูรอบๆ อุทยานและซื้อไอติมกินกันก่อนจะออกมาเดินดูชายหาดของที่นี่ น้ำสงบมาก แถมมีกองหินไม่รู้ว่าจะเรียกยังไงขอเรียกว่ากั้นคลื่นนะครับตั้งอยู่ด้วยสองสามจุด เพราะฉะนั้นที่นี่อาจจะเล่นน้ำไม่มันส์เท่าไร แต่ก็สงบดีมาก

จากอุทยาน เรามุ่งหน้าไปหาที่กินกันปิดท้ายวันนี้ นั่นคือครัวบ้านครู ซึ่งก็หาร้านเอาจากทาง internet นั่นแหละ ส่วนใหญ่ถ้าชอบบรรยากาศ chill chill ควรจะเลือกประมาณ ร้านอยู่เย็น แต่เราชอบบรรยากาศแบบกันเอง ชาวบ้านๆ หรือคนท้องที่กินกันมากกว่าจึงเลือกที่ครวบ้านครู อยู่เลยเขาตะเกียบ หาดที่นี่น่าเล่นน้ำมาก มีคนมาเล่นพอสมควร

ปลากระพงผัดฉ่า 150 บาท

ต้มยำทะเลรวมมิตร 150 บาท ทั้งหมดรวมข้าวน้ำ 360 บาท

อิ่มแล้วมาเดินชมทะเลต่อ คุณแม่อยากลงน้ำมาก

เวลาประมาณ 19.00 ขากลับที่พักบริเวณทางแยกเขาตะเกียบ-ปราณ เราแวะตลาดจั๊กจั่น แหล่งรวมคนวัยฮิพยามค่ำคืน แม้จะเลยวัยมานานแล้วก็อยากมีกิจกรรมกับเค้าหน่อย

มีนิทรรศการศิลปะ ของให้เดินดู และยังมีการแสดงบนเวทีให้ชมฟรีด้วย แต่ท่าทางวันศุกร์คนน่าจะยิ่งเยอะกว่านี้

เช้าวันใหม่ วันนี้จะกินอะไรแบบพื้นๆ ไม่เป็นร้านอาหารแบบเมื่อวานแล้ว เริ่มด้วยร้านแรก เจ๊กเปียะ เป็นร้านกาแฟ แต่มีอหารหลายอย่างมารวมกันขายตอนเช้าและกลางวัน ส่วนตอนกลางคืนกลายสภาพเป็นอาหารตามสั่ง

ชาแทนน้ำเปล่าของที่นี่ น่ากินมาก

กินต้มเลือกหมูกับข้าวมันไก่ไป แล้วตบท้ายกันด้วยกาแฟร้อน ส่วนคุณแม่เป็นชานมร้อน

เดินไปซื้อปาท้องโก๋ถนนฝั่งตรงข้ามมากินแกล้ม สุดอร่อย

เสร็จแล้วเดินเล่นมาหอนาฬิกาต่อ ตอนแรกว่าจะไปกินกาแฟดอยตุง แต่สไตล์เรามันต้องกาแฟแบบเจ๊กเปียะเลยไม่มีท้องให้ไปกินกาแฟที่ไหนอีกแล้วตอนนี้

สถานีรถไฟยามสายแก่ๆ เป็นจุดที่จะต้องมาของหัวหินอีกแห่งหนึ่ง แต่ช่วงที่เราไปไม่มีรถไฟเข้าป้ายเลย ต้องมาสายๆ กว่านี้หน่อย

แต่คนก็ไม่เยอะดี

เดินเล่นไปมาก็ 11.00 ซะแล้ว ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้ว เราใช้วิธีชิพเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงการไปเจอคนเยอะ โดยการไปกินเร็วกว่าเวลาที่ควรหนึ่งชั่วโมง โดยเฉพาะร้านดังๆ ร้านนี้อีกร้านนึง ร้านก๊วยเตี๋ยวเกี๊ยวปลานายหอย ร้านที่เราประทับใจที่สุดในทริปนี้

ก๊วยเตี๋ยวปลา ร้านอยู่ทางที่ออกจากตัวเมืองจะไปวัดห้วยมงคล แต่แลี้ยวขวาหลบออกมาทางที่เลียบคลองส่งน้ำ ร้านตั้งอยู่อีกฝั่งของคลอง

อร่อยทุกเมนู สั่งได้เลย แต่ด้วยเวลาและพื้นที่เลยขอลงรอยยิ้มแห่งความอิ่มเอมปิดท้ายร้านนี้ละกัน

ช่วงบ่าย เราพากันมาเพลินวาน ท้องฟ้าแจ่มใส แดดร้อนมากๆ

เดินเพลินวานต้องสำรวจทุกซอกมุม เพราะล้วนแต่มีความหมาย อย่างน้อยก็จากคนที่บรรจงสร้างมา

เดินกันพอสมควร แต่กลับไม่ได้ซื้ออะไร เราเลยมาหาไอติมกับน้ำเย็นๆ ที่ Golden Place 2 เลยเพลินวานไปทางชะอำประมาณ 2-3 ซอย

จากนั้นข้ามฝั่งมา หัวหินซอย 23 (มั้ง) มีสวนสาธารณะ และยังมีเครื่องเล่นให้เด็กๆ เล่นด้วย

เรากลับไปนอนกลางวันกันต่อที่พัก จนเย็นๆ จึงออกมาหาร้านอร่อยตามลายแทงเดิมปิดท้ายวันนี้ สุดยอดร้านวันนี้อีกร้านหนึ่ง ข้าวต้มปลาเจ๊แมว อร่อยมาก ให้ปลายเยอะด้วย ราคา 30 บาท ร้านอยู่ทางเดินจากแยกเจ๊กเปียะไปหาดหัวหิน ก่อนสุดถนน จะตั้งอยู่ทางซ้าย

อิ่มข้าวต้มปลาแล้วเดินย้อนกลับมาทางเดิม ตรงไปเรื่อยๆ จะถึง Night (ตลาดโต้รุ่ง) และวก็มีไอติมเจ๊นิที่ไม่ควนพลาด ราคา 25 บาท ปิดท้ายวันนี้ที่ตลาดโต้รุ่งก่อนกลับไปนอน

รุ่งเช้าเรามาแยกเจ๊กเปียะอีกครั้ง เพื่อหาข้าวเช้ากินกัน เช้านี้เราไปอีกร้านที่มีคนแนะนำ ชื่อร้านข้าวมันไก่ลมหวล อร่อยมากเช่นกันครับ แต่เค้าไม่มีน้ำซุปให้แบบเคียงๆ ต้องสั่งเอาเท่านั้นแหละ

กลับมาสั่งกาแฟลาหัวหินที่เจ๊กเปียะอีกครั้ง

ขากลับเราแวะไปชมวิวที่เขาหินเหล็กไฟ ข้างบนสงบมากคงเพราะเป็ยวันจันทร์ แต่ไม่สงัดเพราะมีคนงานทำสวนกันอยู่เยอะพอควร

Panorama มาก

กลับมาถึงบ้าน พระราม 5 ใช้น้ำมันไปไม่ถึง 800 บาท เป็นทริปที่สนุก คุ้ม ประหยัด มากๆ หัวหิน แล้วจะพาลูกและเมียไปอีกน้าาาา อ้อ! ปู่ ย่า ตา ยาย พี่ น้อง ป้า น้า อา ด้วย

บ้านไม้ชายคลอง

2010-05-29T14:06:00.006+07:00

พายายไปไหว้พระวัดสังฆทาน แล้วต้องพาไปหาอะไรทางหน่อย แถวนั้นมีตัวเลือกเยอะพอสมควร เลือกที่บ้านไม้ชายคลองเพราะเคยเห็นจากชีวจิต

ยายมีความสุขมาก

บรรยากาศริมคลอง

ใกล้สะพาน สงบๆ

เรือมาขายของเป็นพัก

ผัดหมี่โบราณ สุดยอด

ทอดมันกุ้งใส่มาในกระทงเผือกทอด

แกงส้มไหลบัว

ข้าวชีวจิตครับ

โอ้ เกือบลืมหมูผัดกะปิ

เอายำมาแกล้มอีกซักหน่อย

อิ่มอร่อยกันทุกคน ราคาก็ไม่แพงด้วย

งานพระพี่นาง

2010-05-29T13:29:00.005+07:00

ปลายปี 2551 มีงานยิ่งใหญ่ของคนไทยด้วยความจงรักและโศกเศร้า

บริเวณกองสลาก

ฝูงชน

ส่วนงานราชการต่างๆ ต่างร่วมไว้อาลัย

กลางสนามหลวง

รอรับเสด็จ

วันนั้นไปคนเดียว เพราะแฟนยังพักฟื้นอยู่

รองเท้าที่หายาก

2010-05-29T13:03:00.007+07:00

รองเท้าสิ่งสำคัญของชีวิต และยิ่งสำคัญหนักเข้าไปอีกกับคนไทยคนหนึ่งที่เผอิญเท้าใหญ่จนหา size คนไทยลำบาก แล้วผมก็ไปได้ Nautica มาจาก Central (จริงๆ ที่ Outlet Village ก็มี) ที่ใส่ได้สบายเท้า มันเบอร์ 12 ครับ ผมเข้าใจว่าตัวเองเบอร์ 11 มานาน จริงๆ ถ้าเป็น USA ต้องเบอร์ 12 ถึงว่าไปซื้อ Nike ที่ Hongkong เบอร์ 11 มามันถึงคับ

รองเท้าที่เป็นแบรนด์ๆ หน่อยมันจะมีฐานข้อมูลและรายละเอียดให้เราดูใน www ด้วยนะครับ

และสำหรับคู่นี้ก็ไม่ธรรมดาเพราะใช้พื้นของ Vibram (เป็น Third party ที่ผลิตพื้นรองเท้า ดังมาจากพวกรองเท้า Trekking) โห ขนาดรองเท้ายังต้องมี Option มาเสริมคุณค่าทางการตลาดด้วยนะเนี่ยะ

คราวหลังไปซื้อรองเท้าบอกว่าเบอร์ 45 ก็ได้ ง่ายกว่า

อีกคู่ที่ขอเก็บภาพเป็นที่ระลึกคือ Hush Puppy คู่ All Weather มันเป็นเบอร์ 44 นะ ก็พอใส่ได้ ถ้าไม่นึกถึงก็ไม่รู้สึกคับ

พื้นของ Hush เอง แต่ก็ใส่เดินลุยๆ ได้ตามสไตล์เรา

เก็บภาพไว้ในความทรงจำกับผู้รับใช้ใต้เท้าเราครับ หวังว่าในอนาคตเมืองไทยเราจะหาเบอร์ใหญ่ๆ ได้ง่ายขึ้น เห็นแก่เด็กๆ รุ่นใหม่เถอะ

Canon Photo Marathon 2008

2010-05-27T21:48:00.013+07:00

งานแข่งขันถ่ายภาพตามหัวข้อ คล้ายกับที่เคยอ่านการ์ตูนของ Satomi Kei เรื่อง "ตากล้อง" งานนี้เป็นงานของ Canon เลยมีชื่อว่า Canon Photo Marathon แต่ไม่ได้จำกัดแต่กล้องของ Canon เท่านั้นนะที่เข้าแข่งขันได้ เลยเอา E-1 ไปลุยซะหน่อย งานจัที่ Esplanade รัชดา หัวข้อแรก "วุ่นวาย"

ฝูงชนที่ดูเร่งรีบก็ดูวุ่นวายดี แต่แหมทำไมมันสั่นอย่างนี้นะ

ตลาดก็เป็นอีกทีที่คนไปกันเยอะ ตลาดคลองเตยเลยครับ ใกล้ๆ ที่จัดงาน

ใช่วุ่นวายไหม

ผสมปนเปกันไป

การจราจรก็ดูเหมือนจะเข้าที

ทุกสามชั่วโมงจะมีหัวข้อใหม่เข้ามา จนครบสามหัวข้อ หัวข้อถัดไป "กรุงเทพเมืองฟ้าอมร" เอ.. อาจจะจำผิดแต่ก็ประมาณนี้

เส้นสายของความศิวิไลซ์

และความหวังของเมือง

หัวข้อสุดท้าย "วีรบุรุษ" ก็กดกันแถวนั้นกระจายเหมือนกัน อ้อ เค้ามีรางวัลประมาณว่าส่งเร็วด้วย

ทำเพื่อครอบครัวครับ Hero ของผม

สรุปว่าได้ทำสิ่งที่อยากทำตอนอ่านเรื่อง "ตากล้อง" นะ เพียงแต่ไม่ได้รางวัลเท่านั้น