Met een afstandsbediening (of ook wel: ‘kikker’, ‘clicker’, of ‘remote’ genoemd) kun je doorklikken naar de volgende dia. Of het volgende element laten verschijnen op je presentatie, als je de dia zo hebt opgebouwd in PowerPoint.

Dat is by far de belangrijkste functie van je afstandsbediening.

De meeste remotes kunnen daarnaast ook nog

• een dia/stap ‘terug’,
• het scherm op zwart zetten,
• een laserpointer activeren
• de presentatie starten of stoppen,
• of tijdswaarschuwingen geven.

Hoe meer hoe beter? Alleen als je het blindelings weet te gebruiken. Letterlijk. Zodra je afgeleid wordt door alle toeters en bellen, ben je af!

Waarom gebruik je een afstandsbediening?

Ja, waarom eigenlijk? Je kunt immers ook gewoon bij elke nieuwe dia naar je laptop lopen en op de spatiebalk drukken. Of – bloedserieus – roepen “Volgende dia!”, in de hoop dat je collega of iemand in de techniek op het juiste moment op die spatiebalk drukt.

Maar dat leidt allemaal af. Het verstoort het contact tussen jou en je publiek. En echt contact, echte aandacht voor jou en je boodschap, is nu net waar een presenter bij kan helpen.

Met een afstandsbediening ben je volledig in control over de timing van je dia’s.

Wanneer gebruiken?

Zeker in grote zalen waar je sowieso niet in de buurt van je laptop wilt staan. Maar eigenlijk in elke situatie waarin je voor een groep staat te presenteren. Of dat nu tijdens een training is, de presentatie van een tender, een bedrijfspresentatie of de keynote op een groot event.

Zelfs tijdens een online meeting of webinar is het aan te raden om een presenter te gebruiken; zodat je vrij bent om te bewegen en gebaren te maken en niet onbewust je handen bij je toetsenbord blijft houden.

Het gebruik van een klikker / afstandsbediening is vaste kost in onze presentatie-trainingen en coaching van mensen.

Wat is de beste presentatie-klikker?

Wat mij betreft is er geen universeel advies. Het hangt van de situatie en gebruiker af wat de beste presenter is.

Voor de gemiddelde zakelijke gebruiker zijn dit de belangrijkste afweging om op te letten bij de aankoop:

Duidelijke knop voor Volgende. Zoals gezegd is in 99% van de gevallen de functie waarvoor je hem gebruikt. Zorg dus dat deze knop duidelijk en blind te vinden is.

Het knopje voor terug kun je nodig hebben wanneer je onverhoopt even terug moet klikken. Dit knopje moet er wel opzitten, maar duidelijk anders aanvoelen

Scherm op zwart: soms vraagt het moment er even voor dat je presentatie even niet afleidt en dat je hem ‘uit‘ zet. De functie om je scherm op zwart te zetten is dan best handig.

Laserpointer: die functie heeft voor mij geen meerwaarde. Als je dingen moet aanwijzen op je dia, is je dia niet goed vormgegeven. En het kleine rode of groene stipje is op een fel scherm sowieso nauwelijks te zien. Daarnaast schiet het heen en weer en mensen die het gebruiken, krijgen de neiging om het veel te vaak te gebruiken. De spotlight-functie van de Logitech Spotlight is daarom niet heel veel beter.

Timer: Een timer die na een ingestelde tijd gaat trillen; dat lijkt leuk… maar alleen wanneer je echt precies weet wat je doet en blindelings met je remote kunt omgaan. Als je je Presenters View (scherm voor de spreker) goed hebt ingesteld, zie je daar de tijd ook.

Let op de verbinding: De meeste remotes hebben een prima verbinding, maar in de meeste gevallen moet je een USB-dongle in je laptop steken. Maar dan moet je dus wel zo’n poort beschikbaar hebben. Voor sommige functies van de Logitech Spotlight (zoals de spotlightfunctie) heb je ook hun app nodig…

Vrijwel alle presenters werken trouwens op radiogolven en niet zoals je oude vertrouwde TV-afstandsbediening op infrarood. Zo maakt het niet uit wat er tussen jou en je laptop in zit. Dat geeft je de vrijheid die je nodig hebt.

Batterijen of accu: de Logitech Spotlight heeft een interne accu die best lang mee gaat, maar wel opgeladen moet worden (via een kabeltje wat je kwijt raakt). Als die leeg blijkt zodra je wilt gaan presenteren, sta je met lege handen. Een afstandsbediening op een paar AAA-batterijen zijn daarom net iets meer fool-proof…  mits je reservebatterijen bij je hebt!

Advies: de beste presentatie-klikker is de Logitech R400

De Logitech R400 is eenvoudig en daarom zo goed. Hij valt redelijk prettig in de hand en de belangrijkste Volgende-knop is redelijk duidelijk te vinden.

Maar de andere knoppen zijn er bijna al bijna te veel en lastig te onderscheiden. Wel even oefenen dus!

Maar verder werkt hij duidelijk en eenvoudig. Inpluggen, aanzetten en hij werkt. Op Windows en op Mac.

En niet vergeten reservebatterijen mee te nemen, de presenter na gebruik uit te zetten en je dongle uit de computer halen.

Adviesprijs: zo’n 35 euro, maar vaak genoeg online nog iets goedkoper te vinden.

En niet vallen voor z’n broertje die onlangs nog een update kreeg; de R500s! Die zou net een wat groter bereik hebben en kan wat meer trucjes via de sofware, maar ik moet de situatie nog tegenkomen waarin dat verschil nodig was.

Een goede tweede is trouwens de Kensington Wireless Presenter. Die gaat al jaren mee en blijft populair. Vergelijkbaar in prijs, maar nog wat Spartaanser. Misschien persoonlijk, maar ik vind hem wat minder prettig en onopvallend in de hand liggen – en ik mis de ‘scherm op zwart’ functie.

Als je weet wat je doet: Logitech Spotlight Remote (Plus)

Hij ziet er leuk uit, maar ligt naar mijn mening minder fijn in de hand, waardoor hij er sneller uitglijdt. De knoppen werken wel intuïtief.

De spotlightfunctie (een soort verbeterde laserpointer) werkt op zich aardig: het dimt het scherm buiten de cirkel die jij ‘spotlight’ en vergroot dat eventueel nog.

Ook kun je een timer instellen, heeft hij een bereik van 30 meter en kun je kiezen om te verbinden met een dongle (plug and play) of via bluetooth (geen dongle kwijtraken). Hij heeft een interne accu, waardoor je dus op tijd moet opladen met het eigen  USB-C kabeltje (dat er precies in moet passen).

En hij zou moeten werken met meerdere presentatie-apps en kun je via de Spotlight-software de nodige dingen instellen.

Hier hangt wel een prijskaartje aan, met een adviesprijs van 150 euro, maar even zoeken en je vindt hem een stuk goedkoper.

(Het verschil tussen de Logitech Spotlight en de Logitech Spotlight Plus schijnt overigens alleen de 3 jaar garantie van de Plus te zijn en dat de Plus versie ook het oudere Windows 8 nog ondersteunt.)

Ben je echt een pro die regelmatig presenteert? Misschien wil je de Logitech Spotlight (Plus) dan overwegen. Maar weet waar je aan begint, want als je hem echt naar je hand wilt zetten, vraagt het de nodige vlieguren.

Tip voor het gebruik van je afstandsbediening?

Nu je een goede hebt, bekijk dan eens onderstaande top 4 van fouten bij het gebruik van een presenter. En maak ze in ieder geval niet :-).

Fout 1: Behandel je presenter als een waardevol, kwetsbaar stuk elektronica

Veel sprekers veranderen als ze met een presenter gaan werken. Ze zijn er te voorzichtig mee, alsof hij elk moment kapot kan gaan of kan bijten.

Ze bewegen de hand met de presenter nauwelijks, ze verstarren.

En dat is jammer, want die presenter geeft je nu net de vrijheid om met mooie gebaren je presentatie te geven.

Geloof me: zo’n presenter kost weinig en kan veel hebben (en hij bijt niet!). Zorg ervoor dat hij één is met je lichaam, een natuurlijk verlengstuk van je arm.

Wen eraan.

Dat kun je oefenen door hem eens een hele dag bij je te houden. Of slaap er een nachtje mee. Wel eerst even uitzetten… en je partner waarschuwen.

Fout 2: Friemel met je presenter als een fidget-toy

Zorg dat je er niet mee loopt te spelen in je handen:

• Het leidt ontzettend af
• Je drukt per ongeluk op een knop
• Je maakt minder gebaren

Niet doen. Leer om je presenter in één hand te houden en weersta de verleiding om ermee te gaan friemelen.

Fout 3: Gebruik je laserpointer

Handig hoor, zo’n laserpointer op je presenter. Kun je alles op je dia’s mooi aanwijzen, zonder dat je zelf in beeld hoeft te  staan.

…

Ehm.

Een presentatie gaat niet om je dia’s. Een presentatie gaat om jou en je publiek. Dus probeer de aandacht van je publiek zo veel mogelijk bij jou te houden. En zo min mogelijk bij je dia’s.

Met een rood lampje op je dia’s schijnen, helpt daar niet bij.

(En hoe ouder je wordt, hoe harder dat rode lampje gaat trillen. Dat leidt nog meer af…)

Mijn advies: gebruik de pointer niet. Vertel gewoon een goed verhaal.

De pointer gebruik je maar thuis voor je kat. Die luistert toch niet.

Fout 4: Kijk omlaag naar je presenter

Een presenter is een ingewikkeld apparaat. Er zitten soms wel 5 knoppen op. Dat kun je alleen maar goed bedienen door er bij elke klik naar te kijken.

Nou, nee.

Presenters zijn zo gevormd, dat je ze kunt bedienen zonder ernaar te kijken. Er zit bijvoorbeeld een puntje op de knop voor ‘volgende dia’, of de vormen van de verschillende knoppen zijn duidelijk anders.

En dat is mooi, want als je niet naar je presenter kijkt, kun je wel naar je publiek kijken. Oogcontact maken en vertrouwen winnen.

Trouwens, 99% van de tijd gebruik je maar één knop: die om naar de volgende dia te gaan.

Fout 5: Richt je presenter op het scherm

Heb je dat weleens gezien? Een spreker die, telkens als hij een volgende dia kiest, de presenter op het scherm richt?

Dat ziet er best aandoenlijk uit…

Maar het is natuurlijk nergens voor nodig. In tegenstelling tot bij je TV thuis, zit de ontvanger van je presenter niet in het scherm, maar in de laptop. (En zelfs daar hoef je niet op te richten, als je een goede presenter hebt.)

Houd de aandacht van je publiek liever op jou gericht, in plaats van bij elke klik je publiek weer naar het scherm te verwijzen.

Fout 6: Te ver doorklikken

Kan natuurlijk een keer gebeuren, maar als je rustig presenteert én je PowerPoint-presentatie goed kent, is de kans een stuk kleiner dat dit gebeurd.

Dus oefen je presentatie vooraf met je presenter. Misschien heeft je laptop even nodig om een video in te starten. Als jij in al je zenuwen dan al binnen een seconde voor de tweede keer geklikt hebt, dan staat de volgende dia al in beeld.

Weg punchline.

Dus: voorkomen is beter dan genezen.

Oefen en heb soms even een fractie geduld en rust.

En ben je toch te ver? Dan heeft je presenter ook een knopje terug. Daar is ‘ie voor. Ken hem en gebruik hem dan ook.

NB: Het kan zijn dat je even twee keer indrukken om weer ver genoeg terug te gaan (voorbij de start van een video).

Fout 7: Batterij leeg

Ai… Maar geen paniek!

Daarvoor heb je reservebatterijen bij je. Verontschuldig je even en vervang rustig je batterijen. Schiet niet opeens in de stress: shit happens.

Geen reservebatterijen bij je? Jammer.

Maar nog geen ramp, want jij bent het die je presentatie geeft. Nu zul je misschien toch naar je laptop moeten lopen.

Je afstandsbediening is een hulpmiddel voor net dat stukje professionaliteit. Het is niet het einde van de wereld als de techniek faalt. Laat je niet uit het veld slaan en maak er het beste van. Je publiek komt voor jou; niet voor je klikker!

Fout 8: Op een andere laptop presenteren

Het kan zijn dat daar opeens je afstandsbediening niet op werkt.

Twee dingen:

1. Probeer zoveel mogelijk vanaf je eigen laptop te presenteren. Daar weet je dat je presentatie goed draait en je afstandsbediening wekt.
2. Bij een locatie waar dat niet mogelijk is (bijvoorbeeld een groot congres of externe klant); zorg dat je van tevoren weet wat de techniek is. Vraag of je je eigen laptop kunt gebruiken of vanaf wat voor computer je anders kunt presenteren – en of een afstandsbediening aanwezig is. Zorg dat je voorbereid bent: ook dat je je afstandsbediening niet kunt gebruiken.

Conclusie: aandacht voor jou, niet voor de presenter

De beslissing om een presentatie-afstandsbediening te gebruiken is een van de beste beslissingen die je kunt nemen, als je een presentatie gaat geven. Als je hem goed gebruikt, heeft je publiek extra veel aandacht voor jou en je boodschap.

Waak ervoor dat de presenter niet onbedoeld te veel aandacht krijgt.

The post Afstandsbediening (’klikker’) voor een presentatie gebruiken appeared first on Bento Presentaties.

Dia-sorteerder

Daar biedt de diasorteerder uitkomst. Deze toont je namelijk alle dia’s in klein formaat, waardoor je overzicht hebt over je hele presentatie.

Je opent diasorteerder met de knop met de vier vierkantjes in de taakbalk (onderin) of via het tabblad Beeld > Diasorteerder. (Of voor mensen met PowerPoint 2016 in de Nederlandse taal de volgende toetsen achter elkaar: Alt, V, D, D)

De grootte van de dia’s in het overzicht (en dus hoeveel dia’s je tegelijk op je scherm kunt zien) stel je zelf in met de schuif rechtsonderin.

In de diasorteerder kun je basale organisatie-acties uitvoeren op de PowerPoint-dia’s, zoals verplaatsen, verwijderen of verbergen.

Secties

Om je dia’s verder te organiseren, kun je ze groeperen in secties.

Voeg een sectie toe door op de rechtermuisknop op de eerste dia in je beoogde sectie te klikken en Sectie toevoegen te kiezen.

De dia’s (tot de volgende sectie) worden nu beschouwd als één bij elkaar horende groep.

Secties kun je verslepen of ‘dichtklappen’. Dia’s in dichtgeklapte secties worden niet overgeslagen tijdens de presentatie; ze zijn alleen verborgen in jouw overzicht.

Verder kun je hele secties verplaatsen of verwijderen.

De naam van de sectie kun je overigens aanpassen: klik daarvoor met je rechtermuisknop op de kop van een sectie en kies Naam wijzigen.

SectieZoom

Maak je een interactieve presentatie, dan kun je met Sectiezoom thumbnails op een dia toevoegen die verwijzen naar een specifieke sectie in je slidedeck.

Voeg een Sectiezoom toe door op het lint Invoegen > Koppeling > Zoom > Sectiezoom te klikken en de gewenste secties aan te klikken.

De start-dia‘s van de gekozen secties verschijnen dan als thumbnails op dia.

Tijdens je presentatie klik je op een van de thumbnails, om de betreffende sectie te openen en bekijken. Nadat je alle dia’s in de sectie hebt doorlopen, ga je terug naar de dia waarop je de thumbnail hebt aangeklikt.

PowerPoint organiseren met diasorteerder en secties

En zo houd je met secties en de diasorteerder je PowerPoint-presentatie netjes georganiseerd en overzichtelijk!

The post Diasorteerder en secties gebruiken in PowerPoint appeared first on Bento Presentaties.

Mag ik een gooi doen hoe je presentatie er nu uitziet?

De achtergrond van je dia is wit. Daarop staat in zwarte tekst (lettertype Arial, Verdana of Calibri) een titel (bovenaan) en daar onder zo’n vier tot acht bullet points…

Heb ik gelijk of niet?

Het is onmiskenbaar een PowerPoint, maar je opdracht was niet om een zo herkenbaar mogelijke PowerPoint-presentatie te maken, maar om de aandacht van je publiek te grijpen.

En deze PowerPoint-presentatie gaat je daar niet bij helpen.

Hij ziet er namelijk zo saai uit omdat 9 van de 10 PowerPoint-presentaties er zo uit zien. En dat maakt het ont-zet-tend saai om naar te kijken…

Goed. Nu je dat weet, geef ik je 6 redenen waarom je presentatie er standaard/saai uit ziet (en hoe je dat kunt oplossen).

Reden 1: Je gebruikt een standaard-lettertype

Arial, Verdana, Calibri. Ik vermoed dat 95% van de presentaties in de wereld met deze lettertypes worden gegeven.

Oplossing: kies een ander lettertype.

(Let wel even op onze waarschuwing over het gebruik van eigen lettertypes bij tip 4 in onze beginnerstips voor typografie).

Reden 2: Je dia’s hebben (grotendeels) een witte achtergrond

Een witte achtergrond met zwarte, donker-grijze of (donker)blauwe tekst. Ja, het is heel leesbaar en ja, het ziet er heel clean en zakelijk uit en ja, daarom kiest iedereen het.

Oplossing: draai het eens om. Kies voor een achtergrond van je dia’s een kleur uit je huisstijl. Zet daar vervolgens tekst op in wit (of zwart als je huisstijl uit lichte pasteltinten bestaat).

Daarom ziet het normale blikje Coca Cola er ook spetterender uit dan het blikje Coca Cola Light: een witte achtergrond oogt een stuk saaier (zelfs als je het wit zilver maakt).

Reden 3: Je vlakverdeling is niet origineel

De meeste PowerPoint-sjablonen volgen het format van een titel bovenaan, daaronder in een groot blok (of misschien twee kolommen) de tekst/foto/grafiek/tabel.

De titel is meestal links uitgelijnd, maar misschien ook wel gecentreerd. De rest van de tekst is sowieso links uitgelijnd, want dat is ’hoe het hoort’…

Oplossing Waarom heb je niet genoeg aan alleen de titel? En waarom staat die niet rechtsonder uitgelijnd? Of alleen een fullscreen-foto.

Reden 4: Je gebruikt bullet points en lange zinnen

Dia na dia na dia komen er bullet points voorbij. En als de bullet points niet meer passen, splits je een dia in deel 1/2 en deel 2/2… En jouw bullet points zien er niet uit als een kort boodschappenlijstje, maar

als een lopend verhaal waarin elke zin in een nieuwe bullet begint.
Dan krijg je zoiets als dit.
Met lange zinnen achter de bullet points, die niet uitnodigen om naar te kijken.
Maar die je publiek uit verveling of irritatie toch maar gaat lezen.

Oplossing: Een lijst her en der is prima. Maar niet op elke dia. En zeker niet met lange volzinnen. Bullet-lijstjes zijn er voor overzicht van een lijstje. Denk: ‘boodschappen’!

Reden 5: Je gebruik van foto’s is middelmatig

Je hebt foto’s, maar het is onduidelijk wat je er nu mee bedoelt. Daarnaast zijn ze ook niet echt mooi. Bijvoorbeeld omdat ze:

• heel cliché zijn (denk ‘schuddende handen’),
• heel nep-blij-Amerikaans zijn (denk ‘stralende witte glimlachen’)
• van dubieuze kwaliteit zijn (denk ‘opgerekte, korrelige, onduidelijke foto’s’)
• van internet geplukt lijken te zijn na een avondje doelloos surfen (denk ‘Fokke en Sukke cartoon’)
• het is clipart (denk ‘plastische witte poppetjes die een rode pijl dragen’)

Kortom; het is bij elkaar gezocht allegaartje of het voegt niets toe. En daar wordt niemand enthousiast van om naar te kijken.

Er zijn verschillende oplossingen.

Maak zelf foto’s of laat ze maken. Of schaf wat goede stockfoto’s aan (maar laat die goedkope met die nep-glimlachen en witte tanden maar liggen die we al eens gezien hebben in die andere presentatie).

Serieus; elke mobiele telefoon kan tegenwoordig hele aardige foto’s maken en wie een klein beetje moeite doet, kan ze zelfs nabewerken op diezelfde smartphone. Laat je publiek echt zien waar je over praat met authentieke beelden (die ze nog niet eerder hebben gezien).

En mocht je twijfelen: zet een foto fullscreen in beeld. Van rand tot rand; helemaal vullend.

Reden 6: Er staat voettekst op elke dia

Gekriebel in de marge. Links de datum van de vorige keer dat je deze presentatie gaf en rechtsonder het dia-nummer. Wat voegt het toe?

Oplosssing: Less is hier absoluut more. Wees kritisch en rigoreus. Niemand heeft die informatie nodig op het moment dat jij presenteert. Verwijder je voetteksten of zet ze uit.

Dus: lijkt jouw presentatie op de presentatie van je collega’s?

Grote kans dat je PowerPoint-presentatie er dan standaard en dus saai uitziet. En dat helpt jou niet om overtuigend te presenteren.

In dat geval ben ik het eens met de presentatie-goeroe’s die roepen dat je beter af bent zonder PowerPoint.

Maar zoals je ziet; met een paar kleine aanpassingen, wordt je presentatie een stuk prettiger om te zien.

Ga links waar iedereen rechts gaat en je zult zien dat je met een hele interessante presentatie op de proppen komt…

The post 6 redenen waarom je PowerPoint-presentatie er saai uitziet appeared first on Bento Presentaties.

Het concept ethos werd voor het eerst expliciet beschreven door de Griekse filosoof Aristoteles (384–322 v.Chr.) in zijn werk Ars Rethorica.

Aristoteles definieerde ethos als een van de drie kernprincipes van overtuigingskracht (pisteis):

• Ethos is de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van de spreker,
• Pathos is het beroep dat een spreker doet op de emotie van het publiek (het emotionele appèl);
• En logos tenslotte is de inhoudelijke (logische) argumentatie in zijn betoog of presentatie.

Een lijstje waar je misschien wel eerder van gehoord hebt, maar misschien niet alledrie even bewust toepast.

Die laatste, logos, die snappen we vaak wel: we leven immers in een wereld die draait om rationele logica. En bij emotie kunnen we ons met wat inlevingsvermogen ook nog wel een voorstelling maken.

Maar met ethos hebben mensen meer moeite. Hoe is dat meer dan de titel op je visitekaartje? En vooral ook: hoe vergroot je je ethos?

Ethos: geloofwaardig en betrouwbaar

Ethos is het Griekse woord voor karakter en wordt gebruikt om gangbare overtuigingen en idealen van een groep aan te duiden.

Voor een spreker of schrijver is ethos de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid en is gebaseerd op expertise, moreel karakter en goedwillendheid naar het publiek:

1. Phronêsis (praktische deskundigheid en wijsheid)
2. Arete (deugdzaamheid of moreel kompas)
3. Eunoia (welwillendheid naar het publiek)

Autoriteit in de vorm van ethos is dus meer dan de functie of titel op je visitekaartje. Het heeft dus ook te maken met jouw relatie tot de (morele) belevingswereld van jouw publiek. En daar wordt het allemaal opeens wat fuzzy. Of toch niet?

Eenvoudig gesteld: ben jij gekwalificeerd?

Je geloofwaardigheid is afhankelijk van verschillende factoren: weliswaar je kennis en ervaring, maar vooral hoe jouw autoriteit door het publiek worden geïnterpreteerd.

Want je kunt nog zoveel kennis over een onderwerp hebben, of je publiek jou gekwalificeerd vindt, bepalen ze zelf. Hoe doen ze dat?

Ze leggen jou als het ware tegen hun morele meetlat: Sta jij voor dezelfde normen, waarden en overtuigingen als zij? Wanneer daar een verschil in bestaat, gaat dit ten koste van jouw geloofwaardigheid.

Om met behulp van ethos je punt te maken, kun je als spreker een beroep doen op die morele waarden door te laten zien hoe jouw idee in overeenstemming of verbonden is met de waarden van je publiek.

Maar er zijn veel meer technieken die je kunt gebruiken om je geloofwaardigheid kracht bij te zetten.

1. Jouw expertise

Om te beginnen met de meest voor de hand liggende: je publiek accepteert jou als autoriteit, wanneer je voldoende kennis en ervaring over het onderwerp hebt.

Je functie, titel en wapenfeiten kunnen voor een deel van die autoriteitsstatus zorgen. In een eerder artikel schreven we al over verschillende manieren om in de inhoud van je presentatie subtiel je autoriteit te tonen.

Een extra advies daarbij: laat je introduceren. In de aankondiging kan het publiek worden gewezen op jouw kwaliteiten en staat van dienst, nog voordat je presentatie begint. In tegenstelling tot wanneer je die wapenfeiten zelf moet opsommen, komt zo’n introductie niet arrogant over.

Door te laten zien dat je de specifieke taal uit het domein van jouw onderwerp beheerst, onderstreep je ook jouw kennis en ervaring. Een waarschuwing is wel op z’n plek; door alleen in afkortingen, slang en acroniemen te praten, kan je publiek je verhaal niet volgen en verlies je juist geloofwaardigheid. Leg daarom specifieke terminologie uit wanneer je ze gebruikt.

En als kleine bonus-tip: je kunt je kwalificatie optrekken aan de expert-status van anderen die jij aanhaalt: Gebruik quotes van bekende specialisten en een stukje van hun autoriteit straalt op jou af.

2. Blijf menselijk

Hoewel het ook van belang is om (subtiel) te laten zien dat je kennis van zaken hebt (en dus: ‘recht van spreken’) moet je hierin niet doorschieten. Maak jezelf niet ‘bovennatuurlijk’ door te blijven onderstrepen hoeveel kennis je hebt. Je ego-trip zal als arrogant en oninspirerend worden ervaren door je publiek.

Sowieso een goede manier om je geloofwaardigheid te vergroten is om deze te koppelen aan concrete praktijksituaties. Waar meesterschap toont zich immers in de toepassing van kennis.

Zo kun je jouw specifieke persoonlijke ervaringen subtiel voor het voetlicht brengen door het vertellen van praktijk-ervaringen waaruit je kennis of ervaring blijkt.

Verhalen en ervaringen laten je vermogen zien om patronen in de weerbarstige praktijk te zien (en bevatten vaak meer emotioneel appel: pathos) en overtuigen zodoende meer dan wanneer je enkel abstracte theorie zou vertellen, wat afstraalt op jouw autoriteit als spreker.

Daarnaast bieden verhalen ook een uitgelezen kans om je tekortkomingen te laten zien, wat (gek genoeg) absoluut bijdraagt aan je geloofwaardigheid doordat je open, eerlijk en realistisch bent.

3. Je publiek centraal (eunoia)

Wanneer je je publiek centraal stelt in je presentatie, wordt jouw rol die van gespecialiseerde ‘helper’. En dat is voor het publiek een stuk interessanter is dan een monoloog over jouw ideeën.

Dus stop met alleen te zenden op jouw frequentie, maar stem af op je publiek door naar ze te luisteren, bij ze aan te sluiten en ze mee te nemen.

Door op die manier te laten zien dat je ze begrijpt en dus ‘één van hen bent’, stijgt je geloofwaardigheid en je boodschap zal beter resoneren bij je publiek.

Door de brug te kunnen slaan naar hun belevingswereld, toon je je ware meesterschap. Instant ethos!

4. Verzorgde uitstraling

We nemen meer aan van iets dat er verzorgd uitziet. Vergelijk maar eens de uitstraling van een kwaliteitskrant met die van een het lokale sufferdje. Alleen de (visuele) uitstraling maakt al dat we meer vertrouwen hebben in een verzorgde opmaak.

Zorg daarom dat je kleding en uitstraling verzorgd is. Niet elke presentatie hoeft in driedelig kostuum, maar voorkom afgetrapte kleding, vlekken en ongepoetste schoenen. Verzorgde kleding straalt succes uit en succesvolle mensen krijgen eerder het voordeel van de twijfel.

Hetzelfde geldt voor net vormgegeven PowerPoint-presentatie en hand-outs. Zorg dat ze netjes en verzorgd zijn. Die verzorgde uitstraling straalt af op jouw geloofwaardigheid.

Dit kun je allemaal vooraf voorbereiden. Dus er is geen excuus om deze ethos te laten schieten.

5. Rustig en beheerst presenteren

Tenslotte aandachtspunten om via je lichaamstaal je autoriteit te onderstrepen. Een ware autoriteit straalt immers rust uit en is ‘in control’.

Wanneer je op een been leunt, sta je instabiel. Je publiek voelt die instabiliteit en dat straalt af op je (overtuigings)kracht. Zorg dat je stevig op twee benen staat.

Maak duidelijke gebaren en voorkom ongecontroleerde en zenuwachtige handen. Maak je gebaren bewust zodat ze je verhaal ondersteunen en laat ze tussendoor in een (open) rusthouding.

Praat rustig en met duidelijke stem. En absoluut ook: durf pauzes te laten vallen.

Want wanneer je pauzes durft te laten vallen, laat je zien dat je ‘in control’ bent van de situatie en niet bang bent om onderbroken (of: aangevallen) te worden – en door die zelfverzekerheid hoef je daar dan ook niet bang voor te zijn.

Want het tegenovergestelde zien we vaak genoeg; sprekers die onrustig op het podium staan, met hun handen continu iets vast willen houden, snel praten en zonder pauzes doorratelen. Dat straalt geen zelfverzekerdheid uit. En komt je autoriteit zeker niet ten goede.

En zorg tot slot voor een goede (buik)ademhaling. Wanneer je hoog in je ademhaling zit (borstademhaling), activeer je je fight-or-flight stress-systeem. Die spanning straal je uit en pikken mensen instinctief op. Wanneer je jezelf dwingt een buikademhaling toe te passen, zakt je stressniveau waardoor je meer rust uitstraalt.

Overtuigen met behulp van Ethos

Dit zijn verschillende technieken en aandachtspunten die invloed hebben op je geloofwaardigheid en betrouwbaarheid als spreker. Stuk voor stuk relevant voor sales-presentaties of in tenders, waar een gebrek aan geloofwaardigheid en betrouwbaarheid letterlijk een deal breaker is.

En als je het lastig vind om voor jezelf te verwerken, dan kan ik je als presentatiecoach je hierbij helpen.

Door er bewust mee te leren omgaan, vergroot je overtuigingskracht via ethos. Dat gaat voor een groot deel op onbewust niveau en je maakt er grote sprongen mee.

En zoals je ziet gaat dat (veel) verder dan de titel die op je visitekaartje staat.

NB: En mocht je nu toch nog twijfelen: het feit dat jij daar als spreker staat, geeft je gelijk al een stukje autoriteit. Het is immers niet voor niets dat jij daar staat en niet iemand anders.

Die heb je alvast in the pocket. Misschien helpt het je om daarop verder te bouwen!

The post Overtuigen met Ethos in je presentatie appeared first on Bento Presentaties.

Maar omdat jij (en met jou vele anderen) toch nog hiernaar op zoek waren, hierbij een samenvatting van de belangrijkste conclusies van een aantal vaak-gezochte artikelen:

Emotie van kleuren

Tja, sorry. Dit was toch wat te magertjes. Er zit niet zo heel veel wetenschap achter en ik denk dat er teveel in gezocht wordt.

In de basis is het heel simpel;

• Donkere kleuren zijn somber maar vaak ook chique.
• Lichte kleuren zijn fris en opgewekt
• Felle kleuren vallen op en zijn vaak energiek
• Associaties met kleuren: we associëren bijvoorbeeld rood met passie, maar ook met stop/fout. Groen met goed, maar tegenwoordig ook met duurzaam en milieuvriendelijk. Blauw met kalm, betrouwbaar en corporate. Maar veel kleuren zijn ook heel cultuur-afhankelijk. Zo wordt wit in Japan geassocieerd met de dood – maar in West-Europa met leven en trouwen.

Juiste lettergrootte in PowerPoint

Hmm… er is niet echt iets zoals de ‘juiste’ lettergrootte. Dat is afhankelijk van: je publiek, de afstand tot het scherm, de grootte van het scherm, het contrast in kleur én het lettertype.

Tja, dus wat is juist…? Daarbij bepaald je diaformaat ook nog eens hoe groot de puntgrootte werkelijk in beeld verschijnt. Kortom; daar is geen zinnig getal aan te knopen.

Dus krijg je allerlei gekke vuistregels, zoals de 10-20-30 regel van Guy Kawasaki of ‘de gemiddelde leeftijd van je publiek in puntgrootte’.

Alles over typografie

Dit was er echt één voor de diehards… hier is zo ontzettend veel over te vertellen!

Dus misschien komt deze serie artikelen nog een keer terug – al is het voor de gemiddelde persoon die een presentatie maakt waarschijnlijk een brug te ver. Maar ja, ik vind het wel fascinerend onderwerp. Met recht een rabbit hole.

Begin met ‘Waarom’ in je presentatie (Start with WHY)

(en ook: presenteren volgens de Golden Circle)

Inhakend op de TED talk van Simon Sinek, maakten we wat nuances bij het start with why idee. In de basis is het niet verkeerd. In de why ligt immers de ware passie en drijfveer verborgen.

Maar veel mensen hadden geen idee hoe ze het moeten toepassen. In het kort: vertel meer over waarom je de dingen doet (Wat bracht je ertoe? Waarover wind jij je op? Wanneer dacht je “nu is het genoeg!”), in plaats van de producten en oplossingen. Dan doe je het al beter dan de helft van de sprekers.

Hoeveel dia’s in je presentatie?

Nobody cares. (Or SHOULD care).

Ik heb (vermakelijke en intrigerende) presentaties gezien met 10 dia’s per minuut – en speeches zonder dia’s. Dus ergens daartussen zit je goed.

Belangrijker:  Dia’s moeten niet afleiden. Dia’s moeten niet saai zijn. Dia’s gebruik je waar nodig en laat je weg waar ze ruis veroorzaken. Het moet dus bij jou en je verhaal passen.

Zoveel dia’s stop je in je presentatie.

En iedereen die je zegt dat je ’niet meer dan 5 dia’s mag gebruiken’, die stuur je maar naar mij toe.

Presenteren voor een kleine groep

In a nutshell: presenteer je voor meer dan twee personen, ga dan staan om te presenteren. Doordat je staat, pak je de aandacht en leidt je jouw presentatie. Neem je presentatie serieus.

The post Je zocht een verdwenen artikel… appeared first on Bento Presentaties.

In dit artikel leg ik uit hoe dat werkt – en hoe je het zelf kunt toepassen in je presentaties.

De psychologie van herhaling

Beter onthouden

Onderzoek toont aan dat een boodschap gemiddeld meer dan drie keer moet worden herhaald voordat deze echt blijft hangen bij de ontvanger. Door herhaling wordt je boodschap niet alleen beter onthouden, maar ook krachtiger. Het regelmatig herhalen van je kernpunten zorgt ervoor dat deze dieper doordringen bij je publiek.

Een van de oudste voorbeelden hiervan was Cato de Oude. Deze Romeinse senator eindigde elke toespraak, ongeacht het onderwerp, met de zin: “Ceterum censeo Carthaginem esse delendam” (“Overigens ben ik van mening dat Carthago verwoest moet worden”). Cato wist dat hij, om de Senaat te overtuigen, deze boodschap te pas en te onpas moest herhalen.

Herbert Krugman beargumenteerde al dat ons brein tijd en herhaling nodig heeft om nieuwe informatie te horen, te beoordelen en vervolgens te omarmen.

Onderzoek van Johnson en Watkins laat zien dat herhaling niet alleen de onmiddellijke verwerking van een boodschap versterkt, maar ook een langdurig effect heeft op het geheugen. Dit betekent dat strategisch herhalen ervoor kan zorgen dat informatie niet alleen op korte termijn blijft hangen, maar ook later gemakkelijker wordt herinnerd. Dit benadrukt het belang van gespreide herhaling in presentaties en trainingen.

Positieve associatie en instemming

Herhaling kan positieve gevoelens en associaties oproepen bij je publiek. Wanneer mensen een boodschap vaker horen, gaan ze deze als betrouwbaarder en positiever ervaren.

Dit wordt bevestigd in een studie van Cacioppo en Petty. Zij ontdekten dat herhaling aanvankelijk de instemming met de boodschap verhoogde.

Te veel herhaling

Maar Cacioppo en Petty vonden ook dat te veel herhaling de instemming weer afnam. Dit suggereert dat er een optimaal niveau van herhaling is waarbij de boodschap het meest effectief is.

Onderzoek van Koch en Zerback laat ook zien dat te veel herhaling juist een negatieve reactie oproepen. Dit fenomeen, bekend als “wear-out effect”, laat zien dat een overdaad aan herhaling kan leiden tot irritatie en weerstand bij het publiek.

Initiële houding

Dit effect lijkt ook afhankelijk van de initiële houding van je publiek. Een studie van Song wijst erop dat wanneer het publiek al positief staat tegenover de boodschap, herhaling deze positieve houding versterkt. Echter, als het publiek aanvankelijk sceptisch is, kan te veel herhaling juist leiden tot weerstand en afwijzing. Dit onderstreept het belang van het afstemmen van je boodschap op je doelgroep.

De kracht van herhaling gebruiken in je presentatie

Je kunt herhaling op verschillende manieren toepassen in je presentatie. Je kunt het inzetten in de structuur van je presentatie als de stijl van je boodschap. Dit zijn een aantal suggesties:

Herhaal je kernboodschap

Breng je belangrijkste punten meerdere keren onder de aandacht tijdens je presentatie. Dit kan zowel letterlijk herhaling zijn als in net iets verschillende bewoordingen, die hetzelfde betekenen. Het eerste is krachtiger en duidelijker, het tweede subtieler.

Herhaal je belangrijkste boodschap sowieso aan het einde van je presentatie. Afhankelijk hoe je het einde van je presentatie opzet, herhaal je daar de boodschap één of twee keer.

Dat betekent dat je de boodschap daarvóór ook al minstens één of twee keer voorbij moet laten komen. In het middenstuk van je presentatie kun je dat bijvoorbeeld al verwerken als:

• Standpunt, dat je vervolgens gaat onderbouwen: “Ik ben van mening dat…”
• Conclusie, waar je naartoe gewerkt hebt: “En dus moeten we…”
• Big reveal, waarbij je een climax neerzet, zoals Steve Jobs deed met “Apple reinvents the phone” wat nog een aantal keer terugkwam in zijn langere presentatie, maar ook de kop van het persbericht van Apple.

Aan het begin van je presentatie kún je de centrale boodschap al gelijk noemen, maar dat beperkt je in de manieren om daarna de spanningsboog nog in je presentatie te houden. Je begint immers met je uitkomst. Dat werkt dus makkelijker als die kernboodschap verrassend genoeg is.

Een mogelijkheid is ook om het de titel van je presentatie te laten zijn, inclusief hoe het aangekondigd is in de uitnodiging.

En natuurlijk herhaal je de kernboodschap in je hand-out en misschien is het wel de perfecte titel van je hand-out.

Herhaling als retorische stijltechniek

Naast herhaling van de kernboodschap in de structuur van je presentatie, kun je herhaling ook als stijlelement gebruiken.

De retorica (de kunst van het overtuigend spreken) kent verschillende stijlfiguren die herhaling toepassen om een boodschap meer ‘punch’ te geven. Ze geven ritme en structuur aan je verhaal, waar het brein van je publiek van smult – en waarmee je dus de impact van je boodschap kunt vergroten.

• Alliteratie: Herhaling van dezelfde beginletter of klank in opeenvolgende woorden, wat zorgt voor een ritmisch en krachtig effect. Bijvoorbeeld: “Veni, Vidi, Vici” (Julius Caesar).
• Drieslag: Het gebruik van drie elementen om een boodschap sterker te maken en beter te laten beklijven. Bijvoorbeeld: “Liberté, Égalité, Fraternité” – de leus van de Franse Revolutie die vrijheid, gelijkheid en broederschap benadrukt.
• Anafoor: Herhaling van een woord of zinsdeel aan het begin van opeenvolgende zinnen. Bijvoorbeeld: “We zullen vechten op de stranden, we zullen vechten op de landingsplaatsen, we zullen vechten in de velden en op de straten.” (Winston Churchill) en nog veel bekender is de “I Have a Dream”-speech waarin Martin Luther King de frase “I have a dream” acht keer herhaalt en.  wat de kracht en emotie van zijn boodschap versterkte.
• Epifoor: Het herhalen van een woord of zinsdeel aan het einde van opeenvolgende zinnen. “Somewhere I read that the greatness of America is the right to protest for right. Somewhere I read that the Constitution guarantees the right to protest for right. Somewhere I read that the First Amendment guarantees the right to protest for right.” Hoewel het ook een anafoor is, benadrukt de herhaling van “the right to protest for right” aan het einde van de zinnen benadrukt zijn strijd voor burgerrechten.
• Parallellisme: Herhalen van een grammaticale structuur, wat zorgt voor ritme en balans. Een bekend voorbeeld hiervan komt uit de inauguratierede van Barack Obama in 2009: “We will extend a hand if you are willing to unclench your fist.” Hier wordt de grammaticale structuur herhaald voor een spiegelbeeld. Het zorgt voor ritme en impact in de boodschap.
• Diacope: Herhaling van een woord of zinsdeel met een korte onderbreking. Bijvoorbeeld: “Vrijheid, oh vrijheid, vrijheid is alles wat we willen.”
• Chiasme: Een kruisstelling waarbij woorden in omgekeerde volgorde worden herhaald. Bijvoorbeeld: “Denk niet aan wat je land voor jou kan doen, maar wat jij voor je land kan doen.” (John F. Kennedy)

Herhaling in visuele ondersteuning

In vormgeving is herhaling (zoals: gebruik van kleur, typografie en vlakverdeling) sowieso een manier om herkenbaarheid te vergroten en zo betrouwbaarheid en professionaliteit te onderstrepen.

Maar je kunt ook de letterlijk exacte boodschap in beeld zetten op het moment dat je hem uitspreekt. Mits de kernboodschap niet te lang is, activeer je daarmee het visuele hersengebied en het taalcentrum die nagenoeg synchroon dezelfde boodschap verwerken. Noem het simultane herhaling.

Misbruik van de kracht van herhaling

Herhaling is zo’n krachtig middel, dat het ook eenvoudig kan worden ‘misbruikt’. Natuurlijk in reclames, maar ook in propaganda. Hitler wist dat al en schreef over herhaling in Mein Kampf en paste het veelvuldig toe in zijn toespraken.

In propaganda is het illusion-of-truth effect duidelijk te zien: dit wil zoveel zeggen dat je gaat geloven dat iets waar is, naarmate je er vaker of langer aan bloot bent gesteld. In propagandatechnieken wordt dankbaar gebruik gemaakt van dit gegeven, om het volk te overtuigen van bepaalde zaken, of ze nou waar zijn of niet.

Conclusie

Grote redenaars en sprekers zoals Churchill, Obama en Steve Jobs gebruikten vaak op verschillende manieren herhaling in hun toespraken en presentaties. En onderzoek toont ook de kracht van herhaling aan: mensen onthouden de boodschap beter en adopteren hem sneller.

Maar onderzoek laat ook zien dat te veel herhaling kan leiden tot irritatie bij je publiek. Het is daarom belangrijk om de juiste balans te vinden. Dat vraagt kennis van je publiek en jouw presentatievaardigheden. Dit artikel helpt je daarbij op weg.

Door je boodschap op strategische momenten te herhalen en herhaling te gebruiken in je stijl, vergroot je het effect van je presentatie. Experimenteer met verschillende herhalingstechnieken om te ontdekken wat het beste werkt voor jouw presentatie.

The post Kracht van herhaling in je presentatie appeared first on Bento Presentaties.

Dat gevoel.

Wil je me beloven dat jij je publiek gracieuzer naar jouw afronding brengt?

Don‘ts voor het einde van een presentatie

Een paar herkenbare foute eindes.

• “Zijn er nog vragen?”: Naast dat je opeens de bal bij het publiek legt, is het een behoorlijke sukkelzin. En de overgang is vaak vrij abrupt Komt dicht in de buurt van dat felle licht in die discotheek van hierboven.
• De ‘fade out’: Ken je ze nog? Die jaren ’80 nummers met hun fade-out? De climax is geweest het ijlt nog een tijdje na terwijl het steeds zwakker wordt – en je weet eigenlijk niet precies wanneer het nu is afgelopen…
• “Ik kan hier nog uren over praten, maar de tijd is op.” Oftewel: klinkt alsof je niet goed hebt gepland.
• “Bedankt voor uw aandacht!” Vrij standaard – en weinig impact. Daar is meer uit te halen!

Hoe doe je dat beter? Dit zijn een aantal suggesties voor een beter einde van je presentatie:

Geef een cue die het einde aankondigt

Lijn je presentatie op naar de afronding. Bijvoorbeeld door een korte pauze te laten vallen en dan de belangrijkste kernpunten samen te vatten: “Samengevat betekent dit dat…”.

Dat “samengevat” is een cue. Het publiek heeft daarmee een duidelijk signaal van de spreker dat de presentatie ten einde komt (en let daardoor beter op).

Zorg dat jij daarbij duidelijk centraal staat, in het midden van het podium en in het licht. Je kunt ook je beamer ook op zwart zetten zodat de aandacht volledig op jou komt te liggen.

Vat samen

Vat je (drie) kernpunten samen. Ga er niet (weer) dieper op in, maar herhaal ze.

Maak hier gebruik van de kracht van herhaling: gebruik dezelfde bewoording die je eerder gebruikte. En herhaal in beeld dezelfde herkenbare graphics, maar zet bijvoorbeeld samen op één dia.

Rond af wat afgerond moet worden

Wanneer je je presentatie opende met een verhaal of anecdote om jouw onderwerp te introduceren, is het einde het moment om dat af te ronden (als dat past).

Laat je publiek niet achter met vragen (die er waarschijnlijk niet toe doen). Dus vertel: Hoe is het afgelopen met Ingrid? Leefden ze nog lang en gelukkig? Heeft de troubadour uiteindelijk het zangfestival gewonnen? En hoe maak je nu die handtas uit een bakje aardbeien…?

Optioneel: Geef ruimte voor vragen en discussie

Nadat je hebt samengevat en je verhaal hebt afgerond met jouw conclusie, kun je je publiek ruimte geven om vragen te stellen aan het einde van je presentatie.

Vraag dan ieder geval niet: “zijn er nog vragen?”, want dat komt wat belerend over. Kies bijvoorbeeld voor een variant die het wat dichter bij jezelf houdt: “Zijn er dingen die ik kan verduidelijken?”

Of open de discussie door een stelling te poneren met de vraag wie het hiermee on/eens is en of iemand erop wil reageren.

Herhaal een vraag altijd in je eigen woorden. Dit is prettig voor de rest van het publiek die de vraag niet hebben gehoord, een manier voor jou en de vragensteller om te controleren of je de vraag hebt begrepen, en je kunt je gedachten een keer vaker over de vraag laten gaan.

Vat (nogmaals) samen

Jij bewaakt de eindtijd die het publiek is beloofd. Dus jij bepaalt wanneer de vragenronde voorbij is.

Hoe interessant jij het ook vind; als je publiek een eindtijd is beloofd, moet je die belofte waarmaken. Dus sluit op tijd af.

Maar laat nooit de vragen het einde van je presentatie zijn! Laat die cynische collega met die vileine, doch (toegegeven) ad-remme opmerking niet jouw moment stelen.

Sluit als spreker de vragenronde daarom af door te bedanken voor de goede inbreng. Maar dan ben je er nog niet!

Herhaal dan nogmaals jouw kernpunten en conclusies. Eventueel geef je publiek nog iets concreets mee waar ze na je presentatie mee direct iets mee kunnen, al dan niet op een hand-out.

Je laatste zin

Pas op met je publiek bedanken, maar wens je publiek bijvoorbeeld veel succes of een goede thuisreis.

Zo heb je een heel duidelijk einde.

En dat is voor het publiek ook prettig; dit is een duidelijk einde en voorkomt het gevoel van ‘Was dit het?’.

(En dan kun je langzaam het zaallicht aandoen en de bezem pakken).

The post Einde van je presentatie: valkuilen, clichés en een succesformule appeared first on Bento Presentaties.

Staafdiagram

Een staafdiagram is een grafiek die categorieën of groepen vergelijkt door balken (staven) waarvan de lengte de waarde of frequentie van elke categorie weergeeft.

Staafdiagrammen zijn ideaal voor het vergelijken van gegevens. De balken in staafdiagrammen kun je verticaal of horizontaal plaatsen.Kies voor een verticale staafdiagram wanneer:

• je het verloop over tijd te laten zien (zoals de omzet over de afgelopen jaren)
• je hiërarchie in data wilt benadrukken (zoals in een ranglijst)

Kies voor een horizontale staafdiagram als:

• je ruimte voor langere labels van categorieën nodig hebt (de ruimte onder een verticaal staafdiagram is vaak beperkt)
• je veel categorieën wilt weergeven

Verticale staafdiagrammen werken dus goed voor tijdreeksen en duidelijke rangschikkingen, terwijl horizontale staafdiagrammen beter zijn voor lange labels en veel categorieën.

Tenzij je kiest om het verloop over tijd weer te geven of de nadruk op een top 3 te leggen, ben je vrij om de volgorde van de categorieën te bepalen.

Wanneer je de verdeling binnen de categorieën wilt aangeven (dus de verdeling ‘binnen’ een staaf), kun je in zowel verticale als horizontale staafdiagrammen ook kiezen voor gestapelde staafdiagram. Het voegt een extra laag te interpreteren informatie aan, dus doe dit alleen wanneer de onderverdeling relevant is.

• toon totalen én subcategorieën (omzet over afgelopen jaren, onderverdeeld per productcategorie)
• bij het vergelijken van verhoudingen binnen een groep (zoals verschuivend marktaandeel van merken in een sector)

Gestapelde staafdiagrammen zijn handig voor het tonen van zowel totalen als onderlinge verdelingen in één grafiek, maar kunnen onoverzichtelijk worden bij te veel categorieën.

Een lijndiagram is ideaal om trends en veranderingen over tijd weer te geven. De punten op de grafiek verbonden zijn in een lijn wat de continuïteit visueel onderstreept.

Door een tweede lijn toe te voegen kun je een vergelijking maken, bijvoorbeeld tussen de prognose en realisatie, of tussen product A en B.

Kies voor lijndiagram als:

• bij trends over tijd met meerdere datapunten en continue data (bijv. temperatuur door het jaar heen of aandelenkoers)
• bij het vergelijken van meerdere datasets, gebruik daarvoor meerdere lijnen (zoals verschuivend marktaandeel van merken in een sector)
• patronen zichtbaar te maken (bijvoorbeeld een vaste dip in bezoekers tijdens het winterseizoen over de afgelopen jaren)

Een gevuld lijndiagram(oppervlaktediagram) legt de nadruk op de ruimte onder de lijn, wat bijvoorbeeld bij cumulatieve data past.

Het is gebruikelijk om tijd op de horizontale as te plaatsen. Verdeel dit logisch en evenredig. Andere eenheden kunnen ook op de horizontale as, zolang er maar sprake is van een natuurlijke volgorde.

Cirkeldiagram (of: taartdiagram) en donutdiagram

Cirkeldiagrammen zijn bijzonder geschikt om eenvoudig te begrijpen verdeling binnen één datavisualisatie te laten zien:

• globale verdeling van eenvoudig te begrijpen data, zoals de verdeling van leeftijdsgroepen in een populatie of verhouding mannen versus vrouwen
• om één taartpunt uit te lichten (in kleur of positie) om aan te geven wat het aandeel in het totaal is.

Het is goed gebruik om de taartpunten van groot naar klein te sorteren.

Wil je de nadruk leggen op één categorie? Laat die taartpunt opvallen door een contrasterende kleur of de taartpunt iets uit de groep te halen.

Maar er zijn ook goede redenen om terughoudend te zijn met een cirkeldiagram:

• voor veel categorieën; op kleiner formaat wordt een cirkeldiagram moeilijk af te lezen. Beperk daarom het aantal categorieën tot maximaal vijf tot zeven.
• voor vergelijken van data; Omdat mensen moeilijk hoeken en oppervlaktes in kunnen schatten, gebruik je cirkeldiagrammen het best alleen bij waarbij het niet gaat om de exacte (kleine) verschillen, maar voor een indruk van de globale verdeling.

Wanneer je echt datasets met elkaar wilt vergelijken, kun je beter geen cirkeldiagrammen naast elkaar zetten. Hierdoor verlies je het overzicht en is het lastig om de data te vergelijken. Beter kies je dan voor een gestapeld staafdiagram.

Een donutdiagram lijkt op een cirkeldiagram, maar het middelste gedeelte is open gelaten. Het geeft een wat lichtere uitstraling.

• wordt ook veel gebruikt om met één waarde de voortgang of score van het totaal aan te geven, bijvoorbeeld het aantal behaalde punten van het totaal.
• de ruimte kun je gebruiken om een waarde of icoon te zetten

Spreidingsdiagram en bellendiagram

Spreidingsdiagrammen zijn handig om relaties tussen gegevensreeksen weer te geven. De data wordt als puntenwolk weergegeven. Je toont het verband aan door het patroon dat zichtbaar wordt.

Zo kun je bijvoorbeeld onderzoeken of er een verband is tussen de luchtvochtigheid en de temperatuur van een land. Op de assen staan dan luchtvochtigheid en temperatuur, en elk land wordt dan met een punt in het spreidingsdiagram gezet.

Gebruik een spreidingsdiagram om:

• patronen en verbanden (correlaties) tussen twee numerieke variabelen
• voor het aantonen van clusters en uitschieters

Spreidingsdiagrammen zijn vaak ideaal voor grote hoeveelheden gegevens.

Voor categorische variabelen (bijvoorbeeld: geslacht of productcategorie) past een spreidingsdiagram niet. Kies dan voor een staafdiagram.

Je kunt een spreidingsdiagram extra informatie meegeven door:

• de grootte van de stippen extra informatie toevoegt (bijvoorbeeld de bevolkingsgrootte). Dit wordt ook wel een bubbelgrafiek of bellendiagram genoemd
• categorieën van stippen clusteren met kleuren, om visueel onderscheid aan te brengen
• een regressielijn toe te voegen, waardoor trends en patronen duidelijker zichtbaar worden.

We kunnen niet voorbijgaan aan spreidingsdiagrammen zonder het voorbeeld van de koning van datapresentaties, Hans Rosling  te laten zien:

Tabel

Een tabel is eigenlijk geen visualisatie, maar gebruik je als een geordende lijst van gegevens die met elkaar te maken hebben waar geen numerieke waardes zijn (of minder relevant zijn.

Je gebruikt een tabel wanneer de luisteraar behoefte heeft aan gedetailleerde informatie.

Je kunt bijvoorbeeld verschillende typen services of opties laten zien. Het past vooral bij data die in woorden vergeleken moet worden.

Maar het is lastiger om snel patronen en uitschieters te zien en vergelijkingen te maken in een tabel. Gebruik daarom een tabel niet waar een staaf-, lijn- of cirkeldiagram beter past. Dingen die je goed in zulke grafieken kunt zetten, zijn in een tabel vaak onoverzichtelijk en het wordt niet zo snel duidelijk wat de trend of het verschil is.

Grafieken vormgeven

Ten slotte nog een aantal best practices voor het presenteren van data:

• Zet niet alle data op een sheet, maar bedenk van tevoren wat je wilt vertellen. Probeer te bedenken wat de belangrijkste boodschap is die je wilt overbrengen en of je grafiek die ook als eerste overbrengt.
• Onnodige onderdelen kun je weglaten in een grafiek, maar laat niet zo veel weg dat mensen moeten gaan raden wat je bedoelt. Verticale en horizontale lijnen in het grafiekveld bijvoorbeeld maken het beeld vaak rommelig, net als as-streepjes. En bedenk goed of je een grafiek-titel, as-titels en legenda nodig hebt. Dat is zeker niet altijd het geval.
• Maak grafieken zo groot mogelijk. Vaak zet PowerPoint een grafiek in een kader met veel witruimte om de grafiek en het vlak zelf. En binnen dat vlak nemen dan de legenda en titel ook nog eens veel ruimte in, terwijl die niet altijd iets toevoegen. Kijk of je de grafiek groter in beeld kunt zetten.
• Als je informatie in de tijd moet uitzetten, gebruik je daarvoor het best de horizontale as. Zo zijn wij namelijk gewend om tijd te ‘lezen’.
• Kies een logische, informatieve titel voor een dia, ook als daar een grafiek op staat. Laat de grootste tekst op de dia niet zijn ‘Omzet 2010-2020’ maar ‘Omzet met 15% per jaar gestegen’.
• Wanneer de verticale as van een grafiek niet bij nul begint, wordt het verschil tussen waardes sterker benadrukt. Dit kun je gebruiken om ‘in te zoomen’ op een deel van de grafiek, maar voorkom dat het als manipulatief wordt gezien, want dan verlies je je geloofwaardigheid. Dat risico loop je wanneer er een logisch verband bestaat tussen het nulpunt en de waarde (bijvoorbeeld bij winst) en minder bij waarden waarbij het nulpunt niet zo relevant is (bijvoorbeeld bij temperatuur).
• Gebruik een duidelijke en opvallende kleur voor datgene dat je wilt benadrukken: dat ene staafje in je staafdiagram dat duidelijk lager is, of die lijn in je lijndiagram die het hardst omhoog loopt.
• En ten slotte: maak liever geen 3D grafieken. Die zijn ronduit lastig af te lezen – en zien er eigenlijk ook altijd amateuristisch uit. Niet doen dus.

Het doel van grafieken in je presentatie is om conclusies en inzichten visueel te communiceren.

Probeer daarom selectief te zijn in wát je wilt communiceren en kies daarbij die grafiek of diagram die dat het best duidelijk maakt.

Afhankelijk van wat je wilt laten zien (een verdeling aangeven, enkele dingen vergelijken of een trend weergeven) is er een grafiek of diagram die dat het best visualiseert.

Wanneer je verwacht dat je publiek toch behoefte zal hebben aan veel of uitgebreide data, overweeg dan om niet alles in je presentatie te laten zien, maar deze op te nemen in een hand-out.

The post Wanneer gebruik je welke grafiek in PowerPoint? appeared first on Bento Presentaties.

Het zij misschien de bekendste verhoudingen, door de oudere beeldbuizen en moderne breedbeeld-televisies; maar er zijn nog veel meer beeldverhoudingen. Welke zijn relevant voor PowerPoint?

Welk diaformaat gebruikt PowerPoint?

In PowerPoint zie je onder Ontwerpen > Dia-grootte in eerste instantie twee formaten: Standaard (4:3) en Breedbeeld (16:9). Verewarrend, want sinds PowerPoint 2013 is breedbeeld eigenlijk de standaard. 4 is,

Voordat breedbeeld (16:9) de standaard werd, was 4:3 lang de standaard voor computer en televisie-schermen. Beamers, waarmee presentaties vaak werden geprojecteerd, volgden die standaard.

4:3

Zo’n 10-15 jaar geleden was 4:3 de standaard beeldverhouding. Deze verhouding stamt nog uit de tijd van de eerste filmprojectoren en televisies. De 4:3-verhouding (ook bekend als 1.33:1) werd in de vroege dagen van film en tv gebruikt omdat dit aansloot bij de fysieke eigenschappen van filmmateriaal. Dat is overigens anders dan formaat van de ouderwetse dia’s, die waren vaak 36 × 24 cm wat overeenkomt met 3:2.

Maar 4:3 was zodoende lang de standaard voor televisie- en computer-schermen. Beamers, waarmee presentaties vaak werden geprojecteerd, volgden die standaard en de standaard-diagrootte in PowerPoint was tot 2013 4:3.

16:9

Door de opkomst en standaardisatie van breedbeeldtelevisies is 16:9 nu de meest gebruikte verhouding geworden.

De overgang naar 16:9 werd vooral gedreven door de komst van HDTV, waarbij deze verhouding werd gekozen als compromis tussen verschillende filmformaten en het beter aansluit bij het menselijke gezichtsveld.

Diagrootte aanpassen in PowerPoint

Het instellen van de beeldverhouding in PowerPoint is eenvoudig:

1. Ga naar het tabblad ‘Ontwerp’
2. Klik op ‘Diagrootte’
3. Kies tussen ‘Standaard (4:3)’ of ‘Breedbeeld (16:9)’ – of klik op ‘Aangepaste diagrootte’ om handmatig de afmetingen aan te passen

Tip: Stel de beeldverhouding altijd in voordat je begint met het ontwerpen van je presentatie. Achteraf wijzigen kan leiden tot ongewenste vervorming van tekst en afbeeldingen.

Officiële Microsoft-instructies voor het wijzigen van diaformaat

Andere diaformaten in PowerPoint

Wie verder klikt naar Diagrootte (‘pagina-instelligen’ op Mac) kan het diaformaat ook aanpassen naar andere indelingen.

(‘Brief’ is foutieve vertaling van het papierformaat ‘Letter’ wat de tegenhanger van ons A4 in de VS is).

Wat is het verschil tussen ‘Diavoorstelling (16:9)’ en ‘Breedbeeld’?

De oplettende kijker ziet dat Breedbeeld en Diavoorstelling (16:9) beide in de lijst van diagroottes staan. Beide hebben ze ook exact dezelfde beeldverhouding van 16:9.

Het verschil is dat bij het gangbare Breedbeeld dat is op basis van 33,867 cm × 19,05 cm en bij Diavoorstelling (16:9) op basis van 25,4 cm × 14,288 cm.

De eerste is een uitbreiding (breder) van het oorspronkelijke Diavoorstelling (4:3)-diaformaat van 25,4 cm × 19,05 cm, met behoud van dezelfde hoogte. De tweede een verkleining waarbij de hoogte is ingekort om 16:9 verhouding te krijgen met dezelfde breedte.

Merk je er in de praktijk veel van? Ja en nee. Ja; alle tekst is met gelijke puntgrootte groter (pt is immers gekoppeld aan het aantal cms), maar het betekent alleen dat je met andere waarden moet werken.

Mijn advies is om Breedbeeld te gebruiken, omdat dit nu eenmaal gebruikelijker is momenteel.

Wat is ‘Diavoorstelling (16:10)’?

Tussen de bekende diaformaten 4:3 en 16:9 staat ook nog 16:10. Het is een beeldverhouding dat rond 2000 veel als schermverhouding voor laptops werd gebruikt, voordat 16:9 meer in gebruik kwam. Deze verhouding biedt net wat meer verticale ruimte dan 16:9, wat handig kan zijn voor bepaalde toepassingen.

Omdat toen nog niet vast stond wat de toekomst zou worden,

Overigens is 16:10 bij Apple MacBooks altijd de standaard geweest en nu ook bij andere merken bezig aan een comeback. Veel high-end laptops (zoals de Dell XPS, Lenovo ThinkPad X1 Carbon) stappen over op 16:10 omdat het prettiger werkt voor bijvoorbeeld tekstverwerken en coderen.

Geen pixels, maar centimeters en inches in PowerPoint

Zoals je merkt, werkt PowerPoint met centimeters (of beter gezegd: inches). Oorspronkelijk is PowerPoint (in de jaren ’80 van de vorige eeuw) ontwikkeld om overhead-sheets te printen, waarin het logischer is om met fysieke maten te werken.

Hoewel dit redelijk is achterhaald en veruit de meeste PowerPoint-documenten nu alleen nog digitaal worden weergegeven of geprojecteerd, blijft PowerPoint vooralsnog werken met centimeters.

Of beter gezegd: inches. Want het oorspronkelijke dia-formaat (4:3) heeft een ‘mooie’ maat van 10 × 7.5 inch. Dat vertaalt zich in centimeters naar 25,4 × 19,05 cm.

Kortom PowerPoint werkt met inches en rekent dat om naar centimeters:

• 1 inch = 2,54 cm
• of: inch = cm × 0,3937

Afrondingsverschillen oplossen door inches in te stellen

Daarom zijn standaard ‘padding’ in tekstvakken ook van die ‘bijzondere’ maten: 0,25 cm en 0,13 cm. Dat zijn (afgerond) 0,1 inch en 0,05 inch.

Leiden die afrondingen die hierdoor ontstaan nou niet tot problemen? Ja; wanneer je werkt met centimeter, krijg je hierdoor te maken met kleine afrondingsverschillen. Daardoor worden elementen soms net 0,01 cm groter of kleiner. De doorsnee gebruiker zal daar misschien weinig van merken.

Maar als je 100% nauwkeurig wilt werken, zul je dit moeten oplossen door de regio-instellingen voor PowerPoint moeten omzetten naar een regio-instellingen met inches, van bijvoorbeeld de Verenigde Staten.

PowerPoint naar inches zetten

Windows

1. Ga naar de Windows-instellingen:
   • Open Configuratiescherm (druk op Win + R, typ control, en druk op Enter).
   • Ga naar Klok en regio > Regio (of direct Regio als je die optie ziet).
2. Wijzig de meeteenheid:
   • Klik op Extra instellingen… (onder het tabblad Opmaak).
   • Ga naar het tabblad Getallen.
   • Zoek naar Meteenheden en wijzig Centimeters naar Inches.
   • Klik op OK en Toepassen.
3. Herstart PowerPoint
   De eenheden in Dia-instelling (Ontwerpen > Diaformaat > Aangepast diaformaat) zullen nu in inches staan.

Mac

Op een Mac volgt PowerPoint de systeeminstellingen:

1. Open Systeemvoorkeuren (Cmd + Spatie, zoek Systeemvoorkeuren).
2. Ga naar Taal en Regio.
3. Wijzig Maatstelsel naar VS.
4. Herstart PowerPoint om de wijzigingen door te voeren.

Omrekenen naar pixels in PowerPoint

Omdat PowerPoint ooit gemaakt is om fysieke documenten te maken, werkt de hele basisstructuur op inches en centimeters. Maar soms moet je weten hoe een bitmap-afbeelding (die met pixels werkt) precies past in beeld.

Dat heeft te maken met het aantal Pixels per Inch (PPI) van het betreffende besturingssysteem. PPI is vergelijkbaar met DPI (dots per inch), dat wordt gebruikt in de print-industrie.

pixels = inches × PPI

Het aantal PPI verschilt per besturingssysteem:

• Windows: 96 PPI
• Mac: 72 PPI.

Dit is bijvoorbeeld handig om te weten wanneer je afbeeldingen precies op het juiste formaat in beeld wilt (schaal: 100%). En dus is een afbeelding van 96 pixels op 100% geschaald precies 1 inch (dus 2,54 cm) breed in Windows, maar Mac heb je een afbeelding van 72 pixels nodig.

Je zult dan ook zien dat een afbeelding die je in Windows op 100% schaalgrootte in een PowerPoint-bestand zet en vervolgens opent op PowerPoint voor Mac opeens de schaalgrootte 133% krijgt.

Overigens kun je maten in PowerPoint wel invullen in pixels, maar PowerPoint rekent dat meteen om naar centimeters (of inches):

PowerPoint-diaformaten in pixels Verschil in DPI/PPI tussen Mac en Windows Exporteren van hoge-resolutie dia’s vanuit PowerPoint

Welke beeldverhouding kies je voor jouw PowerPoint-document?

De keuze voor een beeldverhouding en diaformaat hangt af van wat je wilt maken en wat (dan) het medium is:

Maak je een presentatie die je afspeelt op een scherm? Dan is 16:9 waarschijnlijk de beste keuze omdat je daarmee het hele scherm benut van moderne presentatie-schermen.

En in sommige bijzondere situaties kom je misschien podia tegen met bijvoorbeeld een ultrawide (21:9) scherm. Maar in die gevallen wil je misschien sowieso liever een ontwerper inhuren voor je presentatie.

PowerPoint voor documenten, hand-outs of social media-posts

Hoewel PowerPoint is ontworpen voor het maken en geven van presentaties, kun je het er ook prima andere dingen mee ontwerpen:

• Wil je in PowerPoint een document of hand-out op maat maken die afgedrukt moet worden, dan stel je het diaformaat in op A4.
• Wil je voor social media ontwerpen, wil je de instellingen misschien aanpassen naar vierkant (1:1), populair op platforms zoals Instagram voor vierkante content of 9:16 (verticaal), populair voor video’s en Stories op TikTok en Instagram. Maar die verhoudingen veranderen nog wel eens, dus zoek altijd even de actuele beeldverhoudingen voor die social media op.

Conclusie

Het kiezen van de juiste beeldverhouding is een belangrijke eerste stap bij het maken van een PowerPoint-presentatie. Hoewel 16:9 tegenwoordig de standaard is, kan de beste keuze afhangen van je specifieke situatie, content en doel.

Mijn advies: controleer altijd vooraf op welke apparatuur je presentatie zal worden weergegeven en stem je diaformaat daarop af. Dit voorkomt vervelende verrassingen tijdens je presentatie en zorgt ervoor dat je content optimaal tot zijn recht komt.

The post 16:9? 4:3? Alles wat je moet weten over diagrootte in PowerPoint appeared first on Bento Presentaties.

Onze breinen zijn dol op (goede) verhalen. Al eeuwen. Waarom? Ze roepen emoties en herinneringen op in ons brein. En doordat ze ons brein op verschillende manieren activeren en meenemen, krijgen ze onze aandacht. Een verhaal opent allemaal deurtjes on ons brein en we willen weten hoe het afloopt.

Een story is een verhaal en storytelling is dus het ‘vertellen’ van het verhaal. Maar hierin zijn zowel ‘verhaal’ als ‘vertellen’ naar mijn mening vrij rekbare begrippen. Zo hoeft een verhaal niet een afgebakend stuk te zijn met een begin, midden en einde —  en hoeft het ‘vertellen’ zich niet alleen op het auditieve te richten.

Storytelling is het gebruik van visuele, geschreven, auditieve of andere media om een publiek te informeren, onderwijzen, vermaken of inspireren om in actie te komen.
(bron)

De superkracht van storytelling

Het gaat er bij storytelling om dat door middel van verhaal(elementen) het brein van het publiek wordt geactiveerd om zo effectief een boodschap over te brengen. Verhalen zijn daar een ster in:

• Verhalen worden beter onthouden. Ze blijven plakken in onze herinneringen. Dan en Chip Heath schreven er al over in Made to Stick. Verhalen activeren het brein doordat ze emoties en herinneringen oproepen. En ons brein ‘ziet’ het voor zich. Daardoor onthoud jij (en jouw klanten) een verhaal beter.
• Verhalen versterken relaties: Een goed verhaal is als een brug: het maakt de kloof tussen de spreker en de klant een stuk kleiner. Door verhalen te vertellen waar hun zorgen in voorkomen, creëer je een voelbare band. (AI Bees). Maar het luisteren naar een verhaal biedt ook de mogelijkheid om een kijkje te nemen in andermans perspectief.
• Verhalen maken complexe dingen concreet. Verhalen helpen ook om complexe dingen eenvoudig te maken. Een verhaal dwingt je om iets abstracts te vertalen naar de concrete praktijk. Het maakt het voor mensen duidelijker om het voor zicht te zien en in te passen in hun leefwereld.

Wat levert storytelling op voor je sales-presentatie?

In marketing en voor sales-presentaties is storytelling daarom zo’n hot topic, want 92% van consumenten geeft de voorkeur aan advertenties die een verhaal vertellen. Met verhalen schets je eenvoudig een toekomstbeeld. Daarom spelen verhalen een belangrijke rol in business.

De psychologische principes in storytelling worden benut om kopers te activeren:

1. Zet aan tot actie: Een meeslepend verhaal kan de mindset van je potentiële klanten beïnvloeden en hen aansporen om in actie te komen. Mensen kunnen zich in een verhaal verplaatsen alsof ze het zelf beleven, mits het hen raakt.
2. Herinnering: Mensen onthouden verhalen beter dan feiten of cijfers. Een overtuigend verhaal rondom een product of dienst blijft langer hangen en wordt eerder herinnerd bij aankoopbeslissingen.
3. Emotionele connectie: Verhalen roepen emoties op, en emoties spelen een cruciale rol in besluitvorming. Wanneer een verkoopverhaal gevoelens oproept zoals vertrouwen, blijdschap of zelfs angst om iets te missen, versterkt dit de band tussen de klant en het product of de dienst.
4. Overwin weerstand: Een overtuigend verhaal kan helpen om scepsis en weerstand bij de koper weg te nemen. Door mogelijke bezwaren binnen het verhaal aan te pakken, kunnen zorgen vooraf worden weggenomen en wordt de weg vrijgemaakt voor acceptatie.
5. Meer vertrouwen en geloofwaardigheid: Een goed verteld verhaal kan geloofwaardigheid creëren en vertrouwen opbouwen. Door echte voorbeelden en succesverhalen te delen, kunnen salesprofessionals de waarde en betrouwbaarheid van hun aanbod aantonen.
6. Een persoonlijke band creëren: Wist je dat zo’n 65% van onze interacties uit persoonlijke verhalen bestaat? Dit geldt ook voor sales. Verhalen stellen verkopers in staat hun aanbod in een context te plaatsen die relevant is voor de koper. Deze persoonlijke connectie zorgt ervoor dat de koper zich begrepen en gewaardeerd voelt, wat essentieel is voor langdurige klantrelaties.
7. Vereenvoudiging van complexe informatie: Verhalen maken complexe informatie begrijpelijker en beter behapbaar voor de koper. Dit is vooral belangrijk in sectoren met ingewikkelde of technische producten en diensten.

Een goede verkoper wil een stukje van wijsheid delen, om de klant te helpen. Maar je wilt niet de betweter zijn die komt vertellen wat je klant moet doen. Je moet immers eerst werken aan vertrouwen – want de klant zal op de hoede zijn omdat jij als verkoper ook een belang hebt.

Een verhaal is een beetje de neutrale derde en daarom is het een ideaal vehikel om inzichten over te brengen. In dat verhaal ben jij niet de held van het verhaal, maar de klant – of iemand waarin hij of zij zich herkent.

Als je klant je verhaal hoort, zien ze het voor zich en voelen de klik met jou (MTD Sales Training).

Elementen van een verhaal

Verschillende auteurs, zoals Donald Miller en Kindra Hall laten zien dat boeiende verhalen een aantal vaste elementen bevatten:

1. Wat wil de de klant (de hoofdpersoon) en waar is hij nu?
2. Wat is het probleem?
3. Hoe voelt dat?
4. Wat bied ik aan als oplossing – en waarom ben ik geloofwaardig en te vertrouwen?
5. Wat moet de klant daarvoor doen?
6. En hoe goed voelt een positieve uitkomst?

Afhankelijk van de situatie kan een element in meer of mindere mate aan bod komen. Soms is een bijzin al voldoende om het element effectief te gebruiken.

Best practices en voorbeelden

Wanneer ik een salespresentatie ontwikkel, gebruik ik verschillende manieren van storytelling om een punt duidelijk over te brengen. Hier zijn een paar van de handigste manieren om dat te doen tijdens zo’n presentatie.

Voorbeeld-verhaal

Bijvoorbeeld een anekdote of klant-verhaal (case study). Het zijn verhalen over klanten die een vergelijkbaar probleem hadden, jouw product gebruiken en hoe het hun werk en leven beter maakte. Laat zien hoe jouw product hun problemen heeft opgelost, en je hebt zo wat extra bewijskracht aan je kant. Het verhoogt vertrouwen en maakt concreet hoe jouw product, dienst of idee in de praktijk werkt.

Zo’n verhaal kun je gebruiken in de opening van je presentatie of als voorbeeld nadat je je product of dienst hebt benoemd.

Visuele storytelling

Ik gebruik visuele storytelling om met beelden, grafieken, video’s en infographics het verhaal te vertellen. Het is alsof je je boodschap inpakt in een laagje kleur: het maakt het niet alleen leuker om naar te kijken, maar zorgt er ook voor dat mensen sneller begrijpen waar je het over hebt en er echt iets bij voelen (Prezent).

Het activeert het brein en maakt het makkelijker te begrijpen voor het publiek. Afbeeldingen van mensen activeren ook een sterkere emotionele trigger in het brein (maar pas op cliché stockfoto’s!).

Storytelling als structuur van je hele presentatie

Een verhalende structuur voor je hele presentatie helpt om de waarde van wat je aanbiedt duidelijk te maken. Door je boodschap te structureren langs de verhaalelementen, krijgt je presentatie een logische structuur en is het makkelijker te volgen, interessanter en beter te onthouden. Vertel over het probleem van je held (je klant) en hoe jouw oplossing ze daarbij helpt.

Breng je verhaal tot leven

Breng tenslotte je verhaal tot leven. Pak de aandacht van je publiek met een of meer van de volgende technieken:

• Schets het plaatje: Begin met een verhaal waar je luisteraars direct in kunnen stappen. Creëer een situatie die ze kunnen voelen, ruiken en meemaken. Denk aan een moment waarin ik vertel over een klant die worstelt met iets waar velen mee zitten.
• Introduceer karakters: Vertel niet over een CEO, maar over een jonge, ambitieuze CEO of juist een uitgebluste, sarcastische CEO. Het zet de toon voor je verhaal.  En breng ze tot leven met dialoog: benoem concreet wat karakters in het verhaal zeggen.
• Introduceer het probleem: Breng duidelijk voor ogen waar de schoen wringt (het externe probleem) en laat zien dat je precies snapt waar het pijn doet (het interne probleem). Drama toevoegen met visuele beelden en zintuiglijke details versterkt het probleem.
• En de oplossing: Daar is jouw product of dienst—de held van je verhaal! Laat zien hoe het de knoop ontwart en een gevoel van opluchting verspreidt. Daarom introduceer je de oplossing ook pas ná het probleem. Ik gooi er graag een paar ervaringen van anderen bij, zodat het gras groener wordt.
• Raak de gevoelige snaar: Een goeie sales pitch moet een emotionele snaar raken. Of het nou blijdschap, opluchting of juist spanning en frustratie is. Die gevoelens zorgen ervoor dat je verhaal blijft hangen als pindakaas op een boterham.
• Hoeft niet bij het begin te beginnen. Denk bijvoorbeeld aan een detective-serie, waar je in het verhaal stapt bij de moord (in medias res), maar de opbouw ernaartoe daarna ook onderdeel is van een verhaal .

Pro-tip: laat wat voor de verbeelding over

Een verhaal heeft trouwens meer impact wanneer je iets aan de verbeelding van het brein van je publiek overlaat. Wanneer het brein moet putten uit eigen zintuigelijke herinneringen om het verhaal aan te vullen, wordt de impact van het verhaal groter. Wees daarom ook terughoudend met beeldmateriaal dat het verhaal wat je vertelt moet ondersteunen.

Gebruik storytelling als je superkracht

Storytelling is een superkracht als het gaat om je sales-presentatie een beetje extra pit en effect te geven. Door verhalen toe te voegen, bouw je een brug naar je publiek en breng je je boodschap precies daar waar je ‘m wil hebben: in het hart. Want logica alleen leidt zelden tot beslissingen.

Daarom is het belangrijk je klanten goed te begrijpen: waarom ze iets willen, in plaats van louter wat ze willen. Die kennis, effectief verwerkt in storytelling, geeft je een voorsprong op de concurrentie.

Door technieken uit storytelling toe te passen, maak ik verkooppresentaties die makkelijker converteren. Zodat het publiek niet alleen weten wat de spreker te bieden heeft, maar zich verbonden voelt met de spreker en hun brein optimaal activeert.

The post Storytelling gebruiken als superkracht in je sales-presentatie appeared first on Bento Presentaties.