Bernauws Blog

Wie vermoordde don Cornetto?

2012-01-28T11:50:00.003+01:00

’t Muziek Herne brengt in samenwerking met het ATK uit Kokejane en de vzw de Scriptomanen uit Aalst een nog nooit eerder vertoond interactief totaalspektakel waarin alles rond deze vraag draait.

‘Who killed don Cornetto’ kan gedefinieerd worden als een uniek en uitdagend concept en dit zowel omwille van de vorm waarin het concept werd gegoten alsook omwille van de unieke samenwerking tussen de verschillende werelden van toneel, schrijvers en harmoniemuziek.

De idee is ontstaan naar analogie met de –reeds bekende- moordspelen en moorddiners.

’t Muziek van Herne vroeg zich af of het ook mogelijk was om dit eens uit te voeren tijdens een concert.

Toneel, moordspel, live muziek en interactief publiek met elkaar combineren is echter een uitdaging. Daarom gingen ze op zoek naar een goede leidende hand. Deze vonden ze in de persoon van Patrick Bernauw, professioneel acteur/scenarist en regisseur. Als ervaren organisator van moordspelen was hij onmiddellijk voor dit originele idee gewonnen en hij schreef met veel enthousiasme en overgave een scenario voor ’t Muziek.

Het verhaal, dat zich situeert in het thema van de moderne maffiawereld, wordt uitgevoerd door de plaatselijke toneelvereniging, ATK uit Kokejane.

Als laatste schakel in dit verhaal is het publiek erg belangrijk. In dit interactief moordconcert wordt er namelijk met mondjesmaat, via auditieve en visuele tips, informatie vrijgegeven over een mogelijke dader. Zo wordt de spanning opgebouwd tot het einde en als publiek kan je uiteindelijk te weten komen wie de moord pleegde.

De mediacampagne is volop aan de gang. Ook op facebook werd don Cornetto al gespot. Zo heeft hij –toen hij nog leefde- zijn intrede gedaan als fictieve persoon onder de inwoners van Herne. De fb-vrienden van don Cornetto zijn een eerste getuige in zijn verhaal.

Wie de rest van het verhaal wil kennen moet absoluut afzakken naar het Baljuwhuis in Galmaarden, op 4 februari 2012 om 20u en op zondag 5 februari 2012 om 15u.

Kaarten aan 10 euro kunnen worden gereserveerd via www.tmuziekherne.be.

Overigens ben ik van mening dat de Navo afgeschaft moet worden.

2012-01-27T19:33:00.002+01:00

Ook Patrick Bernauw doet opnieuw mee

Steeds meer hernieuwd engagement van oude garde
Overigens trekt de grens over

Nederlandse NoNukes-blog brengt overigens-initiatief onder de aandacht
Frank De Vos sluit zich aan bij overigens-initiatief

Voormalig DoelDichter steunt campagne Vredesactie
Didi de Paris doet overigens weer mee

Nog één van oorspronkelijke initiatiefnemers hernieuwt engagement
Overigens sluit lezing Matthias Lievens af

Vraag naar pins kent felle stijging in Gent
Ook Rona is overigens van mening …

Overigens-zin duikt op in cabaret-voorstelling
Greenpeace-directeur overigenst 11.11.11

Michel Genet verrast verzamelde Noord-Zuid-beweging
Overigens-duo bij dwarsliggers

Quote weerklinkt zowel in intro als tijdens boekvoorstelling zelf
Peter H² entert Oostende

Stadsdichter Antwerpen verbaast Oostende met NAVO-uitspraak
Ridder Peter Holvoet-Hanssen

Founding Fathers van overigens-initiatief opnieuw actief
Eerste overigens-profielfoto gespot

Facebook blijkt goed medium voor verspreiding quote
Overigens-zin duikt op in nieuwjaarsbrief

Met de Quote van het Jaar besluit dit petekind de voordracht van zijn nieuwjaarsbrief.
NAVO onder de kerstboom

Overigens-pins nu ook her en der in de winkel te koop
Goede voornemens

Erik Vlaminck was bij de kerngroep van schrijvers die een paar jaar geleden het Overigens-initiatief opstartten. Ook deze keer doet hij weer mee.
De NAVO tussen pot en pint

Nu on-line: de

Jo Boon over zijn vader, Louis Paul... die men het altijd moest vragen!

2012-01-19T08:03:00.001+01:00

Jo Boon haalt een herinnering op aan zijn vader "die nooit ingreep als men het hem niet vroeg". Het is al clip nummer 29 in de reeks "Proficiat, Louis!" die onvervaard verder stoomt richting 100.

Op 14 januari werd in het kader van "Klara in de Singel" het Louis Paul Boon Jaar min of meer officieel gestart. Bij die gelegenheid bracht ik onderstaande tekst:

Waarde Louis, stelt u het volgende voor:
Jan de Lichte, uw onsterfelijke vagebond, gevangen
in het eeuwigdurende vagevuur van zijn kerker in het Belfort van Aalst,

waar hij iedere ochtend weer moet wachten tot ze hem ophangen,
radbraken, vierendelen – enfin, wat maakt het uit –
en weet u trouwens hoe dat in zijn werk gaat,
Doorluchtige Dames & Hooggeachte Heren…
Vierendelen?

Nee? Wel, dan zal ik u dat eens demonstreren, zie…
Let goed op, ik ga het maar één keer uitleggen…
Ah ja, want daarna kan dat niet meer!

Dan krijgt ge dus rond uw linkerpols een touw, en rond uw rechter,
en rond uw beide enkels ook een touw
en aan de uiteinden van die vier touwen staat dan altijd
een flink uit de kluiten gewassen boerenpaard,
zo één van ’t ras waar Brabant trots op is…
en dan roept er iemand:

“Ju!”

En gij hangt daartussen, als een Kristus aan zijn Kruis,
maar dan zonder Kruis…
want voordat ze u zouden op de brandstapel zetten
of de ogen uitsteken – enfin, het doet er allemaal niet meer toe –
hebben ze u nog ontmand ook…

En gij hangt daar dus nog altijd tussen…

En dat kan zeer ongezond zijn.

Ge gaat daar ook van dood.

Maar het heeft één voordeel: zijt ge wat klein van stuk,
dan wordt ge in één ruk
een heel stuk
groter.

Al kunt ge daar dan niet zo lang meer van genieten,
natuurlijk.

Maar soit, vagebond Jan De Lichte
zit daar dus in het eeuwigdurend vagevuur
van zijn kerker in het belfort van Aalst,
en hij schrijft zijn testament…

Zijn Laatste Gedichten.

En dit is er één van:

Jan De Lichte (3): Occupeer de banken!
by: interactief

Louis Paul Boon, 2012: "Wie romanschrijver wil worden, heeft het de eerste honderd jaar nogal moeilijk."

2012-01-11T16:49:00.002+01:00

De officiële site van het Boonjaar is goed verscholen op het web (googel je alleen 'Boon' of 'Louis Paul Boon' dan zul je hem niet vinden) - maar wie zoekt, die... inderdaad!

En zo verging het ook Ben Schokkaert en mezelf, toen wij op zoek gingen naar het Beeld van Boon, om hem op de hoogte te brengen over wat de stad Aalst zoal organiseert ter gelegenheid van zijn jaar.

Groot was onze verrassing toen bleek dat de eeuweling niet op zijn gebruikelijke plek zat, onder een boom bij het stedelijk museum 't Gasthuys. Louis Paul Boon... Ontvoerd? Geschaakt? In zijn Eigen Jaar nog wel?

‘Wie romanschrijver wil worden, heeft het de eerste honderd jaar nogal moeilijk,’ lees ik op de officiële Boonsite (klik op de banner hierboven als je 'm niet vindt).

Ik ben precies halfweg in 2012. Ik leef dus op hoop.

Op die officiële site van hierboven kun je je ook inschrijven om 'op de hoogte te worden gehouden' van de activiteiten binnen wat zo ongeveer het 'officiële programma' van de stad Aalst moet worden. Dat heb ik maar rap gedaan; het is blijkbaar de enige manier om als enige nog levende romanschrijver van dit leuke stadje betrokken te worden bij de viering van je collega.

Nu goed, op 14 januari breng ik samen met Elvis Peeters, Geertrui Daem, Britt Kennis, Jeroen Olyslaegers, Kris Humbeeck en Matthys de Ridder een Ode aan Boon in het kader van de happening Klara in de Singel, in Antwerpen.

Elpee Boon / Proficiat Louis!

2012-01-04T15:54:00.001+01:00

Bij de honderdste verjaardag

van Louis Paul Boon (1912-2012)

In 2012 herdenkt de stad Aalst Louis Paul Boon (15/03/1912 – 10/05/1979) en trapt vzw de Scriptomanen het Boonjaar op gang met twee producties van de Aalsterse schrijvers Patrick Bernauw en Rudi De Smet rond hun illustere collega, de auteur van Pieter Daens en De Kapellekensbaan.

Patrick Bernauw werd door Radio Klara uitgenodigd om op 14 januari in De Singel te Antwerpen samen met enkele collega’s het Boonjaar te openen. Onder de noemer Proficiat Louis! verzamelt hij ‘verjaardagswensen’ van uiteenlopende figuren als Jan De Lichte, Mieke & Maaike, François Villon, Barack Obama of Lady Gaga. Hij maakt zich sterk op het eind van het Boonjaar 100x Proficiat Louis! te mogen zeggen. Met als titel Elpee Boon schreef Rudi De Smet dan weer een liederencyclus rond persoon, leven en werk van Louis Paul Boon. Rode draad: ‘het levensverhaal van een Ondineke’.

Elpee Boon gaat in avant-première op Gedichtendag, op 26 januari 2012, in het kader van het succesvolle literair festival Literaturelure, in Aalst. Proficiat Louis! wordt eveneens ter gelegenheid van Gedichtendag nationaal & virtueel gelanceerd. Hoewel het een 200% Aalsterse productie is, gaat het gecombineerde live programma Proficiat, Elpee Boon! officieel in première in Ninove, op 10 maart 2012.

Elpee Boon

Het idee voor Elpee Boon rijpte met De Executie, een ballade waarin Jan De Lichte op Villoneske wijze zijn laatste uur bezingt. Zegt Rudi daarover: ‘Plots bevond ik mij terug op De Kapellekensbaan… door vreemde kronkels, die zoals het lap-en-vliegwerk bij Boon op hun eigen, raadselachtige wijze ontstonden. Zomer te Ter-Muren was niet veraf. En kijk: hoe actueel zijn deze beide romans nog steeds in de chaos van vandaag.’

En ook: ‘Jonge meisjes worden vrouw en merken dat er feitelijk weinig verandert. Toch blijft er hoop op een beter bestaan. En ik kijk toe, een ambetanterik, een ouwe knorpot, een troebel troubadour… en zeg er het mijne van!’

In een productie van Fernand Bernauw neemt Rudi momenteel een full cd op. U kunt het project steunen door nu een download te bestellen (15,90 euro) van Proficiat, Elpee Boon! – 18 videoclips, waaronder ook 6 in de reeks Elpee Boon. Maar u kunt Rudi ook boeken voor een intiem huiskamerconcert, of in combinatie met het programma Proficiat Louis!

Zie ook: Boekingen & Bestellingen / info@inter-actief.be

Proficiat Louis!

Het ‘virtueel geanimeerde’ gezelschap van Patrick Bernauw, Compagnie de Ballade, neemt 100 boodschappen op bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. Op de blog van het gezelschap zullen ze uiteindelijk allemaal te vinden zijn. Ook de liedjes uit het programma Elpee Boon maken deel uit van deze verjaardagswensen.

Het is de bedoeling dat zoveel mogelijk bibliotheken, boekhandels, scholen, musea, culturele centra, cafés,… gedurende het Boonjaar een Boonhoekje zouden reserveren, waar een selectie van deze verjaardagswensen doorlopend wordt vertoond, op pc of dvd-speler, en dan zeker ook op specifieke data als Gedichtendag, 15 maart (geboortedatum), 10 mei (sterfdatum) of gedurende de Bibliotheekweek.

Een selectie van in totaal 18 filmpjes, waaronder 6 Elpee Boon videoclips, wordt in hoge-resolutie-download ter beschikking gesteld gedurende het Boonjaar (6 op Gedichtendag, in januari; 6 in maart en 6 in oktober) aan een kostprijs van 15,90 euro.

Ook van dit programma kunt u een live versie boeken, als verteltheater en gebracht door Patrick Bernauw, of in combinatie met Elpee Boon van Rudi De Smet.

Zie ook: Boekingen & Bestellingen / info@inter-actief.be

“Proficiat, Elpee Boon!” – Live!

Elpee Boon / Rudi De Smet Solo

· Huiskamerconcerten, maximum 40 toeschouwers: 222 euro + 6% BTW en vervoer / meer dan 40 toeschouwers: 333 euro + 6% BTW en vervoer.

Proficiat Louis / Patrick Bernauw Solo

· Groepen tot 40 toeschouwers: 222 euro + 6% BTW en vervoer / meer dan 40 toeschouwers: 333 euro + 6% BTW en vervoer. Deze voorstelling kan eventueel gesubsidieerd worden door Stichting Lezen (100 euro).

Vertel –en muziektheater Proficiat, Elpee Boon!

van en met Patrick Bernauw & Rudi De Smet

· 555 euro + 6% BTW en vervoer. Deze voorstelling kan eventueel gesubsidieerd worden door Stichting Lezen (100 euro).

Boekingen & Bestellingen

Alle info: info@inter-actief.be – 053/783010 (Patrick Bernauw)

Download van 3 x 6 videoclips Proficiat, Elpee Boon!

Als particulier kunt u deze bestellen aan 15,90 euro, via de mail. Bibliotheken, scholen, boekhandels, verenigingen en diverse organisaties betalen 53 euro.

Het volledige programma van Compagnie de Ballade vindt u op:

www.sterke-verhalen.blogspot.com

Digitale Uitgeverij van Multimedia: Compagnie de Ballade

2012-01-02T18:47:00.001+01:00

Ter gelegenheid van Gedichtendag 2012 stelt het artistiek collectief vzw de Scriptomanen een nieuw initiatief voor, zijnde een digitale uitgeverij van multimedia. Speciaal voor dit doel werd mijn gezelschap voor muziektheater Compagnie de Ballade virtueel gereanimeerd... vrij letterlijk zelfs. Met de Compagnie Nieuwe Stijl willen we zowel producties verzorgen voor particulieren (mensen van vlees & bloed, zoals u en ik) als voor zeer specifieke doelgroepen, bibliotheken, scholen, bedrijven, organisaties, boekhandels,… Sleutelwoorden daarbij zijn: “betaalbaar”, “interactief” en “multimedia”. De programma’s worden ter beschikking gesteld via downloads, beeld in MP4, klank in MP3, foto- en tekstmateriaal in JPG, PDF,… U kunt deze programma’s zowel apart bestellen als met een jaarabonnement.

Het aanbod voor 2012, in vogelvlucht:

· Op 26 januari is het Gedichtendag. Wij stellen u een Poëzie FlashMob voor, zowel voor jongeren (secundaire scholen) en volwassenen, als voor kinderen (basisschool). De FlashMob kan vanuit een bibliotheek, boekhandel, vereniging, organisatie, museum, café, restaurant,… georganiseerd worden door middel van een “instructievideo” en een poëzieclip.

Cornelius Agrippa en het Robotje Agaat
by: interactief

Gedichtendag 2012. Poëzie Flash Mob.

·

Louis Paul Boon wordt 100 in 2012, en Rudi De Smet en ikzelf vonden dat een uitgelezen gelegenheid om enerzijds onder de noemer Proficiat Louis! 100 “virtueel geanimeerde verjaardagswensen” te formuleren, en anderzijds een liedjescyclus te maken, getiteld Elpee Boon. Op Gedichtendag lanceren wij een eerste reeks van 6 poëtische clips rond persoon, leven en werk van de tedere anarchist. Bibliotheken, secundaire scholen, boekhandels,… kunnen een speciaal Boonhoekje inrichten, waar de clips alvast op specifieke dagen (zoals 15 maart, zijn verjaardag) doorlopend worden vertoond. Maar u kunt er natuurlijk ook altijd helemaal zelf, of met uw huisgenoten, in uw eigen luie zetel van genieten, op uw eigen dvd-speler, pc, laptop, mobiel apparaat,… Wenst u overigens een zeer reële live voorstelling te organiseren met dit zeer virtuele materiaal, dan kan dat uiteraard ook!

· Tijdens de Jeugdboekenweek plant Compagnie de Ballade een project rond fabeldieren, maar ook rond Erfgoeddag, de Digitale Week en De Zomer van het Spannende Boek of de Bibliotheekweek werken wij specifieke programma’s uit. Wat dacht u bijvoorbeeld van een een klankwandeling door Brugge, in het spoor van De Paus van Satan… of een heus moordspel, dat aan de beslecht kan worden?

Op www.sterke-verhalen.blogspot.com zult u al heel wat beeld- en geluidsmateriaal aantreffen, evenals meer informatie over onze programma’s en de prijzen voor de verschillende doelgroepen (particulieren, bibliotheken, scholen, boekhandels,…).

Met onze beste wensen voor een schitterend 2012, en in de hoop u spoedig op onze maillijst te mogen zetten!

Beste Wensen voor 2012! (Omdat anders de wereld vergaat...)

2011-12-24T09:53:00.000+01:00

Lady Gaga zingt "Blauwbaardje" voor Boontje

2011-12-22T11:20:00.000+01:00

Lady Gaga zingt "Blauwbaardje"
by: interactief

Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"

Gedichtendag 2012: Flash Mob / Dichters in Tegenstroom (Patrick Bernauw)

2011-12-20T13:19:00.000+01:00

Poëzie Flash Mob / Dichters in Tegenstroom

Keizer Karel zei ooit dat in zijn rijk de zon nooit onderging, een uitspraak die danig tot de verbeelding sprak van de magiër Cornelius Agrippa. Tot zijn verbijstering moest hij vaststellen dat de zon, in Vlaanderen bijvoorbeeld, wel degelijk onderging… en op een dag misschien niet meer zou opstaan, omdat de maan voor altijd haar plaats had ingenomen.

Om dit te verhinderen, construeerde Agrippa het Robotje Agaat – hij was zijn tijd nu eenmaal ver vooruit – die iedere ochtend weer de maan moest verjagen met een magische incantatie. Op 26 januari 2012 valt Agaat echter onherroepelijk zonder stroom, zodat het risico niet denkbeeldig is dat de wereld vergaat op 21 december 2012 – datum ook waarop de fameuze Maya kalender het voor bekeken houdt.

Gelukkig is het op 26 januari 2012 Gedichtendag… en misschien kan poëzie wel de wereld redden! Want wat we nodig hebben, zijn minstens 1221 dapperen die op 26 januari de taak van Computer Agaat overnemen, en de magische incantatie in kwestie op bezwerende wijze reciteren.

Organiseer dus nu

in uw bibliotheek, (secundaire) school,

boekhandel, café & restaurant, museum & bedrijf…

een Poëzie FlashMob

“omdat anders het licht uitgaat”!

Schrijf in voor de Poëzie FlashMob met een eenvoudige mail (zie hieronder) en vervolgens door overschrijving van 15,90 euro op een rekeningnummer dat je zult ontvangen. Wij bezorgen je daarna, in hoge resolutie en via een link (waar je ze kunt downloaden), een instructievideo + de clip met de magische incantatie. Deze kun je gebruiken om op Gedichtendag 26 januari 2012 een FlashMob te organiseren, samen met je bezoekers, leerlingen, klanten,... (Een flashmob is een groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt, iets ongebruikelijks doen en daarna weer snel verdwijnen.)

Hier is alvast het instructiefilmpje:

Gedichtendag 2012. Poëzie Flash Mob.

Neem foto's of maak een filmpje van de FlashMob, bezorg ze ons in jpg (foto) of op een link (YouTube) en wij zetten de beste inzendingen op de blogs van initiatiefnemer Patrick Bernauw, Mysterieus België en Compagnie de Ballade. Alle inzenders ontvangen, als dank voor bewezen diensten, een virtueel geanimeerd poëziepakket "Dichters in Tegenstroom", met bijdragen van François Villon (die sterft van dorst bij de fontein), Nobelprijswinnaar Literatuur 1911 Maurice Maeterlinck, Rudi De Smet (naar aanleiding van het Louis Paul Boonjaar 2012) en Patrick Bernauw. Een deskundige jury, samengesteld door producent vzw de Scriptomanen, zal ten slotte ook een winnaar kiezen, die daar bovenop een zeer concreet poëtisch toemaatje ontvangt.

Bestellen, boekingen, meer info,... via de mail. Hierlangs kunt u Patrick Bernauw ook bij u op school, in de bibliotheek of vereniging uitnodigen voor een workshop "Poëzie FlashMob" of "Poëzieclip maken".

Elpee Boon / Proficiat Louis! - Bij de 100ste verjaardag van Louis Paul Boon

2011-12-12T19:38:00.001+01:00

In 2012 herdenkt de stad Aalst Louis Paul Boon (15/03/1912 – 10/05/1979) en trapt vzw de Scriptomanen het Boonjaar op gang met twee producties van de Aalsterse schrijvers Patrick Bernauw en Rudi De Smet rond hun illustere collega, de auteur van Pieter Daens en De Kapellekensbaan.

Met als titel Elpee Boon schreef Rudi De Smet een liederencyclus rond persoon, leven en werk van Louis Paul Boon, en met als rode draad ‘het levensverhaal van een Ondineke’. Het idee voor Elpee Boon rijpte met De Executie, een ballade waarin Jan De Lichte op Villoneske wijze zijn laatste uur bezingt.

Zegt Rudi daarover: ‘Plots bevond ik mij terug op De Kapellekensbaan… door vreemde kronkels, die zoals het lap-en-vliegwerk bij Boon op hun eigen, raadselachtige wijze ontstonden. Zomer te Ter-Muren was niet veraf. En kijk: hoe actueel zijn deze beide romans nog steeds in de chaos van vandaag.’

En ook: ‘Jonge meisjes worden vrouw en merken dat er feitelijk weinig verandert. Toch blijft er hoop op een beter bestaan. En ik kijk toe, een ambetanterik, een ouwe knorpot, een troebel troubadour… en zeg er het mijne van!’

Patrick Bernauw van zijn kant verzamelt onder de noemer Proficiat Louis! dan weer ‘virtueel geanimeerde verjaardagswensen’ van uiteenlopende figuren als Jan De Lichte, Mieke & Maaike, François Villon, Barack Obama, Lady Gaga en maakt zich sterk op het eind van het Boonjaar ook 100x Proficiat Louis! te mogen zeggen.

Het ‘virtueel geanimeerde’ gezelschap van Patrick Bernauw, Compagnie de Ballade, neemt 100 boodschappen op bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. Op de blog van het gezelschap zullen ze uiteindelijk allemaal te vinden zijn. Ook de liedjes uit het programma Elpee Boon maken deel uit van deze verjaardagswensen. Het is de bedoeling dat zoveel mogelijk bibliotheken, boekhandels, scholen, musea, culturele centra, cafés,… gedurende het Boonjaar een Boonhoekje zouden reserveren, waar een selectie van deze verjaardagswensen doorlopend wordt vertoond, op pc of dvd-speler, en dan zeker op specifieke data als 15 maart en 10 mei.

De programma’s kunnen vanaf nu geboekt worden, maar producent vzw de Scriptomanen is ook nog op zoek naar een (of meer) structurele sponsor(s), onder andere voor het opzetten van een toernee, een educatief programma, een literaire stadswandeling in Aalst, de opname van de cd... met het materiaal. Zo zouden de Scriptomanen de beide productie(s) in de maand maart graag met enige toeters en bellen officieel in première laten gaan, maar zoeken ze daarvoor nog een geschikte partner.

Op 26 januari, ter gelegenheid van Gedichtendag en in het kader van het programma Literaturelure, kan men als potentiële organisator alvast in avant-première een verkorte versie van Elpee Boon / Rudi De Smet Solo meemaken. Geef ons een seintje, en de Scriptomanen/het Aalsters Literair BonTgenootschap reserveren 2 gratis tickets voor u.

Zie ook: http://www.aalstersliterairbontgenootschap.org/p/programma-literaturelure-2012.html

Alle info hier!

Elpee Boon / Proficiat Louis! worden gerealiseerd met de steun van:

Barack Obama
by: interactief

Meer info over Elpee Boon:

http://www.scriptomanen.org/p/elpee-boon-rudi-de-smet.html

Meer info over Proficiat Louis:

http://www.scriptomanen.org/p/proficiat-louis-bij-de-100ste.html

Alle 100 verjaardagswensen vind je bij Compagnie de Ballade!

François Villon wenst LP Boon proficiat, al sterft ook hij van dorst bij de fontein...

2011-12-02T17:34:00.001+01:00

François Villon
by: interactief

Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"

BALLADE VAN DE TEGENSTELLINGEN

Ge sterft van dorst bij de fontein.

Ge zit bij ’t vuur en klappertandt.

Ge zijt een sater van satijn,

een vreemdeling in eigen land.

Ge lacht, maar vreugde kent ge niet.

Ge zijt machtig maar hebt geen kracht.

Ge vindt troost in uw verdriet.

De dag is donker, klaar de nacht.

Zeker is wat onzeker is:

alleen het toeval, dat staat vast.

En duister is wat duidelijk is.

‘Dat verbaast mij niet!’ zegt ge verrast.

Ge hebt geen zorgen, maar spant u in

voor geld en goed dat ge niet wilt.

‘Grootste vijand! Beste vriendin!’

Ge roept het luid, geheel verstild.

Een witte raaf, een zwarte zwaan.

’s Ochtends wenst ge een goeie nacht.

Ge zijt treurig, laat geen traan.

Ge zijt zo hard. Ge zijt zo zacht.

En waar ge welkom zijt, wordt ge veracht.

Patrick Bernauw / François Villon

"Het schrijversras waartoe Boon behoort, moet uitgeroeid worden!" (Jeanne De Bruyn)

2011-11-29T17:13:00.001+01:00

Jeanne De Bruyn
by: interactief

Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"

Jeanne De Bruyn (1943):

Het schrijversras waartoe Boon behoort, moet uitgeroeid worden als het voor gezondmaking onvatbaar is. Het vergiftigt al wat het aanraakt. Het zuigt de levensmoed uit en jaagt de aderen vol met een bleek, schroeiend vocht, dat de mensen in wandelende spoken van deernis en zelfbeklag verandert. Dergelijke romans doen mij snakken naar het ogenblik, waarop men ook bij ons een grote brandstapel zal aanleggen. Misschien verbrandt men dan wel een paar uitgevers en hun lectors mee. Het zou geen kwaad kunnen. De schrijvers mag men voor mijn part enkele maanden in weer en wind bomen laten hakken of wegen laten aanleggen. Dan zouden ze wel veranderd zijn. Wij hopen dat het de laatste maal is, dat dergelijke neurastenieke literatuur het licht zal zien. Wij wensen dit niet alleen voor onze letterkunde, doch tevens voor het gave behoud van het volk zelf.

Vadertje Tijd, die Ouwe Zot zegt: "Proficiat, Louis!"

2011-11-26T10:44:00.001+01:00

Vadertje Tijd, die Ouwe Zot
by: interactief

Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"

Patrick Bernauw brengt een tekst van Rudi De Smet:

Louis, elke mens heeft een eigen chrono-logica

Zoiets gelijk de stemmen in uwe kop van 't een op 't ander springen

Moet dat daarom uitmonden in een spraakverwarring? Nee begot

Gij weet dat zelf, Louis - alhoewel ge daar mee speelt

Want den toren van Babel is nooit ver weg en

Zinnen schieten te kort om uit te drukken wat ge precies wilt zeggen

Bon, tot daar!, zegt de zot. Den ene preekt in de woestijn, een ander den ondergang

En als puntje bij paaltje komt verandert ge net zo goed in een ouwe pee – is 't nie?

't Is een groteske, een waanzinnige komedie, een cabaret van de geest

En gij Louis, zijt intussen godverdomme de honderd gepasseerd

Straf hé, dat iedereen ineens zo met u begaan lijkt

Alsof ge nog iedere(-n-) dag in de gazet uw stukske schrijft

Zand erover! Ge ziet dat van hier! 't Is dikwijls niet de slimste knol die den haver krijgt!

Ge kunt schimpen en schuimen zoveel als 't u belieft, met den daver op het lijf

't Een moment zijt ge nog niet geboren, en daarachter stoppen ze uw woorden

Als het kon, dieper terwijl de pieren die het horen ten laatste maal in uwe schedel boren

En dan grijp ik in mijnen baard, en 't liefst zou ik gewoon een pijpke smoren

Ach Louis, ook ik word intussen onderworpen aan de regels van het kaf en niet het koren

Maar ge moogt er zekerst van zijn dat ze ook de volgende honderd van u zullen horen!

Jan De Lichte (bis) schreef een gedicht!

2011-11-19T18:28:00.001+01:00

Jan De Lichte (bis) schreef een gedicht!
by: interactief

Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon. In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"

Wikipedia:

"... maar zijn monument voor Jan de Lichte, bestemd als hulde aan Louis Paul Boon, lokte een rel uit en werd geweigerd door de stad Aalst waarvoor het oorspronkelijk was bestemd, in 1981. Het beeld kwam ten slotte in het beeldenpark Middelheim te Antwerpen terecht, in 1987.
Sinds 12 december 2009 staat het op de Bolivarplaats op het Antwerpse Zuid voor het nieuwe Antwerpse gerechtsgebouw."

PS: Het walsje op het eind, is eigenlijk van Fernand Bernauw.

Jan De Lichte: "Proficiat, Louis! Ge zijt 100 geworden!"

2011-11-12T14:28:00.001+01:00

Een verjaardagswens van Jan De Lichte
by: interactief

Op 15 maart 2012 wordt Louis Paul Boon honderd jaar oud. Een goede gelegenheid, vond ik, om enige verjaardagswensen te ronselen voor mijn dorpsgenoot, van illustere en anonieme personen en personages die van ver of nabij iets te maken hebben met Louis Paul Boon, zijn leven en werk, Erembodegem en Aalst, literatuur en schone kunsten... Dit alles in samenwerking met mijn sinds kort vooral virtueel geanimeerde gezelschap Compagnie de Ballade, en in een productie van het artistiek collectief vzw de Scriptomanen, dat ook betrokken is bij Elpee Boon, een liedjesprogramma van Aalstenaar Rudi De Smet, waarvan deze demo een voorproevertje is:

Ik ben altijd een groot bewonderaar van Boon geweest; van zijn grote historische romans vooral: Pieter Daens, Het Geuzenboek, De Bende van Jan De Lichte - maar ook van het "kleine werk", zoals Mijn kleine oorlog. In de jaren negentig heb ik het genoegen gehad Vergeten Straat te mogen bewerken tot een driedelig luisterspel voor de toenmalige BRT.

Mijn bewondering voor de schrijver Louis Paul Boon is altijd ook gekleurd geweest door die eerste mei van het jaar 1979, toen ik als nog vrij verse zeventienjarige met de bibber in de benen uitgenodigd was ten huize Boon. Mijn toenmalig lief en huidige vrouw had daar voor gezorgd. Ik dacht dat we het over de literatuur zouden hebben, maar we hebben het die avond over zowat alle denkbare koetjes en kalfjes gehad - ik herinner me nog dat hij Richmond rookte, net als ik, en dat we ons vrolijk maakten over het woordje "doize" - maar niet over boeken. Na vijf minuten voelde ik me al helemaal thuis bij Louis en Jeanneken, en het was pas bij het afscheid dat Louis met een Izenglimse glimlach zei: 'Oh ja, ik heb ook nog enkele gedichten van u gelezen. Ik zal die eens doorsturen naar vriend Willie, die zal wel weten wat ermee aan te vangen.' - En zo lag niemand minder dan Louis Paul Boon aan de basis van mijn eerste echte publicatie in een heus literair tijdschrift...

Nog geen tien dagen na onze ontmoeting schreef de dichter Willie Verhegghe Bij de dood van Louis Paul Boon: 'Mijn laatste contact met Louis is in feite tekenend voor de mens Boon: een paar dagen terug ontving ik van hem een kort briefje, gedateerd 1 mei 1979, waarin hij me vroeg of ik er niet voor kon zorgen om 'n paar gedichten van een jongeman uit zijn gemeente in een literair tijdschrift - waarvan ik redacteur ben - te plaatsen. De gedichten hadden hem, zoals hij schrijft, "persoonlijk zeer aangesproken", en hij geloofde dat er "veel goeds uit groeien zou". Of: de veel gelauwerde en bejubelde staatsprijswinnaar en nobelprijs-kandidaat die zich inzet voor een, laten we het in rennerstaal zeggen: "nieuweling" in het vak.'

Jeanne d'Arc en de Ridders van Christus

2011-11-05T08:52:00.001+01:00

Het Lam Gods van Jan en Hubert Van Eyck, te bekijken in de Sint Baafskathedraal te Gent, behoort tot de tien beroemdste schilderijen ter wereld. Van die tien is het, samen met de Mona Lisa, ongetwijfeld door de meeste raadsels omgeven. Het Lam Gods is een kerkelijk veelluik, ook wel ‘retabel’ genoemd. Na heel wat turbulente avonturen verhuisde het in de jaren tachtig van de vorige eeuw van zijn oude plek, de kleine Vijdkapel, naar de grotere doopkapel, elders in de kathedraal. Wanneer de schilders met het werk voor het retabel gestart zijn, weten we niet precies. Het enige dat we met zekerheid kunnen stellen, is dat meester-schilder Jan van Eyck het veelluik rond 1432 voltooide.

Het Concilie van Konstanz

In het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw studeerde de Nederlander Peter Voorn aan de Gentse Kunstacademie en bezocht hij het kunstwerk met enige regelmaat. Daarbij vroeg hij zich ook af waarom er zoveel pausen op het centrale paneel van het Lam Gods stonden. Pas in 1995 slaagde hij erin deze vraag te beantwoorden, toen hij ontdekte dat dit paneel met het Concilie van Konstanz te maken had.

Het Concilie dat tussen 1414 en 1418 in het Duitse Konstanz werd georganiseerd op initiatief van de Koning van het Heilige Roomse Rijk (Duitsland), Sigismund van Luxemburg, moest een einde maken aan het kerkelijke schisma. Op dat ogenblik waren er immers drie pausen: in Rome zetelde de oude Gregorius XI, in Avignon Benedictus XIII en in Bologna Alexander V. Deze laatste was op het Concilie van Pisa in 1409 verkozen en werd korte tijd later opgevolgd door Johannes XXIII, die hem wellicht vergiftigde en later door de Kerk niet als paus werd erkend vanwege zijn vele misdaden. De gelovigen wisten niet meer wie nu de ene ware paus was die ze moesten volgen. Het Concilie van Konstanz zou die onzekerheid uit de wereld helpen, en slaagde daar ook in: terwijl de ene paus in de gevangenis belandde, de andere ‘vrijwillig’ terugtrad en de derde door zijn stijfkoppigheid door niemand meer serieus werd genomen, kwam de weg voor nog een andere paus wijdopen te liggen. De vijf naties die ook op het Concilie de dienst uitmaakten, zouden deze nieuwe paus kiezen: de toenmalige bondgenoten Bourgondië en Engeland, en Frankrijk, Duitsland, Italië en Spanje – naties die toen anders waren samengesteld en functioneerden dan ze dat nu doen.

We vinden deze vijf naties – waarbij Bourgondië en Engeland tot één natie worden gerekend – ook terug op de onderste vijf panelen van het geopende retabel. Het paneel van de Rechtvaardige Rechters staat voor Bourgondië en Engeland, het paneel met de Ridders van Christus voor de Franse situatie, het Lam-paneel voor de Duitse landen. Het paneel van de Heremieten verbeeldt de Italianen en de Pelgrims op het naar hen genoemde paneel zijn op weg naar Spanje.

Op 11 november 1417 kozen de vijf naties Martinus V (Otto Colonna) tot de nieuwe paus. Zowel zijn pauselijke als zijn wereldse naam vinden we terug op het Lam-paneel, met de Domtoren van de Sint Maartenskerk van Utrecht en het achtkantige waterbekken op de voorgrond – ‘otto’ is immers ‘acht’. De wereldse achternaam van de paus, Colonna, betekent ‘zuil’ – en zuilen vinden we niet alleen terug bij de engel die de geselzuil van Christus vasthoudt, maar ook aan de buitenkant van het retabel. Naast Martinus V zijn ook de drie vorige (tegen)pausen te zien op het Lam-paneel.

Behalve de pausverkiezing kenmerkte het Concilie van Konstanz zich door enkele grote processen. De twee belangrijkste worden uitgebreid behandeld op het Lam Gods. Zo was er bijvoorbeeld het proces tegen de Boheemse hervormer Jan Hus. De man was met een vrijgeleide aanwezig op het Concilie, maar werd op 6 juli 1415 toch op de brandstapel gezet. Dit leidde tot bloedige oorlogen tussen Sigismund en de ‘ketterse’ aanhangers van de hervormer. En dan was er nog het proces tegen Jan Zonder Vrees (1371-1419), de hertog van Bourgondië, die zijn rivaal Lodewijk van Orléans had laten vermoorden. Lodewijk was de broer van de Franse koning Karel VI, en zijn vrouw was de Italiaanse en humanistisch geschoolde Valentina Visconti, de zus van de hertog van Milaan. Ook dit proces werd op 6 juli 1415 op een dramatische wijze beslecht.

Al sinds de veertiende eeuw werd de verscheurde en corrupte Roomse Kerk onder vuur genomen door kunstenaars, intellectuelen en potsenmakers. In Engeland verscheen aan het einde van de veertiende eeuw het wonderlijke droomgedicht The Vision concerning Piers the Plowman, vol hatelijkheden tegen de bedelmonniken. Ook de Engelse hofdichter Chaucer liet zich in zijn teksten kritisch uit over de kerk. Maar omstreeks 1400 sloeg het politieke en geestelijke klimaat om en kon men niet meer vrijuit spreken. Kritische pamfletten zoals Het vuil van de Roomse curie verschenen anoniem, of misstanden werden op een cryptisch versleutelde manier gehekeld. Het retabel van het Lam Gods dient eveneens in deze context bekeken te worden, want het is een uiterst kritisch – versleuteld – tijdsdocument.

De Geheimen van de Tarot

Een kunstwerk als het Lam Gods laat zich niet snel doorgronden en al helemaal niet in een oppervlakkige beschrijving. Om zijn bevindingen op hun juistheid te toetsen, zag Peter Voorn zich genoodzaakt onderzoek te doen naar de geschiedenis van het retabel, en de planten, mensen, gebouwen en teksten die erop te zien waren. Welke verf hadden de kunstenaars gebruikt? Wat voor soort compositie en ordening? Wie was Jan Van Eyck… of zijn met zoveel raadsels omgeven vermeende broer Hubert?

Het was Peter Voorn opgevallen dat heel wat details die te zien waren op het Lam Gods en bepaalde namen van panelen feitelijk overeenkwamen met die van de oudste Tarotkaarten, of de Grote Arcana. Het leek er zelfs op dat voor het onderliggende grondplan van het Lam Gods vroege Tarotkaarten als uitgangspunt waren gebruikt – een merkwaardige ontdekking, omdat speelkaarten ook in de middeleeuwen als heidens beschouwd werden. Was het een toeval dat de Visconti familie bekend stond als opdrachtgever voor het maken van de oudste Tarotkaarten ter wereld? Hadden de Visconti’s ook iets te maken met het grondplan van het Lam Gods? Moest het retabel beschouwd worden als een groot kaartenhuis, waar de thema’s van de Tarot als een ‘geheime’ rode draad – ‘arcana’ betekent immers ‘geheim’ – doorheen liepen?

Om deze en andere vragen te beantwoorden, diende elke paneel van het Lam Gods aan een nauwkeurig en diepgaand onderzoek te worden onderworpen. Peter Voorn heeft dit titanenwerk aangevat, en bijgevolg is Jeanne d’Arc en de Ridders van Christus een analyse van het paneel de Ridders van Christus, die vertrekt vanuit de hoger beschreven premisses.

Allegorie en cryptoportret

Omdat het paneel de Ridders van Christus overeenkomt met de Franse natie moeten we dit werk ook door een Franse bril bekijken. Alle belangrijke personages op het Lam Gods, met uitzondering van de twee ‘stichterportretten’ aan de buitenkant, zijn allegorische portretten van mensen die leefden in de periode 1400-1430. De meeste personen zijn door de schilders evenwel ‘cryptisch versleuteld’. Het Lam Gods is wat men in Duitsland een ‘krypto-gemälde’ noemt, een ‘cryptoportret’. We zien dergelijke schilderkunstige versleutelingen ook terug bij Pieter Breughel de Oude, in bijvoorbeeld het schilderij van de Nederlandse Spreekwoorden (1559). Breughel vraagt de toeschouwer hoeveel geschilderde spreekwoorden hij kan ontdekken. Het spel is tweeledig: het activeert en het onderwijst de kennis van de toeschouwer.

Iedere schilder heeft zo zijn eigen methoden om een personage cryptisch te penselen, en wel op die manier dat een breed publiek, of een kring van een ingewijden, de persoon toch kunnen identificeren. Voor de huidige toeschouwer zal dit altijd een probleem stellen, omdat wij niet meer thuis zijn in de middeleeuwse geschiedenissen en gebruiken. Stel dat ik Vincent Van Gogh cryptisch wil afbeelden tussen honderd anderen. Hoe doe ik dat en hoe weet iemand binnen zeshonderd jaar dan dat het hier om Van Gogh gaat? Ik kan Van Gogh schilderen met één oor, bij een prieel zonnebloemen, aardappels etend. Of ik kan hem naast iemand plaatsen, die alle kenmerken heeft van zijn vriend, de schilder Gauguin. Net als bij een kruiswoordpuzzel of cryptogram moet de toeschouwer door het stellen van vragen, en door woord- of beeldassociaties achter de identiteit van het personage komen.

De schilders van het Lam Gods hebben deze methode toegepast bij de weergave van hun personages. Het is nog steeds mogelijk veel van de cryptoportretten op het retabel te ontrafelen aan de hand van de merkwaardigheden of door de plaatsing van de geportretteerde. De personages op het paneel de Ridders van Christus kunnen we bijvoorbeeld probleemloos situeren binnen de geschiedenis van de eerste helft van de vijftiende eeuw en op die manier kunnen we de meesten onder hen ook identificeren.

Hierbij valt meteen op dat niets zonder reden werd geschilderd. Tientallen verhalen lopen door elkaar, maar toch is alles duidelijk gerangschikt. Zangers, Muzikanten, Heremieten, Pelgrims, Rechters zijn netjes en geordend bij elkaar zijn gezet. Adam en Eva staan schijnbaar gescheiden, maar ook zij komen bij elkaar als het Lam Gods zijn deuren sluit…

Jeanne d’Arc

Als we tot de ‘inhoud’ van het schilderij willen doordringen, moeten we naast een grondige beschrijving ervan de gebeurtenissen van die tijd leggen. Waarom werd iets op die manier en op die plaats op het paneel geschilderd? Alleen zo kunnen we de bedoelingen van de schilders ontrafelen.

Het boek Jeanne d’Arc en de Ridders van Christus schetst bijgevolg een beeld van het Franse hof in de periode 1380-1432. Het vertelt hoe Karel VI tot waanzin verviel, over het koningskind Karel VII en de moord op Jan Zonder Vrees, over de Engelsen en de Fransen en uiteraard ook over de figuur van Jeanne d’Arc en hoe zij gevangen werd genomen.

De ridderorden en de cultus van de negen helden worden behandeld (‘van neghen den besten’) – negen helden die we ook terugvinden op het bewuste paneel. Vertrekkend van een beschrijving van het uiterlijk van Jeanne d’Arc, zoals we dat in de bronnen aantreffen, kunnen we haar eveneens op het paneel situeren. Peter Voorn vertelt het verhaal achter Sint Joris en waarom Jeanne op het paneel de Ridders van Christus zijn attributen vast houdt, en hij gaat dieper in op de tekst op Jeanne’s schild, de Antonisorde en het Taukruis.

Ook Christine de Pizan is van de partij – het literaire talent, maar ook de ridderlijke dame die zeshonderd jaar voor een man werd gehouden. Jean, ‘de bastaard van Orléans’ wordt geïdentificeerd, en uiteraard vinden we hier alle andere protagonisten terug: koning Sigismund, Lodewijk van Orléans, Jan Zonder Vrees, Jan Hus,…

Jan Van Eyck en Jeanne d’Arc wil een (kunst)historische detective zijn, waarin we aan de hand van het paneel de Ridders van Christus en door de ogen van een kunstenaar een stukje geschiedenis (her)ontdekken… en een verhaal van intriges en gekonkel, moord en doodslag, overspel en waanzin beschrijven… Vzw de Scriptomanen verzorgde de uitgave als ebook.

Hof van Mirakelen

2011-10-28T16:11:00.000+02:00

Hof van Mirakelen
by: patrickbernauw

Wees welkom heer en zit neer

in ’t Hof van Mirakelen,

waar de lamme loopt en de blinde kijkt

en niets meer is wat het lijkt.

Waar kippen zonder kop nog kakelen

in ’t Hof van Mirakelen,

kom dans met ons een fijn duel,

uw vel staat op het spel.

Want ‘t recht is krom en de wet is stom

in ’t Hof van Mirakelen,

kom dans met ons een fijn duet,

onze messen zijn gewet.

Waar kippen zonder kop nog kakelen

in ’t Hof van Mirakelen,

de wijn is hier als bloed zo rood,

wij drinken op leven en dood.

Hoor ons grommen, zie ons blazen

kaarsen uit van vechtersbazen,

kom dan toch, kom met ons spelen,

wij zullen u deskundig kelen.

Wij planten u zonder genade

een dolk tussen uw schouderbladen,

wij zullen uw geld eerlijk verdelen,

kom dan toch met ons spelen.

Waar kippen zonder kop nog kakelen

in ’t Hof van Mirakelen,

de wijn is hier als bloed zo rood,

wij klinken op leven en dood.

"Het Illuminati Complot" herdrukt in de reeks "Mysterieus België"

2011-10-21T19:59:00.000+02:00

Ter gelegenheid van het nieuwe moordspel Dossier DrooMoord (Marche-les-Dames, 1934) verscheen in de reeks Mysterieus België van vzw de Scriptomanen een herdruk van de historische thriller van Patrick Bernauw, Het Illuminati Complot.

Trek nu samen met auteur Patrick Bernauw

op onderzoek uit in "Mysterieus België",
al of niet in het kader van het moordspel

"Dossier DrooMoord (Marche-les-Dames, 1934)"...
Alle info hier!

Televisiereporter Maarten Dejonckheere bijt zich vast in het onderzoek naar het overlijden van koning Albert I in 1934 en ontdekt dat de officiële versie van de feiten vanaf het begin werd betwist. Een ongeval kan het onmogelijk geweest zijn. Werd Albert I dan het slachtoffer van een passioneel drama? Of van een politiek complot?
Het spoor leidt naar de Rex-beweging van Leon Degrelle, die vaak in verband wordt gebracht met het geheim genootschap van de Illuminati. Gesteund door nazi-Duitsland en de Italiaanse fascisten, beraamde Degrelle in de jaren dertig een staatsgreep die Leopold III tot het autoritaire
staatshoofd van België moest kronen...
Patrick Bernauw oogstte veel succes met zijn thrillerdebuut Het bloed van het lam, waarin hij het mysterie van De Rechtvaardige Rechters ontrafelde, en het even mystiek vervolg Nostradamus in Orval, over Nostradamus en de legende van de verdwenen Franse troonopvolger. Voor dit derde deel van de reeks rond documentairemaker Maarten Dejonckheere verdiepte Patrick
Bernauw zich in het mogelijk grootste schandaal van het Belgisch koningshuis.

De pers over Het bloed van het lam:
‘Vlaanderen heeft eindelijk zijn De Da Vinci Code.’ – De Standaard
De pers over Nostradamus in Orval:
‘Actie en mysterie wisselen elkaar af met een stevige brok geschiedenis.’ – Metro
‘… het magistrale spel dat Bernauw speelt met heden, verleden, waarheid en
verdichting.’ (4 sterren in de Thrillergids van Vrij Nederland)

Bekijk en beluister de filmpjes en interviews die je hierboven vindt. Bestudeer het dossier rond de dood van koning Albert I en die van journaliste Sophie Weemaes... Ongeval? Moord? Zelfmoord? Of is er nog wat anders aan de hand?... Los ten slotte de mysteries op, solo, met jouw detective team, of onder leiding van auteur Patrick Bernauw, in het kader van een moorddiner of een fotozoektocht, moordspel of moordweekend op de crime scene zelf, in Marche-les-Dames, drooMoord bij uitstek... Stuur een mailtje naar het adres dat je vindt op pagina 32 van dit boekje, als je verlegen zit om een aantal antwoorden op je vragen.

Ten Onder!

2011-10-19T08:30:00.001+02:00

Samen met een ad hoc schrijverscollectief van de afdeling Literaire Creatie (Academie voor Podiumkunsten, Aalst) het scenario voor een "totaalspektakel" geschreven, getiteld "Ten Onder!". En hiervoor maakte ik ook deze trailer, op tekst van Ben Schokkaert.

De miljoenen van Oma Paulina (uit "De Zaak Louis XVII")

2011-10-08T17:05:00.000+02:00

Jules De Raedt:

Waarde redactieraad van dag- of weekblad, en administrateurs-generaal van de belangrijkste Europese televisiezenders.

Geachte leden van de Franse en Belgische Dienst van de Adel en in het bijzonder Zijne Excellenties Otto von Habsburg en Henri d’Orléans, graaf van Parijs, die schaamteloos met andermans veren loopt te pronken als hij beweert de enige te zijn die nog aanspraak kan maken op de Franse troon.

Monseigneur Danneels, Zijne Heiligheid paus Johannes-Paulus II.

Zeer geachte heer president Mitterand.

Zijne Majesteiten Béatrix van Nederland, Juan Carlos van Spanje en ja, zelfs tot U richt ik mij, Boudewijn I, koning der Belgen, met deze brief van niet minder dan achttien getypte vellen die op meer dan zestig adressen zal worden bezorgd.

Zelfs tot U richt ik mij, hoewel Uwe Hoogedelgeboren Hoogheid al sinds 1969 van de Zaak op de hoogte is en al de vorige smeekschriften van zijn onderdaan verticaal heeft laten klasseren.

Zelfs tot U richt ik mij, als ik zeg:

Doorluchtige dames en hooggeachte heren!

Op deze vierde april van het jaar 1987, naar aanleiding van de viering van het Millennium der Capetingers, richt ik dit schrijven tot u allen, verschanst in uw kantoren en kastelen waar u veilig denkt te zijn voor de waarheid die u bedreigt. Ik richt mij tot u met woorden gedrenkt in ontroering, soms ook in bitterheid, maar vooral in hoop: dat deze open brief dan de langverwachte steen des aanstoots moge zijn, en dat ik eindelijk de hulp zou krijgen die ik verdien om de Zaak tot een goed einde te brengen.

Ongetwijfeld kent u mij nog van vorige missives: Jules De Raedt, met zijn snor van Clark Gable, zijn buik van Oliver Hardy en het bloed van Habsburg en Bourbon dat door zijn aderen stroomt.

Meer dan dertig jaren studie van oude documenten en onderzoek in stoffige archieven heb ik op de teller staan. De catacomben van Vaticaanstad en de salons van Schloss Frohsdorf in Oostenrijk hebben mij een onwrikbare zekerheid geschonken, een heilige overtuiging die mij de schouders doet ophalen wanneer de spotvogels mij weer beschimpen en mijn verguizers me nog maar eens afschilderen als een fantast of een schattenjager, een paranoïde mythomaan, ja zelfs een ordinaire oplichter.

Met bloedend hart heb ik, zeeman in hart en nieren, de zee vaarwel gezegd om mij geheel en al aan de Zaak te wijden. Ik heb alle denkbare en ondenkbare tegenkanting getrotseerd en meerdere moordaanslagen overleefd, en nu ik op mijn laatste benen loop – een levend lijk dat kapot gaat aan de slechte lucht – richt ik mij een laatste keer tot u allen.

En waarom?

Omdat de waarheid ook zo haar rechten heeft.

Omdat ik in mijn pogingen om het mysterie op te helderen van Paulina Rombaut, mijn grootmoeder, onverhoeds ben uitgekomen bij de zoon van een onthoofd koningskoppel.

Omdat ik en niemand anders aan het licht kan brengen dat Frans Rombaut, de grootvader van mijn grootmoeder, niemand minder is geweest dan Louis XVII, dauphin de France, van wie ten onrechte wordt aangenomen dat hij gekrepeerd is in een vochtige en tochtige kerker van de Tempelgevangenis van Parijs.

Daarom.

Ik was vier toen ik voor het eerst over ‘de miljoenen’ hoorde praten. Het was de dag voor Sinterklaas en mijn ouders hadden de cadeautjes uitgestald op de tafel in de mooie kamer. We mochten heel even een kijkje nemen door een kier, maar ik was te laat en ik smeekte mijn moeder om de deur nog eens open te doen. Mijn gejengel maakte haar kwaad, ze gaf me een fikse oorvijg en Oma Paulina nam me op de schoot en troostte me: ‘Ge moet niet huilen, Juleke,’ zei ze. ‘Als de miljoenen komen, krijgt gij van mij een levensgrote Klaas en een echte ezel.’

Die miljoenen hadden te maken met wat Bernard Rombaut, Oma Paulina’s vader, in 1894 was overkomen. Op een mooie dag werd hij toen met veel tralala thuis opgehaald door schepen De Poorter uit Evergem. In zijn rijtuig bracht die Bernard naar Dendermonde, waar ze vier dagen bleven. Terug thuis gaf vader Rombaut aan zijn oudste dochter een koffertje van licht roodgeelbruin hout – pitch pine, een naaldhoutsoort uit Midden-Amerika. Er was een dikke bundel papier in opgeborgen.

‘Bewaar dit goed,’ drukte hij Paulina op het hart. ‘Als ge stokoud geworden zijt, zal men u oproepen, en dan zal onze familie bestaan uit schatrijke mensen.’

Vervolgens legde Bernard aan zijn verbouwereerde dochter uit dat hij een lening van 30 miljoen gouden gulden had toegestaan aan Groot-Brittannië, om de oorlog in Transvaal te financieren. ‘De intrest zal om de dertig jaar aan de nakomelingen van de Familie uitbetaald worden.’

Paulina hoorde haar vader duidelijk de hoofdletter F van Familie uitspreken. Had hij te diep in het glas gekeken? Nee, haar vader had nog nooit zo nuchter en zo zakelijk geklonken. Behalve dan wat die hoofdletter F betrof.

‘Waar komt dat fortuin vandaan?’ waagde Paulina het te vragen.

Bernard Rombaut haalde de schouders op. ‘Het gaat om een erfenis, die door een lid van de Familie voor een periode van een eeuw werd weggezet. Zodra men een testament opent dat honderd jaar gesloten moest blijven, zal de rente uitbetaald worden. Maar het fijne weet ik er ook niet van.’

Later zou Oma Paulina tot de slotsom komen dat die bizarre bepaling wellicht te maken had met een onecht kind of een gedwongen huwelijk. Maar toen was het al te laat om er nog achter te komen of haar vader ooit had geweten hoe de vork precies aan de steel zat, en waarom hij zo zwijgzaam was gebleven over de hele affaire. Omdat hij er werkelijk niks meer over wist, of omdat het veiliger was zo weinig mogelijk te weten van dit soort zaken?

‘Het enige dat wij moeten doen, is wachten op de oproep,’ herhaalde hij het telkens weer. ‘De Zaak is in betrouwbare handen.’

Ook de Zaak gaf hij een hoofdletter mee. Oma Paulina kon het heel goed horen.

En Bernard Rombaut wachtte op de oproep. En zijn oudste dochter Paulina wachtte op de oproep. En haar acht broers en zussen, die inmiddels ook min of meer waren ingelicht… ze wachtten met z’n allen op de oproep. Maar de oproep kwam niet en Bernard stierf in 1917, verbitterd, als de onbemiddelde arbeider die hij altijd was geweest.

‘Schatrijk zijn en toch zo hard moeten werken,’ hoorde zijn kroost hem al eens grommen.

Met zijn laatste ademtocht drukte Bernard zijn kinderen wel op het hart dat ze ‘hun naam in ere moesten houden’.

Omdat zij nu eenmaal tot de Familie behoorden.

Omdat alleen dan de Zaak ooit tot een goed einde kon worden gebracht.

De eerste man van Paulina – Emiel Caessaert was zijn naam – begon zich bezig houden met de Zaak. Van beroep was hij treinmachinist, en daar moest je toen nog een attest van goed gedrag en zeden voor hebben. Emiel Cassaert was er de man niet naar om op straat op de vuist te gaan, zomaar, zonder aanleiding.

Toch is het precies dat wat er gebeurd zou zijn.

Een messentrekker plofte een mes in zijn rug en Paulina bleef achter met vier kinderen, in bittere armoede. Op zeker ogenblik had ze voor zichzelf en haar kinderen nog amper een wortel te eten.

Wellicht verbaast het gewelddadige einde van Emiel Caessaert u een beetje? Stelt u zich daar toch een paar vragen bij?

Ik anders niet. Mij verwondert dat soort dingen al lang niet meer. Wie zich met de Zaak bemoeit en al te diep doordringt in de waarheid, wordt nu eenmaal een gevaarlijk individu. Hij verwerft een zekere macht, maar krijgt te maken met nog machtiger tegenpartijen, voor wie alle middelen goed zijn om onwelriekende potjes gedekt te houden en alles bij het oude te laten. Dat heb ik zelf meermaals aan den lijve mogen ondervinden.

Paulina Rombaut hertrouwde met Gustave De Raedt. En toen was het ineens 1924 en zie: plotseling verscheen daar toch wel de langverwachte oproep in de krant, zeker!

Alle Rombautsen werden verzocht zich in verbinding te stellen met notaris Van der Auwermeulen te Zomergem. Oma Paulina hoorde van het bericht en die avond opende ze het pitch pine koffertje nog eens, dat ze dertig jaar eerder van haar vader had gekregen. Nu en dan had ze een steelse blik geworpen op de documenten die het bevatte. Ze kon zo heerlijk wegdromen bij de paperassen. Want uiteraard begrijpt ze geen snars van wat daar allemaal geschreven stond. De akten waren opgesteld in het Frans en in het Engels.

Oma Paulina opende het koffertje van licht roodgeelbruin hout… en vond er deze keer alleen nog een handvol papiersnippers in terug.

Oma Paulina slaakte een verbijsterde kreet. Het eerste wat haar voor de geest kwam, was dat de documenten waren opgevreten door de muizen. Maar uiteraard was dit onmogelijk. Hoe zouden de muizen in de gesloten koffer gekomen zijn om er daarna weer uit te kruipen en hem keurig dicht te maken?

Werden de papieren dan ontvreemd door een machtige tegenpartij? Of had een lid van haar eigen Familie de hand gehad in de diefstal?

Oma Paulina wilde geen rekening houden met die laatste mogelijkheid. Nochtans kon ook zij alleen maar vaststellen dat een van haar straatarme broers zich plotseling had ingekocht in een grote Waalse maatschappij. Waar had hij het nodige geld vandaan gehaald?

Met lege handen trok Paulina Rombaut naar notaris Van der Auwermeulen in Zomergem. Andere leden van de Familie waren eerder al ontvangen geweest door zijn zoon, een bijzonder zenuwachtig heerschap dat de ene sigaar na de andere had aangestoken, zonder ze echt op te roken.

‘Mijn vader heeft de stommiteit van zijn leven begaan door die advertentie in de Gentenaar te plaatsen,’ had Van der Auwermeulen junior gezegd. ‘Het enige wat er daar nog te rapen valt, is een paar duizend frank dat een oud vrouwtje heeft nagelaten…’

Maar Oma Paulina had de eer en het genoegen door de notaris in eigen persoon ontvangen te worden. In zijn kantoor deed ze hem haar hele verhaal. De achtbare notabele luisterde aandachtig zonder haar ook maar een keer in de rede te vallen.

‘Wie is uw overgrootvader?’ vroeg hij uiteindelijk. ‘Pier-Jan of Jan-Cies?’

Oma Paulina keek de notaris onbegrijpend aan.

‘Wie is uw overgrootvader?’ herhaalde deze ongeduldig. ‘Petrus Johannes of Johannes Franciscus Rombaut?’

‘Dat… dat zou ik zo direct niet weten,’ stamelde Oma Paulina.

‘Als ge van Jan-Cies komt, dan zijt ge een erfgenaam en hebt ge heel wat te verwachten,’ verduidelijkte de notaris. ‘Maar komt ge van Pier-Jan, dan kan ik niets voor u doen.’

Oma Paulina kon niet op staande voet bewijzen dat ze afstamde van Johannes Franciscus Rombaut, en zodus werd ze vriendelijk maar beslist door de klerk naar de uitgang van het statige notarishuis begeleid.

Maar capituleren deed Oma Paulina niet. Onvermoeibaar trok ze van de ene vrederechter naar de andere functionaris, bereid om te vechten voor waar ze meende recht op te hebben. Overal stootte ze echter op een muur van onwil en onbegrip.

‘Ge kunt maar beter naar huis gaan,’ zei men haar op een keer, ‘want als ge zo hardnekkig met de Zaak bezig blijft, speelt ge met uw leven.’

Maar dan kenden ze Oma Paulina nog niet!

Tot zover een fragment uit De Zaak Louis XVII, mijn nieuwe historische thriller die verschijnt in januari 2012.

Wablieft-boeken - De Boekenkast

2011-09-28T08:41:00.001+02:00

Wablieft-boeken

Derde reeks Wablieft-boeken voorgesteld in Antwerpen
Dinsdag 27 september stelden Wablieft, Het Centrum voor Duidelijke Taal, en WPG uitgevers de derde reeks Wablieft-boeken in eenvoudige taal voor in het Ecohuis Antwerpen.
Nadat de stadsdichter van Antwerpen Peter Holvoet-Hanssen de talrijke aanwezigen vergastte op enkele poëtische interventies lazen de auteurs Bavo Dhooge, Tine Mortier, Patrick Bernauw, Diane De Keyzer en Steven Vromman elk een stukje voor uit hun goednieuw Wablieft-boek.
Nadien was er gelegenheid om in gesprek te gaan met de auteurs en in de keuken konden geïnteresseerden een korte workshop volgen, waar er een recept uit het nieuwe Wablieft-kookboek bereid werd.

De zes nieuwe Wablieft-boeken:
Schiet niet te snel - Bavo Dhooge
De regels van het huis - Tine Mortier
Kerstekind - Diane De Keyzer
De roof van de Rechters - Patrick Bernauw
Het klimaat verandert ~ Wat kan je zelf doen? - Steven Vromman
Lekker & gezond ~ Heerlijke recepten voor weinig geld
Bekijk HIER alle foto's

De roof van de Rechters - Patrick Bernauw
1934. Een schilderij verdwijnt uit de kathedraal van Gent. De Rechtvaardige Rechters van de broers Van Eyck zijn gestolen! De dief stuurt een brief naar de bisschop. Hij vraagt geld. Dan bekent de stervende Arseen Goedertier dat hij meer weet over de diefstal. Maar hij kan niet meer zeggen waar het schilderij verstopt is ... 2011. Het schilderij is nog altijd niet teruggevonden. Er zijn nog veel vragen. Waarom werd het schilderij gestolen? En door wie? En vooral: waar is het?
ISBN: 9789022326602 - 96 blz. - Paperback - Prijs: € 6,95 - Uitgeverij: Manteau
Klik hier voor meer info

Meer info over alle boeken:

Wablieft-boeken - De Boekenkast

De Zaak Louis XVII... verschijnt in januari 2012!

2011-09-23T16:21:00.000+02:00

DE ZAAK LOUIS XVII

verschijnt in januari 2012.

1795. Louis XVI en Marie Antoinette hebben hun hoofd al verloren onder de guillotine. En dan sterft ook hun zoontje, troonopvolger Louis Charles de Bourbon, in erbarmelijke omstandigheden. Of toch niet? In die bloedige dagen van de Revolutie ontstaat een groot historisch mysterie…

2004. Professor Cassiman van de Katholieke Universiteit Leuven haalt het wereldnieuws met zijn genetisch onderzoek op wat beschouwd wordt als het hart van de kroonprins van Frankrijk. Volgens een Vlaamse familie onderzocht hij evenwel het verkeerde hart, want werd het echte samen met de rest van de dauphin begraven in Wachtebeke…

Was Frans Rombaut, die in 1875 overleed in Wachtebeke, inderdaad niemand minder dan Louis XVII? Hebben zijn nakomelingen recht op een fabelachtig fortuin, dat hen ontstolen werd door een samenzwering van valse en echte Bourbons, het Vaticaan, de Rothschilds en Leopold II?

Patrick Bernauw oogstte succes met zijn thrillertrilogie rond documentairemaker Maarten Dejonckheere. Een van die boeken, Nostradamus in Orval, bracht hem in contact met een Vlaamse familie die zich beschouwt als de erfgenamen van Louis XVII.

Ook deze historische roman in zijn serie ‘Mysterieus België’ is gecomponeerd volgens het beproefde faction-recept, met een intrigerende mengeling van feiten en fictie.

* Wordt het mysterie van de verdwenen kroonprins van Frankrijk eindelijk ontrafeld?

* Het ware verhaal van een Vlaamse familie en haar strijd om de vorstelijke naam en het koninklijk fortuin die haar werden ontstolen.

DE PERS OVER HET BLOED VAN HET LAM:

‘Vlaanderen heeft eindelijk zijn De Da Vinci Code.’ – DE STANDAARD

DE PERS OVER NOSTRADAMUS IN ORVAL:

‘Actie en mysterie wisselen elkaar af met een stevige brok geschiedenis.’ – METRO

DE PERS OVER HET ILLUMINATI-COMPLOT:

‘Een rijk gedocumenteerd boek... met tal van knipoogjes naar de boeken van Umberto Eco en Dan Brown.’ – VRIJ NEDERLAND

Literatuur op zondag met Patrick Bernauw

2011-09-14T14:08:00.001+02:00

Diest, zondag 2 oktober · 11:00 - 12:30

Zondag 2 oktober 2011 om 11.00 uur ontvangen we in het kader van Literatuur op zondag Patrick Bernauw in het Cultureel Centrum op het Begijnhof van Diest.
Patick Bernauw is een veelzijdig man : auteur, scenarist, regisseur en acteur. Als auteur maakte hij zowel naam bij de jeugd als bij de volwassenen met historische thrillers waarin op overtuigende wijze teruggegrepen wordt naar een aantal beruchte mysteries uit de geschiedenis van ons land. Het Lam Gods, de fatale val van koning Albert in Marche-les -Dames, de relikwie van het Heilig Bloed in Brugge, het zijn maar enkele voorbeelden van thema’s die Bernauw in een groter historisch kader plaatst.
Afspraak dus in het begijnhof met de Vlaamse Dan Brown, en wie weet komen we eindelijk te weten waar de Rechtvaardige Rechters zich bevinden...
Patrick Bernauw zal na zijn vertelling ook signeren.
5€ - cultuurcheques worden aanvaard.
Meer info:
Dienst Cultuurbeleid, Stad Diest
www.diest.be
falke.lambrechts@diest.be
013/353245

zondag 2 oktober · 11:00 - 12:30

Locatie
Aula, Begijnhof, Diest
Infirmeriestraat z/n
3290 Diest

Gemaakt door:
Falke Lambrechts

Voor
Cultuur @ Diest

Literatuur op zondag met Patrick Bernauw

Salomé, the Animated Movie - Part One

2011-09-08T16:46:00.001+02:00

By The Lost Dutchman

With Lisa Lomé as Salomé...
Ik heb er altijd van gedroomd Salomé, van Oscar Wilde, eens te regisseren. En zie, nu had ik toch wel het voorrecht, zeker, om hiervoor te kunnen samenwerken met de LateNight StageFright Company van Hard Boiled Harry & His Animated Heroes...

En zodus:

Here is the famous classic play, written by Oscar Wilde, adapted and performed by the Late Night Stage Fright Company, starring Lisa Lomé, Hard Boiled Harry, the DumDum Blonde,...
No talking about Jews, Iokanaan or Herodes here. No, it's all about the Mobsters, the Godfather, Hell's Angels and Hard Boiled Harry!

Part One: How Beautiful Salomé is tonight...

The LateNight StageFright Site

Hard Boiled Harry & His Animated Heroes are presenting to you:
Shoot Out, Shut Up & SitComedy Shows, Salom... and coming soon: the Digesting Shakespeare Series.

Read More + To Be Continued Here:

Salomé, the Animated Movie

Dode Dichter - vrij naar het werk van Maurice Maeterlinck

2011-08-31T14:36:00.000+02:00

Maurice Maeterlinck schreef een aantal stukken voor het marionettentheater; zijn werk leent zich dan ook bij uitstek tot een bewerking voor, bijvoorbeeld, animatiefilm. Vandaar dat Compagnie de Ballade aan de slag ging met een aantal van zijn gedichten, en hiervan een collage maakte.

Vertaling, bewerking en montage: Patrick Bernauw.
Met Antonie Te Contrarie en Lisa Lomé.

En als hij op een dag terugkeert,
wat zal men hem dan zeggen?

Compagnie de Ballade stelt voor:

Dode Dichter
by: patrickbernauw

 Maurice