Bernauws Blog

Scharpenelle 20 - Scherpeneel/Scharpenel

2010-03-10T12:09:00.000+01:00

Dokter Scherpeneel herstelt van zijn verwondingen en gaat op zoek naar zijn dochter. Ze heet Isabel.
In het Hotel Océan in De Panne woont één van de ontelbare kindjes die de Grote Oorlog heeft gemaakt, zegt men.
Een meisje van vijf, zes, zeven jaar of daaromtrent – zegt men.
Haar naam is Scharpenel, zegt men.

‘Scherpeneel-Scharpenel,’ denkt dokter Scherpeneel. ‘Mijn kleine meisje heeft een foutje gemaakt bij het spellen van haar naam.’

Zo vond mijn vader mij.
Ik was zijn vondelinge, ik was zijn dochter niet.
Maar wat deed dat er nog toe?
Hij noemde mij zijn kleine Isabel en voortaan zou ik zijn dochter zijn.

En zo werd dokter Scherpeneel dus ook weer vader.

Scharpenelle 19 - Klacht

2010-02-19T11:47:00.000+01:00

Geen keizerlijke legermacht kan de klacht

van een dode vrouw verdragen.

Op het veld van eer

ettert berouw als een zweer.

Vernietig dus dit bewijs

van ons nachtelijk vertier en vier

bot uw woede op haar weke vlees.

Haal een hamer en verbrijzel

onze vrees voor vergelding

en rechtsgericht.

Hak met uw kolven

onze schuld en onze schaamte

van haar gezicht.

Scharpenelle 18 - Mijn Onzichtbare Speelkameraad Spreekt:

2010-02-12T15:56:00.000+01:00

‘Luister en dan zal ik u vertellen waar en wanneer gij geworden zijt wat ge zijt geworden, ma belle Scharpenelle – mijn kind, schoon kind, geesteskind. Luister naar de stem van uw onzichtbare speelkameraad – ge noemt hem de Onbekende Soldaat die u gedichtjes influistert en wrede sprookjes en…’

‘Luister en schrijf het allemaal op in dat dagboek van u…’

‘Want uw vader dat is uw vader niet. Dokter Scherpeneel heeft u alleen maar gevonden. In Hotel Océan in De Panne, dat omgevormd werd tot hospitaal van het Rode Kruis.’

‘Wannéér hij u heeft gevonden? Dat moet in mei zeventien geweest zijn of daaromtrent. Gij waart één van de talloos vele weesjes die de Grote Oorlog had gemaakt en hij… Hij zal zijn vrouw en zijn dochter verloren hebben in Leuven.’

‘Ja, zo is het geweest. De Fritzen deden hun Blijde Intrede in de Blijde Intredestraat in Leuven. MAN HAT GESCHOSSEN! riepen ze. ZIVILEN HABEN GESCHOSSEN!...’

BLIJDE INTREDESTRAAT 13, LEUVEN

‘De Fritzen doen hun Blijde Intredestraat in de Blijde Intredestraat in Leuven en schieten op alle burgers die bewegen: Patat! Patat! Patat!

In de Blijde Intredestraat, nummer dertien, woont dokter Scherpeneel.

Zie… Hij beweegt nog, dokter Scherpeneel.

Ziet gij het ook?

Zijn echtgenote beweegt nog.

En zijn dochter van twee beweegt nog…

Maar hoor… Hoor!

De Fritzen schieten – patat! patat! patat! – op alles wat beweegt en nu…

Ah! De echtgenote van dokter Scherpeneel beweegt niet meer.

Zij is al wijlen.

De dokter zelf beweegt nog amper.

Hij is zwaargewond.

En zijn dochter van vier of vijf of daaromtrent?

Ik weet het niet, ma belle Scharpenelle.

Ik weet niet wat er van haar is geworden.

Hoe zou ik dat ook kunnen weten?

Pas als ik zeg dat het zo is, zal het zo zijn.

Dus heb geduld en luister, ma belle Scharpenelle.

Luister naar mijn gefluister in het duister.’

Scharpenelle 17 - En ik herinner mij Niets!

2010-02-05T19:04:00.000+01:00

Ik weet niet wat aan dit leven vooraf is gegaan.
Ik weet niet hoe ik hier ben gekomen.
Ik heb geen naam.

Ik ben dat naamloze meisje, gekleed in een smetteloos witte jurk,
zopas op de wereld geworpen.

Dit moet een droom zijn, denk ik.
Dit is een nachtmerrie waarin ik als een golf gloeiende lava
uit de ingewanden van een vulkaan word opgestuwd
en uitgespuwd.

Om mij heen wordt gehuild als in de hel
en gebeden als in de hemel. Maar dit is de hel niet
en de hemel is het evenmin. Dit is het Niemandsland
tussen de Belgische en Duitse linies
en ik heb niet het gevoel dat ik echt leef,
maar ik ben ook niet dood.

Ik zie alleen mist.
Nee, geen mist. Kruitdamp.
Kruitdamp die optrekt en schimmen zichtbaar maakt.
O mijn God, o mijn God, o mijn God.

En ik vlucht. Ik ga op weg.
Ik vind mannen op mijn weg
van wie de beide benen zijn afgeschoten.
Mannen zonder armen,
mannen zonder gezicht.

En ik kniel bij deze mannen neer.
Met een woord van troost.

Soms met alleen maar een glimlach.

Wat is er gebeurd?

Ik herinner mij niets.
Negentien vijftien is één zwart gat voor mij.

Ik hoor alleen de stem van mijn Onbekende Soldaat...
Bom op uw gat! Patat!

Soms zijn er ook andere stemmen die roepen
en tieren in een vreemde taal.
Man Hat Geschossen! Zivilen Haben Geschossen!

Wat is er gebeurd in negentien vijftien?
Of vroeger nog? Augustus veertien?

Bom in uw hol! Petrol!

Scharpenelle 16 - Veel te grote vragen voor dit kleine hoofd van mij

2010-01-30T15:32:00.001+01:00

Waar is het gebeurd?

Aarschot? Leuven? De Panne?

Ik hoor een stem in mijn hoofd:

‘Man Hat Geschossen! Zivilen Haben Geschossen!’

‘Men heeft geschoten,’ betekent dat. ‘Burgers hebben geschoten.’

Waar hebben ze geschoten? Wanneer?

Ik weet het niet.

Wat is er precies met mij gebeurd in het jaar negentien vijftien,

toen ik twee of drie of vier jaar oud moest zijn?

Veel te grote vragen voor dit kleine hoofd van mij.

De mensen waren hysterisch, zeer zeker.

Ultimatum was gevolgd op ultimatum, mobilisatie op mobilisatie.

Uiteindelijk trokken de pinhelmen ten strijde

in wat een frisse, vrolijke oorlog beloofde te worden

die hen binnen een paar weken voor de poorten van Parijs zou brengen.

Maar de invasie van Frankrijk liep in de herfst van ’14

onherroepelijk vast aan de oevers van de Marne

en in de modderpoelen van de IJzer.

Toen al had het grote en gefrustreerde Fritzenleger

in het kleine België onvoorstelbare wreedheden begaan

in Leuven, Aarschot, Dinant en zoveel andere steden

die in de as werden gelegd,

waar gijzelaars werden genomen

en koelbloedig neergekogeld (patat!

patat! patat!) –

waar werd geplunderd, verkracht

(bom in haar gat!)

en gemoord

ten gevolge van mythen,

tot leven gewekt door de Duitse propagadamachine,

over priesters die argeloze Duitse soldaten verraden hadden

en hun medeburgers ophitsten

om machinegeweren op kerktorens te zetten,

mythen over moorden,

vergiftigingen, verminkingen van Duitse soldaten

door Belgische verpleegsters.

Scharpenelle 15 - Wij bidden, nu en tot in de eeuwigheid

2010-01-25T17:04:00.000+01:00

In mijn dromen hoor ik hem schreeuwen:

‘De wereld gelooft dat wij dood zijn!’

‘Zelfs onze familie werd officieel meegedeeld dat wij gevallen zijn op het veld van eer!’

‘Op de dodenlijsten dragen wij de namen van onze gesneuvelde wapenbroeders!’

‘Maar wij leven nog, ma belle Scharpenelle!’

‘Ik lééf nog!’

‘Hoor je?’

In mijn dromen prevelt hij:

‘Wij mogen niet aan het licht komen. Wij mogen het licht niet zien. Onze geestelijke conditie laat het niet toe en onze fysieke toestand nog minder.’

‘Wij zijn ten prooi aan shell shock. Wij zijn afzichtelijk verminkt door bommen & granaten, shrapnel & bajonetten, dumdum kogels die uw ingewanden doen exploderen en gifgas dat uw longen verbrandt.’

‘Wij zijn verlamd, blind, doof en stom.’

‘Wij zijn halve mannen.’

‘Wij liggen in wasmanden en het enige dat wij nog kunnen doen, is eten, drinken en ademhalen.’

In mijn dromen bidt hij:

‘Niemand weet wat wij denken of welke folteringen wij doorstaan, want geen woord ontsnapt aan onze lippen. Al onze woorden zijn opgebruikt, mijn engeltje. ’t Is daarom dat ze mij Sansparole hebben genoemd.’

‘Sommigen onder ons waren nog jongens toen de Grote Oorlog kwam die ze misvormde tot wezens uit de Hellevuur Hoek.’

‘Al bijna twintig jaar liggen wij hier nu en we wachten, mijn bewaarengeltje.’

‘We wachten… op wie? En waarop? Wie verlost ons van het kwade?’

‘Zonder woorden wachten wij op de Engel die zal komen als wij diep genoeg dromen, ma belle Scharpenelle. Kom en verlos mij.’

‘En wij bidden. Dat gij werkelijkheid moge worden, uw witte vleugels wijd gespreid.’

‘Wij bidden. Nu en tot in de eeuwigheid.’

Scharpenelle 14 - De Onbekende Soldaat fluistert mij in het oor:

2010-01-19T17:56:00.000+01:00

Ge moest nu maar eens komen, ma belle Scharpenelle.

Als wij diep genoeg dromen,

zal de Engel komen.

En dan wordt gij werkelijkheid,

uw witte vleugels wijd gespreid.

En mijn Woord zal uw Vlees geworden zijn,

ma belle Scharpenelle.

En gij zult onder ons wonen.

Nu en tot in de eeuwigheid.

Kom dan toch.

Kom dan toch na twintig jaar

eindelijk in het licht te staan

van dit kleine geheime gebouwtje

dat de Hellevuur Hoek wordt genoemd,

op dit afgelegen deel van de terreinen

van een militair hospitaal.

Kom dan. Kom dan toch.

En ik zet het allemaal bij

in dit dagboek van mij.

Ik plak het in dit plakboek van mij –

zijn gefluister in het duister:

‘Vreemdelingen mogen ons niet naderen,

ma belle Scharpenelle.

Maar gij zijt geen vreemdelinge,

gij zijt familie.’

En ik schrijf het allemaal op. Ik luister

naar zijn gefluister in het duister

en leg zijn woorden vast

voor het nageslacht:

‘Ik heb u gemaakt, ik heb u verwekt,

ik heb u geschapen.

Ik heb u gevormd

tot wat ge zijt geworden.’

Scharpenelle 13 - Zeppelin

2010-01-14T20:58:00.001+01:00

‘k Heb een zeppelin zien vliegen

met de Duitse keizer in,

met zijn tien miljoen soldaten

vloog hij recht de IJzer in.

En hij kreeg me daar een klop

boven op zijn Duitse kop

en wij die kleine Belgen

zaten er allemaal boven op:

‘Geef ’t gestolen goed terug

of wij slaan een bult uit uwe rug

en met uw keizerlijke pin

zakt ge nog dieper de IJzer in!’

(Albeir, Albeir!

Ge moet niet benauwd zijn voor de Duitse revolveir!

Elisabeth, Elisabeth!

Ge moet niet benauwd zijn voor de Duitse bajonet!)

Scharpenelle 12 - Er was eens...

2010-01-09T16:11:00.002+01:00

… op een afgelegen deel van de terreinen van een groot ziekenhuis:

een klein gebouw.

Vreemdelingen mochten het niet naderen.

Oud verpleegden die het geheim kenden,

bleven vrijwillig uit de buurt.

De enigen aan wie de toegang niet geweigerd werd,

waren een zestal met zorg uitgekozen doktoren

en een twintigtal verpleegsters.

In dit gebouw leefden tachtig dode mannen,

geheime slachtoffers van de Grote Oorlog.

De wereld geloofde dat zij dood waren.

Zelfs hun familieleden was officieel meegedeeld
dat zij gevallen waren.

Op de officiële dodenlijsten droegen zij de namen

van zij die gesneuveld waren op het veld van eer.

Maar zij leefden nog steeds.

Waarom? Daarom.

De reden voor hun geheime afzondering?

Hun afgrijselijk uiterlijk.

Verminkt waren zij, door bommen en granaten,

gifgassen en shrapnell.

Ieder van deze tachtig wrakken die eens mannen waren,

was nu geheel en al verlamd,

blind, doof

en stom.

Het enige dat zij volgens hun verzorgers nog konden doen,

was ademhalen

en eten.

Niemand wist en niemand zou ooit weten wat zij dachten –

indien zij althans nog in staat waren om te denken –

en welke folteringen zij doorstonden.

Want geen klank ontsnapte ooit aan hun lippen.

Zij lagen in bedden die de vorm hadden van wasmanden.

Op die manier konden zij makkelijker verpleegd worden.

Sommigen waren nog jongens

toen de oorlog uitbrak die hen misvormde

tot wezens, hulpelozer dan een dier.

Een staf speciaal opgeleide doktoren waakte over hen

en stelde alles in het werk om hun folteringen te verzachten.

Vele, vele jaren lagen zij daar zo in hun wasmanden

als stomme getuigen van de Grote Oorlog.

En leefden zij nog lang en ongelukkig tot het

Einde.

Nederlandse "Mystery Pop" singer-songwriter Corjan krijgt rol in Britse film

2010-01-04T15:17:00.001+01:00

De speelfilm ‘The Stone’ is een produktie van bestseller auteur en bekroond cineast Philip Gardiner die de film regisseert en het script schreef samen met John Symes. De film wordt in 2010 wereldwijd vertoond op de grote festivals en gaat daarna in 'major release' distributie via Warner Brothers. Corjan speelt in de film zichzelf en brengt live zijn single ‘Haunting me down’ die hij speciaal voor de gelegenheid schreef. Het optreden wordt in de komende maanden gefilmd in een Engels theater waar een gedeelte van het script zich afspeelt

Regisseur Philip Gardiner en Corjan (achternaam: De Raaf) raakten in contact in het kader van Corjans Mystery Pop project, een nog uit te brengen album met liedjes die zijn geïnspireerd op internationale bestseller boeken uit het 'historical mystery' genre. Eén van de liedjes is ‘The Bond Code’, geïnspireerd op Philip Gardiner’s gelijknamige boek. Corjan trad afgelopen jaar al een keer op in Gardiner’s talkshow op SKY Televisie in Engeland.

De film ‘The Stone’ zal van special FX worden voorzien door het team dat eerder ‘Shaun of the Dead’ tot een hit maakte en heeft een cast met sterren als Tony Scannell (uit de populaire britse politieserie ‘The Bill’), Bunny Reed (‘Hammer’) en acteurs uit de cast van de Harry Potter films. In 'The Stone' treedt Corjan op naast de Engelse rockband No Redemption van Gemma Simpson en James Earnshaw, die ook de musical direction doet voor de film.

Zelf leerde ik Corjan persoonlijk kennen - en zijn werk ook heel erg appreciëren – tijdens een driedaagse in mei 2009 in Brugge en Orval, samen de Amerikaanse bestseller schrijfter Kathleen McGowan, die net als ik uitgebreid over de mysteries van Brugge (het Heilig Bloed) en Orval (Nostradamus in Orval) heeft geschreven of nog zal schrijven.

Meer info:

Mister Mystery Pop
The Masonic Magician Cagliostro: the 4th Mystery Pop Song by Corjan

The Magdalene Line of Kathleen McGowan
The Holy Sepulchre of Bruges-la-Morte (met foto's van Corjan)

Voor meer informatie over 'The Stone':
http://thestonemovie.webs.com - de officiële website van de film
http://www.corjan.net - de officiële weblog van Corjan

Scharpenelle 11 - De Engel Zal Komen

2010-01-02T15:11:00.000+01:00

Maar de Engel zal komen:

als wij diep genoeg dromen,

wordt de Engel werkelijkheid,

witte vleugels wijd gespreid.

Ja de Engel zal komen:

als wij diep genoeg dromen,

wordt de Engel werkelijkheid,

nu en tot in de eeuwigheid.

Luister hier naar De Engel Zal Komen, uit het muziektheater Scharpenelle, bekroond met de Visser Neerlandia Prijs (2005).

Scharpenelle 10: J. Condon, Age 14

2009-12-26T19:47:00.001+01:00

Hij viel op een veld van eer,

een jongen met een geweer

en onder de lucht van lood

kleurde de aarde rood.

Mei negentien vijftien,

meer zal hij nooit zien.

Blad van de kalender gescheurd,

meisje dat treurt.

Riep hij nog om zijn moeder?

Dacht hij nog aan zijn broeder

die viel op een ander veld

onder hetzelfde geweld?

Voor God & Vaderland,

oog om oog & tand om tand,

voor Vader, Zoon & Heilige Geest

oorlog voeren is een feest!

Luister hier naar "De Engel van Mons".

In het graf van John Condon ligt waarschijnlijk niet John Condon, en even waarschijnlijk was hij ouder dan 14 - maar op de keper beschouwd, is dit niet zo belangrijk. Of wel?

Scharpenelle 09 - Aftelrijmpje (Bis)

2009-12-23T19:48:00.001+01:00

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!

Soldaatje op de wacht

dat shell shock heeft –

zijt ge blij dat ge nog leeft?

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!

Soldaatje op de wacht

dat shell shock heeft –

ziet ge nog iets dat beeft?

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!

Soldaatje op de wacht

dat shell shock heeft

ziet daar iets dat zwééft!

En ze leven nog!... Sneeuwwitje Meets Monty Python in Liedekerke... Kolder in de Kop bij Jong Motoen!

2009-12-18T13:46:00.003+01:00

Er zijn zo van die films, toneelstukken, boeken, liedjes... waarmee het liefde op het eerste gezicht is. Je leest of bekijkt of beluistert ze niet één keer, maar nog eens, en nog eens, en nog eens. Toen ik een tijdje geleden "En ze leven nog!" van Sebastien Dewaele zag (de oorspronkelijke titel van het stuk ga ik hier lekker niet verklappen), was dat zo'n "coup de foudre". Dit was Monthy Python op z'n Vlaams, de sprookjeswereld op zijn kop, een parodie met o zo herkenbare toestanden en personages, en met absurde en surrealistische en gewoon dwaze grappen à volonté.

"Dit stuk wil ik ooit nog eens regisseren," verzuchtte ik toen... en zie, een tijdje later werd mijn stille wens al verhoord door, wellicht, de EFBO (Eerste Fee Bij Ongevallen). Tijdens een heerlijke tweedaagse eind augustus, in de tuin van Philippe, bleek al meteen dat de EFBO ook voor een ploeg Jong-Motoeners had gezorgd, die mij nog lang zal heugen. Een bonte bende van zangers en zangeressen, rappers en rapperessen, muzikanten en ook "gewone" toneelspelers (m/v) improviseerden er lustig op los... energiek, enthousiast, geweldig, oorverdovend... Hun idiote invallen, hun gekke bekken, hun al dan niet verborgen talenten werden zo veel mogelijk in het stuk geïntegreerd, wat één en ander werkelijk tot een avontuur maakte, een ware ontdekkingsreis à la Indiana Jones (in sprookjesland, alweer).

Gisteren een heerlijke generale gehad - gelukkig geloof ik niet in het bijgeloof dat een slechte generale een goeie première betekent, en omgekeerd. Eigenlijk ben ik nog altijd een beetje duizelig. Dat komt ervan als je, met al die Jong-Motoense kolder in de kop, op een theatrale roetsjbaan hebt gezeten, en uiteindelijk ademloos bent achtergebleven, stamelend van: "En we leven nog..."

Scharpenelle 08 - Aan de IJzer

2009-12-17T15:45:00.002+01:00

‘Papa, hoe zit het aan de IJzer?’

vroeg de kroonprins aan de keizer.

‘Slecht, mijne zoon, wij komen er niet door:

de kleine Belg staat er voor, ja voor.

‘t Zijn er van het Vlaamse bloed,

die zijn bezield met heldenmoed.

Zij strijden met de wapens in de hand

voor hun dierbaar vaderland.

Ah en ‘k heb zo lang gewatertand

en dan valselijk aangerand –

maar wij zullen sterven en niet overwinnen,

ik voel het aan mijn koperen pinnen!

Als ik dat toch maar had geweten,

‘k had liever in mijn broek gescheten!

Met ’t uit te wassen, was het gedaan

en nu gaan we d’r allemaal aan, ja aan!’

Het Agnus Dei Complot

2009-12-13T17:33:00.007+01:00

Op 11 april 1934 werd het paneel

De Rechtvaardige Rechters gestolen
uit de Sint-Baafskathedraal te Gent.
Tot op heden is het nog steeds vermist...

Wanneer Matthijs, een laatstejaars student criminologie, ontdekt dat zijn professor gechanteerd wordt omwille van de diefstal van dit paneel, besluiten ze samen het paneel te zoeken. Maar er zijn nog meer kapers op de kust!

Kasteel Claeys-Bouüaert,
Kasteeldreef 2, 9030 Gent (Mariakerke)
AFSPRAAK : 19u00, 20u30 of 22u00
ENTREE 5€

Na afloop kunt u genieten van een gratis drankje in aanwezigheid van cast & crew OK Video Groep.

Scharpenelle 07 - De Onbekende Soldaat spreekt:

2009-12-10T21:00:00.002+01:00

Ge trekt van dorp tot dorp en van stad tot stad

en ge zingt uw liederen op de markten en de pleinen.

Overal waar ge komt, hoort ge wel iets

dat bruikbaar is voor een nieuw lied.

Ge hoort iets van liefde, ge hoort iets van de dood.

Ge hoort iets van moord en brand, een stoutmoedige diefte,

een groot feest, wreed accident.

‘Kom!’ roept ge. ‘Kom! ‘k Heb weer wat nieuws in d’ hand!’

‘Kom en hoor dit nieuw lied van mij!’

En ge tekent de pikante details en de strafste stoten

met krijt en houtskool op een bord.

En ge zingt uw liedjes.

En speelt accordeon.

Ge drukt uw teksten en uw tekeningen af

en ge verkoopt de blaadjes op de markten en de pleinen

van de dorpen en de steden.

En mannen en vrouwen,

rijke burgers en arme boeren,

warmbloedige meisjes en koudbloedige kwezels…

Ze zien u graag komen.

Omstuwd door een nieuwsgierige menigte,

brengt ge ze het laatste nieuws,

in woord en beeld.

En ge vertelt ze iets van de liefde, ge vertelt ze iets van de dood.

Ge vertelt ze iets van moord en brand,

een stoutmoedige diefte,

een groot feest, wreed accident.

‘Kom!’ roept ge. ‘Kom! ‘k Heb weer wat nieuws in d’ hand!’

‘Kom en hoor dit nieuw lied van mij!’

En alleen wat gij vertelt, gebeurt.

En het gebeurt zoals gij het hebt verteld, niet anders.

Alleen in uw verhalen bestaat en vergaat de wereld.

En ge geeft ze een lach, ge geeft ze een traan.

Ge geeft ze kiekenvlees, een minuut stilte.

Ge geeft ze de hele wereld.

Maar dan zingt ge uw verdoemde lied

van de prins die werd vermoord in het verre land

en de Grote Oorlog die daar van kwam.

Vlam.

En de Grote Oorlog kwam

door uw schuld,

door uw grote schuld.

Hanging On E' Street - Jason Heath & the Greedy Souls cover 4th Of July Asbury Park (Sandy)

2009-12-06T09:43:00.000+01:00

Jason Heath & The Greedy Souls cover Bruce Springsteen & The E Street Band's '4th of July Asbury Park (Sandy)', dedicated in loving memory to Danny Federici. Directed by Jeff Kussmann.

Schitterende cover van een van mijn favoriete Springsteen songs.

Scharpenelle 06 - Vier Augustus 1914

2009-12-02T12:09:00.000+01:00

Een soldaat staat op wacht

en telt de sterren van de nacht.

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht

sterren vallen in de nacht.

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht

kameraden vallen in de nacht.

En het is zo koud vannacht.

Duitse troepen steken de Belgische grens over, met de bedoeling daarna ook Frankrijk binnen te vallen. Het Britse leger staat al klaar om aan Franse zijde te vechten.

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!

Soldaatje op de wacht!

Soldaatje op de post!

Gij zijt verlost!

Luik, Brussel, Namen vallen in Duitse handen. De Belgen trekken zich terug naar Antwerpen en daarna achter de IJzer, waar ze spotliedjes zingen over de Duitse keizer.

En ik…

Ik luister naar de stem van de Onbekende Soldaat,

die alleen nog in mijn hoofd kan klinken.

Ik hoor ze aldoor

– de stem van de zanger die het liedje zong

van de Grote Oorlog die kwam:

‘En de Grote Oorlog kwam. Vlam.’

Ik hoor Sansparole in mijn hoofd

en draag de Onbekende Soldaat in mijn hart.

Scharpenelle 05 - Shell Shock

2009-11-25T12:12:00.004+01:00

= zenuwinzinking, veroorzaakt door – onder meer – hevig granaatvuur.

Het fenomeen staat ook bekend als:

· ‘post-traumatische stress’

· ‘gevechtsneurose’

Symptomen treden op gedurende het gevecht

of dagen, weken, maanden later.

Soms zelfs jaren.

Een soldaat staat op wacht.

Hij telt de sterren van de nacht

en één twee drie vier vijf zes zeven acht

kameraden vallen in de nacht!

De patiënt

- is de oorlog moe.

- is angstig, snel geïrriteerd, depressief.

De patiënt lijdt aan slapeloosheid,

veroorzaakt door – onder meer – afschuwelijke nachtmerries

& verschrikkelijke dagdromen.

Bom in uw hol! Petrol!

Bom op uw gat! Patat!

De patiënt

- is gestoord.

- kan zich niet meer concentreren.

De patiënt verliest zijn geheugen

+ alle lust in het algemeen

& de lust tot leven in het bijzonder.

De patiënt wil alleen nog vernietigen (de wereld in het algemeen,

zichzelf in het bijzonder) en gaat zich te buiten

aan alcohol & drugs.

Hospitalisatie kan vereist zijn.

Kom en red mij, ma belle Scharpenelle.

De patiënt dient aan de maatschappij onttrokken te worden,

vooral in tijden waarin een nieuwe grote oorlog voor de deur staat.

De patiënt dient voor de buitenwereld verborgen te worden gehouden,

want zijn bestaan alleen al impliceert een nederlaag

en berichten over nederlagen zijn slecht voor de moraal.

Nederlagen zijn anti-propaganda.

Wij zullen uitsluitend berichten over glorieuze wapenfeiten.

Overwinningen.

‘Victorie! Victorie! Victorie!’

De patiënt mag, kan en zal bijgevolg het licht niet zien.

Scharpenelle 04 - Aftelrijmpje / Wat doet een soldaat?

2009-11-22T18:42:00.004+01:00

Wat voorafging: Scharpenelle 00 - Scharpenelle 01 - Scharpenelle 02 - Scharpenelle 03

Eén twee drie vier vijf zes zeven acht!

Soldaatje op de wacht!

Soldaatje op de post!

Gij wordt verlost!

Scharpenelle 03 - De Onbekende Soldaat

2009-11-21T20:28:00.000+01:00

‘Ge hebt dat goed gedaan, Isabel,’ zegt de Onbekende Soldaat. ‘Maar waarom noemde ge uw gedicht het eerste sprookje van Isabel Scharpenel? Gij heet toch Scherpeneel?’

‘Waarom?’ antwoord ik. ‘Daarom.’

‘Ik ben pas zes, weet je. Of zeven. Acht misschien. Scharpenel was een foutje. Schrijffoutje. Maar ’t is een goeie naam voor een schrijfster, dus ’t mag blijven staan. Scharpenel rijmt op Isabel. Het is een juiste naam voor een jonge schrijfster.’

Ik schrijf het op in mijn dagboek:

‘Voortaan is Scharpenel de naam waaronder ik schuil zal gaan. Het is mijn geheime naam, mijn ware naam, mijn schuilnaam. Misschien heb ik wel altijd Scharpenel geheten en is Scherpeneel een schrijffoutje geweest.’

Ook mijn onzichtbare speelkameraad bezit een zeer ware en bijzonder geheime schuilnaam. Ik noem hem dan wel mijn Onbekende Soldaat, maar eigenlijk heet hij Sansparole.

‘Ik heb al mijn woorden opgebruikt,’ zegt hij. ‘Ik kan nu alleen nog door uw mond spreken. Luister dus goed naar wat ik u in het oor fluister, ma belle Scharpenelle.’

(En niemand, nee niemand mag weten wat hij me in het oor fluistert.

Het is een geheim. Ons geheim.

Niemand mag weten dat daar een Grote Oorlog van kwam. Vlam!

Ik vertel het alleen tussen haakjes in dit dagboek van mij.

En niemand, nee niemand zal het ooit lezen.)

Het LIterair CReatief Actiefront LICRA kondigt nieuwe Lijfelijke WoordAanslagen op een Levend Publiek aan gedurende de Happenings rond 150 Jaar Academie PodiumKunsten Aalst

2009-11-20T13:48:00.000+01:00

Abdij van Affligem, de Kunstkelder, 15/11/09 - Het LIterair CReatief Actiefront onder leiding van Patrick Bernauw en voor de gelegenheid bestaande uit Katrijn De Maere, Joost De Saedeleer, Johan De Wilde, Peter Lievens en Ben Schokkaert, pleegt een WoordAanslag met een tekst van Peter Lievens: "Bullshit, Mijn Beste!"

Dit zijn beelden van de Generale:

Ter gelegenheid van deze Eerste Lijfelijke WoordAanslag op een Levend Publiek in de Artistieke Catacomben van de Abdij van Affligem, stelde LICRA een Literaire Raid in het vooruitzicht gedurende het Happening Weekend van de Academie voor Podiumkunsten Aalst en ter ere van de anderhalve eeuweling. Er worden Lijfelijke WoordAanslagen op een Levend Publiek verwacht tijdens de Openingsplechtigheid 3 x Goud op vrijdagavond 27 november, gedurende de filmvertoning van De Geest van de Academie op 28 november, gedurende de Brunch met Live Muziek en in de rand van het Totaalspektakel 3 x Goud op 28 en 29 november...

Volg dit alles, min of meer lijfelijk, op www.woordaanslag.blogspot.com

Omdat Inkt Moet Vloeien!

The River - Bruce Springsteen

2009-11-18T09:40:00.000+01:00

Een van mijn favoriete Boss Clips - o.a. vanwege die knipperende ogen:

Scharpenelle 02 - Vlàm! (Eerste Sprookje van Isabel Scharpenel)

2009-11-16T10:43:00.002+01:00

Er was eens een zanger.

Er was eens een zanger die een lied zong.

Er was eens een zanger die een lied zong over een prins.

Er was eens een zanger die een lied zong over een prins die werd vermoord.

Er was eens een zanger die een lied zong over een prins die werd vermoord in een ver land.

Er was eens een zanger die een lied zong over een prins die werd vermoord in een ver land en dat daar een Grote Oorlog van kwam.

En de Grote Oorlog kwam.

Vlàm!