Bernauws Blog

Door het Sleutelgat 2: Als een dief (Patrick Bernauw / Hilde Nijs)

2012-05-25T15:51:00.000+02:00

Als een dief

Ge hebt haar lief als een dief

aan de rand van de stad

in al de duisternissen

van haar geheime nissen.

Zij stelt u vragen in de stilte

van haar kamer en gij prevelt

dat alleen de muren mogen weten

van uw kraaien, van haar kreten

en dat het is alsof gij in haar

zijt vermist,

zoals ook zij vernevelt

en verdampt in uw handen.

Ter gelegenheid van het Gentse Feesten BoonApartival 2012 geeft vzw de Scriptomanen een set van 8 kaarten uit met gedichten van Patrick Bernauw bij kunstwerken van Hilde Nijs, in een grafische vormgeving van Marc Borms. Dit is nummer 2 in de reeks: Als een dief.

Door het Sleutelgat 1: Ge sterft van dorst bij de fontein (Patrick Bernauw / Hilde Nijs)

2012-05-18T15:42:00.000+02:00

Ge sterft van dorst bij de fontein

(vrij naar François Villon)

En ge sterft van dorst bij de fontein,

ge zit bij ’t vuur en klappertandt

– sater van satijn,

vreemdeling in eigen land.

Ge hebt geen zorgen, maar spant u in

voor geld en goed dat ge niet wil –

grootste vijand, uw beste vriendin:

ge roept het luid, ge zijt zo stil.

Ge lacht, maar vreugde kent ge niet.

Ge zijt machtig, hebt geen kracht.

Ge vindt troost in uw verdriet

en de dag is donker, klaar de nacht.

En die witte raaf, die zwarte zwaan:

’s ochtends wenst ge ze ‘n goede nacht,

en zijt ge treurig, ge laat geen traan,

want ge zijt zo hard, ge zijt zo zacht

en waar ge welkom zijt,

wordt ge veracht.

Patrick Bernauw met "Isabel Danst" in "De Bende van de Boonaparten"

2012-05-11T14:17:00.001+02:00

ISABEL DANST
Tekst & Stem: Patrick Bernauw
Muziek: Fernand Bernauw (www.nandosmusic.be)
Litho's: Hilde Nijs (www.hildenijs.webklik.nl)
Fotografie: Marc Borms (www.embee.be)
Dansende Isabel: Lynn van Royen
Productie / Clip: www.scriptomanen.org

Deze clip werd gemaakt in het kader van "De Bende van de Boonaparten",
een muziek- en verteltheaterstuk met Patrick Bernauw als Pé Boonaparte,
Veerle Luts als Nieke Naaime, Marc Borms als McRosby (Zonder Jong maar mét MJ)
dat in première gaat tijdens de Gentse Feesten 2012,
in het kader van het "BoonApartival",
een Gentse Feesten Festival "in de geest van Louis Paul Boon".

Alle info:
http://gentsefeesten.blogspot.com/p/de-bende-van-de-boonaparten.html

Patrick Bernauw stelt "De Zaak Louis XVII" voor in het Hof van Mirakelen, tijdens de Gentse Feesten

2012-05-04T18:40:00.002+02:00

Patrick Bernauw stelt zijn historische thriller voor, aan de hand van het levensverhaal van Jules De Raedt, de Gentse zeeman die mogelijk een afstammeling was van Louis XVI en Marie Antoinette... Met Boonaparte muzikale omkadering!

1795. Louis XVI en Marie Antoinette hebben hun hoofd al verloren onder de guillotine. En dan sterft ook hun zoontje, troonopvolger Louis Charles de Bourbon, in erbarmelijke omstandigheden. Of toch niet? In die bloedige dagen van de Revolutie ontstaat een groot historisch mysterie…

2004. Professor Cassiman van de Katholieke Universiteit Leuven haalt het wereldnieuws met zijn genetisch onderzoek op wat beschouwd wordt als het hart van de kroonprins van Frankrijk. Volgens een Vlaamse familie onderzocht hij evenwel het verkeerde hart, want werd het echte samen met de rest van de dauphin begraven in Wachtebeke…

Was Frans Rombaut, die in 1875 overleed in Wachtebeke, inderdaad niemand minder dan Louis XVII? Hebben zijn nakomelingen recht op een fabelachtig fortuin, dat hen ontstolen werd door een samenzwering van valse en echte Bourbons, het Vaticaan, de Rothschilds en Leopold II?

Jules De Raedt, een Gents zeeman, spendeerde zijn hele leven aan het onderzoek naar zijn - mogelijk zeer illustere - voorouders. Het is zijn verhaal dat auteur Patrick Bernauw hier uit de doeken doet, en dat ook een plaatsje heeft gevonden in het "BoonApartival" - het Gentse Feesten Festival "in de geest van Louis Paul Boon". Omdat onrecht dient aangeklaagd, ongeacht rang of stand bijvoorbeeld, of omdat het "Hof van Mirakelen" een belangrijke rol speelt in het boek, of zelfs omdat hetzelfde kan gezegd worden van Napoleon Bonaparte.

Zondag 15 juli, 18 uur - 7,50 euro

(Parnassus, Oude Houtlei 122)

Wie over een ticket beschikt voor het verteltheater,

betaalt slechts 15 euro voor het boek

(ipv. 19,95 euro in de winkel).

Mysterieus België

Patrick Bernauw oogstte succes met zijn thrillertrilogie rond documentairemaker Maarten Dejonckheere. Een van die boeken, Nostradamus in Orval, bracht hem in contact met een Vlaamse familie die zich beschouwt als de erfgenamen van Louis XVII.Ook deze historische roman in zijn serie ‘Mysterieus België’ is gecomponeerd volgens het beproefde faction-recept, met een intrigerende mengeling van feiten en fictie.

* Wordt het mysterie van de verdwenen kroonprins van Frankrijk eindelijk ontrafeld?

* Het ware verhaal van een Vlaamse familie en haar strijd om de vorstelijke naam en het koninklijk fortuin die haar werden ontstolen.

DE PERS OVER HET BLOED VAN HET LAM:

‘Vlaanderen heeft eindelijk zijn De Da Vinci Code.’ – DE STANDAARD

DE PERS OVER NOSTRADAMUS IN ORVAL:

‘Actie en mysterie wisselen elkaar af met een stevige brok geschiedenis.’ – METRO

DE PERS OVER HET ILLUMINATI-COMPLOT:

‘Een rijk gedocumenteerd boek... met tal van knipoogjes naar de boeken van Umberto Eco en Dan Brown.’ – VRIJ NEDERLAND
DE PERS OVER DE ZAAK LOUIS XVII:
Een must-read voor fans van faction, de spannende mix tussen fact en fiction waarin Patrick Bernauw al eerder uitblonk.

Hof van Mirakelen

Wees welkom heer en zit neer

in ’t Hof van Mirakelen,

waar de lamme loopt en de blinde kijkt

en niets meer is wat het lijkt.

Waar kippen zonder kop nog kakelen

in ’t Hof van Mirakelen,

kom dans met ons een fijn duel,

uw vel staat op het spel.

Want ‘t recht is krom en de wet is stom

in ’t Hof van Mirakelen,

kom dans met ons een fijn duet,

onze messen zijn gewet.

Waar kippen zonder kop nog kakelen

in ’t Hof van Mirakelen,

de wijn is hier als bloed zo rood,

wij drinken op leven en dood.

Hoor ons grommen, zie ons blazen

kaarsen uit van vechtersbazen,

kom dan toch, kom met ons spelen,

wij zullen u deskundig kelen.

Wij planten u zonder genade

een dolk tussen uw schouderbladen,

wij zullen uw geld eerlijk verdelen,

kom dan toch met ons spelen.

Waar kippen zonder kop nog kakelen

in ’t Hof van Mirakelen,

de wijn is hier als bloed zo rood,

wij klinken op leven en dood.

Boontjesprijzen voor Blog & Column: Wie deze Bonen fret, zal in de stank moeten zitten...

2012-04-27T11:36:00.000+02:00

www.embee.be

Na enig aandringen van de cursisten Literaire Creatie bleek het sinds begin maart aangevraagde reglement voor de Boontjesprijzen dan toch - zij het na het overwinnen van een "technisch probleem" - te bestaan, beschikbaar te zijn en zelfs openbaar gemaakt te kunnen worden (zie http://sterke-verhalen.blogspot.com/2012/04/voor-boon-tuinder-technisch-probleem.html). Een mens vraagt zich af waarom het niet gewoon en meteen open en bloot op de site van Boon2012 kon worden gezet, waar - ten onrechte! - de schijn werd gewekt dat daar alles te lezen stond wat je moest weten om te mogen deelnemen aan de Boontjesprijzen. Er werd niet eens verwezen naar een nog te publiceren reglement.

Nu dat reglement eindelijk online staat, elders op de site, goed verscholen bij de downloads - er wordt op de "gewone" pagina nog steeds niet naar verwezen en als je niet weet dat het er staat, ben je er dus aan voor de moeite - wordt ook duidelijk waarom. Blijkbaar wil men er bij 't stad heel zeker van zijn dat de prijzen niet naar "de verkeerde" schrijver gaan, maar naar een eigen kandidaat. Het reglement voor de column bevat immers een curieus artikel (2) dat de nog altijd naamloze jury de mogelijkheid geeft "om auteurs aan te moedigen om deel te nemen aan de prijs". Zelden een juryreglement gelezen dat de deur zo schaamteloos wijdopen zet voor vriendjespolitiek en nepotisme. En zeggen dat ook deze move met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid voorspeld kon worden (zie de link van hierboven).

Welk jurylid gaat hier welke auteur "benaderen" om deel te nemen? En hoezeer staat artikel 2 niet haaks op artikel 7, waarin de auteur verondersteld wordt in te sturen "met een schuilnaam of kenspreuk"? En hoezeer staat deze zogenaamde anonimiteit dan weer niet haaks op artikel 3, waaruit blijkt dat alleen regelmatig publicerende columnisten kunnen insturen? Deze columnisten zijn toch per definitie bekend,of moeten zij dan een heel ander soort columns gaan schrijven, over een heel ander soort onderwerpen, in een heel andere vorm & stijl? Een Hugo Camps, een Bernard Dewulf, een (pdw), een Herman Brusselmans... die haal je er toch zo uit? En al helemaal als je ze nog vooraf even kunt "aanmoedigen" om deel te nemen.

Ik heb al in enige literaire jury's gezeten, maar zetelen in een jury voor een literaire wedstrijd met dit "aanmoedigingsartikel" erin, zou ik principieel weigeren, omdat ik niet wil versleten worden voor een corrupte meneer. Er is een groot verschil tussen een jury die een prijs toekent voor een reeds gepubliceerd werk (zoals bijvoorbeeld een provinciale prijs) of een prijs die toegekend wordt naar aanleiding van een literaire wedstrijd. Maar dat schijnen de bedenkers van dit reglement zich niet te realiseren.

Als schrijver zou ik overigens ook niet willen deelnemen aan een literaire wedstrijd met dit "aanmoedigingsartikel" erin. Word ik niet aangemoedigd, dan weet ik dat ik eraan ben voor de moeite; word ik wel aangemoedigd, dan weet ik dat er vroeg of laat iemand zal zeggen wat iedereen denkt: "Vendu!" - Het literaire veld kennende, zal zo ongeveer iedereen die heeft ingezonden, maar niet "aangemoedigd" is geworden, zich benadeeld voelen. Niet ten onrechte, trouwens.

De prijs voor de blog is in hetzelfde bedje ziek. Het strekt tot aanbeveling "wanneer de blog gepubliceerd werd" (sic - de taalfout is de mijne niet) - maar het hoeft dus niet. De eveneens nog samen te stellen jury kan dus ook - na eventuele discrete aanmoediging - een ongepubliceerd wit blogkonijn uit zijn hoge hoed toveren, temeer omdat er toch maar 3 posts hoeven gejureerd te worden. En wat voor een onzin is dat eigenlijk, het toekennen van een prijs aan een blog uitsluitend op basis van de laatste 3 posts? Een blog moet het net hebben van continuïteit. Je zou haast gaan denken dat het erom gedaan is!

Nu, om het met "de Bonefretters" van de beroemde Lagelandse schilder Vincent Teenoor te zeggen: "Wie deze Boontjes fret... zal in de stank moeten zitten." En omdat een reglement liefst zo openbaar mogelijk wordt gemaakt, drukken we de documenten in kwestie hieronder nog eens af. Overigens (zie reglement Column) weet ík wel dat Mieke Penninck iets te maken heeft met de bibliotheek, maar weten de inzenders nu nog altijd niet waar ze hun inzending naartoe moeten sturen. Niet dat dit ook maar enig belang heeft, natuurlijk, als je vooraf bent "aangemoedigd" om deel te nemen.

Column.

Reglement voor de Boontjesprijs voor Column

De gemeenteraad van Aalst stelt in het budget 2012 een bedrag van 4.000 € ter beschikking voor de BOONTJESPRIJS voor COLUMN
Het college van burgemeester en schepen stelt een jury samen bestaande uit 4 deskundigen. Deze jury heeft de mogelijkheid om auteurs aan te moedigen om deel te nemen aan de prijs.
Alle in het nederlands schrijvende auteurs die eerder met enige regelmaat, minstens 5 columns per jaar, publiceerden in Nederlandstalige dag-, week- of maandbladen met landelijke verspreiding, komen als deelnemers in aanmerking.
Een auteur kan slechts met één column deelnemen
Inzendingen bestaan uit maximum 2.000 tekens
Eerder gepubliceerd en/of bekroond werk komt niet meer in aanmerking
Inzendingen worden in drievoud aangetekend verstuurd vóór 1 augustus 2012 naar Mieke Penninck en dienen ondertekend te worden met een schuilnaam of kenspreuk. Bijgevoegd bij de inzending moet een gesloten omslag zitten met daarop op de buitenkant de schuilnaam en binnenin een kaartje met opnieuw schuilnaam en bovendien naam, adresgegevens, telefoonnummer en e-mailadres plus referenties van de eerdere publicaties in Nederlandstalige dag-, week- of maandbladen met landelijke verspreiding van de deelnemer.
Werken geschreven of gerealiseerd in de samenwerking met ander auteurs komen niet aanmerking.
Tegen de uitspraak van de jury, bekrachtigd door het college van burgemeester en schepen, bestaat geen verhaal. Er wordt geen briefwisseling over gevoerd.
De jury kan enkel de prijs integraal toekennen aan de laureaat of de jury kan beslissen de prijs niet toe te kennen.
Door aan de wedstrijd deel te nemen aanvaardt de inzender het reglement en elke beslissing van de jury en inrichter en geeft de stad toelating het werk te publiceren zonder kosten. De inzender doet dan ook expliciet afstand van zijn vermogensrechten op het betreffende werk. De inzender behoudt wel zijn rechten hierop.
De winnaar wordt persoonlijk verwittigd vóór 17 september 2012.

Blog
De gemeenteraad van Aalst stelt in het budget 2012 een bedrag van 2.000 € ter beschikking voor de BOONTJESPRIJS voor BLOG.
Het college van burgemeester en schepen stelt een jury samen bestaande uit 3 deskundigen.
Enkel personen, jonger dan 25 jaar, die zich nog niet als auteur of blogger financieel hebben laten vergoeden of dat in het verleden deden, kunnen deelnemen.
Een auteur kan slechts met één blog deelnemen.
Inzendingen bestaan uit een nederlandstalige blog met een opeenvolging van minimum drie blogberichten. Elke blogbericht bestaat uit maximum 1.000 woorden en maximum 3 foto’s of afbeeldingen. Enkel de laatste drie posts worden voor de wedstrijd in aanmerking genomen.
Het onderwerp of onderwerpen waarover bericht wordt, moeten verband houden met de actuele samenleving, waarover de auteur dan zijn persoonlijke visie/interpretatie geeft.
Het strekt tot aanbeveling wanneer de blog gepubliceerd werd (auteursprofiel, opmaak, interactie met lezers,…)
Deelnemers sturen vóór 1 augustus 2012 de link van hun blog door naar boontjesblog@aalst.be. Deze momentopname telt als de definitieve inzending indien de ontvangst ervan wordt bevestigd door de ontvanger. In deze e-mail dient de inzender ook zijn persoonlijke gegevens (naam, voornaam, adres; telefoon/gsm en rijksregisternummer toe te voegen.
De inhoud van de blogpost moet persoonlijk zijn en mag nergens zijn ontleend.
De inzender geeft aan de stad het recht de inhoud van de blogberichten te gebruiken zonder kosten.
De jury kan de prijs integraal toekennen aan de laureaat of de jury kan beslissen de prijs niet toe te kennen.
Door aan de wedstrijd deel te nemen aanvaardt de inzender het reglement en elke beslissing van de jury en inrichter en geeft de stad de toestemming de inhoud van de blog te publiceren zonder kosten.
De winnaars(s) word(t) (en) persoonlijk verwittigd vóór 17 september 2012.

Voor Boon & Tuinder: Boontjesprijs voor column & blog

2012-04-25T11:30:00.000+02:00

Oorspronkelijk gelanceerd als de "Boontjesprijzen voor de beste kritische column en blog", en na een paar vruchteloze pogingen om de kritische geluiden rond Boon2012, opstijgend uit eigen stad, monddood te maken, hebben de Stad Aalst en het Dirk Martenscomité wijselijk eieren voor hun geld gekozen, en is een gewone column of blog ook al goed. Breng je in Aalst een rebelse tijding, en doe je dat niet voor de show, dan zorg je er inderdaad maar beter voor dat je een goed gevulde oorlogskas achter de hand hebt - of zoniet, een zootje artistiek ongeregeld van het kaliber van Jan De Lichte & de Bende van de Boonaparten -, want binnen de kortste keren komt dat brood op je plank in gevaar, of zit je tegen kafkaiaanse schadeclaims aan te hikken.

Als docent literaire creatie aan de Academie voor Podiumkunsten hier in Aalst staat voor mij, bij het beoordelen van een tekst, altijd het criterium geloofwaardigheid voorop. Geloof ik dit of geloof ik het niet? Men heeft het in dat verband al eens over the suspension of disbelief: schort het ongeloof van je lezer op voor de duur van je verhaal, en je komt met alles weg - ook met reizen in de tijd om de moord op Kennedy te voorkomen (zie de meest recente Stephen King).

De reglementen van de Boontjesprijzen voor column & blog voldoen van geen kanten aan het criterium van geloofwaardigheid. Ik heb ze begin maart aangevraagd en ze zouden me ASAP bezorgd worden, en toen iets minder ASAP omdat ik me vrolijk had gemaakt over dat kritische. Zodat het reglement - als het al bestond - nog in extremis aangepast en binnen allerlei gangbare procedures goedgekeurd diende te worden, om na de Vaudeville met het Beschermcomité en de Soap rond het Nieuwe Boonse Standbeeld niet opnieuw een modderfiguur te slaan.

Het hertimmerde (?) en in ieder geval kritisch-proof gemaakte reglement is er nu eindelijk (ja toch?), en het blijkt zo summier te zijn dat men bij de Boontjesprijs voor column zelfs vergeten is te vermelden waar de tekst naartoe gestuurd moet worden, in print of per mail, eventueel het aantal exemplaren, of men zijn "persoonlijke gegevens" dient mee te delen dan wel of men anoniem moet inzenden (zoals voor literaire wedstrijden van deze aard gebruikelijk),... Om maar een paar elementen te noemen die je gewoonlijk aantreft in een reglement voor een literaire prijs, waarvan de organisator graag zou zien dat die een zeker prestige, een zekere geloofwaardigheid uitstraalt.

Op deze manier zet je de deur wijdopen voor totale willekeur, voor vriendjespolitiek en nepotisme... en laat het nu net dat soort toestanden zijn waar wij Boon2012 niet van willen betichten. Tenzij de tekst in kwestie natuurlijk alleen maar een soort aankondiging is, een voorproefje van het eigenlijke reglement, en het volledige reglement nog wel gepubliceerd zal worden op de site van Boon2012, en men gewoon vergeten heeft dit mee te delen. Zoals men ook vergeten is het adres mee te geven waar dat volledige reglement op eenvoudige aanvraag bekomen kan worden. Een materiële vergissing? Och, het komt voor in de beste organisaties, nietwaar.

Een literaire prijs ontleent zijn prestige aan zijn naam, aan zijn laureaten, aan zijn jury en aan de centen die eraan verbonden zijn. Laureaten van de Boontjesprijs kùnnen er nog niet zijn; met de centen zit het wel goed. Oké, de Boontjesprijs bekt niet zo prestigieus als de Louis Paul Boon Prijs, maar goed, die is eigendom van HAM (Honest Arts Movement) en kon blijkbaar niet gekocht worden. Bovendien heeft de Louis Paul Boon Prijs iets met sociaal niet al te bewusteloze, maatschappijkritische kunstenaars, en is dat net het soort volkje waar men in Aalst alleen mee uitpakt als ze veilig en wel dood zijn, of hun giftige pijlen richten op verre buitenlanden.

Rest er nog die jury, maar ook daarover doet de tekst op de site van Boon2012 - want een reglement kun je het niet echt noemen - geen uitspraken. Het Dirk Martenscomité... Wie of wat is dat? Levert het comité de jury? Of gaat men recruteren onder de leden van het stadsbestuur? Zitten daar ook schrijvers in, of alleen politici van de meerderheid, die straks - op 22 september - maar wat graag die prijs zullen uitreiken? Een mens komt het (nog?) niet te weten.

Jammer maar helaas, Boon2012, verdient een organisator die de organisatie van zijn eigen literaire wedstrijd op het niveau tilt van Voor Boon & Tuinder, echt wel een kritische column of blog.

Bij deze, dus.

En wees gerust, mocht de column ingezonden worden voor de Boontjesprijs, dan kan uw naamloze jury hem zonder enig probleem diskwalificeren, wegens reeds gepubliceerd. 't Is zowat het enige dat in uw reglement staat: er dient een "niet eerder gepubliceerde" column ingezonden naar een niet meegedeeld adres.

PS:

Een welgemeende proficiat anderzijds met een stijlbloempje als: "Ben jij vlot van pen (of van toetsenbord) en schrik je er niet voor terug om je schrijfsels te laten zien?" - Hopelijk is de auteur van dat zinnetje lid van de jury!

Boontjesprijzen :

column- en blog wedstrijd

Boontjesprijs voor blog
Aalst is trots op Louis Paul Boon. Omdat hij een schrijver was die over alles kon schrijven en dat ook elke dag deed. Leefde hij nu, dan was een blog misschien wel iets voor hem.
Ben jij vlot van pen (of van toetsenbord) en schrik je er niet voor terug om je schrijfsels te laten zien? Heb je al een blog en ben je er best trots op? De Stad Aalst en het Dirk Martenscomité belonen de beste jonge blogger met een geldprijs van 2.000 euro.
Je stuurt vóór 1 augustus 2012 een mail naar boontjesblog@aalst.be
In de mail stuur je de link naar je blog en een printscreen van het moment van je inzending. De laatste drie posts op het moment van inzending worden door de jury bekeken.
Vergeet ook je persoonlijke gegevens niet te vermelden (naam, voornaam, adres, telefoon/gsm en rijksregisternummer). Enkel wie jonger is dan 25 kan deelnemen.

Boontjesprijs voor column
De column is het proza van elke dag. Proza dat dicht bij de mensen staat, ergens tussen de actualiteit en het ontbijt in.
Negentien jaar lang drukte het dagblad ‘Vooruit’ een stukje af van ‘Boontje’, het literaire alter ego van Louis Paul Boon. De meest uiteenlopende onderwerpen passeerden hierin de revue.
Als eerbetoon aan Boon en zijn Boontjes belonen de Stad Aalst en het Dirk Martenscomité een columnist met een geldprijs van 4.000 euro.
Columnisten kunnen een niet eerder gepubliceerde column inzenden vóór 1 augustus 2012.

Boon-Aparté, verteltheater van Patrick Bernauw en Freek Neirynck op de Gentse Feesten

2012-04-22T09:48:00.001+02:00

Patrick Bernauw herwerkte het toneelstuk Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? dat hij in 1994 schreef, samen met Freek Neirynck, tot deze verteltheater solo waarin Boontje nog steeds druk, druk, druk ontmaskert... Met een Louis Paul Boon ’t Is maar een Kwis Quiz en Boon-Aparte gasten als Erik Vlaminck, Geertrui Daem, of Freek Neirynck zelf natuurlijk... en de Literaire Creatoren van de Afdeling Literaire Creatie, Aalst... om nog te zwijgen over een aantal zeer speciale "verrassingsgasten".

Performer Patrick Bernauw neemt het toneelstuk Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? dat hij in 1994 schreef samen met Freek Neirynck, als uitgangspunt voor een nieuwe verteltheater solo, waarin Boontje nog steeds druk, druk, druk ontmaskert... in een joint venture waarin Bernauw & Neirynck beurtelings zowel in de huid van auteur als regisseur kruipen, en hun ervaring met biodrama (Freek) en interactief improvisatietheater (Patrick) maximaal uitspelen.

Zo wordt in Boon-Aparté niet alleen op fragmentarische wijze het levensverhaal van Louis Paul Boon verteld (en uiteraard ingezoomd op zijn werk), maar geven de auteurs-regisseur aan de performer ook volop de gelegenheid om de actualiteit, “de werkelijke wereld daarbuiten”, in de fictie van het theater te laten “inbreken”. Er worden immers interventies voorzien van “gasten” – zowel "literaire gasten" (m/v) als Geertrui Daem, Erik Vlaminck en uiteraard Freek Neirynck (op 19 juli) – maar ook nogal speciale “verrassingsgasten” (op 17 en 21 juli). En er is een Louis Paul Boon Quiz!

De Grote SpreekBonen Quiz: Zeg het met een Boontje!

In twee fotomontages werd op cryptische en redelijk idiote wijze "een Boon of een Boontje verwerkt in een spreekwoord, een gezegde of een uitdrukking". Mail het "verboonde" spreekwoord, het gezegde of de uitdrukking naar boontjeskwis@inter-actief.be en de eerste die ons een juist antwoord bezorgt, wint een vrijkaart voor Boon-Aparté, het verteltheater van en met Patrick Bernauw en Freek Neirynck, op 17, 19 en 21 juli in de Parnassus, Gent!

(DE TWEE VERBOONDE SPREEKWOORDEN WERDEN ONDERTUSSEN GEVONDEN DOOR CHRIS VERHELST EN MARIJKE SULTANA BECHAN. WIL JE DE SPREEKBONEN QUIZ ZELF NOG SPELEN, DAN VIND JE HIER DE OPLOSSINGEN.)

"Boon ontmaskerT wijst op de essentie van zijn werk: de verstarde, huichelende maatschappij van zijn blinddoeken beroven en voor de spiegel zetten in de hoop dat dit leidt tot een nieuwe bewustwording en een beter geweten," schreef Roel Richelieu van Londersele destijds over Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? In Boon-Aparté wordt treffend aangetoond dat de honderdjarige Louis Paul Boon in zijn Boonjaar nog altijd druk, druk, druk bezig is te ontmaskeren.

Zeggen de auteurs hierover: “Zelfs postuum neemt de rebelse dwazekloot uit Erembodegem het nog steeds op voor het soort tedere anarchisten van zijn slag, dat met alle mogelijke - en ook een paar onmogelijke - middelen door het culturele en politieke establishment monddood wordt gemaakt. Krijgt de Grootste Vlaamse Volksschrijver (dixit Bart De Wever) in Aalst een Pracht & Praalfeest om U tegen te zeggen, dan zet hij ze, zo tussen de lijnen door, en gralèk op z'n Oilsjters, toch nog een neus & in hun blote marketing -en publiciteitsgeflikker. Plaatsten wij Boontje in 1994 nog in zijn stamcafé De Jager in Erembodegem, waar hij samen met de volksmensen die hem zo lief waren graag een pintje dronk, dan bleken dezelfde volksmensen nu zorgvuldig geweerd te worden op de officiële opening van zijn Jaar. Allerlei cultureel correcten, notabelen en sponsors, en vooral politici, van allerlei pluimage struikelden er wel over elkaars voeten om toch maar even in zijn spotlicht op te kunnen duiken. Nu ja, eerder was er dan ook al een ex-Vlaams Belanger en notoir Boon-basher per ongeluk in zijn beschermcomité gedropt..."

Het verhaal van de (poging tot) recuperatie van een schrijver en zijn werk door allerlei politieke krachten en machten, zorgt ervoor dat dit stuk – of deze performance – ook een politieke satire wordt, en maakt het brandend actueel...

Parnassus
Oude Houtlei 122

Tickets: 12 euro.

Dinsdag 17 juli, 18 uur

met als gasten:

de Literaire Creatoren uit Aalst
& Mystery Guests.

Donderdag 19 juli, 20 uur

met als gasten:

Geertrui Daem, Freek Neirynck & Erik Vlaminck.

Zaterdag 21 juli, 18 uur

met als gasten:
de Literaire Creatoren uit Aalst
& Mystery Guests.

Ufo Crash op de terreinen van Schotte, Kapellekensbaan Aalst!

2012-04-17T16:11:00.001+02:00

Over de fabrieksterreinen van Schotte aan de Kapellekensbaan van Aalst - beroemd geworden door het boek van Louis Paul Boon - doen al een tijdje de meeste vreselijke geruchten de ronde. Urban legends... of is er meer aan de hand? Een feit is dat van twee "urban explorers" die daar op expeditie gingen, alleen dit filmpje werd teruggevonden... waarop een "soundscape" te horen is van www.nandosmusic.be... of toch niet?

Wie meer inlichtingen kan verschaffen over de identiteit en het lot van de twee vermiste urban explorers, of over de gruwelen waarvan Schotte het toneel is geweest, gelieve zich te wenden tot: tinag@teambuildings.eu

Overigens worden de fabrieksgebouwen van Schotte binnenkort afgebroken... en wordt het hele domein "gesaneerd". Eindelijk!

Kroniek van de Yzeren Keizer

2012-04-11T11:03:00.004+02:00

Noodzakelijke informatie

voor het schrijven

van het Loflijkste Lofdicht voor de Yzeren Keizer

of het deelnemen

aan de BoonApartiFotoBewerkingsWedstrijd

van het Gentse Feesten Festival

"in de geest van Louis Paul Boon"

BoonApartival

Lodewijk Boonaparte!... Gij trekt al honderd jaar van dorp tot dorp,

van stad tot stad, en ge zingt uw liederen op de markten en de pleinen.

Ge zingt van de liefde, ge zingt van de dood,

ge zingt van moord en brand, stoutmoedige diefte, groot feest, wreed accident

en de vergeetputten waarin de Yzeren Keizer zijn vijanden laat verdwijnen.

Ge zingt van‘k heb weer wat nieuws in d’ handen!

Kom en hoor dit nieuwe lied van Lagelande!’

En een Dulle Griet tekent de pikante details en de strafste stoten

op een plakkaat en ze drukt uw schotschriften en haar spotprenten af

op vliegende blaadjes. En gij verkoopt die op de markten en de pleinen

en ge zingt uw liedjes zelfs tot in onze straat.

En de mannen en de vrouwen van Lagelande: de arme boeren, de rijke burgers

en hun hete hoeren – ze zien u graag komen, want gij

brengt ze het laatste nieuws, in woord en in beeld…

Gij zijt hun held!

En alleen wat gij vertelt,

gebeurt!

En het gebeurt zoals hun held het heeft verteld, niet anders!

En alleen in uw verhalen kan Lagelande bestaan.. En vergaan.

En ge geeft ze een lach, en ge geeft ze een traan, en ge geeft ze kiekenvlees

en een minuut stilte. Ge geeft ze de hele wereld in de handen.

Lodewijk Boonaparte!

Gij zingt uw lied over de Yzeren Keizer en hoe zijn vader al het plan had

een kerk te bouwen in een dorp zonder naam – en dat deze kerk

de grootste ter wereld moest zijn, kathedraler nog dan een kathedraal…

iets Fenomenaalst… de Kathedraalst!

En gij, Lodewijk Boonaparte,

gij zingt kwaad over een Verspilling in het Kwadraat.

Want ook in Lagelande sterven nog steeds hier en daar

mensen van de honger, zomaar op straat.

En gij, Lodewijk Boonaparte,

gij klaagt dat onrecht aan in niet mis te verstane verzen:

Als d’Yzeren Keizer jou komt halen,

Om te slaven in zijn kathedralen,

Om zware lasten op je rug te dragen

Zo ver hij wil en zonder klagen

Tot al je gewrichten en al je botten kraken

En je alleen nog het werk kunt staken,

Maar ook dat mag niet baten…

Want dan zet hij daar wel automaten.

En gij zingt uw protestliederen in heel Lagelande:

PAPA, WAARTOE DIENT AL DAT IJZER?

“Papa, waartoe dient al dat ijzer?”

vroeg de kroonprins aan de Keizer.

“Zoon, dat wordt iets fenomenaalst…

Een kathedraal op zijn kathedraalst!”

Spijtig dat Lodewijk Boonaparte

nu twijfel zaait in al die harten.

Want wat zouden wij hier beginnen

als hij ze voor zijn zaak zou winnen?

Laten we hem maar rap eens smijten

waar niemand hem hoort bleiten

in een vergeetput, op zijn marginaalst:

in een vergeetput van de Kathedraalst!

En gij, Lodewijk Boonaparte,

gij die ooit zei: “Liever een Blote Lode dan een Dode” -

gij ligt daar nu ineens, in uw honderdste levensjaar, in uwen Blote…

en weerloos… gelijk alle doden...

En door zijn Hof & Lofdichter Quatongen

- (Ge hoort hem wel, maar ge ziet hem nooit!)

laat de Yzeren Keizer proclameren

dat uw as niet boven Lagelande zal worden verstrooid

- zoals het uw laatste wens is geweest –

maar dat hij u wil eren

met een staatsiebegrafenis en “voor eeuwig” een praalgraf geven

op zijn Kathedraalst, dat vervolgens een pelgrimsoord zal wezen

voor het klootjesvolk van Lagelande…

Want alzo hoopt de Keizer alsnog de Rebellie te bezweren

tegen zijn Schrikbewind.

En gij, Lodewijk, gij die altijd hebt gezeid

dat ge nog ’t best van al kon worden verblijd

met een standbeeld ieveranst op een marktje of een pleintje van Lagelande

waar de schoolkinderen aan uw voeten dat zinnetje vanbuiten konden leren:

‘Lodewijk Boonaparte – geboren in ’t jaar twaalf,

en gestorven honderd jaren later…’

En waar dat de hondjes dan hun pootje konden opheffen

tegen uw stenen schenen…

Gij hebt geen stem meer, Lode.

Gij ligt daar versteend, als al die andere doden.

Gij kunt niet meer protesteren,

zoals ge dat een leven lang hebt gedaan.

En daarom doe ik, Pé Boonaparte, uw achter-achter-achterneef

dat in uw naam.

Want Jan De Lichte heeft mij bevrijd uit de vergeetputten van de Keizer

(er verdwijnen nogal wat protestzangers in vergeetputten, tegenwoordig!)

en samen met dit artistiek zootje ongeregeld

- McRosby, Speed, Hash & het Jong (= Billie) -

en Nieke Naaime, die allemans hoertje is

(omdat het ook plezant moet blijven)

zingen wij nog altijd uw liederen

en noemen wij ons nu De Bende van de Boonaparten...

En we zijn hier neergestreken voor het grote jaarlijkse volksfeest van Ganda,

ook bekend van de HAM, in dit bescheiden kerkje, dat we hebben ontwijd

tot een Hof van Mirakelen, naar analogie met de beruchte Kathedraalse wijk,

die ooit een toevluchtsoord was voor alle boeven en bedelaars van Lagelande

en die nu niet meer bestaat.

Want bij het krieken van de ochtend, nog niet zo lang geleden,

liet de Yzeren Keizer het Hof van Mirakelen omsingelen

door wel twaalf honderd van zijn stalen soldaten… en hij sprak:

‘Ik zou ullie kunnen straffen, maar ik schenk liever vergeving.

Ullie mogen van mij ongehinderd ontsnappen, maar…

De twaalf laatste overblijvers, zullen dan boete doen voor ullie allemaal!’

En plotseling konden de kreupelen nog harder lopen dan hardlopers,

en de blinden zagen ineens ook waar ze dat moesten doen,

en de doofstommen maakten een kabaal alsof de wereld verging…

en in zekere zin was dat ook zo.

Want de Yzeren Keizer lette dan wel niet op deze zielige figuren,

maar hij liet het vuur openen op de krotten en de hutten,

en hij liet de muren rondom de wijk met de grond gelijk maken,

en hij liet de twaalf laatste overblijvers gevangen nemen

en radbraken, en vierendelen – en zo deden zij boete voor iedereen.

En op het eind van die dag restte slechts puin en as

van die Vergeten Straat, een Reservaat

van Losbandigheid & Misdaad…

Maar in dit nieuwe Hof van Mirakelen zal zullen wij, Boonaparten,

op teder-anarchistische, dramatisch hoogstaande en cultureel correcte wijze

onze geestelijke vader ten grave dragen

en zo het eeuwig leven geven…

DE VERGEETPUT IN

Ah Yzer-Keizer die in Lagelande zijt,

gij zijt vermaledijd, gij zijt vermaledijd.

Uw wil geschiede, noch hier en noch elders,

kruip van schrik maar in uw kelders!

Uw rijk verdelen wij in veertig vette brokken,

en uit uw Kathedraalst, daar stelen we uw klokken.

Vergeeft gij dan aan al uw Keizerlijke Zotten

dat zij met Uwe Hoogheid spotten!

Want gij leidt ons niet langer in uw slavernij,

wij slaan u neer als David met een kei.

Wij verlossen ons van al het kwade

en gij krijgt geen genade!

En al die nog durft spotten met uw Keizerlijke Zotten

gaat de vergeetput in, vergeetput in.

En al die nog durft spotten met de Keizerlijke Zotten

gaat de ver-geet-put… in!

‘K HEB EEN LUCHTKASTEEL ZIEN VLIEGEN

'k Heb een luchtkasteel zien vliegen

met de Yzeren Keizer in

rond zijn eigen Kathedraalst

vloog hij daar in wijzerzin.

"Haal hem benee! Haal hem benee!

Haal hem benee!" riep toen Boonaparte Pé.

En hij kwam benee, hij kwam benee,

hij kwam benee bij Boonparte Pé.

En hij kreeg me daar een klop

boven op zijn Keizerskop

want de Boonaparte Bende

zat er helegans bovenop.

"Da's uw straf! Da's uw straf!

Ge danst geen poloneis op Boonapart zijn graf!

Da's uw straf! Da's uw straf!

Ge danst geen poloneis op Boonapart zijn graf!"

"Geef hem zijn eer terug

of wij slaan een bult uit uwe rug

en met uw keizerlijke pin

dendert gij de diepte in!"

"As ge 't mor wet! As ge 't mor wet!

Wie eit ier na de boeëne gefret?

As ge 't mor wet! As ge 't mor wet!

Wie eit eir na de boeëne gefret?"

Moonwalking Boonapart

DE KEIZER IS ZIEK

De Keizer is ziek,

hij heeft het koliek

van de Kathedrààà-aalst.

Wat heeft hij gehad?

Een kap in zijn gat!

Dat heeft Boonapart ‘m gelapt!

Patat!

De Keizer heeft pijn

van ’t flerecijn,

in zijn armen en ook in zijn benen

een abces of negen

en in voeten en tenen

daar heeft hij de reu-eumatiek!

Zo ziek!

Ik wens aan de Keizer

nu nog een brok ijzer

tegen zijn kop en de keelkrop.

En zijn lijf dat mag vol

met puisten en zweren

en waar gaan wij die mee smeren?

Petrol!

De Kroniek van de Yzeren Keizer heeft al op zijn minst één spin-off opgeleverd, waarin een merkwaardige Ufo Crash op de fabrieksterreinen van Schotte aan de Kapellekensbaan in Aalst een centrale rol speelt. Diep jij het verhaal verder uit? Stel je een onderzoek in naar de mysteries die hier aangekaart worden?

De De Bende van de Boonaparten op de Gentse Feesten... Met o.a. Dulle Griet Nikki Speed

2012-04-07T18:30:00.002+02:00

Dulle Griet Nikki Speed
by: interactief

De Bende van de Boonaparten,

Gentse Feesten 14 tot 22 juli,

in www.parnassus.be

Een artistieke happening "witlof & peas" uit '69
bij de 100ste verjaardag van Louis Paul Boon,
op muziek van Compagnie de Ballade & McRosby Zonder Jong

met de uit Aalst verbannen schrijver-performer Patrick Bernauw,
de aldaar eveneens geradbraakte Jan De Lichte

& allerlei Fenomenale Femina's?

Of het waar gebeurde schelmenverhaal
van Lodewijk Boonaparte, zijn achter-achter-achterneef Pé,
de Yzeren Keizer van Kathedraalst,
Dulle Griet Nikki Speed,of Hash Nijs?

7 dagen lang kunstmarkt, vertel- en muziektheater,
grappen & grollen, dazen & dollen
tijdens het Gentse Feesten Festival
"in de geest van Boon":

BoonApartival!

Alle info:

www.gentsefeesten.blogspot.com

info@inter-actief.be

LODEWIJK BOONAPARTE:

O mijn dulle, dulle Griet,

groter kanon bestaat er niet:

als gij op de Keizer schiet,

gaat die op de loop subiet!

Wat hebt gij een zwaar geschut:

elk schot van u is een uppercut.

De Keizer staat dan mooi voor schut

en is voor u de Kop van Jut!

NIKKI SPEED:

Ja ik ben uw dulle Griet,

nee duller Griet bestaat er niet:

eender wie die mij beziet

staat perplex en gelooft het niet.

Ik sta aan Boonapart zijn kant

voortdurend maar te waken want

breekt de Keizer het bestand,

dan schiet ik hem naar pierenland!

LODEWIJK BOONAPARTE:

O gij Nikki, Nikki Speed!

Duller Griet bestaat er niet!

NIKKI SPEED:

Ah, uw schoonste rekwisiet

en verdedigster van ’t grondgebied!

Aalsterse Gazet & Boon2012: "Goed nieuwsshow Dylan Casaer sputtert"

2012-03-29T19:57:00.001+02:00

Goed nieuwsshow Dylan Casaer sputtert

"Het Boonjaar is goed begonnen, zeer goed zelfs. Misschien wel te goed voor Aalst. Dat wil niet zeggen dat alles kan. Politiek blijft politiek, maar ook cultureel loopt niet iedereen in de pas zoals je het zelf zou willen. Of hij nu Patrick Bernauw of Uilekot Herzele heet. Maar journalisten, of noem ze persmedewerkers, van reclamebladen die de inspanning leveren extra aandacht aan Boon te besteden, niet uitnodigen op de opening van een Boonjaar, ja... Een sponsor die een inspanning levert om weekendarrangementen aan te bieden, waar toerisme geen tijd of geen wil voor heeft, niet uitnodigen op de openingsavond, ja... Fier zijn dat het Boonjaar over de grens naar de Noordelijke Nederlanden trekt, lees Holland, maar in de Nederlandse media zo goed als niets lezen, laat staan in ons overgesubsidieerd Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond in Amsterdam wat aantreffen over Boon, ja... Er is perceptie, maar er is ook Perceptie..."

Lees het volledige artikel van de Aalsterse Gazet hier.

Ons Sabam Feuilleton, Deel 3 & Wordt Vervolgd!

2012-03-24T14:18:00.004+01:00

foto copyright by Marianne Vanderauwera

Op vrijdag 23 maart, exact een week na publicatie van de open brief van vzw de Scriptomanen aan Sabam (*), inzake het gebruik van foto's waarop Louis Paul Boon te zien is, kregen wij ten slotte ook van Sabam - en nog wel bij hoogdringendheid! - een antwoord. Andere instanties slaagden erin binnen de 48 uur een antwoord te formuleren, maar voor deze instanties was het dan ook niet hoogdringend, en zij waren geen betrokken partij.

Met betrekking tot bovenstaande door de erven Boon gewraakte promotiefoto bij de productie Elpee Boon van Rudi De Smet, genomen door Marianne Vanderauwera, deelt Sabam ons mee dat artikel 10 van de Belgische wet van 30 juni 1994 betreffende het auteursrecht het volgende bepaalt:

"De auteur of de eigenaar van een portret dan wel enige andere persoon die een portret bezit of voorhanden heeft, heeft niet het recht het te reproduceren of aan het publiek mede te delen zonder toestemming van de geportretteerde of, gedurende twintig jaar na diens overlijden, zonder toestemming van zijn rechtverkrijgenden".

Volgens dit principe moet de toestemming van de geportretteerde worden gevraagd. Het portretrecht blijft gelden tot 20 jaar na het overlijden van de betrokkene. In dit geval is Louis Paul Boon in 1979 overleden. Op basis van het artikel 10 van de auteurswet, moeten wij bijgevolg besluiten dat de toestemming van de rechthebbenden niet meer vereist is wat het portretrecht betreft.

Ik ga er dan ook vanuit dat wij van Sabam en/of de erven Boon geen boete van 250 euro "per misbruik" meer hoeven te vrezen, reden waarvoor bovenstaande foto tot op de dag van vandaag van zoveel mogelijk websites was gehaald.

Wat het auteursrecht betreft, zo lezen we verder nog, en "als het om een foto gaat die door een derde genomen is" (= niet door Louis Paul Boon of de erven Boon), "dan kunnen de erven van Louis Paul Boon hierop geen auteursrechten laten gelden." - Waaruit ik meen te mogen afleiden dat, als ik Louis Paul Boon zou wegsnijden uit bovenstaande foto genomen door Marianne Vanderauwera, er toestemming dient gekregen van en eventueel een vergoeding moet betaald worden aan Marianne Vanderauwera, en dat ik niet hoef te onderhandelen met de erven Boon.

Ik hoor het wel mocht dit niet het geval zijn.

(*) Deel 1 van ons feuilleton. Deel 2 vindt u hier.

Sabam voert "Het Proces" van F. Kafka uit zonder toestemming van de rechthebbenden

2012-03-23T10:20:00.000+01:00

Geachte Heer/Mevrouw SABAM,

Wij zijn op de hoogte gebracht van de reproductie en manipulatie van een verhaallijn in het alternate reality game "Het Proces" (naar F. Kafka), waarvan vzw de Scriptomanen de rechten bezit.

Volgens onze informatie werd hiervoor geen voorafgaande toelating gevraagd, noch aan de auteur(s), noch aan uw eigen diensten, met name SABAM.

Met het oog op de regeling van de rechten verzoeken wij u daarom zo vriendelijk te willen zijn BINNEN DE 8 DAGEN de procedures van "Het Proces" tegen uw eigen lid (sinds 1981), vennoot (sinds een paar jaar later) en laureaat van de SABAM Prijs voor Toneel (1999) Patrick Bernauw stop te zetten, en ons dat binnen de bovenvermelde termijn per kerende te bevestigen.

Alvast bedankt voor uw medewerking.

Met vriendelijke groet,

Joseph K.

Voor de Raad van Beheer van vzw de Scriptomanen:
Pé Boonaparte, Hash Nys & McRosby Zonder Jong

PS:
"Iemand moest Josef K. hebben belasterd. Want op een ochtend, zonder dat hij iets kwaads had gedaan, werd hij zomaar gearresteerd." - Het Proces is een indrukwekkende graphic novel naar het gelijknamige werk van Franz Kafka, dat in 1925 postuum verscheen. Hierin wordt het duistere verhaal beschreven van Joseph K., "die zonder aanleiding verwikkeld raakt in een verbijsterend juridisch proces. K. valt van de ene verbazing in de andere en raakt volledig gedesillusioneerd, terwijl hij wanhopig probeert zijn onschuld te bewijzen – zonder te weten waarvan hij eigenlijk beschuldigd wordt. Het proces laat op grimmige wijze zien hoe bureaucratie het leven van burgers kan ruïneren; in die zin is het verhaal nog net zo actueel en betekenisvol als aan het begin van de twintigste eeuw."

Klinkt het bovenstaande u wellicht enigszins surrealistisch, ja zelfs ronduit absurd in de oren? Mmm... Het is anders wel een vrij exacte weergave van een mail die ik mocht ontvangen van SABAM:

* waarin SABAM op de hoogte werd gebracht van "de reproductie en manipulatie" van foto's, zonder te specifiëren over welke foto's het precies gaat;
* in videoclips "Proficiat, Elpee Boon", die wij nooit gemaakt hebben (de opgegeven titel slaat op een eenmalig live programma);
* die "online staan" en "te koop worden aangeboden", wat aantoonbaar onjuist is, als SABAM de moeite had genomen de verkregen informatie even te checken (zie de meldingen op deze website, op de website van de Scriptomanen en op die van Compagnie de Ballade).

Waarin SABAM vervolgens stelt dat:
* volgens "onze informatie" (= de eigen SABAM informatie) geen voorafgaande toestemming werd gevraagd aan de auteur, wat ik betwist;
* volgens "onze informatie" (= de eigen SABAM informatie) geen voorafgaande toestemming werd gevraagd aan de eigen diensten (van SABAM), wat ik eveneens betwist.

Waarin SABAM ten slotte verzoekt:
* BINNEN DE 8 DAGEN de uitzending van de filmpjes stop te zetten en "ons" (= SABAM) dat binnen de bovenvermelde termijn per kerende te bevestigen, terwijl de desbetreffende filmpjes al enkele weken niet meer op het web staan (zie eveneens de meldingen op onze websites, die niet door SABAM werden geconsulteerd).

Zonder te weten waar het precies over gaat vraagt SABAM met andere woorden het stopzetten van filmpjes BINNEN DE 8 DAGEN - filmpjes die op dat moment al weken stopgezet zijn -, en dit met het oog op te betalen "reproductierechten" voor filmpjes die bijgevolg niet vertoond worden. Hiermee gaat SABAM bovendien ook geheel en al voorbij aan de open brief waarin vzw de Scriptomanen reeds op 16 maart de onduidelijkheid en dubbelzinnigheid van één en ander aankaartte en om opheldering terzake vroeg - open brief waarop SABAM er amper in slaagde BINNEN DE 8 DAGEN te reageren, en uitsluitend nadat ondergetekende eerst een behoorlijk verschroeiend telefoontje diende te plegen naar de opsteller van het oorspronkelijke "vriendelijke verzoek" van SABAM.

Of hoe SABAM, in een staat van volstrekte bewusteloosheid maar wel met het handje open, meewerkt aan het toepassen van - een economische vorm van - censuur en het monddood maken van de eigen auteur(s). De filmpjes waar het om te doen is, bevatten immers enige kritiek op de verantwoordelijken voor Boon!2012 - kritiek die, zoals eerder gezegd, met alle mogelijke middelen (en ook een paar onmogelijke) het zwijgen dient opgelegd.

Proficiat, SABAM!... Mijn auteursrechtenvereniging om trots op te zijn!

Patrick Bernauw

Louis Paul Boon Ontmaskert

2012-03-22T11:00:00.004+01:00

cover door Paul Van Gysegem

van Louis Paul Boon Ontmaskerd/t?

een biodrama van Patrick Bernauw & Freek Neirynck

uitgegeven door HAM vzw

De Streekkrant van deze week is tegelijk een Boonkrant geworden, en mag in diverse opzichten niet alleen zeer informatief heten (want ze geeft een quasi-volledig beeld van wat er zoal rond Boon gebeurt in de Keizerlijke Stede van Aalst), maar ik vond ze ook bijzonder amusant. Alleen al omdat het Boontje-dat-graag-al-eens-een-Reinaertse-Vossenstreek uithaalt ook een plaatsje heeft gevonden in deze Boonkrant van de Streekkrant.

Louis Paul Boon krijgt zijn Kathedraalst,

"klootjesvolk niet toegelaten"

Al of niet ontmaskerd, is de honderdjarige Louis Paul Boon in zijn Boonjaar inderdaad nog altijd druk, druk, druk aan 't ontmaskeren. Zelfs postuum neemt de rebelse dwazekloot uit Erembodegem het nog steeds op voor het soort tedere anarchisten van zijn slag, dat met alle mogelijke - en ook een paar onmogelijke - middelen door het culturele en politieke establishment monddood wordt gemaakt. Krijgt de Grootste Vlaamse Volksschrijver (dixit Bart De Wever) in Aalst een Praalgraf om U tegen te zeggen, richten ze daar voor het Geniale Boontje Op Zijn Korte Beentjes de Grootste Kathedraal Ooit op - de hele stad daarmee wederdopend tot een Kathedraalst -, dan zet hij ze, zo tussen de lijnen door, gralèk op z'n Oilsjters, toch nog een neus & in hun blote marketing -en publiciteitsgeflikker.

Ik hoor het Karel De Naeyer - in 1994 met Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? kortstondig in de huid van Boontje gekropen - graag zeggen: "De auteurs lieten Boontje floreren in zijn stamcafé "De Jager" in Erembodegem. Boontje was een sociaal man, die graag een pintje dronk, maar vooral het contact met de volkse mens niet uit de weg ging." - De "volkse mens" die zorgvuldig geweerd werd op de officiële opening van zijn Jaar.

"Dat Boon graag "toneel" speelde en zich met zwier in het gemoed van diverse personages kon inleven, maakte van hem een boeiend figuur met vele facetten. Het theaterstuk kreeg een episch-naturalistische aanpak met een postmodern tintje. (...) Niet alleen de mens Boon werd van zijn heiligenstatus ontdaan. Ook de impact van zijn literaire werk kwam ruimschoots aan bod."

En dan slaat Karel De Naeyer op zeer Oilsjterse wijs aan het foeteren: "Velen geven zich uit voor Boonkenner, maar als je ze in de wereld van Boon brengt, kennen ze hem helemaal niet. (...) In Aalst werd het stuk niet naar waarde geschat. Niemand is sant in eigen land. In Antwerpen echter won Lanseloet er het Rupelfestival mee en in Gent werden we ook laureaat. Rond Boon is er blijkbaar altijd controverse. Vandaag en ook toen. We werden een beetje geboycot. Boon heeft zoveel ernstige dingen geschreven die tegen de schenen van de maatschappij schopten. In Antwerpen begrepen ze de achterliggende symboliek in het theaterstuk. Boon is er niet meer, maar hij speelt nog dagelijks met ons."

"Boon is er niet meer,

maar hij speelt nog dagelijks met ons..."

Wie had ooit gedacht, Karel, dat wij samen & unisono hetzelfde zouden zeggen? Dat er, bijna twintig jaar na datum, nog altijd niets is veranderd, en dat je analyse van toen nog steeds perfect van toepassing is op Boon2012?

Het stuk van Freek Neirynck en mezelf werd destijds uitgegeven bij HAM vzw, het kunstenaarscollectief dat in al zijn manifestaties "de binding met de mens wil beklemtonen", en waarvan Louis Paul Boon ooit aan de wieg heeft gestaan. Vandaar dat de Honest Arts Movement ook de uitreiker is geworden van de nog steeds fel gegeerde Louis Paul Boon Prijs. Omdat er zoveel jaar na datum nog steeds niet de minste interesse is in Aalst voor het werk van de eigen (nog levende) schrijvers, ook niet als dat met Louis Paul Boon te maken heeft, en al helemaal niet in het Boonjaar, zal Louis Paul Boon Ontmaskerd/t? hernomen worden tijdens de Gentse Feesten, in het kader van het BoonApart Festival dat daar georganiseerd wordt door de Aalsterse vzw de Scriptomanen, in samenwerking met o.a. de afdeling Literaire Creatie van de (eveneens Aalsterse) Academie voor Podiumkunsten. Ik zal het zelf brengen, bewerkt tot een verteltheater solo, en met een licht aangepaste titel als Louis Paul Boon Ontmaskert.

Nog zeer lezenswaard in de Boonse Streekkrant van deze week, is het artikel over de 'Rode' Jan De Lichte, geregisseerd door vriend-Scriptomaan Anton Cogen. In 1978 had Anton al eens de regie gevoerd van een Boonbewerking door Pieter De Prins, "met geëngageerde liedjes in de sfeer van de Internationale Nieuwe Scène", waarbij hij Jan De Lichte een jasje van de Rote Armee Fraktion had aangemeten. Boon was "niet echt gelukkig met deze wending", hoewel geweld en bendevorming toch onlosmakelijk verbonden zijn met de figuur van Jan De Lichte.

"Ook vandaag wordt er gesuggereerd dat het geweld uit de productie moet worden weggesnoeid," vervolgt Cogen. "Geweld in onze maatschappij is bijna gewoon geworden. En toch wil men er zich van overhand mee bemoeien om er een "proper" stuk van te maken. De cirkel is rond. Zoals Boon protesteerde, is er nu de angst van de betrokken politici."

Van Boonerang

tot Eigen Boon Eerst!

Da's het hele probleem natuurlijk, als je een dwars karakter als Louis Paul Boon politiek wil recupereren, bijzetten in een Kathedraalst, uitroepen tot de "Grootste Vlaamse Schrijver Ooit"... Er zijn zo veel facetten aan die hele Boon - van burgerman tot rebel - dat elke poging tot recuperatie vroeg of laat als een Boonerang in je eigen gezicht terug kletst. Een "propere" Boon bestaat nu eenmaal niet; wel een Boon die je, door zijn werk, een spiegel voorhoudt en genadeloos in je blote flikker zet. Louis Paul Boon Ontmaskert... Nu meer dan ooit! (Of hoe je ook een politieke slogan kunt recupereren.)

Zeer lezenswaard in dit verband is Een knipoog op Aalst (Aktueel, 21 maart 2012) - de schrijver van dienst had ook geen kaartje voor de show gekregen, want die was voorbehouden voor p
Prominenten & Gesponsorden. Maar het knipoogje blijft er positief bij, want: "Wat Louis nooit echt van de stad gekregen heeft, geeft hij nu wel aan de stad: positieve aandacht! (...) Pas op het is nooit voor iedereen goed, want enkele van mijn Calimero spitsbroeders met scherpe pen probeerden nog wat tegen te pruttelen. (...) De discussie over wie Louis nu het best gekend heeft zal blijven in deze stad. Op de receptie werd hij geclaimd door 600 mannen en vrouwen. Ik heb rechtover zijn deur gewoond, ik zat bij hem op de trein, ik heb zijne was gedaan, ik was zijn chauffeur, ik heb een schilderij van hem... wij gunnen het iedereen."

Eigen Boon Eerst! scanderen wij dan, zoals op schitterend-groteske wijze werd aangetoond door de farce rond het beschermcomité.

En zeggen dat het Boonjaar nog loopt tot in oktober... We gaan nog wat meemaken!

Jeanne De Bruyn: "Het schrijversras waartoe Boon behoort, moet uitgeroeid worden!"

2012-03-17T08:22:00.002+01:00

En dat het hoog tijd wordt

dat er een grote brandstapel wordt opgericht

voor zijn boeken...

Het blijft een beklemmend stukje haatproza,

dat ineens weer brandend actueel geworden is...

Vzw de Scriptomanen schrijft Open Brief aan Sabam: Quid Portretrecht Erven Boon?

2012-03-16T13:25:00.000+01:00

Geachte Heer/Mevrouw,

Gezien het hoogdringende karakter van de kwestie en de relevantie voor een groot aantal auteurs – leden en vennoten van Sabam -, willen wij er met deze Open Brief bij Sabam op aandringen, dat er met bekwame spoed volledige klaarheid zou worden gegeven rond het thema van en de tarieven voor “het portretrecht” in het algemeen, en dat van de erven Boon in het bijzonder.

Inderdaad moeten wij betreuren dat twee van onze producties als gevolg van het inroepen van dit portretrecht in de problemen zijn gekomen. Het gaat om twee “onafhankelijke” producties, die zonder enige steun of subsidies van het officiële “Boon!2012”-programma van de stad Aalst, in een “Boon-Apart” programma werden gerealiseerd: “Proficiat Louis! 100 virtuele verjaardagswensen voor Louis Paul Boon” en “Elpee Boon”. Deze laatste productie bestaat uit een liederencyclus van Rudi De Smet, geïnspireerd door leven en werk van Louis Paul Boon, maar zonder gebruik te maken van teksten of zinnen uit zijn werk, en zal binnenkort op cd worden uitgebracht. De werken werden geproduceerd in een samenwerkingsverband van vzw de Scriptomanen, de afdeling Literaire Creatie van de Academie voor Podiumkunsten in Aalst, het Aalsters Literair BonTgenootschap, auteur Rudi de Smet (lid van Sabam, vzw de Scriptomanen en het ALB) en Patrick Bernauw (auteur, vennoot van Sabam, voorzitter van vzw de Scriptomanen, leerkracht literaire creatie aan de Academie en lid van het ALB). De verdere productie en promotie van deze initiatieven komen nu zwaar onder druk te staan.

Oorspronkelijk kwamen de eerste veertig afleveringen van de reeks “Proficiat Louis!” (zie www.sterke-verhalen.blogspot.com) tot stand met de stilzwijgende toestemming van de erven Boon: zij leverden zelf 5 bijdragen en kregen een aantal filmpjes in hoge resolutie toegestuurd. Toen de Scriptomanen evenwel, samen met het Volks Comité Boon, actie begonnen te voeren tegen de aanwezigheid van een ex-Vlaams Belanger in het beschermcomité Boon!2012, en daarna tegen de onevenwichtige samenstelling van dit comité, werd de stilzwijgende toestemming ingetrokken en moesten de Scriptomanen op vraag van de erven Boon alle clips waarin een foto van Louis Paul Boon werd verwerkt, op non-actief zetten, en dit op straffe van een boete van 250 euro per overtreding. Deze eis was ook van betrekking op de foto die gebruikt werd voor de promotie van “Elpee Boon”, waarbij Rudi De Smet tijdens een concert in het Stedelijk Museum ’t Gasthuys van Aalst, door de organisatoren werd opgesteld voor een grote poster van Louis Paul Boon, waarvan Marianne Vanderauwera vervolgens een foto heeft genomen.

Wij vermelden dit maar even opdat Sabam zich terdege bewust zou zijn van de context waarin één en ander geïnterpreteerd dient te worden: een aantal auteurs en leden van Sabam – en medewerkers van vzw de Scriptomanen – , maar ook diverse andere auteurs die onafhankelijk werken van het Boon!2012-programma, wordt het nu welhaast onmogelijk gemaakt een artistieke hommage te brengen aan “de grootste Vlaamse schrijver ooit”, vanwege de vaak exorbitante claims die hen mogelijk boven het hoofd hangen, indien zij één of andere foto van Louis Paul Boon zouden gebruiken in hun werk of bij de promotie van hun productie.

Op de site van het kunstenloket (http://www.kunstenloket.be/advies/auteursrechten-en-naburige-rechten/hoe-zit-het-met-het-portretrecht) is met betrekking tot het portretrecht heel veel informatie te vinden, die het er voor een leek allemaal niet doorzichtiger op maakt. Hoe interpreteert Sabam bijvoorbeeld volgende zinsnede: "De auteur of de eigenaar van een portret dan wel enige andere persoon die een portret bezit of voorhanden heeft, heeft niet het recht het te reproduceren of aan het publiek mee te delen zonder toestemming van de geportretteerde of, gedurende twintig jaar na zijn overlijden, zonder toestemming van zijn rechtverkrijgenden.”

Sabam werd inmiddels ook gecontacteerd door Hilde Nijs, lid van het Volks Comité Boon, met een aantal vragen die niet sluitend of eenduidig konden beantwoord worden via de telefoon:

1. Kunnen de erven Boon ook rechten laten gelden op foto’s die niet door de erven Boon zijn genomen?

2. Kunnen de erven Boon ook rechten laten gelden op een tekening of een schilderij gemaakt naar een foto van Louis Paul Boon, die al of niet door de erven Boon werd genomen, en ook indien de tekening of het schilderij een zeer vrije artistieke interpretatie is van de bewuste foto van Louis Paul Boon die al of niet door de erven Boon werd genomen?

Indien het antwoord op beide vragen “ja” is, kan Sabam ons dan de tarieven meedelen die voor het gebruik van dergelijk materiaal gelden, op radio en televisie, in het theater, in print, digitaal, enz…?

Graag kregen we van Sabam een klaar en duidelijk standpunt te horen in verband met de hier geschetste problematiek, evenals een lijst van de daarmee samenhangende boetes en tarieven voor diverse mogelijke misbruiken, die door leden en vennoten van Sabam zouden kunnen worden begaan in het kader van hun hommages aan Louis Paul Boon, nu het Boonjaar 2012 gisteravond officieel werd geopend.

Ten slotte willen we in deze ook de auteursrechterlijke status nagaan, en het standpunt van Sabam inzake een parodie of persiflage op zekere actuele gebeurtenissen waarin niet een hommage aan Louis Paul Boon, maar aan ene Lodewijk Boonaparte zou behandeld worden, in gedichten, liederen, foto’s, tekeningen en illustraties, video- en audioclips, verhalen en toneel, waarbij de literaire genres van de “parodie” en de “persiflage” worden gebruikt “om te spotten” met personen of toestanden – in dit geval dus allerminst met de persoon van Louis Paul Boon, maar zeer zeker wel met bepaalde gebeurtenissen rond zijn officiële viering. “In grote lijnen is het dus hetzelfde als een satire,” lezen we op Wikipedia over een “parodie” of “persiflage”. “Het verhaal (de tekst of het beeld) wordt op een ironische manier nagedaan. Dit kan zowel op een onschuldige als op een agressieve wijze gebeuren. Het succes van de parodie zal groter zijn naarmate het origineel bekender is en de geparodieerde (uitvergrote) elementen dus herkenbaarder zijn.” - Kan het portretrecht van de erven Boon, of enig ander auteursrecht, ook betrekking hebben op een parodie zoals hier omschreven… en zo ja, in welke mate, en met welke tarieven?

We willen er voor de rest nogmaals op drukken dat zo lang Sabam geen duidelijk standpunt inneemt in deze kwestie, een aantal producties van Sabam leden en vennoten niet verder gezet kunnen worden, of niet kunnen worden gepromoot zoals oorspronkelijk voorzien, of zelfs helemaal niet kunnen worden geproduceerd, omdat de betrokken auteurs volslagen in het ongewisse verkeren met betrekking tot de financiële claims die hen mogelijk boven het hoofd hangen. De Scriptomanen organiseren tijdens de Gentse Feesten, van 14 tot en met 22 juli 2012, het programma “De Bende van de Boonaparten”, dat nú moet voorbereid worden, en waarvoor geen weken meer kan gewacht worden op een klaar en duidelijk antwoord van Sabam.

Met de meeste hoogachting,

Voor vzw de Scriptomanen:

Patrick Bernauw – Marc Borms – Rudi De Smet – Guy Didelez

Voor het Volks Comité Boon:

Filip De Bodt (Herzele) – Didi de Paris (Leuven) – Freek Neirynck (Gent) – Hilde Nijs (Ninove) – Yannick Van der Speeten (Aalst)

Booncoördinator Peter Van Den Bossche als journalist voor Het Nieuwsblad over zijn eigen organisatie:

2012-03-16T11:18:00.000+01:00

Boonjaar gisteravond op gang getrapt

Verjaardagsfeest voor wijlen Louis Paul Boon

vrijdag 16 maart 2012, 03u00
in Cultuur, Uit in de gemeente
Auteur: Peter Van Den Bossche

AALST - In cultuurcentrum De Werf werd gisteren de honderdste verjaardag van wijlen Louis Paul Boon gevierd. Bijna zeshonderd literatuurliefhebbers woonden het feestje voor de bekende Aalsterse schrijver bij. Daarmee is het Boonjaar officieel begonnen.

Volledig artikel:
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=LK3NI24D

Patrick Bernauw gaat na of zijn brede middenstreep goed ligt,

want als ge over uzelf schrijft in uw eigen gazet,

moet ge toch goed voor de dag komen.

Misschien kan iemand ook eens vragen stellen bij de deontologische code van een journalist, die zijn eigen organisatie bespreekt in zijn krant? Hoe bruiner gaan ze 't nog bakken bij Boon!2012?

Of misschien is dit gewoon het moment bij uitstek om een geheel objectieve recensie te schrijven over mijn nieuwste boek, "De Zaak Louis XVII", dat momenteel in de boekhandel ligt te pronken, en die dan te publiceren op mijn eigen blog. Een anonieme commentator zei toch al dat dit hier naar zelfverheerlijking rook, dus dat kan er wel nog bij.

"De Zaak Louis XVII" van Patrick Bernauw is dus een echte aanrader hé, literair hoogstaand, moreel zeer verantwoord en politiek absoluut correct (hoewel, nu neemt hij het eens op tegen het onrecht dat een koningskind werd aangedaan; ja, morele verontwaardiging kent nu eenmaal rang noch stand).

Allemaal naar de boekhandel

& kopen, die handel!

(Enfin, dat boek, bedoel ik.)

't Is een nieuw meesterwerk

van de grootmeester

in het genre

van de historische faction!

Zeg dat de schrijver

het zelf gezegd heeft!

(En die kan het weten.)

(Hij heeft het toch zelf geschreven, zekerst?)

(Het boek én de recensie hé!)

Van dezelfde auteur(s?)

wordt binnenkort verwacht:

het vertel- en muziektheater

in de beste schelmentraditie:

De Bende van de Boonaparten

gevolgd door de gelijknamige

historische faction schelmenroman!

Hou deze blog dus goed in de gaten!

Welkom in elke bibliotheek. Behalve in die van Aalst

2012-03-15T07:59:00.003+01:00

Patrick Bernauw toerde 12 jaar met zijn muziektheater Compagnie de Ballade

door Vlaanderen en deed daarbij, onder meer in de Jeugdboekenweek,

honderden scholen, bibliotheken en culturele centra aan.

Hij was nooit te gast in de bibliotheek of het cultureel centrum van Aalst.

William Peynsaert:

Wie schrijft die blijft, zegt men. Een idee dat veel mensen lijkt aan te spreken. Uitgeverijen worden elk jaar overspoeld door honderden manuscripten. In veel steden zijn er jaarlijks tal van initiatieven om de schrijflustigen te ondersteunen. “Maar niet in Aalst”, zegt veelschrijver, Patrick Bernauw.

“Wie romanschrijver wil worden heeft het de eerste honderd jaar moeilijk”, zei Louis Paul Boon. Patrick Bernauw, literaire duizendpoot en voorzitter van VZW de Scriptomanen, borduurt hier op verder en zegt: “De stad Aalst heeft blijkbaar de taak op zich genomen om de waarheid van dit citaat in de praktijk te gieten. Hier in Aalst is het geen 100 jaar, maar 200”. Patrick kan veel voorbeelden geven. De stad had 500.000 euro om Boon in de bloemetjes te zetten voor zijn honderdste verjaardag. “Een mooi initiatief”, zegt Bernauw, “met een mooi programma. Maar toch een kleine bedenking: centraal in de hele viering staat een beroemd schrijver en toch is niet één euro van dat bedrag naar Aalsterse schrijvers of literatuurliefhebbers gegaan. Dat is toch een klein beetje vreemd, niet?” Volgens Bernauw wil de stad alle schrijvers er buiten houden, want die hebben de reputatie dat ze niet makkelijk in de pas lopen.

Lees hier het volledige artikel.

Proficiat, Louis! Ge zijt 100 geworden!

Amuseert u, daar in de Werf, vanavond!

Dat doen wij met de Boon-Aparten ook...

en wel gràààààààlèk!"

(Met dank aan een anonieme tipgever.)

Bij de honderdste verjaardag van Louis Paul Boon.

In de reeks "Proficiat, Louis! Ge zijt honderd geworden!"

De boodschap van Yannick Van der Speeten werd jammer genoeg "geclipjacked"

door een paar rebelse Boonadepten...

Een WoordAanslag van het LIterair CReatief Actiefront LICRA...

of van een bende Scriptomanen?

Volks Comité Boon: "Bart de Wever... of de Gespleten Burggraaf"

2012-03-14T11:25:00.001+01:00

Op de pagina Opinie & Analyse van De Standaard (13 maart 2012) meldt Bart De Wever dat “Vlaanderens grootste schrijver” (“de Aalsterse volksschrijver Louis Paul Boon”) zijn laatste historische roman en literair testament, Het Geuzenboek, aan dezelfde periode wijdde als het debuut van “Vlaanderens bekendste schrijver”. (“Want ook Hendrik Conscience schreef ’t Wonderjaer over de Tachtigjarige Oorlog.”)

“Boon zet zich echter fel af tegen de droomwereld die Conscience in zijn oeuvre creëerde en waarin de gewone Vlaming zich kon verliezen tussen de schone jonkvrouwen en de edele ridders. Boon beschrijft de opstand van de onderdrukte, kleine man tegen de almacht van Kerk en staat. Een vrijheidsstrijd die helaas verraden werd door de eigen elite, die eigenlijk niets wilde veranderen en daardoor uitblonk in lafheid en besluiteloosheid. (…) ‘En Vlaanderen was overwonnen en stierf, en alle Geuzen waren er uitgeroeid, amen en uit,’ is de veelzeggende slotzin van het boek. (…) Louis Paul Boon levert daarmee de sociaaldemocratische versie van een bijzonder hardnekkige mythe van de Vlaamse Beweging.”

Er valt veel te zeggen voor de opinie en analyse van Bart De Wever. Nog een geluk dat hier in Aalst en Zuid-Oost Vlaanderen, geboortestreek van Jan De Lichte, niet alle Geuzen zijn uitgeroeid, om er – hoewel verraden door de eigen elite – inderdaad veel over te zeggen. Zodat er nog niet meteen “amen en uit” onder dit verhaal dient geschreven.

Zo vragen wij van het Volks Comité Boon ons bijvoorbeeld af hoeveel bruiner de rangen van de N-VA nog gaan verkleuren, door al de ex-Vlaams Belangers die men daar liefdevol omarmt. Heeft Bart De Wever er al eens over nagedacht hoe de ex-communist en socialist Louis Paul Boon zou aangekeken hebben tegen de schaamteloze poging tot recuperatie van én zijn romaneske held én de historische figuur én het symbool Daens, door dezelfde ex-Vlaams Belangers ? In hoever zijn notionele –en pensioenstandpunten te rijmen zouden vallen met die van “Vlaanderens grootste schrijver”? Wat “de Aalsterse volksschrijver Louis Paul Boon”, nooit vies van een boutade, zou gevonden hebben van, pak weg, deze uitspraak van superfan Bart De Wever: “We zijn het enige land ter wereld waar je eeuwig werkloos kunt blijven”?

Hoe lang wil de N-VA deze intellectuele spreidstandjes nog aanhouden? In het tennis staan ze bekend als “een Kim Clijsterke”, in het ballet als een “Grand Ecart”, maar ook met haar nieuwe sportieve look moet de partij er toch zorg voor dragen dat ze de benen niet zo ver open spreidt – en vergeef ons deze ongewilde, maar zeer viezentistische connotatie – dat ze in twee stukken scheurt. Wij kunnen Bart De Wever in dat verband trouwens een schitterende korte roman aanbevelen, van Italo Calvino, De gespleten burggraaf (verschenen in de bundel Onze voorouders, Bert Bakker, 1986).

Voor het Volks Comité Boon:

Aalst: Patrick Bernauw, Rudi De Smet
Gent: Freek Neirynck
Herzele: Filip De Bodt (contactpersoon)
Leuven: Didi de Paris
Ninove: Hilde Nijs, Ben Schokkaert

PS: Lezen in de Lente staat voorlopig nog altijd niet op de Boon!2012 site. Het Volks Comité houdt een postkoets van Jan De Lichte klaar om de boodschap desnoods één dezer dagen ter komen overbrengen.

Jan "Delight": Stand & Deliver

2012-03-13T17:32:00.000+01:00

Adam & The Ants: "Stand and Deliver, Jan Delight!"

Met dank voor het signaleren, Didi de Paris!

En o ja, Jan De Lichte poseerde gewillig voor onze eigenste Hilde Nijs!

Première van "Proficiat, Elpee Boon!" van Aalstenaars Patrick Bernauw & Rudi De Smet, in de Koepoort, Ninove

2012-03-11T18:33:00.003+01:00

Gisteren ging in de Koepoort, Ninove ons gezamenlijk hommage-programma in première. Het werd een bonte Boon-Aparte avond, met gastoptredens van onder andere Jan De Lichte, die net zoals op 14 januari (Klara in de Singel) het gedicht Occupeer de banken bracht, met als slotstrofe:

En ik zal ze een geweten schoppen

tot ze om genade smeken

waarna ze die kunnen steken

zoals dat heet

voor mijn part in gat

of reet.

Jeanne De Bruyn was ook weer van de partij en wil nog steeds een nieuwe grote brandstapel oprichten. Want: "Het schrijversras waartoe Boon behoort, moet uitgeroeid worden!"

Niet onopgemerkt voorbij gingen voorts de donderpreek van Jezus Christus ("Van communist tot viezentist... Ja jong, ge komt gij van ver hé!"), het (vr)olijke duo Mieke & Maaike (die dansten met Louis & Paul, en zo hun obscene tweede jeugd beleefden), en de quiz Tis Maar een Kwis waarin werd overgegaan tot een Openbare Uitverkoop van mijn Tweedehandse Boeken.

Muziek was er uiteraard ook. Rudi en ik brachten Mieke Maai Me, Zoveel Ondines, Schoonmoeder... en als uitsmijter een tweestemmige samenzang bij het stemmig gedoofde haardvuur, met een koor van vendelzwaaiende VNV-schuinsmarcheerders op de achtergrond:

Ah Louis! Wij hebben een Boontje voor jou!

Oh Louis! Een Engelenkroontje voor jou!

HAM-vraag bleef natuurlijk:

"Wat deed die donkerbruine handdoek

nu eigenlijk in die rooie zak!?"

Misschien dat daar een antwoord op komt op de volgende Boon-Aparte avond... en wel op 16 maart, in Gent, bij Freek Neirynck?

De avond heb ik afgesloten met de Overigens-zin. Want zoals Marc Reynebeau terecht opmerkte in De Standaard van 9 maart 2012 (100 Jaar Boon), waarin ook het ongepaste beschermcomité aan bod kwam:

"Boon hield aan de oorlogen van zijn eeuw

(de twee wereldoorlogen

en de atoomdreiging van de Koude Oorlog)

een soort shellshock over."

Het is maar één van de redenen waarom een donkerbruine handdoek niet in een rooie zak thuishoort. Maar het is ook de enige reden waarom ik onze nu stopgezette reeks Proficiat Louis! onder de vlag liet varen van de Vredesactie... en omdat het doel in uitzonderlijke omstandigheden al eens de middelen heiligt, onze live optredens met graagte misbruik om hier campagne voor te voeren.

Louis zou het waarschijnlijk wel zo gewild hebben, denk ik dan.


www.vredesactie.be/overigens

Later op de avond, zo rond middernacht, verscheen de Zware Cavalerie voor de Koepoort, in de gedaante van Anton Cogen, "beter bekend onder dezelfde naam". Hij had voor alle zekerheid zijn boerderijbotten aangetrokken en ook een stok meegebracht om in de stront te roeren, indien nodig. Hij bracht in het Boonjaar een verhaal van Gentenaar Raymond De Kremer, beter bekend onder een hele reeks andere namen, als daar zijn: Jean Ray en John Flanders - om alleen de belangrijkste te noemen. De vertelling Irish Whisky - toen nog in de vorm van een monoloog - dook exact twintig jaar geleden voor het eerst op in het repertoire van Anton Cogen, en meer bepaald ook in onze allereerste samenwerking: Een Gents Avontuur met Jean Ray (Gentse Feesten, 1992). Ja, 2012 is echt wel een verjaardagenjaar...

Enfin, wie één van bovenstaande heren wil boeken - of ze altegader in huis wil halen - kan dat nog altijd doen via vzw de Scriptomanen, en wel hier.

GEEF ACHT! vanavond in de Koepoort, Ninove: met het Boon-Apart programma van Patrick Bernauw en Rudi De Smet

2012-03-10T11:40:00.000+01:00

The Cavalry stayed home:

Geen geld... Waarover hebben wij dan 4 maanden onderhandeld?

2012-03-09T15:09:00.000+01:00

Vandaag in Het Nieuwsblad:

Comité 'Hou Boon Schoon' vraagt aandacht voor alle initiatieven rond Louis Paul Boon

Kunstenaarscollectief kritisch over Boonviering

Schepen Casaer zegt dat de stad Aalst geen verenigingen sponsort die iets doen rond Boon. 'We hebben co-producenten voor ons programma en daar hebben we al maanden geleden contracten mee afgesloten.'

Mijn vraag aan schepen Casaer is dan waarover hij vier maanden heeft onderhandeld met vertegenwoordig(st)ers van het Aalsters Literair BonTgenootschap, vzw de Scriptomanen en de Afdeling Literaire Creatie van de Academie voor Podiumkunsten. Op zeker ogenblik heeft de schepen - als coördinator van Boon2012 - toen ook toegezegd na te gaan of er nog "iets" mogelijk was binnen de subsidies van het sociaal participatiefonds (12 x 10.000 euro voor scholen, buurtcomités, verenigingen, organisaties die samenwerken met een kunstenaar voor de grote Boon Parade).
Op woensdag 25 januari hebben Rudi De Smet en ikzelf nog een vergadering gehad met de schepen, op zijn kabinet, waarbij we een stand van zaken hebben opgemaakt van mogelijke projecten die konden gerealiseerd worden met de Academie, het ALB en/of de Scriptomanen. De schepen zou ons op maandag 30 januari telefonisch laten weten waar we eventueel een offerte voor konden maken.
We wachten nog steeds op zijn telefoontje.

The Boss & Boon - Eén Strijd: "We take care of our own / the cavalry stayed home"

2012-03-09T08:46:00.001+01:00

"Wie romanschrijver wil worden, heeft het de eerste honderd jaar nogal moeilijk," opent de uitneembare Boonbijlage van De Standaard vandaag. Goed nieuws, ik ben straks halfweg.

Verderop lees ik dat de schrijver Boon een Reinaert de Vos is die sluw zijn voordeel doet met de morele zwakte van allen, dat "zijn invloed groot blijft" (Tom Lanoye), dat hij "steeds relevanter wordt" (Luckas Vander Taelen), en dat "een mens zijn geweer weleens tegen de barricade (zet) om een pintje te gaan drinken".

In de speciale bijlage geen woord over de ex-Vlaams Belanger Karim Van Overmeire, die door vzw 't Uilekot per toeval in het beschermcomité Boon2012 werd ontdekt. Geen woord over de acties die vzw de Scriptomanen, een aantal ijlings bij elkaar gescharrelde Boonvrienden en ikzelf hebben ondernomen onder de noemer "Boon-Aparte Jan De Lichte", om de ex-Vlaams Belanger uit het beschermcomité te krijgen. Geen woord over de meer dan 1000 vriendjes die wij verzamelden in 12 uur tijd op de Facebookpagina "Schop het beschermcomité Boon2012 een geweten, en de ex-Vlaams Belanger eruit". Geen woord over de vervolgens door Boon-Aparte Jan De Lichte "geoccupeerde" blog van het Aalsters Literair BonTgenootschap, waar een petitie werd gestart die, geïnspireerd door Dirk Verhofstadt, opriep "ja" te antwoorden op de vraag naar meer respect voor de mens, de schrijver, de kunstenaar - in casu Louis Paul Boon. (*)

U vindt van dit alles, waarde lezer(es), ook geen spoor meer terug op deze website, op de website van vzw de Scriptomanen, op de blog van Compagnie de Ballade, waar het programma Proficiat Louis! Ge zijt 100 geworden! (100 virtuele verjaardagswensen voor Louis Paul Boon) bijna halfweg was, of op de ondertussen alweer in de oorspronkelijke staat herstelde site van het Aalsters Literair BonTgenootschap. "Op vraag van de erven Boon, en om de sereniteit van de feestelijke opening van Boon2012 niet te verstoren" hebben Boon-Aparte Jan De Lichte en ikzelf alle posts namelijk op non-actief gezet.

U kunt ze dus niet meer lezen, maar ze zijn er nog. En ze klagen onder meer aan dat de leden van het inmiddels ook spoorloze beschermcomité, waartoe onder meer Luckas Vander Taelen behoorde (sorry Luckas, gij hebt nu alleen maar de bonen gefret omdat gij toevallig aan het woord kwam in De Standaard, en niet een ander toch wel wat linkserig, zogenaamd stout of schijnbaar rebels lid van het beschermcomité - al waren die echt wel in de minderheid) weigerden hun stem te laten horen in de kwestie, en dat "geen mening hebben ook een mening was". Ze klagen onder meer aan dat de Kritische Kampioenen van het gild der acteurs of schrijvers (sorry Tom, gij hebt nu alleen maar de bonen gefret omdat gij toevallig aan het woord kwam in De Standaard, en niet een ander toch wel wat linkserig artiest met een stout of rebels imago uit het officiële Boon2012-programma) de hele campagne door het zwijgen verkozen. Nochtans waren nogal wat onder hen, samen met De Morgen & De Standaard & Behoud de Begeerte, vooraf door mij persoonlijk of op hun Facebookpagina op de hoogte gebracht van de schande die zetelde in het beschermcomité Boon2012, en vroegen we alleen maar een standpunt in te nemen. De enige die dat ook heeft gedaan was Jeroen Olyslaegers.

Maar, op een paar witte raven na, verkozen zij met z'n allen de Stilte. Toen de klokken aan het luiden gingen, onder andere in De Morgen (dank u, Douglas De Coninck), verkozen zij eensgezind het in Keulen te horen donderen. De schande diende met de Mantel der Boonliefde bedekt, en de eer van de klokkenluiders mocht nog een eindje verder door het slijk worden gesleurd. De acties zouden het gevolg zijn van de rancune van een enkele schrijver uit Erembodegem, die niet aan "de financiële bak" (sic) kon komen - als dit over mij gaat, komt het neer op je reinste laster en eerroof -, of ze zochten, zoals klokkenluider Filip De Bodt van het ondertussen ijlings opgerichte Volkscomité Boon, alleen maar publiciteit "op de kap van Boon", voor hun eigen programma - zie bijvoorbeeld Lezen in de Lente. Er was voor de klokkenluiders zelfs ei zo na geen plaats in de herberg, toen wij in Carnavalstad Aalst een ruimte zochten voor de open volksvergadering. Ook het Aalsterse artistieke en/of progressieve verenigingsleven gaf immers niet thuis, op het Masereelfonds na.

Waarde lezer(es), neemt u het van mij aan: de acties van het artistiek collectief Boon-Aparte Jan De Lichte waren niet ingegeven door plat opportunisme of geil subsidiegekwijl, maar door morele verontwaardiging, door woede, door pure, onversneden liefde voor Louis Paul Boon - de Mens en het Werk (met hoofdletters, vanwege die korte beentjes). Wij doppen onze eigen boontjes heus wel zelf, dat hebben we altijd gedaan en zullen we altijd doen - met of zonder subsidies, maar doorgaans zonder, vrij en ongebonden, en af en toe ook eens wild om ons heen schoppend: op 16 maart in Gent, bijvoorbeeld... en in juli tijdens de Gentse Feesten in www.parnassus.be (later meer daarover).

De acties die wij met de Boon-Aparten hebben ondernomen om gehoord te worden - tot nu toe scoorden ze bitter weinig succes, leest u er kwaliteitskrant De Standaard op na - hebben nogal wat collateral damage opgeleverd. Ik heb daarvoor reeds mijn excuses aangeboden aan de personen en instanties van wie ik meende dat dit wel gepast was, en het verheugt mij te kunnen meedelen dat ze werden aanvaard. In de nood leert men zijn vrienden kennen. Wellicht hebben mijn acties me dus ook een paar progressieve vrienden gekost; ik moet de schade nog opmeten, maar ik laat ze hierbij graag weten dat alleen Boon2012 mij een rancune toedicht die ik niet in mij heb, en dat het wat mij betreft dus al lang vergeten is en vergeven.

Ik ga mijn geweer nu efkes tegen de barricade zetten en een pintje drinken samen met mijn Boon-Aparte kameraden. Als u erbij wil zijn, dan kan dat morgen 10 maart in de Koepoort in Ninove, onder de noemer GEEF ACHT! Rudi De Smet en ik brengen daar een Boon-hommage waarvoor geen plaats was in het officiële Boon2012-programma van de stad Aalst, zoals dat het geval was en is voor ALLE INITIATIEVEN die door schrijvers en/of literatuurliefhebbers uit Groot-Aalst werden voorgesteld (lijst te bekomen op aanvraag). Een gaver voorbeeld van de sociale uitsluiting waar Louis Paul Boon over schreef, hier evenwel ook met een artistieke dimensie, zult u niet snel vinden.

O ja, dit nog. U moet echt eens luisteren naar die hele Wrecking Ball van Bruce Springsteen. Een mens zou nog gaan denken dat hij deze plaat speciaal voor ons gemaakt heeft: We take care of our own / the cavalry stayed home.

(*) In het heetst van de strijd zie je al eens iets over het hoofd. Sorry, Marc Reynebeau, u hebt wel degelijk een Schoon Boons artikel aan de kwestie gewijd.

Zie ook:

Het Nieuwsblad:
Kunstenaarscollectief kritisch over Boonviering

We take care of our own (Bruce Springsteen)

2012-03-08T10:27:00.000+01:00

The Cavalry stayed home: