Beyhan Ok

Anu Anlatıyor...

2016-03-04T12:53:00.000+02:00

Sevgili Blog Dostlarım aşağıdaki yazıyı mutlaka okuyun. bir yada iki gününüzü alır. Devamında sizi dehşete düşürecek yazılarım gelecek. bunlar 12. gezegen adlı kitaptan alıntılarla devam edecek sonrada elimde harika bir kitap var. geleceğimize yönelik gezegen hareketlerine yönelik dünyamızı ilgilendiren mükemmel bir hazine geçti onları paylaşacağım ama ilk olarak aşağıdaki yazı şart...

Nereden geldik? Neden bu dünyaya geldik? Dünya’daki görevimiz nedir? Ben kimim? Bu gözlerle gören asıl “ben” kimdir? Dünya’da yaşam nasıl oluştu? Türlerin zenginliğinin kökeni nedir? Dünya’yı böylesine özel kılan nedir? Evren’de yalnız mıyız? Tanrı ya da Allah kimdir? Mutlak Yaratıcı Güç dediğimiz bu kavram bizden ne bekliyor? Herşey bir tiyatro mu? Dünya sahnesinde sahnelenen bir tiyatronun oyuncuları mıyız?

Bu sorular kafanızı kurcalıyorsa işte size alternatif bir cevap:

ANU ANLATIYOR

Giriş

Dünyanın sevgili insanları; size selamlar. Ben sizin ebeveyn ırkınız "Pleaidian"ların bir üyesi olan Anu'yum; daha belirgin ifade etmek gerekirse, Pleaidian savaş yıldızı Nibiru'dan olduğumu söyleyebilirim. Bu evrende yalnız olmadığınızı ve gerçekten de sizi seven ve koruyan bir ırk olduğunu anlamanız için size evreninizin ve gezegeninizin tarihini anlatacağım.

Size bu tarihi genel hatlarıyla, fazla detaya girmeden aktaracağım. Bunları, Jelaila Starr'ın rehberlik ettiğim araştırması ("12. Gezegenin Dönüşü" kitabı) sonucunda elde ettiğimiz bilgileri toplayarak oluşturdum. Ebeveyn ırkınız olan bizlerin size bıraktığımız İncil adlı kutsal kitabınızda, bütün söyleyeceklerimi kanıtlayan ve sizlere aktaracağım tarihi onaylayan bilgiler bulunmaktadır. Anlatacaklarımın bir noktasında, Jelaila'nın size bazı kitap ve yazar isimleri vermesini sağlayacağım; ama her şeyi başka kaynaklardan kendinizin de araştırmanızı öneririm. Bu ancak kendi kendinize kanıtlayabileceğiniz bir konudur.

Öncelikle biraz kendimden ve insanlarımdan, yani atalarınızdan söz ederek başlamak istiyorum.

Sümer, Mısır ve Babil kültürlerinize ait tarih metinlerinizde benden sıkça söz edilmektedir. Lyran soyundan gelen safkan bir Pleaidian'ım; diğer bir deyişle, Avyon Kraliyet Soyu'ndan geliyorum. Kraliyet kelimesiyle, İnsan prototipinin DNA sarmalına örnek oluşturması için yaratılmış olan Sananda'nın bir görünümü olan atamız Amelius'tan söz ediyoruz. Irk olarak, sizlere göre çok uzun boyluyuz; boylarımız sizin ölçülerinizle ortalama 3 metre civarındadır. Altın ya da platin sarısı saçlarımız, mavi gözlerimiz, beyaz tenlerimiz vardır. Ben 2.97 metre boyunda, platin sarısı saçlı ve mavi gözlüyüm. Lyra insanları orijinlerinde platin sarısı saçlı, mavi gözlü ve beyaz tenlidir. Bedenlerimizin ve saçlarımızın etrafındaki altın renkli ışık huzmesi, aslan insanlarla ya da bazılarının onlara verdiği isimle, Feline'ler ile birleşmemiz sırasında ortaya çıkmıştır. Atalarım, Lyran takım yıldızında bulunan Vega yıldız sistemindeki Avyon adlı gezegenden gelmişti. Kurucuların ve Evrensel Ruhsal Hiyerarşi tarafından öngörüldüğü üzere Felineler tarafından tohumlanan ve geliştirilen insan ırkının kökeni Avyon'a dayanır. Aynı zamanda evrenimizin dokuz kurucusundan biri olan Sananda'nın da kendisini Amelius olarak gösterdiği yerdir. Amelius, Avyon gezegenindeki ilk insan bedenindeki ilk ruhtu. Onun soyu, Amelius soyu olarak bilinir; yani Avyon Kraliyet Soyu.

Sizin zamanınıza göre milyonlarca yıl önce, Avyon Kraliyet Soyu, Pleaides'e göç etti ve oraya yerleşti. Samanyolu Galaksisi'ndeki diğer yıldız sistemleriyle kıyaslandığında, gezegenler ve yıldızlar arasında, Pleaides en yenilerdendir. Ailenin babası Devin tarafından yönetilen atalarımız, Pleaides'i dokuz Kurucu'nun yeni evi olarak teslim almışlardı; çünkü orijinal gezegenleri Lyran Avyon yaşanmaz hale gelmişti. Bizler bağımsız insanlarız. Ama her zaman öyle değildi. Nibiru'nun yaratılmasından önce, kendilerini sadece dişil özelliklerle ifade eden bir ırktık. Nibiru'da yaşamaya başladığımızdan beri, bize bağımsızlık eğilimini getiren eril özelliği deneyimliyoruz. Irk olarak, ikisinin arasında bir denge kurmak için çalışıyoruz; buna entegrasyon aşaması diyebilirsiniz.

Şimdi biraz da Nibiru'nun kendisinden söz etmek istiyorum.

Nibiru kızıl renkli, yüzeysel açıdan zengin, güzel bir gezegendir; yeni bir güneş olarak gelişimini başlatan ama uzun, çok uzun zaman önce yaşanan küresel bir felaket yüzünden bu gelişimi duran Jüpiter'e çok benzer. Güç alanımızdaki altın rengi, ona morumsu bir hale kazandırır. Bizler sizin gibi gezegenin yüzeyinde değil, içinde yaşıyoruz. Gezegenimizin dış yüzeyi, sizinkinde bulunmayan bir tür metalden oluşmuş bir tabakayla kaplı. Gezegen/gemimizin etrafını saran koruyu güç alanları, gezegeninizde yaşamış eski kültürlerin - bunlardan biri de Mısır idi - insanlarının sözünü ettiği parlaklığı yaratır. Gezegenimizin etrafındaki halkalar, uzayda yolculuk yapmamızı sağlayan itici gücü oluşturur ve Nibiru'nun etrafındaki parlaklığı güçlendiren de budur. Nibiru, Galaktik Federasyon tarafından barışı korumakla görevli bir savaş yıldızı/gezegen olarak tasarlanmıştı. Amacı, galaksimizdeki farklı ırklar arasındaki uyumu sağlamaktır. Pleaides, galaksimizdeki tüm insan ırkının asıl vatanıdır ve uzun bir süre önce Vega sistemiyle yer değiştirmiştir. Nibiru, Dünya'dan dört kat daha büyüktür. Kuşaklar boyunca uyum içinde yaşayabilecek birçok ırk ve türü alacak kadar yere sahiptir. Güzel gölleri, denizleri, okyanusları, dağlan ve vadileri vardır; tıpkı Dünya gibi. Aklmıza gelebilecek her tür ağaç ve bitki yetişir. Nibiru, asıl vatanımız olan Avyon'un bir kopyası olarak tasarlanmıştı. Avyon'un iki güneşi vardı ve bu da gezegeni tropik bir cennete çeviriyordu. Gezegen/gemimizin içindeki ışık yapay olmasına karşın, Nibiru hâlâ yeşil bir cennettir. Gezegenin bizim yaşadığımız iç tarafında yapay gündüz ve gece oluşturulmuştur. Dünya'da gördüğünüz bitkilerin çoğunun tohumları, Nibiru'daki zengin laboratuarlarımızda geliştirilmiştir. Tıpkı sizin gezegeninizde olduğumuz gibi, bizim de şehirlerimiz ve kasabalarımız vardır. Barışı koruyan bir savaş yıldızı olduğumuzdan, savunma ve keşif gemileri için devasa boyutlarda bakım ve depo birimlerimiz vardır. Uzay Yolu adlı dizinizdeki Enterprise adlı gemi, amacı göz önüne alındığında Nibiru'ya çok benzer.

Ruhsal açıdan yaklaşırsak, Nibiru'nun dişil eğilimli Pleaidianlar'ın negatifliği deneyimlemesi için büyük bir fırsat sunduğunu söyleyebiliriz. Kolonileri korumak zorunda olmak, bizi negatiflikle karşı karşıya getirdi ve dolayısıyla da korkuyu deneyimleyerek kökenlerini anlamamızı sağladı. Irk olarak, fazla negatiflikle karşılaşmadığımız için durgun bir hale gelmiştik. Negatiftik, ruhsal büyüme açısından büyük önem taşır. Gezegenimizde hiç negatiftik olmadığı için, gelişme de olmuyordu. Bu sorunun çözümü, Nibiru'nun yaratılmasıydı. Nibiru, evrendeki en üstün teknolojiyle donatılmıştır. Ben henüz çocukken, gezegenin operasyona başlatıldığı o büyük günü anlatmışlardı. Fazlasıyla eğlence, ziyafet ve kutlama vardı. Nibiru, bir savaş yıldızı olmaktan öte önem taşır. Bizim için, ruhsal gelişimimiz için kendimizi fiziksel ortamda ifade edebilmek için bir araçtı. Aynı zamanda yeni evimizdi. Nibiru'nun açılışı, görülmesi gereken bir zamandı. Atam Niestda, Nibiru'nun ilk hakimi ve kumandanıydı. On yedi kuşak sonra, Galaktik Federasyon üvey ağabeyim Alalu'nun görevini bırakmasını isteyince, Nibiru'nun yönetimi bana verildi. Babamın ölümünden sonra yönetimi devralmış ve soylu bir şekilde görevini sürdürmüştü. İyi bir kumandandı ama o zamanlar artık insanların ve pozisyonunun ihtiyaçlarını karşılayamıyordu. Alalu, Sürüngenlere karşı verilen bir savaşta karısını ve kızını kaybetmişti. Uzaklaşması gerektiğini hissediyordu. Altın araması için Dünya'ya gönderildi. Bu tür yolculuklardan hoşlanırdı ve karısıyla kızının acısını hafifletmesi açısından yardımcı oldu. Büyük bir savaşta onunla aramda iktidar mücadelesi olduğu konusunda yazılar olduğunu biliyorum ama bu doğru değil. Bunu yapan kişi, torunum Marduk idi. Marduk hakim/kumandan olduktan sonra, tüm yazılı belgeleri değiştirdi.

Sizin zamanınızla M.Ö.2200 yılında Marduk güç kullanarak elimden alana kadar, Nibiru'nun hakimiydim. 480,000 yıl önce gezegeninize ilk kez gelmemden uzun zaman önce yönetmeye başlamıştım. Şimdi kardeşim ve eşim Antu, kızım Ninhursag, oğullarım Enlil ve Enki, ayrıca bir grup aile üyesiyle birlikte Pleaidian ana gemisinde yaşıyorum. Şu anda, zengin lâboratuarlarımızın bulunduğu Satürn gezegeninin yörüngesinde 5. boyuttayız.

Bu Pleaidian ana gemisinde Nibiru'dan, diğer gezegenlerden ve galaksilerden gelen ırklar, Dünya ile ilgili İlahi Plan'ın yerine getirilmesi için ortak görevlerini sürdürüyorlar. Bunların birçoğu, siz Dünya insanlarının yıldız tohumlarını veren diğer ırklardır. Ayrıca, yıldız tohumlarının ebeveyn ırklarının bazı temsilcileri de bizimle birliktedir; Dünya'da enkarne olmuş çocuklarına rehberlik vermek amacıyla transfer ruhlar da bu gemidedir.

Dünya üzerindeki insanlarımız aracılığıyla sizinle çalışmak çok heyecanlı bir iş. Onlar Galaktik Federasyon'un Nibiruan Konseyi'nin elçileri ve aynı zamanda da "Avyonian"lar olarak bilinmektedir. Aranızda enkarne olmuş bu çok sayıdaki elçiler, gerçek atalarınızla ilgili bilgileri yaymakta, sizler 3. Boyut gerçekliğindeki son sahneyi oynamaya hazırlanırken, bizim getirdiğimizi yardımla ilgili güzel haberi vermektedirler. Yalanda bu büyük oyunu bitirecek ve 5. Boyut gerçekliğine geçerek yeniden bizlere katılacaksınız. Çoğumuz 5. ve daha yüksek boyutlarda yaşamamıza karşın, şimdi Nibiru 4. Boyut'tadır. Pleaidian ana gemisindeki bizler ise 9. Boyut kanalıyla 6. Boyut'tayız ve bu zamanda enkarne olduk.

Ben, Galaktik Federasyon'un Nibiruan Konseyi'nin 6. Boyut Bölümü'nün başıyım. Şu anda en önemli görevimiz, adına "DNA Kodlaması ve Yeniden Bağlantı" süreçte insanlığa yardımcı olmaktır ama aynı zamanda evreninizin ve gezegeninizin tarihini öğrenmeniz için de çalışıyoruz. Bu süreçte, Dünya Ruhsal Hiyerarşisi'nin Christos Ofisi ile de çalışıyoruz. Biraz sonra bu konuda biraz daha bilgi vereceğim. Nibiruan Konseyi, oldukça büyük, çok katmanlıdır ve Dünya'nın yanı sıra gezegeninizdeki diğer gezegenlere de yardım sağlar. Birçok galaksiden ve yıldız sistemlerinden gelen varlıklarla birlikte çalışıyoruz.

Şu anda rehber ırkımız olan ve Sirius A'da yaşayan Felineler ile yakın bağlantıdayız. Buna Sirian/Pleaidian İttifakı deniyor. Sözünü ettiğim bu DNA Kodlaması üzerinde birlikte çalışıyoruz. Size ebeveynlik etmemizin dışında, aynı zamanda tarihinizle ilgili yeterince bilgi almanızı da sağlıyoruz. Felineler, astral bedenlerinizdeki DNA implantasyonunu ayarlıyor ve eterik bedenlerinizdeki on iki sarmallı DNA liflerini endokrin sisteminize yerleştiriyorlar. Christos Sirianları Dünya üzerinde Yeniden Kodlama sürecine girmeye hazır olanlara ulaşabilmemiz için bize yardım ediyorlar. Bu kişilerin rehberleriyle birlikte çalışıyor, süreç için temizliğin ve arınmanın sağlanmasına uğraşıyorlar.

Şimdi, evreninizin tarihini sizlerle paylaşmak için birlikte bir zaman yolculuğuna çıkmamızı öneriyorum.

Başlangıç

Evrenimizdeki her şey, Mutlak Yaratıcı'nın bir parçasıdır. Basitleştirmek için "O" şeklinde söz edeceğim Mutlak Yaratıcı, mutlak bir üstünlük ve mutlak bir mükemmellik durumundaydı. Bir süre sonra bu durum O'nun için bir hayli sıkıcı bir hal aldı ve Kendisi'ni daha fazla deneyimlemek istediğine karar verdi. Bunu yapmak için, Kendisi'ni parçalara ayırması gerekiyordu ve bunu yaptı. Kendisi'ni binlerce küçük parçaya ayırdı. Her birisi birer İlahi Yaratıcı oldu. Her biri O'nun bir kopyasıydı ve onlara "İlk Kaynak Ruhları" adını verdi. Her biri yaratma, kendini ifade etme, mantık yürütme ve her türlü duyguyu hissetme yeteneklerine sahipti. Temel olarak, hepsi tıpkı O'nun gibi Tanrılar idi.

İşte size bu yüzden "enkarne olmuş" Tanrılar diyoruz ve biz de öyleyiz. Her biriniz İlahi Yaratıcı'nın bir parçasıyız; tıpkı ben ve diğer herkes gibi. Her birimiz eşitiz, çünkü aynı mantık yürütme, yaratma vs. yeteneklere sahibiz. Kendi gücümüzle yaptığımız şey bu ve bu konuda hissettiklerimiz de eşitsizlik duygusuna neden oluyor.

Bu yeni İlk Kaynak Ruhları, melekler ve enkarne ruhlar olmak üzere iki gelişim grubuna bölündüler. Enkarne ruhların gelişim sürecinde on iki boyutu ve meleklerin de kendi gelişimleri için yedi boyutu tamamlamaları gerekiyor. Melekler ve enkarne ruhlar birbirleriyle ayrı ayrı gelişemezler, dolayısıyla gelişmelerini tamamlayabilmek için birbirlerine ihtiyaçları vardır. Gelişebilmek için, ruhlar gelişim yaratacak bir şeyleri deneyimlemeye ihtiyaç duyarlar; bu yüzden, Mutlak Yaratıcı, adına Kutup Entegrasyonu denen ana Oyun ile birlikte alt oyunlar yaratmıştır. Oyun, Işık ve Karanlık rollerini gerektirir. Amaç, ikisinin de tüm yönlerini öğrenmek ve entegre etmektir; yani Kutup Entegrasyonu. Ruh buna ulaştığında, Mutlak Yaratıcı'ya geri dönmesi gerekir.

Mutlak Yaratıcı, kutup entegrasyonunu kolaylaştıracak araçlar da yaratmıştır. Buna, 13. Boyut Şefkat Formülü denir. Mutlak Yaratıcı sevginin özü olduğundan, amaç oynanan rollere bağlı olmaksızın tüm yaratıklara karşı koşulsuz sevgiyi ve şefkati öğrenmektir. Bu formül, gezegensel Oyun sona ermeden önce bütün ruhlara verilir. Formül, gezegendeki ruhların tamamına herhangi bir ayırım yapılmadan sunulur. Bu formülü kullanarak bedenlerindeki negatif duyguları tamamen salıverir ve böylece aydınlanırlar. Bu işi yeterli sayıda ruh tamamladığında, gezegen bir sonraki boyuta geçer ve böylece onlardan yukarıda bulunan diğer gezegenleri bir adım daha iterek Mutlak Yaratıcı'ya yaklaştırırlar.

Bu oyunun yaratılmasından sonra, İlahi Planlar gelmiştir. Her evren, galaksi, yıldız, gezegen ve ruh, bir İlahi Plan'a sahiptir. Hiyerarşilerdeki melekler, bu planları yönetir ve rehberlik eder. Meleklere ait İlahi Planlar da vardır. Bireysel olarak sizler de birer İlahi Plan'a sahipsiniz. Aynı zamanda ruh grubunuzun, gezegeninizin, galaksinizin ve evreninizin İlahi Planları'nda da çalışıyorsunuz. Bu kadar yoğun olmanıza şaşmamak gerek!

Evrensel İlahi Planımız

Evrensel İlahi Planımız, yeni organize olmuş Evrensel Ruhsal Hiyerarşi ve Oyun Mühendisleri'nden oluşan Kurucular (90 Feline ve Carian'dan oluşur) tarafından yaratıldı. Kurucular, İlk Kaynak Ruhları'ın bir araya gelmiş küçük bir grubuydu. Gezegeninizdeki birçokları bu Kurucuları "Dokuzlar Konseyi" olarak bilir. Kurucular, Mutlak Yaratıcı'nın Kutup Entegrasyonu Oyunu'nu kurulacak olan evrenlerinin oyunu olarak seçtiler. Aynı oyunu tamamlamış olan başka bir evrenin varlıklarından yardım istediler. Bunlar, Felineler ve Carianlar idi. Kendi evrenlerinde, Felineler Işık Güçleri'ni ve Carianlar ise Karanlık Güçleri'ni temsil ediyorlardı. Evreni oluşturmaları, yaşam formlarını ve ruhları taşıyacak bedenleri, gezegenleri ve yıldızları yaratmaları istendi. Yıldız kapılarının, boyutların, portalların ve ızgaraların da yaratılması gerekiyordu. Feline Evrensel Yapı Mühendisleri gezegenleri yarattılar ve Feline Genetik Mühendisleri de yaşam formlarını oluşturdular; bu arada Carian Manyetik Mühendisleri de yıldız kapılarını, boyutları, portalları (çıkış giriş yerleri) ve ızgaraları yaratma işini üstlendi.

Şekil 1. Mutlak Yaratıcı ve Boyutlar

Oyun için yaratılan iki temel ırk, İnsanlar ve Sürüngenler idi. İnsanlar, Felineler'in görünümünde ve Sürüngenler de Carianlar'ın görünümünde yaratıldı. İş tamamlandıktan sonra, Kurucular başka bir Feline ve Carian grubunun yardımcı olmasını istedi. Bu kez Oyun'un kendisi yaratılacaktı. Bunlar Oyun Mühendisleri idi ve ricaya cevap veren 90 varlık çıktı. Her biri Kutup Entegrasyonu Oyunu'nda deneyimliydi ve birçok evrende, galakside ve gezegende, sayısız ruha bu oyunu oynatmışlardı. Hepsi İlk Kaynak Ruhları'ndandı. Kurucular, 90 Oyun Mühendisi ile toplandı ve Oyun'un planı hazırlandı. Oyun'un başlaması için 9. Boyut'ta 90 varlık ikiye ayrılacak, 45'i Sürüngenlerin Lucifer Soyu'na ve 45'i de İnsanların Amelius Soyu'na doğacaklardı. Bu, iki ırka Kurul Entegrasyonu Oyunu'nun tamamlanmış haliyle ilgili bilinçaltı anılarını yerleştirecekti. Oyun Gözlemcileri, On İkiler Konseyi ve Yirmi Dörtler Konseyi olarak 11. ve 10. Boyutlarda görev yapacaktı. Oyun Yöneticileri, Dokuzlar Konseyi olarak 12. Boyut'ta kalacaktı. Herkes rolleriyle ilgili bilgiyi aldıktan sonra, 90 Oyun Mühendisi aralarından birini Dokuzlar Konseyi'nde kendilerini temsil etmesi için seçti. Bu varlık Devin idi. Devin, Dokuzlar Konseyi'nin dokuzuncu üyesidir. Devin'in rolü, Amelius Soyu'nda doğarak ve aile reisi olarak Oyun'u başlatmaktı. Ondan sonraki görevi Dokuzlar Konseyi'nde kalarak, gezegensel ve galaktik oyunların belli aşamalarında diğer 89 varlığı uyandırmaktı. Evrendeki ruhların hepsi Kutup Entegrasyonu'nu tamamladığında, oyun bitecek ve evrenimiz yeniden Mutlak Yaratıcı ile birleşecekti. Şimdi sizinle birlikte üzerinde çalıştığımız şey bu. Dünya'daki Kutup Entegrasyonu Oyunu'nun tamamlanması, evrenimizi Mutlak Yaratıcı ile yeniden birleşmeye bir adım daha yaklaştıracak. Şimdi, galaksimizin sizi ve beni ilgilendiren İlahi Planı'nı açıklayacağım.

Galaktik ilahi Planımız

Galaksimizin planı dahilinde, Kutup Entegrasyon Oyunumuz'da gelişmekte olan dört temel ırk vardır. Şimdi bu hikayede önemli roller oynayanlardan söz edeceğim. Bunlar İnsanlar ve Sürüngenler ile Felineler veCarianlardır. Evrenimizde başka enkarne varlıklar da olmasına karşın, onlar da İnsanlar ve Sürüngenler gibidir ve dolayısıyla onlar da Felineler'in ve Carianların çocuklarıdır.

İlahi Plan'da Sürüngenler Karanlık Güçleri'ni ve İnsanlar da Işık Güçleri'ni temsil etmek üzere hazırlanmıştır. Ama gelişimimiz ve yaşamlarımız boyunca her birimiz bu ikisini de deneyimleriz.

İnsanların ve Sürüngenlerin orijinal DNA planlarını Felineler hazırladı. Carianlar ise, her iki ırk da kendini savunacak hale gelene kadar onları koruma görevini üstlendi. Her ruh grubu, planda oynadıkları rollerden dersler alacaklardı. Durum aslında bu anlattıklarımdan çok daha karmaşık ama anlaşılması için basitleştirmek zorundayım. Sürüngenler ve İnsanlar, 13. Boyut Şefkat Formülü'nü kendi kodlarında aktif hale getirmek için korkudan, nefretten ve önyargıdan özgürleşmek zorundadır. Böylece sevgiye değer verebilir ve birbirlerinin farklılıklarını takdir edebilirler. Bu hâlâ gelişim amacımızdır ve galaksimiz bu tiyatronun sergilenmesi için sahneyi sağlamaktadır.

Dünya'nın ilahi Planı

Bir kez daha son derece karmaşık bir planla karşı karşıyayız. Bu plan, Avyonian İlahi Planı'nın ve Eterik Sirianların İlahi Planı'nın tamamlanmasını da içermektedir. Eterik Sirianlar, Kurucular tarafından Sirius B'te getirilmiş ve daha sonra da ev olarak kendilerine Dünya gezegeni verilmiş Lyran İnsanları'dır. Avyonian İlahi Planı'nın tamamlanması, Eterik Sirianlar'ın kendi planlarını tamamlamalarını sağlayacaktır. Devam etmeden önce, her ırkın geçmişiyle ilgili biraz bilgi vermenin gerekli olduğunu düşünüyorum.

Felineler
Felineler, birçoğunuzun Aslan İnsanlar dediği ırktır. Kendini çoktan tamamlamış bir evrendendirler ve galaksimiz oluşum aşamasındayken gelmişlerdir. Kurucular ve Evrensel Ruhsal Hiyerarşi tarafından, evrenimizin baş genetik uzmanları olarak davet edilmişlerdir. Sirius Takım Yıldızı'nda Sirius A olarak bilinen yıldız sisteminde yaşarlar. Sirius B'yi kolonileştiren insanlarla karıştırılmamaları gerekir, insanlar daha Lyra'dan gelmeden çok önceleri bile, Felineler Sirius A'da yaşıyordu. Sirius Yıldız Sistemi'nde üç yıldız vardır. Sirius A, Sirius B ve Sirius C. Sirius B, ilk yıldızdı ve sonrasında Sirius A ve C oluştu. İnsanlar Lyran Takım Yıldızı'ndaki Vega Sistemi'nden ayrılıp Sirius B'ye geldiklerinde, Felineler'den çok yardım gördüler. Sirius C şu anda malzemeler için uzay depoları olarak kullanılmaktadır. Tiamat ve Nibiru, Sirius B'nin parçalarıdır. Bir savaş yıldızı yaratılmasına karar verildiğinde, atalarımız Pleaides yakınlarında uzayda başıboş dolaşan bu dev kaya kütlesini keşfettiler ve onu savaş yıldızı/gezegen haline getirmeye karar verdiler. Dolayısıyla Nibiru'nun Sirian ve Pleaidian bir gezegen olduğunu söyleyebilirsiniz. Felineler kendi evrenlerinde olduğu gibi, bizim gezegenimizde de baş genetik uzmanları oldular. Evrenimizdeki gezegenlerde ve yıldız sistemlerinde bulunan tüm yaşam formlarının DNA planlarını onlar hazırladı. Buna bitkiler, hayvanlar ve enkarne olacak ruhlar için fiziksel araçların tasarımı da dahildir. Kızılaltın saçlı ve genellikle ela ya da yeşil gözlü, uzun boylu yaratıklardır. Felineler son derece gelişmiş, güçlü, sevgi dolu, nazik ve yardımsever varlıklardır. Savaşta yaralandığımızda, evrenimizin doktorları olarak onlara gideriz. Herhangi bir savaşta asla taraf tutmazlar, çünkü entegrasyon ve koşulsuz sevgi derslerini çoktan tamamlamışlardır. Ayrıca enkarnasyonlar sırasında fazlasıyla zarar görmüş ruhlarla da onlar ilgilenirler. Bu ruhlar, ölümden sonra ilgilenilmesi için Felineler'e gönderilir. Felineler görevlerini yerine getirmek için 6. Boyut'ta bulunurlar ama aslında daha yüksek boyutlara ait varlıklardır. 6. Boyut, yaratılış boyutudur ve bu boyutta enerji fiziksel hale gelir. Felineler, evrenimizdeki çeşitli gezegenlerin ve galaksilerin Ruhsal Hiyerarşileri ile yakın bağlantıda çalışırlar. Bir ruh grubunun bir gezegene ve enkarnasyon için fiziksel bir araca ihtiyaç duyulduğuna karar verildiğinde, gezegeni hazırlamak ve fiziksel bedenleri yaratmak Felineler'in görevidir. Gezegenleri yarattıkları zamanlar da olur.

Felineler, Dünya tarihinde çok karşınıza çıkmışlardır. Dünyanın her yanında görülen Sfenksler, varlıklarına dair en güzel kanıtlardır. En büyük hayvan olmadığı halde Aslan'ın neden ormanların kralı olduğunu hiç düşündünüz mü? Aslanları ve diğer tüm kedileri, Sirius A'ya bilgi aktaracak vericiler olarak Felineler bıraktılar. Özellikle aslanlar ormanların kralı haline getirildi, böylece öldürülmesi engellenerek, binlerce yıllık Dünya tarihi boyunca bilgi aktarımını sürdürmeleri sağlandı. Kediler, 3. ve 6. Boyutlar arasında iletişim sağlarlar. Kralların ve kraliçelerin sık sık yanlarında kedi gezdirdiklerini bilirsiniz. Antik zamanlarda, Mısır Firavunları da kediler aracılığıyla Felineler'den rehberlik alırlardı. Kedi gözü diye tanımlayabileceğiniz birine rastlarsanız, muhtemelen kısmen Feline kökenli olmalarından kaynaklandığını anlayabilirsiniz.

Carianlar
Carianlar, kuşumsu özellikler taşıyan, uzun boylu varlıklardır. Felineler ile aynı evrenden gelmişlerdir. Felineler ile birlikte, Sirius A'da yaşarlar. Carianlar'ın amacı, herhangi bir gezegende ya da yıldız sisteminde fiziksel gelişimlerini sürdüren ırkları korumaktır. Lyran insan primatlarını, kendilerini yok etmek isteyen Sürüngenlerden koruyanlar onlardı. Carianlar aynı zamanda ızgara sistemlerinin, yıldız kapılarının ve portalların yaratılmasından sorumludur. Felineler genetik mühendisken, Carianlar da manyetik mühendislerdir. Carianlar da Dünya tarihindeki varlıklarını Phoenix ve Kartal biçimlerinin yanı sıra Kuzgun ve Şahin ile kanıtlamaktadırlar. Bu kuşlar birçokları için kutsaldı ve hâlâ da öyledir. Carianlar, Felineler ile el ele çalışırlar. İnsanlar gibi doğa koruyucuları hâlâ gelişim aşamasındayken, gezegenleri ve yıldızları onlar korurlar. Gelişen gardiyan ırklar gezegeni kendileri koruyabilecek hale geldiklerinde, görevleri biter. Carianlar, Nibiru yaratılmadan önce galaksimizdeki İnsan kolonilerini korumakla görevliydi. Carianlar, korumayı sağlamak için askeri silahlar kullanmazlar. Bunun yerine, bir gezegene giriş çıkışları, boyutlar arası geçişleri denetlemek için kapılar yaratır ve portalları kilitlerler.

Sürüngenler
Sürüngenler, birçokları tarafından Reptoidler olarak da bilinir. Orion Takım Yıldızındaki Aln gezegeninde, insanlardan çok uzun zaman önce yaratılmışlardır. Sürüngenler önce yaratılmış, böylece teknolojik üstünlüğe sahip olmaları sağlanmıştır. İnsanlar daha Vega okyanuslarından yeni çıkarken, onlar çoktan yıldız gemilerini yapmışlardı bile. Aynı zamanda Yılanlar, Ejderhalar ya da Kertenkeleler olarak bilinen Sürüngenler, farklı türlerde, renklerde ve boylarda olabilir. Genellikle yeşil, kahverengi, bronz, siyah renklidirler ya da bu renklerin bir bileşimini taşırlar. Gözleri yeşil ya da kızıldır. Tenleri pullarla kaplı ya da pürüzsüzdür ve soğuktur. Beş duyuları vardır ama tüm duyguları hissedemezler.

Sürüngenlerin yuvası Orion Takım Yıldızı ve komşusu, Ejderha insanların yaşadığı Sigma Draconi'dir. Sürüngenler, galaksimizdeki birçok gezegeni ve yıldız sistemini kolonileştirmiştir. Galaksiye sahip oldukları ve istedikleri gezegeni ya da yıldızı kolonileştirebilecekleri şeklinde bir yaratılış miti verilmiştir. Eğer orada yaşayan başka bir ırk varsa, onları yok edebilirler ve etmelidirler. Şimdi ırkların neler hissettiğini tahmin edebilirsiniz! Bu yaratılış miti, birçok gezegende yıkıma neden olurken, iki tarafta da sayısız insan öldü. Ama Sürüngenler'in eril ya da karanlık tarafı, İnsanlar'ın da dişil ya da aydınlık tarafı temsil etmek üzere Kurucular tarafından yaratıldığını unutmayın. Yani lütfen, onları yargılamayın; çünkü sadece rollerini oynuyorlar. Sürüngenler, Dünya gezegenini birçok kez kolonileştirdiler. Önce, henüz Tiamat'ken kolonileştirdiler ve sonra Tiamat ikiye ayrıldı ve büyük parçası Dünya haline geldi. Ama ikinci yapılan kolonileştirme, gerçek bir kolonileştirme değildi. Bunun yerine, Tiamat'ın yok oluşu sırasında ve sonrasında yer altına inen Sürüngenler'in arta kalanlarının yeniden organize edilmesiydi. Modern tarihinizde gördüğünüz yılanlar ve kertenkeleler, bu sürüngenlerin torunlarıdır. Ejderhalar de buradaydı ve uçan ejderhalarla ilgili mitleriniz aslında mit filan değildir; hepsi gerçektir! Sürüngenler teknolojik açıdan, ruhsal olana göre çok daha ileridirler. Biz İnsanlar dişil enerjimizi dengelemeyi öğrenirken, Sürüngenler de eril yönlerini dengelemeyi öğreniyorlar.

İnsanlar
İnsan ırkı, Lyran Takım Yıldızı'ndaki Vegan Yıldız Sistemi'nin Avyon adlı gezegeninde gelişmiştir. Daha önce de sözünü ettiğim gibi, İnsanlar, Felineler'in görünümünde yaratılmıştır. Onlara Sürüngenlerinkinden farklı bir yaratılış miti verilmiştir. İnsan yaratılış miti, insanların da istedikleri gezegeni ya da yıldızı kolonileştirebileceğini ama eğer başka bir ırkla karşılaşırlarsa, onlarla barış anlaşması yaparak uyum içinde yaşamaları gerektiğini söyler. Hem Sürüngenler hem de İnsanlar, saf bir DNA lifi taşırlar. Bunlar, Kraliyet Soyları'dır. Sürüngenler'in Kraliyet Soyu, Aln Soyu'dur. İnsanlar'ın Kraliyet Soyu ise Avyon Soyu'dur. Bu dört temel ırkın geçmişleriyle ilgili bazı bilgilere sahip olduğunuza göre, şimdi devam edebiliriz. Öncelikle, Felineler'in insan ırkını yaratmaya hazır olduğu zamandan başlayalım. Bu dönemde Felineler'in, Sürüngenleri çoktan yaratmış olduklarını ve onların da yıldız gemileri yapacak düzeye geldiklerini tekrar hatırlayalım.

Felineler, yeni İnsan ırkının yaratılışı için Avyon'da tohum çalışmalarına başladılar. İnsanlar öncelikle okyanusta başladı ve sonradan karaya çıktı. Darwin adlı bilim adamınız insanların okyanusta ortaya çıktığını söylediğinde, haklıydı. Okyanus primatlığı aşamasındayken, Felineler bu primatların büyük bölümünü alıp iki ayaklı insan haline getirdi. Geride kalan primatlar, yani balinalar ve yunuslar, Avyon'un biyosferini korumak üzere suda bırakıldı. Biyosferin korunması, yaşam olan herhangi bir gezegen için hayati önem taşır. Avyon insanları uzay yolculuğu yapabilecek seviyeye ulaştıklarında, Lyran takım yıldızındaki başka bir gezegeni kolonileştirdiler. Bu gezegene "Avalon" adını verdiler. Yeni koloni, dişil odaklı bir toplum oluşturdu. Bir süre sonra Sürüngenler geldiler ve eril odaklı toplum yapılarıyla birlikte üstün teknolojilerini de beraberlerinde getirdiler. Bu iyiydi, çünkü kutup entegrasyonu için ilk fırsatı sunmuştu. Ne yazık ki, yeterince ruhsal bilgi ve deneyim olmadığı için, sonunda anlaşmazlık ve çatışma ortaya çıktı. Bunu açıklayayım:

İnsanların Avyon'dan dışarı yolculuk edebildiklerini gördüklerinde, Sürüngenler tehdit edildiklerini hissettiler. Ya İnsanlar tüm galaksinin kontrolünü ele geçirirlerse ne olacaktı? O zaman Sürüngenler nerede yaşayacaktı? Kendi kafalarında, bunun durdurulması gerektiğine karar verdiler. Başlangıçta, Sürüngenler ve İnsanlar arasında açık bir mücadele olmadı. Bu Sürüngenlerin tarzı değildi. Bunun yerine, Sürüngenler her zamanki yollarını tercih ettiler. Koloninin içine sızmaya ve insanlar arasında uyumsuzluk yaratmaya başladılar; aynı zamanda kendi teknolojilerini sunarak, İnsanlar'ın güvenini ve dostluğunu kazandılar. Bu, teknolojik açıdan gelişmek isteyenlerle ruhsal açıdan gelişmek isteyenler arasında bir ayırım yarattı. Bu ayırım, bir iç savaşa yol açtı ve bu noktada Sürüngenler eril enerjiyi savunan kolonicilerin tarafına geçti; mücadele neredeyse tüm koloninin ve gezegenin yok olmasıyla sonuçlanıyordu.

Tarih kitaplarınıza bakarsanız, gezegeninizdeki savaşlarda da Sürüngenlerin etkilerini ve taktiklerini görebilirsiniz; önce ikilik yaratacak tohumlar ekerler ve sonra yıkıma yol açacak şekilde taraf seçerler. Avalon kolonisinin neredeyse yok olmanın eşiğine gelmesinden sonra, Kurucular buradaki İnsanları Sirius B'ye taşımaya karar verdiler; ama bu kez gelişim süreçlerinde Sürüngenlerin karışmasına izin verilmeyecekti. Bu plan kısmen başarılı oldu. Ortaya çıkan şey, şimdi Sirian İnsanları olan ırkın arasında bir bölünmeydi. Kendilerini ruhsal gelişime ve dişil odaklı Lyran yaşam tarzına adamış olan eterik (fizik dışı) insan grubu, yani Eterik Sirianlar, buna devam ettiler. Bu grubun lideri, Amelius'tan başkası değildi. Sirian İnsanları'nın geri kalanı, fiziksel durumlarını korumaya karar verdiler. Fiziksel durumdakiler, eril odaklı Fiziksel Sirianlar denen insanlardı. Kurucular ve Ruhsal Hiyerarşiler, Kutup Entegrasyonu'nun devam etmesi için, yine bu insanların yeni yerlere götürülmesi gerektiğine karar verdi. Bu kez, Orion Takım Yıldızı'ndaki Aln ve Tiamat gezegenleri seçildi.

Fiziksel Sirianlar eril odaklı olduklarından, Sürüngenlerin evi olan Aln'a gönderildi ve kısmen Sürüngenlerin arka bahçesinde yeni bir koloni kurmaları sağlandı. Bu grup, Orion İnsanları haline geldi. Bu adımın, kendilerini ve eril taraflarını daha iyi anlamalarını sağlayacağı umuluyordu. Ama bu durum Sürüngenleri hiç memnun etmedi ve savaşın tekrar başlayıp Alnian kolonisinin neredeyse yok oluşun eşiğine gelmesi çok sürmedi.

İnsan koloniciler, Sürüngenler tarafından köleleştirildi. Zaman içinde Alnian kolonisi yeniden kuruldu ve entegrasyon oyunu devam etti ama şimdi oyunda yeni bir grup daha vardı; Karanlık Birlik.

Karanlık Birlik, kendilerini köleleştiren Sürüngenlere karşı bir direniş hareketi olarak Orion İnsanları'nın arasından başladı. Daha sonra, Karanlık Birlik'ten bir grup insan kaçtı ve yeni bir başlangıç yapmak için Tiamat'a geldi. Sirius B'den gelen Eterik Sirianlar, Tiamat'ı yeni evleri olarak almışlardı. Eterik Sirianlar, gezegenin koruyuculuğu görevlerine devam edebilmek için, yine fiziksel hale gelmek zorundaydılar. Felineler bu ihtiyacın karşılanması için yine yardım etti. Eterik Sirianlar geldiklerinde, yeni gezegen koruyucusu ırkı okyanus primatları olarak bulmuştu. Eterik Sirianlar bu yeni ırkın koruyuculuğu görevini aldı ve gelecekteki fiziksel araçlarına sevgiyle bakarak, ruhsal ve fiziksel ihtiyaçlarını karşıladı. Eterik Sirianlar'dan bazıları zamanlarını gezegendeki hayvanların vücutları içinde geçirmeye başlayana kadar hayat böyle devam etti. Bu durum, bir süre sonra diğer Eterik Sirianlar için gerçek bir endişe haline geldi. Düşüncenin gerçekleştiğini biliyorlardı ve eğer kardeşleri zamanlarını o bedenlerin içinde geçirmeye devam ederlerse, zaman içinde eterik olduklarım unutarak fiziksel durumda sıkışıp kalacaklarını anlıyorlardı. Dünya'daki İnsanlık da aynı durumu yaşadı. Dünya'daki İnsanlar, fiziksel bedenlerin içinde yaşayan ruhlar olduklarını unuttular. Bunun yerine, ruhu olan fiziksel bedenler olduklarına inanmaya başladılar. İşte Eterik Sirianlar'ın başına gelen buydu. Kozmik Özgür İrade Yasası'na göre, diğer Eterik Sirianlar kardeşlerini durduramazlardı. Bu yüzden, durumu düzeltmek için bir plan yapıldı. Eterik Sirianlar'ın bir bölümü Christos Sirianları olacak ve Christos Ofisi'ni oluşturacaklardı. Bu grup, gezegenin Ruhsal Hiyerarşisi'ne eklenecek ve kardeşlerinin (Dünya Sirianları) hayvan bedenlerinden kurtarılması için çalışacaklardı. Bu planın tamamlanması da birçok galaktik plan gibi, milyonlarca yıl sürecekti. Şimdi Sürüngenlere geri dönelim.

Sürüngenler, yeni bir gezegenin yaşam sunmaya hazır olduğunu duymuşlardı. Bunun kendi doğal hakları olduğuna inandıklarından, kolonileştirmek için Tiamat'a doğru yola çıktılar. Oraya ulaştıklarında, Eterik Sirianlar tarafından izlenen insan primatlarının başlattığı uygarlıkları gördüler. Kurucular, Sürüngenlerin Tiamat'ı kolonileştirmesine izin verdiler, çünkü bunun kutup entegrasyonunda başarı kazanılmasını sağlayacağına inanıyorlardı. Eterik Sirianlar, onları yumuşatmayı ve yaratılış mitlerinden kurtulacaklarını umarak, Sürüngenlere pozitif enerji göndermeye başladılar. Eğer bu başarılırsa, Sürüngenler ve insan primatları, uyum içinde yaşamayı başarabilirlerdi. Bir süre için bunu başardılar. Sürüngenlerin gelişinden kısa bir süre sonra, Amelius, Devin'in Lyran Avyon'daki evinden ayrılmasını ve insan primatlarının DNA'larına katkıda bulunmak için Tiamat'a gitmesini istedi. Amelius Kraliyet Soyu, evrendeki tek saf insan DNA'sına sahipti ve gelecekteki DNA gelişimlerinin korunması için diğerlerinden ayrı tutulması gerekiyordu. Bu gelişim, şimdi İnsan ırkını Sürüngenlere daha eşit bir hale getirecekti. Teknolojik açıdan hâlâ gelişmemiş olmalarına karşın, ruhsal açıdan daha ilerideydiler ve ruhsal olgunluk, kutup entegrasyonunu tamamlamak isteyen bir ırk için vazgeçilmez özelliklerden biriydi.

Amelius Soyu

Avyon Kraliyet Soyu

Amelius, Avyon'da ilk fiziksel insan aracı olarak geliştirilen bedende enkarne olan ruhtu. Amelius, Avyon'da bir soy başlattı ve ardından Devin ile İbrahim geldiler; böylece sırasıyla Pleiadian Avyon ve Pleiadian Dünya insanlarını başlattılar. Amelius, yüksek benliği Sananda ile yaptığı anlaşmaya sadık kaldı ve diğer sekiz Kurucu da onu izledi. Felineler'in bir sureti olarak üretilmiş insan prototipi için saf DNA örneğini korudu; buna göre saf insan ırkı uzun boylu, platin sarısı saçlı, mavi gözlü ve beyaz tenli olacaktı. Devin ve ailesi Tiamat'taki görevlerini tamamladıktan sonra, yine Amelius soyunu başlatmak için bu kez Pleiades'e gittiler. Kolonileştirmek için bir gezegen seçerek adına Avyon dediler; bu, Pleaides'in kayıp yedinci kız kardeşi ve Lyran takım yıldızındaki evleri olan gezegenin adına yapılmış bir jestti. İbrahim'in soyundan gelenlere yeni evleri olarak Canaan (Kenan bölgesi) verilirken, Devin'e de Pleaides verildi. Devin ve geniş ailesi, bir kez daha genetik yapıyı korumak konusunda verdikleri sözü tuttular ve kendi aralarında evlendiler. Ayrıca dişil kutba eğilim gösterdiler. Kuşaklar sonra fazlasıyla durağan bir hale geldiler ve eril yönlerini bastırdılar. Bu durağanlaşma, Kurucular ve Oyun Mühendisleri tarafından daha evren için Oyun tasarlanırken planlanmıştı. Şimdi durağanlaşmış olan ruhsal gelişimlerini yeniden hareketlendirmek için, Avyonianlar evrensel kutup entegrasyonu planında bir sonraki adıma geçeceklerdi: Eril kutup odaklı Sürüngenler tarafından Avyon'un yok edilmesi! Bu olay Avyonianlar'ın psişik yapılarında Sürüngenlere karşı öylesine güçlü bir duygusal engel yaratacaktı ki entegre edilmesi milyonlarca yıl sürecekti. Bu da kutup entegrasyon oyununun çok ama çok uzun süreceğini garantiliyordu. Bu Avyonian engeli, Nibiru'daki Avyon Kraliyet Soyu aracılığıyla Dünya'ya aktarılacaktı. Bu dev engelin entegrasyon yoluyla çözülmesi, Dünya gezegenini Oyun'un son yıllarında Foton Kuşağı sayesinde 5. Boyut'a geçirecekti. Pleaidian Avyon'un yok edilmesinden sonra, Amelius Soyu, Nibiru'ya gönderildi. Bu, Avyon Soyu'ndan bir kızın başka bir Pleaidian gezegenine evlenmeye gönderilmesiyle gerçekleşti. Bu birleşmenin sonucunda doğan çocuk Niestda idi; yani Nibiru'nun gelecekteki ilk hakimi ve kumandanı. On yedi kuşak sonra, ben, Anu, Nibiru'nun hakimi ve kumandanı oldum. Kendi çocuklarım aracılığıyla, Amelius Soyu'nu Dünya gezegenine gönderdim.

Amelius Soyu

Amelius'un kendisi tarafından Adapa (Adem) olarak enkarne olmasıyla da gönderildi ama Adapa dört temel evrensel ırkın genetik yapısını taşıdığı için, onun DNA'sı saf değildi. Sümer'in kraliyet rahipleri soyunda iki Amelius Soyu birleşti. Bu, benim ailemden biriyle Adapa'nın üçüncü oğlu Seth'in birleşmesi sayesinde oldu. İbrahim'in babası Tera, bu rahip-kral soyunda doğdu, ibrahim'in torununun torunu Judah sayesinde, Judah ve Davud kraliyet soyları genişledi; Judah, Yakub'un on iki oğlundan biriydi. Aslında, bugün Dünya üzerinde yaşayan İnsan ırkının tüm üyeleri, iki Amelius Soyu'ndan birinden gelmektedir.

Şimdi, Tiamat'a geri dönelim. İnsanlar ve Sürüngenler, Tiamat gezegeninde bir süre uyum ve barış içinde yaşadılar. Sürüngen Yılanlar bir tarafta, Sürüngen Ejderhalar diğer tarafta ve İnsanlar da ortadaydı. İnsanlara tarım ve hayvancılık bilgileri verilmişti. Yeterinden fazla yiyecek üretmeye başladılar ve bunları Sürüngen komşularıyla paylaştılar. Bu paylaşım, iki ırk arasında daha da fazla uyum ve anlayış olmasını sağladı. Kurucular, Gezegensel Ruhsal Hiyerarşi ve Eterik Sirianlar, durumu zevkle izliyorlardı. Kutup entegrasyonu gerçekleşmek üzere gibi görünüyordu. Ama bir Sürüngen Orion Konseyi araştırma için Tiamat'a geldiklerinde, bu umut söndü. Uyumlu yaşamla ilgili haberleri duymuşlardı ve hiç hoşlanmamışlardı. Bu, yaratılış mitine ters düşüyordu. İnsanlar yok edilmeliydi. Orion temsilcileri, yönetici Sürüngen aileleriyle uzun uzadıya görüşmeler yaptı ama fikirlerini değiştirmeyi başaramadı. Bunun üzerine, her zamanki taktiklerini izlemeye karar verdiler. Sürüngenler arasında güvensizlik tohumlan ekmeye başladılar. İnsanların gizlice onları yok etmeyi ve Tiamat'ı kendilerine ayırmayı planladıklarını söylüyorlardı. Orion Konseyi'nin bunu başarması, 10,000 yıl kadar sürdü.

Sürüngenlerden kısa süre sonra Tiamat'a gelen Orion Karanlık Birlik insanlarının varlığı, durumu daha da kötüleştirdi. İnsanlar'ı sürekli kışkırtıyorlardı. Karanlık Birlik, Sürüngenlere güvenmiyordu ve onların yok edilişini görmekten memnun olacaklardı. Çok geçmeden, iki ırk bir kriz noktasına geldi. Sürüngenler, bir tür savaş çığırtkanlığı yaparak insanları yok etmeyi kabul etti. İnsanlar, ebeveynleri olan Pleaidian Avyonianların, Eterik Sirianların ve diğerlerinin yardımını istedi. Bir plan yapıldı. İnsanlar Pegasus adlı uzay gemisine binerek Tiamat'tan ayrılacak ve gelişimlerine devam etmek için yeni bir gezegene taşınacaklardı. Dünya Sirianları haline gelmemiş Eterik Sirianlar, deniz memelilerine (yunuslar ve balinalar) dönüşeceklerdi ve Dünya Sirianları onların kullanabileceği yeni bir insan ırkı başlatana kadar gezegenin biyosferini koruma işine geri döneceklerdi. İnsan merkez kalesinin altında bulunan füzyon jeneratörlerini havaya uçurarak Sürüngen kolonilerini yok etmek için savaş gezegeni Nibiru göreve çağrılmıştı. Füzyon jeneratörleri, Tiamat'ın manyetik ve elektrik güç alanlarını koruyordu. Füzyon jeneratörleri yok edildiğinde, Tiamat'ta yaşam bitecek ve Sürüngen nüfusunun %98'i yok edilecekti. Yarı Eterik Sirian yarı hayvan olan varlıklar da yok edilecek ve böylece ruhları serbest bırakılacaktı. Ama onlar da Sürüngenler gibi tamamen yok edilmeyeceklerdi. İki gruptan da küçük birer bölüm hayatta kalacak ve yer altına ineceklerdi. Eski alışkanlıkların zor öldüğü söylenir; Eterik Sirianlar için de durum böyleydi. Yeni Dünya'ya dönecek ve hayvan enkarnasyonu döngüsüne devam edeceklerdi. Tiamat'ın yok edilmesi, Nibiru'nun yeni hakimi ve kumandanı olarak ilk görevimdi. Bu görevde, Galaktik Federasyon'un Nibiruan Konseyi bana rehberlik ediyordu.

Tiamat'ın ikiye bölünüşü

Modern astronominizin bugün halâ cevaplayamadığı konuları sizler Sümer tabletlerinden okuyabiliyorsunuz. Asteroid kuşağının kökeni, asteroid kuşağının gezegenlerin dönüş yönünün aksi yönde dönmesinin sebebi, Satürn'ün ve Plüton'un halkalarının kökeni, Ay'ın, Dünya'nın kökenleri, Triton'un dönüş yönünün gezegenlerin dönüş yönünün aksi yönde dönmesi ve kuyrukluyıldızların kökeni gibi soruları Sümer tabletlerinden öğrendiniz. Tabletlerde de belirtildiği üzere bugünkü dünyanız eskiden Tiamat denilen büyük bir gezegenin bir parçasıydı. Tiamat'ın o zamanlar 11 uydusu vardı. Tiamat okyanuslar ve denizlerle dolu çok sulak ve nemli bir gezegendi. Tiamat iki parçaya ayrıldı. Tiamat'ın büyük parçası Dünya'mızı, diğer küçük parçası parçalanarak asteroid kuşağını oluşturdu. Bugünkü asteroid kuşağını oluşturan parçalar bir zamanlar Tiamat'a aitti. Tiamat, Galaktik Federasyon tarafından 18 milyon yıl önce neden yokedildi? Çünkü Tiamat üzerindeki yaşayan reptoid/dinoid (ejder) uygarlığı tehlike arz ediyordu. Bu medeniyeti ortadan kaldırmak için Taiamat yokedildi. Daha ayrıntılı anlatayım:

Gezegenlerin dönüş yönlerinin aksi yönden dört uydusu ile birlikte gelen Nibiru (Marduk) ilk önce Neptün ile karşılaştı. Çekim gücü ile onun yüzeyini tümsekleştirdi ve sonunda bu tümsek o kadar büyüdü ki gezegenden koptu. Böylece Neptün'ün uydusu Triton oluştu (Triton tüm gezegenlerin tersi yönünde döner). Daha sonra Nibiru Uranüs'e yaklaştı ve çekim kuvveti ile onun kendi etrafındaki dönüş eksenini eğdi ve ayrıca çekim kuvveti ile Uranüs'ün 4 tane uydusunun olmasına yolaçtı. Bu uydulardan üçünü Nibiru kendisi aldı ve geride Triton'u olduğu gibi bıraktı. Böylece Nibiru'nun 4+3 yedi uydusu oldu. Nibiru Jüpiter ve Satürn'e yaklaşarak Güneş ekseni etrafındaki yörüngelerini çarpıttı. O anda Satürn'ün yörüngesinde bulunan Satürn'ün dev uydusu Gaga, Nibiru'nun etkisi ile Satürn'den uzaklaştı ve bugünkü Plüto halini aldı (Plüto'nun bugünkü yörüngesindeki anormallikler ve diğer gezegenlerin yörünge düzlemi ile olan büyük fark). Nibiru'nun izlediği daha sonraki yolun üzerinde bulunan Jüpiter'in çekimi sebebi ile Nibiru, 11 uydusu olan Tiamat'a çok yaklaştı ve Tiamat çekim kuvvetleri ile ikiye bölündü. Bu olay öncesi Tiamat son derece sulak bir gezegendi (Asteroid kuşağındaki şu andaki donmuş bol miktarlardaki buz). Ayrıca Nibiru'nun yörüngesindeki 7 uydunun tamamı Sümer Yaradılış epiği Enuma Elish'e göre Tiamat'a çarptı. Tiamat bu şekilde bir büyük bir küçük iki parçaya ayrıldı. Küçük olan parça parçalanarak asteroid kuşağını oluşturdu. Büyük olan da Gaia (Shan ya da bugünkü dünyamız) haline geldi. Asteroid kuşağını oluşturan parçalar çekim kuvvetleri ile diğer buz vs. parçalarla birlikte çarpışma sonrasında Güneş'e doğru çekildiler ve bir kısmı Güneş'e düşerek yokoldu ama bunların büyük kısmı ise Güneş'e düşmeyip bugünkü asteroid kuşağı bölgesinde (Bir zamanlar Tiamat'ın yörüngesinin olduğu yerde) bir araya geldiler. Böylece diğer gezegenlerin dönüş yönünün aksi (Nibiru'nun geliş yönü ile aynı) yönde dönecek şekilde bugünkü Asteroid Kuşağı oluştu. Büyük parça (Gaia) ise Güneş etrafında yeni bir yörüngeye oturdu ve bugünkü Dünya'mızı oluşturdu.

Tiamat neden yokedildi?

Reptoid/dinoid ırkının Tiamat üzerinde büyük kolonileri vardı. İnsanlar ve sürüngenler Tiamat üzerinde barış içinde yaşıyorlardı. Sürüngen ırk, insan ırkı ile birlikte yaşamak istemedi ve insanları yok etme isteği Galaktik Federasyon tarafından beğenilmedi. Bu yüzden Nibiru, Tiamat'taki yaşamı yoketmek üzere görevlendirildi. Tiamat iki parçaya bölünerek yaşam yokedildikten sonra sürüngenler Maldek isminde küçük bir savaş gezegenine geçtiler. Bu gezegeni ileri teknoloji silahlarla donatmışlardı. Tiamat'ın eski yörüngesine yakın bir yerde Nibiru ile Maldek birbiri ile çatışmaya başladı. Nibiru'nun Maldek'e saldırısı sırasında reptoid/dinoid ırkı kendilerini savunmak için çok yoğun nükleer silah kullandılar. Maldek sonunda yokoldu ama Nibiru'nun yüzeyi de hasar gördü. Nibiru'nun koruyucu kalkanları iş görmez hale geldi. Yenilen reptoid/dinoid ırktan kalanlar kaçarlarken Venüs ve Mars gezegenindeki adına Hybornea denen başka insan kolonilerinin bulunduğu büyük yerleşim bölgelerini de yokettiler. Reptoid/dinoid ırk bu yıkımdan sonra Güneş Sistemimizi ellerinde kalan gemileriyle terketti. Maldek gezegeninden arta kalan parçalar, Tiamat'ın parçalarına karışarak asteroid kuşağına eklendiler. Böylece, bugünkü asteroid kuşağını oluşturan parçaların Tiamat ve Maldek'in parçalarından oluştuğunu artık biliyorsunuz. Nibiru'nun uydularının Tiamat'a çarpmalarıyla meydana gelen büyük yıkım sonucunda çok sulak bir gezegen olan Tiamat iki parçaya ayrıldı demiştik. Uyduların Tiamat'a şiddetle çarpmaları ile Tiamat ikiye bölünürken Tiamat'ın devasa okyanusları uzaya saçıldı. Bunlar devasa buz kütlelerini oluşturarak bugün hala dönmekte olan kuyrukluyıldızları oluşturdular. "944 Hidalgo" ismini verdiğiniz gibi çok eski olanlar artık gaz ve buz materyallerini bitirip kuyruksuz kometler halinde Güneş Sistemindeki periyotlarına devam etmekteler. Her 76.8 yılda bir dünyanızdan gözlenen Halley kuyruklu yıldızı da Tiamat'ın bir parçasıdır.

Ay'ın kökeni

Tiamat'ın bu çarpışma öncesi 11 uydusu vardı ve bunlardan en büyüğü olan Kingu, Gaia'nın (Dünya) uydusu Ay olacak şekilde Dünya'nın yörüngesine Galaktik Federasyon tarafından düzgün bir şekilde kondu (Ay'ın fiziksel ve elemental yapısı Dünya ile uyuşmamaktadır, yani Ay'ın kökeni Dünya'nın kendisi değildir). Yani bugün sizin Ay dediğiniz uydu, bir zamanlar Tiamat'ın uydusuydu. Titius-Bode kanununuza göre bugünkü asteroid kuşağının bulunduğu yerde bir zamanlar Tiamat gezegeni vardı. Nibiru, Tiamat'ın 7 uydusunu alarak yoluna devam etti. Karbon, silikon, metal, gaz ve buz parçalarından oluşan asteroid kuşağındaki parçalar bugün bir araya gelseler bir gezegeni oluşturacak çoklukta değiller. Ayrıca Jüpiter'in varlığı da bunların bir araya gelip bir gezegen oluşturmasını çekim kuvvetleri sebebiyle engelliyor. Tiamat'ın küçük parçası ve Maldek'ten arta kalanlar parçacıklar aynen Nibiru'nun aksi yöndeki dönüşü ile aynı yönde olmak üzere Mars ile Jüpiter arasındaki boşlukta dönmeye başladılar ve bu kuşağı oluşturdular. Bu parçaların bir kısmı Satürn tarafından da yakalandı ve Satürn'ün bugünkü bilinen kuşağının bir kısmını oluşturdu. Satürn'ün halkasındaki diğer parçalar Nibiru'nun çekimi ile Satürn'ün yüzeyinden çekilenlerdir. Bugün asteroid kuşağını oluşturan irili ufaklı parçaların birbirlerine yakın öbekler oluşturmayıp, birbirlerinden çok uzaklarda bulunduklarını ve bunlardan onbinlercesinin her ay yaklaşık 5000 tane olmak üzere astronomlarınızca kataloglandığını biliyorsunuz. 100 km. çapından büyük olan 220 tanesi dışında 1000 km'lik çapıyla en büyükleri 1801 yılında Sicilya'daki Palermo gözlemevinde Giuseppe Piazzi tarafından keşfedilen Ceres'tir. Asteroid kuşağını oluşturan bütün parçalar bir araya toplandığında Ay'ın 35'te 1'i kadar bir hacim tutacağı hesaplanmıştır ki bu miktar Ceres'in yaklaşık 3'te 1'idir. Sanılanın aksine çok fazla bir malzemeden oluşmayan bu kuşağı oluşturan toz, kaya ve buzdan oluşan parçalar, ayrıca uzayın derinliklerine gönderilen uzay araçları (probe) için, kuşağı oluşturan kalıntı parçacıkların birbirlerinin arasındaki mesafeler uzak olduklarından pek bir tehlike arzetmemektedir.

Güneş Sisteminin Gruplandırılmasında Asteroid Kuşağının Kullanılması

Günümüzde Mars ile Jüpiter arasında yer alan ve bir kısmı bir zamanlar Tiamat'a ait olan materyalden ve yokedilen Maldek'in arta kalan parçalarından oluşan asteroid kuşağı sınır alınarak İç Güneş Sistemi ve Dış Güneş Sistemi olarak güneş sistemini gruplandırdınız. Buna göre Güneş ile Asteroid kuşağı arasındaki iç güneş sisteminde sırası ile Merkür, Venüs, Dünya ve Mars olmak üzere 4 gezegen; Asteroid kuşağından itibaren de Jüpiter, Satürn, Uranüs, Neptün, Plüto ve Nibiru (Marduk) olmak üzere 6 gezegen (dış güneş sistemi) toplam 10 gezegen bugünkü güneş sistemini oluşturdu. Tüm bu olayların sonunda Nibiru (Marduk) 3661 yıllık basık elips şeklindeki yörüngesini takip etmeye başladı. Şimdi kısa bir ara vermek ve Galaktik Federasyon hakkında biraz bilgi sunmak istiyorum.

Galaktik Federasyon

Galaktik Federasyon, dağılmış durumdaki insan kolonilerini gözlemlemek ve bir arada tutma görevini sürdürecek bir organizasyon ihtiyacıyla oluştu. Böylece evrendeki farklı ırklar arasında haberleşmeye yardımcı olunacak ve barış sağlanacaktı. Sürüngenler ve İnsanlar savaşırken, Evren'de çok fazla çatışma vardı ve bu iki ırk, kaosun sadece bir kısmıydı. Galaktik Federasyon, Nibiru'nun yaratılmasından ve Avyon'un yok olmasından önce oluşturuldu. Galaktik Federasyon son derece büyük ve geniştir. Onu açıklayan kitaplar Dünya'daki medyumlara kanalize edilmiştir ama Galaktik Federasyon öylesine büyük ve çok katmanlıdır ki konuyu tamamen açıklayabilmek için bütün bir kütüphane dolusu kitap yazılması gerekir. Özellikle Jelaila'ya okumasını söylediğim ve Sirian kız kardeşimiz Virginia Essene aracılığıyla Dünya'ya kanalize edilmiş "You are Becoming a Galactic Human" adlı kitap bu konuda önemlidir. Jelaila'ya Galaktik Federasyon'u açıklamak konusunda bu kitabı oldukça yararlı buldum.

NİBİRU'nun YaratılmasıNibiru'nun yaratılması, Galaktik Federasyon'un ilk önemli başarılarından biriydi. Galaktik Federasyon, evrende barışı korumak için bir savaş yıldızının devriye gezmesi gerektiğini biliyordu, Tiamat'ın yok edilmesinden önce Sürüngenler ile çok sayıda çatışma yaşanmıştı ama Tiamat'taki Sürüngen kolonilerinin yok edilmesi, Büyük Galaktik Savaş'ın başlamasına neden oldu. Bu savaş bütün galakside milyonlarca yıl sürecekti. Çatışmalardan zarar görmeyen tek bir yıldız sistemi bile kalmayacaktı. Söz konusu olan şeyin kutup entegrasyonu olduğunu lütfen unutmayın. Entegrasyonun gerçekleşebilmesi için iki kutbun da deneyimlenmesi gerekir. Büyük Galaktik Savaş, Oyun'un oynanması için mükemmel bir alan sunmuştu. Evrendeki tüm ruhlar, deneyim kazanmak için her iki ırkın üyesi olarak enkarne oluyordu; Avyonianlar da bunların arasındaydı.

Tiamat'ın Yok Edilmesi

Nibiru'nun kumandanlığı görevini teslim aldım ve bundan 18 milyon yıl önce güneş sisteminize doğru yola çıktım. Tiamat, yaklaşık olarak şimdi asteroid kuşağının bulunduğu yörünge ile aynı yerdeydi ve toplam 11 uydusu bulunuyordu. Uydulardan birisi de sizin bugünkü Ay dediğiniz Kingu’dur. Güneş sisteminizin on ikinci gezegeni olarak, yörünge kalıbımız böyle olduğu için güneş sisteminize arkadan girdik. Neptün ve Uranüs'ü geçtikten sonra Satürn'e yaklaşırken, onun kütle çekim gücünün bizi Tiamat ile paralel bir pozisyona getirmesi için sürüklemesine izin verdik.

Şekil 2. Ay’ın kökeni, Plüto’nun kökeni ve Tiamat’ın bölünerek Dünya’yı oluşturması ile ilgili bir çalışma. Satürn’ün halkası daha Tiamat yokedilmediği için mevcut değil.

Satürn'ün bir uydusunu aldık ve o uydu dahil olmak üzere Nibiru’nun bütün uydularını (toplam 7 adet) doğruca Tiamat'ın ortasına gönderdik. Sonra, füzyon jeneratörlerinin bulunduğu pozisyona geldiğinde, bir lazer ışını gönderdik. Işın güç kalkanlarını parçaladı ve Tiamat'taki yaşam yok oldu. Nibiru, Tiamat’ın boşta kalan 10 uydusundan 7’sini alarak devam etti. Tüm bu olan olaylar süresince, Nibiru Konseyi'ndeki rehberlerimle sürekli iletişim içindeydim. Bana normal yörüngemde devam etmem ve güneş sisteminize ulaştığımda işi bitirmem için emir verildi.

Şekil 3. Tiamat’ın ikiye bölünerek büyük parçanın Dünya’yı oluşturmadan önce Güneş Sisteminin elemanları

Dünya Tarihi - Bölüm 1

M.Ö. 480,000 - M.Ö. 100,000

480,000 yıl önce Dünya gezegenine geldiğimizde, Lemurianlar, hayvan bedenindeki Sirian ruhlar, Sürüngenler (Tiamat'ın yok edilmesi sırasında yer altına inenler) ve gelişmekte olan İnsan primatları ile karşılaştık. Primatlar, Felineler ve Eterik Sirianlar tarafından gezegen yüzeyine yerleştirilmişti ve biz geldiğimizde, Homo erectus seviyesine ulaşmış durumdaydılar. Zeki, telepatik varlıklardı ve vahşi doğada hayvanlarla uyum içinde yaşıyorlardı; toplumları komün yapısındaydı. Ayrıca Asya'da "Yu" (Doğulular) ve "Atlantis" (kızıl ırk) uygarlıklarını da gördük. Bunlar, Hybornea'nın yok edilmesinden sonra gezegeni yeniden kolonileştirmek için Dünya'ya gelen kuzenlerim tarafından başlatılmıştı. Ashen, Yu uygarlığını ve Alta (Atlas) da Atlantis uygarlığını başlatmışlardı. İkisi de Lemuria'nın devamı olarak görülüyordu ve ikisi de, Lemuria'nın ana imparatorluk olarak görev yapacağı konusunda anlaşmışlardı. Bu uygarlıkların üçü de Lyra'da beyaz ırklar olarak başlamıştı ama gezegende yerleştikleri bölgelerde iklimle daha iyi uyum sağlayabilmeleri için Felineler'in DNA değişimleri yapılması konusunda tekliflerini kabul etmişlerdi. Kızıl, sarı ve kahverengi ırk böyle ortaya çıkmıştır. Siyahi ırk ise gelişmekte olan insan primatlarından kaynaklanmıştır. Homo sapien haline gelmek için gereken DNA değişimini almak için Nibiruanlar ile karşılaştıklarında, gezegen muhafızı haline geleceklerdi. O zaman geldiğinde, Dünya Sirianları'nın ruhlarını taşıyacak durumda olacaklardı. Beyaz ırk, Nibiru'daki Avyon Kraliyet Soyu tarafından başlatılmıştır.

Dünyaya gelmemizin nedeniDünya'ya gelmemizin iki nedeni vardı. Öncelikle, insanlarımızı kurtarmak için Nibiru'nun çevresini saran güç kalkanını yeniden oluşturmak amacıyla altın toplamak istiyorduk, ikincisi, gelişmekte olan gezegen muhafızı ırkla birleşerek iki sarmallı DNA taşıyan İnsan bedenini yaratmak için yardımcı olmak üzere Felineler ile ortak çalışmaya söz vermiştik. Ağabeyim ve eski Nibiruan kumandanı Alalu, daha önce Dünya'ya gelmiş ve altın bulmuştu. En büyük oğlum Enki'yi ve en iyi elli astronotumu (Anunnakiler) altın toplama operasyonunu başlatmaları için Dünya'ya gönderdim. Nibiru için zaman daralıyordu, bu yüzden kaybedecek tek bir anımız bile yoktu.

Şimdi, size biraz daha tarihi bilgi vermek istiyorum. Sürüngen ırkından Dünya üzerinde kalanlar bir hayli kalabalık bir nüfusa ulaşmışlardı ve bir anlaşmaya varmadan, altın çıkarma operasyonunu huzur içinde sürdüremeyeceğimizin farkındaydık. Bu, Tiamat'ın yok edilmesinden beri Nibiru'da yaşayan Ejderha Kraliçe Drarnin'i eş olarak kabul etmemle gerçekleşti. Bu birleşmeden doğarı çocuğumuz Enki'dir. Enki, yarı Nibiruan İnsan ve yarı Ejderha ya da Sürüngen'dir. Üç çocuğum ve torunlarım, Nibiru'da doğmuştur ve biz Dünya'ya gelene kadar hepsi yetişkinlik çağına ulaşmıştır; Enlil, Enki, Ninhur-sag, Ninurta, Nannar, Marduk ve Thoth (Ningishzidda).

Dünya Görevi

Enki'nin uzay aracı, Mezopotamya yakınlarında bir yere indi. Anunnakiler ile birlikte kamplarını kurduktan sonra, Alalu'nun daha önce bulmuş olduğu yerde altın çıkarma işine başladılar. Enki, adına Eridu dediği ilk şehri inşa etti; diğer adıyla, 1 Numaralı Dünya İstasyonu. Bu arada Sürüngen akrabalarından da fazlasıyla yardım aldı. Kızım ve Dünya Görevi'nin Şef Tıp Subayı Ninhur-sag, astronotların tıbbi muayenelerini yapmak için bir süre sonra gezegene indi. Diğer oğlum ve varisim Enlil ile altın konusunda yardımcı olmak için kısa süre sonra da ben indim. Anunnakiler ellerinden geldiğince hızlı çalışıyorlar, sudan altın ayrıştırıyorlardı ama ellerindeki altın, Nibiru'yu kurtarmaya yetmezdi. İnsanlarımız ölmeye devam ediyorlardı. Daha fazla altın bulmak için arama başlattık ve Afrika'da bulduk. Ama bir sorun vardı; yer altındaydı ve çıkarılması gerekiyordu. Enlil ve Enki arasında gerilimli anlar yaşanıyordu. Enki, kendisi daha önce geldiği için Dünya'nın ona verilmesi gerektiğini düşünüyordu; altın çıkarma işi bir yana, sonuçta ilk kamp ve şehir Eridu'yu inşa etmek için ter dökmüştü. Bütün işi kendisi yaptığından, bu hakka sahip olduğunu savunuyordu. Enki, Dünya'nın Ejderha Kraliçesi'nin oğluydu ve Sürüngen bakış açısından, Dünya'nın da varisi olmalıydı. Sürüngenler, yaratılış mitine dayanarak Dünya'yı kendi malları olarak görüyorlardı; hâlâ da öyle görüyorlar. Kız kardeşim ve karım Antu'nun oğlu olan Enlil, Pleaidian kanunlarına göre haklı varisimdi. Bu da, artık benim yönetimimde olduğu için Dünya'nın da varisi olarak onu gösteriyordu. İkisi de haklı nedenler ortaya koyan bu ikisi arasında ciddi bir çatışma vardı. Tek çözüm, kur'a çekmekti. Öyle yaptılar. Enki, ülkesi olarak Afrika'yı, Enlil de Dünya'nın geri kalanını aldı.

Eski Tanrılar Arasındaki Savaş

Altın çıkarma işini başlatmak için astronotları Afrika'ya gönderdik ve Enki de başlarında bulunmak için onlarla gitti. Enlil'i Eridu'nun başına bıraktım ve Nibiru'ya dönmek için hazırlandım ama Alalu'nun torunu Kumarbi beni durdurdu. Kumarbi bir süredir bana, oğullarıma ve torunlarıma karşı kırgınlık duyuyordu. Büyükbabası çekildikten sonra kendisinin kumandan ilan edilmesi gerektiğini düşünüyordu. Görünüşe bakılırsa, yörüngedeki uzay istasyonunda (Igigi) bulunan astronotları kendi tarafına çekmeyi başarmıştı ve şimdi güç kullanarak kumandayı ele geçirmek istiyordu. Ama bu olmadı Torunum Ninurta, diğer birçoklarıyla birlikte Kumarbi'nin ve yandaşlarının yenilgisiyle sonuçlanan bir savaş başlattı. Uzay istasyonundaki astronotları değiştirdiğimi tahmin edersiniz.

Cennet Bahçesi

Dünya'da işler yürümeye devam ediyordu. Enki Mezopotamya'da yeni inşa edilmiş Bad Tibira adlı metalurji merkezinden yörüngedeki uzay istasyonuna dev miktarlarda altın gönderiyor, altın oradan Nibiru'ya aktarılıyordu. Enlil ise dört yeni şehir daha kurmakla mesuldü: Bunlar Sippar (uzay limanı), Nippur (görev kontrol merkezi), Bad Tibira (metalürji merkezi) ve Shimppak (tıp merkezi) adlarını taşıyordu. Kızım o hastaneyi çok seviyordu. Enlil'in orayı en son tıp teknolojisi ve geniş laboratuarlarla donatmasını sağlamıştı. Hayat gelişmeye devam ediyor, yeni şehirler ve etrafını saran yeşillikler görülmesi gereken bir manzara ortaya koyuyordu. Nibiru'dan her türde meyve ağaçları için tohumlar getirmiştik. Mezopotamya, sanal bir Cennet Bahçesi haline gelmişti. Biz ona E.Din diyorduk. İşte hızla yürüyordu ve herkes uyum içinde yaşıyor, zevkli çalışıyordu. Bu dingin ortam, yaklaşık 200,000 yıl devam etti.

Anunnakiler Ayaklanıyor

M.Ö. 250,000 civarlarında, Afrika'daki astronotlar ayaklandılar. Dünya'nın sıcak bölgelerinde çıkardıkları altının miktarından tatmin olmamışlardı. Sonunda gerilim bir kırılma noktasına ulaştı ve birleşerek ayaklandılar. Enki, durumu bildirmesi için Enlil'i çağırdı. Ama Enlil altın madenlerinin bulunduğu yere geldiğinde, Anunnakiler onu rehin aldı. Anunnakiler ile aynı tarafta olmasına karşın, Enki adamlarına Enlil'i bırakmalarını söyledi ve onlar da bu emre uydu. Enlil, Anunnakiler'i kışkırttığı gerekçesiyle Enki'yi suçladı ve Konsey önünde yargılanmasını istedi. İki kardeş, Konsey huzurunda konuşmak üzere Nibiru'ya döndüler. Anunnakiler'in altın çıkarmaktan daha değerli işler için eğitilmiş oldukları sonucuna varıldı. Enki, çözümün altın çıkaracak işçi bir ırk yaratılması olduğunu düşünüyordu ve bu konuda Christos Sirianları ile anlaşmıştı. Mühendis olmasının yanında aynı zamanda genetik uzmanı olan Enki, Ninhursag ile birlikte yeni işçiler yaratmak için Shuruppak'taki lâboratuarlara çekildi.

Luluslar'ın (İlkel İşçiler) Yaratılması

Yeni işçi ırkın yaratılması, Galaktik Federasyon, gezegensel Ruhsal Hiyerarşi, Christos Ofisi ve Kurucular ile yaptığımız anlaşmaya göre gezegende yapmamız gereken iki işten biriydi. Bu konuda Felineler'den yardım aldık. Kızım Ninhursag'ın annesi ve Feline ırkından gelen karım Rayshondra, bu konuda çok yardımcı oldu. İşlerin nasıl gittiğini görmek için Shuruppak'a geldi. Anne/kız iyi bir takım olmuşlardı. Rayshondra, genetik alanında çok deneyimliydi. Ninhursag'ı ve Enki'yi yetiştirdi. Uzmanlıklarını sunmak üzere Sirius A'dan gelen başkaları da vardı; Natara ve Joysia da onların arasındaydı. Bu beklenen bir olaydı. Sadece gezegenlerini kurtarmaları gereken Nibiruanlar tarafından değil, aynı zamanda Dünya Sirianları da bunu bekliyordu. Yeni fiziksel araçlarının yaratılmasına başlanmıştı. Bu unutulmaz olayı görmek için, Christos Sirianları da geldi. Gezegeninizdeki birçokları, bu işçi ırkı sadece altın çıkarmak ve bize hizmet etmelerini sağlamak için yarattığımızı sanıyor. En önemli ruhsal nedenler sizin için yazdığımız ve ardımızda bıraktığımız tarihi belgelerden silindiği için, bu mantığı anlayabiliyorum. Ama şimdi bu nedenleri sizinle paylaşmak istiyorum.

Devin ve Avyon Soyu'ndan gelenler olarak, karmik ve genetik açıdan Tiamat/Dünya ile bağlantılıydık; ama gelişmekte olan insanlar Pegasus yıldız sisteminde yeni bir ev kurmuşlardı. Dolayısıyla, temel olarak, hâlâ bir ırkın ebeveynleriydik ama o ırk artık Dünya'da değildi. İşçi ırkının yaratılmasıyla, bir kez daha Dünya'daki varlıklar için ebeveyn ırk olmuştuk. Bu ırk, Eterik Sirianlar'ın ve Felineler'in ikinci kez yaptıkları tohumlamanın sonucuydu. Bu gelişimin tamamlanma zamanı, Dünya zamanıyla şimdiki zamandır ve ırkın DNA kodları bizim tarafımızdan hızlandırılmadığı sürece, bu görev tamamlanamaz. Genetik hızlandırma olmadan, gelişen İnsanlar kendilerini güncelleyemezler ve bu da galaksinin ve dolayısıyla da evrenin gelişimini engeller. Buna ek olarak, bu yeni ırka ebeveyinlik ederek kurup entegrasyonunu anlamanızı sağlayacağız. Bu, Nibiruan/Pleaidian İlahi Planı'nın bir parçasıdır. Dünya'ya gelmemizin ruhsal nedeni budur. Son olarak, Homo erectus aşamasından Homo sapiens aşamasına geçilmesi için DNA hızlandırılmasının sağlanması, Dünya Sirianları'nın ihtiyaç duydukları İnsan bedenlerinin hazırlanması için gerekliydi. Bu transferin tamamlanması 200,000 yıl sürdü.

DNA Hızlandırması

Bu hızlandırma, İnsan primatlarına yeni yetenekler verdi. Mantık yürütme ve daha karmaşık seçimler yapma yeteneğine sahiplerdi. Okuma ve yazmanın temellerini öğrenebiliyorlardı. Telepati yeteneklerini ellerinde tutmalarına karşın, hiçbir psişik yetenek verilmemişti. Bu, bütün Dünya Sirianları geçişi tamamladığı zaman verilecekti. Ruhsal gelişim için, diğer psişik yetenekler de gerekecekti. Bu dönemde, Dünya Sirianları'na fazla karmaşık olmayan bedenler vermek niyetindeydik, çünkü hayvan enkarnasyon döngüsünde geçirdikleri milyonlarca yıl boyunca fazlasıyla gerilemiş durumdaydılar. Görebileceğiniz gibi, bu işin içinde ihtiyaçlarımızı karşılayacak bir işçi ırk yaratmaktan fazlası vardı. Ama işçi ırkın da önemli olduğunu belirtmeliyim. Nibiru radyasyon yüzünden ölüyordu ve galakside barışın sağlanması için Galaktik Federasyon'un bir savaş yıldızı olarak ona ihtiyacı vardı. Bu ırkın neden yaratılması gerektiğini umarım şimdi daha iyi anlıyorsunuzdur.

Şimdi tekrar Shuruppak'a dönelim. Nin (Ninhursag'a kısaca böyle diyorum) ve Enki, gelişmekte olan Homo erectus varlıklardan gerekli doku ve kan örneklerini topladılar. Bu zor bir iş değildi, çünkü çoktan toplumumuzun bir parçası olarak aramızda yaşamaya başlamışlardı bile. Sonra uygun DNA kombinasyonunu buldular ve bizim insanlarımızdan aldıkları DNA örnekleriyle birleştirdiler. Primat kadınların rahimlerinden yumurtalar aldılar ve astronotlarımızın spermleriyle döllediler. Bu döllenmiş yumurtalar, bazı kadın astronotlarımızın ve laboratuar çalışanlarımızın rahimlerine yerleştirildi. Doğan 12 çocuk, gelişmekte olan primatların bütün özelliklerini taşıyordu ama bununla birlikte, galaktik insanın mantık yürütme becerisini kazanmışlardı. Daha önce sadece hayvan ruhuna (ama çok zeki bir hayvan olduğu kabul edilmelidir) şimdiyse insan ruhuna sahiplerdi. Ama hâlâ yeterli ruhsal gelişimden yoksunlardı. İşçi ırkına neden daha yüksek bir gelişim aşaması kazandırmadığımızı merak edebilirsiniz. Açıklayayım. Daha önce de dediğim gibi, Dünya Sirianları hayvanların içinde çok fazla zaman geçirmişlerdi. Bütün bu süre boyunca, hayvanların basitliğine fazlasıyla alışmışlardı. Transferlerini sağlamak için, birçok açıdan hayvanlarınkine benzer şekilde hareket eden bir beden yaratmak zorundaydık. Bu yüzden onları altı yaşındaki bir insan seviyesine geçirdik. Eterik Sirianlar'ı bu yeni bedenlere transfer etmek zaman alacaktı. Doğan bedenlerin hepsi Dünya Sirianı ruhu taşımayacaktı. Dünya Sirianı ruhu taşımayanlar, konuşabilen ve basit işleri yapabilen evcil hayvanlar gibi olacaktı. Bu doğum yöntemine bir süre devam ettik ama bir süre sonra kadınlarımız ortalıkta sürekli hamile dolaşmaktan bıktılar. Melezlerin kendi kendine üreyemediklerini anlamanız gerekir; bunu onlar adına biz yapmak zorundaydık. Enki ve Nin, bir kez daha gerekli ayarlamaları yapmak üzere lâboratuara döndüler. Bu gelişim, kendi kendilerine üreyebilmelerini sağlayacaktı. Bu yeni ırka, Lulus adını verdik; bizim dilimizde, ilkel işçi anlamına gelir. Enki ve Nin, bazı değişiklikler yapmak için lâboratuara tekrar döndüler demiştim, bunu yeri geldiğinde açıklayacağım.

Büyük Kampanya

Dünya Sirianları'ın hayvan bedenlerinden insan bedenlerine aktarılması büyük bir sorundu. Birçoğu hayvan bedeninde rahat ettiği için transfer olmak istemiyordu. Hayvan güdülerini kullanarak yaşamaya alışmışlardı. Bunu bırakıp karmaşık bir insan bedeniyle uğraşmak, daktilo yazmaya alışkın birinin ilk kez karmaşık bir bilgisayarı kullanmaya başlamasına benzer. Kullandığımız taktikler, bir propaganda kampanyasına benzetilebilir. Bu açıdan Luluslar çok yardımcı oldular, çünkü hâlâ hayvan bedeninde olan Dünya Sirianları ile iletişim kurabiliyorlardı. Luluslar, onların insan bedeni kullanmanın avantajlarını görmelerine yardım ettiler. Yeni transfer olan ruhlar için bir öğretmen gibiydiler. Nin de bu transfer sürecinde çok yardımcı oldu. Luluslar onu çok seviyorlardı. Ona Anne diyorlardı. Nin gerçekten de bu yeni ırkın annesiydi; onları besliyor ve eğitiyordu. Enki ise babaydı. Ne yazık ki Sürüngenlerin hepsi bu şekilde düşünmüyordu. Birçoğu onlara bedava köle gözüyle bakıyordu ve bu da kötü davranışlara neden oluyordu. Bu Nin'i çok kızdırdı ve Enki ile birlikte, Dünya Prensi Enlil'i onlara daha fazla haklar ve koruma sağlaması için sürekli olarak sıkıştırmaya başladı. Yeni ırkın yaratılmasından kısa süre sonra, bundan yaklaşık 150,000 yıl önce, yeni bir buzul dönemi başladı ve Luluslar da Dünya üzerindeki diğer birçok uygarlık gibi geriledi. Dünya'yı tohumlayan ya da kolonileştiren sadece biz Pleaidianlar değildik. Andromedanlar gibi başkaları da vardı. Ama bunların tümü Dünya ile ilgili İlahi Plan'a uygundu ve Christos Sirianları ile Ruhsal Hiyerarşi de onaylıyordu. Hayatta kalmak, İnsanlar'ın en büyük endişesi haline geldi; bu yüzden hiçbir ruhsal gelişim olmadı. Dünya Sirianları'nın transferini sağlamanın 200,000 yıl sürmesinin bir nedeni de buydu. İnsandan çok hayvan olmanın daha kolay olduğu zamanlar vardı. O zamanki insanlar hayvanla eş değerdeydi ve bu da sürekli tetikte yaşamayı gerektiriyordu. Lemuria'da olduğu gibi, insanların ölümden kurtulmak için toprağın altına indikleri bir dönem bile vardı. Bu, dinozorlar ve diğer dev hayvanlar sürüler halinde Dünya'nın çeşitli yerlerinde dolaşmaya başladığı zaman oldu.

Dinozorların da nasıl yaratıldığını burada açıklamak istiyorum. Bu, Dünya'nın yeniden tohumlandığı dönemde gerçekleşen bir tür mutasyon yüzünden oldu. Yeni bitkilerin hızlı büyümesini sağlamak için gönderilen fazla miktardaki enerji, zaten gelişmiş olan canlıların daha da büyümesine neden oldu. Böylece dinozorlar ve diğer büyük hayvanlar ortaya çıktı. Bu aşırı büyük yaratıklar, Tiamat'ın yok oluşu sırasında bile bir şekilde hayatta kalmayı başarmışlardı.

Anunnakiler, İnsan Kızlarıyla Evleniyor

M.Ö. 100,000 yıllarında, bir ısınma dönemi başladı ve insanların ruhsal gelişimleri yeniden hızlandı. Bu dönemde, astronotlar Luluslar'ın kızlarıyla evlenmeye başladı. Bunun sonucunda çok uzun boylu insanlar ortaya çıktı, çünkü Eterik Sirianlar'ın genetik bilgilerini taşıyan çocuklar, aynı zamanda bizim genetik bilgilerimizi de taşıyorlardı ve dolayısıyla boyları üç metreden fazla olabiliyordu. Ancak bu noktada, astronotların Dünya Sirianı ruhu taşıyan kızlarla evlendiklerine dikkat çekmek gerekir. Sadece hayvan ruhu taşıyan Luluslar ile evlenmeyi kesinlikle düşünmüyorlardı. Temel olarak, astronotlar mantık yürütebilen ve zekice iletişim kurabilen eşleri seçiyorlardı.

Dünya'ya gelişimizden M.Ö. 100,000 yıllarına kadar olan süreyi böylece anlatmış olduk. Elbette ki anlatacak çok daha fazla şey vardır ama bunu o dönemle ilgili kitaplar yazmış olanlara bırakacağım.

Dünya Tarihi - Bölüm 2

M.Ö. 75,000 - M.Ö. 11,000

M.Ö. 75,000 yıllarında bir buzul çağı daha yaşandı ve bir kez daha, insanlık hayatta kalma kavgasına girişti; ama bazı kültürler diğerlerinden daha iyi durumdaydı ve gelişim basamaklarını daha hızlı çıkıyordu. Özellikle bir grup, sizin onlara verdiğiniz isimle, Cro-Magnon İnsan idi. Diğer birçoklarının arasında, bu grup hiç bozulmadan kaldı. Zaman içinde ölen diğer grupların bireyleri, Cro-Magnon grupta enkarne oldular ve yeni gelen ruhlar sayesinde gelişim hızlandı. M.Ö. 50,000 yıllarında, çok önemli bir olay oldu. Dünya ısınıyordu ve gelişim bütün hızıyla devam ediyordu. Enki ve Nin, Ruhsal Hiyerarşi'den ve Christos Sirianları'ndan, bir kez daha insan bedenlerini geliştirmek için emir aldılar. Bu kez fiziksel ve zihinsel gelişimden çok, ruhsal gelişim amaçtı. Bu kısmı tarihinizle birleştirmeden önce, gezegenin geri kalanında olan bitenlere bir göz atalım. Yu, Rama, Lemuria, Mısır ve yeni Maya imparatorlukları, insan nüfusunu tehdit eden dinozorları ve diğer büyük hayvanları yok etmek için bir yol bulmak üzere Atlantis'e temsilciler gönderiyorlardı. Buldukları çözüm, büyük hayvan soyunun kökünü kazırken, birçok insanın da ölümüyle sonuçlandı. Bu da yine Dünya'nın İlahi Planı ile uyumluydu. Bu büyük hayvanların ölümü, hâlâ hayvan bedenlerini kullanan son Dünya Sirianları'nın ruhlarını serbest bırakacak ve onları İlahi Plan'daki bir sonraki adıma aktarmamıza yardımcı olacaktı; yani ruhsal gelişim için Christos tohumunun girişine! Bu onlara 52,000 yıl ile 5,200 yıllık bir döngü verecek, bu süreçte ruhsal açıdan gelişerek gezegeni kendi başlarına koruyabilecek gezegen muhafızlarına dönüşeceklerdi. Bunlar olurken, son birkaç bin yıllık süreye kadar her şeyin tamamen farkında olacaklardı. Ruhsal Hiyerarşi, Christos Sirianları, Galaktik Federasyon, Sirius A ve Nibiruan Konseyleri, gelişimi değerlendirmek ve devam eden gelişimle ilgili gerekli ayarlamaları yapmak için döngüleri sürekli gözlemleyeceklerdi. Atlantisliler, onlara bu teknolojiyi vermiş olan Marduk'un yardımıyla enerji kristallerini kullanıyorlardı ve dünyayı ele geçirmekle ilgili planlarını (bu aslında Marduk'un planıydı) hayata geçirmek için emin adımlarla ilerliyorlardı. Ama bu plan asla gerçekleşmeyecekti. Lemuria, Lyran/Sirian yönetim biçimini korumakta ve Atlantis ile barışçıl ilişkiler sürdürmekte zorlanıyordu. Birçok Lemurian, çoktan gezegenin başka yerlerine göç etmişlerdi bile. Birçoğu, Lemuria'nın yaklaşan sonuyla ilgili kehanetleri duyuyorlardı. Göç ettikleri yerlerden bazıları bugün Güney Amerika, Meksika, Amerika, Kuzeybatı ve Orta Avrupa olarak bilinmektedir. Dinozorların ölümünden sonra, Dünya Sirianları'nın ruhlarının transferi işlemi tamamlanmıştı. Ruhların bazılarının bölünmesi yüzünden, bu iş çok uzun zaman almıştı. Bu Dünya Sirianları'nın çoğu transfer olmak istemiyorlardı; bu yüzden kendilerini bölmüşler, böylece hem insan hem de hayvan bedeninde aynı anda yaşamaya başlamışlardı. Ama bu da bir şeydi; sonuçta tam olarak adım atmadan önce, insan bedeninde yaşamanın nasıl bir şey olduğunu görme fırsatı bulmuşlardı. İnsan bedeninin daha iyi olduğu konusunda onları ikna etmek kolay değildi.

Adem ile Havva (Adapa ve Lillith)

Christos Aşısı, Amelius'un kendisi aracılığıyla verilmişti. Eterik Sirianlar'ın başı olarak, onun Adem ya da Adapa olması çok doğaldı. Adapa, İnsan, Sürüngen, Feline ve Carian soylarından geliyordu. Bu iş, Enki'nin verdiği spermle Nin'in verdiği yumurtanın döllenmesi sayesinde başarıldı. Bu döllenmiş yumurta, Ninhursag'ın rahmine yerleştirildi. Çok geçmeden, Nin Adapa'yı, yani Amelius'u doğurdu. Mükemmel bir insan bebeğiydi ve onun sayesinde iki ırkın entegrasyonu mükemmel bir şekilde başarılabilirdi. Bu da insanoğlunun hem İnsan hem de Sürüngen DNAsı taşıdığı anlamına gelir. Kendimizi kabullenmeyi ve sevmeyi nihayet öğrendiğimizde, kendimizi her yönümüzle severiz; hem Sürüngen hem de İnsan olarak. İki ırkın ve dolayısıyla Işık ile Karanlık özelliklerin birleşmesinde Şefkat enerjisini güçlendirmek için, Christos Aşısı'na Feline ve Carian DNA’ları da eklendi. Enki ve Nin, Adapa'yı çocukları olarak sevgiyle büyütüyorlardı. Enki ona bildiği her şeyi öğretiyordu ve doğrusunu söylemek gerekirse, Enki son derece iyi eğitimlidir. Adapa büyüdüğünde, sperm ondan alındı ve diğer yarısını döllemek için kullanıldı. Ona Lillith (ya da Lilith) adını verdik. Siz ise Havva dediniz. Annesi yine Ninhursag idi. İkisi de bilinçli varlıklardı ve çocukları da öyleydi. Lillith, Adapa ile birlikte Cennet Bahçesi'nde oynayarak büyüdü; yani E. Din Arazisi'nde. Bu aşıyla ilgili en önemli şey, şimdi nihayet insan bedenlerinde yaşayan Dünya Sirianları'nın ruhsal gelişimini güçlendirecek olmasıydı. Adem'den gelenleri kızıl, sarı ve kahverengi ırklar olarak devam ettirdik ve gezegende Ruhsal Hiyerarşi'nin gösterdiği noktalara yerleştirdik. Adapa ve Lillith, E.Din'de ya da sizin verdiğiniz isimle Cennet Bahçesi'nde anne ve babasıyla kaldı. Dünya düzleminde enkarne olan diğer herkes gibi Amelius/Adapa da, enkarne olduğunda kimliğini unutmayı kabul etti. Ama bir süre sonra sizin gibi o da hatırlamaya başladı. Pleaidian yasalarına göre, Lillith ve o evliydiler. Lillith, Adapa'ya tohum yoluyla da bağlıydı. Yani Lillith onun hem kızı hem de karısıydı. İncil'de Cennet'in Efendisi olarak geçen kişilik, Enlil'den başkası değildir. Cennet Bahçesi'ndeki yılan ise Enki idi. Yılan, Enki'nin sembolüdür.

Adem ile Havva ve Elma Efsanesi

Lillith (Havva), yemesi için Adapa'ya (Adem) bir elma vermedi. Bu, kilise rahiplerinin insanın düşüşünü günah olarak kadının üzerine yıkmak için İncil'e yazdıkları bir şeydi. Bu olduğu zaman, kilise o zamanlar tüm dünyada yaygın olan kadın odaklı aile yapısını yıkmaya çalışıyordu. Tanrıça'nın bastırılması ve susturulması gerekiyordu. İsa'nın sözde çarmıha gerilişi gibi, elma olayı da hiç olmadı; kilise rahipleri tarafından, insanoğlunu günah fikrine alıştırmak için kullanıldı sadece. Ancak bu olduğu taktirde kilise rahipleri insanoğlunun günahlarını bağışlayabilecek kişiler olacaklardı; İsa'nın Kanı sayesinde.

Burada bir noktayı açıklamama izin verin: Günah diye bir şey yoktur! İsa, insanoğlunu kontrol etmek için kilise tarafından kullanılmıştır ve hâlâ da kullanılmaktadır. İsa, sadece topladığı bilgileri halkıyla paylaşmak için ülkesine dönmüş olan gezgin ve iyi eğitimli bir Yahudi rahibiydi sadece. En önemli öğretisi de şefkatle ilgiliydi. Şimdi size vermeye çalıştığımız şeyi, İsa o zaman insanoğluna vermeye çalışıyordu; yani 13. Boyut Şefkat Formülü'nü. Kiliseler insanlar günahları için bağışlanmadıkları taktirde, Cehennem'e gideceklerini söyledi. Yahudi sözel aktarımı da elma efsanesini kuşaktan kuşağa aktardı ama bundan herhangi bir meyve olarak söz etti. Bütün bunlar, M.Ö. 2000 yıllarında, Marduk tarafından aktarılmaya başlandı. İyilik ve Kötülük Ağacı (antik bilgi), Enki'nin antik bilgileri Adapa'ya, Lillith'e ve onların soyundan gelenlere aktarmak için kurduğu yeni okulun bir sembolüydü. Yılan Kardeşliği olarak biliniyordu. Meyve de o okulda öğretilen bilgilerin sembolüydü.

Tekrar İncil'e dönersek; iddia edilenin aksine, Enlil aslında Adapa ve Lillith'e kızgın değildi. Bunun yerine, Adapa ve Lillith'in çocuklarını eğittiği için Enki'ye kızgındı. Gelecekteki kuşakların kendilerini yok edeceğinden korkuyordu. Enlil, yeterli ruhsal olgunluktan mahrum olan varlıkların elinde böylesine bilgilerin son derece tehlikeli olacağına inanıyordu. Üstelik Marduk ve Sürüngenler gibi bunun kesinleşmesini sağlayacak bir sürü kaynak vardı. Marduk, Dünya ve Sürüngenler ile ilgili planlarını gerçekleştirmek için bu bilgileri kullanacaktı. Bugün dünyanıza bakarsanız, onun neler hissettiğini anlarsınız. Bunun, bir çocuğun eline bir dinamit lokumu ve bir kibrit vermekten farkı yoktur. Enlil'in insanlıktan nefret ettiği ve tiksindiği yazılmıştır. Oysa durum bu değildi. Üstelik Enlil, Adem ve Havva'yı Cennet Bahçesi'nden de kovmadı. Dünya Sirianları ve bu yeni ırkla ilgili İlahi Plan'in devamı ona emanet edilmişti. Sürüngenlerin elinde yok olmaktan onları kurtarmak istiyordu; ancak o zaman hayatta kalarak gelişimlerini tamamlayabilir ve Dünya'nın koruyucuları olarak görevlerini yapabilirlerdi. Bu da onu ve Nibiruan Pleaidianları'nı ebeveynlik rolünden kurtaracaktı.

Yılan Kardeşliği

Enki, Adapa ve onun soyundan gelenlerin ruhsal eğitimlerini başlatmak için Yılan Kardeşliği'ni kurdu. Bu okul, Gizem Okullarının ve sonrasındaki Mason Localarının başlangıcıydı. Daha önce de belirttiğim gibi, Enlil, Adapa'nın soyundan gelenlerin ruhsal eğitimi konusunu tam olarak onaylamıyordu; bunun üzerine, Enki ile sürtüşmeye başladılar. Ruhsal eğitimin yanında, Enki onlara evrensel kanunları, kutsal geometriyi ve enerjiyi kullanma tekniklerini öğretiyordu. Enlil ise İlahi Plan'in teknolojik gelişimin daima bir adım önünde kalacak yavaş bir ruhsal gelişimin gerektiğini biliyordu. Bu, insanları kendi teknolojileriyle kendilerini öldürmekten koruyacaktı. Sonunda iki kardeş bir anlaşmaya vardılar; Galaktik Federasyon ve Ruhsal Hiyerarşi'nin de onayıyla, Adapa ve çocuklarının E. Din'den çıkarılmasına ve dışarıda kendi başlarına yaşamalarına karar verildi. O zamana kadar bizim tarafımızdan gözetilmişlerdi. E.Din'den çıkarılmaları, hayatta kalmayı en önemli amaçları haline getirecek, böylece teknolojik gelişimleri yavaşlayacak ve ruhsal gelişimlerini bir adım geriden takip edecekti. Yılan Kardeşliği devam edecekti ama her jenerasyonda sadece birkaç kişi eğitilecekti. Bu, gezegeninizdeki rahipliğin başlangıcıydı. Ama ne yazık ki rahipler güç açlığıyla kıvranmaya başlayınca, Kardeşlik de yozlaştı.

Sonunda, plan işe yaramadı. Enlil haklıydı. Tarih M.Ö. 11,000'e ulaştığında, ırk her şeye yeni baştan başlamasını gerektirecek bir noktaya ulaşacak denli dejenere olmuştu. Marduk ve Sürüngenler'in etkisinde kalan Atlantisliler, bu kararın temel nedeniydi. Dünya'ya hükmetme arzuları, bütün gezegende savaşlara yol açmıştı. İncil'de geçen Tufan hikayesi, sizlere anlatıldığı gibi astronotların insan kızlarıyla (Luluslar) evlenmesi yüzünden olmadı. Bunun yerine, Marduk'un Atlantis'te yaptıkları yüzünden oldu. Açıklayayım:

Atlantis
Tarih yaklaşık olarak M.Ö. 25,000 civarıydı. Marduk'un etkisi altında olan Atlantisliler, dev bir kristalin gücünü kullanıyorlardı. Bu başlangıçta hava araçlarının, gemilerin ve denizaltıların yakıtı olarak kullanılıyordu. Atlantisliler, bu dev teknolojik gelişimden çok memnundular. Marduk onlara Nibiruan ve Sürüngen teknolojisini sunarken, bir yandan güvenlerini kazanıyor, bir yandan da planını sürdürüyordu. İşe, daha sonra toplumda baskın kesim haline gelen bilim çevresiyle başladı. Sonra yönetici kesime sızdı ve çok geçmeden de tahtın arkasındaki güç haline geldi. Bu durum, Atlantis toplumu içinde müthiş bir bölünme yarattı ve ruhsal eğilimli rahiplik çevresindeki insanlar ile güç ve teknoloji düşkünü insanları karşı karşıya getirdi. Yönetici sınıftan en alt tabakadaki halka kadar ciddi sürtüşmeler vardı. Birçok Atlantisli, Marduk'u destekliyor, birçoğu da desteklemiyordu. Lemurianlar delegeler gönderdi ve Marduk'un rehberliği altında tüm dünyayı ele geçirme planlarının olası sonuçlarıyla ilgili Atlantisliler'i uyardı. Marduk, babası Enki'nin Dünya ve Nibiru varisi olması gerektiğini düşünüyordu; amcası Enlil'in değil. Ama Enki bu yöneticilik tutkusundan çoktan vazgeçmişti bile. Lâboratuarında çalışmayı, bir şeyler üretmeyi ve ruhsal çalışmaları izlemeyi tercih ediyordu.

Diğer yandan, Marduk, yönetmeyi tercih ediyordu ve bunu yapma hakkının tanınmadığını düşünüyordu; annesi Yılan İnsanlar"ın Prensesi ve büyükannesi de Ejderhalar Kraliçesi olduğuna göre, kendisinin de buna hakkı olmalıydı. Dramin'in ilk kocası, o benimle evlenmeden önce ölmüştü. Marduk, babasını Dünya'nın hakimiyeti için mücadele etmeye kandıramazsa, bunu kendisi yapmaya karar vermişti. Atlantis, başlaması için mükemmel bir yerdi, çünkü Mezopotamya ve Mısır'dan, dolayısıyla da babası Enki'nin ve amcası Enlil'in gözlerinden uzaktaydı. Dünya'yı ele geçirmek konusunda, Marduk'un çok güçlü bir kozu vardı; Dev Kristal. Kristalin gücü sayesinde Tiamat'tan arta kalan kuyruklu yıldızlardan büyükçe birisinin kontrolünü ele geçirmişti ve başka ulusların boyun eğmesini sağlamak için bu tehdidi kullanıyordu. Marduk istediği anda ve istediği noktada kuyruklu yıldızı dünyaya çarptırabilirdi! Büyüklüğü ve hızı düşünülürse, düştüğü yerde koca bir uygarlığı yok edeceği açıktı. Bunu Lemuria'ya yaptı ve bütün bir kıtanın sulara gömülmesine neden oldu. Bunu Rama ve Yu imparatorluklarıyla da yapmaya hazırdı ki Nibiru, Dünya yörüngesine geri döndü. Nibiru, kuyruklu yıldızı yörüngede sabit tutan taşıyıcı ışını bir an için kesince, birkaç dakika içinde kuyruklu yıldız Atlantis'in üzerine çarptırıldı ve kıta batmaya başladı. Bu yaklaşık 11,000 yıl önce gerçekleşen Büyük Tufan ile hemen hemen aynı dönemde oldu ve küresel bir yıkım getirdi.

Gökkubbenin çökmesi ve Tufan

Marduk aynı zamanda Gökkubbe'nin yıkılmasından da sorumluydu. Gökkubbe, Dünya'nın yörüngesini saran, yaklaşık üç mil kalınlığında bir nem tabakasıydı. O zamanlar insanlar Güneş'i ya da Ay'ı göremiyordu. Tıpkı Avyon gibi, Dünya da astropikal bir yapıdaydı; antik metinlerinizde tarif edilen bahçe benzeri yeşilliklerin nedeni buydu. Bu ancak sürekli bir nem sağlayan ve güneş ışınlarını süzen bir Gökkubbe (canopy) varsa mümkün olabilir. Gezegenin çeşitli noktalarında, yerin altında kristal tapınakları vardı. Bunlar, Gökkubbe'yi yerinde tutuyordu. Marduk, oğlu Seth'e Mısır'daki Büyük Piramit'ten kristal tapınaklarına saldırmasını emretti. Gökkubbe yavaşça çökerken, bu da kırk gün süren şiddetli yağmurlara neden oldu. Seth bu işi başarmak için, Büyük Piramit'in içindeki bir lazer silahını kullandı. Büyük Piramit'i bu amaçla kullanması, İkinci Piramit Savaşı'nın başlamasına ve Büyük Piramit'in içindeki her şeyin Ninurta tarafından boşaltılmasına neden oldu.

Nuh Tufan'ına sebep olan su nereden geldi?

M.Ö. 11.000 yıl önce, dünyanın etrafında yoğun nemden oluşan bir kuşak vardı demiştim. Bu kuşak sayesinde dünyada fırtınalar, mevsimsel anormaliler ve sel gibi afetler görülmüyordu. Dünyanın çevresini saran yaklaşık 3 mil kalınlığındaki bu kuşak (ya da gökkubbe) sayesinde dünya'nın her yerinde ılıman bir iklim mevcuttu. Dünya'da cennete benzer bir yaşam sürülüyordu. Eski kitaplarınızda sözü edilen yemyeşil ağaç ve sık bitkilerle kaplı dünyamızdaki koşulları ancak böyle bir gökkubbe sağlayabilirdi. O zamanlar dünya'daki insanlar bu kuşak yüzünden Güneş'i ya da Ay'ı göremiyordu. Astropikal yapıdaki dünya'daki yaşam koşulları o zaman çok rahattı. Bu kuşağı Galaktik Federasyon'un gezegen ve yaşam yaratan mühendisleri inşa etmişti ve onu yerinde tutan enerji üreten yapılar dünyanın değişik yerlerinde gizlenmişti. Daha sonra bu yapıların birkaçının insanlar tarafından yokedilmesi ile buz kristallerinden ve nemden olan kuşak dünyaya yağmur halinde düşerek büyük tufanı oluşturacak miktarda suyu meydana getirdi. Bu enerji kristallerinin yokedilmesi fikri Nibiru'nun komutanı Marduk tarafından başlatılmıştı. Marduk, Mısır'daki oğlu Seth'e Büyük Piramit'in kristal tapınaklarına saldırmasını emretti. ME adı verilen bu kristallerin bazılarının yokedilmesi sonucu kuşak 40 gün süren muazzam yağmurlarla çöktü.

Bugün Nuh Tufanı'nı meydana getirecek kadar bol miktarda suyun nereden geldiği ile ilgili pekçok görüş ortaya atmaktasınız. Enerji üreten yapılardan bazıları hala dünyanın çeşitli yerlerinde sağlam olarak bulunmaktadır iddiasını kanıtlamak amacıyla bunların yerleriyle ilgili bilimadamlarınız pekçok araştırma yapmış fakat başarısız olmuşlardır. Bu kadar bol miktarda suyun bir anda ortaya çıkışı ile ilgili teorilerden birisi olan buz kristalleri kuşağı ya da nem kuşağı teorisi bu teorilerden birisidir ve size şunu söylemeliyim ki gerçektir. Küresel ısınma ile ilgili projelerinizden birisinde, kutuplardaki buzların tamamının eriyerek okyanus su seviyesini ne kadar yükselteceği ile ilgili çalışmalar yapılmıştı. Çalışmaların sonucunda yeryüzünün tamamını etkileyecek büyüklükteki bir tufanın meydana getireceği suyun, yağan yağmurlarla açıklanamayacağı sonucuna varıldıktan sonra bu suyun nereden geldiği ile ilgili varsayımlar ileri sürülmüştü. Bunların içlerinde o zaman en akla yatkın olanı, yoğun nemden oluşan bu kuşağın yokedilerek yağan yağmurlarla global ölçekte bir sel felaketine yol açması fikri kabul görmüştü. Bu konu ile ilgili çok fazla bilgiye, İnternet'te "canopy" ve "flood" anahtar kelimeleri aratılarak ulaşılabilmektedir.

Ruhsal Hiyerarşi, Galaktik Federasyon ve Felineler ile bir toplantı yaptık; Nibiru'nun geçişinden dolayı oluşacak olan yörüngesel değişimle ilgili insanları uyarmama kararı verildi. Marduk bütün gezegende savaş kovalarken, zaten insanoğlunun kendini yok etmesinin an meselesi olduğunu biliyorduk. Marduk, Pleaides, Dünya ve tüm Galaksi'nin hakimiyetini eline almak istiyordu. Dünya'yı ele geçirdikten sonra, Galaksi'yi ele geçirmek için geriye sadece iki adımı kalacaktı. Bütün yapması gereken, her şeyi çalıştıran bilgi yerleştirilmiş kristallerin kullanımını ele geçirmekti. ME adı verilen bu kristaller, sahibine ilgili olduğu şey üzerinde tam bir kontrol sunar. Dediğim gibi, Marduk tüm galaksinin hakimi olmak istiyordu. İnsanoğlu umurunda bile değildi. Onlar bu savaş makinesi için sadece yemdi. Planı onları yok etmek ve Sürüngenlerin tekrar Dünya'da var olmasına izin vermekti. Sonra, Galaksi'nin geri kalanındaki tüm insanoğlunu da yok edecekti. Sürüngenler, yaratılış mitine uygun olarak kendilerine ait olduğuna inandıkları şeye sonunda kavuşacaklardı. Marduk bu hedefe ulaşmaya kararlıydı. Zaman geldiğinde, gezegenden ayrıldık ve tufanı beklemek için yörüngedeki uzay istasyonuna geri döndük. Bu herkes için üzücü bir zamandı, çünkü çocuklarımız olan insanoğlunun ve 400,000 yıllık çalışmamızın yok oluşunu izliyorduk. Sürüngenleri, seçtikleri temsilcilerini (torunum Marduk), gezegeni ve galaksiyi ele geçirme arzularını küçümsemiştik. Bu kutup entegrasyonu çabamız da sonuçsuz kalmıştı. Ama bilmediğimiz şey, Enki'nin oğlu Nuh'a (Enki'nin çok çocuğu vardı) yaklaşan tufanı haber verdiği, Nuh ve ailesini alacak bir denizaltı yapmasını söylediğiydi. Enki, yaklaşan felakette onları denizaltıyla kurtarması için astronotlarımızdan birini göndermişti. Yaklaşan felaketle ilgili oğluna bilgi vermemesi konusunda Konsey'in koyduğu yasağı Enki'nin çiğnemesi nedeniyle memnun olduğumu söylemeliyim. Nuh ve ailesi hayatta kalmasaydı, her şeye yeniden başlamak çok daha zor olurdu. Enki insanoğlunu gerçekten seviyor ve çağlar boyunca sizler için birçok fedakarlıklar yaptı. Gelişiminizdeki dönüm noktalarında size yolu göstermek için birçok kez geri döndü. Bu açıdan buna Nin'i de dahil etmeliyim.

Dünya Tarihi - Bölüm 3

M.Ö.11,000-M.Ö. 3200

Tufandan sonra, yeniden yapılandırmaya başlamak için Dünya'ya geri döndük. Enki ve Enlil, Nuh ve ailesine tohumlar, tarım araçları ve hayvancılık bilgilerini getirdi. Nuh, sular çekilirken denizaltının karaya oturduğu Ağrı Dağı'nın eteklerinde tarımcılığa başladı. Ninurta ve Nannar, Enki'nin kendilerine öğrettiği şekilde barajlar ve sulama kanalları yaptılar. M.Ö. 10,500 yıllarına gelindiğinde, diğer birçok yerle birlikte Mezopotamya da bir kez daha insanlarla dolmaya başladı. İnsanlık yine çoğalıyor ve yayılıyordu. Uzay limanı yeniden inşa edildi ama bu kez yeni bir yerde, Moria Dağı'ndaydı. Sizin de bildiğiniz gibi, Moria Dağı daha sonra Jerusalem (Kudüs) adıyla anılmaya başlandı. Tufandan önce var olan diğer şehirler, Nippur ve Eridu da yeniden inşa edildi. Piramitler ve Sfenks tufanda ayakta kalmışlardı ama kum ve çamur yığının altından kazılarak çıkarılmaları gerekiyordu. M.Ö. 9000'de, her şey yine eski haline dönmüştü. Enki, Mısır hakimliğini varisleri Osiris ve Seth'e devretti. Atlantis yıkımından sonra Marduk'un Mısır'a girmesi yasaklandı. Enki oğluna daha fazla güvenemeyeceğini biliyordu. Enlil'in bir oğlu olan Adad, altın bulmak üzere Güney Amerika'ya gönderildi ve bunu başardı. Nannar ve Ninurta'nın yardımıyla, Enlil Dünya'nın geri kalanını yönetme işine koyuldu. Çok geçmeden, o da bir varis seçmek zorunda kaldı. Burası Dünya olduğu için, Pleiadian kanunlarına göre hareket etmek zorunda değildi ve yeni kanunlar yapılabilirdi. Genç kuşak Nibiruanlar'ın eski kuşaklarla güç ve hakimiyet çekişmesine girdiği dönem, işte buydu. Genç kuşak arasında Ninurta, Nannar, Utu, Adad, Inanna, Seth, Osiris ve elbette Marduk da vardı ama Marduk zaten bir süredir bu oyunun içindeydi. Bunlar benim torunlarımın torunlarıydı. Ufukta çatışmaların belirmesi yine uzun sürmedi. Bu kez mücadele Seth ve Osiris arasındaydı. Seth, Mısır'ın tamamını yönetmek istiyordu ve bu yüzden, kardeşi Osiris'i katletti. Osiris'in oğlu Horus, babasının ölümünü almaya yemin etti ve böylelikle Birinci Piramit Savaşı başladı.

İkinci Piramit Savaşı
Bundan yaklaşık 300 yıl sonra, İkinci Piramit Savaşı patlak verdi. Bu kez Enlil'in soyundan gelen Enlilitler, Enki'nin soyundan gelen Enkiitler'e karşıydı. Asıl kavga, Enki'nin soyundan gelenlerin uzay tesislerini, yani Büyük Piramit'i kontrol altına almak istemeleriydi. Marduk'un Atlantis fiyaskosundan sonra, Enlilitler uzay tesislerini Enki'nin soyundan gelenlerin kontrolüne bırakmak konusunda huzursuzdular. Marduk'un başka bir entrika çevirmesinden ve tüm galaksiyi ele geçirmesinden korkuyorlardı. Ninhurshag'ın müdahalesi ve ara buluculuğu sayesinde, bu savaş da sona erdi. Ninhurshag, uzay tesislerinin hakimi kılınarak ödüllendirildi ve sizin antik tarihinizde de Dağın Leydisi olarak tanındı. Ninurta, piramidin içindeki teçhizatı boşalttı ve Enki'nin Ereshkigal'dan doğma oğlu ve Enlil'in torunu Thoth, Marduk'un soyunun yerini alarak Mısır hakimi oldu. Bu olay, M.Ö. 8600 tarihinde gerçekleşti. O zamandan itibaren M.Ö. 3400'e kadar gezegende barış hüküm sürdü.

M.Ö. 3700 yıllarında, krallık Cennet'ten, yani Nibiru'dan Dünya'ya indi. İnsanlık, nihayet kendi kendini yönetebilecek kadar olgunlaştığını kanıtlamıştı. Yarı Nibiruan-Pleiadian ve yarı Dünyalı insanlardan oluşan yeni Rahip-Kral soyu başladı. Ayrıca, bu dönemde zamanı ölçmeye başladınız. Takvim, size Nippur'da Enlil tarafından verildi. Sizin verdiğiniz isimle Neolitik Dönem başladı ve Dünya'nın ilk yarı Nibiruan hakimi Alulim ortaya çıktı. Siz ona yan tanrı diyorsunuz. O zamana kadar bütün uygarlıklar, başka gezegenlerden gelen varlıklar tarafından yönetilmişti.

M.Ö. 3400 yıllarına gelindiğinde, Marduk bir kez daha barışı bozdu. Yine entrikalarla uğraşıyordu. Bu kez Babilliler'i kendi uzay gemilerini ve fırlatma alanlarını yapmak konusunda ikna etti; siz bu tesisi Babil Kulesi olarak biliyorsunuz. Babil hakimi olan Marduk, inşaatı kendisi yönetti. Enlil neler döndüğünü anladı ve onu durdurdu. Bunun üzerine Galaktik Federasyon, Ruhsal Hiyerarşi ve diğer otoriteler, insanlığın dilini karıştırmaya karar verdi. Bunun bir kez daha teknolojik gelişimlerini yavaşlatacağına ve Marduk'un Dünya'yı ele geçirme planlarını geciktireceğine inanıyorduk. Amacına tek başına ulaşamazdı. Pis işlerini yapabilmek için insanoğlunun yardımına ihtiyacı vardı. Dilleri karışınca, insanlar kendi aralarında iletişim kuramayacaklardı ve bu da Marduk'u sinirlendiriyordu. Aynı proje üzerinde birlikte çalışmalarını sağlayabilmek için, onlara birbirlerinin dillerini öğretmek adına yıllarını harcamak zorundaydı. İnsanların psişik becerilerini bastırmak için DNA yapısının değiştirilmesine de bu dönemde karar verilmişti. Enki ve Nin, bu görevi yerine getirmek için bir kez daha Sharrupak'taki lâboratuarlarına geri döndüler. Ruhsal Hiyerarşi tarafından, on iki sarmallı DNA yapılarının değiştirilmesinin ve sarmalların birbirinden ayrılmasının, insanoğlunu daha da yavaşlatacağına karar verildi. Sürüngenlerin teknolojisinin yardımıyla insanoğlunun ne kadar hızlı geliştiklerini daha önce de görmüşlerdi. Enki ve Nin, DNA sarmallarını ayırdıktan sonra, yeniden birleşmelerini engellemek için astral bedenlere implantasyonlar yaptı. Daha sonra, fiziksel bedenin endokrin sistemindeki on sarmalı birbirinden ayırdılar; bu da kozalaksı bezlerin, hipofiz bezlerinin ve hipotalamus bezlerinin ürettiği salgının oluşmasını engelledi. Bir süre sonra da bu bezler kullanılmadığı için fonksiyonunu kaybetti. Gelecek kuşaklarda sadece birkaç insan bu bezleri kullanabilecekti. Bu amaçla özel bir gen taşıyacaklardı. İnsanoğlunun ruhsal gelişiminde yoldan çıkmaması için, aralarından birkaçının bizimle iletişim kurabilmesi gerektiğine karar verildi. Bu kişiler peygamberler, kahinler, mistikler, şamanlar ve psişiklerdi. İnsanoğlu, istediği taktirde bu bezleri yeniden harekete geçirebilme gücünü taşımaya devam etti ama bu ancak kendini gerçekten adamayı gerektiriyordu. Planları bir kez daha engellenince, Marduk tekrar Mısır'a döndü ve Thoth'u tahttan indirme hazırlıklarına girişti. Bunu da başardı. Thoth, Güney Amerika'ya gitti ve orada yeni uygarlıklar başlattı. Tarih, M.Ö. 3113 idi. O insanlar, Thoth'u Quetzalcoatl, yani Beyaz Tüylü Yılan olarak tanıyorlardı. Enki'nin oğlu olarak, bir yılan sembolü taşıyordu. Enlil ve onun soyundan gelenlerin sembolü ise haçtı. Bu haç, Nibiru ve Anu soyunu temsil ediyordu. Marduk bir kez daha eylemlerinin bedelini ödemek zorundaydı. Bu kez, Mısır'ın hakimiyeti üzerinde verdiği savaşta dolaylı olarak Inanna'nın kocası Dumuzi'nin ölümüne yol açtığı için, Büyük Piramit'e hapsedildi. Inanna, adalet için haykırıyordu ve eğer Nin olaya müdahale etmeseydi, Marduk orada ölebilirdi. Serbest bırakıldıktan sonra, yine sürgün edildi.

M.Ö. 2900 yıllarında, Inanria'ya İndus Vadisi'ndeki yeni bir koloninin hakimiyeti teslim edildi. Burası, sizin Hindistan dediğiniz ülkenin bulunduğu yerdi. Orada Nibiruanlar ile ilgili tüm tarihi bilgiler, yazılmak üzere, Inanna tarafından verilmişti. Bu dönemde o da kendine geldi. Altı yüz yıl sonra, Sargon'a aşık oldu ve birlikte bir imparatorluk inşa ettiler. Sizin tarihiniz o imparatorluğa Akkad İmparatorluğu dedi. Yine bu dönemde, Marduk ile son derece sert bir şekilde savaşıp duruyorlardı. Aralarında geçen savaşların birçoğu, sizin de tarih kitaplarınızda kayıtlıdır. Burada onlardan ayrıntılı söz etmek istemiyorum.

Bu dönemde, Marduk, Dünya'nın hakimi olmak konusunda en yeni ve en son planlarıyla uğraşıyordu. Bu kez, terk edilmiş gezegen Mars'ta, dev bir ordu oluşturmayı da düşünüyordu. Bunu başardı ve yeni ordusuyla, Marduk beni Nibiru tahtından indirdi ve hakim/kumandan haline geldi. Ama Dünya'daki zaferinin yine bir bedeli vardı. Nibiruan Konseyi, uzay üslerini ve diğer önemli yerleri yok etmek için nükleer bomba kullanılmasına karar verdi. Tarih M.Ö. 2024 idi. Marduk'un bu üsleri ele geçirmesini ve arkasından Pleiades yıldız sisteminin hakimliğinin peşine düşmesini engellemek için tek yol olarak görülen bu eylem, başarıya ulaştı. Konsey, Sümer'de saklanan bombanın Enlil'in oğlu Uru tarafından patlatılmak üzere uzay limanına taşınması için İbrahim'i seçti. Bomba, Sodom ve Gomorrah şehirleriyle birlikte tüm uzay üslerinin yok olmasını sağladı. Bu, bir zamanlar tropikal iklime sahip bir alanın çöle dönüşmesine neden oldu; Sodom ve Gomorrah ise yeni oluşan Ölü Deniz'in derinliklerine gömüldü. Bombadan yayılan radyasyon, rüzgârlarla Sümer şehirlerine yayıldı ve tüm canlıları yok etti. Bölgenin bir kez daha insan yaşamına izin vermesi için aradan yıllar, çok uzun yıllar geçmesi gerekecekti. Bir rahip Nibiruan kraliyet soyundan gelen ibrahim'e bu bölge miras olarak verildi. Daha sonra buraya Canaan (Kenan) dendi. Çok uzun süre sonra da, başka bir Nibiruan olan Musa'nın sayesinde, bu soyun torunları bölgeyi diğer kabilelerden geri alacaktı. Artık Nibiru'nun ve gezegeninizin kontrolü Marduk'un elindeydi. Birçok şeyi değiştirmek için harekete geçti. Yine bu dönemde, kadınların statüsü düşürüldü ve çocuklarla birlikte ikinci sınıf varlıklar olarak görülmeye başlandı. Marduk, Tanrıça'nın etkisini ve bize Evrenin Kurucuları tarafından verilmiş olan Pleiadian komün yaşam tarzını yok etmek için kiliseleri başlattı. Komünlerde lider olan kadınlar, cadılıkla suçlanarak kazıklara bağlanıp canlı canlı yakıldı. Bu süreç, Karanlık Çağ boyunca devam etti ve M.S. 18. yüzyılınızın sonlarında bitti. Bu, Marduk'un insanoğlunu tam anlamıyla kontrolü altına alabilmesi için kesinlikle yapması gereken bir şeydi.

İkinci olarak, Marduk kendisini diğer tanrılar arasında en büyük Tanrı olarak gösterdi. Daha sonra bu tek bir Tanrı'ya dönüşecekti. Korkuyla yönetecekti ve bugüne kadar da bunu sürdürdü. Lütfen; bir şeyi unutmamanızı istiyorum: Satain'in 4. Boyut görüntüsü olan Marduk, Avyon ve Aln kraliyet soylarından gelmektedir ve bu yüzden de aileden biridir. Marduk, insanoğluna ruhsal gelişim için gerekli olan fırsatları sunabilmek için Karanlık Güçler'in lideri rolünü oynamayı kabul etti. İnsanlık adına gösterdiği çabalar olmasaydı, ortada hiçbir negatiftik olmayacağı için, insanoğlunun gelişmesi de mümkün olmayacaktı. Marduk artık evine dönmeye hazır. Siz de bilirsiniz ki hain rolünü oynamak, kahraman rolünü oynamaktan çok daha zordur.

Tarihinizle ilgili bu hikayeyi burada bitiriyorum. M.Ö. 2000'den gününüz tarihine gelene kadar çok şey yaşandı. Marduk bir gün durdurulacak ve onu durduracak olan da sizlersiniz; güçle değil, sevgiyle; kendi karanlık yanınızla, dolayısıyla Marduk ve onun güçleriyle birleşerek. DNA'nızı yeniden kodlayarak, gücünüzü geri alın. Artık zaman geldi. Siz, Eterik Sirianlar; sizler bu gezegenin varislerisiniz. Kurucular tarafından çok uzun süre önce tanınmış olan doğum hakkınızı tekrar ele alın. Nibiruan Avyonianlar olan bizler, yani sizin ebeveynleriniz, kardeşleriniz, Su Sirianları ve Christos Sirianları; hepimiz sizlere yardım etmek için buradayız. Tek yapmanız gereken, uzanmak ve istemek.

Dünya'nın sevgili çocukları, hepinize sevgiler.

Anu
Avyon Kraliyet Soyu Nibiru Eski Kumandanı ve Hakimi

EK:

Nibiruan Konseyi Üyeleri

9. Boyut Avyon Kraliyet Soyu

Avyon Kraliyet Soyu, Amelius tarafından, Avyon'un Lyran gezegeninden gelmektedir ve İnsan ırkının gerçek doğum yeridir. 12. boyuttaki Dokuzlar Konseyi'nden Sananda, Amelius soyunun babasıdır. Dokuzlar Konseyi, evrenimizin oluşumunu tamamladıklarında (Felineler ve Carianlar'ın yardımıyla), başka bir grup Feline ve Carianlar'ın buraya gelip evren için "Oyun"u izlemelerini istediler. Seçilen oyun, Kutup Entegrasyonu'ydu. İşi tamamlamak için doksan Feline ve Carian geldi. Bu doksan, 9. boyuttaki Amelius Soyu (Felineler) ve Lucifer Soyu (Carianlar) olarak doğdular. Bu doksan varlık, daha sonra Galaktik Federasyon'un bir parçası olarak bilinen 9. Boyut Nibiruan Konseyi'ni oluşturdular. 9. boyutun altındaki Konsey üyeleri, orijinal doksan kurucunun görüntüleri olarak, aynı bireylerdi. Net ve kısa bir şekilde açıklamak gerekirse, sadece bu kitapta adı geçen üyeler aşağıda belirtilmektedir.

Devin: Avyon Ailesi'nin 9. boyuttaki reisi, Jelaila'nın kardeşi ve kocası; 6. boyuttaki Anu'nun yüksek benliği.Jelaila: Avyon Ailesi'nin 9. boyuttaki annesi, Devin'in kız kardeşi ve karısı; 6. boyuttaki Ninhursag'ın ve 3. boyuttaki Joscelyn Kelley'in yüksek benliği. Şu anda transfer olarak Joscelyn'in bedeninde bulunuyor.Satain: Devin ve Jelaila'nın 9. boyuttaki oğulları; 4. boyutta Nibiru'nun şimdiki hakimi Marduk'un yüksek benliği.Kavantai: Devin ve Jelaila'nın 9. boyuttaki kardeşleri; Shalandrai'nin kardeşi ve kocası; 4. boyutta şimdi Nibiru'nun ikinci kumandanı ve Marduk'un oğlu Nabu'nun, 3. boyuttaki Barrie Konicov'un yüksek benliği.Shalandrai: Devin, Jelaila ve Jehaila'nın 9. boyuttaki kız kardeşleri; Kavantai'nin kız kardeşi ve karısı; 6. boyuttaki Enlil'in ve 3. boyuttaki Susanne Konicov'un yüksek benliği.

6. Boyut Avyon Kraliyet Soyu

Anu: Nibiru'nun eski hakimi ve kumandanı; Galaktik Federasyon'un 6. boyut Nibiruan Konseyi'nin lideri; Ninhursag, Enki ve Enlil'in babası; Marduk'un büyükbabası; Devin'in 6. boyuttaki benliği.Ninhursag: Anu'nun Feline/Carian karısı Rayshondra'dan doğma kızı; Dünya Görevi'nin Şef Tıp Subayı; Jelaila'nın 6. boyuttaki yüksek benliği ve Enki ile birlikte insanoğlunun yaratıcılarından biri.Enlil: Anu'nun, üvey kardeşi Antu'dan doğma oğlu; Cennet (Nibiru) ve Dünya'nın prensi; Enki ve Ninhursag'ın üvey kardeşi; Marduk zorla almadan önce Dünya ve Nibiru tahtlarının haklı sahibi.Enki: Anu'nun Dünya'nın Ejderha Kraliçesi Dramin'nden doğma oğlu; Enlil ve Ninhursag'ın üvey kardeşi; 9. boyuttaki Jehovah (Jehaia)'nın 6. boyuttaki benliği; Damkina (Ninki)'nın kardeşi ve kocası; Ninhursag ile birlikte insanoğlunun yaratıcılarından biri; Mısır hakimi Ptah olarak bilinir.Ninurta: Enlil'in üvey kız kardeşi Ninhursag'dan doğma oğlu; Anu'nun torunu.Adad: Enlil'in resmi karısı Ninlü'den doğma oğlu; Anu'nun torunu.Nannar: Enlil'in resmi karısı Ninlil'den doğma oğlu; Anu'nun torunu.Inanna: Nannar'ın resmi karısı Ningal'dan doğma kızı; Ereshkigal'ın üvey kardeşi; Anu'nun torununun torunu.Ningishzidda/Thoth: Enki'nin Ereshkigal'dan doğma oğlu; Anu'nun torunu; Quetzalcoatl olarak da bilinir.Ereshkigal: Nannar'ın Yılan Prenses'ten doğma kızı; Nergal'ın karısı ve Inanna'nın üvey kardeşi.Nergal: Enki'nin oğlu; Altdünya'nın Efendisi (Afrika Madenleri) ve Ereshkigal'ın kocası.Dumuzi: Nannar'ın oğlu; Inanna'nın kardeşi ve kocası.

4. Boyut Avyon Kraliyet Soyu

Marduk: Enki'nin Ejderha Prenses Damkina (Nin-ki)'dan doğma oğlu; Satain'in 4. boyuttaki benliği; Kara Güçler'in lideri; Nibiru ve Dünya'nın şimdiki hakimi ve kumandam.
Nabu: Marduk'un oğlu; şu anda Nibiru'da; Anu'nun torununun torunu; Kavantai'nin 4. boyuttaki benliği ve Devin'in kardeşi.

Aramızda kalsın! Türkiye'nin ve Dünyanın Yeni düzeni...

2015-10-22T16:21:00.001+03:00

• Ekim kasım aralık aylarında 2016 yılı tarihinde Kuzey Irak'ın bir bölümü Türkiye'ye dahil olacak.(17.11.2015 te bu yazı eklendi.)

• 2027 -2030 a kadar AK parti iktidarı devam edecek.

• 2018 yılına kadar Esad başta kalacak... 2020 yıllara kadar Suriye'de yeni oluşum olacak ve 30 -35 sene yeni oluşum devam edecek. Daha sonra tekrar karışıklık oluşacak.
• Önümüzdeki 10 yıl ortodoğu cayır cayır yanacak. 2015 Kasım ayı ile startı verilen kaos, devam edecek.
• 3. Dünya Savaşı Yahudilerle Müslümanlar arasında olacak. Kazanan rahman olacak.
• 2022 'den sonra, Lozan Anlaşmasının bitmesiyle birlikte, yani ülke topraklarındaki esaretin bitmesi ile Türkiye'nin büyümesi gelişmesi 2080 'e kadar devam edecek.
• 2122 'de dünyanın fetret dönemi tekrar başlayacak ve kaos, kargaşa hakim olacak.,
•Türkiye 2019 'a kadar zor bir sınavdan geçecek. Müslüman birlikler Allah'ın izni ile tek bir çatı altında toplanacak.
•2080 yılları sonrası insanlar ve cinler beraber yaşayacak boyuta gelecekler. 2086-2087 sonrası kıyamet kuşağı olacağı için, sadece inananlar ve inanmayanlar şeklinde iki cephe olacak. Bunun sonunda cinnilerden bir kısım kalacak. Yeryüzünde, bu savaş sonunda muminlerin ruhları kabz edilmeye başlanılacak. Geri kalan cinniler, dünyadaki o kadar ısınma olduğundan serinlemek için denizlere koşmaya başlayacaklar. Denizlerinde ısındığını görünce kıyametin koptuğunu anlayacaklar...

(En iyisini Allah bilir.)

Saç Renk Açıcı Süper Yöntem

2015-06-22T11:11:00.000+03:00

Kimyasal bulaştırmadan, pahalı kozmetikler kullanmadan saç renginizi açmaya var mısınız? Saç renk açıcı doğal formül makalemizdeki tarifi uygulayarak saçlarınızda kısa sürede açık renklerde hoş tonlara kavuşabilirsiniz!
Malzemeler
Bal
Zeytinyağı
Soda (Maden Suyu)
Karbonat
limon suyu

Saçınızı her zamanki gibi yıkayıp şampuanlayıp, suyla durulayın.

Havluyla hafifçe kurutup, fazla suyunu alın.

Ardından bir kasede, miktarı saçınızın gürlüğüne ve uzunluğuna bağlı olarak bal, maden suyu, zeytinyağı, karbonat ve limon suyunu iyice karıştırın, saçınıza, saç diplerinize parmaklarınıza masaj yaparak yedirin.

Başınıza güneş geçmemesine dikkat ederek, ortalama yarım saat -1 saat arası güneşte bekleyin, daha uzun da durabilirsiniz, fakat güneş çarpmaması için dikkat!

Haftada 1-2 kez bu uygulamaya devam edin.

Kirpikler için...

2015-06-17T15:33:00.001+03:00

Vazelin kullanın!
Temiz parmaklarınızla veya bir pamuklu çubuk kullanarak üst kirpik hattınız üzerinden vazelini ince bir kat şeklinde uygulayın. İsterseniz, yatmadan önce uygulayın, ve onunla
uyuyabilirsiniz sakınca yok, ya da günün istediğiniz bir saatinde vazelin uygulaması yapabilirsiniz..
Bu uygulamaya devam edin, böylece , kirpikleriniz daha güçlü ve sağlıklı ve nemli kalsın
Vazelin havadaki zararlı madellerin kirpiklerinizin tahrip olup dökülmesinden, zayıflamasından korur. Bunun sonucunda kirpikleriniz daim nemli kalan kirpikler daha sağlıklı ve
güçlü uzar.

Çözüm doğal yağlarda!
Gece yatmadan ya da günün herhangi bir saati, kirpik diplerinize doğal yağları sürün.
Kirpik için uygulanabilecek pek çok doğal yağ vardır, bu yağların hepsinin ortak amacı vardır, kirpikleri kurumaktan, dökülmekten koruyarak sağlıklı uzamalarını sağlamak.
Fakat bu yağlardan kimi diğerlerlerinden daha etkilidir, en etkili olarak kabul edilen ve güzellik uzmanlarınca en çok tavsiye edilen yağlar; zeytinyağı, E vitamini yağı ve
hint yağıdır.
Çünkü bu maddelerin besleyicilik oranları çok fazladır.
Bir pamuklu çubuğa bir miktar uygulayın ve gece yatmadan sürün, fakat yatmadan yağın kurumasını beklerseniz, daha yerinde olur.

Yumurta akı ve hint yağı maskesi!
Yumurta akı protein deposudur, hatta pekçok kadın yumurta akını zeytinyağı ile karıştırarak düzenli olarak saçlarına uygular, ve bu sayede saçları uzar, güçlenir,
aynı şekilde yumurta akını kirpiklerinize uygulayabilirsiniz.
Yapmanız gereken yumurta akını ve hint yağını eşit miktarlarda karıştırın ve pamuklu çubuk yardımıyla bu karışımı kirpiklerinize uygulamak
Düzenli kullanım sonucu uzun kirpiklerinizle göz kamaştıracaksınız!

Kirpik uzatıcı ürünleri deneyebilirsiniz!
Piyasada pekçok kirpik uzatıcı mevcuttur ve bunlardan bazılarının kirpikleri uzattığı
güçlendirdiği yapılan testlerle kanıtlanmıştır. Bu ürünlerin içeriğinde peptitler, aloe vera,
vitaminler ve diğer kirpiklerinizi uzatan ve güçlendiren etkili maddeler vardır.
Kirpiklerimizi uzatmak için bu uzatıcılar da denenebilir.

İyi beslenin, uzun kirpikleriniz olsun!
Doğru beslenin. Dengeli bir diyet kirpik büyümesi dahil vücudunuzun fonksiyonlarını sağlıklı bir şekilde yerine getirmesini sağlar.
Kirpiklerinize daha güçlü bir görünüm için B vitamini içeren gıdalara özellikle biotin içeren yiyecekler yemeye özen gösterin.
Araştırmalar gösteriyor ki biotini günlük diyet listesinde artıranların veya hap olarak alanların kirpikleri ve saçları daha hızlı uzuyor.
Biotin eksikliğinin erken ve hızlı kirpik kaybına yol açtığına dair deney sonuçları mevcuttur.
Biotin doğal olarak maya , karaciğer,karnabahar,somon,muz,havuç,yumurta sarısı,sardalye,baklagiller ve mantarda bulunur.

Kirpik Koruyucu kullanın
Maskaralar kirpiklerinizi daha uzun, gözlerinizi daha güzel gösterebilir.
Fakat çoğu rimel kirpiklere zarar verir, makyaj temizlediğinizde makyaj pamuğunuzdaki kirpiklerden de bunu anlayabilirsiniz..
Bunun için size tavsiyemiz, pro-keratin içeren piyasada kirpik koruyucusu bakımı olarak satılan ürünlerden temin etmeniz.
Bu ürünler kirpiklerinizi besler, güçlendirir ve dökülmesini önler.

Maskaralara dikkat!
Ne kadar az rimel kullanmayı tercih ederseniz, kirpiklerinize o kadar hızlı ve çabuk büyüyecektir.
Gözleriniz hassasa hipoalerjenik içerikli rimeller siz hassas gözlüler içindir.
Suya dayanıklı rimellerden uzak durun! Suya dayanıklı rimeller, uzun süre kirpikte kalacak şekilde üretildiğinden özellikle zayıf kirpikler için çok zararlıdırlar ve
onların hem kırılmasına hem de dökülmesine neden olurlar.
Makyajla uyumayın, makyajınızı tam çıkarmazsanız, kirpiklerinize sürdüğünüz rimel kalıntıları gece boyunca kirpiklerinize zarar verecektir. Kirpiklerinizi zarardan korumak
için 6 ayda bir rimelinizi değiştirin.

Kirpik kıvırıcı ve kirpik şekillendirici ürünlerden uzak durun!
Kirpiklerimiz çok hassastır, az bir zorlama ile bile dökülüp kırılabilir.
Bu kadar hassas olan kirpiklere kirpik kıvırıcı kullanmak, kirpik perması yapmak vb
uygulamalar büyük zarar verir, başta görüntü güzeldir fakat kısa sürede eldeki bulgurdan da oluruz!

Kirpiklerinizi fırçalayın!
Kirpiklerinizi günlük olarak, saçlarınızı taradığınız gibi fırçalayın.
Nasıl saçı taramak fırçalamak saç derisindeki kan dolaşımını uyararak saçın çıkmasını hızlandırdığı gibi,
kirpiklerinize hafifçe kirpik fırçasıyla fırçalamak kirpik köklerini uyarır, ve hızla büyümesini yardımcı olur.

Kirpik diplerinize masaj yapın!
Kirpik diplerine masaj uygulamak, kirpik köklerini uyarır, ve kan akışını düzenler, bu durum kirpiklerinizin uzamasına yardımcı olur.
Yapmanız gereken, küçük dairesel hareketler kullanarak kirpik dipleriniz boyunca masaj yapmak, çok fazla baskı uygulamaktan kaçının.
Günde 5 dakika yeterlidir.

Kirpik uzatma teknikleri imdadınıza yetişebilir!
Güzellik salonlarında uygulanan ipek kirpik uygulamaları da kısa kirpikleriniz için çözüm olabilir.
Bu uygulamada sentetik kirpikler tek tek , doğal kirpiklerimiz aralarına yapıştırılır.
işlem birkaç saat sürer fakat kalıcılığı haftalarcadır.
Yalnız bu kirpik uzatmalarının şöyle bir yan etkisi vardır;
belli süre sonunda sentetik kirpikler dökülünce kendi kirpiklerinizin de dökülmesine neden olabilir.

Kaynak: http://www.kadinlarkulubu.com/portal/guzellikkozmetik/adim-adim-kirpik-uzatma-yollari-59985.html

Orfilame Fırsatlardan Yararlanmak için Küçük Tüyolar!

2015-05-20T12:55:00.000+03:00

Orfilame ürünlerinin kalitesini herkes bilir, Peki bu ürünleri alırken neden daha fazla ödeyesiniz? Ürünleri başkasından sipariş verdiğinizde katalog fiyatı ile ödeme yaparsınız.

Eğer siz kayıt olup danışman olarak sipariş verdiğinizde ürünleri çok uygun fiyata alırısınız. Hatta arkadaşlarınıza katalog fiyatından tanıtım yapıp ek para kazanabilirsiniz.

Kayıt olun ve ürünleri neredeyse %30 indirimli olarak kargo ile evinize kadar getirin. Örneğin; 60 Tl lik satış fiyatı olan bir ürünü siz 30-40 tl ye sahip olabilirsiniz.

Kayıt olmak için aşağıdaki linke tıklayarak formu doldurup göndermeniz yeterli...

www.orfilame.com.tr

fırsatları facebooktan takip edin ! https://www.facebook.com/oriflamekatalogfirsatlari

Süt Dilimi Tarifi

2015-03-04T18:46:00.001+02:00

Süt Dilimi Tarifi İçin Malzemeler

Hamuru İçin:

4 adet yumurta,
100 gr un (1 su bardağından 2 parmak eksik un),
80 gr toz şeker (çeyrek su bardağı toz şeker),
1 paket vanilya şekeri,
1 tutam tuz,
20 gr kakao (çeyrek su bardağı kakao),
30 ml su (2 yemek kaşığı su).

Kreması İçin:

1 paket sıvı krema (200 gr schlagsahne),
1 paket sade krem santi,
1 paket vanilya şekeri,
1 çay kaşığı limon suyu,
1 tatlı kaşığı bal.

Süt Dilimi Yapılışı

Kreması için; sıvı kremayı mikser ile 3-4 dakika çırpalım.

Üzerine krem şantiyi, vanilya şekeri, limon suyunu ve balı koyup çırpmaya devam edelim.

Buzdolabına kaldıralım ve kek soğuyana kadar buzdolabında bekletelim.

Hamuru için; bir kaba yumurtaları ve toz şekeri koyup mikser ile yaklaşık 4 dakika köpürene kadar çırpalım.

Üzerine vanilya şekerini, tuzu, kakaoyu, suyu ve unu koyup mikser ile 3 dakika çırpalım.

Tepsiye yağlı kağıdı serelim ve üzerine kek hamurunu döküp eşit şekilde yayıp düzleştirelim.

Önceden ısıtılmış 170° fırında 10 dakika pişirelim.

Kek pişer pişmez yağlı kağıtla birlikte tezgaha alalım.

Üzerine temiz yağlı kağıdı koyup ters çevirelim ve elimizle hafifçe bastıralım. (yağlı kağıt daha kolay çıkıyor)

Sonra keki soğumaya bırakalım.

Kek soğuduktan sonra dilim dilim keselim. (24 dilim çıkıyor 12 adeti alt kısmı için 12 adet üzeri için)

Dilimlediğimiz kekin üzerine krema sürüp diğer keki üzerine kapatalım.

1 saat buzdolabında dinlendirelim ve servis yapalım.

Not: 12 adet süt dilimi çıkıyor.

Alıntıdır: http://www.yemektarifleri-sitesi.com/sut-dilimi

e kitap indirin...

2015-02-18T14:37:00.001+02:00

Aşağıdaki linkte bulabileceğiniz birçok e kitap bulunmaktadır.
boyutu fazla olduğunu hatırlatmak isterim.

e_kitap indirme

Birbirinden Farklı Kitaplık Modelleri

2015-02-09T13:50:00.002+02:00

Karbonat ile elde edilen güzellik ve temizlik tüyoları...

2014-12-27T17:39:00.002+02:00

OKUYUN ÇOK FAYDALANACAKSINIZ

Karbonat ile elde edilen güzellik ve temizlik tüyoları...

Saçınızdaki kalın sprey tabakasını ve jöle artıklarını tamamen çıkarıp saçına derin bir nefes aldırmak için orta boy şampuanın içine bir çay kaşığı karbonat katıp karıştırın.

Günlük yüz temizleme kreminin içine yarım çay kaşığı karbonat karıştırıp nemli cilde 2-3 dakika masaj yaparak uygulayın. Sonra yüzünüzü iyice yıkayın. Cilt çok daha parlak ve canlı olacak. Eğer sivilce probleminden muzdaripseniz bu karışıma ezilmiş yarım asprin karıştırarak aynı işlemi tekrarlayın. Asprindeki salisilik asit sivilceleri yaratan bakterileri yerle bir edecek.

Dişlerinizi iki günde bir karbonatla fırçalayın ve fırçaladıktan sonra ağzınızı iyice çalkalayın. Evet tadı mükemmel değil ama değer.

Bir kase ılık suyun içine bir çay kaşığı karbonat koyun ve ellerinizi bu suda 15 dakika bekletin. Tırnak diplerindeki etler yumuşacık olacak. Özellikle manikürden uzak duran baylar ve bayanlar için çok faydalı.

Evinizdeki halıları süpürseniz de silseniz de zamanla kokmaya başlar. Halı yıkamacılara verdiğiniz halı bilin ki en kötü kimyasal deterjanla yerlerde araba yıkanır gibi yıkanmaktadır. Oysa kokuyu çıkarmak için şunu yapabilirsiniz. Bir iki avuç karbonatı halının her tarafına serpin ve 1–2 saat bekledikten sonra elektrik süpürgesi ile iyice süpürün. Halınızdaki o kötü kokudan eser kalmayacaktır.

Buzdolabınızdaki kokuyla baş edemiyorsunuz. Bütün yiyecekleri dışarı çıkar sil süpür kurula vs. uğraşmak istemiyorsanız bir kâse karbonatı buzdolabının bir köşesine koyun. 4-5 günde bir karıştırın. Kötü kokuların gittiğini göreceksiniz. Ayrıca dolapta sakladığınız meyve sebzeler üzerinde koruyucu bir etkisi olacaktır karbonatın.

Halı koltuk elbise üzerine yağ mı damladı? Panik yapıp deterjana saldırmayın! Çünkü deterjan leke olan bölgenin rengini açıp renk dokusunu bozacaktır. Bunun yerine yağ lekesinin üzerine karbonat dökün ve üzerini hafifçe ıslayın. 1–2 saat bekledikten sonra silin. Yağ lekesinden eser kalmayacaktır. Zira suyla birleşen karbonat yağları söküp atan doğal bir sabun haline gelir.

Mutfak tezgâhınızın mermerlerini ve fayanslarını limonlu karbonat ile ovun ve durulayın. En güzel temizleyicidir. Kimyasal deterjan kalıntısı kalmadığı için üzerine meyve- sebzelerinizi, ekmeğinizi rahatlıkla koyabilirsiniz.

Ayrıca tıkanan lavabolarınızı açmak için bir su bardağı karbonatı lavaboya dökün. Üzerine 1 bardak sirke ilave edip 2 litre kaynar suyu lavaboya boşaltın. Tıkanan lavabo açılacaktır.

Kirli lavabolarınız için krem deterjanlar yerine limon ve karbonat kullanın. Lavaboya karbonat döküp limonla ovun. Hem kirlerin kaybolduğunu hem de parladığını göreceksiniz.

Dibi tutan tava ve tencerelerinize akşamdan karbonat döküp sıcak su ilave edin. Sabah temizlerken zorlanmayacaksınız.

Paslanabilecek eşyalarınızı karbonatla ovarsanız paslanmasını engellemiş olursunuz.

Porselen gibi kararan eşyalarınız varsa limonlu karbonat ile ovun. Rengi açılacaktır. Aynı şekilde gümüş eşyalarınızı suyla macun haline getirdiğiniz karbonat ile ovarsanız, rengi açılıp parlayacaktır.

Elbise dolabınızda rutubet ve küf kokusu varsa ve naftalin kokusunu da sevmiyorsanız dolabınızı bir köşesinde ağzı açık şekilde kavanozda karbonat bulundurun.

Banyo duşa kabin camlarını karbonat ile silip durulayın. Duş alırken daha rahat nefes alacaksınız.

Banyo terlikleriniz ister tahta ister plastik olsun üzerine karbonat dökün ve öyle duş alın. Hem terlikleriniz hem de ayaklarınız rahat edecek. Bu yolla tahta takunyalarınızın ömrü uzayacağı gibi kimyasal temizleyiciler, cildinizden uzak tutmuş olacaksınız.

Çamaşır makinesinde kullandığınız deterjan miktarını yarı yarıya azaltıp gerisini karbonat ile tamamlayın. Çamaşırlarınız daha temiz ve kimyasal artıklardan uzak kalmış olacaktır.

Sonuç olarak; sirke limon ve karbonat evinizde sadece mideniz için değil her türlü temizlikte ve pratikte kullanabileceğiniz doğal ürünlerdir. Mümkün olduğunca bu ürünleri kullanmaya özen göstermeniz; hem çocuklarınızın ve sizin sağlığınız için hem de yaşanabilir nefes alan bir ev açısından önemlidir.

Uyuma Pozisyonlarına Göre Kişilik Analizleri

2014-12-16T12:18:00.002+02:00

1- Şüpheci bir insandır ve hayata karşı mantık çerçevesinden bakarlar.
2- İyi bir dinleyicidir ve ihtiyaç anlarında hemen yardıma koşarlar.
3- Rahat ve sosyal insanlardır fakat sosyal çevrelerinde pek zeki kişiler olarak anılmazlar.
4- Sessiz ve sakin kişilerdir. Gürültülü sosyal etkinliklerden pek hoşlanmazlar.
5- Atılgan ve girişimci kişilerdir fakat eleştiri kaldıramazlar.
6- Dik ve güçlü görünüyor olabilirler ama gayet utangaç ve duygusal insanlardır.

Kaynak: Dr. Chris Idzikowski, Edinburgh Sleep Centre

Aşk acısı çeken burçlar ne yapar?

2014-11-22T15:11:00.004+02:00

Her burcun karakteri, özellikleri, aşktan beklentisi farklıdır. Peki terk edilen burç ne yapar?

KOÇ
Terk edilen Koç en kısa süre içinde kendine başkasını bulacaktır. Bu sizi üzmesin. Onun yapısı böyledir. Eğer ilişkiyi siz bitirirseniz Koç hemen en tatlı tavrını takınacaktır. Amacı sizi yeniden elde edip edemeyeceğini görmektir. Koç avlanmayı sever.Ama ilişki bittiğinde yeni bir zafere doğru yola çıkar.Onun yeni birini bulmakta aceleci davrandığını düşünüp aslında sizi sevmemiş olduğunu sanabilirsiniz. Ama bu yanlıştır.Sizi sevmiştir. Ancak Koç için bir ilişki bitince biter. Geçmişe takılmanın anlamı yoktur. Şimdi yeni kişilerle tanışma zamanıdır.

BOĞA
Asla vazgeçmez. Sevdiği kişileri kendi malı gibi düşünür. Eğer terk eden sizseniz, tüm iletişim bağlarını kopardığınıza emin olur ve asla yeniden birleşme ümidi vermeyin. Ayrılık sonrası dost kalamayacağınız bir burçtur. Boğa’lar ikinci bir şans umuduyla yıllarca bekleyebilir. Sabırlıdırlar ve arzuladıkları şeylere bağlılıkları çok derindir. Eski sevgiliniz hala size aşıksa başka kimseyle çıkmayacaktır. Bu yüzden ya kesin ayrıldığınızı anlamasını sağlayın ya da sizinle ilgili planlarından vazgeçmeyen Boğa’ya katlanın.
İKİZLER
Terk edilen İkizler hayatına devam eder ama sizinle ilgili duygularında zaman zaman gelgitler yaşar. Size dost kalmayı teklif edip sonra soğuk bile davranabilir. Ona değer vermediğinizi hissederse hakkınızda küçük bir dedikodu başlatabilir. Kesin olan şu ki, herkes ayrıldığınızı duyacaktır. Bunu ilk anlatan o olacaktır. İkizler ayrıldıktan sonra kendini en hızlı toparlayan burçtur. Aşkta havai olduğu için en kısa süre içinde yeni birini bulacaktır.
YENGEÇ
İşte bu felaket demektir. Eğer yengeç gerçekten sevdiyse durumu kabullenmez. Gözyaşları sel olup akarken odasında oturup resminize bakar, mektuplarınızı yeniden okur. Falcılara gidip yeniden bir araya gelip gelemeyeceğinizi öğrenmeye kalkar.
Dış görünüşü sakin ve soğukkanlı olsa bile içten yıkılmıştır. Sessiz telefonlar almaya başlarsınız. Bir ay sonra durumu kabullenir. Terk edilen bir Yengeç’in ne kadar süreyle acı çekeceği belli olmaz. Bazısı bir ay sürer. Bazısı içinse bir ay sonraki ruh ikizine rastlayınca biter.
ASLAN
Bir süre somurtur ama birkaç hafta sonra yeni birini aramaya çıkar. Duygularını açıkça ortaya serdiği için biraz acı çeker. Ama dikkatini çeken başka birini bulduğunda her şey değişir. Başı bulutlarda dolaşmaya başlar ve varlığınızı unutur. Terk edilen Aslan, acı çekiyormuş gibi davranmaz. Kimse ,onun kötü durumda olduğunu düşünmemelidir. Güçlü bir egosu ve korunması gereken bir imajı vardır. Saygınlığını korumak ve çevresinde bıraktığı izlenim önemlidir. Bu yüzden terk edenin kendisi olduğunu bile söyleyebilir.
BAŞAK
Terk edilen Başak ilişkide neyin yanlış gittiğini enine boyuna analiz edecektir. Ayrılık ona kendini kötü hissettirir ama soğukkanlı davranır. Objektiftir. İlişkinin neden yürümediğine dair mantıklı nedenler bulacak,sizin kusurlarınızı ortaya dökecek ve kişiliğinizi didik didik edecektir. Bu ona kendini iyi hissettirir. Suçun sizde olduğuna kendini ikna eder.
TERAZİ
Terk edilen Terazi yaklaşık bir hafta boyunca ağlar ve somurtur. Sonra piyasaya çıktığını herkese haber verir. Bir ilişki bittiğinde yeni birini bulması uzun sürmez. Yalnız kalmaktan nefret eder. Kaldı ki büyük ihtimalle hazırda bekleyen bir potansiyel sevgili vardır. Terk edilen Terazi için endişenlenmeyin. Her seferinde dört ayak üstüne düşer.
AKREP
Eğer ondan kurtulmak istiyorsanız ayrılmaya kendisiinin karar verdiğini düşünmesini sağlayın. İlişkiden yavaş yavaş uzaklaşın. Eğer yaralanırsa intikam almayı seçebilir. Hepsi bu şekilde davranmaz. Ama mutlaka akıllarından geçer. Eğer sizi geri kazanmak isterse hiç bir şey buna engel olamaz. Her tür taktiği uygulamaktan çekinmez. Ayrılacaksanız, bunu istediğinize emin olmalısınız. Çünkü Akrep bir kez kalbini kapattı mı bir daha girmenize izin vermez, kapıyı sonsuza kadar mühürler.
YAY
Terk edilen Yay kısa süre içinde yeni birini bulacaktır.”Olan olduktan sonra ağlamanın yararı yok” diye düşünür. İyimserdir. Evrenin çok yakında ona yeni birini göndereceğini bilir ya da flört etmekte olduğu biriyle çıkmaya başlar. Onun hayatında, geçmişten kalan ve kendisine ikinci bir fırsat verilmesini bekleyen biri daima vardır. Kendi istemedikçe uzun süre yalnız kalmaz.
OĞLAK
Her şey yolundaymış gibi davranacaktır. Sakin görünüşünün altında çok üzülecek ama duygusal yanını size gösretmeyecektir. Aşk konusunda tedbirlidir. Bu yüzden hemen yeni bir ilişkiye girmesini beklemeyin. Kalbini onarması zaman alır. Ayrılığa mantık açısından bakacaktır. Ama tek başınayken birkaç damla gözyaşı dökebilir.
KOVA
Çevresinde moralini yüksektecek bir sürü arkadaşı vardır. Onun haftalarca üzülmesini beklemeyin. Çünkü Kova “olan olduktan sonra ağlamanın yararı yok” diye düşünür. Duygularını düşünselleştirir, söze döker. Sizinle en başından derin duygusal ilişkiye girmediği için haklı olduğunu düşünür. Yeni bir sevgili sevgili bulmamın da zamanı gelecektir ama şimdi dostlarıyla birlikte olmanın tadını çıkarma zamanıdır.
BALIK
Haftalarca ağlayacaktır. Ona veda ettikten sonra koşarak oradan kaçın. Balık ne hata yaptığını ve neden ilginizi yetirdiğinizi soracaktır. Ayrıntıları öğrenmek ister. Mektup yazacak ve sizi tekrar kazanmak için araya dostlarını sokacaktır. Ona böyle bir ihtimalin olmadığını kesin olarak belirtin. Aksi halde peşinizden ayrılmaz. Bu romantik peri masalının bittiğini kavrayınca bir başka masala yönelecektir. Gizliden gizliye bu oyundan hoşlanır. Balık pembe dizileri sever.

İstenmeyen tüylerden kahve telvesi ile kurtulabilirsiniz !

2014-10-31T14:49:00.003+02:00

Bayanların en büyük korkularından olan istenmeyen tüylerle mücadele için harika bir doğal tarifimiz var. Lazer,ağda, jilet, tüy dökücüler ve epilatör arasında hep daha acısız ve etkili yöntem arayıp durmuşuzdur. Vücudunuzun daha uzun süre pürüzsüz kalmasını ve zamanla aldığımız tüylerin giderek azalmasını isteriz. Bu yüzden gözümüz hep pahalı uygulamalara, ürünlere ve farklı yöntemlere kayar. İstenmeyen tüylerle mücadele etmenin çok kolay ve doğal bir yöntemi var. Prof. Dr. Gürkan Kubilay'ın önerisi olan türk kahvelerinin telvelerinikullanarak istenmeyen tüylerden kurtulabiliriz.

Malzemeler:

- 1 çay kaşığı kabartma tozu
- 2 yemek kaşığı kahve telvesi

Hazırlanışı:

Öncelikle tüyleri kökünden alan bir yöntem uygulamalısınız. Ağda ya da benzeri bir yöntemle tüylerden kurtulduktan sonra, bir hafta boyunda iki yemek kaşığı kadar kahve telvesine bir çay kaşığı kabartma tozu ilave ederek karıştırın. Sorunlu bölgeye sürdükten sonra 15 dakika bekletin. Bekledikten sonra ılık su ile yıkayabilirsiniz. Kahvenin kıl foliküllerini kökünden parçalayıcı etkisi vardır ve kabartma tozu bu etkiyi arttırır.

Osman Yüksel Serdengeçti

2014-10-27T16:11:00.000+02:00

Osman Yüksel Serdengeçti: Serdengeçti dergisinin sahibi ve Yazı İşleri Müdürü gazetecidir. Necip Fazıl'ın yakın arkadaşlarından olan Serdengeçti hazır cevaplığıyla tanınır ve muhafazakar dünyanın en sevilen fikir adamlarındandır. Söylediği sözler ve hareketleri ile kafalarda soru işareti bırakmış hemde yüzleri tebessüm ettirmiştir.

Eserleri

Moda ve Yüzük.. Üstelik kendin yap kendin tak!...

2014-10-21T19:42:00.000+03:00

Benim Kotum Benim Modam...

2014-10-21T19:35:00.000+03:00

Kendi kot modanızı başlatmanın vakti gelmedi mi? Aşağıda yapabileceğiniz çok kolay modeller var. Farklılığınızı konuşturun bakalım...

Mini Bahçe Yapımı

2014-09-17T22:56:00.000+03:00

imdi muazzam bir fikirle karşınızdayız. Evinizin içinde çeşitli çiçeklerle yapabileceğiniz mini bahçeler konuklarınızın dikkatini oldukça çekecek. Resimlerde görmüş olduğunuz bu şık mini bahçeyi Craftberry Bush tasarladı. Craftberry Bush bu tasarımı yaptığında bütün malzemelere sahipti, eğer sizin elinizde bu tarz malzemeler yoksa üzülmeyin, bunlar çok da pahalı malzemeler değil. Şimdi yapımına geçelim, resimde görmüş olduğunuz gibi bir şarap kutusunu aldıktan sonra etrafına sıralı olarak ağaç kabuklarını yapıştırıyoruz, kutunun içini de toprak ve az miktarda gübreyle kapladıktan sonra bahçemizde kullanmak istediğimiz bitkileri dikiyoruz, bitkileri düzenli suladıktan sonra mini bahçemiz hazır olacak. Böyle bir mini bahçe sizin eviniz için de muhteşem olmaz mıydı?

Ev Yapımı Nefis Tantuni Tarifi

2014-09-03T15:41:00.000+03:00

TANTUNİ
Malzemeler:
250 gr sotelik et
Yarım su bardağı sıvıyağ
1 tatlı kaşığı toz pulbiber
Yarım tatlı kaşığı kimyon
1 du bardağı su
Tuz
3 adet domates
1 baş kurusoğan
5 dal maydanoz
1 tatlı kaşığı sumak
2 adet somun ekmek

Yapılışı :
- Et su ile beraber orta ateşte pişitilir , tam suyu çektirilmez yağ da ilave efilip biraz daha pişirilir içine toz biberi , kimyonu , tuzu ilave edilir kısık ateşte bu şekilde kavrulur.
- Kurusoğan halka halka kesilir sumak ve maydanoz ilave edilip karıştırılır.
- Domateslerin kabuğu soyulur küp küp doğranır.
- Ekmekler iki esit parçaya bölünür ortası açılır ete batırılır ve et sogan fomates ilave edilip ayranla ikram edilir.
AFİYET OLSUN…

Allah De Ötesini Bırak • Uğur Koşar

2014-09-02T21:33:00.002+03:00

Bu dünyanın giriş kapısının üzerinde okuduğum bir yazı vardır:
"Önce sizi kendime aşık edeceğim, sonra da sizi terk edeceğim!"

Kim başına gelen her türlü sıkıntı ve müsibette senin yaptığın duayla dua yaparsa, Allahütaala onun sıkıntısını giderir, kendisine yardım eder.
O dua şöyledir:
"Ya Vecud, ya Vedud, ya Zel-Arşi!l-Mecid! Ya Mubdiü, ya Müid! Ya Fe'alün Lima yürid! Es-elüke bi kudretikelleti kaderte biha ala halkık, ve bi rahmetikelleti vesiat külle şey'in. La ilahe illa ente. Ya Müğis, eğisni."

Manası:
"Ey yüce dost, ey yüce arşın sahibi! Ey yoktan var eden, var ettiğini yok eden Rabb'im! Ey her istediğini yapan Allah'ım! Arşın her yanını dolduran zatının nuru hürmetine, bütün mahlukata hükmettiğin kudretinin azametine, her şeyi kuşatan rahmetinin bereketine, senden istiyorum. Senden başka ilah yoktur. Ey çaresizlerin yardımına yetişen Allah'ım bana yardım et."

Konusu:
Allah her şeyden haberdardır, sanmayın ki size yapılan haksızlığa kayıtsız kalıyor. O, size bir annenin evladına yaklaştığı merhametten daha fazla merhamet duyandır. Duanın karşılığını takip etmeden "Allah de ötesini bırak". Kul Rabb'ini imtihan etmez. O'na tevekkülle yaklaştığında rahmetini tüm hücrelerinde hissedeceksin.

Karşında o kadar çok maskeli insan var ki onları tanımak için yoruluyorsun. Şayet dikkat edersen güzel olan bir şey var; o senin hakkını aldıkça, sen onun sevaplarından kazanıyorsun. O halde kaybettim diye üzülme, biraz daha derin bakarsan, aslında kazandığını fark edeceksin!..

Aşık olcaksın evet ama kalbini Allah aşkıyla yakacaksın...
Dünyanın geçici olduğunu, biteceğini İDRAK edeceksin; sadece sonsuz kudrete bağlanacaksın.
Allah'a bağlı yaşayacaksın. İşte Uğur Koşar bu kitap da sana herkes gibi Allah'ı anlatmıyor O'nu adeta hissettirip yaşatıyor!..
Psikolog Cavidan Ebru Kızıl

Yirmi yıldır terapi deneyimlerimde elde ettiğim sonuçlardan biri şudur ki; eksik olan parçaları yitirdiğini düşünen ve bunları arayarak çıkmazlara giren ve bunun da dışarıda olduğunu sanan çok büyük bir çoğunluk çeşitli psikolojik sorunlarla ruh sağlıklarını bozmuştur. Bu büyük çoğunluğa eserlerinde ve görüşlerinde öze dönüş yolunda katkı sağlayan, aradıklarını bulabilme cesareti ve ışığı olan Uğur Koşar Dostuma "Allah De Ötesini Bırak" ile özlerine dönebilmesi adına ışık olan eserinden dolayı en içten teşekkürlerimi sunuyorum...
Uzm. Psikolog Abdullah Topal

Bisküvili Muzlu Piramit Pasta

2014-08-27T15:19:00.000+03:00

Kaç Kişilik: 8-10 kişilik Hazırlama: 35dk Pişirme:15dk

Malzemeler:

2 paket petibör bisküvi
2 adet muz

Kakaolu kreması için;

4 su bardağı süt
3 çorba kaşığı un
2 çorba kaşığı kakao
1 çorba kaşığı dolu dolu tereyağı veya margarin
1, 5 su bardağı toz şeker ( damak tadınıza göre ayarlayabilirsiniz)

üzerinin sosu için;

1 bardak süt
1 tatlı kaşığı un
3 tatlı kaşığı şekeri
1 tatlı kaşığı kakao

Kakaolu krema için olan malzemlerden yağ hariç hepsini iyice içinde topaklanma kalmayana kadar çırpın sürekli karıştırarak kaynatın. Kaynadıktan sonra 3 veya 4 dakika daha karıştırarak pişirip ocaktan alın. Tereyağını ilave edip iyice karıştırın ve ılımasını bekleyin. Kremanın üstü kabuk tutmasın diye arada karıştırmayı unutmayın.

kakaolu kremadan küçük bir çorba kasesi kadar alın.
Tezgahın üstüne geniş olacak şekilde streç folyoyu serin. Üstüne bisküvileri enine 3 adet uzunlamasına 6 adet yan yana gelecek şekilde koyun. Biraz krema sürün.

İkinci kat bisküviyi yerleştirin. Bir daha kakaolu kremayı sürün. Bisküvinin kenarları 4 ortası 2 olacak şekilde bisküvi koyun. Arasına da krema sürün, muzları ikili olan orta sıraya yerleştirin. Folyonun uzunlamasına her iki tarafını tutup yukarda muzların üstünde birleştirin. Yukarda biraz sıkıştırarak üçgen şeklini verin. Buzdolabında en az 3 saat dinlendirin, ben bir gece dinlendirdim.

Dinlenmiş olan piramit pastanın üzeri için 1 bardak süt, 1 tatlı kaşığı un, 3 tatlı kaşığı şeker,
1 tatlı kaşığı kakaoyu iyice karıştırarak kaynatıp ocaktan alın. Kalan kakaolu krema ile karıştırın, pastanın üstündeki streç filmi açıp kakaolu kremayı üstüne sürün. İsteğe göre 50 gr kadar sütlü sade çikolatayı benmari usulü eritip küçük bir poşete koyun. Ucunu çok az kesin, muzlu piramit pastanın üzerine çizgiler yapın. Buzdolabında 2 saat dinlendirip servis yapın.
Afiyet Olsun

Dünyanın İlk 2D Kot Pantolonu!

2014-08-25T15:36:00.002+03:00

Çizgi filmden fırlamış hissi uyandıran yüzde yüz orijinal anime pantolon yapıldı.

Kendini Kirameku olarak tanıtan Alman sanatçı, iki boyutlu bir kot pantolon yaptı.

Üzerinize giyindiğinizde, çizgi filmden fırlamış hissi uyandıran pantolonu yapmak için uğraşan kostüm tasarımcısı, sosyal medyada da gündem oldu.

15 Euro'ya satın aldığı bir kot bir pantolonun üzerinde, su bazlı tekstil boyaları ile 2 boyutlu çizimtekniği kullanan Kirameku, gölgelemeler ile de mükemmeli yakalamayı başardı.

Mutlaka bu üründen bol bol üretilmeli. Tek kelime ile muhteşem. Siz ne dersiniz...

Dünya Dışı Akıllı Yaşam Araştırması Ve WOW Sinyali

2014-08-24T02:19:00.002+03:00

Dünya-dışı bir uygarlıktan veya başka bir gezegenden gelen mesajların varlığının saptanması ve saptanması halinde incelenmesi amacıyla ön çalışmaları 1960’lı yıllarda ABD tarafından yapılan, daha sonra geliştirilerek 1971’de NASA tarafından başlatılan bir proje. Amacı, Dünya-dışı bir uygarlıktan veya uzak bir gezegenden gelen mesajların varlığını saptanması ve var olduklarının saptanması halinde bunların incelenmesi.Yıldızlar arası yolculuklar yapan zeki uzaylılarla doğrudan temas ve karşılaşma, bilim-kurgu hikâyelerinde de kullanılan yaygın bir tema. Ancak bu yıldızlar arası yolculukların önündeki teorik engeller, bunun çok güç olduğunu öngörüyorlar. Bu tarz bir “ilk temas”için alternatif bir arayış, güneş sistemi dışı bir gezegenden gelen yıldızlar arası iletişim dalgalarını aramak için evrendeki radyo sinyallerini dinlemek. İşte SETI dev radyo teleskoplar aracılığıyla evrendeki hemen her cismin yaydığı radyo sinyallerini toplayıp analiz etmekteydi. Elbette bizim gibi uygarlıkların ürettiği yapay radyo sinyalleri, doğada bulunanlardan farklı olduğundan yola çıkarak bu tip bir yapay radyo sinyali aranıyordu. Radyo dalgaları ışık hızında hareket eder ve evrenin bilinen hız sınırı ışık hızı olduğundan, mevcut teknik olanaklarımız çerçevesinde bundan daha iyi bir yol bilmiyoruz. ABD’de yayımlanan Oakland Tribune gazetesinin haberine göre, SETI, maddi kaynak yetersizliğinden,Jodie Foster’ın “Temas” filmindekiler gibi, ünlü çanaklarını kapatmak zorunda kaldı.

Mountain View enstitüsünden SETI Direktörü Jill Tartar, yaşam izi bulunabilecek yeni gezegenler keşfedildiği sırada mali sorunlardan ötürü faaliyetlerini durdurmak zorunda kaldıklarını belirterek, “Bu büyük bir ironi. Bir sürü yeni gezegen keşfettiğimiz bir sırada, bunları dinleyecek kaynağı bulamadığımızdan çanakları çalıştıramıyoruz” dedi. Amerikalı bilimadamı, “Aslında herkes vergi beyanından fazladan 3 sent verse, antenleri yeniden yukarı çevirebiliriz” diye konuştu. SETI projesi, kaynak yetersizliğinden 2011 yılında durdurulsa da 2012 yılında yeniden faaliyete geçmiştir. 30 yıldan fazladır evreni dinleyen SETI’i şu ana kadar dünya dışı akıllı yaşama ait bir ize rastlayamadı. Elbette 90.000 ışık yılı bir çapa sahip olan galaksimiz için bu süre çok kısa. Güneş’e en yakın yıldızı sistemi Alpha Centauri 5 ışık yılı uzaklıkta. Bu da 300 milyar yıldızdan oluşan Samanyolu galaksisinin büyüklüğü konusunda bir fikir verebilir. WOW Sinyali 1977 yılının sıcak bir Ağustos ayıydı. Ohio State Üniversitesi’nden Dr. Jerry R. Ehman SETI projesi kapsamında Büyük Kulak Radyo Teleskobu (The Big Earradio Telescope) ile çalışırken, dar bant (narrowband) radyo dalgasında güçlü bir sinyal tespit etti. Bu sinyal, karasal olmayan ve güneş sisteminden olmayan bir merkezin potansiyel işaretlerinden olarak düşünüldü. Bu sinyal sadece 72 saniye sürdü, ancak Büyük Kulak daha sonra bu sinyali gözlemleyemedi.

Büyük Kulak Radyo Teleskobu

Bu şaşırtıcı sinyal, yıldızlararası bir sinyalin beklenen imzası olmuştu. Ehman, bilgisayarından bu sinyali çember içine aldı ve onun yanına Wow! yazdı. Bu yorum da sinyalin ismi oldu. İngilizcesiWow! adıyla anılan sinyalin Türkçe çevirisi Vay! olarak çevrilebilir.

Big Ear teleskobu sabitti ve gökyüzünü taramak için dünyanın ekseni etrafındaki dönüşünü kullanıyordu. Dünyanın dönüş hızında, Big Ear'ın gözlem penceresinin genişliği dikkate alındığında, teleskop gökyüzündeki belli bir noktayı tam olarak 72 saniye boyunca tarayabilmekteydi. Bu nedenle bir dünyadışı sinyalin 72 saniye sürmesi beklenirdi, sinyal ilk 36 saniye boyunca güçlenmeli, daha sonra zayıflamalıydı - bu süreler, Wow! sinyalinin süresiyle tamamen örtüşür.

Dolayısıyla, Wow! sinyalinin gerek uzunluğu, gerekse süresi, dünyadışı bir kaynağa işaret etmektedir.

Big Ear teleskobu, gökyüzünü iki antenle taramaktaydı. Devamlılığı olan bir sinyalin 3 dakika sonra ikinci kez tespit edilmesi gerekirdi. Wow! sinyali ise sadece bir kez tespit edilmiştir. Ehman, bir ay sonra sinyali tekrar yakalamak için çalışmış, ancak başarılı olamamıştır. 1987 ve 1989'da Robert Gray Oak Ridge Rasathanesi'nde sinyali araştırmış, ancak bulamamıştır. Gray, sinyali aramak için 1995 ve 1996'da Big Ear'dan çok daha güçlü olan Very Large Array'i de kullanmış ve yine başarılı olamamıştır. Gray, son olarak 1999'da Tasmanya Üniversitesi'nin 26 metrelik radyoteleskopuyla araştırma yapmıştır. Gökyüzünün o yöresinde 14'er saatlik altı gözlem yapılmış, ancak Wow sinyaline benzer bir şey görülmemiştir.

Sinyalin Kaynağı

Wow!'un daha zayıf bir sinyalin yıldızlararası titremesi sonucu güçlenmiş hali olduğu - yıldızların ışıklarının titreşmesi benzeri - öne sürülmüştür. Bu sav, sinyalin yapay bir kaynaktan gelme ihtimalini ortadan kaldırmaz. Ancak Very Large Array gibi güçlü bir teleskop sistemi bile sinyali tespit edememiştir. Ayrıca, Very Large Array'in tespit edemediği bir sinyali, yıldızlararası titreşim nedeniyle Big Ear'ın tespit edebilme ihtimali düşüktür.

Diğer bir sav, sinyalin bir tür yıldızlararası döner fenerden kaynaklandığı veya frekansının sürekli değiştiğidir.

Ehman, sinyalin dünyadışı kökenli olduğu konusunda şüphelerini dile getirmiştir: "50 kere baktığımıza göre onu bir kez daha görebilmeliydik. Bana öyle geliyor ki, bu, dünyadan kaynaklanan bir sinyalin uzayda bir enkaz parçası tarafından geri yansıtılmış haliydi." Ancak daha sonra Ehman bu şüpheci tutumunu değiştirmiştir. Nitekim araştırmalar dünya kaynaklı bir sinyalin uzaydan geri yansıma ihtimalinin düşüklüğüne işaret etmektedir. Zira 72 saniye süren böyle bir sinyali açıklamak için, uzaydaki yansıtıcının pek de gerçekçi olmayan bazı özelliklere sahip olması gerekecektir. Ayrıca 1420 MHz frekansı, dünyadaki telsiz vericileri için yasak bölgedir. Ehman, yakın zamandaki yazılarında "az miktarda veriden büyük sonuçlar çıkarmamak gerektiğini" belirtmiştir.

Grafiğin Yorumu Bilgisayar çıktısında; çember içine alınan kod 6EQUJ5, sinyal şiddetinin varyasyonunu tanımlamaktadır. Bir boşluk 0 ile 0.999 arasında yoğunluğu gösterir, 1-9 sayıları, uygun sayılı şiddetleri ifade eder (1.000'den 9.999.'e..). 10.0’ın şiddetleri çıktıda ifade edildiği gibidir; ‘A’ 10.0 ve 10.999.'in arasında, 'B' 11.0 ve 11.999 arasında şiddetlere uyar. ‘U’ değeri (30.0-30.999 arasında bir yoğunluk) teleskop tarafından algılanan en yüksek değerdi. Bu durumda şiddet, gürültünün, az önce o bant için birbirine bağımlı sinyal gürültü oranıdır. Sinyalin bant genişliği en az 10kHz’dir (Çıktıdaki her sütun 10kHz’lik bir kanala karşılık gelmektedir. Sinyal sadece tek bir sütunda mevcuttur). Bu yüzden iki farklı frekans değeri verilmiştir: 1420.356 MHz (J. D. Kraus) ve 1420.456 MHz (J. R. Ehman).

Wow Sinyalinin Konumu

Sinyalin konumu çok kolay olmasa da Büyük Kulak’ın besleme boynuzları tarafından belirlenmiştir. Gökyüzünde kesin bir yeri belirlemek için, büyük kulak teleskobunun iki besleme boynuzu kullanılarak güçlendirildi. Sinyal bu boynuzlardan birisinde keşfedildi. Bu yüzden iki olası koordinat değerleri ise şu: 19h22m22s ± 5s 19h25m12s ± 5s Büyük Kulak’ın Besleme Boynuzları Bu bölge, gökyüzünün Yay Takımyıldızı bölgesinde, takımyıldızın beşinci kadirden parlak yıldız grubuChi Sagittarii’nın yaklaşık 2.5 derece güneyinde yatıyor.

Gizemli Uğultu (The Hum)

2014-08-24T02:09:00.001+03:00

"The Hum"; gizemli ve kaynağı bulunamayan, dünya genelinde belli bölgelerde popülasyonun %2'si ila 'u tarafında duyulan seslere verilen addır. Kalıcı ve düşük frekanslı uğultu olan "Hum", dünyanın çeşitli yerlerinde özellikle küçük yerleşim birimlerinde "vızıltı" şeklinde sürekli olarak duyulmaktadır. Bu gürültülü ses gizemli uğultu, vızıldama, guruldama, sesli kabus gibi kelimelerle tanımlanırken İngilizcede "Hum" (The Hum), Türkçede ise "Uğultu" olarak bilinmektedir. Duyulduğu bölgeler başta olmak üzere dünya genelinde yüzlerce hikayeye de kaynak olan "hum"ların gerçek nedeni henüz öğrenilebilmiş değildir. Bu uğultu dünyanın en esrarengiz olaylarından olup milyonlarca insanın yaşamını etkileyen hatta intihara sürükleyen bir olay olarak hala bilinmezliğini korumaktadır.

Hum, vızıldama olarak 1950'lerin sonunda İngiltere'de duyulmuş ve 2.000 insanın şikayetiyle ve 1995 yılında hazırlanan bir raporla onaylanmıştır. 1980'lerde İskoçya'daki Largs kasabasında kıyıdaki insanları rahatsız eden bir ses olduğu söylenmiştir. 1992 yılında Amerika'nın New Mexico bölgesinde baş gösteren Hum Fenomeni, bir piyano uğultusu gibi başlamış ve 66 hertz olduğu tespit edilmiştir. New Mexico şehirlerinden olan Taos'un batısında "Taos Hum" adının verildiği bu fenomenden hastalanan herkesin bakımını"New Mexico Üniversitesi" üstlenmiştir. 1999 yılında ise Amerika'daki İndinia Kokomo'da 100 kişi fiziksel şikayetlerde (eklem ağrısı, bulantı, ishal, yorgunluk) bulunmuş ve 2003 yılında kasaba boşaltılmıştır. Kokomo en fazla zarar gören yerler arasındayken, belediye uğultuyu araştırmaya koyulmuştur. Kesin bir sonuç bulamayıp kimyasal duyarlılık, jeo-manyetik olaylarla Hum'u bağdaştırmıştır ama kasabaya geri dönen insanlar uğultuyu hala duyduğunu söylemiştir. 2008'de Kanada'daki Alberta eyaletinin Calgary kentinde 40 hertz olarak titreşim şeklinde bir uğultu duyulduğu söylenmiş ve toplumun %20'si etkilenmiştir. 2012 yılında İrlanda Kerry'de, Washington Seattle'da, Yeni Zelanda Wellington'da uğultu şikayetleri olmuştur

Genellikle izole ve küçük yerleşim birimlerinde geceleri duyulmaya başlayan ve önüne geçilemeyen bu ‘uğultu’, dünyanın birçok köşesinde binlerce insanın sinirlerini iflas etme noktasına getirmektedir. İngiltere’nin Bristol kenti; ABD’nin New Mexico eyaletindeki Taos ve İskoçya’nın Largs kasabası, ‘Hum’ eziyeti çeken yerleşim birimlerinden sadece birkaçıdır.

Bilim insanlarının yıllardır süren araştırmalarına rağmen, gizemli uğultunun neden sadece belli bölgelerde, popülasyonun belli bir kısmını etkilediği hala sırrını korumaktadır. İlk olarak 1950’li yıllarda ihbarları gelmeyen başlayan gizemli uğultu, ilerleyen yıllarda daha fazla bölgede düşük frekanslı, bir ‘zonklama ve gümbürdeme’ tarzı bir gürültü olarak daha fazla yerleşim biriminde duyulmaya başlanmıştır.

‘Hum’ hakkındaki genel görüşler ise uğultunun genelde kapalı alanlarda duyulduğu ve geceleri gündüzlerden çok daha fazla hissedildiği yönündedir. Ayrıca, şehirlerdeki gürültüyü içermeyen kırsal bölgelerde yaygındır.

İngiltere’nin Surrey kentinde yaşayan akustik mühendisi Geoff Leventhall’ın 2003 yılında yaptığı bir araştırmaya göre, ‘Hum’ bulunan bölgelerdeki nüfusun sadece %2’si uğultuyu duymaktadır. Bu gürültüye maruz kalanlar ise genelde 55-70 yaş arası insanlar olmaktadır.

‘Hum’ mağduru insanlar, gürültüyü ‘rölantide çalışan bir dizel motoru’ gibi tanımlıyor. İngiltere’nin Leeds kentinde uğuldamaya maruz kalan Katie Jacqures, BBC’ye, “Bu bir nevi işkence... Bazen gerçekten çığlık atmak istiyorsunuz.” yorumunda bulunuyor. Jacques,“Geceleri çok daha kötüleşiyor... Uyumak zorlaşıyor çünkü arka planda sürekli bu sesi duyuyorsunuz. Sürekli dönüp duruyor ve kafanızı daha fazla bu sese takıyorsunuz.” diyor.

Duyma sorunu bulunmayan mağdurlardan birçoğu, şikayetleri dikkate alınmadığı zaman daha da sinirleniyor. Mağdurlar, baş ağrısı, mide bulantısı, halsizlik, burun kanaması ve uyku bozukluğu gibi rahatsızlıklar çekiyor. BBC’ye göre, İngiltere’de bugüne kadar en az 1 kişi ‘Hum’ yüzünden intihar etti.

LiveScience sitesinin haberine göre, gizemli uğultuların ilk belirdiği yerlerden biri İngiltere’nin Bristol kenti. Kıyı şeridindeki kentte 1970’lerde bildirilen şikayetlerin sorumlusu olarak araç trafiği ve 24 saat çalışan fabrikalar gösterildi.

ABD’nin uğultusuyla meşhur olan yeri ise Taos kasabasıdır. İlk olarak 1991 yılında yerel halk düşük frekanslı, gümbürtü benzeri bir sesten şikayetçi olmuş. New Mexico eyaletinde yer alan Los Alamos Ulusal Laboratuarı’ndan araştırmacıların yanı sıra, yerel uzmanların yaptığı inceleme bir sonuç getirmemiş.

Taos Hum (İng. Hum: uğultu) olarak adlandırılan bu fenomen, bundan 10 yıl önce Amerika'nın Taos civarlarında duyuldu. Hükümetin bu seslerin kaynağını araştırmaları sonuçsuz kaldı. Halüsinasyon ya da Tinnitus gibi duyum hastalıkları araştırmalara göre sebep değildi. Bu ses belirli bir bölgede başladığında herkes ayni anda duymaya başlıyor ve ayni anda kayboluyor. Bu sesler havadan yayılan gürültüler değil çünkü kulak pamuğu kullanmak da ise yaramıyor. Kulakları derin ses tonlarına hassas olanlar bu sesi duyması daha olanaklı. Herrenberg´den (Stuttgart) bir çift kamuya açıklama yapıncaya kadar bu fenomen Almanya´da duyulmamıştı. Sonrasında ise yerel gazetelerin ve televizyonların favori baslığı oldu. Çift bu sesten o kadar rahatsız oldu ki taşınmayı bile düşünmeye başladı.

Bu sesi duyan sadece o çift değildi, bölgede oturanlar bu konuyu konuşmaya başlamıştı bile. Gazeteye ilan verdiler bildiri kâğıtları dağıttılar, acaba bu sesleri onlardan başka duyan var mıydı? Haber basında yayılınca konuya el atan uzmanların yaptıkları araştırmalar sonuçsuz kaldı. Bir grup özel araştırmacıya göre ise bu olayın sebebi elektromanyetik dalgaların çok düşük frekansta yayılması sebep olabilir, insan beyni bunu bir uğultu olarak algılayabilir. Yaklaşık iki saat süren bu uğultu başladığında yapılan ölçümlerde 1 ila 20 Hertz arasında titreyen bir sinyal belirlenmiş. Garip olan ise bu aralıkta televizyon, radyo, telsiz vs. yayını olmaması. Bu özel araştırma gurubu herrenbergli ciftin evinde yaptıkları araştırmaya devam etmeyi düşünüyorlar.

Araştırmacıların bugün uğultuların kaynağını belirmeye çalıştığı diğer yerleşim birimleri arasında Ontorio eyaletinin Windsor ve Avustralya’nın Sydney kenti sınırlarında yer alan Bondi bölgesi bulunuyor. Telegraph gazetesine konuşan Avustralyalılar, çaresizlikten ya fanlarını ya da müzik setlerini açık tutmaktan başka bir çözüm üretemediklerini belirtiyor.

Köken (Origin) - Lux Serisi 4.Kitap - Jennifer L. Armentrout

2014-08-22T15:44:00.000+03:00

Macera Köken ile devam ediyor. Fazla yoruma gerek yok. Lux serisini okuyan ne demek istediğimi anlar. Heyecanlı bir bitiş ile son kitap olan Direniş ile seriyi bitiriyoruz. Keşke bitmese :(

Elimi uzattığım gibi, arkamdan usulca yaklaşan Luxen'in gırtlağına yapıştım. Onu döndürdüm, ikimiz de insan formumuza döndük. Gözlerini dehşet bürümüştü. "Ciddi misin sen yahu?" diye homurdandım.
"Eyvah," diye mırıldandı.
Or*spu çocuğunu havaya kaldırmamla yere çakmam bir oldu. Ben doğrulurken etrafa taş ve toprak saçıldı. Tekrar Ethan'a baktım.
Büyük'ün beti benzi atmıştı. "Kendi türünle savaşıyorsun Daemon. Affedilmez bir şey bu."

"Onlara ben Luxen'ım dedim ama indirim yok dediler - Pepe Toth" "Dameon"

LUX #4 - KÖKEN (Origin) - ön okuma - Jennifer L. Armentrout

24 Ekim 2013, 21:31

DEX

Daemon

Kapıların kapanmasının, Kat’i benden ayırmasının üstünden otuz bir saat, kırk iki dakika ve yirmi saniye geçmişti. Onu en son otuz bir saat, kırk iki dakika ve on saniye önce görmüştüm. Kat tam otuz bir saat kırk bir dakikadır Daedalus’un elindeydi.
Ve her geçen saniye, her dakika, her saat beni çıldırtıyordu.
Tek kişilik odayı, daha doğrusu bir Luxen’i kızdıracak her türden şeyle donatılmış hücreyi arşınlarken yumruklarımı sıktım. Kapıldığım feci öfke, içimi asitle kaplıyordu adeta.
Böyle olmaması gerekiyordu.
Weather Dağı’nda işler çığırından çıkıp da birisi yakalanırsa bu kişi ben olmalıydım, Kat değil. Asla o değil.
Odanın ortasında durup gözlerimi yumdum. Kat’in yüzü gözlerimin önünde canlanmıştı ve diğer tarafta, yanlış tarafta kapana kısıldığını anladığı an fırtına bulutu rengi gözlerinde beliren dehşeti hâlâ görebiliyordum.
O kadar yanlıştı ki.
Ona peşimden gel demeseydim şu an benimle, yanı başımda olacaktı ama şu iki sözcük mahvetmişti bizi.
Yakalanan ben olmalıydım. Bir şeyler yolunda gitmezse diye planımız buydu. Matthew ile Andrew kabul etmişti bunu. Fakat zamanı gelip çattığında dinlememişlerdi. Matthew beni geriye çekmişti. Beni kurtarmışlardı.
Feda edilen, bir yığın Arum’la ve Daedalus’la bir başına terk edilen Kat olmuştu. Arum’lerin ona yaptığı şeyleri...
Aklımdan geçirmeye bile tahammül edemiyordum.
Kapının arkamızdan kapanmasını takip eden saniyeler hayatımın en kötü anlarıydı. İçlerinden biri, büyük olasılıkla da Matthew, Tanrı bilir neyle kafama vurup bayıltmıştı beni. Beni, onun peşinden gitmekten alıkoyabilecek tek yere getirmişlerdi. Luxen kolonisinin derinliklerinde, kendi türüne ya da insanlara karşı tehdit oluşturan Luxenleri tutmak için kullanılan bir dizi hücre vardı.
Ben bir kez olsun Dawson’ı buraya kapatmayı düşünmemiştim, oysa onlar beni buraya tıkmışlardı.
O birikmiş, çaresiz öfke bir yıkım güllesine dönüşmüştü içimde. İnsan formunu korumak olanaksızdı. Bir şeylere vurmak... Bir şeyleri yok etmek istiyordum. Buna ihtiyacım vardı.
“Daemon, hiç kimse...”
“Kes sesini,” dedim köşede oturan Matthew’a dönüp. Şu anda onu gebertmek istiyordum. “Kapa çeneni, yeter.”
İrkildi ama sağduyu denilen şeyden nasibini almamış olacak ki, konuşmaya devam etti. “Hiç kimse bunun olmasını istemiyordu. Onun senin için ne kadar çok şey ifade ettiğini biliyordum.”
“Ettiğini ha? Daha şimdiden geçmiş zamanda konuşmaya mı başladık?” Hiddetten gövdem sarsılıyordu. “Ciddi misin sen?”
Ayağa kalkarken yaşlı Luxen’in yüzünden kan çekilmişti. “Kastettiğim bu değildi, sen de biliyorsun.”
“Tek bildiğim, Kat’a göz kulak olmak senin görevindi. İşler sarpa sararsa onu oradan çıkarman gerekiyordu. Ona doğru bir adım attım, sonra kendime hâkim oldum. Aynı odada olmamız yeterince kötüydü zaten. Daha fazla yaklaşma konusunda kendime güvenemiyordum. Ben koruyamazsam onu sen koruyacaktın.”
Gözlerini yere dikti. “Çok çabuk olup bitti.”
“Hadi oradan. Sen ve Dawson seçiminizi yaptınız.”
“Ne dememi bekliyorsun Daemon?” Bir elini sarı saçlarının arasından geçirdi. “Seni oradan çıkarttığım, yakalanmana izin vermediğim için üzgün olduğumu mu söyleyeyim? Sen ailemdensin... Benim ailemsin.”
“Ciddiyim, çeneni kapaman gerekiyor.”
Geri adım atmadı. “Katy...”

“Ona neler yaptıklarını sen de biliyorsun!” diye kükredim. Benden fışkıran enerji yatağı sarstı. Bir lamba devrildi. Kıvılcımlar tısladı, tepedeki ışık yanıp söndü. “Dawson’a ne yaptıklarına bir bak... Bethany’ye bir bak. O iyi değil. Hiç bir zaman da olmayacak...” Hızla nefes alıp bir adım geriledim. Oturmak değildi bu, daha çok bacaklarım pes etmiş, kıçım yatağın kenarına çarpmıştı.
Katy de iyi olmayacaktı.
Nefes alamıyordum.
Yüzleşemediğim gerçek buydu işte. Kat’in bakışlarının Beth’in boş bakışlarına dönüştüğünü hayal etmek öldürüyordu beni.
Konuştuğumda, kendi sesimi tanımakta ben bile güçlük çektim. “Onun neler yaşadığını ne zaman düşünecek olsam...”
Koca dünyayı yakıp yıkmak istiyordum.
Tekrar iskemlesine otururken Matthew’nun yüzü şefkatliydi. “Çok üzgünüm.”
Nefret ediyordum bu sözlerden. Üzgünüm. Sanki bir şeyi değiştiriyordu da. Çünkü çok üzgündüm... Kendimi o denli suçlu hissediyordum ki, etrafıma yayılıyordu adeta.
Parmaklarımı yüzümden aşağı kaydırıp “Gerçekten üzgün olsan beni çıkarırdın buradan,” dedim.
“Onu yapamam işte.”
Ellerimi indirdim, babam saydığım adama baktım. “Beni burada sonsuza dek tutamazsınız. İllaki bir yolunu bulup çıkacağım. Oniksle kaplanmış pencere ve kapılar beni durduramaz. Anlıyor musun?”
Uzunca bir süre geçtikten sonra yanıt verdi. “Dawson aynı durumdayken ona ne dediğini hatırlıyor musun?”
Hatırlıyordum elbette. Bu farklıydı ama. “Umurumda değil.”
Kendime geldiğimde, nöbet tutan Dawson’la satırı satırına aynı konuşmayı yapmıştım. Bu konuyu Matthew’la tartışmak hiçbir şeyi değiştirmeyecekti.
“Onu yüzüstü bırakmıyoruz Daemon ama bize bir plan yazım yoksa...”
“Haftalar, aylar boyu bekleyemem,” dedim ona. “Oraya tekrar girebileceğimizi bile bile onu Weather Dağı’nda tutmazlar. Onu oradan nakledecekler, sonra onu bir daha göremeyeceğim.”
Matthew öne kaykıldı, ellerini dizlerinin arasına koydu. “Dikkatli olmalıyız. SD bunu bizim yaptığımızı biliyor. İçeri kimlerin girdiğini de biliyor. Bunu da hesaba katmamız lazım.”
“Daha anlamadın, değil mi? Tüm bunlar daha en başından bir tuzaktı.” Aval aval bakınca zekâsından gerçekten şüphe ettim. “Yapma yahu. Dawson’ı Will’in serbest bıraktığını bildiklerinden hep kuşkulanmıştık zaten. Yoksa neden onu aramaya gelmediler? Sonra o onun bunun evladı...” Derin bir nefes aldım. “Blake bizi oyuna getirdi. O gece, Beth’i almaya geleceğimizi biliyorlardı. O Chris’i serbest bırakmaları karşısında bizi sattı. Bu konuda en ufak bir şüphem yok. Karşılığında bizlerden birini istediler, biz de tuzağa kendi ayağımızla girdik.”
“Bu da önemli bir konu,” dedi Matthew. “Tuzağa tekrar düşemeyiz.”
Kaçıncı kez olduğu ama umurumda değildi. Kat’i bulmamı engelleyemezdi bu. Dünyada hiçbir şey engelleyemezdi.
Birisi illaki bir yanlış yapacaktı.
Dışarı çıkacak, onu bulacaktım. Birisi ya da bir şey karşıma çıkarsa gözümü bile kırpmadan ortadan kaldıracaktım.

Katy

Yine yanıyordum. Mutasyondan hastalandığımda, yüzüme oniks püskürtüldüğünde bile bu kadar hasta olmamıştım. Bedenimdeki mutant hücreler sanki pençeleriyle yarıp tenimden dışarı çıkmaya çabalıyordu. Kim bilir, belki de öyle yapıyorlardı gerçekten. Kendimi yarılıp açılırmış gibi hissediyordum. Yanaklarımda giderek artan bir ıslaklık vardı.
Ağır ağır farkına vardım ki, gözyaşlarımdı bunlar.
Acı ve öfke gözyaşları... İçimde öyle yoğun bir hiddet vardı ki, tadı genzimde kan gibiydi. Belki de gerçek kandı, kim bilir. Kendi kanımda boğuluyor da olabilirdim.
Kapıların kapanışından sonrasına ait hatıralarım pusluydu. Daemon’ın ayrılırken söylediği sözler, uyanık olduğum her an kafamda yankılanıyordu. Seni seviyorum Kat. Hep sevdim. Hep de seveceğim. Kapı kapanırken bir tıslama sesi gelmiş, ardından Arum’lerle baş başa kalmıştım.
Galiba beni yemeye çalışmışlardı.
Her şey kararmış, sonra nefes almanın bile can yaktığı bu dünyaya açmıştım gözlerimi. Daemon’ın sesini, sözlerini hatırlamak işkencemi bir nebze hafifletmişti. Fakat ardından elinde opal kolyeyle Blake’in veda gülücüğünü hatırladım... Benim opal kolyem, Daemon’ın sirenler çalmadan, kapılar inmeye başlamadan hemen önce bana verdiği kolye. Öfkem bir anda kabardı. Yakalanmıştım ve Daemon’ın diğerleriyle kaçıp kaçamadığını bilmiyordum.
Hiçbir şey bilmiyordum.
Gözlerimi zorla araladım, üstümde parlayan sert ışıklara bakıp gözümü kırpıştırdım. Bir an gözlerim kamaştığı için hiçbir şey göremedim. Her şeyin etrafında haleler vardı. Sonunda görüşüm düzeldi ve ışıkların arasından beyaz tavanı seçebildim.
“Güzel. Uyanmışsın.”
Cayır cayır yanmama rağmen, tanımadığım erkek sesini duyunca vücudum kilitlenip kaldı. Sesin kaynağına bakmaya çalıştıysam da bedenimi acı kapladı, ayak parmaklarım kasıldı. Boynumu, kollarımı, bacaklarımı kıpırdatamıyordum.
Damarlarımda buz gibi bir dehşet gezindi. Boynum, el ve ayak bileklerim oniks bantlarla sabitlenmişti. Paniğe kapıldım, ciğerlerimdeki hava kaçıverdi. Dawson’ın Beth’in boynunda gördüğü morlukları hatırladım. Tiksinti ve korkuyla ürperdim.
Ayak sesleri yaklaştı ve görüş alanıma yandan giren bir yüz ışığı örttü. Muhtemelen kırklı yaşlarının sonunda, kısacık gri saçları yer yer kırlaşmış bir adamdı bu. Üstünde haki renkli askeri üniforma vardı. Sol göğsünün üstünde üç sıra renkli düğme, sağda ise kanatlarını açmış bir kartal göze çarpıyordu. Zihnimin o bulanık haliyle bile önemli biri olduğunu anladım.
Duygusuz bir sesle, “Kendini nasıl hissediyorsun?” diye sordu.
Ağır ağır gözlerimi kırpıştırdım, ciddi mi diye merak ettim. “Her şey... Her şey canımı acıtıyor,” dedim karga gibi bet sesle.
“Bantlar yüzünden ama sanırım bunu biliyorsun.” Arkasındaki bir şeyi ya da birini işaret etti. “Seni buraya naklederken bazı önlemler almak zorundaydık.”
Nakil mi? Ona bakarken kalp atışlarım hızlandı. Neredeydim ben? Hâlâ Weather Dağı’nda mıydım?
“Adım Çavuş Jason Dasher. Şimdi seni çözeceğim ki konuşabilelim, seni muayeneden geçirsinler. Tavandaki siyah noktaları görüyor musun?” diye sordu. Bakışlarımla bakışlarını takip ettim, sonra o neredeyse görünmeyen noktacıkların farkına vardım. “Oniks ile elmas karışımı. Oniksin ne yaptığını zaten biliyorsun. Bizimle kavga edersen oda bu tozla dolacak. Kazandığın dayanıklılığın sana burada faydası olmaz.”
Tüm oda mı? Weather Dağı’ndayken toz yüzümüze sadece şöyle bir üflenmişti. Kesintisiz bir akış değildi.
“En yüksek ışık kırma indisinin elmasta olduğunu biliyor muydun? Oniksin acı verici etkisine sahip olmasa da, büyük miktarda ve oniksle bir arada kullanıldığında Luxenleri tüketir, onları Kaynak’tan güç çekemeyecek hale getirir. Senin üzerinde de aynı etki olacak.”
Bilmek güzeldi.
Koyu kahverengi gözlerini yine gözlerime dikip, “Odada oniks bir güvenlik önlemi olarak kullanılıyor,” dedi. “Bir şekilde Kaynak’tan yararlanır ya da personelime saldırırsın diye. Melezlerin becerilerini önceden hiç bilemiyoruz.”
Birilerine ninja misali saldırmak şöyle dursun, yardımsız oturabileceğimi bile sanmıyordum.
“Anladın mı?” Yanıt vermemi beklerken başını kaldırdı. “Canını yakmayı istemiyoruz ama tehdit teşkil edersen seni etkisiz hale getiririz. Anladın mı Katy?”
Yanıt vermek istemiyordum fakat bu oniks bantlardan da kurtulmam lazımdı. “Anladım.”
“İyi o zaman.” Gülümsedi ancak yapmacık bir gülücüktü ve dost canlısı olmaktan uzaktı. “Acı çekmeni istemiyoruz. Daedalus’un amacı bu değil. Olduğumuz şeye çok ters. Buna belki hemen inanmayabilirsin ama ileride amacımızın ne olduğunu anlamanı umuyoruz. Aslında kim olduğumuzu ve Luxenlerin kim olduklarını da.”
“Şu anda... inanmakta biraz güçlük çekiyorum.”
Çavuş Dasher sözümün ardında bir art niyet aramamış gibiydi. Soğuk masanın altına bir yere eğildi. Yüksek bir klik sesi geldi, sonra bantlar kendiliğinden kayarak boynumu ve bileklerimi serbest bıraktı.
Sarsılarak nefesimi verdim, titreyen kolumu kaldırdım. Vücudumun kimi yeri hissizken kimi yeri de aşırı hassastı.
Elini koluma koyunca irkildim. “Canını yakmayacağım,” dedi. “Sadece oturmana yardım edeceğim.”
Titrek uzuvlarıma pek söz geçiremediğimden itiraz edecek halim yoktu. Çavuş beni birkaç saniye içinde oturur hale getirdi. Derin derin nefes aldım, dengemi sağlamak için masanın kenarlarına sıkıca tutundum. Başım boynumdan gevşek bir makarna gibi sarktı, öne dökülen saçlarım bir an için odayı kapattı.
“Büyük olasılıkla biraz başın dönüyordur. Birazdan geçer.”
Başımı kaldırdığımda, odanın içindekileri yansıtacak kadar parlak, siyah bir kapının yanında duran kısa boylu, seyrek saçlı, laboratuvar önlüğü giymiş adamı gördüm. Bir elinde kâğıt bardak, diğerinde ise tansiyon ölçme aleti vardı.
Gözlerimi ağır ağır odada gezdirdim. Garip bir doktor muayenehanesini andırıyordu. Üstünde aletler olan küçük masalar, dolaplar ve duvara bağlı siyah hortumlar vardı.
Çavuş başıyla işaret edince laboratuvar önlüklü adam masaya yaklaştı, bardağı dikkatlice ağzıma götürdü. Kana kana içtim. Suyun serinliği genzimin sızısını almıştı ama aşırı hızlı içince öksürük krizine tutuldum, hem gürültülü hem de acı vericiydi.
“Ben Dr. Roth. Üs doktorlarındanım.” Bardağı yana koyup ceketine uzandı, bir stetoskop çıkardı. “Şimdi kalbini dinleyeceğim, tamam mı? Sonra da tansiyonunu ölçeceğim.”
Soğuk metal tenime değince yerimden sıçradım.
Sonra sırtıma dayadı. “Kocaman, derin bir nefes al.” Öyle yaptım, tekrar yapmamı istedi. “Güzel. Şimdi de kolunu uzat.”
Uzattım, uzatır uzatmaz da bileğimi çevreleyen kırmızı şeridi fark ettim. Bir tane de diğer elimin üstünde vardı. Güçlükle yutkunup başımı kaçırdım, aklımı kaçırmama ramak kalmıştı, özellikle de çavuşla göz göze gelince. Düşmanca değildi bakışları ama bir yabancının gözleriydi bunlar. Yapayalnızdım... Ne olduğumu bilen, beni bir amaç uğruna yakalamış yabancıların eline düşmüştüm.
Tansiyonum herhalde tavan yapmıştı çünkü nabzımın atışını kulaklarımda duyuyordum ve göğsümün sıkışması hayra alamet olmasa gerekti. Tansiyon aletinin bandı kolumu sıkıştırırken birkaç derin nefes aldım, sonra “Neredeyim ben?” diye sordum.
Çavuş Dasher ellerini arkasında birleştirdi. “Nevada’dasın.”
Ona bakakaldım ve duvarlar –o parlak, siyah noktacıklar haricinde bembeyaz olan duvarlar– üstüme üstüme geldi. “Nevada mı? Orası... resmen ülkenin diğer ucu. Saat dilimi bile farklı.”
Sessizlik.
Derken kafama dank etti. Boğuk bir kahkaha döküldü dudaklarımdan. “51. Bölge mi?”
Yine sessizlik oldu. Öyle bir yerin varlığını doğrulamaktan kaçınıyor gibiydiler. Tanrının cezası 51. Bölge. Ağlasam mı, gülsem mi bilemedim.
Dr. Roth tansiyon aletini çıkardı. “Tansiyonu biraz yüksek ama bunu bekliyorduk. Daha ayrıntılı bir muayene etmek isterim.”
Zihnimde vücuduma giren sondalar ve her türden iğrenç şey geldi. Hemen masadan aşağı kaydım, ağırlığımı zar zor taşıyan bacaklarımla adamlardan uzaklaştım. “Hayır. Bunu yapamazsınız. Bunu...”
“Yapabiliriz,” diye sözümü kesti Çavuş Dasher. “Yurttaşlık Yasası’na göre, ulusumuzun güvenliğini tehdit eden herkesi, insan olsun ya da olmasın tutuklama, yerini değiştirme ya da alıkoyma hakkına sahibiz.”
“Ne?” Sırtım duvara yaslanmıştı. “Terörist değilim ki ben.”
“Ama bir risksin,” diye karşılık verdi. “Bunu değiştirmeyi umuyoruz ama gördüğün gibi, özgürlük hakkını mutasyona uğradığın an yitirdin.”
Dizlerimin bağı çözüldü, duvardan aşağı kayıp kıçımın üstüne sertçe oturdum. “Yapamam...” Beynim bunu reddediyordu. “Annem...”
Çavuş hiçbir şey demedi.
Annem... Tanrım, annem aklını kaçıracaktı. Paniğe kapılacak, yıkılacaktı. Asla atlatamayacaktı bunu.
Avuçlarımı alnıma dayayıp gözlerimi sımsıkı kapadım. “Bu doğru olamaz.”
“Ne olacağını sanmıştın?” diye sordu Dasher.
Gözlerimi açtım, nefesim kesik kesikti.
“Bir hükümet tesisine sızdığınızda elinizi kolunuzu sallayıp çıkabileceğinizi, yaptığınızın yanınıza kâr kalacağını mı sanıyordunuz?” Önümde çömeldi. “Ya da ister uzaylı olsun ister melez, bir avuç çocuk biz göz yummadan oraya kadar ilerleyebilir miydi?”
Vücuduma bir soğukluk yayılmıştı. İyi soruydu doğrusu. Kafamız neredeydi bizim? Bir tuzak olabileceğinden şüphelenmiştik. Ben kendimi resmen hazırlamıştım ama pes edip Beth’in orada çürümesine izin veremezdik. Hiçbirimiz yapamazdı bunu.
Adama diktim gözümü. “Peki ya... diğerlerine ne oldu?”
“Kaçtılar.”
İçime soğuk sular serpildi. Hiç değilse Daemon bir yerlere hapsedilmemişti. İçimi biraz olsun rahatlatıyordu bu.
“İşin doğrusu, içinizden birini yakalamamız yeterliydi. Tercihen ya seni ya da seni mutasyona uğratanı. Birinizi yakaladık mı diğeri de ortaya çıkar.” Durdu. “Daemon Black şu anda elimizden kaçmış olabilir ama uzun süre böyle kalacağını düşünmüyoruz. Araştırmalarımızdan öğrendiğimiz kadarıyla Luxenler ile mutasyona uğrattıkları kişiler arasındaki bağ bir hayli güçlü oluyor. Özellikle de erkeklerle dişiler arasında... Gözlemlerimize göre siz ikiniz aşırı derecede... Yakınsınız.”
Evet, o rahatlama hissinden eser kalmamıştı. Korkuya kapıldım. Söyleneni anlamamış gibi yapmakla elime hiçbir şey geçmezdi ama beni mutasyona uğratanın Daemon olduğunu asla onaylamayacaktım. Asla.
“Biliyorum, korkuyorsun ve kızgınsın.”
“Evet, ikisini de fazlasıyla hissediyorum.”
“Seni anlıyorum. Sandığın kadar kötü değiliz Katy. Sizi yakaladığımızda her türden ölümcül yönteme başvurabilirdik. Arkadaşlarını öldürebilirdik. Ama yapmadık.” Doğruldu, ellerini tekrar kavuşturdu. “Sen de göreceksin ki, burada düşman biz değiliz.”
Düşman değiller miydi? Düşmanın ta kendisiydi bunlar; koca bir Arum ordusundan bile büyük bir tehdit oluşturuyorlardı... Zira bütün hükümeti arkalarına almışlardı. Çünkü insanları yakaladıkları gibi her şeylerinden... ailelerinden, dostlarından, tüm yaşamlarından kapıp götürebiliyorlardı... Ve yaptıkları yanlarına kâr kalıyordu.
Hapı öyle kötü yutmuştum ki.
İçinde bulunduğum hali kavrayınca, dizginler elimden önce kaydı, sonra tümüyle gitti. Çıplak bir dehşet içimde kamçı gibi şakladı, paniğe dönüştü, adrenalinin körüklediği berbat bir duygu karmaşası halini aldı. İçgüdülerim olaya el koymuştu fakat doğuştan gelen içgüdüler değil, Daemon beni iyileştirdiğinde dönüştüğüm şeyin içgüdüleriydi bunlar.
Ayağa fırlayıverdim. Sızlayan adalelerim adeta bağırarak itiraz etti ve beklenmedik hareket karşısında başım döndü, yine de ayakta kalmayı başardım. Doktor yana hareket etti, beti benzi sararmış bir halde duvara elini uzattı. Çavuş ise gözünü bile kırpmamıştı. Belalı halimden şu kadarcık olsun korkmuyordu.
İçimde çalkalanan şiddetli duygular sayesinde Kaynak’tan faydalanmak zor olmamalıydı fakat ne bir akış hissi vardı –hani yüksek bir hız treninin tepesindeyken insana olur ya– ne de tenimde statik elektrik birikiyordu.
Hiçbir şey yoktu.
Düşüncelerimi gölgeleyen dehşet ve panik sisinin içinden bir nebze gerçeklik sızıverdi ve Kaynak’ı burada kullanamayacağımı hatırladım.
“Doktor?” dedi çavuş.
Silah bulmak için onun etrafında hızla döndüm, üstünde küçük tıbbi aletler olan masaya yöneldim. Kapağı bu odadan dışarı atmayı becerirsem ne yapacağımı bilmiyordum. Kapı kilitli bile olabilirdi. Şu saniyenin ötesini düşünmüyordum. Buradan çıkmam lazımdı, o kadar. Hem de şimdi.
Ben daha tepsiye dokunamadan doktor elini duvara vurdu. Bir dizi küçük tıslamanın korkunç derecede tanıdık sesi duyuldu. Başka hiçbir uyarı yoktu. Ne bir koku. Ne de havanın niteliğinde bir değişim.
Fakat tavandaki, duvarlardaki küçük noktalardan silaha dönüştürülmüş oniks püskürmüştü; kaçış yoktu bundan. Korku beni boğuyordu. Feci bir acı kafa derimden başlayıp ağır ağır aşağılara inerken, aldığım nefes de yarıda kaldı. Sanki üzerime benzin döküp çakmağı çakmıştı birileri, tenimde alevler geziniyordu. Bacaklarım pes etti, dizlerim hızla yer karolarına çarptı. Oniks dolu hava genzimi tahriş etti, akciğerlerimi kavurdu.
Top halini aldım, ağzım sessiz bir feryatla açılmış, parmaklarımla yeri tırmalıyordum. Oniks her bir hücreyi işgal ederken vücudum önlenemez biçimde sarsılıyordu spazmlarla. Daemon’ın hızlı zekâsıyla ateşi söndürmesi umudu da olmadığından adını arka arkaya sessizce tekrarladım fakat yanıt gelmedi.
Acı vardı ve ondan başka hiçbir şey olmayacaktı.

Opal - Lux Serisi 3.Kitap - Jennifer L. Armentrout

2014-08-21T17:24:00.001+03:00

Oniksi okudunuz mu? Ara vermediğinize eminim! Çünkü Oniks öyle heyecanlı bir yerde bittiki sonu ne olacak diye merak ediyorsunuz. Yazar muhteşem bir yerde bitişmiş.

Arkasına hemen Opal'i okumaya başladım. Opal daha hızlı daha heyecanlı ve akıcı.. Olaylar öyle bir gelişiyorki aslında en başında Blake'in ihanet edeceğini kestirsenizde sonunda bununla karşılaşmak üzücü etki yaratabiliyor.

Dameon harika bir yaratık... Güvenilir, sıcak, esprili ve birazda kendini beğenmiş...Karşı koymak imkansız biri ki Katy bile karşı koyamayacak kadar aşık...

Katy'in yakalanması ile son bulan konu, Dameonun ne yapacağıyla ilgili 4. kitapta merakları gideriyor. Ahh Katy ahh, senin onların arasında ne işin var ve sen yandığın gibi Dameon' ıda yaktın...

Muhteşem bir seri... Mutlaka okuyun.
bitince arkasından Köken yani serinin 4. kitabı...

Konusu: Hâlâ kendini beğenmiş öküzün teki olsa da artık Daemon'a direnmekten vazgeçtim çünkü, off... ona çılgınlar gibi âşığım.

Daemon'ın duygularından bir türlü emin olamıyordum ama son günlerde hiç tahmin etmediğim kadar ciddi olduğunu kanıtladı. Birlikte akıl almaz tehlikelerden geçmiş ve bölük pörçük ilişkimizi bir araya getirmeye kendimizi öyle kaptırmıştık ki... şey... ah tamam, söylüyorum işte: O yanımdayken tüm bedenimin
titremesini dindiremiyorum, birlikteyken adeta ateş alıyoruz.

Ama bizim dışımızda bir sürü sorun var. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın, ailesini koruyamıyor, ona yardım etmeliyim.

Yaşadıklarımdan sonra artık eski Katy değilim. Bambaşka biriyim, geleceğim öyle belirsiz ki... Bizi sorunların çözümüne yaklaştıran her adım, aslında içinden çıkamayacağımız korkunç bir organizasyonun parçalarına götürüyor.

Ölümler hâlâ acı veriyor, yardımlar en beklenmeyenden geliyor ve dostlar en ölümcül düşmanlara dönüşüyorlar ama biz geri adım atmayacağız. Sonunda dünyamız sonsuza kadar paramparça olsa bile.

Birlikte güçlüyüz... ve onlar bunu biliyorlar.

Kimse Daemon Black kadar baştan çıkarıcı olamaz! Lux serisi, Obsidiyen ve Oniks'ten sonra OPAL ile ısınmaya devam ediyor!

Sayfa Sayısı: 420

Baskı Yılı: 2013

Dili: Türkçe
Yayınevi: DEX

ALINTILAR

←∞→

"Seni özledim."

"Biliyorum. Bensiz yaşayamazsın."

"O kadar da uzun boylu değil."

"Hadi, kabul et."

"Al işte. O koca egon yine engel oluyor."

"Neye engel oluyor?"

"Mükemmel ambalaja."

"Sana söyleyeyim. Benim asıl mükemmel..."

"İğrençleşme."

"Sen de amma fesatsın. Her açıdan mükemmel olduğumu söyleyecektim."

←∞→

"Sakin ol Kedicik, yoksa sana oynaman için yumak yün bulurum."

"Benimle dalga geçme, eşek herif."

←∞→

"Karda oturma nedenin bu olamaz. Kot pantolonun sırılsıklam olmuştur. Bekle. Bu durumda, poponu muhtemelen daha iyi görebileceğim."

←∞→

"Kedicik, bana bu şekilde merhaba demeni ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun."

←∞→

Yatağa oturdu, tek kolunu kaldırıp parmaklarını bana doğru kıvırdı. Gözlerinin yeşili hınzır bir gülümsemeyle koyulaştı. "Hadi... yanıma gel."

←∞→

"Birinci kural, SD'yle ilgili hiçbir şey konuşmayacağız."

"Tamam."

"İkinci kuralsa, Dawson ya da Will hakkında konuşmayacağız. Üçüncü kurala gelince, benim muhteşemliğime odaklanacağız."

←∞→

"Beni sadece vücudum için seviyorsun. itiraf et."

"Şey, evet..."

"Kendimi seks objesi gibi hissediyorum."

←∞→

Daemon hızla öne fırladı, ses sertti. "Kardeşime böyle sözler vermeye hakkın yok. O senin ailenden değil."

←∞→

"Bu ne ya?" diye yakındı Daemon. "Adam öylece orada dikiliyordu. Merhaba. Her yerde zombi var. Arkana baksana, geri zekâlı."

←∞→

"Herkes benim kadar muhteşem olamaz."

"Egonu kontrol et Daemon, egonu kontrol et."

←∞→

"Sen ölüsün oğlum."

←∞→

"Sen mi gösteriş budalası değilsin? Tamam."

"Ne? Çok alçakgönüllüyümdür."

←∞→

"N'aber Katy?"

"Onunla konuşmayacaksın. Tek sözcük bile etmeyeceksin."

←∞→

"Al işte. Biff hiçbir işe yaramıyormuş."

←∞→

Katy: Ne giyip gidiyorlar peki? Çıplaklar mı yoksa?

Blake: Onun gibi bir şey. Senin için berbat ama benim için bayram.

Daemon: Gerçekten canına susadın, değil mi?

←∞→

"Ya! Ne yapacaksın? Daemon'la mı? Eğer öyleyse, lütfen yapacağın şeyin S harfiyle başlayıp bittiğini söyle."

"Sen erkeklerden bile betersin ya."

"Ha şunu bileydin."

←∞→

(Katy ceketini çıkarınca)

"Aman ya," dedi Daemon kalkan gibi önüme geçerek. "İyi mi ettik hiç bilemiyorum."

Arkasındaki Blake gözlerini koca koca açtı. "Vay anasını," dedi.

Daemon hızla dönüp kolunu savurdu ancak Blake hemen sola sıçrayıp Daemon'ın elinden kıl payı kurtuldu.

←∞→

"Hakkında çok şey duydum. Blake senin büyük hayranın."

Blake orta parmağıyla işaret çekti.

Daemon soğuk bir sesle, "Fan kulübümün bu kadar yayıldığını bilmek güzel."

Luc başını hafifçe yana eğdi. "Hem de ne fan kulüp."

←∞→

Daemon kaşlarını oynattı. "Çocuk mu istiyorsun? Bunun için önce..."

"Kapa çeneni."

←∞→

Matthew içini çekti. "Bir gün gelecek, her şeyi olaya dönüştürmeden halletmeyi öğreneceğiz."

Daemon bezgince güldü. "Daha çok beklersin."

←∞→

Daemon: Hani benim pastırmalı yumurtam?

Katy: Sen davet ettin sanıyordum.

Daemon: Yanlış anlamışsın. Çabuk mutfağa git kadın.

Katy: Avucunu yalarsın.

Daemon: Daha çok erken.

Katy: Saat on oldu sayılır.

Daemon: Olsun, çok erken.

←∞→

Daemon: Sen Beth'i alacaksın şu geri zekâlı da Chris'i.

←∞→

"Senden hoşlanıyorum Katy, hem de çok."

←∞→

Dawson: Sen çeneni hiç kapatmaz mısın?

Blake: Yalnızca uyurken.

Daemon: Bir de ölünce.

←∞→

Fedai güldü. "Pek bir şey yapmıyorum. Sadece hıyarın biriyle ve güzel bir hanımla konuşuyorum."

"Pardon?" dedi Daemon, şaşkın bir şekilde.

←∞→

"Selam, uyuyan güzel..."

"Öpücüğünle mi uyandırdın sen beni?"

"Evet. Sana dudaklarımın gizemli güçleri olduğunu söylemiştim."

←∞→

"Ah, Tanrım, bebek İsa aşkına, gözlerim!" diye feryadı bastı Dee. "Gözlerim!"

←∞→

Katy: Bir şey geldi aklıma!

Daemon: Soyunmanı gerektiriyor mu?

←∞→

"Seni seviyorum Katy. Hep sevdim. Hep de seveceğim."

Oniks - Lux Serisi 2.Kitap - Jennifer L. Armentrout

2014-08-05T15:11:00.000+03:00

Oniks • Jennifer L. Armentrout
İlki Obsidiyen olan serinin ikinci kitabı Oniks'le uzun bir aradan sonra karşınızdayım.

Yazarımız nasıl ki kitabının en başında biz kitapseverlere ve blog yazarlarına teşekkür ettiyse bende ona sonsuz teşekkür ediyorum. Hemde sonsuz teşekkürler...

Obsidiyeni okuduktan sonra kesinlikle ara vermemenizi öneririm. Eğer ara verip araya farklı kitaplar sıkıştırırsanız Oniks'i okurken unuttuğunuz yerlerde takılıp bu neydi deyip hatırlayamadığınız noktalar olabilir.

Seriye ara vermeden okumak gerektiğine inanıyorum. Kitapta aşırı derecede konuşma ve düşünce cümleleri geçiyor. Hatta gereksiz yerlerde konuşma cümlelerinin aralarında "dedi" deyip sizi konuşmanın dışında düşünmenizi sağlıyor. Gereksiz kelimeler var olduğunu söyliyeyim ama bu okunmaz anlamına gelmez.

Diğer bir eleştirim ise rutin şekilde ara ara da heyecanlandırmaya yönelik yazılardan sonra 200 sayfadan itibaren mükemmel derecede heyecanlandırıyor. Okudukça sonucunu merak ediyorsunuz.

Eğer ilk kitabı okuduysanız Dameon'a aşık olmayan kalmamıştır aranızda değil mi?
Obsidiyeni okuyunca "Ah" desenizde Oniks'i okuyunca Dameona karşı biraz uzaklaşabilirsiniz. Açıkcası ben Dameonun cazibesini pek hissedemedim. Yazar burada biraz daha gerçekçilikten uzaklaştırdığını düşünüyorum Dameon'u...

Göğsüne yaslanıp güven duyacağı, sarılacağı birini bulmak, her kadının hayali.. Katy Daemon'da bu güveni bulmuş gibi görünüyor. Her ne kadar kitap 13-20 yaş arasına hitap etsede geneli itibari ile heyecan verici... Bazı sahneleri varki ergen hayallerinden oluştuğu aşikar fakat okudukça insan gençleşiyor "ahh" diye nefes kesiyor...

Eğer bitirdiyseniz Oniks'i ara vermeden hemen serinin üçüncü kitabı opale geçin. hemen hiç durmayın.
3 kitap daha daha kat kat zevkli ve heyecan verici. Vitesi 4 taktırıyor...

(gelde ölme şuna :) )

Daemon'ın Blake'e seslendiği isimler :

Ben , Brad , Bob , Brad , Biff , Bart , Biff , Bo , Benny , Bobby , Boris , Byron , Boris , Bart , Flake , Hank , Brad , Butler , Flake , Bart , Butler , Ben , Bilbo , Bobo , Bilbo , Bartholomew , Bradley ve Bill.

Konusu: Daemon'la aramızda bir uzaylı bağı olmasının muhteşem olduğunu düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz.

Gerçi bu bağa rağmen ona direnmeye kararlıyım. Ama bunu yapmak hiç de kolay değil çünkü Daemon (kahretsin!) gittikçe gözüme daha da taş gibi görünüyor. Üstelik bu sefer Arumlardan çok daha büyük bir problemimiz var. Savunma Dairesi kasabada.

Eğer Daemon'ın yapabildiklerini keşfeder ve benim de onunla bağım olduğunu anlarlarsa ikimizi de mahvedecekler. Bu arada okula yeni biri geldi ve herkesten gizlediği bir sırrı var. Bana neler olduğunu biliyor, yardım da edebilir ama bunun için (sanki mümkünmüş gibi) Daemon'a yalan söylemeli ve ondan uzak durmalıyım. Kimi kandırıyorum ben?!

Kimse sonsuza kadar yalan söyleyemez.

Ultra yakışıklı ve ultra odun Daemon Black geri döndü!

Lux serisi, OBSİDİYEN'den sonra 2012'nin en iyi genç yetişkin kitabı seçilen ONİKS ile tam gaz devam ediyor. Daemon'a karşı koymanın imkânsız olduğunu artık siz de çok iyi biliyorsunuz...

Sayfa Sayısı: 396

Baskı Yılı: 2014

Dili: Türkçe
Yayınevi: DEX

LUX 2 - ONİKS ÖN OKUMA - JENNIFER L. ARMENTROUT

Daemon Black’in sırasına oturmasından, her zamanki kalemiyle kürek kemiğimi dürtmesine kadar tam on saniye geçmişti. Koca koca on saniye. Arkama dönünce onun o kendine has kır kokusunu içime çektim.
Daemon geri çekildi, kaleminin mavi kapağını dudaklarının kenarına hafifçe vurdu. İyi bildiğim dudaklarına. “Günaydın Kedicik.”
Bakışlarımı güçlükle gözlerine çevirdim. Yeni kesilmiş bir gülün sapı kadar canlı bir yeşil olan gözlerine. “Günaydın Daemon.”
Başını geriye atınca asi, siyah saçları alnına düştü. “Bu gece planımız var, unutma.”
“Evet, biliyorum. Dört gözle bekliyorum,” dedim soğuk bir şekilde.
Daemon öne eğilince siyah süveteri geniş omuzlarının üzerinde gerildi. Sırasını aşağıya yatırdı. Arkadaşlarım Carissa ile Lesa’nın hafifçe iç çekmelerini duydum, sınıftaki herkesin gözünün üzerimizde olduğundan emindim. Dudaklarının bir kenarı yukarı kıvrıldı, sanki gizlice gülüyordu.
Sessizlik dayanılmaz bir hal almıştı. “Ne var ya?”
“İzini yok etmeliyiz,” dedi sadece benim duyabileceğim kadar alçak sesle. Neyse ki. Millete izin ne olduğunu anlatmaya çalışmayı hiç de iple çekmiyordum. Ya, bildiğiniz gibi, insanlara bulaşıp onları yılbaşı ağacı gibi aydınlatan, kötücül bir uzay ırkı içinse işaret fenerine dönüştüren bir uzaylı kalıntısı. Azıcık ister misiniz?
Tabii. Tabii.
Kalemimi aldım, içimden onu dürtmek geldi. “Evet, o kadarını anladık.”
“İzi silmek için acayip eğlenceli bir fikrim var.”
“Eğlenceli fikrinin” ne olduğunu biliyordum. Ben. O. İşi pişirmek. Gülümsedim, gülümseyince gözlerinin yeşili yumuşadı.
“Ne o? Hoşuna mı gitti?” diye mırıldanıp bakışlarını dudaklarıma indirdi. Tüm vücudum garip bir coşkuyla titremeye başlayınca, kendime bu yüz seksen derecelik dönüşün benimle değil, o acayip uzaylı şeyinin etkisiyle ilgili olduğunu anımsattım. Daemon Arum’larla savaştıktan sonra beni iyileştirdiğinden beri aramızda bir bağ vardı ve bu, onun açısından bir ilişkiye başlamak için yeterli görünse de benim için yeterli değildi.
Çünkü gerçek değildi.
Ben, annemle babamınki gibi bir şey istiyordum. Yani ölümsüz aşk. Güçlü. Gerçek. Deli saçması bir uzaylı bağı, istediğimi veremezdi.
“Avucunu yalarsın,” dedim sonunda.
“Karşı koyman işe yaramaz Kedicik.”
“Senin caziben de öyle.”
“Görürüz bakalım.”
Gözlerimi devirerek önüme döndüm. Daemon taş gibiydi ama aynı zamanda tam dayaklıktı ve bu, bazen taş gibi olduğu gerçeğini bile gölgede bırakıyordu. Ama her zaman değil.
Yaşlı trigonometri öğretmenimiz ayaklarını sürüye sürüye içeri girdi. Geciken zili beklerken elinde kalın bir tomar kâğıt tutuyordu.
Daemon beni kalemiyle dürttü. Tekrar.
Yumruklarımı sıktım, onu görmezden mi gelsem diye düşündüm. Fakat bunu yapmayacak kadar akıllıydım. Öyle yapsam beni durmadan dürtecekti. Arkamı döndüm, dik dik baktım. “Ne var Daemon?”
Daemon, bir kobra kadar hızlı hareket etti. Karnıma tuhaf şeyler yapan bir sırıtışla parmaklarını çenemde gezdirdi, saçımın incecik bir telini yüzümden çekti.
Ona bakakaldım.
“Okuldan sonra...”
Sırıtışı hınzırlaşınca aklıma her türden çılgınca fikir üşüştü ama artık onun oyununu oynamıyordum. Gözlerimi devirdim, hızla arkamı döndüm. Hormonlarıma... ve beni hiç kimsenin etkilemediği kadar etkilemesine karşı koyacaktım.
Sabahın geri kalanında sol gözümün arkasında hafif bir ağrı eksik olmadı. Bunun tek suçlusu olarak Daemon’ı görüyordum.
Öğle yemeğinde kendimi, birisi kafama aniden yumruk atmış gibi hissediyordum. Kafeteryanın bitmeyen gürültüsü, dezenfektan ve yanmış yemek kokusunun karışımı yüzünden kaçıp gidecek delik arıyordum.
“Bunu yiyecek misin?” Dee Black, tepsimdeki çökelek peyniriyle ananası işaret etti.
Başımı iki yana sallayarak tepsiyi ittim ve Dee tepsiye dalınca midem bulandı.
“Fark ettirmeden futbol takımını bile yiyebilirsin.” Lesa, Dee’yi siyah gözlerindeki kıskançlık pırıltılarıyla izliyordu. Onu suçlayamıyordum. Bir keresinde Dee’nin bir oturuşta koca bir kaymaklı bisküvi paketini bitirdiğini görmüştüm. “Nasıl yapıyorsun bunu?”
Dee, zarif omuzlarını silkti. “Galiba hızlı bir metabolizmam var.”
“Hafta sonu neler yaptınız bakalım?” diye sordu Carissa, gömleğinin koluyla gözlüğünü silerken kaşlarını çatmıştı. “Ben üniversite başvuru formlarını doldurdum.”
“Ben de bütün hafta sonu Chad’le seviştim.” Lesa sırıttı.
İki kız, Dee’yle bana, bizim de anlatmamız için baktılar. Bana sorarsanız, psikopat bir uzaylıyı öldürmek ve neredeyse canından olmak pek orada anlatılacak bir şey değildi. “Birlikte takılıp salak salak filmler izledik,” diye cevap verdi Dee. Parlak siyah bir saç buklesini kulağının arkasına sokarken bana hafifçe gülümsedi. “Sıkıcıydı yani.”
Lesa kahkahayla güldü. “Eh siz hep sıkıcısınız zaten.”
Gülümsemeye başlamıştım ki enseme hafif bir karıncalanma yayıldı. Etrafımdaki konuşmalar hafifledi, Daemon solumdaki sandalyeye oturdu. Enfes çilekli içecekle dolu plastik bardağı önüme koydu. Daemon’dan herhangi bir hediye almış olmak beni resmen afallatmıştı, üstelik de en çok sevdiğim içeceği hatırlayıp getirmişti. İçeceği alırken parmaklarım parmaklarına sürtündü ve tenimde bir elektrik akımı dans etti.

Elimi hızla geri çektim, küçük bir yudum aldım. Çok lezzetliydi. Belki mideme iyi gelirdi. Belki Daemon’ın bu yeni, hediye veren haline alışabilirdim. Öküz halinden çok daha iyiydi. “Teşekkür ederim.”
Cevap olarak gülümsedi.
“Bizimkiler nerede?” diye takıldı Lesa.
Daemon güldü. “Ben sadece bir kişinin hizmetindeyim.”
Sandalyemi yana kaydırırken yanaklarım alev alev yanıyordu. “Hadi oradan, hizmetimde falan değilsin.”
Eğilip açtığım arayı kapattı. “Henüz.”
“Yapma Daemon. Ben de buradayım.” Dee kaşlarını çattı. “Senin yüzünden iştahım kapanacak.”
“O zaman dünyanın sonu gelmiş demektir,” diye cevabı yapıştırdı Lesa, gözlerini devirerek.
Daemon çantasından soğuk sandviç çıkardı. Ondan başkası yemeğe inmek için dördüncü dersi ekse, soluğu idarede alırdı. Daemon acayip... özeldi. Kız kardeşi ve erkeklerin birkaçı dâhil masadaki bütün kızlar ona bakıyordu.
Kız kardeşine yulaf ezmeli kurabiye verdi.
“Plan yapmayacak mıydık biz?” diye sordu Carissa, yanakları al aldı. “Evet,” dedi Dee, Lesa’ya kocaman gülümseyerek. “Büyük planlar.”
Elimle nemli ve yapış yapış alnımı sildim. “Ne planı?”
“Dee’yle ben, İngilizce dersinde konuştuk. İki hafta sonra bir parti vereceğiz,” diye atladı Carissa. “Şöyle...”
“Büyük bir parti,” dedi Lesa.
“Küçük bir parti,” diye düzeltti Carissa, gözlerini kısıp arkadaşına bakarak. “Kendi aramızda bir şey işte.”
Dee başıyla onayladı ve parlak yeşil gözleri heyecanla parladı. “Bizimkiler cuma günü şehir dışına çıkıyor, o yüzden harika olur.”
Daemon’a kaçamak bir bakış attım. Göz kırptı. Aptal kalbim tekledi.
“Anne babanızın evde parti vermenize ses çıkarmaması süper,” dedi Carissa. “Ben böyle bir şeyin lafını bile etsem kıyameti koparır bizimkiler.”
Dee tek omzunu silkip başını öte yana çevirdi. “Bizimkiler harikadır.”
İçim sızlamıştı, yüzümü ifadesiz tutmak için kendimi zorladım. Dee’nin bu dünyada her şeyden çok istediği, anne babasının hayatta olmasıydı. Hatta belki Daemon için de öyleydi. O zaman ailesinin sorumluluğunu omuzlanması gerekmeyecekti.
Birlikte geçirdiğimiz zamanlarda olumsuz tavırlarının büyük çoğunluğunun bu stresten kaynaklandığını anlamıştım. Bir de ikiz kardeşinin ölümü vardı...
Öğle yemeğinin geri kalanında sadece partiden konuşuldu. Zamanlama süperdi çünkü önümüzdeki cumartesi doğum günümdü. Ama cuma gününe kadar partiyi okulda duymayan kalmazdı. En büyük heyecanın cuma gecesi mısır tarlasında içki içmek olduğu bir kasabada bunun “küçük” bir parti olarak kalmasına imkân yoktu. Dee bunun farkında mıydı acaba? “Senin için mahsuru yok mu?” diye fısıldadım Daemon’a.
Omuz silkti. “Onu durduramam ki zaten.”
İstese durdurabileceğini biliyordum, demek ki onun için bir mahsuru yoktu.
“Kurabiye yer misin?” diye sordu, çikolata parçacıklarıyla dolu bir kurabiye uzatarak.
Midem kötü olsun ya da olmasın, bunu reddetmemin imkânı yoktu. “Tabii.”
Çarpık bir gülümsemeyle bana doğru eğildi; dudakları dudaklarıma çok yakındı. “Gel de al.”
Gel de al mı?.. Daemon, kurabiyenin yarısını o dolgun ve tamamen öpülesi dudaklarının arasına koydu.
Hay ben böyle işin...
Şaşkınlıktan küçük dilimi yutacaktım. Masadaki kızlardan birkaçından öyle sesler geliyordu ki, duyan da masanın altında eriyip akıyorlar zannederdi. Fakat gerçekten ne yaptıklarına bakmayı başaramadım.
O kurabiye –o dudaklar– tam karşımdaydı.
Yanaklarıma ateş bastı. Herkesin ve Daemon’ın gözlerini üstümde hissedebiliyordum... Yüce Tanrım, Daemon kaşlarını kaldırmış, meydan okuyordu bana.
Dee öğürdü. “Galiba kusacağım.”
Utancımdan yer yarılsa da içine girsem diye düşünüyordum. Daemon ne yapacağımı sanıyordu yani? Leydi ile Sokak Köpeği filminin açık saçık versiyonundan fırlama bir hareketle uzanıp ağzından kurabiyeyi mi alacaktım? Kahretsin, evet kurabiyeyi tam da öyle almak için yanıp tutuşuyordum, bana neler oluyordu böyle.
Daemon yukarı uzanıp kurabiyeyi aldı. Gözleri bir savaş kazanmış gibi parlıyordu. “Süre doldu Kedicik.”
Bakakaldım.
Kurabiyeyi ikiye böldü, daha büyük olan parçayı bana verdi. Parçayı çabucak kaptım. Bir yanım bunu suratına fırlatma isteğine kapılmıştı ama... elimdeki çikolatalı kurabiyeydi, kıyamadım. Kurabiyeyi bayılarak yedim.
İçeceğimden bir yudum daha aldım ve içim ürperdi. Sanki birisi beni izliyordu. Kafeteryaya göz atarken Daemon’ın uzaylı eski kız arkadaşını o kendine has şirret bakışlarıyla bakarken göreceğimi sanmıştım ama Ash Thompson, başka bir oğlanla laflıyordu. Bak sen. Oğlan Luxen miydi acaba? Pek uzaylı yaşıtları olmasa da burnundan kıl aldırmayan Ash’in bir insan oğlana gülümsemeye yanaşacağını hiç sanmıyordum. Bakışlarımı onların masasından uzaklaştırıp kafeteryanın geri kalanını taradım.
Bay Garrison da kütüphaneye açılan çift kanatlı kapının orada duruyordu ama gözlerini, patates püreleriyle karmaşık şekiller yapan sporcularla dolu bir masaya dikmişti. Bizim tarafa göz ucuyla bile bakan kimsecikler yoktu.
Başımı iki yana salladım; yok yere huzursuzlandığım için kendimi aptal gibi hissediyordum. Arum’un biri lise kafeteryasına bodoslama dalacak değildi ya. Belki de hastalanıyordum. Boynumdaki zincire uzanırken ellerim biraz titriyordu. Tenime değen obsidiyen serin ve rahatlatıcıydı, güvende olduğumun habercisiydi. Bu nedenle korkum boşunaydı. Belki de o yüzden sersem gibiydim ve başım dönüyordu.
Hayır, bunun yanımda oturan oğlanla kesinlikle hiçbir ilgisi yoktu.
Postanede beni bekleyen bir sürü paket vardı ama sevinçle ciyaklamadım bile. Bunlar, diğer blog’cuların inceleme yapılması için kendi aralarında elden ele dolaştırdığı ön okuma kopyalarıydı. Hiç oralı bile olmamıştım. Kesin deli dana hastalığına yakalanıyordum.
Eve dönüş yolculuğu azap vericiydi. Ellerimde mecal kalmamıştı. Kafam darmadağınıktı. Paketlerimi göğsüme yasladım, verandanın merdivenlerini çıkarken ensemdeki karıncalanmayı görmezden geldim. Korkuluğa yaslanmış duran bir doksanlık oğlanı da.
“Okuldan sonra hemen eve gelmedin.” Ses tonunda kızgınlık vardı. Sanki benim feci seksi gizli servis ajanımdı da atlatmayı başarmıştım.

Boştaki elimle anahtarlarımı arıyordum. “Postaneye gitmem gerekiyordu.” Kapıyı itip açtım ve paketleri girişteki masanın üzerine koydum. Daemon elbette davet falan beklemeden peşimden içeri girmişti.
“Paketler bir yere kaçmıyor ki.” Daemon arkamdan mutfağa geldi. “Ne bunlar? Sadece kitap mı?”
Dolaptan portakal suyu kutusunu alırken içimi çektim. Kitapları sevmeyen insanlar bunu anlamazdı. “Evet,sadece kitap.”
“Şu anda etrafta muhtemelen hiç Arum yok ama tedbiri elden bırakmamak lazım. Şu anda onları dosdoğru kapımızın eşiğine getirecek bir iz taşıyorsun üzerinde. Bu, kitaplarından daha önemli.” Hiç de bile; kitaplar Arum’lardan daha önemliydi. Kendim için bir bardak portakal suyu koydum. Daemon’la tartışamayacak kadar yorgundum. Henüz kibarca konuşma sanatına hâkim olamamıştık. “İçer misin?”
İç çekti. “Tabii. Süt var mı?”
Dolabı işaret ettim. “Kendin al.”
“İyi de, teklifi yapan sensin. Bana süt vermeyecek misin?”
“Ben sana portakal suyu teklif ettim,” diye cevap verdim, bardağımı masaya götürürken. “Sen sütü seçtin. Hem sesini alçalt biraz. Annem uyuyor.”
Sessizce homurdanıp bir bardak süt aldı. Yanıma otururken siyah eşofman giydiğini fark ettim; bu da bana, son kez bendeyken böyle giyindiği zamanı hatırlattı. Tartışmamız, okuduğum dandik aşk romanlarındaki ateşli sevişme sahnelerinden birine dönüşmüştü. Hâlâ düşündükçe uykularımı kaçırıyordu. Bunu bir türlü kabullenemiyordum.
Sevişmemiz öyle ateşliydi ki Daemon’ın uzaylı cazibesi evdeki ampullerin birçoğunu patlatmış, dizüstü bilgisayarımı kızartmıştı. Dizüstü bilgisayarımı ve blog’umu çok özlüyordum. Annem bana doğum günüm için yeni bir bilgisayar sözü vermişti. Ama daha iki hafta vardı...
Başımı kaldırmadan bardağımla oynuyordum. “Sana bir şey sorabilir miyim?”
“Değişir,” diye yanıt verdi yumuşak bir şekilde.
“Benim yakınımdayken... bir şeyler hissediyor musun?”
“Bu sabah üstündeki kotun ne kadar yakıştığını hissetmem dışında mı?”
“Daemon.” İçimde, BENİ FARK ETMİŞ! diye bağıran kıza kulak asmamaya çalışarak iç çektim. “Ben ciddiyim.”
Uzun parmaklarıyla tahta masanın üzerinde aylak aylak daireler çiziyordu. “Ensem ısınıp karıncalanıyor. Onu mu diyorsun?”
Başımı kaldırıp baktım. Dudaklarında yarım bir gülümseme belirdi. “Evet, sen de mi hissediyorsun?”
“Ne zaman birbirimize yaklaşsak.”
“Canını sıkmıyor, değil mi?”
“Seninkini sıkıyor mu?”
Ne diyeceğimi bilmiyordum. Karıncalanmanın acı falan verdiği yoktu, sadece tuhaf bir histi. Benim asıl canımı sıkan bunun simgelediği şey, yani hakkında hiçbir şey bilmediğimiz o lanet olası bağdı. Kalplerimiz bile aynı anda atıyordu.
“Bu... iyileştirmenin yan etkisi olabilir.” Daemon beni bardağın üzerinden izliyordu. Eminim süt bıyığıyla seksi olurdu. “Sen iyi misin?” diye sordu.
“Pek sayılmaz. Niye sordun?”
“Bok gibi görünüyorsun.”
Başka bir zaman olsa bu lafı evde bir savaş başlatırdı ama yarısı boş bardağımı bırakmakla yetindim. “Galiba hastalanıyorum.”
Kaşları çatıldı. Hasta olma kavramı Daemon’a yabancıydı. Luxenler hasta olmazdı. Hem de hiç. “Neyin var?”
“Bilmem. Muhtemelen uzaylı biti geçmiştir.”
Daemon kahkahayla güldü. “Sanmam. Hasta olmana izin veremem. Seni dışarı çıkartıp izini ortadan kaldırmamız gerek. O zamana kadar sen...”
“Ayak bağı olduğumu söylersen canını yakarım.” Öfkem, mide bulantımı bastırmıştı. “Öyle olmadığımı ispatladım, özellikle de Baruck’u sizin evden uzağa götürüp onu öldürdüğümde.” Sesimi yükseltmemek için çaba harcıyordum. “İnsan olmam zayıf olduğum anlamına gelmiyor.”
Arkasına yaslandı, kaşlarını yukarı kaldırdı. “Ben sadece, o zamana kadar risk altındasın, diyecektim.”
“Ya.” Yanaklarım kıpkırmızı oldu. Tüh. “İyi, o zaman, ben ayak bağı değilim yani.”
Daha demin masada oturan Daemon yanımda diz çökmüştü. Yüzümü görmek için hafifçe başını kaldırmak zorunda kaldı. “Zayıf olmadığını biliyorum. Kendini kanıtladın. Hem, bu hafta sonu yaptığın şey de neydi öyle? Bizim güçlerimizi kullandın resmen. Hâlâ bunun nasıl olduğuna kafam basmıyor ama sen ayak bağı değilsin. Asla.”
Vay be. Cidden... kibarken ve bana dünyada kalan son çikolataymışım gibi baktığında, kendimi ona teslim etmeme kararım düpedüz sarsılıyordu.
Ağzındaki çikolatalı kurabiyeyi düşündüm.
Aklımdan geçenleri biliyormuş ve gülmemeye çalışıyormuş gibi dudaklarının kenarı seğirdi. O her zamanki ukala sırıtış değil, gerçek bir gülücüktü bu. Sonra aniden ayakta durmuş tepemde dikilirken buldum onu.
“Şimdi zayıf olmadığını kanıtla bana. Hadi, kaldır kıçını da şu izi silelim biraz.”
İnledim. “Daemon, ben cidden kendimi iyi hissetmiyorum.”
“Kat...”
“Bunu gıcıklık olsun diye söylemiyorum. Kusacak gibiyim.”
Kaslı kollarını kavuşturdu, Under Armour marka tişörtü göğsünün üstünde gerildi. “Etrafta öyle deniz feneri gibiyken dolaşman hiç güvenli değil. O izi taşıdığın sürece hiçbir şey yapamazsın. Hiçbir yere de gidemezsin.”
Midemin bulantısını görmezden gelerek masadan kalktım. “Üstümü değiştireyim.”
Geriye adım atarken gözleri şaşkınlıktan fal taşı gibi açıldı. “Bu kadar çabuk mu pes ediyorsun?”
“Pes etmek mi?” Kuru kuru güldüm. “Sadece senden kurtulmak istiyorum.”
Daemon gür sesle güldü. “Rüyanda görürsün Kedicik.”
“Sen kendini pohpohlamaya devam et.”
Göz açıp kapayıncaya kadar karşıma dikilmiş, önümü kapatmıştı. Sonra yürümeye başladı; başı eğik, gözleri kararlılıkla doluydu. Ellerim mutfak masasının kenarını bulana kadar geriledim.
“Ne var?” diye sordum.
Ellerini kalçalarımın iki yanına koyup öne eğildi. Ilık nefesi yanağımdaydı ve gözlerimiz birleşmişti. Bir daha yaklaştı ve dudakları çeneme sürtündü. Boğazımın gerisinden boğuk bir çığlık geldi ve ona doğru uzandım.
Sonra bir baktım ki Daemon geri çekilmiş, ukalaca kıkırdıyordu. “Nasılmış? Kendimi pohpohlamakla alakası yokmuş değil mi Kedicik? Git de hazırlan.”
Lanet olsun!
Ona orta parmağımla hareket çekip mutfaktan çıktım ve yukarı çıktım. Tenim hâlâ yapış yapış ve iğrençti. Bunun olanlarla bir ilgisi yoktu ama yine de üstüme eşofman ve termal içlik giydim. Koşmak, yapmak istediğim en son şeydi. Daemon’ın, kendimi iyi hissetmememi umursamasını falan beklemiyordum tabii.
Kendisinden ve kız kardeşinden başkasını düşünmezdi o.
Bu doğru değil, diye fısıldadı kafamın içindeki sinsi, sinir bozucu ses. Ama belki de bu ses haklıydı. Beni ölüme terk edebilecekken iyileştirmişti ve onun düşüncelerini, onu bırakmamam için yalvarışını duymuştum.
Her iki durumda da kusma isteğimi bastırıp eğlenceli bir koşuya çıkmalıydım. Altıncı hissim bu işin sonunun hiç de hayırlı bitmeyeceğini söylüyordu.

Tanıtım Filmi

Lux Book Series TR'den Gönderi