Bhakthi Murasu (By Aadhi Maindhan)

Krishnavathara Mahimai - Originally Posted on

2019-12-29T07:11:00.001-08:00

சாரல் 05 துளி 37 தேதி 04.12.2011

2011-12-07T07:25:00.000-08:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 37 தேதி 04.12.2011

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூப தர்ஸனயோகம் (அத்யாயம் 11)
கீதா ஜெயந்தி (06.12.2011)
கீதையும் த்வைதமும் (சிறப்பு மலர்)
ஸ்ரீமத் ஹனுமத் பீம மத்வாந்தர்கத ராமக்ருஷ்ண
வேதவ்யாஸாத்மக லக்ஷ்மி ஹயக்ரீவாய நம

ஸ்ரீகிருஷ்ணபராமாத்மா அர்சுனனுக்கு “எல்லாம் வாசுதேவனே” என்னும் தத்துவத்தை ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையின் மூலம் உபதேஸிக்கிறார்கள். ஆதிகுரு ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத்வர் அவர்கள், பகவான் போதித்த “ஹரி சர்வோத்தம” தத்துவத்தின் ரகஸியங்களை வெளிகொணர்ந்து த்வைத சித்தாந்த கோட்பாடுகளாக பிரகடனப்படுத்தினார்கள்.

தன் புலமைத் திறமையால், ஸ்ரீவ்யாஸராஜர் த்வைத சித்தாந்தக் கருத்துக்களை ஒரே ஒரு ஸ்லோகத்தில் ஜொலிக்குமாறு செய்துள்ளார்கள்,

ஸ்ரீமந் மத்வ மதே ஹரி: பரதர: ஸத்யம் ஜகத்

தத்வதோ பேதோ ஜீவகணா: ஹரேரனுசரா:

நீசோச்ச பாவங்கதா: முக்திர் நைஜஸூகானுபூதிர

மலா பக்தி ஸ்ச தத்ஸாதனம் ஹ்யக்ஷாதித்

திரிதயம் பிரமாணம் அகில ஆம்நாயைக வேத்யோ ஹரி:

இந்த நவரத்ன மாலை எனச் சொல்லப்படும் ஸ்லோகத்தில் ஒன்பது விதமான கருத்துக்கள் மத்வமத தத்துவமாக ஜொலிக்கச் செய்துள்ளார்கள்.

1. ஸ்ரீஹரி பரிபூர்ண குணமுள்ளவர், அவருக்கு நிகரான கடவுள் வேறொன்றில்லை.

2. உலகம் என்பது சத்யம் 3. பரமாத்மனும், ஜீவாத்மனும் வெவ்வேறானவர்கள் இவர்களுக்குள்ளே பஞ்ச பேதங்கள் உண்டு. அவையாவன (அ) ஜீவாத்மாவிற்கும் பரமாத்மாவிற்கும் பேதம் (ஆ) ஒரு ஜீவனுக்கும் மற்றொரு ஜீவனுக்கும் பேதம் (இ) ஜீவனுக்கும் ஜடத்திற்கும் பேதம் (ஈ) ஒரு ஜடப் பொருளுக்கும் மற்றொரு ஜடப்பொருளுக்கும் பேதம் (உ) ஜடப்பொருளுக்கும் பரமாத்மாவிற்கும் இடையே பேதம் 4. ஸ்ரீஹரி ஜீவர்களை தம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பவர் ஆவார். ஜீவன்கள் ஸ்ரீஹரியின் தாஸர்கள். 5. வேதங்கள் உண்மை 6. தன் ஜீவ ஸ்வரூபத்தின் ஆனந்தத்ததை அனுபவிப்பதே முக்தி எனப்படும். 7. நிர்மலமான பக்தியே முக்திக்கு

வழி 8. ப்ரத்யக்ஷம், அனுமானம், ஆகமம் இவற்றின் மூலம்தான் ஞானம் பெற முடியும். 9. வேதங்களில் ஸ்ரீஹரி அறியக்கூடியவர்.

ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறும் கருத்துக்களைக் காண்போம்.

அத்யாயம் 07 ஸ்லோகம் 07 “என்னைவிட உயர்ந்தது இவ்வுலகில் இல்லை. ஒரு நூலிலுள்ள மணிகளைப் போல் இவ்வுலகம் என்னிடம் கோர்க்கப்பட்டுள்ளது”

அத்யாயம் 11 ஸ்லோகம் 43 “ இந்த உலகினுக்கு தந்தை நீர், அதனால் பூஜிக்கத் தகுந்தவர் நீர். குருவுக்கு குருவானவர் நீரே. மூவ்வுலகத்திலும் உமக்குச் சமமானவர் மேலானவர் வேறொருவர் உண்டோ!”

உலகம் என்பது சத்யமே. அத்யாயம் 13 ஸ்லோகம் 20ல் “ப்ரக்ருதிம் புருஷம் சைவ, வித்தி₄, அநாதீ₃ உபா₄வபி” ப்ரக்ருதி, புருஷன் ஆகிய இரண்டு தத்துவங்களும் ஆதியில்லாதவை என்று அறிவாய்”

ஜீவனின் நிலை யாது? அத்யாயம் 02 ஸ்லோகங்கள் 11 மற்றும் 12ல் “ஞானிகள், உயிரிழந்தவர்கள் குறித்தோ, உயிழிக்காதவர்களைக் குறித்தோ துக்கப்படமாட்டார்கள். நான் ஒருபோதும் இல்லாமலிருந்தது என்பது இல்லை, நீயும் அவ்வாறே இல்லாமலிருந்ததில்லை, இனிமேலும் நாமெல்லோரும் இல்லாமல் போவோம் என்பதும் இல்லவே இல்லை”.

ஜீவன் பகவானின் பிரதிபிம்பமாகும். ஜீவன் பகவானைவிட பன்மடங்கு வேறானவன். ஜீவனுக்கு சுகம் துக்கம் உண்டு. அழியக்கூடிய உடலும் உணர்வுகளும் அதற்குண்டு. அதற்கென நியமிக்கப்பட்ட விதிகள் உண்டு, ஜீவன் ஸாத்வீக, ராஜஸ மற்றும் தாமஸ குணங்களால் பாதிக்கப்படுபவன். இவையாவும் பகவானின் கட்டுப்பாட்டிற்குட்பட்டவை. இவைகள் கீதையில் நன்கு விளக்கப்படுவதைக் காணலாம். அத்யாயம் 18 ஸ்லோகம் 61ல்“ஈஸ்வரஸ் ஸர்வபூ₄தானாம், ஹ்ருத்தே₃ஸே(அ)ர்ஜூன திஷ்ட₂தி” தேகமெனும் இயந்திரத்தில் ஏற்றிவைக்கப்பட்ட பொம்மைகள் போல எல்லா பிரயாணிகளையும் மாயா சக்தியினால் ஆட்டி வைத்துக்கொண்டு பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் எல்லா பிராணிகளுடைய இருதயத்தினுள் நிறிகின்றார்”

அத்யாயம் 02 ஸ்லோகம் 05ல்

“எனக்கு எண்ணற்றப் பிறப்புக்கள் இதுவரையில் கழிந்துள்ளன. உனக்கும் அப்படியே. ஆனால் நான் அவை யாவற்றையும் அறிவேன். நீயோ அவற்றை அறியமாட்டாய்”.

வேதங்கள் உண்மை. வேதங்கள் மூலமே பகவான் அறியப்படுகிறார்.

அத்யாயம் 09 ஸ்லோகம் 17 மற்றும் 18ல்

“இவ்வுலகிற்கு தந்தை, தாய், பாட்டன், போஷிப்பவன், அறியப்பட வேண்டியவன், பரிசுத்தமானவனும் பரிசுத்தமாக்குபவனும் நானே. ஓங்கார ருக், ஸாம, யஜூர் வேதங்களும் நானே” “ஜீவன் அடைய விரும்பும் பரகதியும் நானே. இப்ப்ரபஞ்சத்தை தாங்குபவனும் நானே, அதற்கு ஸ்வாமியும் நானே, யாவற்றையும் சாக்ஷி ரூபமாய் பார்த்துக்கொண்டிருப்பவனும் நானே, ஜீவன்கள் சுகமாய் வாழுமிடமும் நானே,

பயமடைந்தவர்களைக் காப்பவனும் நானே, பிரதிபலன் விரும்பாமல் உபகரிப்பவனும் நானே, இந்த ஜகத்தை ஸ்ருஷ்டிப்பவனும் நானே, ஜகத்தை நாஸம் செய்பவனும் நானே, யாவற்றின் இருப்பிடமும் நானே, பொக்கிஷம் நானே, இவையாவும் உண்டாகக் காரணமானவனும் என்றும் அழியாமலிருக்கும் விதையும் நானே”.

அத்யாயம் 10 ஸ்லோகம் 08

“நான் அனைத்துலகிற்கும் ஸ்ருஷ்டி கர்த்தா என்றும் என்னாலேயே அனைத்துலகும் இயங்குகிறது என்றும் தெரிந்துகொண்டு ஞானிகள் என்னை இடையறாத பக்தியுடன் சதாகாலமும் பூஜிக்கிறார்கள்”.

பக்தியே முக்திக்கு வழிகாட்டுகிறது. அத்யாயம் 02 ஸ்லோகம் 72

“ஏக்ஷா ப்ராஹ்மீ ஸ்தி₂தி: பார்த்த₂, நைனாம் ப்ராப்ய விமுஹ்யதி/

ஸ்தித்₂வா (அ)ஸ்யாம் அந்தகாலே(அ)பி, ப்ரஹ்ம நிர்வான ம்ருச்சதி//

“இதுவே ப்ரம்ம ஞானியின் லக்ஷணம். இதை அடைந்தவனே ஜீவன் முக்தன். அவனுக்கு மோஹம் என்பதில்லை. இந்த தேகம் அழியும் பொழுதும், இந்த நிலையில் இருந்து, பிறகு சரீரமில்லாத, குணபூர்ணனான பகவானை அடைகிறான்”.

பக்தி என்ற படகிலேறி பரமாத்மா என்ற் இலக்கை அடைய முடியும். பக்தியுடன் கர்மமும் ஞானமும் பக்குவமான முறையில் கையாளப்படுமேயானால் பகவானை அறிய முடியும். அதுவே ஆனந்தம் எனப்படும்.

கீதையில் “பக்தி” அனேக இடங்களில் போதிக்கப்படுகிறது. “கடமையைச் செய்துகொண்டே என்மீது பக்தியை செலுத்துவாயாக” என்று பகவான் உபதேஸிக்கிறார். “யார் என்னை பிரியமுடன் நேசிக்கிறார்களோ அவர்களை நானும் பிரியமுடன் நேகிக்கிறேன்” “பிரியோ ஹி ஜ்ஞானினோ(அ)த்யர்த்த மஹம் ஸ ச மம ப்ரிய:” பகவானைப் பற்றியதான ஞானத்துடன் கூடிய பக்தி சாலச் சிறந்தது. பக்தியினால் பரோக்ஷ ஞானமும், அபரோக்ஷஞானமும் அதிகரிக்கிறது. இந்த பக்தியானது வளர வளர பக்குமடைந்து “பக்குவபக்தி” என்ப்படுகிறது. இது மேலும் படிப்படியாக வளர்ந்து “பரிபக்வபக்தி” மற்றும் “அதிபரிபக்வபக்தி” எனப்படுகிறது. இவைகள் “சாதனா பக்தி” என்றாகிறது

முக்திக்கு பின்பும் இந்த பக்தியானது தொடர்கிறது. அத்யாயம் 8 ஸ்லோகம் 22ல்

புருஷ: ஸ பர: பார்த்த பக்த்யா லப்யஸ் த்வனன்யயா/ யஸ்யாந்த: ஸ்தானி பூதானி யேன ஸர்வமிதம் ததம்//(VIII-22) வேறு விஷயத்தில் மனதைச் செலுத்தாமல் பக்தி யோகத்தை அனுஷ்டித்தால் அந்த பரம புருஷனை அடையலாம்”.

“அவ்வாறு என்னைவிட வேறு ஒன்றையும் சிந்தனை செய்யாது என்னிடமே மனதை வைத்து என்னை பரிவுடன் உபாஸனை செய்யும் பக்தர்களின் யோக க்ஷேமத்தை அழியாமல் காப்பாற்றுகிறேன்(அத் 9-ஸ்22)”

“அர்சுனா! இதுவரையில் உனக்கு பூர்வ கர்மத்தால் ஏற்பட்டிருக்கும் தர்மங்களையும், அதர்மங்களையும் விட்டு, ஸகல வஸ்துக்களிலும் ஒரே விதமாய் அந்தர்யாமியாய் ஒப்பில்லாதவனாய் விளங்கும் பகவான் நானே என்றெண்ணி. என்னிடத்தில் சரணாகதியடைவாய்.

நான் அப்போது உனக்கு ஏற்படும் எல்லா இடையூருகளிலிருந்தும் விடுவித்து காப்பாற்றுகிறேன். உன் முயற்சியால் மேற்சொன்ன இடையூறுகளை விடுவிக்க முடியவில்லையே என்று வருந்தாதே. என்னை அநந்யமாய்ச் சரணமைடைவதே அவைகளை நாசஞ் செய்துவிடும் (18-66)” அத்யாயம் 10 ஸ்லோகம் 10

இப்படியாக என்னிடத்தில் எல்லையற்ற அன்பை வைத்து, எப்பொழுதும் என்னிடமே மனதை செலுத்தி, என்னையே நினைந்து நினைந்து சேவிக்கிறவர்களுக்கு நான் புத்தியோகத்தை அருள்கிறேன். அதனால் அவர்கள் என் ஸ்வரூபத்தை நன்கறிந்தவர்களாய் என்னையே அடைகிறார்கள்”.

“என்னை எவன் “ஹரி சர்வோத்தமன்” என்று அறிகிறானோ அவனே யாவற்றையும் அறிந்தவனாகிறான் (15-19)”

இவ்வாறாக மத்வ மத தத்துவங்களும் கீதையும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையது. ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத்வர் “ஸ்ரீக்ருஷ்ணாம்ருத மஹார்ணவ:” என்னும் தொகுப்பில்

ஆலோட்₃ய ஸர்வஸாஸ்த்ராணி விசார்ய ச புன: புன:/

இதநமேகம் ஸீநிஷ்பண்ணம் த்₄யேயோ நாராயண: ஸதா₃//.

“ஸாஸ்த்ரங்கள் யாவற்றையும் நன்றாக தெரிந்துகொண்டபின்பு, இன்னும் அறியவேண்டும் என்று அலசிப்பார்த்தால் நாராயணன் ஒருவரே எப்போதும் த்யானம் செய்யப்பட வேண்டியவர் என்பதாக தொரிந்துகொள்ளலாம்” என்பதாகக் கூறுகிறார்.

பரமாத்மா ஸ்ரீகீதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையின் ஊடே கூறிய உபதேஸங்களை ஸ்ரீமதாச்சார்யர் அவர்கள் தமது தத்துவங்களாக ஏற்று மத்வ மதமெனும் ஓர் சிறப்புபெற்ற மதத்தினை பிரகைடனப்டுத்தி நம்மையெல்லாம் பக்தியில் ஈடுபடுத்தி முக்திபெற வைப்பதுவே அல்லாது வேறென்ன குறிக்கோலாகவிருக்கும் என்பதை சிந்தனைசெய்து பார்ப்போம்.

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு³ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ³தா தாத்பர்ய முச்யதே//

06.12.11 «ý¨ÈÂ ¾¢Éõ ‚¸£¾¡ ¦ƒÂó¾¢¨Â º¢ÈôÀ¡¸ ¦¸¡ñ¼¡Î§Å¡õ. «ý¨ÈÂ ¾¢Éõ ‚Áò À¸Åò ¸£¨¾ Òò¾¸ò¾¢üÌ â¨ƒ¦ºöÐ ¸£¨¾ À¡Ã¡Â½õ ¦ºöÂ§ÅñÎÁ¡ö Àì¾¢ ÓÃÍÅ¢ý Å¡º¸ Àì¾÷¸¨Ç «ýÒ¼ý §¸ðÎì¦¸¡û¸¢§È¡õ.

Á¡÷¸º£÷„ Íò¾ ²¸¡¾º¢ (06.12.11) «ýÚ ‚…òÂ¿¡¾ ¾£÷ò¾÷ ÒýÂ¾¢Éõ(வீரசோழபுரம்). ‚ÌÕ¸Ç¢ý òÂ¡É Š§Ä¡¸õ:

…òÂ¿¡¾ ÌÕ: À¡Ð §Â¡ ¾£§Ã¡ ¿Å ºóò¡¢¸¡õ/

¿Å¡õÕ¾ ¸¾¡ ¾£÷ò¾ ¾¡ñ¼Å¡É¢ ùÂº£ ìÙÀò// ±ýÀ¾¡¸ òÂ¡É¢òÐ ‚ÌÕ¸Ç¢ý ¬º¢¨Âô ¦ÀÕ§Å¡Á¡¸.

Àì¾¢ ÓÃÍ ±ýÈ þó¾ ´ÕÀì¸ Å¡Ã¡ó¾¢Ã þ¾Æ¢ý ஐந்தாவது ¬ñÊý 37 ÅÐ þ¾Æ¡¸ ‚¸£¾¡ ¦ƒÂó¾¢ (06.12.11) ±ýÚ þÕÀì¸î º¢ÈôÀ¢¾Æ¡¸ ¦ÅÇ¢ÅóÐ¦¸¡ñÊÕì¸¢ÈÐ. §ÁÖõ þó¾ þ¾¨Æ Å¡Ã¡Å¡Ãõ þ¨½Â¾Çò¾¢ø (internet) www.bhakthimurasu.blogspot.com. ±ýÈ Å¢Ä¡ºò¾¢ø ÀÊòÐ Á¸¢ÆÄ¡õ,

ஹரே ராம

ஹரே ராம
ராம ராம ஹரே ஹரே/
ஹரே கிருஷ்ண
ஹரே கிருஷ்ண
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

Email : geethaisevatrust @gmail.com-WEB: www.bhakthimurasu.blogspot.com

சாரல் 05 துளி 36 தேதி 27.11.2011

2011-12-07T06:57:00.000-08:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 36 தேதி 27.11.2011

கீதையின் சாரலில்.......விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

அனேகவக்த்ர நயநமநேகாத்₃ பு₄தத₂ர்ஸநம்/

அநேகதி₃வ்யாப₄ரணம் தி₃வ்யாநே கோத்₃யதாயுத₄ம்//(அத்.11 ஸ்லோ.10)

ஸஜ்ஜயர் திருடராஸ்ட்ர மஹா ராஜனுக்கு பகவானின் விஸ்வரூப தர்ஸனத்தில் தான் கண்ட உருவத்தை விவரிக்கிறார். ஸஜ்ஜயர் பகவானின் விராட் ரூபத்தில் கணக்கிலடங்காத எண்ணற்ற முகங்களைக் காண்கிறார். அதற்குகந்தாற்போன்ற எண்ணற்ற கண்களும் அதில் முக்கியமானதாக சூரிய, சந்திரர் என்றும் கூறப்படுகிறது. இந்த மாதிரியான தர்ஸனம் காணக் கிடைக்காதது. வியப்பபைக் கொடுப்பதாக உள்ளது. இதைப் பார்ப்பதற்கு மிகவும் ஆச்சரியமாகவும் இருக்கிறது. விசித்ரம், வினோதம் மிகவும் அற்புதம். அதுமட்டுமல்ல பகவான் “அனேக திவ்ய ஆபரணங்களை” அணிந்து காட்சிகொடுக்கிறார். பகவான் அனேக திவ்யமான ஆயுதங்களைத் தாங்கியவறாகக் காட்சி கொடுக்கிறார். இவ்வாயுதங்கள் போர் செய்வதற்குறிய ஆயுதங்களாகும். இவ்வாறு ஸஜ்ஜயர் ராஜனுக்கு தான் கண்டுகொண்டிருக்கின்ற பகவானின் அதிஅற்புதமடான விஸ்வரூப தர்ஸனத்தை விவரித்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “எண்ணிறைந்த முகங்களும், கண்களும், எண்ணிறைந்த ஆச்சிர்யமான காக்ஷிகளும், எண்ணற்ற திவ்ய ஆபரணங்களும், கணக்கிலடங்காத திவ்ய ஆயுதங்களு முடையதாய் உள்ளது -ஸஜ்ஜயர்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 18) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) அக்காலம் தொடங்கி இக்காலம் வரை “கடவுள்” என்ற கண்களுக்குத் தெரியாத ஒரு தெய்வீக சக்தியை “உருவமுள்ளவன்” என்றும் “உருவமில்லாதவன்” என்றும் “ஸகுணன்” என்றும் “நிர்குணன்” என்றும் பல்வேறு கோணங்களில் உருவகம் செய்துகொண்டவர்களாய், தங்களது அபிப்ராயமே ஸ்திரமானது என்ற மனோ பக்குவத்தை உடையவர்களாய், அன்றுமுதல் இன்றும்கூட ஜீவித்துக்கொண்டிருக்கும் உள்ளங்கள் அனேகம் அனேகம். இவ்வாறானக் கருத்துக்களைக்கொண்ட உள்ளங்களுக்கு பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை அத்யாயம் 7 ஸ்லோகம் 10ல் இவ்வாறுக் கூறுகிறார்,

ப₃ஹூநாம் ஜன்மனாமந்தே, ஜ்ஞோனவான் மாம் ப்ரபத்₃யதே/

வாஸூதே₃வஸ் ஸர்வமிதி, ஸ மஹாத்மா ஸூதுர்₃லப:₄//

“பிறவிகள் பல கடந்தும் வாசுதேனே ஸர்வம் என்று அறிந்தவன் என்னை அடைகிறான். அத்தகைய மஹாத்மா மிகவும் அறிது”

Ø புருஷ ஏவேதம் ஸர்வம் – புருஷ ஸூக்தம்

Ø வாஸநாத் வாஸூதேவஸ்ய வாஸிதம் தே ஜகத் த்ரயம்

ஸர்வபூத நிவாஸோ ஸி வாஸூதேவ நமோஸ்துதே-ஸ்ரீவிஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம்-

Ø ஈஸா வாஸ்யம் இதம் ஸர்வம் – ஸ்ரீஈஸோபநிடத் –

Ø யச்சாபி ஸர்வபூ₄தானாம், பீ₃ஜம் த த₃ஹமர்₃ஜூன –கீதை X-39

இவ்வாறாக “ஹரி ஸர்வோத்தமன்” என்னும் தத்துவத்தை எடுத்துரைப்பதற்கு இன்னும் அனேக ஆதாரங்களை எடுத்துறைக்க முடிந்தாலும் கூட அவற்றை முழுமனதுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் ஆத்மாக்கள் மிகவும் அறிதே.

Ø பகவானின் பரிபூர்ணத்துவத்தை

“ஸத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரம்ம” என்ற ஸ்ருதி வாக்யம் நிரூபணம் செய்கிறது. அவ்வாறே பரம்மா என்று பகவானுக்கு பெயர் வந்த விவரம், “ஸர்வேஷூ பூதேஷூ ஏதமேவ பிரம்ம” என்ற வாய்க்கியத்தால் நிரூபிக்கப்படுகிறது. வேதங்கள், உபநிடதங்கள் மூலம் பகவானை அறியலாம் என்பது “ஸர்வே வேதா:” “ஸர்வே கோஷா: வ்யாஹ்ருதீஹி ப்ராணருச” என்ற் வாக்யங்களிலிருந்து தெரியப்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வாறாக ஸ்ருதிகளில் முடங்கிக்கிடந்த “விஷ்ணு சர்வோத்தமத்துவத்தை” முறைப்படுத்தி வெளிச்சத்திற்கு கொணர்ந்தவர் ஸ்ரீமத்வர் என்பதில் அய்யப்பாடு ஏதுமில்லை.

பகவான் ஸ்ரீமந்நாராயணன் “ஸ்ருஷ்டி கர்த்தா” என்பதற்கு ஸ்ரீமத்பகவத் கீதை அத்யாயம் 7-10வது ஸ்லோகத்தில் பகவான் கூறுகிறார்:

பீ₃ஜம் மாம் ஸர்வபூ₄தாநாம் வித்₃தி₄ பார்த₂ஸநாதநம் “ என்னை எல்லாப் பிராணிகளுக்கும் அனாதியான விதை போன்ற நிமித்த காரணமாக அறிவாயாக” (இன்னும்தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு³ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ³தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம

ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண

கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

சாரல் 05 துளி 35 தேதி 20.11.2011

2011-12-07T06:46:00.000-08:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 35 தேதி 20.11.2011

கீதையின் ச.ரலில்......விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

ஏவமுக்த்வா ததோ ராஜந்மஹாயோகே₃ஸ்வரோ ஹரி:/

த₃ர்ஸயாமாஸ பார்தா₂ய பரமம் ரூபமைஸ்வரம்//(அத்.11 ஸ்லோ.9)

அங்கே குருக்ஷேத்ரத்தில் பகவானுக்கும் அர்சுனனுக்கும் இடையே நடக்கும் சம்பாஷணைகள் அனைத்தையும் ஸஜ்ஜயர் திருடராஷ்ர மஹாராஜனுக்கு தம் இடத்திலிருந்துகொண்டு விமர்சித்துக்கொண்டிருக்கிறார். வ்யாஸ பகவான் ஸஞ்ஜயருக்கு அளித்த அபூர்வ அல்லது தெய்வீக பார்வையால் இருக்கும் இடமான த்ருடராஷ்ரரின் அரண்மணையிலிருந்துகொண்டு போர்களத்தின் நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் ராஜாவிற்கு விவரிக்கிறார்.

பகவானின் ஸ்வரூபத்தை அதாவது விராட் ரூபத்தை ஸஜ்ஜயர் ஐந்து ஸ்லோகங்களில் விவரிக்கிறார். இச் ஸ்லோகத்தில் ஸஜ்ஜயர் அர்சுனனுக்கு பகவான் விஸ்வரூபத்தை காட்டி அருளியதைச் சொல்கிறார்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “ஹே ராஜனே! மகா யோகேஸ்வரனான ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இவ்வாறு சொல்லி, பிறகு பார்த்தனுக்கு தன் உத்தமமான ஈஸ்வர வடிவத்தைக் காட்டியருளினார்.-ஸஜ்ஜயர்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 17) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத்வர் தன் சாதுர்மாஸ்ய வ்ரத காலத்தை பாகவத ப்ரவசனம் சொல்வதிலேயே அதிக கவனம் செலுத்தினார். அதற்காக அதிக நேரத்தைச் செலவிட்டார்கள். அவருடைய சீடர்களும் அவரின் பக்தி ப்ரவசனத்திற்கு ஈடுபாடு கொடுத்து மிகவும் ஆர்வமுடன் கேட்டனர் என்பது மிகவும் முக்கிமானது. அவருடைய பிரவசனம் தெள்ளத்தெளிவான மிதமான வேகத்துடன் நடுவில் தடங்கள்கள் ஏதுமின்றி கனீரென்றக் குரலில் இன்னும் கேட்கவேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை உண்டாக்குவதாக இருந்தது. ஸ்ரீமத்வரின் சித்தாந்தச் சிந்தனைகளும், போதனைகளும் ஸ்ரீமந்நாராயணனே முழுமுதற்கடவுள். அவனுக்கு ஈடுஇணையான தெய்வம் வேறொன்றுமில்லை. ஸ்ரீமந்நாராயணன் பிறப்பு, இறப்பு இல்லாலதவர். ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவர். அனந்தானந்த கல்யாண குணங்கள் கொண்ட குணாதீதன். ஸ்ருஷ்டி கர்தாவும் அவரே. யாவற்றிற்கும் காரணமாயும் காரணகர்தாவாயும் உள்ளவர். அவரே பரமாத்மா. சர்வஜ்ஞன். சுகஸ்வரூபி. ஞானஸ்வரூபி, ஆனந்தஸ்வரூபி, சக்திஸ்வரூபி, ஜோதிஸ்வரூபி, கருணாசமுத்ரன். ஸ்வதந்த்ரன். அவன் அழகிற்கு உபமானம் ஏதுமில்லை. அழகே உருவானவன். கருணாமூர்த்தி, வேதவித்தகன். எங்கும் நிறைந்தவன். சர்வோத்தமன். அவ்யக்தமூர்த்தி என்பதாக ஸ்ருதி வாக்கியங்களிலிருந்தும், ஸ்ரீமத்பாகவதம், ஸ்ரீமத்ராமாயணம் போன்ற புனித நூல்களிலிருந்து ப்ரமாண ப்ரமேயங்களுடன் பகவானின் ஸந்நிதானத்தை எடுத்துக்கூறி சஜ்ஜனர்களை ஆனந்தத்தின் எல்லைக்கே அழைத்துச் சென்றார்கள் என்றால் மிகையாகாது. பிரம்மதேவனும், இந்திரனும், ருத்ரனும் ஏன் ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மி தேவியும்கூட ஸ்ரீமந்நாராயணனின் பூர்ண குணங்களை அறிய முடியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். “ஸ்ரீஹரிகதாம்ருத ஸார” வில் “குணதாரதம்ய சந்தி-20” ல் ஸ்ரீஜகன்நாத தாஸர் கூறும்போது, “ஸ்ரீமத்வரின் சீடர்கள் “பஞ்ச பேத ஞானம்” மற்றும் “தாரதம்ய ஞானம்” இவற்றில் தெளிவுபெறாமல் முக்தி என்பது இல்லை. இது ஸ்ரீமதானந்த தீர்த்தரின்(ஸ்ரீமத்வரின்) கட்டளையாகிறது. இந்த ஞானம் பாவமெனும் அரண்யத்திற்கு காட்டு தீயைப்போலவும், சம்சாரமெனும் சமுத்திரத்திற்கு படகு போலவும், வைகுண்டம் செல்வதற்கு படிக்கட்டுகளாகவும் அமைகிறது”. “ இதை யோக்கியர்கள் மட்டுமே அறிவார்கள் என்றும் ஞானிகள் இதனை மற்ற பக்தர்களுக்கு எடுத்துச்சொல்லி சுகப்படுவார்கள்” என்றும் எடுத்துரைக்கிறார். மேலும் இந்தச் ஸந்தியில் தேவதைகளின் தாரதம்யம் விசேஷமாக விவரிக்கப்படுவதை வாசக பக்தர்கள் அவசியம் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். இதைத் தொடர்ந்து வேறு சிலர் பகவானை எவ்வாறெல்லாம் எடுத்தாளுகிறார்கள் என்பதை “ஸ்ரீபூர்ண ப்ரக்ஞ தர்ஸனம்” என்ற நூலின் ஆசிரியர் நமஸ்காரத்திற்குறிய ஸ்ரீ டா. வ்யாஸனகெரே ப்ரபஞ்ஜனாசார்ய என்னும் மஹாவித்வாம்ஸர் இவ்வாறு கூறுகிறார், “சிலருக்கு ஜகத்தே மித்யை (இல்லாத ஒன்று எனவும்), இன்னும் சிலருக்கு ஜகன்னாதனான ஸ்ரீஹரியே மித்யை, மற்றும் சிலருக்கு இரண்டும் மித்யை, ஆனால் ஜகத்து மட்டும் ஸத்யமானது. ஜகன்னாதன் அதன் நியாமகன். சிலருக்கு பகவான் உருவமில்லாதவன். மற்றும் சிலருக்கு பகவான் உருவமுள்ளவன். ஆனால் அவன் ப்ராக்ருதமானவுருவமில்லாது இருப்பவனாதலால் உருவமற்றவனே. க்ஞான, ஆனந்தாதி அப்ராக்ருத உருவமுள்ளவனாக இருப்பவனாதலால் அவன் உருவமுள்ளவன். சிலருக்கு ப்ரம்மம் ஸகுணன் மற்ற சிலருக்கு ப்ரம்மம் நிர்குணன். அவன் க்ஞான, ஆனந்தாதி ஸகல அனந்தானந்த கல்யாண குணபூர்ணனாதலால் ஸகுணன். ஸத்வம், ரஜஸ். தமஸ் என்ற ப்ரக்ருத குணரளிதனானதால் அவன்நிர்குணன்”.(இன்னும்தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு³ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ³தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம

ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண

கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

சாரல் 05 துளி 34 தேதி 13.11.2011

2011-11-13T03:28:00.000-08:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 34 தேதி 13.11.2011

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

ந து மாம் ஸக்யஸே த்₃ரஷ்டுமநேநைவ ஸ்வசக்ஷூஷா/

தி₃வ்யம் த₃தா₃மி தே சக்ஷூ பஸ்ய மே யோ₃கமைஸ்வரம்//

(அத்.11 ஸ்லோ.8)

அர்சுனன் ப்ரத்யக்ஷமாக பகவானின் விராட் ஸ்வரூபத்தைப் பார்க்க விரும்புகிறான். பகவான் விஸ்வரூபத்தைப் பார்க்கச் சொல்லி தரிசனம் கொடுக்கிறார். ஆனால் அர்சுனனால் பார்க்க முடியவில்லை. அந்தர்யாமியான பகவான் அதைப் புரிந்துகொண்டார். யோகசக்தியின் மூலம் தெய்வீகப் பார்வையை அர்சுனனுக்குக் கொடுத்துத் தன் விஸ்வ ரூபத்தைப் பார் என்றுச் சொல்கிறார்.

பகவானின் விஸ்வரூபம் உலக விஷயங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு தெய்வீக சக்திபெற்றது. ஏனெனில், இங்கே, விசேஷமாக முக்கால நிகழ்வுகளையும் பகவான் காண்பிக்கிறார். இவைகள் யாவும் கனவுகள் அல்ல. அல்லது மாய மந்திரம் அல்ல. யாவும் உண்மை. அர்சுனன் பகவானின் ஸ்வரூபத்தை நேரடியாக பார்ப்பதற்கு மஹாபுன்னியம் செய்தவன். பகவானுடைய க்ருபையே அது.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “இப்பொழுது உனக்கிருக்கும் கண்களால் என்னை நீ காண்பதற்கு திறமையற்றவனாய் இருக்கிறாய். ஆதலால் உனக்காக தெய்வீகமான யோக சக்தியை அளிக்கிறேன். அந்த சக்தியின் மூலம் என் ஈஸ்வர ஸ்வரூபத்தையும் சக்தியையும், சாமார்த்யத்தையும் பார்.”-பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 17) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) இவ்வாறான ஸ்ரீமத்வரின் பிரச்சாரம் எதிரிகளை மிகவும் எரிச்சலடையச் செய்தது. ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஸ்ரீஹரியின் புகழ்பாடி, தம்மால் இயற்றப்பட்ட க்ரந்தங்களின் தொகுப்பை சங்கரர் என்பவரிடம் கொடுத்து, பாதுகாக்கச் சொல்லி சஞ்சாரம் சென்றிருந்தார்கள். அப்போது பத்மதீர்த்தர் என்பவர் அந்த க்ரந்தத் தொகுப்புக்களைத் திருடிச் சென்றுவிடார். இச்சேதியை அறிந்த ஸ்ரீமதாச்சார்யர் உடனே அவர் இருக்குமிடம் சென்று, அவரை கண்டித்து, வாதத்தில் தோற்கடித்தார். பத்மதீர்த்தருக்கு உறுதுணையாக வந்த புண்டரீக முனியின் வாதங்களையும் கண்டித்து வெற்றிகண்டார். பத்மதீர்த்தர் மற்றும் புண்டரீக முனி இவர்கள் செய்த யுக்திகள் எல்லாம் தோற்றுப் போனதால், அவர்கள் இருவரும் கூனிக் குறுகி அவமானப்பட்டுப் போனார்கள். இதையடுத்து சாதுர்மாஸ்ய விரதம் ஆரம்பமாகியது. ஸ்ரீமதாச்சார்யர், தென் கர்நாடகத்தில் அமைந்துள்ள கொடி₃பாடி₃ என்னும் ஊரில் சாதுர்மாஸ்ய காலத்தைக் கடைபிடிக்க முகாமிட்டார்கள். சாதுர்மாஸ்ய காலம் நான்கு மாதங்கள். யதிகள் இந்த சமயத்தில் ஒரே இடத்தில் தங்கியிருந்து, ஆஹாரங்களில் விதிமுறைகளை கடைப்பிடித்து அனுஷ்டிக்க வேண்டியது மிகவும் முக்கியமானது. இச்சமயத்தில் ஸ்ரீமதாச்சார்யர் பாட ப்ரவசனங்களைச் செய்தல், உத்ஸவங்கள் நடத்துதல் போன்ற க்ஞான காரியங்களில் விஷேச கவனம் செலுத்தி ஸஜ்ஜனர்களுக்கு நல்லபல உபதேஸங்களைச் சொல்லி அனுக்ரகித்தார்கள். வேத, புராண மற்றும் பாகவத க்ரந்ங்களை நன்கு ஆராய்ந்து அதில் புதைந்துகிடக்கின்ற உண்மையின் தத்துவங்களை, அதாவது, மோக்ஷ உபாயத்திற்கான உபதேஸங்களை, எடுத்துச் சொல்லி, பகவான் ஸ்ரீஹரியை ஞானானந்தாதி குணஸ்வரூபன் என்று உபாசனை செய்ய வேண்டும் என்று உரிய பிரமான பிரமேயங்களுடன் எடுத்துரைத்தார்கள். ஸ்ரீமதாச்சார்யரின் பாதசேவை செய்பவர்களுக்கு சொர்க்கம் கிடைப்பதுடன், இந்திர சபையில் உரிய கெளரவம் கிடைக்கப் பெறுவார்கள். ஸ்ரீமதாச்சார்யர் அந்தந்த குணோ யுபாசனை மக்களுக்கு அந்தந்த குணங்களை அளித்து அனுக்ரகித்தார். ஸ்ரீஹரி பக்தர்களுக்கு ஞான, பக்தி, வைராக்யத்தைக் கொடுத்து அருளிச்செய்தார்கள். இன்றும் அருள்பாவிக்கிறார்கள் என்பதில் அய்யமில்லை.

இவ்வாறாக பிரவசனம் செய்துகொண்டிருந்த சமயம், இரவு நேரம் அது. நிலவைக் காணமுடியாத இருட்டு. அச்சமயம் ஸ்ரீமதாச்சார்ரியார் தலைக்கு மேலே பிரகாசமான வெளிச்சம் தேன்பட்டது எல்லோருக்கும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. இதை சூசகமாக அறிந்த ஸ்ரீமத்வர், “இது சேஷ தேவனின் சரீரத்தில் இருந்து வரும் ஒளி, சேஷபகவான் தம் லோகத்திலிருந்து, தன் ஸனகாதிகளுடன் இறங்கி வந்து, பாடபிரவசனங்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். அதோ மேலே பாருங்கள், அவர் தம் லோகம் திரும்பிச்செல்கிறார்” என்று கூறி மேலே காண்பித்தார்.அங்கிருந்தோர் அனைவரும் அதைப்பார்த்து ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தனர். அப்போது “ஸ்ரீவாயு பகவானின் அவதாரரான ஸ்ரீமத்வரின் சித்தாந்தம் மிகவும் சிறப்பு பெற்றது. ஸ்ரீமத்வரின் சித்தாந்தத்தைப் படிப்போருக்கும், கேட்ப்போருக்கும் பகவான் வைகுண்டத்தையே பலனாகக் கொடுப்பான்” என்பது சேஷ தேவன் தன் உடன் வந்திருந்த ஸனகாதிகளுக்கு தெரிவித்த செய்தி. (இன்னும் தொடரும்...........)

தே₃வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ₃ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த₂ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு₃ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ₃ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ₃தா தாத்பர்ய முச்யதே//

சாரல் 05 துளி 33 தேதி 06.11.2011

2011-11-07T00:12:00.000-08:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 33 தேதி 06.11.2011

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

இஹைகஸ்த₂ம் ஜக₃த்க்ருத்ஸ்நம் பஸ்யாத்₃ய ஸசராசரம்/

மம தே₃ஹே கு₃டா₃ கேஸ யச்சாந்யத்₃த்₃ரஷ்டுமிச்ச₂ஹ//(அத்.11 ஸ்லோ.7)

முன்பே பகவானின் விபூதி யோகத்தில் அத்யாயம் 10ல் 42_வதுஸ்லோகத்தில் பகவான் அர்சுனனுக்கு “இந்த உலகமனைத்தையும் என் யோக சக்தியின் ஒரு பகுதியால் நான் தாங்கி நிற்கிறேன்”. என்பதாகக் கூறியதைப் பார்த்தோம். அங்கு சொன்னதை இங்கு ப்ரத்யக்ஷமாக காண்பிக்கிறார். அர்சுனன் தூய்மையான பக்தன். அவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற பகவான் காத்திருக்கிறார். முழு பிரம்மாண்டத்தையும் தன் தேகத்தில் ஒரு பக்கத்தில், ஒரே இடத்தில் இருந்துகொண்டு பார்க்கச் சொல்கிறார். உலகில் அசையும் பொருட்களும் அசையாப் பொருட்களும் பகவானின் தேகத்தில் காண்பிக்கிறார். இன்னும் அர்சுனனின் விருப்பம் ஏதாவது இருந்தால் அதையும் கூட தன் தேகத்தினூடே பார்க்க முடியும் என்று கூறுவதாகப் பார்க்கலாம். அதாவது எதிர்காலம், நிகழ்காலம், கடந்தகாலம் யாவற்றையும் தன் தேகத்தில் காணமுடியும் என்று கூறுகிறார். இவ்வாறாக அர்சுனனுக்கு “விஸ்வரூபத்தைப் பார்” என்று கட்டளையிட்டும்கூட அர்சுனனால் காணமுடியவில்லை. அதனால் அர்சுனனுக்கு தர்சனத்தைக் காண சக்திமிகுந்த திவ்ய பார்வையை அளிக்கிறார் பகவான்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “உறக்கத்தை வென்றவனே அர்சுனா! இப்போது அண்ட சராசரத்தை காண்பித்துக்கொண்டிருக்கும் என் சரீரத்தில், ஓரிடத்தில் இருந்துகொண்டே, அசைவதும் அசையாததுமான உலகம் முழுவதையும், இன்னும் எதைப் பார்க்க விரும்புகிறாயோ அதையும் இப்போது பார்”- பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 16) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) அதாவது மேதைகள், அறிவாளிகள், அறிவிலிகள், பலசாலிகள், பலமற்றவர்கள் போன்ற பல்வேறு வித்தியாசங்கள் இருப்பதை நாம் காண்கிறோம். உண்மையின் வெளிப்பாடே தத்துவம் எனப்படுகிறது. மதம் என்பது பகவானால் நேரடியாக அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடப்படுகிறது. அதுபோலவே குறைகளற்ற மதமானது பகவானை நேசிப்பதற்காக கற்பிக்கப்படும் உயர்ந்த போதனைகளைக் கொண்டது. கடவுளைப் பற்றிய உண்மையான, இறுதியான மற்றும் தெளிவானக் கருத்தை வெளிப்படுத்துபவரே சிறந்த மதபோதகர் ஆவார். ஸ்ரீமத்வருக்கு முன்பு சுமார் 22 பாஷ்யகாரர்கள் “ப்ரம்ஹ சூத்ரத்திற்கு” பாஷ்யம் செய்திருக்கிறார்கள். அவைகள் அனைத்தும் பாஷ்யம் செய்தவர்களின் சொந்தக் கருத்தாக இருப்பதாக தோற்றமளித்ததால் அவைகள் முழுமைபெறாமல் தோற்றுப் போயின. குறிப்பாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் மாயாவாத ஸாஸ்த்திரம் என்ன கூறுகிறது என்பதை “ஸ்ரீஸூமத்வ விஜய” ஸ்ர்கம் 12 ஸ்லோகம் 6ல் இவ்வாறு கூறுகிறது,

ஸத்யம் ஸத்யம் வ்யாவஹார்யம் வித₄த்தே

ஸர்வம் மோஹே ஸர்வநிர்வாஹிணீ ஸா

ஞானேஜாதே தக்கவஸ்த்ர ப்ரதீதம்

பக்வே தஸ்மின்ஸ்தப்த லோஹாப்த வார்வத் (ஸ்ரீஸூ.ம.வி12.6)

“கண்கலால் காணத்தக்க இந்த உலகமானது வியவாகரத்திற்காக மட்டும் சத்யம் என்றுச் சொல்லப்படுகிறது. சாஸ்த்ர ஞானம் பெற்றப்பின்பு அதே உலகம் சுட்ட வஸ்த்ரம் போல் காணப்படுகிறது. சாஸ்த்ர ஞானம் பரிபக்குவம் பெற்றபின்பு அதே உலகம் நன்கு காய்ச்சிய இரும்பின் மீது அள்ளித் தெளித்த நீர்போல் மறைந்து விடுகிறது என்பதாக மாயாவாத சாஸ்த்ரம் கூறுகிறது”

சுடப்பட்ட துணி, துணிபோலவே இருக்கும். ஆனால் அது துணியல்ல. சுடப்பட்ட துணியை எடுத்து பயன்படுத்த முடியாது. காய்ச்சிய இரும்பின் மீது நீர் தெளித்தால் அந்நீர் உடனே மறைந்துவிடும். மாயாவாத அறிவு பெற்றவுடன் இவ்வுலகம் மறைந்துவிடும் என்பதே மாயாவாதிகளின் தத்துவம். அனுமானமாக அறிந்துகொள்வது எதுவும் தத்துவமல்ல. பிரத்யக்ஷம், ஆகமம், அனுமானம் இவைகளின் வாயிலாக தீர்மானிக்கப்படுவதே உண்மையான தத்துவம். அதுவே சத்யம்.

மிகப் பழமையான மாயாவாத தத்துவத்தின் சாராம்ஸங்களைக் கொண்ட ஒன்றே கால் லட்சம் (ஸூ.ம.வி.12.11) க்ரந்தங்களை “அக்யானம் அஸம்பவாதேவ தன்மதம் அகிளம் அபாக்ருதம்” என்ற ஒரே வாக்கியத்தைக் கொண்டு கண்டனம் செய்தவர் ஸ்ரீமத்வர் ஆவார்கள்.

ஸ்ரீமத்வரின் சித்தாந்தம் த்வைதம். மற்ற மதங்களில் காணப்பட்ட குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டி த்வைத மதத்தை ஸ்தாபனம் செய்ய பிரச்சாரம் செய்துகொண்டிருந்ததைக் கண்ணுற்ற வேறு மதத்தவர்கள் ஸ்ரீமதாச்சார்யருக்கு எதிரியாக நின்றனர்.

(இன்னும் தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

சாரல் 05 துளி 32 தேதி 30.10.2011

2011-11-01T08:47:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 32 தேதி 09.11.2011

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

பஸ்யாதி₃த்யாந்வஸூந்ருத்₃ராநஸ்விநெள மருதஸ்ததா₂_//

ப₃ஹூந்யத்₃ருத்ஷ்டபூர்வாணி பஸ்யாஸ்சர்யாணி பா₄ரத//(அத்.11 ஸ்லோ.6)

யாரும் காணமுடியாத, இதுவரை யாரும் கண்டிறாத, பலவித ஆச்சிர்யங்கள் நிறைந்த பகவானின் விஸ்வரூபத்தை காணுமாறு அர்சுனனுக்கு கட்டளை யிடுகிறார் பகவான்.

அதீதியின் புதல்வர்கள் பன்னிருவர். அவர்களாவனர் 1. தாதா 2. மித்ரன் 3. அர்யமா 4. ஸக்ரன் 5. வருணன் 6. அம்ஸன் 7. பகன் 8. விவஸ்வான் 9. பூஷா 10. ஸவிதா 11.த்வஷ்டா 12. விஷ்ணு. இவர்கள் ஆதித்யர்கள் ஆவார்கள். இவர்களில் விஷ்ணுவின் ஸ்வரூபம் சாக்ஷாத் பகவானே. மருத்துக்கள் நாற்பத்தி ஒன்பதுபேர்கள். ருத்ரர்கள் பதினொரு பேர்கள். வஸூக்கள் எட்டுபேர்கள். அச்வினீ குமாரர்கள் இருவர் ஆக 12+49+8+11+2=82 ஆக எண்பத்தி இரண்டு முக்கிய தேவகணங்கள். இவர்களைப் பத்தாவது அத்யாயத்தில் அடையாளம் காட்டிய பகவான் இங்கே அவர்களின் ரூபத்தை காண்பிக்கிறார். யாவரும் தம் ஸ்வய ரூபத்தில் அடக்கம் என்று சொல்கிறார். முன்பே சொல்லப்பட்டவர்கள் இவர்கள். இன்னும் சொல்லப்படாதவர்களும், இதற்கு முன்னாள் காணப்படாத ரூபங்களும், மிகவும் வியக்கவைக்கும் வினோத ரூபங்களும் இங்கே விஸ்வரூபத்தில் பகவான் அர்சுனனுக்கு காண்பிக்கிறார்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “அர்சுனா! ஆதித்யர்கள், வஸூக்கள், ருத்ரர்கள், அச்வினி தேவர்கள், மருத்துக்கள் ஆகிய் தேவகணங்களையும் பார். அவ்வாறே நீ இதுவரையில் பார்க்காத பல ஆச்சர்யங்களையும் பார்” –பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 15) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) ஸ்ரீமத்வர், வாயு பகவானின் அவதார புருஷர் என்பதையும், முற்பிறவியில் ஹனும, பீம அவதாரம் எடுத்தவர் என்பதையும் அனேக சமயங்களில் நிரூபித்துள்ளார்.

இமயமலையைத் தாண்டித் தாண்டி மேல் பத்ரிக்குச் சென்றதும், கங்கையை தான் உடுத்திய ஆடை களே நனையாமல் கடந்து சென்றதும், குருக்ஷேத்ரம் என்னுமிடத்தை அடைந்து தாம் பீமசேனனாக அவதாரம் எடுத்த போது, தாம் மஹாபாரதப் போரின்போது உபயோகித்த க³தையை பூமியிலிருந்து தோண்டச் செய்து எடுத்துக்காட்டியதும், இஷூபாத என்னும் க்ஷேத்ரத்தில் 1008 வாழைப்பழங்களைத் தின்றதும், கோவ என்னும் க்ஷேத்ரத்தில் 4000 வாழைப்பழங்களையும் தின்றதுடன் முப்பது குடம் பாலையும் குடித்து எந்தவித பாதிப்பும் இல்லமல் இருந்ததும், தாம் பீமஸேன அவதாரம் என்பதை நினைவுபடுத்துவதாக உள்ளது. ஸ்ரீமதாச்சார்யரின் மஹிமைகளையும் சக்தியையும் அறிந்த அந்தநாட்டு மன்னன், அவ்வூரிலேயேத் தங்குமாறு நிர்பந்தப்பதப்படுத்தி தன் சேவகர்களை காவல் வைத்தான். ஸ்ரீஆச்சார்யர் அவ்வூரை விட்டு வெளிவர முடியாதவாறு காவலாளிகள் தடுத்ததால், அவர்களின் பார்வையிலிருந்து திடீரென மறைந்து வெளியேறினார். பிறகு பசுபே என்னுமிடம் வந்து சேர்ந்து, தம்மின் சங்கீத சக்தியால் அங்கிருந்த மலட்டு மரத்தைப் பூக்கவும் காய்க்கவும் செய்தார்.

பூஜிக்கப்படுபவரும், வேதவ்யாஸரின் சிஷ்யரும், தன்னலமற்றவரும், த்வைத சித்தாந்தத்தை தோற்றுவித்தவரும், சர்வக்ஞனரும், காம்பீர்யமானவரும், தைரியமானவரும், தோஷமற்றவரும், ஜீவோத்தமரும், எல்லா பிராணிகளின் ப்ராணனாக இருப்பவரும், மருத் அம்ஸரும், ஸூகதீர்த்தரும், பரிபூர்ணமானவரும், துஷ்ட மதங்களை ஸம்ஹாரம் செய்தவரும், பூர்ணபிக்ஞரும், உலகினுக்கு அணிகலனாகத் திகழ்பவருமாகிய ஸ்ரீமதாச்சார்யரின் அவதார மஹாத்மியங்கள் அனேகம் உண்டு. அவரின் புகழ்பாடி, மனதார நினைத்தாலே நம் இச்சைகள் யாவும் இனிதே நிறைவேறும் என்பதாக தேவதைகள் எல்லோரும் கூறுகின்றனர்.

ஸ்ரீமதாச்சார்யரால் இயற்றப்பட்ட க்ரந்தங்களை யார் தன் சக்திக்குகந்தவாறு மனனம் செய்து பக்தியுடன் பிரவசனம் செய்கிறார்களோ அவர்கள் ஸ்ரீமுகுந்தனின் அனுக்ரகம் பெற்று முக்திக்கு பாத்திரராகிறார்கள்.

சதாகாலமும், இன்றும் கூட, ஸ்ரீஹரி ஸ்மரணை செய்துகொண்டிருப்பவர் ஸ்ரீமத்வர் அவர்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஸ்ரீமத்வரின் ஹருதயத்தில் ஸ்ரீஹரி குடிகொண்டிருக்கிறார். ஸ்ரீஹரி சர்வோத்தம தத்துவத்தை உலகினுக்கு எடுத்துக் காட்டிய ஸ்ரீமத்வர், பல்வேறு மதங்களில் காணப்பட்ட குறைகளை எடுத்துக்கூறி, ஸ்ரீஹரி சர்வோத்தம தத்துவத்தின் பூர்ணத்துவத்தை விளக்கும்போது, வெவ்வேறு மதத்தினர் ஸ்ரீமத்வரின்பால் பொறாமைக் கொண்டார்கள். இவர்களில் பத்மதீர்த்தர் மற்றும் புண்டரீக முனிவர் ஆகியோர் குறிப்பிடத் தகுந்தவர்கள். மனிதரில் முழுமைப்பெற்றவன் யாரும் இல்லை. மனிதனே இறைவனாகவும் சாத்யமில்லை. இறைவனை மனிதன் முழுமையாகக் காணமுடிவதில்லை. அவரவர் யோக்யதைக்கும் சக்திக்கும், அதிகாரத்திற்கும் உட்பட்டு, ஞானம், சாஸ்திரம் மற்றும் பிரத்யக்ஷங்களை அனுசரித்து இறைவனைக் காண்கிறான். மனிதர்களுக்கிடையே அனேக வேறுபாடுகளை நம்மால் காணமுடிகிறது. அதாவது மேதைகள்,அறிவாளிகள்,அறிவிலிகள், பலசாலிகள், பலமற்றவர்கள் போன்ற பல்வேறு வித்தியாசங்கள் இருப்பதை நாம் காண்கிறோம். (இன்னும் தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

சாரல் 05 துளி 31 தேதி 23.10.2011

2011-11-01T08:35:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 31 தேதி 23.10.2011

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

பஸ்ய மே பார்த₂ ரூபாணி ஸதஸோ sத₂ ஸஹஸ்ரஸ:/

நாநாவிதா₄நி தி₃வ்யாநி நாநாவர்ணாக்ருதீநி ச// (அத்.11 ஸ்லோ.5)

பகவானின் விஸ்வரூபத்தைக் காண்பதற்கு ஆவல் கொண்டு ப்ரார்த்தித்த அர்சுனனுக்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர் “அந்த விஸ்வரூபத்தைப் பார்” என்று சொல்லுகிறார்.

பகவானின் விஸ்வரூப தர்ஸனத்தை எந்த ஒரு சாதாரண மனிதனாலும் காணமுடியாது. பகவானின் இச்சயால் மட்டுமே இது ஸாத்யமாகும். பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் மனித ரூபம் போல் அது இருப்பதில்லை. அண்ட சராசரங்கள் யாவும் பகவானில் அடக்கம். எனவே ஒரே இடத்தில் இருந்துகொண்டு பகவானின் சக்தியை அர்சுனனின் தகுதிக்குகந்தாற் போல் காண்பிக்கிறார். இதில் பல்வேறு தேவர்கள், மனிதர்களும், பல்வேறு விதமான ப்ராணிகளும், அனேக நிறங்களும், அவயங்களும், நிகழ்கால நிகழ்ச்சிகளும், கடந்த காலமும், ஏன்? எதிர்காலமும் கூட அனைத்தையும் காண்பிக்கிறார் பகவான். இவைகள் யாவும் திவ்யமானவை. தெய்வீகமானவை. ஆச்சீர்யமானவை. உலக சக்திகளுக்கு அப்பார்பட்டவையாக திகழ்கின்றன. விஸ்வ ரூபத்தை காண்பித்து இந்த அத்யாயத்தின் முடிவில் பகவான் கூறுகிறார் “ நீ பார்த்த இந்த ரூபத்தை வேத அத்யயணங்கள் செய்வதாலோ, தவத்தின் மூலமோ, அல்லது தானங்கள் செய்வதாலோ, அல்லது யாகம் செய்வதாலோ பிறர் பார்ப்பது என்பது முடியாத காரியம்” என்பதாகக் கூறுகிறார். பக்தியின் மூலமே இதைக் காணமுடியும் என்றும் கூறுவதை பார்க்கலாம்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து : பார்த்த! பற்பல விதமாய், தெய்வத்தன்மையுடையதாய், பல வர்ணங்களும் நூற்றுக்கணக்காயும், ஆயிரக்கணக்காயும் பற்பல உருவங்களுடன் தோன்றும் என் ரூபங்களைப் பார்.- பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்.

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 14) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) இந்நிகழ்வுகளை அரண்மனை மேல்மாடியிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த மன்னன், ஆச்சார்யரின் வியத்தகு செயலையும், தோற்றத்தையும் கண்டு கீழிறங்கி வந்து, “எந்த ஆதாரமும் இல்லாமல் கடக்க முடியாத கங்கையை நீங்கள் எளிதாக கடந்துவிட்டதன் மர்மம் என்ன?” என்று கேட்டான். இதற்கு ஆச்சார்யர் பிரத்யக்ஷமாக இருக்கும் சூரியனைக் காட்டி “அதிலிருக்கும் பரமாத்மனின் அருளால் செய்யமுடிகிறது” என்று துருக்கிய மொழியிலேயே பதில் கூறினார். ஆச்சார்யரின் தைரியத்தையும், கம்பீரத்தையும், சாமார்த்தியத்தையும், வசீகர தோற்றத்தையும் கண்ட மன்னன் தன் ராஜ்ஜியத்தில் பாதியை அவருக்குக் கொடுத்தான். ஆனால் ஸ்ரீமத்வர் புன்னகை முகத்துடன் ராஜ்யத்தை நிராகரித்து தனது பிரயாணத்தைத் தொடர்ந்தார். இந்நிகழ்ச்சி ஆபத்து காலத்தில் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை தெரிவிப்பதாக அமைந்திருப்பதைக் காணலாம்.

இவ்வாறு பயணித்துக்கொண்டிருந்த சமயத்தில், காட்டின் நடுவே திருடர்கள் கூட்டம் ஆசார்யரையும் அவருடைய சீடர்களையும் சூழ்ந்து கொண்டது, அவ்வமையம் ஆசார்யர் தம்மிடம் பணமூட்டை ஒன்று இருப்பது போன்றதொரு பாவனையை உண்டாக்கி, அங்குமிங்கும் ஓடிச்செய்து, அவர்களாகவே ஒருவரை ஒருவர் மோதிக்கொண்டு இறந்துவிடும்படியான ஒரு சூழ்நிலையை உருவாக்கினார்.

வேறொரு சந்தர்ப்பத்தில் பலம்மிக்க திருடர்கள் தாக்க வந்தபோது ஸ்ரீஉபேந்த்ர தீர்த்தர் என்னும் சீடர் மூலமாக, அவர்களில் ஒருவரிடம் இருந்த கோடாளியைப் பிடுங்கி கொல்லச் செய்ததைக் கண்ட மற்ற திருடர்கள் பயந்து ஓடிவிட்டனர். மற்றொரு சமயம், ஆசார்யரையும், சீடர்களையும் திருடர்கள் சூழ்ந்து கொண்டபோது, எல்லோரும் கல்தூண்களாகக் காட்சியளித்ததைக் கண்ட திருடர்கள், அவர்களை விட்டு விலகிச் சென்றனர். மீண்டும் சிறிது தூரம் சென்று திரும்பிப்பார்த்த திருடர்கள், அவர்கள் எல்லோரும் மனிதர்களாகக் காட்சியளித்ததைக் கண்டு வியந்துபோன திருடர்கள் திருந்தி ஆசார்யரை வணங்கினார்கள்.

ஒரு சமயம், இமயமலையின் அடிவாரத்தில், சத்யதீர்த்தர் என்னும் சீடரை பலம் மிக்க அரக்கன் ஒருவன் தாக்க வந்தபோது, ஸ்ரீஆச்சார்யர் அவ்வரக்கனை சாதாரணமாக ஒரு அடி அடித்து ஒரு தள்ளுதள்ளிய உடன் அவன் வெகு தூரம் சென்று விழுந்தான்.

ஹனும பீம அவதார புருஷரான ஸ்ரீமதாச்சார்யர், ஒருநாள் தம் சீடர்களை தம்முடன் குஸ்தி சண்டை போடுவதற்கு அழைத்தார். அவ்வமையம் பலம்மிக்க சுமார் பதினைந்து இளைஞர்கள் ஒரே சமயத்தில் ஆசார்யரின் மேல் விழுந்தனர். எல்லோரும் நாலாபக்கம் சிதறி விழுந்தனர். அவர்களின் உடலில் உட்காயம் ஏற்பட்டு எழுந்திருக்க முடியாமல் திணறினார்கள். ஆசார்யரை இத்துன்பத்திலிருந்து காக்க வேண்டுமாய் ப்ரார்த்தித்தனர். அவர்களின் வலி நீங்கி சுகம் பெற்றனர். ஸ்ரீமத்வர், வாயு பகவானின் அவதார புருஷர் என்பதையும்,முற்பிறவியில் ஹனும, பீம அவதாரம் எடுத்தவர் என்பதையும் அனேக சமயங்களில் நிரூபித்துள்ளார்.

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 துளி 30 தேதி 16.10.2011

2011-10-29T10:02:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 துளி 30 தேதி 16.10.2011

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

மந்யஸே யதி₃ தச்ச₃க்யம் மயா தி₃ரஷ்டுமிதி ப்ரபோ₄!/

யோகே₃ஸ்வர ததோ மேத்வம்த₃ர்ஸயாத்மாநம்வ்யயம்// (அத்.11ஸ்லோ.4)

அர்சுனன், ப்ரபுவே!, யோகேஸ்வரா என்று ப்ரார்த்திக்கிறான், “ஹே க்ருஷ்ணா! உங்களின் விபூதி தத்துவங்களை நான் கேட்டு அறிந்துகொண்டேன். நீங்கள் கூறியது எல்லாம் உண்மைதான். எனக்கு அதில் பூர்ணமான நம்பிக்கை உள்ளது. நீங்கள் அதை தர்சனமாகக் காட்டினால் நான் இன்னும் பூர்ணதிருப்த்தி அடைவேன். உங்களின் ஸ்வரூபத்தை காணவேண்டும் என்ற ஆவலும் எனக்கு அதிகரித்துள்ளது. உங்களின் விஸ்வரூபத்தை காண எனக்கு யோக்யதை இருக்குமானால் காண்பிப்பாயாக” என்பதாக வேண்டுகிறான்.

அர்சுனன் பகவானின் பக்தன். பகவானின் எல்லாயற்ற சக்தியை உணர்ந்தவன். ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அருளில்லாமல் அவரின் ஸ்வரூபத்தை காண்பெதென்பது சாத்யமல்ல என்பதை உணர்ந்திருக்கிறான். சிந்தனைக்கு எட்டாதவரும், எல்லையற்றவருமான பகவானை அர்சுனன் யாசிக்கிறான். தனக்கு விஸ்வரூபத்தைக் காணவேண்டும் என்ற கோரிக்கை நியாயமானது என்று கருதினால் தன்னைத் தகுதியுடையவனாகச் செய்து, தர்சனம் கொடுத்தருள வேண்டும் என்பதே அர்சுனனின் ப்ரார்த்தனை.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “மஹாப்ரபுவே! நான் அந்த ரூபத்தை காண சக்தியுள்ளவன் என்று நீ நினைத்தால், சகல சக்திகளுக்கும் ஈஸ்வரா, யோகேஸ்வரா! என்றும் அழியாத உன்னுடைய ஸ்வரூபத்தை எனக்குக் காட்டுவாயாக.” –அர்சுனன்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 14) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) வேத மந்திரங்களின் உட்கருத்தை அறியாது மேலோட்டமான பொருளை அறிந்த மக்களின் மனதில் வேதங்களின் உண்மையானப் பொருளை பதியவைத்து, ஸ்ரீவேதவ்யாஸர் போதித்த தத்துவ ஞானத்தை விளக்கி, மோக்ஷோயுபாயத்திற்கான விசேஷ அர்த்தங்களை எடுத்துக்கூறி, ஸஜ்ஜனர்களை நல்வழிப்படுத்தி மீண்டும் ஸ்ரீபத்ரிகாஸ்ரமம் சென்றடைந்தார். அங்கு பகவான் ஸ்ரீவேதவ்யாஸரை தரிஸித்து, நமஸ்கரித்து, மீண்டும் திரும்பிவந்து தம் சீடர்களுடனே உடுப்பி க்ஷேத்ரம் வந்து தாம் ஸ்தாபித்த உடுப்பி ஸ்ரீகிருஷ்ணரை ப்ரார்த்தித்தார்.

ஸ்ரீமத்வாச்சார்யரின் அற்புத செயல்கள் : ஸ்ரீமதாச்சார்யர் பத்ரிகாஸ்ரமம் செல்லும் வழியில் நடந்த சில அற்புதமான வியக்க வைக்கும் நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்றன.

ஒரு சமயம் ஈஸ்வரதேவன் என்ற மன்னன் அவ்வழியாக சென்று கொண்டிருந்த வழிபோக்கர்களை எல்லாம் வழிமறித்து, மண்ணைத் தோண்டி எடுக்குமாறு கட்டளையிட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவ்வமையம் ஸ்ரீமதாச்சார்யர் தம் சீடர்களுடன் அவ்வழியே செல்லவேண்டியதாயிற்று. எல்லோரையும் போலவே, ஸ்ரீமதாச்சார்யரையும் நினைத்து, அம்மன்னன், மண்ணைத் தோண்டவேண்டும் எனக் கட்டளையிட்டான். அதற்கு ஸ்ரீமதாச்சார்யர் தாங்கள் சன்யாசிகளாகையால் தமக்கு அனுபவம் இல்லையாகையால் அம்மண்ணையே எவ்வாறு தோண்ட வேண்டும் என்று செய்துகாட்டுமாறுக் கூற, அம்மன்னன் ஒப்புக்கொண்டு தோண்ட ஆரம்பித்தான், ஆச்சார்யரின் மஹாசக்தியினால் கட்டுண்ட அம்மன்னன், ஆச்சார்யரும், சீடர்களும் வெகுதூரம் சென்றபின்பும் தோண்டும் செயலை நிறுத்தாமல் செய்துகொண்டே இருந்தது அங்கிருந்தோரை வியக்கச் செய்தது.

ஒரு சமயம், டில்லியை ஆட்சி செய்த பால்பன் என்ற மன்னன் தன் எதிரிகளின் மீது பயம் கொண்டு, எதிரிகள் கங்கை நதியைக் கடக்கக் கூடாது என்பதற்காக, படகுகள் செல்வதை தடைசெய்தான். அச்சமயம், ஆச்சார்யர் தம் சீடர்களுடன் கங்கையைக் கடந்து அக்கரைக்குச் செல்ல வேண்டியதாயிருந்தது. தம் சீடர்கள் கரையைத் தாண்ட முயற்சிக்க வேண்டாம் எனக் கூறியதை அலட்சியம் செய்து, ஒரு சீடரை தம்மை பிடிக்கச் சொல்லி, அவருக்கு பின் ஒவ்வொருவராகப் பிடித்துக்கொள்ள, கடக்க இயலாத கங்கையை தம் சீடர்களுடன் எளிதாகக் கடந்து சென்றார். அவ்வமையம் கரையைச் சுற்றியிருந்த காவல்படை வீரர்கள், ஆச்சார்யர் தன் சில சீடர்களுடன் கரையைக் கடந்து வருவதைக் கண்டு, அவர்களை எதிரிகலென்றெண்ணி, தங்களுடைய இடைவாளைக் கையிலேந்தி, “நில்லுங்கள்” என்றும் “கொல்லுங்கள்” என்றும் கூக்குரலிட்டு அருகில் ஓடி வந்ததைக் கண்ட ஆச்சார்யர், “நீங்கள் அதிகம்பேர் உள்ளீர்கள், நாங்களோ சிலரே உள்ளோம். எனவே நீங்கள் பயப்படவேண்டாம். நாங்கள் உங்கள் மன்னனை நேசக்கரத்துடன் சந்திக்க விரும்புகிறோம்” என்று அவர்கள் பேசும் துருக்கிய மொழியில் பேசினார். ஆசார்யரின் மொழியைக் கேட்ட அவ்வீரங்கள் பாம்பு மகுடிக்கு மயங்குவதுபோல் மயங்கி செய்வதறியாது அப்படியே நின்றுவிட்டனர். இந்நிகழ்வுகளை அரண்மனை மேல்மாடியிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த மன்னன், ஆச்சார்யரின் வியத்தகு செயலையும், தோற்றத்தையும் கண்டு கீழிறங்கி வந்தான். . (இன்னும் தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 :துளி 29: 09.10.2011

2011-10-11T00:35:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல்: 05- துளி: 29- தேதி: 09.10.2011 கிழமை ஞாயிறு

கீதையின் சாரலில்.....விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம்-அத்யாயம்)

ஏவமேதத்₃யதா₂த்த₂த்வமாத்மாநம் பரமேஸ்வர/

த்₃ரஷ்டுமிச்சா₂மி தே ரூபமைஸ்வரம் புருஷோத்தம//(அத்.11 ஸ்லோ.3)

பகவானின் மீது பூர்ணமான நம்பிக்கை கொண்டவன் அர்சுனன். இதுகாரும் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரால் கூறப்பட்ட உபதேஸங்களை செவிமடுத்து, அவையாவும் உண்மையே என்று ஒப்புதல் அளித்துள்ளான். எனவே, “பரமேஸ்வர!” “புருஷோத்தம!” என்று அழைக்கிறான். பகவானுடைய சக்திகள் அனைத்தையும் ஒரே ரூபமாக விஸ்வரூப தர்சனமாக காண விரும்புகிறான். பரமாத்மா ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சாக்ஷாத் ஸ்ரீமந்நாராயணனே என்பதை உலகிற்கு தெரிவிப்பதற்காகவும், மேலும்கூட பகவானுடைய ஸ்வரூபத்தை அர்சுனன் இதுவரை பார்த்ததில்லை என்பதற்காகவும், தர்சனத்தை பார்ப்பதால் பெரும் பாக்கியசாலியாகவும், வாழ்வின் பயனை எட்டியதாகவும் எண்ணுகிறான், எனவே, ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் விஸ்வரூபத்தை காண்பிக்க வேண்டுமாய் ப்ரார்த்திக்கிறான் அர்சுனன்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “பரமேஸ்வரா! யாவற்றிக்கும் ஸ்வாமியே! நீ உன்னைப் பற்றி வர்ணித்ததெல்லாம் ஸத்யமான வாக்கே யாகும். புருஷர்களில் ஸ்ரேஷ்டனே!, புருஷோத்தமா! உன்னை த்யானம் செய்வதற்கியலாத அஸாத்ய சக்தியுடைய ரூபத்தை காண விரும்புகிறேன்”—அர்சுனன்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 14) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) உடுப்பி ஸ்ரீகிருஷ்ணரை ஸ்தாபித்தல்: தான் திரும்பி வருவேனோ, வரமாட்டானோ என்று கூறிச்சென்ற ஸ்ரீமதாச்சார்யர், நலமுடன் திரும்பி வந்ததைக் கண்ட சத்யதீர்த்தர் மற்றும் அங்கிருந்த சீடர்கள் மிகவும் மனமகிழ்ச்சியடைந்தனர்.

பிறகு, தம்மிடம் வாதம் செய்ய வந்த திறமைமிக்க பண்டிதர்களை எல்லாம் தன் வாதத்திறமையால் வென்று, பாட்ட, பிரபாகர, வைசேஷிக, நைய்யாயிக, சார்வாக, பெளத்த போன்ற ஆறு சித்தாந்தங்களை தகுந்த ஆதாரங்களைக் கொண்டு நிராகரித்தார். அங்கிருந்த அந்தணர்கள் ஸ்ரீமத்வரின் திறமை மிகுந்த வாதத்தைக் கண்டு “ஸர்வமும் அறிந்த ஞானி” என்றும் “ஸ்ரீமதாசார்யருக்கு சமமானவர் யாரமில்லை” என்றும் புகழாரம் சூட்டினார்கள். சாஸ்திரத்தில் வல்லவரான சோபன பட்டர் என்ற அந்தணர், ஸ்ரீமத்வரின் உண்மையான தத்துவத்தை ஏற்று ஆங்காங்கே பிரச்சாரம் செய்தார்.

பூஜ்யைக்குறியவரும் ஸ்ரீஹரி பக்தி உள்ளவரும், ஸ்ரீவேதவ்யாசரிடம்பாடம் கற்றவரும், தேவதைகளாலும் வணங்கப் படுபவரும், தத்வக்ஞானியும், தவறான ஞானம் கொண்டு தன்னை வாதில் எதிர்ப்ப வரை எல்லாம் வெல்பவரும், பகவத்தத்வ ஞானத்தை ஏற்கும் தகுதியுடைய ஸஜ்ஜனர்களை ஸம்ஸாரக் கடலிலிருந்து கரை ஏற்றுபவரும் பூர்ணப்ரக்ஞரும், இருபத்தொரு ஸாஸ்த்திர விவரணங்களை நிராகரணை செய்து, கடந்தகால, நிகழ்கால மற்றும் எதிர்கால அறிஞர்களால் கூட ஒரு சிறு தவறேனும் கூற இயலாத ப்ரம்ம சூத்ர பாஷ்யத்தை இயற்றியவருமான ஸ்ரீமதானந்த தீர்த்தர் என்றும் பூர்ணப்ரக்ஞர் என்றும் போற்றப்படுபவருமான ஸ்ரீமுக்யப்பராணருமான ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் அவர்கள், ஒருநாள் மேற்கு சமுத்திரக் கரையில் அமர்ந்து த்யானம் செய்துகொண்டிருந்த போது, துவாரகா நகரத்திலிருந்து வந்த ஒரு கப்பல், புயற்காற்றினால் கடலில் மூழ்கவிருந்ததைக் கண்டு, கப்பலை நோக்கி தனது காஷாய வஸ்த்திரத்தை அசைத்தார். அந்தக்கணமே சூறாவளிக் காற்று நின்று, கப்பல் ஸ்ரீமதாச்சார்யர் இருந்த கரையை அடைந்தது. கப்பல் தலைவன் தன் நன்றியை நமஸ்காரத்துடன் தெரிவித்து, கப்பலிலிருந்த நவரத்ன கற்களை ஸ்ரீமத்வருக்குச் சமர்ப்பித்தான். ஆனால் அதை ஏற்க மறுத்த ஸ்ரீமதாச்சார்யர், கப்பலின் முன்னும், பின்னும் பாரத்திற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த கோபிச்சந்தன கட்டிகளில் மூன்றை மட்டும் அளித்தால் போதுமானது என்று கூறினார். கப்பல் தலைவன் பயபக்தியுடன் அந்த மூன்று கோபிச்சந்தன கட்டிகளைச் சமர்ப்பித்தான். அந்தக் கட்டிகளில் ஒன்றில், தேவகி பூஜித்த மத்துடன் கூடிய ஸ்ரீபாலகிருஷ்ண விக்ரகமும், மற்றொன்றில் ஸ்ரீபலராமருடைய விக்ரகமும், இன்னொன்றில் ஸ்ரீஜனார்த்தன விக்ரகமும், இருந்ததை அறிந்த ஸ்ரீமதாச்சார்யர், அந்த விக்ரகங்களை சிரஸில் ஏந்திக்கொண்டு வரும்போது வழியில் ஸ்ரீபலராம விக்ரகம் உள்ளக் கட்டியைப் பிளந்து அவ்விக்ரகத்தை அந்த இடத்திலேயே பிரதிஷ்டை செய்தார். அந்த கிராமம் தான் வடபாண்டேஸ்வரம் என வழங்கப்படுகிறது.பிறகு எர்ரபல்லி என்னுமிடத்தில் மற்றொருக் கட்டியைப் பிளந்து ஸ்ரீஜனார்த்தன விக்ரகத்தை அங்கு பிரதிஷ்டை செய்தார். பிறகு எஞ்சிய கட்டியை சிரசில் தரித்துக்கொண்டு உன்னதமான “துவாதஸ ஸ்தோத்திரத்தை” கானம் செய்துகொண்டுவந்து உடுப்பி க்ஷேத்ரத்தில் ஸ்ரீஅனந்தேஸ்வர ஸ்வாமி கோவிலுக்கு அருகில் மூன்றாவது கட்டியை உடைத்து அதிலிருந்த ஸ்ரீகிருஷ்ண விக்ரகத்தை பிரதிஷ்டை செய்து எக்காலத்திலும் அனையாத இரண்டு விளக்குகளை ஏற்றி வழிபட்டார். பின்பு உடுப்பி ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கோவிலை நிர்வகிப்பதற்காக எட்டு மடங்களை நிறுவினார். தற்போதும் இம்மடங்களே அக்கோவிலை நிர்வகித்து வருகின்றன.பின்பு உடுப்பி க்ஷேத்ரத்தில் தனது பூர்வாசிரம் சகோதரரும், பிற்காலத்தில் ஸ்ரீவிஷ்ணு தீர்த்தர் என்று அழைக்கப்பட்டவருமான, யோக்யாம்சர் “விஸ்வதேவா” ஸ்ருதிகளை ஓத, ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஒரு மஹா யாகத்தை நடத்திக்காட்டினார். தேவ சமுதாயமே வியக்கும் வகையில் இந்த யாக முறைகள் அமையப்பெற்றிருந்தது. (இன்னும் தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே

சாரல் 05 துளி 28 02.10.2011

2011-10-11T00:09:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல்: 05- துளி: 28- தேதி: 02.10.2011 கிழமை ஞாயிறு

கீதையின் சாரலில்.....விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம்-அத்யாயம்)

ப₄வாப்யயெள ஹி பூ₄தாநாம் ஸ்ருதெள விஸ்தரஸோ மயா//

த்வத்த கமலபத்ராக்ஷ மஹாத்ம்யமபி சாவ்யயம்/(அத்.11 ஸ்லோ.2)

முந்தைய அத்யாயங்களில் கூறியதை அர்சுனன் நினைவு கூறுகிறான். 7ம் அத்யாயம் 6ம் ஸ்லோகத்தில் ஏதத்₃யோநீநி பூ₄தானி ஸர்வாணீத்யுபதா₄ரய/ அஹம் க்ருத்ஸ்நஸ்ய ஜக₃த பரப₄வ ப்ரலவயஸ்ததா₂// இவ்வாறு பகவான் கூறியதைப் பார்த்தோம். அதாவது, “நான் இவ்வுலகில் ஜட மற்றும் சேதன பொருள்கள் யாவற்றிற்கும் உற்பத்திக்கான காரணம் நானே, பிரலயத்திற்கும் காரணம் நானே” என்பதாக 7ம் அத்யாயத்தில் கூறியதைக் கேட்ட அர்சுனன், தாமரைக் கண்களுடைய கண்ணா! என்று பகவானை அழைத்து, எல்லாப் பிராணிகளின் உற்பத்தி மற்றும் நாஸம் இவைகள் விஸ்தாரமாகக் கூறப்பட்டதும், அழிவற்ற மகாத்மியமும் முந்தைய அத்யாயங்களில் கூறப்பட்டதை அர்சுனன் நினைவுக்கு கொண்ர்கிறான்.

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “கமலக்கண்ணா! உன்னால் உயிர்களின் உற்பத்தி, நாஸம் இவைகள் விஸ்தாரமாகக் கேட்கப்பட்டது, மற்றும் அழிவற்ற் மஹாத்ம்யமும் என்னால் கேட்கப்பட்டதன்றோ!” –அர்சுனன்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 14) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) ஸ்ரீவேதவ்யாஸரின் தரிசனம் (VII) ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் தாமரைப் பாதங்களில் மனம் வைத்தவராய், மோக்ஷ்சோயுபாயத்திற்கு சாதனமான மதத்தை தோற்றுவித்த ஸ்ரீமதாச்சார்யர் இமயமலையின் உச்சியில் அமைந்துள்ள மேல் பதிரிக்கு சென்றடைந்தார். அந்த க்ஷேத்ரத்தைக் கண்டு இறைவனின் ஸ்ருஷ்டியை எண்ணி மனதாரப் ப்ரார்த்தித்தார். அம்மலை பூக்களுடன் கூடிய அழகான பெரிய மரங்கள் நிறைந்ததாகவும், அங்கிருந்த நீர்நிலைகளில் தாமரைப் பூக்கள் கண்களுக்கு பொலிவைக் கொடுபக்பதாகவும், ஸத்ஜனங்களுக்கு அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் கொடுப்பதாகவும் அமைந்திருப்பதைக் கண்டு ஸ்ருஷ்டிகர்த்தாவான ஸ்ரீவிஷ்ணுவை மனதில் நினைத்து ப்ரார்த்தித்தார். மறுபக்கத்தில் பதிரி என்ற இலந்தை மரங்கள் நிறைந்த ப்ரதேசத்தையும், பணி நிறைந்த ப்ரதேசத்திலும் மரங்களும், கீச்சுகீச்சு என்ற ஒளியுடன் பறவைகள் இருந்ததையும் பார்த்து வியந்தார்.

அங்கே முனிவர்களும், ரிஷிகளும் நிறைந்த ஆஸ்ரமம் ஒன்று இருந்தது. ஆசார்யரின் பிரவேஸத்தைக்கண்டு அங்கிருந்த வைஷ்ணவ முனிவர்கள், ஸ்ரீமதாச்சார்யரைக் கண்டனர். அவருடைய முப்பத்திரண்டு லக்ஷணங்கள் பொருந்திய தேகமும், சந்திரனைப் போன்ற முகமும், ஆஜானுபாகுவான உடலமைப்பையும் கண்ட முனிவர்கள் வைத்தகண் எடுக்காமல் அவரையே வியப்பூட்டும் வகையில் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தனர்.

அங்கே இருந்த முனிவர்கள், ஜடாமுடியுடன், ஞானப்பழமாய், பக்தி பரவசமாய், வைராக்கிய சீலராய் காமக்குரோதங்களை நீக்கி பற்றற்ற நிலையில் காற்றையே ஆகாரமாகக் கொண்டவர்களாய் இருந்தனர்.

கல்பதரு போன்ற இலந்தை மரத்தைச் சுற்றிலும் முனிவர்கள் அனேகம் இருக்க, சேஷ தேவனில் சயனிப்பவரும், கருடபகவானையே வாகனமாகக் கொண்டவரும், வேதத்திற்கு தலைவருமாகிய ஸ்ரீஹரியின் அம்ஸார்த்த ரூபமாக தேஜஸ் நிரம்பிய, சந்திரனைப் போன்ற பிரகாசமான முகப்பொலிவுடன் அமர்ந்திருக்கும் ஸ்ரீவேதவியாச பகவானை தரிசித்த தருணத்தில், ஸ்தோத்ரம் செய்து, அஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார்.

ஸ்ரீவேதவ்யாசர் ஸ்ரீமதாச்சர்யரைக் கைதூக்கி நிறுத்தி, நட்புடன் புன் முருவல் பூத்து, ஆலிங்கனம் செய்துகொண்டு, உரிய ஆசனம் கொடுத்து அமரச் செய்தார். அங்கிருந்த முனிவர்கள், வாயு பகவானின் அவதார புருஷராக வந்திருக்கும் ஆசார்யர்ருக்கு சம்பரதாய மரியாதை-உபசாரங்களை அளித்து கெளரவித்தனர். ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஆசனத்தில் அமர்ந்தபின்பு தாமும் அமர்ந்தனர்.

ஸ்ரீவேதவ்யாஸரிடம் வேதங்கள், உபநிடதங்கள் மற்றும் புராணங்களில் கூறப்படும் பகவத்தத்துவ ஞானத்தை கேட்டு தெரிந்துகொண்டு, அவரின் உள்ளத்தை நன்கு அறிந்தவராய் அவரை வணங்கி அவரிடம் அனுமதிப்பெற்று மேல் பதிரியிலிருந்து புறப்பட்டார்.

உடுப்பி ஸ்ரீகிருஷ்ணரை ஸ்தாபித்தல் :

தான் திரும்பி வருவேனோ, வரமாட்டானோ என்று கூறிச்சென்ற ஸ்ரீமதாச்சார்யர், நலமுடன் திரும்பி வந்ததைக் கண்ட சத்யதீர்த்தர் மற்றும் அங்கிருந்த சீடர்கள் மிகவும் மனமகிழ்ச்சியடைந்தனர்.

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 : துளி 27:- 25.09.2011

2011-09-29T09:12:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்) சாரல் 05 : துளி 27:-25.09.2011
கீதையின் சாரலில்.....விஸ்வரூபதர்சனயோகம் (11ம் அத்யாயம்)

மத₃நுக்ரஹாய பரமம் கு₃ஹ்யமத₄யாத்மஸம்ஜ்ஞிதம்/

பத்த்வயோக்தம் வசஸ்தேந மோஹோSயம் வி₃தோமம// (அத்யாயம் 11.ஸ்லோ.01)

ஸ்ரீகிருஷ்ண பரமாத்மா சென்ற பத்தாவது அத்யாயத்தில் தன் விபூதிகளைப் பற்றி விவரித்தார். அவ்வத்யாயத்தில் இறுதியில் “இப்பிரபஞ்சத்தை அனேக அம்ஸங்களில் ஒரு அம்ஸமாய் வ்யாபித்து நானே தாங்கிக்கொண்டிருக்கிறேன்”. என்றுக் கூறியதைக் கேட்ட அர்சுனன் ஸர்வ வ்யாப்பியான அந்த ரூபத்தைப் பூர்ணமாயும், ஒரே விஷயமாயும் காண விருப்பங்கொண்டு ப்ரார்த்திக்கிறான். பகவானின் இச்சையில்லாமல் நாம் எதையும் செய்ய இயலாது. இதுவே ஆன்மீகச் சிந்தனையாளர்களின் கண்மூடித்தனமான பக்தி எனலாம். இந்த நம்பிக்கையிலிருந்து நாம் விடுபடாமலிருந்தால் நமக்கு பகவானின் அனுக்கிரகம் பூர்ணமாகக் கிடைக்கும் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் அவசியமில்லை. பகவானின் விபூதி தத்துவங்களை கேட்டதினால் அர்சுனன் மோஹம் ஒழிந்து புத்திசுத்தமாகி தெளிவுபெற்றவனாய் காணப்பட்டான். எனவே அர்சுனன் பகவானின் விஸ்வரூபத்தை காண விரும்புகிறான்.

ஸ்லோகத்தின்உட்கருத்து: “அர்சுனன் கூறினான்,
என்மீதுகருணை கொண்டுஎனக்கு உபதேஸிக்கப்பட்டஅதிரகசியமானதும்,ஆத்மஸ்வரூபத்தை விளக்குவ தானதுமான வார்த்தைகள் என்னை இந்த பந்து நேச மோஹத்திலிருந்து விடுபடச்செய்தது” –அர்சுனன்-

இங்கே ஒரு துளி: ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 13) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) எனவே சக்தித: என்று கூறியதற்கு பதிலாக லேசத: என்று எழுதுவாயாக” என்று கூறினார். அந்த ஸ்லோகம் காண்க::: §¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾//

இதையேற்ற ஸ்ரீமதாச்சார்யர், பகவானை அந்த குளிர் மிகுந்த பனிப்ப்ரதேசத்திலும் அதிகாலை எழுந்து, கங்கையில் நீராடி, ஒரு மண்டலம் மெளன விரதம் உபவாசம் இருந்து பகவத் த்யானம் செய்து தனது மனதில் பகவானை மட்டுமே த்யானித்தார். அச்சமயம் ஸ்ரீவேதவ்யாசர் தோன்றி அவரை மேல் பதிரிக்கு வருமாறு அழைத்தார். தான் மெளன விரத்திலிருந்ததால், தன் சீடர்களுக்கு பதிரீ க்ஷேத்ரத்தின் பெருமையை பாறையில் எழுதிக்காட்டினார். அதாவது, பதிரீ க்ஷேத்ரம் பாவங்களைப் போக்கும் என்றும், இங்கு ஓடும் கங்கையை விட புணிதமான தீர்த்தம் வேறில்லை என்றும், ஸ்ரீஹரிக்கு நிகரான தெய்வம் வேறில்லை என்றும் எழுதிக்காட்டினார். பிறகு ஸ்ரீவேதவ்யாஸரின் உத்திரவுப்படி மேல் பதிரிக்கு பயணிக்க இருப்பதாகவும், அங்கு செல்வது மிகவும் அபாயகரமானது என்றும், எனவே தான் திரும்பி வருவது நிச்சயமில்லை என்றும் தன் உடன் வந்த சீடர்களுக்கு தெரிவித்து, அவர்களை ஆசீர்வதித்து மேல் பதிரிக்கு புறப்பட்டார். அப்போது சத்ய தீர்த்தர் என்றும் பெயர் பெற்ற சன்யாசி (இவர் ஐதரேய உபநிடத்தை மூன்றுமுறை ஸ்ரீமதாச்சார்யர் மூலம் பாடம் கற்றவர்) ஆசார்யரின் பிரிவைத் தாங்க இயலாது அவருடன் புறப்பட்டார். அவர்கள் செல்லும் பாதையோ கரடு முரடான மலைப்பாதை, வழித்தடமே இல்லாத மலைகள் குன்றுகள். இதைக் கடந்து மேல் பதிரிக்குச் செல்லவேண்டும். இது அக்காலத்தில் மிகவும் சிரமமான காரியம். இம்மலைகளை ஸ்ரீமதாச்சார்யர் வாயு வேத்தில் மிகவும் எளிதாகக் கடந்து சென்றார். மலைக்கு மலைத்தாவிச் சென்றார். அவரைப் பின் தொடர்ந்த சத்ய தீர்த்தரால் அவர் உடன்கூடிச் செல்ல முடியவில்லை. கரடுமுரடான மலைப்பாதையில் நடக்க சத்ய தீர்த்தர் மிகவும் சிரமப்பட்டார். மாலை நேரமாகிவிட்டது. இருட்டும் சமயம் வந்துவிட்டது. சத்ய தீர்த்தர் தனித்து விடப்பட்டதால் மிகவும் பயந்துபோய்விட்டார். இவ்வமையம் ஸ்ரீமதாச்சார்யர் வெகுதூரம் சென்று திரும்பிப் பார்த்தார். சத்யதீர்த்தருக்கும் ஆசார்யருக்கும் இடைவெளி மிகவும் அதிகமாக இருந்தது. உடனே ஆசார்யர், தீர்த்தரைப் பார்த்து “நீங்கள் வரவேண்டாம் திரும்பிச் செல்லுங்கள்” என்று கையை அசைத்தார். அந்தக் கை அசைத்ததினால் உண்டான காற்றால் அவர் ஒரு நாள் முழுவதும் கடந்து வந்த தூரத்தை, இரண்டு நாழிகை காலத்திற்குள் கடந்து தம் இருப்பிடம் வந்து சேர்ந்தார். அங்திருப்போரிடம் தான் கண்டவற்றையும், ஆசார்யர் மலையைத் தாவித்தாவி சென்றதையும், தம்மால் இயலாததையும் தெரிவித்து ஆசார்யரின் அருளாளும் மகிமையாலும் தான் இங்கு வந்து சேர்ந்தேன் என்று ஆஸ்ஸ்வாசித்தார்.

இந்நிகழ்ச்சி, கடலைத் தாண்டிய ஹனுமனையும், செளகந்திக மலலை கொண்டுவரச் சென்ற பீமசேனனையும் சரியாக நினைவுபடுத்துகிறது.

ஸ்ரீவேதவ்யாஸரின் தரிசனம் ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் தாமலைப் பாதங்களில் மனம் வைத்தவராய், மோக்ஷ்சோயுபாயத்திற்கு சாதனமான மதத்தை தோற்றுவித்த ஸ்ரீமதாச்சார்யர் இமயமலையின் உச்சியில் அமைந்துள்ள மேல் பதிரிக்கு சென்றடைந்தார். அந்த க்ஷேத்ரத்தைக் கண்டு இறைவனின் ஸ்ருஷ்டியை எண்ணி மனதாரப் ப்ரார்த்தித்தார். அம்மலை பூக்களுடன் கூடிய அழகான பெரிய மரங்கள் நிறைந்ததாகவும், அங்கிருந்த நீர்நிலைகளில் தாமரைப் பூக்கள் கண்களுக்கு பொலிவைக் கொடுபக்பதாகவும், ஸத்ஜனங்களுக்கு அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் கொடுப்பதாகவும் அமைந்திருப்பதைக் கண்டு ஸ்ருஷ்டிகர்த்தாவான ஸ்ரீவிஷ்ணுவை மனதில் நினைத்து ப்ரார்த்தித்தார். (இன்னும் தொடரும்...........)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 : துளி 26:- 18.09.2011

2011-09-21T08:21:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

சாரல் 05 : துளி 26:- 18.09.2011
கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம்
(11ம் அத்யாயம்)

அத்யாயச் சுருக்கம்: (சென்ற இதழின் தொடர்ச்சி...) (அர்சுனன்:-) நான் இதுநாள் வரை உன் விஸ்வரூபத்தைப் பார்த்ததில்லை. தற்போது உன் விஸ்வரூபம் கண்டவுடன் மிகவும் சந்தோஷமடைகிறேன். உன் இந்த ரூபம் என் மதிற்கு பயத்தை உண்டாக்கி தன்பமடையச் செய்கிறது. ஆகையால் பகவானே! உமது பூர்வ ரூபத்தில் காட்சி கொடும். என்னிடம் கிருபை புரிவாயாக. ஹே ஸ்ரீகிருஷ்ணா! உன் பழய ரூபமான சங்கு, சக்ரம், கிரீடம், கதையுடன்ான தோற்றத்தைக் காண விரும்புகிறேன். எண்ணற்ற கைகளுடன் எல்லா இடத்திலும் வ்யாபித்திருப்வரே! நீர் நான்கு கைகளுடன் தரிசனம் கொடுக்க வேண்டுகிறேன்.

பகவான் ( ஸ்ரீகிருஷ்ணர் விஸ்வரூபத்தை மறைத்துக்கொண்டு முன்போல பழய ரூபத்தை ஏற்று அர்சுனனை நோக்கிக் கூறுகிறார்) அர்சுனா! உன் மேல் அன்பு கொண்டேன். உனக்கு அனுக்ரஹம் செய்யும் நோக்கோடு என் ஐஸ்வர்ய யோக சக்தியால் இவ்விஸ்வரூப தர்ஸனத்தைக் காட்டி அருளினேன். ஒளி மிக்கதும், ஆதியும் முடிவுமில்லாததும், யாவற்றிக்கும் முதன்மையாக விளங்கும் இந்த விஸ்வரூபம் உன்னைத் தவிற வேறொருவருக்கு இதுவரையில் காண்பிக்கப்படவில்லை. (மாதா யசோதா மண் தின்ற வாயில் கண்டதும், கொளரவ சபையில் துரியோதனன் கண்டதும் கூட நீ கண்டதற்கு ஒப்பாகாது என்பதாக கூறுகிறார்)

வேதாத்யாயணம், யாகயக்ஞம், தானதர்மங்கள், வைதீகக் கிரியைகள் மற்றும்கூட கடுமையான தவத்தினாலும் இம்மானுடலோகத்தில் உன்னைத் தவிர வேறொருவர் இந்த விஸ்வரூபத்தைப் பார்ப்பதென்பது ஸாத்யமற்றது. அதிபயங்கரமான இந்த ரூபத்தைப் பார்த்து நீ பயப்பட வேண்டாம். உன் புத்தி மயக்கத்தால் அறிவீனமும் வேண்டாம். பயம் நீங்குவாயாக. ஸந்தோஷமாக மீண்டும் என் பூர்வ ரூபத்தைப் பார்.

ஸஞ்சயர் உலகதைத்துள்ளும் உறைந்து வசிக்கும் வாசுதேவனை அர்சுனனைப் பார்த்து இங்கணம் கூறினார். மறுபடியும் ஸ்ரீகிருஷ்ணராக குளிர்ந்த பார்வையுடன் தோன்றி பயத்தால் நடுங்கும் அர்சுனனை சமாதானப்படுத்தி தேற்றினார்.

அர்சுனன் கிருஷ்ணா! உனது அழகான கிருஷ்ண வடிவத்தைப் பார்த்த பிறகுதான் எனக்கு பிரக்ஞை வந்தது. மனம் தெளிந்தது. இயற்கைக் தன்மை எய்தியவனாய் இருக்கிறேன்.

பகவான் நீ பார்த்த இந்த விஸ்வரூபத்தை தேவர்களும் பார்க்க விரும்புவார்கள். நீ பார்த்த இந்த ரூபத்தை வேத அத்யயணங்கள் செய்வதாலோ, தவத்தின் மூலமோ, அல்லது தானங்கள் செய்வதாலோ, அல்லது யாகம் செய்வதாலோ பிறர் பார்ப்பது என்பது முடியாத காரியம். லெளகீக விஷயங்களிலிருந்து சிந்தனையைத் திருப்பி, என்னையே நாட்டம் கொள்ளும் பக்தியினால் மட்டுமே இந்த ரூபத்தைப் பார்க்க முடியும். பார்த்தபடி அறியவும் அதன்படி உணரவும் முடியும். பாண்டவா! எனக்கு பிடித்தமான கர்மங்களையே செய்துகொண்டு, என்னைவிட மேலான பொருள் ஒன்றில்லை எனக் கருதி, என்னிடம் பக்திகொண்டு, பற்றினை அகற்றி, எல்லா பிராணிகளிடத்திலும் அன்புகாட்டி தோஷமற்றிப்பவனே என்னை அடைகிறான்”

மத்கர்மக்ருந்மத்பரமோ மத்₃ப₄க்த: ஸங்க₃வர்ஜித:/

நிர்வைர: ஸர்வபூ₄தோஷூ ய: ஸ மாமேதி பாண்ட₃வ// (11-55)

இவ்வாறாக ஸ்ரீமத்பகவத் கீதையில் ஸ்ரீகிருஷ்ணார்ஜூன சம்பாஷணையில் 11ம் அத்யாயமான விஸ்வரூப தர்ஸன யோகம்-அத்யாயச் சுருக்கம் இனிதே முடிவுற்றது.

யே ஸ்மரந்தி ஸதா விஷ்ணும் ஸங்க₂ சக்ரகதா₃த₄ரம்/

ஸர்வபாப விநிர் முக்தா: பரம் ப₃ரம்ஹ விஸந்தி தே// (ஸ்ரீமத்வர் ---ஸ்ரீக்ருஷ்ணாம்ருத மஹர்ணவ:)

சென்ற அத்யாயத்தின் கடைசி ஸ்லோகத்தில் பகவான் அர்சுனனுக்கு இவ்வாறு உபதேஸிக்கிறார்

“ஓ அர்சுனா! என்னால் சொல்லப்பட்டதும், நீ தெரிந்து கொண்டதுமான முன்னால் சொல்லப்பட்ட சூர்யன் முதலியவர்களுக்கு நியாமகனாய் இருக்கும் விபூதி ரூபத்தினால் உனக்கு என்ன பயன்? இப் ப்ரபஞ்சத்தை அனேக அம்ஸங்களில் ஒரு அம்ஸமாய் வ்யாபித்து நானே தாங்கிக்கொண்டு இருக்கிறேன்”. –பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/ பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/ நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//

தகவலுக்காக: ஆச்சார்ர் ஸ்ரீமத்வர் தம் சீடர்கள் சிலருடன் பத்ரிகாஸம் சென்று அங்குள்ள ஸ்ரீநரநாராயண ஸ்வாமியை நமஸ்கரித்து தான் இயற்றிய கீதா பாஷ்ய நூலை காணிக்கையாக சமர்ப்பித்தார். ஸ்ரீநரநாராயணனை தனிமையில் தரிசித்து, தான் எழுதிய கீதா பாக்ஷ்யத்தின் மங்களா சரண ஸ்லோகத்தை சொன்னார். அதில் “சக்திதவஸ்மி” அதாவது “தன் சக்தி அளவு கூறுகிறேன்” என்று படித்ததை கவனித்த ஸ்வாமி நாராயணர், ஆச்சார்யரை நோக்கி “நீ கீதையில் இருக்கின்ற எல்லா ஸ்லோகங்களின் உட்பொருளை நன்கு விளக்கக்கூடிய சக்தி பெற்றவனாக இருந்தும் இவ்வளவு மட்டுமே எடுத்துக்கூறியுள்ளாய். எனவே சக்தித: என்று கூறியதற்கு பதிலாக லேசத: என்று எழுதுவாயாக” என்று கூறினார். அந்த ஸ்லோகம் காண்க:::

§¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 : துளி 25:- 11.09.2011

2011-09-19T07:05:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

துளி:5, தேதி:11.09.11

கீதையின் சாரலில்..... விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

அத்யாயச் சுருக்கம்: (சென்ற இதழின் தொடர்ச்சி...) விஷ்ணுவே! தேவ தேவ! ஜகத்பதியே! உமது இந்த ரூபத்தைக் கண்ட உடன் நான் மிகவும் நடுநடுங்கிப் போனேன். இதனால் எனக்கு துணிவும் சுகமும் இல்லை. அமைதியும் எனக்கில்லை. நான் திக்ப்ரமம் பிடித்தவனைப் போலிருக்கிறேன். உலகாளுகின்ற மன்னர் கூட்டமும், திருதாஷ்டிரருடைய புத்திரர்கள் அனைவரும், அப்படியே பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் மற்றும்கூட எமது யுத்த வீரர்களும் உமது முகங்களில் வந்து விழுகிறார்கள். சிலர் உமது கோரைப்பற்களின் நடுவில் சிக்கிக்கொண்டு தலை துண்டிக்கப்பட்டவர்களாகக் காணப்படுகிறார்கள். ஸமுத்திரத்தை நோக்கியே நதிகள் திரண்டோடுவதைப்போல, இவ்வுலக வீரர்கள் யாவரும் ஜ்வலிக்கும் உன் வாயில் புகுகிறார்கள். விட்டில் பூச்சிகள் நாசமடைவதற்காக சுடர்விட்டு எரியும் தீயில் புகுவதைப் போல, உலகத்துயிர்கள் யாவும் நாசமடைவதற்காகவே உன் வாயில் வந்து விழுகின்றன. உமது கனல் வீசும் முகத்தால் உலகனைத்தையும், உயிர் வாழும் கூட்டங்களையும் விழுங்குகிறாய். மிகவாக ரத்தம் பெருகும் உதடுகளை நாவால் நக்குகிறாய். இவ்வாறாக உக்ரரூபத்துடன் தோன்றும் நீர் யார்? எனக்கு அறிவிப்பாயாக. தேவ ஸ்ரேஷ்டனே! உனக்கு நமஸ்காரங்கள். எனக்கு அருள்புரிய வேண்டுகிறேன். உன்னை அறிவதற்கு விரும்புகிறேன். உன் செயல்பாடுகளை என்னால் அறியமுடியவில்லை.

பகவான்: (பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கோரரூபத்தை எடுத்ததற்கான காரணத்தைச் சொல்லுகிறார்) ஹே! அர்சுனா! இப்பிரபஞ்சத்தை ஸம்ஹாரம் செய்வதற்காக கால தேவனாய் இருக்கிறேன். இப்போர்களத்தில் நின்றிருக்கும் போர் வீரர்கள் அனைவரும் என்னால் மரணமடையப் போகிறார்கள். (இப்போரில் பாண்டவர்கள் ஐவர், அஸ்வத்தாமா, க்ருபாச்சார்யர், க்ருதவர்மா ஆகியோர் தவிர மற்றோர்கள் இறப்பது திண்ணம் என்பதை அர்சுனனுக்கு முன்கூட்டியே அறிவிக்கிறார்) உன் எதிரிகளைக் கொன்றுவிடுவதோ அல்லது விடுவிப்பதோ உன்கையிலில்லை. அவ்வாறு எண்ணினாயானால் அது உனது அஜ்ஞானமே யாகும். எனவே நானே யாவற்றையும் நாஸம் செய்யும் சக்திகொண்டவனாய் இருப்பதால் நீ யுத்தம் செய்வதற்கு எழுந்திரு. ஸத்ருக்களை அழி. பெயரையும் புகழையும் அடைவாயாக. இப்போர் வீரர்கள் எல்லோரும் முன்னமே என்னால் கொல்லப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். எனவே, நீ வெறும்காரணன் மாத்திரமே என்பதை அறிவாயாக. இருகைகளால் போர்புரியும் வீரனே அர்சுனா! துரோணரையும், பீஷ்மரையும், ஜயத்ரதனையும், கர்ணனையும் மற்றும் உள்ள போர் வீரர்களையும் என்னால் கொல்லப்பட்டவர்களைப் போலிருக்கின்ற இவர்களைக் கொல்வாய். பயப்படாதே. வருந்தாதே. யுத்தம்செய். போரில் எதிரிகளை வெல்பவனாக இரு.

ஸஞ்சயன்:-(திருதராஷ்ரரிடம்கூறுகிறார்) கேசவனுடைய இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட அர்சுனன் மிகவும் நடுக்கமுற்றவனாயும் பயந்தவனாயும் கைகூப்பி வணங்கி மிகவும் பவ்யமானக் குரலில் கூறலானான்.

அர்சுனன்:- ஹ்ருஷீகேச! உன்னுடைய கீர்த்தியால் உலகமனைத்தும் சந்தோஷமடைகிறது. மக்கள் உன்னிடத்தில் அன்பு செலுத்துகிறார்கள். ராக்ஷஸர்கள் பயந்து ஓடுகிறார்கள். ஸித்த கணங்கள் உன்னை வணங்குகிறார்கள். யாரையும்விட மேலானவன் நீ. பிரம்மனைப் படைத்தவன் நீ. உன்னை நமஸ்கரிப்பதில் ஆச்சிர்யம் ஏதுமில்லை. எல்லையற்றவன் நீ. ஜகத்திற்கு இருப்பிடமானவன் நீயே. உண்மையும் இன்மையும் அதற்கும் மேலானவனும் நீயே. ஆதிதேவ! தேவர்களுக்கும் தேவன் நீ. என்றும் அழியாத ஆத்மஸ்வரூபியான பரம புருஷன் நீ. இப்பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரம் நீயே. யாவற்றையும் அறிகிறவனும் அறியவேண்டியவரும் நீயே. பரமபதம் என்று சொல்லப்படுகின்ற வைகுண்டமும் நீயே. எல்லையற்ற ரூபத்துடன் நீயே இப்பிரபஞ்சம் முழுவதும் வ்யாபித்திருக்கிறாய்.

வாயு, யமன், அக்னி, வருணன், சந்திரன், பிரஜாபதி நீரே. பிரம்மாவிற்கு தந்தை நீ. உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரங்கள். தேவதேவனே! ஆயிரம் முறையும் உமக்கு நமஸ்காரங்கள். அதற்கும் அதிகமாகவும் உமக்கு நமஸ்காரங்கள். (மீண்டும் மீண்டும் பகவானை நமஸ்கரிக்கிறான் அர்சுனன்) ஹே லோகநாதா! உன் பெருமைகளையும், இந்த விஸ்வரூபத்தையும் அறியாதவனாக இருந்துவிட்டேன். உன்னிடம் அதிகமான அன்புகொண்டு உன்னை அன்னோன்ய நண்பனாக நினைத்தேன். அதனாலோ என்னவோ, உன்னை “அடே கிருஷ்ணா” அடே யாதவா” “அடே நண்பா” என்றெல்லாம் துடுக்குத்தனமாய் விளித்திருக்கிறேன். யாவற்றையும் பொருத்தருளவேண்டும். நான் பரிஹாசமாகக் கூறியதையும், வேடிக்கையாக அவமதித்ததையும் க்ஷமித்தருள வேண்டும். நான் உன்னுடன் விளையாடியது, படுத்துறங்கிறது, உண்பது, வீற்றிருப்பு யாவற்றையும் பொருத்தருளவேண்டும். என்னை மன்னித்தருள வேண்டுகிறேன்.

ஒப்பற்ற பெருமை பெற்றவனே! கோவிந்தா! இப்பிரபஞ்சத்திற்கு தகப்பன் நீ. பூஜைக்குரியவர் நீ. மூவ்வுலகங்களிலும் உமக்கு ஒப்பானவர் இல்லை. உனக்கு மேலான வேறொருவருண்டோ?

ஆகையால் தேவதேவா! நான் என் உடலைத் தாழ்த்தி மண்டியிட்டு நமஸ்கரிக்கிறேன். ஸர்வேஸ்வரா! பூஜைக்குரியவரே! நீர் என்னிடம் கிருபை செய்ய வேண்டுமாய் ப்ரார்த்திக்கிறேன். மகன் செய்த பிழையைத் தந்தை பொறுப்பதுபோலும், நண்பன் செய்யும் ஏளனத்தை நண்பன் பொறுப்பது போல, மனைவி செய்த அபராதத்தை கணவன் பொறுப்பது போல உமக்கு அறியாமையால் நான் செய்த தவறைப் பொறுத்தருளவேண்டுகிறேன். (இன்னும் உள்ளது)

தே³வம் நாராயணம் நத்வா, ஸர்வதோ³ஷ விவர்ஜிதம்/

பரிபூர்ணம் கு³ரூம்ஸ்சான் கீ³, தார்த்த²ம் வக்ஷ்யாமி லேஸத//

ஸமஸ்த கு3ண ஸம்பூர்ணம், ஸர்வதோ3ஷ விவர்ஜிதம்/

நாராயணம் நமஸ்க்ருஸத்ய, கீ3தா தாத்பர்ய முச்யதே//
ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/
ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

சாரல் 05 துளி 24 04.09.2011

2011-09-05T09:26:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)
சாரல் 05 துளி 24 04.09.2011
இதழ் ஆசிரியர்: ஆதிமைந்தன்:: இணை ஆசிரியர்: வாயுமித்ரன்
கீதையின் சாரலில் விஸ்வரூபதர்சன யோகம் (11ம் அத்யாயம்)

ஸ்ரீமத் ஹனுமத்பீ₄ம மத்₄வாந்தர்க்கத ராமக்ருஷ்ண

வேத₃வ்யாஸாத்மக லக்ஷ்மிஹயக்ரீவாய நம:/ ஓம்

அத்யாயச் சுருக்கம்: ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அந்தர்யாமியான ரூபங்களை தியானிப்பது சம்மந்தமான விஷயங்கள் சென்ற அத்யாயத்தில் சொல்லப்பட்டது. பகவானுடைய அருள் இல்லாமல், அவைகளை உண்மையாகவும் பூர்ணமாகவும் அறிவதென்பதும், தியானஞ்செய்வதென்பதும் ஸாத்யமானது அல்ல. அந்த ரூபங்களை ஒருமுகப்படுத்தி ஒரே தொகுப்பாக நேரிடையாக அர்சுனனுக்கு தர்சனம் கொடுத்து வர்ணனை செய்கிறார் கீதாசார்யர். 10வது அத்யாயத்தின் விரிவாக்கம் இது எனலாம்.

அர்சுனன்: “நீ அருள் செய்தாய், உன் உபதேஸத்தால் நான் புத்திமயக்கத்திலிருந்து விடுபட்டேன். உன் மஹிமைகளையும், நீர் செய்கின்ற உற்பத்தி மற்றும் அழிவையும் சொல்லக்கேட்டேன். பரம்பொருளே! லோகேஷ்வரரான உமது ரூபத்தை நீர் வர்ணித்தபடியே நான் பார்க்க சித்தமாக உள்ளேன். மஹாப்ரபுவே! ஸகல சக்திக்கும் ஈஸ்வரா! நான் உன் விஸ்வரூபத்தை பார்க்க தகுதியும் சக்தியும் உள்ளவனாக இருந்தால், என்றுமழியாத உன் ஸ்வரூபத்தை எனக்கு காண்பிப்பாயாக.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர்: “அர்சுனா பலவிதங்களில் தோற்றமளிக்கும் என் ரூபங்களைப் பார். பல வர்ணங்களும், உருவங்களும் பல ஆயிரம் கணக்கில் தெரிவதைப் பார். ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், ருத்ரர்கள், அச்லினி தேவர்கள் மருத்துக்கள் போன்ற தேவகணங்களையும், நீ இதுவரையில் பார்த்திறாத பல அபூர்வங்களையும், ஆச்சிர்யங்களையும் பார். நீ இங்கிருந்துகொண்டே, இப்பிரபஞ்சம் முழுவதையும் பார். இன்னும் பல்வேறு விஷயங்களையும் என் தேகத்தில் ஒரேயிடத்தில் பார். ஆனால் இப்போதிருக்கும் உன் சாதாரணப் பார்வையால் நீ பார்க்க முடியாதாகயைால், நான் உனக்கு தெய்வத்தன்மை பொருந்திய திவ்யமானப் பார்வையைக் கொடுக்கிறேன். அப்பார்வை மூலம் என் ஈஸ்வர ஸ்வரூபத்தை விளக்கும் யோகத்தைப் பார்.

ஸஞ்சயர் : “திருதிராஷ்ர மஹாராஜரே! ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இவ்வாறு கூறிவிட்டு, பார்த்தனுக்கு ஸர்வோத்தமமான ஈஸ்வர வடிவத்தை காட்டியருளினார். அவ்வடிவம் பல முகங்களையும் கண்களையும் கொண்டதாகவும், பல அற்புதக் காட்சிகள் நிறைந்ததாகவும், திவ்யமான பல ஆபரணங்கள் மற்றும் பல ஆயுதங்கள் உடையதாகவும், திவ்யமாலைகளையும், ஆடைகளையும் அணிந்து, பல்வேறு வாசனை பொருள்களைால் பூசப்பட்டு, எங்கெங்கு காணினும் முகங்களாக, எல்லையற்ற மஹா ஆச்சிர்யமானதுமான மஹாபுருஷனைப் பார்த்தான்.

வானத்திலிருக்கும் ஆயிரம் சூரியன்கள் ஒன்றுகூடி ஒரே சமயம் பிரகாசிக்குமானால், அது எந்தளவு காந்தியுடன் இருக்குமோ, அது மஹா புருஷரிடமிருந்து உண்டாயிற்று.

அப்போது பாண்டவ புத்திரன், அங்கே தேவதேவனான கண்ணனுடைய தேஹத்தில் இப்பிரபஞ்சம் முழுவதையும் ஒருசேரக் கண்டான். பிறகு தனஞ்செயன் ஆச்சர்யத்தால் வெளவெளத்து நின்றான். பயத்தால் அவன் தேகம் நடுங்குவதுபோல் இருந்தது. புளங்காகிதம் அடைந்தவனாய் தேவதேவனைக் கைகூப்பி நமஸ்கரித்து தலைவணங்கி அஞ்சலிசெய்து கூறலானான்”.

அர்சுனன்: (பகவானுடைய அதிஅற்புதமான சக்திவாய்ந்த ரூபத்தைக் கண்ணுற்ற அர்சுனனின் மனதில் சிநேக பாவனை நீங்கி பயமும் பக்தியும் ஓங்கி நின்றது. பகவானை நோக்கி ப்ரார்த்திக்கிறான்)

“தேவதேவ! உன் தேகத்தில் பலவித உயிர்க் கூட்டங்களையும், தேவர்களையும் அணிஅணியாகக் காண்கிறேன். தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரம்மனையும், சிவபெருமாளையும், பலரிஷிகளையும் மற்றும் தெய்வீகம் நிறைந்த நாகங்களையும் பார்க்கிறேன். லோகநாதா! எண்ணிக்கையிலடங்காத வாயும், வயிறும் கண்களும் உடையவறாகவும், எல்லையற்ற ரூபத்தை உடையவறாய் உன்னை எங்கும் காண்கிறேன். விச்வேச்வரா! உன்னுடைய ஆதியும், நடுநிலையும் முடிவையும் அறிய முடியவில்லை. உன்னை கிரீடம் தரித்த வறாயும், கதையேந்தியவனாயும், சக்ராயுதபாணியாயும் பார்க்கிறேன். எப்புறமும் உன் ஒளி வீசுகிறது. அவ்வொளி கண்களைக் கூசச் செய்கிறது. ஒளி நிறைந்த நெருப்புக் கொழும்பாய், சூர்யன் போன்று பிரகாசிக்கிறாய். அளவிடுவதற்கு அறியதாய் உள்ள உன்னை எவ்விடத்திலும் காண்கிறேன். நீ அழிவற்றவன், நீ ஸர்வோத்தமன். இப்பிரபஞ்சத்திற்கு ஆதாரம் நீ. மாறுபாடில்லாதவன். தர்மத்தை ரக்ஷிக்கிறவன் நீ. நீ பரமபுருஷன் என்று எண்ணுகிறேன். நீ ஆதியும், நடுவும், முடிவுமில்லாதவன். எல்லையற்ற சக்தியுடையவன் நீ. எல்லையற்ற கைகளையும் அவயங்களையும் உடையவன் நீ. சந்திர சூர்யர்களை நேதிதிரங்களாயுடையவன் நீ. கொழுந்துவிடெறியும் நெருப்பைப் போல வாயுடையவன் நீ. தன் தேஜஸினால் இவ்வுலகையே எரிக்கும் சக்திபெற்றவறாகக் காட்சியளிக்கிறாய். மஹாத்மனே! வானுக்கும், மண்ணுக்கும் நடுவிலுள்ள சகலத்திக்குகளிலும் நீயே நிறைந்திருக்கிறாய். உன்னுடைய இந்த அற்புதமான கோரரூபத்தைக் கண்டு மூவ்வுலகங்களும் துன்பமடைகிறது. இதோ தோன்றும் தேவக்கூட்டங்கள் உம்மிடத்தில் புகுகிறார்கள். சிலர் பயந்தவர்களாய் கைகூப்பி உன்னைத் துதிக்கிறார்கள். மஹரிஷிகளும், சித்தர்களும் உன்னை ஸ்ஸோத்திரம் செய்கிறார்க்ள். ருத்தரர், ஆதித்யர், வசுக்கள், ஸாத்யர், விச்வதேவர், அசுவினி தேவர்கள், மருத்துக்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர், யக்ஷர், அசுரர், ஸித்தர் எல்லோருமே வியப்புற்று உன்னைப் பார்க்கிறார்கள். உன் பல முகங்களையும் ஒவ்வொரு முகத்தில் கண்களையும், கைகளையும், துடைகளையும், கால்களையும், வயிறுகளையும் உள்ளதாய் பற்பல கோரைப்பற்களால் அதிபயங்கரமாய் இருக்கும் உமது மஹத் மஹாரூபத்தைப் பார்த்து யாவரும் பயம் கொள்கிறார்கள். நானும் அச்சமுருகிறேன்".

(அடுத்தவாரம் தொடரும்)

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

வெளியீடு: கீதை ஸேவா டிரஸ்ட் & ஜனனி சென்டர், மணம்பூண்டி, Email : geethaisevatrust@gmail .com

சாரல் 05 துளி 23 தேதி 28.08.11

2011-08-20T09:17:00.000-07:00

பக்திமுரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்) சாரல் 05 துளி 23 தேதி 28.08.11
இதழ்ஆசிரியர்:: ஆதிமைந்தன், இணை ஆசிரியர்:: வாயுமித்ரன்

ஸ்ரீகிருஷ்ணாவதார மஹிமை (சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி)

(21.08.2011 கோகுலாஷ்டமி ஸ்பெஷல்)

பூதனா பகைமையுணர்வுடன் செயல்பட்டாலும், ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு தனது பாலையூட்டியதால் அவள் முக்தியடைந்தாள். பூதனாவின் உடல் மீது ஸ்ரீகிருஷ்ணர் விளையாடும் பாக்கியம் அவளுக்குக் கிடைத்தது. பூதனாவின் உடல் கீழே சாய்ந்தவுடன் அங்கிருந்த கோபியர்கள் கோபாலர்கள் அனைவரும் திகைத்து நின்றார்கள். அவ்விடம் மாதா யசோதையும் ரோகிணியும் விரைந்து வந்து பசுவின் வாலைச் சுற்றி குழந்தைக்கு திருஷ்டி சுற்றினார்கள். கன்றுகளின் பாததூளிகளை குழந்தையின் மேல் தூவி, பசுவின் நீரால் குழந்தையைக் குளிப்பாட்டினார்கள். பிறகு விஷ்ணுவின் நாமங்களை ஜபித்தார்கள். அவ்வமையம் மதுராவிலிருந்து நந்தகோபர் திரும்பி வந்து அவ்விடத்தைச் சேர்ந்தார். நடந்தவைகளைக் கேள்விப்பட்டு, வசுதேவர் எச்சரித்ததை உணர்ந்தவராக சிந்தனை செய்தார். பகவான் ஸ்ரீஹரியைப் ப்ரார்த்தனை செய்தார். “என் அன்புக் குழந்தையே, ஸகல உற்பத்திற்கும் காரணமான ஸ்ரீஹரி உன்னைக் காப்பாற்றட்டும், யாருடைய வராகக் கொம்பின் நுனியில் பூமியானது தாங்கப்பட்டுள்ளதோ, அந்த ஸ்ரீவராகமூர்த்தி உன்னை ரக்ஷிக்கட்டும், நகங்களின் நுனியால் பகைவனின் மார்பைப் பிளந்த ஸ்ரீநரசிம்மமூர்த்தியான ஜனார்த்தனன் உன்னைக் காப்பானாக, வாமன ரூபியாக வந்து மூன்றடி மண் கேட்டு மூவ்வுலகங்களையும் அளந்த திருவக்ரமன் எப்போதும் உன்னைப் பாதுகாப்பானாக, உன்தலையை கோவிந்தன் காக்கட்டும், உன் கண்டமதைக் கேசவன் காக்க, உன் குறிஉட்பட்ட வயிற்றை ஸ்ரீவிஷ்ணு காக்கட்டும், முழந்தாள், பாதங்களை ஜனார்த்தனன் காக்க, முகம், கரங்கள், அவற்றின் கீழ்புறங்கள், மனம் மற்றுமுள்ள புலன்களை ஸ்ரீமந் நாராயணன் காக்கட்டும், சங்கு சக்ரம், கதை ஏந்திய எம்பெருமானின் திருச்சங்கின் நாதஓசை உன் பகைவர்களை நாசம் செய்யட்டும். திக்கெட்டும் ஸ்ரீவைகுண்டநாதன் உன்னைக் காப்பானாக! மூலையை மதுசூதனனும், வானத்தில் ரிஷிகேசனும் உன்னை ரக்ஷிக்கட்டும், பூமியிலே தரணிதரன் உன்னைக் காப்பாற்றுவானாக”. என்று விஷ்ணுவின் நாமங்களைக் கூறி நந்தகோபர் குழந்தையாகிய ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு சாந்திக்கிரியைச் செய்து அங்கிருந்த சகட்டின் கீழ்புறத்தில் தொட்டிலில் வளர்த்தினார். பூதனாவின் உடல் எரியூட்டப்பட்டதால் அதிலிருந்து வீசிய நறுமணம் ஊரெங்கும் பரவியது. இந்நறுமணத்தை நுகர்ந்த அக்கிராமத்து மக்கள் “எங்கிருந்து இந்த நியர்த்தியான வாசனை வருகிறது?” என்று வினவத் தொடங்கினார்கள். இதன்மூலம் குழந்தையாகிய ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பூதனா என்னும் அரக்கியை கொன்றார் என்ற் செய்தியை அறிந்தார்கள். குழந்தையை மனமார வாழ்த்தி சந்தோஷமடைந்தார்கள்.

ஸ்ரீகிரஷ்ணரை விஷப்பாலூட்டிக் கொல்ல வேண்டும் என்று ஏவிவிடப்பட்ட அரக்கியான பூதனா வந்தாள். மாண்டாள். ஆனாலும் பரமாத்மாவான ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அவள் தனக்கு பாலூட்டியதால் தன் தாயாகவே நினைத்தார். அதனுள்ளிருக்கும் பகைமையுணர்வை அவர் அலட்சியம் செய்தார். பூதனாவிற்கு முக்தியைக் கொடுத்தார்.

பகைமையுணர்வுடன் நெறுங்கிய பூதனாவிற்கே முக்தி கொடுத்தார் என்றால், பகவானின் பக்தர்களுக்கும், அவர்கள் பிரியமுடன் அளிக்கும் “பலம், புஷ்பம், தோயம்” எதுவானாலும் அது எவ்வளவு நன்மையை ஏற்படுத்தும் என்பதை எண்ணிப்பார்க்கவும் முடியுமோ!

பரமாத்மாவான ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பூதனாவை வதம் செய்த இச்செய்தியைப் படித்த அனைவருக்கும் பகவான் எல்லா நன்மைகளையும் வாரிவழங்குவார் என்பதாகப் ப்ராத்திப்போமாக. ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அருளைப் பெறுவோமாக.

ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் லீலைகள் மிகவும் உயர்ந்தது. முக்தி கொடுக்கக்கூடியது. ஜட மற்றும் பெளதீக செயல்களிலிருந்து விடுபட ஒரு மருந்தாகப் பயன்படக்கூடியது. பகவானின் லீலைகளை ஒருவன் கேட்கும்போது அவன் பகவானிடம் நெருக்கம் கொள்கிறான். ஆத்ம ஞானம் பெறுகிறான். ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் லீலையைக் கேட்ட பரிட்சித்மஹாராஜன் முத்தியைப் பெற்றார்.

குழந்தை ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இன்னும் கொஞ்சம் வளர்ந்து குப்புறப்படுத்து, தன் பிஞ்சு முட்டிக்கால்களால் தவழத் தொடங்கினார். இச்சமயம் நந்தகோபரும், யசோதாவும் இதை முதலாவது பிறந்தநாளாகக் கொண்டாடினார்கள். இவ்விழா “ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜெயந்தி” என்று அழைக்கப்படுகிறது. இன்றும் இவ்விழா ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் பக்தர்களால் விமர்சியாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இவ்விழாவில் கோபியர்களும் கோபாலர்களும் திரளாக வந்து கலந்துகொண்டார்கள். காதுகளுக்கினிய வாத்தியம் ஒருபக்கம் முழங்க, மறுபக்கம் வேதவித்தகர்கள் வேதபாராயணம் செய்துகொண்டிருக்க, தெருக்களில் குழந்தைகள் ஓடி விளையாடியவண்ணம் இருந்தார்கள். மாதா யசோதா ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு நீராட்டி பட்டாடை உடுத்தி அலங்கரித்தார்கள். தானியங்கள், தங்க ஆபரணங்கள் பசுக்கள் யாவும் வேதவிற்பண்ணர்களுக்கு தானமாகக் கொடுத்தார்கள். மாதா யசோதா அங்கு வந்தவர்களை வரவேற்று பரிசுப்பொருட்களைக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார். அச்சமயம் குழந்தை அழத்தொடங்கியது. விழாவின் மும்முரத்தில் குழந்தை அழுவதை யாரும் கவனிக்கவில்லை. குழந்தை கோபமுற்று கால்களை உதரியது. அதன் கால்கள் அருகில் அமர்த்தப்பட்டிருந்த கைவண்டியின்மேல் பட்டது. அவ்வண்டியின் அச்சாணிகள் கழன்று, அதன் மீது வைக்கப்பட்டிருந்த அனேக தட்டுமுட்டுச் சாமான்கள் கீழே சரமாரியாக விழுந்தது. இதனால் அங்கே பெரும் சப்பதம் ஏற்பட்டது. யாவரின் பார்வையும் அங்கே திரும்பியது. வண்டி நொருங்கியிருந்ததைக் கவனித்தார்கள். இது எவ்வாறு நடந்திருக்க முடியும் என்று சிந்திக்லானார்கள். அங்கிருக்கும் குழந்தைகள், ஸ்ரீகிருணர் காலால் உதைத்ததால் வண்டி சேதமடைந்ததைக் கண்கலால் பார்த்ததாகக் கூறினார்கள். இச்சம்பவம் எல்லோரையும் ஆச்சிரியப்படவைத்தது. (இதன் தொடரை அடுத்தாண்டில் பார்க்கலாம்......)

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே//

சாரல் 05 துளி 22 தேதி 21.08.11

2011-08-18T10:15:00.000-07:00

பக்தி முரசு ( ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)
இதழ் ஆசிரியர்: ஆதிமைந்தன்
இணை ஆசிரியர்: வாயுமித்ரன்

ஸ்ரீகிருஷ்ணாவதார மஹிமை ( 21.08.2011 கோகுலாஷ்டமி ஸ்பெஷல்)

(சென்ற 2010ம் ஆண்டு ஸ்ரீகிருஷ்ணஜெயந்தியைன் போது சாரல் 04, துளி 23 தேதி 29.08.10 மற்றும் சாரல் 04, துளி 24 தேதி 05.09.10 ஆகிய இதழ்களில் வெளிவந்த ஸ்ரீகிருஷ்ணாவதார மஹிமை தொடர்ந்து இத்தொடரைப் பார்க்கலாம்)

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கோகுலத்தில் குழந்தையாகத் தோன்றிய பொழுது வ்ருந்தாவனத்தைச் சேர்ந்த கோபியரும் கோபாலர்களும் மகிழ்ச்சியடைந்து பெரும் விழாவாகக் கொண்டாடினார்கள். பகவான் அங்கே அவதாரம் எடுத்திருந்ததால் கோகுலம் லக்ஷ்மி கடாக்ஷமாக காட்சியளித்தது.

பூதனாவின் வதமும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் தயாள குணமும்

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பிறந்த நாள் விழாவை கோலாகலமாகக் கொண்டாடிவிட்டு, நந்தகோபர் மதுராவிற்குச் செல்லப் புறப்பட்டார். அங்கு சென்று கம்ஸனுக்கு வருடாந்திர வரி செலுத்தவேண்டும் என்பது அவரது எண்ணம். முன்பாக கோகுலவாசிகளின் நன்மைக்காகவும், தன் இரு குழந்தைகளின் பாதுகாப்பிற்காகவும், அங்கிருந்த முக்கியஸ்தர்களை அழைத்து கோகுலத்தில் பாதுகாப்பாக இருக்கச் சொல்லிப் புறப்பட்டார். நந்தகோபர் மதுராவை அடைந்த சேதியைக் கேட்ட வசுதேவர் அவரைப் பார்க்கச் சென்றார். வசுதேவருக்கு உரிய மரியாதை அளித்து இருவரும் குசலம் விசாரித்துக்கொண்டார்கள். கம்ஸனின் திட்டம் வசுதேவருக்குத் தெரிந்திருந்தது. கம்ஸன் பசுக்களையும், குழந்தைகளையும் மேலும் விஷ்ணுவின் பக்தர்களையம் கொள்ளவேண்டும் என்று திட்டமிட்டிருந்தது வசுதேவருக்குத் தெரிந்திருந்ததை நந்தருக்கு சூசகமாக அறிவித்தார். நந்தகோபரின் பாதுகாப்பில் இருந்த ஸ்ரீகிருஷ்ணரையும், பலராமரையும் நன்றாக கவனித்துக்கொள்ளவேண்டுமாறு விண்ணப்பித்துக்கொண்டார். மேலும் கம்ஸனிடம் வரிகளைச் செலுத்திவிட்டு உடனே கோகுலம் திரும்புவது மிகவும் நல்லது என்று எச்சரித்தார். நந்தகோபர் தன் வேலைகளை முடித்துக்கொண்டு வ்ருந்தாவனம் வந்துகொண்டிருந்தார்.

இதற்கிடையில், கம்ஸன் பூதனா என்னும் அரக்கியை அழைத்து தன் எல்லைக்குட்பட்ட இடங்களில் இருக்கும் குழந்தைகளைக் கொன்றுவிடுமாறு உத்திரவிட்டான். “கேசரீ” என்று அழைக்கப்படும் சூனியக்காரியான பூதனா என்ற அரக்கி மிகவும் கொடுமைக்காரி. மாயாசக்தி கொண்டவள். ஆகாயத்தில் பறக்கக்கூடியவள். இப்படிப்பட்டவள் தன்னை ஒரு அழகிய பெண்ணாக, தன் தோற்றத்தை மாற்றிக்கொண்டு நந்தகோபரின் அரண்மனைக்குள் பிரவேசித்தாள். புன்னகை முகத்துடன் மிகவும் அழகானவளாக தோற்றம் கொண்டதால் அவளை யாரும் சந்தேகிக்கவில்லை. தடுக்கவுமில்லை. நேரடியாக ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இருக்குமிடத்திற்கு வந்தார். அங்கே குழந்தை படுக்கையில் இருந்தது. குழந்தை கிருஷ்ணர் கண்களை மூடிக்கொண்டு இருந்தார். உலகமனைத்தையும் பரிபாலனை செய்யும் பரமாத்மாவான ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு நடப்பது, நடக்கவிருப்பது, நடக்கப்போவது யாவும் தெரியும். பூதனா தன்னை கொல்ல வந்திருப்பதையும் அறியாதவரல்லார் ஸ்ரீகிருஷ்ணர். இருந்தாலும், அவர் பூதனாவைப் பார்க்க விரும்பவில்லை என்றும் பொருள்கொள்ளலாம், அல்லது ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் ஞானக் கண்பார்வை அவளின் மீது பட்டாலும்கூட பூதனாவின் நோக்கம் குலைந்துவிடும் என்பதாகவும் இருக்கலாம் அல்லது ஒரு பெண்ணை வதம் செய்வதென்பது சாஸ்திர விதிமுறைகளுக்கு ஒவ்வாததையும் கருத்தில் கொண்டு கண்களை மூடிக்கொண்டவாறே குழந்தையாகிய ஸ்ரீகிருஷ்ணர் படுத்துக்கிடந்தார் என்றே தோன்றுகிறது. குழந்தை ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு விஷப் பாலூட்டி கொல்லும் நோக்கத்தில் வந்ததாலும்கூட அந்த அரக்கியை தன் தாயாக நினைத்தார். இதுவே பகவானின் கருணை. இதைத் தொடர்ந்து பூதனா ஸ்ரீகிருஷ்ணரை கையால் எடுத்து தன் மடியில் அமர்த்திக்கொண்டாள். அச்சமயம் மாதா யசோதாவும், ரோகிணியும் அங்கே இருந்தார்கள். பூதனாவின் அன்பான நடிப்பு அவர்களை சந்தேகிக்கச் செய்யவில்லை. சக்திவாய்ந்த விஷம் தடவிய தன் மார்புக் காம்புகளை பூதனா ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் வாயில் திணித்தாள். விஷம் வாயில் பட்டதும் குழந்தை இறந்துவிடும் என்று நினைத்தாள். ஏனென்றால், அவள் எந்தெந்த குழந்தைக்கு விஷம் கலந்த பாலையூட்டினாலோ அக்குழந்தைகள் எல்லாம் உடனே ரத்தமாமிசமெல்லாம் சுண்டிப்போய் மரணமடையும். அவ்வாறே இக்குழந்தையும் மரணமடையும் என்று நினைத்தாள். ஆனால் குழந்தை ஸ்ரீகிருஷ்ணரோ பூதனா தனக்களித்த பாலுடன் அவளின உரிரையும் சேர்த்து உறிஞ்சிவிட்டார். ஆம், பூதனாவின் உடலில் இருக்கும் பால் அனைத்தையும் உறிஞ்சி அவளைக்கொன்று, அவள் மேலும் மேலும் அரக்க ஸ்பாவச் செயல்களைச் செய்யவிடாமல் தடுத்தார். பூதனாவின் உயிர் அவளின் உடலைவிட்டு பிரிந்தவுடன், அவள் அரக்க குரலுடன் “என்னை விட்டுவிடு” என்று மரணக்குரல் எழுப்பி கீழே சாய்ந்தாள்.

பூதனாவின் உடல் சுமார் 12 மைல் நீளம் வரை கீழே விழுந்தது. அவளது உடல் மலைபோன்று இருந்தது. அது கீழே சாய்ந்தபோது இடையில் அகப்பட்ட மரங்கள் அனைத்தும் கீழே மடிந்தன. இதைப் பார்த்தவர்கள் மிகவும் ஆச்சிர்யமடைந்து பிரமித்து நின்றார்கள். அவளின் பற்கள் உழப்பட்ட நிலங்களைப்போலக் காணப்பட்டது. அவளின் நாசித்துவாரங்கள் மலைக் குகைப் போலவும், மார்பகங்கள் சிறு குன்றுகளைப்போலவும், கண்கள் ஆழமில்லாத கிணறுபோலவும், அவளின் முடிசிவப்பான செடிப்புதர்போலவும், தொடைகள் ஒரு ஆற்றின் இரு கரைகளைப்போலவும், இருகைகள் பாலங்களைப்போலவும் காட்சியளித்தது. அவளின் உடலை துண்டம் துண்டமாக வெட்டி எரியூட்டியபோது அதிலிருந்து நறுமணம் வீசியது. இவ்வளவு பெரிய பரமாண்டமான உடலை கற்பனை செய்தாலும் பயம் தோன்றும். ஆனால் இறந்த அவளின் உடல் மீது ஸ்ரீகிருஷ்ணர் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார். சிவனும், பிரம்மனும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரை ப்ரபுவாக வணங்குகிறார்கள். ரிஷிகளும், பகவானின் பக்தர்களும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரை அன்புடன் சேவிக்கிறார்கள்.

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 துளி 21 தேதி 14.08.11

2011-08-18T10:06:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)
இதழ் ஆசிரியர் :ஆதிமைந்தன்
இணை ஆசிரியர்: வாயுமித்ரன்

பகவானின் அவதார ரூபங்கள் ( ¨û\Ül TÏ§ : 2 )

10. பத்தாவதாக மச்ச அவதாரம். சத்யவிரதனுக்கு தன் விசேஷமான அன்மையும், சில அற்புதங்களையும் காட்டுவதற்காக வைவஸ்வத மனுவை ஒருபடகில் ஏற்றிஇ ஒரு மீனின் வடிவத்தை ஏற்று அவரைக் காப்பாற்றினார். (01.03.16)

11. பதினென்றாவதாக கூர்மாவதாரம். மந்தார மலையை மத்தாக உபயோகித்து அமிர்தத்தை கொனர கடைந்த போது, கூர்ம தேவனின் ஓடு ஒரு அச்சாகப் பயன்பட்டது.

12. தன்வந்தரி – பகவானின் பன்னிரண்டாவது அவதாரம்(01.03.17) 13. பதின்மூன்றாவதபாக மேகினி அவதாரமெடுத்து அசுரர்களை மயக்கி தேவர்கள் அமிர்தத்தை பருக உபாயம் செய்தார்.

14. பதினான்காவதானது நரசிம்ஹ அவதாரம். தன் பக்தனான ப்ரகலாதனின் சத்திய வாக்கிற்கு கட்டுப்பட்டு தூணில் ஸ்வயமாகத் தோன்றி தன் நகங்களால் ஹிரண்யகசிபுவின் உடலைப் பிளந்தார். (01.03.18)

15. பதினைந்தாவது அவதாரத்தில் குள்ள பிராமணனின் அவதாரமெடுத்து வாமனனாக தோன்றினார். பலி சக்ரவர்த்தியின் யாகசாலைக்குள் பிரவேசித்து மூன்றடி நிலத்தை யாசித்தார் (01.03.19)

16. பதினாறாவதாக பிருகுபதியாக அவதரித்த பகவான் கொடுங்கோல் ஆட்சி செய்த க்ஷத்திரிய மன்னர்களை இருபத்தோரு தடவைகள் வதம் செய்தார். (01.03.20)

17. ஸ்ரீபராசர முனிவருக்கும சத்யவதிக்கு புதல்வராக ஸ்ரீவியாச பகவான் பதினேழாவது அவதாரம்

எடுத்தார். இவர் வேதங்களை பாகுபாடு செய்து எளிமையாக்கி எழுத்துவடிவில் அமைத்தார். (01.03.21)

18. ஒழுங்குமுறை மீறி ஆட்சி செய்த ராவணனை வதம் செய்யவும், நல்லாட்சி முறையை போதிக்கவும், ஸ்ரீராமபிரான் பதினெட்டாவது அவதாரமாகத் தோன்றினார். (01.03.22)

19. பத்தொன்பது மற்றும் இருபதாவது அவதாரமாக முறையே ஸ்ரீபலராமனாகவும், ஸ்ரீகிருஷ்ணராகவும் வ்ருஷ்ணி வம்சத்தில் தோன்றி உலகின் சுமையைக் குறைத்து ஜீவாத்மாக்களுக்கு சுபிக்ஷத்தை கொடுத்தார்கள். (01.03.23)

20. கயா மாநிலத்தில் அஞ்சனா தேவியின் மகனாக புத்த பகவான் தோன்றி அகிம்சையின் முக்கியத்துவத்தை உலகினுக்கு எடுத்துரைத்தார். (01.03.24)

21. இக்கலிகால முடிவில் பகவான் கல்கி அவதாரம் எடுக்க இருப்பதாகவும் தெரியப்படுத்தப்படுகிறது.(01.03.25)

மேற்கொடுக்கப்பட்ட அவதாரங்கள் ஒரு சிறு குறிப்பேயாகும். பகவானின் அவதாரங்கள் வற்றாத நீர் ஓடையிலிருந்து பிரியும் சிற்றாறுகளைப் போன்றது. எண்ணிக்கையற்றது. இதுமட்டுமின்றி பகவான் நீர் வாழ்வன, தாவர இனம், ஊர்வன, பறப்பன, மிருகஇனம், மனிதஇனம், தேவரினம் மற்றும் அனைத்து உயிர்வாழினங்களில் பல்வேறு அவதாரங்கள் எடுக்கிறார். இதில் விஷேசமாக ஸ்லோகம் 01.03.28 ல்

ஏதே சாம்ஸ கலா: பும்ஸ: க்ருஷ்ணஸ் து பகவான் ஸ்வயம்/

இந்ராரி வ்யாகுலம் லோகம் ம்ருதயந்தி யுகே யுகே//

“மேலே சொன்ன அவதாரங்களெல்லாம் பகவானின் அம்ஸங்கள். அல்லது அம்ஸங்களின் அம்ஸங்களாகும். பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஸ்வயமானவர். மூல மூர்த்தியாவார். வெவ்வேறு கிரகங்களில் இந்திரனின் எதிரிகள் தொல்லைப்படுத்தப்படும்போது ஸாதுக்களைக் காப்பதற்காக வெவ்வேறு யுகங்களில் அவதரிக்கிறார்”.

பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-சுயம்-ரூபம், சுயம்-ப்ரகாசம், தத்-ஏகாத்மா, ப்ராபவம், வைபவம், விலாஸம், அவதாரம், ஆவேசம் மற்றும் ஜீவர்களாக –பகங்களாக விஸ்தாரம் பெற்று காணப்பட்டாலும் பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் மட்டுமே மூல ரூபிபகவானாக இருக்கிறார். இவைகள் “விஷ்ணு தத்துவங்கள்” எனப்படுகிறது.

பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் அனேக ரூபங்களை நித்யமும் நினைப்பவர்களுக்கு வாழ்வில் எல்லா துன்பங்களும் நீங்கும். ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் பகவான்,

பரித்ராணாய ஸாதூ₄நாம் விநாஸாய சது₃ஷ்க்ருதாம்/

தர்மஸம்ஸ்தா₄பநார்தா₄ய ஸம்ப₄வாமி யுகே₃ யுகே₃//

“சாதுக்களை ரக்ஷிப்பதற்கும், துஷ்டர்களை அழிப்பதற்கும் தர்மத்தை நிலைநிறுத்துவதற்காகவும் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பிறக்கிறேன்” என்று பகவான் கூறுவதைப் பார்க்கலாம்.

ஆனாலும் கூட பகவானின் அவதார ரூபங்களைக் காட்டிலும் விஸ்வரூபம் வேறுபட்டதாகும். இது தனித்தன்மைக் கொண்டது. -/cdÚxQôolTQUvÕ/-

Å¢‰Ï…†ŠÃ¿¡Á:) †¡¢ µõ :

Á†¡Ò₃ò₃¾¢₄÷Á†¡Å£÷§Â¡ Á†¡…ì¾¢÷Á†¡ò₃Ô¾¢/ «¿¢÷§¾₃ŠÂÅÒ : ‚Á¡¿§ÁÂ¡òÁ¡ Á†¡ò₃¡¢ò₄Õì //(19)

Á§†‰Å¡§…¡ Á†£À₄÷¾¡ ‚¿¢Å¡… …¾¡õ ¸₃¾¢:/ «¿¢Õò₃¾₄: …¥Ã¡¿ó§¾¡₃§¸¡₃Å¢ó§¾¡₃§¸¡₃Å¢¾¡₃õ À¾¢:// (20)

§¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾// …ÁŠ¾ Ì½ …õâ÷½õ …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ / ¿¡Ã¡Â½õ ¿ÁŠìÕòÂ ¸£¾¡ ¾¡òÀ÷Â ÓîÂ§¾//

சாரல் 05 துளி 20 தேதி 07.08.11

2011-08-12T09:34:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)

பகவானின் அவதார ரூபங்கள்

யத்கீர்த்தனம் யச்ச்ரவணம் யதீக்ஷணம் யத்வந்தனம் யத்ஸ்மரணம் யதர்ஹணம்/

லோகஸ்ய ஸத்யோ விதுனோதிகல்மஷம்தஸ்மைஸூபத்ரஸ்ரவஸேநமோநம://

பகவான் ஸ்ரீவேதவ்யாஸர் வேதங்களைப் பாகுபாடு செய்து நான்காகப் பிரித்தார். பிறகு பிரம்ம, பத்ம, வைஷ்ணவ, ஸைவ, லிங்க, கருட, நாரத, ஆஜ்னேய, ஸ்காந்த, பலிஷ்ய, பிரம்ம வைணவர்த்த, மார்கடேய, வாமன, வராஹ, மத்ஸ்ய, கூர்ம மற்றும் ப்ரம்மாண்டம் என்னும் 17 புராணங்களை படைத்தார். ஸ்ரீவேதவ்யாஸரின் மனம் திருப்த்தியடையவில்லை.ஒரு நாள் ஸ்ரீவேதவ்யாஸர் சரஸ்வதி நதிக்கரையில் அமர்ந்துகொண்டு, தான் ஏதோ ஒன்றை ஸஜ்ஜனர்களுக்கு கொடுக்காமல் இருப்பதாக சிந்தித்தார். அவ்வமையம் ஸ்ரீநாரத முனி அவ்விடத்தில் தோன்றி, “ஸ்ரீமத் பாகவத புராணத்தை இயற்றவேண்டும்” என்று வேண்டுகிறார்.பக்தரின்ப்ரார்த்தனையைஏற்று,ஸ்ரீமந்நாராயணனின் அவதாரலீலைகளை வர்ணித்து“ஸ்ரீமத்பாகவதம் என்னும்நூலைஇயற்றினார். இந்த சது ஸ்லோகீ பாகவதத்தை மூலரூபி பகவான் ஸ்ரீமந் நாராயணனர் ஸ்ரீப்ரம்மனுக்கு உபதேஸித்தார். ஸ்ரீபிரம்மா இதை தனது மகனான நாரதருக்கு உபதேஸம் செய்தார். நாரதர் அதே பாகவதத்தை ஸ்ரீவேதவ்யாஸரிடம் சமர்ப்பித்தார். ஸ்ரீவேதவ்யாஸர் இந்த பாகவதத்தை 18,000 ஸ்லோகங்கள் ரசனைசெய்து தனது மகனான ஸ்ரீஸூகாச்சார்யருக்கு உபதேஸித்தார்.

ஸ்ரீஸூகாச்சார்யர் இந்த 18,000 க்ரந்தங்களை ஏழு நாட்களில் இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் பரீக்ஷித் மஹாராஜனுக்கு உபதேஸம் செய்தார். அதை அனேக தேவதைகளும், ரிஷிகளும் உன்னிப்பாக கேட்க கூடினார்கள். ஸூகாச்சார்யர் ஸூகரின் அருகிலேயே அமர்ந்து மிகவும் ஸ்ரத்தையாக ஸப்தாக நாட்களில் செய்யப்பட்ட உபதேஸத்தை கேட்டார்.

பின்பு கோமதி நதிக்கரையில் நைமிஸாரண்ய க்ஷேத்ரத்தில் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை உபதேஸம் செய்கிறார். இந்த சந்தர்ப்பத்தில் இது ஸூதருக்கும் ஸெளனகருக்கும் இடையே நடந்த உரையாடலின் தொகுப்பாக அமைகிறது.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் முதல் ஸ்கந்தம் அத்யாயம் மூன்றில் 07 முதல் 25 ஸ்லோகங்கள் வரை பகவானின் அவதாரங்கள் விவரணம் செய்யப்படுகிறது. பகவானின் நேரடி சக்தி பெறும் வஸ்த்துக்கள் யாவும் “அவதாரங்கள் என்றும் மறைமுகமாக சக்திவாய்ந்த வஸ்த்துக்கள் விபூதிகள் என்றும் பொருள்கொள்ளலாம். பகவானுடைய அம்ஸார்த்தங்களும் இதில் அடங்கும்.

ஸ்ரீமத் பாகவதத்தில் உபதேஸிக்கப்பட்ட பகவானின் அவதார ரூபங்களை இங்கே காணலாம்.

1. முதல் முதலாக, ப்ரம்மச்சர்யத்தின் முக்கியத்துவத்தை பிரகடனம் செய்யவும், அவைகளை கையாலும் முறைகளை தெரிவிக்கவும் கெளமார எனப்படும் நான்கு பிரம்மச்சரியர்கள் பிரம்மாவின் புத்திரர்களாக தோன்றினார்கள் (01.03.06)

2. இரண்டாவதாக, கடலுக்கு அடியில் ஒளித்து வைத்திருந்த பூமாதேவியை மீட்பதற்காக வராஹ அவதாரம் எடுத்தார். (01.03.07)

3. மூன்றாவதாக, பலன் கருதாத செயல்கள் மற்றும் பக்தியின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கவும் சத்யாவேஷ அவதாரமாக தேவரிஷி நாரத முனியாக தோன்றினார். (01.03.08)

4.நான்காவதாக, தவத்தின் வலிமையை வலியுருத்த தர்ம ராஜனின் மனைவிக்கு நரன், நாராயணன் என்னும் இரட்டையராக அவதரித்தார். (01.03.09)

5. ஐந்தாவதாக, சாங்கிய (அ) பெளதீக தத்துவ விளக்கங்களை கொடுப்பதற்காக கபிலராக அவதாரம் எடுத்தார். (01.03.10)

6. ஆறாவதாக, தத்தாதிரேயர் என்னும் அவதாரம் எடுத்தார். அத்ரி-அனுசுயாவின் புத்ரராக தத்தாதிரேயர் என்னும் அவதாரமாகத் தோன்றி ஜீவாத்மாவின் தத்துவங்களை அலர்கா, பிரகலாதர், யது, ஹைஹயர் முதிலியவர்களுக்கு உபதேஸித்தார். (01.03.12)

7. ஏழாவது அவதாரமாக யக்ஞர் பிரஜாபதி ரிஷிக்கும் ஆகூதிக்கும் புதல்வராக தோன்றி இப்பிரபஞ்சத்தை நிர்வகித்தார். (01.03.13)

8. எட்டாவதாக, நாபி மகாராஜனுக்கும் அவரது மனைவியான மேரு தேவிக்கும் புத்திரனாக ரிஷப மகாராஜா அவதரித்து, புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தி ஆனந்தத்தை அடையும் நிலையை உலகினுக்கு எடுத்துரைத்தார். (01.03.13)

9. ஒன்பதாவது அவதாரமாக பிரிது மகாராஜனாக அவதரித்து, நிலங்களை உழுது பூமியை வளப்படுத்தி, நல்முறையில் விளைவிக்கச் செய்து மக்களை நல்வழிப்படுத்தினார் (01.03.14) இன்னும் தொடரும்................

Å¢‰Ï…†ŠÃ¿¡Á:) †¡¢ µõ :

§Åò₃§Â¡ ¨Åò₃Â: …¾¡₃§Â¡¸£₃Å£Ã†¡ Á¡¾₄§Å¡ ÁÐ₄:/ «¾£óò₃¡¢§Â¡ Á†¡Á¡§Â¡ Á§†¡ò…¡§†¡ Á†¡À₃Ä://

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/ ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/

சாரல் 05 துளி 19 தேதி 31.07.11

2011-08-12T09:25:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்) விபூதியோகம் 10 வது அத்யாயம்

கீதையின் சாரலில்

அத₂வா ப₃ஹீநைதேந கிம் ஜ்ஞாதேந தவார்ஜீந/

விஷ்டப்₄யாஹமித₃ம் க்ருத்ஸ்நமேகாம்ஸேந ஸ்தி₂தோ ஜக₃த்// (அத் 10. ஸ்லோ.42)

இக்கால விஞ்ஞான வளர்ச்சியால் நாம் கண்டுகொண்டிருக்கின்ற அற்புதங்கள அனேகம் அனேகம் இவைகள் யாவும் ஆச்சிரியமாகவும், வினோதமாகவும் வளர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. மறுபக்கத்தில் நம்மை கூண்டோடு கடலுக்குள் அழைத்துச் செல்லும் சுனாமிகள். நாசக்காரர்களின் குண்டு வைப்பு சம்பவங்கள். இதற்கிடையில் அன்றாட வயிற்று பிழைப்பிற்காக அலைந்து திரியும் மக்கள் கூட்டம். பணமிருந்தும் வயிறார உண்ண முடியாமல் வியாதியால் பாதிக்கப்பட்டோரும் இங்குண்டு. ஏற்றத் தாழ்வுகளால் ஏற்படும் ஏமாற்று வேலைகள். ஆங்காங்கே இறைவனின் நாமத்தை ஒப்பிக்கும் ஆஸ்திகர்கள், இறைவனை சிந்திக்கவும் மனமில்லாமல் வசைபாடும் நாத்திகர்கள். யாவற்றையும் தாங்கிக்கொண்டு உலகம் ஒருபக்கமாகவே சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் மக்களின் சிந்தனையோ பல்வேறு கோணங்களில் சுழன்றுகொண்டிருக்கிறது. இது இப்படி இருக்க,

இவ்வாறான சூழ்நிலையில் நாம் பகவானின் விபூதி ரூபங்களை சிந்தனை செய்துகொண்டு இந்த 10வது அத்யாயத்தின் இறுதி ஸ்லோகத்தை பாராயணம் செய்துகொண்டிருக்கிறோம். இது பகவான் நமக்களித்த யோகம் அல்லது நாம் செய்த பாக்கியம் என்றே நினைக்கத்தோன்றுகிறது. இச்செயல்பாடுகள் பகவானின் இச்சையேயன்றி எமது என்பது எதுவுமில்லை. எனது சிந்தனையில் எட்டியதை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதேயன்றி இச்செயலில் “உபதேஸம்” என்ற வார்த்தைக்கு இடமில்லை. உபதேஸம் செய்வதற்கு நான் மஹான்னல்ல. வேதவித்தகனுமல்ல. எனவே வாசக பக்தர்கள் பொருத்தருளவேண்டும். இந்த “கீதையின் சாரலில்” தொடரில் வருகின்ற நற்கருத்துக்களை நல்மனதுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, இதில் ஏற்படும் குறைகளை தெரிவிப்பது பக்திமுரசுவின் வளர்ச்சிக்காக நீங்கள் செய்யும் பெரும்தொண்டாக நினைக்கிறேன்.

ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கும் அர்சுனனுக்கும் இடையேயான இந்த சம்பாஷணையில் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அர்சுனனை நோக்கி கேட்கிறார் “அர்சுனா ! இதுவரை கூறிய விபூதியோகத்தின் விஸ்தாரத்தால் உனக்கு என்ன பயன்?” என்று ஒரு வினாவை எழுப்புகிறார் பகவான். அவ்வாறானால் அர்சுனனுக்கு விபூதி ரூபங்களின் விஸ்தாரத்தைக் கூறியதால் கிடைத்த பலனைக்காட்டிலும் நேரடியாகவே பகவானின் விஸ்வரூப தரிசனத்தைக் காண்பிக்கப் போகிறார் என்பதனால் அர்சுனனுக்கு அதனால் அதிக பலனுண்டு என்பதை சூக்ஷணமாகத் தெரிவிக்கிறார் என்றே தோன்றுகிறது.

மேலும் பகவான் “இந்த உலகனைத்தையும் என் யோக சக்தியின் ஒரு பகுதியால் நான் தாங்கி நிற்கிறேன்” என்று கூறுகிறார். ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “ஓ அர்சுனா! என்னால் சொல்லப்பட்டதும், நீ தெரிந்து கொண்டதுமான முன்னால் சொல்லப்பட்ட சூர்யன் முதலியவர்களுக்கு நியாமகனாய் இருக்கும் விபூதி ரூபத்தினால் உனக்கு என்ன பயன்? இப் ப்ரபஞ்சத்தை அனேக அம்ஸங்களில் ஒரு அம்ஸமாய் வ்யாபித்து நானே தாங்கிக்கொண்டு இருக்கிறேன்”. –பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

ப்ரம்ஹ்ம வித்யையும், யோகஸாஸ்த்ரமுமான ஸ்ரீமத்பகவத்கீதா உபநிஷத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கும் அர்சுனனுக்கும் இடையேயான விபூதியோகம் என்னும் 10வது அத்யாயம் இனிதே முடிவுற்றது. /ஸ்ரீக்ருஷ்ணார்ப்பணமஸ்து/-

இதுநாள் வரை பகவானின் விபூதி யோகத்தைப்பற்றி பகவான் அர்சுனனுக்கு கூறிய விவரங்களைப் பாராயணம் செய்தோம். இனிவரும் இரண்டு இதழ்களில் பகவானின் அவதார ரூபங்களை ஸ்ரீஸூதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத்பாகவதத்தில் விவரிப்பதைப் பார்த்தபின்பு ஸ்ரீமத் பகவத்கீதையின் 11வது அத்யாயமான விஸ்வரூபதர்ஸந யோகத்தை ஸ்ரீஹரிவாயு குருகளின் அனுக்கிரகத்துடன் பாராயணம் செய்வதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்வோம்.

Å¢‰Ï…†ŠÃ¿¡Á:) †¡¢ µõ :

§Åò₃§Â¡ ¨Åò₃Â: …¾¡₃§Â¡¸£₃Å£Ã†¡ Á¡¾₄§Å¡ ÁÐ₄:

«¾£óò₃¡¢§Â¡ Á†¡Á¡§Â¡ Á§†¡ò…¡§†¡ Á†¡À₃Ä: (18)

Á†¡Ò₃ò₃¾¢_4÷Á†¡Å£÷§Â¡ Á†¡…ì¾¢÷Á†¡ò₃Ô¾¢:

«¿¢÷§¾₃ŠÂÅÒ: ‚Á¡¿§ÁÂ¡òÁ¡ Á†¡ò₃¡¢ò₄Õì (19)

§¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /

À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾//

…ÁŠ¾ Ì½ …õâ÷½õ …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /

¿¡Ã¡Â½õ ¿ÁŠìÕòÂ ¸£¾¡ ¾¡òÀ÷Â ÓîÂ§¾//

சாரல் 05 துளி 18 தேதி 24.07.11

2011-08-12T09:19:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்) விபூதி யோகம் 10வது அத்யாயம்

யத்₃யத₃ விபூ₄தி மத்ஸத்த்வம் ஸ்ரீமதூ₃ர்ஜிதமேவ வா/ தத்த தே₃ வாவக₃ச்ச₂ த்வம் மம தேஜோ ம்ஸஸம்ப₄வம்/ /(அத் 10. ஸ்லோ.41)

லெளகீக விஷயங்களைக் கொண்ட மதச் சடங்குகளை நீக்கி, தூய உள்ளம் கொண்ட பக்தர்களால் புரிந்துகொள்ளக் கூடியதான மிகஉயர்ந்த உண்மையின் தத்துவத்தை ஸ்ரீமத்பகவத் கீதை விவரிக்கிறது. குறிப்பாக இந்த அத்யாயத்தில் பகவானின் விபூதி தத்துவங்கள் பகவானால்விவரிக்கப்படுகிறது. ஸ்ரீமத்பாகவதம் 01.03.07 to 25 வரையிலும் பகவானின் 22 அவதாரங்கள் ஸ்ரீஸூகாச்சார்யரால் விவரிக்கப்படுகிறது. பகவானின் சாக்ஷாத்கார ரூபங்கள் இதில் விவரிக்கப்படுவதைக் காணலாம். ஒரு வஸ்தானது பகவானின் விபூதி ரூபங்களை எடுத்துக்காட்டுவதாக அமைந்து, லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் பெற்று, சக்தி வாய்ந்ததாக இருக்கிறதோ அந்த வஸ்த்து பகவானின் அம்சத்தில் தோன்றியது என்பதாக தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். ஸ்ரீகீதாச்சார்யர் இந்த ஸ்லோகத்தில் விபூதி ரூபங்களின் தத்துவ சாராம்ஸத்தை ரத்னச் சுருக்கமாக கூறியிருப்பதைக் காணலாம். பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார். ஸகல ஸ்ருஷ்டிக்கும் காரணமும் காரணகர்த்தாவும் பகவானே. எப்பொருளும் பகவானின் இச்சை இல்லாமல் தானாக இயங்க எந்தவித முகாந்திரமும் இல்லை. இச் சங்கதிகள் கீதையில் அனேக இடங்களில் விவரிக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். ஒரு மனிதன் பகவானின் பூர்ணத்துவ தத்துவத்தில் நம்பிக்கைபெற வேண்டுமானால், ஹிருதய சுத்தமும், பக்தியுடன் கூடியதான நம்பிக்கையூட்டும் சிந்தனைகளும் இருக்கவேண்டும். இவைகள் கிடைக்க காரணமாக இருப்பது பகவந் நாம ஸ்மரணை மட்டுமே என்பது அனேக புராணங்கள் மூலம் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எப்பொருள் எவ்வாறு இருப்பினும், அப்பொருள் சிறப்புபெற்றிருக்குமாயின் அது பகவானின் சக்தியின் ஒரு துளியே என்று நம்பிக்கை கொள்வது விபூதி ரூபத்தின் விவரணங்களில் உயர்ந்த குறிக்கோளாக அமைகிறது. இதுவே விபூதியின் சாராம்ஸம் என்று அறியலாம். ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து : “எந்த ஒரு வஸ்து தன் இனத்தில் உத்தமமானதோ, ஸம்பத்துடன் இருக்கிறதோ, மேலும் அபிவிருத்தியுடையதோ அவ்வஸ்து என்னுடைய பிரகாஸ ரூபமாகிய அம்ஸத்தோடு கூடியிருக்கிறதென்று நீ தெரிந்து கொள்”-பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்- இங்கே ஒரு துளி: ஹரிஓம்- ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 12) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) இவ்வாறு தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்ட ஸ்ரீமதாச்சார்யர், தன் முன்அவதாரமான பீமாவதாரத்தின்போது, துரியோதணன் திரெளபதியை துயிலுரிக்க முற்பட்டபோது, “கெளரவர்களின் சகாப்தத்தை முடிப்பேன்” என்று சபதம் செய்தாரோ அதுபோலவே இவ்வவதாரத்தின்போதும், வேதங்களைக் காப்பாற்ற, அதன் உண்மைப்பொருளான “ஹரி சர்வோத்தம” தத்துவத்தை விளக்கி அதன் மூலம் துஷ்ட வ்யாக்யானங்களைக் கண்டிக்கப்போவதாகவும் சபதம் செய்தார். ஸ்ரீஆச்சார்யர் பத்ரிகாஸம் செல்ல எத்தணித்து, அதற்கு முன்பு, கீதைக்கு முதலில் பாஷ்யம் செய்தார். தான் நீண்ட நாட்கள் பயனிக்க வேண்டி இருந்ததால், தாம் திரும்பி வரும் வரை கீதா பாஷ்யத்தை மக்கள் படித்து அறிய வேண்டும் என்பதற்காக அதை லிகுச வம்சத்து சன்னியாசி ஒருவரிடம் ஒப்படைத்தார்.

பின்பு, தன் குருவிடம் உத்திரவு பெற்று, தம் சீடர்கள் சிலருடன் பத்ரிகாஸம் சென்று அங்குள்ள ஸ்ரீநரநாராயண ஸ்வாமியை நமஸ்கரித்து தான் இயற்றிய கீதா பாஷ்ய நூலை காணிக்கையாக சமர்ப்பித்தார். ஸ்ரீநரநாராயணனை தனிமையில் தரிசித்து, தான் எழுதிய கீதா பாக்ஷ்யத்தின் மங்களா சரண ஸ்லோகத்தை சொன்னார். அதில் “சக்திதவஸ்மி” அதாவது “தன் சக்தி அளவு கூறுகிறேன்” என்று படித்ததை கவனித்த ஸ்வாமி நாராயணர், ஆச்சார்யரை நோக்கி “நீ கீதையில் இருக்கின்ற எல்லா ஸ்லோகங்களின் உட்பொருளை நன்கு விளக்கக்கூடிய சக்தி பெற்றவனாக இருந்தும் இவ்வளவு மட்டுமே எடுத்துக்கூறியுள்ளாய். எனவே சக்தித: என்று கூறியதற்கு பதிலாக லேசத: என்று எழுதுவாயாக” என்று கூறினார். அந்த ஸ்லோகம் காண்க::: §¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /

À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾//

சாரல் 05 துளி 17 தேதி 17.07.11

2011-08-12T09:15:00.000-07:00

பக்தி முரசு ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ் (விபூதியோகம் 10வது அத்யாயம்)

நான் தோSஸ்தி மம தி₃வ்யாநாம் விபூ₄திநாம் பரந்தப/ ஏஷ தூத்₃தே₃ஸத ப்ரோக்தோ விபூ₄தேர்விஸ்தரோ மயா// (அத்-10, ஸ்லோ.40)

“விஸ்தரேணாத்மநோ யோக₃ம் விபூ₄திம் ச ஜனார்தநா” X-18_ல் அர்சுனன் பகவானை ப்ரார்த்தனை செய்துகொள்கிறான். ஹே! ஜனார்த்தனா ! உன்னுடைய விபூதி ரூபங்களை விஸ்தாரமாகக் கூறு” என்று வேண்டுகிறான். பகவானின் நண்பனும், பரம பக்தனுமான அர்சுனன் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் விபூதி ரூபங்களை அறிய மிகவும் ஆவல் கொண்டுள்ளான். ஸ்ரீகிருஷ்ணருடைய அன்பைப் பெற்ற அதிஅற்புத பக்தர்கள் பகவானுடைய லீலைகளைப் பற்றிய வர்ணனைகளையும் பகவானின் விபூதிகளையும் எப்போதும் கேட்டுக்கொண்டே இருப்பதில் ஆனந்தமடைகின்றனர். இதிலே அர்சுனன் மிகவும் பாக்கியசாலி, ஏனென்றால் பகவானுடைய திருவாய்மொழியால், பகவானின் விபூதி ரூபங்களை கேட்கும் பேறு பெற்றவர் அர்சுனன். இந்த ஸ்லோகத்தில் பகவான் கூறுகிறார் “என்னுடைய தெய்வீக தோற்றம் கொண்ட விபூதிகளுக்கு எல்லையே இல்லை. என்னுடைய எல்லையற்ற விபூதி வைபவங்களின் வர்ணனையிலும் குறிப்பிடும்படியான சிலவற்றை மட்டுமே உனக்குச் சொன்னேன்” இவ்வாறாக பகவான் அர்சுனனின் 18_வது ஸ்லோகத்தின் வேண்டுகோளுக்கு பதிலளிக்கிறார். ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து : “ எதிரிகளை வீழ்த்துபவனே அர்சுனா! என்னுடைய அதிஅற்புத விபூதி ரூபங்களுக்கு முடிவு இல்லை. இதுவரையில் சொல்லிய விபூதி ரூபங்கள் ஒரு சிறு குறிப்பு மட்டுமே. இந்த விபூதி ரூபங்களின் விஸ்தாரம் என்னால் சொல்லப்படப் போகிறது”- பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்- குறிப்பு : பகவானின் விபூதி ரூபத்தின் சாரம்ஸ தத்துவம் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் கூறப்பட உள்ளது. இங்கே ஒரு துளி: ஹரிஓம்- ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 12) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) வழிநெடுகிலும் ஆசார்யரைக் கண்ட மக்கள் அவரை மிகவும் வியப்புடன் பார்த்தனர். ஆசார்யரின் 32 லக்ஷணங்களுடன் கூடிய பலமான உடலும், திடமான மனதும், எல்லோரும் வியக்கும் அளவிற்கு க்யானமும், பார்ப்பதற்கு குறைவில்லாத சந்திரரைப்போன்ற பொலிவும், அழகான புன்சிரிப்பும், தாமரைப்போன்ற கண்களும், பொன்நிற தேகமும், எல்லோருக்கும் ஆசி கூறும் வார்த்தைகளும்,மூவ்வுலகால் அறியப்பட்டவருமான ஸ்ரீமதாச்சார்யர் அவர்களை காணும் ஆவலோடு மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாகத் திரண்டுவந்தனர். பத்ரிகாஸம் செல்லுதல்: ஸ்ரீமதாச்சார்யர், பயஸ்வினி தீரத்தின் அருகில், ஐதரேய சூக்தம் ஒன்றினுக்கு விளக்கமளித்தார். அங்கிருந்த பண்டிதர்கள் அதற்கு வேறொறு பொருள் இருப்பதாக தெரிவித்தனர். அப்பொருளைக் கூறக்கேட்ட ஆச்சார்யர், அப்பொருளும் சரியாக இருப்பதை அறிந்து, வேதங்கள் மூன்று அர்த்தங்கள் கொண்டதென்றும், மஹாபாரதம் ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்திற்கும் பத்து அர்த்தங்கள் கொண்டதென்றும், அதேசமயம் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் நூறு அர்த்தங்களைக் கொண்டதென்றும் கூறினார். அப்பண்டிதர்கள் கூறியப் பொருளையும் ஏற்றுக்கொள்வதாகக் கூறியது மற்றவர்களின் கருத்து சரியாக இருப்பின் அதற்கு மதிப்பளித்து ஏற்கற்கூடியவர் என்பதை அறியலாம். அச்சமயம் அப்பண்டிதர்களின் வேண்டுகோளை ஏற்று விஷ்ணு சஹரஸ்ரநாமத்தில் விஸ்வ என்ற வார்த்தைக்கு பரிப்பொருள்களை, வேத ஸாஸ்திரத்தை ஆதாரமாக்க கொண்டு, விளக்கியது அங்கிருந்தோரை வியக்கச் செய்தது. அங்கிருந்த பண்டிதர்கள், ஆசார்யரின் கடலளவு ஸாஸ்திர திற்மையை ஆமோதித்து நமஸ்கரித்தனர். பின்னர் கேரள நாட்டிற்கு வந்து, ஒரு மஹா சபையில், “ஸூஸம்ஸன நிந்தா காரி” ஸூக்தத்தின் பொருளுக்கு விளக்கம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது அதில் வரும் “ப்ரீணியா” என்ற சொல்லின் மீது சர்ச்சை உண்டாயிற்று. அது “ப்ரீண” என்ற சொல்லிலிருந்து பிறந்தது என்று தகுந்த ஆதாரம் கொண்டு, விளக்கினார். அங்கிருந்தோர்கள் அவ்வார்த்தை “ப்ரீ” என்பதன் அடிப்படையில் வந்தது என எதிர்மறையாக தர்கம் செய்தனர். அதற்கு தகுந்த உவமானத்தைக் கொடுத்து “ப்ரீண” என்பது சரி என்று வாதித்து வென்றார். ஆச்சார்யரின் பிரமாணத்தை ஏற்ற அங்கிருந்த கற்றறிந்த பெரியோர்கள், அவரின் வித்யா திறமையையும், மகிமையையும் எண்ணி நாணமுற்று ஆசார்யருக்கு மரியாதையுடன்நமஸ்காரம்செய்தனர். தொடரும்...... §¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾// …ÁŠ¾ Ì½ …õâ÷½õ …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ / ¿¡Ã¡Â½õ ¿ÁŠìÕòÂ ¸£¾¡ ¾¡òÀ÷Â ÓîÂ§¾//

சாரல் 05 துளி 16 தேதி 10.07.11

2011-08-12T09:10:00.000-07:00

பக்தி முரசு (ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்) கீதையின் சாரலில் விபூதியோகம், 10வது அத்யாயம்

விபூதி யோகம் - ஓர் தொகுப்பாய்வு

ஸ்ரீகிருஷ்ண பரமாத்மா, பரம பக்தனான அர்சுனனின் வேண்டுகோளை ஏற்று தன் விபூதி ரூபங்களை விவரிக்கிறார். அர்சுனன் ப்ரார்த்திக்கிறான், ' கேஷூ கேஷூ பா4வேஷூ, சிந்த்யோSஸு ப4கவன் மயா' (X-17) எந்தெந்த பதார்த்தங்களில் என்னால் த்யானம் செய்யப்படுபவனாக இருக்கிறாய்? இங்கே அர்சுனனின் ப்ரச்சனை என்னவென்றால், எந்தெந்த பொருள்களில் பகவானை உபாசனை செய்யவேண்டும் என்பதே, எந்தெந்த பொருளாய் அல்லது எந்தெந்த பதார்த்தமாய் உபாசனை செய்யவேண்டும் என்பதல்ல என்பதை உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும். இதற்கு உதாரணமாச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், ப்ரஹ்மனில் பிரம்மனாய் இருப்பதல்ல, ப்ரஹ்மனில் பிரம்ம நாமகனாய் இருப்பது என்பதே. 'ப்ரம்மனாய்' இருப்பதென்றால் ஐக்கியத்தை தோற்றுவிக்கும் என்பதாக தெளிவுபெற வேண்டும். ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையின் 10வது அத்யாயமான 'விபூதி யோகத்திற்கு' ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத்வர் சிறப்பானதொரு விளக்கத்தைக் கொடுத்துள்ளார்கள். ஸ்ரீமதாச்சார்யர் தன் 'கீதா தாத்பர்யத்தில்' கூறும்போது,

'ஏஷாம் விஷ்ணுஷ்வ ரூபானாம் ஸன்னிதேகே அன்ய வஸ்துஹூ விஷிஸ்டத்வம் ப்ராதேக த்யாத் விபூத்யாக்யாணி தானிது'

ஒரு குழுமத்தில் எந்த ஒரு பொருள் சிறப்பாக மேன்மைபெற்று ஸ்ரேஷ்டமாக இருக்கிறதோ, அப்பொருள் பகவானுடைய தேஜஸைப் பெற்று சிறப்புடன் பிரகாசிப்பதாக அறியவேண்டும் என்பதே பகவானின் விபூதியோகத் தத்துவமாகும். பகவானின் விபூதியோகத்தை பல்வேறு பாஷ்யகாரர்கள் விவரித்திருந்தாலும், ஸ்ரீமதாச்சார்யர் ஸ்ரீமத்வர் அவர்கள் மிகவும் விஷேசமான பொருள்களை கொடுக்கிறார். ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் தன் கீதா த3ாத்பர்யத்தில்' கொடுத்துள்ள விளக்கங்ளைப்போல் வேறு பாஷ்யகாரர்கள் யாரும் தெளிவானதொரு பொருளைச் சொல்லவில்லை என்று கற்றுணர்ந்த வேதவித்தகர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். பகவானின் விபூதி ரூபங்களை ஸ்ரீமதாச்சார்யர் தன் கீதா தாத்பர்யத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

'விவிதம் வைபவம் ரூபம் ப்ரத்யக்ஷயஞ்ச்ச திரோகிதம்

கபில வ்யாஸ க்ருஷ்ணாப்யம் ப்ரத்யக்ஷ்யம் வைபவம் ஸ்ப்ரதம்

பின்னம் ப்ரஹ்மாதி தீவேப்யோ ஜடேத்யஸ்யாதி ஸர்கதம் ஸூஜாத்யாதிக்யதம் தேஷாம் தத் திரோஹித வைபவம்'

ஸ்ரீமதாச்சார்யர் பகவானின் விபூதி ரூபங்களை 1. ப்ரத்யக்ஷ விபூதி 2. திரோஹித விபூதி என்று இரண்டாகப் பிரித்து பொருள்கூறுகிறார். பிரத்யக்ஷ விபூதி ரூபம்: என்பது பகவானின் சாக்ஷாத் ரூபங்கள். அதாவது பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களில் விஷ்ணு, ஆயுதம் தரித்தவரில் ராமர், முனிகளில் வேதவ்யாஸர், வ்ருஷ்ணி என்னும் யாதவ வம்சத்தவரில் வாசுதேவன் (ஸ்லோகங்கள் முறையே 21,26,31,37,37) இவைகள் ஐந்தும் பகவானின் சாக்ஷாத்கார ப்ரத்யக்ஷ விபூதி ரூபங்களாகும். இந்த ரூபங்கள் நேரடியாக பார்க்கக் கூடியனவாக இருக்கிறது. பகவான் அந்தர்யாமியாக இருந்து பார்க்க முடியாதபடி இருக்கும் ரூபங்கள் திரோஹித விபூதி ரூபங்களாகும். இந்த விபூதியில் ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்த வஸ்த்து மேன்மை பெற்று சிறப்புடையதாக இருந்தால் இது ஸஜாதீய விபூதி என்றும்; வேறுஇனத்தைச் சேர்ந்த வஸ்து ஒன்று ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்த வஸ்துவினிடையே மேன்மை பெற்றிருந்தால் இது விஜாதீய விபூதி என்றும்; ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்த வஸ்து முன்பே மேன்மை பெற்ற வஸ்துவிற்கு அடுத்ததாக சிறப்பு பெற்றவைகளாக இருந்தால் அவைகள் ஸஜாதீய ஏகதேச விபூதி என்றும் பிரித்து பொருள் கூறப்படுகிறது. திரோஹித விபூதி ரூபம்: ஒரே குழுமத்தில் சிறப்பு பெற்ற விபூதி ரூபங்கள். பிரகாசிப்பவைகளில் சூரியன்; மருத்துக்களில் மரீசி; தேவதைகளில் இந்திரன்; இந்திரியங்களில் மனம்; ருத்ரர்களில் சங்கரன்; வசுக்களில் பாவகன்; இவர்கள் தன் இனங்களில் மற்றவர்களைவிட சிறப்புபெற்றவர்கள். இவர்கள் சாக்ஷாத் பகவானாக இல்லாதிருந்தாலும் பகவானின் ஸன்னிதானம் இவர்களிடையே இருப்பதினால் தன் இனத்தில் மேன்மை பெற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். இவர்கள் ஸஜாதீய விபூதி எனவும் கூறப்படுகிறது. நட்சத்திரங்களில் சந்திரன்; நீர் வாழ்வனவற்றில் வருணன்; யக்ஷ ராக்ஷஸர்களில் குபேரன்; இவர்களில் நக்ஷத்திர இனத்தைச் சேராதவன் சந்திரன் என்றாலும் மற்ற நக்ஷத்திரங்களைக் காட்டிலும் பிரகாசமாக ஒளி வீசுபவனாக இருக்கிறான். வருணன் என்பவன் நீர் பிராணியல்ல என்றாலும் நீர் வாழ்வனவற்றில் கிட்டாத சிறப்பு வருணனுக்குண்டு. குபேரன் யக்ஷனும் அல்ல ராக்ஷசனும் அல்ல. ஆனாலும் அவன் யக்ஷ ராக்ஷசர்களின் தலைவனாக இருப்பதால் அவன் மேன்மை பெறுகிறான். இவ்வாறு தன் இனத்தைச் சேராத வஸ்து வேறு இனங்களைச் சேர்ந்த வஸ்துக்களிடையே அவர்கள் அடையாத மேன்மையைப் பெற்றிருந்தால் அவைகள் விஜாதீய விபூதி என்றும் கூறப்படுகிறது. மேலும் வேதங்களில் ஸாம வேதம்; யக்ஞங்களில் ஜபயக்ஞம்; ஆயுதங்களில் வஜ்ராயுதம்; பாண்டவர்களில் தனஞ்செயன் என்று கூறுகிறார் பகவான். இந்த இனங்களில் உயர்ந்தவைகளாகக் கூறப்படும் போது வேதங்களில் ருக் வேதமும்; யக்ஞங்களில் ஞான யக்ஞமும்; ஆயுதங்களில் சுதர்ஸன சக்ரமும்; பாண்டவர்களில் பீமஸேனனும் ஸ்ரேஷ்டம் என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல. பகவான் கூறிய விபூதிகள் இவர்களுக்கு அடுத்ததாக ஸ்ரேஷ்டமாக இருப்பதால் இவைகள் ஸாஜாதீய ஏகதேச விபூதி என்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இவற்றில் ஸாம வேதத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி யாம் முன்னமே இத்தொடரில் விவரித்துள்ளதை பார்க்கவும். இவ்வாறு ஸ்ரீமதாச்சார்யர் அவர்கள் பகவானின் விபூதி ரூபங்களைப் பாகுபாடு செய்து தெளிவான காரணம் சொல்லி புரியவைத்திருப்பது மிகவும் வியப்பாகவும் அபூர்வமாகவும் இருக்கிறது என்பது மட்டுமல்ல இவைகள் நமக்கு ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமைகிறது. அர்சுனன் " உன் விபூதிகளை விஸ்தாரமாகச் சொல்" என்று ப்ரார்த்தனை செய்ததைத் தொடர்ந்து பகவான் இவ்வாறு கூறுகிறார்: ஹந்த தே கத2யிஷ்யாமி, திவ்யா ஹ்யாத்ம விபூ4தய:/ ப்ராதா4ன்யத குருச்ரேஷ்ட, நாஸ்த்யந்தோ விஸ்தரஸ்யமே// பகவானின் விபூதி ரூபங்களுக்கு முடிவே இல்லை. எல்லையே இல்லை. இப்பிரபஞ்சத்தில் எதுவும் அவனில்லாமல் தானாக இயங்க முடியாது. இப்பிரபஞ்சத்தில் ஒரு கூட்டத்தில் மேன்மை பெற்று சிறப்பான வஸ்து ஒன்று இருக்கிறதென்றால் அவ்வஸ்துவில் பகவானுடைய தேஜஸ் அமையப்பெற்றுள்ளதாக அறிவதே சாலச் சிறந்தது. வாசக பக்தர்களின் ஆன்மீகச் சிந்தனை மேன்மை பெறவும், உடல் ஆரோக்யம் சிறக்கவும் பகவானை ப்ரார்த்தைன் செய்துகொண்டே உடுப்பி ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கு இப்படைப்பினை சமர்ப்பணம் செய்து கொள்கிறேன். /ஸ்ரீக்ருஷ்ணார்ப்பணமஸ்து/ குறிப்பு: இந்த இதழைத் தொடர்ந்து 10ம் அத்யாயத்தில் இன்னும் மூன்று ஸ்லோகங்கள் பாராயணம் செய்யவேண்டி உள்ளது. இந்த அத்யாயத்தைத் தொடர்ந்து 11ம் அத்யாயமான பகவானின் விஸ்வரூப தர்சனத்தை காண வாசக பக்தர்களை அழைத்து மகிழ்கிறோம். இந்த இதழுக்கு தொடர்ந்து ஆதரவு கொடுத்துவரும் வாசக பக்தர்களுக்கு எனது நன்றியினைக் காணிக்கையாக்கிக்கொள்கிறேன்.

ஏகம் சாஸ்த்ரம் தேவகீபுத்ர-கீதம்

ஏகோ தேவோ தேவகீபுத்ர ஏவ/

ஏகோ மந்த்ரஸ் தஸ்ய நாமானி யானி

கர்மாப்யேகம் தஸ்ய தேவஸ்ய ஸேவா//

ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே/

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே/ /

வெளியீடு: கீதை ஸேவா டிரஸ்ட் & ஜனனி சென்டர், மணம்பூண்டி, Email : geethaisevatrust@gmail .com

ÌÈ¢ôÒ: þó¾ þ¾¨Æò ¦¾¡¼÷óÐ 10õ «òÂ¡Âò¾¢ø þýÛõ ãýÚ Š§Ä¡¸í¸û À¡Ã¡Â½õ ¦ºöÂ§ÅñÊ ¯ûÇÐ. þó¾ «òÂ¡Âò¨¾ò ¦¾¡¼÷óÐ 11õ «òÂ¡ÂÁ¡É À¸Å¡É¢ý Å¢ŠÅåÀ ¾÷ºÉò¨¾ ¸¡½ Å¡º¸ Àì¾÷¸¨Ç «¨ÆòÐ Á¸¢ú¸¢§È¡õ. þó¾ þ¾ØìÌ ¦¾¡¼÷óÐ ¬¾Ã× ¦¸¡ÎòÐÅÕõ Å¡º¸ Àì¾÷¸ÙìÌ ±ÉÐ ¿ýÈ¢Â¢¨Éì ¸¡½¢ì¨¸Â¡ì¸¢ì¦¸¡û¸¢§Èý.

சாரல் 05 துளி 15 தேதி 03.07.11

2011-08-12T09:05:00.000-07:00

பக்தி முரசு
(ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்)
கீதையின் சாரலில் விபூதியோகம் 10வது அத்யாயம்

யச்சாபி ஸர்வப₄தாநாம் பீ₃ஜம் தத₃ஹமர்ஜீந ந தத₃ஸ்தி விநா யத்ஸ்யாந்மயா பூ₄தம் சராசரம் (அத்10. ஸ்லோ 39)

பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் தன் விபூதியோகத்தை சுருக்கமாக இங்கே முடிக்கிறார். சகல பிராணிகளுக்கு வித்து பகவானே. படைப்பது, அழிப்பது மற்றும் காப்பது யாவும் பகவானே. அத்யாயம் 7.10 ல் “பீஜம்மாம் ஸர்வபூதானாம்” என்று சொல்லியிருக்கிறார். அதுபோலவே அத்9-18ல் “நிதானம் பீஜமவ்யயம்” என்று “அழியாத வித்து” பகவானே என்று குறிப்பிடுகிறார். இங்கு இச் ஸ்லோகத்தில் சொல்லும் போது எல்லா பிராணிகளின் உற்பத்திக்கு “விதை” பகவானே என்று குறிப்பிடுகிறார்.

பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இல்லாத இடம் ஏது! எங்கும் எப்பொருளிலும் நிறைந்திருப்பவர் பகவானே. பகவானின் இச்சையில்லாமல் எப்பொருளும் இயங்க முடியாது. இப்பிரபஞ்சத்தில் தோன்றும் எல்லாப் பொருள்களும் பகவானின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. பகவானின் படைப்பில் ஒரு குழுமத்தில் எப்பொருள் மேன்மை பெற்றிருக்கிறதோ, சிறப்பு பெற்றதாக இருக்கிறதோ அப்பொருள் பகவானின் தேஜஸின் சக்திபெற்றதாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். யாவற்றையும் சுருக்கமாகவும் யதார்த்தமாகவும் சொல்லும்போது பகவான் இப்பிரபஞ்சத்தில் எங்கெங்கும் நிறைந்திருக்கிறார் என்பது உண்மையாகிறது அல்லவா!

ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து “ மற்றும் அர்சுனா! எல்லா பிராணிகளுக்கு எது காரணமோ, அக்காரணத்தின் நியாமகனாய் அக்காரணத்திலிருப்பவன் நானே, யாவற்றிற்கும் காரணமும் காரண கர்த்தாவுமான என்னைவிட்டு எந்த வஸ்து உண்டோ அந்த வஸ்த்து இல்லை. நான் இப்பிரபஞ்சத்தில் எங்கும்நிறைந்திருகிறேன்” –பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

இங்கே ஒரு துளி: ஹரிஓம்- ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கை வரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 11) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்) இவ்வாறான மஹிமைகளைச் செய்துகாட்டி, தனது தீர்த்த யாத்திரையைத் தொடர்ந்தார். கேரளத்திற்கே அழகையும், பொலிவையும் கொடுக்கக் கூடிய புனித நதியான பயஸ்வினி ஆற்றில் நீராடி, தன் லீலைகளால் இங்கு ஸ்ரீசண்டிகை தேவி அவதரிக்கப் போகிறாள் என்று கூறி, மேலும் தெற்கு நோக்கிச் சென்று திருவந்திபுரம் என்ற அனந்தபுரம் என்னும் வானில் சாக்ஷாத் ஸ்ரீமந்நாராயண ஸ்வரூபியாக இருக்கும் அனந்தபத்மநாப ஸ்வாமியை தரிசித்தார். பின்பு, பண்டிதர்கள் நிரைந்த சபையில், ஜீவ பரமாத்ம பேதத்தின் தத்துவத்தை விளக்கி ஐக்கியம் பொருந்தாத நிலையை எடுத்துக்கூறினார். குதபஸ்தூர் என்ற கிராமத்தல் ஒரு அந்தணர் ஸ்ரீமதாச்சார்யர் பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு பாஷ்யம் (பொருள்) செய்யாததால் பொருள் கூற தகுதியற்றவர் என்றும், அவர் கூறும் வியாக்யானங்களை ஏற்கவேண்டாம் என்றும் கூறினார். அதற்கு ஆசார்யரோ “யாமும் பாஷ்யம் செய்யும் அபிப்ராயத்தில் தான் இருக்கிறோம்” என்று விடையளித்தார். அந்த அந்தணரோ “தண்டத்தை” முறித்துவிடுவேன் என்று கூறினார் ஆசார்யர் தன் தண்டத்தைகாட்டி, கண்ட்யேத த₃ண்டோ யதி சண்டனத்வயா/ த்வம் ஷண்டகோ(அ)பண்டித வந்த்ய வாகி₃தி//(5-43) அதாவது “நீ இந்த தண்டத்தை முறிக்காவிட்டால் நீ ஒரு ஷண்டன், சன்யாசி இல்லை, பண்டிதனுமில்லை, ஒரு பொய்யனும் அலியுமாவாய்” என்று கூறினார். இதைக் கேட்ட அந்த அந்தணர் ஆத்திரமடைந்து அங்கிருந்தோரைத் துணைக்கு அழைத்தார். அங்கிருந்தோர்கள் ஆசார்யரின் அறிவுத் திறமை, வசீகரமான முகலக்ஷணம் முதலியவற்றைக் கண்டு மஹா பண்டிதரான ஆச்சார்யரை எவ்வாறு துவேஷிப்பது என்றெண்ணி அந்த அந்தணரைச் சாடினர்.

இதைத் தொடர்ந்து, ஆச்சார்யர் பல தீர்த்தங்களில் நீராடி, கன்யாகுமாரி மற்றும் இராமேஸ்வரம் அங்குள்ள தீர்த்தங்களிலும் நீராடி, இராமேஸ்வரத்தில் விஷ்ணுவின் அந்தர்யாமியாக இருக்கும் இராமநாத ஸ்வாமியை நமஸ்கரித்து தன் குருவுடன் சாதுர்மாஸ்ய விரதத்தை மேற்கொண்டார். பிறகு அங்கிருந்து புறப்பட்டு ஸ்ரீரங்கம் வந்து ஸ்ரீரங்கநாத ஸ்வாமியை பக்தியுடன் ஸேவித்தார்.

ஸ்ரீமத் ஹனுமத் பீம மத்வாந்தர்கத ராமக்ருஷ்ண வேதவ்யாஸாத்மக லக்ஷ்மீ ஹயக்ரீவாய நம:

ùÂ¡…¡Â Å¢‰ÏåÀ¡Â ùÂ¡…åÀ¡Â Å¢‰½§Å/

¿§Á¡ ¨Å ô₃Ã‹Á¿¢¾₄§Â Å¡…¢‰¼₂¡Â ¿§Á¡ ¿Á://

«Å¢¸¡Ã¡Â …¥ò₃¾¡₄Â ¿¢òÂ¡Â ÀÃÁ¡òÁ§¿/

…¨¾₃¸åÀ¡Â Å¢‰½§Å …÷Åƒ¢‰½§Å//

§¾Åõ ¿¡Ã¡Â½õ ¿òÅ¡, …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ /À¡¢â÷½õ ÌåõŠº¡ý ¸£ ¾¡÷ò¾õ ÅŒÂ¡Á¢ §Ä…¾//

…ÁŠ¾ Ì½ …õâ÷½õ …÷Å§¾¡„ Å¢Å÷ƒ¢¾õ / ¿¡Ã¡Â½õ ¿ÁŠìÕòÂ ¸£¾¡ ¾¡òÀ÷Â ÓîÂ§¾//

சாரல் 05 துளி 14 26.06.2011

2011-08-12T08:58:00.000-07:00

பக்தி முரசு
ஒரு பக்க வாராந்திர இதழ்
கீதையின் சாரலில் விபூதியோகம் (10ம் அத்யாயம்)

தண்டோ₃ த₃மயதாமஸ்மி நீதிரஸ்மி ஜிகீ₃ஷதாம் மெளநம் சைவாஸ்மி கு₃ஹ்யாநாம் ஜ்ஞாநம் ஜ்ஞாதமாஹம் (அத்.10ஸ்

லோ.38)

“அடக்கியாளுபவர்களிடம் தண்டநீதி நானே, வெற்றியை விரும்புவோர்களின் ராஜநீதி நான், ரகசியங்களுள் மெளனம் நான், ஞானிகளின் ஞானம் நான்”- பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர்-

   ஆளும் பிரதிநிதிகளில் அனேகம் நபர்கள் உண்டு. ஸ்ரீவிஷ்ணுவே அவதார ரூபனாக ஸ்ரீராமசந்திரமூர்த்தியாக, ஸ்ரீகிருஷ்ணனாக அரசாட்சி செய்து மானிடர்களுக்கு செங்கோல் ஆட்சியின் மகத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டியிருக்கிறார்கள். ஏனைய ஆளும் பிரதிநிதிகளில் சிறப்புத்தன்மைப் பெற்று மக்கள் போற்றும் ஆட்சியை செய்தவர்கள் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் பிரதிநிதியாகிறார்கள். இங்கே தண்டம் என்பது நீதிநெறிமுறைகளுக்குட்பட்ட அடக்கியாளும் சக்தி. அதில் பகவான் “தண்டநீதி” யாக இருக்கிறார்.       ஒருவன் வாழ்வில் வெற்றிபெற வேண்டுமென்றால் அங்கே நீதியையும் நியாயத்தையும் அவசியம் கடைபிடித்தாக வேண்டும். சில சமயங்களில் நீதியும் நியாயமும் இல்லாத இடங்களில் வெற்றி கிடைப்பது போல் தோற்றமளிக்கும், ஆனால் அது நிலையான வெற்றியல்ல. இங்கே வெற்றிபெற விரும்புவோர்களின் ராஜ நீதியாக பகவான் இருப்பதாக தெரிவிக்கிறார்.                              ரகசியங்களைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால் மெளனமாக இருப்பதே சாலச் சிறந்தது. ஒரு சில சங்கதிகளை ரகசியமாகக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்றால் அச்சமயம் மெளனமாக இருந்து விடுதல் அவசியம். இங்கே பகவான் ரகஸியத்தை தன் ஸ்வரூபம் என்கிறார்.                             ஜடம் மற்றும் சேதனப் பொருட்களை பாகுபாடு செய்து பகுத்தறிபவன் அறிவாளி அதுபோலவே பரமாத்மனுக்கும் ஜீவனுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை தெரிந்தவன் ஞானி. இங்கே ஞானிகளின் ஞானமாக பகவான் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்.                                                                 ஸ்லோகத்தின் உட்கருத்து   “தண்டனை செய்பவர்களில் இருக்கும் தண்டனைக்கு நியாமகனாய் தண்டத்திலிருக்கிறேன். ஜயமடைவதற்கு விருப்பமாயிருப்பவர்களிலிருக்கும் நீதியின் ரூபமாகிய தர்மத்திற்கு நியாமகனாய் நீதியில் இருக்கிறேன். ரகசியமான வஸ்த்துக்களிலிருக்கும் அதிஉத்தமமான தியானத்திற்கு நியாமகனாய் மெளனத்திலிருப்பவன், ஞானிகளின் அறிவிற்கு நியாமகனாய், ஞானத்திலிருப்பவன்நானே” –பகவான்ஸ்ரீகிருஷ்ணன்-

இங்கே ஒரு துளி: ஹரிஓம்- ஸ்ரீமத்வாச்சார்யர் – வாழ்க்கைவரலாறு மற்றும் தத்துவம் :(பகுதி 10) (படைப்பு: ஆதிமைந்தன்)   மணிமந்தன் என்பவரால் இயற்றப்பட்ட பிரம்மசூத்ர பாஷ்யத்திற்கு கண்டனம் தெரிவித்து, அதிலுள்ள தோஷங்களை விளக்கி, அந்த பாஷ்யத்தில் கூறப்பட்டவைகள் அவருடைய சொந்த கருத்தாக இருக்கலாம் என்றும், ஆனால் அதில் விஷ்ணு சர்வோத்தம தத்துவம்     இல்லை என்பதால் மற்றவர்கள் அதை பின்பற்றுவது அபத்தமானது என்று விளக்கிக் கூறினார். இதைக் கேட்ட அங்கிருந்த பண்டிதர்கள், பிரம்ம சூத்ரத்திற்கு சரியான பாஷ்யத்தை எழுத வேண்டுமாய் விண்ணப்பித்தார்கள். குருவான அச்சுதப்ரோக்ஷரும் கூட, ஆசார்யர் அவர்களைப் பார்த்து, “பிரம்மசூத்ரத்திற்கு கூறப்பட்ட பாஷ்யங்கள்       அனைத்திலும் தோஷம் உள்ளது என்று கூறுவதால், நீரே அதற்கு ஆட்க்ஷேபம் செய்ய முடியாததான பாஷ்யத்தை செய்க” என்று கூறினார்.   ஸ்ரீமதாச்சார்யர் அவர்கள் வாதத்தின்போதும் அல்லது மற்ற சமயங்களிலும் தன்னுடைய கருத்தை பலவந்தமாக திணிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமோ, அல்லது தன்னை எதிர்கொள்பவர்களை கீழ்          நிலைப்படுத்தி உதாசீனம் செய்யவேண்டும் என்ற நோக்கமோ அற்றவறாய், வேதங்களிலும், பிரம்ம சூத்ரங்களிலும், புராணங்களிலும் சொல்லப்பட்ட உண்மையான பராபரத் தத்துவத்தை தகுந்த ஆதாரங்களுடன், தெளிவாகவும், நிதானமாகவும், பொறுமையாகவும், கோபப்படாமலும், நட்பாகவும் விவாதித்து பதில்கொடுத்து, வாதிட வந்தவர்களுக்கு தேவையான அவகாசத்தையும் கொடுத்து, வாதத்தில் அவர்களுடைய பொருள் குற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டி, அவர்களே தன்தவறை உணரும்படி செய்தார் என்றே சொல்லவேண்டும்.                          ஸ்ரீமதாச்சார்யரின் புகழ் திக்கெட்டும் பரவ, அதைக்கேட்ட, ஞானியான மத்யகேஹர், தன் மகனான ஸ்ரீமத்வரை பார்த்து, அவர் வாதிடும் திறமையை மெச்சி, அவர் கூறும் உபன்யாசங்களைக் கேட்டு ஆனந்தமடைந்தார்.       தீர்த்த யாத்திரை: ஸ்ரீமதானந்த தீர்த்த மஹான் தன் குருவுடன் உடுப்பிக்கு தெற்கேயுள்ள விஷ்ணுமங்களம் என்ற கிராமத்திற்குச் சென்று மங்களத்தையும் மோக்ஷத்தையும் ப்ரசாதமாகக் கொடுக்கக் கூடிய ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவை துதித்தார். இவ்விடத்தில் ஒருவர் ஆச்சார்யர் அவர்கள், பீமசேனனைப் போல் அதிகமாக உண்பார் எனக் கேள்விப்பட்டு, அவரை பரீட்சிக்க, அவர் வையிறு நிரம்ப உணவருந்திய பிறகு, இருநூற்றுக்கும் மேல் வாழப்      பழங்களை கொடுத்து உண்ணச் சொன்னார். ஸ்ரீமதாச்சார்யர் இடைவெளியில்லாமல் எல்லா பழங்களையும் தின்றுவிட்டு எந்தவித பாதிப்பும் இல்லாமலிருந்தைக் கண்ட குரு “உன்னால் எப்படி எந்த துன்பமும் இல்லாமல் இருக்க முடிகிறது, அதன் உண்மையைக் கூறு“ எனக் கேட்டார். அதற்கு ஸ்ரீமத்வர்,“அங்குஷ்ட மாத்ரம் ஜடரே ப்ரதிஷ்டிதம்” (5-32) என்பதாகக் கூறினார். அதாவது எனக்கு ஜீரண சக்தியைக் கொடுக்கக் கூடிய அக்னி ஒரு கட்டைவிரல் அளவு உள்ளது என்றும் ஆனால் மற்றவர்களுக்கோ ஒரு பொறி அளவே இருக்கும் என்றும் கூறினார்.
  ஸ்ரீமத் ஹனுமத் பீம மத்வாந்தர்கத ராமக்ருஷ்ண வேதவ்யாஸாத்மக லக்ஷ்மீ ஹயக்ரீவாய நம:

Bhakthi Murasu (By Aadhi Maindhan)

Krishnavathara Mahimai - Originally Posted on

சாரல் 05 துளி 37 ​தேதி 04.12.2011

சாரல் 05 துளி 36 ​தேதி 27.11.2011

சாரல் 05 துளி 35 ​தேதி 20.11.2011

சாரல் 05 துளி 34 தேதி 13.11.2011

சாரல் 05 துளி 33 தேதி 06.11.2011

சாரல் 05 துளி 32 ​தேதி 30.10.2011

சாரல் 05 துளி 31 ​தேதி 23.10.2011

சாரல் 05 துளி 30 ​தேதி 16.10.2011

சாரல் 05 :துளி 29: 09.10.2011

சாரல் 05 துளி 28 02.10.2011

சாரல் 05 : துளி 27:- 25.09.2011

சாரல் 05 : துளி 26:- 18.09.2011

சாரல் 05 : துளி 25:- 11.09.2011

சாரல் 05 துளி 24 04.09.2011

சாரல் 05 துளி 23 தேதி 28.08.11

சாரல் 05 துளி 22 ​தேதி 21.08.11

சாரல் 05 துளி 21 ​தேதி 14.08.11

சாரல் 05 துளி 20 ​தேதி 07.08.11

சாரல் 05 துளி 19 ​தேதி 31.07.11

சாரல் 05 துளி 18 ​தேதி 24.07.11

சாரல் 05 துளி 17 ​தேதி 17.07.11

சாரல் 05 துளி 16 ​தேதி ​ 10.07.11

சாரல் 05 துளி 15 ​தேதி 03.07.11

சாரல் 05 துளி 14 26.06.2011

சாரல் 05 துளி 37 தேதி 04.12.2011

சாரல் 05 துளி 36 தேதி 27.11.2011

சாரல் 05 துளி 35 தேதி 20.11.2011

சாரல் 05 துளி 32 தேதி 30.10.2011

சாரல் 05 துளி 31 தேதி 23.10.2011

சாரல் 05 துளி 30 தேதி 16.10.2011

சாரல் 05 துளி 22 தேதி 21.08.11

சாரல் 05 துளி 21 தேதி 14.08.11

சாரல் 05 துளி 20 தேதி 07.08.11

சாரல் 05 துளி 19 தேதி 31.07.11

சாரல் 05 துளி 18 தேதி 24.07.11

சாரல் 05 துளி 17 தேதி 17.07.11

சாரல் 05 துளி 16 தேதி 10.07.11

சாரல் 05 துளி 15 தேதி 03.07.11