Białe certyfikaty

Efektywna dystrybucja ciepła – dotacje na przebudowę systemów ciepłowniczych

admin938bc — Wed, 20 Jun 2018 19:23:28 +0000

Do 27 lipca 2018 r. trwa nabór wniosków o dofinansowanie w konkursie projektów z Działania 1.5 Efektywna dystrybucja ciepła i chłodu, Osi priorytetowej I Zmniejszenie emisyjności gospodarki, współfinansowanej ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014–2020.
Typ projektów podlegających dofinansowaniu w ramach Działania 1.5:

przebudowa istniejących systemów ciepłowniczych i sieci chłodu, celem zmniejszenia strat na przesyle i dystrybucji;
budowa przyłączy do istniejących budynków i instalacja węzłów indywidualnych, skutkująca likwidacją węzłów grupowych;
budowa nowych odcinków sieci cieplnej wraz z przyłączami i węzłami ciepłowniczymi, w celu likwidacji istniejących lokalnych źródeł ciepła, opalanych paliwem stałym;
podłączenia budynków do sieci ciepłowniczej, mające na celu likwidację indywidualnych i zbiorowych źródeł niskiej emisji.

Rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach konkursu:

przedsiębiorcy,
jednostki samorządu terytorialnego oraz działające w ich imieniu jednostki organizacyjne,
podmioty świadczące usługi publiczne w ramach realizacji obowiązków własnych jednostek samorządu terytorialnego nie będące przedsiębiorcami,
spółdzielnie mieszkaniowe.

Budżet na realizację Działania 1.5 w ramach konkursu POIS.01.05.00-IW.03-00-K04/18 wynosi 200 mln zł ze środków Funduszu Spójności.

Regulamin konkursu do pobrania

Więcej informacji na stronie: http://poiis.nfosigw.gov.pl/

Wdrażanie Systemu Zarządzania Energią – wybrane aspekty

admin938bc — Wed, 20 Jun 2018 11:56:15 +0000

System Zarządzania Energią (SZE) wdrożony zgodnie z wymaganiami normy PN–EN ISO 50001:2012 i prawidłowo nadzorowany w przedsiębiorstwie stanowi dobre uzupełnienie działań służących poprawie efektywności energetycznej w procesie ciągłego doskonalenia, co jest jednym z głównych celów przedmiotowej normy. Zapisy normy zostały oparte na standardzie opublikowanym przez British Standards Institution. Sama poprawa efektywności energetycznej, której miarą są Wskaźniki Wyniku Energetycznego (WWE) opracowane w ramach przeglądu energetycznego, jednego z elementów SZE, przynosi wymierne korzyści środowiskowe, jakimi są redukcja zużycia energii oraz ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, jak również korzyści biznesowe w postaci obniżenia kosztów funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Przy okazji wdrażania SZE może pojawić się szereg wątpliwości dotyczących szczegółów budowanego systemu, jednak przy odpowiednim podejściu i wsparciu doradczym można zdecydowanie ograniczyć ryzyko niepowodzenia.

Integracja systemów

SZE traktowany jest często jako nakładka systemu zarządzania środowiskowego lub wspomagający go element, niemniej jednak może stanowić odrębną całość i jako taki, bądź jako element zintegrowanego systemu zarządzania, może być poddawany certyfikacji.
Tak jak inne systemy zarządzania (np. oparte o wymagania ISO 9001, ISO 14001, ISO/IEC 27001, PN-N-18001) SZE wykorzystuje zasadę ciągłego doskonalenia, znaną jako cykl PDCA (Planuj-Wykonaj-Sprawdź-Działaj), który w tym przypadku opisany jest następująco:

Planuj – postaw diagnozę odnośnie spełnienia wymagań ISO 50001 poprzez przeprowadzenie przeglądu energetycznego i ocenę funkcjonującego w organizacji systemu zarządzania, a następnie opracuj cele, zadania i plany działań niezbędne do spełnienia tych wymagań i osiągnięcia efektów, które poprawią wynik energetyczny;
Wykonaj – zrealizuj przyjęte plany działań;
Sprawdź – przeprowadź audity w obszarze wdrażanego systemu, aby upewnić się, czy realizacja planów doprowadziła do osiągnięcia zamierzonych celów, systematycznie dokonuj pomiarów i monitoruj procesy oraz kluczowe charakterystyki tych działań, które określają wynik energetyczny, składaj sprawozdania z uzyskanych wyników;
Działaj – wyciągnij wnioski z przebiegu poprzednich etapów i podejmij kroki na rzecz ciągłej poprawy zarówno samego systemu, jak i wyniku energetycznego.

W większości przypadków SZE wdrażane są w organizacjach, w których już funkcjonują systemy zarządzania – najczęściej środowiskowego (wg ISO 14001 lub EMAS) lub zintegrowane, na które oprócz już wymienionego składają się oparte o wymagania ISO 9001 (zarządzanie jakością), PN-N-18001 lub OHSAS 18001 (zarządzanie bhp), ISO/IEC 27001 (zarządzanie bezpieczeństwem informacji), a także branżowe (motoryzacja, sprzęt medyczny itd.). Sytuacja taka ułatwia etap diagnozowania, prostsze jest także przygotowanie do spełnienia wymagań ISO 50001 z uwagi na funkcjonowanie wspólnych mechanizmów i procesów (audity wewnętrzne, przegląd zarządzania, korekcje, działania korygujące, zapobiegawcze i doskonalące, nadzorowanie dokumentacji systemowej i zapisów), czy znajomość cyklu PDCA. Pracownikom zaangażowanym we wdrażanie SZE łatwiej też zrozumieć „język systemowy”. W takim przypadku główne zadania sprowadzają się do opracowania, ustanowienia i wdrożenia procedur specyficznych dla SZE, których nie przewidywały funkcjonujące już systemy, a także uwzględnienie potrzeb SZE w opisie procesów wspólnych.
Bardzo istotną kwestią jest pierwszy etap cyklu PDCA, gdyż jego prawidłowa realizacja pozwala na uniknięcie dublowania działań systemowych z tymi, które są już w organizacji prowadzone na podstawie innych (niesystemowych) uregulowań, np. zarządzeń, poleceń i regulaminów.
Natomiast w organizacjach, w których SZE jest wdrażany jako pierwszy z rodziny systemów zarządzania, trudność przygotowania do spełnienia wymagań standardu ISO 50001 od początku jest łagodzona tym, że nie ma ograniczeń związanych z już stworzonymi uregulowaniami – często pozwala to na stworzenie prostszych rozwiązań, w większym stopniu dopasowanych do organizacji. Nie oznacza to jednak, iż proces ten będzie łatwiejszy od SZE wdrażanego w przedsiębiorstwie, w którym funkcjonują już zintegrowane systemy zarządzania.

Nadzór nad projektem. Harmonogram

Nosząc się z zamiarem wdrożenia SZE w przedsiębiorstwie należy mieć na uwadze, iż proces ten jest kwestią czasochłonną. Czas wdrożenia, liczony od prac przygotowawczych do przeprowadzenia końcowej certyfikacji potwierdzającej funkcjonowanie systemu zgodnie z wytycznymi normy, jest uzależniony od struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa. Dla mniejszych firm w pewnym stopniu ulega skróceniu w porównaniu z dużymi koncernami. Podstawowa różnica wynika ze złożoności procesu wykonania przeglądu energetycznego oraz wyodrębnienia obszarów znaczącego wykorzystania energii. Istotna jest również kwestia obecności zaimplementowanych już systemów środowiskowych i zintegrowanych, do których nawiązano w poprzednim akapicie. Pomijając kwestię złożoności poszczególnych etapów implementacji SZE, należy przyjąć bezpieczny okres na skuteczne jego wdrożenie w granicach 18-24 miesięcy. Taki okres wynika ze zbioru niezbędnych do wykonania, zróżnicowanych działań, które są realizowane przy współpracy osób zajmujących stanowiska na wielu poziomach kompetencji, począwszy od linii produkcyjnej, a kończąc na pozycjach managerskich.
Kluczową postacią, która przejmuje odpowiedzialność nad projektem w ramach przedsiębiorstwa jest przedstawiciel powołany przez najwyższe kierownictwo organizacji. Niekoniecznie musi to oznaczać jedną osobę – w złożonych strukturach możliwe jest powołanie kilku przedstawicieli najwyższego kierownictwa, których kompetencje powinny być odpowiednie do nadzorowania i koordynacji ogółu prac związanych z SZE, począwszy od analizy dotychczas stosowanych rozwiązań systemowych oraz sporządzenia harmonogramu wdrażania SZE. Przedstawiciel(-e) kierownictwa przejmuje(-ą) odpowiedzialność m.in. nad organizacją szkoleń w zakresie ISO 50001 dla personelu oraz ustanowieniem zespołu roboczego, który zajmie się realizacją wszystkich czynności związanych z SZE, w tym opracowywaniem przeglądu energetycznego. Sam cykl szkoleń nie może ograniczać się jedynie do zapoznania mniejszego lub większego grona pracowników z wymaganiami normy. Szkolenie powinno stanowić element niemal każdego spotkania doradców z przedstawicielami organizacji – poczynając od kierownictwa, przez osoby odpowiedzialne za wdrożenie i funkcjonowanie SZE i innych systemów, po specjalistów i podstawowy personel mający wpływ na wynik energetyczny.
Osobnym zagadnieniem jest zapewnienie kompetencji do prowadzenia auditów wewnętrznych SZE. Najczęściej odbywa się to poprzez szkolenie dobranej pod względem wiedzy grupy dotychczasowych auditorów. Dobrym sprawdzianem uzyskanych kompetencji są w tym przypadku audity poprzedzające zgłoszenie gotowości do certyfikacji systemu, w których rola zewnętrznych doradców systemowych powinna ograniczać się do obserwacji poczynań auditorów wewnętrznych i jedynie sporadyczne ingerowanie w proces auditu.

Przegląd energetyczny – aspekt techniczny wdrożenia

Jednym z wymagań normy jest przeprowadzenie przeglądu energetycznego, którego rzetelne wykonanie stanowi punkt wyjścia do ustalania wskaźników wyniku energetycznego, a także celów i zadań z tym związanych. Przegląd energetyczny, opracowany zgodnie z ISO 50001, musi ujmować analizę wykorzystania i zużycia energii przez organizację oraz wydzielenie na tej podstawie obszarów znaczącego wykorzystania energii. W tym celu, oprócz identyfikacji obecnych źródeł energii oraz oceny historycznego i teraźniejszego wykorzystania i zużycia energii, należy wskazać elementy mające znaczący wpływ na energochłonność oraz możliwości poprawy wyników energetycznych z właściwym ich uszeregowaniem.
Warto w tym miejscu rozgraniczyć pojęcia przeglądu energetycznego oraz audytu efektywności energetycznej, z uwagi na częste mylenie tych pojęć. Przegląd energetyczny, jako jeden z wymaganych elementów SZE, sporządzany jest tylko i wyłącznie na podstawie danych posiadanych przez przedsiębiorstwo/organizację, w którym wdrażany jest system, i nie zawiera konkretnych rozwiązań technicznych oraz ich analizy ekonomicznej. Celem końcowym audytu efektywności energetycznej jest natomiast określenie stopnia poprawy efektywności energetycznej danego przedsięwzięcia, instalacji bądź budynku wraz z oceną jego opłacalności. W przeważającej większości audyty efektywności energetycznej opierają się na bezpośrednich pomiarach.
Okres niezbędny na wykonanie przeglądu energetycznego jest ściśle powiązany ze złożonością struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa. W przypadku organizacji o prostym profilu produkcyjnym (np. jedna bądź kilka instalacji), bądź też instytucji publicznych, wykonanie przeglądu energetycznego oraz wyodrębnienie obszarów znaczącego wykorzystania energii, które podlegać będą systematycznej kontroli w oparciu o zdefiniowaną wcześniej energię bazową (odniesienie ilościowe stanowiące podstawę do porównania wyniku energetycznego), jest kwestią stosunkowo łatwą i mniej czasochłonną. Realizacja tej istotnej z punktu widzenia normy pozycji nie powinna zająć więcej niż kilka tygodni. Sprawa komplikuje się, gdy wdrożenie SZE dotyczy dużego przedsiębiorstwa produkcyjnego. Zachowanie należytej staranności sprowadza się w takim przypadku do wydzielenia większej liczby obszarów znaczącego wykorzystania energii tak, aby nadzór na efektywnością energetyczną realizowany był jednocześnie w wielu gałęziach prowadzonej działalności. Zgodnie z zapisami normy wydzielenie takich obszarów musi zostać przeprowadzone w oparciu o udokumentowaną metodologię oraz kryteria, których przygotowanie może być czasochłonne. Zważywszy na fakt, iż norma nie definiuje wprost przedmiotowego obszaru, to przy opracowywaniu ścieżki jego wyodrębniania należy się kierować rozsądnym podejściem. Przyjęcie bardzo wyczerpującej metodologii selekcji, schodzącej do poziomu poszczególnych rodzajów mediów, może okazać się rozwiązaniem niezwykle pracochłonnym i niekoniecznie odpowiednim. Z kolei wybór rozwiązania ogólnikowego, w którym jako obszar znaczącego wykorzystania energii przyjmiemy całe przedsiębiorstwo, może nie przynieść oczekiwanych rezultatów.
Jako optymalną ścieżkę selekcji obszarów znaczącego wykorzystania energii można przyjąć metodykę, zgodnie z którą dokonuje się podziału na piony organizacyjne (instalacje, komórki) i przeprowadza identyfikację pod kątem ilości zużywanej energii. Należy mieć na uwadze fakt, iż bezpośrednie porównywanie poszczególnych rodzajów energii nie zawsze jest odzwierciedleniem ich energochłonności w stosunku do środowiska naturalnego. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest porównanie 1 GJ ciepła oraz tej samej ilości energii elektrycznej, na których wytworzenie zużyto inne ilości energii pierwotnej z uwagi na różne poziomy skomplikowania procesów wytwórczych generujących zróżnicowane straty (charakteryzujących się różnymi sprawnościami). Niezbędne więc może okazać się sprowadzanie wszystkich rodzajów zużywanej energii do postaci umożliwiającej ich bezpośrednie porównanie, czyli np. do postaci energii pierwotnej. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej w przypadku, gdy zużywane są media o wieloetapowej metodologii wytwarzania, takie jak np. sprężone powietrze, na proces wytwarzania którego składa się przetwarzanie energii elektrycznej wytworzonej uprzednio np. z biogazu. Biorąc powyższe pod uwagę, metodyka identyfikacji obszarów znaczącego wykorzystania energii powinna być indywidualnie dopasowana do danej organizacji z uwzględnieniem jej struktury organizacyjnej, jak również specyfiki struktury zużywanych paliw, energii i mediów.

Rola zespołu roboczego

W ramach wyodrębnionych obszarów znaczącego wykorzystania energii należy przeanalizować możliwości poprawy wyniku energetycznego. Warto nawiązać w tym miejscu do zapisów normy ISO 50001, mówiących o tym, iż poszczególne elementy systemu zarządzania energią oraz działania zmierzające do poprawy energochłonności powinny skupiać się na obszarach o znaczącym zużyciu energii i/lub mających znaczny potencjał poprawy wyniku energetycznego. O ile zużycie energii można określić na podstawie systemów kontroli eksploatacji i na tej podstawie wydzielić obszary znaczącego wykorzystania energii, to potencjał poprawy wyniku energetycznego może wynikać z przeprowadzonych uprzednio analiz, studiów wykonalności, czy też audytów energetycznych, ale przede wszystkim – z doświadczenia i ogromnej wiedzy nt. pracy analizowanej instalacji pracowników ją obsługujących oraz inicjatyw przez nich zgłaszanych. Należy mieć to na uwadze tworząc skład zespołu, gdyż każda osoba, niezależnie od zajmowanego stanowiska, wchodząca w skład grupy roboczej ds. SZE, ma bardzo duży wpływ na jego prawidłowe funkcjonowanie. Podkreśla się w tym miejscu znaczenie pracowników obsługi technicznej, gdyż na podstawie ich wiedzy w sposób bezpośredni można wytypować działania, których realizacja przyczyni się do poprawy efektywności energetycznej instalacji.
Liczba osób bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w proces przygotowania i wdrażania systemu powinna wynikać z wielkości organizacji. Im zespół uczestników jest większy, tym większe znaczenie ma organizacja prac (praca w zespołach, opiniowanie projektów i planów, zwalnianie projektów do zatwierdzenia itd.) spoczywająca na koordynatorach.

Definiowanie Wskaźników Wyniku Energetycznego (WWE)

Zgodnie z wytycznymi normy ISO 50001 w zakresie wydzielonych obszarów znaczącego wykorzystania energii przedsiębiorstwo powinno zdefiniować mierzalną metodę oceny efektywności energetycznej oraz wykorzystania energii. W przedsiębiorstwie produkcyjnym, gdzie ilość zużywanej energii jest ściśle powiązana z ilością wytwarzanych produktów finalnych, właściwą miarą pozwalającą ocenić pracę układów technologicznych jest ich energochłonność. Wskaźnik Wyniku Energetycznego (WWE) w takiej sytuacji można zdefiniować jako stosunek zużytej energii do ilości wytwarzanego produktu w określonej jednostce czasu. Jako przykład podać można wskaźnik jednostkowego zużycia energii chemicznej paliw na produkcję energii elektrycznej dla obiektu energetycznego.
Zdefiniowanie WWE dla analizowanych obiektów nie zawsze jednak jest sprawą tak oczywistą. W zależności od profilu działalności organizacji należy przeanalizować rodzaje zużywanych energii i mediów, ilości wytwarzanych produktów i obrać odpowiednią formułę. Sytuacja komplikuje się w przypadku jednostek użyteczności publicznej, gdzie brak mierzalnych efektów pracy. Dla takich podmiotów wypracowanie wskaźników może okazać się bardziej wymagające niż dla dużych obiektów przemysłowych.
Odpowiednio opracowane WWE są jednym z najważniejszych elementów prawidłowo funkcjonującego SZE, gdyż to na ich podstawie dokonuje się oceny poprawy energochłonności nadzorowanego obiektu. WWE są częścią systemu stricte energetyczną, dlatego też, mając na uwadze ich znaczenie projektowe, zaleca się konsultować rozważane ich definicje z ekspertami branżowymi.

Podsumowanie

Skuteczne wdrożenie Systemu Zarządzania Energią zgodnego z normą PN-EN ISO 50001:2012 powoduje obniżenie energochłonności organizacji, co pozwala na ograniczenie kosztów funkcjonowania przy jednoczesnym korzystnym oddziaływaniu na środowisko naturalne. Jest równocześnie przedsięwzięciem wymagającym pewnego nakładu pracy, rozłożonego na cały zespół roboczy powołany do jego realizacji. Należy jednak pamiętać, że podjęty wysiłek w zakresie pokonywania trudności podczas wdrażania ISO 50001 przyczyni się do wzrostu konkurencyjności organizacji, niezależnie od jej wielkości. Ta wartość jest nie do przecenienia w prowadzeniu biznesu i stanowi dodatkowy atut SZE. Co więcej, wzrastające znaczenie ISO 50001 zostało dostrzeżone również w krajowym prawodawstwie, co znalazło przełożenie w zapisach projektu Ustawy o efektywności energetycznej (wersja 1.21 z dnia 8 stycznia 2015 r.) – SZE wymieniony jest jako jedna z alternatyw umożliwiająca uniknięcie obowiązku realizacji cyklicznego audytu energetycznego organizacji niebędącej MŚP.

Artykuł ukazał się w „POWER Industry” 2015.

Realizacja przedsięwzięć w formule ESCO

admin938bc — Sat, 23 Dec 2017 14:12:33 +0000

„ESCO” oznacza: Energy Saving Company lub Energy Service Company.

Firmy typu ESCO realizują kompleksowe usługi w zakresie gospodarowania energią (usługi związane ze zmniejszeniem zużycia i zapotrzebowania na energię dla swoich klientów – użytkowników energii) w oparciu o kontrakty wykonawcze i udzielają gwarancji uzyskania oszczędności. W zakres usług ESCO mogą wchodzić nie tylko przedsięwzięcia zwiększające efektywność wykorzystania energii, ale również konserwacja i naprawa urządzeń, skojarzone wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła, nowe technologie, alternatywne wytwarzanie energii elektrycznej, jeżeli tylko zapłata za te usługi pochodzi z osiągniętych oszczędności.

Koszty wdrożenia energooszczędnych przedsięwzięć ponosi firma ESCO, która następnie, w trakcie trwania kontraktu, uczestniczy w podziale korzyści z tych inwestycji lub modernizacji. Innymi słowy, inwestor spłaca koszt inwestycji / modernizacji z oszczędności w kosztach eksploatacji wynikających z działań inwestycyjnych / modernizacyjnych.

Firma ESCO przystępuje do realizacji prac tylko wtedy, gdy ma zagwarantowany zadowalający ją zwrot środków zaangażowanych w realizację całego projektu. Jeżeli przepływ pieniędzy do firmy ESCO z oszczędności energii w okresie trwania kontraktu byłby mniejszy niż wszystkie poniesione koszty, firma ESCO ponosi straty.

Dla osiągnięcia celów inwestycji / modernizacji niezbędne jest wykonanie audytu energetycznego (analizy techniczno – ekonomicznej przedsięwzięcia) i wykazanie efektów ekonomicznych i ekologicznych.

Firmy ESCO mogą oferować następujące usługi:

doradztwo techniczne,
definiowanie kontraktu,
analizy energetyczne,
zarządzanie projektem,
finansowanie projektu,
szkolenie,
gwarancje wykonania,
monitoring wyników,
eksploatacja i dbanie o poziom oszczędności,
zarządzanie ryzykiem.

Formułę ESCO można realizować w przypadku modernizacji systemu cieplnego, gospodarki odpadami i wodno-ściekowej oraz urządzeń energetycznych w obiektach komunalnych, przemysłowych i zasobach mieszkaniowych w celu osiągnięcia efektów ekologicznych i ekonomicznych poprzez zmniejszenie kosztów eksploatacji.

W przedsięwzięciu typu ESCO mogą też brać udział dwie (inwestor i firma ESCO) lub trzy strony: inwestor, firm zarabiająca na usłudze zmniejszenia kosztów energii, instytucja finansowa dostarczająca pieniędzy na realizację inwestycji.

Charakterystyczne dla działalności firm ESCO jest:

oferowanie kompletnej usługi, w tym badania możliwości, zaprojektowania przedsięwzięcia, instalowania, finansowania, eksploatacji i napraw oraz monitorowania energooszczędnych technologii,
oferowanie klientowi kontraktu na podział kwoty zaoszczędzonego rachunku, w którym klient (użytkownik energii) płaci za usługę z części rzeczywiście zaoszczędzonego rachunku,
funkcjonowanie dzięki wynikom ze zrealizowanego przedsięwzięcia, chociaż są różne metody ich określania,
przejmowanie największego ryzyka przedsięwzięcia: technicznego, finansowego i eksploatacyjnego.

Firma ESCO bierze na siebie prawie całe ryzyko:

technologiczne wyboru energooszczędnych przedsięwzięć i uzyskanych w praktyce oszczędności,
techniczne z wyboru urządzeń i aparatury,
ekonomiczne z oceny efektywności przedsięwzięć,
finansowe ze zdolności klienta do regularnego płacenia rachunku i wywiązania się ze zobowiązań finansowych (kredyty, dzierżawa, itp),
eksploatacyjne i utrzymania ruchu z przejęcia odpowiedzialności za eksploatację urządzeń, trwałość i niezawodność urządzeń, właściwy i bezawaryjny poziom obsługi, szkody wyrządzone klientowi i innym z tytułu przerwy w zasilaniu, a nawet klęsk żywiołowych (pożary, powodzie, kradzieże, itp.).

(oprac. na podstawie materiałów KAPE S.A. i FEWE)

Wyjaśnienia URE w sprawie obowiązkowych audytów

admin938bc — Fri, 04 Aug 2017 09:33:53 +0000

W związku z obowiązkiem sporządzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa, wynikającym z ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 831) nałożonym na dużych przedsiębiorców Urząd Regulacji Energetyki przedstawił wyjaśnienia odnośnie sporządzania tych audytów.

Cytując wyjaśnienia URE: „Przedsiębiorcy posiadający system zarządzania energią certyfikowany przez niezależny podmiot zgodnie z normą PN-EN ISO 50001, którzy w ramach tego systemu przeprowadzają regularnie przeglądy energetyczne, są zwolnieni z obowiązku, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy, tj. przeprowadzania co 4 lata audytu energetycznego przedsiębiorstwa”. Ponadto przeglądy energetyczne przeprowadzane regularnie przez posiadaczy systemu zarządzania energią zgodnego z normą PN-EN ISO 50001 odpowiadają swoim zakresem wymaganiom minimalnym audytu energetycznego przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 37 ustawy.

Możliwe jest więc zwolnienie przedsiębiorcy z obowiązku przeprowadzania co 4 lata audytu energetycznego przedsiębiorstwa z uwagi na wdrożenie systemu zarządzania energią lub systemu zarządzania środowiskowego – jeżeli w ramach tych systemów przeprowadzono audyt energetyczny przedsiębiorstwa.

Ponadto wyjaśnienia dotyczą następujących kwestii:

Pojęcie podmiotu zobowiązanego do przeprowadzenia audytu.
Badanie powiązań kapitałowych na potrzeby ustalenia, czy podmiot posiada status „dużego” przedsiębiorcy.
Sposób obliczania średniorocznego zatrudnienia na potrzeby ustalenia statusu dużego przedsiębiorcy.
Zakres audytu (w zależności od tytułu prawnego do nieruchomości).
Obowiązek sporządzenia audytu przez podmiot leczniczy.
Obowiązek sporządzenia audytu przedsiębiorstwa przez spółdzielnię mieszkaniową (czy spółdzielnia mieszkaniowa jest przedsiębiorcą).
Obowiązek sporządzenia audytu przez uczelnię.

Szczegóły na stronie URE

Piąty przetarg na białe certyfikaty rozstrzygnięty

admin938bc — Thu, 03 Aug 2017 09:38:04 +0000

Spośród 2425 ofert zgłoszonych do przetargu Komisja Przetargowa wybrała 2065 przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej. Uczestnicy przetargu zadeklarowali w wybranych ofertach rekordowy wolumen świadectw efektywności energetycznej – 806 743,129 toe.

W odpowiedzi na Ogłoszenie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 21 września 2016 r. w sprawie piątego przetargu na wybór przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, za które można uzyskać świadectwa efektywności energetycznej, złożono 2425 ofert. Komisja odrzuciła 327 ofert. Wybrała 2065 ofert, natomiast nie wybrała 33.

W przypadku przedsięwzięć wybranych przez Komisję, podmioty które wygrały przetarg mogą uzyskać – po złożeniu stosownego wniosku, którego wzór znajduje się na stronie URE – świadectwa efektywności energetycznej (białe certyfikaty).

Wydanie przez Prezesa URE świadectwa efektywności energetycznej i jego przekazanie na Towarową Giełdę Energii SA jest jednoznaczne z powstaniem praw majątkowych i ma to miejsce w odniesieniu do tych przedsięwzięć, które zostały już zrealizowane przez podmiot, który wygrał przetarg.

Natomiast w przypadku świadectwa efektywności energetycznej wydanego dla przedsięwzięcia, które dopiero zostanie zrealizowane, materializacja prawa majątkowego nastąpi dopiero po faktycznym zrealizowaniu tego przedsięwzięcia, zawiadomieniu Prezesa URE o jego realizacji oraz po przekazaniu – przez Prezesa URE – świadectwa na Towarową Giełdę Energii SA.

Podmioty, które wygrały przetarg powinny mieć na uwadze fakt, że zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 831) świadectwa efektywności energetycznej, wydane na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2167 z późn. zm.), uwzględnia się w realizacji obowiązku określonego w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r., w terminie do dnia 30 czerwca 2019 r. A zatem 2018 rok jest ostatnim, za który można realizować obowiązek określony w art. 10 ust. 1 nowej ustawy, świadectwami efektywności energetycznej wydanymi w wyniku rozstrzygnięcia przetargu ogłoszonego przez Prezesa URE.

Do pobrania:

Protokół nr 1/2017 z przebiegu przeprowadzonego przetargu

Zał. nr 1 do protokołu nr 1/2017 z przebiegu przeprowadzonego przetargu – lista ofert odrzuconych

Zał. nr 2 do protokołu nr 1/2017 z przebiegu przeprowadzonego przetargu – lista ofert wybranych

Zał. nr 3 do protokołu nr 1/2017 z przebiegu przeprowadzonego przetargu – lista ofert niewybranych

O systemach zarządzania energią i metodyce realizacji audytów

admin938bc — Wed, 02 Aug 2017 09:30:54 +0000

Przedstawiamy karty informacyjne ENERGOPOMIARU dotyczące Systemów Zarządzania Energią oraz audytów energetycznych przedsiębiorstw.

Systemy Zarządzania Energią – zawiera m.in. definicję i model SZE.

Audyty energetyczne przedsiębiorstw – zawiera m.in. plan realizacji audytu.

Od 1 października 2016 r. nowe obowiązki dla firm

admin938bc — Thu, 29 Sep 2016 21:00:00 +0000

1 października 2016 r. wchodzi w życie nowa ustawa o efektywności energetycznej, która zastępuje obecnie obowiązującą ustawę z 15 kwietnia 2011 r. Nowe prawo nakłada na niektórych przedsiębiorców obowiązek sporządzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa. Wejście w życie nowej ustawy oznacza m.in. zmiany w systemie tzw. białych certyfikatów (nie będzie już przetargów na świadectwa efektywności energetycznej).

W nowej ustawie z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 831, dalej – „ustawa”), która wejdzie w życie w dniu 1 października 2016 r., zastępując obecnie obowiązującą ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2167, z późn. zm.), na określoną kategorię przedsiębiorców nałożony został obowiązek sporządzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa.

W myśl ustawy, zobowiązanym do przeprowadzenia audytu, lub do zlecenia jego przeprowadzenia jest przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.), z wyjątkiem mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 104–106 tej ustawy.

Obowiązek sporządzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa został nałożony na przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

zatrudniał średniorocznie co najmniej 250 pracowników
lub
osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych przekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro.

Audyt energetyczny przedsiębiorstwa jest procedurą mającą na celu przeprowadzenie szczegółowych i potwierdzonych obliczeń dotyczących proponowanych przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej oraz dostarczenie informacji o potencjalnych oszczędnościach energii. Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadzany jest co 4 lata.

Stosownie do treści art. 36 ust. 2 ustawy z ww. obowiązku zwolniony jest przedsiębiorca posiadający:

system zarządzania energią określony w Polskiej Normie dotyczącej systemów zarządzania energią, wymagań i zaleceń użytkowania lub
system zarządzania środowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylającego rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzję Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE,

– jeżeli w ramach tych systemów przeprowadzono audyt energetyczny przedsiębiorstwa.

Audyt energetyczny przedsiębiorstwa przeprowadza podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy, posiadający wiedzę oraz doświadczenie zawodowe w przeprowadzaniu tego rodzaju audytu bądź ekspert audytowanego przedsiębiorcy, jeżeli nie jest on bezpośrednio zaangażowany w audytowaną działalność tego przedsiębiorcy.

Audyt energetyczny przedsiębiorstwa:

należy przeprowadzać na podstawie aktualnych, reprezentatywnych, mierzonych i możliwych do zidentyfikowania danych dotyczących zużycia energii oraz, w przypadku energii elektrycznej, zapotrzebowania na moc;
powinien zawierać szczegółowy przegląd zużycia energii w budynkach lub zespołach budynków, w instalacjach przemysłowych oraz w transporcie odpowiadających łącznie za co najmniej 90% całkowitego zużycia energii przez to przedsiębiorstwo;
powinien opierać się, o ile to możliwe, na analizie kosztowej cyklu życia budynku lub zespołu budynków oraz instalacji przemysłowych, a nie na okresie zwrotu nakładów tak, aby uwzględnić oszczędności energii w dłuższym okresie, wartości rezydualne inwestycji długoterminowych oraz stopy dyskonta.

Zgodnie z art. 37 ust. 3 ustawy przedsiębiorca przechowuje, do celów kontrolnych, dane związane z audytem energetycznym przedsiębiorstwa, przez okres 5 lat. Zgodnie z art 51 ustawy przedsiębiorca zobowiązany do wykonania audytu energetycznego przedsiębiorstwa:

po raz pierwszy przeprowadza audyt w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy (tj. od 1 października 2016 r.) a następnie zawiadamia Prezesa URE o przeprowadzonym audycie w terminie 30 dni od dnia jego przeprowadzenia,
w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy zawiadamia Prezesa URE o przeprowadzonym audycie energetycznym w przypadku, gdy przed dniem wejścia w życie ustawy, ale nie wcześniej niż przed dniem 5 grudnia 2012 r. przeprowadzony został audyt energetyczny przedsiębiorstwa spełniający wymagania, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 2 (na mocy ust. 2 w art. 51 ustawy, audyt ten uznaje się za audyt energetyczny w rozumieniu art. 36 ust. 1 ustawy).

W każdym z dwóch ww. przypadków, do zawiadomienia o przeprowadzonym audycie energetycznym, należy dołączyć informację o możliwych do uzyskania oszczędnościach energii wynikających z przeprowadzonego audytu energetycznego przedsiębiorstwa.

Źródło: Informacja Prezesa URE nr 46/2016 dotyczącej obowiązku sporządzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa, wynikającego z wejścia w życie w dniu 1 października 2016 r. ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej.

Informacja_Prezesa_URE_nr_46.pdf

Czwarty przetarg na wybór przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej rozstrzygnięty

admin938bc — Mon, 11 Jul 2016 06:34:31 +0000

W dniu 5 lipca 2016 r. Komisja przetargowa powołana przez Prezesa URE rozstrzygnęła czwarty przetarg na wybór przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej.
W odpowiedzi na Ogłoszenie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 29 grudnia 2015 r. w sprawie czwartego przetargu na wybór przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, za które można uzyskać świadectwa efektywności energetycznej, złożono 1120 ofert. Komisja odrzuciła 137 ofert i wybrała 983 oferty.

• Lista ofert odrzuconych
• Lista ofert wybranych

Podmioty które wygrały przetarg mogą uzyskać – po złożeniu do Prezesa URE stosownego wniosku – świadectwa efektywności energetycznej. Wydanie przez Prezesa URE świadectwa efektywności energetycznej jest jednoznaczne z powstaniem praw majątkowych w odniesieniu do tych przedsięwzięć, które zostały zrealizowane przez podmiot, który wygrał przetarg. Natomiast w przypadku świadectwa efektywności energetycznej wydanego dla przedsięwzięcia, które dopiero zostanie zrealizowane przez podmiot, który wygrał przetarg, materializacja prawa majątkowego nastąpi dopiero po faktycznym zrealizowaniu przedsięwzięcia oraz po spełnieniu przesłanek przewidzianych przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej.

Uczestnicy przetargu zadeklarowali w wybranych ofertach rekordowy wolumen świadectw efektywności energetycznej – 495 023,296 toe, który w przybliżeniu odpowiada dwukrotności dotychczas wydanych świadectw efektywności energetycznej z trzech wcześniej rozstrzygniętych przetargów.

(źródło: Urząd Regulacji Energetyki)

Projekt ustawy o efektywności energetycznej skierowany do sejmu

admin938bc — Tue, 19 Apr 2016 07:04:38 +0000

Przyjęty przez rząd 23 lutego br. projekt ustawy o efektywności energetycznej został skierowany 14 kwietnia do sejmu.

Jak uzasadniał rząd, nowa ustawa o efektywności energetycznej zapewnia pełne wdrożenie dyrektywy 2012/27/UE, zobowiązującej państwa członkowskie Unii Europejskiej do osiągnięcia – do końca 2020 r. – określonego poziomu oszczędności energii. Nowa ustawa ma zastąpić obecnie obowiązującą.

Rząd wyjaśnia, że nowe regulacje są konieczne, bo wprawdzie Polska osiągnęła istotny postęp w realizacji krajowego celu dotyczącego oszczędnego gospodarowania energią, to jednak wciąż musi nadrabiać dystans w zakresie najważniejszych wskaźników efektywności energetycznej w stosunku do najbardziej energooszczędnych gospodarek europejskich.

Do nowej ustawy przeniesiono system świadectw efektywności energetycznej (tzw. białe certyfikaty), który obowiązuje w Polsce od 2013 r. W ocenie rządu w nowych warunkach prawnych system świadectw umożliwi wykorzystanie istniejącego potencjału oszczędności energii i zapewni osiągnięcie poziomu oszczędności energii finalnej w stopniu wymaganym przez dyrektywę 2012/27/UE. Według autorów projektu system świadectw ma przewagę nad innymi mechanizmami poprawiającymi efektywność energetyczną, bo obejmuje szeroką grupę podmiotów realizujących przedsięwzięcia proefektywnościowe w różnych obszarach i sektorach gospodarki.

Jednocześnie projekcie ustawy przewidziano stopniowe odchodzenie od uiszczania opłaty zastępczej za możliwość nie podejmowania działań inwestycyjnych na rzecz zwiększania efektywności energetycznej. W 2016 r. opłata będzie mogła obejmować jeszcze 30 proc. zakresu nałożonego obowiązku, w 2017 r. będzie można uiścić opłatę w wysokości 20 proc., a w 2018 r. przedsiębiorca będzie mógł ponieść jedynie 10 proc. opłatę, co oznacza, że będzie musiał w znacznie większym zakresie realizować przedsięwzięcia prooszczednościowe.

W nowych przepisach zrezygnowano z obowiązku przeprowadzania przetargu, na podstawie którego prezes URE dokonywał wyboru przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, za które można było uzyskać świadectwa efektywności energetycznej. W ocenie autorów projektu rozwiązanie to ma znacznie przyspieszyć wydawanie świadectw. Jednocześnie świadectwa efektywności energetycznej nie będą już wydawane na przedsięwzięcia, których realizację zakończono – dotychczas było to możliwe.

W projekcie ustawy określono również zasady opracowania krajowego planu działań dotyczącego efektywności energetycznej i przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa, a także zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej oraz sposób realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii. Po raz pierwszy Krajowy plan działań dotyczący efektywności energetycznej minister energii będzie musiał przekazać Komisji Europejskiej do 30 kwietnia 2017 r.

W projekcie ustawy znalazł się nowy rozdział: „Zasady przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa”. Do zlecenia lub przeprowadzenia audytu energetycznego – co 4 lata – będzie zobowiązany przedsiębiorca, określony w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, z wyjątkiem mikro, małego i średniego przedsiębiorcy. Z tego obowiązku zostanie zwolniony przedsiębiorca posiadający system zarządzania energią (określony we właściwych normach) lub mający system zarządzania środowiskowego – jeżeli w ramach tych systemów przeprowadzono audyt energetyczny przedsiębiorstwa. Audyt będzie przeprowadzał podmiot niezależny od audytowanego przedsiębiorcy, mający odpowiednią wiedzę i doświadczenie zawodowe w tej dziedzinie.

W nowych przepisach doprecyzowano zasady stosowania przez jednostki sektora publicznego środków poprawy efektywności energetycznej. Konsekwencją tego było dodanie do wykazu środków poprawy efektywności energetycznej nowego środka, jakim jest „wdrażanie systemu zarządzania środowiskowego”. Wprowadzono też regulację, zgodnie z którą jednostka sektora publicznego może realizować i finansować przedsięwzięcia na podstawie umowy o poprawę efektywności energetycznej.

Jednocześnie na organy władzy publicznej, obejmujące swoim działaniem całą Polskę, nałożono obowiązek nabywania efektywnych energetycznie produktów lub zlecania wykonania usług, a także nabywania lub wynajmowania efektywnie energetycznych budynków lub ich części. Organy władzy publicznej zobowiązano również do wypełniania zaleceń dotyczących efektywności energetycznej w budynkach modernizowanych i przebudowywanych, należących do Skarbu Państwa, a także do realizowania innych środków poprawy efektywności energetycznej w zakresie charakterystyki energetycznej budynków.

W projekcie ustawy przewidziano także zestaw kar pieniężnych za nieprzestrzeganie jej przepisów, które będą wymierzane przez prezesa URE w drodze decyzji administracyjnej. Wymieniono czyny podlegające karze, np. za nieuiszczenie opłaty zastępczej, za nieprzeprowadzenie audytu energetycznego przedsiębiorstwa. Wskazano też sytuacje, kiedy prezes URE będzie mógł odstąpić od wymierzenia kary.

Nowa ustawa ma wejść w życie po 30 dniach od daty jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.
(źródło: CIRE, 15.04.2016)

VI Konferencja Zakładu Techniki Cieplnej „Zarządzanie produkcją – identyfikacja, optymalizacja, planowanie”

admin938bc — Tue, 05 Apr 2016 21:00:00 +0000