Bieploch

Read It Later

noreply@blogger.com (Guus) — Tue, 04 Aug 2009 18:00:00 +0000

Goed. We hebben de smaak te pakken, dus we slingeren er gewoon nog een blogpost achteraan. Dit keer speciaal aandacht voor een nieuwe ontdekking van me: Read It Later.

Doordat ik veel blogs lees heb ik ook behoefte aan structuur bij het verwerken van al die informatie. Maar wat is veel eigenlijk? Ik heb op dit moment 104 abonnementen op allerhande feeds. Er zijn mensen die dat nog maar weinig vinden, terwijl ik anderen een lekkende hartklep bezorg als ik vertel dat ik 104 abonnementen heb lopen. Hoe dan ook: ik heb behoefte aan structuur bij het verwerken van al die ~~ruis~~, eh informatie. Vandaar dat ik aangenaam getroffen werd door een bericht op één van mijn favoriete weblogs: http://www.lifehacking.nl. Nog wel van de hand van good-old Joost Plattèl.

Veel informatie belandt bij mij op de stapel “later lezen”. Daarvoor heb ik binnen Delicious ook een tag aangemaakt, n.l. 2read, maar de praktijk is dat ik er daarna nauwelijks meer toe kom om het te lezen. De 2read tag ken ik momenteel ook nauwelijks meer toe. Het eind van het liedje is dat ik dan toch weer wat zit te pieren met die sterretjes in Google Reader.

Nadat ik bovenstaand bericht had gelezen heb ik direct de plug-in gedownload en ik werd aangenaam verrast door de eenvoud er van. Je gaat gewoon naar de site van Read It Later en klikt daar op de button die op jouw situatie van toepassing is. Het resultaat is in mijn geval dat ik de zoveelste plug-in van Firefox te pakken heb.

Zodra je de browser weer opnieuw opstart, staan er in de adresbalk en de statusbalk rechtsonder een vinkje. Hiermee kun je pagina’s in je leeslijst zetten. Onder het vakje: bladwijzers is een mapje aangemaakt, waarin de pagina’s staan die je in je leeslijst hebt opgenomen. Je hoeft niet eens meer een account aan te maken: dat is al automagisch gebeurd. Je hebt dan wel een account naam met een veelzeggende naam als: ljf68id.

“Maar ik werk op meerdere pc’s: twee thuis en één op het werk, hoe moet dat nu?,” vraag je je wellicht af. Je kunt op eenvoudige wijze de accountnaam veranderen in iets dat je beter kunt onthouden en vervolgens op alle pc’s die je gebruikt gaan synchroniseren.

Maar het mooiste vind ik nog dat die vinkjes niet alleen in je browservenster verschijnen, maar ook in je Google Readerlijst. Kleine moeite om een vinkje te zetten bij iets wat je later nog eens op je gemakje wilt lezen. En als je klaar bent, verwijder je het vinkje weer.

19 januari

noreply@blogger.com (Guus) — Mon, 03 Aug 2009 18:00:00 +0000

19 januari. Dat was de laatste dag waarop ik het laatste bericht op dit blog zette. Ik werd daar nog even fijntjes op gewezen door Edwin. In een reactie op zijn blogpost liet ik hem weten, dat ik er een blogpost aan zou wijden. Belofte maakt schuld, dus bij deze.

Een beetje dramatisch is het allemaal wel, want uitgerekend een jaar na de feestelijke opening moet ik gaan verantwoorden waarom ik zo weinig schrijf. Helemaal onverwachts komt dit overigens niet, want al in die eerste blogpost melde ik dat ik niet zo goed was in het bijhouden van weblogs.

Eén oorzaak is in elk geval gelegen in de privésfeer. Hierdoor kon ik een groot deel van maart niet bloggen. Ik merk dat het vervolgens in de periode er na heel moeilijk is om de draad weer op te pakken.

Ik blog graag in samenwerking, omdat ik dan even mijn benen stil kan houden als ik zelf geen inspiratie heb. Tot luiheid dreigt het wel te leiden, want daardoor ga ik minder actief op zoek naar onderwerpen. Bij de blogs op mijn werk merk ik dat het goed is om af en toe actief op zoek te gaan naar geschikte onderwerpen en dat er zo vanzelf leuke ideeën boven komen drijven. Dus belangrijk: actiever op zoek gaan naar onderwerpen die mij bezig houden. Of beter: schrijf eens vaker over de zaken die je interessant vindt.

Sinds bijna een jaar houd ik me bezig met twitteren. Ik merk dat dat veel laagdrempeliger en persoonlijker is: je slingert iets direct in een kort zinnetje het internet op en klaar is kees. In vergelijking daar mee is bloggen een zware bevalling. Je moet inspiratie hebben om een gemotiveerde blogpost te schrijven, vervolgens moet je de tijd nemen om het allemaal mooi op papier te zetten en online te plaatsen. Het liefste zou ik zien dat iedere blogpost een mooi stukje literatuur was, maar dat gaat nu eenmaal niet.

Overigens zal ik nooit een veelposter worden. Ik geloof heilig in het principe dat kwaliteit boven kwantiteit gaat en dat eventuele lezers daar meer aan hebben dan aan dagelijks vijf nieuwe posts van mijn hand. Even om misverstanden te voorkomen: dit is geen kritiek aan het adres van Edwin: iedereen moet in deze doen wat bij hem of haar past. Maar goed: het wordt tijd dat er weer leven in de tent komt.

Ding#13: Online kantoortoepassingen

noreply@blogger.com (Guus) — Mon, 19 Jan 2009 19:00:00 +0000

Terwijl deze dagen ook Google getroffen wordt door de kredietcrisis zit ik al weken aan te hikken tegen opdracht nummer 13. Ik zal in deze post kort uiteenzetten wat online kantoortoepassingen zijn, wat hun voor- en nadelen zijn en hoe ik ze persoonlijk in zet. Ik zal dan ook in gaan op de relevantie van bovenvermelde link.

Google Docs is beschikbaar als je een Google-account hebt. Het is mogelijk om tesktdocumenten, presentaties en spreadsheets te maken. Je hebt de mogelijkheid om ze direct via het web een document te creëren of om een document te uploaden/importeren. Vervolgens heb je dan weer de mogelijkheid om een document te exporteren, om het te delen met anderen of om het te publiceren op een webpagina.

Via Zoho heb je meer mogelijke toepassingen. Je kunt er met een Yahoo of Google-account inloggen en dan ligt een heel scala aan kantoortoepassingen aan je voeten, waarvan de belangrijkste extra uitbreiding: het creëren van wikipagina’s. De url wordt ter plekke gegenereerd en dat grapje kun je naar believen herhalen.

Voordelen van kantoortoepassingen zijn:

Er is geen installatie nodig op je computer.
Je hebt je documenten altijd en overal bij de hand, waardoor ook samenwerking makkelijk is.
De toepassingen zijn meestal gratis.
Je kunt deze toepassingen gebruiken bij verschillende bestandsformaten bij blogs of andere webpagina’s.

Nadelen van kantoortoepassingen zijn:

Je moet webtoegang hebben. Het is anno 2009 bijna niet te geloven, maar er zijn nog altijd plekken op deze wereld waar je geen toegang tot het web hebt.
Als de aanbieder de dienst stopt, ben je de spullen kwijt. Dat is de relevantie met de link aan het begin van deze post: Helemaal ondenkbeeldig is het risico dus niet.
Je hebt een googleaccount nodig (in het geval van Google Docs). Dat is te ondervangen door bijvoorbeeld uit te wijken naar Zoho.
Het is onduidelijk hoe het met privacy zit. De documenten worden niet geïndexeert, maar ze staan wel op de servers van Google en je weet niet of men ze in de toekomst alsnog wel gaat indexeren.
Je hebt minder uitgebreide mogelijkheden dan bij computers. Die beperkingen zitten vooral in de opmaak van documenten, het creëren van inhoudsopgaves, indexen en voetnoten.
Een laatste nadeel is dat alleen documenten met een beperkte omvang opgeslagen kunnen worden.

De twee lijstjes doen vermoeden dat ik niet zo kapot ben van online kantoortoepassingen. Dat is ook zo en dat komt doordat de nadelen voor mij toch wel zwaar wegen. Overigens geloof ik ook niet dat online kantoortoepassingen de “gewone” kantoortoepassingen zullen gaan vervangen. Ze hebben ieder hun specifieke sterkes en zwaktes.

Dat wil niet zeggen dat ik kantoortoepassingen niet gebruik. Ik gebruik ze meestal voor korte documenten die niet zo privacygevoelig zijn. Het gaat bijvoorbeeld om blogposts of om een lijst met parkeerplaatsen en hun gps-coördinaten op weg naar mijn vakantiebestemming. Vanuit Google Docs heb ik zodoende meermaals mijn blog geüpdate. Of om documenten neer te zetten die ik op meerdere plekken nodig heb.

E-mail is zo 1900...

noreply@blogger.com (Guus) — Wed, 31 Dec 2008 10:06:00 +0000

Het moet eind 1993 of begin 1994 geweest zijn dat we op de Bibliotheekopleiding het wonder ontdekten: e-mail! We voelden ons de koning te rijk. Kon je zomaar een berichtje sturen naar iemand die een lokaal verder zat. Of met een docent e-mailen. Met Pegasusmail, ook wel pmail genaamd, konden we de hele wereld aan. Pegasus Mail gebruik ik nog steeds met erg veel liefde en plezier overigens.

Edwin hat het er laatst nog over: het beantwoorden van e-mail wordt steeds meer een sleur. Ook ik betrap mezelf er op, dat ik e-mails langer laat liggen. Het kost veel tijd om ze te beantwoorden. Ik heb steeds meer moeite met toepassingen die veel tijd kosten: het schrijven van blogposts kost tijd, net als het lezen en schrijven van een e-mail of het bouwen van een podcast. Je moet er speciaal voor gaan zitten, goed lezen en dan nog goed formuleren ook. Ik moet bekennen: af en toe begin ik e-mail zelfs een beetje ouderwets te vinden. Ik zit er hoe langer hoe meer tegenaan te hikken om de elektronische post te beantwoorden. Om nog maar te zwijgen over mailboxen die te vol zitten.

Onlangs had ik het nog. Al jaren geleden heb ik mijn lidmaatschap van de Nedbib-L mailinglijst opgezegd, vanwege een in mijn ogen verziekte discussiecultuur. Je mist echter ook wat er speelt binnen het vakgebied en dus besloot ik kort geleden maar weer lid te worden. Ik was in ieder geval dolgelukkig dat ik alle discussies van die lijst nu via RSS binnen kan laten komen. De mails laat ik in Gmail binnenkomen met een filter: inbox overslaan en direct labelen die hap. Dat is mijn standaardbehandeling voor alles wat via abonnementen binnen komt. Tot en met de folders van de Lidl aan toe.

Ik ben tegenwoordig lid van twee Fora die draaien op de software van PHPbulletinboard. Dat laatste vind ik heerlijk, want je hebt geen e-mailadres meer nodig. Alle communicatie handel je via de forumssoftware af. Daar waar het ook hoort. Het enige nadeel is dat je geen bestanden over kunt sturen. Dat heb ik echter nog slechts één keer bij de hand gehad.

En voor de rest? Nee, geen Eurocard/Mastercard, maar Google Talk. Voor een select gezelschap (vrouw, schoonzus, een stel vrienden en oh ja, mijn chef (want vriend)). Ook Twitter is aan het uitgroeien tot een mogelijkheid korte berichtjes uit te wisselen en op elkaar te reageren. Dat kan ook in een vertrouwelijke setting als dat gewenst is. Twitteren kun je in een paar seconden.

Als je het daar mee vergelijkt dan wordt e-mail ineens zo'n langzaam medium. Het is zo 1900.

Twitter

noreply@blogger.com (Guus) — Sun, 07 Dec 2008 19:31:00 +0000

Al een tijdje liep ik rond het idee om een post te schrijven over mijn ervaringen met Twitter. Dymphie was mij echter voor. Het voelt een beetje als na-apen, maar gelukkig zijn mijn ervaringen andere dan die van Dymphie :-).

Hoe is het zo begonnen? Sinds augustus 2008 ben ik gaan twitteren, nog niet zo heel lang dus. Weliswaar had ik al langer een account, maar ik deed er niks mee. Via zijn site stuite ik op de tweets van Jan en ontdekte zo dat hij zelfs in zijn vakantie nog berichtjes kon posten. Dat vond ik zo fascinerend, dat ik koste wat koste wilde weten hoe hij dat nu voor elkaar kreeg. Met wat stoeien is het me gelukt en direct ben ik zelf mee gaan twitteren, deels ook vanuit de vouwwagen.

Al snel heb ik meer mensen toegevoegd en kort daarna ben ik ook begonnen met mijn blog. Hierdoor gingen ook meer mensen mijn tweets volgen en ik op mijn beurt weer hun tweets. Aanvankelijk vond ik het een leuk speeltje en zag ik nauwelijks nuttige toepassingen, maar over dat punt ben ik al lang heen. Ik probeer nu wel vaak wat gerichter te berichten over dingen die op het werk gebeuren of zaken die ik aan het uitproberen ben op het gebied van 2.0.

Welke applicaties gebruik ik? Het liefste gebruik ik Twitterfox. Op alle computers die ik regelmatig op het werk of thuis gebruik, heb ik het inmiddels geïnstalleerd. Daarnaast gebruik ik BeTwittered op mijn Google Homepage. Verder heb ik op twee computers thuis Tweetdeck geïnstalleerd, maar echt warm kan ik er nog niet van worden. Ik heb ook nog Thwirl geïnstalleerd gehad, maar die is inmiddels al weer van de computer verdwenen. Momenteel geef ik voor dit soort toepassingen voornamelijk de voorkeur aan webbased applicaties.

Ook heb ik eenmaal geëxperimenteerd met Remember The Milk om alarmen te krijgen voor "to do" lijstjes. Ik kreeg al snel hele hordes vage types (vooral vrouwen of "vrouwen") achter me aan die ik geblokt wilde hebben. Ben er toen mee gestopt en ik was meteen van mijn problemen verlost.

Wat heeft Twitter mij opgeleverd?
* Veel vakgenoten, waarmee ik voorheen geen contact had
* Veel vakgenoten uit alle hoeken en gaten van de bibliotheeksector. Dit is erg leerzaam en maakt het nòg leuker dan het al was om met vakgenoten contact te onderhouden. Zo volg met heel veel belangstelling alles wat in de openbare bibliotheeksector gebeurt.
* Veel tips op het gebied van web 2.0 toepassingen
* Inspiratie voor blogposts
* Ook bijzonder is de nieuwe dimensie die mijn contact met collega Wouter heeft gekregen.
* Mijn echtgenote vindt bloggen maar niets, maar twitteren is wel haar ding. Dus ook mijn huwelijk heeft weer een nieuwe dimentie (of was het dementie?) gekregen ;-). ("Is jullie huwelijk al zover heen, dat jullie alleen nog via Twitter communiceren?")
* Ik merk duidelijk dat ik een voorkeur ga ontwikkelen voor hardlopende twitterende collegae met jonge dan wel opgroeiende kinderen. Even serieus: dat is de situatie waarin ik op dit moment verkeer en ik merk gewoon dat dat een band schept.
* Ook veel grappige, humoristische momenten.
* Gecontroleerd stoom afblazen doe ik ook graag.

Ik ben nog druk aan het ontdekken aan Twitter. Ik lees dan ook graag en veel tips over het gebruik van Twitter, maar wereldschokkend nieuwe dingen ben ik er nog niet tegen gekomen. Ik probeer het ook voor andere onderwerpen die mijn interesse te gebruiken, maar daarvan is het me nog niet goed gelukt om het zo mooi voor elkaar te krijgen als voor het bibliotheekvak.

Wat moet ik verder nog over kwijt? Ik vind het fascinerend om een berichtje in 140 tekens te proppen en dat daar zoveel leuke dingen uit voort komen.

Plaatje is afkomstig van mfilej, via Flickr

Ding#12: Spelen in de zandbak van de 23 Dingen wiki

noreply@blogger.com (Guus) — Thu, 04 Dec 2008 13:52:00 +0000

Eerst even teruggrijpen op de vorige post over Ding#11. Dymphie attendeerde mij er op dat er nòg een wiki is die ik zou moeten kennen: die van de NL-biblioblogs (en tweets) natuurlijk. Hoe kon ik die nou vergeten? Bij deze dus even recht gezet.

Ik heb lekker liggen spelen in de zandbak van de 23 dingen wiki. Nadat ik het zand van me af heb geklopt kan ik concluderen dat dat een erg leuke wiki is. Ik heb een favoriete film en wel twee favoriete vakantielanden toegevoegd. Je doet er meteen veel nieuwe ideeën op voor fietstochten en andere vakantielanden overigens.

Ding#11: Ontdek wiki’s en hoe bibliotheken ze kunnen toepassen

noreply@blogger.com (Guus) — Sun, 30 Nov 2008 13:53:00 +0000

Het is hoog nodig om weer tijd te besteden aan de 23 dingen. De klad dreigt er in te komen. Deze keer aandacht voor wiki’s.
Wiki’s vind ik persoonlijk een leuke toepassing, waarvan ik vind dat ik er nog veel te weinig mee doe. Een wiki functioneert het best als meer mensen er aan mee doen. Het valt in de praktijk niet altijd mee om andere mensen te overtuigen van het nut van een wiki.
Welke wiki’s ken ik?

• Om te beginnen de grootste: wikipedia. Toen ik als documentalist begon, moest ik mij een aantal onderwerpen eigen maken. Doordat ik geen wetenschappelijke opleiding heb, heb ik in die begindagen veelal mijn toevlucht gezocht tot de wikipedia. Die heeft mij goed vooruit geholpen. Bij het maken van dossiers ben ik echter ook tegen de grenzen opgelopen. Bij een dossier over vogelpest had ik veel gebruik gemaakt van teksten uit de wikipedia. De teksten werden vervolgens nagelezen door een wetenschapper die goed thuis is op dat terrein. Uit zijn correcties bleek dat de zaken die in de wikipedia stonden, te eenvoudig waren voorgesteld, waardoor ze niet helemaal juist meer waren. Dat soort verhalen heb ik vaker gezien en gelezen. Dus: gebruik van de wikipedia met zorg.

• Een andere wiki die ik ken is de wiki van de zogenaamde NVB 2.0 groep. Hier wordt de wiki als actiemiddel gebruikt. Je kunt je inschrijven en er zelf zaken aan toevoegen, zoals ik zelf ook al heb gedaan. Het is vooral een functionele wiki.

• Een hele leuke wiki vind ik die van de Openbare Bibliotheek Deventer. Alhoewel ik geen echte literatuurfreak ben, vind ik met name de literaire dossiers (met informatie over schrijvers) vind ik erg leuk. Ik mis alleen nog een pagina over stadsdichter Jos Paardekoper ;-). Er zit een redactie achter die controleert of er geen onzinbijdragen geschreven worden.

Als ik naar de dagelijkse praktijk van mijn werk kijk dan zou ik een wikipediapagina graag willen gebruiken om kennis met elkaar te delen en om onze tijdschriftlijsten bij te houden.

Om te beginnen is het zo dat wij regelmatig zoekvragen verwerken in onze blogposts. De praktijk is dat de ene collega wat handiger is in het bouwen van zoekvragen met behulp van WebQuery dan de andere. Het zou dus een uitkomst zijn als wij deze tips in een wiki konden verzamelen en er uit konden putten. Op dit moment gebruiken hier voor onze teamsite van Sharepoint, maar een wiki vind ik persoonlijk gebruikersvriendelijker.

Een tweede toepassing: op onze afdeling documenteert iedere documentalist een aantal tijdschriften. Deze staan in een tijdschriftenlijst. Bij ieder tijdschrift horen instructies over of deze fulltext is of niet, of het tijdschrift een website heeft. Ook zijn er regelmatig contacten met tijdschriftuitgevers over het leveren van fulltext artikelen. Al deze informatie kan prima in een wikipediapagina verwerkt worden. Zo heb je per tijdschrift in één opslag alle relevante informatie bij de hand.

Privé heb ik een tijd een wikipediapagina over mijn fiets bijgehouden. Dit was erg praktisch, omdat als ik onderdelen moest vervangen direct kon zien welk type onderdelen en welke maten ik nodig had.

Mail archiveren

noreply@blogger.com (Guus) — Sat, 29 Nov 2008 13:52:00 +0000

Enkele dagen geleden schreef Raymond op Vakblog een post over het archiveren van e-mail. Naar aanleiding daarvan ben ik ook maar eens aan de slag gegaan.

Bij Wageningen UR is het zo dat we met Outlook werken. Doordat onze mailboxen slechts 100 MB groot zijn loop je al snel tegen je limieten aan. Vooral als er collega's zijn die grappig bedoelde powerpointpresentaties als attachment meesturen. Vandaar dat ik met grote interesse zijn post las.

Verder houd ik op zich wel van een opgeruimde inbox, maar bewaar graag ook alles. Vandaar dat ik in Gmail veel met labels werk voor mailinglijsten. De reclamefolders en mailinglijsten slaan de inboxen over en worden direct gearchiveerd.

Thuis heb ik direct Mailbox Store Home geïnstalleerd. Zonder enig probleem werd mijn Gmailaccount gearchiveerd. Ondertussen de hond uitgelaten en bij terugkomst was alles klaar.

Op het werk ligt de zaak echter anders. Nu lijkt het een voordeel dat we met Outlook werken, maar niets is minder waar. Van de netwerkpolitie mag ik Mailbox Store Home niet installeren zonder administratorrechten. Aangezien ik er niet veel voor voel om hier voor tijdelijk administratorrechten aan te vragen, installeer ik dit programma niet op mijn werk. Bij het exporteren van een .pst bestand werd alleen de inbox ingepakt en niet de onderliggende mappen. Bovendien mag ik die files in de freewareversie niet rechtstreeks importeren.

Gelukkig kan ik mijn werkmail ook door middel van het imapprotocol ophalen. En zo is het toch gelukt om ook de werkmail te archiveren. Inclusief deleted items en alle openbare mappen. Bij dat laatste zit wel een crux. In deze openbare mappen bevindt zich de mogelijkheid om via Calendar ruimtes in het Forumgebouw te reserveren. Dat zijn er nogal. Er worden ook flink wat afspraken in gemaakt. En zo had ik 2000 extra items gearchiveerd waar ik niet op zat te wachten. Die waren ook zo weer verwijderd overigens.

Een oplossing voor de thuismail moet ik nog wel vinden, want voor de thuismail gebruik ik al jaren naar volle tevredenheid Pegasus Mail. Dat kan niet zomaar geïmporteerd worden.

Al met al: een aardige mogelijkheid om je e-mail op te slaan.

Ding#10: Social bookmarking en Del.icio.us

noreply@blogger.com (Guus) — Thu, 06 Nov 2008 13:12:00 +0000

Aandacht voor Delicious dit keer. Ik zal ingaan op wat ik al kende van Delicious en hoe ik het gebruik. Tenslotte zal ik schrijven wat voor mij nieuw was.

Al enkele jaren geleden heb ik een account aangemaakt bij Delicious. Ik heb het tot nu toe vooral gebruikt om allerhande links over allerlei onderwerpen in op te slaan. Al snel heb ik de add-on van Delicious voor Firefox gedownload en het is ook altijd weer één van de eerste add-ons die ik installeer zodra ik Firefox weer opnieuw installleer op een computer. Regelmatig gebeurt het dat ik interessante links tegen kom die ik later nog eens op mijn gemakje wil bekijken en dan sla ik hem graag op in Delicious. Ook heb ik een Furl-account aangemaakt. Die heb ik ooit eens gebruikt om een lijstje van links in een blog te kunnen verwerken.

Na het lezen van een artikel over hoe je web 2.0 faciliteiten in kunt zetten om enigszins bij te blijven, heb ik, naast andere tags, één tag aangemaakt: 2read. Daar stop ik alles in waar ik later nog eens naar wil kijken. Eens in de zoveel tijd lees ik dat op mijn gemakje door en dan gooi ik het weg (meestal) of ik sla het alsnog op met de juiste tags.

Ten behoeve van mijn vrije tijd ben ik altijd op zoek naar fietsroutes en campings. Die sla ik altijd op als ze door iemand aanbevolen worden en daar heb ik inmiddels een aardige collectie van opgebouwd.

Delicious gebruik ik heel vaak, omdat ik haast heb. Daardoor heb ik er nooit eens goed naar gekeken. Af en toe realiseer je je dat je nog dingen moet lezen of de zaak weer eens op moet schonen. Het is net de zolder zeg maar :-). Ook gebruik ik heel vaak de Firefox toolbar (wist overigens niet eens dat er ook een voor Explorer was) waardoor ik amper op de Delicious site zelf kom.

Nieuw voor mij was, dat je ook netwerken toe kunt voegen. Ik heb nu drie andere Delicious gebruikers toegevoegd. Als iemand mij toe wil voegen aan zijn of haar netwerk dan kan dat: mijn gebruikersnaam is: reichgelt.

Ook nieuw was voor mij, dat je kunt zoeken op tags. Hierdoor heb ik massa’s fietsroutes toe kunnen voegen, of sites waar ik die kan vinden. En dan heb ik alleen nog maar op de Nederlandse term gezocht en nog niet geëxperimenteerd met mijn lievelingstool: rss-feeds in zetten. Kortom: er valt nog een hele hoop te ontdekken.

Ding#9: Mijn visie op web 2.0

noreply@blogger.com (Guus) — Sun, 19 Oct 2008 19:58:00 +0000

Hoog tijd om weer tijd te besteden aan de 23 Dingen cursus. Dit maal Ding#9. Een leuke opdracht: ik ga mijn visie op Web 2.0 geven op basis van de dingen die ik tot nu toe geleerd heb. Ook een goede opdracht om te reflecteren op al de losse onderdelen en eens te bekijken wat ik er mee kan in mijn eigen werksituatie. Overigens heb ik eerder al het boek van Meredith Farkas: “Social Software in Libraries” gelezen. Het interessante aan dit boek vond ik, dat het ook steeds de relatie heeft proberen te leggen naar concrete toepassingen in de bibliotheek praktijk.

Weblogs worden op mijn werk al deels toegepast. Wij gebruiken ze om interessante ingevoerde artikelen extra uit te lichten. Bij voorkeur ligt er een link naar een fulltext document bij. Een andere keer nemen we de actualiteit als uitgangspunt. Dan schrijven we zelf een bericht en maken er een zoekvraag bij, zodat je meteen meer informatie over datzelfde onderwerp kunt vinden.

Toch zie ik nog wel meer toepassingsmogelijkheden. Onze chefs voeren veel gesprekken met potentiële opdrachtgevers. De korte gespreksverslagen belanden vaak op onze teamsite van Microsoft Sharepoint. Vaak vloeit daar in een later stadium een opdracht uit voort, waarvoor wij als documentalisten dan werk moeten verrichten. Ik kan mij voorstellen dat zich dit goed leent voor een intern blog. Het voordeel van een intern blog is, dat je het niet interessant hoeft te maken: een stuk tekst zonder plaatjes is goed genoeg.

RSS inzetten om onze dienstverlening te verbeteren. Hierover wordt al lang gediscussieerd binnen onze organisatie. Deels wordt het zeker ook al toegepast. Als ik mag dromen: ik zou heel graag zien dat je, net als bij Google Blogsearch, je zoekopdracht als RSS-feed op kunt slaan in je RSS-reader. Geen idee of dit technisch gezien een zware geboorte is. Een groot knelpunt is wel, dat onze gebruikers vaak heel slecht op de hoogte zijn van de mogelijkheden van RSS.

Bij onze documentatiebestanden is het momenteel zo, dat wij vaak content leveren aan websites van derden. De RSS komt daar in leesbare vorm weer terug in de vorm van "headlines". Een voorbeeld hier van is de website van Groenweb Boomkwekerij. Onder het kopje "Actuele artikelen" is te zien wat er kort geleden over relevante thema's is ingevoerd.

Bij het gebruik van online foto-albums had ik aanvankelijk zo mijn vraagtekens bij de praktische toepasbaarheid voor de bibliotheek. Dat komt misschien ook wel, omdat ik niet zo "visueel" ben ingesteld. Na het lezen van: How to make Flickr work for your library was ik overstag. Tenminste een leuke virtuele rondleiding in onze bibliotheek zou tot de mogelijkheden moeten behoren. We hebben enkele prima huisfotografen in dienst. Ook op het gebied van bibliotheekinrichting zou een leuke presentatie te maken moeten zijn.

Het is voor mij niet zo dat ik deze termen nu opeens meer hoor dan eerst, maar ik weet nu wel beter waar het over gaat. Een echte eye-opener voor mij was het inzetten van RSS-feeds op basis van trefwoorden via Google Blogsearch of Technorati. Deze toepassing heb ik nog vaker toegepast om zo bij te kunnen houden wat er over auteursrecht of open access geblogt wordt. Bovendien wordt zo naar Blogs geleid, waarvan ik eerder het bestaan niet kende.

OCN 2008: het bericht van een thuisblijver

noreply@blogger.com (Guus) — Tue, 07 Oct 2008 11:50:00 +0000

Deze dagen lopen mijn feedreader en mijn twitter vol met berichten van mensen die naar de Online Conferentie (OCN 2008) gaan. Zelf blijf ik thuis. Ik heb getwijfeld of ik als "tegengeluid" het bericht van een thuisblijver zou schrijven. Toen ik het blogbericht van Ronald van Dieen las, besloot ik me er toch maar aan te wagen.

Voor mij is de Online Conferentie altijd het hoogtepunt van de bibliotheekwereld geweest. Ik heb het altijd leuk gevonden om daar te kijken naar actuele trends in bibliotheekland en te zien wat er in de andere sectoren van het bibliotheekveld gebeurt. Daarnaast is het altijd erg gezellig om met vakgenoten bij te praten. O ja, en last but not least: mijn vrouw (ook biepmiep) zegt altijd: de lunch. De laatste twee keren (2006 en 2008) is daar in mijn geval het klad in gekomen.

Hoe komt dat? Er liggen verschillende redenen aan ten grondslag. Ik heb het geluk getrouwd te zijn met een vakgenote. Dat is erg leuk en inspirerend, maar soms ook een beetje lastig. Als wij met zijn tweeën naar een conferentie gaan bijvoorbeeld. Dan heeft dat grote gevolgen voor ons huishouden met kinderen die ondergebracht moeten worden bij tussenschoolse- en naschoolse opvang. Met veel pijn en moeite hebben we daarvoor schema's gebouwd en zodra we allebei naar zo'n conferentie gaan, kost het veel georganiseer en geregel om dat om te gooien. Maar: waar een wil is is een weg. Dit is niet het grootste bezwaar.

Op mijn werk ben ik een dag afwezig als ik naar de Online Conferentie ga. Dat betekent ook een dag geen productie. Voor een keertje is dat niet erg, maar dan moet ik kunnen onderbouwen waarom ik daar naar toe ga. Om dat te kunnen onderbouwen, moet ik dan wel een programma hebben. Dit jaar heeft dat programma heel erg lang op zich laten wachten. Het ligt misschien aan mij, maar mij is het niet gelukt om helder te krijgen wat er nu precies op het programma stond. Het programma zag ik pas zo laat, dat ik toen al besloten had om me niet meer aan te melden. Deze twee eerste punten zijn erg belangrijk, omdat ik het me niet kan veroorloven twee dagen naar de conferentie te gaan: ik kies de meest relevante dag uit.

Een punt wat ik persoonlijk heel erg spijtig vind, is dat het in de Rai blijkbaar aan mogelijkheden ontbreekt om te kunnen bloggen. Wowter klaagde daar in 2006 ook al over. Het thema was geloof ik bibliotheek 2.0 en uitgerekend nu ontbreekt het aan de faciliteiten om te kunnen livebloggen. Livebloggen bij bibliotheekconferentie is de afgelopen jaren zo'n gemeengoed geworden, dat het eigenlijk niet meer weg te denken is.

Een ander punt, wat in de biblioblogosphere in mijn ogen heel erg onderbelicht is gebleven, is de, op zijn zachtst gezegd, ongelukkige communicatie rondom OCN 2008. Op de een of andere manier krijgen we het in bibliotheekland niet voor elkaar om zonder ongelukken conferenties te organiseren. Zo herinner ik me dat het vrijwel onmogelijk was om je aan te melden voor de NVB dag van 2007. Opvallend vond ik het bericht dat twee bestuursleden van de Online Conferentie op zijn gestapt: Margot Blikman en Bart van der Meij. Bart ken ik een beetje, omdat wij bij Reekx een poosje collega's zijn geweest. Het beeld dat ik van hem heb is dat hij iemand is die niet zomaar de handdoek in de ring gooit en loyaal is aan de club waar hij zich voor in zet. Het is een hoogst ongebruikelijke stap zo kort voor de conferentie. In de biblioblogosphere bleef het echter, op een enkel berichtje na oorverdovend stil. Zonder de achtergronden van hun vertrek te kennen: ik denk dat hierover het laatste woord nog niet gezegd mag zijn. Wellicht dat na de conferentie een goed moment is om te kijken wat er precies aan de hand is met het doel om lessen te trekken voor de toekomst.

Goed. Is dit het gezeur van een gefrustreerde thuisblijver? Misschien wel. Ik zou er wat voor over hebben om er bij te kunnen zijn. Ik had van harte mee getwitterd en liever nog: eens uit te proberen hoe het is om te livebloggen, om al die andere twitteraars en bibliobloggers eens in levende lijve te ontmoeten. Aan de andere kant vind ik het ook wel prima om gewoon door te trappen in de vertrouwde mallemolen van het dagelijks leven. In 2010 hoop ik er weer bij te zijn. Beloofd.

Ding #8: Online plaatjes bewerken

noreply@blogger.com (Guus) — Mon, 29 Sep 2008 18:02:00 +0000

My creation, originally uploaded by g_reichgelt.

Dit is een test met het online bewerken van plaatjes. Even een korte evaluatie: ik heb op deze wijze ook een cover van een tijdschrift gemaakt. De resolutie blijft een beetje brak, of het zou aan mijn plaatjes moeten liggen. Via dit bericht zal ik ook de andere creaties laten zien en evalueren.

Dit is een stukje van de 23 dingen website die ik met behulp van snippy heb gecaptured. Voordeel van dit programma is dat je precies datgene kunt selecteren wat jij wilt hebben. Nadeel is dat je een vaste hand nodig hebt om een goed shot te krijgen. Wil je een heel screen hebben, dan kan ik eigenlijk alleen maar Irfanview adviseren.

Ik heb nog geprobeerd om een Dummieboek te maken, prachtige voorkant gemaakt, maar het is mij niet gelukt het als plaatje te downloaden.

Wat kan Wowter! over mijn blog vertellen?

noreply@blogger.com (Guus) — Sat, 13 Sep 2008 19:51:00 +0000

Wowter heeft de complete Nederlandse biblioblogosphere overhoop gehaald met zijn oproep. Ik sta, begrijpelijkerwijze, niet in zijn rijtje, maar toch ben ik zo onbescheiden om de handschoen op te nemen. Het is niet slecht om kritisch na te blijven denken waarom, hoe en wanneer je blogt. Even dacht ik overigens dat Wowter zijn vraag ook over de grote oceaan had gedumpt en per kerende post antwoord kreeg van niemand minder dan Meredith Farkas.

Noodgedwongen schrijf ik dit vanuit het perspectief als beginner. Allereerst de vraag: waarom? Ik schrijf voornamelijk voor mezelf. Ik zie mijn reis langs de web 2.0 toepassingen vooral als een ontdekkingsreis. Anderen mogen mijn verwondering, verbazing en observaties met me delen. Ik voel me vooral geïnspireerd door mensen als Wowter. Andere blogs die ik graag lees, zijn de blogs van: Meredith Farkas, Jan Klerk, Moqub, Blogparty, Vakblog en ZB Digitaal. In het rijtje zitten twee studiegenoten, maar daarnaast zorgt alleen al het volgen van andere blogs voor contacten met vakgenoten van wie ik voor die tijd nog nooit had gehoord.

Grote aarzelingen had ik om mijn eerste schreden in de blogosphere te zetten. Er zijn immers al zo veel biblioblogs. Wat kan ik daar nog aan toevoegen? Totdat ik me realiseerde dat mijn eigen verhaal een uniek verhaal is. Het is me wel duidelijk dat ik mijn eigen "niche" nog moet vinden en een eigen lezerspubliek op moet bouwen.

De populairste post volgens de statistieken is die over Ding 5: Rss-feeds vinden. Mijn mooiste posts vind ik de posts die columnachtig zijn en waarin ik wat ironie kan verwerken. Zo'n post kan ik soms in een half uur uit het toetsenbord rammelen. Een voorbeeld van zo'n post is vier bier en een krentenbol. Het is altijd maar weer de vraag is of een ander het net zo weet te waarderen als ikzelf.

In navolging van en aanvulling op Moqub, wat heb ik geleerd in ruim anderhalve maand bloggen (mijn lijst valt dus korter uit...)

Van het lezen van en reageren op andermans weblog's groeit je netwerk.
Je leert collega's kennen uit hele andere sectoren van het bibliotheekwerk: mijn vakgenoten zitten nu niet alleen bij universiteitsbibliotheken, maar ook bij speciale bibliotheken en zelfs bij openbare bibliotheken. Dat geeft een bijzondere dynamiek.
Niet alleen ontmoet ik mensen uit andere sectoren van het bibliotheekwerk, ik vind ook nog wat van de andere sectoren van het bibliotheekwerk. Niet gehinderd door enige kennis, maar dat geeft vast niet... En zo discussiëren we vrolijk mee over de toekomst van de Nederlandse openbare bibliotheken. De lokale openbare bibliotheek moet ik ook nog eens kritisch onder de loep nemen trouwens.

Ik ben benieuwd of WoW!ter van alle negentig mensen een antwoord gaat krijgen. Eerlijk gezegd denk ik van niet, maar hij krijgt vast genoeg reacties om een wervelende show te kunnen geven.

Studentprotest

noreply@blogger.com (Guus) — Fri, 12 Sep 2008 19:02:00 +0000

Toen ik vanmorgen op het werk uit het raam keek, zag ik direct dat er iets anders was dan anders. Wat het was, daar kon ik zo gauw niet opkomen. Door een altijd vriendelijke collega werd ik er op geattendeerd dat de studenten hun tenten voor het Forumgebouw hadden opgeslagen. Een andere collega kwam binnenstormen en vroeg of ik de petitie al had getekend. Weer een andere collega wilde al spontaan zijn nieuw gekochte caravan van huis op gaan halen om zich op het nieuw verworven kampeerterrein te gaan vervoegen voor een proefkampeersessie. Een laatste collega zwijmelde weg bij zijn herinneringen aan de bezetting van het Maagdenhuis.

Tijdens mijn controleronde in de middagpauze werd ik geconfronteerd met een student op leeftijd, langharig, blote voeten in de sandalen, kortom: type eeuwige student en altijd te porren voor een protest. Net toen het leuk begon te worden en de regen met bakken uit de hemel kwam, besloten de studenten weer te vertrekken.

Als gevolg van dalende studentenaantallen werden afgelopen jaren verschillende sterflats gesloopt. Nu krijgen we te maken met de keerzijde van de stijgende studentenaantallen: kamernood. Overigens is de verwachting dat alle studenten binnen een half jaar aan een kamer geholpen zullen zijn. En daarmee heeft Wageningen van alle studentensteden het kleinste huisvestingsprobleem.

Op de foto is op de achtergrond één van de laatst overgebleven, karakteristieke sterflats van Wageningen te zien. Op de voorgrond een nieuw experiment van ons parkmanagement: we krijgen riolering.

Ding#7: Flickr verder ontdekken

noreply@blogger.com (Guus) — Wed, 10 Sep 2008 18:31:00 +0000

Het is hoog tijd om weer eens iets te bloggen over de 23 dingen. Dit was een vreselijk lastige oefening vond ik. Er is zo waanzinnig veel mogelijk met Flickr. Zo veel dat het onmogelijk is om alles na te lopen. Flickr bits and pieces en The Great Flickr Tools collection heb ik uitgebreid bekeken. Ik beperk mij echter simpelweg tot de site die op mij de meeste indruk heeft gemaakt.

Het gaat om: 50 manieren om Flickr in de bibliotheek te gebruiken . Er staan meer dan vijftig manieren op waarop je Flickr in de bibliotheek kunt gebruiken. Deze site vind ik zo waardevol, omdat de zin van al de web 2.0/bibliotheek 2.0 toepassingen is hoe we het in de bibliotheekpraktijk toe kunnen passen.

Het mooiste idee vond ik het maken van een virtuele tour door de bibliotheek. Ik heb er een voorbeeld van bekeken en denk dat het in “mijn” eigen Forumbibliotheek ook leuk zou zijn. Onze bibliotheek leent zich er bijzonder goed voor. Bovendien hebben we enkele zeer goede huisfotografen in huis.

Dat bedacht hebbende, was ik ook erg nieuwsgierig naar foto’s van onze Forumbibliotheek in Flickr. Dat was overigens nog één van de andere vijftig tips. Er blijken al best veel mensen te zijn die foto’s hebben gemaakt. Ik kom zelf lang niet in alle delen van het Forumgebouw en daarom is het ook eens leuk om foto’s van andere delen van ons gebouw te zien. Er zijn veel foto’s, maar toch vertelt iedere fotograaf weer zijn eigen verhaal. Er zitten echt juweeltjes bij.

Helaas hebben veel mensen besloten hun foto’s onder volledig copyright op Flickr te zetten, maar Moqub heeft gelukkig enkele foto’s onder creative commons licentie op het net gezet. Dat stelt mij in staat haar foto bovenaan mijn post te zetten.

Google Chrome en het Rivellagevoel

noreply@blogger.com (Guus) — Thu, 04 Sep 2008 08:00:00 +0000

Over Google Chrome is de afgelopen dagen in de blogosphere al veel geschreven. Ik voeg mij nu dan schoorvoetend in het rijtje. De afgelopen dagen heb ik Google Chrome maar eens geïnstalleerd. Enkele vakgenoten hebben hetzelfde gedaan, maar zijn nog niet zo ver dat ze hun bevindingen aan hun blogs toevertrouwen. Ik doe dat nu alvast. Niet zozeer omdat ik persé de eerste zou willen zijn. Eerder omdat ik het experiment af ga breken.

Waarom zou ik het experiment af willen breken?
Normaal gesproken ben ik niet iemand die vooraan loopt bij het testen van nieuwe programma's . Dat komt, omdat er nogal eens bijzonder vervelende kinderziektes in programma's kunnen zitten. Dit was bij Windows XP het geval en bij Windows Vista eveneens. En dat zijn nog maar twee voorbeelden. Dit keer heb ik mij laten inspireren door enkele ijverige vakgenoten, maar voel mij direct bevestigd in mijn behoudendheid.

Bij Google Chrome had ik al een beetje het zogenaamde Rivella gevoel ("best wel lekker", maar diep in je hart weet je wel beter...). Het ziet er eenvoudig uit. In eerste instantie had ik het gevoel, dat ik heel veel opties miste, maar al doende kwam ik er achter dat heel veel opties gewoon beschikbaar zijn. Ik kan na enig zoeken gewoon mijn bladwijzers importeren en een startpagina instellen. Grappig vind ik het "incognito" venster: de pagina's worden niet opgenomen in je browser- of zoekgeschiedenis. Er blijven geen cookies achter, maar bestanden of bladwijzers die je maakt, blijven wèl bewaard. Alleen: met Google op mijn desktop vraag ik me altijd af hoe incognito incognito nou werkelijk is.

Dan kom ik bij mijn bedenkingen. Via de site van Arnoud Engelfriet las ik zijn bevindingen over de juridische kant van de zaak. En die stemt mij niet zo vrolijk als ik lees: "Vertaling: door het opvragen van een webpagina via de Chrome-browser verleen je Google toestemming om die webpagina te mogen kopiëren, verspreiden, publiekelijk uitvoeren enzovoorts." Gelukkig komt Arnoud tot de conclusie dat het juridisch nogal brak in elkaar zit, maar het geeft wel weer wat de intentie is van Google hier mee.

Ook via Tweakers.net zijn de bevindingen niet al te positief. De hele browser (dus niet alleen het gewraakte tabblad) kan crashen als je een verkeerde weblink intypt of, nog erger, als je met je muis over een verkeerde weblink beweegt. De fout zit in versie 0.2.149.27 en laat dat nou net de versie zijn die ik had gedownload ....

Met name de blogpost van Arnoud boezemt mij angst in. De post van Tweakersnet is meer een kwestie van de eerder genoemde kinderziektes, daarvoor is de browser natuurlijk ook nog in bèta-versie. Toch is het alles bij elkaar voor mij voldoende reden om voorlopig de vingers van Google Chrome af te trekken en het programma te deïnstalleren (in de hoop dat er geen rommel op de pc achterblijft...).

Ik heb mijn best gedaan om in deze post de juiste weblinks te verwerken, maar ik geef geen garantie op crashende browsers.

Naschrift 1: Net toen ik mijn blogpost af had, ontdekte ik een artikel op de site van Informatieprofessional, waarin beweerd wordt dat anoniem surfen met Google Chrome en Internet Explorer 8 niet zo anoniem is als gezegd wordt. Bovendien zou Google Chrome 5% van de zoekacties van je browser opgeslagen worden op de servers van Google.

Naschrift 2: het verwijderen van Google Chrome was een klein rampje. Via het Control Panel kreeg ik het programma niet verwijderd. Ik heb de bestanden met de hand moeten verwijderen en ik ben niet eens zeker dat echt alles van mijn pc af is.

Ding#6: Ontdek Flickr

noreply@blogger.com (Guus) — Wed, 27 Aug 2008 18:39:00 +0000

Vandaag zal ik bloggen over mijn bevindingen met Flickr, maar allereerst een kleine huishoudelijke noot.

Tot nu toe heb ik de mogelijkheden om comments te schrijven op volledig modereren gezet: ik moest ze dus eerst bekijken, voordat iemand een berichtje achter kon laten. Dat laat ik nu achterwege, om eventuele hordes uit de weg te ruimen. Verder heb is er nu de mogelijkheid om een e-mail abonnement te nemen op mijn schrijfsels.

Flickr dan. Lang geleden heb ik een Flickraccount aangemaakt. Dat zal vast zijn geweest na een interne cursus van Wouter. Die heeft liggen verstoffen, totdat ik op de 23 dingen Blog stuitte. Ik gebruik Flickr veel voor de blogs van mijn werk. Ik maak graag gebruik van plaatjes onder Creative Commons licentie en die kan ik het beste via Flickr terugvinden. Geavanceerd zoeken gebruik ik dus regelmatig. De mogelijkheid om RSS-feeds in te zetten op foto's met bepaalde tags was voor mij nieuw. Een praktische toepassing kan ik zo gauw niet bedenken, alhoewel ik wel feeds heb lopen op foto's van mijn woonplaats.

Nu heb ik een serie foto's geupload van mijn vakantiefiets (toerfiets). De "blog-this" button was snel geconfigureerd. Het is wat uitzoekwerk om goede instellingen te vinden, waarmee de foto's ook goed op het log getoond worden. Dat kost wel veel tijd. Bij het bloggen op mijn werk, schrijf ik eerst een bericht en zoek er pas daarna een plaatje bij. Dit is een mogelijkheid om het andersom aan te pakken en als ik een snelle blik op de html-codes werp, dan ziet dat er een stuk rustiger uit moet ik zeggen.

Ook heb ik foto's geupload via Picasa. Ook dat had ik al eens eerder gedaan. Het gaat allemaal wat traag, maar het werkt allemaal goed en duidelijk. Ik mis alleen een knop waarmee ik vanuit de heup kan bloggen, of ik heb die knop niet gevonden. Verder bestaat ook hier de mogelijkheid om te taggen en om rss-feeds in te zetten op bepaalde kenmerken. Ik ben nu twee avonden verder en zit er nog eens naar te kijken. Met veel moeite heb ik nu de "blog this" button gevonden onder mijn rechter muisknop... Je moet het even weten.

Al met al een leerzaam Dingetje. Ik heb weer veel geleerd. Ik vind dit allebei wel erg mooie mogelijkheden om foto's te delen en te zoeken, waarbij ik aan Flickr erg waardeer dat je op Common Creative Licentie kan zoeken. Bij Picasa kan dat niet, wel bij Google, maar dan krijg ik niet alleen plaatjes. En dat is lastig als ik een plaatje bij een blog aan het zoeken ben.

Foto: Poolie.

touzac 2007

noreply@blogger.com (Guus) — Wed, 27 Aug 2008 18:26:00 +0000

Picasa-webalbums - Biepmiep - touzac 2007

Cool, het is gelukt om een vakantiefoto van twee jaar geleden te bloggen. Meteen even kijken hoe het er uit ziet. Oh wat pest ik mijn lieve RSS-vrienden....

Testpost Flickr

noreply@blogger.com (Guus) — Sun, 24 Aug 2008 19:10:00 +0000

KIF_2314, originally uploaded by g_reichgelt.

Dit is een testpost vanaf Flickr. Als het goed is gaat hier een foto verschijnen van mijn Koga Miyata Worldtraveler. Daar kan ik uren over schrijven, maar daarmee zal ik de lezertjes van mijn blog niet vermoeien.

Dit is de fiets in nagenoeg originele staat. Inmiddels heb ik er al flink wat aan veranderd. Als ik er binnenkort nòg een foto bij zet, is het net een extreme make-over.

Naschrift: goeie genade wat een verkrachte foto levert dit op zeg... Gewoon een afgehakte bagagedrager. Mijn ogen doen pijn en mijn hart bloed.

Vier bier en een krentenbol

noreply@blogger.com (Guus) — Fri, 22 Aug 2008 20:01:00 +0000

Deze week zijn de studenten bij ons begonnen aan de introductie. De terugkeer van de studenten roept bij mij altijd gemengde gevoelens op. Enerzijds is het altijd lekker rustig als de studenten er niet zijn. Dan kan ik mijn fiets rustig in de fietsenkelder kwijt, de wachtrijen in de kantine zijn korter en kunnen wij, als personeel, ook eens in de fatboys liggen. Anderzijds is een universiteit zonder studenten, zoiets als een krentenbol zonder krenten. Goed, er is dus weer leven in ons gebouw.

Een heel groot deel van onze studenten komt uit het buitenland. Bij Van Hall Larenstein zijn dat voornamelijk Duitsers en bij de Universiteit zijn dat veel Chinezen. In dit Olympisch jaar is dat natuurlijk bijzonder. De Volkskrant maakte er een filmpje over.

Filmpje

Foto: Yellowdog, via Flickr

Ding#5: RSS-feeds vinden

noreply@blogger.com (Guus) — Fri, 15 Aug 2008 17:02:00 +0000

Het is hoog tijd om weer eens te bloggen. In deze post zal ik ingaan op een aantal dingen die ik de afgelopen dagen achter de schermen heb gedaan met mijn blog. Daarnaast mijn bevindingen over Ding#5.

Achter de schermen

De afgelopen dagen heb ik, mede aangespoord door Ding#5 (In het bijzonder: Technorati), besteed om de terugvindbaarheid van mijn blog te verbeteren. Dat is nog niet helemaal klaar, maar de eerste stappen zijn gezet. In de statistieken (Google Analytics) merk ik nu, dat ik niet meer de enige ben die mijn blog bezoekt. Dat schept ook verplichtingen.

Het vInden van RSS-feeds was een nuttige vingeroefening. Allereerst heb ik in Technorati mijn oude account weer nieuw leven ingeblazen en mijn eigen blog aangemeld. In aansluiting daarop ben ik mij gaan verdiepen in de (on)mogelijkheden van feedblitz. Dat laatste heeft overigens nog niet tot veel meer geleid dan een chique kadertje op de voorpagina van dit blog.

Ding 5

Het zoeken in Google Blogs was voor mij een openbaring: ik kende de mogelijkheid nog niet. Het ziet er goed uit zo op het eerste gezicht. Een eigen blogpost vond ik ook al terug. In Technorati had ik iets meer moeite. Ik wilde daar, aangespoord door advanced search, graag bibliotheek 2.0, bibliothek 2.0 en library 2.0 resultaten vinden. Ik dacht dat ik alles bij elkaar had staan, maar kapte de zoektocht toch bij “library” en “2.0” af. Toen ik op de woorden afzonderlijk ben gaan zoeken vond ik zoveel treffers bij de engels- en duitstalige varianten, dat ik maar gauw alleen de nederlandstalige variant heb ingezet. Per slot van rekening zit ik niet op duizenden treffers per keer te wachten.

Tot nu toe was ik gewend om naar een website/blog te gaan en mij te abonneren op een RSS-feed van de betreffende pagina. Nieuw is het voor mij om een zoekactie uit te voeren en die actie op te slaan in een RSS-feed, zodat ik over een bepaald onderwerp op de hoogte kan blijven. Ik had altijd vaste websites en blogs die ik bij hield. Daar verschenen zo nu en dan interessante artikelen, terwijl andere posts mij niet interesseerden. Nu ben ik in staat om over een bepaald thema bij te blijven. Dat vind ik een grote stap voorwaarts. Ik ga de zoekvragen aanpassen en verfijnen en in mijn reader plakken. Wel heb ik gezien dat er zo overlap ontstaat met de abonnementen die ik de site van bijvoorbeeld Edwin heb lopen.

Gezien: Klokhuis Bibliotheek

noreply@blogger.com (Guus) — Sun, 10 Aug 2008 19:03:00 +0000

Mijn dochter van zes kijkt graag naar Klokhuis. Dit maal was er een (oude) aflevering over de bibliotheek te zien.

De uitzending was opgenomen in de Openbare Bibliotheek van Tilburg en de NBD.

De uitzending begon met de vraag wat je allemaal in de bibliotheek kunt doen. Daarna bracht presentatrice Margreet Beetsma een bezoek aan de NBD om te laten zien hoe de boeken voor bibliotheekgebruik geschikt worden gemaakt. Daarna weer terug naar Tilburg om te zien hoe de boeken kastklaar worden gemaakt. Ook heeft ze laten zien wat er zoal in de magazijnen. Het kijkje achter de schermen werd afgewisseld met enkele grappige sketches.

Ik vond de uitzending leuk om te zien. De keuze van de openbare bibliotheek en de NBD waren logische keuzes. Veel kinderen komen daar als eerste mee in aanraking. En bovendien heeft de openbare bibliotheek een publieksfunctie. De toonzetting vond ik prettig: op een leuke, grappige, positieve manier werd een indruk gegeven het werk in de bibliotheek. Er waren geen overdreven pleidooien om zieltjes te winnen. De bibliotheek is gewoon een leuke plek om te zijn.

De uitzending was niet voldoende om mijn dochter te overtuigen om biepmiep te worden. Dat vindt ze maar saai. Ze wordt liever politie-agent.

Voor wie de uitzending nog eens wil bekijken:

Uitzending via de site van Klokhuis

Ding#4: Maak je leven eenvoudiger met RSS en een nieuwslezer

noreply@blogger.com (Guus) — Wed, 06 Aug 2008 11:59:00 +0000

Deze opdracht van 23 dingen is voor mij gesneden koek. RSS is inmiddels voor mij vrijwel hetzelfde als zuurstof. Daarom wil ik hier graag enkele RSS-readers bespreken die ik veel gebruikt heb of nog veel gebruik. Deze opdracht heb ik dus eigenhandig aangepast.

Hoe gebruik ik de RSS-reader?

Ik heb mij momenteel geabonneerd op 62 feeds. De feeds bevatten onderwerpen die zowel mijn privé als mijn beroepsmatige interesse hebben. Mijn feeds heb ik geordend naar onderwerp, de meeste onderwerpscategorieën vallen óf in het vakje privé (Alles over mijn favoriete voetbalclub Hannover 96 bijvoorbeeld) óf in het vakje werk (Landbouwnieuws). De kranten vallen in beide categorieën.

Dagelijks lees ik meerdere malen mijn RSS-feeds: ik selecteer snel wat ik verder wil lezen (markeren of opslaan in del.icio.us) of wat mij niet direct interessant lijkt.

Welke readers gebruik ik?

Ik heb de afgelopen jaren ervaring opgedaan met vier verschillende readers: Bloglines, Netvibes, Flock en Google Reader. Deze zal ik bespreken.

Bloglines: dit is de eerste feedreader die ik gebruikte na een cursus van Wowter. De reader vond ik overzichtelijk. Het is makkelijk om feeds te im- en exporteren. Het meest waardeer ik de mogelijkheid om blogposts te clippen, zodat je ze eenvoudig later nog eens kunt lezen. Ook heel fijn om te zien: hoeveel mensen zijn er eigenlijk op de feed geabonneerd?

Netvibes: heb ik feitelijk nooit gebruikt. Ik bespreek deze, omdat deze terug komt in de 23 dingen cursus. Om Netvibes uit te proberen heb ik feeds geïmporteerd, hetgeen makkelijk ging. Wat ik fijn vind, is dat de verschillende categorieën die ik heb aangemaakt, als tab terug komen. Dat is een overzichtelijke presentatie.

Flock: is mijn nieuwe ster aan het firmament. Ook deze heb ik nog weinig gebruikt. Ik heb feeds geïmporteerd, hetgeen weer makkelijk ging. Omdat ik dit al eerder had gedaan, vroeg ik mij af of het ook mogelijk was om feeds te synchroniseren met bijvoorbeeld Google Reader. Regelmatig schoon ik mijn abonnementen op en dan is het fijn niet iedere keer de oude abonnementen nog in mijn lijstje staan, of telkens mijn hele lijst leeg moet maken en dan weer opnieuw moet importeren. Ik noem het hier, omdat ik er bij Flock het eerste tegen aan liep, maar dit geldt ook voor de andere readers.

Een ander nadeel van Flock is, dat je het als webbrowser op je computer geïnstalleerd moet hebben en dat kan bij mij op het werk niet zo eenvoudig.

Heel fijn daarentegen is de mogelijkheid om artikelen op te slaan en later nog eens te lezen.

Google Reader: is mijn favoriete reader. Deze gebruik ik altijd en overal. Het schijnt mogelijk te zijn om offline te lezen, maar dat is mij nog niet gelukt. Grafisch is er nog wel het één en ander op aan te merken, want bij Bloglines, Flock en Netvibes krijg ik netjes favicon's te zienbij de desbetreffende weblog's, terwijl dit bij Google Reader niet het geval is.
Ik vind de mogelijkheden om artikelen apart te zetten om ze naderhand eens rustig te lezen nogal beperkt.

Blogsoftware

noreply@blogger.com (Guus) — Mon, 04 Aug 2008 12:06:00 +0000

Om te bloggen heb ik gekozen voor de blogsoftware van Blogspot . Ik heb inmiddels ervaring met de software van Typepad (web-log), Wordpress en Blogspot. Ik zal ze hieronder kort bespreken.

Typepad: deze software heb ik gebruikt voor een tijdelijk weblog over de adoptie van onze zoon. Daar kon je voorheen een gratis weblog aanmaken met een heleboel opties, waaronder het maken van back-ups, onbeperkt uploaden van plaatjes. Ook was er in redelijke mate de mogelijkheid om de layout naar je eigen hand te zetten. Op een bepaald moment werd alles omgezet, waarbij helaas een heleboel fout ging, passwords die verloren gingen en voor veel opties moest ineens betaald worden. Vanaf dat moment ben ik daar afgehaakt.
Wordpress: heb ik nauwelijks gebruikt en ik kan er niet zo veel over melden. Ik heb er een paar korte experimenten mee gedaan. Te kort om een zinnig oordeel te kunnen geven.
Blogspot: met Blogspot heb ik inmiddels heel wat ervaring opgedaan. Ik heb er persoonlijk enkele blogs mee gemaakt en voor het werk hebben we er nu vele blogs mee gemaakt. Hierdoor is het voor mij vertrouwd geworden. Ik vind vooral de mogelijkheid om de layout naar je eigen hand te zetten een groot voordeel. Ook vind ik het fijn dat er tegenwoordig backups gemaakt kunnen worden. Er is ook veel informatie over alle (on)mogelijkheden van Blogger op internet te vinden.

Eigenlijk moet ik nòg een mogelijkheid noemen. Ik heb ook al eens geëxperimenteerd met Pivot op een lokale webserver. Deze webserver had ik voorheen op zolder staan en ik draaide er Debian Linux op. Erg leuk om alles te installeren en naar je eigen hand te kunnen zetten, maar het was zeer tijdrovend (vond mijn vrouw, die mij dan hele avonden niet meer beneden zag) en dan had ik de server nog niet voor de hele wereld open gezet. Om dat te doen is zeer nauwgezet onderhoud en beheer noodzakelijk. Dat zag ik niet zitten, vandaar dat ik altijd de webbased blogsoftware de voorkeur heb gegeven.

Waar heen, waar voor?

noreply@blogger.com (Guus) — Sun, 03 Aug 2008 09:19:00 +0000

Gisteren hebben we gezien dat Blogs, net als plantjes, regelmatig water nodig hebben. Dat is ook het lastigste van bloggen. In het begin doe je dat nog trouw, maar na een tijdje is het nieuwtje er van af en dan ligt je nieuwe speeltje maar te verstoffen in een hoekje. Maar eens zien hoe het loopt. Als dit kasplantje dood gaat, dan maak ik een backup en verwijder ik het log. De lezer zij gewaarschuwd.

De start was vlot, omdat ik eerder al eens blogs uit de grond heb gestampt en met de layout heb gespeeld. Die informatie kon ik snel weer terughalen.

Ik heb al wel eens nagedacht wat ik met een blog zou willen. Die informatie zal ik dan ook met de lezers delen:

Wie wil je met jouw weblog bereiken?

Voor mij heel duidelijk: (aankomend) vakgenoten.

Over welke thema’s wil je gaan schrijven?

Studiedagen en conferenties voorzover ik die bezoek (op dit moment weinig, maar mogelijk worden dat er nog meer). Cursus webredactie, Online Conferentie, NVB jaarvergadering.
Materiaal/verslagen van workshops die ik verzorg voor mijn afdelingscollega’s op de Blog.
Gelezen rapporten/artikelen becommentariëren, van binnen en buiten de wetenschappelijke bibliotheken
Columnachtige stukjes.

Dit betekent dat er vooral over het beroep van bibliothecaris/documentalist geschreven zal worden en (vrijwel) niet over privézaken.

Hoe vaak wil je gaan schrijven?

De intentie is om dit meerdere keren per week te gaan doen.

Deze blogpost schrijf ik overigens met behulp van Flock. De tip om deze browser te gebruiken komt van Jan. Mocht deze browser nu mijn hele layout naar de maan helpen, dan is het experiment snel ten einde...