BiXmOUTh's Fishing Classroom

Sébile : Innovative Fishing

2012-02-20T09:30:00.026+07:00

เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธุ์ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปร่วมงานเปิดตัวเหยื่อแบรนด์ใหม่จากค่ายเพียวฟิชชิ่งที่บ่อไพลอทฟิชชิ่งปาร์คบางสมัคร

เหยื่อที่นำมาแนะนำในวันนี้ เป็นเหยื่อในแบรนด์ Sébile ซึ่งอันที่จริงเหยื่อนี้ก็ไม่ใช่เหยื่อโนเนมที่ไหน เป็นเหยื่อแบรนด์ดังระดับโลกที่ได้รับการออกแบบโดยMr.Patrick Sebileนักตกปลาผู้ช่ำชองมีรางวัลมากมายเป็นเครื่องยืนยัน โดยประวัติของแพทริก เขาเริ่มหัดทำเหยื่อใช้เองมาตั้งแต่ 9 ขวบ และเคยร่วมงานพัฒนาสินค้ากับแบรนด์ดังๆที่พวกเราคุ้นเคยอยู่หลายแบรนด์ นอกจากนี้ เขายังมีผลงานบทความลงในนิตยสารต่างๆทั่วโลกกว่า 160 ฉบับ แพทริกได้ก่อตั้ง เซบิล ลัวร์ คอมปานี ขึ้นในปี 2005 การสร้างสรรเหยื่อของแพทริกจะคำนึงถึงพฤติกรรมของปลา โดยอาศัยประสบการณ์ที่สั่งสมมา รวมเข้ากับเทคโนโลยีที่ทันสมัย ใช้วัสดุที่มีคุณภาพ และทดสอบจริงก่อนจะเข้าสู่กระบวนการผลิต

เหยื่อของ Sébile ที่จะนำเสนอในวันนี้ มีดังนี้

ในกลุ่มแรก เป็นเหยื่อในกลุ่มมีลิ้น ตัวแรกของแนะนำ ACAST Minnow มีรหัส SL&ML เหยื่อตัวนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อการส่งเหยื่อไกล สามารถใช้ได้กับสายเล็กสุดถึงขนาด 6 ปอนด์เทส ลักษณะเด่นตรงหนอกโค้งหลังเหยื่อนี้จะเป็นตัวสร้างคลื่นน้ำเร้าความสนใจของปลาล่าเหยื่อ มีลิ้น 2 แบบ คือ SL : Small lip และ ML: Medium lip

Crankster มีรหัส SR & MR เหยื่อตัวนี้มีลักษณะอวบอ้วน เรียบ ทำให้การส่งเหยื่อได้ระยะที่ไกลกว่า ในรุ่น SR : Shallow runner นั้นพื้นที่การใช้งานอยู่ที่ประมาณ 10 - 30 เซนติเมตรใต้ผิวน้ำ การแกว่งส่ายของเหยื่อจะสร้างคลื่นน้ำเร้าปลาล่าเหยื่อเป็นอย่างดี ส่วนรุ่น MR : Medium runner ตัวนี้พื้นที่การทำงานจะอยู่ที่ 30 - 60 เซนติเมตร ด้วยลิ้นใหญ่และองศาที่ต่ำ ทำให้เหยื่อสามารถดำน้ำได้ดีแม้จะเป็นการลากด้วยอัตราความเร็วต่ำ

Rattlser เหยื่อตัวนี้มีขนาดของลิ้นที่หลากหลาย ให้เราสามารถเลือกพื้นที่การดำลึก-ตื้นได้ตามที่ต้องการ ภายในตัวเหยื่อมีลูกปืนหลายเม็ด เมื่อเหยื่อทำงานก็จะส่งเสียงสนั่น เหมือนปลาทั้งฝูงที่อลหม่านแตกตื่นช่วยกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าให้กับปลาล่าเหยื่อที่อยู่ในบริเวณนั้นๆได้ดี

Slender Eel ลักษณะที่โดดเด่นของเหยื่อตัวนี้คือ รูปร่างที่เล็กเพรียว กับลิ้นขนาดเล็กซึ่งเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการเล่นเกมส์เหยื่อปลอมด้วยสายเล็ก เห็นลิ้นเล็กๆอย่างนี้สามารถดำน้ำได้ถึง 90 เซนติเมตรเลยนะครับ เมื่อเรากรอสายในอัตราเร็วที่แตกต่างก็จะเกิดแอ็คฌั่นที่แตกต่างออกไป สามารถใช้ได้ในหลายเทคนิค ไม่ว่าจะกรอเฉยๆ หรือ เจิร์คแล้วหยุด หรือจะเจิร์คแล้วกรอ

Koolie Minnow มีรหัส SL, ML, LL, BRL สำหรับเหยื่อตัวนี้ผมได้รับตัวอย่างรุ่น LL : Long lip มาตัวหนึ่ง จากการทดลองแอ็คฌั่นดูแล้ว รู้สึกได้ว่า เป็นตัวเหยื่อที่สร้างแรงสั่นสะเทือนได้ดี ดำลงพื้นที่ทำงานได้ในระยะสั้น เกิดแอ็คฌั่นได้แม้จะกรอในอัตราเร็วต่ำ เชื่อว่าน่าจะเป็นเหยื่อที่ใช้งานง่ายตัวหนึ่ง

ต่อไปเป็นเหยื่อในกลุ่มลิปเลส Flatt Shad มีรหัส SU, SK, XH เป็นเหยื่ออีกตัวหนึ่งที่ได้รับตัวอย่างในรุ่น SU คือรุ่นไม่ลอยไม่จมมา เมื่อทดลองใช้ดูแล้ว รู้สึกได้ว่าเป็นเหยื่อที่สามารถใช้ได้ในระดับความลึกที่หลากหลาย คือสามารถสร้างแอ็คฌั่นได้ทันทีตั้งแต่เหยื่อตกถึงผิวน้ำ หรือจะเจิร์คเหยื่อเพื่อให้ลงไปที่ระดับที่ต้องการแล้วเริ่มสร้างแอ็คฌั่น แรงสั่นสะเทือนจากตัวเหยื่อถือว่าแรงดี น่าจะสร้างแรงเร้าให้กับปลาล่าเหยื่อได้ดี

Magic Swimmer มีรหัส FSK, SK, SSK เป็นเหยื่อลิปเลสอีกตัวหนึ่ง มีลักษณะที่โดดเด่นตรงที่ลำตัวเป็นท่อนต่อ แน่นอนว่าด้วยลักษณะแบบนี้ ก็จะสร้างแอ็คฌั่นเลื้อยส่ายที่เย้ายวนปลาล่าเหยื่อให้ต้องเหลียวมอง หากเป็นมือกะพง ผมอยากแนะนำให้ลองใช้ รุ่น SSK การจมอย่างช้าๆ สลับกับการเจิร์คสั้นๆ ผมเชื่อว่าแอ็คฌั่นแบบนี้ยากที่กะพงตัวใดจะไม่สนใจ

Stick Shad SU เหยื่อที่ไม่ลอยไม่จมอีกตัวที่ผมดูแล้วรู้สึกว่าน่าใช้มาเลยทีเดียว ด้วยน้ำหนักและรูปทรงที่ลงตัว ทำให้เกิดความสามารถตัดลมได้ตีแม้จะตีสวนลม นอกจากนี้ที่บริเวณท้องเหยื่อได้รับการดีไซน์ให้มีลักษณะสันท้องคล้ายกระดูกงูที่ช่วยให้เหยื่อไม่พลิกไปพลิกมา ซึ่งจะช่วยให้ตัวเบ็ดทำงานได้ทรงประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น

Bonga Jerk เหยื่ออีกตัวที่มีสันท้องจึงทำให้สามารถใช้ได้ดีแม้แต่จะลากเหยื่อด้วยความเร็วสูงค่อนข้างมากเช่นทรอลลิ่ง ตัวเหยื่อออกจำหน่ายในหลายขนาด ในรุ่นเล็กสุดขนาด 95 มิลลิเมตร เหมาะต่อการใช้ขว้างกรอแบบการตีเหยื่อปลอมทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันที่ผิวน้ำมีคลื่นมีลม แต่ในขนาดใหญ่สุด 215 มิลลิเมตร รุ่นนี้จะตีตามชายเกาะเพื่อเกมกระมงหรือจะทรอลลิ่งกลางทะเลก็ได้

ทีนี้มาดูกันในกลุ่มของเหยื่อผิวน้ำดูบ้าง ขอเริ่มที่ Bonga Minnow ก่อนเลย เหยื่อรุ่นนี้ ถูกดีไซน์ให้มีลำตัวที่อวบหนา ทำให้เกิดน้ำหนักและการตัดลมที่ดีเยี่ยม นอกจากนี้ จากตำแหน่งของจุดคล้องสายตรงนี้ จะช่วยให้การสร้างแอ็คฌั่นแบบ “วอล์ก เดอะ ด๊อก” ทำได้อย่างง่ายดาย หรือจะใช้เทคนิค “สต๊อป แอนด์ โก” และด้วยมุมป้านที่หัวของเหยื่อก็จะสร้างคลื่นน้ำเรียกความสนใจจากปลาล่าเหยื่อได้ดีเช่นเดียวกัน

Splasher เหยื่ออีกตัวที่ได้รับตัวอย่างมาทดลอง ด้วยสันท้องอันเป็นลักษณะเฉพาะของเหยื่อ Sébile ทำให้เหยื่อป๊อปตัวนี้ สามารถป๊อปเสียงต่อเนื่องได้โดยที่เหยื่อไม่เกิดอาการพลิกไปมา กลุ่มน้ำที่กระจายออกมาจากการป๊อปก็มีขนาดกำลังดี แล้วคุณป้อมจากบ่อบุษราคัมตอกย้ำความน่าเชื่อถือโดยการตกกะพงขึ้นมาได้จากการเหวี่ยงเหยื่อในครั้งแรก เป็นเหยื่อที่น่าจะลองหาซื้อมาใช้กันนะครับ

Slim Stick ด้วยรูปทรงที่แปลกตาเห็นเพียงแว้บแรกก็รู้ได้ทันทีว่าเหยื่อตัวนี้ไม่ธรรมดาแน่ แล้วก็เป็นจริงอย่างที่ว่า เมื่อคุณเอกผู้แนะนำเหยื่อ เรียกชื่อเล่นของเจ้าตัวนี้ว่า “ไอ้เลื้อย” มันเป็นเหยื่อที่ทำแอ็คฌั่นวอล์ก เดอะ ด๊อก ได้ง่ายมากๆ หรือแม้แต่กรอเข้ามาเฉยๆ ตัวเหยื่อก็จะเคลื่อนที่เข้ามาในลักษณะเลื้อยมาสมชื่อ บอกได้เลยว่า แอ็คฌั่นแบบนี้ ยากที่ปลาล่าเหยื่อจะอดใจไม่กัดไหว

Proppler Buzz ผมนิยามเจ้าเหยื่อตัวนี้ให้เป็นบัซเบทที่พัฒนาแล้ว ในส่วนที่เป็นใบพัด มีลักษณะเป็นทุ่นกลวง มีเสียงลูกปืนลั่นกราวเมื่อใบพัดหมุน จุดที่ผมชอบที่สุดในเหยื่อตัวนี้คือ หากเป็นบัซเบททั่วไป เราจะต้องกรอต่อเนื่องเพื่อรักษาการลอยที่ผิวน้ำไว้ แต่สำหรับเจ้าเหยื่อตัวนี้ มันไม่จมน้ำแม้เราจะหยุดกรอ ดังนั้นมันจึงเป็นบัซเบทแอ็คฌั่นใหม่ ที่เราสามารถใช้เทคนิค สต๊อป แอนด์ โก ได้!

เหยื่อตัวสุดท้ายที่ได้รับการแนะนำในวันนี้ เป็นเหยื่อพลาสติกนิ่ม ที่มาพร้อมกับตัวเบ็ด และอุปกรณ์เสริมคือท่อนถ่วงแทนตะกั่วฟิวส์ที่เราใช้ถ่วงเหยื่อไม่ให้พลิก มันเป็นเหยื่อที่ได้รับการพัฒนามาจากเหยื่อ Magic Swimmer มันจึงได้ชื่อง่ายๆง่าย Magic Swimmer Soft ด้วยคุณสมบัติของพลาสติกนิ่มเอง และร่องบากด้านข้างของตัวเหยื่อ ทำให้เหยื่อตัวนี้มีแอ็คฌั่นที่สะบัดสะบิ้งสะดีดสะดิ้งเย้ายวนปั่นป่วมอารมณ์ปลานักล่าอย่างเป็นที่สุด เราสามารถเกี่ยวในลักษณะเวทเลส หรือจะเกี่ยวในรูปแบบดร๊อปช๊อตก็ได้

นอกจากเหยื่อที่แนะนำไปแล้วข้างต้นนี้ Sébile ก็ยังมีเหยื่ออื่นๆที่จะมานำเสนอต่อนักตกปลาบ้านเรามีมากมาย แล้วนอกจากเหยื่อปลอมแล้ว Sébile ก็ยังมีแอซเซสซอรี่ส์อื่นๆอีกมาก ไม่ว่าจะเป็นหัวจิ๊ก ห่วงสปริทริง หรือแม้แต่ คลิ๊ปคล้องเหยื่อให้เราเลือกใช้อีกหลายแบบ สมแล้วกับสโลแกนที่ว่า Sébile เป็นนวัตกรรมของการตกปลา

ปล. ไม่ได้เข้ามาอัพเดทบล็อกมาพักใหญ่ๆ ขอขอบคุณแฟนๆที่ยังคอยติดตามบล๊อกนี้นะครับ และต่อไปอีกไม่นาน BiXmOUTh Fishing Classroom นี้คงมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการนำเสนอ โปรดติดตามกันไปนะครับ....

เอาเรื่องศาสตร์ของมิโนมาเล่าสู่กันฟังบ้าง (3)

2011-09-01T19:00:00.000+07:00

ในตอนท้ายสุดนี้ ก็ฃอหยิบยกเอาเรื่องการtuning เหยื่อมิโนมาสำหรับนักตกปลาที่ต้องการจะปรับแต่งเหยื่อให้เป็นเหยื่อเฉพาะตัวก็แล้วกัน

การปรับแต่งเหยื่อมิโนนี้ในเบื้องแรก เอาอย่างง่ายที่สุดกันก่อน ก็คือการปรับระดับความถ่วงจำเพาะของตัวเหยื่อ ที่เป็นที่นิยมของนักตกปลาชาวญี่ปุ่นเลยก็คือการแปะแผ่นตะกั่วเพิ่มน้ำหนัก เพื่อปรับจากเหยื่อลอยให้เป็นเหยื่อแบบไม่ลอยไม่จม สิ่งที่สำคัญก็คือ การแปะตะกั่วนี้ต้องคำนึงถึงความบาลานซ์ของเหยื่อด้วย โดยมากการแปะตะกั่วจะแปะกัน 2 จุด คือ ที่ใต้ท้องเหยื่อหลังเบ็ดตัวท้อง 1 จุด และก็ที่หลังลิ้นอีก 1 จุด ที่ติดอย่างนี้ก็เพื่อต้องการให้เหยื่อแขวนลอยในลักษณะขนานเลียนแบบปลาเหยื่อในธรรมชาตินั่นเอง แต่สำหรับนักตกปลาที่ไม่ชอบความยุ่งยากในเรื่องการไปหาตะกั่วแผ่น การเปลี่ยนตัวเบ็ดที่หนาขึ้นและหนักขึ้นก็สามารถปรับความถ่วงจำเพาะของเหยื่อมิโนได้เช่นกัน

ภาพจาก www.bassdozerstore.com

การปรับแต่งอีกแบบที่เป็นระดับแอดวานซ์ขึ้นไปอีกก็คือการปรับแต่งลิ้นของเหยื่อ การปรับแต่งลักษณะนี้โดยมากเป็นไปอย่างปรับแล้วปรับเลย คือจะทำให้เหยื่อตัวนั้นก็คืนสภาพเก่าอีกได้ยาก วิธีการที่เห็นก็มีตั้งแต่ตะไบลิ้นทิ้งไป กรอลิ้นในสั้นลง ทั้งหลายทั้งปวงนี้ก็ขึ้นอยู่กับความต้องการของนักตกปลาคนนั้นๆ แต่โดยส่วนตัวผมแล้ว ผมจะแต่งลิ้นเหยื่อก็ต่อเมื่อเหยื่อนั้นได้รับความเสียหายมาก่อน เช่นอาจจะเกิดอุบัติเหตุลิ้นหัก การกรอลิ้นก็อาจจะทำให้เหยื่อตัวนั้นสามารถนำกลับมาใช้อีกได้

มี 4 ข้อใหญ่ที่จะทำให้นักตกปลาสามารถใช้เหยื่อมิโนได้อย่างเชี่ยวชาญก็คือ

ต้องหมั่นตี หรือใช้เหยื่อมิโนให้บ่อย เพราะการใช้บ่อยนี้จะทำให้เราได้รู้จักแอ็คฌั่นของเหยื่อ การควบคุมความเร็วการกรอ การกะระยะเผื่อหากตกในที่มีกระแสน้ำ หรือได้เรียนรู้สัมผัสที่เกิดขึ้นกับเหยื่อส่งผ่านสายขึ้นมาถึงตัวนักตกปลา สิ่งเหล่านี้จะเรียนรู้ได้ก็ต่อเมื่อนักตกปลาได้ใช้เหยื่อนั้นจนเกิดความคุ้นชิน จึงจะสามารถควบคุมเหยื่อให้เรียร้องความสนใจจากปลาล่าเหยื่อได้เต็มสมรรถภาพของตัวเหยื่อ

สังเกตการทำงานของตัวเหยื่อ ข้อนี้สืบเนื่องมาจากข้อที่แล้ว คือนอกจากหมั่นใช้หมั่นตีแล้ว นักตกปลาต้องหมั่นสังเกตด้วยว่า เมื่อเราใช้เหยื่อตัวนี้กับปัจจัยแวดล้อมต่างๆ เช่น ชุดอุปกรณ์ไหน ขนาดสายเท่าไหร่ สภาพน้ำแบบไหน (น้ำนิ่ง-น้ำไหล, น้ำใส-น้ำขุ่น) แล้ว เหยื่อที่ใช้นั้นเกิดแอ็คฌั่นอะไร เรียกร้องความสนใจจากปลาล่าเหยื่อได้ดีแค่ไหน ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อใช้ในหมายที่มีสภาพน้ำใสแล้ว สิ่งที่อยากให้สังเกตมากที่สุดก็คือ ปลาฉวยเหยื่อด้วยแอ็คฌั่นอย่างไร กัดตอนหยุด หรือว่ากัดตอนกรอ กัดตอนเหยื่อกำลังลอยขึ้น หรือกัดตอนเหยื่อกำลังจม สิ่งเหล่านี้หากนักตกปลาได้สังเกตและรวบรวมไว้เป็นข้อมูลพื้นฐาน แล้วนำมาประมวลเพื่อเป็นตัวช่วยในการตัดสินใจเลือกเหยื่อในครั้งต่อไป

ฝึกฝนการใช้เทคนิคกับเหยื่อ ดังที่กล่าวพูดถึงมาแล้วในเบื้องต้น เทคนิคต่างๆเหล่านี้นักตกปลาควรเรียนรู้จะจดจำไว้ ปลาก็เหมือนกับสิ่งมีชีวิตทั่วไป มีความอยากรู้อยากเห็น และความสามารถในการจดจำ เทคนิคเดิมๆบางครั้งก็ไม่สามารถเร้าให้ปลาล่าเหยื่อเกิดความสนใจในตัวเหยื่อได้เหมือนกัน ดังนั้นการสร้างแอ็คฌั่นที่แตกต่างก็ควรจะฝึกฝนใช้บ้าง เทคนิคหนึ่งที่นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้พูดถึงในตอนนี้เลยก็คือการหย่อนสาย ด้วยเทคนิคนี้เหยื่อจะเกิดการเคลื่อนไหวที่แตกต่างออกไปอีกแบบหนึ่ง ในเหยื่อที่มีลิ้นเมื่อกรอๆแล้วเราลดคันลงหย่อนสายให้เล็กน้อย เหยื่อจะเกิดการถอยตัวเล็กน้อย ถ้าเป็นเหยื่อแบบไม่ลอยไม่จม เหยื่อจะชะงักกึ๊ก ปลาล่าเหยื่ออาจจะฉวยเหยื่อในจังหวะนี้ก็เป็นไปได้ แต่มีข้อควรระวังอยู่อย่างสำหรับเทคนิคนี้ก็คือ หากหย่อนสายเร็วเกินไป สายอาจจะขึ้นไปพันกับทิปทอป แล้วเมื่อปลาฉวยคันก็อาจจะหักได้เช่นกัน

สุดท้ายเลยที่จะฝากไว้สำหรับศาสตร์ของการใช้เหยื่อมิโนนี้ก็คือ การกรอสายให้ช้าครับ การกรอเร็วนั้นเหยื่อจะเกิดคลื่นเสียง แต่การกรอช้าจะทำให้ปลาล่าเหยื่อระบุตำแหน่งของเหยื่อได้ มีหลายหนเหมือนกันที่การกรอแล้วหยุดไม่ได้ผล หรือการทวิตช์แอนด์เจิร์คก็บอดสนิท ถึงตอนนี้แหละ การกรอช้าๆ ช้ามากๆ ก็อาจจะทำให้ปลาไม่ลังเลที่จะเข้ากัดก็เป็นได้ ทดลองดูนะครับ

ฃอให้สนุกกับการใช้เหยื่อมิโนครับ

เอาเรื่องศาสตร์ของมิโนมาเล่าสู่กันฟังบ้าง (2)

2011-09-01T09:00:00.020+07:00

ในบทนี้มาว่ากันด้วยเรื่องของอุปกรณ์ที่เหมาะกับการใช้เหยื่อมิโนกันหน่อย อันที่จริงด้วยความหลากหลายของเหยื่อมิโนนี้ทำให้ ช่วงของขนาดอุปกรณ์มีความกว้างขึ้นตามไปด้วย ที่สำคัญควรเลือกคันให้เหมาะสมกับน้ำหนักของเหยื่อมิโนที่จะนำมาใช้ เน้นคันที่มีแอ็คฌั่นฟาสท์ และที่สำคัญกว่าสิ่งอื่นใดเลยคือควรเป็นชุดอุปกรณ์ที่รวมๆแล้วมีน้ำหนักเบา สบายมือสบายแขน ไม่ทำให้ล้าเพราะเกมเหยื่อปลอมเป็นเกมที่ต้องส่งเหยื่อตีสายกันทั้งวัน คันเบ็ดที่อ่อนไม่ใช่ว่าจะนำมาใช้กับเหยื่อมิโนไม่ได้ เพียงแต่เมื่อเราจะใส่เทคนิคลงไป เช่นการเจิร์คเหยื่อ การจูงเหยื่อ การสนองต่อเทคนิคเหล่านี้ คันที่อ่อนมักจะหน่วงการออกเทคนิคเหล่านี้

สายเบ็ดที่แนะนำให้ใช้ สำหรับเหยื่อมิโนประเภทไม่ลอยไม่จม สายเบ็ดที่เหมาะสมต่อการใช้ที่สุดน่าจะเป็นสายพวกฟลูโอโรฯ เพราะสายเบ็ดนี้ ไม่ฉุดให้เหยื่อลอยหรือจมลงไปเท่าไหร่ ทำให้เราสามารถควบคุมเหยื่ออยู่ในระดับที่เราคาดหวังได้ดี แต่ถ้าใช้งานกว้างๆ สายไนล่อน หรือสายเชือกพวก PEก็พอใช้ได้อยู่เหมือนกัน

เงื่อนที่จะใช้ผูกเหยื่อก็มีความสำคัญเหมือนกัน หากเป็นการผูกตรงโดยไม่ได้ใช้กิ๊บ เงื่อนที่มีอิสระอย่างกับเงื่อนราพาล่า จะให้ตัวเหยื่อเกิดแอ็คฌั่นที่รุนแรงกว่า แต่ถ้าเป็นเหยื่อที่มีสปริทริงใส่มาที่ห่วงลากเหยื่ออยู่แล้ว จะใช้เงื่อนยูนิน็อทก็สะดวกต่อการผูกดี

วิธีการกรอเหยื่อมิโนนั้น นอกจากการกรอเข้ามาเฉยๆแล้ว เทคนิคSTOP & GO ก็เป็นเทคนิคที่น่าใช้ ในพื้นที่มีสภาพน้ำใส วิธีที่ผมชอบก็คือ TWITCH & JERK คือการกรอเร็วๆพร้อมกับลากปลายคันแล้วหยุดเหยื่อก่อนที่จะกระตุกข้อมือให้สะเทือนถึงปลายคัน(เจิร์ค)สัก 1-2 หน เป็นจังหวะๆแบบนี้ นอกจากนี้สำหรับพวกมิโนแบบจม บางครั้งก็จะปล่อยเหยื่อให้จมถึงพื้นแล้วก็เจิร์คสัก 1-2 หนก่อนจะกรอช้าๆสักหน่อย แล้วก็เจิร์คซ้ำอีก แบบนี้ก็ใช้ตกกะพงตามบ่อก็เคยใช้ได้ผลดีมากมาแล้ว

(โปรดติดตามในตอนต่อไป)

เอาเรื่องศาสตร์ของมิโนมาเล่าสู่กันฟังบ้าง (1)

2011-08-31T09:00:00.005+07:00

เหยื่อปลอมตระกูลหนึ่งที่มักถูกหยิบใช้เมื่อถึงคราวที่อยากได้ปลาอย่างมากๆสำหรับผมก็คือ เหยื่อตระกูลมิโน (Minnow-bait) ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า เหยื่อนี้มีลักษณะพิเศษเฉพาะอยู่ 3 อย่าง ก็คือ 1. เป็นเหยื่อที่รูปร่างลักษณะเหมือนกับเหยื่อที่มีในธรรมชาติมาก ลักษณะทั่วไปของเหยื่อมิโน จะมีรูปทรงเพรียวยาวคล้ายกับปลาเหยื่อที่ปลาล่าเหยื่อในเกือบทุกพื้นที่มักใช้เป็นอาหารอยู่แล้ว 2. มันเป็นเหยื่อที่มีวิธีใช้ที่หลากหลายกว้างขวาง คือจะแค่กรอเฉยๆก็เกิดแอ็คฌั่น หรือแม้แต่จะใส่เทคนิคการเจิร์ค, การหยุด ก็ยังเรียกร้องความสนใจจากปลาล่าเหยื่อได้ดี อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอัตรากรอช่วงกว้าง คือ ได้ตั้งแต่เร็วมาก จนถึงกรอช้าจนเหยื่อหยุด มันจัดเป็นเหยื่อที่ปลาล่าเหยื่อเห็นแล้วจึงกัด แต่ด้วยคลื่นสั่นสะเทือนที่มันสร้างได้ บางครั้งมันก็เป็นเหยื่อที่ถูกกัดเพราะปฏิกิริยาตอบโต้ฉับพลันของปลาล่าเหยื่อเหมือนกัน 3. เมื่อเทียบอัตราเฉลี่ยของขนาดปลาที่เข้ากัด ปลาที่กัดเหยื่อตระกูลมิโนนี้ก็ยังมีขนาดเฉลี่ยใหญ่กว่าปลาที่กัดเหยื่อตระกูลพลาสติกนิ่ม ปลาเล็กมักจะกัดเหยื่อพลาสติกนิ่มอย่างไม่ลังเล ในขณะที่ปลาที่มีขนาดใหญ่มักจะเลือกกัดเหยื่อที่มีลีลาการโยกส่ายที่รุนแรงกว่า ซึ่งเหยื่อมิโนเป็นเหยื่อที่เป็นอย่างนั้น

และด้วยความที่มิโนเป็นเหยื่อที่มีวิธีการใช้ที่หลากหลาย ในทางเดียวกันนี้เหยื่อมิโนจึงมีความหลากหลายไปด้วย เป็นต้นว่า มีเหยื่อที่ถูกออกแบบใช้งานได้ในช่วงระดับน้ำที่ต่างกัน คือ ดำตื้น กลางน้ำ และดำลึก ซึ่งนักตกปลาสามารถสังเกตได้ว่าเหยื่อมิโนตัวไหนจะทำงานในช่วงน้ำระดับใดได้จากลิ้นของเหยื่อตัวนั้นๆ ถ้าเหยื่อตัวไหนมีลิ้นสั้น เหยื่อตัวนั้นก็จะทำงานในน้ำที่ตื้น และหากเหยื่อตัวไหนมีลิ้นที่ยาวกว่าเหยื่อตัวนั้นก็จะดำลงไปในระดับน้ำที่ลึกกว่า และข้อดีข้อหนึ่งของเหยื่อลิ้นยาวก็คือ เมื่อเหยื่อดำลงไปกระทบกับหินใต้น้ำ โดยมากเหยื่อจะพลิกตัวหนีหินนั้นก่อน ถือเป็นการป้องกันการติดสวะได้ระดับหนึ่ง

นอกจากนี้เหยื่อมิโนยังถูกออกแบบโดยเน้นที่ความถ่วงจำเพาะของเหยื่อเอาไว้ด้วย กล่าวคือเหยื่อมิโนนี้จะถูกออกแบบความลอย-จมไว้ถึง 3 อย่าง คือ แบบลอย(Floating type), แบบไม่ลอยไม่จม(Suspending type), แบบจม(Sinking type) ซึ่งนักตกปลาสามารถรู้ได้ว่าเหยื่อตัวไหนมีความลอย-จมอย่างไรได้จากเอกสารกำกับเหยื่อ หรือจากการทดสอบโดยการกรอเหยื่อเข้าระดับหนึ่งแล้วหยุดเหยื่อไว้เฉยๆ แล้วสังเกตการลอย-จมของเหยื่อนั้น ข้อดีของเหยื่อแบบลอยคือ เมื่อเหยื่อปะทะกับอุปสรรคเราเพียงหยุดกรอ เหยื่อก็จะลอยขึ้นหลีกอุปสรรคนั้น แต่ในแบบเหยื่อจม เราสามารถเช็คระดับหน้าดินได้ว่ามีความลึกระดับใด และเราสามารถส่งเหยื่อลงไปได้ถึงระดับหน้าดินได้ ส่วนเหยื่อแบบไม่ลอยไม่จมนั้น เราสามารถหยุดเหยื่อไว้ในระดับที่เรากรอเรียกความสนใจ มีลักษณะเลียนแบบเหยื่อธรรมชาติได้

และด้วยความหลากหลายเหล่านี้ มันทำให้เหยื่อมิโนสามารถใช้งานได้ในพื้นที่เกือบทุกลักษณะ ไม่ว่าจะเป็นบ่อตกปลา, เขื่อน, หรือแม้แต่แม่น้ำที่มีกระแสน้ำไหล ส่วนในเรื่องของทัศนะวิสัยของน้ำไม่ว่าจะน้ำใสหรือน้ำขุ่น เหยื่อมิโนก็ยังสามารถเรียกร้องความสนใจจากปลาล่าเหยื่อได้ดีทั้งสิ้น

แต่ถ้าหากเราคิดจากมุมของธรรมชาติของปลาเหยื่อ เหยื่อมิโนเลียนสภาพของปลาเหยื่อได้เหมือนมากในสภาพน้ำใส คือใช้เหยื่อแบบไม่ลอยไม่จม กรอมาเรื่อยๆแล้วก็หยุด สภาพนี้จะเลียนลักษณะทางธรรมชาติของปลาซิวได้ดี ปลาล่าเหยื่ออาจสนใจตั้งแต่ตอนที่เหยื่อเคลื่อนที่แล้วตามมากัดเมื่อเหยื่อหยุดก็ได้

สำหรับเหยื่อมิโนลอย พื้นที่หนึ่งที่ผมมักจะเลือกใช้ก็คือ หมายที่เป็นตอไม้แนวตั้ง หรือเป็นหมายแนวสาหร่ายใต้น้ำ หมายแบบนี้ผมจะกรอเหยื่อเข้าไปเฉียดใกล้กับแนวตอไม้ แล้วปล่อยเหยื่อให้ลอยขึ้นก่อนที่จะเจิร์คเหยื่ออีกสักครั้ง แล้วค่อยกรอต่อ เช่นเดียวกันกับหมายที่เป็นแนวสาหร่าย ผมมักจะตีเหยื่อเฉียดนอกแนวสาหร่าย แล้วหากเจอช่วงที่เป็นสาหร่ายโปร่งผมจะปล่อยเหยื่อลอยขึ้น ปลาล่าเหยื่ออย่างปลากระสูบมักจะเข้าฉวยจังหวะที่เหยื่อลอยขึ้นระดับจะพ้นแนวสาหร่าย

ส่วนในพื้นที่น้ำขุ่น สีและแรงสั่นสะเทือนจะช่วยเรียกร้องความสนใจจากปลาล่าเหยื่อ การหยุดเหยื่อจะทำให้ปลาล่าเหยื่อสามารถระบุตำแหน่งของตัวเหยื่อได้แม่ยำมากขึ้น

(โปรดติดตามในตอนต่อไป)

เคล็ด(ไม่)ลับ ของศาสตร์แห่งสปูน (3)

2011-08-26T12:32:00.000+07:00

ในตอนนี้ เรามาว่ากันด้วยเรื่องของลีลาทั้ง 4 ของสปูนกันเสียหน่อย อย่างที่ได้เกริ่นไว้แล้วว่า สปูนที่ถูกดีไซน์ออกมา โดยมากก็จะให้ลีลาอยู่ 4 แบบ คือ 1. ลีลากวัดไกว 2. ลีลาควงรอบตัว 3. ลีลาผสมผสานกวัดไกว+ควงรอบตัว และ 4. ลีลาลบิดตัวเป็นเลข 8 (อารบิค) ทีนี้เราจะดูอย่างไรว่าสปูนทรงไหนจะให้ลีลาอะไร

1. ลีลากวัดไกว ลักษณะทั่วไปของสปูนที่ให้ลีลาแบบนี้ โดยมากจะมีลักษณะเป็นทรงหยดน้ำ เพียงแต่จุดลึกสุดของท้องค่อนจะชิดไปทางขอบล่าง จุดหักของลิ้นหน้าจะลึกลงมาจากหูบนเล็กน้อย สปูนลักษณะนี้ จะสร้างคลื่นน้ำความถี่ต่ำแต่มีพลังงานมากเรียกร้องความสนใจจากปลาได้ในบริเวณกว้าง เพียงแต่เมื่อใช้ต่อเนื่องไประยะหนึ่ง ปลาจะเกิดความระแวงเหยื่อ

2. ลีลาควงรอบตัว ลักษณะทั่วไปของสปูนที่ให้ลีลาแบบนี้ โดยมากจะมีลักษณะสอบเรียวยาว ท้องตื้น ขอบข้างไม่สูงมาก ด้วยลักษณะรูปแบบนี้ สปูนจะไม่สร้างคลื่นน้ำที่แรงมากนัก เพียงแต่การควงตัวของสปูน จะเกิดเป็นแสงสะท้อนว๊อบแว้บ เป็นจุดเรียกร้องความสนใจจากปลา สปูนแบบนี้โดยมากผมจะใช้ในแหล่งน้ำไหลที่ไม่ลึกมาก เพราะมันเบามือกว่าแบบอื่นๆ

3. ลีลาผสมผสานกวัดไกว+ควงรอบตัว ลักษณะทั่วไปของสปูนที่ให้ลีลาแบบนี้ เป็นเหมือนกับสปูนของ BFG คือ มีลักษณะรูปแบบทรงหยดน้ำ (พิมพ์นิยม) ส่วนท้องเคลื่อนมาใกล้ทางตอนกลางของตัวเหยื่อ สปูนลักษณะนี้เมื่อกรอช้าจะให้ลีลากวัดไกว แต่พอกรอเร็วขึ้นก็จะเปลี่ยนไปเป็นลีลาแบบควงรอบตัว โดยส่วนตัวผม ในการตกแบบทิ้งดิ่ง ผมจะใช้อัตรากรอความเร็วสูงก่อนในช่วงแรกที่ดึงเหยื่อขึ้นจากท้องน้ำเพื่อให้เกิดคลื่นเสียงเร้าความสนใจปลาก่อน แล้วเมื่อขึ้นมาสักระยะหนึ่งก็จะลดความเร็วการกรอลงให้เหยื่อมาแบบกวัดไกวบ้าง เพื่อให้ปลารับรู้ตำแหน่งของตัวเหยื่อที่ชัดเจน

4. ลีลาบิดตัวเป็นเลข 8 (อารบิค) ลักษณะทั่วไปของสปูนที่ให้ลีลาแบบนี้ โดยมากจะมีลักษณะด้านบนค่อนข้างกว้าง เพื่อที่จะกินน้ำได้มาก โค้งส่วนท้องกับโค้งส่วนลิ้นจะรับความโค้งต่อเนื่องกันมา เป็นสปูนที่ต้องการการออกแบบที่ดี เพราะหากออกแบบไม่บาลานซ์จะไม่เกิดแอ็คฌั่นที่ดึงดูดปลาเลย สปูนแบบนี้จะขึ้นน้ำได้ค่อนข้างเร็ว เหมาะกับการลากในน้ำตื้น เช่นแนวสาหร่าย เป็นต้น

ครั้งต่อไปที่ซื้อสปูน ลองสังเกตดูกายภาพของสปูน แล้วจินตนาการดูว่าสปูนจะทำงานในลักษณะใด แล้วทดสอบดูว่าเป็นเหมือนที่คิดไว้หรือไม่

ฃอให้สนุกกับการใช้สปูน

เคล็ด(ไม่)ลับ ของศาสตร์แห่งสปูน (2)

2011-08-10T09:27:00.000+07:00

หลังจากที่เราได้รู้จักกับส่วนประกอบของบอดี้ของสปูนแล้ว ทีนี้ ผมอยากให้นักตกปลาได้เข้าใจถึงพลศาสตร์ของไหลที่เกิดขึ้นกับตัวเหยื่อสปูนเมื่ออยู่ในน้ำ

เมื่อเหยื่อสปูนที่เราเหวี่ยงไปนั้นตกลงที่ผิวน้ำแล้ว เหยื่อสปูนจะพลิกเอาด้านหน้าเหยื่อลงโดยที่ท้องจะปะทะกับท้องด้านโค้ง ดันเหยื่อให้แกว่งน้อยๆแล้วก็ดิ่งลงไปตามแรงดึงดูดโลก ที่จังหวะนี้ หากเหยื่อสปูนตัวนั้นมีหาง แบบสปูน BFG แผ่นหางจะถูกแรงต้านน้ำที่ปะทะพาเอาตัวเบ็ด3 ทางนั้นพับแนบเก็บเข้ามาที่ท้องเหยื่อด้านเว้าด้วย ดังนั้นผู้ที่ใช้สปูนกับการตกแบบทิ้งดิ่งบ่อยๆจะเห็นได้ว่า เหยื่อสปูนโดยมากตอนขาลงนั้น เหยื่อจะหลบอุปสรรคได้ค่อนข้างดี แต่เหยื่อที่หลบอุปสรรคอย่างกับกิ่งไม้ได้ ก็มักจะเกี่ยวกับอุปสรรคนั้นในจังหวะที่เรากรอขึ้น

ต่อไป เมื่อเหยื่อถูกกรอ เริ่มจากความเร็วที่ต่ำๆก่อน น้ำส่วนหนึ่งจะผ่านด้านหลังของหูบน ผ่านลิ้นไปปะทะกับท้องเหยื่อแล้วดันให้เหยื่อสไลด์ออกไปเพราะแรงต้านจนกระทั่งตัวเหยื่อพลิกหลบแรงต้านนั้นได้ แต่ก็จะเกิดแรงต้านใหม่ที่ขอบของท้องอีกด้านหนึ่งดันให้เหยื่อสไลด์ออกไปในทิศทางตรงกันข้าม มันจะสลับกันไปอย่างนี้ตลอดในการกรอที่อัตราเร็วที่สม่ำเสมอ แอ็คฌั่นการทำงานของเหยื่อแบบนี้ภาษาฝรั่งเรียกว่า Wobbling ผมขอเรียกเป็นไทยว่า "กวัดไกว" ก็เลยกัน แต่เมื่อเรากรอในอัตราที่เร็วขึ้น แรงต้านใหม่ที่เกิดขึ้นเมื่อเหยื่อสไลด์หนีแรงต้านเดิม จะไม่ได้เกิดขึ้นที่ท้องเหยื่อ แต่จะปะทะกับด้านหน้าของใบสปูน ทำให้เกิดการหมุนควงเพื่อรักษาให้ตัวเองอยู่ในศูนย์กลางของแรงดึงที่มาจากการกรอ อันนี้ภาษาฝรั่งเรียก Rolling ส่วนผมขอเรียกให้เข้าใจง่ายๆว่า "หมุนควง" นะครับ ทั้งหมดนี้เป็นการทำงานของสปูนเมื่ออยู่ในน้ำ

แท้จริงแล้ว เป็นที่เข้าใจกันอย่างง่ายๆว่า เหยื่อสปูนจะทำงานอยู่ 2 แบบ คือ 1. แบบกวัดไกวไปมา 2. แบบหมุนควงรอบตัว ซึ่งทั่วไปแล้วก็จะตั้งข้อสังเกตกันเป็นหลักไว้ว่า ถ้าเหยื่อสปูนตัวนั้นมีรูปทรงหยดน้ำ (พิมพ์นิยม) ก็จะเข้าใจเอาว่า สปูนตัวนั้นจะทำงานแบบกวัดไกวเป็นหลัก และถ้าเป็นเหยื่อสปูนทรงใบหลิว ก็จะทำงานแบบควงรอบตัว อย่างนี้เป็นต้น

แต่ในความเป็นจริง ในการออกแบบสปูน เมื่อเราปรับตำแหน่งนู้นนิดนี่หน่อย การทำงานของสปูนก็จะมีรูปแบบผสมผสานได้ ซึ่งโดยมากก็จะได้ออกมาเป็น 4 ลีลาก็คือ 1. ลีลากวัดไกว 2.ลีลาควงรอบตัว 3. ลีลากวัดไกวผสมกับควงตัว และ 4. ลีลาที่มาเหมือนเลข 8 (อารบิค)

ลีลาทั้ง 4 นี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ผมอยากให้ทำความเข้าใจอย่างนี้ครับ เป็นต้นว่า สปูนทรงหยดน้ำ (พิมพ์นิยม) นี้ ถ้าเราขยับให้ท้องเหยื่ออยู่สูงขึ้นไปทางหูบน สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เหยื่อตัวนี้จะกลายเป็นเหยื่อที่หมุนควงได้ในอัตรากรอที่ความเร็วต่ำกว่าแบบที่ท้องเหยื่ออยู่ค่อนไปทางหูล่าง ซึ่งจะคงลีลาการกวัดไกวไว้ได้แม้จะกรอในอัตราความเร็วเท่ากัน

ในตอนต่อไปเรามาดูกันว่า เหยื่อสปูนทรงไหน จะเกิดลีลาอะไร....

เคล็ด(ไม่)ลับ ของศาสตร์แห่งสปูน (1)

2011-08-08T09:34:00.001+07:00

สปูน เป็นเหยื่อปลอมที่มีมาแต่สมัยโบราณ ตามหลักฐานเก่าแก่ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการตกปลาก็พบว่า เหยื่อปลอมลักษณะคล้ายสปูนนี้มีอยู่ในหลายๆจุดทั่วโลก ไม่ว่าเรื่องเล่าของพวกอะบอริจิน ภาพเขียนเรื่องการประมงในแม่น้ำไนล์ หรือแม้แต่บ้านเรา ก็ยังมีศัพท์โบราณเรียกเหยื่อแบบนี้ว่า กระจาน จนกลายเป็นที่มาของชื่อเขื่อนและแหล่งตกปลาที่โด่งดังในปัจจุบัน แก่งกระจาน

น้ำหนักและรูปทรงของสปูนนี้มีความหลากหลายมาก ตัวผมเองมีสปูนที่เบาที่สุด คือมีน้ำหนักเพียง 1 กรัม แล้วก็มีตัวที่หนักที่สุดคือหนักกว่า 1 ขีด ส่วนรูปทรงของสปูนก็มีทั้งแบบทรงหยดน้ำ (พิมพ์นิยม) และแบบทรงใบหลิว ซึ่งแต่ละแบบก็ยังมีรายละเอียดแตกต่างกันออกไปอีกในแต่ละยี่ห้อ แล้วนักตกปลาเคยรู้สึกแปลกใจไหมว่า แค่ไอ้แผ่นโลหะงอๆแบบนี้ ทำไมแต่ละแบบจึงใช้งานแตกต่างกันมากขนาดนั้น วันนี้ผมจะมาเปิดเผยศาสตร์ของสปูนกันอย่างหมดเปลือก ให้ถึงขนาดที่ว่า เพียงคุณได้สัมผัสตัวสปูน ก็สามารถเดาแอ็คฌั่นของสปูนตัวนั้นได้อย่างใกล้เคียงความจริง

เพื่อให้เราได้เข้าใจศาสตร์การทำงานของสปูนได้ง่ายขึ้น ก่อนอื่นผมอยากให้เราได้รู้จักส่วนต่างๆของบอดี้ของสปูนกัน แผ่นโลหะที่เป็นบอดี้ของสปูนนั้นประกอบด้วย ลิ้น, ขอบ, ท้อง, หน้า, และสุดท้ายก็ หู ตำแหน่งต่างๆของส่วนประกอบเหล่านี้ จะเป็นตัวบ่งชี้ว่าสปูนตัวนั้นๆจะมีแอ็คฌั่นแบบใด

อารัมภบทเท่านี้ก่อน แล้วตอนต่อไปมาดูกันเรื่องของการทำงานของสปูนเมื่ออยู่ใต้ผิวน้ำ

มารู้จักเหยื่อสี Chartreuse (ชาร์ทรูส) ในมุมมองของโปรญี่ปุ่น (2)

2011-08-05T09:00:00.001+07:00

ต่อไปโปรเซกิวะยังให้ความเห็นไว้อีกว่า สีชาร์ทรูสอย่างเดียวนั้นทำหน้าที่เพียงให้ปลาเหยื่อรับรู้ถึงการมีตัวตนของเหยื่อเท่านั้น ถ้าจะให้ได้ผลดีๆจะต้องบวกเหยื่อตัวนั้นควรจะมีสีที่เร้าอารมณ์ให้ปลาล่าเหยื่อรู้สึกอยากกัดด้วย

เป็นต้นว่า ในน้ำใสควรใช้เหยื่อสีชาร์ทรูสตัวที่บวกกับสีธรรมชาติ และในน้ำขุ่นควรใช้เหยื่อสีชาร์ทรูสตัวที่บวกกับสีสรรที่สว่างๆ สำหรับโปรเซกิวะเอง ได้จัดลำดับเหยื่อสีชาร์ทรูสที่บวกกับสีต่างๆไว้ เหยื่อแถวบนของภาพเป็นลำดับของเหยื่อที่เหมาะสมใช้ในสภาพน้ำใส และแถวล่างของแผนภาพเป็นลำดับของเหยื่อที่เหมาะสมใช้ในสภาพน้ำขุ่น โดยไล่ลำดับสีที่เร้าอารมณ์ปลาล่าเหยื่อในระดับธรรมดาจากท้ายลูกศรไปหาสีที่เร้าอารมณ์ปลาล่าเหยื่อในระดับสูงที่หัวลูกศร

นอกจากสภาพของน้ำจะเป็นตัวชี้ว่าควรจะเลือกใช้เหยื่อสีชาร์ทรูสที่บวกกับสีไหนแล้ว ฤดูกาลก็จะเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่เค้าจะให้ความสำคัญของสีที่มาบวก เช่น ที่ตัวบนสุดของแผนภาพนี้ ก็เป็นเหยื่อไม้ตายของโปรเซกิวะในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ส่วนตัวกลางนี้ ก็จะเป็นเหยื่อตัวที่เขาเลือกที่จะใช้ก่อนในช่วงต้นฤดูร้อน และตัวล่างสุด เหยื่อที่มีท้องเป็นสีขาว นี่เป็นตัวที่เค้าจะเลือกใช้ทุกทีที่เจอสภาพน้ำขุ่นนิดๆ

ท้ายสุดนี้ โปรเซกิวะยังพบว่า สีที่ให้ผลใกล้เคียงกับสีชาร์ทรูสก็คือสีขาว ดังนั้นในวันที่เหยื่อสีชาร์ทรูสไม่ได้ผล เหยื่อตัวต่อไปที่เขาจะเริ่มไล่ใช้ก็คือเหยื่อสีขาว และก็จะใช้ในเงื่อนไขเดียวกันกับเหยื่อสีชาร์ทรูส

ฃอให้ตกปลาด้วยความสนุกสนาน

มารู้จักเหยื่อสี Chartreuse (ชาร์ทรูส) ในมุมมองของโปรญี่ปุ่น (1)

2011-08-04T09:00:00.002+07:00

ก่อนอื่นทั้งหมด ผมขอขอบคุณเพื่อนๆที่แวะเวียนไปอุดหนุนที่บู๊ธเมื่อตอนงานเปิดท้ายด้วยนะครับ ตอนนี้สปูน BFG ยังเหลืออยู่อีกนิดหน่อย หากสนใจก็สั่งซื้อเข้ามาได้นะครับ ที่ http://www.facebook.com/BFG.Lure แล้วก็ฝากเข้าไปกด ถูกใจ เข้าเป็นแฟนเพจด้วย เพื่อที่จะได้ติดตามข่าวสารและสินค้าใหม่ที่น่าสนใจในโอกาสต่อไป

มาเข้าเรื่องของเราเลยดีกว่า ในตอนนี้ จะว่าด้วยแนวทางการใช้เหยื่อในกลุ่มสี Chartreuse (ภาษาไทยอธิบายความหมายไว้ว่า “สีโศก : สีของใบอโศก” จะเข้าใจไหมเอ่ย?) ของโปรเซกิวะ มานะบุ จากค่ายเอเวอร์กรีน มาเล่าสู่กันฟัง

ตรงนี้ต้องขยายความสีของChartreuse ก่อนเสียหน่อย เพราะผมเชื่อว่าด้วยคำว่าสีโศกนี้คงไม่สามารถสื่อให้เข้าใจได้ง่ายนัก จะขอเพิ่มเติมคำอธิบายให้ว่าเป็นสีเขียวแบบใบไม้อ่อน คือเขียวเหลืองก่ำกึ่งกัน หรือถ้าเป็นนักตกปลารุ่นก่อนๆนึกถึงเหยื่อราพาล่าสางเขียว สีนั้นก็เป็นสีหนึ่งในหมวดสี Chartreuse นี้

เหยื่อสีชาร์ทรูส

สำหรับโปรเซกิวะแล้วเค้ามีความเชื่ออยู่ว่า การเลือกใช้สีของเหยื่อมีผลต่อการแพ้ชนะในการแข่งขันเป็นอย่างมาก และเหยื่อสีชาร์ทรูสนี้ก็ถือเป็นไม้ตายหนึ่งที่ต้องมีติดกล่องไว้เสมอในทุกการแข่งขัน มันเริ่มจากเมื่อครั้งที่เค้าได้เห็นภาพถ่ายของเหยื่อสีนี้ที่ว่ายอยู่ในสภาพน้ำใสของทะเลสาบภาพหนึ่ง ด้วยภาพนี้ความคิดเรื่องการใช้เหยื่อสีชาร์ทรูสของเค้าก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากความเชื่อที่ว่า เหยื่อสีชาร์ทรูสน่าจะเปล่งแสงสว่างชัดในน้ำที่ใส แต่ภาพที่เห็นกลับกลายเป็นว่าเหยื่อถูกกลืนหายเข้าไปกับสภาพแวดล้อม จากจุดนี้เค้าจึงได้เริ่มศึกษาการทำงานของเหยื่อสีชาร์ทรูสนี้อย่างจริงจังแล้วก็พบว่า ในสภาพนั้นใส เหยื่อที่มีสีคล้ายกับธรรมชาติจะดูเด่นกว่า ส่วนเหยื่อสีชาร์ทรูสนี้ จะดูโดดเด่นขึ้นเมื่อไปใช้ในน้ำที่มีสภาพออกขุ่น ทั้งนี้ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ในน้ำขุ่นจะมีอณูของตะกอนที่แขวนลอยอยู่ในน้ำมาก แล้วเม็ดอณูเหล่านี้จะรับและสะท้อนสีของเหยื่อสีชาร์ทรูสนี้ได้ดี ทำให้เกิดกลุ่มสีขนาดใหญ่ที่แตกต่างไปจากสภาพแวดล้อม ทำให้ปลาล่าเหยื่อรู้ถึงตำแหน่งของเหยื่อได้อย่างชัดเจน

ข้อสังเกตเรื่องสีชาร์ทรูสกับสภาพน้ำข้างต้นนี้ มันใช้ได้ดีกับเหยื่อแข็ง ไม่ว่าจะเป็นแคร้งค์เบท มิโนปลั๊ก ฯลฯ แต่เมื่อเป็นเหยื่อพลาสติกนิ่มไม่ว่าจะเป็นหนอน แมลง หรือว่ากุ้ง การมองเห็นเหยื่อในน้ำกลับโดดเด่นทั้งในน้ำใสและน้ำขุ่น ข้อนี้โปรเซกิวะอยากให้นักตกปลาจำเป็นพื้นฐานไว้

ฃอให้ตกปลาด้วยความสนุกสนาน

ฃอแอบพูดถึงของที่หิ้วไปขายวันเสาร์นี้หน่อยนะ...

2011-07-26T09:00:00.000+07:00

นอกจากสปูน BFG ที่นำไปขายแล้ว ผมก็ยังปัดๆรื้อๆเอาของรักของหวงออกมาอีกจำนวนหนึ่ง ส่วนใหญ่เป็นของสะสมที่เห็นว่าเก็บไว้ก็คงไม่ได้ใช้ ก็เลยเอาไปจำหน่ายให้สมกับคำไทยที่ว่า "สมบัติ ผลัดกันชม"

แรกสุด ฃอเสนอรอกเบทฯขนาดใหญ่ ที่จริงก็น่าจะเป็นรอกใช้ในงานทะเลมากกว่า แต่ก็ไม่มีปุ่มสัญญาณเสียงเตือนปลากิน ในวันนี้ก็ขึ้นทำเนียบของสะสมไปแล้วเรียบร้อยโรงเรียนฝรั่ง รอก Bantam 2000L

ต่อมาก็เป็นเหยื่อคลาสสิคอีกชุด ที่มีทั้งความเข้มขลังคลาสสิค แล้วก็ยังสามารถใช้งานได้จริงอีกต่างหาก 4 ตัวนี้ รอคุณมาเป็นเจ้าของครับ

ท้ายสุดที่เสนอให้กับคุณๆในวันนี้ เหยื่อปลอมจากสำนักดัง เมก้าแบส ชุดนี้นำเสนอ 3 ซีรี่ยส์ครับ
ตัวแรก แอนแทร็กซ์ เหยื่อรูปปลาหงายท้อง หากคุณเป็นคนรักชอบเมก้าแบส นี่เป็น 1 ตัวที่ไม่ควรพลาด

ต่อไป เหยื่อกบ แอคฌั่นดี ลีลาเร้าใจปลาล่าเหยื่อ สรรพคุณสมราคา

สุดท้ายของท้ายสุด หนึ่งในซีรี่ยส์เรือธงของเมก้าแบส กริฟฟอน ซีโร่ สวยงามสมคำล่ำลือ

อย่าพลาดครับ แล้วไปเจอกันที่งานเปิดท้าย 2 เสาร์นี้ครับ

ผ้าเนื้อเย็น อยู่กลางแดดก็ไม่ร้อน!!!

2011-07-25T09:00:00.001+07:00

สินค้าอย่างหนึ่งในร้านอุปกรณ์กีฬาในญี่ปุ่นที่สะดุดหูสะดุดตาผมเป็นอย่างมากก็คือ เสื้อผ้าเพื่อการเล่นกีฬาที่เหมาะสมกับกีฬานั้นๆ ที่เห็นมากๆเลยก็เป็นชุดของนักกีฬาเบสบอล ผมไม่ได้ชอบดีไซน์ของชุดเบสบอลหรอกครับ แต่สิ่งที่ทำให้ผมสนใจเป็นพิเศษก็คือ เทคโนโลยีของผืนผ้าที่นำมาทำชุดกีฬา คือมีชุดที่ใส่แล้วอบอุ่นไว้ใช้ในหน้าหนาว แล้วก็มีชุดที่ใส่แล้วเย็นสบายที่ไว้ใช้กันในหน้าร้อน ซึ่งสำหรับภูมิอากาศแบบบ้านเราแล้ว ชุดที่ใส่แล้วเย็นสบายนี่ดูจะน่าสนใจไม่น้อยเลยนะครับ

ผมก็เลยศึกษาดูว่าอะไรที่ทำให้ผ้าเนื้อเย็นนี้สวมใส่แล้วรู้สึกเย็นสบาย แล้วก็พบว่า เค้าก็เพียงแค่ตัดปัจจัยที่ทำให้รู้สึกร้อนออกไป ซึ่งปัจจัยหลักๆที่ทำให้เรารู้สึกร้อนก็ได้แก่รังสีUV หรือแสงเหนือม่วง เจ้านี่เป็นรังสีที่มีความเข้มข้นสูงและมีอำนาจทะลุทะลวงได้ดี แล้วเจ้ารังสีUV นี่แหละครับที่แผดเผาให้ผิวเราไหม้เกรียมและแสบร้อน เส้นใยที่มาถักทอผ้าเนื้อเย็นนี้ได้ถูกออกแบบมาให้ปกป้องผู้สวมใส่จากรังสีUV ชนิดต่างๆได้ แล้วอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกร้อบอบอ้าวในเสื้อกีฬาก็คืออุณหภูมิจากร่างกายเรานี่แหละครับ ร่างกายเรามีอุณหภูมิเฉลี่ย 37๐C แล้วก็คายความร้อนออกมาตลอดครับ เสื้อผ้าที่สวมใส่แล้วทำให้เรารู้สึกเย็นสบายก็ต้องมีความสามารถในการระบายความร้อนส่วนนี้ได้ด้วยครับ ซึ่งผ้าเนื้อเย็นก็ทำหน้าที่นี้ออกมาได้ดี

ตอนแรกก็ตั้งใจจะซื้อมาลองใส่ตกปลาดูเหมือนกันแหละครับ แต่ก็ติดตรงที่ดีไซน์ที่ถูกออกแบบมาเพื่อเบสบอล หรือไม่ก็สำหรับขี่จักรยาน ซึ่งก็ดูแล้วไม่ค่อยจะเป็นเราเท่าไหร่ แต่ที่สำคัญกว่านั้นสนนราคาของเสื้อผ้าพวกนี้ในญี่ปุ่นนี่ไม่เบาเลยนะครับ ตังนึงๆก็ราคาเกือบๆ 3000 บาทเลยทีเดียว

แต่แล้วก็ได้มาเจอกับ Gett-it! ที่ผลิตเสื้อผ้าเนื้อเย็นออกมาเพื่อนักตกปลาโดยเฉพาะ เพราะผู้ผลิตก็เป็นคนตกปลาเหมือนกับเราๆนี่แหละครับ ก็เลยเข้าใจความต้องการของเราอย่างดี เสื้อของ Gett-it! ผลิตขึ้นจากผ้า Coolfeel ซึ่งมีคุณสมบัติป้องกันรังสีUV ได้ถึงระดับ UPF 50+ คือ ป้องกันรังสี UV A และUV B ได้ 98 % นอกจากนี้ ผ้าCoolfeel ของ Gett-it! นี้ ยังสามารถระบายความร้อนที่เกิดจากอุณหภูมิร่างกาย และความคุมการระบายไอเหงื่อ ทำให้ผู้สวมใส่รู้สึกสบายไม่เหนอะหนะ และที่สำคัญที่สุด สนนราคาย่อมเยาสบายกระเป๋าเป็นอย่างยิ่ง จ่ายแบงค์พันหนึ่งใบได้แบงค์ร้อยทอนกลับมาอีกหลายใบ น่าสนใจไม่น้อยใช่ไหมครับ ยิ่งไปกว่านี้ ดีไซน์ของเสื้อที่ออกแบบมาเพื่อนักตกปลาโดยเฉพาะ ใส่แล้วไม่ดูประดักประเดิดเหมือนเอาเสื้อขี่จักรยานมาใส่ตกปลา Gett-it! ให้เราได้มากขนาดนี้ ต้องลองครับ

พบกับGett-it! ได้ที่งานเปิดท้ายฯในวันที่ 30 กรกฎาคม นี้ และตามร้านอุปกรณ์ตกปลาชั้นนำทั่วไป

หายไปเตรียมตัวขายของงานเปิดท้ายฯ

2011-07-22T14:35:00.001+07:00

เป็นเด็กดีหลังจากที่เกเรไปได้ไม่นาน ความเกเรก็กลับมาเยือนอีก ห่างหายไปเกือบอาทิตย์ ไม่ได้เลิกเขียนนะครับ แต่พอดีว่า ในสิ้นเดือนนี้ เค้าจะมีงานเปิดท้ายขายของพวกอุปกรณ์ตกปลา ของรักของหวงกันที่วงเวียนใหญ่ ซึ่งตัวผมก็ให้พอดีว่าไปเจอของเก่าๆที่มีอยู่ก็เลยคิดว่าจะเอาไปขายบ้าง

อัลบั้มภาพตกปลาด้วยสปูนBFGยุคแรก

ของเก่าๆที่ว่านี้ก็เห็นทีจะเก่าจริงอยู่ เพราะเป็นเหยื่อที่ผมสร้างทำขึ้นมากว่า 15 ปีแล้วเห็นจะได้ ในสมัยนั้นเกมส์ตกปลาด้วยเหยื่อปลอมก็ยังมีตัวเลือกไม่มากนัก ไม่ว่าจะเป็นคัน รอก แล้วก็เหยื่อ แล้วถ้าพูดถึงเหยื่อตกปลากระสูบ ส่วนใหญ่ของนักตกปลาก็จะนึกถึง “สปูน” กันก่อนเป็นอันดับต้นๆ ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วผมเองก็ถือเป็นนักตกปลาจำพวกนี้ ผมจึงคิดทำเหยื่อตกปลากระสูบที่ผมต้องการขึ้น โดยมีคอนเซปป์อยู่ว่า เหยื่อต้องมีน้ำหนักที่พอควรเพื่อการส่งเหยื่อออกไปได้ง่าย การจมตัวควรมีการร่อนส่ายเพื่อเร้าความสนใจ การเกิดแอ็คฌั่นของเหยื่อเกิดขึ้น 2 รูปแบบคือ หากกรอช้าเหยื่อจะมาแบบร่อนส่าย แต่เมื่อกรอในอัตราที่เร็วขึ้นเหยื่อก็จะหมุนควงในความกว้างที่เหมาะสม เมื่อได้คอนเซปป์ที่ชัดเจนแล้ว ผมก็เริ่มต้นการออกแบบและทดลองทำออกมาเป็นตัวขึ้น แล้วก็ออกมาเป็นเหยื่อสปูนอย่างที่เห็นในภาพนี้แหละครับ

สำหรับเหยื่อที่จะเอาไปขายในงานเปิดท้ายฯครั้งนี้ เป็นเหยื่อที่จัดทำขึ้นเป็นล็อตสุดท้ายเมื่อราว 10 ปีที่แล้ว โดยผลิตบอดี้เหล็กขึ้นมาเพื่อที่จะง่ายต่อการทำสี และมีต้นทุนที่ต่ำลง แต่ก็ต้องทำความเข้าใจว่า เมื่อเป็นเหล็กมันก็ง่ายต่อการเป็นสนิมนะครับ เอามาขายกันในราคาเดิมครับ มีเหลืออยู่ไม่มาก แล้วหากซื้อเป็นชุด(5ตัว) ก็จะขายให้ในราคาพิเศษอีกด้วย

บอดี้แสตนเลสจะอยู่ในแผงสีแดง
บอดี้เหล็กจะอยู่บนแผงสีบานเย็น

พิเศษอีกนิด เมื่อตอนที่ไปรื้อสต๊อคมา ได้เจอเหยื่อแสตนเลสรุ่นพิมพ์กลับด้วย คือ ลายกราฟฟิค BFG อยู่ที่ด้านท้องของเหยื่อแทนที่จะอยู่ด้านหลัง อันนี้มีไม่มากครับ ราคาตั้งขายเท่ากันกับรุ่นออริจินอลเนื้อแสตนเลส แล้วก็มีจัดเป็นชุด 3 ตัว 3 สี ออกมาขายในราคาเป็นพิเศษอีกด้วยครับ

นอกจากเหยื่อสปูนแล้วในงานนี้ ผมจะเอาของรักของหวงบางส่วนมาแบ่งให้เพื่อนๆในราคาที่น่าสนใจอีกด้วยครับ พบกันในงานนะครับ รายละเอียดที่ http://www.siamfishing.com/content/view.php?id=3528&cat=info

แล้วก็ขอฝากอีกนิด สำหรับเว็บเพจของBix Fishing Gears ขอให้ช่วยกันเข้าไปกดถูกใจกันหน่อยคร้าบ ขอบคุณมากๆๆ

เทคนิคพื้นฐานการใช้เหยื่อผิวน้ำจากLure Magazine ฉบับเดือนนี้3

2011-07-13T11:10:00.000+07:00

ไม่พูดพล่ามทำเพลงอะไร ฃอต่อเรื่องจากเมื่อวานกันเลยก็แล้วกัน

นอยซีย์ เหยื่อตระกูลนี้ ก็เป็นเหยื่อปลอมอีกอย่างที่ยั่วปลาให้เกิดความก้าวร้าว ตัวเหยื่อจะกวาดน้ำหรือใช้ใบโลหะสร้างเสียงที่ปลาล่าเหยื่อรำคาญ แล้วพุ่งเข้ากัดไล่เหยื่อ ไม่ค่อยได้เห็นนักตกปลาบ้านเราจะใช้กันเท่าไหร่

เหยื่อนอยซีย์ แบ่งออกตามความเร็วการสร้างแอ็คฌั่นก็จะได้แบบเคลื่อนที่ช้ากับแบบเคลื่อนที่เร็ว(ไม่มาก) พวกเคลื่อนที่ช้าก็จะเป็นเหยื่อจิตเตอร์บั๊ก แผ่นต้านน้ำด้านหน้าจะกวาดน้ำให้เหยื่อส่ายตัวซ้าย-ขวาในช่วงแคบๆ เหยื่อเคลื่อนที่ช้าอีกอย่างคลอว์เลอร์ ปีกซ้าย-ขวาที่ด้านข้างจะทำหน้าที่เดียวกับแผ่นต้านน้ำ แต่คลอว์เลอร์จะส่ายตัวได้กว้างกว่า เหยื่อพวกนี้ขอให้กรอช้าๆเฉยๆก็จะเป็นแอ็คฌั่นแล้ว ส่วนเหยื่อนอยซี่ย์อีกแบบที่กรอได้เร็วกว่าพวกแรกก็คือเหยื่อปลั๊กพ่วงใบโลหะ เมื่อกรอเหยื่อนี้ เหยื่อจะส่ายไปมาที่บริเวณผิวน้ำ ใบโลหะที่ด้านท้ายก็จะตีกับน้ำเกิดเป็นเสียงที่น่าโมโหสำหรับปลา

ฟร๊อก ด้วยความที่เป็นเหยื่อที่ตัวเบ็ดถูกวางไว้ในตำแหน่งหลบสวะได้ดีเยี่ยมจึงทำให้ฟร๊อกเป็นเหยื่อที่เหมาะต่อการลุยในพื้นที่รกหนา

เหยื่อฟร็อก เหมาะต่อการใช้ตกช่อนในบ่อสลิด เพราะบ่อสลิดเป็นพื้นที่ที่มีอุสรรคมาก จุดเล็งที่สำคัญมี 2 แบบ คือ โยนผ่านขึ้นไปบนอุปสรรคก่อน เช่น ใบบัว กอหญ้า แล้วลากเหยื่อลงมาที่จุดว่างระหว่างใบบัว อีกแบบหนึ่ง คือ ลากแบบจูงหมาเดินตรงช่องว่างระหว่างอุปสรรค

เซอร์เฟซ แคร้งค์ โดยรูปทรงอาจจะดูไม่เหมือนเหยื่อผิวน้ำสักเท่าไหร่ แต่หากได้เคยลองใช้ จะเห็นได้ว่า เหยื่อแคร้งค์แบบนี้ จมลงไปจากผิวน้ำไม่มากคือประมาณ 1 นิ้วเท่านั้น

เหยื่อเซอร์เฟซ แคร้งค์ จะสร้างคลื่นน้ำตามตัวเหยื่อเป็นรูปตัว V และข้อพิเศษของเหยื่อนี้อีกอย่างคือสามารถใช้ปลายคันควบคุมทิศทางของเหยื่อได้ง่ายมาก

แมลง สำหรับฤดูร้อนของที่ญี่ปุ่น เหยื่ออีกอย่างที่ใช้ได้ผลมากก็คือเหยื่อที่เลียนแบบจากแมลง ในฤดูนี้แมลงมากมายจะออกสืบพันธุ์ แมลงบางส่วนก็จะร่วงหล่นจากต้นไม้ลงบนผืนน้ำ กลายเป็นอาหารปลาไป

เหยื่อแมลง จำลองลักษณะของแมลงที่ตกลงบนผิวน้ำ ดังนั้นจึงไม่ใช่เหยื่อที่เคลื่อนที่ช้าถึงช้ามาก เพียงเขย่าปลายคันเบาๆเมื่อเหยื่อตกลงถึงผิวน้ำ พู่ขนที่ทำหน้าที่เทียมขาของแมลง จะสร้างคลื่นมากมายที่ผิวน้ำดึงดูดให้ปลานิยมแมลงทั้งหลายของลิ้มลอง เหมาะที่จะใช้กับหมายใต้ต้นไม้เป็นอย่างมาก

สำหรับ topwater basic ใน Lure Magazine ฉบับนี้ ก็เล่าเรื่องมาถึงตรงนี้ ดังนั้นผมเองก็ขอจบเรื่องลงแต่เพียงเท่านี้เหมือนกัน

ฃอให้ตกปลาด้วยความสนุกสนาน

เทคนิคพื้นฐานการใช้เหยื่อผิวน้ำจากLure Magazine ฉบับเดือนนี้2

2011-07-12T09:12:00.000+07:00

ในตอนนี้ ยังคงเป็นเนื้อหาจากนิตยสารLure Magazine ฉบับเดือนนี้อยู่นะครับ เหยื่อ topwater ที่แนะนำให้ใช้ในฤดูร้อนนี้ เริ่มจาก

เพนซิล เบท เหยื่อที่ถูกสร้างขึ้นมาให้มีแอ็คฌั่นแบบจูงหมาเดิน เหยื่อนี้ หากกรอเข้าเฉยๆ เหยื่อก็จะมาตรงๆเหมือนกับไม่มีแอ็คฌั่นอะไร แต่พอลองกระตุกและปล่อยหย่อนเบาๆดู ก็จะเกิดแอ็คฌั่นแบบจูงหมาเดินขึ้น

เหยื่อเพนซิลเบทนี้มี 2 แบบ คือ แบบที่ลอยในแนวตั้ง เหยื่อจะสไลด์ซ้าย-ขวาอย่างแคบๆ เมื่อหยุดหัวเหยื่อจะกระดกขึ้นพ้นน้ำ เหมาะกับการตกแบบเล็งเข้าตำแหน่ง เช่น ปลาจิบ ฯลฯ ส่วนแบบลอยขนานไปกับผิวน้ำ การสไลด์ตัวของเหยื่อจะกว้างกว่า เหมาะกับการตีกวาดหาปลาในพื้นที่กว้าง เช่น ตกกระสูบหน้าแนวสาหร่าย ตกกุเราในบ่อกว้างๆ ฯลฯ

ป๊อปเปอร์ ในจำนวนเหยื่อ topwater ทั้งหลาย เหยื่อที่สามารถเร้าให้กัดได้มากที่สุดในยามที่ปลาเอื่อยเฉื่อยก็คือเหยื่อป๊อปเปอร์ ด้วยฝอยน้ำที่แตกกระจาย หรือเสียงป๊อป จะเป็นเหมือนสวิทช์ไปเปิดความรู้สึกอยากล่าให้กับปลาล่าเหยื่อ

เหยื่อป๊อปเปอร์ ก็มีอยู่ 2 แบบเช่นกัน คือ แบบพ่นออกเป็นฝอยน้ำกระจาย แบบนี้ เป็นการเลียนแบบลักษณะฝอยน้ำที่เกิดจากการแตกตื่นของปลาเหยื่อ เหมาะที่จะใช้ตอนที่ปลาอยู่ในช่วงเวลาการล่าเพื่อหาอาหาร ส่วนแบบสร้างเสียงป๊อป เป็นเสียงเลียนแบบเสียงการล่าของปลาอื่น ทำให้ปลาเกิดการตื่นตัวและอยากล่า

สวิชเชอร์ เป็นเหยื่อที่เหมาะกับภาวะที่ผิวน้ำมีคลื่น ด้วยเสียงจี๊ดถี่ของใบพัดเล็กๆจะทำให้ปลารู้สึกถึงตำแหน่งของเหยื่อ และเข้าโจมตีเหยื่อได้อย่างแม่มยำ

เหยื่อสวิชเชอร์ มี 2 แบบ คือแบบที่เป็น ใบพัดคู่ แบบนี้ ให้กรอเหยื่อเข้ามาเฉยๆ หรืออาจเจิร์คกระชากเหยื่อให้พุ่งเพื่อเป็นการเร้าให้ปลาเกิดอารมณ์อยากกัด ส่วนแบบใบพัดเดี่ยวจะใช้การเจิร์คเพื่อให้เกิดลีลาจูงหมาเดิน เสียงจากใบพัดท้ายเหยื่อจะเป็นตัวปลุกเร้าอารมณ์ปลา

บัซเบท เป็นเหยื่ออีกอย่างที่ยั่วปลาให้โมโหแล้วเกิดอารมณ์อยากกัด และตัวความที่มีบอดี้ก้านลวดที่คล้ายกับสปินเนอร์เบท ก็ทำให้ตัวเบ็ดของเหยื่อไม่ค่อยจะติดตอ เพราะบอดี้ก้านลวดก็จะทำหน้าที่เป็นการ์ดกันติดได้ในระดับหนึ่งเช่นกัน

เหยื่อบัซเบท ก็แบ่งออกเป็น 2 แบบ คือแบบที่ใบพัดควงไปทางซ้าย และใบพัดควงไปทางขวา ให้จำไว้ว่าตัวเหยื่อจะถูกจูงไปทางฝั่งตรงข้ามของการควงใบพัดเสมอ และข้อสำคัญในการใช้เหยื่อบัซเบทคือ ให้กรอเหยื่อทันทีที่เหยื่อถึงผิวน้ำ เพราะไม่เช่นนั้นเหยื่อจะจมลงไม่เกิดแอ็คฌั่นดึงดูดปลาล่าเหยื่อ

ตอนต่อไป พบกับเหยื่ออีก 4 ตัวในตอนจบของบทความนี้

ฃอให้ตกปลาด้วยความสนุกสนาน

เทคนิคพื้นฐานการใช้เหยื่อผิวน้ำจากLure Magazine ฉบับเดือนนี้1

2011-07-11T21:37:00.000+07:00

ในช่วงนี้ของปี ที่ประเทศญี่ปุ่นโน่นก็ตรงกับช่วงฤดูร้อนพอดี ถึงแม้ว่าลักษณะอากาศจะไม่เหมือนกับของบ้านเราเสียทีเดียว แต่อุณหภูมิก็คล้ายคลึงกัน ดังนั้นเทคนิคการตกปลาในช่วงนี้จึงง่ายที่จะนำมาประยุกต์ใช้กับการตกปลาล่าเหยื่อของบ้านเรา

นิตยสาร Lure Magazine เป็นหนึ่งในนิตยสารที่ได้รับความนิยมจากนักตกปลาแบสของญี่ปุ่นอย่างมากที่สุดฉบับหนึ่ง ซึ่งในเล่มก็จะมีบทความจากเหล่าบรรดาโปรสำนักต่างๆอย่างมากมาย และในฉบับนี้ (ปี 2011 ฉบับ 8) ในคอลัมน์ ก่อนไปตกปลาควรได้อ่านตอนtopwater basic ซึ่งผมขอสรุปเอาเนื้อหาที่เป็นประโยชน์มาเล่าให้ฟังก็แล้วกันนะครับ

ในคอลัมน์นี้กล่าวไว้ว่า “ในบรรดาการตกปลาด้วยเหยื่อปลอมนี้ การตกปลาด้วยเหยื่อtopwaterนี้ ถือเป็นเกมส์ที่มีความเร้าใจเป็นที่สุด เพราะเป็นเกมส์ที่มองเห็นการสไตร์คของปลาอย่างชัดเจน ถึงขนาดบอกไว้ว่า บางทีเสียวแปร๋บไปทั้งหน้าอก”

อุปกรณ์ที่เหมาะสม

คันเบ็ด : ยาวประมาณ 6 ฟุต เลือกใช้แอ็คฌั่น สโลว์

รอก : แนะนำรอกเบทฯเพราะด้วยสรีระการจับถือรอกเบทฯจะง่ายในการสร้างแอ็คฌั่นมากกว่า

สาย : ควรใช้สายไนลอน หรือสายPE ที่ออกแบบมาใช้กับเหยื่อผิวน้ำ (ไม่จมน้ำ)

พื้นฐานการสร้างแอ็คฌั่นแบบจูงหมาเดิน

ตามเนื้อหาในคอลัมน์นี้ เค้าให้เราจดจ่ออยู่ที่ 2 จุด คือ ที่นิ้วก้อยของมือที่กุมรอกกับคัน กับตำแหน่งข้อศอกของแขนข้างที่ถือคัน ที่นิ้วก้อยนั้นให้มีน้ำหนักบีบสักหน่อย ส่วนนิ้วที่เหลือให้ประคองอย่างสบายๆ เหมือนกับใช้นิ้วก้อยเป็นจุดหมุนสมมติ

ในส่วนของข้อศอกของแขนข้างที่ถือคัน ให้กางห่างออกมาจากตัวสักหน่อย

การเกิดแอคฌั่นแบบจูงหมาเดินก็คือ เหยื่อจะสไลด์ไปทางซ้ายที-ขวาที ก็ต่อเมื่อสายเบ็ดทางด้านหน้าเหยื่อมีการตึงและหย่อนสลับกัน ทดลองทำดู ค่อยๆจับจังหวะให้ได้ ไม่ยากครับ

ตอนต่อไป ดูที่เหยื่อกันหน่อยว่า เกมส์ topwater ในฤดูร้อน(ญี่ปุ่น)นี้ แนะนำให้ใช้เหยื่ออะไรกันบ้าง...

ฃอให้ตกปลาด้วยความสนุกสนาน

ลองมาจดจดบันทึกปูมตกปลากันดูดีไหม?

2011-07-08T09:15:00.000+07:00

คุณเคยตั้งเข้าสังเกตไหมว่า ระหว่างไต๋เรือที่ได้ชื่อว่าเก่ง กับไต๋เรือธรรมดาๆต่างกันตรงไหน? ไต๋เรือที่เก่งก็คือ เป็นไต๋เรือที่นอกจากเข้าหมายได้เงียบแล้ว ต้องมีความแม่นหมาย เดาทางปลาได้ถูกว่าปลาน่าจะไปอยู่ที่ไหน สิ่งเหล่านี้เกิดได้จาก ประสบการณ์และการจดจำ และอาจรวมถึงสัญชาตญาณของไต๋คนนั้นๆด้วย

แต่เชื่อไหมว่า เราเองก็สามารถสร้างสัญชาตญาณแบบเดียวกันนี้ได้เหมือนกัน หากแต่เพียงเราได้รู้จักการทำปูมบันทึกไว้ ก็จะกลายเป็นการใช้ประสบการณ์จริงมาต่อยอดกับความรู้พื้นฐานที่มี ซึ่งจะเป็นเครื่องช่วยให้เรารู้ทันปลา และเดาทางปลาได้ถูกไม่ต่างจากนักตกปลามืออาชีพหรือไต๋เรือที่โด่งดังทั้งหลาย

เนื้อหาของปูมบันทึกจดอะไรบ้าง?

สิ่งที่ควรจดลงในปูมนี้เริ่มกันตั้งแต่ตอนที่จัดเตรียมอุปกรณ์เลย จดไปว่า เราได้ใช้อุปกรณ์ชุดไหน สภาพก่อนใช้มีความพร้อมใช้แค่ไหน เช่น คันเบ็ด ก็ดูที่สภาพทั่วไป ไกด์ รีลซีท, รอก ความลื่น เบรกเนียนดีหรือไม่, สายสภาพเป็นกี่ % ฯลฯ เอาไปกี่ชุดก็จดไว้ทุกชุด

ต่อไปก็มาจดข้อมูลทั่วไปของวันตกปลา เช่น วันที่, เวลาเริ่มตกปลากี่โมง ตกปลาถึงกี่โมง, จังหวะกินดี กี่โมงถึงกี่โมง,น้ำขึ้นสูงสุด-ต่ำสุดกี่โมง, ไปกับเรือลำไหน, ไต๋ชื่ออะไร ฯลฯ

ในแต่ละหมายที่ไปก็จะจดพิกัดตำแหน่งหมาย, บันทึกสภาพอากาศ, อุณหภูมิอากาศ, อุณหภูมิน้ำ, ตอนนั้นเป็นน้ำขึ้น หรือน้ำลง, สภาพน้ำขุ่น-ใส, ทิศทางลม ฯลฯ

ท้ายสุด เกี่ยวกับปลาที่ได้ เดี๋ยวนี้มีกล้องดิจิตอลก็ช่วยได้มาก จดหมายเลขรูปถ่ายของปลาที่ได้ในหมายนั้นๆ, จดเหยื่อที่ใช้, และท้ายสุดจดความประทับใจที่เกิดขึ้น

หากเพียงนักตกปลาได้ทำการจดปูมแบบนี้ เพียงแค่สัก 10 ครั้ง นักตกปลาก็จะเห็นความพัฒนาการการตกปลาที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ลองทำดูสิครับ...

ฃอให้ตกปลาด้วยความสนุกสนาน...

ทัศนะคติของการตกปลาแม่ครอก

2011-07-07T09:00:00.001+07:00

ที่จริงผมได้เคยเผยแพร่บทความที่ว่าด้วยเรื่องคล้ายๆกันนี้ไปแล้วน่าจะมากกว่า 1 ครั้งไปแล้ว บนเวบบอร์ดของเวบตกปลาแห่งใดแห่งหนึ่ง หรือจะเป็นการตอบกระทู้ของใฅรที่ตั้งไว้ก็ไม่แน่ใจ แล้วก็หาต้นฉบับไม่เจอเสียด้วย จึงขอใช้พื้นที่ตรงนี้เผยแพร่ทัศนะคติของการตกปลาแม่(หรือพ่อ)ครอกอีกครั้งที่ตรงนี้ไว้ก็แล้วกัน

ตัวนี้ผลงานของเพื่อนรัก ตกแล้วปล่อยกลับไปเลี้ยงลูกครับ

ด้วยที่ทุกวันนี้ ในกระทู้หน้าเวบบอร์ดของเวบไซต์ตกปลาต่างๆ มักมีภาพเพื่อนๆที่หิ้วแม่(หรือพ่อ)ครอกตัวโตๆมาให้เราได้ดูได้ชมกันอยู่บ่อยๆ ซึ่งก็จะเห็นได้ว่าจะมีเสียงต่อท้ายกระทู้นั้นๆออกมาเป็น 2 กระแส พวกหนึ่งก็จะแสดงความชื่นชม และอีกพวกหนึ่งก็จะออกในเชิงเห็นแย้งและอาจจะติงนิดๆ ซึ่งก็เป็นธรรมดาที่เมื่อเรายืนบนเวทีสาธารณะแล้วก็ต้องยอมรับได้ทั้งดอกไม้และก้อนอิฐ นั่นก็ถือเป็นสิทธิในการสนับสนุนหรือสิทธิในการวิพากษ์วิจารณ์ของคนที่ติดตามกระทู้นั้น เว้นเสียแต่เวบนั้นจะมีกฏกติกาห้ามวิจารณ์ ซึ่งก็ถือเป็นสิทธิของผู้บริหารเวบที่สามารถวางกรอบกติกาให้ผู้ที่เข้าชมเข้าใช้พื้นที่ต้องปฏิบัติตาม กฏเวบ

ทีนี้ มาว่าด้วยเรื่องการตกปลาแม่ครอกกัน ผมเองไม่ปฏิเสธว่า ผมก็เป็นผู้หนึ่งที่หากสบโอกาสเจอะเจอกับฝูงลูกครอก อย่างน้อยก็จะโยนเหยื่อเข้าไปลองดูเผื่อว่าจะมีโอกาสได้เย่อกับปลาพ่อปลาแม่สักครั้งหนึ่ง

ที่จริงด้วยบรรทัดฐานของกฏหมายบ้านเมือง การตกปลาแม่ครอกไม่ได้ถือเป็นความผิดแต่อย่างใด ดังนั้นในแง่ทางสังคมแล้ว การตกปลาแม่ครอกก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องที่ผิดอะไร แต่ในบรรทัดฐานทางจริยธรรมจะถือเป็นเรื่องที่ถูกควรหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่ว่ามองมาจากมุมใด

หากมองจากมุมของมนุษยธรรม คือ เอาความรู้สึกแบบมนุษย์ลงไปใส่ไว้ในปลา เราก็จะรู้สึกว่า การตกปลาครอกเป็นเรื่องที่น่าสังเวช การที่ปลาพ่อปลาแม่เข้าไล่กัดเหยื่อด้วยสัญชาตญาณของการปกป้องเผ่าพันธุ์ ทำให้ต้องกลายเป็นเป้าหมายของผู้ตกปลา ซ้ำร้ายฝูงปลาลูกครอกที่ขาดพ่อแม่อนุบาลฝูงก็จะตกเป็นเหยื่อของปลาอื่นไปในที่สุด ด้วยมุมมองในแง่นี้ ก็ถือว่าเรื่องนี้เป็นโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริง

ในอีกมุมมองหนึ่ง เมื่อมองด้วยแง่ของอรรถประโยชน์ การตกปลาแม่ครอกถือว่าเป็นเกมส์ที่สมประโยชน์ เพราะว่า เรารู้ได้ง่ายว่าปลาใหญ่อยู่ที่ไหน(เห็นฝูงครอกชัดเจน) เป็นเกมส์ที่กัดเหยื่ออย่างเร้าใจ ผลงานที่ได้มักเป็นปลาตัวใหญ่ เป็นรูปถ่ายที่สร้างความภาคภูมิใจให้กับผู้ตก เมื่อมองในแง่นี้จะเห็นได้ว่ามีเหตุผลที่จะตกปลาแม่ครอกพอควร แต่ก็มีทางแยกของความคิดต่อไปอีกว่า เมื่อได้ตัวปลาพ่อปลาแม่มาแล้ว วิธีการจัดการตรงนี้ ยังแบ่งออกเป็นอีก 2 สาย สายหนึ่งคือตกแล้วเก็บ กับอีกสายหนึ่ง ตกแล้วปล่อย

ในสายที่ตกแล้วเก็บ ก็จะมีเหตุผลอยู่ว่า ชะโดเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย การตกปลาครอกจึงเป็นการจัดการควบคุมปริมาณไม่ให้ชะโดแพร่พันธุ์จนมากเกินไป เป็นต้น

ส่วนในสายที่ตกแล้วปล่อย ก็จะมีเหตุผลว่า ตกแล้วปล่อยเพื่อที่จะให้ปลาพ่อปลาแม่นั้นเข็ดเบ็ด แล้วจะได้ลดโอกาสที่ปลาพ่อปลาแม่นี้ไปกัดติดเบ็ดของพวกที่ตกแล้วเก็บ เป็นต้น

นอกจากตัวอย่างข้างต้น การตกปลาแม่ครอกก็ยังมีมุมมองอื่นๆอีกที่จะเป็นตัวตัดสินใจตกหรือไม่ เช่น ตกไปขาย ซึ่งในกรณีนี้หากเป็นผู้ที่ทำมาหากิน ใช้รายได้ที่มาจากการขายปลาเพื่อยังชีพแล้ว การตกปลาแม่ครอกขายก็เป็นเรื่องที่น่ายอมรับ แต่ถ้าหากบอกว่าต่อให้เจอแม่ครอกก็ไม่ตก เพราะการตกปลาอย่างง่ายแบบนี้เป็นเรื่องที่ไม่น่าภาคภูมิใจ อย่างนี้ก็ถือเป็นจุดยืนทางความคิดของนักตกปลาผู้นั้น

สิ่งสำคัญที่สุดที่เขียนมาถึงตรงนี้ก็คือ อยากให้มีความเข้าใจเรื่องการตกปลาแม่ครอกว่า มันมีมุมมองประกอบที่กว้างขวางมาก นักตกปลาที่แท้จริงควรเปิดใจให้กว้าง ยอมรับเหตุผลอย่างรอบด้าน ลองนึกดูว่า เมื่อวันที่เราออกไปตกปลาภาคสนาม แล้วเจอแต่ฝูงปลาครอก วันนั้นตัวเราจะทำอย่างไร

โดยส่วนตัวผม ผมเป็นประเภทที่ไม่ถึงกับขวนขวายหาครอกตก แต่ก็ไม่ถึงกับปฏิเสธว่าเมื่อเจอครอกแล้วจะไม่ตกอย่างเด็ดขาด บางครั้งก็ผ่านเลยไม่ยุ่งกับครอก แต่บางครั้งก็ลองสักหน่อยเหมือนอย่างที่บอกไปแล้ว บ่อยครั้งที่ตกได้ตัวแล้วก็ปล่อยกลับไปเลี้ยงลูก แต่ก็มีบ้างที่ตกแล้วให้คนพายเรือเอาไปขายเป็นรายได้ที่เพิ่มขึ้น ซึ่งทั้งหมดนี้ก็ขึ้นอยู่กับภาวะแวดล้อม

ผมต้องขอย้ำอีกครั้งว่า บทความนี้เป็นเพียง “ทัศนะคติของ(ผมที่มีต่อ)การตกปลาแม่ครอก” หาได้ถือเป็นข้อชี้ขาดหรือเป็นบรรทัดฐานแต่อย่างไรไม่ หากเพียงแต่เพื่อนนักตกปลาคนใดเห็นพ้อง หรือจะเห็นแย้งกับบทความนี้ ผมก็ยินดีขอรับฟังคำวิจารณ์เหล่านั้นด้วยความยินดี

สำนึกดี ประพฤติดี ย่อมเกิดผลพวงที่ดี

พฤติกรรมของปลาล่าเหยื่อกับช่วงเวลาของฤดูกาล

2011-07-06T09:18:00.000+07:00

ก่อนอื่น ผมต้องขออภัยต่อเพื่อนๆที่ติดตามบล็อกห้องเรียนตกปลารายวันนี้ ด้วยว่าผมได้เกเรไม่ได้ส่งบทความไป 2 วัน ที่จริงตั้งใจไว้อย่างแข็งขันว่า จะอัพบล็อกนี้ทุกวันทำการ (จ-ศ) แต่เนื่องจากมีภาระกิจติดพันตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา จึงทำให้ต้องโดดเลคเชอร์ไป อย่างไรก็ต้องกล่าวขออภัยกับผู้ที่ติดตามอ่านบล็อก ที่ทำให้ไม่ได้รับความต่อเนื่องมาเป็นอย่างสูง ณ.ที่นี้ด้วย

สำหรับในบทนี้ จะขอเล่าถึงพฤติกรรมของปลาล่าเหยื่อกับช่วงเวลาของฤดูกาล ขออ้างถึงการตกปลาแบสของต่างประเทศก่อน นักตกปลาแบสทั้งหลาย พึงควรรู้พฤติกรรมเฉพาะของปลาล่าเหยื่อในแต่ละช่วงฤดู เช่น ในฤดูร้อนแมลงจั๊กจั่นออกจากดินมาผสมพันธุ์ แล้วก็จะร่วงตกลงมากมาย ก็จะมีบางส่วนที่ตกลงในน้ำกลายเป็นเหยื่อของปลา ดังนั้นในช่วงนี้นักตกปลาแบสจึงเลือกใช้เหยื่อผิวน้ำที่สร้างคลื่นเหมือนแมลงตกน้ำ หรือช่วงก่อนจะเข้าฤดูหนาว ปลาล่าเหยื่อจะสะสมอาหารเพื่อเตรียมเข้าสู่สภาวะกึ่งจำศีล ช่วงนี้นักตกปลาจึงเลือกใช้เหยื่อที่มีสภาพใกล้เคียงกับเหยื่อที่มีในธรรมชาติมากกว่าการใช้เหยื่อที่ก่อให้เกิดพฤติกรรมก้าวร้าว เป็นต้น

ส่วนในบ้านเรา ความแตกต่างของแต่ละฤดูกาลต่างกันไม่มากนัก (คือมีแต่ร้อน กับร้อนอิ๋บอ๋าย) ดังนั้นปลาล่าเหยื่อจึงไม่ค่อยมีพฤติกรรมเฉพาะในแต่ละฤดู จะมีก็เป็นเพียงแต่พฤติกรรมที่เป็นไปตามสภาพแวดล้อม เช่น น้ำขุ่น-น้ำใส, น้ำอุ่น-น้ำเย็น ฯลฯ

แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมีอยู่ 2 ช่วงจังหวะ ที่ปลาล่าเหยื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตระกูลปลาหัวงู เช่น ช่อน, ชะโด ฯลฯ มักมีรูปแบบพฤติกรรมที่สามารถคาดเดาได้ว่าจะสนองต่อเหยื่อปลอมเป็นอย่างดี นั่นก็คือ ช่วงระยะเวลาตั้งแต่จับคู่จนไปถึงช่วงก่อนวางไข่ ช่วงระยะเวลานี้ ปลาตัวผู้จะต้องแสดงความสามารถในการหาอาหารเพื่อเป็นหลักประกันว่าพงศ์พันธุ์นี้จะอยู่รอด ส่วนตัวเมียก็จะต้องเร่งสะสมอาหารเพื่อเป็นพลังงานสำรองที่ใช้ในช่วงฝักไข่และอนุบาลลูกอ่อน ช่วงนี้ปลาจะสนองต่อเหยื่อดีมาก มีความระแวงภัยน้อย ง่ายต่อการตก ช่วงนี้ภาษาฝรั่งเรียกว่า พรีสปอว์น

กับอีกช่วงหนึ่งคือ ช่วงหลังจากที่ปลาตัวอ่อนออกจากไข่ ปลาพ่อปลาแม่ ก็จะอนุบาลปลาลูกอ่อน และคอยขับไล่ปลาอื่นที่มารุกรานลูกอ่อน ภาษาเราเรียกว่าช่วงปลาครอก ช่วงนี้ก็จะเป็นอีกช่วงหนึ่งที่ปลาครอกจะสนองต่อเหยื่อค่อนข้างดี แต่ควรจะใช้เหยื่อที่เร้าให้ปลาเกิดความก้าวร้าว แต่หลังจากที่ฝูงลูกมีความคุ้นชินกับสภาพแวดล้อมดีขึ้น คราวนี้จึงจะเป็นจังหวะที่ปลาพ่อปลาแม่จะออกล่าหาอาหารชดเชยช่วงที่ผ่านมา ช่วงนี้ถือเป็นอีกช่วงหนึ่งที่ปลาจะสนองต่อเหยื่อดีมาก ใช้เหยื่อได้ทั้งแบบที่รุกรานก้าวร้าว และทั้งแบบที่ลอกเลียนลักษณะของเหยื่อที่มีในธรรมชาติ ช่วงนี้ภาษาฝรั่งเรียกว่า โพสท์สปอว์น

ฃอให้ร่วมรักษาพันธุ์ปลา เพื่อให้วงจรห่วงโซ่อาหารครบถ้วนสมบูรณ์

T3 รอกใหม่ของปี 2011

2011-07-01T09:00:00.006+07:00

ในทุกๆปี ที่ญี่ปุ่นจะจัดงานแสดงอุปกรณ์ตกปลาเพื่อที่จะให้ผู้ผลิตอุปกรณ์ตกปลาได้มีโอกาสแสดงสินค้าตัวใหม่ และได้สื่อสารประชาสัมพันธ์วิธีการใช้ จุดเด่นของสินค้าของตนให้กับลูกค้าแบบคุยกันด้วยตัวเป็นๆ สำหรับในปีนี้ มีสินค้าตัวหนึ่งที่มีสิ่งที่เรียกว่า “นวัตกรรม” ของรอกตกปลาในค่ายฝั่งของ ไดว่า

“นวัตกรรม” ของ T3 ก็คือ ตัวเกลี่ยสายรูปตัว T ที่อยู่ภายใต้กรอบบังสปูลที่สามารถยกกระดกขึ้นเมื่อเปิดฟรีสปูลเพื่อการส่งเหยื่อ

ข้อพิเศษของตัวเกลี่ยสายรูปตัวทีนี้คือ เมื่อเปิดฟรีสปูล สายจากสปูลจะไหลออกจากช่องด้านบนรูปตัว T ที่มีพื้นที่กว้างกว่า สายเบ็ดจึงไหลเลื่อนออกอย่างเป็นอิสระ และเมื่อเราผลักมือหมุนกรอสาย จะมีคานโลหะเคลือบผิวแบบเดียวกันกับตัวเกลี่ยสาย กดแนวสายจากสปูลให้อยู่ที่ระดับด้านล่างของตัว T เพื่อทำหน้าที่เกลี่ยสายที่แม่นยำ

อีกจุดเด่นหนึ่งที่เป็นความภาคภูมิใจของไดว่ามาตลอดหลายปีนี้ คือ ระบบหน่วงแม่เหล็ก MAGFORCE ซึ่งแน่นอนว่า แม็กฟอร์ซของ T3 ตัวนี้ต้องไม่ใช่แม็กฟอร์ซแบบธรรมดา เพราะเป็น MAGFORCE 3 D คือสามารถปรับระบบหน่วงแม่เหล็กใช้ได้ 3 ประเภท MAX BRAKE, ALL ROUND และ LONG CAST ซึ่งและละประเภทสามารถปรับละเอียดได้ถึง 20 ระดับ ทั้งนี้เพื่อให้สามารถปรับใช้ได้ตรงความต้องการของนักตกปลานั้นเอง ทางไดว่าบอกไว้ว่า ด้วยตัวเกลี่ยสายแบบตัว T และระบบหน่วงแม่เหล็ก MAGFORCE 3 D จะสามารถทำให้เราส่งเหยื่อได้ไกลขึ้นถึง 5.3 %

วัสดุหลักที่ใช้ทำโครงเรือนของรอก ก็เป็นวัสดุสังเคราะห์ชนิดใหม่ที่ทางไดว่าเรียกว่า “ไซออน(ZAION)” สังเคราะห์ขึ้นจากธาตุคาร์บอนด์ เน้นให้ได้วัสดุที่ เบา แข็งแรง และทนต่อการกัดกร่อน ทำให้ T3 เป็นรอกที่ทั้งแกร่งทั้งเบา และไม่กลัวน้ำเค็ม

สำหรับรูปลักษณ์ของรอก คงเอกลักษณ์ความงดงามของไดว่าไว้อย่างครบถ้วน

T3 มีอัตราทด 2 อัตราให้เลือกซื้อ คือ 6.31 กับ 7.11 ทั้ง 2 แบบมีหมุนซ้ายและหมุนขวาให้เลือกใช้ ที่น่าสนใจเป็นพิเศษคือ รอกตัวนี้ มีน้ำหนักเพียง 180 กรัมเท่านั้น เท่าที่ดูจากคุณสมบัติโดยรวมแล้ว ถือว่าเป็นรอกเบทฯที่น่าสนใจมากอีกหนึ่งตัวเลยครับ

การบำรุงรักษารอกตกปลา (4)

2011-06-30T09:00:00.011+07:00

ในบทนี้ หลังจากที่เราถอดประกอบรอกแสนรักของเราเป็นแล้ว เราก็จะเห็นจุดนี้อยากทำจุดนั้นอยากเปลี่ยน ตรงนี้ตรงนั้นน่าจะทำให้ดีขึ้นกว่านี้ได้ หรือถ้าใส่ไอ้นี้เข้าไปแล้วมันจะดูสวยขึ้น ทั้งหลายเหล่านี้เราเรียกว่า การปรับปรุงประสิทธิภาพ เพิ่มสมรรถภาพการทำงาน หรือภาษาฝรั่งเรียกว่า จูนนิ่ง (Tuning) ซึ่งในการปรับแต่งนี้ ก็จะมีวิธีใหญ่ๆ 3 วิธี คือ

วิธีแรก เปลี่ยนให้ดีขึ้น ง่ายมากครับ ซื้อชิ้นใหม่ที่มีประสิทธิภาพที่ดีกว่ามาเปลี่ยนแทนที่ของเดิม ซึ่งก็เป็นไปเพื่อวัตถุประสงค์หลักๆ 2 อย่าง คือ เพิ่มสมรรถนะของรอก กับเพื่อความสวยงาม ที่เรียกว่า ถึงจะยังตกไม่ได้ปลาแต่ก็เท่ห์ไว้ก่อน เช่น เปลี่ยนจากบุ๊ชไปเป็นลูกปืนตลับ เปลี่ยนจากลูกปืนธรรมดา ไปใช้ลูกปืนกันสนิม หรือเปลี่ยนจากมือหมุนเดิมที่หนัก ไปใช้มือหมุนคาร์บอนเคฟล่าที่เบากว่า ส่วนในเรื่องของความสวยงามนี้ ก็ต้องว่ากันไปตามรสนิยมแหละครับ

เพิ่มคำอธิบายภาพ

วิธีต่อไป ขัดให้ลื่น อันนี้ วิธีนี้ ถือเป็นงานขั้นละเอียดครับ การขัดลื่นนี่คือจุดไหนที่ชิ้นส่วนมีการสัมผัสกัน และมีการเคลื่อนไหว หรือในจุดที่เราหล่อลื่นด้วยน้ำมันในตอนล้างรอก จุดนันแหละที่จะทำการขัดลื่น การขัดลื่นนี่ จะทำกันด้วยกระดาษทรายเบอร์ละเอียด หรือใช้กากเพชรจุ่มสำลีขัดตามซอกตามรู ข้อสำคัญของวิธีการนี้ คือต้องไม่ขัดเพลินจนเกินไป เพราะจะทำให้การขัดลื่นกลายเป็นการขัดหลวมไป

วิธีสุดท้ายที่จะบอกเล่าที่ตรงนี้ คือ เจาะให้เบา วิธีนี้ต้องใช้เทคนิคเชิงช่างอย่างมาก ต้องมีความรู้ในการใช้เครื่องมือ และเครื่องมือนั้นต้องมีความแม่นยำสูง การเจาะให้เบานี้ สิ่งสำคัญที่ต้องคำนึงถึงเป็นอย่างมากคือ วัตถุเมื่อถูกตัดเจาะก็ย่อมจะสูญเสียความแข็งแรงลงไป ดังนั้นการเจาะต้องเจาะในทิศทางที่ไม่มีแรงอื่นๆกระทำ

แต่ท้ายสุด หากเราอยากได้รอกที่แต่งมาแล้ว ก็มีรอกที่แต่งเสร็จมาจากสำนักแต่งดังๆหลายสำนัก เช่นที่รู้จักกันดีก็มี Ito Engineering ค่าย Megabass เป็นต้น

เอาเท่านี้ก่อนนะครับ สำหรับการบำรุงรักษารอกตกปลา รวมถึงการปรุงแต่งรอกให้มีสมรรถนะสูงขึ้นและสวยงามขึ้นด้วย

ฃอให้มีความสุขกับการตกปลา

การบำรุงรักษารอกตกปลา (3)

2011-06-29T09:00:00.001+07:00

*ข้อมูลต่อไปนี้ เป็นวิธีการที่ต้องใช้ทักษะเชิงช่างระดับหนึ่ง หากไม่มั่นใจ ไม่ควรทำเอง

ต่อไป มาดูกันที่การล้างรอก เบท คาสติ้ง หรือ รอกขวาง กันบ้าง ในคราวนี้จะนำเอารอก EMILEY รุ่น EM-300 มาเป็นตัวอย่างเพื่อเป็นแนวทาง

เมื่อคลายสกรูยึดส่วนประกอบกับเฟรมออกจากฝาทั้ง 2 ข้าง จะได้ส่วนประกอบแยกออกเป็นส่วนใหญ่ๆได้ 4 ส่วน คือ ฝาข้างมือหมุน, เฟรม, สปูล, ฝาด้านตรงข้ามมือหมุน

เลือกทำความสะอาดในส่วนของเฟรมก่อน คลายเกลียวฝาครอบแกนหางปลาพาตัวเกลี่ยสาย ออกแล้วเขย่าเบาๆให้แกนหางปลาโผล่ออกมา (ระวังหล่นหาย) แล้วใช้คีมดึงออก

ใช้ไขควงแบนดันเอาแหวนเกือกม้าล็อคแกนเฟืองสะพานตัวเกลี่ยสายออก

ดึงเอาเฟืองสะพานตัวเกลี่ยออก ดันท่อครอบเฟืองสะพานออกด้านตรงข้าม เอาตัวเกลี่ยสายออก แล้วเขี่ยเอาบุ๊ชรองแกนตัวเกลี่ยที่อยู่ติดกับเฟรมด้านตรงข้ามมือหมุนออก ทำความสะอาดด้วยน้ำมันไฟแช็ค ผึ่งแห้ง แล้วประกอบกลับเข้าตามเดิม

ส่วนฝาด้านตรงข้ามมือหมุน คลายน็อตยึดชุดรับแกนสปูลออก

ถอนลูกปืนหล่อลื่นแกนสปูลออกจากชุดรับแกนสปูล ถอดแยกชิ้นชุดรับแกนสปูลออกจากฝา คลายเกลียวปุ่มปรับหน่วงออกช้าๆ(ระวังสปริงกระเด็นหาย) ทำความสะอาดด้วยน้ำมันไฟแช็ค ผึ่งแห้ง แล้วประกอบกลับเข้าตามเดิม

ในส่วนของฝาด้านมือหมุน เริ่มต้นจากการถอดมือหมุนออกก่อน ถอดสกรูล็อคแผ่นกันคลายตัวยึดมือหมุนออก แล้วใช้ประแจเบอร์ 10 คลายเกลียวตัวยึดมือหมุน

ใช้ไขควงดันแหวนเกือกม้าล็อคหัวแกนมือหมุนออก ถอดสปริงแผ่นรองใต้มือหมุน คลายเกลียวกงล้อปรับแดรกออกจากแกน ถอดแหวนสปริงออก

คลายสกรูยึดฝาห้องเฟืองออก เปิดฝาห้องขับ จะเห็นเฟืองกับชุดยกฟรีสปูลอยู่บนแผ่นเซ็ทติ้งเพลท

ถอดลูกปืนกันกลับออกจากฝา ล้างด้วยน้ำมันไฟแช็คผึ่งแห้ง แล้วประกอบกลับตามเดิม

ถอนสปริงกดชุดยกฟรีสปูลออกทั้ง 2 ข้าง ดึงคานยกเฟืองพาสปูลขึ้น แยกเฟืองออกจากคาน แล้วดึงแกนมือหมุนขึ้นจากหลักบนเซ็ทเพลทออก

แยกส่วนประกอบแกนมือหมุนออก มี ตัวเตะชุดยกฟรีสปูล เฟืองขับตัวเกลี่ยสาย แหวนสปริงดันแดรกล่าง จานกดแดรกล่าง แผ่นเบรกล่าง เฟืองขับ แผ่นเบรกบน จานกดแดรกบน แหวนสปริงดันแดรกบน นำชิ้นส่วนล้างน้ำมันไฟแช็ค ผึ่งแห้ง แล้วประกอบกลับ

ในส่วนของสปูลเราแค่เช็ดแกนสปูลให้สะอาด

การหล่อลื่น ยังคงใช้หลักการเดิม คือใช้จารบีในจุดสัมผัสที่มีแรงกด เช่น เฟือง และใช้น้ำมันใจจุดที่มีการเคลื่อนไหว เช่น แกนมือหมุนกับหลักบนเซ็ทเพลท เป็นต้น ข้อสำคัญเราต้องไม่ใส่สารหล่อลื่นนี้มากจนเกินไป เพราะสารหล่อลื่นจะกลายเป็นตัวเก็บเอาเม็ดฝุ่นลงไปบดกับเนื้อชิ้นส่วนเกิดเป็นความเสียหายได้

นำชิ้นส่วนทั้ง 4 ประกอบกลับเข้าด้วยกัน ยึดสกรูฝาให้พอตึงมือ เป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนการล้างรอกเบทฯ

*ย้ำอีกครั้ง หากไม่มั่นใจ อย่าทำเอง

การบำรุงรักษารอกตกปลา (2)

2011-06-28T09:00:00.123+07:00

นักตกปลาที่เอาใจใส่กับความพร้อมใช้ของอุปกรณ์ตกปลาควรมีการตรวจเช็คสภาพอุปกรณ์ตกปลาแบบจริงๆจังๆอย่างน้อย ปีละ 2 ครั้ง ขึ้นอยู่กับโอกาสใช้งาน เช่นใช้มากก็ควรมีการตรวจดูที่ถี่ขึ้น และรอกตกปลา ก็เป็นอุปกรณ์หนึ่งที่มีกลไกขับเคลื่อน และต้องการการหล่อลื่นตามอายุใช้งานเช่นเดียวกันกับเครื่องไม้เครื่องมือที่มีกลไกอื่นๆ

การทำความสะอาดกลไกภายในรอก และการหล่อลื่น ภาษาทั่วไปมักจะเรียกว่า การ “ล้างรอก” ในที่นี้ ก็จะแนะนำพื้นฐานวิธีล้างรอก 2 ชนิด ที่เป็นที่นิยมสูงสุด ซึ่งก็คือ รอกสปินนิ่ง และรอกเบท คาสติ้ง

ในบทนี้ขอนำเอารอกสปินนิ่งของ Daiwa รุ่น SWEEPFIRE 1000B มาเป็นตัวอย่าง เพื่อเป็นแนวทางเทียบเคียงการล้างรอกสปินนิ่งรุ่นอื่นๆต่อไป

ก่อนอื่น การล้างรอกแบบรื้อออกมาแล้วประกอบใหม่นี้ ในกรณีของรอกสปินนิ่ง ชุดชิ้นส่วนที่แยกออกมาได้ในเบื้องต้น จะมี 3 ส่วน คือ สปูล, ชุดแขนกว้านสาย, และตัวเรือนที่มีห้องเฟือง เราจะเริ่มต้นในจุดที่มีกลไกมากที่สุดของรอกก่อนคือ ตัวเรือนห้องเฟือง

การจะเปิดห้องเฟืองของรอกสปินนิ่ง เราต้องถอดแขนหมุน ก่อน โดยการคลายเกลียวล็อคแขนหมุนออก แล้วถอดแขนออก

แล้วแยกสปูลออกจากตัวบอดี้คลายเกลียวปรับแดรกออกจนสุด แล้วดึงสปูลออกตรงๆ

จากนั้น ถอนเฟืองกรีดเสียง ที่อยู่ใต้สปูลออก แล้วคลายสกรูยึดชุดแขนกว้านสาย (ที่ลูกศรชี้)

เมื่อแยกแขนกว้านสายออกจากตัวเรือน เราจะเห็นลูกปืนแกนแขนกว้านสาย ให้คลายสกรูยึดลูกปืน และสกรูยึดตัวกันกลับ ให้ปลดสปริง(ที่ลูกศรชี้)ออกจากร่องล็อคก่อน

ขยับชุดแขนกั้นกันกลับออก ระวังสปริงกระเด็นหาย แล้วดึงชุดแกนแขนกว้านสายออกพร้อมลูกปืน

คลายสกรูยึดกรอบท้ายรอก

คลายสกรูยึดห้องเฟืองทั้ง 3 ตัวออก

ใช้คีมดึงเอาสปริงรูปตัววีดันคานโยกกันถอยออกจากร่อง (ที่ลูกศรชี้) แล้วถอนแกนผลักขากันถอยออกจากด้านหน้าของรอก ชิ้นส่วนทั้งหมดก็จะแยกออกจากกัน

ใช้ปลายเข็ม ถ่างแหวนสปริงรูป 6 เหลี่ยม แล้วถอดออกจากแกนมือหมุน(ที่ลูกศรชี้)

ดึงเฟืองขับที่ติดกับแกนมือหมุนขึ้น ถอนแกนคันชักสปูลออก แล้วก็ดึงเฟืองเลื่อนคันชักแกนสปูลออก เท่านี้ก็จะแยกชิ้นส่วนภายในห้องเฟืองออกได้ทั้งหมด

แยกชิ้นส่วนที่เป็นโลหะออกมา ล้างด้วยน้ำมันไฟแช็ค ใช้แปรงหรือพู่กันปัดคราบสารหล่อลื่นเดิมออกให้หมด

นำชิ้นส่วนเหล่านั้นมาผึ่งแห้ง

เอาชิ้นส่วนที่เป็นพลาสติก ไปล้างด้วยน้ำยาล้างจาน ใช้แปรงสีฟันเก่า หรือพู่กันปัดคราบสารหล่อลื่นเดิมออกให้หมด

เช็ดชิ้นส่วนเหล่านั้นเช็ดหมาดแล้วผึ่งแห้ง

สารหล่อลื่นที่นำมาใช้ก็มีจารบี และน้ำมัน

ใช้พู่กัน ป้ายจารบีลงในจุดที่มีการสัมผัสกันของชิ้นส่วน เช่นเฟืองต่างๆ ให้ระวังการทาจารบีปริมาณมากเกินความจำเป็น
หลักการทาจารบีคือ ใช้พู่กัน ป้่ายจารบีเข้าตามร่องเฟือง แล้วปาดจารบีส่วนเกินออก

หยอดน้ำมัน ลงในจุดสัมผัสที่ไร้แรงอัดเช่น แกนชักของสปูลกับรูแกนหมุนโรเตอร์
เช่นเดียวกันกับจารบี คือ ให้หยอดน้ำมันแต่พอชุ่มพื้นผิวจุดสัมผัส อย่าให้แฉะจนเกินไป

ส่วนหลักการประกอบรอก ให้ทำย้อนขั้นตอนการถอด หากสงสัยลำดับของชิ้นส่วน ให้ดูคู่มือแผนผังชิ้นส่วนที่แนบมา

ในชุดแขนกว้านสายอย่าลืม ทำความสะอาดชุดล้อผ่านสาย และหล่อลื่นด้วยจารบีบางๆที่แกนในของล้อผ่านสายด้วย

และท้ายสุด ในส่วนของสปูล ที่กลางสปูลจะมีห้องแดรก ให้งัดแหวนสปริงรูป 6 เหลี่ยมออก แล้วถอดแผ่นแดรกออกมาทำความสะอาด

ทาจารบีบางๆที่แผ่นโลหะ และหยอดน้ำมันนิดหน่อยที่แผ่นอโลหะ ประกอบกลับเข้าห้องแดรก ขันมือบิดปรับแดรกเข้าให้พอตึงมือ เท่านี้ก็เสร็จสิ้นขั้นตอนการล้างรอก

อนึ่ง รอกแต่ละรุ่น ต่างมีรายละเอียดปลีกย่อย จุดล็อค จุดหล่อลื่น แตกต่างกันไปตามแต่ผู้ออกแบบให้มีความซับซ้อนหรือเรียบง่าย เพื่อสมรรถนะของตัวรอกนั้นๆ ข้อสำคัญของการถอดล้างรอก ต้องจำไว้เสมอว่า อย่างัดหรืออย่าฝืนหากติดขัดในขั้นตอนใดๆ ที่ถอดไม่ได้หรือใส่ไม่เข้านั้น อาจเป็นเพราะเราข้ามขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งไป จึงทำให้เกิดการถอดไม่ออกเช่นนั้น

*ขอย้ำอีกครั้งว่า หากไม่มั่นใจ อย่าทำ

การบำรุงรักษารอกตกปลา (1)

2011-06-27T09:00:00.005+07:00

สำหรับในบทนี้ จะขอแนะนำวิธีการบำรุงรักษารอกตามที่คุณ YoMmY ขอผ่านทางหน้ากระดานของ www.fishingthailand.com ซึ่งก็ขอขอบคุณคุณ YoMmY ณ.ที่นี้ด้วย ที่ให้ความสนใจแนะนำหัวข้อมา

ในเรื่องการบำรุงรักษารอกตกปลานั้น เราสามารถแยกการบำรุงรักษาออกเป็น 3 ระดับ คือ

1. การทำความสะอาดหลังจากการใช้ (Cleaning)

2. การถอดประกอบเพื่อทำความสะอาดและหล่อลื่นกลไกภายใน (Reassembly)

3. การปรับปรุงประสิทธิภาพ เพิ่มสมรรถภาพการทำงาน (tuning)

ในการทำความสะอาดหลังจากใช้งาน โดยปกติหลังการใช้งานรอกตกปลาทุกครั้ง เราควรทำความสะอาดอุปกรณ์ตกปลาทุกครั้ง เพื่อเป็นการยืดอายุการใช้งานอุปกรณ์เหล่านั้นให้ยาวนาน และอยู่ในสภาพพร้อมใช้งานสำหรับการตกปลาในคราวต่อไป

จุดที่ควรดูแลรักษาเบื้องต้นหลังจากการใช้งาน คือ

สภาพภายนอก สะอาดดีหรือไม่หากพบเห็นจุดที่มีฝุ่นเกาะ หรือคราบสกปรก แนะนำให้ใช้ผ้าชุบน้ำสบู่ หรือน้ำยาล้างจานเจือจาง อุ่นๆเช็ดออก แล้วก็เช็ดด้วยผ้าแห้งอีกสักครั้งก็เพียงพอ จำไว้ว่า ไม่ควรใช้น้ำฉีด และไม่จำเป็นต้องใช้น้ำยาใดๆที่มีฤทธิ์กัดกร่อน เพราะอาจจะทำลายสภาพผิวของอุปกรณ์ตกปลาแสนรักของเราได้

ชิ้นส่วนที่หมุนและเคลื่อนที่ได้ เช่น แขนหมุน, สปูล, ปุ่มบิดปรับแดรก, ล้อผ่านสาย(สปินนิ่ง) ในจุดที่หมุนได้ เคลื่อนไหวได้ ต่างๆเหล่านี้ ตรวจตรวจสอบดูว่ายังทำงานได้อย่างคล่องแคล่วหรือไม่ มีอาการสะดุด ฝืด ฝืนหรือไม่ หยอดน้ำมันหล่อลื่นเล็กน้อยตรงจุดสัมผัสส่วนหมุน ตรวจดูการทำงานของแดรก(เบรก)เรียบเนียน มีน้ำหนักสม่ำเสมอหรือไม่ หากพบเห็นอาการผิดปกติ ก็ต้องดูในการบำรุงรักษาข้อต่อไป

ตรวจสอบความแน่นหนาของน๊อตและจุดย้ำต่างๆ ดูด้วยสายตาและสัมผัส ว่าน๊อตเหล่านี้คลายตัวหรือไม่ หากพบเห็นอาการหลวมคลายให้ใช้ไขควงขันกวดแค่พอตึงมือ ในจุดย้ำเช่น ขารอก (เบทฯ) บางรุ่น ให้ลองใช้นิ้วตรวจความโยกคลอน หากพบเห็นความโยกคลอน ก็ต้องทำการย้ำให้แน่น

พรุ่งนี้มาต่อกันเรื่องการถอดประกอบเพื่อทำความสะอาดและหล่อลื่นกลไกภายใน

ใส่กระดูกให้กับเหยื่อยาง

2011-06-24T09:00:00.002+07:00

หลังจากที่รู้จักประเภทต่างๆของริกไปแล้ว ในบทนี้ก็จะขอเสนอเทคนิคพลิกแพลงของบรรดาโปรญี่ปุ่นที่ใช้กับเหยื่อยางอีกครั้ง ในกรณีที่เล็งในหมายที่ใต้แพแหน หรือใต้ร่มไม้เรี่ยน้ำ กรณีนี้พวกเขาจะใช้เหยื่อในตระกูลแบ็กสไลด์ครับ เหยื่อพวกนี้เมื่อเข้าริกแบบเวทเลสแล้ว เมื่อตีเหยื่อเข้าชายแหนเหยื่อจะจมตัวแบบสไลด์ลงไป(ไม่ลงในแนวดิ่ง)

ฮาตะทากุมะ โปรสำนัก โอเรทะจิ แนะนำเคล็ดลับง่ายๆเกี่ยวกับเหยื่อตระกูลแบ็กสไลด์ (เหยื่อถอยหลัง) ไว้ว่า เพื่อที่จะให้เหยื่อแบ็กสไลด์ ว่ายเข้าไปได้ไกลกว่า เค้าจะใช้คลิ๊ปหนีบกระดาษ มาตัดเอาเฉพาะส่วนโค้งที่เป็นตัวยู ดัดให้งอเล็กน้อย แล้วเสียบเข้ากับที่ท้ายเหยื่อ เสียบลงไปให้จม เท่านี้เหยื่อแบ็กสไลด์ของเราก็จะสไลด์เลื้อยเข้าไปได้ไกลกว่าแล้ว

อ่อ! แล้วเพื่อการสไลด์ที่ดีกว่า สายที่ใช้หากมีขนาดเล็กเท่าไหร่ ก็สไลด์ได้ดีขึ้น

อุปกรณ์ที่ใช้ก็มีเพียงแต่
1. เหยื่อยางตระกูลแบ็กสไลด์
2. ตัวเบ็ดอ๊อฟเซ็ท
3. คลิ๊ปหนีบกระดาษธรรมดาๆ

ตัดคลิ๊ปหนีบกระดาษ แล้วดัดงอเหมือนกับในรูป

เสียบเข้าไปที่ท้ายเหยื่อดังรูป แล้วกดให้จมลงไปจนยันกับโค้งตัวยู เท่านี้เป็นอันเรียบร้อย

แล้วเราก็จะได้เหยื่อที่มีมุมสไลด์ที่แตกต่างออกไป เหมือนกับในภาพ เส้นโค้งด้านล่างเป็นเหยื่อแบ็กสไลด์ที่ไม่ใส่เสียบคลิ๊ป ส่วนเส้นโค้งและเส้นหยักด้านบนเป็นเหยื่อแบ็กสไลด์ที่เสียบคลิ๊ปแล้ว

ฃอให้สนุกกับจินตนาการเพื่อการตกปลา...

เลือกเหยื่อปลอมจากเหยื่อจริง

2011-06-23T09:00:00.003+07:00

เรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งของนักตกปลาที่ดีคือ เราจะต้องเป็นนักสังเกตสภาพแวดล้อม และข้อสังเกตหนึ่งที่นักตกปลาควรวางไว้เป็นหัวข้อหลักที่ต้องเลยก็คือ ปลาที่นี่กินเหยื่ออะไร? เพื่อที่เราจะได้เลือกใช้เหยื่อให้ถูกกับอาหารของปลาที่เราต้องการจะตก

และแน่นอนว่าข้อนี้ก็ไม่ถือเป็นข้อยกเว้นสำหรับนักตกปลาเหยื่อปลอม อย่างในบ้านเราฤดูกาลอาจจะไม่แตกแต่งมากนัก แต่กับในญี่ปุ่น อุณหภูมิที่แตกต่างในแต่ฤดูกาลมีผลอย่างมากกับเหยื่อของปลาในแต่ละท้องที่ บางฤดูกินกุ้งเซริกานิ บางฤดูกินปลาอายุ บางฤดูกินปลาซิว

ทีนี้สโคปมุมมองให้แคบลงสำหรับหมายที่ปลาเหยื่อเป็นปลาซิว ผมเลือกข้อนี้เพราะว่าบ้านเราก็มีปลาซิว เผื่อนักตกปลาจะนำไปใช้ได้ โปรอาเบะชินโกะ บอกไว้ว่า “ในหมายที่ปลาแบสกินเหยื่อปลาซิว ขอแนะนำว่าให้ส่งเหยื่อจากระยะที่ห่างออกมา เพราะปลาซิวเป็นปลาที่ตกใจง่าย หากปลาเหยื่อหนี ปลาล่าเหยื่อก็จะตามปลาเหยื่อไป ส่วนลักษณะหมายที่เลือก ก็คือ หมายที่มีลักษณะเป็นขอบต่างระดับ ในด้านที่ตื้นกว่า จะเป็นที่รวมฝูงของปลาซิว ปลาล่าเหยื่อจะคอยอยู่ที่ส่วนที่ลึกกว่า

เหยื่อยางที่แนะนำ ก็จะเป็นเหยื่อปลาหางเรียว ขนาดสัก 4 นิ้ว วิธีริกจะใช้ 2 แบบคือ ริกด้วยจิ๊กหัวบอล วิธีนี้ ให้โยนเหยื่อเลยไปทางส่วนลึกสักเล็กน้อย แล้วเมื่อเหยื่อถึงขอบต่างระดับ ให้เคาะเหยื่อที่แถวๆขอบนั้น ตะกอนที่ฟุ้งกระจาย จะทำให้ปลาซิวแตกตื่น และนั่นจะเป็นการสร้างจุดสนใจให้กับปลานักล่า

ริกอีกแบบที่แนะนำก็คือ แคโรไลน่า ริก ขอให้ใช้ตะกั่วหนักสักหน่อย ส่วนลีดเดอร์ให้ใช้สายฟลูโอโรฯขนาด 8 ปอนด์ ยาว 1-2 เมตร เพื่อที่จะให้เหยื่อยางของเรา อยู่ห่างจากจุดตะกอนฟุ้งกระจายเหมือนกับปลาซิวที่แตกตื่น”

นี่เป็นมุมมองของโปรญี่ปุ่นต่อวิธีการตกปลาแบส หวังว่านักตกปลาคงนำวิธีคิดนี้ไปประยุกต์ให้เกิดประโยชน์ได้บ้าง

ฃอให้จินตนาการเพื่อการตกปลาบรรเจิด...