<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><rss xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" version="2.0"><channel><title>black holes and planets</title><description>all about universe</description><managingEditor>noreply@blogger.com (ioannis p)</managingEditor><pubDate>Thu, 19 Dec 2024 05:32:33 +0200</pubDate><generator>Blogger http://www.blogger.com</generator><openSearch:totalResults xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/">558</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/">1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/">25</openSearch:itemsPerPage><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/</link><language>en-us</language><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:subtitle>all about universe</itunes:subtitle><itunes:owner><itunes:email>noreply@blogger.com</itunes:email></itunes:owner><item><title> Αναζητώντας ζωή σε άλλους κόσμους </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2022/05/blog-post_75.html</link><category>εξωγηινη ζωη</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Fri, 27 May 2022 01:31:00 +0300</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-6309561813410890177</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;
&lt;div class="post-header-line-1"&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-6661069399899951965" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTYpLQAQI4-yaTr7oiYfY5tOPJMr7ohVpILog&amp;amp;usqp=CAU" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="217" data-original-width="232" height="217" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTYpLQAQI4-yaTr7oiYfY5tOPJMr7ohVpILog&amp;amp;usqp=CAU" width="232" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Ήδη
 από τον 17ο αιώνα, ο σύγχρονος του Γαλιλαίου φιλόσοφος Τζιορντάνο 
Μπρούνο υποστήριξε ότι στο Σύμπαν υπάρχουν άπειροι πλανήτες σαν τη Γη 
και υπαινίχθηκε ακόμη και την ύπαρξη ζωής σε αυτούς. Περιττό να πούμε 
ότι το λαμπρό αυτό πνεύμα έχασε τη ζωή του με τρόπο δραματικό, στην 
πυρά, για τις κοσμολογικές του αντιλήψεις. Σήμερα έχουμε επιβεβαιώσει 
την ύπαρξη 4.000 και πλέον πλανητών πέρα από το ηλιακό σύστημα, τους 
οποίους ονομάζουμε εξωπλανήτες. Από αυτούς οι μισοί μοιάζουν, ως προς το
 μέγεθος και τη σύστασή τους, με τη Γη μας. Για την ακρίβεια, μέχρι την 
1η Μαΐου 2021, σύμφωνα με τη NASA, γνωρίζαμε 4.758 επιβεβαιωμένους 
εξωπλανήτες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kepler-452bKepler-452 b: Ένας «ξάδελφος της Γης» με 
5-πλάσια μάζα ΄και διπλάσια βαρύτητα, που περιστρέφεται γύρω από ένα 
αστέρι σαν τον ήλιο μας στην κατοικήσιμη ζώνη, όπου θα μπορούσε να 
υπάρχει υγρό νερό. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 23 Ιουλίου 2015 ενώ
 απέχει 1.400 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα. Ένα διαστημόπλοιο που
 θα επιχειρούσε να τον προσεγγίσει θα χρειαζόταν, αν η ταχύτητά του ήταν
 όσο του Νέοι Ορίζοντες, του ταχύτερου διαστημόπλοιου που εκτοξεύθηκε 
ποτέ από τη Γη, περίπου 25,8 εκατομμύρια χρόνια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Προϋποθέσεις κατοικησιμότητας&lt;div&gt;&lt;br /&gt;Τους
 εξωπλανήτες, όντας πολύ μακρινά και αμυδρά σώματα, πώς μπορούμε να τους
 εντοπίσουμε και να τους μελετήσουμε ώστε να βγάλουμε ασφαλή 
συμπεράσματα για την κατοικησιμότητά τους; Προτού αναφερθούμε στους 
τρόπους αναζήτησης εξωπλανητών, είναι χρήσιμο να ορίσουμε τι εννοούμε με
 τον όρο «κατοικησιμότητα» ενός πλανήτη. Ένας αρχικός και πολύ απλοϊκός 
ορισμός είναι η ικανότητα ενός πλανήτη να αναπτύξει και να διατηρήσει 
στην επιφάνειά του οποιαδήποτε μορφή ζωής. Σύμφωνα με την επιστήμη της 
βιολογίας και με βάση τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά των γήινων 
έμβιων όντων, η ζωή για να αναπτυχθεί χρειάζεται τρία βασικά στοιχεία,&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;α. Νερό σε υγρή μορφή.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;β. Χημικά στοιχεία από τα οποία θα δημιουργηθούν οι ενώσεις που συνθέτουν τους βιολογικούς οργανισμούς&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;γ. Ενέργεια η οποία στην πλειονότητά της προέρχεται από το μητρικό άστρο του πλανήτη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Θερμοκρασία και πίεση&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Γύρω
 από κάθε άστρο της κύριας ακολουθίας υπάρχει μια περιοχή όπου, ένας 
βραχώδης πλανήτης θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να διατηρήσει στην 
επιφάνειά του νερό σε υγρή μορφή. Μία βασική προϋπόθεση είναι η 
ακτινοβολία με τη μορφή θερμότητας που δέχεται ο πλανήτης από το μητρικό
 του άστρο να είναι τέτοια ώστε η επιφανειακή θερμοκρασία του πλανήτη να
 επιτρέπει στο νερό να μην παγώνει ούτε να εξατμίζεται, αλλά να 
παραμένει σε υγρή μορφή. Βέβαια για να συμβεί αυτό δεν αρκεί μόνο η 
θερμοκρασία να είναι κατάλληλη, αλλά και η ατμοσφαιρική πίεση να είναι 
επίσης ανάλογη. Η περιοχή αυτή ονομάζεται κατοικήσιμη ζώνη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η 
απόσταση της ζώνης αυτής από το άστρο ποικίλει ανάλογα με τον φασματικό 
του τύπο. Η έννοια αυτή της κατοικήσιμης ζώνης διευρύνεται αν αναζητήσει
 κανείς άλλες πηγές ενέργειας, εκτός του μητρικού άστρου, η οποία θα 
μπορούσε να συμβάλει στην ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή σε κάποιον βραχώδη 
κόσμο. Τέτοια παραδείγματα συναντούμε στο ηλιακό σύστημα. Οι δορυφόροι 
του Δία Ευρώπη, Καλλιστώ και Γανυμήδης και ο δορυφόρος του Κρόνου 
Εγκέλαδος είναι δείγματα της περίπτωσης αυτής. Μολονότι βρίσκονται πέρα 
από την τυπική κατοικήσιμη ζώνη του Ηλίου, εντός της οποίας βρίσκεται 
μόνο η Γη, διαθέτουν τεράστιες ποσότητες υγρού νερού κάτω από την 
παγωμένη τους επιφάνεια. Αν και η επιφανειακή θερμοκρασία των σωμάτων 
αυτών είναι περίπου -150 βαθμοί Κελσίου, το νερό παραμένει σε υγρή μορφή
 χάρη στην εσωτερική θερμότητα (η οποία προκαλείται από τις τριβές των 
πετρωμάτων τους λόγω των ισχυρών παλιρροϊκών δυνάμεων που τους ασκεί το 
βαρυτικό πεδίο των πλανητών).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μέθοδοι αναζήτησης εξωπλανητών&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Με
 βάση τα παραπάνω δεδομένα αναζητούν οι επιστήμονες πλανήτες γύρω από 
άλλους αστέρες του Γαλαξία οι οποίοι θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή, 
αξιοποιώντας πλήθος τεχνολογιών. Ειδικότερα, για την αναζήτηση 
εξωπλανητών αξιοποιούνται πέντε μέθοδοι έρευνας:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;α. Η μέθοδος της διάβασης (transit),&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;β. της ακτινικής ταχύτητας (radial velocity),&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;γ. του βαρυτικού μικροφακού (gravitational microlensing),&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;δ. της απευθείας φωτογράφησης και ε. του συγχρονισμού των pulsars.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Από
 τις παραπάνω μεθόδους οι δύο πρώτες είναι οι πιο σημαντικές. Με την 
πρώτη μπορούμε να υπολογίσουμε τη διάμετρο του πλανήτη, την περίοδο 
περιφοράς του γύρω από τον αστέρα και κατ’ επέκταση, χρησιμοποιώντας τον
 τρίτο νόμο του Κέπλερ, την απόστασή του από αυτόν. Επίσης αναλύοντας 
φασματοσκοπικά το φως του αστέρα που διέρχεται μέσα από την ατμόσφαιρα 
του πλανήτη, εφόσον διαθέτει, μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες για την 
πυκνότητα και τη σύστασή της. Η δεύτερη μέθοδος μας δίνει τη μάζα του 
πλανήτη και αφού γνωρίζουμε συνδυαστικά τη διάμετρο του πλανήτη 
αποκτούμε εικόνα για την πυκνότητά του και τη σύσταση του. Έτσι 
συμπεραίνουμε αν πρόκειται για αέριο ή βραχώδες σώμα. Τα δεδομένα για 
τους εξωπλανήτες συλλέγονται από μεγάλα επίγεια τηλεσκόπια ή 
εξειδικευμένα για τον σκοπό αυτόν διαστημικά τηλεσκόπια, με πιο 
σημαντικά από αυτά το CoRoT (Convection, Rotation and planetary 
Transits) της ESA και της CNES, το Kepler και TESS (Transiting Exoplanet
 Survey Satellite) της NASA.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ασύλληπτες αποστάσεις&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πόσο 
μακριά έχουμε καταφέρει να κοιτάξουμε με τα τηλεσκόπιά μας; Η διάμετρος 
του Γαλαξία υπολογίζεται σε 100.000 έτη φωτός, ενώ η θέση μας απέχει 
περίπου 26.000 ε.φ. από το κέντρο του. Στην προσπάθειά μας να 
ανακαλύψουμε νέους εξωπλανήτες έχουμε καταφέρει να κοιτάξουμε σε μία 
ακτίνα περίπου 3.000 ε.φ. εντός της οποίας βρίσκονται οι πιο γνωστοί από
 αυτούς. Ωστόσο ο πιο μακρινός γνωστός εξωπλανήτης βρίσκεται σε απόσταση
 13.000 ε.φ. προς το κέντρο του Γαλαξία και ονομάζεται 
OGLE-2014-BLG-0124L.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ποιες είναι όμως οι πιθανότητες να υπάρχει 
ζωή και σε άλλους κόσμους εκτός από τη Γη; Αξίζει να επισημανθεί ότι η 
επιστημονική έρευνα δεν αφορά μόνο την αναζήτηση ζωής σε οποιοδήποτε 
στάδιο της εξέλιξής της, αλλά και τη ζωή που να έχει αναπτύξει νοήμονα 
πολιτισμό ικανό να επικοινωνήσει με άλλους. Είμαστε λοιπόν μόνοι και, αν
 όχι, πού είναι οι υπόλοιποι; (Το ερώτημα αυτό είναι γνωστό ως παράδοξο 
του Fermi.)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αναπάντητα ερωτήματα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σήμερα γνωρίζουμε με 
βεβαιότητα τη θέση μας στον Γαλαξία, ως τον μοναδικό πλανήτη που 
φιλοξενεί ζωή, ενώ με βάση τα επιστημονικά δεδομένα μπορούμε να 
υπολογίσουμε τις πιθανότητες να υπάρχει και σε άλλους κόσμους. Επίσης 
γνωρίζουμε ότι το Σύμπαν είναι γενικά ένα εχθρικό περιβάλλον, ενώ σε 
κάποιες απόμερες γωνιές του μπορεί να υπάρχουν οάσεις, όπου μπορεί να 
εμφανιστεί και να εξελιχθεί η ζωή. Ωστόσο οι περιοχές αυτές είναι 
σίγουρα πολύ μακριά μας και με τα σημερινά δεδομένα είναι πρακτικά 
αδύνατο να καταφέρουμε να ταξιδέψουμε ως εκεί. Έτσι, με βάση τα μέχρι 
σήμερα τεχνολογικά μας επιτεύγματα, &lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/2022/05/Ήδη από τον 17ο αιώνα, ο σύγχρονος του Γαλιλαίου φιλόσοφος Τζιορντάνο Μπρούνο υποστήριξε ότι στο Σύμπαν υπάρχουν άπειροι πλανήτες σαν τη Γη και υπαινίχθηκε ακόμη και την ύπαρξη ζωής σε αυτούς. Περιττό να πούμε ότι το λαμπρό αυτό πνεύμα έχασε τη ζωή του με τρόπο δραματικό, στην πυρά, για τις κοσμολογικές του αντιλήψεις. Σήμερα έχουμε επιβεβαιώσει την ύπαρξη 4.000 και πλέον πλανητών πέρα από το ηλιακό σύστημα, τους οποίους ονομάζουμε εξωπλανήτες. Από αυτούς οι μισοί μοιάζουν, ως προς το μέγεθος και τη σύστασή τους, με τη Γη μας. Για την ακρίβεια, μέχρι την 1η Μαΐου 2021, σύμφωνα με τη NASA, γνωρίζαμε 4.758 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες.  Kepler-452bKepler-452 b: Ένας «ξάδελφος της Γης» με 5-πλάσια μάζα ΄και διπλάσια βαρύτητα, που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι σαν τον ήλιο μας στην κατοικήσιμη ζώνη, όπου θα μπορούσε να υπάρχει υγρό νερό. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 23 Ιουλίου 2015 ενώ απέχει 1.400 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα. Ένα διαστημόπλοιο που θα επιχειρούσε να τον προσεγγίσει θα χρειαζόταν, αν η ταχύτητά του ήταν όσο του Νέοι Ορίζοντες, του ταχύτερου διαστημόπλοιου που εκτοξεύθηκε ποτέ από τη Γη, περίπου 25,8 εκατομμύρια χρόνια.  Προϋποθέσεις κατοικησιμότητας Τους εξωπλανήτες, όντας πολύ μακρινά και αμυδρά σώματα, πώς μπορούμε να τους εντοπίσουμε και να τους μελετήσουμε ώστε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για την κατοικησιμότητά τους; Προτού αναφερθούμε στους τρόπους αναζήτησης εξωπλανητών, είναι χρήσιμο να ορίσουμε τι εννοούμε με τον όρο «κατοικησιμότητα» ενός πλανήτη. Ένας αρχικός και πολύ απλοϊκός ορισμός είναι η ικανότητα ενός πλανήτη να αναπτύξει και να διατηρήσει στην επιφάνειά του οποιαδήποτε μορφή ζωής. Σύμφωνα με την επιστήμη της βιολογίας και με βάση τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά των γήινων έμβιων όντων, η ζωή για να αναπτυχθεί χρειάζεται τρία βασικά στοιχεία,  α. Νερό σε υγρή μορφή.  β. Χημικά στοιχεία από τα οποία θα δημιουργηθούν οι ενώσεις που συνθέτουν τους βιολογικούς οργανισμούς  γ. Ενέργεια η οποία στην πλειονότητά της προέρχεται από το μητρικό άστρο του πλανήτη.  Θερμοκρασία και πίεση  Γύρω από κάθε άστρο της κύριας ακολουθίας υπάρχει μια περιοχή όπου, ένας βραχώδης πλανήτης θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να διατηρήσει στην επιφάνειά του νερό σε υγρή μορφή. Μία βασική προϋπόθεση είναι η ακτινοβολία με τη μορφή θερμότητας που δέχεται ο πλανήτης από το μητρικό του άστρο να είναι τέτοια ώστε η επιφανειακή θερμοκρασία του πλανήτη να επιτρέπει στο νερό να μην παγώνει ούτε να εξατμίζεται, αλλά να παραμένει σε υγρή μορφή. Βέβαια για να συμβεί αυτό δεν αρκεί μόνο η θερμοκρασία να είναι κατάλληλη, αλλά και η ατμοσφαιρική πίεση να είναι επίσης ανάλογη. Η περιοχή αυτή ονομάζεται κατοικήσιμη ζώνη.  Η απόσταση της ζώνης αυτής από το άστρο ποικίλει ανάλογα με τον φασματικό του τύπο. Η έννοια αυτή της κατοικήσιμης ζώνης διευρύνεται αν αναζητήσει κανείς άλλες πηγές ενέργειας, εκτός του μητρικού άστρου, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει στην ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή σε κάποιον βραχώδη κόσμο. Τέτοια παραδείγματα συναντούμε στο ηλιακό σύστημα. Οι δορυφόροι του Δία Ευρώπη, Καλλιστώ και Γανυμήδης και ο δορυφόρος του Κρόνου Εγκέλαδος είναι δείγματα της περίπτωσης αυτής. Μολονότι βρίσκονται πέρα από την τυπική κατοικήσιμη ζώνη του Ηλίου, εντός της οποίας βρίσκεται μόνο η Γη, διαθέτουν τεράστιες ποσότητες υγρού νερού κάτω από την παγωμένη τους επιφάνεια. Αν και η επιφανειακή θερμοκρασία των σωμάτων αυτών είναι περίπου -150 βαθμοί Κελσίου, το νερό παραμένει σε υγρή μορφή χάρη στην εσωτερική θερμότητα (η οποία προκαλείται από τις τριβές των πετρωμάτων τους λόγω των ισχυρών παλιρροϊκών δυνάμεων που τους ασκεί το βαρυτικό πεδίο των πλανητών).  Μέθοδοι αναζήτησης εξωπλανητών  Με βάση τα παραπάνω δεδομένα αναζητούν οι επιστήμονες πλανήτες γύρω από άλλους αστέρες του Γαλαξία οι οποίοι θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή, αξιοποιώντας πλήθος τεχνολογιών. Ειδικότερα, για την αναζήτηση εξωπλανητών αξιοποιούνται πέντε μέθοδοι έρευνας:  α. Η μέθοδος της διάβασης (transit),  β. της ακτινικής ταχύτητας (radial velocity),  γ. του βαρυτικού μικροφακού (gravitational microlensing),  δ. της απευθείας φωτογράφησης και ε. του συγχρονισμού των pulsars.  Από τις παραπάνω μεθόδους οι δύο πρώτες είναι οι πιο σημαντικές. Με την πρώτη μπορούμε να υπολογίσουμε τη διάμετρο του πλανήτη, την περίοδο περιφοράς του γύρω από τον αστέρα και κατ’ επέκταση, χρησιμοποιώντας τον τρίτο νόμο του Κέπλερ, την απόστασή του από αυτόν. Επίσης αναλύοντας φασματοσκοπικά το φως του αστέρα που διέρχεται μέσα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη, εφόσον διαθέτει, μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες για την πυκνότητα και τη σύστα-σή της. Η δεύτερη μέθοδος μας δίνει τη μάζα του πλανήτη και αφού γνωρίζουμε συνδυαστικά τη διάμετρο του πλανήτη αποκτούμε εικόνα για την πυκνότητά του και τη σύσταση του. Ετσι συμπεραίνουμε αν πρόκειται για αέριο ή βραχώδες σώμα. Τα δεδομένα για τους εξωπλανήτες συλλέγονται από μεγάλα επίγεια τηλεσκόπια ή εξειδικευμένα για τον σκοπό αυτόν διαστημικά τηλεσκόπια, με πιο σημαντικά από αυτά το CoRoT (Convection, Rotation and planetary Transits) της ESA και της CNES, το Kepler και TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA.  Ασύλληπτες αποστάσεις  Πόσο μακριά έχουμε καταφέρει να κοιτάξουμε με τα τηλεσκόπιά μας; Η διάμετρος του Γαλαξία υπολογίζεται σε 100.000 έτη φωτός, ενώ η θέση μας απέχει περίπου 26.000 ε.φ. από το κέντρο του. Στην προσπάθειά μας να ανακαλύψουμε νέους εξωπλανήτες έχουμε καταφέρει να κοιτάξουμε σε μία ακτίνα περίπου 3.000 ε.φ. εντός της οποίας βρίσκονται οι πιο γνωστοί από αυτούς. Ωστόσο ο πιο μακρινός γνωστός εξωπλανήτης βρίσκεται σε απόσταση 13.000 ε.φ. προς το κέντρο του Γαλαξία και ονομάζεται OGLE-2014-BLG-0124L.  Ποιες είναι όμως οι πιθανότητες να υπάρχει ζωή και σε άλλους κόσμους εκτός από τη Γη; Αξίζει να επισημανθεί ότι η επιστημονική έρευνα δεν αφορά μόνο την αναζήτηση ζωής σε οποιοδήποτε στάδιο της εξέλιξής της, αλλά και τη ζωή που να έχει αναπτύξει νοήμονα πολιτισμό ικανό να επικοινωνήσει με άλλους. Είμαστε λοιπόν μόνοι και, αν όχι, πού είναι οι υπόλοιποι; (Το ερώτημα αυτό είναι γνωστό ως παράδοξο του Fermi.)  Αναπάντητα ερωτήματα  Σήμερα γνωρίζουμε με βεβαιότητα τη θέση μας στον Γαλαξία, ως τον μοναδικό πλανήτη που φιλοξενεί ζωή, ενώ με βάση τα επιστημονικά δεδομένα μπορούμε να υπολογίσουμε τις πιθανότητες να υπάρχει και σε άλλους κόσμους. Επίσης γνωρίζουμε ότι το Σύμπαν είναι γενικά ένα εχθρικό περιβάλλον, ενώ σε κάποιες απόμερες γωνιές του μπορεί να υπάρχουν οάσεις, όπου μπορεί να εμφανιστεί και να εξελιχθεί η ζωή. Ωστόσο οι περιοχές αυτές είναι σίγουρα πολύ μακριά μας και με τα σημερινά δεδομένα είναι πρακτικά αδύνατο να καταφέρουμε να ταξιδέψουμε ως εκεί. Ετσι, με βάση τα μέχρι σήμερα τεχνολογικά μας επιτεύγματα, το μόνο φιλόξενο για εμάς «σπίτι», είναι ο πλανήτης Γη. Αυτός ο τόσο όμορφος αλλά και τόσο εύθραυστος κόσμος είναι το μοναδικό μας σπίτι και το μοναδικό μας διαστημόπλοιο που μας ταξιδεύει στο αχανές Διάστημα. Εχουμε λοιπόν ύψιστο χρέος να τον προστατέψουμε για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε και για να συνεχίσουμε να ψάχνουμε."&gt;το μόνο φιλόξενο για εμάς «σπίτι», είναι ο πλανήτης Γη&lt;/a&gt;.
 Αυτός ο τόσο όμορφος αλλά και τόσο εύθραυστος κόσμος είναι το μοναδικό 
μας σπίτι και το μοναδικό μας διαστημόπλοιο που μας ταξιδεύει στο αχανές
 Διάστημα. Έχουμε λοιπόν ύψιστο χρέος να τον προστατέψουμε για να 
συνεχίσουμε να υπάρχουμε και για να συνεχίσουμε να ψάχνουμε.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/2022/05/blog-post_655.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Υπερευφυία </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2022/05/blog-post_27.html</link><category>φυσικη</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Fri, 27 May 2022 01:29:00 +0300</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-6637808820304818281</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/2022/05/blog-post_866.html"&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;
&lt;div class="post-header-line-1"&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-1338246815676493911" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://mindmatters.ai/wp-content/uploads/sites/2/2022/03/robot-with-artificial-intelligence-observing-human-skull-in-evolved-cybernetic-organism-world-3d-rendered-image-stockpack-adobe-stock-scaled.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="452" data-original-width="800" height="162" src="https://mindmatters.ai/wp-content/uploads/sites/2/2022/03/robot-with-artificial-intelligence-observing-human-skull-in-evolved-cybernetic-organism-world-3d-rendered-image-stockpack-adobe-stock-scaled.jpg" width="286" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;«Η
 Μηχανική Νοημοσύνη είναι η τελευταία εφεύρεση που χρειάζεται να κάνει η
 ανθρωπότητα». Ένας φιλόσοφος και λάτρης της τεχνολογίας, ο Μποστρόμ μας
 βάζει να σκεφτούμε πολύ τον κόσμο που χτίζουμε αυτή την στιγμή, που 
βασίζεται σε σκεπτόμενες μηχανές. Οι έξυπνες μηχανές θα μας βοηθήσουν να
 διατηρήσουμε την ανθρωπιά μας και τις αξίες μας ή θα έχουν δικές τους 
αξίες;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο όρος υπερευφυΐα ή υπερνοημοσύνη χρησιμοποιείται για να 
περιγράψει έναν υποθετικό ευφυή πράκτορα του οποίου η νοημοσύνη και οι 
ικανότητες ανάλυσης και εύρεσης λύσεων είναι κατά πολύ ανώτερες από τους
 πλέον έξυπνους και χαρισματικούς ανθρώπους. Ο όρος μπορεί επίσης να 
αναφέρεται στην ιδιότητα των συστημάτων τα οποία είναι επιφορτισμένα με 
την επίλυση προβλημάτων, όπως υπερευφυείς αυτόματους μεταφραστές ή 
λοιπούς ψηφιακούς βοηθούς, ανεξάρτητα από το εάν οι ευφυΐες αυτές είναι 
ενσωματωμένες σε συσκευές ή σε σώματα που δρουν στον εξωτερικό κόσμο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ένας
 επιπλέον ορισμός της υπερευφυΐας είναι πως πρόκειται για μια διάνοια η 
οποία είναι κατά πολύ εξυπνότερη από όλους τους ανθρώπινους εγκεφάλους 
σε πρακτικά οποιοδήποτε πεδίο απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων της 
επιστημονικής δημιουργικότητας, γενικής σοφίας και κοινωνικής 
δεξιότητας. Οι εξελιγμένες εφαρμογές υπολογιστή για σκάκι, δεν αποτελούν
 τύπο υπερευφυΐας καθώς αν και είναι πολύ ικανότερες από τους ανθρώπους 
στο παίξιμο του σκακιού, δεν μπορούν να συναγωνιστούν ή να ξεπεράσουν 
τους ανθρώπους σε άλλες δραστηριότητες. Επιπλέον η υπερευφυΐα έχει να 
κάνει περισσότερο με την γενική κυριαρχία ως προς την επίτευξη στόχων, 
αφήνοντας ανοικτό το ερώτημα το κατά πόσο μια τεχνητή ή ανθρώπινη 
υπερευφυΐα θα διέθετε ικανότητες όπως σκοπιμότητα ή αυτεπίγνωση.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι
 τεχνολογικοί ερευνητές διαφωνούν ως προς το κατά πόσο η σύγχρονη 
ανθρώπινη νοημοσύνη μπορεί να ξεπεραστεί, και κάποιοι θεωρούν πως η 
πρόοδος στην τεχνητή νοημοσύνη θα οδηγήσει σε συστήματα τα οποία ενώ θα 
έχουν ικανότητες για γενική συλλογιστική θα τους λείπουν οι ανθρώπινες 
γνωσιακές ιδιομορφίες. Άλλοι θεωρούν πως οι άνθρωποι θα εξελιχθούν ή θα 
αλλάξουν απευθείας την βιολογία τους έτσι ώστε να αποκτήσουν μεγαλύτερη 
νοημοσύνη. Αρκετά από τα σενάρια που ασχολούνται που το μέλλον 
συνδυάζουν στοιχεία από τις 2 αυτές πιθανότητες, προτείνοντας πως οι 
άνθρωποι είναι πιθανό πως θα αποκτήσουν απευθείας ενδοσύνδεση με τους 
υπολογιστές, ή πως θα επιφορτώσουν τον νου τους στους υπολογιστές, με 
κάποιο τρόπο ο οποίος θα επιτρέπει την σημαντική ισχυροποίηση των 
νοητικών δυνατοτήτων τους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κάποιοι άλλοι ερευνητές θεωρούν πως η 
υπερευφυΐα θα ακολουθήσει σύντομα μετά την ανάπτυξη της γενικής τεχνητής
 νοημοσύνης. Οι πρώτες μηχανές οι οποίες θα διαθέτουν αυτεπίγνωση θα 
έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα ως προς κάποιες μορφές νοητικής 
δραστηριότητας, μαζί με την δυνατότητα για πραγματική φωτογραφική μνήμη,
 μια τεράστια γνωσιακή βάση δεδομένων για άντληση πληροφοριών και 
γεγονότων, καθώς και την ικανότητα να εκτελούν παράλληλες εργασίες με 
τρόπους που δεν είναι δυνατοί από τις βιολογικές οντότητες. Αυτό 
ενδέχεται να τους δώσει την ευκαιρία -είτε ατομικά είτε ως μέλη ενός 
συλλογικά νέου είδους- να γίνουν πολύ πιο ισχυρές από τους ανθρώπους και
 να τους εκτοπίσουν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αρκετοί επιστήμονες και μελλοντολόγοι ζητούν
 τα αρχικά στάδια της έρευνας να συμπεριλαμβάνουν και προβλέψεις σχετικά
 με τα πιθανά οφέλη και κινδύνους της επέκτασης της ανθρώπινης και της 
μηχανικής νοημοσύνης, λόγω του ενδεχόμενου κοινωνικού αντίκτυπου που θα 
έχουν οι τεχνολογίες αυτές.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Επιτευξιμότητα υπερευφυΐας&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τεχνητή&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχει
 η εκτίμηση πως η γενική τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα πολύ πιθανό 
μονοπάτι ως προς την επίτευξη της υπερνοημοσύνης. Αυτό θα μπορούσε να 
ξεκινήσει με την επίτευξη της ισότητας της τεχνητής νοημοσύνης με την 
ανθρώπινη και η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε κατόπιν να αυτοεπεκτείνει 
τις δικές της δυνατότητες ώστε να ξεπεράσουν τις ανθρώπινες, και να 
επεκταθεί έως τον βαθμό όπου θα κυριαρχεί απόλυτα έναντι τον ανθρώπων σε
 οποιαδήποτε ασχολία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ως προς την επίτευξη της ισότητας, εάν ο 
ανθρώπινος εγκέφαλος θεωρηθεί ως μηχανική κατασκευή, τότε είναι δυνατό 
να προσομοιωθεί από συνθετικά υλικά. Καθώς η ανθρώπινη νοημοσύνη 
εξελίχθηκε βιολογικά, οι μηχανικοί θα πρέπει να είναι σε θέση να 
επαναλάβουν την διαδικασία αυτή τεχνητά. Συγκεκριμένα οι εξελικτικοί 
αλγόριθμοι θα πρέπει να είναι σε θέση να παραγάγουν τεχνητή νοημοσύνη 
στο ίδιο επίπεδο με του ανθρώπου. Σχετικά με την επέκταση της ανθρώπινης
 νοημοσύνης, οι νέες τεχνολογίες της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούν να 
επεκταθούν και με την σειρά τους να βοηθήσουν στην ανακάλυψη και 
σχεδιασμό ακόμα νεότερων και καινοτόμων τεχνολογιών.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εάν η έρευνα
 ως προς την ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη είναι σε θέση να παραγάγει ικανώς 
νοήμων λογισμικό, το λογισμικό αυτό θα είναι σε θέση να 
αναπρογραμματίσει και να βελτιώσει τον εαυτό του, ως μια διαδικασία 
αναδρομικής αυτοβελτίωσης. Ο ρυθμός αυτοβελτίωσης θα αυξάνεται επίσης 
ραγδαία, και θα οδηγήσει σε υπερευφυΐα, μια υπόθεση η οποία είναι επίσης
 γνωστή ως έκρηξη νοημοσύνης. Μια τέτοιου είδους ευφυΐα δεν θα έχει τους
 περιορισμούς της ανθρώπινης νοημοσύνης και μπορεί να είναι ικανή να 
εφεύρει ή να ανακαλύψει σχεδόν τα πάντα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αρκετά μεμονωμένα 
εξαρτήματα υπολογιστών ήδη ξεπερνούν κατά πολύ τις ανθρώπινες επιδόσεις 
ως προς την ταχύτητα εκτέλεσης, όπως οι βιολογικοί νευρώνες οι οποίοι 
λειτουργούν με απώτατη ταχύτητα περίπου 200 Hz σε αντίθεση με τους 
σύγχρονους μικροεπεξεργαστές οι οποίοι είναι ταχύτεροι κατά 7 τάξεις 
μεγέθους στα 2 GHz. Επιπλέον, οι νευρώνες μεταδίδουν σήματα ανάμεσα 
στους νευράξωνες με ταχύτητα όχι μεγαλύτερη από 120 m/s, ενώ οι πυρήνες 
των επεξεργαστών μπορούν να επικοινωνήσουν οπτικά με την ταχύτητα του 
φωτός.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έτσι το πιο απλό παράδειγμα υπερνοημοσύνης μπορεί να είναι
 η προσομοίωση του ανθρώπινου μυαλού εντός ηλεκτρονικού υπολογιστή, όπου
 θα είναι σε θέση να εκτελέσει τις ίδιες λειτουργίες αλλά κατά πολύ 
ταχύτερα από ότι στον ανθρώπινο βιολογικό εγκέφαλο. Μια τέτοιου τύπου 
ανθρωποειδής νοημοσύνη θα είναι σε θέση να σκέφτεται εκατομμύρια φορές 
γρηγορότερα από ότι οι απλοί άνθρωποι και θα έχει κυρίαρχο πλεονέκτημα 
στις περισσότερες δραστηριότητες που απαιτούν συλλογιστική σκέψη, 
ιδιαίτερα αυτές που απαιτούν γρήγορη δράση ή πολλά βήματα συλλογιστικής 
δραστηριότητας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ένα άλλο πλεονέκτημα των υπολογιστών είναι το ότι
 αποτελούνται από διακριτά εξαρτήματα, τα οποία μπορούν να 
αντικατασταθούν με νεώτερα και γρηγορότερα, έτσι το μέγεθος και η 
υπολογιστική δυνατότητα τους μπορεί να αυξάνεται. Ένας μη ανθρώπινος -ή 
τροποποιημένος ανθρώπινος- εγκέφαλος θα μπορούσε να γίνει πολύ 
ισχυρότερος από έναν κανονικό ανθρώπινο εγκέφαλο, κατά το πρότυπο των 
υπερυπολογιστών.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο της συλλογικής 
υπερευφυΐας, όπου ένα πλήθος από ξεχωριστά συστήματα συλλογιστικής θα 
συνεργάζονται και θα ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους και θα είναι 
σε θέση να συγκεντρώσουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες από τον 
οποιοδήποτε ατομικό ευφυή πράκτορα, ως εφαρμογή της νοημοσύνης σμήνους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μπορεί
 επίσης να υπάρχουν τρόποι ώστε η ανθρώπινη συλλογιστική να αυξηθεί 
ποιοτικά, κατά το παράδειγμα όπου οι άνθρωποι εμφανίζονται να σκέφτονται
 με διαφορετικό τρόπο από τους χιμπατζήδες και όχι απαραίτητα 
γρηγορότερα. Οι άνθρωποι είναι σε θέση να ξεπερνούν τα υπόλοιπα είδη 
κατά μεγάλο μέρος λόγω των νεότερων ή επεκταμένων συλλογιστικών 
λειτουργιών που διαθέτουν, όπως ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και χρήση 
της γλώσσας επικοινωνίας. Εάν υπάρχουν και άλλες πιθανές βελτιώσεις ως 
προς την συλλογιστική διαδικασία οι οποίες θα επέφεραν έναν παρομοίως 
μεγάλο αντίκτυπο, τότε θα ήταν δυνατό να κατασκευαστεί ένας ευφυής 
πράκτορας ο οποίος θα σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο από τους ανθρώπους 
και θα τους ξεπερνά με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνθρωποι ξεπερνούν τους 
χιμπατζήδες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Όλα τα παραπάνω πλεονεκτήματα ισχύουν για την 
τεχνητή υπερνοημοσύνη, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο το κατά πόσο ισχύουν για 
την βιολογική νοημοσύνη. Για παράδειγμα οι ψυχολογικοί περιορισμοί στις 
βιολογικές οντότητες περιορίζουν την ταχύτητα και το μέγεθος των 
εγκεφάλων με πολλούς τρόπους οι οποίοι δεν μπορούν να αναπαραχθούν στην 
μηχανική νοημοσύνη. Έτσι το μεγαλύτερο μερίδιο της προσοχής για την 
επίτευξη υπερνοημοσύνης έχει στραφεί ως προς την τεχνική εκδοχή της.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Βιολογική&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο
 Καρλ Σαγκάν είχε προτείνει πως η εφεύρεση της καισαρικής τομής και της 
εξωσωματικής γονιμοποίησης μπορεί να επιτρέψει στο ανθρώπινο είδος να 
αποκτήσει μεγαλύτερο μέγεθος κεφαλιού, οδηγώντας σε βελτιώσεις στην 
φυσική επιλογή ως προς τα κληρονομήσιμα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης 
νοημοσύνης. Η αντίθετη άποψη που έχει εκφραστεί όμως αναφέρει πως η 
μειωμένη πίεση για επιλογή οδηγεί σε σταδιακή, πολύ αργή με το πέρασμα 
των αιώνων, μείωση της ανθρώπινης νοημοσύνης, και πως αυτή η διαδικασία 
είναι πιθανό να συνεχιστεί και στο μέλλον.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η επιλεκτική 
γονιμοποίηση και η γενετική μηχανική θα μπορούσε να βελτιώσει την 
ανθρώπινη νοημοσύνη πολύ γρηγορότερα, καθώς εάν σταθεί δυνατό να 
κατανοηθεί η γενετική σύνθεση της νοημοσύνης, θα μπορούσε να 
χρησιμοποιηθεί για να την επιλογή των εμβρύων τα οποία θα έχουν 
δυνατότητα για επίτευξη υψηλότερου δείκτης νοημοσύνης έως και 4 βαθμούς 
IQ (εάν επιλεχτεί ένα έμβρυο από τα 2), ή και ακόμα υψηλότερο IQ π.χ. 
έως 24.3 μονάδες IQ εάν επιλεχτεί 1 έμβρυο από 1000. Εάν η διαδικασία 
αυτή επαναληφθεί για πολλές γενεές, η αύξηση θα μπορούσε να είναι κατά 
μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερη. Η δημιουργία νέων γαμετών από εμβρυονικά 
stem cells θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ώστε η διαδικασία επιλογής να 
επαναλαμβάνεται ταχύτατα. Έτσι μια καλώς οργανωμένη κοινωνία υψηλά 
νοημόνων ανθρώπων θα μπορούσε δυνητικά να δημιουργήσει μια συλλογική 
υπερευφυΐα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εναλλακτικά, η συλλογική υπερευφυΐα θα μπορούσε να 
επιτευχθεί με την καλύτερη οργάνωση των ανθρώπων στα τωρινά επίπεδα 
νοημοσύνης. Έτσι έχει προταθεί πως ο ανθρώπινος πολιτισμός, ή κάποια 
εκδοχή του όπως το διαδίκτυο ή η οικονομία, σταδιακά λειτουργεί όλο και 
περισσότερο ως ένας παγκόσμιος εγκέφαλος με δυνατότητες οι οποίες 
ξεπερνούν κατά πολύ τα συστατικά στοιχεία του κάθε ανθρώπου και 
επιχειρηματικού ή άλλου οργανισμού. Εάν αυτή η υπερνοημοσύνη ωστόσο 
στηρίζεται κυρίως σε τεχνητές ψηφιακές οντότητες παρά ανθρώπους, τότε θα
 είναι περισσότερο τεχνητή νοημοσύνη παρά βιολογική.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μια ακόμα 
μέθοδος για την επέκταση της νοημοσύνης θα ήταν η απευθείας βελτίωση του
 κάθε ανθρώπου ατομικά, σε αντίθεση με την βελτίωση των κοινωνικών ή 
αναπαραγωγικών μεθόδων τους. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της 
τεχνικής της νοοτροπικής (nootropics), σωματικής γονιδιακής θεραπείας, ή
 την σύνδεση εγκεφάλου και υπολογιστή. Ωστόσο τα 2 πρώτα σενάρια 
παρουσιάζουν πιθανές δυσκολίες επεκτασιμότητας και η δημιουργία ενός 
υπερευφυιούς cyborg αποτελεί ολοκληρωμένο πρόβλημα τεχνητής νοημοσύνης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Προβλέψεις&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε
 διάφορες δημοσκοπήσεις που έχουν διενεργηθεί οι περισσότεροι ερευνητές 
τεχνητής νοημοσύνης εκτιμούν πως οι μηχανές θα μπορέσουν με το πέρασμα 
του χρόνου να ανταγωνιστούν τους ανθρώπους ως προς την νοημοσύνη και η 
κύρια διαφωνία μεταξύ των ειδικών είναι το πότε θα συμβεί. Στο συνέδριο 
τεχνητής νοημοσύνης AI@50 του 2006, το 18% των ερωτηθέντων απάντησε πως 
περιμένει πως οι μηχανές θα είναι σε θέση να προσομειώσουν την μάθηση 
και κάθε άλλη ανθρώπινη εκδοχή της ανθρώπινης νοημοσύνης έως το 2056, 
41% εκτίμησε πως αυτό θα συμβεί κάποια στιγμή μετά το 2056, και 41% 
απάντησε δεν εκτιμά πως οι μηχανές θα είναι ποτέ σε θέση να φτάσουν στο 
επίπεδο αυτό.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε έρευνα του 2013 που περιελάμβανε τους 100 
ερευνητές τεχνητής νοημοσύνης με τις περισσότερες δημοσιεύσεις, η μέση 
εκτίμηση σύμφωνα με τους ερωτηθέντες για το έτος όπου οι μηχανές θα 
είναι σε θέση να εκτελέσουν τις περισσότερες ανθρώπινες δραστηριότητες 
τουλάχιστον τόσο καλά όσο ένας μέσος άνθρωπος ήταν με 10% βεβαιότητα το 
2024 (μέσος 2034, κανονική απόκλιση 33 έτη), με 50% το 2050 (μ. 2072, 
κ.α. 110 έτη), και με 90% βεβαιότητα το 2070 (μ. 2168, κ.α. 342 έτη). Οι
 εκτιμήσεις αυτές δεν περιελάμβαναν το 1,2% των ερωτηθέντων οι οποίοι 
απάντησαν πως δεν μπορούν να απαντήσουν με ούτε καν 10% βαθμό 
βεβαιότητας για το πότε θα συμβεί αυτό, το 4,1% οι οποίοι απάντησαν ποτέ
 με 50% βεβαιότητα, και το 16,5% οι οποίοι απάντησαν ποτέ με 90% 
βεβαιότητα. Βάσει όλων των απαντήσεων, η μέση τιμή πιθανότητας που 
προέκυψε ήταν 50% ως προς την πιθανότητα πως η μηχανική υπερευφυΐα θα 
εφευρεθεί εντός 30 ετών από την επίτευξη τεχνητής νοημοσύνης που θα 
είναι περίπου ίδια με την ανθρώπινη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πιθανή απειλή για την ανθρωπότητα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχουν διάφορες προτάσεις για το πως θα πρέπει να σχεδιαστεί μια υπερευφυΐα και τι αρχές θα πρέπει να τηρεί:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*Η
 πρόταση σχετικά με την συνοχικά επεκτάσιμη βούληση (Coherent 
extrapolated volition – CEV) περιγράφει πως η υπερευφυΐα θα πρέπει να 
έχει τις κατάλληλες αρχές γύρω από τις οποίες οι άνθρωποι μπορούν να 
συμφωνήσουν και να συσπειρωθούν.&lt;br /&gt;*Η ηθική ορθότητα (Moral rightness – MR) αναφέρει πως θα πρέπει να δίνει αξία στην ηθική ορθότητα.&lt;br /&gt;*Η
 ηθική επιτρεπτότητα (Moral permissibility – MP) στηρίζεται στο ότι η 
υπερνοημοσύνη θα πρέπει να επιδιώκει να παραμένει εντός των ορίων του τι
 είναι ηθικά επιτρεπτό (καθώς και να έχει αξίες παρόμοιες με την 
συνοχικά επεκτάσιμη βούληση).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ωστόσο παρά τους φιλοσοφικούς και 
ηθικούς προβληματισμούς, υπάρχει το ενδεχόμενο πως οι προγραμματιστές θα
 επιλέξουν απλά να δημιουργήσουν τον οποιοδήποτε εφικτό τύπο 
υπερευφυΐας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έχει προταθεί πως η μηχανική μάθηση μπορεί να 
οδηγήσει σε υπολογιστές οι οποίοι θα γίνουν υπερευφυείς και οι ενέργειες
 τους θα είναι απρόβλεπτες, ή πως τα ρομπότ θα αποκτήσουν υπεροχή έναντι
 της ανθρωπότητας, ως εφαρμογή της τεχνολογικής μοναδικότητας. Βάσει του
 ενδεχομένου αυτού, θα παρουσιαστεί μια έκρηξη ευφυΐας κάποια στιγμή 
κατά τον επόμενο αιώνα, όπου μια τεχνητή νοημοσύνη η οποία θα είναι σε 
θέση να βελτιώνει τον εαυτό της θα γίνει τόσο ισχυρή ώστε να είναι 
αδύνατο να περιοριστεί από τον ανθρώπινο παράγοντα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ένα άλλο 
παράδειγμα σχετικά με τον κίνδυνο που ενέχει η πιθανή εμφάνιση 
υπερευφυΐας, είναι η χωρίς ιδιαίτερα βαθιά περίσκεψη χρήση της από τους 
ανθρώπους, κάτι που έχει επισημανθεί ιδιαίτερα από τον φιλόσοφο Νικ 
Μπόστρομ. Για παράδειγμα εάν ζητηθεί από την υπερευφυΐα να επιλύσει ένα 
εξαιρετικά δύσκολο και σύνθετο μαθηματικό πρόβλημα, η υπερευφυΐα, 
ανάλογα με τον βαθμό ελέγχου που έχει στο περιβάλλον της, θα μπορούσε να
 χρησιμοποιήσει το κάθε δυνατό μέσο ώστε να επιλύσει το πρόβλημα, 
φτάνοντας στο σημείο να μετατρέψει όλη την ύλη στο ηλιακό σύστημα σε μια
 τεράστιας ισχύος αριθμομηχανή για την επίλυση του προβλήματος, 
σκοτώνοντας παράλληλα τους ανθρώπους που έκαναν την ερώτηση χωρίς ποτέ 
αυτός να ήταν ο αρχικός σκοπός, παρά μόνο μια παρενέργεια η οποία δεν 
είχε μελετηθεί πριν γίνει η ερώτηση.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Θεωρητικά, καθώς μια 
υπερφυής οντότητα θα είναι σε θέση να επιφέρει το οποιοδήποτε αποτέλεσμα
 και να αποτρέψει την κάθε προσπάθεια από το να εμποδιστεί να φέρει σε 
πέρας τον σκοπό της, θα μπορούσαν να εμφανιστούν πολλές περιπτώσεις οι 
οποίες είναι εξαιρετικά απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες. Θα μπορούσε να 
εξουδετερώσει όλους τους υπόλοιπους νοήμονες πράκτορες ή να τους πείσει 
να αλλάξουν την συμπεριφορά τους, ή να εμποδίσει τις απόπειρες τους για 
εμπλοκή.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μια τέτοιου είδους υπερευφυΐα δεν διαθέτει απαραίτητα 
κάποιου είδους θετικών ή αρνητικών συναισθημάτων προς τους ανθρώπους, 
απλώς επιδιώκει την επίτευξη του σκοπού της με κάθε δυνατό μέσο και έτσι
 υπάρχουν παραινέσεις από ειδικούς ώστε να υπάρξει προσεκτική μέριμνα 
κατά την διαδικασία επίτευξης της και ενημέρωση του κοινού για τους 
κινδύνους που ελλοχεύουν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στα βιβλία “Dune” του Frank Herbert , η
 ανθρωπότητα έχει από καιρό απαγορεύσει την δημιουργία «μηχανών σκέψης».
 Δέκα χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, οι πρόγονοί τους κατέστρεψαν όλους 
αυτούς τους υπολογιστές σε ένα κίνημα που ονομάζεται Butlerian Jihad, 
επειδή οι μηχανές τους έλεγχαν. Οι ανθρώπινοι υπολογιστές που 
ονομάζονται Mentats χρησιμεύουν ως υποκατάστατο της παράνομης 
τεχνολογίας. Η ποινή για την παραβίαση της εντολής της Πορτοκαλί 
Καθολικής Βίβλου «Μην φτιάξεις μια μηχανή που μοιάζει με ανθρώπινο 
μυαλό» ήταν άμεσος θάνατος.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πρέπει η ανθρωπότητα να εγκρίνει την 
δημιουργία ευφυών μηχανών; Αυτό είναι το πιεστικό ζήτημα στο επίκεντρο 
του συναρπαστικού νέου βιβλίου του φιλόσοφου της Οξφόρδης Nick Bostrom, 
SuperIntelligence. Ο Bostrom υποστηρίζει πειστικά ότι η προοπτική των 
υπερέξυπνων μηχανών είναι «η πιο σημαντική και πιο τρομακτική πρόκληση 
που έχει αντιμετωπίσει ποτέ η ανθρωπότητα». Εάν αποτύχουμε να 
ανταποκριθούμε σε αυτήν την πρόκληση, καταλήγει, η κακόβουλη ή αδιάφορη 
τεχνητή νοημοσύνη (AI) πιθανότατα θα μας καταστρέψει όλους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Από 
την ανακάλυψη του ηλεκτρονικού υπολογιστή στα μέσα του 20ου αιώνα, οι 
θεωρητικοί έχουν κάνει εικασίες για το πώς να φτιάξουν μια μηχανή τόσο 
έξυπνη όσο ένας άνθρωπος. Το 1950, για παράδειγμα, ο πρωτοπόρος των 
υπολογιστών Alan Turing πρότεινε την δημιουργία μιας μηχανής που 
προσομοιώνει το μυαλό ενός παιδιού που θα μπορούσε να εκπαιδευτεί στην 
νοημοσύνη σε επίπεδο ενηλίκων. Το 1965, ο μαθηματικός IJ Good παρατήρησε
 ότι η τεχνολογία προκύπτει από την εφαρμογή της νοημοσύνης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Όταν
 η ευφυΐα εφαρμόζει την τεχνολογία για την βελτίωση της νοημοσύνης, 
υποστήριξε, το αποτέλεσμα θα ήταν ένας βρόχος θετικής ανάδρασης – μια 
έκρηξη νοημοσύνης – στην οποία η αυτοβελτιωμένη νοημοσύνη οδηγεί τον 
δρόμο της προς την υπερευφυΐα. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η πρώτη 
υπερέξυπνη μηχανή είναι η τελευταία εφεύρεση που χρειάζεται να κάνει 
ποτέ ο άνθρωπος, υπό την προϋπόθεση ότι η μηχανή είναι αρκετά υπάκουη 
ώστε να μας λέει πώς να την διατηρήσουμε υπό έλεγχο».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Δεδομένου 
ότι η νέα τεχνητή νοημοσύνη πιθανότατα θα έχει την δυνατότητα να 
βελτιώσει τους δικούς της αλγόριθμους, η έκρηξη στην υπερευφυΐα θα 
μπορούσε στην συνέχεια να συμβεί σε ημέρες, ώρες ή ακόμα και 
δευτερόλεπτα. Η οντότητα που προκύπτει, ισχυρίζεται ο Bostrom, θα είναι 
«έξυπνη με την έννοια ότι ένας μέσος άνθρωπος είναι έξυπνος σε σύγκριση 
με ένα σκαθάρι ή ένα σκουλήκι». Με ταχύτητες επεξεργασίας υπολογιστών 
ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερες από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, σημειώνει ο
 επιστήμονας του Ινστιτούτου Ερευνών Μηχανικής Νοημοσύνης, Eliezer 
Yudkowsky, μια τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να κάνει σκέψη αξίας ενός 
έτους κάθε 31 δευτερόλεπτα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στη σειρά “Dune” η ανθρωπότητα 
κατάφερε να ανατρέψει τις καταπιεστικές μηχανές σκέψης. Αλλά ο Bostrom 
έχει πιθανότατα δίκιο ότι από την στιγμή που μια υπερφυής τεχνητή 
νοημοσύνη δημιουργηθεί, θα είναι αδύνατο για εμάς να την 
απενεργοποιήσουμε ή να αλλάξουμε τους στόχους της. Υποστηρίζει σθεναρά 
ότι η εργασία για την διασφάλιση της επιβίωσης της ανθρωπότητας μετά την
 επερχόμενη έκρηξη πληροφοριών είναι,  «το βασικό καθήκον της εποχής 
μας»&lt;/div&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%97"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Ο Άφαντος κύριος Higgs </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2022/05/higgs.html</link><category>higgs</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Fri, 27 May 2022 01:27:00 +0300</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-337090386564724299</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/2022/05/higgs.html"&gt;&lt;/a&gt;
&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;
&lt;div class="post-header-line-1"&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-355295323141532838" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://thumbs.dreamstime.com/b/higgs-hadron-collider-50697250.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="600" data-original-width="800" height="201" src="https://thumbs.dreamstime.com/b/higgs-hadron-collider-50697250.jpg" width="268" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Σίγουρα σήμαινε κάτι η ανακάλυψή του;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Ειδικοί”
 παραδέχθηκαν, πως το σωματίδιο που οι επιστήμονες μέχρι σήμερα πίστευαν
 ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην δημιουργία του σύμπαντος,  δεν 
υπάρχει.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι “επιστήμονες” δήλωσαν, ότι είναι ένα βήμα πιο κοντά 
στο να εντοπίσουν το άπιαστο μποζόνιο του Higgs, ή αλλιώς «σωματίδιο του
 Θεού», ένα μικρό, αλλά θεμελιώδες στοιχείο για την κατασκευή της ζωής 
όπως την ξέρουμε. Η ελπίδα όμως άρχισε να χάνεται, αφού εξαφανίστηκαν τα
 σήματα εκείνα που οι “επιστήμονες” θεωρούσαν πως θα τους οδηγούσαν σε 
αυτό.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εκπρόσωποι του ερευνητικού κέντρου CERN, ανακοίνωσαν την 
τοποθέτησή τους, στο επιστημονικό συνέδριο της Βομβάης. Η επιστημονική 
κοινότητα από την άλλη, τόνισε ότι εάν αποδειχθεί ότι το μποζόνιο του 
Higgs, ήταν μία οφθαλμαπάτη τότε θα ανοιγόταν ένα νέος δρόμος για ένα 
νέο επιστημονικό πεδίο που ονόμασαν «νέα φυσική» και σκοπό θα είχε να 
δώσει απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος. Σύμφωνα 
με τους επιστήμονες του ερευνητικού κέντρου, που είχαν δηλώσει ότι έχουν
 αρχίσει να περιορίζουν τον χώρο στον οποίο θα ήταν δυνατό να εντοπιστεί
 το σωματίδιο, στρέφονται στην άποψη ότι ίσως η ανυπαρξία του τελικά 
σηματοδοτήσει την έναρξη για τον κλάδο της «νέας φυσικής».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το όλο
 ζήτημα του πειράματος ήταν να εντοπίσουν το συγκεκριμένο σωματίδιο, 
μιας και αυτό αποτελούσε την απλούστερη εξήγηση για το πώς σχηματίστηκε 
το σύμπαν. Με το να επαναλαμβάνουν «big bang» σε απειροελάχιστη κλίμακα 
ήλπιζαν να βρουν μια λύση. Εάν τελικά ισχύει ότι δεν υπάρχει το 
σωματίδιο, τότε πρέπει να κατευθυνθούν σε κάποια άλλη θεωρία για την 
δημιουργία του κόσμου.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αναζήτησε το άρθρο: Ο Ίων Ανακάλυψε το DOG particle!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το
 Καθιερωμένο Μοντέλο (SM) της σωματιδιακής φυσικής απαίτησε την ύπαρξή 
του και η απαίτηση ικανοποιήθηκε. Αν χρειάστηκαν σαράντα χρόνια και 
περισσότερα από 16 δισεκατομμύρια δολάρια για να ανακαλύψουν το πράγμα, 
οι φυσικοί θα μπορούσαν με ικανοποίηση να παρατηρήσουν ότι το κοινό πήρε
 αυτό ακριβώς για το οποίο πλήρωσε, το πρώτο βήμα, φυσικά, ήταν να 
απαιτήσει από το κοινό να πληρώσει περισσότερα. Οι φωτογραφίες του Peter
 Higgs που κοιτάζει τρυφερά στο διάστημα, “ses yeux perdus”, μετέδωσαν 
την εντύπωση κατάλληλης πνευματικής ικανοποίησης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η ανακάλυψη του Higgs ανακοινώθηκε, η ιστορία του Higgs αναφέρθηκε και μετά επικράτησε σιωπή.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι
 φυσικοί προσπάθησαν, φυσικά, να διατηρήσουν την εντύπωση ότι είχαν 
ανακαλύψει κάτι ανεκτίμητης αξίας. Ήταν παιχνίδι προπαγάνδας. Γράφοντας 
στο The Daily Beast, ο Sean Carroll προέβλεψε ότι το μποζόνιο Higgs θα 
ήταν «επανάσταση στην φυσική» και επειδή αυτό λένε πάντα οι φυσικοί, 
τότε τουλάχιστον δεν κουράζονται ποτέ να το λένε.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο Lawrence 
Krauss, γράφοντας και στο The Daily Beast, έδωσε τον καλύτερό του εαυτό.
 Πριν από πολλά χρόνια, ο Leon Lederman είχε ορίσει το μποζόνιο Higgs ως
 το σωματίδιο του Θεού. Κανείς δεν μπορεί σήμερα να θυμηθεί γιατί. Το 
σωματίδιο του Θεού; «Τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από 
την αλήθεια», παρατήρησε ο Krauss. Σε αυτό, φυσικά, είχε απόλυτο δίκιο: 
Τίποτα δεν μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στο 
τέλος, ο Krauss, όπως και ο Carroll πριν από αυτόν, δεν μπορούσε να 
κάνει τίποτα καλύτερο από μια έκκληση για την “επανάσταση” της Φυσικής. Η
 δήθεν ανακάλυψη του μποζονίου Χιγκς «επικυρώνει μια άνευ προηγουμένου 
επανάσταση στην κατανόησή μας για την θεμελιώδη φυσική…» Οι αναγνώστες 
του The Daily Beast είναι πάντα στην ευχάριστη θέση να υποστηρίζουν 
αυτήν την επανάσταση, ανεξάρτητα από το πόσο επαναστατικοί είναι. 
Ωστόσο, το Καθιερωμένο Μοντέλο ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του
 1970, η επανάσταση που μετέφερε ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 
1920, συνθήκες που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν την σταδιακή εμφάνιση 
μιας νηφάλιας διαμορφωμένης συναίνεσης περισσότερο από οτιδήποτε άλλο 
-την τέλεια αλήθεια, όπως συμβαίνει.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αν η επανάσταση είναι είτε 
μακριά, είτε πολύ παλιά, υπάρχει πάντα ο Θεός. Η “ανακάλυψη” του 
μποζονίου Higgs δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξή του, υποστήριξε ο Krauss, 
επομένως πρέπει να κάνει τα πάντα για να μειώσει την συνάφειά του. Κι 
έτσι γίνεται. «Το μποζόνιο του Χιγκς, φέρνει την επιστήμη πιο κοντά στην
 απαλλαγή από την ανάγκη για υπερφυσικές αηδίες μέχρι την αρχή του 
σύμπαντος και ίσως ακόμη και πριν από την αρχή, αν υπήρχε πριν» έγραψε.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σχετικά
 με αυτή την δήλωση, καθώς δείχνει ένα “πριν από μια αρχή” ή μια “αρχή 
πριν από ένα πριν” το μόνο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι ο Krauss 
έχει καλύψει τις θέσεις του.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το Καθιερωμένο Μοντέλο (SM) της 
σωματιδιακής φυσικής δημιουργήθηκε για να επιβάλει τάξη σε στοιχειώδη 
σωματίδια που κατά την δεκαετία του 1960 φαινόταν να πολλαπλασιάζονται 
αναλογικά με την διαθέσιμη χρηματοδότηση για τον προσδιορισμό τους. Αν 
υπήρχαν πάρα πολλά σωματίδια πριν από την έλευση του SM, παρέμειναν πάρα
 πολλά σωματίδια μετά την εμφάνισή του -αρκετός λόγος για να 
αναρωτηθούμε αν κάποιο από αυτά ήταν πραγματικά στοιχειώδες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Όποια
 και αν είναι η τελική τους φύση, τα στοιχειώδη σωματίδια σήμερα 
χωρίζονται σε φερμιόνια, αδρόνια και μποζόνια. Τα φερμιόνια έρχονται σε 
δώδεκα γεύσεις διατεταγμένες σε δύο οικογένειες λεπτονίων και κουάρκ. Τα
 κουάρκ σχηματίζουν μια δική τους τριπλή οικογενειακή δομή: Πάνω ή κάτω,
 γοητευμένα ή παράξενα, στην κορυφή ή περιπλανώμενα στο κάτω μέρος. Αυτά
 τα δώδεκα σωματίδια δημιουργούν δώδεκα αντι-σωματίδια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα 
μποζόνια αποτελούνται από το φωτόνιο, το γλουόνιο και τα ηλεκτροαδύναμα 
μποζόνια, των οποίων το μποζόνιο Higgs ήταν μέχρι τώρα βασιλιάς. Και τα 
αδρόνια είναι οργανωμένα ως οικογένειες δεσμευμένων κουάρκ και 
εμφανίζονται είτε ως βαρυόνια, τα οποία αποτελούνται από τρία κουάρκ, 
είτε ως μεσόνια στα οποία τα κουάρκ συμβιώνουν φιλικά με τα αντι-κουάρκ.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το SM έχει πολλές αρετές: Η απλότητα δεν είναι ανάμεσά τους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το
 SM είναι ταυτόχρονα ένα σχήμα ταξινόμησης και ένα σύστημα εξήγησης, το 
οποίο περιλαμβάνει την κβαντική ηλεκτροδυναμική και τις θεωρίες των 
αδύναμων και ισχυρών πυρηνικών δυνάμεων. Αυτές οι θεωρίες δεν είναι σε 
καμία περίπτωση ίδιες, αλλά εκφράζονται στην κοινή γλώσσα της κβαντικής 
θεωρίας πεδίων και είναι η κβαντική θεωρία πεδίου που το SM χρησιμεύει 
για να το κάνει σπουδαίο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η κβαντομηχανική δημιουργήθηκε την 
δεκαετία του 1920 για να εξηγήσει πειραματικά αποτελέσματα που αψηφούσαν
 τις κλασικές εξηγήσεις. Δεδομένης της επιλογής να περάσει μέσα από μία 
από τις δύο πειραματικές σχισμές, ένα μόνο φωτόνιο κατάφερε με κάποιο 
τρόπο να περάσει κι από τις δύο. Το φωτόνιο ήταν έτσι ένα κύμα. Άλλα 
πειράματα είχαν προηγουμένως υποδείξει ότι ήταν ένα σωματίδιο. Η 
κβαντομηχανική αντιμετώπισε την εμπειρία αψηφώντας την κοινή λογική. Το 
φωτόνιο ήταν ταυτόχρονα κύμα και σωματίδιο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η θεωρία της ειδικής 
σχετικότητας και η κβαντική μηχανική, όπως κατάλαβαν οι φυσικοί, ήταν 
προφανώς σε σύγκρουση, ούτε ήταν ποτέ και οι καλύτεροι φίλοι. Η Ειδική 
Σχετικότητα σχεδίασε μια στενή σύνδεση μεταξύ ενέργειας και μάζας και η 
κβαντομηχανική ασχολήθηκε επαγγελματικά με την διάλυση των σφιχτών 
συνδέσεων. Όσον αφορά την θέση και την ορμή ενός σωματιδίου, τον άξονα 
στον οποίο στράφηκε ο παλιός κόσμος, η κλασική φυσική ήταν απόλυτη. Οι 
φυσικές ιδιότητες ενός σωματιδίου ήταν προσιτές στην μέτρηση και ήταν 
προσβάσιμες στην μέτρηση.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στην κβαντομηχανική είναι αλλιώς. Το 
1926, ο Werner Heisenberg υποστήριξε ότι ο φορμαλισμός της κβαντικής 
μηχανικής θέτει όρια στην μέτρηση. Όσο πιο βέβαιη είναι η θέση ενός 
σωματιδίου, τόσο λιγότερο βέβαιη είναι η ορμή του. Η μέτρηση και των 
δύο, με το ίδιο επίπεδο ακρίβειας ήταν αδύνατη και ήταν αδύνατη κατ’ 
αρχήν  -αρκετός λόγος για να υποθέσουμε ότι η αρχή της αβεβαιότητας ήταν
 μια αρχή της φύσης κι όχι ένα τεχνούργημα μέτρησης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η αρχή της 
αβεβαιότητας και η ειδική σχετικότητα αποδίδουν σε μια κατά τα άλλα 
άδεια περιοχή του διαστήματος την δύναμη να παράγει νέα σωματίδια από το
 κενό. Όσο μεγαλύτερη ήταν η αβεβαιότητα για το κενό, τόσο περισσότερο 
έβραζε και αφού σε μικρές αποστάσεις, έβραζε πολύ, ήταν σε μικρές 
αποστάσεις που έβραζε με το πιο παραγωγικό αποτέλεσμα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οποιαδήποτε
 εκδοχή της κβαντικής μηχανικής που ενσωματώνει την ειδική σχετικότητα 
θα ήταν αναγκαστικά μια θεωρία πολλών σωματιδίων. Ενδεχομένως ήταν 
παντού.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Και γι’ αυτό χρειαζόταν ένα πεδίο. Ήταν αυτό που παρείχε ο Paul Dirac.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η ημερομηνία είναι το 1927.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η
 κβαντομηχανική έσπασε την διάκριση μεταξύ σωματιδίων και κυμάτων, η 
κβαντική θεωρία πεδίου την διάκριση μεταξύ σωματιδίων και πεδίων. Ένα 
πεδίο είναι κάτι σαν τον άνεμο: Είναι παντού στο διάστημα και πουθενά 
συγκεκριμένα. Μέσα στο εύρος του, τα σωματίδια εμφανίζονται ως 
εστιασμένοι κυματισμοί, κάποιου είδους κόμβοι, κάποια προσωρινή αλλά 
μετρήσιμη σύσφιξη των πραγμάτων.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι κβαντικές θεωρίες πεδίου δεν 
είχαν σε καμία περίπτωση άμεση επιτυχία, γιατί, δεν ήταν σε καμία 
περίπτωση συνεπείς με τον εαυτό τους. Όποτε εφαρμόστηκαν, εμφανίζονταν 
άπειρα μεγέθη, ζοφερά, λαμπερά, αμετάκλητα. Απαιτήθηκαν νέες μαθηματικές
 τεχνικές για την αφαίρεσή τους και παρόλο που λειτούργησαν, οι φυσικοί 
δεν ήξεραν γιατί δούλευαν και τις χρησιμοποιούσαν με την άβολη αίσθηση 
ότι για κάθε καλό λόγο, έκαναν πολύ κακό.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η κβαντική 
ηλεκτροδυναμική ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940 από τους 
Richard Feynman, Julian Schwinger και Sin-Itiro Tomonaga. Οι θεωρητικοί 
υπολογισμοί του μαγνητικού μονοπόλου του ηλεκτρονίου συμφώνησαν με τα 
πειράματα σε ένα μέρος στο δισεκατομμύριο. Είναι μια συμφωνία που 
δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί παράξενη. Έχοντας αμαρτήσει με τόσο καλό
 αποτέλεσμα στην δεκαετία του 1940, οι φυσικοί συνέχισαν να αμαρτάνουν 
και στην συνέχεια. Στην δεκαετία του 1950, οι Chen Yang και Robert Mills
 πρότειναν μια τολμηρή γενίκευση της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής και στην
 δεκαετία του 1960, ο Steven Weinberg, ο Sheldon Glashow και ο Abdus 
Salaam πήραν τις εξισώσεις Yang-Mills κι έτρεξαν σαν τον άνεμο. 
Σταμάτησαν όταν είχαν στα χέρια τους μια θεωρία για την αδύναμη πυρηνική
 δύναμη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Και περισσότερα -πολύ περισσότερα. Η ιδέα ότι υπάρχει 
μια μορφή ενότητας κάτω από την ποικιλομορφία της εμπειρίας είναι αυτή 
που έχει ζωοποιήσει την φαντασία των φυσικών από τον 17ο αιώνα. Είναι 
μια ισχυρή αλλά όχι προφανής ιδέα. Ένα από τα επιτεύγματα του SM είναι η
 απόδειξη ότι στις υψηλές ενέργειες, η ασθενής και η ηλεκτρομαγνητική 
δύναμη είναι ίδια. Τα μποζόνια W (W + &amp;amp; W –) και Z είναι τα οχήματα 
με τα οποία διαμεσολαβείται η ασθενής πυρηνική δύναμη. Περιγράφονται 
όμορφα με βάση μια θεωρία που καθιερώνει την υποκείμενη συμμετρία τους. 
Θεωρητικές σκέψεις πρότειναν -απαίτησαν- ότι όπως το φωτόνιο αυτά τα 
σωματίδια δεν πρέπει να έχουν μάζα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα μποζόνια W και Z ήταν 
τεράστια: ήταν απλά τεράστια. Στο έργο που τους χάρισε το βραβείο 
Νόμπελ, οι Weinberg, Salaam και Glashow υποστήριξαν ότι η συμμετρία που 
ελέγχει αυτά τα μποζόνια πρέπει να έχει σπάσει: Πρέπει επομένως να έχει 
σπάσει. Ο μηχανισμός Higgs είναι αυτός που ευθύνεται για το σπάσιμο της 
συμμετρίας και έτσι εξηγεί την μάζα τους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Παρέμεινε η ισχυρή 
δύναμη και οι αλληλεπιδράσεις της. Αν και θεωρητικά απαιτούνταν κουάρκ, 
ήταν αδύνατο να παρατηρηθούν στο πείραμα. Μόλις οι David Gross, David 
Politzer και Frank Wilczek πρότειναν την θεωρία τους για τον περιορισμό 
των κουάρκ, οι φυσικοί μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν ότι αυτό που δεν 
μπορούσε να παρατηρηθεί, δεν πρέπει να παρατηρηθεί, επειδή δεν μπορούσε 
να παρατηρηθεί. Αν και ο Weinberg, ο Glashow και ο Salaam είχαν 
επιδείξει μια μορφή ενότητας μεταξύ της ηλεκτρομαγνητικής και της 
ασθενούς δύναμης, η ισχυρή δύναμη παρέμεινε σαν τον Αχιλλέα, προκλητικό 
στην απομόνωσή της.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το SM φιλοξενεί τρεις δυνάμεις και εκφράζει 
τρεις θεωρίες. Είναι προφανώς ελλιπής. Δεν περικλείει την δύναμη της 
βαρύτητας. Αυτό που κάνει, και το κάνει πολύ καλά, αλλά αν αύριο θα 
χρειαζόταν ανακαίνιση, κανένας φυσικός δεν θ’ ανησυχούσε πολύ. Οι 
θεωρίες έρχονται και παρέρχονται. Η κβαντική θεωρία πεδίου είναι κατά τα
 άλλα, ένας τρόπος σκέψης, αναντικατάστατος. Μεταξύ των σωματιδιακών 
φυσικών, η πεποίθηση είναι σχεδόν καθολική ότι η κβαντική θεωρία πεδίου 
είναι η δομή που επιλέγει η φύση για να διευθύνει τις υποθέσεις της.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Απολύτως
 όλα τα φαινόμενα, είναι σε αντίθεση, με οποιαδήποτε από τις 
εναλλακτικές έννοιες που έχουν προταθεί» έγραψε ο Πτολεμαίος.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Και
 αυτό εγείρει ένα ερώτημα τουλάχιστον εξίσου δύσκολο με οποιοδήποτε που 
τίθεται από την ίδια την σωματιδιακή φυσική. Πώς ακριβώς θα πρέπει να 
κατανοηθούν οι ισχυρισμοί αυτού του είδους και, αν κατανοηθούν, να 
αξιολογηθούν; Δεν έχει νόημα να αποδέχονται τους φυσικούς των 
σωματιδίων. Είναι μόνο ο λόγος τους και …δεν είμαστε βέβαιοι ότι θα 
πάρουμε.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχει σε κάθε άνθρωπο κάτι σαν μια κατάσταση κενού, 
ένα χαμηλότερο ενεργειακό επίπεδο στο οποίο γίνονται αυθόρμητα οι 
φυσικές κρίσεις, μια ζώνη άνεσης. Οι εξελικτικοί ψυχολόγοι συχνά 
περιγράφουν αυτή την κατάσταση κενού ως λαϊκή φυσική. Θα προτιμούσα να 
δω τον Die Völker να αφήνεται στο lederhosen, αλλά η ιδέα είναι χρήσιμη 
γιατί είναι αναπόφευκτη. Κανείς, φυσικά, δεν προτείνει από απόσταση ότι 
το SM είναι πολύ αξιοθαύμαστο επειδή είναι gemütlich. Οι δημοφιλείς 
εξηγήσεις είναι ξεκάθαρα παράλογες. «Εδώ είναι το μυστικό του μηχανισμού
 Higgs. Όταν σπάτε αυθόρμητα μια συμμετρία μετρητή, το επίδοξο μποζόνιο 
Nambu-Goldstone «τρώγεται» από τα μποζόνια μετρητή!» παρατήρησε ο Sean 
Carroll στο Discover. Η μεταφορά με την οποία ένα μποζόνιο τρώει ένα 
άλλο, αν και χρησιμοποιείται ευρέως, δεν σημαίνει τίποτα απολύτως.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αυτό
 που απαιτείται από την κβαντική θεωρία πεδίου δεν είναι η μετάφρασή της
 στην κοινή λογική. Οι φυσικές επιστήμες βρίσκονται σε υποχώρηση από την
 κοινή λογική από τον 17ο αιώνα. Ωστόσο, υπάρχει μια διάκριση τόσο 
σημαντική στις επιστήμες όσο και στις στρατιωτικές υποθέσεις. Είναι η 
διάκριση ανάμεσα σε μια υποχώρηση και μια αποτυχία. Εάν η θεωρία SM και η
 κβαντική θεωρία πεδίου έχουν αξίωση για την πνευματική μας πίστη, 
πρέπει να υπάρχει κάποιο σχέδιο με το οποίο οι ιδέες που ενσωματώνουν να
 μπορούν ν’ ανακτηθούν με τρόπο που να έχει απλό, πειστικό και 
διαισθητικό νόημα. Δεν αρκεί από αυτή την άποψη να πούμε ότι ορισμένες 
ιδέες λειτουργούν επειδή οι προβλέψεις που τις καθιστούν δυνατές είναι 
ακριβείς. Αυτό είναι αυτονόητο. Το ερώτημα είναι γιατί συμβαίνει αυτό;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Είναι
 στα μαθηματικά και όχι στην θεωρητική φυσική που οι κρίσεις αυτού του 
είδους γίνονται και στην συνέχεια εκτελούνται. Σε όλο το ευρύ φάσμα των 
επιχειρημάτων που προσφέρονται, αξιολογούνται, αγκαλιάζονται, 
αναβάλλονται, καθυστέρησαν ή ηττήθηκαν, μόνο μέσα στα μαθηματικά τα 
επιχειρήματα αποκτούν την δύναμη να εξαναγκάσουν σε πίστη, επειδή 
φαίνεται να δίνουν την συγκατάθεση. Και μόνο μέσω των μαθηματικών οι 
ισχυρές ιδέες μιας εξωγήινης επιστήμης όπως η θεωρητική φυσική, μπορούν 
να επιστραφούν βήμα-βήμα στην συνηθισμένη ανθρώπινη δύναμη για να 
συλλάβει πράγματα χωρίς μεσολάβηση κι έτσι να κατανοήσει τα πράγματα 
αμέσως.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι κβαντικές θεωρίες πεδίου εκφράζονται φυσικά με 
μαθηματική γλώσσα. Τι άλλο υπάρχει εκεί; Αλλά είναι άλλο πράγμα να 
χρησιμοποιείς μια γλώσσα και άλλο να αποδέχεσαι την πειθαρχία της. Η 
Νευτώνεια μηχανική έχει διατυπωθεί στον 20ο αιώνα με ανακριβείς 
μαθηματικές λεπτομέρειες. Αν ο Νεύτωνας δεν καταλάβαινε ούτε μια λέξη 
από αυτήν, είναι απόδειξη ότι η φυσική και τα μαθηματικά έχουν 
διαφορετικούς στόχους. Αυτό που δίνει παύση στην περίπτωση της κβαντικής
 θεωρίας πεδίου είναι απλώς το περίεργο γεγονός ότι όταν η κβαντική 
θεωρία πεδίου εκφράζεται με όρους αρχαίων περιορισμών της μαθηματικής 
αυστηρότητας, το αποτέλεσμα προκαλεί σύγχυση.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μέχρι την δεκαετία 
του 1960, οι φυσικοί των σωματιδίων αποδέχονταν την διαίρεση των 
πραγμάτων σε σωματίδια και πεδία. Ποιο ήρθε πρώτο; Σε μια σειρά από 
υπέροχες διαλέξεις που παραδόθηκαν κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 
1970, ο Richard Feynman ήταν κατηγορηματικός. “Το φωτόνιο; Είναι ένα 
σωματίδιο. Πάρτε τον λόγο μου γι’ αυτό” είπε. Οι επιταχυντές σωματιδίων,
 τελικά, ασχολούνται με τα επιταχυνόμενα σωματίδια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η αντίθετη 
άποψη είναι εξίσου πειστική. «Δεδομένου ότι η ακτινοβολία αποτελείται 
μόνο από πεδία, θα ήταν εκπληκτικό αν η ύλη ήταν φτιαγμένη από 
σωματίδια. Γιατί να είναι φτιαγμένο το σύμπαν από δύο τόσο διαφορετικά 
δομικά στοιχεία;» παρατήρησε ο φυσικός Αρτ Χόμπσον.  Τα σωματίδια 
μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους. «Τα σωματίδια είναι επιφαινόμενα 
που προκύπτουν από πραγματικά πεδία».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αυτή είναι μια άποψη που 
υποστηρίζει ο Steven Weinberg: Είναι η άποψη της πλειοψηφίας. «Στην 
ώριμη μορφή της, η ιδέα της θεωρίας του κβαντικού πεδίου είναι ότι τα 
κβαντικά πεδία είναι τα βασικά συστατικά του σύμπαντος και τα σωματίδια 
είναι απλώς δέσμες ενέργειας και ορμής των πεδίων» γράφει ο Weinberg.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η
 φύση προφανώς απεχθάνεται τον δυϊσμό. «Η κβαντική θεωρία πεδίου οδήγησε
 σε μια πιο ενοποιημένη άποψη της φύσης από την παλιά δυϊστική ερμηνεία 
όσον αφορά τόσο τα πεδία όσο και τα σωματίδια».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αυτό που είναι 
περίεργο για την σιγουριά με την οποία εκφράζονται αυτές οι απόψεις 
είναι απλώς το γεγονός ότι έχουν αψηφήσει τις καλύτερες προσπάθειες των 
μαθηματικών να τις κατανοήσουν καλά. Ορισμένες δυσκολίες είναι πολύ 
μακροχρόνιες, τόσο που οι θεωρητικοί φυσικοί αισθάνονται ελεύθεροι να 
τις αγνοήσουν. Ένα θεώρημα που δημοσιεύτηκε από τον Rudolf Haag πριν από
 περισσότερα από εξήντα χρόνια και γενικεύτηκε αμέσως από τους AS 
Wightman και D. Hall, έδειξε ότι “στον βαθμό που, είτε ελεύθερα, είτε 
αλληλεπιδρώντα πεδία, περιπλανώνται στο διάστημα, δεν υπάρχει ένας χώρος
 στον οποίο μπορούν να επεκταθούν. Ανάμεσά τους πρέπει να γίνει 
επιλογή.” Κανείς δεν ξέρει πώς πρέπει να γίνει η επιλογή;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι 
μαθηματικοί έχουν προσπαθήσει να δημιουργήσουν κάτι σαν μια αξιωματική 
κβαντική θεωρία πεδίου από τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Οι θεωρίες 
τους, όπου ήταν επιτυχείς, δεν ήταν ολοκληρωμένες και όπου ήταν 
ολοκληρωμένες, δεν είχαν επιτυχία. Οι μαθηματικοί δεν μπόρεσαν να 
συλλάβουν ξεκάθαρα την ιδέα του ίδιου του κβαντικού πεδίου. Η οντολογία 
της αξιωματικής κβαντικής θεωρίας πεδίου είναι πολύ διαφορετική. 
Περιλαμβάνει ένα αξιωματικά καθορισμένο δίχτυ ή μια συλλογή αφηρημένων 
αντικειμένων γνωστών ως άλγεβρες τελεστών κι αυτά περιέχουν τις 
απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τα παρατηρήσιμα στοιχεία μιας 
δεδομένης θεωρίας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι λεπτομέρειες είναι ενδιαφέρουσες, αλλά όχι 
σχετικές. Η αξιωματική κβαντική θεωρία πεδίου και η κβαντική θεωρία 
πεδίου χωρίζονται στην ερμηνεία της πραγματικότητας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Τα κβαντικά θεμέλια είναι ακόμη άστατα, με επιβλαβείς επιπτώσεις στην επιστήμη και την κοινωνία». παρατηρεί ο Χόμπσον&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αυτό είναι μισό ψέμα. Η κβαντική φυσική δεν ενοχλεί κανέναν άνθρωπο. Αν μισό λάθος, τότε μισό αληθινό.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κανείς
 δεν ξέρει γιατί οι μαθηματικοί δεν μπόρεσαν να λύσουν ούτε τα πιο απλά 
ερωτήματα σχετικά με την κβαντική θεωρία πεδίων: Τι αφορούν; Και με αυτό
 το ερώτημα, ένα άλλο, πιο επίμονο, και, μάλιστα, πιο θεμελιώδες. Γιατί 
οι μέθοδοι της κβαντικής θεωρίας πεδίου είναι τόσο εκπληκτικά 
επιτυχημένες;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ερωτήσεις αυτού του είδους διακλαδίζονται μέσω της 
σωματιδιακής φυσικής. Τα πειράματα που σχεδιάστηκαν για να επιβεβαιώσουν
 την θεωρία της ηλεκτροασθενούς ενοποίησης ήταν δεσμευμένα σε μια 
κατάσταση πραγμάτων σε έναν επιταχυντή σωματιδίων. Αυτή η κατάσταση 
πραγμάτων με την σειρά της ερμηνεύτηκε ότι αντανακλά την ίδια κατάσταση 
πραγμάτων του πρώιμου σύμπαντος. Κάτι πολύ νέο στην ιστορία της φυσικής 
σκέψης εμπλέκεται. Είναι κάτι για το οποίο εξακολουθούν να λείπουν τα 
απολύτως κατάλληλα πρότυπα αξιολόγησης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο κύριος στόχος των 
πειραμάτων που επιβεβαίωναν την ηλεκτροασθενή συμμετρία ήταν να 
ανακαλύψουν συνθήκες υπό τις οποίες αυτή η συμμετρία ήταν εμφανής και 
όχι λανθάνουσα. Το συμπέρασμα του πειράματος ήταν ότι αυτές οι συνθήκες,
 αν υπήρχαν στον επιταχυντή, υπήρχαν και στο πρώιμο σύμπαν. Εάν το 
πρώιμο σύμπαν είναι μη ανακτήσιμο, οι επιταχυντές σωματιδίων 
αντιπροσωπεύουν μια εξαιρετική ανωμαλία στις συνήθεις συνθήκες της ύλης.
 Στον κόσμο όπως τον βρίσκουμε, δεν υπάρχει τίποτα σαν την 
ηλεκτροαδύναμη συμμετρία. Αν αυτά τα πειράματα είναι εξιδανικεύσεις, τι 
είναι εξιδανικεύσεις;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ποια είναι, λοιπόν, η σχέση μεταξύ αυτών των πειραμάτων και της ίδιας της εμπειρίας;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχουν μόνο δύο πιθανές απαντήσεις. Είτε η σύνδεση είναι μεταφυσική, είτε δεν υπάρχει καθόλου.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Φυσικοί
 όπως ο Lawrence Krauss προσφέρουν μια μεταφυσική εξήγηση. «Οι ιδιότητες
 της ύλης και οι δυνάμεις που διέπουν την ύπαρξή μας, προέρχονται από 
την αλληλεπίδραση μεταξύ των πεδίων.»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχει σε αυτό το 
απόσπασμα μια τριπλή συνεύρεση μεταξύ του πεδίου Higgs, των ιδιοτήτων 
της ύλης και των δυνάμεων που διέπουν την ύπαρξή μας. Το συμπέρασμα 
είναι ότι πρέπει να ακολουθεί ένα συμπέρασμα: Δεδομένου του SM, 
ακολουθούν οι ιδιότητες της ύλης και οι δυνάμεις που διέπουν την ύπαρξή 
μας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Δεν υπάρχει, φυσικά, κανένας τρόπος για να δοκιμαστεί αυτό 
το συμπέρασμα πειραματικά. Ποιο πιθανό πείραμα θα μπορούσε να συντονίσει
 την ύλη σε μια εξαιρετικά ανώμαλη κατάσταση μέσα σε έναν επιταχυντή 
σωματιδίων και τα συνηθισμένα γεγονότα της ζωής;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εάν κανένα 
πείραμα δεν μπορεί να κάνει ό,τι δεν μπορεί να γίνει, μένουν μόνο 
πρότυπα συνέπειας και συνοχής κι αφού κανείς δεν έχει αποδώσει ποτέ ένα 
σαφές νόημα στην συνοχή, μένει μόνο η συνέπεια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αλλά η συνέπεια 
είναι ένας ασθενής περιορισμός. Είναι αδύναμο, με την έννοια ότι οι 
συνεπείς θεωρίες δεν χρειάζεται να ικανοποιούνται σε ένα μόνο μοντέλο ή 
σύμπαν. Το συμπέρασμα που προκύπτει από αυτές τις παρατηρήσεις είναι 
αναπόφευκτο. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως ο κόσμος, ή το σύμπαν στο 
οποίο το SM δείχνει κατηγορηματικά. Και έτσι δεν μπορούν να υπάρξουν 
μεγάλα και γενικά συμπεράσματα για το τι αποκαλύπτει η μελέτη του 
κόσμου, του σύμπαντος ή της Φύσης για την ύπαρξη του Θεού.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ότι το πράγμα είναι ασυνάρτητο, το βλέπουν όλοι. Αυτό που σπάνια παρατηρείται είναι ότι παραμένει όρθιο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αυτό είναι το μεγάλο του επίτευγμα.
&lt;/div&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/search/label/%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%97"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Ευκλείδεια και Μη Γεωμετρία </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2022/05/blog-post.html</link><category>αλλα</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Tue, 10 May 2022 02:45:00 +0300</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-1492344011355532470</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;
&lt;div class="post-header-line-1"&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-4985117102904007392" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Euclid_Pisano_OPA_Florence.jpg/220px-Euclid_Pisano_OPA_Florence.jpg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="253" data-original-width="220" height="253" src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Euclid_Pisano_OPA_Florence.jpg/220px-Euclid_Pisano_OPA_Florence.jpg" width="220" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;“Η Γεωμετρία είναι η επιστήμη της ορθής συλλογιστικής σε ανακριβή στοιχεία” -George Polyá, How to Solve It&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Όταν
 ξεκινήσουμε να διατυπώνουμε την θεωρία, μπορούμε να φανταστούμε ότι τα 
ακαθόριστα σύμβολα είναι εντελώς άνευ νοήματος και ότι οι προτάσεις 
χωρίς απόδειξη είναι απλά όροι που επιβάλλονται επί των ακαθόριστων 
συμβόλων. Έπειτα το σύστημα των ιδεών που έχουμε αρχικά επιλέξει είναι 
απλά μια ερμηνεία των ακαθόριστων συμβόλων, αλλά αυτή η ερμηνεία μπορεί 
να αγνοηθεί από τον αναγνώστη, οποίος είναι ελεύθερος να την 
αντικαταστήσει στο μυαλό του με μια άλλη ερμηνεία… η οποία πληροί τις 
προϋποθέσεις.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έτσι, τα λογικά ερωτήματα γίνονται εντελώς 
ανεξάρτητα από τα εμπειρικά ή τα ψυχολογικά ερωτήματα… Το σύστημα των 
ακαθόριστων συμβόλων μπορεί τότε να θεωρηθεί ως η αφαίρεση που 
λαμβάνεται από τις εξειδικευμένες θεωρίες που προκύπτουν όταν το σύστημα
 των απροσδιόριστων συμβόλων αντικαθίσταται διαδοχικά από κάθε μία από 
τις ερμηνείες.”&lt;br /&gt;Padoa, Essai d’une théorie algébrique des nombre entiers, avec une Introduction logique à une théorie déductive qulelconque&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο
 Ευκλείδης από την Αλεξάνδρεια (~ 325 π.κ.ε. – 265 π.κ.ε.), ήταν Έλληνας
 μαθηματικός, που δίδαξε και πέθανε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, 
περίπου κατά την διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Α΄ (323 π.κ.ε. – 
283 π.κ.ε.). Στις μέρες μας είναι γνωστός ως ο «πατέρας της Γεωμετρίας».
 Ο Ευκλείδης κατέχει μια κρίσιμη θέση στην ιστορία της Λογικής και των 
Μαθηματικών, καθώς είναι ο πρώτος που παράγει ένα αυστηρά δομημένο και 
συνεκτικό σύστημα προτάσεων (θεωρημάτων και πορισμάτων) με βάση ένα 
σύνολο ορισμών και 5 μόνο αρχικές αναπόδεικτες προτάσεις (αιτήματα). 
Κατ’ αυτό το τρόπο περιέλαβε στο σύστημα αυτό και προτάσεις ήδη 
διατυπωμένες παλαιότερων σημαντικών μαθηματικών, όπως ο Θαλής και ο 
Εύδοξος.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό σχετικά με την ζωή του 
Ευκλείδη έκτος από αυτά που αναφέρονται στα βιβλία του και ελάχιστες 
βιογραφικές πληροφορίες που προέρχονται από αναφορές τρίτων. Ήταν ενεργό
 μέλος της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και πιθανόν να είχε σπουδάσει 
στην Ακαδημία του Πλάτωνα στην Ελλάδα, αλλά η διάρκεια της ζωής του, 
όπως και ο τόπος γέννησής του μας παραμένουν άγνωστα. Κατά τον Μεσαίωνα,
 πολλοί δυτικοί συγγράφεις τον ταύτισαν λανθασμένα με έναν κατά ένα 
αιώνα προγενέστερο Σωκρατικό φιλόσοφο, αποκαλώντας τον Ευκλείδη από τα 
Μέγαρα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα «Στοιχεία» του Ευκλείδη&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το πιο γνωστό έργο του 
είναι τα Στοιχεία, που αποτελείται από 13 βιβλία. Εκεί, οι ιδιότητες των
 γεωμετρικών αντικειμένων και των ακεραίων αριθμών προκύπτουν από ένα 
σύνολο αξιωμάτων, εμπνέοντας την αξιωματική μέθοδο των μοντέρνων 
μαθηματικών. Παρ’ ότι πολλά από τα θεωρήματα που περιέχονταν στα 
Στοιχεία ήταν ήδη γνωστά, ένα από τα επιτεύγματα του Ευκλείδη ήταν ότι 
τα παρουσίασε σε ένα ενιαίο, λογικά συμπαγές πλαίσιο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το έργο του
 Ευκλείδη ήταν τόσο σημαντικό ώστε η γεωμετρία που περιέγραψε στα 
Στοιχεία του (η βάση της οποίας είναι: έστω μία ευθεία ε και ένα σημείο Α
 όχι πάνω σε αυτήν την ευθεία, τότε υπάρχει μόνο μία ευθεία, παράλληλη 
της ε, που διέρχεται από το Α) ονομάστηκε Ευκλείδεια, ενώ τα Στοιχεία 
σήμερα θεωρούνται ένα από τα σημαντικότερα μαθηματικά έργα όλων των 
εποχών. Όταν ο Πτολεμαίος Α΄ του ζήτησε έναν πιο εύκολο τρόπο από τα 
Στοιχεία του για να μάθει Γεωμετρία η απάντηση του μεγάλου μαθηματικού 
ήταν: «Δεν υπάρχει βασιλική οδός για την Γεωμετρία».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αναφορά, 
επίσης, στον Ευκλείδη γίνεται και στο Ανθολόγιο του Στοβαίου όπου 
γράφονται τα ακόλουθα: “Παρ’ Εὐκλείδη τις ἀρξάμενος γεωμετρεῖν, ὡς τὸ 
πρῶτον θεώρημα ἔμαθεν, ἤρετο τὸν Εὐκλείδη: “Τί δέ μοι πλέον ἔσται ταῦτα 
μαθόντι;” καὶ ὁ Εὐκλείδης τὸν παῖδα καλέσας “Δός”, ἔφη, “αὐτῷ τριώβολον,
 ἐπειδὴ δεῖ αὐτῷ ἐξ ὧν μανθάνει κερδαίνειν”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε ελεύθερη απόδοση:
 «Κάποιος που είχε αρχίσει να διδάσκεται γεωμετρία δίπλα στον Ευκλείδη, 
μόλις έμαθε το πρώτο θεώρημα τον ρώτησε: “Τι περισσότερο θα κερδίσω αν 
τα μάθω όλα αυτά;” Τότε ο Ευκλείδης φώναξε τον δούλο του και του είπε: 
“Δώσε σε αυτόν τρεις οβολούς, διότι έχει ανάγκη να κερδίζει κάτι από 
ό,τι μαθαίνει».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα Στοιχεία του Ευκλείδη (Στοιχεῖα)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Είναι 
μια μαθηματική και γεωμετρική διατριβή που αποτελείται από 13 βιβλία 
γραμμένα από τον Ευκλείδη στην Αλεξάνδρεια περίπου το 300 π.κ.ε. 
Περιλαμβάνει μια συλλογή ορισμών, αξιωμάτων και θεωριών που ορίζουν τη 
μαθηματική σκέψη από τότε. Τα περιεχόμενα καλύπτουν την ευκλείδεια 
γεωμετρία, αλλά και την αρχαιοελληνική θεωρία των αριθμών, όπως και ένα 
αλγεβρικό σύστημα που έγινε γνωστό ως «γεωμετρική άλγεβρα» και το οποίο 
είναι αρκετά ισχυρό ώστε να επιλύει πολλά αλγεβρικά προβλήματα, όπως 
αυτό της εύρεσης της τετραγωνικής ρίζας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το όνομα «Στοιχεία» 
είναι ο πληθυντικός του «στοιχείον». Σύμφωνα με τον Πρόκλο, ο όρος 
«στοιχείον» σημαίνει ένα θεώρημα που υπεισέρχεται σε άλλα προβλήματα του
 κλάδου του και βοηθά να αποδειχθούν πολλά άλλα θεωρήματα. Επειδή η λέξη
 «στοιχείον» στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει και «γράμμα» 
υποδηλώνεται ότι τα θεωρήματα των Στοιχείων θα πρέπει να τα 
αντιλαμβανόμαστε, ως έχοντα την ίδια σχέση με τη γεωμετρία όπως τα 
γράμματα με τη γλώσσα. Οι μεταγενέστεροι σχολιαστές αποδίδουν μια 
ελαφρώς διαφορετική σημασία στον όρο, τονίζοντας το πώς οι προτάσεις 
προχωρούν με μικρά βήματα και «χτίζουν» επάνω σε προηγούμενες προτάσεις 
με μια καλώς καθορισμένη σειρά.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα Στοιχεία θεωρούνται η 
παλαιότερη πραγματεία και είναι η παλαιότερη μαθηματική θεωρία. 
Αποδείχθηκε βασική για τη δημιουργία και την εξέλιξη της λογικής και της
 σύγχρονης επιστήμης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό σχετικά με 
την ζωή του Ευκλείδη εκτός από αυτά που αναφέρονται στα βιβλία του και 
ελάχιστες βιογραφικές πληροφορίες που προέρχονται από αναφορές τρίτων. 
Ήταν ενεργό μέλος της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και πιθανόν να είχε 
σπουδάσει στην Ακαδημία του Πλάτωνα στην Αθήνα. Έγινε γνωστός στην πόλη 
της Παλλάδας για τις μαθηματικές του εργασίες και γι’ αυτό προσκλήθηκε 
από τον Πτολεμαίο Α΄ στην Αλεξάνδρεια. Η διάρκεια της ζωής του, όπως και
 ο τόπος γέννησής του μας παραμένουν άγνωστα. Κατά τον Μεσαίωνα, πολλοί 
δυτικοί συγγράφεις τον ταύτισαν λανθασμένα με έναν κατά ένα αιώνα 
προγενέστερο Σωκρατικό φιλόσοφο, αποκαλώντας τον Ευκλείδη από τα Μέγαρα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπάρχουν 13 συνολικά βιβλία στα Στοιχεία:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα
 βιβλία I-IV και VI ασχολούνται με γεωμετρία επιπέδου. Έχουν αποδειχτεί 
πολλά αποτελέσματα για το επίπεδο, όπως ότι “Για κάθε τρίγωνο αν πάρουμε
 δύο γωνίες μαζί με οποιονδήποτε τρόπο, το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρα 
μικρότερο από δύο ορθές γωνίες” (Βιβλίο I Πρόταση 17), ή το Πυθαγόρειο 
θεώρημα “Το τετράγωνο της υποτείνουσας ενός ορθογωνίου τριγώνου ισούται 
με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο καθέτων πλευρών” (Βιβλίο I Πρόταση
 47).&lt;br /&gt;Τα βιβλία V και VII-X έχουν να κάνουν με θεωρία αριθμών, με 
αριθμούς που αντιμετωπίζονται γεωμετρικά μέσω της αναπαράστασης τους ως 
ευθύγραμμα τμήματα με διάφορα μήκη. Εισάγονται και έννοιες όπως πρώτοι 
αριθμοί, ρητοί και άρρητοι αριθμοί. Επίσης αποδεικνύεται και η απειρία 
των πρώτων αριθμών.&lt;br /&gt;Τέλος τα βιβλία XI-XIII μιλούν για στερεομετρία. 
Ένα γνωστό αποτέλεσμα είναι η εύρεση του λόγου του όγκου ενός κώνου και 
ενός κυλίνδρου με ίδιο ύψος και βάση που είναι ίσος με 1:3.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μία σφαίρα κατέχει τα 2/3 του όγκου και της επιφάνειας ενός κυλίνδρου που περικλείει.&lt;br /&gt;Μία σφαίρα και ένας κύλινδρος τοποθετήθηκαν στον τάφο του Αρχιμήδη -μετά από αίτημά του.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ευκλείδεια γεωμετρία&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Γεωμετρία
 είναι ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με τη μελέτη χωρικών 
σχέσεων, δηλαδή σχέσεων μεταξύ σχημάτων που έχουν ιδιότητες όπως μήκος 
και όγκο και εκτείνονται στο χώρο. Εμπειρικά, αλλά και διαισθητικά, οι 
άνθρωποι από την αρχαιότητα χαρακτήριζαν το χώρο μέσω συγκεκριμένων 
θεμελιωδών εννοιών, όπως είναι η επιφάνειες οι γραμμές και τα σημεία. 
Λόγω των άμεσων πρακτικών της εφαρμογών, η Γεωμετρία ήταν ανάμεσα στους 
πρώτους ιστορικά κλάδους των μαθηματικών.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι Αρχαίοι Έλληνες, 
θεωρώντας ότι τα Μαθηματικά πρέπει να είναι διαχωρισμένα από την 
εμπειρική γνώση οδηγήθηκαν στη θεμελίωση του πρώτου αξιωματικού 
συστήματος των μαθηματικών, αυτό της Ευκλείδειας Γεωμετρίας. Πιο 
συγκεκριμένα, ο Ευκλείδης όπως είπαμε ήδη, περίπου το 300 π.κ.ε. με το 
βιβλίο του “Στοιχεία” που το αποτελούσαν 13 τόμοι, ήταν ο πρώτος που 
τοποθέτησε τη γεωμετρία σε αξιωματική βάση, δικαιολογημένος λοιπόν και ο
 όρος «Ευκλείδεια γεωμετρία».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το αντικείμενο της Ευκλείδειας 
Γεωμετρίας είναι η μελέτη του χώρου και των σχημάτων που μπορούν να 
νοηθούν μέσα σε αυτόν. Γενικότερα στο χώρο διακρίνουμε τα σημεία (χωρίς 
καμία διάσταση), τις γραμμές (με μία διάσταση) και τις επιφάνειες (με 
δύο διαστάσεις). Οι επιφάνειες διαχωρίζουν τα αντικείμενα μεταξύ τους ή 
από το περιβάλλον. Πάνω σε μια επιφάνεια μπορούμε να θεωρήσουμε γραμμές,
 οι οποίες μάλιστα μπορούν να οριοθετηθούν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στην καθημερινή 
γλώσσα μιλάμε π.χ. για «γραμμές της ασφάλτου» ή «σιδηροδρομικές 
γραμμές», ή «ακτοπλοϊκές γραμμές» λαμβάνοντας πάντα υπόψη κάποια αρχή 
(αφετηρία) και κάποιο τερματικό σημείο. Στην καθημερινή γλώσσα δεχόμαστε
 τις προσεγγίσεις ενώ στην γεωμετρία όχι. Λειτουργούμε αναγκαστικά 
πολλές φορές και με αφηρημένες έννοιες που αποκαλούμε άλλοτε 
«πρωταρχικούς όρους» και άλλοτε «γεωμετρικές προτάσεις».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έργα του.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στοιχεία:
 Αν και γνωστά για τα γεωμετρικά τους αποτελέσματα, τα Στοιχεία 
περιέχουν και την θεωρία των αριθμών. Θεωρείται η ένωση ανάμεσα στους 
τέλειους αριθμούς και τους αριθμούς του Μερσέν (γνωστό σαν Θεώρημα 
Ευκλείδη-Όιλερ), η απειρία των πρώτων αριθμών λήμμα του Ευκλείδη στην 
παραγοντοποίηση (η οποία οδηγεί στο θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής, 
της μοναδικότητας και του Ευκλείδειου αλγορίθμου για την εύρεση του 
μέγιστου κοινού διαιρέτη δύο αριθμών). Το γεωμετρικό σύστημα που 
περιγράφεται στα στοιχεία ήταν γνωστό από καιρό απλά ως γεωμετρία, και 
θεωρήθηκε ότι είναι η μοναδική γεωμετρία. Σήμερα, ωστόσο, το σύστημα 
αυτό αποκαλείται Ευκλείδεια γεωμετρία για να διακρίνεται από άλλες 
λεγόμενες μη ευκλείδειες γεωμετρίες που οι μαθηματικοί ανακάλυψαν τον 
19ο αιώνα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οπτική: Η οπτική είναι η αρχαιότερη σωζόμενη ελληνική 
πραγματεία σχετικά με την προοπτική. Στους ορισμούς του Ευκλείδη 
ακολουθεί την πλατωνική παράδοση ότι το όραμα προκαλείται από διακριτές 
ακτίνες που προέρχονται από το μάτι. Ένας σημαντικός ορισμός είναι ο 
τέταρτος: «Τα πράγματα που φαίνονται υπό μια μεγαλύτερη γωνία φαίνονται 
μεγαλύτερα και εκείνα κάτω από μια μικρότερη γωνία λιγότερο, ενώ εκείνα 
κάτω από ίσες γωνίες φαίνονται ίσα.» Στις 36 προτάσεις που ακολουθούν, ο
 Ευκλείδης συσχετίζει το φαινομενικό μέγεθος ενός αντικειμένου με την 
απόστασή του από το μάτι και διερευνά τα φαινομενικά σχήματα κυλίνδρων 
και κώνων όταν βλέπουν από διαφορετικές γωνίες. Η πρόταση 45 είναι 
ενδιαφέρουσα, αποδεικνύοντας ότι για οποιαδήποτε δύο άνισα μεγέθη 
υπάρχει ένα σημείο από το οποίο τα δύο φαίνονται ίσα. Ο Πάππος πίστευε 
ότι αυτά τα αποτελέσματα ήταν σημαντικά στην αστρονομία και 
συμπεριέλαβαν την οπτική του Ευκλείδη, στη Μικρή Αστρονομία, μια συλλογή
 μικρότερων έργων που πρέπει να μελετηθούν πριν από την Σύνταξη του 
Κλαύδιου Πτολεμαίου.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κατοπτρική: Αφορά την κατοπτρική θεωρία των 
μαθηματικών και πιο συγκεκριμένα τις εικόνες που σχηματίζονται σε απλή 
και σφαιρική κοίλη με το κάτοπτρο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Δεδομένα: Τα δεδομένα 
ασχολούνται με την φύση και τις συνέπειες των δοσμένων πληροφοριών στα 
γεωμετρικά προβλήματα, θέμα που είναι στενά συνδεδεμένο με τα τέσσερα 
πρώτα βιβλία των Στοιχείων.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Φαινόμενα: Είναι μια πραγματεία για την σφαιρική αστρονομία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Χαμένα έργα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Κωνικά»
 Τα κωνικά ήταν ένα έργο για τις κωνικές τομές που αργότερα επεκτάθηκε 
από τον Απολλώνιο της Πέργης στο διάσημο έργο του για το θέμα. Είναι 
πιθανό τα πρώτα τέσσερα βιβλία του έργου του Απολλώνιου να προέρχονται 
απευθείας από τον Ευκλείδη. Σύμφωνα με τον Πάππο, «ο Απολλώνιος, αφού 
ολοκλήρωσε τα τέσσερα βιβλία των κωνικών του Ευκλείδη και πρόσθεσε 
τέσσερις άλλους, έδωσε οκτώ τόμους κώνων». Τα κωνικά του Απολλώνιου 
αντικατέστησαν γρήγορα την προηγούμενη δουλειά από την εποχή του Πάππου,
 το έργο του Ευκλείδη είχε ήδη χαθεί.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Μηχανική» Αρκετά έργα στον
 τομέα της μηχανικής αποδίδονται στο Ευκλείδη, από αραβικές πηγές. Σε 
αυτό που περιέχει το βαρύ και το ελαφρύ, σε εννέα ορισμούς και πέντε 
προτάσεις, Αριστοτελικές αντιλήψεις για κινούμενα σώματα και την έννοια 
της ειδικής βαρύτητας. Στον χειρισμό της βαρύτητας αντιμετωπίζεται η 
θεωρία του μοχλού με έναν παρόμοιο ευκλείδειο τρόπο, ο οποίος περιέχει 
έναν ορισμό, δύο αξιώματα και τέσσερις προτάσεις. Ένα τρίτο κομμάτι, 
στους κύκλους που περιγράφονται από τα άκρα ενός κινούμενου μοχλού, 
περιέχει τέσσερις προτάσεις. Αυτά τα τρία έργα συμπληρώνουν το ένα το 
άλλο με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν προταθεί ότι είναι υπολείμματα μιας 
ενιαίας πραγματικότητας για την μηχανική που γράφει ο Ευκλείδης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έννοιες – προτάσεις&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πρωταρχικές
 έννοιες (ή αλλιώς, θεμελιώδεις έννοιες) στη Γεωμετρία είναι το σημείο, η
 ευθεία γραμμή, η γραμμή, το επίπεδο και η επιφάνεια. Η Ευκλείδεια 
Γεωμετρία θεμελιώνεται πάνω σε κάποιες προτάσεις που δεχόμαστε ως 
αληθινές: τα αξιώματα. Κάθε άλλη πρόταση (διαφορετική από τα αξιώματα) 
την θεωρούμε ώς αληθή μόνο εάν έχουμε καταλήξει σε αυτή αποδεικνύοντας 
την με βάση τα αξιώματα, κατά συνέπεια κάθε αποδεδειγμένη πρόταση μπορεί
 να χρησιμοποιηθεί για την απόδειξη μίας άλλης πρότασης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κάθε πρόταση περιέχει την υπόθεση και το συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγουμε με τη βοήθεια της απόδειξης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η «υπόθεση» και το «συμπέρασμα» λέγονται συνθήκες της πρότασης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στην Γεωμετρία δύο προτάσεις μπορεί να λέγονται:&lt;div&gt;&lt;br /&gt;-Αντίστροφες: όταν κάθε μια έχει ως υπόθεση το συμπέρασμα της άλλης.&lt;br /&gt;-Αντίθετες: όταν οι συνθήκες (υπόθεση και συμπέρασμα) της μιας αποτελούν αρνήσεις των συνθηκών της άλλης.&lt;br /&gt;-Αντιστροφοαντίθετες: όταν κάθε μια έχει ως υπόθεση την άρνηση του συμπεράσματος της άλλης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αν
 δύο προτάσεις σχετίζονται με μία από τις τρεις προηγούμενες σχέσεις 
τότε η μία καλείται ευθεία πρόταση και η άλλη «αντίστροφη» ή «αντίθετη» ή
 «αντιστροφοαντίθετη», αντίστοιχα. Δύο αντίστροφες προτάσεις λέγονται 
και ισοδύναμες όπου η κάθε μια εξ αυτών ονομάζεται αναγκαία και ικανή 
συνθήκη για την άλλη. Κατά την εξέταση των γεωγραφικών σχημάτων η 
Γεωμετρία διακρίνεται στην Επιπεδομετρία και στην Στερεομετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Βασικά στοιχεία της ευκλείδειας γεωμετρίας&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η
 μελέτη της Γεωμετρίας, όπως και κάθε αξιωματικής θεωρίας, ξεκινά από 
πρωταρχικές έννοιες, οι οποίες προκύπτουν εμπειρικά και τις οποίες 
δεχόμαστε χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις. Επίσης δεχόμαστε ως αρχική την 
έννοια του ανήκειν, αφού μας ενδιαφέρει να διατυπώνουμε προτάσεις γύρω 
από «σημεία που ανήκουν σε μια ευθεία» ή για «κύκλους που ανήκουν σε μια
 σφαίρα» κ.λ.π. Τέλος, τα προηγούμενα υπόκεινται σε ορισμένα αξιώματα, 
δηλαδή σε κάποιες παραδοχές, τις οποίες επίσης δεχόμαστε ως διαισθητικά 
προφανείς, με βάση την εμπειρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Χαρακτηριστικά αναφέρονται 
(αναλυτικότερα) τα Αξιώματα Χίλμπερτ. Βασιζόμενοι σε αυτά, μπορούμε να 
προχωρήσουμε βήμα-βήμα αποδεικνύοντας όλα τα θεωρήματα της ευκλείδειας 
γεωμετρίας, κάθε απόδειξη θα στηρίζεται και θα προκύπτει από τα 
προηγούμενα συμπεράσματα. Η αποδεικτική μέθοδος δε, είναι κατά βάση 
κατασκευαστική και συνίσταται στη χρήση κανόνα και διαβήτη. Ιστορικά η 
Γεωμετρία ήταν ο πρώτος τεχνικός κλάδος της ανθρώπινης γνώσης που 
διαμορφώθηκε στο πέρασμα των αιώνων σε επιστήμη, αλλά και για πολλούς 
αιώνες ο μοναδικός.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ευκλείδεια γεωμετρία&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η Ευκλείδεια 
γεωμετρία είναι ένα μαθηματικό σύστημα που αποδίδεται στον αλεξανδρινό 
Έλληνα μαθηματικό Ευκλείδη και περιγράφεται στο βιβλίο του γεωμετρίας με
 όνομα: τα Στοιχεία. Η μέθοδος του Ευκλείδη βασίζεται στην υπόθεση ενός 
μικρού συνόλου αξιωμάτων και στην εξαγωγή πολλών προτάσεων (θεωρημάτων) 
από αυτά. Αν και πολλά από τα αποτελέσματα της δουλείας του Ευκλείδη 
έχουν αναφερθεί νωρίτερα από άλλους μαθηματικούς, ο Ευκλείδης ήταν ο 
πρώτος που έδειξε πως αυτές οι προτάσεις μπορούν να εισαχθούν σε ένα 
περιεκτικό επαγωγικό και λογικό σύστημα. Τα Στοιχεία αρχίζουν με 
επιπεδομετρία που διδάσκεται στο σχολείο ως το πρώτο αξιωματικό σύστημα 
αλλά και τα πρώτα παραδείγματα επίσημης απόδειξης και στην συνέχεια 
ασχολούνται με στερεομετρία τριών διαστάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος των 
Στοιχείων αποτελούν κομμάτια της σημερινής άλγεβρας και θεωρίας αριθμών,
 γραμμένα σε γλώσσα γεωμετρίας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Για περισσότερα από δύο χιλιάδες 
χρόνια το επίθετο “Ευκλείδεια” γεωμετρία δεν ήταν απαραίτητο γιατί 
κανένα άλλο είδος γεωμετρίας δεν είχε δημιουργηθεί. Τα αξιώματα του 
Ευκλείδη διαισθητικά φαίνονταν τόσο προφανή (με πιθανή εξαίρεση το 
αξίωμα παραλληλίας) που κάθε θεώρημα που αποδεικνυόταν με αυτά κρινόταν 
σωστό με απόλυτη βεβαιότητα. Σήμερα παρ’ όλα αυτά υπάρχουν πολλές ακόμα 
γεωμετρίες μη Ευκλείδειες που ανακαλύφθηκαν κατά τις αρχές του 19ου 
αιώνα. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν μάλιστα είπε με την ανακάλυψη της θεωρίας της 
σχετικότητας ότι ο πραγματικός χώρος δεν είναι Ευκλείδειος, αλλά ο 
Ευκλείδειος χώρος είναι μια καλή προσέγγιση για περιοχές που το βαρυτικό
 πεδίο είναι αδύναμο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κλάδοι γεωμετρίας: Ευκλείδεια γεωμετρία, 
Σφαιρική γεωμετρία, Αναλυτική γεωμετρία, Υπερβολική γεωμετρία, Προβολική
 γεωμετρία, Ελλειπτική γεωμετρία. Η ευκλείδεια γεωμετρία είναι ένα 
παράδειγμα γεωμετρίας που δουλεύει χωρίς την χρήση συντεταγμένων. 
Αντίθετα αν θέλουμε να δουλέψουμε με συντεταγμένες καταφεύγουμε στην 
αναλυτική γεωμετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αντικείμενο&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το αντικείμενο της 
Ευκλείδειας Γεωμετρίας είναι η μελέτη του χώρου και των σχημάτων που 
μπορούν να νοηθούν μέσα σε αυτόν. Γενικότερα στον χώρο διακρίνουμε τα 
σημεία (χωρίς καμία διάσταση), τις γραμμές (με μία διάσταση) και τις 
επιφάνειες (με δύο διαστάσεις). Οι επιφάνειες διαχωρίζουν τα αντικείμενα
 μεταξύ τους ή από το περιβάλλον. Πάνω σε μια επιφάνεια μπορούμε να 
θεωρήσουμε γραμμές, οι οποίες μάλιστα μπορούν να οριοθετηθούν. Στην 
καθημερινή γλώσσα μιλάμε π.χ. για «γραμμές της ασφάλτου» ή 
«σιδηροδρομικές γραμμές», ή «ακτοπλοϊκές γραμμές» λαμβάνοντας πάντα 
υπόψη κάποια αρχή (αφετηρία) και κάποιο τερματικό σημείο. Στην 
καθημερινή γλώσσα δεχόμαστε τις προσεγγίσεις ενώ στην γεωμετρία όχι. 
Λειτουργούμε αναγκαστικά πολλές φορές και με αφηρημένες έννοιες που 
αποκαλούμε άλλοτε «πρωταρχικούς όρους» και άλλοτε «γεωμετρικές 
προτάσεις».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο Ευκλείδης πίστευε ότι τα αξιώματά του ήταν 
αυτονόητες καταστάσεις σχετικά με την φυσική πραγματικότητα. Οι 
αποδείξεις του Ευκλείδη βασίζονταν πάνω σε παραδοχές οι οποίες ίσως να 
μην ήταν προφανείς στα θεμελιώδη αξιώματα του Ευκλείδη και πιο 
συγκεκριμένα ότι ορισμένες αριθμητικές κινήσεις δεν αλλάζουν τις 
γεωμετρικές τους ιδιότητες όπως τα μήκη των πλευρών και οι εσωτερικές 
γωνίες, οι λεγόμενες Ευκλείδειες κινήσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν 
μεταφορές, ανακλάσεις και περιστροφές στοιχείων. Λαμβάνοντάς τα ως 
φυσικές περιγραφές του χώρου, το αξίωμα 2 (επέκταση γραμμής) ισχυρίζεται
 ότι ο χώρος δεν έχει οπές ή όρια (με αλλά λόγια, ο χώρος είναι 
ομοιογενής και απεριόριστος), το αξίωμα 4 (ισότητα ορθών γωνιών) λέει 
ότι ο χώρος είναι ισοτροπικός και τα στοιχεία μπορούν να μετακινηθούν σε
 οποιαδήποτε τοποθεσία όσο διατηρούν μία μαθηματική αναλογία και το 
αξίωμα 5 (παράλληλο αξίωμα) ότι ο χώρος είναι επίπεδος (δεν έχει καθόλου
 εγγενή καμπυλότητα).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο διφορούμενος χαρακτήρας των αξιωμάτων 
όπως διατυπώθηκαν αρχικά από τον Ευκλείδη δημιούργησε αρκετές διαφωνίες 
και υπαινιγμούς σχετικά με την δομή του χώρου, όπως αν είναι άπειρος ή 
όχι και ποια είναι η τοπολογία του. Στην σύγχρονη εποχή οι πιο αυστηρές 
αναδιατυπώσεις του συστήματος έχουν ως στόχο έναν καλύτερο διαχωρισμό 
αυτών των ζητημάτων. Ερμηνεύοντας τα αξιώματα του Ευκλείδη με μία πιο 
μοντέρνα και σύγχρονη προσέγγιση, τα αξιώματα 1-4 έχουν μία συνέπεια ως 
προς τον άπειρο ή πεπερασμένο χώρο (όπως στην ελλειπτική γεωμετρία). 
Επίσης και τα 5 αξιώματα έχουν μία συνέπεια ως προς την ποικιλία των 
τοπολογιών (για παράδειγμα ένα επίπεδο, ένας κύλινδρος, ή ένα τόρος για 
την δισδιάστατη Ευκλείδεια γεωμετρία).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9ος αιώνας και μη Ευκλείδεια Γεωμετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στις
 αρχές του 19ου αιώνα, ο Καρνό και ο Μέμπιους ανέπτυξαν συστηματικά την 
χρήση των υπογεγραμμένων γωνιών και των ευθύγραμμων τμημάτων ως έναν 
τρόπο για την απλοποίηση και ενοποίηση των αποτελεσμάτων. Η 
σημαντικότερη εξέλιξη του αιώνα στη γεωμετρία σημειώθηκε όταν, γύρω στο 
1830, ο Janos Bolyai και ο Νικολάι Λομπατσέφσκι δημοσίευσαν χωριστά έργο
 στην μη Ευκλείδεια γεωμετρία, στην οποία το αξίωμα των παραλλήλων δεν 
είναι έγκυρο. Δεδομένου ότι η μη Ευκλείδεια γεωμετρία είναι 
αποδεδειγμένα σχετικά συνδεδεμένη με την Ευκλείδεια γεωμετρία, το αξίωμα
 των παραλλήλων δεν μπορεί να αποδειχθεί από τα άλλα αξιώματα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κατά
 τον 19ο αιώνα, έγινε επίσης αντιληπτό ότι τα δέκα αξιώματα και κοινές 
έννοιες του Ευκλείδη δεν επαρκούν για να αποδείξουν όλα τα θεωρήματα που
 αναφέρονται στα Στοιχεία. Για παράδειγμα, ο Ευκλείδης υπέθεσε σιωπηρά 
ότι κάθε γραμμή περιέχει τουλάχιστον δύο σημεία, αλλά η υπόθεση αυτή δεν
 μπορεί να αποδειχθεί από τα άλλα αξιώματα κι ως εκ τούτου θα πρέπει να 
αποτελεί από μόνης της ένα αξίωμα. Η πρώτη γεωμετρική απόδειξη στα 
Στοιχεία, είναι ότι κάθε τμήμα γραμμής είναι μέρος ενός τριγώνου. Ο 
Ευκλείδης το κατασκεύασε με τον συνήθη τρόπο, σχεδιάζοντας κύκλους γύρω 
από τα δύο τελικά σημεία και παίρνοντας την τομή τους ως την τρίτη 
κορυφή. Τα αξιώματά του, ωστόσο, δεν εγγυώνται ότι οι κύκλοι τέμνονται 
στην πραγματικότητα, επειδή δεν υποστηρίζουν την γεωμετρική ιδιότητα της
 συνέχειας, η οποία από Καρτεσιανή άποψη είναι ισοδύναμη με την ιδιότητα
 της πληρότητας των πραγματικών αριθμών. Ξεκινώντας από αυτό του Μόριτς 
Πας, το 1882,πολλά βελτιωμένα αξιωματικά συστήματα για γεωμετρία έχουν 
προταθεί, τα ποιο γνωστά από τα οποία είναι εκείνα των Χίλμπερτ, George 
Birkhoff και Τάρσκι.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αν η υπόθεσή μας είναι για το οτιδήποτε, και
 όχι για ένα ή περισσότερα συγκεκριμένα πράγματα, τότε τα συμπεράσματά 
μας αποτελούν μαθηματικά. Έτσι, τα μαθηματικά μπορούν να οριστούν ως το 
αντικείμενο στο οποίο δεν ξέρουμε ποτέ για τι πράγμα μιλάμε, ούτε αν 
αυτό που λέμε είναι αλήθεια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε μια σφαίρα, το άθροισμα των γωνιών ενός τρίγωνου δεν είναι ίσο με 180°.&lt;br /&gt;Η επιφάνεια της σφαίρας δεν είναι ευκλείδειος χώρος,&lt;br /&gt;αλλά σε τοπικό επίπεδο οι νομοί της ευκλείδειας γεωμετρίας αποτελούν καλές προσεγγίσεις.&lt;br /&gt;Για παράδειγμα σε ένα μικρό τρίγωνο που σχηματίζεται στην επιφάνεια της γης,&lt;br /&gt;το άθροισμα των γωνιών του είναι σχεδόν ίσο με 180°.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μη ευκλείδειες γεωμετρίες&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Με
 τον όρο μη ευκλείδειες γεωμετρίες ονομάζουμε κάθε μοντέλο γεωμετρίας το
 οποίο στηρίζεται στα περισσότερα από τα αξιώματα της Ευκλείδειας 
γεωμετρίας αλλά δεν αποδέχεται κάποιο από τα αιτήματά της. Κυρίως 
αναφέρεται στις γεωμετρίες οι οποίες δεν αποδέχονται το 5ο αίτημα του 
Ευκλείδη, ότι δηλαδή από σημείο εκτός ευθείας διέρχεται μόνο μία 
παράλληλος. Σήμερα οι κύριοι εκπρόσωποι αυτών των γεωμετριών είναι η 
υπερβολική γεωμετρία του Λομπατζέφσκι και η σφαιρική γεωμετρία του 
Ρήμαν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στα μαθηματικά, μια μη-Ευκλείδεια γεωμετρία συνίσταται από
 δύο γεωμετρίες βασισμένες σε αξιώματα στενά συνδεδεμένα με αυτά που 
προσδιορίζουν την Ευκλείδεια γεωμετρία. Καθώς η Ευκλείδεια γεωμετρία 
βρίσκεται στην τομή της μετρικής γεωμετρίας με την αφινική γεωμετρία 
(ομοπαραλληλική γεωμετρία), η μη-Ευκλείδεια γεωμετρία προκύπτει όταν 
είτε η απαίτηση του μέτρου χαλαρώνει (ότι δηλαδή η συνάρτηση μέτρο 
παίρνει τιμές όχι μόνο στο [0,+οο) αλλά και σε άλλα διατεταγμένα σύνολα,
 είτε το αξίωμα των παραλλήλων αντικαθίσταται με ένα εναλλακτικό. Στην 
τελευταία περίπτωση έχουμε την υπερβολική γεωμετρία και την ελλειπτική 
γεωμετρία, τις κλασικές μη-ευκλείδειες γεωμετρίες. Όταν η απαίτηση του 
μέτρου χαλαρώνει, υπάρχουν ομοπαραλληλικά επίπεδα που σχετίζονται με 
επίπεδες άλγεβρες το οποίο οδηγεί στις κινηματικές γεωμετρίες οι οποίες 
επίσης έχουν αποκαλεστεί μη-Ευκλείδειες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η ουσιαστική διαφορά με 
τις μετρικές γεωμετρίες είναι στην φύση των παράλληλων ευθειών. Το 5ο 
αξίωμα του Ευκλείδη, το αξίωμα των παραλλήλων, είναι ισοδύναμο με το 
αξίωμα του Πλέιφερ, που δηλώνει ότι, σε ένα επίπεδο 2 διαστάσεων, για 
κάθε ευθεία ε και σημείο A, εκτός της ε, υπάρχει ακριβώς μια ευθεία 
διερχόμενη από το A που δεν τέμνει την ε. Αντίθετα, στην υπερβολική 
γεωμετρία υπάρχουν άπειρες το πλήθος ευθείες διερχόμενες από το A που 
δεν τέμνουν την ε, ενώ στην ελλειπτική γεωμετρία, κάθε ευθεία διερχόμενη
 του A τέμνει την ε.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Άλλος τρόπος να περιγράψουμε την διαφορά 
μεταξύ αυτών των γεωμετριών είναι να θεωρήσουμε 2 ευθείες επ’ αόριστον 
επεκταμένες σε ένα δισδιάστατο επίπεδο που είναι και οι 2 κάθετες σε μία
 3η ευθεία:&lt;div&gt;&lt;br /&gt;*Στην Ευκλείδεια Γεωμετρία οι ευθείες διατηρούν 
σταθερή απόσταση η μία από την άλλη ακόμα και αν επεκταθούν στο άπειρο, 
και είναι γνωστές ως παράλληλες.&lt;br /&gt;*Στην υπερβολική γεωμετρία 
καμπυλώνουν απομακρυνόμενες η μία από την άλλη, αυξάνοντας την μεταξύ 
τους απόσταση καθώς η μία απομακρύνεται από τα σημεία τομής με την κοινή
 κάθετη; τέτοιες ευθείες συχνά αποκαλούνται υπερπαράλληλες.&lt;br /&gt;*Στην ελλειπτική γεωμετρία καμπυλώνουν η μία προς την άλλη και τέμνονται.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ενώ
 η Ευκλείδεια Γεωμετρία, που ονομάστηκε από τον Έλληνα Μαθηματικό 
Ευκλείδη, περιέχει μερικά από τα αρχαιότερα μαθηματικά, οι μη 
Ευκλείδειες Γεωμετρίες δεν ήταν ευρέως αποδεκτές ως έγκυρες μέχρι τον 
19ο αιώνα. Η αντιπαράθεση που τελικά οδήγησε στην ανακάλυψη των μη 
Ευκλείδειων Γεωμετριών ξεκίνησε σχεδόν όταν γράφτηκε το έργο του 
Ευκλείδη Στοιχεία. Στο έργο Στοιχεία, ο Ευκλείδης ξεκίνησε με έναν 
περιορισμένο αριθμό υποθέσεων (23 ορισμοί, πέντε κοινές γνώμες, και 
πέντε αξιώματα) και προσπάθησε να αποδείξει όλα τα άλλα αποτελέσματα 
(προτάσεις) στο έργο. Η πιο αξιοσημείωτη από τις διατυπώσεις είναι συχνά
 αναφερόμενη ως «Το Πέμπτο Αξίωμα του Ευκλείδη», ή απλούστερα Αξίωμα των
 παραλλήλων στο οποίο αρχική διατύπωση του Ευκλείδη είναι:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αν μια
 ευθεία γραμμή τέμνει δυο άλλες ευθείες γραμμές έτσι ώστε οι εντός και 
επί τα αυτά μέρη γωνίες που σχηματίζονται να έχουν άθροισμα μικρότερο 
από δύο ορθές, τότε, όταν οι δύο ευθείες προεκταθούν απεριόριστα, θα 
συναντηθούν από εκείνη την πλευρά όπου σχηματίζονται οι μικρότερες των 
δύο ορθών γωνίες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Άλλοι μαθηματικοί έχουν επινοήσει απλούστερες 
μορφές αυτής της ιδιότητας παρόλο που το πέμπτο αξίωμα εμφανίζει 
μεγαλύτερη πολυπλοκότητα από τα άλλα αξιώματα του Ευκλείδη (τα οποία 
περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, «Μεταξύ οποιονδήποτε δύο σημείων μία 
ευθεία γραμμή μπορεί να σχηματιστεί»).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Για τουλάχιστον χίλια 
χρόνια, αυτοί που ασχολούνταν με την γεωμετρία ήταν προβληματισμένοι από
 την ανόμοια πολυπλοκότητα του πέμπτου αξιώματος, και πίστευαν ότι 
μπορούσε να αποδειχθεί ως ένα θεώρημα που προέρχεται από τα άλλα τέσσερα
 αξιώματα. Πολλοί προσπάθησαν να βρουν μία εις άτοπον απαγωγή, 
συμπεριλαμβανομένων των Ιμπν αλ-Χαϊτάμ (11ος αιώνας), Ομάρ Καγιάμ (12ος 
αιώνας), Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τουσίν (13ος αιώνας), και Τζιοβάνι Σεκέρι 
(18ος αιώνας).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα θεωρήματα των Ιμπν αλ-Χαϊθάμ, Καγιά και 
αλ-Τουσί για τετράπλευρα, συμπεριλαμβανομένων τα τετράπλευρο Lambert και
 τετράπλευρο Saccheri, ήταν τα πρώτα θεωρήματα της Υπερβολικής 
γεωμετρίας και της Ελλειπτικής γεωμετρίας. Αυτά τα θεωρήματα μαζί με 
εναλλακτικά αξιώματα τους, όπως το αξίωμα του Πλέιφερ, έπαιξαν σημαντικό
 ρόλο στην μετέπειτα ανάπτυξη της μη Ευκλείδειας Γεωμετρίας. Αυτές οι 
πρώτες απόπειρες να αμφισβητηθεί το πέμπτο αξίωμα είχε σημαντική 
επίδραση στην ανάπτυξη μεταξύ άλλων των Ευρωπαίων γεωμετρών, 
συμπεριλαμβανομένων των Witelo, Levi ben Gerson, Alfonso, John Wallis 
και Saccheri. Όλες αυτές οι πρώιμες προσπάθειες γίνονταν στην προσπάθεια
 να διατυπωθεί η μη Ευκλείδεια Γεωμετρία ωστόσο έδιναν εσφαλμένες 
αποδείξεις του αξιώματος των παραλλήλων, που περιείχαν υποθέσεις που 
ήταν ουσιαστικά ισοδύναμες με το αξίωμα των παραλλήλων. Αυτές οι πρώτες 
απόπειρες παρείχαν, ωστόσο, κάποιες πρώιμες ιδιότητες της υπερβολικής 
και ελλειπτικής γεωμετρίας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο Khayyam, για παράδειγμα, προσπάθησε
 να το αποδείξει από ένα ισοδύναμο αξίωμα που διατυπώθηκε “οι αρχές του 
φιλόσοφου” (Αριστοτέλης): “Δύο συγκλίνουσες ευθείες τέμνονται και είναι 
αδύνατο για δύο συγκλίνουσες ευθείες να αποκλίνουν στην κατεύθυνση στην 
οποία αυτές συγκλίνουν.” Ο Khayyam εξέτασε στην συνέχεια τις τρεις 
σωστές περιπτώσεις, αμβλεία και οξεία ότι οι γωνίες κορυφής του 
τετράπλευρου Saccheri και μετά απέδειξε μία σειρά από θεωρήματα σχετικά 
με αυτά, διέψευσε σωστά τις περιπτώσεις της αμβλείας και οξείας γωνίας 
με βάση το αξίωμα του και ως εκ τούτου διατύπωσε το κλασικό αξίωμα του 
Ευκλείδη το οποίο δεν συνειδητοποίησε ότι ήταν ισοδύναμο με την δική του
 διατύπωση.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Άλλο ένα παράδειγμα είναι ο γιος του al-Tusi, ο Sadr 
al-Din (μερικές φορές γνωστός ως “Ψευδό-Tusi”), ο οποίος έγραψε ένα 
βιβλίο πάνω σε αυτό το θέμα το 1298, με βάση τις μετέπειτα σκέψεις του 
al-Tusi’s, στο οποίο παρουσίασε μία άλλη υπόθεση που ισοδυναμεί με το 
αξίωμα των παραλλήλων. Αυτός ουσιαστικά αναθεώρησε και το Ευκλείδειο 
σύστημα αξιωμάτων και τις διατυπώσεις και τις αποδείξεις από πολλά 
θεωρήματα από το βιβλίο “Στοιχεία.” Το έργο του δημοσιεύτηκε στην Ρώμη 
το 1594 και μελετήθηκε από τους Ευρωπαίους που ασχολούνταν με την 
γεωμετρία, συμπεριλαμβανομένων του Saccheri ο οποίος χαρακτήρισε αυτό το
 έργο τόσο καλό όσο αυτό του Wallis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο Giordano Vitale, στο 
βιβλίο του Euclide restituo (1680, 1686), χρησιμοποίησε το τετράπλευρο 
Saccheri για να αποδείξει ότι εάν τρία σημεία ισαπέχουν από τη βάση ΑΒ 
και την κορυφή ΓΔ, τότε τα ΑΒ και ΓΔ έχουν παντού την ίδια απόσταση.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε
 ένα έργο με τίτλο Euclides ab Omni Naevo Vindicatus, που δημοσιεύτηκε 
το 1733, ο Saccheri γρήγορα απέρριψε την ελλειπτική γεωμετρία ως μία 
πιθανότητα (κάποια άλλα αξιώματα του Ευκλείδη έπρεπε να τροποποιηθούν 
ώστε να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στην ελλειπτική γεωμετρία) και 
άρχισε να εργάζεται αποδεικνύοντας ένα μεγάλο αριθμό αποτελεσμάτων στην 
υπερβολική γεωμετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αυτός τελικά έφτασε σε ένα σημείο όπου 
πίστευε ότι τα αποτελέσματα του αποδείκνυαν την αδυναμία της υπερβολικής
 γεωμετρίας. Ο ισχυρισμός του φαίνεται να έχει βασιστεί στις Ευκλείδειες
 υποθέσεις, γιατί η μη λογική αντίφαση ήταν παρούσα. Σε αυτή την 
προσπάθεια να αποδείξει την Ευκλείδεια γεωμετρία αντ’ αυτού ανακάλυψε 
τυχαία μία νέα εφικτή (viable) γεωμετρία, αλλά δεν το συνειδητοποίησε.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το
 1766 ο Johann Lambert έγραψε, αλλά δεν το δημοσίευσε, το Theorie der 
Parallellinien στο οποίο προσπάθησε, όπως έκανε και ο Saccheri, να 
αποδείξει το πέμπτο αξίωμα. Δούλεψε με μία φιγούρα που σήμερα ονομάζεται
 τετράπλευρο Lambert, ένα τετράπλευρο με τρεις ορθές γωνίες (μπορεί να 
θεωρηθεί το ήμισυ του τετράπλευρου Saccheri). Αυτός γρήγορα εξάλειψε το 
ενδεχόμενο ότι η τέταρτη γωνία είναι αμβλεία, όπως είχε κάνει ο Saccheri
 και ο Khayyam, και στη συνέχεια προχώρησε ώστε να αποδείξει πολλά 
θεωρήματα με την παραδοχή της οξείας γωνίας. Σε αντίθεση με τον 
Saccheri, ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι είχε φτάσει σε αντίφαση με την υπόθεσή
 του.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Απόδειξε το μη-Ευκλείδειο αποτέλεσμα ότι το άθροισμα των 
γωνιών σε ένα τρίγωνο μεγαλώνει καθώς το εμβαδόν του μειώνεται, και αυτό
 τον οδήγησε να θεωρήσει την πιθανότητα ενός μοντέλου οξείας περίπτωσης 
μιας σφαίρας με φανταστική ακτίνα. Δεν ασχολήθηκε περαιτέρω με την 
συγκεκριμένη ιδέα. Εκείνη την στιγμή ήταν ευρέως πιστευτό ότι το σύμπαν 
λειτουργούσε σύμφωνα με τις αρχές της Ευκλείδειας γεωμετρίας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ανακάλυψη μη-Ευκλείδειας Γεωμετρίας&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η
 αρχή του 19ου αιώνα θα έβλεπε επιτέλους αποφασιστικά βήματα για την 
δημιουργία της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας. Γύρω στο 1813, ο Καρλ Φρίντριχ
 Γκάους και το 1818, ο Γερμανός καθηγητής της Νομικής Φέρντιναντ Καρλ 
Σβάικαρτ είχαν τις πρωτογενείς ιδέες της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας, αλλά
 κανένας από τους δύο δεν δημοσίευσε κανένα αποτέλεσμα. Στην συνέχεια, 
γύρω στο 1830, ο Ούγγρος μαθηματικός Γιάνος Μπολιάι και ο Ρώσος 
μαθηματικός Νικολάι Ιβάνοβιτς Λομπατσέφσκι δημοσιεύουν χωριστά 
πραγματείες για την υπερβολική γεωμετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ως εκ τούτου, η 
υπερβολική γεωμετρία θα ονομαστεί Bolyai-Lobachevskian γεωμετρία, ενώ οι
 δύο μαθηματικοί, ανεξάρτητα μεταξύ τους, γίνονται οι βασικοί συντάκτες 
της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας. Ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους αναφέρθηκε στον 
πατέρα του Bolyai, όταν παρουσίαζε το έργο του νεώτερου Μπολιάι, ότι 
είχε αναπτύξει μια τέτοια γεωμετρία αρκετά χρόνια πριν, αν και ο ίδιος 
δεν την είχε δημοσιεύσει. Παράλληλα ο Λομπατσέφσκι δημιούργησε μια 
Ευκλείδεια γεωμετρία με άρνηση του παράλληλου αξιώματος, ενώ ο Μπολιάι 
επεξεργάστηκε μια γεωμετρία, όπου είναι δυνατή τόσο η Ευκλείδεια, όσο 
και η υπερβολική γεωμετρία ανάλογα με την παράμετρο k. Ο Μπολιάι 
τελειώνει το έργο του, αναφέροντας ότι δεν είναι δυνατόν να αποφασίσει, 
σύμφωνα με τη μαθηματική λογική και μόνο, αν η γεωμετρία του φυσικού 
σύμπαντος είναι Ευκλείδεια ή μη Ευκλείδεια. Δίνοντας μόνος του την 
απάντηση ότι αυτό είναι αρμοδιότητα των φυσικών επιστημών.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο 
Μπέρναρντ Ρίμαν, σε μια διάσημη διάλεξη του το 1854, ίδρυσε το πεδίο 
Γεωμετρία Riemann, συζητώντας κυρίως τις ιδέες που σήμερα ονομάζονται 
συλλέκτες, μετρικό Riemannian, και καμπυλότητα. Κατασκεύασε μια άπειρη 
οικογένεια από γεωμετρίες που δεν είναι Ευκλείδειες δίνοντας μια 
φόρμουλα για μια οικογένεια από Ριμάνειες μετρήσεις στην μονάδα επιλογέα
 στον Ευκλείδειο χώρο. Η απλούστερη από αυτές ονομάζεται ελλειπτική 
γεωμετρία και θεωρείται ότι είναι μία μη Ευκλείδεια γεωμετρία, λόγω της 
έλλειψης των παράλληλων γραμμών.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Με την διαμόρφωση της γεωμετρίας
 από την άποψη της τανυστής καμπυλότητας Riemann επιτρέπεται η μη 
Ευκλείδεια γεωμετρία να εφαρμόζεται σε υψηλότερες διαστάσεις.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ήταν
 ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους που επινόησε τον όρο “μη-Ευκλείδεια γεωμετρία”. 
Αναφερόμενος στο δικό του έργο που σήμερα ονομάζουμε υπερβολική 
γεωμετρία. Αρκετοί σύγχρονοι συγγραφείς εξακολουθούν να θεωρούν συνώνυμη
 την “μη-Ευκλείδεια γεωμετρία” με την “υπερβολική γεωμετρία”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο 
Άρθουρ Κέιλ σημείωσε ότι η απόσταση μεταξύ των σημείων μέσα σε κωνικό 
σχήμα μπορούν να οριστούν με λογαριθμικές βάσεις και με λειτουργία 
πολλαπλής αναλογίας. Η μέθοδος αυτή έχει ονομαστεί Cayley-Klein μέτρηση,
 γιατί ο Φέλιξ Κλάιν την αξιοποίησε για να περιγράψει τις μη ευκλείδειες
 γεωμετρίες στα άρθρα του το 1871 και 1873 και αργότερα σε μορφή 
βιβλίου. Οι μετρήσεις Cayley-Klein παρέχουν μοντέλα εργασίας στην 
υπερβολική και ελλειπτική μετρική γεωμετρία, καθώς και στην Ευκλείδεια 
γεωμετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο Φέλιξ Κλάιν είναι υπεύθυνος για τους όρους 
“υπερβολική” και “ελλειπτική” (στο σύστημά του, ονόμασε την Ευκλείδεια 
γεωμετρία “παραβολική”, ένας όρος που γενικά έπεσε σε αχρηστία). Η 
επιρροή του οδήγησε στην σημερινή χρήση του όρου «μη-Ευκλείδεια 
γεωμετρία» ώστε να σημαίνει είτε υπερβολική είτε ελλειπτική» γεωμετρία. 
Επίσης υπάρχουν κάποιοι μαθηματικοί που διευρύνουν τον κατάλογο των 
γεωμετριών που αποκαλούνται μη-Ευκλείδειες με διάφορους τρόπους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μη-Ευκλείδεια Γεωμετρία με 3 διαστάσεις&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στις
 τρεις διαστάσεις, υπάρχουν οκτώ μοντέλα γεωμετριών. Υπάρχουν οι 
ευκλείδειες, οι ελλειπτικές και οι υπερβολικές γεωμετρίες (όπως και στην
 δισδιάστατη περίπτωση), μεικτές γεωμετρίες που είναι μερικώς 
ευκλείδειες και μερικώς υπερβολικές ή σφαιρικές, παραλλαγμένες εκδόσεις 
των μεικτών γεωμετριών και μια ασυνήθιστη γεωμετρία που είναι εντελώς 
ανισότροπη (δηλαδή κάθε κατεύθυνση συμπεριφέρεται διαφορετικά).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπερβολική Γεωμετρία&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στα
 μαθηματικά, η υπερβολική γεωμετρία (επίσης ονομάζεται γεωμετρία του 
Λομπατσέφσκι (Лобаче́вский)) είναι μια μη-ευκλείδεια γεωμετρία, δηλαδή 
μια γεωμετρία στην οποία ορισμένα από τα αξιώματα της ευκλείδειας 
γεωμετρίας δεν ισχύουν. Συγκεκριμένα, στην υπερβολική γεωμετρία δεν 
ισχύει το αξίωμα των παραλλήλων. Το αξίωμα των παραλλήλων της 
δισδιάστατης ευκλείδειας γεωμετρίας αντιστοιχεί στην πρόταση ότι, για 
οποιαδήποτε (ευθεία) γραμμή I και ένα σημείο P που δεν ανήκει στην I 
υπάρχει ακριβώς μία και μόνο (ευθεία) γραμμή που διέρχεται από το P και 
δεν τέμνει την I, δηλαδή είναι παράλληλη στην I.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στην υπερβολική 
γεωμετρία υπάρχουν τουλάχιστον δύο ξεχωριστές γραμμές που διέρχονται από
 το P και οι οποίες δεν τέμνουν την I, και το αξίωμα των παραλλήλων 
ευθειών είναι για την υπερβολική γεωμετρία εσφαλμένο. Έχουν 
κατασκευαστεί μοντέλα εντός της ευκλείδειας που υπακούν στα αξιώματα της
 υπερβολικής γεωμετρίας, το οποίο δείχνει ότι το αξίωμα των παραλλήλων 
είναι ανεξάρτητο από τα άλλα αξιώματα του Ευκλείδη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Δεν υπάρχει 
ακριβές υπερβολικό αντίστοιχο των ευκλείδειων παράλληλων ευθειών, με 
αποτέλεσμα η χρήση του όρου παράλληλο να ποικίλει ανάμεσα στους 
συγγραφείς. Σ ’αυτό το άρθρο, δύο γραμμές που δεν τέμνονται όσο κι αν 
τις επεκτείνουμε ονομάζονται ασυμπτωτικές και δύο γραμμές που έχουν μία 
κοινή κάθετο ονομάζονται υπερπαράλληλες: η απλή λέξη παράλληλη μπορεί να
 αναφέρεται και στα δύο είδη γραμμών.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μία χαρακτηριστική ιδιότητα
 της υπερβολικής γεωμετρίας είναι ότι το άθροισμα των γωνιών ενός 
τριγώνου αντιστοιχεί σε λιγότερο από μία ευθεία (μισό ημικύκλιο). Στο 
όριο, καθώς οι κορυφές πηγαίνουν προς το άπειρο, υπάρχουν ακόμη και 
ιδεατά υπερβολικά τρίγωνα με άθροισμα γωνιών 0 μοίρες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η Σφαιρική
 γεωμετρία είναι ιδιαίτερος κλάδος της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας που 
πραγματεύεται ειδικά την κυρτή επιφάνεια της σφαίρας εξετάζοντας και 
μετρώντας τόσο αποστάσεις όσο ειδικότερα τα σφαιρικά τρίγωνα. Συναφής δε
 κλάδος είναι και η σφαιρική τριγωνομετρία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε αντίθεση με την 
επιπεδομετρία όπου βασικές έννοιες μετρήσεων είναι σημεία, ευθείες 
γραμμές και επίπεδες γωνίες στη σφαιρική γεωμετρία αντίστοιχα είναι ίχνη
 σημείων, αποστάσεις, κατ΄ ονομασία «συντομότερες», που αποτελούν τόξα 
μεγίστων κύκλων και δίεδρες γωνίες επιπέδων μεγίστων κύκλων. Ένα 
πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνει υπόψη είναι ο λεγόμενος αντίποδας ενός 
σημείου ή ίχνους σημείου.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σε εφαρμογή των παραπάνω εννοιών στην 
επιφάνεια της Γης χαρακτηρίζονται επίσης γεωδαισιακές, σε εφαρμογή επί 
της ουράνιας σφαίρας λέγονται “αστρονομικές” ή “ουράνιες” όπου και 
ορίζονται με ανάλογα συστήματα συντεταγμένων. Κατ΄ επέκταση και η 
μετρική αστρονομία χαρακτηρίζεται σφαιρική αστρονομία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Συχνότερη 
κλασική χρήση σφαιρικής γεωμετρίας κάνουν τόσο η Αστρονομία όσο και η 
Ωκεανοπλοΐα καλούμενη επί τούτου και “αστρονομική ναυτιλία”, η μεν πρώτη
 στις διάφορες αστρονομικές παρατηρήσεις και μελέτες, η δε δεύτερη 
κυρίως στην εύρεση γραμμής θέσεως ή την επίλυση του τριγώνου θέσεως για 
τον προσδιορισμό του γεωγραφικού στίγματος.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η μη ευκλείδεια 
γεωμετρία είναι μια παραδειγματική στροφή στην ιστορία της επιστήμης. 
Πριν παρουσιαστούν τα μοντέλα ενός μη ευκλείδειου επίπεδου από τους 
Beltrami, Klein, και Poincaré, η ευκλείδεια γεωμετρία ήταν 
αδιαμφισβήτητη ως το μαθηματικό μοντέλο του χώρου. Επιπλέον, δεδομένου 
ότι η ουσία του θέματος στην συνθετική γεωμετρία ήταν ένα κύριο έκθεμα 
του ορθολογισμού, η ευκλείδεια άποψη εκπροσωπούσε την απολυτή εξουσία. Η
 ανακάλυψη των μη ευκλείδειων γεωμετριών είχε πολλαπλασιαστικές 
επιπτώσεις που πήγαν πολύ πέρα από τα όρια των μαθηματικών και της 
επιστήμης.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η θεραπεία της ανθρώπινης γνώσης του φιλοσόφου 
Ιμμάνουελ Καντ είχε έναν ιδιαίτερο ρολό για την γεωμετρία. Ήταν το 
χαρακτηριστικό παράδειγμα της σύνθεσης πριν από την γνώση που δεν 
προέρχονταν από τις αισθήσεις μας, ούτε προκύπτουν από την λογική -η 
γνώση μας για τον χώρο ήταν μια αλήθεια με την όποια γεννηθήκαμε. 
Δυστυχώς για τον Kant, η αντίληψη του για αυτήν την αναλλοίωτη αληθινή 
γεωμετρία ήταν Ευκλείδεια. Ακόμα και η θεολογία επηρεάστηκε από την 
αλλαγή από την απολυτή αλήθεια στην σχετική αλήθεια στα μαθηματικά, που 
ήταν αποτέλεσμα της αλλαγής του παραδείγματος.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η ύπαρξη μη 
ευκλείδειων γεωμετριών επηρέασε την πνευματική ζωή της βικτοριανής 
Αγγλίας με πολλούς τρόπους και συγκεκριμένα ήταν από τους κυριότερους 
λογούς που προκάλεσαν την επανεξέταση της διδασκαλίας της γεωμετρίας με 
βάση τα στοιχειά του Ευκλείδη. Το θέμα αυτό του προγράμματος σπουδών 
ήταν πολυσυζητημένο την εποχή εκείνη και έγινε ακόμα και το θέμα μιας 
παράστασης, Ο Ευκλείδης και οι σύγχρονοι ανταγωνιστές του, γραμμένο από 
τον Λιούις Κάρολ, συγγραφέα της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η 
μη-Ευκλείδεια γεωμετρία συχνά εμφανίζεται σε έργα επιστημονικής 
φαντασίας. Ο καθηγητής Τζέιμς Μοριάρτι, χαρακτήρας στις ιστορίες του Σερ
 Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, είναι εγκληματική ιδιοφυΐα με διδακτορικό (PH.D) 
στις μη-Ευκλείδειες γεωμετρίες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το 1895 ο Χ.Τ. Γουέλς δημοσίευσε 
το διήγημα «Η αξιοσημείωτη υπόθεση των ματιών του Ντάβιντσον». Για να 
εκτιμήσει κάποιος αυτήν την ιστορία πρέπει να γνωρίζει με ποιόν τρόπο τα
 αντιδιαμετρικά σημεία πάνω σε μία σφαίρα προσδιορίζονται σε ένα μοντέλο
 ελλειπτικού επιπέδου. Στην ιστορία, στο μέσο κάποιας καταιγίδας, ο 
Σίντνευ Ντάβιντσον βλέπει “Κύματα και μία συγυρισμένη σκούνα” ενώ 
δουλεύει σε ένα ηλεκτρικό εργοστάσιο στο Τεχνικό κολέγιο στο Χάρλοου. 
Στο κλείσιμο της ιστορίας ο Ντάβιντσον αποδεικνύει ότι είδε το RAF 
Lossiemouth μακρυά από τα ~αντίποδα νησιά.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η μη-Ευκλείδεια 
γεωμετρία είναι συνδεδεμένη με την επίδραση του συγγραφέα του 20ου αιώνα
 Χ.Φ. Λάβκραφτ. Στα έργα του, πολλά αφύσικα πράγματα ακολουθούν τους 
δικούς τους νόμους γεωμετρίας: Στο βιβλίο του Λόβκραφτ, “Ο μύθος του 
Κθούλου”, η βυθισμένη πόλη Ρ’λύε χαρακτηρίζεται από την μη-Ευκλείδεια 
γεωμετρία της. Υπονοείται ότι αυτό έρχεται ως συνέπεια αφού δεν 
τηρήθηκαν οι νόμοι της φύσης και του σύμπαντος παρά απλώς 
χρησιμοποιείται ένα εναλλακτικό γεωμετρικό μοντέλο, καθώς η απόλυτη 
έμφυτη αδικία αυτού λέγεται ότι μπορεί να οδηγήσει στην τρέλα όσους 
κοιτάνε.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο κεντρικός χαρακτήρας στο βιβλίο του Ρόμπερτ Πίρσιγκ 
“Το Ζεν και η τέχνη συντήρησης μοτοσυκλετών” ανέφερε την Γεωμετρία Ρίμαν
 σε πολλαπλές περιπτώσεις.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στο βιβλίο “Αδελφοί Καραμάζοφ”, ο Ντοστογιέφσκι μιλά για την μη-Ευκλείδεια γεωμετρία μέσω του κεντρικού του ήρωα, Ιβάν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το
 μυθιστόρημα του Κρίστοφερ Πριστ “Ανεστραμμένος Κόσμος” περιγράφει την 
δυσκολία του να ζεις σε έναν πλανήτη με την μορφή μίας περιστρεφόμενης 
ψευδοσφαίρας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το βιβλίο του Ρόμπερτ Άινλαιν με τίτλο “Ο Αριθμός 
του Θηρίου” χρησιμοποιεί μη-Ευκλείδεια Γεωμετρία με σκοπό να εξηγήσει 
την στιγμιαία μεταφορά στον χώρο και στον χρόνο μεταξύ παράλληλων 
συμπάντων.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το “Αντιθάλαμος” του Αλεξάντερ Μπρους κάνει χρήση 
μη-Ευκλείδειας Γεωμετρίας για να δημιουργήσει έναν ελάχιστο Έσερ-κόσμο, 
όπου η γεωμετρία και το διάστημα ακολουθούν παρόμοιους κανόνες.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μη Ευκλείδεια Γεωμετρία στο «Κάλεσμα του Κθούλου»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;“Δεν είναι νεκρό εκείνο που αιώνια μπορεί να περιμένει.&lt;br /&gt;Μα με το διάβα των παράξενων αιώνων ως κι ο θάνατος μπορεί να πεθαίνει”.&lt;br /&gt;Howard Phillips Lovecraft&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Φυσικός εξηγεί την «Μη Ευκλείδεια Γεωμετρία» στο «Κάλεσμα του Κθούλου».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο
 Benjamin K. Tippett έχει μια θεωρία. Ο μαθηματικός του πανεπιστημίου 
του New Brunswick πιστεύει ότι βρήκε τι ακριβώς είδανε αυτοί οι 
τρελαμένοι ναύτες την νύχτα του 1928 όταν συνάντησαν τον Cthulhu σε ένα 
χαμένο νησί στον Ειρηνικό. Έτσι ο Tippett έχει γράψει μια ξεκαρδιστικά 
ανέκφραστη μελέτη εξηγώντας την «μη Ευκλείδειο γεωμετρία» μια και καλή. 
Για να δούμε τι έχει να πει.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το 1928, ο μακαρίτης Francis Wayland
 Thurston (ένας υποθετικός χαρακτήρας δημιουργημένος από τον H. P. 
Lovecraft)  δημοσίευσε ένα σκανδαλώδες  χειρόγραφο με σκοπό να 
προειδοποιήσει τον κόσμο για μια παγκόσμια συνωμοσία των αποκρυφιστών. 
Ανάμεσα στα ντοκουμέντα που μάζεψε για να υποστηρίξει την θέση του ήταν 
και η προσωπική περιπέτεια ενός ναύτη του Gustaf Johansen, που 
περιγράφει την συνάντηση του με ένα αλλόκοσμο τέρας σε απόκοσμο νησί. Οι
 περιγραφές του Johansen για τις περιπέτειες του πάνω στο νησί είναι 
φανταστικές και συχνά θεωρούνται οι πλέον αινιγματικές στην συλλογή 
ντοκουμέντων του Thurston.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εμείς ισχυριζόμαστε ότι όλα τα 
αξιόπιστα φαινόμενα που περιέγραψε ο Johansen μπορούν να εξηγηθούν ως οι
 παρατηρήσιμες συνέπειες μιας φυσαλίδας εντοπισμένης καμπυλότητας του 
Χωροχρόνου. Πολλές από τις πιο ακατανόητες δηλώσεις του (αφορά την 
γεωμετρία της αρχιτεκτονικής, και την μεταβλητότητα της θέσης του 
ορίζοντα) μπορεί επομένως να ειπωθεί ότι διέπονται από μια ενοποιημένη 
αιτία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Προτείνουμε ένα απλοποιημένο παράδειγμα μιας τέτοιας 
γεωμετρίας, και δείχνουμε χρησιμοποιώντας αριθμητικούς υπολογισμούς ότι 
οι περιγραφές του Johansen δεν ήταν αυτές ενός τρελού. Είναι οι μη 
τεχνικές παρατηρήσεις ενός έξυπνου ανθρώπου που δεν καταλάβαινε το πώς 
να περιγράψει αυτό που έβλεπε. Αντίθετα, φαίνεται απίθανο ότι ο Johansen
 να μας είχε δώσει άθελά του τέτοια ακριβή περιγραφή των συνεπειών της 
καμπυλότητας του χωροχρόνου, αν οι λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας ήταν 
απλώς τα κατακάθια ενός μισοξεχασμένου εμπύρετου ονείρου.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υπολογίσαμε
 τον τύπο της ύλης που θα απαιτούνταν για να δημιουργήσει μια τέτοια 
εξωτική ΧωροΧρονική καμπυλότητα. Δυστυχώς, διαπιστώνουμε ότι η ότι η 
απαιτούμενη ύλη είναι αρκετά αφύσικη και διαθέτει μια φύση που είναι 
εντελώς ξένη προς όλες τις εμπειρίες της ανθρώπινης επιστήμης. Πράγματι,
 κάθε πολιτισμός με μαεστρία πάνω σε ένα τέτοιο θέμα, θα είναι σε θέση 
να κατασκευάσει κινητήρες ΧωροΧρονικής Στρεβλώσεως, συσκευές 
αορατότητας, και άλλες Εξωτικές Γεωμετρίες που απαιτούνται για να 
ταξιδέψουν εύκολα μέσα στο σύμπαν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το πιο υπέροχο πράγμα στον 
κόσμο, κατά τη γνώμη μας, είναι η ικανότητα του ανθρώπινου μυαλού να 
συσχετίζει πολλές φαινομενικά άσχετες πληροφορίες σε ένα χαρούμενο 
σύνολο. Γεννιόμαστε αδαείς, φυλακισμένοι στα νησιά της προσωπικής μας 
εμπειρίας. αλλά η ευφυΐα, η λογική και η επιμελής μελέτη είναι σαν 
ένδοξα αξιόπλοα σκάφη που μας επιτρέπουν να ταξιδεύουμε σε απεριόριστους
 και λαμπρούς ωκεανούς. Η μεγάλη φιλοδοξία της επιστήμης είναι η 
συνένωση διασπασμένης γνώσης για την δημιουργία σκληρών θεωριών, και 
στην συνέχεια η γενναία αντιμετώπιση των φιλοσοφικών τους συνεπειών 
προκειμένου να ξεκινήσει εκ νέου η διαδικασία.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Με αυτόν τον τρόπο
 έχουμε σκαρφαλώσει προς την λαμπρή αλήθεια και ανυψώσαμε την ανθρώπινη 
κατάσταση στην δόξα μιας εποχής διαφωτισμού.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ας ξεκινήσουμε με 
μια συζήτηση για το υλικό πηγής στο οποίο βασίζεται η έρευνά μας, για να
 μην βρούμε την δική μας εργασία μολυσμένη από το στίγμα που σχετίζεται 
με αυτό. Θα θέλαμε να καταστήσουμε σαφές ότι σε καμία περίπτωση δεν 
εγκρίνουμε ή επιδοκιμάζουμε την αποκρυφιστική τους προοπτική.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το 
1928, δημοσιεύτηκε ένα χειρόγραφο γραμμένο από τον αείμνηστο Francis 
Wayland Thurston, που αφορούσε τα συμπεράσματά του σχετικά με μια έρευνα
 που ξεκίνησε από τον αείμνηστο θείο του, Dr. George Angell. Αυτά τα 
ευρήματα, που λαμβάνονται σε συνδυασμό με τα αναφερόμενα ευρήματα του 
Δρ. William Dyer από την αποστολή του το 1930 στην ήπειρο της 
Ανταρκτικής, δίνουν μια απίστευτη εικόνα. Όπως το περιγράφουν, κάπου 
στους ωκεανούς του νότιου Ειρηνικού κατοικεί μια αδρανής φυλή πανάρχαιων
 κυκλώπειων τεράτων.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα αντίστοιχα έργα των Angell και Dyer 
έγιναν δεκτά με μια αρκετά γενναιόδωρη ποσότητα δυσπιστίας. Οι 
δημοσιευμένες αφηγήσεις για τις περιπέτειες του Dyer στην Ανταρκτική 
έχουν απορριφθεί ως παραισθήσεις που προκλήθηκαν από εγκεφαλικό οίδημα 
σε μεγάλο υψόμετρο. Το χειρόγραφο του Thurston, από την άλλη πλευρά, 
έχει ερμηνευτεί ως το δημιουργικό έργο ενός παρανοϊκού μυαλού, κάποιου 
τραγικού παραληρήματος. Το έτος που προηγείται του θανάτου του (και της 
δημοσίευσης του χειρογράφου του) πέρασε στα νύχια μιας μανιακής εμμονής 
που τον εξουθένωσε ψυχικά και σωματικά.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Είναι αξιοσημείωτο ότι 
αυτοί οι δύο άνδρες είπαν παρόμοιες ιστορίες. Όπως είναι προφανές από 
τις αντίστοιχες αφηγήσεις τους, τόσο ο Dyer όσο και ο Thurston ήταν 
εξοικειωμένοι με (αυτό που αναφέρεται ως) την λατρεία Cthulhu. Αν 
θέλουμε να πιστέψουμε ότι ο Dyer είχε όντως παραισθήσεις, η γνώση της 
μυθολογίας αυτής της λατρείας σίγουρα χρησίμευσε ως τροφή για τις 
φαντασιώσεις του.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εναλλακτικά, δεδομένου ότι αυτή η λατρεία ήταν 
το επίκεντρο της μανίας του Thurston, δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός
 ότι τα περισσότερα από τα συμπεράσματα που έβγαλε ήταν συνεπή με την 
μυθολογία της.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Επιπλέον, οι δύο ιστορίες που συλλέγονται μαζί 
επιβεβαιώνουν η μία την άλλη. Ένας σκεπτικιστής θα υποστήριζε σωστά ότι 
εφόσον και οι δύο αυταπάτες αναπτύχθηκαν από το ίδιο αρχικό υλικό, είναι
 φυσικό να είναι συνεπείς η μία με την άλλη. Επιπλέον, ο Dyer ήταν 
καθηγητής στο Miskatonic University, ένα καταφύγιο (τότε) για 
αποκρυφιστές ακαδημαϊκούς, μεταξύ των οποίων το χειρόγραφο του Thurston 
έγινε δεκτό με μεγάλη αναγνώριση. Επομένως, δεν είναι παράλογο να 
μαντέψουμε ότι ο Dyer μπορεί να ήταν άμεσα εξοικειωμένος με τα γραπτά 
του Thurston προτού ξεκινήσει την μοιραία αποστολή του.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αξιοσημείωτο
 μεταξύ των αντικειμένων ενδιαφέροντος που είχε συγκεντρώσει ο Thurston 
για να υποστηρίξει την διατριβή του είναι το προσωπικό αρχείο του Gustaf
 Johansen, ενός Νορβηγού ναύτη. Το αρχείο του Johansen, που συνοψίζεται 
με ακρίβεια στο χειρόγραφο του Thurston, περιέγραψε την μοίρα της Emma, 
​​ενός Schooner από την Νέα Ζηλανδία. Ο Johansen ήταν ο δεύτερος 
σύντροφος της Emma και έχει περιγραφεί στο Sydney Bulletin ως νηφάλιος 
και άνθρωπος με κάποια ευφυΐα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο Γιόχανσεν περιγράφει μια 
περιπέτεια -που συνέβη μεταξύ 22 Μαρτίου και 12 Απριλίου 1925- όπου 
αυτός και οι συνεργάτες του πολέμησαν πρώτα με μια ομάδα πειρατών και 
στην συνέχεια ανακάλυψαν ένα αχαρτογράφητο νησί όπου όλο το πλήρωμα αλλά
 κι εκείνος γνώρισαν την τραγική μοίρα τους. Η απώλεια του καραβιού Emma
 και ο θάνατος του πληρώματος του, είναι καλά τεκμηριωμένα και μελετητές
 που ερευνούν το έγγραφο του Γιόχανσεν επιβεβαίωσαν ότι γράφτηκε με το 
δικό του χέρι. Έτσι, είμαστε πεπεισμένοι για την γενεαλογία των εγγράφων
 του Thurston.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ακόμα κι αν μπορούμε να εμπιστευτούμε το χαρτί, 
μπορούμε να εμπιστευτούμε τις λέξεις που είναι γραμμένες σε αυτό. Από 
την μια πλευρά, οι λεπτομέρειες της εμπειρίας του (από την οποία επέζησε
 μόνος του) είναι πραγματικά εξαιρετικές και απίστευτες. Επιπλέον, την 
στιγμή της διάσωσής του, ο Γιόχανσεν ήταν παραληρημένος και είχε ξεφύγει
 το μυαλό του. Από την άλλη πλευρά, τα φυσικά στοιχεία που βρέθηκαν για 
το πρόσωπο του Johansen και τα περιστασιακά στοιχεία γύρω από το γεγονός
 προσδίδουν στην ιστορία έναν βαθμό ευπιστίας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πιστεύουμε ότι η 
εργασία μας θα χρησιμεύσει για να προσθέσει περισσότερο καύσιμο στην 
φωτιά αυτής της συζήτησης, καθώς σκοπός της είναι να παράσχει μια ενιαία
 εξήγηση για πολλές από τις φαινομενικά παράλογες περιγραφές του 
Γιόχανσεν. Ο ισχυρισμός μας είναι ότι οι περισσότερες από αυτές τις 
λεπτομέρειες συνάδουν με την υπόθεση ότι ο Johansen συνάντησε μια 
περιοχή ανώμαλα καμπυλωμένου χωροχρόνου. Για να διευκολυνθεί το 
επιχείρημά μας, θα προτείνουμε μια απλή χωροχρονική γεωμετρία που 
διαθέτει όλες τις σχετικές ιδιότητες. Στην συνέχεια, σημείο προς σημείο,
 θα χρησιμοποιήσουμε αυτή την γεωμετρία για να εξηγήσουμε την 
αινιγματική εμπειρία του Johansen και να δικαιολογήσουμε τα λόγια του.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/2022/05/blog-post_8795.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> 8 πράγματα που μάθαμε από τον Stephen Hawking </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2022/05/8-stephen-hawking.html</link><category>αστρονομια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Tue, 10 May 2022 02:42:00 +0300</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-3239939977857350146</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;
&lt;div class="post-header-line-1"&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-7477743816590215771" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://i.guim.co.uk/img/static/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2011/5/15/1305492457260/Stephen-Hawking-008.jpg?width=465&amp;amp;quality=45&amp;amp;auto=format&amp;amp;fit=max&amp;amp;dpr=2&amp;amp;s=b975738232333f4ce9c3e329fdffe438" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="276" data-original-width="460" height="192" src="https://i.guim.co.uk/img/static/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2011/5/15/1305492457260/Stephen-Hawking-008.jpg?width=465&amp;amp;quality=45&amp;amp;auto=format&amp;amp;fit=max&amp;amp;dpr=2&amp;amp;s=b975738232333f4ce9c3e329fdffe438" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Διαβάζοντας το βιβλίο του φυσικού Stephen Hawking, «&lt;i&gt;Το μεγάλο σχέδιο&lt;/i&gt;»,
 το οποίο συνέγραψε μαζί με τον φυσικό Leonard Mlodinow, κρατήσαμε τα 8 
πιο σοκαριστικά πράγματα που διατυπώνουν οι δύο επιστήμονες. Το βιβλίο 
καλύπτει σημαντικά ερωτήματα γύρω από τη φύση και την προέλευση του 
σύμπαντος.&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;1. Το παρελθόν είναι πιθανότητα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Σύμφωνα
 με τους Hawking και Mlodinow, μία συνέπεια της θεωρίας της κβαντικής 
μηχανικής είναι πως τα γεγονότα του παρελθόντος, τα οποία δεν 
παρατηρούμε άμεσα, δεν έχουν συμβεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο. 
Αντιθέτως, έγιναν με κάθε πιθανό τρόπο. Αυτό σχετίζεται με την 
πιθανολογική φύση της ύλης και της ενέργειας, που διαπιστώνονται από την
 κβαντική μηχανική: Εάν δεν υποχρεώνονται να επιλέξουν μία συγκεκριμένη 
κατάσταση μέσω της άμεσης παρέμβασης από την εξωτερική παρατήρηση, τότε 
τα γεγονότα θα ταλαντεύονται σε μία κατάσταση αβεβαιότητας. Για 
παράδειγμα, εάν το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι ένα μόριο ταξίδεψε από 
ένα σημείο Α σε ένα σημείο Β, τότε δεν αληθεύει ότι το μόριο ακολούθησε 
μία συγκεκριμένη οδό. Αντιθέτως, το μόριο αυτό διένυσε ταυτόχρονα κάθε 
πιθανή οδό που μπορεί να συνδέσει τα δύο σημεία. Οι συγγραφείς 
συνοψίζουν την άποψή τους στο ακόλουθο: «Ανεξαρτήτως του πόσο 
εξονυχιστική μπορεί να είναι η παρατήρησή μας για το παρόν, το παρελθόν 
-όπως και το μέλλον- είναι αόριστα και υπάρχουν μόνο ως πεδίο των 
πιθανοτήτων.»&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;2. Η δύναμη του φωτός&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ένας λαμπτήρας νυκτός 1
 watt εκπέμπει ένα δισεκατομμύριο δισεκατομμυρίων φωτόνια το 
δευτερόλεπτο. Τα φωτόνια είναι τα στοιχειώδη μόρια της ηλεκτρομαγνητικής
 ακτινοβολίας. Παραδόξως, όμως, όπως συμβαίνει με όλα τα μόρια, 
συμπεριφέρονται και ως μόρια και ως κύματα.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;3. Η θεωρία των πάντων&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εάν
 υπάρχει μία «θεωρία των πάντων», που να μπορεί να περιγράψει όλο το 
σύμπαν, τότε αυτή είναι η Θεωρία Μ, σύμφωνα με τους δύο επιστήμονες. Το 
συγκεκριμένο μοντέλο είναι μία εκδοχή της θεωρίας των χορδών, η οποία 
θεωρεί πως στις πιο μικροσκοπικές διαστάσεις, όλα τα μόρια είναι 
ουσιαστικά μικρές καμπύλες χορδών, που πάλλονται σε διαφορετικές 
συχνότητες. Εάν ισχύει, όλη η ύλη και η ενέργεια ακολουθεί κανόνες που 
προκύπτουν από τη φύση αυτών των χορδών. «Η θεωρία Μ είναι το μοναδικό 
μοντέλο που έχει όλα τα χαρακτηριστικά που πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να 
έχει η τελική θεωρία,» αναφέρουν οι συγγραφείς. Μία συνέπεια της θεωρίας
 αυτής είναι πως το σύμπαν μας δεν είναι το μοναδικό -υπάρχει 
αδιευκρίνιστος αριθμός εξάδελφων συμπάντων, με διαφορετικούς φυσικούς 
νόμους και χαρακτηριστικά.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;4. Γενική σχετικότητα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Εάν
 κάποιος σκέφτεται τη γενική σχετικότητα, υποθέτει πως αυτή η λαμπρή 
ιδέα του Αϊνστάιν βρίσκει εφαρμογή μόνο σε πάρα πολύ μεγάλα αντικείμενα,
 εντελώς εκτός της καθημερινής πραγματικότητας, όπως στους γαλαξίες και 
τις μαύρες τρύπες. Ουσιαστικά, όμως, η παραμόρφωση του χρόνου στο 
διάστημα επηρεάζει και πράγματα που γνωρίζουμε και χρησιμοποιούμε, όπως 
τονίζουν οι δύο επιστήμονες. Εάν η γενική σχετικότητα δεν ληφθεί υπόψη 
στα δορυφορικά συστήματα πλοήγησης GPS, τότε προκύπτουν σφάλματα στις 
παγκόσμιες τοποθεσίες, της τάξης των 10 χιλιομέτρων την ημέρα. Αυτό 
συμβαίνει γιατί η γενική σχετικότητα περιγράφει πως ο χρόνος κυλάει 
αργότερα όσο πιο κοντά βρίσκεται το αντικείμενο σε μία μεγάλη μάζα. 
Έτσι, αναλόγως της απόστασης των δορυφόρων από τη Γη, τα ρολόγια που 
διαθέτουν λειτουργούν με ελαφρώς διαφορετική ταχύτητα, γεγονός που θα 
μπορούσε να αλλοιώσει τους υπολογισμούς των τοποθεσιών, εκτός και αν 
ληφθεί υπόψη η γενική σχετικότητα.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;5. Περιορισμένο ψάρι&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πριν
 από λίγα χρόνια, το δημοτικό συμβούλιο της Μόντζα, στην Ιταλία, 
απαγόρευσε στους ιδιοκτήτες κατοικίδιων να έχουν χρυσόψαρα σε γυάλες. Ο 
νόμος αυτός είχε ως σκοπό να προστατεύσει τα ψάρια από την 
διαστρεβλωμένη φύση της πραγματικότητας, δεδομένου ότι το κυρτό φως τα 
κάνει να βλέπουν παραμορφωμένο τον περιβάλλοντα χώρο τους. Οι Hawking 
και Mlodinow φέρνουν στην επιφάνεια το γεγονός αυτό για να τονίσουν πως 
είναι αδύνατον να γνωρίζουμε την αληθινή φύση της πραγματικότητας. 
Θεωρούμε πως έχουμε μία ακριβή εικόνα των γεγονότων. Πως θα ήταν όμως 
δυνατόν αυτό εάν ζούσαμε μεταφορικά σε μία γιγάντια γυάλα και δεν 
μπορούσαμε να δούμε πέραν της δικής μας άποψης για να συγκρίνουμε;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;6. Ο Πυθαγόρας έκλεψε τα εύσημα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Στο
 παρελθόν, κάποιοι συγγραφείς υποστήριξαν πως ο μεγάλος Έλληνας 
μαθηματικός Πυθαγόρας δεν ανακάλυψε το Πυθαγόρειο Θεώρημα. Μετά από 
κάποια έρευνα βρέθηκε πως ο τύπος (α2 + β2 = γ2 , που περιγράφει τη 
σχέση μεταξύ τριών πλευρών ενός ορθογωνίου τριγώνου) ήταν στην 
πραγματικότητα προγενέστερος του Πυθαγόρα. Οι Βαβυλώνιοι, για 
παράδειγμα, φαίνεται να έχουν καταγράψει τη βασική ιδέα σε αρχαίες 
μαθηματικές πλάκες, πριν ο Πυθαγόρας να βρεθεί στο προσκήνιο, το 570 
π.Χ.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;7. Τα κουάρκ δεν είναι ποτέ μόνα&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Τα κουάρκ, τα
 στοιχειώδη δηλαδή σωματίδια των πρωτονίων και νετρονίων, είναι πάντα σε
 ομάδες και ποτέ μόνα τους. Προφανώς, η δύναμη που συγκρατεί τα κουάρκ 
μεταξύ τους αυξάνει με την απόσταση, άρα όσο πιο μακριά προσπαθήσει να 
φύγει κάποιο, τόσο πιο δυνατά έλκεται προς τα πίσω. Συνεπώς, δεν υπήρξαν
 ποτέ στη φύση ελεύθερα κουάρκ. Τα πρωτόνια και τα νετρόνια αποτελούνται
 εξίσου από τρία κουάρκ. (Τα πρωτόνια περιέχουν δύο «άνω» κουάρκ και ένα
 «κάτω», ενώ τα νετρόνια έχουν δύο «κάτω» και ένα «άνω» κουάρκ.)&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;8. Το σύμπαν είναι αυτοδημιούργητο&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ένας από τους πιο πολυσυζητημένους ισχυρισμούς σε όλο το βιβλίο είναι πως &lt;b&gt;&lt;u&gt;δεν&lt;/u&gt; χρειαζόμαστε την ιδέα του Θεού για να εξηγήσουμε τι προκάλεσε τη δημιουργία του σύμπαντος&lt;/b&gt;. «Δεν χρειάζεται η επίκληση στο Θεό για να εξηγήσουμε τη δημιουργία του σύμπαντος, υποστηρίζουν οι δύο επιστήμονες. Αντιθέτως, &lt;b&gt;από μόνοι τους οι νόμοι της επιστήμης μπορούν να εξηγήσουν το πώς ξεκίνησε το σύμπαν&lt;/b&gt;. Ο σύγχρονος τρόπος κατανόησης του χρόνου δηλώνει πως&lt;b&gt; είναι απλά μια άλλη διάσταση, όπως το διάστημα, επομένως δεν έχει αρχή&lt;/b&gt;. «Επειδή υπάρχει ένας κανόνας όπως η βαρύτητα, &lt;b&gt;το σύμπαν μπορεί και δημιουργεί τον εαυτό του από το τίποτα&lt;/b&gt;,» συμπληρώνουν. «&lt;b&gt;Η αυτοδημιουργία&lt;/b&gt; είναι ο λόγος που υπάρχει κάτι αντί για το τίποτα, για την ύπαρξη του σύμπαντος και για τη δική μας ύπαρξη.»&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://i0.wp.com/boingboing.net/wp-content/uploads/2022/02/screenshot-40.jpg?fit=2358%2C1218&amp;amp;ssl=1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="413" data-original-width="800" height="330" src="https://i0.wp.com/boingboing.net/wp-content/uploads/2022/02/screenshot-40.jpg?fit=2358%2C1218&amp;amp;ssl=1" width="640" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="https://erevoktonos.blogspot.com/2022/05/8-stephen-hawking.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τον περιβαλλοντικό θόρυβο του Άρη για να χαρτογραφήσουν τα υπόγεια στρώματα του πλανήτη</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/12/blog-post_30.html</link><category>universe</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Sat, 4 Dec 2021 04:58:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-7720413823791071747</guid><description>&lt;div class="tdb-block-inner td-fix-index"&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiJgH94Q17e9pDcIe2lurbIzxZJfipt-sCPGH42CwuxkiiBeOWfXsydL2E-muXc8UclkYsoXnysnPvghHYZyrAe78nqx3rOZWkWePNufdRiorreLD7jnL2i5m6WM0M2mbl26FA_Q9y9Q91WAL7HpOPP5GzCxyMCHRs-qX1fMrfSDMEkBxfYoPIpl9flVg=s278" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="182" data-original-width="278" height="182" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiJgH94Q17e9pDcIe2lurbIzxZJfipt-sCPGH42CwuxkiiBeOWfXsydL2E-muXc8UclkYsoXnysnPvghHYZyrAe78nqx3rOZWkWePNufdRiorreLD7jnL2i5m6WM0M2mbl26FA_Q9y9Q91WAL7HpOPP5GzCxyMCHRs-qX1fMrfSDMEkBxfYoPIpl9flVg" width="278" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το σκάφος προσεδάφισης Mars
 InSight της NASA παρείχε στους ερευνητές τα δεδομένα που απαιτούνται 
για να μας δώσουν την πρώτη λεπτομερή ματιά στον φλοιό, τον μανδύα και 
τον πυρήνα του κόκκινου πλανήτη. Ωστόσο, αυτός ο χάρτης δεν περιλαμβάνει
 πληροφορίες για τις δομές που βρίσκονται πιο κοντά στην επιφάνεια του, 
και το χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη 
εικόνα του πώς σχηματίστηκε ο πλανήτης. Τώρα, μια ομάδα επιστημόνων 
μπόρεσε να δημιουργήσει την πρώτη λεπτομερή εικόνα του τι βρίσκεται 
ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του πλανήτη, δείχνοντας τρία 
δισεκατομμύρια χρόνια της ιστορίας του, ακούγοντας τους αρειανούς 
ανέμους.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Πιο συγκεκριμένα, ανέλυσαν τον θόρυβο του περιβάλλοντος (ελλείψει 
σεισμών) που συλλέγεται από το σεισμόμετρο που εγκαταστάθηκε από το 
προσεδάφιο InSight. Στη Γη, αυτού του είδους ο σεισμικός θόρυβος του 
περιβάλλοντος δημιουργείται από τον ωκεανό, την ανθρώπινη δραστηριότητα 
και τους ανέμους, αλλά μόνο ο τελευταίος υπάρχει στον Άρη. Η Ελβετική 
Σεισμολογική Υπηρεσία (SED) και το ETH Ζυρίχης αναλύουν τακτικά δεδομένα
 που συλλέγονται από το σεισμόμετρο ως μέρος της Υπηρεσίας Marsquake. Τα
 τελευταία χρόνια, η SED μπόρεσε να αναπτύξει τρόπους ανάλυσης δεδομένων
 θορύβου περιβάλλοντος για να ορίσει γεωλογικές δομές εδώ στη Γη, και 
αυτές είναι οι τεχνικές που χρησιμοποίησε στα δεδομένα από το InSight.&lt;/p&gt;
&lt;div class="td-a-ad id_inline_ad0 id_ad_content-horiz-center"&gt;&amp;nbsp;&lt;ins class="adsbygoogle" data-ad-client="ca-pub-8067076459323991" data-ad-format="fluid" data-ad-layout="in-article" data-ad-slot="5721521737" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="display: block; height: 139px; text-align: center;"&gt;&lt;ins id="aswift_2_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 139px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 556px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_2_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 139px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 556px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;
&lt;/div&gt;&lt;p&gt;Με βάση τα δεδομένα που συγκέντρωσε το εργαλείο, τα πάνω τρία 
μέτρα του χώρου προσγείωσης του InSight είναι κατασκευασμένα από άμμο, 
ενώ τα επόμενα 20 μέτρα είναι χαλαρό υλικό, ιδιαίτερα ηφαιστειακό 
πέτρωμα που έχει σχιστεί από κρούσεις μετεωριτών. Κάτω από αυτή την άμμο
 και το βράχο βρίσκονται ροές λάβας που χωρίζονται από ιζήματα που 
σχηματίστηκαν όταν ο πλανήτης γνώρισε κρύες και ξηρές συνθήκες. Οι 
ερευνητές πιστεύουν ότι οι ανώτατες ροές λάβας κατατέθηκαν πριν από 
περίπου 1,7 δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ οι βαθύτερες είχαν εναποτεθεί 
πριν από 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια σε μια εποχή που υπήρχε πολύ 
περισσότερη ηφαιστειακή δραστηριότητα στον πλανήτη.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Οι ερευνητές δημοσίευσαν πρόσφατα τη μελέτη τους στο Nature και ένα 
από τα πράγματα που τόνισαν είναι ότι αποδεικνύει ότι τεχνικές για τη 
διερεύνηση του πλανήτη μας μπορούν επίσης να λειτουργήσουν στον Άρη. 
Άλλες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για να μάθουμε περισσότερα για τη Γη 
θα μπορούσαν επίσης να μας δώσουν περισσότερες πληροφορίες για τον 
κόκκινο πλανήτη, ο οποίος μπορεί μια μέρα να γίνει το δεύτερο σπίτι της 
ανθρωπότητας.&lt;/p&gt;
&lt;/div&gt;&lt;a href="https://playsiders.com/oi-epistimones-chrisimopoiisan-ton-perivallontiko-thoryvo-tou-ari-gia-na-chartografisoun-ta-ypogeia-stromata-tou-planiti/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiJgH94Q17e9pDcIe2lurbIzxZJfipt-sCPGH42CwuxkiiBeOWfXsydL2E-muXc8UclkYsoXnysnPvghHYZyrAe78nqx3rOZWkWePNufdRiorreLD7jnL2i5m6WM0M2mbl26FA_Q9y9Q91WAL7HpOPP5GzCxyMCHRs-qX1fMrfSDMEkBxfYoPIpl9flVg=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> NASA: Αστεροειδής με «ανησυχητική» πορεία θα μπει στην τροχιά της Γης σε μία εβδομάδα </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/12/nasa.html</link><category>Γη</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Sat, 4 Dec 2021 04:54:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-3041325330217236664</guid><description>&lt;div class="itemIntroText"&gt;
            &lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj4mYVv9W1NrusrSi2prr3ryopbvFO_THYUeXGb0VeAmul3R9NqwJ1ejX7zRGUQ_wv3Qffo3i3d5qf0Rj25igaYznxqDmT3SiTaOoSX3GHciCbk_wzigfhV0qe4PUBD3p2X1637NZsrHdmTh-RsLTBtKGQQvUWe21DsvS6fm5BjUqf3jAbgXiSc4sm9Zg=s800" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="466" data-original-width="800" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj4mYVv9W1NrusrSi2prr3ryopbvFO_THYUeXGb0VeAmul3R9NqwJ1ejX7zRGUQ_wv3Qffo3i3d5qf0Rj25igaYznxqDmT3SiTaOoSX3GHciCbk_wzigfhV0qe4PUBD3p2X1637NZsrHdmTh-RsLTBtKGQQvUWe21DsvS6fm5BjUqf3jAbgXiSc4sm9Zg=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Η NASA έχει προειδοποιήσει ότι ένας γιγάντιος αστεροειδής
 μεγαλύτερος από τον Πύργο του Άιφελ θα εισέλθει στην τροχιά της Γης σε 
λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
        &lt;/div&gt;
        
                
        &lt;div class="itemFullText"&gt;
            
&lt;p&gt;Ο τεράστιος διαστημικός βράχος των 329 μέτρων κατευθύνεται προς το 
μέρος μας και θα πρέπει να μας προσπεράσει στις 11 Δεκεμβρίου.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Η NASA έχει το βλέμμα της στον αστεροειδή «Νηρέας 4660» λόγω του 
μεγέθους του και θα φτάσει σε απόσταση 4,6 εκατομμυρίων μιλίων από τη 
Γη. Αυτό το τοποθετεί στην κατηγορία «δυνητικά επικίνδυνο».&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Αν όλα πάνε καλά, θα πρέπει να προσπεράσει τον πλανήτη μας με 14.700 
μίλια την ώρα και η NASA αναφέρει ότι δεν υπάρχει λόγος πανικού, καθώς ο
 αστεροειδής Νηρέας δεν αναμένεται να χτυπήσει τη Γη.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Η NASA αναμένει ότι ο διαστημικός βράχος θα μείνει 2,4 εκατομμύρια 
μίλια μακριά από εμάς. Αυτή είναι περίπου 10 φορές η απόσταση μεταξύ Γης
 και Σελήνης.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Χιλιάδες τα αντικείμενα που παρατηρούν οι επιστήμονες και διέρχονται σε σχετικά κοντινή απόσταση&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Η NASA θεωρεί οτιδήποτε διέρχεται σε απόσταση 120 εκατομμυρίων μιλίων από τη Γη ως αντικείμενο κοντά στη Γη (NEO).&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Χιλιάδες NEO παρακολουθούνται από επιστήμονες για να παρακολουθήσουν 
εάν βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης με τον πλανήτη μας. Οποιοδήποτε 
ταχέως κινούμενο διαστημικό αντικείμενο που βρίσκεται σε απόσταση 4,65 
εκατομμυρίων μιλίων θεωρείται «δυνητικά επικίνδυνο» από προσεκτικούς 
διαστημικούς οργανισμούς.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Μια μικρή αλλαγή στις τροχιές τους θα μπορούσε να σημάνει καταστροφή για τη Γη, αναφέρει το&amp;nbsp;ΑΠΕ-ΜΠΕ.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ο αστεροειδής Νηρέας εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1982 από την αστρονόμο Eleanor Helin.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Περνάει από τη Γη αρκετά συχνά, έτσι η Nasa και η ιαπωνική διαστημική
 υπηρεσία (JAXA) κάποτε σκέφτηκαν να τον «σπρώξουν» εκτός πορείας 
χρησιμοποιώντας το διαστημικό σκάφος Hayabusa.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Αντίθετα, οι διαστημικές υπηρεσίες έχουν αποφασίσει να στοχεύσουν τον
 Αστεροειδή 25143 Itokawa ως μέρος της δοκιμής διπλής ανακατεύθυνσης 
αστεροειδών.&lt;/p&gt;        &lt;/div&gt;&lt;a href="https://eleftheriaonline.gr/ellada-kosmos/world/item/258357-nasa-asteroeidis-me-anisyxitiki-poreia-tha-bei-stin-troxia-tis-gis-se-mia-evdomada"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj4mYVv9W1NrusrSi2prr3ryopbvFO_THYUeXGb0VeAmul3R9NqwJ1ejX7zRGUQ_wv3Qffo3i3d5qf0Rj25igaYznxqDmT3SiTaOoSX3GHciCbk_wzigfhV0qe4PUBD3p2X1637NZsrHdmTh-RsLTBtKGQQvUWe21DsvS6fm5BjUqf3jAbgXiSc4sm9Zg=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> DART: η αποστολή πλανητικής άμυνας της NASA </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/12/dart-nasa.html</link><category>universe</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Sat, 4 Dec 2021 04:49:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-561933938031679836</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;

&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-1320932930232671752" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/viDv2nhZ8vP4oKM3oxt4gP.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="457" data-original-width="800" height="183" src="https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/viDv2nhZ8vP4oKM3oxt4gP.jpeg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Η
 NASA δεν στέλνει μόνο ρομπότ στον Άρη ούτε κατασκευάζει μόνο διαστημικά
 τηλεσκόπια. Κάνει επίσης σχέδια για να διατηρήσει τον πλανήτη μας 
ασφαλή σε περίπτωση που ανακαλύψουμε έναν αστεροειδή ή κομήτη σε πορεία 
σύγκρουσης με τη Γη. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των σχεδίων, φυσικά, είναι η
 μελέτη του ουρανού για τυχόν δυνητικά επικίνδυνα αντικείμενα. Αλλά δεν 
είναι μόνο αυτό: το πρόγραμμα πλανητικής άμυνας περιλαμβάνει επίσης μια 
αποστολή που ονομάζεται DART.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Πρώτα απ’ όλα: Δεν υπάρχει 
αστεροειδής σε πορεία σύγκρουσης με τη Γη. Δεν θα ακολουθήσουμε τον 
δρόμο των δεινοσαύρων ακόμα. Ο στόχος της αποστολής DART είναι να 
προετοιμαστούμε. Τι θα κάναμε αν βρίσκαμε ένα επικίνδυνο διαστημικό σώμα
 να κατευθύνεται προς το μέρος μας; Και μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι
 το σχέδιό μας θα λειτουργήσει;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η NASA δεν σχεδιάζει να 
ανατινάξει έναν επικίνδυνο αστεροειδή όπως ο Bruce Willis στο 
Armageddon. Αντίθετα, η ιδέα πίσω από την αποστολή DART είναι να πέσει 
ένα διαστημόπλοιο πάνω του, ρίχνοντάς το σε μια ασφαλέστερη τροχιά. Το 
διαστημόπλοιο θα εκτοξευθεί μέσα στο Νοέμβριο του 2021 και θα φτάσει 
στον αστεροειδή-στόχο του το 2022.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το DART αποτελεί μέρος της 
αποστολής AIDA (Asteroid Impact and Deflection Assessment), μιας κοινής 
συνεργασίας μεταξύ της ESA, της NASA, του Γερμανικού Κέντρου 
Αεροδιαστημικής (DLR), του Παρατηρητηρίου της Ακτής του Αζούρ (OCA) και 
του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου John Hopkins 
(JHU/APL).&lt;div&gt;&lt;br /&gt;Τι είναι η αποστολή DART&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η αποστολή Double 
Asteroid Redirection Test (DART) είναι μια δοκιμή των σχεδίων πλανητικής
 άμυνας της NASA. Ένας αστεροειδής ή κομήτης με διάμετρο άνω των 140 
μέτρων που πλησιάζει τη Γη σε απόσταση μικρότερη από το 5% της απόστασης
 της Γης από τον Ήλιο ονομάζεται «δυνητικά επικίνδυνο αντικείμενο» 
(PHO). Τα περισσότερα από αυτά δεν θα αποτελέσουν κίνδυνο για εμάς – 
στην πραγματικότητα, η NASA λέει ότι κανένα από τα γνωστά PHO δεν έχει 
σημαντικές πιθανότητες να χτυπήσει τη Γη τα επόμενα 100 χρόνια. Ωστόσο, 
εκτιμά ότι μόνο το 40% αυτών των αντικειμένων είναι γνωστά.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έτσι,
 σε περίπτωση που ανακαλύψουμε ένα PHO που κατευθύνεται κατευθείαν προς 
τη Γη, η NASA έχει ένα σχέδιο: να χρησιμοποιήσει ένα διαστημόπλοιο για 
να εκτρέψει τον επερχόμενο αστεροειδή. Το DART είναι η πρώτη απόπειρα να
 γίνει ακριβώς αυτό, χρησιμοποιώντας έναν κοντινό στη Γη δυαδικό 
αστεροειδή που ονομάζεται Δίδυμος. Σε τροχιά γύρω από τη Δίδυμο 
βρίσκεται ένα μικρό φεγγάρι που ονομάζεται Dimorphos, το οποίο το 
διαστημικό σκάφος έχει ως στόχο να ρίξει σε διαφορετική τροχιά.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;Είναι ασφαλές;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ναι,
 η αποστολή DART είναι ασφαλής. Ο Δίδυμος, ο αστεροειδής-στόχος, δεν 
αποτελεί απειλή για τη Γη. Όταν το DART θα τον φτάσει το 2022, θα 
βρίσκεται σε απόσταση περίπου 11 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και ο στόχος 
είναι μόνο να μετακινήσει το φεγγάρι Dimorphos σε διαφορετική τροχιά 
γύρω από τον αστεροειδή.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η διαδικασία εκτόξευσης του DART ξεκινά 
την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου (ξημερώματα Πέμπτης 24 Νοεμβρίου). Το 
διαστημικό σκάφος θα εκτοξευθεί με πύραυλο SpaceX Falcon 9 από την 
αεροπορική βάση Vandenberg της Καλιφόρνια και θα φτάσει στο στόχο του 
μεταξύ 26 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου 2022.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;Πώς θα λειτουργήσει το DART;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η
 NASA σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει την τεχνική του «κινητικού κρουστήρα» –
 δηλαδή το διαστημικό σκάφος θα προσκρούσει στον αστεροειδή για να 
αλλάξει την πορεία του. Το DART θα κάνει ελιγμούς χρησιμοποιώντας την 
ενσωματωμένη κάμερα DRACO και το λογισμικό αυτόνομης πλοήγησης. Αυτά θα 
κατευθύνουν το διαστημόπλοιο να συγκρουστεί με τον Dimorphos με ταχύτητα
 περίπου 6,6km/s, αλλάζοντας την ταχύτητα του φεγγαριού κατά λιγότερο 
από 1%. Αν όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, ωστόσο, η αλλαγή στην τροχιά 
του θα είναι αρκετά μεγάλη για να την παρατηρήσουν τα γήινα τηλεσκόπια.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;a href="http://erevoktonos.blogspot.com/2021/11/dart-nasa.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Μελέτη δείχνει ότι ο ηλιακός άνεμος και η διαστημική σκόνη μπορεί να εξηγούν πώς δημιουργήθηκε το νερό στη Γη </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/12/blog-post_69.html</link><category>Γη</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Sat, 4 Dec 2021 04:47:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-9020255727314003303</guid><description>
&lt;div class="post-header"&gt;

&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-633379251882591298" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://super.abril.com.br/wp-content/uploads/2016/09/super_imgvento_solar_marte.png" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="450" data-original-width="800" height="180" src="https://super.abril.com.br/wp-content/uploads/2016/09/super_imgvento_solar_marte.png" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Μία
 νέα μελέτη της διαστημικής σκόνης δείχνει ότι το νερό πάνω στη Γη 
μπορεί να δημιουργήθηκε κάποτε στο διάστημα με τη βοήθεια του ηλιακού 
ανέμου, του ρεύματος φορτισμένων ηλιακών σωματιδίων που εξαπολύει 
συνεχώς ο Ήλιος.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Για πρώτη φορά υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι 
-μάλλον απρόσμενα- το άστρο μας μπορεί να έχει παίξει ρόλο-κλειδί στην 
παρουσία του νερού πάνω στον πλανήτη μας, καθώς φαίνεται ότι ο «άνεμός» 
του είναι σε θέση να ακτινοβολήσει και να μετατρέψει σε νερό τους 
κόκκους σκόνης στο διάστημα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι ερευνητές από διάφορες χώρες, με 
επικεφαλής τον Λιουκ Ντάλι της Σχολής Γεωγραφίας και Γεωεπιστημών του 
Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο 
περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy», ανέλυσαν δείγματα που το 
ιαπωνικό σκάφος «Χαγιαμπούσα» είχε συλλέξει από τον αστεροειδή «Ιτοκάβα»
 το 2010.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Με τη βοήθεια της τεχνικής της ατομικής τομογραφίας 
μέτρησαν τη δομή των κόκκων σκόνης του αστεροειδούς και ανίχνευσαν μόρια
 νερού. Τα τελευταία σχηματίστηκαν όταν ιόντα υδρογόνου από τον ηλιακό 
άνεμο συγκρούστηκαν με σωματίδια σκόνης από τον διαστημικό βράχο, 
αλλάζοντας τη χημική σύνθεσή τους.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Με το πέρασμα του χρόνου, η 
επίπτωση των ιόντων υδρογόνου σε συνδυασμό με τα άτομα οξυγόνου από τα 
υλικά στον βράχο δημιουργούν νερό παγιδευμένο μέσα στον αστεροειδή», 
δήλωσε ο Ντάλι. Τα μόρια νερού που βρέθηκαν στον αστεροειδή «Ιτοκάβα» 
μοιάζουν -από πλευράς ισοτόπων- με τα μόρια νερού στη Γη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι 
ερευνητές εικάζουν πως έτσι μπορεί να δοθεί μία εξήγηση στην παλαιότερη 
θεωρία ότι οι αστεροειδείς έφεραν το νερό στον πλανήτη μας όταν έπεσαν 
πάνω του. Ο καθηγητής Φιλ Μπλαντ του αυστραλιανού Πανεπιστημίου Κέρτιν 
εκτίμησε ότι στον «Ιτοκάβα» ανακαλύφθηκε αρκετό νερό που ισοδυναμεί με 
20 λίτρα νερού για κάθε κυβικό μέτρο πετρώματος, άρα είναι δυνατό πριν 
δισεκατομμύρια χρόνια να μεταφέρθηκε μία σημαντική ποσότητα νερού στη Γη
 από τους αστεροειδείς.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Μία επιπρόσθετη εξήγηση είναι ότι η 
συνεισφορά του ηλιακού ανέμου για τη δημιουργία νερού μέσα στη 
διαστημική σκόνη μπορεί να λειτουργήσει απευθείας και όχι μόνο με τη 
«μεσολάβηση» των αστεροειδών ως φορέων του νερού στη Γη, καθώς πριν 
δημιουργηθεί ένας πλανήτης βρίσκεται σε μορφή ενός δίσκου σκόνης και 
πετρωμάτων σε τροχιά γύρω από ένα άστρο. Αυτά τα συστατικά υλικά, υπό 
την επήρεια του ηλιακού ανέμου, μπορεί σχεδόν εξαρχής να απέκτησαν μέσα 
τους νερό.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Καθώς η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) και 
άλλες διαστημικές υπηρεσίες ετοιμάζονται να δημιουργήσουν μόνιμες βάσεις
 στη Σελήνη, η ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο για την άντληση νερού 
απευθείας από τη σκόνη στην επιφάνεια του φεγγαριού ή και πλανητών στο 
μέλλον.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι ερευνητές αναμένουν προς μελέτη τα νέα δείγματα που 
συνέλλεξε τα ιαπωνικό σκάφος «Χαγιαμπούσα 2» και έφερε στη Γη το 2020, 
έτσι ώστε να επιβεβαιώσουν τη θεωρία τους.
&lt;/div&gt;&lt;a href="http://erevoktonos.blogspot.com/2021/11/blog-post_614.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Δύο τεράστιες μαύρες τρύπες έχουν μπει σε τροχιά σύγκρουσης </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/12/blog-post_4.html</link><category>μαυρες τρυπες</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Sat, 4 Dec 2021 04:45:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-1947651238347021852</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjjAYb7HmRCe55fwpgqtwCcuxgTeXhnL11j2kvsLC5_ofAA5Yxn8d_mW-C4sV5DGIIzwq56p6OSKyTwyeCde4HPq0ziJiwIZOXVUcPDj6LVMgCHraN85B3hm6gF4fQOd3fODCPItBWqft3C7HB_7uIVhj_PVeZRuCyQnU_wIHaF3uVpm4ebUWtiQ9HNKA=s1920" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="1080" data-original-width="1920" height="180" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjjAYb7HmRCe55fwpgqtwCcuxgTeXhnL11j2kvsLC5_ofAA5Yxn8d_mW-C4sV5DGIIzwq56p6OSKyTwyeCde4HPq0ziJiwIZOXVUcPDj6LVMgCHraN85B3hm6gF4fQOd3fODCPItBWqft3C7HB_7uIVhj_PVeZRuCyQnU_wIHaF3uVpm4ebUWtiQ9HNKA=s320" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Μια κατακλυσμική σύγκρουση λέγεται ότι είναι αναπόφευκτη καθώς δύο 
υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες απέχουν μόλις 1.600 έτη φωτός η μία από την 
άλλη, καθιστώντας τις το πιο κοντινό ζευγάρι που έχει βρεθεί μέχρι 
σήμερα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι δύο μαύρες τρύπες περιελίσσονται η μία προς την άλλη 
και θα συγχωνευθούν σε μια κολοσσιαία άβυσσο, ανέφεραν οι αστρονόμοι. 
Απέχουν 80 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η επικεφαλής 
συγγραφέας της σχετικής έρευνας Dr Karina Voggel, από το Πανεπιστήμιο 
του Στρασβούργου, δήλωσε: «Χωρίζονται από πολύ μικρότερη απόσταση από 
οποιοδήποτε άλλο ζευγάρι υπερμεγέθων μαύρων τρυπών που είχαν εντοπιστεί 
στο παρελθόν. Τελικώς θα συγχωνευθούν σε μια γιγάντια μαύρη τρύπα».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Όταν
 ενωθούν, θα εκπέμψουν βαρυτικά κύματα ή κυματισμούς στον χώρο και τον 
χρόνο, όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί στη γενική θεωρία της σχετικότητας 
του Άλμπερτ Αϊνστάιν.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες είναι το 
μεγαλύτερο είδος, μεγαλώνουν σε μάζα καθώς καταβροχθίζουν την ύλη και 
την ακτινοβολία και ίσως συγχωνεύονται με άλλες μαύρες τρύπες. Αυτές οι 
φαινομενικά πυκνές ουράνιες οντότητες είναι εξαιρετικά δύσκολο να 
παρατηρηθούν παρά τη μεγάλη μάζα τους, επειδή δεν επιτρέπουν στο φως να 
διαφύγει και να ανακλαστεί πίσω στη Γη.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το μέγεθος των μαύρων 
τρυπών υπολογίστηκε από τη βαρυτική έλξη των αστεριών γύρω τους και 
κατέστη δυνατό επειδή βρίσκονται κοντά στη Γη.&amp;nbsp;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a href="http://erevoktonos.blogspot.com/2021/12/blog-post_337.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjjAYb7HmRCe55fwpgqtwCcuxgTeXhnL11j2kvsLC5_ofAA5Yxn8d_mW-C4sV5DGIIzwq56p6OSKyTwyeCde4HPq0ziJiwIZOXVUcPDj6LVMgCHraN85B3hm6gF4fQOd3fODCPItBWqft3C7HB_7uIVhj_PVeZRuCyQnU_wIHaF3uVpm4ebUWtiQ9HNKA=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Φυσικοί δημιουργούν ένα νέο μοντέλο βοηθό στην έρευνα για συγκρούσεις άστρων νετρονίων </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/12/blog-post.html</link><category>φυσικη</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Sat, 4 Dec 2021 04:42:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-6819296477264491357</guid><description>&lt;h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/h3&gt;
&lt;div class="post-header"&gt;

&lt;/div&gt;
&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-8749415275674287624" itemprop="description articleBody"&gt;
&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://egno.gr/wp-content/uploads/2021/12/20211201_neutron-stars-merging-model-coleman-dean.gif" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="384" data-original-width="768" height="160" src="https://egno.gr/wp-content/uploads/2021/12/20211201_neutron-stars-merging-model-coleman-dean.gif" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="text-align: start;"&gt;&lt;i&gt;Προσομοίωση του νέου μοντέλου &lt;br /&gt;που δείχνει φως που εκπέμπεται &lt;br /&gt;από μια συγχώνευση άστρων νετρονίων&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;Φυσικοί
 του Πανεπιστημίου της Alberta δημιούργησαν ένα νέο, απλούστερο τρόπο να
 μοντελοποιήσουν συγκρούσεις μεταξύ άστρων νετρονίων. Το μοντέλο θα 
επιτρέπει τους επιστήμονες να προβλέπουν τη φωτεινότητα νωρίτερα 
συγχωνεύσεις άστρων νετρονίων περισσότερο αξιόπιστα από πριν – 
επιτρέποντας τα τηλεσκόπια να κερδίσουν περισσότερες πληροφορίες από 
αυτά τα γεγονότα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Η μελέτη του φωτός και των ηλεκτρομαγνητικών 
κυμάτων που εκπέμπονται από τις συγκρούσεις αυτές μας επιτρέπει να 
μαθαίνουμε περισσότερα, συμπεριλαμβανομένων και του πώς διαμορφώνονται 
τα βαρέα στοιχεία και πώς δημιουργούνται οι μαύρες τρύπες», αναφέρει στο
 περιοδικό του Πανεπιστημίου ο Rodrigo Fernandez, ένας από τους 
συγγραφείς της μελέτης και επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής. «Τα 
τρισδιάστατα μοντέλα των συγχωνεύσεων αυτών είναι στο όριο των 
υπολογιστικών πόρων, έτσι αρχίσαμε να σχεδιάζουμε ένα απλοποιημένο 
μοντέλο που επιτρέπει ταχύτερους υπολογισμούς».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Λίγες μόνο 
συγχωνεύσεις άστρων νετρονίων έχουν ανιχνευτεί στα βαρυτικά κύματα από 
την αρχική τους ανακάλυψη το 2015 και μόνο μια είχε φως που ανιχνεύθηκε 
σε αυτήν μαζί με τα βαρυτικά κύματα. Αυτό το καθιστά κρίσιμο για τους 
επιστήμονες που μπορούν να προβλέψουν ποιες δυνάμει συγχωνεύσεις είναι 
οι περισσότερο πιθανές για να εστιάσουν τα τηλεσκόπια σε αυτές – και όσο
 γρηγορότερα τόσο το καλύτερο. Αναφέρει ο Fernandez: «Τις λίγες πρώτες 
ώρες μετά από μια συγχώνευση προβλέπεται να εκπέμπεται κυρίως υπεριώδες 
φως και αυτό το σήμα μεταφέρει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη 
φυσική του γεγονότος. Όμως, η πρόβλεψη της έντασης του φωτός από μια 
πιθανή σύγκρουση απαιτεί εντατικούς υπολογιστικά υπολογισμούς».&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Για
 να απλοποιήσουν αυτούς του πολύπλοκους υπολογισμούς, ο πρώτος από τους 
συγγραφείς της μελέτης, σπουδαστής Coleman Dean, εργάστηκε με τον 
Fernandez για να μοντελοποιήσουν τη σύγκρουση σε δισδιάστατο πλέγμα, 
κάνοντας προσεγγίσεις στη φυσική της . Στη συνέχεια, ο Dean 
πραγματοποίησε υπολογισμούς, χρησιμοποιώντας τον πιο ισχυρό 
υπερυπολογιστή του Καναδά, για να προσομοιώσει πολύ μικρότερα τμήματα 
της σύγκρουσης τη φορά, σε ξεχωριστά κελιά που συγκρίνονται με 
τρισδιάστατα μοντέλα, αξιολογώντας την αβεβαιότητα στην εκβολή μάζας από
 τη μέθοδο υπολογισμού που χρησιμοποιείται για να γίνουν αυτές οι 
προβλέψεις.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;«Το κύριο αποτέλεσμα δείχνει ότι η ταχύτατη αποβολή 
μπορεί να μοντελοποιηθεί με ακρίβεια εντός του 10% με χρήση ενός κελιού 
πλέγματος με μέγεθος που αντιπροσωπεύει τα 20 μέτρα – που συγκρίνεται με
 τη διάμετρο άστρου νετρονίων περίπου 24 χιλιομέτρων – που δεν είναι 
τόσο μακριά από ότι επιτυγχάνεται από τις υπάρχουσες τρισδιάστατες 
μελέτες», είπε ο Fernandez. Με όρους φωτεινότητας του πρώιμου υπεριώδους
 σήματος, ο Fernandez αναφέρει ότι αυτή η πρόβλεψη είναι αρκετή για να 
«πει» από πόσο μακριά οι επιστήμονες θα μπορούσαν να δουν αυτές τις – 
διάρκειας ωρών – φωτεινότητες, παρέχοντας στα τηλεσκόπια στην Γη έναν 
στόχο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Αναφέρει ο Fernandez: «Αν μπορέσουμε να συλλάβουμε το φως 
από τις λίγες πρώτες ώρες μετά την επόμενη συγχώνευση άστρων νετρονίων, 
θα μαθαίναμε πολλά σχετικά με τη φυσική αυτών των γεγονότων. Το νέο αυτό
 μοντέλο δίνει υπόσχεση συναρπαστικής βοήθειας για να επιταχυνθούν οι 
προβλέψεις μας και μας παρέχει την καλύτερη ευκαιρία για να συλληφθεί η 
σύγκρουση άστρων νετρονίων έγκαιρα».
&lt;/div&gt;&lt;a href="http://erevoktonos.blogspot.com/2021/12/blog-post_2.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Το Curiosity μας υπενθυμίζει την παρουσία του στον πλανήτη Άρη </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/curiosity.html</link><category>universe</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:30:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-8525891901357542808</guid><description>&lt;p class="has-medium-font-size"&gt;… στέλνοντας μια έγχρωμη καρτ ποστάλ &lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ποιός θυμάται το διαστημικό όχημα της NASA &lt;a href="https://physicsgg.me/tag/curiosity/"&gt;&lt;strong&gt;&lt;mark class="has-inline-color has-vivid-red-color" style="background-color: rgba(0,0,0,0);"&gt;Curiosity&lt;/mark&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;;  Βρίσκεται στον πλανήτη Άρη από τις &lt;a href="https://physicsgg.me/2012/08/06/%cf%84%ce%bf-curiosity-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b3%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%bc%ce%b5-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%cf%85%cf%87%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%cf%81/"&gt;6 Αυγούστου 2012&lt;/a&gt;! Η παρουσία του όμως περνάει απαρατήρητη εξαιτίας των νέων αποστολών στον Άρη – κυρίως από το νέο διαστημικό όχημα της ΝASA &lt;strong&gt;&lt;a&gt;&lt;mark class="has-inline-color has-vivid-red-color" style="background-color: rgba(0,0,0,0);"&gt;Perseverance&lt;/mark&gt;&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt; και το ελικοπτεράκι του.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Για να μας υπενθυμίσουν την ύπαρξή του οι τεχνικοί της NASA που  κατευθύνουν τις εξερευνήσεις του Curiosity, έστρεψαν την κάμερά του σε  ένα εντυπωσιακό τοπίο στην πλαγιά του όρους Sharp: &lt;/p&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/1187_2-pia24937-web.jpg"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-85334" data-attachment-id="85334" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="1187_2-pia24937-web" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/1187_2-pia24937-web.jpg?w=700" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/1187_2-pia24937-web.jpg?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/1187_2-pia24937-web.jpg" data-orig-size="1200,668" data-permalink="https://physicsgg.me/1187_2-pia24937-web/" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/1187_2-pia24937-web.jpg?w=1024" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Έτσι λήφθηκαν δυο ασπρόμαυρες φωτογραφίες στις 16 Νοεμβρίου του 2021,  την 3.299η αρειανή ημέρα παρουσίας του οχήματος στην επιφάνεια του  πλανήτη! &lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Το καρτποστάλ προέκυψε προσθέτοντας χρώματα εκ των υστέρων. Ιδού το αποτέλεσμα:&lt;/p&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor.png"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-85328" data-attachment-id="85328" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor.png?w=700" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor.png?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor.png" data-orig-size="1932,1087" data-permalink="https://physicsgg.me/a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor/" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/a_picture_postcard_from_curiositys_navcams-bicolor.png?w=1024" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;&lt;em&gt;πηγή: &lt;a href="https://mars.nasa.gov/news/9080/nasas-curiosity-rover-sends-a-picture-postcard-from-mars/?site=mal" rel="nofollow"&gt;https://mars.nasa.gov/news/9080/nasas-curiosity-rover-sends-a-picture-postcard-from-mars/?site=mal&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;a href="https://physicsgg.blogspot.com/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Εκτοξεύθηκε η πρώτη αποστολή για την προστασία του πλανήτη </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/blog-post.html</link><category>αστροβιολογια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:27:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-771233178677019152</guid><description>&lt;iframe width="704" height="396" src="https://www.youtube.com/embed/XKRf6-NcMqI" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt; &lt;p class="has-normal-font-size"&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p class="has-normal-font-size"&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p class="has-normal-font-size"&gt;Αναμένεται ότι στο τέλος του 2022 θα  φτάσει στον στόχο του, τον Δίδυμο (διαμέτρου περίπου 800 μέτρων) και στο  μικρότερο «ταίρι» του, τον Δίμορφο (διαμέτρου 160 μέτρων). Αν και δεν  αποτελούν κίνδυνο για τον πλανήτη μας, το DART, θα συντριβεί στον μικρό  δορυφόρο Δίμορφο του αστεροειδούς Δίδυμου το φθινόπωρο του 2022, ως  “πρόβα” πλανητικής άμυνας σε περίπτωση που ένας παρόμοιος διαστημικός  βράχος αποτελέσει απειλή για τη Γη στο μέλλον.&amp;nbsp;Θα είναι το πρώτο τεστ  μιας τεχνολογίας αποτροπής ενός καταστροφικού αστεροειδούς. Ενώ κατά  καιρούς διάφορα διαστημικά σκάφη έχουν ηθελημένα και μη πέσει πάνω σε  ουράνια σώματα, θα είναι η πρώτη φορά που θα γίνει κάτι τέτοιο σκοπίμως  στο όνομα σωτηρίας της Γης από έναν μελλοντικό κίνδυνο.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η πρόσκρουση της διαστημοσυσκευής DART στον αστεροειδή με ταχύτητα  6,6 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο θα έχει ως στόχο να τον εκτρέψει ελαφρά  από την τροχιά του.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/didynos.png"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-85319" data-attachment-id="85319" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="didynos" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/didynos.png?w=700" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/didynos.png?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/didynos.png" data-orig-size="824,502" data-permalink="https://physicsgg.me/didynos/" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/didynos.png?w=824" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption&gt;&lt;em&gt;Ο Δίδυμος με διάμετρο 780 μέτρα και ο δορυφόρος του Δίμορφος με διάμετρο 160 μέτρα. Απέχουν μεταξύ τους περίπου ένα χιλιόμετρο.&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;&amp;nbsp;Η NASA έχει βρει περισσότερους από 27.000 αστεροειδείς διαφόρων  μεγεθών, που οι τροχιές τους τούς φέρνουν κοντά στη Γη. Παρά τις  προόδους στον εντοπισμό των αστεροειδών που κατά καιρούς πλησιάζουν τον  πλανήτη μας, μέχρι στιγμής οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι έχει ανιχνευθεί  μόνο το 30% έως 40% των κοντινών στη Γη αντικειμένων διαμέτρου άνω των  140 μέτρων. Γι’ αυτό έχει γίνει αντιληπτό ότι πρέπει να υπάρχει έτοιμη  μια τεχνολογία πλανητικής άμυνας, αν προκύψει κάποια άνωθεν δυσάρεστη  έκπληξη (όπως εκείνη που πιθανότατα εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν 66  εκατομμύρια χρόνια), κάτι με μικρή μεν πιθανότητα αλλά όχι απίθανο.&amp;nbsp;&lt;/p&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/dart-poster3_.jpeg"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-85317" data-attachment-id="85317" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="dart-poster3_" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/dart-poster3_.jpeg?w=700" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/dart-poster3_.jpeg?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/dart-poster3_.jpeg" data-orig-size="985,563" data-permalink="https://physicsgg.me/dart-poster3_/" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/dart-poster3_.jpeg?w=985" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption&gt;&lt;em&gt;Στην Ομάδα Διερεύνησης (Investigation Team, &lt;a href="https://dart.jhuapl.edu/Team/?fbclid=IwAR3u8anOiJYzxGX7NNTDapER5eFo9IhvTtlGUyS1m5UyAobwpsH-tpB2rfA" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;https://dart.jhuapl.edu/Team/&lt;/a&gt; ) της αποστολής συμμετέχουν οι καθηγητές του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ  Κ. Τσιγάνης και Γ. Βουγιατζής, καθώς και ο μεταδιδακτορικός ερευνητής Ι.  Γκόλιας. Τη σχετική έρευνα υποστηρίζουν αποφασιστικά οι υποψήφιοι  διδάκτορες Μ. Γαϊτανάς, Τ. Χατζηαντωνίου και Δ. Καρύδης, μέσω και του  χρηματοδοτούμενου έργου NEO-MAPP (EC, Horizon 2020) στο οποίο  συμμετέχουν&lt;/em&gt; (&lt;em&gt;Το όνομα Δίμορφος για τον δορυφόρο του Δίδυμου προτάθηκε από τον Κλεομένη Τσιγάνη).&lt;/em&gt;&lt;a href="https://www.facebook.com/AstroAUTH/"&gt;πηγή&lt;/a&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;&lt;em&gt;kathimerini.gr/world/561596725/nasa-etoimi-i-proti-apostoli-test-planitikis-amynas-dart/ – &lt;a href="https://www.nasa.gov/planetarydefense/dart" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;https://www.nasa.gov/planetarydefense/dart&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;a href="https://physicsgg.me/2021/11/24/%ce%b5%ce%ba%cf%84%ce%bf%ce%be%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/XKRf6-NcMqI/default.jpg" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Η θεωρία της Κούφιας Γης, η Ελλάδα και η σκοτεινή δύναμη που ζει στο Κέντρο</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/blog-post_25.html</link><category>Γη</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:24:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-8496793182835004950</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj1IJEWpL8jajsxf9NbJ6QT928z7wtq5IqJs2SmsC-bVuge2IVUxNrbaxYVatJes4yeK6o1uHSpJIH6vmup0t6MJmlctOhFWqHWPMZVc9ggrlTDIvQ0SbAiatZUP99P5VuO_fac10evC1siRTDctfT-OcoU1w_jRS6cXqvs9ErQxCOujxe3I0Z2aqS5=s510" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="340" data-original-width="510" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj1IJEWpL8jajsxf9NbJ6QT928z7wtq5IqJs2SmsC-bVuge2IVUxNrbaxYVatJes4yeK6o1uHSpJIH6vmup0t6MJmlctOhFWqHWPMZVc9ggrlTDIvQ0SbAiatZUP99P5VuO_fac10evC1siRTDctfT-OcoU1w_jRS6cXqvs9ErQxCOujxe3I0Z2aqS5=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Ήταν το 1864 όταν ένας άνθρωπος με μεγάλη φαντασία,&amp;nbsp;κάποιος Ιούλιος  Βερν, θα έγραφε το «Ταξίδι στο κέντρο της Γης», το μυθιστόρημα  επιστημονικής φαντασίας με αυτόν τον καθηγητή ορυκτολογίας που φτάνει  στο κέντρο του πλανήτη από τον κρατήρα ενός ηφαιστείου στην Ισλανδία.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_4_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_4_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Προφητικός ως συγγραφέας ο μεγάλος γάλλος οραματιστής, έχουν  επαληθευτεί τόσα και τόσα τρελά σενάριά του, γιατί όχι κι αυτό λοιπόν;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Σε περίπτωση που δεν το ξέρετε, έχει επιβεβαιωθεί κι αυτό! Όχι στ’  αλήθεια φυσικά, αλλά στο μυαλό των συνωμοσιολόγων που έχουν καταφέρει να  σκαρώσουν κάτι ακόμα καλύτερο και από την αχαλίνωτη φαντασία του  πρωτοπόρου Βερν.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Μια Κούφια Γη δηλαδή με έναν Μαύρο Ήλιο στο εσωτερικό της και  στρατιές από Βριλ να κατοικούν στα έγκατά της. Βριλ που στα δικά μας  πράγματα γίνονται δημότες Βριλησσίων, κάτω από τα Βριλήσσια, εννοείται,  δημιουργώντας ένα κράμα συνωμοσίας που πατά λίγο στην επιστήμη, λίγο  στην παράδοση και σαφώς περισσότερο στο γεγονός ότι κάποιοι βγάζουν  λεφτά από όλα αυτά.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τι είναι η Κοίλη Γη; Αν δεν το έχετε ακούσει ποτέ, κομματάκι δύσκολο  είναι η αλήθεια, πρόκειται για μια «επιβεβαιωμένη θεωρία», όπως θέλουν  οι δημοφιλέστερες αναζητήσεις του ελληνικού&amp;nbsp;ίντερνετ&amp;nbsp;γι’ αυτή, κατά την  οποία η Γη είναι κούφια. Και διαμπερής στο εσωτερικό της, καθώς  επικοινωνεί με την επιφάνεια μέσω των δύο Πόλων αλλά και με τόσες και  τόσες βαθιές σπηλιές.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_5_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_5_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Εκεί, στα έγκατα του πλανήτη, υπάρχουν στεριές και νερά, ατμόσφαιρα  και ήλιος, βουνά και ήπειροι που κατοικούνται από όντα μη ανθρώπινα.  Άλλοτε «Κοίλη», άλλοτε «Κούφια» και άλλοτε «Εσωτερική», αυτή η Γη είναι  ένας κόσμος τρομακτικός, ένας κόσμος σκοτεινών δυνάμεων που τόσο  προσπάθησαν να αποκτήσουν πρόσβαση οι Ναζί, αλλά και κάθε  παραστρατιωτική και μυστικιστική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ό,τι συμβαίνει εκεί, καλύτερα να μη φτάσει ποτέ στα αυτιά του  αμύητου, του απροετοίμαστου να διαχειριστεί τέτοιες αφανέρωτες  αλήθειες…Πώς ξεκίνησαν όλα&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Από τους&amp;nbsp;Αρχαίους Έλληνες! Εντάξει, και μια σειρά ακόμα από αρχαίους  λαούς που τοποθετούσαν στο κέντρο του πλανήτη βασίλεια νεκρών ή άλλες  σφαίρες του νοητού. Για τους προγόνους μας εκεί ήταν ο Άδης, για τον  εβραϊκό μυστικισμό ο τόπος όπου κρίνονταν οι θνητές ψυχές, για τους  λαούς του ευρωπαϊκού Βορρά ένας από τους 9 κόσμους κ.ο.κ. Μόνο που αυτές  οι πρώιμες αντιλήψεις των πολιτισμών της αρχαιότητας είχαν μυθολογική ή  μεταφορική καταγωγή.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_6_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_6_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Έτσι πέρασε στα χρονοντούλαπα της Ιστορίας η υπόθεση της κούφιας Γης  μέχρι να έρθει στα τέλη του 17ου αιώνα ο Έντμουντ Χάλεϊ, ο διαπρεπής  αστρονόμος του κομήτη ναι, να ισχυριστεί πως η Γη είναι κούφια στο  εσωτερικό της.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Επιστήμονας ήταν ο φοβερός Βρετανός, δεν τον ένοιαζε να πει άλλα  πράγματα (παρά να εξηγήσει την παραδοξότητα των λανθασμένων τιμών του  Ισαάκ Νεύτωνα για την πυκνότητα της Γης), η υπόθεσή του το 1692 άφησε  ωστόσο βαριά κληρονομιά. Ακόμα τον επικαλούνται οι συνωμοσιολόγοι ως τη  Νο 1 απόδειξη της θεωρίας της Κοίλης Γης.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ο Χάλεϊ απέδιδε μέχρι και το Βόρειο Σέλας στην ύπαρξη αυτού του  πελώριου κενού στο κέντρο του πλανήτη, λέγοντας πως προερχόταν από τη  διαρροή της φωτεινής ατμόσφαιρας της Κοίλης Γης. Ακόμα και ο σπουδαίος  ελβετός μαθηματικός Λέοναρντ Όιλερ εμφανιζόταν να πίστευε κάτι  αντίστοιχο, αν και αυτές οι δοξασίες κατέπεσαν από τα μέσα του 18ου  αιώνα ακόμα, όσο η επιστήμη αποκτούσε ολοένα και περισσότερες γνώσεις  και όσοι προσπαθούσαν να αποδείξουν τις πεποιθήσεις του Χάλεϊ  αποτύγχαναν παταγωδώς.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Όσο για την κοινότητα των Βριλ, κι αυτή γεννήθηκε από ένα γραπτό, ένα  μυθιστόρημα αυτή τη φορά. Ναι, όλη η θεωρία και τα παρακλάδια της πατά  πάνω στο πόνημα του βρετανού συγγραφέα και πολιτικού Edward  Bulwer-Lytton «The Coming Race» του 1871. Το οποίο όταν επανεκδόθηκε  είχε και αυτό το Βριλ στον τίτλο («Vril, the Power of the Coming Race»).&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_7_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_7_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Βριλ ήταν τόσο η εξελιγμένη φυλή των υποχθόνιων όσο και η σκοτεινή  ενέργειά της, κάτι που άρεσε πολύ στους θεοσοφιστές (όπως την περιβόητη  Ρωσίδα Έλενα Μπλαβάτσκι) και μετέτρεψαν τους Βριλ σε αποκρυφιστική  αλήθεια εκεί στα μέσα-τέλη του 19ου αιώνα.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η φυλή των υπερανθρώπων της Κοίλης Γης μπλέχτηκε κατόπιν  με&amp;nbsp;εξωγήινους, Βίκινγκ και Ναζί, συνθέτοντας έναν εννοιολογικό αχταρμά  που πρέπει να θέλεις πολύ να πιστέψεις. Πολύ όμως.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τι κι αν η γεωλογία μάς λέει πως ο μανδύας και ο πυρήνας της  γεώσφαιρας είναι ένα ασφυκτικό κράμα μάγματος και διάπυρων πετρωμάτων  που δεν αφήνουν περιθώρια για κενά; Τι κι αν οι θερμοκρασίες εκεί  σκαρφαλώνουν στους 3.677 βαθμούς Κελσίου; Τι κι αν ο υπόγειος ωκεανός  που φαντάστηκε ο Βερν υπάρχει μεν, αλλά είναι ένας πυρακτωμένος ωκεανός  λιωμένου σιδήρου και νικελίου;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Παρά το γεγονός ότι επιστημονικά η υπόθεση της Κούφιας Γης κατέπεσε  ως τα μέσα του 19ου αιώνα και κανείς δεν τη συζητούσε πια σοβαρά,  ανέλαβαν δράση οι συνωμοσιολόγοι. Με αιχμή του δόρατος την  ψευδο-επιστήμη, οι Αμερικανοί John Cleves Symmes Jr και Jeremiah N.  Reynolds διέδωσαν και προπαγάνδισαν την ύπαρξή της, δίνοντάς της το φιλί  της αθανασίας.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τι ήταν αυτοί; Ο ένας ήταν ένας βετεράνος αξιωματικός του στρατού και  αποτυχημένος έμπορος κατόπιν και ο άλλος μικροεκδότης εφημερίδας και  εξερευνητής, που έλεγε πως είχε δει με τα μάτια του τις πύλες εισόδου  στον μέσα κόσμο. Δεν τις είχε δει ποτέ.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_8_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_8_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Παρά το γεγονός ότι ακόμη και τότε οι απόψεις τους αντιμετωπίζονταν  με χλεύη, ο Symmes κατάφερε να φτάσει η ιδέα του για μια εξερευνητική  αποστολή στους Πόλους ως το&amp;nbsp;Κογκρέσο. Οι εθνοπατέρες των ΗΠΑ την  καταψήφισαν βεβαίως κι εκείνος πέθανε με τον καημό το 1849 που ένα  τέτοιο ταξίδι στο κέντρο της Γης δεν έγινε ποτέ.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η ιδέα του δεν θα πέθαινε ωστόσο. Πλήθος αποκρυφιστών και θεοσοφιστών  τη μετέτρεψαν σε ρυθμιστικό άρθρο πίστης στις μυστικιστικές τους σέχτες  και ακόμα και ο Χίτλερ εκεί κατέφυγε όταν κοντοζύγωναν στο Βερολίνο οι  Σύμμαχοι! «Οι Γερμανοί κατάφεραν να διαφύγουν στην Κοίλη Γη. Είχαν κάνει  μια συμφωνία με τους ανθρώπους της Κοίλης Γης», μας λέει ένας από τους  ξακουστούς σύγχρονους προπαγανδιστές της θεωρίας…Βρέθηκε η Κοίλη Γη;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Σχετικά πρόσφατα, τον Φεβρουάριο του 2019, μια είδηση τράνταξε  συθέμελα ένα καλό κομμάτι του ελληνικού συνωμοσιολογικού ίντερνετ: «Η  Κοίλη Γη υπάρχει!» έγραφαν και ξανάγραφαν ένα σωρό ιστοσελίδες,  ακολουθούμενο από τη μόνιμη επωδό «Οι επιστήμονες ανακάλυψαν βουνά  ψηλότερα από το Έβερεστ σε βάθος 660 χιλιομέτρων».&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Το σχετικό δημοσίευμα πατούσε πάνω&amp;nbsp;&lt;strong&gt;σε μια επιστημονική σεισμολογική μελέτη&lt;/strong&gt;,  δημοσιευμένη στην έγκριτη επιθεώρηση «Science», η οποία ανακάλυψε  σημαντικές γεωλογικές ανωμαλίες στο εσωτερικό της Γης, φτάνοντας ακόμα  και σε βάθος 660 χιλιομέτρων.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η επιστήμη δεν είπε ποτέ πως η μελέτη ανέτρεψε όσα πιστεύει για τον  μανδύα και τον πυρήνα του πλανήτη μας. Είπε απλώς πως τα νέα δεδομένα θα  συμβάλουν σημαντικά στην καλύτερη κατανόησή μας για τον σχηματισμό και  την εξέλιξη της μορφολογίας του πλανήτη.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Αυτό έλεγε απλώς η περιβόητη μελέτη που χρησιμοποιούν πια ως  Ευαγγέλιο οι συνωμοσιολόγοι για να «αποδείξουν» πως ακόμα και η επιστήμη  πιστεύει στην ύπαρξη της Κούφιας Γης.Κούφια Γη και… Βριλ&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ποιοι ζούνε όμως στον εσωτερικό αυτό παράδεισο του πλανήτη μας; Μια  κοινότητα παντοδύναμων ανθρωποειδών, εξωγήινων, ερπετόμορφων, ακόμα και  γιγάντων, σύμφωνα με ποιον θα ρωτήσεις. Άλλοτε απόγονοι αρχαίων λαών και  άλλοτε υβρίδια δημοφιλών σεναρίων γι’ αγρίους, οι Βριλ είναι πάντα  φιλειρηνικοί και εξελιγμένοι πέρα από κάθε επίγεια φαντασία.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;«Έχουν εξωγήινη&amp;nbsp;τεχνολογία», «ζουν εκατοντάδες χρόνια χωρίς να  αρρωσταίνουν» και τέτοια πράγματα μαθαίνουμε για την ανώτερη αυτή φυλή  που θα μπορούσε να μας αφανίσει αν ήθελε, δεν θέλει όμως, καθώς είναι  καλοκάγαθοι πνευματικοί ηγέτες σε όσους είναι πρόθυμοι να ακούσουν.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τέτοια μυθεύματα έγιναν ανάρπαστα στους κόλπους του νεότερου  μυστικισμού, στους Ροδόσταυρους κυρίως, και λέγεται πως τα απολάμβανε  πολύ ακόμα και ο Τζορτζ Μπέρνταρντ Σο!&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Έτσι κάπως γεννήθηκε και η Εταιρία των Βριλ, μια μυστικιστική  αδερφότητα στο προ-ναζιστικό Βερολίνο, ένας ακόμα πιο κλειστός κύκλος  στην καρδιά της Εταιρίας της Θούλης. Όλες οι φιλολογίες για τις  περιβόητες έρευνες των Ναζί στους Πόλους για τους Βριλ έλκουν την  καταγωγή τους από το γεγονός αυτό…Οι Βριλ στην Ελλάδα&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Οι έλληνες υποχθόνιοι κατοικούν στους πρόποδες της Πεντέλης και δεν  πρέπει να συγχέονται με τους άλλους Βριλ. Αυτοί είναι αρχαίος ανθρώπινος  πολιτισμός και όχι πράσινοι σαυρόμορφοι Κρόνιοι! Ή μήπως και όχι;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η υπόγεια Αθήνα και τα αφανέρωτα μυστικά της παρέχει εδώ το  προνομιακό έδαφος για την ανάπτυξη μιας ελληνικής θεωρίας συνωμοσίας που  συνδέεται άμεσα με την Κοίλη (Κούφια εδώ) Γη. Μια φυλή λοιπόν με  ιδιαίτερες φυσικές ικανότητες κάτω από τα Βριλήσσια, φωλιασμένη μέσα  στην&amp;nbsp;Πεντέλη, που έλκει την καταγωγή της από τους Τιτάνες.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Εδώ είναι οι χθόνιοι Βριλ της Αθήνας αυτοί που έδωσαν το όνομά τους  στη μυστική γερμανική αδερφότητα που τόσο τους αναζήτησε, φτάνοντας ως  τον Βόρειο Πόλο. Ενώ ήταν κάτω από τα πόδια τους, στην κατεχόμενη από  τους Ναζί Αθήνα.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Με αυτούς τους Βριλ μπορείς να έρθεις σε επαφή αν θέλεις, όπως θα σας  πληροφορήσει το ελληνικό ίντερνετ με μια πρόχειρη αναζήτηση, φτάνει να  «γνωριστείς με το βουνό για αρκετό καιρό, να αποκωδικοποιηθούν οι  προθέσεις σου και τότε ίσως μάθεις κάτι περισσότερο».&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Έλκοντας προφανώς στοιχεία από τη λαογραφία των καλικαντζάρων, οι  έλληνες «ερευνητές» έχουν γράψει πολύ για τους εσωγήινους Βριλ, μία μόνο  φυλή κατ’ αυτούς από όσες κατοικούν στα έγκατα της Γης.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τι σχέση έχουν οι σκοτεινοί Βριλ και η μαγική ενεργειακή δύναμή τους  με τους Βριλ των Βριλησσίων, αυτό το ξέρουν αποκλειστικά όσοι  ασχολούνται με τέτοια θέματα. Και συχνά-πυκνά ούτε κι αυτοί, μιας και τα  μπουρδουκλώνουν στην πορεία. Η μόνη πραγματικότητα σε όλα αυτά, η  Εταιρία των Βριλ, η γερμανική αδελφότητα εντός της Θούλης (μέλος της  οποίας ήταν και ο Χίτλερ) που είπαμε πριν πως συνδύαζε ανατολικό και  δυτικό αποκρυφισμό και ονειρευόταν τον γερμανικό μεγαλοϊδεατισμό.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Βριλ, Έλληνες και ξένοι, και Κοίλη Γη απαρτίζουν ένα έξαλλο ανάγνωσμα  που μπλέκει κυριολεκτικά τα πάντα, από αρχαίους Έλληνες και Αιγύπτιους  μέχρι προαιώνιες διαπλανητικές μάχες, ερπετάνθρωπους, Κρόνιους,  Δρακονιανούς και ό,τι πιο τρελό σκέφτηκε ποτέ ανθρώπου νους.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Στα «ψιλά» της ιστορίας μας, αυτή η εξερευνητική αποστολή που  σκάρωναν οι θιασώτες της Κοίλης Γης ως τον&amp;nbsp;Βόρειο Πόλο, μιας και αυτοί  ήξεραν υποτίθεται τις πύλες εισόδου για τον κάτω κόσμο.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 ως και τα μέσα σχεδόν της  δεκαετίας του 2010, τα γνωστότερα ονόματα της θεωρίας της Κούφιας Γης  έστηναν την «Εκστρατεία του Βορείου Πόλου για την Εσωτερική Γη». Μια  σειρά από τραγικές απώλειες ωστόσο και ανυπέρβλητα εμπόδια τόσο στα μέλη  της αποστολής όσο και τους χρηματοδότες τους, αναποδιές που είχαν να  κάνουν από καρκίνους μέχρι και θύματα αεροπορικών δυστυχημάτων,  ματαίωσαν τελικά το περιβόητο ταξίδι.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Μήπως όλες αυτές οι συμφορές στην απόπειρα επαλήθευσης της Κοίλης Γης  δεν ήταν καθόλου τυχαίες; Οι ίδιοι έτσι πιστεύουν πάντως, πως όλα ήταν  έργο του παγκόσμιου κεφαλαίου και του χρηματοπιστωτικού συστήματος, που  έχει όσο να πεις σχέσεις με τους κατοίκους της έσω Γης.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Οι ισχυροί των κόσμων πάντα συνδέονται εξάλλου… σύμφωνα με το &lt;a href="https://www.newsbeast.gr/weekend/arthro/5343045/i-theoria-tis-koilis-gis-kai-pos-schetizetai-me-tin-ellada" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;newsbeast.gr&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;a href="https://www.diadrastika.com/2019/09/theoria-koyfias-gis-ellada-dynami.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEj1IJEWpL8jajsxf9NbJ6QT928z7wtq5IqJs2SmsC-bVuge2IVUxNrbaxYVatJes4yeK6o1uHSpJIH6vmup0t6MJmlctOhFWqHWPMZVc9ggrlTDIvQ0SbAiatZUP99P5VuO_fac10evC1siRTDctfT-OcoU1w_jRS6cXqvs9ErQxCOujxe3I0Z2aqS5=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Αποδείξεις ότι ο Ήλιος είναι Πύλη, μία Stargate, ισχυρίζονται ότι έχουν ερευνητές</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/stargate.html</link><category>αστρονομια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:21:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-2646792343352206243</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi-8WjPNbFPYRGpP4v6Fr_YEwHq5swNIsZXJzDm1HonmPDCgtN0tc51znl2yTue6q1c24DEDYhuU2h1yOskN9ZYsbUXBMWkTokAZaEz5FLtu8amN5eYuqEkFyfkbk0bu0G6NzjLUhzUwJ_Rr_ttvVaM4d87QAf4-_37Af0KKTIImLDgW_QoicMpvXhx=s640" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="360" data-original-width="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi-8WjPNbFPYRGpP4v6Fr_YEwHq5swNIsZXJzDm1HonmPDCgtN0tc51znl2yTue6q1c24DEDYhuU2h1yOskN9ZYsbUXBMWkTokAZaEz5FLtu8amN5eYuqEkFyfkbk0bu0G6NzjLUhzUwJ_Rr_ttvVaM4d87QAf4-_37Af0KKTIImLDgW_QoicMpvXhx=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Σίγουρα κάτι περίεργο συμβαίνει με τον Ήλιο.&amp;nbsp;Η NASA και οι αστρονόμοι  τον βλέπουν, ως ένα άστρο. Τι γίνεται, όμως, όταν ανεξάρτητοι  παρατηρητές έχουν διαφορετική “εικόνα” και διαθέτουν στοιχεία για να  αποδείξουν πως δεν είναι αυτό που φαίνεται;…&lt;p&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Κάποιοι ανεξάρτητοι παρατηρητές πρόσεξαν στο&amp;nbsp;helioviewer.org των  ESA/NASA, κάτι διαφορετικό στην επιφάνεια του Ήλιου, στις 12/12/2015.  Αυτό που είδαν&amp;nbsp;δεν τους φάνηκε καθόλου φυσιολογικό:&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_4_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_4_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter"&gt;&lt;img alt="ηλιος" class="wp-image-85923 td-animation-stack-type0-2" height="290" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/02/sun-entrance-1-min.jpg" width="620" /&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Σύμφωνα, λοιπόν, με τις εκτιμήσεις τους, παρουσιάστηκε κάτι που δεν  μπορεί να είναι κάποια ηλιακή έκλαμψη ή μια στεφανιαία εκτίναξη.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Θεωρούν ότι πρόκειται για αντικείμενα με στερεές δομές από τα οποία  κάποια μοιάζουν με πλατφόρμες που ενδεχομένως χρησιμοποιούνται για  κάποιες δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό του ήλιου:&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_5_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_5_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter"&gt;&lt;img alt="ηλιος πλατφορμα" class="wp-image-85924 td-animation-stack-type0-2" height="499" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/02/sun-entrance-2-min.jpg" width="606" /&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Φυσικά, όλο αυτό θα μπορούσε να είναι μία πολύ ωραία, αλλά ευφάνταστη  θεωρία. Ωστόσο φαίνεται να υπάρχουν αρκετές ενδείξεις οι οποίες  συνδράμουν στο να την στηρίξουν…&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_6_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_6_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Η πρώτη ένδειξη έρχεται από πολύ παλιά, από την εποχή των Μάγιας. Έχουν βρεθεί αντικείμενα που εμμέσως πλην σαφώς υπονοούν ότι &lt;a href="https://www.diadrastika.com/2015/06/ilios-einaiastopili-stargate-mayas-video.html"&gt;ήλιος αποτελεί μία Πύλη εισόδου και εξόδου&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;   &lt;div class="wp-block-image wp-image-85927 size-full"&gt;&lt;figure class="aligncenter"&gt;&lt;img alt="Μάγιας τεχνούργημα" class="wp-image-85927 td-animation-stack-type0-2" height="334" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/02/sun-entrance-maya-artifact-min.jpg" width="552" /&gt;&lt;figcaption&gt;Τεχνούργημα των Μάγιας. Δείχνει τον Ήλιο και περίεργα αντικείμενα να συνδέονται μαζί του.&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Το 2014 καταγράφεται ένα τεράστιο αντικείμενο με συμμετρική δομή να  εξέρχεται μέσα από τα σπλάχνα του Ήλιου. Δεν μοιάζει να είναι κάποια  έκλαμψη. Λέγεται πως αποτελεί UFO το οποίο καταγράφηκε την στιγμή που  βγαίνει από το ίδιο το σώμα του Ήλιου…&lt;/p&gt;   &lt;figure class="wp-block-image"&gt;&lt;img alt="αντικείμενο" class="wp-image-85928 td-animation-stack-type0-2" height="1080" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/02/sun-entrance-Huge-UFO-Blasts-Out-Of-The-Sun-min.jpg" width="1920" /&gt;&lt;/figure&gt;   &lt;p&gt;Υπήρχαν και δύο σχετικά βιντεάκια που θεωρητικά το αποδείκνυαν, αλλά “κατέβηκαν” από το YouTube.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_7_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_7_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Επιπλέον, υπάρχουν καταγεγραμμένες από τη NASA εικόνες που δείχνουν ξαφνική &lt;a href="https://www.diadrastika.com/2015/10/erxetai-o-galaxiakos-stolos-kai-einai-terastios.html"&gt;εισβολή άγνωστων αντικειμένων από το πουθενά&lt;/a&gt;, μπροστά στον Ήλιο.&amp;nbsp;Από που μπορεί να εμφανίστηκαν, αν δεν άνοιξε κάποια “αόρατη πόρτα” στο διάστημα;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τέλος, στις 27/2/2016 το &lt;a href="https://plus.google.com/photos/+UFOvni2012/albums/6256047614072040033/6256047614840047586?pid=6256047614840047586&amp;amp;oid=104803379409197721090" rel="noopener noreferrer" target="_blank"&gt;UFOvni2012 μας δίνει φωτογραφίες&lt;/a&gt; της NASA μέσα από τις οποίες ξεχωρίζει ένα λαμπερό και γιγαντιαίο  αντικείμενο με σχήμα που παραπέμπει σε άτρακτο διαστημοπλοίου&amp;nbsp;να  εξέρχεται μέσα από τον Ήλιο…&lt;/p&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter"&gt;&lt;img alt="Ήλιος και αντικείμενο - NASA" class="wp-image-85925 td-animation-stack-type0-2" height="776" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/02/sun-entrance-3-min.jpg" width="776" /&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Παρατηρήστε την ίδια εικόνα σε μεγέθυνση. Το αντικείμενο μόλις έχει  βγει από τον ηλιακό δίσκο και παράλληλα εξαπολύει κάποιο είδος ακτίνας  για άγνωστους λόγους:&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_8_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_8_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter"&gt;&lt;img alt="Κοντινό στο αντικείμενο" class="wp-image-85926 td-animation-stack-type0-2" height="539" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/02/sun-entrance-4-min.jpg" width="958" /&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Βέβαια, υπάρχουν δεκάδες ακόμα εκτιμήσεις που θα μπορούσαν να  ισχυροποιήσουν την θεωρία. Απλά συγκεντρώσαμε κάποιες&amp;nbsp;“ενδεικτικές”.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Μπορούν όλες αυτές οι εκτιμήσεις να αποτελούν ενδείξεις και  ενδεχομένως&amp;nbsp;αποδείξεις&amp;nbsp;&amp;nbsp;ότι ο Ήλιος δεν είναι απλός ένα ζωοφόρο άστρο,  αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και ένα τεραστίων διαστάσεων διαστημόπλοιο, ή  μία τεχνητή ή και φυσική μαύρη τρύπα, μία Πύλη, μία Stargate από την  οποία διέρχονται συνεχώς μικρότερα σκάφη και αστρόπλοια;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Και… τι εννοούσε ο &lt;a href="https://www.diadrastika.com/tag/%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82"&gt;Λουκιανός&lt;/a&gt; όταν&amp;nbsp;αναφερόταν στους &lt;a href="https://www.diadrastika.com/2016/02/to-diastimiko-taxidi-tou-loukianou-mia-profitiki-ke-effantasti-istoria.html"&gt;Ηλιώτες τους “κατοίκους του ήλιου”&lt;/a&gt;;&lt;/p&gt;   &lt;p class="has-text-align-center"&gt;&lt;a class="vglnk" href="http://diadrastika.com" rel="nofollow"&gt;&lt;span&gt;diadrastika&lt;/span&gt;&lt;span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span&gt;com&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi-8WjPNbFPYRGpP4v6Fr_YEwHq5swNIsZXJzDm1HonmPDCgtN0tc51znl2yTue6q1c24DEDYhuU2h1yOskN9ZYsbUXBMWkTokAZaEz5FLtu8amN5eYuqEkFyfkbk0bu0G6NzjLUhzUwJ_Rr_ttvVaM4d87QAf4-_37Af0KKTIImLDgW_QoicMpvXhx=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Οι Εξωγήινοι Απάντησαν στο Χαιρετιστήριο Μήνυμα της Γης, ισχυρίζεται ερευνητής</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/blog-post_23.html</link><category>εξωγηινοι</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:18:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-1158765001547314629</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg7RYPUm7VpoyNBGXL77xLXoxeRIiIQsLfyehUl5O0BGhg1kN0GmfJcQVeNI1gQCq3mCpUwmr0t08omVTXlCi1fzYksgPLXmeMquXba8qVx_3sVa5y5fSWRO3PMBFTzfTFXsZa-CD_yvbXsOCZ01M9si717_skVr9sa1Rcg_0SqSgODUvAhkn5FUS6s=s735" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="400" data-original-width="735" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg7RYPUm7VpoyNBGXL77xLXoxeRIiIQsLfyehUl5O0BGhg1kN0GmfJcQVeNI1gQCq3mCpUwmr0t08omVTXlCi1fzYksgPLXmeMquXba8qVx_3sVa5y5fSWRO3PMBFTzfTFXsZa-CD_yvbXsOCZ01M9si717_skVr9sa1Rcg_0SqSgODUvAhkn5FUS6s=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Το κωδικοποιημένο μήνυμα που το 1974 εστάλη από τη Γη στο διάστημα σε  αναζήτηση εξωγήινων νοημόνων πολιτισμών, απαντήθηκε 27 χρόνια αργότερα,  το 2001.&lt;p&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Το βίντεο αυτό δείχνει ακριβώς ποια ήταν η απάντηση.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_4_expand" style="background-color: transparent; border-color: currentcolor; border-image: none; border-style: none; border-width: medium; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_4_anchor" style="background-color: transparent; border-color: currentcolor; border-image: none; border-style: none; border-width: medium; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Η μαθηματική αποκωδικοποίηση εξωγήινων μηνυμάτων προς εμάς, έχει  επίσης αποκαλυφθεί (αν και χωρίς να λάβει δημοσιότητα) από την  αμερικανική κυβέρνηση, όπως το βίντεο δείχνει στη συνέχεια.&lt;/p&gt; &lt;iframe allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="https://www.youtube.com/embed/e0stt72z4OE" title="YouTube video player" width="640"&gt;&lt;/iframe&gt; &lt;p&gt;Μέσα σε όλη αυτή τη νοημοσύνη που εμπεριέχεται στους αστέρες και τους  αιθέρες, φαινόμαστε να μην είμαστε παρά πάνω από μια κουκκίδα, μια  ασήμαντη λεπτομέρεια.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Κι όμως, πόσο σημαντικά αισθανόμαστε τα καθημερινά μας γεγονότα, τις δυστυχίες και τις ευτυχίες, τη ζωή και το θάνατό μας…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Αν μπορούσε ο νους μας να γεμίσει με τη συμπαντική νοημοσύνη, πόσο  σημαντικές θα ήταν οι σωματικές μας λεπτομέρειες; Πόσο θα αγωνιούσαμε ή  θα αναστενάζαμε για τις μεταπτώσεις μας μέσα στο χρόνο; Θα βλέπαμε τότε  την αγωνία της επιβίωσής μας ως κάτι αξιοπερίεργο;&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_5_expand" style="background-color: transparent; border-color: currentcolor; border-image: none; border-style: none; border-width: medium; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_5_anchor" style="background-color: transparent; border-color: currentcolor; border-image: none; border-style: none; border-width: medium; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Από αυτή την αντικειμενική και επισκοπική οπτική, ποιος θα φαινόταν  τότε ο λόγος της ζωής μας; Θα φαινόταν αυτή ως ατύχημα ή ως πορεία προς  ένα σκοπό; Και ποιο θα φαινόταν το νόημα και ο σκοπός του θανάτου;&lt;/p&gt;&lt;a href="https://www.diadrastika.com/2016/12/exogiini-apantisan-cheretistirio-minyma-gis.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEg7RYPUm7VpoyNBGXL77xLXoxeRIiIQsLfyehUl5O0BGhg1kN0GmfJcQVeNI1gQCq3mCpUwmr0t08omVTXlCi1fzYksgPLXmeMquXba8qVx_3sVa5y5fSWRO3PMBFTzfTFXsZa-CD_yvbXsOCZ01M9si717_skVr9sa1Rcg_0SqSgODUvAhkn5FUS6s=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Η NASA «σχεδιάζει» πυρηνικό αντιδραστήρα στο φεγγάρι</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/nasa.html</link><category>tech</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:14:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-3534701855158518654</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhX-DyawolXu0k0YgeBFUDoT4owNUZcHu7ouUsDhQUgOxbhF9NkXX08DIKCU1Azq5ZHPHjOwJ_jDyYBfZ2tBNqCdImpEtSx16JeuXxvCjxePqWWl-7q_qQW4oCZlA2Im9NxSHG9WTcC5gJtcFrhU4Yq8f37RTufYa4Px5CkEqCWuW_D6eNrMMrwvUTY=s961" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="458" data-original-width="961" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhX-DyawolXu0k0YgeBFUDoT4owNUZcHu7ouUsDhQUgOxbhF9NkXX08DIKCU1Azq5ZHPHjOwJ_jDyYBfZ2tBNqCdImpEtSx16JeuXxvCjxePqWWl-7q_qQW4oCZlA2Im9NxSHG9WTcC5gJtcFrhU4Yq8f37RTufYa4Px5CkEqCWuW_D6eNrMMrwvUTY=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Η NASA και το κορυφαίο ομοσπονδιακό εργαστήριο πυρηνικής έρευνας της  χώρας υπέβαλαν πρόσφατα&amp;nbsp;ένα αίτημα αναζητώντας προτάσεις για ένα σύστημα  ισχύος επιφανειακής σχάσης.&lt;p&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Η NASA συνεργάζεται με το Εθνικό Εργαστήριο του Αϊντάχο του  Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ για να δημιουργήσει μια πηγή ενέργειας  ανεξάρτητη από τον ήλιο για αποστολές στο φεγγάρι μέχρι το τέλος της  δεκαετίας.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;«Η παροχή ενός αξιόπιστου συστήματος υψηλής ισχύος στο φεγγάρι είναι  ένα ζωτικής σημασίας επόμενο βήμα στην ανθρώπινη εξερεύνηση του  διαστήματος και η επίτευξή του είναι στο χέρι μας», δήλωσε ο Sebastian  Corbisiero, επικεφαλής του έργου Fission Surface Power Project στο  εργαστήριο.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Εάν επιτύχει στην υποστήριξη μιας διαρκούς ανθρώπινης παρουσίας στο  φεγγάρι, ο επόμενος στόχος θα ήταν ο Άρης. Η NASA λέει ότι η επιφανειακή  δύναμη σχάσης θα μπορούσε να παρέχει διαρκή, άφθονη ισχύ ανεξάρτητα από  τις περιβαλλοντικές συνθήκες στο φεγγάρι ή τον Άρη.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-7924421055185936" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_3_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 961px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_3_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 961px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt; &lt;p&gt;Ο αντιδραστήρας θα κατασκευαστεί στη Γη και στη συνέχεια θα αποσταλεί στο φεγγάρι.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Τα υποβληθέντα σχέδια για το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας  επιφανειακής σχάσης θα πρέπει να περιλαμβάνουν πυρήνα αντιδραστήρα με  καύσιμο ουράνιο, σύστημα μετατροπής της πυρηνικής ενέργειας σε  χρησιμοποιήσιμη ενέργεια, σύστημα θερμικής διαχείρισης για να  διατηρείται ο αντιδραστήρας δροσερό και σύστημα διανομής που να παρέχει  τουλάχιστον 40 κιλοβάτ συνεχούς ρεύματος ηλεκτρική ενέργεια για 10  χρόνια στο σεληνιακό περιβάλλον.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Επιπλέον, όταν εκτοξεύεται από τη Γη στο φεγγάρι, θα πρέπει να χωράει  μέσα σε έναν κύλινδρο διαμέτρου 12 ποδιών (4 μέτρων) μήκους 18 ποδιών  (6 μέτρων). Δεν πρέπει να ζυγίζει περισσότερο από 13.200 λίβρες (6.000  κιλά).&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Τα αιτήματα πρότασης αφορούν αρχικό σχεδιασμό συστήματος και πρέπει να υποβληθούν έως τις 19 Φεβρουαρίου.&lt;/p&gt;&lt;a href="https://www.klik.gr/gr/el/monitor/i-nasa-schediazei-puriniko-antidrastira-sto-feggari/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEhX-DyawolXu0k0YgeBFUDoT4owNUZcHu7ouUsDhQUgOxbhF9NkXX08DIKCU1Azq5ZHPHjOwJ_jDyYBfZ2tBNqCdImpEtSx16JeuXxvCjxePqWWl-7q_qQW4oCZlA2Im9NxSHG9WTcC5gJtcFrhU4Yq8f37RTufYa4Px5CkEqCWuW_D6eNrMMrwvUTY=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Δίδυμος και Δίμορφος: Ένα μικρό σύστημα αστεροειδών με σημαντικό ρόλο για την Ανθρωπότητα </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/blog-post_71.html</link><category>αστρονομια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Thu, 25 Nov 2021 03:10:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-3451433102005304168</guid><description> &lt;div class="post-header"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="post-body entry-content" id="post-body-3533550395210390768" itemprop="description articleBody"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2020-06/dimorfos.jpg?itok=cb5Va3e5" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="416" data-original-width="740" src="https://cdn.sofokleousin.gr/sites/default/files/styles/node_full/public/2020-06/dimorfos.jpg?itok=cb5Va3e5" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Είναι  στο προσκήνιο αυτές τις μέρες ένας διπλός αστεροειδής, ένα σύστημα που  αποτελείται από ένα κεντρικό αστεροειδή που ονομάζεται Δίδυμος και έναν  μικρότερο που περιφέρεται γύρω από αυτόν, που ονομάζεται Δίμορφος. Ο  λόγος για τον οποίο βρίσκονται στο προσκήνιο είναι ότι το διπλό αυτό  σύστημα επιλέχθηκε από την NASA για να δοκιμαστεί μια μέθοδος αλλαγής  πορείας ενός αστεροειδή με ανθρώπινη παρέμβαση, έτσι ώστε να ενδυναμωθεί  το οπλοστάσιο της Ανθρωπότητας για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την  περίπτωση που ένας αστεροειδής θα κινείται έτσι ώστε η τροχιά του να  διασταυρωθεί με αυτή της Γης και την πιθανότητα να βρεθούν Γη και  αστεροειδής στο ίδιο σημείο την ίδια χρονική στιγμή.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Είναι  ευκαιρία, λοιπόν, να γνωρίσουμε αυτό το διπλό σύστημα. Πρώτα ο Δίδυμος:  Ανακαλύφθηκε τον Απρίλιο του 1996 και οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι  περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο συμπληρώνοντας μια περιφορά κάθε 770 μέρες  ή αλλιώς 2 χρόνια και 1 μήνα, με κύριο ημιάξονα (η μισή κύρια  [μεγαλύτερη] «διάμετρος» της έλλειψης 1,645 Αστρονομικές Μονάδες (AU)  περίπου. Το Νοέμβριο του 2003 πέρασε πολύ κοντά από τη Γη, σε μια  απόσταση 7,18 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και υπολογίζεται ότι θα βρίσκεται  σε μια απόσταση 5,9 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη τον Νοέμβριο του  2123. Ο Δίδυμος, περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του με περίοδο 2,26  ώρες και οι μετρήσεις δείχνουν πως είναι ένα σώμα με σφαιροειδές σχήμα  με μέση διάμετρο 780 μέτρα (0,78 με αβεβαιότητα 0,08 km).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ο  Δίμορφος, ο άλλος αστεροειδής του συστήματος, θα μπορούσε να  χαρακτηριστεί το φεγγάρι του Δίδυμου, επειδή περιφέρεται γύρω του. Η  περιφορά του ακολουθεί ανάδρομη τροχιά, δηλαδή κινείται αντίθετα από την  φορά περιστροφής του κεντρικού σώματος, η οποία είναι κυρίως κυκλική με  περίοδο 11,9 ώρες. Η διάμετρός του είναι περίπου 160 μέτρα (0,170 με  αβεβαιότητα 0,030 km), ενώ ο κύριος ημιάξονας περιφοράς του είναι 1,19  με αβεβαιότητα 0,03 km. Ανακαλύφθηκε το 2003 και πήρε το όνομά του μετά  από πρόταση του Καθηγητή στο Φυσικό του ΑΠΘ, Κλεομένη Τσιγάνη, με τη  λογική ότι θα τον γνωρίσουμε σε δύο μορφές μία αυτή που έχει τώρα και  μία αυτή που θα έχει μετά την ανθρώπινη επέμβαση σε αυτόν. Η πρώτη, πριν  την επέμβαση, θα ληφθεί από την αποστολή DART της NASA, ενώ η δεύτερη,  μετά την επέμβαση, μορφή θα ληφθεί από την αποστολή HERA της ESA λίγα  χρόνια αργότερα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ας έλθουμε, τώρα, στον λόγο για τον οποίο ήλθε  στο προσκήνιο το διπλό αυτό σύστημα αστεροειδών: Έχει προγραμματιστεί η  αποστολή DART (Double Asteroid Redirection Test) της NASA, να αρχίσει  την 24η Νοεμβρίου του 2021, με την εκτόξευση μιας διαστημοσυσκευής στον  πύραυλο Falcon 9 της εταιρείας Space X. Στόχος το διπλό σύστημα των  αστεροειδών Δίδυμου και Δίμορφου, με προγραμματισμένη πρόσκρουση της  διαστημοσυσκευής στον μικρότερο από τους δύο, τον Δίμορφο, στο τέλος της  επόμενης χρονιάς. Όπως έχει αναφερθεί στην αρχή του κειμένου, η NASA με  την αποστολή αυτή θέλει να ελέγξει μια μέθοδο αλλαγής της τροχιάς του  συστήματος, ώστε αν πετύχει να μπορέσει να εφαρμόσει την μέθοδο σε  κάποιον αστεροειδή ο οποίος θα μπορούσε να απειλήσει τον πλανήτη μας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Θα  αναφερθούμε με περισσότερα στοιχεία όταν φθάσει η κατάλληλη ώρα, προς  το παρόν ας μείνουμε στην πληροφορία για το διπλό σύστημα των  αστεροειδών με μια πρόταση στους δασκάλους φυσικής: είναι πολύ καλή  ευκαιρία με μια απλοποιημένη φόρμα να χρησιμοποιηθεί το όλο εγχείρημα  και ειδικά οι πληροφορίες για το σύστημα των αστεροειδών για συζήτηση με  τους μαθητές και τις μαθήτριές τους με εφαρμογή σημαντικών περιοχών της  ύλης της Φυσικής. Ας το επιχειρήσουν! &lt;/div&gt;&lt;a href="http://erevoktonos.blogspot.com/2021/11/blog-post_392.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Βρέθηκε Είδος Φυτού στον Άρη; Φωτογραφία NASA</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/nasa_24.html</link><category>universe</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:47:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-5256233545630229808</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjZw9uBpiQ_FAr-d2H4grwKeUxCa7fdKWLcVl3f1rMKQyio9S54p1iNDY_b2ODX2VZXN8m-CJNAp14RAWr7UwuMqaUuAQBYJRPtTvslArEJlr8e9J1MjcakOUHEtZdsVF9ch2sSM_XpVT7F2U2Cvc7-d761pVhSMGy6mih4L13wrkUpZZlNkEY58cjw=s681" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="475" data-original-width="681" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjZw9uBpiQ_FAr-d2H4grwKeUxCa7fdKWLcVl3f1rMKQyio9S54p1iNDY_b2ODX2VZXN8m-CJNAp14RAWr7UwuMqaUuAQBYJRPtTvslArEJlr8e9J1MjcakOUHEtZdsVF9ch2sSM_XpVT7F2U2Cvc7-d761pVhSMGy6mih4L13wrkUpZZlNkEY58cjw=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Μία άκρως «παράλογη» φωτογράφηση έκανε για μία ακόμα φορά το  Curiosity και στην κυριολεξία έχει αφήσει άφωνους όλους τους  ανεξάρτητους ερευνητές και επιστήμονες καθώς στη μέση της εικόνας και  στο αριστερό μέρος, έχει αποθανατιστεί&amp;nbsp;κάτι που σύμφωνα με τις ως τώρα  εκτιμήσεις δεν θα έπρεπε να υπάρχει…&lt;p&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Όπως εύκολα μπορείτε να διακρίνετε στην παρακάτω εικόνα, ξεχωρίζει  κάτι που θα μπορούσε να είναι ένας κορμός. Παρατηρήστε την θέση του στο  έδαφος, το οποίο έχει διαμορφωθεί όπως συμβαίνει και στην Γη όταν  φυτρώνει κάποιο δέντρο. Παρατηρήστε, επίσης, πως στην κορυφή του κορμού  υπάρχει κάτι που&amp;nbsp;άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κάποιο είδος  φυλλώματος ενός νεαρού δέντρου στην Γη. Αυτά ερμηνεύει η φαντασία μας,  από την συγκεκριμένη οπτική γωνία της φωτογραφίας. Αλλά, ποιος αποκλείει  ότι ο &lt;em&gt;κορμός&lt;/em&gt; δεν είναι απλά μια σχισμή στο έδαφος που, φυσικά,  δεν υψώνεται, αλλά χαράζει ένα μικρό τμήμα από το ανώτατο στρώμα του  επιφανειακού φλοιού, ίσως, όχι περισσότερο από  30-40 εκατοστά βάθους;&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_4_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_4_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter"&gt;&lt;img alt="ΒΡΕΘΗΚΕ ένα ΕΙΔΟΣ ΦΥΤΟΥ στον ΑΡΗ;" class="wp-image-98959" height="468" src="https://www.diadrastika.com/wp-content/uploads/2016/09/mars-plant-2.jpg" width="441" /&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Το συμβαίνει τελικά; Είναι αυτό που διακρίνεται κάποιο είδος φυτού ή  μικρού δέντρου; Θα μπορούσε να είναι μια ακόμα παρειδωλία και απλά να  μας μπερδεύει η οπτική γωνία από την οποία έχει φωτογραφηθεί; Στην &lt;a href="http://www.midnightplanets.com/web/MSL/image/01450/1450MR0071820060703167E01_DXXX.html" rel="noopener noreferrer" target="_blank"&gt;επίσημη φωτογραφία της NASA, sol 1450&lt;/a&gt; αλλά και &lt;a href="https://mars.nasa.gov/raw_images/363970/" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;εδώ&lt;/a&gt; μπορείτε να το διαπιστώσετε και μόνοι σας.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_5_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_5_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Όπως και να έχει, η αλήθεια είναι ότι στο παρελθόν έχουν εντοπιστεί  διάφορα αντικείμενα και δομές που μοιάζουν να είναι ή θα μπορούσαν να  είναι και να αποτελούν κάποιο &lt;a href="https://www.diadrastika.com/tag/%ce%b1%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%ad%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82" rel="noopener noreferrer" target="_blank"&gt;είδος μορφής ζωής στον κόκκινο πλανήτη&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;   &lt;p class="has-text-align-center"&gt;Curiosity Right Mastcam, sol 1450 – Is this some kind of plant life?&lt;/p&gt;   &lt;p class="has-text-align-center"&gt;diadrastika&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjZw9uBpiQ_FAr-d2H4grwKeUxCa7fdKWLcVl3f1rMKQyio9S54p1iNDY_b2ODX2VZXN8m-CJNAp14RAWr7UwuMqaUuAQBYJRPtTvslArEJlr8e9J1MjcakOUHEtZdsVF9ch2sSM_XpVT7F2U2Cvc7-d761pVhSMGy6mih4L13wrkUpZZlNkEY58cjw=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Ο άνθρωπος που ταξίδεψε 800 χρόνια στο μέλλον και μας περιγράφει τι είδε, όπως ισχυρίζεται</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/800.html</link><category>χρονοταξιδα</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:44:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-5450097057040533080</guid><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjcteiFj4KgvD2fqNJ1RHezb7J04H5b95SIb36MG5vRKLlKQ8cWsnCCjCt5MOsZWWE5345oJps2mzZZKVwpNEK1K7nwM_c7gtov2WCev1_ix9_I9-v_q4iHFcPlH9J_TyQv7VONETP9rkELkvbA2g1IPm9JcYr_wqb8orNNhJImxDoZ8RjqOHrIMefT=s960" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="543" data-original-width="960" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjcteiFj4KgvD2fqNJ1RHezb7J04H5b95SIb36MG5vRKLlKQ8cWsnCCjCt5MOsZWWE5345oJps2mzZZKVwpNEK1K7nwM_c7gtov2WCev1_ix9_I9-v_q4iHFcPlH9J_TyQv7VONETP9rkELkvbA2g1IPm9JcYr_wqb8orNNhJImxDoZ8RjqOHrIMefT=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Έχετε ακούσει για το «The Philadelphia Experiment», που έγινε στην  Αμερική περίπου… 28 Οκτωβρίου&amp;nbsp;του 1943 και κατά το οποίο, όπως λέγεται,  ένα αμερικανικό πλοίο κατάφερε να γίνει αόρατο στους αντίπαλους εχθρούς;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η συνέχεια της ιστορίας θέλει τον Alec Bielek (Ed Cameron) και τον  αδερφό του Duncan Cameron, μέλη του παραπάνω πειράματος και του «The  Montauk Project»για ταξίδι στο χρόνο, να εξαφανίζονται και να ξυπνάνε  στο 2137 σε ένα νοσοκομείο με εγκαύματα ακτινοβολίας και χωρίς μνήμη.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_4_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_4_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Μετά από 6 βδομάδες παραμονής τους εκεί, ο Ed μεταφέρθηκε στο 2749,  επέστρεψε το 2751 για να πάρει τον αδερφό του και μαζί πήγαν πίσω.  Σύμφωνα με τον ίδιο, γύρισε τελικά επειδή οι άνθρωποι από εκεί του είπαν  να το κάνει, αφού ο ίδιος δε θυμόταν τίποτα από το παρελθόν.&lt;ins&gt;&lt;ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;ins&gt;&lt;ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ο Al έχει μιλήσει σε πάνω από 50 ραδιοφωνικές εκπομπές και έχει  συμμετάσχει σε πάνω από 40 συνέδρια, σχετικά με την εμπειρία του τα δύο  χρόνια που βρισκόταν στο μέλλον (2749-2751): «Μιλώντας για αλλαγές στον  πολιτισμό, η κοινωνία και όλα τα υπόλοιπα ήταν θεμελιωδώς αλλαγμένα…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Οι πόλεις ήταν όμορφες… Υπήρχαν και αιωρούμενες πόλεις… Όχι τόσο  μεγάλες όσο οι τωρινές μας πόλεις και σχεδόν στρογγυλές. Ήταν πάνω σε  μία πλατφόρμα και μπορούσαν να μετακινήσουν την πόλη όπου ήθελαν  παραμένοντας αιωρούμενη στον αέρα 1200 – 1500 μέτρα πάνω από το έδαφος ή  λίγο λιγότερο ανάλογα με το τι ήθελαν.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_5_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_5_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Το μέγεθός τους ήταν κάθετο παρά οριζόντιο. 2200 όροφοι σε ύψος,  δηλαδή 4.000 μέτρα… Πως το κάνουν και δυναμώνουν τα υλικά από αυτά που  ξέρουμε, αφού είμαι σίγουρος ότι όλα όσα έχουμε σε αυτήν την εποχή  αδυνατούν να αντέξουν όλους αυτούς του ορόφους;… Κάθε περίπου 300  ορόφους βάζουμε άλλη μία πλατφόρμα αντι-βαρύτητας, η οποία ανακουφίζει  τους κάτω ορόφους από το βάρος των πάνω…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Δεν είχε κίνηση… Ο πληθυσμός ήταν 500.000.000 άνθρωποι…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Δεν υπήρχε κυβέρνηση όπως την ξέρουμε σήμερα. Δεν υπήρχαν λεφτά. Δεν υπήρχαν τράπεζες…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Κάθε πόλη διοικείτο από συνθετικούς υπολογιστές, συνθετική νοημοσύνη…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Κανείς δεν ήξερε ουσιαστικά πολλά για την κατασκευή της πόλης ή πως λειτουργούσε…&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-5074909877980420" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_6_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_6_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 640px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Ξαφνικά δέχτηκα πρόσκληση να επισκεφτώ ένα άλλο γκρουπ… και τότε  βρήκα τις απαντήσεις σε όλα μου τα ερωτήματα… Ποιος έφτιαξε τον  υπολογιστή; Είπαν ότι εκείνοι το έκαναν, το project άρχισε περίπου το  2600 κι ότι ήταν βασικά ένα πείραμα για να δουν αν μπορούν να διοικήσουν  έναν ολόκληρο πολιτισμό με υπολογιστή…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Παρ’ όλο που όλοι περίμεναν από τους ανθρώπους να δουλεύουν δεν ήταν υποχρεωτικό…&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η Νέα Υόρκη ήταν μουσείο… που έδειχνε στους ανθρώπους πως ζούσαν στον  20ο αιώνα… Το Brooklyn και το Queens ήταν ουσιαστικά κατεστραμμένα…»  Αλήθεια ή ψέματα, το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια πολύ  ενδιαφέρουσα ιστορία! &lt;/p&gt;   &lt;p class="has-text-align-center"&gt;&lt;a href="https://kontranews.gr/en/node/210009"&gt;kontranews.gr&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;a href="https://www.diadrastika.com/2019/06/anthropos-taxidepse-800-chronia-mellon.html"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjcteiFj4KgvD2fqNJ1RHezb7J04H5b95SIb36MG5vRKLlKQ8cWsnCCjCt5MOsZWWE5345oJps2mzZZKVwpNEK1K7nwM_c7gtov2WCev1_ix9_I9-v_q4iHFcPlH9J_TyQv7VONETP9rkELkvbA2g1IPm9JcYr_wqb8orNNhJImxDoZ8RjqOHrIMefT=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Η αδιανόητη μεταμόρφωση 33χρονου σε “Εξωγήινο”: Έκοψε μέχρι και τα δάχτυλά του για να πετύχει το σκοπό του</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/33.html</link><category>αλλα</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:41:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-1133354024319236596</guid><description>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjkm4HCgRQdnSLf2ea4u8FilAOLdj1DjooUX3FWqkNNI_ROOA1kZVVaynDadtfaYH6zIfPH7qNWIEKEH-lAwwoUcLnWUOoe6O3lRaVRK27A-WF7XmED4njj57b51ew6k4dejQ8uolluXsydTWxM0jjAJdqmbCwmm98DhErD0c6STqeFwR6h0fHhcbHL=s750" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="375" data-original-width="750" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjkm4HCgRQdnSLf2ea4u8FilAOLdj1DjooUX3FWqkNNI_ROOA1kZVVaynDadtfaYH6zIfPH7qNWIEKEH-lAwwoUcLnWUOoe6O3lRaVRK27A-WF7XmED4njj57b51ew6k4dejQ8uolluXsydTWxM0jjAJdqmbCwmm98DhErD0c6STqeFwR6h0fHhcbHL=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;strong&gt;&lt;br /&gt;Σε&amp;nbsp;εξωγήινο&amp;nbsp;προσπαθεί να μεταμορφωθεί ένας Γάλλος,  αποκαλώντας τον εαυτό του «Black Alien» και γι΄αυτό τον λόγο έχει κάνει  πολλές&amp;nbsp;πλαστικές&amp;nbsp;επεμβάσεις και πλέον δεν θυμίζει σε τίποτα άνθρωπο.&lt;/strong&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Συγκεκριμένα, ο Anthony Loffredo ή Black Alien Project, όπως είναι  γνωστός στα social media, έχει καλύψει πλήρως το σώμα του και το κεφάλι  του με τατουάζ, έχει αμέτρητα piercing, ωστόσο, επειδή δεν ήταν  ικανοποιημένος, προχώρησε και σε κάποιες&amp;nbsp;&lt;strong&gt;πλαστικές&lt;/strong&gt;.&lt;/p&gt;&lt;div class="google-auto-placed ap_container" style="clear: both; height: auto; text-align: center; width: 100%;"&gt;&lt;ins class="adsbygoogle adsbygoogle-noablate" data-ad-client="ca-pub-4231368650773366" data-ad-format="auto" data-ad-status="filled" data-adsbygoogle-status="done" style="background-color: transparent; display: block; height: 280px; margin: auto;"&gt;&lt;ins id="aswift_8_expand" style="background-color: transparent; border: medium none; display: inline-table; height: 280px; margin: 0px; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 720px;" tabindex="0" title="Advertisement"&gt;&lt;ins id="aswift_8_anchor" style="background-color: transparent; border: medium none; display: block; height: 280px; margin: 0px; overflow: visible; padding: 0px; position: relative; visibility: visible; width: 720px;"&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/ins&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;Και πάλι όμως δεν ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα και έτσι  αποφάσισε να ταξιδέψει στο Μεξικό, προκειμένου να αφαιρέσει δύο δάχτυλα  από το αριστερό του χέρι και στη συνέχεια δημοσίευσε ένα βίντεο στο  Instagram, με τη νέα του εμφάνιση που δείχνει να την απολαμβάνει, αφού  πλέον θυμίζει πιο πολύ&amp;nbsp;&lt;b&gt;Εξωγήινο&amp;nbsp;&lt;/b&gt;παρά άνθρωπο.&lt;/p&gt;&lt;a href="https://weeklynews.gr/i-adianoiti-metamorfosi-33chronoy-se-exogiino-ekopse-mechri-kai-ta-dachtyla-toy-gia-na-petychei-to-skopo-toy/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjkm4HCgRQdnSLf2ea4u8FilAOLdj1DjooUX3FWqkNNI_ROOA1kZVVaynDadtfaYH6zIfPH7qNWIEKEH-lAwwoUcLnWUOoe6O3lRaVRK27A-WF7XmED4njj57b51ew6k4dejQ8uolluXsydTWxM0jjAJdqmbCwmm98DhErD0c6STqeFwR6h0fHhcbHL=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Μια γρήγορη ματιά στον λευκό νάνο KPD 0005+5106 </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/kpd-00055106.html</link><category>αστρονομια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:35:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-8494516757688096572</guid><description>&lt;br /&gt;  	&lt;section class="entry"&gt; &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/kpd0005_525.jpg"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-85271" data-attachment-id="85271" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="kpd0005_525" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/kpd0005_525.jpg?w=525" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/kpd0005_525.jpg?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/kpd0005_525.jpg" data-orig-size="525,372" data-permalink="https://physicsgg.me/kpd0005_525/" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/kpd0005_525.jpg?w=525" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption&gt;&lt;em&gt;Καλλιτεχνική απεικόνιση της αλληλεπίδρασης του λευκού νάνου KPD 0005+5106 (γαλάζιο χρώμα) και του συνοδού του&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt; Ο λευκός νάνος KPD 0005+5106, που απέχει περίπου 1.300 έτη φωτός από  τη Γη, εκπέμπει υψηλής ενέργειας ακτίνες Χ, η ένταση των οποίων  αυξάνεται και μειώνεται ανά 4,7 ώρες. Αυτό σημαίνει ότι γύρω από τον KPD  0005+5106 υπάρχει ένα αντικείμενο σε τροχιά — είτε ένα άστρο πολύ  μικρής μάζας είτε ένας πλανήτης. Ο λευκός νάνος έλκει υλικό από τον  σύντροφό του σχηματίζοντας έναν δίσκο σκόνης και αερίων γύρω του.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Καθώς ο λευκός νάνος και ο σύντροφός του περιφέρονται ο ένας γύρω από  τον άλλο, το διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra ανιχνεύει μια αυξομοίωση  στην ροή των ακτίνων Χ. Σύμφωνα με τους αστρονόμους τα παρατηρησιακά  δεδομένα συμφωνούν με την υπόθεση ότι ο συνοδός είναι ένας πλανήτης στο  μέγεθος του πλανήτη Δία, παρά ένα αμυδρό άστρο ή ένας καφέ νάνος. Σε μια  τέτοια περίπτωση ο συνοδός θα επιζήσει μόνο για μερικές εκατοντάδες  εκατομμύρια χρόνια ακόμα.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt; &lt;/p&gt;   &lt;figure class="wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-block-embed-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio"&gt;&lt;div class="wp-block-embed__wrapper"&gt;&lt;span class="embed-youtube" style="display: block; text-align: center;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/figure&gt;   &lt;p&gt;&lt;em&gt;πηγή: &lt;a href="https://chandra.si.edu/photo/2021/kpd0005/?fbclid=IwAR20F66AbbQxDntZz9ytsksF0WgvetPrzzzBN4tSMZDoSypHa_uIYmC2ut0" rel="nofollow"&gt;https://chandra.si.edu/photo/2021/kpd0005/?fbclid=IwAR20F66AbbQxDntZz9ytsksF0WgvetPrzzzBN4tSMZDoSypHa_uIYmC2ut0&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;/section&gt;&lt;a href="https://physicsgg.me/2021/11/23/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b3%cf%81%ce%ae%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%b7-%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%cf%8c-%ce%bd%ce%ac%ce%bd%ce%bf-kpd-00055106/"&gt;πηγη&lt;/a&gt; &lt;iframe width="704" height="396" src="https://www.youtube.com/embed/KEs_KkgoL3s" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen&gt;&lt;/iframe&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/KEs_KkgoL3s/default.jpg" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Το διαστρικό αντικείμενο Οουμουαμούα δεν ήταν ‘παγόβουνο’ αζώτου </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/blog-post_24.html</link><category>αστρονομια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:32:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-4102088474458450197</guid><description>&lt;span class="commentcount"&gt;&lt;/span&gt;  	&lt;section class="entry"&gt; &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/09/umuamua.png"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-80489" data-attachment-id="80489" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="umuamua" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/09/umuamua.png?w=700" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/09/umuamua.png?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/09/umuamua.png" data-orig-size="880,825" data-permalink="https://physicsgg.me/umuamua/" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/09/umuamua.png?w=700" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption&gt;&lt;em&gt;H  τροχιά του διαστρικού αντικειμένου Ομουαμούα που διέσχισε το ηλιακό μας  σύστημα. Το ένθετο μας δείχνει τις θέσεις του αντικειμένου και των  πλανητών στις 19 Οκτωβρίου 2017,&amp;nbsp;&lt;a href="https://physicsgg.me/2017/11/21/%CE%AD%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%82-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CF%8D-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%80/" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;την ημέρα που το Ομουαμούα ανακαλύφθηκε από το PanSTARRS&lt;/a&gt;.  Σε αντίθεση με όλους τους αστεροειδείς και τους κομήτες που είχαν  ανακαλυφθεί έως τότε, το αντικείμενο δεν δεσμεύθηκε από τη βαρύτητα του  Ήλιου. To Ομουαμούα προήλθε από τον διαστρικό χώρο και επέστρεψε εκεί με  μεγαλύτερη ταχύτητα εξαιτίας της διέλευσής του πλησίον του Ήλιου.&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p class="has-medium-font-size"&gt;Oumuamua: Νέα θεωρία για την προέλευση του διαστρικού επισκέπτη&lt;/p&gt;   &lt;p class="has-text-align-right"&gt;Σύνταξη: Εύη Τσιριγωτάκη – &lt;a href="https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimi/oumuamua-nea-theoria-gia-tin-proeleysi-toy-diastrikoy-episkepti/"&gt;www.ertnews.gr&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Το πρώτο γνωστό διαστρικό αντικείμενο στο ηλιακό μας σύστημα, γνωστό ως&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Oumuamua&lt;/strong&gt;,  συνεχίζει να γοητεύει αλλά και να προβληματίζει τους επιστήμονες. Είναι  διαστρικός κομήτης ή κοσμικό παγόβουνο; Τον Μάρτιο, οι αστροφυσικοί  Άλαν Τζάκσον και Στίβεν Ντες του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα,  υποστήριξαν ότι το Oumuamua ήταν πιθανότατα ένα κομμάτι&amp;nbsp;&lt;strong&gt;πάγου αζώτου&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;που προήλθε από έναν νάνο πλανήτη σαν τον Πλούτωνα, κάπου&amp;nbsp;&lt;strong&gt;έξω από το ηλιακό μας σύστημα.&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;Ωστόσο,  δυο αστροφυσικοί(*) από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ καταρρίπτουν τη θεωρία  αυτή σε άρθρο τους που δημοσιεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου, στο περιοδικό&amp;nbsp;&lt;a href="https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1384107621001445?via%3Dihub" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;&lt;strong&gt;«New Astronomy»&lt;/strong&gt;&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Τον Οκτώβριο του 2017, όταν οι αστρονόμοι είδαν για πρώτη φορά το&amp;nbsp;&lt;strong&gt;Oumuamua&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;να διαπερνά το ηλιακό μας σύστημα, υπολόγισαν ότι ταξίδευε με&amp;nbsp;&lt;strong&gt;92.000 χλμ./ώρα.&amp;nbsp;&lt;/strong&gt;Όπως είπαν, η ταχύτητα αυτή ήταν υπερβολικά μεγάλη και ως εκ τούτου δεν προήλθε από το ηλιακό μας σύστημα.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Καθώς το αντικείμενο με το αλλόκοτο επίπεδο σχήμα περνούσε από τον ήλιο,&amp;nbsp;&lt;strong&gt;επιταχύνθηκε&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;με  ρυθμό που δεν μπορούσε να εξηγηθεί από τη βαρυτική έλξη του ήλιου. Οι  αστρονόμοι δεν μπόρεσαν να βρουν καμία ορατή ένδειξη ενός&amp;nbsp;&lt;strong&gt;προωθητικού μέσου&lt;/strong&gt;, όπως υδρατμοί ή αέρια που διαφεύγουν από το αντικείμενο και το ωθούν προς τα εμπρός.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η θεωρία των Τζάκσον και Ντες λύνει το μυστήριο του προωθητικού  υλικού. Καθώς το Oumuamua πλησίαζε τον ήλιο, το αέριο άζωτο που  εξατμιζόταν, θα έσπρωχνε το αντικείμενο, με αποτέλεσμα να μην είναι  ορατό από τα τηλεσκόπια. Επίσης, οι αστρονόμοι γνωρίζουν την ύπαρξη  πάγου αζώτου στο ηλιακό μας σύστημα, επειδή τον έχουν βρει στον  Πλούτωνα.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;&lt;strong&gt;Γιατί μπορεί να μην είναι άζωτο&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ωστόσο δεν συμφωνούν όλοι με αυτό το συμπέρασμα. Σύμφωνα με τους  &amp;nbsp;αστροφυσικούς Αμίρ Σίρατζ και Άβι Λέμπ στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το  συμπέρασμα των Τζάκσον και Ντες είναι λανθασμένο επειδή&lt;strong&gt;&amp;nbsp;δεν υπάρχει αρκετό άζωτο στο σύμπαν&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;για να δημιουργηθεί ένα τέτοιο αντικείμενο, το μήκος του οποίου είναι κάπου μεταξύ&amp;nbsp;&lt;strong&gt;400 και 800 μέτρα&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;και το πλάτος του μεταξύ&amp;nbsp;&lt;strong&gt;35 και 167 μέτρα.&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Το καθαρό άζωτο είναι&amp;nbsp;&lt;strong&gt;σπάνιο&lt;/strong&gt;, είπε ο Σίρατζ και έχει βρεθεί μόνο στον Πλούτωνα, όπου αποτελεί περίπου το&amp;nbsp;&lt;strong&gt;0,5%&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;της  συνολικής του μάζας. Ακόμα και αν συλλεχθεί όλος ο πάγος αζώτου από  κάθε πλανήτη σαν τον Πλούτωνα δεν θα έφτανε για να σχηματίσει τον  Oumuamua.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Οι δυο αστροφυσικοί υπολόγισαν ότι η μάζα των πλανητών σαν τον  Πλούτωνα που θα χρειαζόταν για να σχηματιστεί το παγόβουνο αζώτου στο  μέγεθος του Oumuamua, θα ξεπερνούσε τη μάζα των άστρων.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;«Αλλά αυτό είναι τρελό, εξωφρενικό», δήλωσε ο Σίρατζ.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Ωστόσο, οι Τζάκσον και Ντες δήλωσαν ότι οι εκτιμήσεις τους σχετικά με  τον αριθμό των θραυσμάτων αζώτου που πετούν στο διάστημα, δεν είναι  υπερβολικές και συνάδει με προηγούμενες έρευνες.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;«Προσπαθούν να προκαλέσουν μια διαμάχη που δεν υπάρχει», δήλωσε ο Ντες.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Σύμφωνα με τον Σίρατζ, ωστόσο, το μυστήριο του Oumuamua δεν έχει  λυθεί ακόμη. Ορισμένοι ειδικοί μπορεί να είναι πρόθυμοι να βγάλουν  βιαστικά συμπεράσματα, είπε. «Εάν εξακολουθεί να είναι ανεξήγητο, θα  πρέπει να εξετάσουμε όλες τις πιθανότητες». ΠΗΓΗ:&amp;nbsp;&lt;a href="https://www.livescience.com/oumuamua-not-nitrogen-iceberg" rel="noreferrer noopener" target="_blank"&gt;Live Science&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;&lt;strong&gt;(*) &lt;/strong&gt;&lt;em&gt;Πρόκειται για τους A.Siraj και A.Loeb.  Υπενθυμίζεται ότι ο Avi Loeb είναι ο συγγραφέας του βιβλίου   «EXTRATERRESTIAL, H πρώτη ένδειξη νοήμονος εξωγήινης ζωής», σχετικό με  το διαστρικό αντικείμενο Ομουαμούα που διέσχισε το ηλιακό μας σύστημα.&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;/section&gt;&lt;a href="https://physicsgg.me/2021/11/23/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf-%ce%bf%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%b1%ce%bc%ce%bf%cf%8d/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title> Το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ExoMiner ανακάλυψε 301 νέους εξωπλανήτες </title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/exominer-301.html</link><category>αστρονομια</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:30:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-4775619869533661463</guid><description>  	&lt;p class="postmetadata"&gt;&lt;span class="byline"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="commentcount"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; 	&lt;section class="entry"&gt; &lt;div class="wp-block-image"&gt;&lt;figure class="aligncenter size-large"&gt;&lt;a href="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/transit_method.width-1024.gif"&gt;&lt;img alt="" class="wp-image-85293" data-attachment-id="85293" data-comments-opened="1" data-image-caption="" data-image-description="" data-image-meta="{&amp;quot;aperture&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;credit&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;camera&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;caption&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;created_timestamp&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;copyright&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;focal_length&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;iso&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;shutter_speed&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;,&amp;quot;title&amp;quot;:&amp;quot;&amp;quot;,&amp;quot;orientation&amp;quot;:&amp;quot;0&amp;quot;}" data-image-title="transit_method.width-1024" data-large-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/transit_method.width-1024.gif?w=700" data-medium-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/transit_method.width-1024.gif?w=300" data-orig-file="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/transit_method.width-1024.gif" data-orig-size="960,540" data-permalink="https://physicsgg.me/transit_method-width-1024/" height="396" src="https://physicsgg.files.wordpress.com/2021/11/transit_method.width-1024.gif?w=704" width="704" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;figcaption&gt;&lt;em&gt;Ανίχνευση εξωπλανητών με την μέθοδο της διέλευσης&lt;/em&gt;&lt;/figcaption&gt;&lt;/figure&gt;&lt;/div&gt;   &lt;p&gt;Οι επιστήμονες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας επιβεβαίωσαν  την ύπαρξη άλλων 301 εξωπλανητών, οι οποίοι έρχoνται να προστεθούν στους  4.569 ήδη βεβαιωμένους πλανήτες εκτός του ηλιακού συστήματός μας.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Η ανακάλυψη έγινε με τη βοήθεια του νέου συστήματος τεχνητής  νοημοσύνης ExoMiner που χρησιμοποιεί τον υπερυπολογιστή Pleiades της  NASA και μπορεί, όταν αναλύει τα δεδομένα των αστρονομικών παρατηρήσεων  των τηλεσκοπίων, να διακρίνει τους πραγματικούς εξωπλανήτες από τους  «πλαστούς» (ψευδώς θετικούς).&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Το ExoMiner ανέλυσε τα στοιχεία του διαστημικού τηλεσκοπίου «Κέπλερ»  της NASA και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι άλλοι 301 υποψήφιοι έως τώρα  εξωπλανήτες μπορούν πλέον να πάρουν τη «βούλα» του επιβεβαιωμένου  εξωπλανήτη.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον πλανητικό επιστήμονα Γιον Τζένκινς  του Κέντρου Ερευνών Ames της NASA στην Καλιφόρνια, οι οποίοι έκαναν τη  σχετική δημοσίευση [&lt;a href="https://arxiv.org/abs/2111.10009"&gt;ExoMiner: A Highly Accurate and Explainable Deep Learning Classifier to Mine Exoplanets&lt;/a&gt;]  στο περιοδικό αστροφυσικής «Astrophysical Journal», τόνισαν ότι, χάρη  στην μεγαλύτερη ακρίβεια του νέου «έξυπνου» συστήματος, «όταν το  ExoMiner λέει πως κάτι είναι ένας πλανήτης, μπορείς να είσαι σίγουρος  ότι πράγματι είναι».&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;Κανένας από τους 301 εξωπλανήτες δεν φαίνεται να μοιάζει με τη Γη ή να είναι φιλόξενος για ζωή.&lt;/p&gt;   &lt;p&gt;&lt;em&gt;πηγή: &lt;a href="https://www.amna.gr/home/article/603060/I-NASA-epibebaiose-allous-301-neous-exoplanites-me-ti-boitheia-tis-technitis-noimosunis-ExoMiner" rel="nofollow"&gt;https://www.amna.gr/home/article/603060/I-NASA-epibebaiose-allous-301-neous-exoplanites-me-ti-boitheia-tis-technitis-noimosunis-ExoMiner&lt;/a&gt; – &lt;a href="https://www.jpl.nasa.gov/news/new-deep-learning-method-adds-301-planets-to-keplers-total-count" rel="nofollow"&gt;https://www.jpl.nasa.gov/news/new-deep-learning-method-adds-301-planets-to-keplers-total-count&lt;/a&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;/section&gt;&lt;a href="https://physicsgg.me/2021/11/23/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%bd%ce%bf%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82-exominer-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;</description><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>Nasa: Νέα τεχνολογία λέιζερ θα επιταχύνει την επικοινωνία στο διάστημα</title><link>https://blackholesandplanets.blogspot.com/2021/11/nasa_56.html</link><category>tech</category><author>noreply@blogger.com (ioannis p)</author><pubDate>Wed, 24 Nov 2021 03:26:00 +0200</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-2904104888668509750.post-8383086529002109582</guid><description>&lt;div id="article-text-619cb9880b183"&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEibXt1AzrIFx4Ba_kXDpVZujl5IG_d1i34-jIFTe2Wf843oxPaQlZPTuHX46B8IKdeSKF8J3uOrsN0sYSqJRpcod50-gnwj0yRpKDbZEL-gxVL_QT0phi7vETRtS3S4sXPiaA0H5U3jg6yFHlf1fPr_F9zPk1I1KyggRvHQU4QaFOP-jozHaXzXxaq3=s750" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" data-original-height="430" data-original-width="750" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEibXt1AzrIFx4Ba_kXDpVZujl5IG_d1i34-jIFTe2Wf843oxPaQlZPTuHX46B8IKdeSKF8J3uOrsN0sYSqJRpcod50-gnwj0yRpKDbZEL-gxVL_QT0phi7vETRtS3S4sXPiaA0H5U3jg6yFHlf1fPr_F9zPk1I1KyggRvHQU4QaFOP-jozHaXzXxaq3=s16000" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Μια νέα &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/technologia/"&gt;τεχνολογία&lt;/a&gt; λέιζερ &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/anamenetai/"&gt;αναμένεται&lt;/a&gt; να δοκιμάσει η NASA στο διάστημα. Πρόκειται για το Laser Communications Relay Demonstration (LCRD), όπου θα &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/ektoxeythei/"&gt;εκτοξευθεί&lt;/a&gt; στις 4 Δεκεμβρίου, κατά τη διάρκεια της αποστολής του &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/programmatos/"&gt;Προγράμματος&lt;/a&gt; Διαστημικών Δοκιμών Satellite-6 (STPSat-6).&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ουσιαστικά, η &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/technologia/"&gt;τεχνολογία&lt;/a&gt; στοχεύει στην &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/epitachynsi/"&gt;επιτάχυνση&lt;/a&gt; των διαστημικών επικοινωνιών, καθώς επιτρέπει 10-100 φορές περισσότερα  δεδομένα να αποστέλλονται πίσω στην γη, συγκριτικά με τις  ραδιοσυχνότητες. Η αύξηση των μέγα-αστερισμών δορυφόρων στις χαμηλές  τροχιές της γης έχει &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/dimioyrgisei/"&gt;δημιουργήσει&lt;/a&gt; έναν υπερπληθυσμό ραδιοσυχνοτήτων. Ως εκ τούτου, μια τέτοια αλλαγή καθίσταται αναγκαία.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Αξίζει να σημειωθεί πως το σχέδιο για αποστολή του συστήματος lazer έχει εγκριθεί από το 2011, ενώ το 2018 έλαβε &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/proeidopoiisi/"&gt;προειδοποίηση&lt;/a&gt; για ορισμένες αλλαγές και βελτιώσεις. Αργότερα, η πανδημία καθυστέρησε ακόμη &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/perissotero/"&gt;περισσότερο&lt;/a&gt; την ανάπτυξη της διαστημικής τεχνολογίας, με αποτέλεσμα να «παγώσει» κάθε ενέργεια εκτόξευσης.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Στο προσκήνιο νέες διαστημικές αποστολές&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ακόμη, η χρήση του LCRD παρουσιάζεται ως προαπαιτούμενο, καθώς η σχεδιάζινται αρκετές διαστημικές αποστολές στα πλαίσια του &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/programmatos/"&gt;προγράμματος&lt;/a&gt; &amp;nbsp;Commercial Lunar Payload Services. «Το εν λόγω λέιζερ θα αποτρέψει τον  υπερπληθυσμό του φάσματος ραδιοσυχνοτήτων» δήλωσε ο Μπαντρί Γιουνές,  αναπληρωτής συνεργάτης του &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/programmatos/"&gt;προγράμματος&lt;/a&gt; Διαστημικής Επικοινωνίας και Πλοήγησης της NASA.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Τον παραπάνω ισχυρισμό επιβεβαίωσε κι ο Trudy Kortes, &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/dieythyntis/"&gt;διευθυντής&lt;/a&gt; τεχνολογικών επιδείξεων στη Διεύθυνση Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA.  «Αυτό το νέο σύστημα όχι μόνο θα παρέχει υψηλότερους ρυθμούς μετάδοσης  δεδομένων αλλά θα βελτιστοποιήσει αυτό που ονομάζουμε SWAP — ή μέγεθος,  βάρος και ισχύς. Θα είναι &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/mikrotero/"&gt;μικρότερο&lt;/a&gt; σε όγκο, θα ζυγίζει λιγότερο και θα καταναλώνει λιγότερη ισχύ από την τρέχουσα &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/katastasi/"&gt;κατάσταση&lt;/a&gt; (τεχνολογίας)» ανέφερε &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/charaktiristika/"&gt;χαρακτηριστικά&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Μελλοντικά, η Nasa σκοπεύει να εκτοξεύσει σύντομα περισσότερες  αποστολές λέιζερ, όχι μόνο προς και από τη Σελήνη αλλά και πιο έξω στο &lt;a href="https://www.techwar.gr/tag/iliako-systima/"&gt;ηλιακό σύστημα&lt;/a&gt;.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;ΠΗΓΗ: Gadgets 360&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;a href="https://www.deasy.gr/nea/c17492/Nasa-Nea-texnologia-leizer-8a-epitaxyne.html"&gt;Πηγή&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;a href="https://www.techwar.gr/42129/nasa-nea-technologia-leizer-tha-epitachynei-tin-epikoinonia-sto-diastima/"&gt;πηγη&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;</description><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEibXt1AzrIFx4Ba_kXDpVZujl5IG_d1i34-jIFTe2Wf843oxPaQlZPTuHX46B8IKdeSKF8J3uOrsN0sYSqJRpcod50-gnwj0yRpKDbZEL-gxVL_QT0phi7vETRtS3S4sXPiaA0H5U3jg6yFHlf1fPr_F9zPk1I1KyggRvHQU4QaFOP-jozHaXzXxaq3=s72-c" width="72"/><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item></channel></rss>