Bleeding Sky

EBOOKS FOR SALE

2016-06-04T12:28:00.002+08:00

E-BOOKS FOR SALE

ALL EBOOKS ARE SECURED AND PERSONALIZED
PDF EBOOK FORMAT

***ACTION/FANTASY/LOVE STORY/ COMEDY***

Salamangka: Ang Tagapagmana (BOOK 1 - 2010)

46 Chapters

567 pages

Dark Fantasy, wholesome, love story

400 pesos

Si Benjoe ay simpleng binata na pinalaki sa hirap. Isang araw natuklasan niya na hindi siya normal. Anak siya ng isang demonyo. Samahan si Benjoe sa pagtuklas ng kanyang tunay na pagkatao. Kwento na puno ng katatawanan, pag-ibig, aksyon at punong puno ng hiwaga. Sino ba talaga si Benjoe at ano ang kanyang tungkulin na kailangan gampanan upang manatili ang balanse ng Pilipinas?

preview

http://paulito-maligno.blogspot.com/2010/12/salamangka-preview.html

Salamangka: Ang Pagsubok (BOOK 2 - 2011)

e-book

50 chapters

555 pages

personalized pdf format

Wholesome, Action, Fantasy, Comedy, Love Story

Price = 500 pesos

Nalaman na ni Benjoe kung sino talaga siya. Ngayon hinahabol siya ng kanyang lolo at kanyang mga alagad. Sundan ang pagpapatuloy ng kwento ni Benjoe at sa kanyang pagharap sa mga pagsubok na binabato sa kanya ng kanyang lolo..na si Satanas. Mga mysterio mula sa unang libro masasagot na.

Mas madami pang mysterio at hiwaga ang papalit sa pagpapatuloy ng kwento ng Salamangka

Preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/07/salamangka-ang-pagsubok-preview.html

Chapter list

http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/09/salamangka-ang-pagsubok-status-updates.html

Salamangka: Hari ng Impyerno (BOOK 3 - 2013)

e-book

56 chapters

600 pages

personalized pdf format

Wholesome, Action, Fantasy, Comedy, Love Story

Price = 700 pesos

Sa wakas maghaharap na ang lolo at ang apo. Sino ang magiging hari ng impyerno? Sundan ang pagtuloy natin sa kwento ni Benjoe at ng kanyang mga sinag at tala. Mabubuo na kaya ang walong sinag? Anong kapangyarihan ang makakamit ni Benjoe pag nabuo niya ang kanyang mga sinag at tala?

Lahat ng mysterio mula sa dalawang naunang libro masasagot na dito!

Preview:
http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/12/salamangka-hari-ng-impyerno-e-book.html

Resbak: Rise of the Cursed Dragon

E-book

pdf format

48 chapters

540 pages

personalized pdf format

Love story, comedy, action, fantasy, Pinoy Magic School

500 pesos

Si Raphael ay isang simpleng binata. Isang araw naakit siya sa ganda ng isang dalaga. Sinundan niya ito upang makilala ngunit nadala siya sa isang mahiwagang paaralan ng mahika. Para lang sa pag ibig nag enroll siya sa paaralan na yon kahit wala siyang kapangyarihan. Sundan ang kwento ni Raffy sa loob ng magic school, basahin kung paano siya mabubuhay araw araw kalaban ang mga makapangyarihan na estudyante ng mahiwagang paaralan. Hindi siya pwede mabigo, kailangan niya mapahanga ang dalagang nagpatibok sa kanyang puso.

Previews

Prologue

Preview link: http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/02/resbak-preview.html

Chapter 1: Magic Wall

Preview Link: http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/02/resbak-chapter-1-preview.html

Resbak: The Grand Alliance

E-book
54 chapters
590 pages
Secured and Personalized PDF e-book

700 pesos

Sundan ang kwento ng mga apprentice ng Dragon Lord na sina Raffy at Abbey sa kanilang pagtuloy ng laban upang makamtan ang kapayapaan

Mas madaming rebelasyon...mas madaming mysterio...mas matinding bakbakan!

preview
http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/10/resbak-grand-alliance-e-book-preview.html

***LOVE STORY/ COMEDY***

XAVIER (prequel to Spare Tire)

E-book

45 chapters

490 pages

Secured and personalized PDF e-book

600 pesos

Naiyak na kayo sa kwento ni Xavier sa Spare Tire. Ito ngayon ang kwento bago naganap ang mga kaganapan sa Spare Tire. Mas batang Xavier, ang kanyang buhay bago kolehiyo...at ang mga sikreto na tinatago niya

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/12/xavier-prequel-to-spare-tire-e-book.html

KRAS

E-book

32 chapters

360 pages

Secured and personalized PDF e-book

500 pesos

Lahat tayo may crush. Meron yung mga hindi natin makalimutan. Meron yung mga nakilala natin at meron naman yung mga nakawala sa atin.

At meron yung isa...yung isa na talagang crush mo at hindi mo makilala. Pano kung nagdaan ang ilang taon...nakilala mo narin siya sa wakas?

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/12/kras-e-book-preview.html

Dare

E-book

32 chapters

340 pages

Secured and personalized PDF e-book

600 pesos

Modern Day Beauty and the Beast love story in a Philippine setting

Ito ang kwento ni Andrew, isang binata na hindi pinagpala sa itsura, at ni Kim, ang magandang crush ng binata. Isang araw nagkahamunan sina Kim at kanyang barkada sa isang dare game.

Ang target si Andrew...THE DARE...maging fake boyfriend ni Kim ang binata ng isang buwan

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/03/dare-preview.html

SA AKING MGA KAMAY PLUS (Book 1)

- SA AKING MGA KAMAY BOOK 1 and the

-MISADVENTURES OF KBJ: HISTORY OF KIKO MONSTER

300 pesos

Si Kiko ay may kapangyarihan. Kaya niya malaman ang magaganap sa isang tao sa isang araw sa pamamagitan ng paghawak lang ng kamay. Ngunit may isa pa siyang abilidad. Lahat ng kanyang panaginip nagkakatotoo.

Ano gagawin mo kapag sa panaginip mo nakita mo na yung tao na sasaktan ang iyong puso? Pano kung nakita mo na yung taong yon? Iiwasan mo ba? Pano kung pinagpaluran ka ng tadhana at napaibig ka nga talaga sa taong yon?

Itutuloy mo ba o iiwasan mo dahil sa nakita mo sa iyong panaginip?

Samahan si Kiko sa kwento na puno ng katatawanan at kilig.

SA AKING MGA KAMAY: Bagong Panaginip (BOOK 2)
28 chapters
310 pages
comedy, love story, mystery, suspense

600 pesos

Nangangamba si Kiko sa kanyang bagong panaginip. Nabasa niyo sa unang libro tungkol sa panaginip na ito. Kay Amy siya ipapakasal! Basahin ang pagpapatuloy na kwento ni Kiko kung saan kakalabanin na niya ang tadhana para patunayan na puso niya ang mananaig. Mas maganda kung nabasa niyo din yung misadventures of KBJ bago basahin itong book 2.

KIKO VS FATE!!!

preview
http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/07/sa-aking-mga-kamay-book-2-preview.html

SPARE TIRE
26 chapters
300 pages
comedy, love story, heavy drama

600 pesos

Naakit ang isang binata sa isang magandang dalaga, tumibok ang kanyang puso ngunit ang dalaga pala ay may minamahal nang iba. May mga batas nga ba talaga ang pag ibig? Pano na kung si binata at si daaga ay mag gusto pala sa isat isa?

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/11/spare-tire-preview.html

THE THIRD
25 chapters
287 pages

600 pesos

Pano kung may nakilala kang dalaga na type mo? Ang masama naguguluhan isip niya sa pagpili sino sa kanyang dalawang suitors ang sasagutin niya.

Tutulungan mo ba siya at magiging isang tunay na kaibigan? O isisingit mo sarili mo upang ikaw yung maging pangatlo sa pagpipilian?

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/11/third-preview.html

Mortal

e-book

30 chapters

333 pages

personalized pdf format

Super comedy, Love Story

500 pesos

Magbabarkadang nangungulila sa dalawa nilang kaibigan. Naghanap sila ng kapalit at kapareho. Natagpuan nila sina Nicole at Adolph. Unang tagpo palang ng bagong kaibigan nila ay magkaaway nila.

Mga mortal na magkaaway. Walang isang araw na hindi sila nagbabangayan at nag aasaran.

Maari nga ba mahulog sa isa't isa ang mortal na magkaaway?

Kwento na punong puno ng katatawanan mula simula hanggang huli. Sundan ang pagbakbakan nina Nicole at Adolph. Hanggang magkaaway nalang ba talaga sila?

Will the saying "The more you hate, the more you love" hold true?

Preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/11/mortal-prologue.html

BESPREN: PIPOY AND ANNIKA (Complete)

E-book

Pdf format

25 Chapters

262 pages

Complete Story

500 pesos

Ito ang buong kwento nina Pipoy at Annika. Mas kumpleto, mas detalyado at puno ng kilig at pagmamahal.

Mula bata magkaibigan na sina Pipoy at Annika. Ang pagkakaibigan umabot sa estado na best friends kung tatawagin. Sundan ang kwento nila mula noong sila ay limang taong gulang hanggang sa pagpasok nila ng kolehiyo.

Hanggang magkaibigan nalang ba talaga sila o ang pagiging bespren ay magdudulot ng mas higit pa? Sabi nga nila lahat nagsisimula pagkakaibigan. Ngunit pano na pag bespren ang usapan?

List of Chapters to compare with the blog copy

http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/01/bespren-complete-update.html

MPEX (M.P. Extended)

E-book

pdf format

37 Chapters

358 pages

Complete story of Siga and Maganda

500 pesos

Maaring nabasa niyo na ang showcase story sa aking blog. Ito yung kumpletong kwento ni Juan Pablo at Monique. Kwento ng torpeng siga na naakit kay miss maganda. Punong puno ng saya, katatawanan at kilig. Alamin ang buong kwento, ang mga pangyayari na hindi naisulat sa blog at mga missing chapters na sumunod sa kanilang Pasko na magkasama. Basahin kung pano niligawan ng siga si maganda at alamin kung paano niya lalong nabigay ang puso ng dalaga.

Juan Pablo at Monique

Jayps at Nicka

Siga at si Maganda

Neybor

21 chapters

240 pages

Comedy, Love story

300 pesos

Si Sebastian ay isang binata na nais magbukod at mamuhay malaya sa puder ng kanyang magulang. Sa Baguio siya na nagtungo upang manirahan. Isang araw habang naghahanap ng bibilhin niyang bahay, nakilala niya ang pilyang Sofia.

Agad siya naakit sa dalaga kaya binili niya agad yung bahay. Naging magkapitbahay sila ngunit ang dalaga, mayron nang nagmamay ari sa kanyang puso. Ito ang kanilang kwento na puno ng katatawanan. Ito ang kwento ng magkapitbahay. Hanggang kailan sila magtatawagan na "Neybor"? O hanggang doon nalang ba ang tawagan nila?

preview

http://paulito-maligno.blogspot.com/2010/12/neybor-final-preview.html

***COLLECTORS EDITION E-BOOKS***

- TAGALOG EBOOKS-

BERTWAL E-BOOK COLLECTORS EDITION

Ang kwento ng pag iibigan ni Tinitron at Bettyfly.

200 pesos

EM EN KAY COLLECTORS EDITION

Ang kwento nina Monching at Stephanie

http://www.mediafire.com/?c1o30z19luo6l9q

- ENGLISH EBOOKS-

BEYOND FOREVER

How long will your love last?
(My first ever story...got me out of depression)

http://www.mediafire.com/?ki87chhlnluimww

HALF OF ME

When you love someone a part of you becomes them, a part of them becomes you...

when one is gone...what would you feel?

http://www.mediafire.com/?2iwea0a07y27fyy

JUST ME

Most of the time we are scared to fall in love for we feel we are not enough or the right one for the one we like

http://www.mediafire.com/?cevbnazbkjmb98e

ONE BEAT

What would be ready to give up for the one you truly love?

http://www.mediafire.com/?h5qqv70z1xvyeq8

PALMS AND POCKETS

Sometimes when you are in love you ask yourself...am i the one that stays in the pocket and comes out when only needed or am i the one who stays in the palms that they will hold forever?

http://www.mediafire.com/?71rm0fdzhh6u54z

SEVEN DAYS

Can love truly blossom in just seven days?

http://www.mediafire.com/?5j2r9arp9vlybb9

WHO I AM

There comes a time in our lives when we just want to forget who we are and start to being someone new...but there will always be that someone who gets to know who we truly are

http://www.mediafire.com/?5j2r9arp9vlybb9

ALL EBOOKS FOR SALE ARE LISTED ON THE PURCHASE FORM

YOU CAN VISIT THIS ALBUM FOR MORE DETAILS

https://www.facebook.com/204029593859/photos/?tab=album&album_id=10150413157123860

IF YOU ARE INTERESTED BUYERS

DOWNLOAD THIS PURCHASE FORM AND FILL IT UP

http://www.mediafire.com/download/cq4nlagrc55hjms/2016_purchase_form.txt

https://drive.google.com/open?id=1yNJGQMaHiV0fcTtWOFGVXtiAJX_gCh-KEHk-4Gtgc-M

(SELECT FILE THEN CHOOSE DOWNLOAD)

(fill up the purchase form and send it to my email indicated inside)

IF THOSE LINKS ARE NOT WORKING COPY THE NOTE FROM HERE

join the page and look for the PURCHASE FORM NOTE

https://www.facebook.com/AJourneyTowardsNowhere/posts/10153525790108860

For more inquiries :

OR YOU CAN REACH ME AT

09292622599

09176404799

OR SEND ME AN EMAIL AT

engrdiaz@gmail.com

FOR GROUP DISCOUNTS PLEASE CONTACT ME

CHAOS (RESBAK IV) PREVIEW

2016-04-03T14:36:00.005+08:00

CHAOS

Prologue

Sa loob ng gubat nagpapahinga ang mga magkakaibigan pagkatapos nila kumain. “Wow Damien, ang sarap mo magluto” sabi ni Abby. “Busog na busog ako grabe, ang dami ko kinain” reklamo ni Felicia.

“Si Adolph kasi ang sarap panoorin kumain pero Damien grabe ka. Ginulat mo kami. Ang galing mo magluto” sabi ni Cessa. “Hobby lang” sagot ng binata sabay ngumiti. “Akalain mo yon yung hari ng mga Tigre ang husay magluto” sabi ni Adolph sabay haplos sa tiyan niya.

Napatayo si Raffy at Samantha kaya lahat napatingin sa kanila. “What’s wrong?” tanong ni Abby. “Someone really powerful is nearby” sabi ni Samantha. Napatayo narin si Felicia, sa malayo nakita nila si Jericho na may kasama na isa pang matandang lalake.

“Sino yung kasama ni lolo Jericho?” tanong ni Abby. “I don’t know but yung kapangyarihan niya katulad ng lolo ni Felicia” sabi ni Raffy. “Oooh another teacher of ours?” tanong ni Damien.

“Yes you are right Damien” sabi ng isang boses na na dumgundong sa buong paligid. Kinilabutan ang magkakaibigan kaya napatayo narin yung iba. “Siya ba yon?” bulong ni Cessa kaya lahat napatingin sa dalawang matanda sa malayo.

Tumigil yung dalawang matanda kaya lahat napatingin kay Raphael. “Wag niyo na subukan mag usap usap gamit isipan niyo kasi maririnig ko din lang kayo” sabi ng boses. Nakita nila si Jericho na naglakad palayo habang yung isang matanda nagtatanggal ng balabad.

“Nandito ka para subukan kami?” tanong ni Adolph. “Wow” bulong ni Cessa nang makita nila yung katawan ng matanda na punong puno ng tattoo. “Is that supposed to scare us?” bulong ni Abby.

“Oh no my dear, I just want my body to be free when I am fighting powerful opponents. I can sense that you all are very powerful. My friend Jericho told me a lot about you but…ayaw ko maniwala hanggang sa nakikita mo mismo ano kaya niyo” sabi ng boses.

“Raffy, ano plano mo?” tanong ni Damien. “Wala, we don’t know him. We have no reason to attack him” sagot ng binata. “I see your teachers taught you well, pero yan ang magiging kahinaan niyo balang araw”

“Pero sige, let me go ahead” sabi ng matanda saka hinarap isang palad niya. Walang kumibo kaya tinignan nung matanda si Jericho. “Mahusay ang disiplina nila pero nararamdaman ko yung atat nilang makipaglaban lalo na yung tigre” sabi niya.

Humakbang si Raffy saka hinarap din isang palad niya. “You must be Raphael, tama si Jericho kamukhang kamukha mo nga talaga siya” sabi ng matanda. “Guys I need you all to stand back” sabi ni Raffy.

“Hoy Raffy, di naman sa duwag ako ha pero susundin ko utos mo ngayon lang” sabi ni Damien. Tinignan nung matanda si Jericho saka nag usap sila gamit ng kanilang mga isipan.

“Bakit itong bata na ito parang nabasa na niya yung binabalak ko?” tanong niya. “Sinabi ko naman sa iyo kakaiba siya” sagot ni Jericho. “Pasensya na po naririnig ko usapan niyo” sabi ni Raffy gamit ang kanyang isipan kaya nagulat yung matanda at biglang natawa.

“Jericho are you sure they can handle me?” tanong ng matanda. “Kahit magsama pa kayo” sabi ni Raffy kaya nairita bigla yung matanda. Sumugod ito ng sobrang bilis. “Raffy move” bulong ni Abby.

Di gumalaw si Raffy kaya si Jericho kinakabahan na. “Raffy what the hell are you doing, you better move” sabi ni Damien. Napatalon yung matanda pagkat may lumabas mula sa lupa na kamao na gawa sa bato.

Sa ere nagpaikot siya para iwasan yung mga wind blades at nung pababa na siya saka siya nagpakawala ng maliliit na apoy na tumunaw sa mga ice darts na papasugod. Pumalaklak yung matanda saka muling natawa, “Very good defense kaya pala hindi ka man lang gumalaw tapos ang gagaling niyo umakting”

“Hahaha kunwari kinakabahan kayo pero alam niyo naka set up ang depensa niyo” dagdag niya. Tinaas ng matanda kamay niya saka sinalo yung isang bolang gawa sa tubig, pinisan niya ito saka hinigop yung laman nitong kuryente.

“Ikaw kalbo kanina ka pang naeexcite, at akala mo yung tira niyo ang tatama sa akin? Masyado kang excited kaya nabasa ko utak mo” sabi ng matanda saka biglang napailing nang may tumama sa tagiliran niya.

Hinaplos ng matanda tagiliran niya saka hinugot yung isang wind dart. Napaayuda yung matanda nang may tumamang bolang tubig sa likod niya, nangisay konti yung matanda dahil sa kuryente.

Nakita ng matanda na nakangisi si Raffy, tumayo ng tuwid yung binata saka tinignan mga kaibigan niya. “Are you all okay?” tanong niya. “Yes, why?” tanong ni Abby. Huminga ng malalim yung matanda saka tumalikod, “Classes start tomorrow, will you catch your friend before he collapses” sabi ng matanda.

Paghakbang niya doon na nagcollapse si Raphael. Kinilabutan yung matanda pagkat nakaramdam siya ng napakatinding kapangyarihan. “Abbey no!” sigaw ni Jericho pero huli na ang lahat.

Nag aapoy na buong katawan ni Abby, buhok niya naging pula at mga apoy niya may kakaibang kulang. Sumugod ang dalaga, yung matanda hinarap palad niya ngunit nahagip siya ng isang sobrang laking kamao na gawa sa apoy.

“Stop! Stop! He is not an enemy” sigaw ni Jericho pero hindi nagpaawat si Abby at walang tigil na umatake. “Sosimo wag mo sila sasaktan!” sigaw ni Jericho. “At ano gusto mo gawin ko? I have the right to defend myself but these flames…they belong to…” sigaw ng matanda ngunit napuruan siya ng suntok sa baba.

Bumira si Abby ng bolang apoy, ang matanda humawak sa apoy na tattoo sa dibdib niya kaya nagulat ang lahat nang tumagos lang yung bola ng apoy sa katawan niya. Umatras parin yung matanda saka pinagpag dibdib niya, si Abby humulma ng mas malaking apoy kaya pumagitna na si Jericho.

“Abby! Enough!” sigaw niya pero nahampas si Jericho ng sobrang laking kamao na gawa sa tubig. Tumakbo si Adolph, nabalot ng kuryente ang buong katawan niya saka mga mata naging kulay asul.

Naalarma si Sosimo, agad siya humawak sa kidlat na tattoo sa kanyang braso kaya lumusot lang yung mga kidlat at kuryente na pinakawalan ni Adolph. Di maawat sina Abby at Adolph kaya pati si Damien sumama na sa gulo.

Ilang minuto lumipas napagod sila kaya si Sosimo at Jericho lumutang sa ere. “Enough” sigaw ni Jericho. “Listen to me, I did not hurt him! He got tired protecting all of you. I just came here to test you but it seems Raphael knew everything I was to do to all of you before I even did it”

“Yan ang rason bakit siya napagod, naubos ang kanyang magical energy” sabi ni Sosimo. “Liar! You did something to him” sigaw ni Abby. “Eric lumabas ka na nga diyan” sigaw ni Jericho kaya mula sa malayo lumabas si Eric kasama si Joerell.

“Tama siya, I got it all on video” sabi ni Eric. “E bakit ngayon ka lang lumabas?” tanong ni Damien sa galit. “E kasi pag papanoorin mo yung video wala ka makikita. Pero pag nilagay mo sa extreme slow motion doon mo makikita yung palitan nila” paliwanag ni Eric.

“Pasalamat ka busog ako, kung di lang ako busog lagot ka sa akin matanda ka” sabi ni Adolph. “Huh, kung hindi sa kaibigan niyo kanina pa kayo natumba lahat” sabi ni Sosimo.

“Enough! Sosimo here is an assassin” sabi ni Jericho kaya natulala yung magkakaibigan. “Assassin?” tanong ni Cessa. “I don’t need to explain, I am sure everyone knows that word” sabi ni Sosimo.

“Tapos tuturuan niya kami?” tanong ni Damien. “Well before he became an assassin he used to be a teacher or magic too. Kaya lang pinili niya maging assassin pagkat mas makakatulong siya. Hindi na kayo mga bata, alam niyo na ang mundo na tinatakbuhan natin”

“There are some people that we need to control or get rid of for the benefit of all. Let us not discuss that any longer, Sosimo is here to teach you” sabi ni Jericho. “Bakit si Raffy nahimatay e siya nakatayo pa?” tanong ni Abby.

“Because your boyfriend is not a wizard, he really does not have a magic body like the rest of you” sabi ni Sosimi. Napatapik si Jericho sa noo niya, “Bawiin mo yang sinabi mo” bigkas ni Abby.

“What I said was true” sabi ni Sosimi. “Dapat nanahimik ka na kasi” bulong ni Jericho. Biglang nagsulputan yung ibang mga kasama nina Abby at Raffy kaya sina Eric at Jorell pasimple nang umatras.

Kinagabihan non sa may lungga ni Jericho tumagay si Sosimo ng baso ng alak. “Balat sibuyas mga alaga mo” sabi niya. “Si Raphael ay tinuturing nilang lider, kaya di nila gusto yung sinabi mo” sabi ni Jericho.

“E totoo naman, ikaw alam mo yon. Bakit hindi mo sabihin ang katotohanan sa kanila?” tanong ni Sosimo. Di sumagot si Jericho kaya natawa si Sosimo. “Pero yang bata mo nakakagulat” bulong niya.

“Bakit mo nasabi?” tanong ni Jericho. “I already dreamt about the day when I am supposed to meet them. All my attacks were already planned so I could test them but I cannot believe that he was ready for me”

“In my dream it was different that is why when he followed my stance I thought he was joking. Mabilis siya gumalaw, alam niya lahat ng atake ko. Naprotektahan niya mga kaibigan niya at nakaatake pa siya sa akin”

“If only he was a wizard he could be the perfect assassin but sad to say he is not” sabi ni Sosimo. “Nag aaral ako, kaya ko patagalin magic body niya” sabi ni Jericho. “Hahahahaha wag mo pipilitin. He is not a wizard, you know what that boy is, he is not one of us” sabi ni Sosimo.

“Stop saying that!” sigaw ni Jericho. “Are you trying to force him to take on a fake destiny just because he looks like your old friend? Wag mo pipilitin Jericho. I don’t even know how that boy has a magic body but that body that he has will never grow…pero yung isang taglay niya hindi din maganda para sa ating lahat” sabi ni Sosimo.

“Uminom ka nalang, basta turuan mo sila” sabi ni Jericho. “Huh, wala ako maituturo kay Raphael, yung mga ituturo ko sa iba hindi niya makakayanan kasi bibigay lagi katawan niya”

“Ikakahiya lang niya yan, so if you love that boy so much and want him to save his reputation you better tell him the truth. He should not be trained as a wizard because he is not one” sabi ni Sosimo.

Huminga ng malalim si Jericho saka tumingala at tinitigan yung buwan. “Pag pinilit mo yung bata then you are no different from the opponent that we are about to face…set the boy free Jericho, set him on his right path”

“Raphael is not a wizard”

CHAOS e-BOOK

(RESBAK IV)

COMING SOON

OTSO E-book Preview

2016-02-01T10:11:00.000+08:00

Otso

Prologue

Sa parking area ng isang coffee shop and resto lumabas ang isang binata mula sa kanyang asul na kotse. Nilapitan siya ng isang magnobyo at agad nagkamayan yung dalawang binata. “O nasan si Jen?” tanong ni Amy, isang balingkinitang dalaga na may mahabang buhok.

Inuga ng matangkad na mestizo ang ulo niya sabay nilabas ang kanyang phone. “Susunod daw kasi may lakad sila bigla ng daddy niya” sagot ni Sol. “Walanghiya ka, nagpalakas ka sana kay daddy at sinamahan mo sila” sabi ni Marco, isang matangkad din na tisoy.

“I did that last time, sobrang out of place ako pare. Her dad really does not like me” sabi ni Sol. “Dude ganon din naman daddy ni Amy sa akin nung una” sabi ni Marco. “Oo nga, ganon talaga mga daddy no” sabi ni Amy.

“One year na kami ni Jen tapos ganon parin siya sa akin. Di ko na alam ano pa gagawin ko” sabi ni Sol. “It takes time, mag effort ka parin no” sabi ni Amy. “Yeah, teka nasan yung iba?” tanong ng binata.

Sakto naman patakbong palapit ang isang magnobyo at para silang nakakita ng multo. “Uy ano nangyari sa inyo?” tanong ni Marco. Hingal na hingal yung dalagang may maiksing buhok habang yung nobyo niyang maskulado humawak sa braso ni Sol.

“Mico” bigkas niya. “Mico? Nakita niyo si Mico?” tanong ni Sol sabay nanlaki ang mga mata niya. Pati sina Amy at Marco nagulat kaya sinundan nila yung daliri ni Gail na nagtuturo sa coffee shop.

“Nandon siya?” tanong ni Marco. “Yeah, he almost saw us” sabi ni Danny. “Bakit kayo tumakbo? Pero siya ba talaga? Baka nagkamali lang kayo” sabi ni Sol. “Yun din akala namin, tumaba siya tapos balbas sarado. The barista called his name, its him” sabi ni Gail.

“Geez bakit kayo tumakbo?” tanong ni Sol. “We wanted to tell you, its really him” sabi ni Danny. “One year pare no one knew where he went” sabi ni Marco. “Tara sa loob” sabi ni Amy. “Are you sure?” tanong ni Gail.

“Tara, kumustahin natin siya” sabi ni Sol. Nagtungo yung lima sa coffee shop. Pagkapasok nila nakita nila si Mico sa dulo nag iisa, nakayuko ang ulo at titig lang sa baso ng kape niya. “Jesus Christ its really him” bulong ni Sol.

“Tumaba siya konti tapos para siyang malinis na taong grasa” sabi ni Amy kaya pigil tawa yung magkakaibigan. “Okay this is our normal Saturday routine so dating gawi tayo. Ako unang lalapit sa kanya” sabi ni Sol. “Sige oorder na kami, mauna ka na sa kanya” sabi ni Marco.

Pupunta na sana si Sol pero bigla siyang kinabahan. “O akala ko ba pupuntahan mo?” tanong ni Gail. “Mamaya na, sabay sabay nalang tayo” sabi ng binata. Pagkaorder nila sabay sabay na silang lumapit at napili yung malaking lamesa malapit kay Mico.

Napatingin si Mico, una niyang nakita ay si Sol kaya nagkatitigan sila ng matagal. “Mico?” bigkas ni Sol. Tinignan ni Mico isa isa yung mga kasama ni Sol, dahan dahan na siyang tumayo at napansin ng lahat na medyo teary eyed agad yung binata.

Inabot ni Sol kamay niya, nakipagkamayan si Mico pero si Sol agad yumakap at pinaghahaplos likod ng binata. “Mico, hi” bati ni Amy. “Hey guys” bigkas ni Mico sa nanginginig na boses sabay niyuko ang ulo niya kaya naglakas loob si Gail na lumapit at yumakap sa binata. Si Danny naman ang humaplos sa likod ni Mico kaya pagkabitaw ni Gail si Amy naman ang yumakap.

“Pare kilala mo pa ba ako?” tanong ni Marco. “Marco..Amy…Gail…Daniel…” bigkas ni Mico sabay tinignan si Sol. “Sino ka na ulit?” tanong niya kaya natawa si Sol, inakbayan ang binata sabay pabirong susuntok sa tiyan nito. “Walanghiya ka, kumustaka na pare? Ha? One year pare” sabi ni Sol.

“Diyan lang” sabi ni Mico. “Damn bro wala bang shaver at gumpitan sa pinuntahan mo?” biro ni Danny. “Uy in fairness mabango naman siya” sabi ni Amy. “Oo nga, uy kumusta ka na? Saan ka nagpunta?” tanong ni Gail.

“Sa tabi tabi lang, sorry” sabi ni Mico sabay tumalikod at nagpunas ng mga mata. “Bro are you okay?” tanong ni Sol palambing sabay haplos sa likod ng binata. Humarap si Mico, tinungo ang ulo niya sabay naupo. “Dito ka nalang, join us” alok ni Amy.

“Ah sure” sagot ni Mico kaya lahat sila naupo sa may malaking lamesa. “One year pare” sabi ni Sol. “Lumipat ka ng school bro?” tanong ni Danny. “Hindi, nagstop ako” sabi ni Mico pabulong sabay niyuko ang ulo niya.

“Oh well so..” bigkas ni Sol. “Pero babalik na ako” sabi ni Mico. “Oh that’s good to hear” sabi ni Amy. Biglang sumulpot ang isang dalaga, agad yumuko at tinuka si Sol sa pisngi. “Uy babe” bigkas ni Sol sa gulat. “Jen late ka” sabi ni Amy.

“Oo nga e, sorry talaga kasi naman si daddy may gusto agad tignan na lupa. Buti nakabalik kami agad” sabi ni Jen na napalingon. Tumayo si Mico at inalok upuan niya. “Thank you” sagot ng dalaga pero tumayo din si Sol. “Teka pare ako na kukuha ng upuan” sabi niya.

“Hindi na, it was really nice seeing you all again. I have to go. Sorry” sabi ni Mico sabay kinuha yung baso niya ng kape. “Wait is it because of me? What did I do?” tanong ni Jen kaya kinabahan yung iba.

Tinignan siya ni Mico, “No, my time is up” sabi ng binata. “Ah pare siya nga pala si Jen yung girlfriend ko” pakilala ni Sol. Tinignan ni Mico si Jen sabay isa isa tinignan yung iba. “Sorry, my time is up” sabi niya sabay umalis na.

Sinundan nila ng tingin si Mico hanggang sa makalabas ito ng coffee shop. “Grabe naman yon, napaka weird looking na nga tapos ganon pa” sabi ni Jen pero walang pumamsin sa kanya. “Sol upo” sabi ni Jen kaya naupo si Sol at agad uminom mula sa baso niya.

“Hoy what’s up with you all? Bakit ganyan itsura niyo? Para kayong nakakita ng multo. Sino ba yon?” tanong ni Jen. Isa isa tinignan ni Jen yung mga kaibigan niya sabay siniko nobyo niyang si Sol. “Hey what is going on? Why are you all not talking?” tanong niya.

“Ah sorry, that was Mico” sabi ni Sol. “Mico..Mico parang nabanggit niyo na siya noon or I overheard you talking about him. Bakit ba yon?” tanong ni Jen. “Wala naman, one year siyang nawala” sabi ni Gail. “Was he kidnapped? Kaya ganon itsura? Pero parang hindi kasi chubby so ano yon mabait kidnappers niya?” biro ni Jen.

“Hayaan mo na yon” sabi ni Sol. “Okay wait lang oorder na ako” sabi ni Jen sabay umalis. Pagkalayo niya nagtitigan yung mga natira at lahat sila kinikilabutan ng matindi.

OTSO E-book

Suspense, Thriller and a touch of eroticism :)

Mystic Fog Teaser

2015-12-02T13:35:00.005+08:00

Prologue

May isang matandang babae na nakaup sa wheelchair, nakatingala ito at nakangiti habang sinisilayan ng sinag ng araw ang kanyang maputing mukha. “Madam gusto niyo pong lumipat ng pwesto? Mas malakas yung araw po doon malapit sa park” sabi ng caregiver niyang babae.

“I am fine here, thank you Sally” sagot ng matanda sabay muling pumikit. Habang ineenjoy niya yung sinag ng araw may narinig silang malakas na boses ng babae na tumatawa. Namulat yung matanda, malapit sa park ng subdivision nila nakita nila yung isang magandang dalaga na busy nakikipag usap sa phone niya.

“Ganyan na ba talaga ngayon Sally? Kahit saan saan nalang pwede makipag usap?” tanong ng matanda. “Opo madam, cellphone po tawag diyan. Diba meron po kayo? Regalo ng anak niyo” sabi ni Sally. “Hindi parin ako sanay iha, pero ganyan ba talaga makipag usap? Ang lakas lakas, parang wala nang pakialam sa mundo”

“Hindi ganyan ang babae nung panahon namin iha” sabi ni Celestina. “Oo nga po, pero madam bagong henerasyon na” sabi ni Sally. “Alam ko iha, teka si Corina ata yon. Tignan mo siya, parang hindi tumatanda. Ang ganda ganda niya parin. Ano kaya sikreto niya?” tanong ni Celestina.

“Ay hindi po yan si Corina. Yan po yung pamangkin niya” sabi ni Sally. “Pamangkin? Aba, kamukhang kamukha ni Corina” sabi ng matanda sabay tumawa. “O madam hinay hinay lang po baka mabinat kayo” paalala ni Sally.

“Baka naman anak ni Corina yan kasi kamukhang kamukha” sabi ng matanda. “Hindi po, yan po si Andrea. Anak po ng ate ni Corina na si Maricar. Yung nasa States na po at iniwan ng asawa” sabi ni Sally. “Ikaw talaga Sally ang dami mong alam” sabi ni Celestina sabay muling natawa.

“Pero ang ganda ganda ng batang yan madam ano?” sabi ni Sally. “Oo, ganyan na ganyan si Corina nung bata din siya. Maganda kasi yung amiga kong si Claire” sabi ni Celestina. “Diba sabi niyo Amerikana yon” sabi ni Sally. “Oo, ang ganda ng love story nila ni Diosdado. Hindi ko alam bakit si Maricar lang ang naiiba ang itsura”

“Baka nilagtawan” banat ni Celestina kaya napatawa ng malakas si Sally. “Kayo talaga madam, palabiro parin kayo” sabi niya. “Naalala ko pa yung magkakapatid na yan, si Carlos yung panganay ata o si Maricar pero yung Carlos gwapo din, tapos meron pa si Philip ata yon”

“Si Maricar lang ang naiba pero maganda naman siya. Mabuti naman na natuloy din pala ang lahi ni Claire dito kay ano ulit pangalan ng batang yan?” tanong ni Celestina. “Andrea po. Nag aaral yan sa Manila, nakabasyason lang ngayon dito” sabi ni Sally.

“Ay mabuti at nag aaral pero bakit ang layo pa?” tanong ng matanda. “E alam niyo na ang kabataan ngayon madam, ang gusto may pangalan yung paaralan nila” sabi ni Sally. “Hindi ba lahat ng paaralan may pangalan naman?” sagot ng matanda kaya natawa si Sally.

“Gusto nila e yung popular madam” nilinaw niya. “Ah ganon na ba ngayon? Iba na talaga pero itong si Corina nagmana sa mama niya. Gusto din maiiksi yung pambaba” sabi ng matanda. “Andrea po” sabi ni Sally kaya natawa yung matanda. “Ay oo..pero maganda siya kamukhang kamukha ni Corina” bulong ni Celestina.

Samantala sa may park palakad lakad si Andrea sa may entrance. “Di nga? Never ko pa ba pinakita sa iyo itsura ng place namin?” tanong niya. “Sabi mo last time kukunan mo photos at videos” sagot ng babaeng kausap niya. “Okay wait, tawagan kita ulit gamit Skype, Video call tayo para makita ko” sabi ni Andrea.

“O yan Sarah kita mo na?” landi ni Andrea kaya natawa ang kanyang kaibigan pagkat ang pinapakita sa video e katawan lang ng dalaga. “Hala Baguio diyan di ka giniginaw sa suot mo?” tanong ni Sarah.

“Sanay na ako no, okay ba? Ito yung binili ko last week na shorts. At kaya ko lang naman sinusuot ito kasi wala naman halos tao dito. Parang ghost town, eto o look look” sabi ni Andrea.

“Ang gaganda ng bahay naman diyan, tapos parang ang peaceful at ang linis. Gosh, ang daming puno” sabi ni Sarah. “Dati daw iba itsura nitong place, puno daw ng bahay pero nagalit ata yung evil witch. Anyway eto yung sinasabi nilang Mystic Fog park”

“Its not really a park, parang siyang lubog na area na nilagyan lang ng mga benches. Here look” sabi ni Andrea. “Ang ganda naman diyan” sabi ni Sarah. “Mystic Fog park kasi daw tuwing nagkakaroon ng fog dito e parang dito lang siya naiipon, parang ganon ata”

“Pero parang hindi totoo, dito ako lumaki at never ko pa nakita nagkaroon ng fog dito sa park. Ang fog naman all around pero never here so ewan ko anong kalokohan yung name niya” sabi ni Andrea.

“Pumasok ka nga, gusto ko makita up close parang yung benches inukit out of wood mismo e” sabi ni Sarah. “Ay oo tama ka, wait sige sige eto na papasok na tayo sa Mystic Fog park…oooh shoot ano yon?” tanong ni Andrea.

“Bakit bakit?” tanong ni Sarah. “Wala baka hangin lang, kinilabutan ako don ah. Anyway lets continue the tour with the prettiest tour guide” banat ni Andrea kaya natawa ang kanyang kaibigan. Habang naglalakad napatigil si Andrea at napatalon sa tuwa.

“Oh my God! First time ever!” sigaw niya sa tuwa habang pinapanood yung fog na tila gumagapang sa lupa. “Are you seeing this, eto eto siya o. Fog, grabe ngayon lang talaga look Sarah” sabi ng dalaga. “Wow…hala ang galing naman” sabi ng kaibigan niya.

Tumayo ng tuwid si Andrea at kinunan ng video yung fog na gumagapang palapit sa kanyang mga paa. “Ano feeling?” tanong ni Sarah. “E di wala hahaha. Fog lang yan ano pero ang galing, grabe seventeen years na akong buhay pero ngayon ko lang talaga naexperience ito”

“As in. Grabe kaya siguro tawag Mystic fog kasi ganito siya o. I know dapat from the sky siya ata pero elevated kasi tong place namin. Hala kumakapal konti o, nakikita mo pa ba ako?” tanong ni Andrea. “Inggit ako, sama naman ako next time” sabi ni Sarah.

Samantala sa loob ng isang bahay abala si Corina sa pagliligpit ng kanyang mga pinamili. Tumigil siya saglit, napadungaw sa bintana at agad nanlaki ang kanyang mga mata. “Oh my God..” bigkas niya sabay mabilis na tumakbo palabas ng bahay.

Sa malayo nagulat si Sally nang biglang tumayo si Celestina, “Madam! Hala wag kayong tatayo muna sabi ng doctor niyo” sabi niya. “Sally..tignan mo” sabi ng matanda sabay turo sa park. “Hala…madam..totoo nga yung sinasabi niyo” sabi ng dalaga.

“Sally dalhin mo ako doon, ilapit mo ako doon. Pumasok yung bata..pumasok yung bata” sabi ni Celestina kaya agad siya pinaupo. Mabilis na tinulak ni Sally yung wheelchair pagkat naatat yung matanda. Habang palapit sila sa park kitang kita ni Sally yung kakaibang ngiti sa mukha ng matanda.

Sabay na dumating sina Celestina, Sally at Corina sa may entrance ng park. Si Sally agad nilabas phone niya para kunan ng video yung lugar. “It’s real” sabi ni Corina kaya napangiti si Celestina. “Madam ang ganda ganda ng lugar, parang yung fog nakakulong lang sa park” sabi ni Sally.

“Sixty years…after sixty years. Ngayon hindi na nila sasabihin baliw ako” sabi ni Celestina. Nakarinig sila ng boses, “Sarah wait, hala hindi ko makita ang kapal na. Hala pano na to” sabi ni Andrea.

“Andrea!” sigaw ni Corina. “Auntie! Help! I am stuck, I cannot see anything” sabi ng dalaga. “Do not be afraid my dear” sabi ni Celestina. “Auntie sino yon?” tanong ni Andrea. “Its Madam Celestina, just follow my voice iha. Come on follow my voice” sabi ni Corina.

“Andrea? Can you hear me?” tanong ni Celestina. “Yes po” sagot ng dalaga. “Listen to me, close your eyes and follow what I tell you to do. Trust me iha, I know that place very well” sabi ng matanda. “Okay po” sagot ng dalaga.

“Alam niyo po ba nasan siya?” tanong ni Corina. “Shhh…Andrea I can tell that you were close to the first bench a while ago am I right?” tanong ng matanda. “Yes po, naupo po ako doon” sabi ng dalaga. “Okay, now face the direction where my voice is coming from. Do not be afraid…take small steps until you feel the ground elevate a little bit” sabi ng matanda.

“Okay po..okay..” bigkas ng dalaga kaya kinabahan na auntie niya. “Ayan! Ayan tumaas konti” sabi ni Andrea. “Good, twelve more steps and you are out of the park, just go straight” sabi ni Celestina. Ilang saglit nakita na nila si Andrea kaya lumapit si Corina at niyakap yung dalaga.

“Auntie, Oh my God! Grabe I saw how it started. Gumapang siya sa ground then navideo ko siya, parang pinalubutan ako tapos kumapal na bigla siya” kwento ni Andrea. “She looks just like you” sabi ni Celestina.

“Andrea this is madam Celestina, she owns this whole place. Be thankful she is still letting us stay here” sabi ni Corina. “Hello po” bati ni Andrea sabay nagmano sa matanda. “May kasama ka ba kanina iha?” tanong ng matanda. “Wala po, mag isa ko lang po” sagot ng dalaga.

“I see” sagot ng matanda at tila nalungkot siya. “Nice to meet you po, iuupload ko tong video. Sige po” paalam ni Andrea sabay tumakbo pauwi. “What is wrong madam?” tanong ni Sally. “Wala naman” bulong ng matanda sabay tinignan si Corina.

“Akala ko talaga ikaw noon iha” sabi niya. “Naipon lang noon sa gilid pero hindi siya gumapang palapit sa amin” sagot ni Corina. “It was right wasn’t it?” tanong ng matanda kaya napangiti si Corina at hinaplos wedding ring niya. “It was” bulong niya.

“I just don’t understand why it showed up now with her alone…perhaps eto na yung sinasabi nilang climate change. Sayang talaga” sabi ng matanda. “Kumusta na po kayo? Ngayon nalang ata kayo ulit lumabas” sabi ni Corina. “Nabuhayan ako talaga nung nakita ko siya ulit” sagot ni Celestina.

“Madam bukas po yung birthday ng husband ko, please do come” sabi ni Corina. “Oh thank you, yes okay Sally ipaalala mo” sabi ng matanda. “O sige po uwi na po ako. Its good to see you again madam” sabi ni Corina. “Regards to your mom Claire” sabi ni Celestina. “Makakarating po, baka uwi sila dito next year” sabi ni Corina. “Ay paghahandaan ko yon para maka majhong ulit kami” sabi ng matanda kaya nagtawanan sila.

Nung pabalik na sina Celestina pinatigil niya si Sally. “Gusto ko ulit makita” sabi ng matanda kaya inikot ng dalaga yung wheelchair. Pinagmasdan ni Celestina yung fog sa park mula sa malayo sabay ngumiti.

Mula sa fog may isang lalake na may hawak na bike ang nagpakita, yumuko ito at pinaghahaplos mga tuhod niya. Napatayo ang matanda sa tuwa at napakapit sa braso ng caregiver niya. Pagtayo ng binata kinamot niya ulo niya habang pinagmamasdan ang mga gulong ng bike niyang nayupi yupi.

“Si kwan yan ah…si…is that…” bigkas ng matanda. “Kilala niyo po madam?” tanong ni Sally. Super ngiti lang yung matanda sabay tinignan yung bahay nina Corina. “Hindi ako baliw, totoo siya. Sally totoo siya” sabi ng matanda.

“Totoo nga po, nakiita ko din po siya. Ang gwa..” bigkas ng dalaga. “Hindi yon Sally…hindi mo naiintindihan. Hindi siya lalabas ng basta basta…alam niya kung ano ang totoo. Alam niya kung ano ang tunay”

“Yan ang kanyang hiwaga…sana makinig sila sa kanya. Sana tanggapin nila yung kanyang yakap…sila ang napili, sila ang pinagtagpo…sana eto na talaga” bulong ni Celestina sabay napangiti ng husto.

MYSTIC FOG

E-BOOK

COMING SOON!!!

Love story, and of course comedy as usual

EJ group you interested?

ARTISTAHIN: FINAL CUT TEASER

2015-10-01T13:56:00.000+08:00

Prologue

Sa loob ng kotse natatawa si Greg pagkat hikab ng hikab ang kanyang kaibigan. “Mukhang puyat ka nanaman ah pre” sabi niya. “Dude, ibinabahagi ko lang sa buong Pilipinas ang aking aura, idinadaan ko lang sa aking artistahin breath” banat ni Enan.

“Pare nakasara ang mga bintana, naka aircon tayo” sabi ni Greg. “Swerte mo, kaya sige langhapin mo ang hangin na mula sa akin para naman maipasa sa iyo ang aristahin vibes” hirit ni Enan kaya natawa ang kanyang kaibigan.

“Seryoso pre, saan ka nanaman nanggaling kagabi?” tanong ni Greg. “Sa lamay pre” sagot ni Enan. “Bakit? Sino namatay?” tanong ng kaibigan niya. “Di ko kilala, basta kinuha ako para kumanta don” sagot ng binata kaya umariba sa tawa si Greg.

“Nagpapatawa ka nanaman e” sabi niya. “Seryoso pre, pang anim na atang lamay yung this week. Narealize ko na ang dami palang namamatay no?” sabi ni Enan. “Yung totoo? Kumakanta ka sa mga lamay?” tanong ni Greg. “Oo pre, akala ko dati biro biro yung mga naririnig natin na kumakanta sa lamay pero totoo pala”

“Meron palang ganon na mga pamilya na kumukuha ng mga kakanta sa lamay ng kamag anak nila” sabi ni Enan. “Akala ko ba mga wedding lang yung gig mo?” tanong ni Greg. “Isa pa yan, ang dami din kinakasal grabe. Kasal lang naman talaga dapat, then don sa isang gig ko nilapitan ako at tinanong kung pwede daw ba ako kumanta sa kasal ng pinsan”

“E di syempre oo, so sa kasal ng pinsan hala kinuha ulit ako para sa kasal ng kaibigan. Then isa pang kasal tapos don na, tinanong ako kung pati ba sa mga lamay nagpeperform ako…aaminin ko sa iyo pre, naging golden ang mga tenga ko, pare ginamit yung word na perform e” banat ni Enan kaya laugh trip silang dalawa.

“Gusto ko kasi magkakotse pre kaya ko pinatulan” sabi ni Enan. “Diba nag usap natayo dati nina Clarisse. Diba napag usapan na hindi priority ang kotse? Anong nangyari?” tanong ni Greg. “Oo nga pero pare bawat gig ko sa bar at pag umuuwi ako halatang nag aaalala parents ko”

“Si Ikang pa text ng text, sama mo na si Clarisse na tawag ng tawag kung nakauwi ba naman daw ako ng maayos. Nakakatakot umuwi ng late pre, pero ayos lang kinaya ko naman kaya lang naisip isip ko na kailangan ko na talaga ng sasakyan ko”

“Lalong tumibay desisyon ko nung kumakanta ako sa mga kasal pre, doon sa isa ang bongga nung kasal talaga tapos ako lang ata yung naglakad papunta sa reception galing sa simbahan. Walanghiya wala man lang naka isip na isakay ako o maalala man lang ako”

“Napilitan ako mag taxi pre, ang mahal ng bayad. Muntik pa ako na late pre” kwento ni Enan. “Sabi mo part time lang, bakit parang gusto mo na ata gawin full time yang gig na ganyan?” tanong ni Greg.

“Pareho tayo pre, napaliwanag ko na sa iyo. Remember sa bar nung tayong dalawa. Ang saya diba? Pare nakakaadik yung pagtanggap nila sa akin. Oo nandon parin yung mga titig na alam mo na pero pag nagsimula na ako kumanta ang sarap tignan yung mga reaksyon nila”

“From disgust to paghanga, then mamaya nakangiti na sila at iba na trato sa akin. Aminin mo yung mga ganon na scenario ay laman lamang ng mga panaginip ng mga katulad natin. Dati tuwing pipikit ako saka ko lang mamapasok yung ganon na scenario”

“Scenario na tanggap na tanggap nila tayo, scenario na mapapawow natin sila at magbabago tingin nila sa atin. Pare I am living and breathing those day dreams already at nakakaadik siya” sabi ni Enan.

“Yeah I know what you mean, pero teka parang napaka seryoso mo ata bigla?” tanong ni Greg. “Baka puyat lang pre, alam mo ba pare halos hindi ako makakanta sa lamay, ang ginawa ko nalang inspirasyon e sabi ko pag pumiyok ako o sumintunado babangon yung bangkay” banat ni Enan kaya laugh trip ulit sila.

“O nandito na tayo, ayun pare yung kotse o” sabi ni Greg kaya napangana si Enan at tinignan ng masama yung kaibigan niya. “O ano? Sabi mo maganda ang takbo tapos mura, ayan o pagong. Wag mo ismolin yan pre, vintage yan pero tignan mo o bagong detailed siya” sabi ng binata.

“Seryoso akong nakiusap sa iyo tapos Beetle ang irerekomenda mo sa akin? Oo maganda sobra yan pero pare naman, pano na kung ako naman magyaya ng outing? So saan ka sa bubong tapos itatali ka nalang namin ganon ba?” tanong ni Enan kaya laugh trip mag isa si Greg.

Lumabas sila ng sasakyan sabay nilapitan yung Beetle na pula, “Bagong detail, bagong restore, silipin mo sa loob, ang ganda niyan pre. Sus maniwala ka sa akin madami maiinggit sa iyo” sabi ni Greg.

“Pare naman e, ang gusto ko sana pag nakabili ako e ipasyal ko agad parents ko. So pano itutupi ko pa isang magulang ko para magkasya sa likod? Teka nga, siguro gusto mo magkaroon ng Beetle ano? Pero sa laki mong yan hindi ka kasya kaya gusto mo ako nalang magkaroon para at least araw araw mo nakikita”

“O baka naman ako una bibili tapos makikisakay ka, pag nakita mong kaya mo naman pala bumaluktot saka ka kukuha din ano?” banat ni Enan kaya umariba sa tawa si Greg. “Joke lang pre, di yan yung binebenta, pag aari yang ng kapitbahay nina kuya Roger. Actually chick ang may ari nito” sabi ni Greg kaya napahaplos sa puso si Enan at natawa.

“Tara pare” sabi ni Greg kaya nagtungo sila sa isang gate sabay nagbuzzer. Isang katulong ang nagbukas ng gate at pinapasok sila. “Kalalabas lang nila pero sinabi nila na paparating kayo. Sige lang icheck niyo lang daw yung sasakyan” sabi nung babae.

“Eto siya pare” sabi ni Greg. Di nakagalaw si Enan, nakangiti lang siya habang titig sa isang dark green na makintab na sasakyan. “Pare ang ganda, luma pero ang ganda” sabi niya. “Oo luma siya pero alagang alaga yan pre. Actually binili ito noon para sa anak nila kaya lang namatay siya” kwento ni Greg kaya napalunok si Enan.

“Pare naman e, don’t tell me yang kotse ang kumuha sa buhay niya” bulong ni Enan. “Dude hindi, nagka komplikasyon siya sa dugo. Ito ay graduation gift niya dapat. Halika, tignan mo ang baba ng mileage niya. Ginagamit lang daw ito one to two times a week para lang daw hindi masira”

“Super alaga sila dito, this may be an old Corona…” sabi ni Greg kaya siniko siyani Enan. “Tado ka, patay tapos korona” sabi niya. “Ay este Corolla, sorry pre, joke time lang. Pero may Toyota Corona naman talaga ah. Anyway hindi man moderno itsura niya pero I am sure madami ka parin nakikitang naka ganito na box type” sabi ni Greg.

“Oo nga, gandang ganda ako talaga pero pare mukhang mahal naman ata siya at matindi ang sentimental value nito” sabi ni Enan. “Pare mag migrate na sila sa States, lahat ng ari arian nila for sale na. Nung nalaman ko binebenta ito sakto ikaw naalala ko kaya kinausap ko sila agad” sabi ni Greg.

“Baka naman mapapakanta nanaman ako sa mga lamay pag nashort ako” sabi ni Enan. “Dude, eighty thousand pesos” sabi ni Greg kaya nanlaki ang mga mata ni Enan. “Binibiro mo naman ako e, yung isang eighty thousand pesos na pinuntahan ko para tignan e papatayin ako sa tetano non” banat ni Enan.

“Seryoso pre, kababata ko yung anak nila. Parang part of the family nakami. Sabi ko kay tito parang kapatid ko na yung bibili” sabi ni Greg kaya napataas kilay ni Enan. “Sige laitin mo ako at ipapabalik ko yung tunay na presyo ng kotseng ito” banta ni Greg kaya umamo agad si Enan.

“Pare trust me, na test drive ko na siya at ang ganda pa ng takbo niya. Parang bago parin. Naka long drive narin siya actually papuntang Baguio four times and that’s it. Pulido pa lahat ng parts niya, sure ball wala ka pang gagastusin masyado dito. Old school nga lang yung stereo niya pero madali nalang yan” sabi ni Greg.

“Pare sure ka ba? Tuwang tuwa ako sa presyo talaga pero parang panaginip nanaman to e. I really like the car, I trust you when you say it runs well. Pero parang parang panaginip at parang nakakahiya naman na ganon lang yung presyo niya” sabi ni Enan.

“Hey my friend, kinuwento kita kay tito Roger kasi somehow you remind me of Ron Ron” sabi ni Greg. “So artistahin din siya ganon?” banat ni Enan. “Seryoso ako, si Ron Ron pre ever since bata kami sakitin na yon pero lagi siyang nagpapatawa. Parang ikaw pare, ever since pinanganak ka e…” sabi ni Greg.

“Eh? Eh ano? Tuloy mo..brother” banat ni Enan. “Pare you know what we have, we are the same. Sabi ko kay tito pareho kayo, kahit na dinadamdam ka e happy go lucky ka parin. Well I am not like you, naging shell ko is to become siga siga habang ikaw pilit mo pinapanalo ang mga tao gamit pagiging funny mo”

“Si Ron Ron ayaw niya maawa ang tao sa kanya, kahit ganon siya gusto niya siya yung life of the party lagi just like you pare. Walang dull moment pag kasama ka” sabi ni Greg. “Hoy Greg, kanina brother, ngayon kung makatitig ka e parang bibida na tayo sa my Brother’s boyfriend teleserye ha” banat ni Enan kaya natawa si Greg.

“Tado, alam mo dapat matagal na kitang ginulpi sa totoo e. Pero naging close tayo dahil nga you remind me so much of him. Nagiging honest ako pare, sa totoo dapat matagal na kitang ginulpi pero hindi e, naging best friend kita” sabi ni Greg.

“Di ko alam kung flattered ako dapat o maiinsulto, parang sinasabi mo mukha akong bangkay” hirit ni Enan. “Pre, sobrang bata palang kami ni Ron Ron habulin na siyang babae. Oo as in ano bang grade namin, grade two ata pero sus mga nakaabang sa pintuan ng classroom namin mga magagandang students ng higher years” sabi ni Greg.

“Oh why didn’t you say so earlier? Brother, lapitin ka talaga sa mga artistahin. Kaya pala sanay na sanay ka na sa akin kasi maaga ka nagtraining. Pasalamat ka hindi tayo pareho ng school kung hindi wala sana nag aabang sa classroom niyo” biro ni Enan.

“Seryoso pre, gwapo yon e, pero alam mo pre he stayed away from girls. Heart breaker nga daw siya, may issue pa na bading daw siya” sabi ni Greg. “Dude, ayaw niya lang manakit ng damdamin. He knew may sakit siya at walang kasiguraduhan buhay niya kaya ganon”

“Ganon naman talaga dapat e, pag alam mong meron kang hindi kaya ibigay wag ka na papatol. Di tulad ng isang kaibigan natin, let us not mention his name because I am still mad at him. Madami ako nalaman tungkol sa kanya” sabi ni Enan.

“Tulad ng ano?” tanong ni Greg. “Pinaniwala niya si Ikang may girlfriend ako tapos sinabi niya sa akin nag abroad na si Ikang. Kaya pala di ako pinuntahan ni Ikang kasi ayaw niya don sa girl na yon. E ayaw ko din naman talaga don pero gumawa siya ng paraan para paniwalaan ni Ikang na girlfriend ko yon” kwento ni Enan.

“Oooh so you mean to say si Ikang mo e nagselos? Oooh so you mean to say na you and Ikang are..” sabi ni Greg. “Huh?! Anong pinagsasabi mong selos? Its about trust pare, kasi yung sinasabing girl e older, di siya type ni Ikang for me. Parang lumabas na sinuway ko siya at sinira ko usapan namin na hindi ko naman talaga gusto yung girl na yon”

“Anong pinagsasabi mong selos?” banat ni Enan. “Sorry naman, e kasi parang biglang sumulpot si Ikang tapos sobrang close kayo” sabi ni Greg. “Aaaw nagseselos ka ba Greg? Wala na ba ako time for you?” landi ni Enan. “Baliw, napansin ko lang pre na parang ang lapit niyo sa isa’t isa”

“Daig pa closeness niyo ni Clarisse e” sabi ni Greg. “Syempre kababata ko si Ikang. Tulad mo kayo ni Ron Ron, kanina naging emosyonal ka sa pagkwento, so pag alam mo ano meaning ni Ron Ron sa buhay mo e ganon don yung meaning ni Ikang sa buhay ko”

“She is part of my childhood, she was the first one who accepted me. Ganon din si Ron Ron sa iyo diba?” sabi ni Enan. “Oo nga pero pare matanong ko lang ha, Ikang is very pretty, hindi ka ba nadevelop sa kanya? Naiintindihan ko hindi ka nadevelop kay Clarisse kasi boyfriend niya si ex bestfriend mo”

“Pero be honest pare, hindi ka nagkaroon ng emotions for Ikang?” tanong ni Greg kaya napatigil si Enan at napaisip ng matagal. “Hoy pare” bigkas ni Greg kaya natauhan si Enan at napakamot. “Ano yon?” tanong niya.

“Meron ano? Aminin mo na pre, tayo tayo lang naman e” landi ni Greg. “Kami ni Ikang? Well, she will always be special to me. Tulad ng sinabi ko pare siya unang tumanggap sa akin. Kaya noon kahit ano gusto niya okay ako, para siyang leader at ako susnud sunuran pero I was really happy because I was accepted”

“Siguro pag hindi ko siya nakilala e, numero nalang ako o kaya isang statistics” sabi ni Enan. “Ano? Anong numero?” tanong ni Greg. “Pare if I didn’t meet Ikang I would not become this strong, she made me strong pare. Gets mo na siguro ano ibig kong sabihin, alam mo naman ano ginagawa ng mga weak at depressed”

“Pero thank God for Ikang, kaya kung ano ako ngayon pasalamat kayo sa kanya. The whole world should be thankful actually, she helped a lot in giving birth to the Intergalactic Bae, me!” banat ni Enan kaya napakamot si Greg at inuga ang kanyang ulo.

“Tara nga dito, upo muna tayo at matagal pa sila. I am sure they went to go visit Ron Ron” sabi ni Greg. “Siya nga pala pre, kumusta na kayo ni..yiheeee” landi ni Enan. Napangiti si Greg ngunit agad nagsimangot sabay niyuko ang kanyang ulo.

“O bakit ganyan?” tanong ni Enan. “Can we not talk about her please” drama ni Greg. “Pare naman, gusto ko si Lea para sa iyo. I am actually looking forward to you two being together” sabi ni Enan kaya tinignan siya ng kaibigan niya.

“Tumigil ka nga” sabi ni Greg. “Seryoso ako pre, kung hindi man pwede mangyari sa akin, ikakatuwa ko talaga pag nangyari sa iyo. Yung mapasagot mo si Lea. Pare I would be the happiest person alive if that happens, kaya sana ikaw na magtagayud sa bandila natin” sabi ni Enan.

“Hoy anong drama yan, ako nga yung inggit sa iyo e. Pare napasagot mo artista e. Ikaw yung idol ko. Anong pinagsasabi mong you look up to me” sabi ni Greg kaya napaatras si Enan at napakamot. “Ah..well..what I meant to say is pare, brother naman”

“Wag muna natin isali ang inter galactic Bae dito sa usapan, I am speaking to you are your friend, pare isinasantabi ko ang pagiging gwapo ko para sa iyo sa mga sandaling ito. Honestly pare I am rooting for you, sana talaga mapasagot mo siya” sabi ni Enan.

“Pare I am not you” sabi ni Greg. “I know, obvious naman yon” banat ni Enan kaya napataas kilay ni Greg. “Seryosong usapan pare, I really want you and her to be a couple” sabi ni Enan. “Tss, pare malabo. Oo lumalabas kami pero panay basketball lang naman. Parang sa basketball lang naman kami jie na jive. Ang lakas niya kumantyaw, nagmana ata siya sa iyo e” sabi ni Greg.

“Oh so compatible pala kami” landi ni Enan kaya tinignan siya ng masama ng kaibigan niya. “O bakit ka ganyan mag react? Yan ang selos! Aha! You already like her!” sigaw ni Enan kaya napapangiti na si Greg. “Pero hanggang kaibigan nalang kami alam ko” sabi niya.

“Masyado kang nega pare, di ka naman ganyan sa basketball ah. Kahit tambak tayo ikaw pa nagsasabi na kaya pa. O tulad noon tambak tayo ng bente, sa huli talo lang tayo ng two points” banat ni Enan kaya napahalakhak si Greg. “Talo parin yon” sabi niya.

“Excuse me, remember one time tambak tayo ng fifteen, we won by twenty points. Then another time tambak tayo ng twenty seven, pinush mo kami so in the end nanalo tayo ng one point dahil sa free throw mo. O bakit sa pag ibig ganyan ka? Oo pagpasok mo sa pag ibig tambak ka na agad kasi hindi naman ako” banat ni Enan.

“Pero pare I am not saying love is a game, ang tinutukoy ko dito yung attitude mo. Boobs pare!” sigaw ni Enan. “Anong boobs?” tanong ni Greg. “E sadsad na yung yung sumisigaw ng puso! Puso! Laban! Puso! Para maiba at makuha ko atensyon mo e di boobs” banat ni Enan kaya laugh trip yung dalawa.

“Pre, pano mo ba talaga napasagot si Cristine?” tanong ni Greg kaya biglang kumindat si Enan. “Siraulo, yung totoo kasi” sabi ng kaibigan niya. “Ah eh ganon lang naman talaga e, you know that I am very irrestitable” landi ni Enan.

“Seryoso pare, alam ko naman pag tulad natin hindi tayo pwede dumaan sa normal courtship. I know people like us have to undergo a different kind of courtship to make them see beyond what we look like” drama ni Greg.

“Ah..eh..” bigkas ni Enan at talagang nautal siya sobra. “Gusto ko lang magka idea” hirit ni Greg. “Ah kasi Greg..ah..pare ganito yan e. Si Lea at si Tiny magkaiba, ikaw at ako, magkaiba. E kung kinuwento ko yung ginawa ko maaring hindi tatalab pag ikaw gumawa kasi hindi naman pareho si Tiny at Lea e”

“Gets mo ba? Kahit sabihin mo para lang kumuha ng idea, what worked for me and Tiny might not work for you and Lea. Baka ako pa sisihin mo in the end. Alam mo yung general courtship parang guide lang naman mga yon e”

“You got to own it my friend, what I mean is yun na mismo yung guide, ang gagawin mo nalang gawin mo sa sarili mong style. Para hindi ka mag mukhang generic, si Tiny maganda, madaming manliligaw, pero what made her choose me over the others aside from me being the Intergalactic Bae?”

“Siya lang makakaalam non pare. Wag mo pilitin sarili mo gumawa ng isang bagay na hindi magpapakita ng tunay na ikaw. Kung gagawa ka din lang ng isang bagay, own it. Make sure they know it was you and you alone”

“Dehado na nga tayo pare e, e ano kung bigyan mo siya ng roses kung lahat ng manliligaw niya nagbibigay din ng ganon sa kanya? Sa tingin mo maalala pa niya kanino galing? Sa tingin mo mukha mo una niyang maiisip?”

“Own it, para pag makita niya o maalala niya…ay si Greg. Alam niya agad ikaw, that is owning it. Yung wala nang maiisip na iba kundi ikaw. Gets mo ba pare?” tanong ni Enan kaya napangiti ng husto si Greg.

“Wag ka din umasa sa mga tulay tulay, baka huminto siya bigla sa tulay at di na aabot sa iyo. Imagine pag ako yung tulay pare, huh lagot ka. Kaya pare if you like her then paghirapan mo din” sabi ni Enan.

“Pare, si Tiny…mahal mo parin ba siya?” tanong bigla ni Greg kaya biglang nanigas si Enan. “Napuputol man ang relasyon ngunit hindi ibig sabihin natitigil narin ang pagmamahal. Minsan talaga sa buhay madaming mga problema kung saan hindi tumatakbo sa ayos ang isang relasyon”

“Dito nangingibabaw ang utak sa puso, kahit gusto pa ng puso kung hindi na tama yung takbo, common sense mangingibabaw” bulong ng binata. “So mahal mo parin siya?” tanong ni Greg.

Di kumubo si Enan kaya bigla siyang binatukan ni Greg, “Aray, ang sakit non ha” reklamo ni Enan kaya umulit si Greg. “Hoy ano ba problema mo?” tanong ni Enan. “Ah gumagana pa utak mo ha, isa pa, lakasan ko” sabi ni Greg kaya umatras si Enan sabay basta nalang natawa.

Nagkatitigan sila ng matagal, parehong napangiti at sabay nilang kinabog ang dibdib nila.

“Boobs!”

MUNTING PATIKIM LANG MUNA

HANDA NA BA KAYO SA PAGBABALIK NG INTERGALACTIC BAE?

NALALAPIT NA ANG TAMANG PANAHON!!!

ABANGAN!!!

MGA ANAK NG APOY (APOY Book 2) Ebook preview

2015-07-15T11:56:00.001+08:00

Prologue

Sa isang pribadong residential area sa may California, May isang silver Porsche ang pumasok sa driveway ng isang bahay. Lumabas ang isang matanda at matipunong lalake para mag inat. Pinuntahan niya yung passenger’s side, binuksan ang pintuan para makalabas ang matangkad, mas bata at mala beauty queen na asawa niya.

“Do we really have to stay here?” tanong ng babae. “Ivana my dear, you know we have too. I promise you once my name is cleared we can go back to the dream house I built for you” lambing nung matanda. “Henry, look the gate to the back yard is open” bigkas ni Ivana kaya napalingon ang matanda at agad pinapapasok muli sa kotse ang kanyang asawa.

“No I wanna go with you” sabi ni Ivana. Nilabas ni Henry ang isang stainless na baril mula sa kotse sabay kinasa na ito. “Stay close behind me” sabi niya sabay nagtungo na sila sa likuran ng bahay. May nakita silang lalake na nakaluhod sa damuhan at trinitrim yung hilera ng golden bushes.

Tinutok na ni Henry yung baril, “Hey! Put down the cutters and raise your hands or I will shoot” banta niya. Tinaas nung lalake na may buhok hanggang balikat mga kamay niya. Sumilip si Ivana at nakita yung mga peklat sa likuran nito.

“Juan is that you?” tanong niya kaya dahan dahan napalingon yung lalake na balbas sarado. “Ola mister Henry and madam Ivana” bati niya sa mala Hispanic na intonasyon. “Juan?” bigkas ng matandang lalake kaya dahan dahan tumayo si Juan at humarap sa kanila.

“I am so sorry senyor. I needed work, I needed money and I didn’t know where to go. You were not here, your garden was not good looking so I came inside and worked on it. You are my kindest employer so I know if you see I did a good job I know you will pay me. I am so sorry senyor, I did not mean to trespass but I want to be honest senyor and I slept here under the shed because I don’t have any other place to go” sabi ni Juan na dahan dahan na lumuhod at nagmakaawa sa dalawa.

“Jesus…I almost shot you Juan” sabi ni Henry na binaba na baril niya. “How did you even recognize him?” dagdag niya sabay tinignan ang kanyang magandang asawa. Nautal si Ivana saglit, “the garden…the garden it looks so majestic..” bigkas niya sabay hinila asawa niyang matanda para maglibot sila.

Namangha yung mag asawa kaya si Juan nanatili sa pwesto at nakayuko ang kanyang ulo. “Juan did you do all of these on your own?” tanong ni Henry. “Yes senyor, I also wanted to paint your house but I have no money to go buy paint. I am so sorry senyor but I know you are very kind” sabi ni Juan.

“What happened to you? You were gone all of a sudden?” tanong ng matanda. “Senyor I am so sorry but the government caught me and deported me. There is really nothing for me in my country senyor. I just came back here, the money I earn here even if small is enough to feed my family back in my country” sagot ni Juan.

“I see, Juan you got better at speaking English. Last time you were here we could barely understand each other” sabi ni Henry. “Yes senyor, you see my niece in grade school is studying your language so I asked her to teach me too. I said that it can help me if I come back here so that I can talk to people easier” sagot ni Juan.

“So how much do I owe you?” tanong ni Henry. Yumakap sa kanya ang magandang asawa niya, lumapit si Juan at may inaabot na papel. “Senyor I wrote down my work time. I know I get paid per hour so I wrote down the time I worked here everyday. I could not work the other day because I felt sick so zero hours on that day” sabi ni Juan.

Napangiti yung mag asawa, binasa nila yung papel sabay tinignan si Juan na nakayuko ang kanyang ulo. “You have been here for almost two weeks? Where do you get your food?” tanong ni Ivana.

“I got the coupons from your magazine madam. I am so sorry. When I got here I saw so many newspaper and magazines on the gate so I took them all here. The newspaper I used to build fire for the night and borrowed some of your wood from the shaft. The magazines I saw the coupons so I took them and used them, I hope you don’t mind” sabi ni Juan.

“But that is not enough, how did you survive with nothing?” tanong ni Ivana. “I did a little work here and there, enough to buy little food. I enjoy working on gardens and painting houses” sabi ni Juan.

“Okay Juan, since the garden seems to be finished…I must agree this house needs some repaint. We just came back from the Bahamas so here let me give you some money and why don’t you go buy the things we need so you can get it started tomorrow?” tanong ni Henry sabay inabutan si Juan ng madaming pera.

“Thank you senyor for the trust and opportunity” sabi niya. “Henry he looks tired. Sorry Juan we cannot offer you food. The maids are going to report later and that is the only time we shall be going to get food supplies” sabi ni Ivana. “Its alright madam, I can go and buy you food then I can go back and buy the supplies” alok ni Juan.

“Do you know how to drive?” tanong ni Henry. “No no senyor, I know but your car is more expensive than my life. Do not worry I can manage” sabi ni Juan. “Okay, we shall be taking a nap. Ivana go get the key to the guest house. Juan once you come back, just store the equipment inside the storage area then you can use the guest house”

“You start work tomorrow. And here extra money, go eat good food then buy yourself some clothes” sabi ni Henry. “Senyor this is too much, I can take my salary from here” sabi ni Juan. “No, Juan, listen to me. Go eat anything you want then buy yourself clothes. We shall talk about your salary later. This not your payment, this is just a bonus” sabi ni Henry.

Naluha si Juan sabay nagpunas ng mga mata, “Sir can I send some to my family, this is really too much” sabi niya. Naglabas pa ng pera si Henry sabay inabot sa binata. “Send them this one, payment for your garden work” sabi ng matanda. “Diyos mio senyor I wanna hug you right now” bulong ni Juan kaya lumapit si Ivana at hinaplos braso ng binata.

“You deserve it. So go Juan, go eat and buy yourself clothes then when you come back the guest house is yours. Get a really good bath” lambing ni Ivana sabay habang di nakatingin asawa niya bigla niyang hinaplos dibdib ng binata kaya nagtitigan sila.

Pagtingin ni Henry agad tumalikod si Ivana at naglakad palayo. “I will go get the key” sabi niya. “Juan while you were here, did you notice something suspicious?” tanong ng matanda. “What do you mean sir? Like ghosts and aliens?” tanong ni Juan kaya natawa ng husto yung matanda.

“No no no, what I meant was did you notice people looking at the house. Any cars parked nearby that does not belong to the neighbors?” tanong ni Henry. “Oh, I don’t think so senyor but your neighbor has a new wife then they have a new car but its ugly. Then the other night your other neighbor was really noisy doing the boink boink up to three in the morning” sabi ni Juan kaya napahawak sa puso ang matanda at tumindi ang tawa niya.

“Diyos miyo, she was like moaning and moaning and calling out God. Oh yeah oh yeah, she kept repeating so I said maybe they used the little blue medicine to make…orale you get it senyor ahump ahump huh huh” landi ni Juan kaya super halakhak yung matanda.

“But senyor I don’t understand, the wifey looks like a man. If you and madam Stella get noisy like that I will understand but your neighbor..Diyos miyo five blue pills and junior no no go hard” sabi ni Juan kaya naluha na yung matanda sa tindi ng tawa.

Ilang minuto lumipas naglakad na si Juan palayo ng bahay. Sampung minuto pa lumiko siya papunta sa isang liblib na lugar kung saan may nag aabang na itim na SUV sa dulo. Lumingon siya sa paligid, agad siya pumasok sa kotse sabay napabuntong hininga.

“Amazing, just like you said they would take you in” sabi ng isang babaeng agent na may blonde na buhok. “Just a quick question, how the hell did she recognize you with your back turned? You do have long hair now you know” sabi nung lalakeng agent sa harapan.

“She is the reason why I backed out last time. She was getting too close” sagot ni Juan. “What do you mean too close?” tanong ng babaeng agent. “Shiela stop asking, you know what I mean” landi ni Juan kaya nagtawanan yung dalawang lalake agent sa harapan.

“How close?” tanong nung driver kaya napangiti si Juan. “Close enough for her to learn I have scars on my back” sagot niya. “So you went to bed with her?” tanong ni Sheila. “Of course not, well it was going there so I backed out” sabi ni Juan.

“As an agent you know that is part of your cover. As an agent you know that you are trained for that” sabi ni Sheila. “Really? Did you all purposely make me skip that part of my training? I didn’t know there a training for that. I have to go back to Quanteco and undergo that then” landi ni Juan kaya laugh trip yung dalawang lalake agent.

“You missed my point” sabi ni Sheila. “I know what you meant, I was just kidding. Last time it was not worth it but this time with a better offer then its worth it. I still have not seen the written agreement, I want to see it” sabi ni Juan.

“As per agreed, you will get ten percent of whatever amount we confiscate from them” sabi ni Sheila. “Now I really envy you, imagine we agents just go in and risk our lives for the country. You a special case do the same but get a reward too in return” sabi nung driver.

“Oh don’t you worry Dan, once I get my cut the three of you will be on my gifts list. I know you cannot accept gifts but hey were are friends. I know you want a new car for your family and that is the first thing I am going to get you. For you Rob, I know what you want too. Sheila, you can have me” landi ni Juan kaya laugh trip ulit yung mga dalawa sa harapan.

“Will you just drive and lets go get what he needs” sabi ni Sheila. “I need you right now” hirit ni Juan kaya tuloy ang tawa nung dalawa sa harapan. “You that I am gay right and I have a girlfriend” sabi ni Sheila. “She will be a bonus” hirit ni Juan kaya napailing nalang si Sheila.

Ilang araw ang lumipas sa loob ng itim na SUV pinapanood ng tatlong agents yung hidden camera video kung saan nakikita nila si Juan sa labas ng bahay sa second floor at nililiha yung panels ng bintana.

“Hey turn the volume up” sabi ni Dan nang makita nila si Ivana na naka bathrobe na lumapit sa bintana at tinitigan si Juan. “Good morning senyora” bati ni Juan. “Hello Juan” sagot ni Ivana.

“I am so sorry, let me get down so you can change” sabi ng binata. Nagulat yung tatlong agent nang binagsak ni Ivana yung robe niya kaya hubot hubad nalang siya. “Senyora” bigkas ni Juan. Napailing si Sheila pagkat sina Dan at Rob nakangisi at titig na titig sa katawan ng magandang babae. “Damn lucky Juan” bulong ni Rob. “He deserves it, he was the one who found out who they were. If not for him we would be piled up under so much shit trying to look for them” sagot ni Dan.

“Oh don’t pretend you have not seen me naked” sabi ni Ivana kaya nagtitigan sina Dan at Rob sa gulat. “You two are like kids” sabi ni Sheila. Pinindot niya yung comms, “Listen Juan, you have an opening so go for it” sabi niya.

Lumapit lalo si Ivana at hinaplos dibdib ni Juan pababa sa hita niya. Bumaba ng ladder si Juan, nakipagtitigan sa magandang babae sabay huminga ng malalim. “Don’t do that senyora, dont make me create a situation where mister Henry will lose his trust on me” bulong ng binata.

“He isn’t here, he wont know” sagot ni Ivana. “I know that, you don’t have to tell me because senyora the moment he stepped out of the house my imagination started running wild” bulong ni Juan sa tenga ni Ivana kaya napakagat ang magandang babae sa labi niya.

“Such as?” tanong ni Ivana. “Oh it’s a continuation where we left off last time…it’s just sad I got caught senyora but do you want to know the reason why I came back?” bulong ni Juan sabay kiniskis labi niya konti sa leeg ng magandang babae. Tumingala si Ivana, mga labi ng binata dumaan sa buong leeg niya patungo sa kabilang tenga.

Mga kamay ng binata sa baywang ng dalaga, “I have never seen such a beautiful girl in my life…your soft lips that I once tasted..smooth skin” bulong niya palandi sabay mga kamay niya pagapang na sa dibdib ni Ivana. Napalunok sina Dan at Rob, si Shiela napailing sabay napahaplos na sa kanyang leeg.

“What stopped me last time senyora was respect for your husband but once I got deported…I could not stop thinking about you. So much things I wanted to do to you” bulong ni Juan kaya pumikit si Ivana at bigla siyang pinatalikod ng binata. Niykap siya ni Juan mula likuran, tinungo ni Ivana ulo niya at hinaplos mga kamay ng binata na nakahawak sa kanyang mga dede. “Juaaaaaan” ungol niya pagkat labis siyang nakiliti sa paghahalik ng binata sa kanyang leeg.

Biglang tumigil si Juan sabay umatras, tumalikod si Ivana at nagtitigan yung dalawa. “Come inside” bulong ni Ivana. “No senyora, not with me looking like this” sabi ni Juan. Lumapit si Ivana, hinaplos dibdib ng binata. Mga kamay niya humawak sa mukha ni Juan sabay nilapit niya mukha niya at sinipsip labi ng binata.

“I kinda find you looking so sexy that way” bulong niya. Hinila niya si Juan kaya ang binata pumasok na sa bintana. Tinaanggal niya shirt niya sabay tinapon papunta kung saan nakainstall yung hidden camera. “Damn it” sigaw ni Dan. “That was the only camera inside the room” sagot ni Rob.

Natawa si Shiela, hanggang audio nalang sila pero ilang minuto lumipas malalakas na ungol ni Ivana narinig nila. “Oh this guy is good” sabi ni Dan. Walang tigil ungol ni Ivana kaya lumabas ng kotse si Sheila pagkat naapektuhan siya.

Trenta minutos binuksan niya yung pintuan, “Are you kidding me?” sigaw niya pagkat narinig niya parin ungol ni Ivana na nagtutuloy. “They have been at it since you left” sabi ni Dan. “Geez” bigkas ni Shiela. “Well you told him to give in so there you go. I must say he is really good” sabi ni Rob.

Isa pang oras lumipas, tahimik na yung audio. “Ivana wake up, look at me” narinig nila. “Focus on me” sabi ni Juan. “Focus on my finger, follow it with your eyes. Follow it, don’t lose focus…follow it as it gets moving slower…slower…” bigkas ni Juan.

“Ivana, imagine your dream house, will you tell me what it looks like” bulong ni Juan at biglang nagsalita na yung babae. “Oh my God, that was quick, he got her quick” sabi ni Dan. “Shhhh listen” sabi ni Sheila.

“Can you imagine me and you at your dream house?” tanong ni Juan. “Yes” sagot ni Ivana. “The problem is, how could I be with you if I don’t know where it is? Henry wont bring me there, so will you tell me how to get there so I can see you again?” bulong ni Juan.

Nagsabi ng address si Ivana kaya tuwang tuwa yung mag agents sa kotse. “Oh my God he really did it” sabi ni Sheila. “Thank you my love, now sleep, once I snap my fingers you will never remember about this talk of ours. Sleep Ivana..sleep” bulong ni Juan.

Inalis ni Juan yung takip sa hidden camera, “Give us a few minutes to verify the address” sabi ni Sheila kaya tinungo ni Juan ulo niya. Isang minuto lumipas, “Juan take down all the cameras and speakers. The address is legit, the warrant is being worked on so for now just stay put. Just clean house” sabi ni Sheila.

Nakita nila si Juan lumabas ng bintana, naupo sa ledge sabay nagsindi ng yosi. “Juan, did you hear what I told you?” tanong ni Sheila. Nakita nila si Juan inalis earpiece niya sabay tinapon palayo. Sumandal siya sabay tuloy ang yosi kaya napailing si Sheila.

“What the hell is his problem now?” tanong ng babaeng agent. “Jesus Christ Sheila, he is a Filipino. What he just did could be against their beliefs” sabi ni Dan. “Nah, he is still a guy, I think he has someone. That is why he feels guilty right now” sagot ni Rob.

“How is he going to be an agent if he acts and thinks that way?” tanong ni Sheila. “That is why he never finished the whole course perhaps” sabi ni Dan. “Oh I thought he was just greedy” biro ni Dan.

“He could have been a really good agent” sabi ni Sheila. “Yeah, everyone likes him. Who doesn’t right?” tanong ni Dan. “Hey look he is going back inside” sabi ni Rob. Napanood nila si Juan inalis na yung mga nakatagong camera at microphones, pagpatay ng video lahat sila napabuntong hininga.

“So what country gets him next?” tanong ni Dan. “I don’t know, he said something to me like after this he is going to have another vacation” sagot ni Rob. “Its fun working with him” sabi ni Sheila kaya napatingin yung dalawa sa kanya.

“Irritating guy but yeah he is okay. I take back everything I said about him” sabi ni Sheila. “Oh come on Sheila, you are too uptight, Juan is a really okay guy” sabi ni Dan. “I know but somehow I feel that he is hiding something” sabi ng babaeng agent.

“Like what? His life is like an open book to us. We know everything about him” sabi ni Rob. “I just don’t know, I feel that there is something more about him that we all don’t know, that no one knows except him of course” sabi ng dalaga.

“Can you imagine how good an agent he could be if he finished the whole course with the skills he already has?” tanong ni Dan. “We would all lose our jobs you know” biro ni Rob kaya nagtawanan sila.

MGA ANAK NG APOY E-book

(APOY BOOK 2)

48 chapters

500 pages

Currently on edit phase

SAGRADO Ebook Preview

2015-07-15T11:45:00.000+08:00

Prologue

“Olan you promised me. Nanghihina na ako sa pamamalagi sa ganitong anyo” reklamo ng isang cardinal. “Konting tiis nalang, hindi nasunod yung unang plano natin pagkat hindi tayo makalapit ng husto sa kanya panginoon” sagot ni Olan.

“It has to happen soon! Nasusuka na ako sa kalokohan na pagiging mabuti. Kasuklam suklam na nakikipag ngitian, nakikipag dasal at kung ano ano pang ritual nilang walang saysay” reklamo ng punong demonyo.

“I know my Lord but please, ayan na o, nakikita mo naman na siya sa TV ngayon. Nakikisalamuha siya sa mga taong may sakit” sabi ni Olan. “What are you trying to tell me?” tanong ng punong demonyo.

“Of course my lord, ginawa kong armas natin ang mga taong may sakit. Inalam ko schedule niya, pinakalat ko ang ating isang heneral upang ikalat sa mga tao ang sakit na siyang pupuksa sa kanyang buhay”

“But you have to understand my lord that we have to make it look normal. This is his last stop, pang ikatlong bansa na niya itong binisita for the past few days. Unang bansa palang na binisita niya nahawaan na natin siya”

“Bawat may sakit na niyayakap niya lalo siya nahahawa so by the time makabalik siya dito saka lang magmamanifest ang sakit na ibibigay natin sa kanya. Do not worry my lord it is all calculated, the moment he steps foot here that is the time makakaramdam na siya ng panghihina”

“They could say that he is just tired. Later on lulubha ang kanyang sakit, they will have him tested, they will find nothing. Sasabihin lang nila na kailangan niya magpahinga. He will grow weaker, hindi nila maiintindihan anong sakit yon kaya sasabihin lang nila due to old age. Once he is at his weakest state then I am sure magsisimula na yung pag uusap ng pagpapalit sa kanya” paliwanag ni Olan.

“Punyeta ka Olan, siguraduhin mo mangyayari yan. Nanghihina na talaga ako Olan. Hindi ko na kaya magtagal dito sa pesteng lugar na ito” sabi ng punong demonyo. “Cardinal Nathaniel, please keep up the act. Konting konti nalang. Pag ikaw ang naging susunod na Santo Papa, mayuyurak na yung paniniwala ng lahat ng naniniwala sa kanya”

“Their faith shall be rattled and shattered, wala na silang panghahawakan pa. Magkakaroon ng rebolusyon, sa tagal ng panahon naniwala sila sa simbahan…buburahin natin yon at papalabasin na kasinungalingan ang lahat. Can you imagine that my Lord?”

“The so called sheeps will be lost, that is the best time we strike and take over the world. Wala na silang pinanghahawakan pa, malilito sila, their guards will be down so it would be easier for us to invade their minds and souls. Then you can mold the world according to your liking” sabi ni Olan.

Pumikit yung punong demonyo sabay huminga ng malalim. “Yes I imagine that…magtitiis pa ako Olan. If that day does not happen then I will rip your soul into tiny bits then feed on it myself” banta niya. “It will happen, according to your will” bulong ni Olan sabay napangiti.

Samantala sa isang park sa pribadong subdibisyon hingal na hingal na si Bart at inuuga ang kanyang ulo. “Whooo grabe ang pawis ko o” sabi ni Bea. “Ako din super pawis, that was so much fun” sagot ni Tasha. “Ayaw ko na, please tama na” sabi ni Bart.

“Zumbaaaaa” bigkas ni Fie sabay pinalaki ang mga mata niya. “Fie tama na, pagod na kami, bukas nalang ulit” reklamo ni Ayesha. “Zumbaaaaa paaaaa” bigkas ng bata sabay biglang humangin ng malamig sa buong paligid.

“Fie, baby girl this is enough for today” lambing ni Bart ngunit biglang lumutang sa ere ang batang babae, kinilibatutan ang lahat nang makita nila yung mga kaluluwa naglabasan mula sa lupa at nagpaikot ikot sa batang babae.

“Zumbaaaaaaa” dinig nilang bulong sa buong paligid kaya lahat sila napalunok. “Zumba na! Tara na ayaw ko na mahabol ng mga yan at tumakbo nanaman tayo ng ilang kilometro” sabi ni Aryanna. “Sana may trabaho narin ako, tignan mo si bakla wala dito” reklamo ni Bart.

“Okay okay come on guys, we can do this. Fie last na ito for today ha” sabi ni Ayesha. “Is this punishment for us?” tanong ni Bart. “Ewan ko, basta gawin nalang natin” sabi ni Mika. “Kuya is gonna get mad if you call kuya Tsufi bakla” sabi ni Fie sabay ngiti.

“Okay sorry na. Nakakainggit sila ni Ella, buti pa sila hindi dumaranas ng ganito” bulong ni Bart. “Okay Bea ikaw naman mag lead, come on guys whatever this is for we must do it or else tayo din lang ang kawawa later” sabi ni Ayesha.

Samantala sa tuktok ng isang gusali sa Manila nakaupo si Benjoe at Kamato. “Ano nananman ginagawa natin dito?” tanong ng matandang demonyo. “Tignan mo yung lalake na yan” sabi ni Benjoe sabay turo sa isang lalake na nakasando ng puti at puruntong shorts na nakatambay sa isang kanto.

“O bakit yan?” tanong ni Kamato. “Ang ganda naman ng katawan niya, bakit kaya hindi nalang siya magtrabaho tulad nung isang lalake na yon” sabi ni Benjoe sabay turo sa isang kargador na nagkakarga ng tray sa loob ng isang van. “Freedom, di ba yan ang gusto ng lahat. Malaya siya gawin ang gusto niya” sabi ni Kamato.

“Look at that woman over there, galing siya sa sanlaan, gipit sila konti at kailangan nila pambayad sa tuition ng anak nila na nasa college” sabi ni Benjoe kaya napatingin si Kamato. “Again its freedom, maaga siya lumandi, kaya ayan hirap tustusan ang buhay niya at anak niya” sabi ni Kamato.

“Right, now watch” sabi ni Benjoe. Habang naglalakad yung babae nakita nila yung naka sando na lalake biglang tumakbo ng matulin at inigaw ang bag niya. Nagsisigaw yung babae, may mga lalake na tumulong sa kanya para habulin yung snatcher.

Lumiko yung snatcher ngunit bigla siyang nahagip nung van kaya bulagta siya sa kalsada, nadaanan pa siya ng isang jeep kaya napisa ang kanyang ulo. “You knew that would happen didn’t you?” tanong ni Kamato.

“Yes” sagot ni Benjoe sabay nakita nila na nasoli yung bag ng babae ngunit nagkagulo ng husto sa may kalsada dahil sa kawawang katawan ng snatcher sa ilalim ng jeep. Ilang saglit may nakita silang kaluluwa na tumayo at tila tuliro. Ang kaluluwa pinagmamasdan katawan niya sa ilalim ng jeep at ramdam nila Benjoe at Kamato ang panghihinayang niya.

“Tignan mo siya, tuliro, nakikita niya sarili niya at dahan dahan nag sisink in. Nagsisisi siya bakit niya pa inisnatch yung bag, pero its too late. Wala nang replay at do over. He is ours now” sabi ni Benjoe sabay nakita nila isang alagad ni Kamato na sumusundo na sa kaluluwa.

“So what is your point?” tanong ni Kamato. “Ikaw ano naramdaman mo nung muntikan na kitang pinatay?” tanong ni Benjoe kaya natawa ang matanda. “You know that I cannot die, because I am already dead. I am death himself” sabi ni Kamato. Napangiti si Benjoe sabay natawa konti, “Kailangan mo pa ba talaga magsinungaling sa akin kahit nababasa ko na isipan mo?” sagot niya.

Huminga ng malalim si Kamato sabay inuga ang kanyang ulo. “Fear” bulong niya kaya natawa si Benjoe. “Do you want to know why you felt fear?” tanong ng binata. Di kumibo yung matanda kaya tumayo si Benjoe at nag inat. “Because you are not death, you are not the real one” sabi ni ng binata.

“Oo na oo na, kasi ikaw yung tunay na Kamatayan” sabi ni Kamato. “Hindi rin” sagot ni Benjoe kaya nag titigan sila. “Kamato, ako ang hari ng impyerno dito, pero hindi ako yung punong demonyo ng mundo” bulong ni Benjoe kaya nanlaki ang mga mata ni Kamao.

“What?” tanong ng matanda. “Its true, at isa sa lugar sa buong mundo naglilibot ang totoong Kamatayan” bulong ni Benjoe kaya biglang napahaplos sa ulo niya ang matanda. “Liar” bigkas ni Kamato. “Think about it Kamato, gano naman kaswerte ang Pilipinas kung nandito talaga ang punong demonyo ng mundo”

“Maliit lang na bansa ito, at ikaw ang tinatawag na Kamatayan tuwang tuwa ka na naghahari harian dito?” dagdag ng binata kaya nayanig ang utak ni Kamato. Naglakad palayo si Benjoe, “Kamato, why don’t you go to Visayas, there is a ship that sunked there. Gather the souls that you can specially of those of the captain at its crew” sabi niya.

Tinignan ni Kamato ang binata, napanood niya ito malusaw at naging anino na dahan dahan nawala. Samantala sa tuktok ng isang ulap tulala sina Brod at Brad. “I cannot believe that he told Kamato that” sabi ni Brod. “Ako din, what is he trying to do?” sagot ni Brad.

“Hindi ko maintindihan ang mga kilos ni Benjoe lately” sabi ni Brod. “Yung ginawa niya, it broke the knowledge barrier set upon us demons. Kaya nga meron ganon para hindi mag malabis ang mga demonyo at magbalak na sumakop sa ibang bansa” sabi ni Brad.

“At pano mo naman nalaman yan kaibigan?” tanong ni Brod. “He told me” sagot ni Brad kaya nagulat ang kaibigan niya. “He told you?” tanong ni Brod. Napangisi si Brad sabay tinigna kaibigan niya. “And you didn’t bother telling me that big secret? All this time my friend you never told me” sabi ni Brad.

“Hindi ko naman nalaman yan sa umpisa, nabuo nalang kaalaman namin nung nalaman natin ang tungkol sa grand demon” sabi ni Brod. “Kaya nga, you never told me” sabi ni Brad. “My friend this does not affect our friendship, so what kung alam namin, hindi naman kami magmalalabis” sabi ni Brod.

“Kahit na, kaibigan mo ako so you should have told me. Dito na nagtatapos ang pagkakaibigan natin” sabi ni Brad kaya nagulat ang kaibigan niya. “Seryoso ka?” tanong ni Brod kaya tumawa ng malakas si Brad. “Hindi joke lang no, naiintindihan ko naman”

“Pero aaminin ko sa iyo kaibigan, mula nung kinausap ako ni Benjoe parang may selyo na nabasag sa aking isipan. Oo nalaman natin ang tungkol sa grand demon noon pa ngunit nung kinausap niya ako parang may lock na nagbukas sa aking isipan. Lately I know things that I never knew before” sabi ni Brad.

“Tulad ng ano?” tanong ni Brod. “Hindi ko masabi, basta alam ko madami na akong kaalaman sa aking isipan ngunit…para bang kailangan may trigger muna bago siya maalala ng buo” paliwanag ni Brad. “Kaibigan, baka naman ayaw mo lang sabihin sa akin. Sharing is caring you know” sabi ni Brod kaya nagtawanan sila.

“Hindi ko talaga maipaliwanag kaibigan, para ba akong si Google na kailangan mo pa ng key words bago ako magsabi ng kaalaman. Parang alam ko nasa isipan ko ang kaalaman ngunit hindi ko siya basta basta makuha kung gusto ko” sabi ni Brad.

Biglang hinawakan ni Brod braso ng kaibigan niya. “Kaibigan, sa tingin ko nabulungan tayo ni Benjoe” sabi ni Brod. “Anong ibig mo sabihin?” tanong ni Brad. “May hinala ako, we need help. He did something to us” sabi ni Brod. “What do you mean? You are not making sense” sabi ni Brad.

“Kailangan natin ipulong ang mga taga bulong, yung mga matatanda na retirado na. We need their help” sabi ni Brod. “Para saan? Ano ba nangyayari sa iyo?” tanong ni Brad. “Hindi ko sigurado ngunit may hinala ako, we need their help as soon as possible. I feel that Benjoe didn’t unlock anything inside our minds, he kept something there” sabi ni Brod kaya natulala si Brad.

Samantala sa Los Angeles airport nanginginig ang isang dalaga habang inaantay yung flight niya. Tumunog ang kanyang cellphone kaya agad niya sinagot ito. “Hello mom, my flight was kinda delayed” sabi ng dalaga. “Elaine, are you really sure you are going to the Philippines. You can still back out” sabi ng nanay niya.

“Mom I really need to speak to him. There are things he should know” sabi ng dalaga. “Elaine it’s too dangerous for you to get involved” sabi ng nanay niya. “No mom, it is written that he will protect me and I will not be alone” sabi ni Elaine.

“What do you mean you will not be alone. Who is going with you?” tanong ng matanda. “I don’t know yet mom but it is written. We shall find each other and we are the ones who are going to help him” sabi ni Elaine.

“What do you mean help him?” tanong ng nanay niya. “It is written mom, please do not worry about me. He can protect me and you know that. This is my destiny, I need to speak to him as soon as possible” sabi ng dalaga. “Okay, please take care. At the first sign of trouble please come home right away” sabi ng nanay niya.

Pagpatay ng tawag agad niya tinago phone niya sabay nagsimangot pagkat muling naadjust yung delay ng kanyang flight. “Maybe you should ask for another flight” biglang sabi ng katabi niyang matanda kaya napatingin si Elaine.

“I really need to get on this flight” sabi ng dalaga. “Then try another airline” sabi ng matanda kaya napatingin si Elaine sa counter. “Maybe I will just wait” sabi ng dalaga, ngumiti yung matanda sabay biglang tumayo at umalis na. Ang dalaga nilabas niya music player niya, bago niya sinaksak earphones niya may isang binatang nakasalamin ang naupo sa kanyang tabi.

“Tsk” bigkas nung binata sabay napailing, “Delayed flight?” tanong ni Elaine. “Yeah, its been delayed twice already” sabi nung binata. “You are Asian so are you going home to the Philippines?” tanong ni Elaine. “Something like that, my mom is a Filipino and my dad is French. I was born and raised in France. I just love travelling the world so I said this time let me go visit the country where my mom was born” sabi nung binata.

“Oh so its your first time going there too like me” sabi ni Elaine. “Yeah, oh I am Gregor” sabi nung binata. “Elaine” sagot ng dalaga at nagkamayan sila. Para silang nakuryente, mula sa kamay nila gumapang ang napaka ginhawang daloy ng kuryente papunta sa kanilang mga utak.

“Its you” bigkas ni Elaine. “What?” sagot nung lalake. Sa malayo napangiti yung matanda habang pinagmamasdan yung dalawa. Tumalikod na siya, lumabas sa airport sabay may tinawagan sa kanyang cellphone. “The seer has met the witness, you can push through with the flight” sabi niya.

“So its really going to happen” sabi ng boses sa kabilang linya. “I am afraid so. I am now heading to the next location” sabi ng matanda sabay pumasok sa isang puti na limousine. “Okay, God be with you my friend. I will tell the others to start the preparations” sabi nung nasa kabilang linya.

“Then end is about to happen, I just do hope they could stop it in time” sabi ng matanda. “My friend are you sure we are betting on the right horse here?” tanong nung nasa kabilang linya. “My gut tells me that they are on the right path” sabi nung matanda.

Pagpatay ng tawag nilapag ng matanda yung cellphone, kinatok niya yung divider window kaya bumukas ito at isang anghel na driver ang nagpakita. “Proceed to the next location, we need to find the rest of them” sabi ng matanda sabay naglabasan narin ang kanyang malalaking pagpak at nagbaga ng puti ang kanyang mga mata.

Sa loob ng isang malaking kwarto nilapag ng isang lalake na nakaputi ang cellphone niya. “The seer has met the watcher, they are going to the Philippines” sabi niya sabay humarap sa kanyang mga kasama.

“Should we really pin our hopes on them?” tanong ng isang anghel. “He is right, we can strike now and stop that demon right away. We are already sure he is from the Philippines so we could all go there and take him down already” sabi ng isang anghel.

“That will be very unbecoming of us. Let us put our trust on our elder. If he says it is what is written then let us believe” sabi nung lalakeng anghel. “So we sit here and place everything on the hands of the human beings?” tanong ng isang anghel.

“They are special, they were chosen” sagot nung lalake. “And what if they fail?” tanong ng isa. “We have emergency measures for that. For now their task is to find out who that chosen one is”

“We still do not know who he is, all we know right now is he is from the Philippines. If the humans fail then we ourselves will take him down” sagot nung lalake. “It might be too late by then” bulong nung isa.

“Have a little faith but at the same time let us prepare for war”

SAGRADO E-book

(Salamangka Book 4)

As of time of post e-book is still currently being written...

ANTON E-book Preview

2015-04-10T12:49:00.003+08:00

ANTON

E Book Preview

Prologue

Isang matipunong binata na nakasuot ng asul na loose shirt at jeans ang nag aabang ng jeep sa isang shed. Pinagmamasdan niya yung tumutulong tubig sa gutter na natira matapos ang malakas na ulan kagabi.

Lumabas siya ng shade, tumingala para hayaan ang kanyang mukha tamaan ng sinag ng araw. Sinuot niya earphones niya, sinindi ang kanyang music players sabay umindak indak. May tumigil na jeep sa tapat niya, nagsimula na siyang maglakad at nung nakatapak na siya biglang sumingit yung isang lalake na nagmamadali para makaupo sa dulo.

Pagkaupo nung lalake tinitigan siya nung binata ng matagal. Pumasok yung binata sabay biglang kumandong doon sa sumingit sa kanya. “Ano ba?” reklamo nung lalake, ang binata sumandal ng madiin sabay nagbounce bounce pa. Natatawa na yung ibang nakasakay pati yung driver, pilyong binata giniling giling pa pwet niya kaya nagpipigil na ng tawa ang ibang nakasakay sa jeep.

Tuwing nanlalaban yung lalake sumasandal ng madiin yung binata, ilang saglit umurong na yung lalake kaya nakaupo yung binata sa dulo. “Ga..” bigkas nung lalake sabay tinignan ng masama yung binata. “Gago” sigaw ng malakas nung binata, kinilabutan yung lalake, nanliit pagkat nilapit nung binata mukha niya sabay pinapalaki ang kayang mga mata.

Niyuko nung lalake ulo niya, umurong pa lalo kaya humarap na yung binata at tinuloy ang pag iindak kasabay sa musikang pinapakinggan niya. Ilang minuto lumipas tumigil yung jeep, tinignan nung binata yung driver, ngumiti yung tsuper, sumalado kaya bumaba na yung binata para lumipat sa ibang jeep.

Kaalis lang nung isang punong jeep, nakalapit yung binata sa saktong bagong dating na jeep na wala pang sakay. Nakipag fist bump siya sa dispatser, may tumabing dalagang nakaputi, akala niya papaunahin siya pumasok ng binata pero nauna ang binata kaya natawa nalang yung dispatser.

“Bastos” bulong ng dalaga kaya agad siya tinignan ng masama ng binata habang papasok siya. Nagkatapat sila sa dulo, naudlot ang titigan pagkat madaming sumakay agad. “O isa pa, isa pa lalarga na!” sigaw ng dispatser. Nakipagtitigan yung binata sa katapat niyang dalaga, “Ano?” tanong nung babae.

“Extended Halloween?” tanong ng binata kaya pigil tawa yung ibang sakay. “Bastos, ang yabang yabang mo ah kala mo naman kung gwapo ka” sagot ng dalaga sabay irap. Nung napuno na yung jeep umandar na ito, yung dalaga ayos ng ayos sa sarili niya, iniipit ang kanyang mga hita sabay inaayos pagpatong ng bag.

“Kapal ng mukha mo, wala ako balak silipan ka” sabi ng binata. Pagtingin ng dalaga tinakpan ng binata mga mata niya. “Scary” bigkas niya kaya bungisngis na yung ibang sakay sa jeep. Inalis niya takip sa kanyang mga mata, nagtitigan sila nung dalaga, natawa na yung ibang sakay nang mag sign of the cross ang binata ilang beses sabay umakting na takot na takot.

Inabot nung binata bayad niya sabay kinatok yung bubong jeep. Pagtigil nung jeep, “Kuya di nagbayad yung pangit” sigaw niya. “Ang kapal ng mukha mo nagbayad na ako” sabat nung babae. “O bayad na daw yung pangit” hirit ng binata sabay tumawa ng malakas.

Pagbaba ng binata bigla siyang hinampas ng bag ng dalaga. Lumingon yung binata, dinilatan pa siya nung babae habang palayo na yung jeep. Ngumisi yung binata, hinabol yung jeep sabay kinurot stockings ng dalaga sabay humila. Napasigaw yung dalaga ng malakas, ang binata tumakbo na palayo at agad agad pumasok sa main gate ng paaralan niya.

Muli niya sinuot earphones niya, pakanta kanta siya habang naglalakad. May mga gwardya na nagchecheck ng mga ID pero yung binata walang pakialam na basta nalang dumaan para makapasok.

“Bakit yon di nagsusuot ng ID pinapapasok” reklamo ng isang petite na babae na may mahaba na diretsong buhok. “Dalian mo na” sabi ng kaklase niya kaya nung nalabas ng dalaga ID niya kinabit niya ito sa kanyang dibdib saka lang sila pinapasok.

“Unfair, bakit yung lalake kanina basta nalang pinapasok?” reklamo niya. “Si King yon e, di na niya kailangan mag ID kasi kilala na siya” sabi ng kaklase niya. “He owns the school?” tanong ng dalaga. “Ano ka ba? Di mo kilala si King?” tanong ng kaklase niya.

“No idea, anak ng mayaman? Anak ng politiko?” hirit ng dalaga. “Hay Bianca, yan ang problema sa iyo, wala ka na pakialam sa ibang bagay mula nung nakilala mo yang Brandon na yan” sabi ng kaklase niya.

“Brandon is life, Brandon is love” pacute ni Bianca sabay nagtwinkle pa mga mata niya. “Oo na” sagot ng kaklase niya. Halos magkasunod lang sila nung siga sigang binata, napansin ni Bianca yung binata na paindak indak at pakanta kanta na tila walang pakialam sa paligid niya.

“What the hell is the problem of this guy?” tanong niya. “Shhhh…baka marinig ka gaga ka” bulong ng kaklase niya. “So? Sino ba kasi yan? At ano naman klaseng pangalan ang King?” tanong ni Bianca.

Tumigil yung binata, dahan dahan siya napalingon, “King sorry hindi ikaw yung tinutukoy niya” sabi nung kaklase ni Bianca. Humarap ulit yung binata sabay nagtuloy ng lakad. “Gaga ka talaga, bagalan mo nga” sabi ng kaklase ni Bianca.

“Bakit ba kasi? Sino ba kasi yan Tere?” tanong ni Bianca. “Shhhh basta wag na natin pag usapan, delikado baka tayo pa mapagtripan niyan” bulong ni Teresa. Dumistansya yung dalawa, nakarating na sila sa main campus at tuloy parin ang cool na cool na lakad nung binata habang ineenjoy yung pinapakinggan niyang musika.

May isang grupo ng mga freshmen sa isang tabi na nagkakatuwaan. Naubos nung isa yung soda niya kaya binato niya yung lata para ishoot sa basuraan sa malayo. May tinamaan na kapwa freshman, napatingin ito pero laugh trip yung grupo. “Sorry di nashoot” palusot nung isa.

Nakita nila yung binatanang naka earphones, tinuro siya nung isa kaya kasama niya initsa yung lata patungo sa binata. Napatigil si Teresa, hinila niya si Bianca nang makita na natamaan yung binata ng lahat.

Madami sa campus ang napatigil, lahat parang estatwa at nakatingin lang dun sa binatang naka earphones. Ang binata titig sa lata sa may paanan niya na kanina lang tumama sa kanyang braso. Tinignan niya yung grupo nung freshmen, “Tol sorry di nashoot” palusot nung isa sabay bungisngis sila.

Pinulot nung binata yung lata sabay tinignan yung grupo ng freshmen. “Oh shit yan na” bulong ni Teresa. “Bakit? Ano mangyayari?” tanong ni Bianca. Lahat ng estudyante nakatingin sa binata habang pinagmamasdan nya yung lata. Nagulat sila nang naglakad ito papunta sa basurahan para ishoot doon yung lata.

“Oh..false alarm” sabi ni Teresa pagkat naglakad na palayo yung binatang naka earphones. Nagtawanan yung grupo ng freshmen, napatigil yung binatang naka earphones sabay dahan dahan tumalikod. Binalikan niya yung basuraan, tinitigan niya ito sabay nilingon saglit yung grupo ng nagtatawanang freshmen.

Binuhat ng binata yung maliit na bakal na basurahan sabay mabilis na tumakbo pasugod sa mga freshmen. Mga nagtatawanan na freshmen napatigil nang nahampas sa likod ng basurahan ang isang kasama nila.

Hinataw nung binata yung basurahan sa dibdib nung isa pang fresheman, hinataw niya ito sa likod nung isa pa sabay nagwild ito at pinaghahampas ang kanilang mga ulo. Napailing ang lahat ng estudyante sa sobrang malulutong na pagtama ng basuraan sa mga binata.

“Oh my God” bigkas ni Bianca sa takot at gulat. Lahat pinanood yung sigang binata kausap yung mga fresheman sa isang tabi. Ilang saglit yakap nung isang freshman yung basuraan, mga kasama niya nagpulot ng basura habang yung isa gumagawa ng tunog ng bell ng basurero.

“Ting ting ting, ting ting ting” sigaw nung isa na nauuna. Kasunod niya yung may yakap ng basura habang yung dalawang kasama nila taga pulot. Nagsimula silang umikot sa campus kaya sobrang dami ang natatawa sa kanila.

Inayos nung binata earphones niya sabay naglakad na palayo kaya sina Bianca at Teresa muling naglakad. “Did you see what he did? Grabe naman yan” sabi ni Bianca. “Yan si King, its not his real name but its what others call him here” sabi ni Teresa.

“Pero hindi tama yung ginawa niya, he can be expelled for that” sabi ni Bianca. “If he is caught, e wala naman ata nagsusumbong e” sabi ni Teresa. “I get it kasi tinatakot niya, pero how about the witnesses?” tanong ni Bianca. “E ikaw try mo magsumbong” landi ni Teresa. “No thanks, pero grabe naman yan” sabi niya habang pinagmamasdan yung mga freshmen na parang naiiyak na habang naglilibot ng campus.

After lunch nakatambay sina Bianca at Teresa sa may bintana ng classroom nila. “Tere Tere look” sabi ni Bianca sabay turo sa baba. “Wag mo ituro, baliw ka” sabi ni Teresa. Nakita nila yung sigang lalake na naglalakad, may lumapit sa kanya at inabutan bigla ng isang Styrofoam ng pagkain.

“I am sure, ano ba tawag don? Kikil yan” sabi ni Bianca. “I don’t know pero a lot of people give him food” sabi ni Teresa. Sa saktong baba ng gilid ng building naupo yung siga. Binuksan niya yung styroam cup sabay nilasap yung amoy ng bagong lutong lugaw.

Nag ayos ng buhok si Bianca, biglang dumulas yung clip niya at nahulog pababa. Napanganga sila ni Teresa nang nashoot yung clip sa lugaw nung siga. “Hala” bigkas ni Tere. “Putangke ng gasul” sigaw nung siga na biglang napatayo sabay tumingala.

Napaluhod agad yung dalawang dalaga para magtago, “Bull otong tubig!” sigaw ng siga kaya nagmadali mga dalaga papunta sa kanilang arm chair para maupo. “Oh my God, hindi naman niya siguro malalaman ano?” tanong ni Bianca.

“King galing sa taas” may sumigaw kaya kinilabutan yung mga dalaga. “Oo sa taas galing King, baka fourth floor” may sumigaw kaya nagnerbyos si Bianca. Tingin sila ng tingin sa relo nila, “Ang tagal pa ng time” bulong ni Tere. “Hindi naman siguro aakyat yon dito” sabi ni Bianca.

“Wait, I should not be worried, he already saw me kanina so alam niya wala ako clip” sabi ni Teresa. “Did he see me? Did he see me?” tanong ni Bianca. “Ewan ko, pero lumingon siya diba?” tanong ni Teresa.

“Oh no, di naman ata umabot, di niya ata ako tinignan. Diba?” sabi ni Bianca. “Ewan ko lang sis basta if he shows up kalma ka lang” sabi ni Teresa. “Teka pumapatol ba yon sa babae? Diba hindi naman pumapatol ang lalake sa babae?” tanong ni Bianca.

“Ewan ko lang, si King yan e” sabi ni Teresa. “Shit tere nandon na siya sa hallway o” bulong ni Bianca. Nakita nila yung siga sa hallway, yung dalawang dalaga nagkunwari nalang nagbabasa ng notes katulad ng ibang kaklase nila.

Tumayo sa may pintuan ang siga, si Bianca napalunok at sumilip at saktong napatingin sa kanya ang siga. “Wag kang magpapahalata, wag mo ipapakita takot ka kasi guilt yon” bulong ni Teresa sabay kunwari umubo. “Ngitian ko nalang kaya? Kunwari friendly smile…” bulong ni Bianca.

Umalis yung siga kaya napahaplos si Bianca sa kanyang dibdib. “Oh my God, I have never been so scared in my whole life” bulong niya. Sumulpot ulit yung siga, nanigas si Bianca pagkat tinitignan siya. Ngumiti ang dalaga, todo pacute para kunwari ipakita friendly siya.

Nagtaas ng isang kilay yung siga, wala nang control si Bianca sa sarili niya. Sa tindi ng takot nag cute waive pa siya sa binata. Inuga ng siga ulo niya sabay umalis kaya muling nakahinga ng maayos si Bianca. Biglang natawa si Teresa sabay siko sa kanyang kaklase.

“Gaga ka, parang pinakita mo na may gusto ka sa kanya” sabi ni Tere. “Ha? I did?” tanong ni Bianca. “Oo gaga, you smiled and then waived at him as if nagpapacute ka” sabi ni Teresa. “Uy, I just wanted to show na mabait ako. Oh no ganon ba talaga pinakita ko?” tanong ni Bianca.

“Yan din yung ginawa mo kay Brandon diba para mapansin ka” sabi ni Teresa kaya nanlaki ang mga mata ni Bianca sa gulat. “Hala oo nga, pero di ko naman sinasadya yon. Takot na takot ako kaya napakaway ako” sabi ni Bianca kaya di makapagpigil sa tawa si Teresa.

“Di ko naman type yon no, turn off actually. As in I just wanted to show na mabait ako at hindi ako yung magtatapon ng clip” sabi ni Bianca. “Well at least abswelto ka na siguro” sabi ni Teresa. “That guy is so scary, di man lang ngumiti, parang bato. Kasi usually when people smile at you, you smile back”

“Why am I not that pretty enough? Diba? Pag ang lalake ngintian ng babae…di ko naman sinasabi maganda ako sobra pero meron naman diba? So if a girl smiles at you diba tendency you smile back. Ganon lang naman gusto ko gawin” sabi ni Bianca.

“Tapos tinaasan lang ako ng kilay?” hirit niya kaya tawang tawa si Teresa. “Si King yan e, hayaan mo na. Okay na siguro” sabi ni Teresa. “Antipatikong siga, nakakadepress parang sinabi pangit ako. Akalain mo yon na snob ngiti ko. Pretty naman siguro ako diba? O baka bato lang siya at tinatablan ng mga ganon” sabi ni Bianca.

“O kaya baka ngiti ng lalake gusto niya” hirit niya. “Uy ingat ka baka marinig ka niya” sabi ni Teresa. “So ano siya may super hearing? Pero di ko naman sinasadya yun e. Di nalang ako magsusuot ng clip ever again para di halata” sabi ni Bianca.

“Ganda pa naman nung clip mo na yon” sabi ni Teresa. “Tsk oo nga e, ang mahal pa non. Teka dala ba niya? What if magsorry ako sa kanya tapos sabihin na accident lang? Do you think ibabalik niya clip ko?” tanong ni Bianca.

“Bakit nakita mo ba na dala niya? Baka tinapon na niya yon no” sabi ni Teresa. “Sayang, check ko kaya mamaya sa basura sa baba? Patulong ako sa janitor” sabi ni Bianca. “Ikaw bahala, baka makita ka niya” sabi ni Tere. “Tsk, wag na nga lang. Ang mahal non tapos wala na akong nakikitang ganon na clip” sabi ni Bianca.

Pagsapit ng dismissal dumaan sa gilid ng building si Bianca, gusto niya sana tignan sa basuraan yung clip niya pero natakot siya baka makita siya nung siga. Dumiretso nalang siya sa main gate, agad sumakay ng jeep. Nung magbabayad na siya may biglang pumasok at naupo sa tapat niya.

Di niya ito tinignan, ang tinignan niya yung sapatos niya sabay nung papaharapan na siya nagulat siya pagkat nakita niya clip niya. Napalunok siya dahan dahan, pasimple siya napatingin labas muna sabay dahan dahan sa katapat niya. Nakapikit yung siga, hawakan niya sa isang kamay yung clip habang tinatapik tapik ito sa kabilang kamay niya habang nakikinig ng sounds.

Titig si Bianca sa clip niyang gawa sa ginto at hugis paru paro. Gusto niya ito ulit makuha, gusto na niya tapikin yung siga para magsorry pero nung tatapik na siya biglang namulat yung siga kaya si Bianca nanigas.

“Ganda ng clip” bulong niya sabay umatras. Di sumagot yung siga, tinitigan lang siya ng matagal kaya tila natutunaw sa takot ang dalaga. “Yung clip sabi ko maganda” bulong ni Bianca sabay turo sa clip.

Lalo siyang natakot pagkat naka steady nalang titig ng siga sa kanya. Ninerbyos na yung dalaga kaya nung tumigil yung jeep para may bumaba nakisabay na siya. Pagkalayo ng jeep agad siya sumakay sa taxi at sa wakas nakahinga ng maluwag.

Nilabas niya phone niya para tawagan ang kanyang kaklase. “Tere! Nakasabayan ko siya sa jeep. He has my clip. I made a big mistake, pinansin ko yung clip kaya I think he knows it was me” sumbong niya.

“Bakit mo kasi pinansin?” tanong ni Teresa. “E clip ko yon e, tapos favorite clip ko pa. Tsk, muntik na ako makaihi sa takot Tere. Grabe he just stared at me, I think he knows it was me” sabi ni Bianca.

“Ano ginawa niya?” tanong ni Tere. “Wala, bumaba ako agad tapos eto napilitan ako magtaxi nalang” sabi ni Bianca. “Sana kasi nagpasimple ka nalang, dapat di mo na pinansin” sabi ni Tere. “Kaya nga e, pero I think he knows. Sadya ata sumakay sa jeep na nakalabas yung clip, alam niya ata na akin”

“Baka nag ikot ikot siya tapos nagtanong tapos may nakapagsabi na clip ko yon” sabi ni Bianca. “Hay paranoid ka masyado, just let it go. I am sure if he knows hindi na kita kausap ngayon” sabi ni Teresa sabay tawa. “You are not helping Tere” sabi ni Bianca kaya lalong natawa si Teresa.

“Wala yon, let it go. Promise lilipas din yan” sabi ni Tere. “You really think so? Tere ayaw ko umikot ng campus buhat buhat yung basuraan” sabi ni Bianca. “Di siguro, baka ikaw yung magtutunog bell, practice ka na, Ting, Ting, ting, Ting…” banat ni Tere kaya pinatay ni Bianca yung tawag at nagsimangot.

“Ting…ting…ting ting ting” bigkas ng dalaga pabulong sabay napailing sa takot.

PIDO Teaser

2014-11-20T10:37:00.001+08:00

2015 PROJECTS

PIDO

by Paul Diaz

Prologue

Sa isang mala paraisong lugar may dalawang bata ang magkatabi sa harapan ng isang mahiwagang lawa. “Ang galing talaga ni kuya Troy ano?” sabi ng batang lalake. “Siya ang pinakamagaling, pero pag baba ko lalampasan ko siya” sabi ng batang babae.

“Buti ka pa bababa ka na, ako matagal pa ako dito” sabi ng batang lalake. “Madami ka pa kailangan matutunan, at mapapanood mo naman ako e. Hahanggaan mo ako kasi magiging mas magaling ako kesa kay kuya Troy” sabi ng batang babae.

“Gusto ko na din bumaba, kasi parang ang ganda diyan sa mundo na yan. Ang daming pagkain na iba iba, tapos ang daming laruan” sabi ng batang lalake. “Pag ganyan ka hindi ka papayagan bumaba. Saka ka lang papapuntahin sa mundong yan pag handa ka na gampanan ang tungkulin ng mga katulad natin” sabi ng batang babae.

“Pero ate hindi ba tayo pwede mabuhay nalang diyan? Mas gusto ko diyan e” sabi ng batang lalake. “Pwede, pero tanging paraan para mabuhay ka diyan sa mundong yan pag handa ka na gampanan ang tungkulin natin” sagot ng batang babae.

“Rosalie, bakit hindi ka nagsasanay?” tanong ng isang matanda kaya agad tumayo ang batang babae sabay nagsimangot. “Sabi ko ayaw ko ng pangalan na Rosalie, pag baba ko sa mundo na yan gusto ko pangalan ko Grace” sagot ng batang babae.

“But you were born with the name Rosalie, that is the name your parents gave you” sabi ng matanda. “But they are not here, I didn’t even get to know them. I want my name to be Grace” sabi ni Rosalie. “Will you just go for your lessons” sabi ng matanda kaya tumakbo palayo yung batang babae.

“Lolo, bakit ako wala ako pangalan?” tanong ng batang lalake. Nakitabi yung matanda sabay hinaplos ang ulo ng batang lalake. “Iho, your parents never got the chance to give you a name” sabi ng matanda.

“Tinutukso nila ako lagi, bakit pa kasi tinawag niyo akong baby boy? Sana binigyan niyo nalang ako ng pangalan na iba” bulong ng bata. “Do not worry iho, when its your turn to go down you can choose any name you want” bulong ng matanda kaya napangiti yung bata.

“Really? Pwede ba Superman kasi ang galing galing niya” sabi ng bata kaya natawa yung matanda. “Nakikinood ka nanaman sa mga batang sa lupa ano? Diba sabi ko sa iyo pwede ka manood dito sa lawa basta ang papanoorin mo lang ay mga kuya at ate mo na nandon na?” sabi ng matanda.

“E lolo ang gaganda ng pinapanood nila e. May Batman pa pero ayaw ko siya kasi naka itim siya lagi” sabi ng bata. “Iho, alam ko gusto mo bumaba sa lupa pero pano mangyayari yon pag hindi mo pinag aaralan yung tungklulin natin?” tanong ng matanda.

“E lolo pinapanood ko naman pero hindi ko maintindihan e” sabi ng bata. “Tignan mo si kuya Troy mo, binabantayan niya yung isang babae at yung lalake. Yang dalawang tao na yan nagsisimula ang pag gusto nila sa isa’t isa. Iho sa dalawang tao na yan mabubuo ang pinakamalakas na kapangyarihan sa mundo”

“Pag-ibig ang tawag don. Ang tungkulin natin ay tulungan sila mahanap ang isa’t isa para tuluyan mabuo ang pag-ibig” paliwanag ng matanda. “Lolo yang power na yan parang kay Superman nila?” tanong ng batang lalake.

“Hindi iho, mas malakas pa. Saka ko na ipapaliwanag sa iyo yon, pero kung parati kang manonood dito e malalaman mo kung ano nga talaga ang taglay na kapangyarihan ng pag-ibig” sabi ng matanda.

“Buti pa si ate Rosalie bababa na, hindi ba ako pwede sumama sa kanya at doon ko nalang aralin yon?” tanong ng bata. “Hindi pwede, hindi ka pwede umalis dito hanggang hindi mo naiintindihan ang tungkulin natin” sabi ng matanda.

“E lolo pag nag aral na ako ngayon, pwede na ako bumaba bukas?’ tanong ng bata. “Hindi pa, pero pag ikaw ang nanguna sa klase mo dito at talagang magaling ka baka maaga kita payagan” sabi ng matanda.

“Talaga? Magsisimula na ako ngayon” sabi ng batang lalake. “Iho, kailangan patunayan mo sa akin handa ka na talaga. Kailangan maintindihan mo talaga ano yung pag-ibig” sabi ng matanda. “Lolo wag kang maingay, nag aaral na ako…papanoorin ko si kuya Troy, babantayan ko din yung mga binabantayan niya” sabi ng bata.

“Ayaw mo na makinood ng Superman?” biro ng matanda. “Saka na yon lolo pag nasa lupa na ako. Gagalingan ko talaga, ako yung magiging pinakamagaling dito para ako yung pinakabata na baba sa lupa” sabi ng bantang lalake.

“Iho alam mo na tatagal ka pa dito” sabi ng matanda. “Alam ko po, lolo wag na kayo maingay kasi nanonood ako. Ay lolo pwede narin ba ako magklase?” tanong ng bata. “Gusto mo na ba?” tanong ng matanda. “Opo, gusto ko na” sagot ng bata. “O sige kakausapin ko yung iba at titignan ko kung papayagan ka nila” sabi ng matanda.

Dalawang taon ang lumipas may mga matatanda na naglilibot sa paraiso. Nakita nila yung batang lalake na nakatambay ulit sa may lawa. “That boy is doing well in his classes” sabi ng isang matandang babae. “Gusto na talaga niya bumaba sa lupa” sagot ng matandang lalake. “Pero bilib ako sa batang yan, ang bilis niya naintindihan ang tungkol sa pag-ibig” sabi ng isa pang matandang babae.

“Hindi ka mahal ni Don! Hindi! Niloloko ka lang niya!” biglang sigaw ng batang lalake. “Ate Grace! Huy! Hindi sila para sa isa’t isa!” hiyaw niya sabay agad siyang tumayo at pinagsisipa yung tubig ng lawa.

Lumapit yung mga matatanda sabay pinakalma yung bata. “What is wrong baby boy?” tanong ng matandang babae. “Si ate Grace magkakamali, niloloko lang ni Don si Kylie” sabi ng batang lalake.

“Oh? How did you know?” tanong ng matandang lalake. “Lolo alam ko, iba kasi e. Ang nagmamahal talaga kay Kylie ay si Noel. Mali yung papanahin ni ate Rosalie” sabi ng batang lalake. “Iho sa tinging mo walang mabubong pag-ibig kina Don at Kylie?” tanong ng matandang babae.

“E kasi po mas mahal ni Noel si Kylie e. Si Don parang hindi” sabi ng bata. “Iho si ate Rosalie mo ay bihasa na diyan. Siguro sa ngayon hindi mo nakikita yung mabubuong pagmamahalan sa pagitan nina Kylie at Don, pero ate Rosalie nakiita niya” sabi ng matandang babae.

“Hindi po, mali siya. Si Noel dapat” sabi ng batang lalake. “Iho, alam ko komplikado ang sitwasyon na ganyan pero malamang ang ate mo mas nararamdaman niya yung pag-ibig na mabubuo sa pagitan nina Don at Kylie. Magtiwala ka din sa kanya” sabi ng matandang lalake.

Tumakbo palayo yung batang lalake kaya napangiti yung mga matatanda. “Masyado siyang apektado” sabi ng matandang babae. “Pero tama siya. Hindi si Rosalie ang susunod sa yapak ni Troy, yang batang yan ang susunod sa kanya” sabi ng matandang lalake.

“The problem is he is too weak, we may have trained his mind but his physical body might not be able to take it” sabi ng matandang babae. “Kailangan na siguro natin ipakita sa kanya yung totoong nagaganap sa lupa” sabi ng matandang lalake.

“Wag pa, masyado pa siyang bata. Bigyan mo pa siya ng tatlong taon para mahasa natin ang katawan niya sa pakikipaglaban” sabi ng matandang babae. “Naku magkakaproblema tayo niyan. He is the top of his class, advanced state that is. He is expecting us to release him early” sabi ng matandang lalake.

“Kasalanan mo yan kasi, pinaasa mo siya. Magbabago isipan niya pag nalaman niya yung ibang tungkulin natin. Sige let him watch what is really happening” sabi ng matandang babae.

Isang taon ang lumipas nakatayo ang matandang lalake sa ilalim ng puno habang pinagmamasdan ang nakahandusay na batang lalake sa lupa. “Lolo! Ang sakit na ng katawan ko, bakit pa kasi kailangan maglaban laban. Akala ko ba tungkulin natin mapanataliti ang pag-ibig sa mundo?”

“This should not be part of it. This is violence” sabi ng batang lalake. “Kasi iho it’s a wild world out there. Kailangan makayanan mo makasurvive” sabi ng matanda. “E lolo pag baba ko naman sa lupa iba naman yung katawan ko. Doon nalang ako maghahasa, o kaya alagaan ko nalang katawan ko” sabi ng batang lalake.

“Alam ko pero yung mga natutunan mo dito, hindi na mawawala sa iyo yan. Pag iba man ang katawan mo sa lupa, basta nandon ang isipan mo maalala mo lahat ito” sabi ng matanda. “Lolo, ano naman kinalaman ng pag ensayo ko dito? Pag lipat ko ng ibang katawan sa lupa e wala din kwenta itong pag ensayo ko dito”

“Ang maalala ko lang e yung mga exercise, at bakit pa ako nag aaral ng karate at kung ano ano dito? Gusto niyo ba ako maging karetista don?” tanong ng batang lalake. “Basta itluloy mo ensayo mo kung gusto mo na bumaba” sabi ng matanda.

“I don’t need this, I am already capable. Ayaw niyo lang ako bumaba kasi paborito niyo siguro si ate Rosalie ano? Pag ako bumaba ako yung magiging pinakabata kasi” sabi ng batang lalake. “Nonsense, tuloy mo ensayo mo. Babalikan kita mamaya” sabi ng matanda.

“Kasalanan mo yan, sinabi namin sa iyo na sabihin mo na ang totoo sa kanya” sabi ng matandang babae. “Natatakot ako pag sinabi ko baka ayaw na niya bumaba sa lupa. He is so far the best we have, he understands what love is” sabi ng matandang lalake.

“Oo nga the best but he will not be able to survive” sabi ng matandang babae. “Matalino yang bata, maybe he will be able to do his job in a different way” sabi ng matandang lalake.

“He will not be able to survive that long, kailangan sabihin mo talaga sa kanya yung katotohanan” sabi ng kasama niya. “Hindi na kailangan, nararamdaman ko kakaiba itong batang ito. May tiwala ako sa kanya na makakayanan niya gamapanan tungkulin niya sa ibang paraan” sabi ng matandang lalake.

May isang lalake ang dumating kaya nagulat yung mga matanda. “Troy ano ginagawa mo dito?” tanong nila. “Narinig ko nandito daw yung papalit sa akin” sabi ni Troy. “Mali yung narinig mo, kasi yang batang yan hindi tatagal sa lupa” sabi ng matandang babae.

“Wag ka naman ganyan, we should be positive. And maybe this boy can do our tasks in a non confrontational manner” sabi ng matandang lalake. “You didn’t tell him about the other side?” tanong ni Troy. “Ayaw niya sabihin kasi baka umayaw daw yung bata” sabi ng matandang babae. “Troy itong batang ito kakaiba, mataas ang pag unawa niya sa pag-ibig” sabi ng matandang lalake.

“Troy will you tell him it is not possible” sabi ng matandang babae. “I think it is possible’ sabi ni Troy kaya nagulat yung matatanda. “It is, may iba din akong nararamdaman sa batang yan. Pero to be sure let me train him” sabi ni Troy.

“What? You will train him?” tanong ng matandang babae. “Yes, do not worry. Kakaibiganin ko yan, ako na bahala” sabi ni Troy. “Pano mo gagawin yon?” tanong nung matandang lalake. “Basta ako na bahala” sabi ni Troy.

Sa may lawa nakaupo yung batang lalake, tumabi si Troy sa kanya kaya bigla itong tumayo. “Kuya Troy! Idol!” sigaw niya sa tuwa. “Baby Boy, balita ko ikaw daw top student dito ha” sabi ni Troy.

“Wow, you know about me? Kuya ano ginagawa mo dito?” tanong ng batang lalake. “Retired na ako e” sabi ni Troy. “Oh diba pag retired ka na pwede ka na mabuhay sa lupa?” tanong ng bata. “Oo, pero namiss ko dito at naintriga ako sa sinasabi nilang papalit daw sa akin” sabi ni Troy kaya natuwa sobra yung batang lalake.

“Ang hirap ng pinasok kong trabaho sa lupa” sabi ni Troy. “Bakit kuya ano trabaho mo don ngayon?” tanong ng batang lalake. “Stunt man e” sabi ni Troy. “Ows? Diba sa mga movie yon kuya? So mag aartista ka?” tanong ng bata.

“Sana pero sabi ng kaibigan ko don dito daw ako pwede magsimula para madiscover” sabi ni Troy. “Action star ka kuya?” tanong ng bata. “Oo sana, nakita kita kanina nag eensayo ka ata. Kailangan ko din mag ensayo, magbabakasyon ata muna ako dito. Pwede ba ako sumabay sa mga ensayo mo?” tanong ni Troy.

Nanlaki ang mga mata ng batang lalake at agad siya napaoo. “O sige ha, bukas ng maaga sama mo ako sa ensayo mo. Maganda daw yung teacher mo kaya pwede mo ako ipakilala” bulong ni Troy kaya tumawa yung batang lalake. “Kuya wala pa ako pana” biro ng bata kaya nagtawanan sila.

Ilang buwan ang lumipas nagtipon tipon ang mga elder. “Bakit niyo siya hinayaan bumaba ng maaga?” tanong ng isang matandang babae. “Si Troy na mismo nagsabi na handa na yung bata” sagot ng matandang lalake.

“Why didn’t you coordinate with us? Pano na siya pagbaba niya sa lupa?” tanong ng isa pang matandang lalake. “Everything is in order, a lot of our retired members were grateful enough to help out. Si Troy mismo ang magiging guardian niya doon”

“Yung sasaniban niyang katawan sa lupa, isang grade six student na comatose. Patay din buong pamilya niya kaya pag gising niya out of comatose meron nang naka ready na aampon sa kanya na retired members natin” sabi ng matandang lalake.

“What? Grade six student?! Are you crazy?” tanong ng isang matandang lalake. “I know this is totally different, ang batas nagsasabi at least teenager at college na yung ipapadala natin”

“We broke the rule with Rosalie, she went down as a senior high school student” sabi ng matanda. “But that was necessary kasi wala na tayong mahanap na katawan ng tao at that moment” sabi ng matandang babae.

“This boy is different, maybe with that young age he can learn more. Baka huhusay siya lalo. Wag na natin yakapin yung nakasanayan natin, give this boy a chance. Even Troy believes that he can do great” sabi ng matandang lalake.

“Well if Troy says so…pero kung may masamang mangyari sa batang yan kasalanan mo. We the elder council do not want anything to do with that boy because of the risky condition. Ikaw ang mamahala sa kanya mula dito” sabi ng matandang babae. “Opo, ako ang mamahala sa kanya” sabi ng matandang lalake.

Sa loob ng isang campus sa Manila may isang binatang tumakbo papunta sa isang matipunong lalake na artista. “Kuya Troy!” sigaw ng binata. “Baby Boy! Congratulations! Graduate ka na ng high school” sabi ni Troy.

“Kaya lang kuya di ko nakuha top honors. Uy napanood ko bagong movie mo. Ang ganda, balita ko ipapalabas daw yon sa ibang bansa?” tanong ng binata. “Oo nga e, bibiyahe na nga kami mamayang gabi e. Pero bago ako umalis tara kain tayo sa labas” sabi ni Troy.“Teka lang kuya, tawagan ko sina mama at papa” sabi ng binata. “O sige, antayin ko kayo sa parking area” sabi ni Troy.

Sa loob ng isang restaurant kasaup ni Troy sina Linda at Gabriel. “Up to now hindi parin niya alam na mga Grand Cupid kayo?” tanong ni Troy. “Hindi pa, he thinks we are normal people” sabi ni Linda. “Saka na namin sasabihin pag kailangan niya malaman. So far so good, akalain mo nagawa niya magbalikan yung mga kapitbahay naming naghiwalay” kwento ni Linda.

“It is expected from him. Maayos ba naman pamumuhay niya bilang normal na bata?” tanong ni Troy. “Normal na normal siya, kaya lang may pagka childish minsan” sabi ni Gabriel. “Balita ko nga, kahit nung nasa taas pa siya. Pero mabait na bata yan” sabi ni Troy.

“Teka nasan ba siya?” tanong niya. “Malaman nandon sa kabila kasi may arcade don” sabi ni Linda. “Hayaan mo na, let him enjoy. I was expecting him to be the top of his class” sabi ni Troy.

“Naawa siya sa kaklase niyang lalake, walang wala sila sa buhay ngayon kasi nasunog bahay nila. I think he gave way para makuha ng kaklase niya yung scholarship na kasama sa top honor” sabi ni Linda.

“Oh, akalain mo nga naman. College na siya sa pasukan, dito na magsisimula talaga tungkulin niya” sabi ni Troy. “We think he is ready” sabi ni Gabriel. “O yan na pala siya e” sabi ni Linda.

“Pido! Halika na kain na tayo” sabi ni Troy.

---------------------------------------------------

Due to the success of my fantasy stories Salamangka (Angels and Demons) and Resbak (Pinoy Magic Universe)...i decided to write another fantasy story....tell me what you think about this in the comments section or the facebook page

Love Equations Teaser

2014-11-19T11:34:00.003+08:00

2015 PROJECTS

LOVE EQUATIONS

by Paul Diaz

Prologue

Apat na binata nakapila sa last showing ng isang sikat na palabas. “Sabi ko sa inyo dapat kahapon pumunta na tayo e” reklamo ni Ken, isang payat na binata na kulot ang buhok. “At ano isacrifice natin yung quiz natin kanina? We all got high scores and look perfectly calculated ko na to”

“Nabilang ko na at sure ako makakakuha tayo ng ticket” sabi ni Brandon, isang binatang maliit. “Sure ka?” tanong ni Zandro. “Oo basta wala nang sisingit. I have already calculated it, according sa mga nauna sa atin bilang ko na talaga. We are going to watch this movie and get our collectibles” sabi ni Brandon.

“Bili na tayo ng makakain natin” sabi ni Toby, isang binata na may katangkaran at nakasalamin. “O ikaw Toby, malaki ka kaya depensahan mo tong spot natin. Kami na ang bibili. Wag ang magpapasingit” sabi ni Brandon.

“Ako bahala, magkakalahi naman tayo dito atang lahat. Tignan mo naman lahat ng nakapila, kapareho lang natin sila. We are all intellectuals so you can feel the respect” sabi ni Toby. “Huh, pero tanga itong sumusunod sa atin. They are of lower levels kasi pag kasing talino nila tayo e alam na nila tayo yung last na makakakuha ng tickets” bulong ni Brandon kaya nagbungisngisan sila.

“Mamaya kunan natin itsura nila pag nakuha natin yung last tickets” bulong ni Zandro. “O sige na bili na kayo para makabalik kayo agad. Baka mamaya magkagulo dito e alam niyo naman amidst our intellectual prowess we are not brute beasts” banat ni Toby.

“Gamitin mo tangkad mo, itaas mo salamin mo tapos iblast mo sila ng laser beams” sabi ni Ken. “Tanga ka ba, this are ordinary glasses, si Cyclops gamit niya Ruby Quartz glasses” sabi ni Toby. “Ride on ka din minsan dude, o siya man the forth Toby” sabi ni Brandon.

Naiwan si Toby kaya napatingin siya sa unahan ng linya. Muli siya nagbilang sabay napangiti. “Mali ka, there is going to be two more tickets” bulong niya kaya tinignan niya yung mga kasunod niya. May tatlong magkakaibigan na sumusunod kaya agad siya humarap at nagbungisngis. “Masusubukan ang pagkakaibigan niyo” bulong niya sabay bungisngis.

May biglang tumabi sa kanyang babae kaya nagulat si Toby. “Hi” bati ng dalaga sabay agad niyakap ang kanyang braso. Ang binata nanigas at nanginig habang pinagmamasdan yung magandang mukha ng babaeng biglang tumabi sa kanya.

“Hi” sagot niya sa nanginginig na boses. “Uy, favor naman please. You seem to be a good guy I can tell so pwede sumingit?” bulong ng dalaga. Napalunok si Toby sabay niyuko ang kanyang ulo. Labis siyang nabighani sa ganda ng dalaga at nagugustuhan niya talaga yung pagyakap ng dalaga sa kanyang braso.

“Please, kasi my nephew really wants to watch it. Sorry if I have to do this para kunwari magkakilala na tayo. Para di nila isipin singit ako. I know its wrong pero last showing na kasi” sabi ng dalaga. Tinignan ni Toby yung binata sabay tinungo ang kanyang ulo.

“Yes, I knew that you were a good guy. Ngayon palang nagpapasalamat na ako sa iyo” sabi ng dalaga. “Sure..no problem. Alam mo you can stop embracing my arm” bulong ni Toby. “Wag pa, kasi nagdududa pa ata yung kasunod mo. Wait, am I making you unfortable?” tanong ng magandang dalaga.

“Ah..oh..of course not” sagot ni Toby na ngayon palang nakalapit ng husto sa isang babae. Nagtext ang dalaga kaya si Toby nilayo ang kanyang tingin sabay dahan dahan na huminga ng malalim at napangiti.

Nakikiliti siya pagkat ngayon lang talaga siya nagkaroon ng female contact sa kanyang buong buhay. “Casey by the way” sabi ng dalaga kaya tinignan siya ng binata. “I beg your pardon?” tanong niya. “I said I am Casey” bulong ng dalaga.

“Oh..its Toby” sagot ng binata pero di narinig ng dalaga pagkat nakatanggap siya ng tawag. Dalawang tao nalang nasa harapan nila kaya si Toby naghanda na ng pera. “Dali na punta na kayo, ako na yung susunod” sabi ni Casey kaya nanlaki ang mga mata ng binata.

Nauna ang dalawa sa ticket booth, “Six please” sabi niya kaya ang binata napatigil ng husto at parang maatake na sa puso. “Ah..wait..” bigkas niya kaya tinignan siya ng magandang dalaga. “Yes?” tanong ni Casey sabay ngiti. “Oh..Casey with two S?” kabig ng binata. “Yes” pacute ng dalaga sabay nagbayad na at kinuha tickets niya.

Nilagay ng attendant yung “SOLD OUT” signboard, “Ooops…sorry” sabi ni Casey sabay tinignan yung binata. “Ah..its okay…no problem..antayin ko nalang sa DVD” palusot ng binata. “Sorry talaga ha” sabi ng dalaga sabay may isang batang lalake ang tumakbo papunta sa kanya.

“Glenn, say thank you to kuya kasi pag wala siya wala tayong tickets” sabi ni Casey. “Thank you kuya” sabi ng bata kaya si Toby napangiti nalang. May dalawang yaya na naka uniporme ng puti ang dumating kasama ang dalawa pang batang lalake, “See you around, thanks again” sabi ng dalaga sabay pumasok na sila.

Napakamot sa ulo si Toby, “What the hell! Toby anong nangyari?!” sigaw ni Brandon na napasugod sa kanyang kaibigan. “Mali computation mo” sagot ni Toby. “Anong mali? Sakto lang yon. I never make mistakes. It was well calculated” sabi ni Brandon.

“Mali ka nga e. There were six tickets left” sabi ni Toby. “Oh so may sobrang dalawa. Apat tayo, bakit sold out na?” tanong ni Brandon sabay lumapit narin sina Ken at Zandro at masama ang titig nila sa kanilang kaibigan.

“Gago ka kasi pinasingit mo yung babae e” reklamo nung isang binata sa likuran nila. “Nagpasingit ka ng babae?” sigaw ni Brandon. “Excuse me, there were six tickets left. Apat kami, dalawa matitira. Threesome kayo, so sino makikipag break sa love team niyong tatlo?” sumbat ni Toby.

“Aba gago pala to e” reklamo ng isang binata. “Hoy tatlo lang kayo, apat kami. Ano gusto niyo labas nalang tayo tapos doon tayo mag usap o” sabi ni Ken. “Oo nga tara sa labas, doon tayo mag usap” sabi ni Toby. Umatras yung tatlong lalake kaya yung apat na magkakaibigan nagbungisngisan.

“Buti nalang umatas sila, baka nanalo pa sila sa atin” bulong ni Toby. “Wag mo iibahin yung usapan. Alam mo naman na that movie is very important to us. Sayang yung collectible action figures na ipapamigay nila sa loob. My God Toby nagpasingit ka ng babae?” reklamo ni Brandon.

“And they are right, babae talaga ang magiging downfall ng mga katulad natin. Toby naman e, nagpatalo ka sa babae?” sabi ni Ken. “I don’t know what happened, alam ko hindi dapat pero…” sabi ni Toby.

“Wala na! You ruined everything. Hindi na tayo part of history and the action figures pare. Walang nabibiling ganon” sabi ni Zandro. “Antayin natin sa Quiapo, for sure may mga peke don in due time” sabi ni Toby.

“Are you serious? Pare, what have you done?” tanong ni Brandon. “Fine, naisahan ako I admit. Okay bibilhin ko yung DVD pag meron na tapos manood tayo sa bahay” sabi ni Toby. “Iba na yon! Iba yung feeling sa big screen! Yung feeling na kasama mo yung kapwa nerds mo manonood” sabi ni Brandon.

“E ano magagawa ako, I fell for her charms. Babae yon, she smiled at me. She had a nice voice. She embraced my arm. Babae yon, don’t you get it. Babae, female species. The opposite sex, my first close encounter with one” sabi ni Toby.

“Hindi sapat na rason yan, dapat nagresist ka. Ikakabagsak lang natin sila. There will be a time for them after we get our doctorate degrees. By that time we can have as many as we want kasi tayo na ang hahabulin nila. My God Toby, how could you be this weak? So ano nangyari sa IQ mo? From one eighty naging zero bigla dahil lang sa isang babae?” tanong ni Ken.

“Guys I am sorry, if you were me then sigurado ako ganon din mangyayari sa inyo” sabi ni Toby. “Nonsense, mas importante yang movie na yan. Dahil sa iyo we missed our chance to be a part of history. That movie is the top grosser in history, tapos sad to say dahil sa iyo we could not be a part of it”

“Ano nang sense panoorin yan sa DVD e maglalabasan na spoilers. Walang sense parnoorin yan sa thirty two inch TV niyo” sabi ni Zandro. “Fifty four na” bulong ni Toby. “So you have a new TV? Okay ba yon yung Halo 4?” tanong ni Ken.

“Yeah its okay, have not tested it much because my mom and dad wants to get first crack at it” sabi ni Toby. “Aha! You manipulative person! Nagawa mo nanaman palitan yung topic. Wala na Toby, you ruined our lives. Parang may kulang na tayo” sabi ni Brandon.

“Tara selfie tayo kasama yung SOLD OUT sign, tapos igitna natin si Toby para alam natin pagtanda natin na siya may sala” sabi ni Zandro. “Kahit walang picture, tatatak talaga ito sa isipan at hindi mabubura” sabi ni Brandon.

“Guys I am really sorry, I admit I was weak. Di ko alam pano ko pagbabayaran ito pero sige willing ako gawin kahit ano” sabi ni Toby. “You know what, dito lang tayo, dito tayo kakain. Papakinggan natin yung saya ng mga manonood sa loob. Toby magdusa ka, habang naririnig mo sigawan nila sa loob tapos nakikita mo sakit ng damdamin namin…” sabi ni Ken.

“Oo nga, let us stay here. Picnic tayo dito, let us be a part of history…in pain. Because of a weak friend we stayed outside and listened to the roars, cheers and laughter of those who were lucky enough to get inside” sabi ni Brandon.

“Sorry na nga e” sabi ni Toby. “Sorry is not enough, hala sige, wag bibigyan ng fork yan. Hayaan niyo yan kumain ng spag gamit ang kutsilyo” sabi ni Brandon. Naupo si Toby sabay hinati yung plastic knife sa dalawa sabay ginamit bilang chopsticks. “Shit, bumalik na IQ niya” bulong ni Brandon.

“Wala nang babae e, at least now pag sasabak tayo sa competition tapos may babae sa kalaban alam na natin sino weakest link natin” sabi ni Zandro. Naupo silang lahat sa sahit sabay kumain habang pinapakinggan yung mga sigawan ng taong nanonood sa loob ng sinehan.

Mahigit isang oras ang lumipas nahibang na sila, “Tara na, alis na tayo dito. The pain is too much already” sabi ni Brandon. “Palabas na sila soon, malay mo may malaglag na action figure” sabi ni Ken. “Oo nga no, karamihan pa naman ata kids so they can get clumsy. What if we buy candies tapos papalit natin sa action figures?” tanong ni Brandon.

“It might work, pero sa tingin ko toy parin pipiliin nila” sabi ni Toby. “May time pa tayo, lets buy the cheapest but big toy” sabi ni Brandon. “Oo nga, mga bata madali mauto so pag sinabi natin palit tayo for sure kakagatin yung bigger toy. Di naman nila alam value nung action figure na yon e” sabi ni Zandro.

“And you think the kids would be alone? Kasama nila parents nila. Goodluck trying that” sabi ni Toby. “Alam mo ikaw na nga may sala ganyan ka pa” sabi ni Brandon. “Guys just let it go. Oo na kasalanan ko and I admit it already. I already told you can punish me or let me do anything to make it up” sabi ni Toby.

Bumukas na yung exit ng sinehan kaya tumayo na yung apat na binata. Naglaway sila nang makita yung mga bata hawak yung action figures habang yung mas matanda di mapigilan pagkwentuhan yung mga paborito nilang mga eksena.

“Kuya!” sigaw ng isang bata sabay sinugod si Toby at pinakita yung action figure niya. “Wow nice, you got the best one” sabi ni Toby. “My brother got the red girl, then my cousin got the green boy” sabi ng bata.

“Nakuha nila lahat, Toby bigyan mo ng candy yan. Bigyan mo ng pera tapos kunin mo tapos sabihin mo sira” sabi ni Brandon. “Oh there you are…next time wag kang aalis pag wala si yaya or ako ha” sabi ng isang magandang babae kaya yung mga kasama ni Toby lahat natulala.

“Oh hey nerd, they loved the movie and look they got toys” sabi ni Casey. “Congratulations, these action figures are super rare. Para lang talaga sa manonood ng movie” sabi ni Toby.

“Awww…sorry talaga pero they really enjoyed the movie even the yayas” sabi ni Casey. “Its okay, I am too old for toys” sabi ni Toby. “What the hell did he just say?” bulong ni Brandon. “He called them toys, bagsak nanaman ang IQ niya” sabi ni Ken.

“Oh are they your friends?” tanong ni Casey. “Yes, they are my classmates actually” sabi ni Toby. “Hi, you know what you look familiar” sabi ni Casey kay Brandon. “Me? Me?” tanong ni Brandon sabay ngumiti ng malaki.

“Yes you, hmmm…saw you sa school sa isang contest pero you lost” sabi ng dalaga. “Me” sabi ni Brandon sabay tinugno ang ulo niya. “Math Olympiad yon, Toby won it” sabi ni Ken. “Wow, really?” tanong ni Casey. Napakamot si Toby sa ulo niya sabay ngumiti kaya hinaplos ng dalaga ang kanyang braso.

“Naks nerd huh, see that Glenn, kuya here is always studying so he won a contest in math” sabi ni Casey. “Did you get a toy kuya?” tanong ng bata. “A trophy…yes I got a toy, its gold toy. Its like base” sabi ni Toby. “Really? Can I have it?” tanong ni Glenn.

“Kuya Toby has many golden bases and also medals that if he wears them all he will be Iron Man…golden Iron Man” banat ni Zandro. “Cool, I wanna be like kuya” sabi ni Glenn. “So you should study hard always…oh nandito na sila. Sige pala nice meeting you all. Hey nerd thanks again huh…see you in school maybe” pacute ng dalaga.

Pagkalayo nila tinuro ni Brandon sarili niya. “Me” sabi niya. “Tignan mo to, pati siya nawala ang IQ, panay Me nalang kaya sabihin” sabi ni Ken. “She knows me” sabi ni Brandon. “Iba yung knows you sa recognizes you…she remembers you because you lost…you cried remember” landi ni Toby.

“Gago ka, sige magyabang ka. Oo na ikaw na yung nanalo. Nagkamali lang ako sa equation ko. It could happen to you” sabi ni Brandon. “But it didn’t, I didn’t make a mistake that is why I got a golden base and another part of my golden Iron Man suit” landi ni Toby.

“So it was her?” tanong ni Ken. “Yeah, now you saw why I fell for it” sabi ni Toby. “She is indeed very pretty, we now understand kasi si Brandon nga mismo from one seventy IQ bagsak sa Neanderthal level” banat ni Ken kaya nagtawanan sila.

“E di naman niya nilinaw na diyosa like beauty. She is indeed very pretty I must admit” sabi ni Brandon. “So abwelto na ba ako?” tanong ni Toby. “Never” sabi ni Ken kaya napailing ang binata.

“So she goes to our school, kasi nakita ka na natalo e” biro ni Zandro. “I think she likes me” sabi ni Brandon. “She just cannot forget you because ang tanda tanda mo na umiyak ka pa” biro ni Toby.

“It was a very emotional moment, I worked hard for that event” sabi ni Brandon. “Toby won” sabi ni Ken. “Shut up, this year will be different. I am going to beat your ass Toby” sabi ni Brandon.

“You told me that last year” sagot ni Toby. “Oh so ano ibig mo sabihin huh?” tanong ni Brandon. “Wala pinapaalala ko lang sa iyo. Naka unli ka ata e. Mataas IQ ko kaya minsan mo lang sabihin sa akin alam ko na. Di mo na kailangan iremind” sabi ni Toby.

“But seriously she recognized me and not him” sabi ni Brandon. “But did you see her face when she knew Toby won?” landi ni Ken. “But it was I she recognized, maybe because I look better than Toby” sabi ni Brandon.

“You know what, people tend to remember those who are emotional…those who look weak…its called emotional memory” bulong ni Toby. “Gago! Kasalan mo parin ito. You are the weak one, porke maganda siya pumayag ka na magpasingit” sabi ni Brandon.

“Pero you said she embraced your arm, what did it feel like?” tanong ni Ken. “Oh trust me I could not move. She smelled so good, she was so pretty that I could not look at her. Her body felt so smooth and soft” kwento ni Toby.

“Really? You are so lucky” sabi ni Zandro. “I know right” sabi ni Toby. “Hoy, we missed the last showing, we missed the chance to get the action figures” sabi ni Brandon.

“Brandon grow up, so Toby, tell us more” landi ni Ken kaya napangiti si Toby.

-------------------------------------------

I will work on this starting 2015 depending on my mood lol. I might work on Salamangka 4 (SAGRADO) first or perhaps Spare Tire II...Twinkle Twinkle III? No idea yet. Tell me what you think about this story. What do you expect....for me...its gonna be #nerdproblems

APOY Preview

2014-07-22T11:46:00.002+08:00

Prologue

Sa loob ng isang subdivision nagdatingan ang mga patrol car at isang magarang pula na SUV. Tumigil sila sa tapat ng isang bahay, naka cordon na yung area at madaming mga tao ang nakikiusyoso.

Lumabas mula sa pula na SUV ang isang magandang babae na nakatali ang kanyang buhok. May mga lalake na napapito pero nung sinuot ng dalaga ang kanyang kwintas na may tsapa e napalunok sila at agad napatingin sa malayo.

Sinara ng dalaga ang kanyang kotse sabay nagtungo sa cordoned area. May nakita siyang matipunong lalake na nakatayo sa loob ng corden kaya kinalabait niya ito. “Hindi mo ba alam ano ibig sabihin nito? Bawal ang usisero pumasok sa cordoned area” sabi ng dalaga sabay hinila palabas yung lalake.

Sasagot pa dapat yung lalakeng naka Hawaiian polo at porontong shorts pero tinitigan siya ng masama ng dalaga sabay humaplos pa sa kanyang tsapa. “Ano?” tanong niya kaya yumuko nalang yung lalake at nag kibit balikat.

Naglakad na yung dalaga, sinalubong siya ng isang matandang lalake sabay nakipagamayan. “Everyone, eto si Detective Michelle Ramirez, she will be taking over here” sabi ng matanda.

“Carry on” sabi ng dalaga. “Nasa loob pa yung mga SOCO at di pa sila tapos sa markings” sabi ng matanda. “Tito, pang apat na ito ano?” sagot ng dalaga. “Oo nga e, well dito papatunayan ang husay mo. Ito na yung big break mo iha. At wag mo naman akong tatawaging tito sa harapan nila” sabi ng matanda.

“Sorry tito” bulong ng dalaga. “By the way kumuha sila ng consultant to help out” sabi ng matanda. “Consultant? Bakit wala po ba silang tiwala sa akin?” tanong ni Michelle. “Hindi sa wala iha, sabi mo nga high profle yung mga kaso kaya yung mga kaibigan nila na mismo ang nag request. Wala ka na magagawa iha at utos mula sa taas yan” sabi ng matanda.

Nagsimangot ang dalaga sabay napadabog. “Iha alam ko mahusay ka pero wala ka pa napapatunayan. Consultant lang naman e and you should know he is good. They managed to bring in the Phantom” bulong ng matanda kaya nanlaki ang mga mata ng dalaga.

“The Phantom? Nagbibiro ka ata tito. No one knows who he is. Well his identity is kept secret I mean” sabi ni Michelle. “Kilala mo pala” sabi ng matanda. “Syempre, madami siyang big cases nasolve sa States at sa ibang bansa. Pero ang balita ko mahal siya maningil e” sabi ng dalaga.

“I have his number, that is all they gave me” bulong ng matanda. Napalingon sa paligid ang dalaga sabay tinignan ang matanda. “Wala pa siya dito” sabi niya. “Kaya nga e, pero nagtext ako sa kanya kanina at binigay ko tong address” sabi ng matanda.

“Tito bago niyo siya tawagan ulit gusto ko mauna sa loob. Please let me” maaawa ng dalaga. “Of course iha” sabi ng matanda. May lumabas na SOCO operative, “Sir pwede na po pumasok” sabi niya kaya pumasok na yung dalawa kasama yung first responder.

“Bali kanina po bandang alas sais ng umaga nakatanggap kami ng tawag mula sa kapitbahay. Itong biktima po e kasama daw nila tuwing umaga sa jogging kaya nung sinundo daw nila napansin nila bukas yung gate”

“Unusual daw po kasi siya pa yung sumusundo sa kanila tuwing umaga. Kaya kinabahan na sila konti. Pagdating nila dito napansin nila bukas yung gate kaya akala nila palabas na yung biktima. Masama na kutob nila kaya pumasok sila at kumatok sa pintuan pero walang sumasagot”

“Yung lalake po umikot at napansin yung basag na bintana, sumilip siya at doon na nakita yung biktima sa sahig. Doon na po sila tumawag at nagtungo kami agad dito. Naka lock poi tong pintuan, kami na po sumira nito para makapasok”

Nag perimeter check kami ng partner ko tapos nung nakasiguro kami wala nang tao e saka na namin tinawag yung SOCO” paliwanag nung pulis. “Mukhang gawain ng akyat bahay, baka pumalag siya” sabi ni Michelle.

“Possible time of death, around eleven po ng gabi. Victim sustained two stab wounds on the neck. He bled to death” sabi ng SOCO operative. Napabuntong hininga si Michelle pagkat mukhang simpleng kaso lang yon ng akyat bahay.

“Mga drawer nakabukas, nawawala yung TV, halatang may flatscreen yung biktima dahil sa mga wall support. Base dito sa mga dust sa floor may mga tower speakers din siya dito” sabi ni Michelle sabay nagtungo sila sa taas.

“As expected all drawers are open, we cannot say what is missing until one relative comes to tell us” sabi ng dalaga. Bumalik sila sa baba, pumasok sa isang maliit na opisina at nakita nila yung mga nakabukas ding mga drawer.

“Based on my initial thoughts this is a simple case of home burglary gone wrong” sabi ni Michelle. “So that is it? Just like the other cases?” tanong ng matanda. “Well everything seems that way, tito..i mean major nakikita niyo naman diba?” sabi ng dalaga.

“So you don’t mind if I get a second opinion from the consultant?” tanong ng matanda. “Tsss sure, sige baka mabigyan niya tayo ng foreign insight” sabi ni Michelle sabay nagsimangot. “Everyone out please” sabi ng matanda sabay nilabas niya phone niya at nagpadala siya ng text message.

Agad tumunog phone niya, “What did he say?” tanong ng dalaga. “He is already here” sabi ng matanda kaya agad sila lumabas at napalingon sa paligid. Wala silang makitang foreigner kaya nagpadala ulit ng text message ang matanda.

Narinig nila tumunod ang isang phone, pagtingin nila natawa si Michelle. “You have to be kidding me” bigkas niya pagkat phone nung lalakeng naka Hawaiian polo yung tumunog.

Nakita nila ito nagtetext, tumunog yung cellphone ng matanda kaya agad niya ito binasa. “Pasimple mo ako imbitahin lumapit, kunwari for questioning” sabi sa mensahe. “Tito nagpapatawa ba yan?” tanong ng dalaga.

“Only one way to find out” sabi ng matanda kaya nagpadala ulit ito ng mensahe. Pagtanggap niya ng sagot agad niya tinuro yung binata at pinalapit. “Papasukin yan dito” utos niya aya tinaas yung cordon para sa kanya.

“Major Delfin Cacho” sabi ng binata sabay nagkamayan sila. “How sure are you this is the guy? Pinoy siya tito” sabi ni Michelle. “He knows the code” sabi ni Delfin. “Shall we start?” tanong nung lalake. “Sir this way” sabi ni Delfin.

“At bakit mo siya tinatawag na sir? We are not even sure he is the real deal” sabi ni Michelle. Naglabas ng passport yung lalake at inabot sa dalaga. “Juan Dela Cruz, yeah right, look he even has a fake passport, we can arrest him” sabi ng dalaga.

“I have to keep my identity safe you know. Shall we or are you just wasting my time?” tanong ni Juan. Pumasok sila sa loob ng bahay, “Chair please” sabi ni Juan kaya kumuha ng upuan yung matanda. “Kindly step out and leave me here for a moment” sabi ni Juan.

Lumabas si Michelle at tito niya sabay pinagmasdan si Juan na naupo. “Duda ako diyan tito” bulong ng dalaga. “Iha the real Phantom knows the code, he knows it so siya yan” sabi ni Delfin.

“Pinoy siya tito. Oh come on, the famous Phantom is a Filipino like us?” tanong ng dalaga. “You should be proud, kaya lang di tayo pwede magsaya kasi we have to keep his identity a secret” sabi ni Delfin. “Tito sinasabi ko na sa iyo duda ako diyan e” sabi ng dalaga.

Ilang minuto ang lumipas walang kibo si Juan sa upuan. Nainip na si Michelle kaya dahan dahan siya pumasok at tumabi sa binata. “What the hell! Natutulog siya!” sigaw niya kaya pumasok si Delfin at napakamot.

Tumayo si Juan at nag inat, “Pasensya na kayo, jetlag lang” sabi niya. “Manloloko lang ito, I am going to arrest you” sigaw ni Michelle. “For what? Possession of a handsome face?” landi ni Juan kaya natawa si Delfin.

“Pilosopo! You are not that handsome” sabat ni Michelle. “Not that handsome is still handsome you know” sagot ni Juan. “Tsss stop wasting our time, get out of here already” sabi ni Michelle.

“This is not a doing of your so called akyat bahay. The door was locked am I right?” tanong ni Juan. “Yes and the first responders had to break it down to get inside” sagot ni Delfin. “Yes yes, that broken glass…the victim here knew the suspect” sabi ni Juan.

“How sure are you?” tanong ng dalaga. “Tignan mo siya, tignan mo yung baril niya naka on safety. Nilagay lang yan sa kamay niya nung patay na. This victim is a major like you, yes?” tanong ni Juan. “Yes” sagot ni Delfin.

“And he is good marksman am I right?” tanong ng binata. “How did you know that?” tanong ni Michelle. “Ayan o mag medalya at tropeo. Tapos yung mga larawan sa picture frames panay siya sa shooting events”

“Someone like that is quite trigger happy. Well maybe that is too harsh to say but instances like home invasions he would always be ready to shoot. Sinaksak siya sa leeg, ibig sabihin nakalapit yung suspect sa kanya. Kung alam mo home invasion papayag ka ba makalapit yung suspect?”

“Alam ko sasabihin mo baka may kasama yung suspect but he is a marksman, ang mga tulad niya maingat at kahit sabihin mo surprise attack mula sa likod e dapat nagpaputok parin yan”

“So based on what I see in this crime scene the victim knew the suspect. Nag usap sila dito sa salas. Mukhang nag inuman pa sila. Mukha naman masinop tong tao na ito pero tignan mo yung glass table, may natuyong liquid” sabi ni Juan sabay lumuhod at inamoy ang lamesa.

“Amoy alak so nag inuman nga sila” sabi niya aya nakiamoy si Delfin saka tinginan ang dalaga. “Hmmm..black label” sabi ni Juan. “Mang iinom ka din pala” sabi ni Delfin. “Hindi pero ayun o sa cabinet yun lang ang nabawasan. Yung iba naka karton pa” sabi niya.

Naglakad si Juan papuntang kusina, “Etong mga baso wala sa ayos, ito ang ginamit nila pero hinugasan pa ito ng suspect bago umalis. Masinop yung biktima kaya pag siya naghugas e isosoli niya yon sa cupboard for sure pero tignan niyo tong dalawang baso nakalagay lang sa glass tray” sabi ni Juan.

Binuksan niya yung ref sabay sinara ulit ito. “Nag inuman sila, naubusan ng yelo kaya nag alok yung suspect na kukuha ng yelo. Pinoy kaya yung biktima nag alok siya kukuha. Nagsabay sila magtungo dito sa kusina, habang kumukuha sa ref doon na siya nasaksak sa leeg”

“Lahat ng kutsilyo dito sa lalagayan kumpleto naman kaya may dalang sariling kutsilyo yung suspect. Syempre pagsaksak dito dapat may dugo dito kaya…” sabi ni Juan sabay lumuhod at inamoy yung sahig.

“There you go amoy bleach siya” sabi niya. So kinaladkad niya yung katawan papunta sa likod ng salas. Yung bintana ang basag nito palabas, binasag niya yon para palabasin home invasion”

“Pero pag akyat bahay ang basag papasok. So if we look out of the window we will see the more broken glasses outside. Yung mga nawawala sadya lang kinuha para palabasin nga magnakakaw pero if you follow me I have hunch” sabi ni Juan.

Nagtungo sila sa likod ng bahay, binuksan yung isang bodega at doon nakita yung mga TV at ibang appliances na nawawala mula sa loob ng bahay. “How the hell did you now they were there?” tanong ni Michelle.

“Ayon sa log book ng guard station wala naman pumasok o lumabas na kotse na kakaiba. Ayon sa log book dumating ng bandang alas dyes ang biktima, syempre killala na kotse niya kaya pinapasok nalang siya. Sayang ano? Sana nakita na nila itsura nung suspect because for sure the only way he can get inside here is with him” sabi ni Juan.

“Naku I sense a chance in the security agency after the rest of the neighbors learn about that. Anyway, as I was saying magkakilala sila. Now the question is, how did that person escape the subdivision when the only way out is through that gate?” tanong ng binata.

“Don’t bother asking the guard post, wala sila alam. The moment you gave me the address I already asked. So according to the SOCO operative he died around eleven? Now the question is how to you get away of this so called secured subdivision?” tanong ni Juan. “So pano?” tanong ni Michelle. “Aba ikaw yung detective ikaw sumagot non. Consultant lang ako. So ask your SOCO team to get prints from the car then even out here. This is part of the crime scene so watch your step please” sabi ni Juan.

Nakabalik sila sa harapan, muling nag inat si Juan sabay humikab. Inutusan na ni Delfin yung SOCO team na isama sa crime scene yung likod ng bahay at yung kotse. “Now do you believe me?” tanong ni Juan.

“Pinoy ka e” sabi ng dalaga kaya natawa ang binata. “So pag foreigner ako mas maniniwala ka sa akin?” tanong ni Juan. “That is not what I meant” sagot ng dalaga. “Miss pag ako sa iyo pagsabihan mo yung guard post na wala muna pwede lumabas. Kunin mo listahan nila ng mga kotse na lumabas mula alas onse ng gabi hanggang ngayon”

“Then sino man yung mga tao na lumabas call them for questioning. After that magsama ka ng iba tapos rumonda tayo dito” sabi ni Juan. “Do you think he is still here?” tanong ng dalaga. “He or she could be, come on lets go around to check” sabi ni Juan.

Papasok na sa patrol car si Juan nang tawagin siya ni Delfin. “Dito tayo” sabi niya sabay pumasok sa pulang SUV. Pumasok sa likod si Juan sabay nag inat, “Tell your fellow police officers to turn their sirens on. If he is still here then we want him or her to know that we already know he or she is still here” sabi ni Juan.

Rumonda sila, mabagal yung takbo at lahat sila palingon lingon. “He must be taking one family hostage” sabi ni Michelle. “Miss pag ginawa niya yon dapat kanina palang alam na natin. Nakita mo ba dami ng usi kanina? For sure nagtawagan na ang mga tao dito to check on each other”

“May association sila dito ng home owners at yung matabang madaldal kanina ang presidente nila. Walang tigil nagdaldal at nagtatawag. Now is a good time to buy a house here kasi babagsak presyo niya” sabi ni Juan.

“Grabe ka naman mag isip! Pati yon naiisip mo” sigaw ng dalaga. “Common sense lang at practicality. Turn off ang mga ganyan sa buyers e. So yung mga nagbebenta for sure ibaba presyo nila. Maganda yung lugar so baka makabili ako ng bahay dito” sabi ni Juan.

“The security agency will be changed, for sure hihigpit dito. Kaya now is a good time to buy a house here. Business opportunity ito kaya makatawag nga ako sa mga kakilala ko, sayang din ang finders fee” sabi ni Juan.

“Seryoso ka? Sa ganitong oras ganyan ka mag isip?” tanong ng dalaga. “Oo, pag may opportunity grab it. Wala naman ako tinatapakan ng tao ha. Miss you have to be wise sa buhay” sabi ni Juan.

“Ayon!” sigaw ni Delfin, pagtingin nila may isang lalake na tumatakbo ng mabilis palayo kaya umarangkada si Michelle. Napapreno ang dalaga pagkat humarap yung lalake at nagpaputok ng baril.

Dumapa sa likuran si Juan, sina Michelle at Delfin lumabas ng kotse at nakipagpalitan ng putok. Ilang segundo lumipas bulagta sa kalsada yung lalake, sumugod na yung mga pulis at sumenyas na wala na siyang buhay.

Kinordon ulit nila yung bagong area, si Michelle binuksan yung pintuan ng kotse sabay natawa nang makita si Juan na nakadapa parin sa loob. “Patay na siya” sabi ng dalaga. Dahan dahan sumilip si Juan saka lumabas ng kotse.

Lumapit sila sa bangkay nung suspect sabay napansin nila ang duguan na damit nito. “Kagago di man lang humiram ng pambihis” sabi ni Juan. “How sure are we siya yung suspect?” tanong ni Michelle. “Itanong mo siya…aww patay na. Binaril niyo kasi e. Sana di niyo pinuruan so malamang sa impyerno bagsak niya, be as bad as you can be para isang araw matatanong mo siya” biro ni Juan.

“Gago! Duwag!” sigaw ng dalaga. “Trigger happy kayong lahat, e di sana pag nahuling buhay natanong pa natin bakit niya pinatay yung Major” sabay ni Juan. “SOP, nagpaputok siya e” sabat ni Michelle. “yeah right, kahit na SOP you should still keep in mind suspect siya na pwede tanungin” sabi ni Juan.

“Well as far as we are concerned this case is closed” sabi ni Michelle. “Sabi mo e” sagot ni Juan sabay bumalik sa loob ng kotse. “Hoy bakit ka pumasok ng kotse ko?” tanong ng dalaga.

“Ihahatid mo ako sa hotel ko” sabi ni Juan. “Ano ako alalay mo? Kung pano ka nakarating dito ganon ka bumalik sa hotel mo” sabi ng dalaga. “Wala ako dalang pera, di pa ako nakapagpalit ng dollars. Special consultant nga e, hala ihatid mo ako sa hotel ko” sabi ni Juan.

Sige na iha, your job here is done already. Kami na bahala dito at magfile ka nalang ng report mo mamaya” sabi ni Delfin. Nagsimangot ang dalaga sabay pumasok sa kotse. “Youre welcome” sabi ni Juan. “Hoy dito ka nga sa harapan, ano ako driver mo?” tanong ng dalaga.

“Ayaw mo niyan nakikita mo ako sa rear view mirror mo? Ikaw din pag ako sa harapan mahihirapan ka tignan ako” landi ng binata kaya tinignan siya ng masama ng dalaga sabay inirapan. “Gago” sabi ng dalaga.

Tatlong araw lumipas, sa loob ng isang hotel sa Baguio nakatambay si Juan nang nagring phone niya. “Oh hello Michelle, did you miss me already?” tanong ng binata. “Gago! Obviously nandito ka pa sa bansa, they need your help” sabi ng dalaga.

“Ano meron?” tanong ng binata. “Another case, this time two majors were killed. They are asking for you” sabi ng dalaga. “Sus sabihin mo you need my help” landi ni Juan. “Gago! Sila nagrequest, kaya ko to mag isa pero nirequest ka nila” sabi ni Michelle.

“Nasa Baguio ako e. Namiss ko bansa natin kaya naglilibot ako bago ako bumalik” sabi ni Juan. “Did you hear what I said? Kailangan ka nila dito” sabi ng dalaga. “Say please” landi ng binata.

“Gago! Antimpatiko” sigaw ng dalaga sabay pinatay yung tawag. Natawa si Juan pero nilapag phone niya sa kanyang tabi sabay nag antay. Nagring ulit phone niya, “Fine, I need your help” sabi ni Michelle. “Say it” sabi ni Juan.

“Shit ka talaga…please” sabi ng dalaga. “Pilit e, bye” sabi ni Juan sabay pinatay niya yung tawag. Nagring ulit phone niya, “Please” sabi ni Michelle agad. “Okay, I am in Baguio right now, take a video of the crime scene then send it to my email account. I will be there by tomorrow unless gusto mo ako sunduin dito” sabi ni Juan.

“I cannot do that, they need me here” sabi ng dalaga. “Fine, so I will be there by tomorrow. I will stay at the same hotel so pick me up around ten” sabi ni Juan. “Ten?! Di mo ba pwede agahan?” tanong ng dalaga. “Ano oras na ba? Alas onse ng umaga, kakain pa ako lunch. Maglilibot pa ako konti tapos biyahe ako ng gabi. I need to rest so I can think straight” sabi ni Juan.

“Ang dami mo arte!” sigaw ng dalaga. “Hoy magpakabait ka nga, ikaw may kailangan” sabi ni Juan. “Fine, tomorrow then” sabi ng dalaga. “Oh come on say it, say that you miss me” landi ni Juan. “Che! Ang kapal ng mukha mo!” sigaw ng dalaga kaya natawa ng malakas si Juan.

APOY E-book

by Paul Diaz

COMING SOON

"CHARLIE" Preview

2014-05-30T13:33:00.001+08:00

Prologue

“Francesca! Breakfast” sigaw ni Florentina. Isang dalagang natatawa ang bumaba ng hagdanan, ilang saglit pati yung ama niya na nasa dining table natatawa narin. “O bakit kayo tumatawa?” tanong ni Florentina.

“Si mama English speaking na o” biro ni Francesca. “Of course iha, panay Englisero ang mga kapitbahay natin. We are so lucky to be able to live a subdivision like this” sabi ng matanda sabay niyakap ang kanyang asawa sabay hinalikan sa pisngi.

“Para sa inyong lahat ito. Nagsakripisyo ako para magtrabaho dito sa Manila habang iniwan ko kayo sa probinsya. Eto na ang resulta ng paghihirap ko na yon pero pasensya na kayo kung atin ang pinakamaliit na bahay” sabi ni Edward.

“Daddy! Don’t say that. I checked, ang mahal kaya magpagawa ng bahay dito. Kung yung pera na ginastos dito e pinagawa natin ng bahay sa probinsya, baka palasyo na napagawa natin” lambing ni Francesca.

“So ano anak gusto mo ibenta natin tong bahay tapos sa probinsya nalang tayo magpapagawa?” tanong ni Edward. “And give up your volleyball scholarship” landi ni Florentina kaya natawa si Francesca at nagpacute. “Dito nalang po, can you imagine nakuha ako. O dad contribution ko na yon ha. Di ka na gagastos para sa tuition ko” sabi ng dalaga.

“How about your other team mates? May balita ka na sa kanila?” tanong ng nanay niya. “Di nila ako kinakausap” bulong ng dalaga sabay nagsimangot. “O bakit naman?” tanong ni Edward.

“Sinasabi nila na nakuha lang daw ako kasi ginamit ni daddy kapit niya” sumbong ng dalaga. “Ano? E wala nga ako kilala sa school na yon. Bakit ngayon mo lang sinasabi yan?” tanong ni Edward.

“Hayaan niyo na po. Di ko naman iniisip na ganon ginawa niyo daddy pero nagtataka din ako kasi that day when they came scouting I was sidelined diba?” sabi ng dalaga. “Anak wala ako kinalaman diyan. I swear, I would never do that” sabi ni Edward.

“Alam ko po daddy. Sinasabi ko naman sa kanila baka may pinadala na sila mga scouts noon o kaya may nagpost ng video sa Youtube ganon. Pero ayaw nila makinig e, kasi alam nila daddy tumaas na position mo sa company niyo at eto nga nalaman nila nagpapatayo tayo bahay dito”

“So lahat sila galit sa akin at di na ako kinakausap” sabi ni Francesca. “You should have told us sooner iha. Dibale na you must prove to them they are wrong. You are a good player so you show them that. Televised yung mag laro dito kaya pag may laro kayo anak, ipakita mo sa kanila kung bakit napili ka” sabi ni Florentina.

“Kumain na tayo, ayaw ko malate ka sa first day of college mo” sabi ni Edward. “Daddy, may problema tayo” bulong ng dalaga. “Ano yon anak?” tanong ng matanda. “Pano ako uuwi mamaya?” tanong ni Francesca.

“Ayan kasi sabi ko naman sa iyo lumabas labas ka e. Niyayaya kita lumabas para mailibot kita ayaw mo naman” sabi ni Edward. “E daddy naman, ayaw ko na umitim. Nagpapaputi na ako e, tignan mo yung mga kapitbahay natin ang puputi nila. Tapos sigurado ako sa school e madami mapuputi doon” sabi ng dalaga.

“Aba, sa probinsya pag may laro kahit mataas ang araw sige laro ka. Tapos ngayon bigla ka naconscious?” biro ng nanay niya. “E mommy pano na kung televised na e di para na akong uling na naglalaro. Baka isipin nila anino lang ako nung isang team mate ko” biro ng dalaga kaya nagtawanan sila. “Bakit anak ikinahihiya mo lahi ko?” tanong ni Edward.

“E daddy kay mommy naman ako nagmana e, maputi naman ako dati e. Umitim lang ako dahil sa volleyball. Ano magagawa ko sa probinsya e outdoor ang games. Pero dito indoors na. Gusto ko ibalik yung dati kong kutis, yung katulad ng kay mama” sabi ni Francesca.

“Diyos ko parang nagpaparinig ka ata anak na ipapaderma kita. Madami pa tayo babayarin at gagastusin. Saka na yan anak pag nakaluwag tayo konti. I mean kaya naman pero di pa natin priority yan sa ngayon” sabi ni Edward.

“Hala si daddy wala ako sinabing ganon” sabi ni Francesca. “Anak, di ka naman maitim e, sunog na tisay ka lang. Babalik din dati mong kutis” biro ni Florentina. “Eeeh si mommy talaga nang aasar pa” sabi ng dalaga.

“Anak you are very pretty like your mom. At pwede ba unahin mo muna pag aaral mo bago yang boys boys na yan” sabi ni Edward. “Daddy! Wala ako sinasabi na boys” sagot ni Francesca. “E bakit mo gusto magpapaputi?” tanong ni Florentina.

“Para di nila sabihin ampon ako” biro ng dalaga kaya nagtawanan sila. “Kumain ka na nga. Ang dami mo nanamang alam” sabi ni Florentina. “Natatakot lang po ako, kasi ayaw ko magmukhang tanga” sabi ng dalaga.

“Anak makaka adjust ka din sa buhay dito sa Manila. Oo ibang iba talaga kumpara sa probinsya. Ako nga nung unang sabak ko dito ilang beses ko na gusto sumuko at bumalik sa atin e. Pero sayang din kasi yung kikitain ko dito”

“Aminin ko ilang beses pa nga ako nawala e. First week ihahatid kita at susunduin. Pag uuwi tayo babagalan ko magmaneho at idadaan ko sa dinadaanan ng mga passenger commutes” sabi ni Edward.

“Uy daddy ha wag mo papatayin phone mo ha. Lakasan mo volume ha. Baka pag mawala ako dito e magpanic ako” sabi ng dalaga. “Anak, relax ka lang. Sige hatid sundo hanggang sa kaya mo na” sabi ng matanda.

Isang oras lumipas nakatayo si Francesca sa gitna ng campus at labis na kinakakabahan. Wala siya kakilala, nahihilo siya sa dami ng estudayante at tila nanliliit sa nag gagandahang mga dalaga sa buong paligid.

Nilabas niya ang isang maliit na card sabay sinimulan nang hanapin ang kanyang building. Ilang minuto lumipas pumasok siya sa loob ng isang classroom at agad naupo. Naiinggit ang dalaga pagkat ilang mga estudyante magkakakilala, lalo siya nanliit pagkat wala pumapansin sa kanya kaya halos naluluha na siya at gusto nang umalis.

Pagsapit ng lunch break natakot ulit ang dalaga lumabas kaya sa canteen nalang siya nagtungo. Puno ito kaya bumili nalang siya ng sandwich at softdrinks sabay naglakad lakad sa campus.

Nahanap niya yung gymnasium, nakarinig siya ng mga tawanan at sigawan sa loob kaya pumasok siya para sumilip. Nakita niya ang isang grupo ng mga lalake at babae sa malayo, lahat sila mukhang pagod pero nagtatawanan.

Sa malapit nakita niya yung tatlong babae na kinikilig at nagtitilian habang pinagmamasdang yung isang gwapong player sa malayo. Napatingin si Francesca, napangiti siya at naakit din sa gwapong player.

Nilapitan niya yung tatlong mga babae, “Sino sila?” tanong niya. “Varsity natin ng volleyball. Ay grabe ang gwapo talaga ni Adam” sagot nung isang babae. Pinagmasdan ni Francesca yung mga player sa malayo, gusto niya sana sabihin sa tatlo na kasama siya dapat doon pero ngumiti nalang siya at pinagmasdan si Adam.

“Ay grabe ang gwapo nilang lahat. Pero syempre si papa Adam ang dream guy ko” sabi nung isa. “Kung taken na siya pwede naman yung iba ah” sabi nung isa. “Baka naman papogi lang mga yan” sabi nung isa.

“Hoy gaga, first runner up kaya sila. Freshman ka dapat alamin mo din naman ang tungkol diyan ano” sabi nung isa. “Ako din freshman” sabi ni Francesca. “O now you know” sagot ng isang dalaga. “Pati yung girls team nila first runner up diba?” tanong ni Francesca.

“Yup, sayang nga e. If ever double champion sana. Pero ganon talaga e” sagot nung mas matanda. “Hayaan mo na yan basta lahat sila gwapo. Si Adam ang alpha male, saksakan ng kagwapuhan tapos maganda pa katawan”

“Magaling sa volleyball tapos good leader pa” sabi nung isa. “Ano sila werewolf?” biro nung isa at nagtawanan sila. “So pano na sina John at Peter? Gwapo din sila ah” reklamo nung isa.

“Oo nga pero sila na yung beta males. Gwapo din sila pero of course alalay lang sila sa alpha male na si Adam” sabi ng mas matanda. “Oh and there is that guy over there” sabi ni Francesca sabay turo sa isang lalake sa malayo na nakaupo sa bleachers pero nakasuot ng uniform.

“Ah si Charlie” sabi nung isa. Tumawa si Francesca, “Let me guess, siya yung Charlie male, yung alalay ng alalay kasi parang outcast sa itsura. Meron pero compared sa alpha at beta e siya yung walang wala”

“At sa itsura niya parang saling pusa kasi parang di man lang pinagpawisan. Katawan niya parang patpatin, di naman matangkad. Di naman sa pangit, may itsura naman pero pag kasama niya yung iba e…well alalay itsura talaga” sabi niya sabay tumawa ulit. Nagulat siya nang tinignan siya ng masama nung dalawang matandang estudyante.

“Kabago bago mo palang dito ganyan ka na. His name is Charlie and don’t you ever say those words again. Baka gusto mo mamatay ng maaga” sabat nung isa kaya natakot si Francesca at dahan dahan umatras. “Sorry but…” bigkas niya.

“Che, tara na nga. Antipatikang probinsyana di alam pinagsasabi. Akala mo kung sino” bulong nung isa sabay nagwalk out sila. Napalunok si Francesca, dahan dahan siya naupo at niyuko ang kanyang ulo pagkat nilingon parin siya nung dalawa at inirapan ng masakit.

Muling nanliit si Francesca, tumayo na siya para lalabas sana pero nakita niya si Charlie sa malayo na tinuturo siya sa mga babaeng players. “Miss” sigaw nung isa sabay kumaway. Tinuro ni Francesca sarili niya, tumakbo yung magandang babae papunta sa kanya sabay nginitian.

“Ikaw si Francesca right?” tanong niya. “Ah oo” sagot ng dalaga. “Hi, Aileen, ako yung team captain. Tara don, you missed a lot” sabi ng dalaga. “Ah di ko alam may practice at katatapos lang ng klase ko” sabi ni Francesca.

“Joke lang, tara na don para mameet mo ang lahat. Paayos natin schedule mo. Ikaw kasi di ka makontak e. You should have been here since last week” sabi ni Aileen habang naglalakad sila.

“Ay sorry, bago lang kasi ako dito. Galing ako probinsya” sabi ni Francesca. “Don’t worry, okay lang yan. O guys this is Francesca” pakilala ni Aileen at unang ngumiti sa kanya ay si Charlie kaya ang dalaga agad tinignan si Adam sabay niyuko ang kanyang ulo. “Bakit ngayon lang siya? Dapat last week pa” sabi nung isang babae.

“Okay lang, pero mukhang di inayos schedule niya” sabi ni Aileen. “I will do it” biglang sabi ni Charlie na lumapit at inabot kamay niya. “Charlie” pakilala niya kaya tinignan siya ni Francesca. Nakipagkamayan ang dalaga pero mabilis na bumitaw pagkat muli niya tinignan si Adam.

“O Charlie alam mo naman sched namin diba?” lambing nung isang babaeng player. “Oo ako bahala, miss akin na yung schedule mo at ilakad ko na” sabi ni Charlie. Nilabas ni Francesca yung isang papel, “Ako nalang ata” sabi niya. “Wag na si Charlie na para mas mabilis” sabi ni Aileen.

“Player ba siya?” tanong ni Francesca. Napatingin ang lahat sa kanya sabay biglang nagtawanan. Napahiya ang dalaga pero hinaplos ni Aileen ang kanyang likod. “Guys pasensya na bago lang siya. Yes, Charlie is a member of the mens team. Anyway tara kay coach” sabi niya.

“Miss F, soli ko nalang to sa iyo mamaya sa next class mo. Pero teka baka di mo alam schedule mo kaya wait lang” sabi ni Charlie sabay naglabas ng papel at sinulat next class ng dalaga doon. “Here you go, soli ko tong schedule mo mamaya at dalhin ko narin don yung new schedule mo” sabi ng binata.

“Ah sige salamat” sagot ni Francesca. “Charlie how about lunch?” tanong ng isang babae. “Susunod ako, basta ilakad ko muna tong sched ni miss F” sagot ng binata. “Pwede naman siguro after lunch nalang” sabi ni Francesca. “Ngayon na, don’t worry” sabi ni Charlie na kinuha lang bag niya sabay umalis na.

“Since you are new here, if you need anything maasahan mo si Charlie. Mabait siya” sabi ni Aileen. “Ano siya parang utusan niyo?” tanong ni Francesca kaya bigla siyang tinignan ng masama ng kanyang team mates.

“Mabait si Charlie, that is all you should know” sabi ni Aileen. “Sorry” bulong ng dalaga sabay napahaplos sa noo pagkat dalawang beses na siya naipit sag anon sitwasyon dahil kay Charlie.

Bandang alas dos lumabas ng classroom si Francesca at sakto nakita si Charlie na cool na cool nakasandal sa wall sa labas. “Miss F, eto na pala new schedule mo. Nagbago na siya ha pero don’t worry nacoordinate ko narin sa morning classes mo kanina” sabi ng binata.

“Ah okay salamat” sagot ng dalaga. “Tapos nandyan sa likod yung cellphone number ko pala. If you need anything itext mo lang ako o tawagan” sabi ni Charlie kaya napataas kilay ng dalaga. “And why would I do that?” tanong ni Francesca.

“Sinasabi ko lang since bago ka dito. Basta kahit ano kailangan mo itext mo ako” sabi ng binata. “I can manage. Thank you” sagot ng dalaga sabay naglakad na paalis. Tumabi si Charlie sa kanya kaya nairita ang dalaga at dumistansya konti.

“Sa kabilang building ang next class mo, tara hatid kita” sabi ng binata. “I said I can manage. Salamat sa tulong mo pero I can take it from here” sagot ni Francesca. Di umimik si Charlie pero magkatabi parin sila naglakad. “I said I can manage” sabi ng dalaga sabay nagtitigan sila.

“E saan naman daw ako lalabas? Sa bintana? Dito yung entrance and exit ng building, doon ako sa kabilang building magkaklase” sabi ni Charlie. Di sumagot si Francesca, sabay parin sila lumabas ng building hanggang sa makaabot sila sa entrance nung kabilang building

“Don’t tell me dito ka din magkaklase” sabi ng dalaga. “Hindi, pero ikaw oo. Sige miss F, enjoy the rest of your day” sabi ni Charlie sabay naglakad palayo na. “Hi charlie” bati ng isang grupo ng mga babae na papasok din. “Hi babes, sige late na ako sa klase ko. Uy paki bantayan niyo nga si Miss F o, bagong player natin siya kaya tulungan niyo siya mag adjust dito” sabi ng binata.

Nainis si Francesca kaya binilisan niya lakad niya papunta sa kanyang classroom. Pinagmasdan niya yung bagong schedule niya pero lalo lang siya nainis pagkat nandon talaga yung number ng binata sabay may smiley face pa.

Kinagabihan habang nagdidinner sila napansin ni Florentina na nakasimangot ang kanyang anak. “O anak, you had a bad first day?” tanong niya. “Medyo po, meron kasi yung isang nakakainis na lalake. Nevermind kasi nakatulong naman siya sa pagpalit ng schedule ko” sabi ng dalaga.

“Suitor agad sa first day?” biro ni Edward. “Daddy ew! I dont even see myself liking that guy” sabi ng dalaga. “Yan din sinabi ng mama mo sa akin” hirit ng matanda kaya nagtawanan yung mag asawa.

“Pero happy ako kasi nakita ko si Adam. Grabe mommy ang gwapo niya as in super gwapo” sabi ni Francesca sabay natili. “So who is this Adam?” tanong ni Florentina. “Team captain siya ng mens team. Grabe ma ang gwapo nilang lahat except for mister makulit at mister presko”

“Can you believe member daw siya ng team. Siguro oo as benchwarmer” sabi ng dalaga. “Don’t be like that, buti nga may mabait na tao na tumutulong sa iyo e” sabi ni Edward. “I could have managed. Basta nalang niya kinuha schedule ko, siguro gusto magpaimpress. Pero sad to say kahit magbait baitan pa siya sa akin e di ko talaga siya type e” sabi ni Francesca.

“Ano ba yan anak first day palang ng college boys na agad?” tanong ni Edward. “Daddy naman, he is so gwapo talaga. Pero yung team captain namin sobrang ganda. For sure bago niya ako mapansin e siya yung papansinin ni Adam. O baka sila na nga e” sabi ng dalaga.

“Bakit mo naman nasabi?” tanong ni Florentina. “E hello super gwapo then super ganda. Usually ganon naman diba? Tapos same sport pa. Pero ewan ko di ko naman sila nakasama masyado. Bukas malalaman” pacute ng dalaga.

“Anak pag aaral muna sana” sabi ni Edward. “Opo alam ko daddy pero pagbigyan mo na ako. Ngayon lang naman ako nagkakaganito e” lambing ni Francesca. “E yung sinasabi mong isa, yung tumulong sa iyo ano name niya?’ tanong ni Florentina.

“Ah yon? His name is Pat as in patpatin..pero di naman talaga patpatin kasi loose lang siguro suot niya. So call him Bench kasi member daw siya ng team pero siya lang ata di nagpractice. Akalain mo yon pati sa practice bench warmer” banat ni Francesca kaya napatawa niya ang kanyang mga magulang.

CHARLIE E-BOOK

COMING SOON :)

E-Books For Sale

2014-04-01T11:11:00.000+08:00

E-BOOKS FOR SALE

ALL EBOOKS ARE SECURED AND PERSONALIZED
PDF EBOOK FORMAT

***ACTION/FANTASY/LOVE STORY/ COMEDY***

Salamangka: Ang Tagapagmana (BOOK 1 - 2010)

46 Chapters

567 pages

Dark Fantasy, wholesome, love story

400 pesos

preview

http://paulito-maligno.blogspot.com/2010/12/salamangka-preview.html

Salamangka: Ang Pagsubok (BOOK 2 - 2011)

e-book

50 chapters

555 pages

personalized pdf format

Wholesome, Action, Fantasy, Comedy, Love Story

Price = 500 pesos

Mas madami pang mysterio at hiwaga ang papalit sa pagpapatuloy ng kwento ng Salamangka

Preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/07/salamangka-ang-pagsubok-preview.html

Chapter list

http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/09/salamangka-ang-pagsubok-status-updates.html

Salamangka: Hari ng Impyerno (BOOK 3 - 2013)

e-book

56 chapters

600 pages

personalized pdf format

Wholesome, Action, Fantasy, Comedy, Love Story

Preview:
http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/12/salamangka-hari-ng-impyerno-e-book.html

Resbak: Rise of the Cursed Dragon

E-book

pdf format

48 chapters

540 pages

personalized pdf format

Love story, comedy, action, fantasy, Pinoy Magic School

500 pesos

Previews

Prologue

Preview link: http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/02/resbak-preview.html

Chapter 1: Magic Wall

Preview Link: http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/02/resbak-chapter-1-preview.html

XAVIER (prequel to Spare Tire)

E-book

45 chapters

490 pages

Secured and personalized PDF e-book

600 pesos

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/12/xavier-prequel-to-spare-tire-e-book.html

KRAS

E-book

32 chapters

360 pages

Secured and personalized PDF e-book

500 pesos

Lahat tayo may crush. Meron yung mga hindi natin makalimutan. Meron yung mga nakilala natin at meron naman yung mga nakawala sa atin.

At meron yung isa...yung isa na talagang crush mo at hindi mo makilala. Pano kung nagdaan ang ilang taon...nakilala mo narin siya sa wakas?

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/12/kras-e-book-preview.html

Dare

E-book

32 chapters

340 pages

Secured and personalized PDF e-book

600 pesos

Modern Day Beauty and the Beast love story in a Philippine setting

Ito ang kwento ni Andrew, isang binata na hindi pinagpala sa itsura, at ni Kim, ang magandang crush ng binata. Isang araw nagkahamunan sina Kim at kanyang barkada sa isang dare game.

Ang target si Andrew...THE DARE...maging fake boyfriend ni Kim ang binata ng isang buwan

preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2012/03/dare-preview.html

SA AKING MGA KAMAY PLUS (Book 1)

- SA AKING MGA KAMAY BOOK 1 and the

-MISADVENTURES OF KBJ: HISTORY OF KIKO MONSTER

300 pesos

Itutuloy mo ba o iiwasan mo dahil sa nakita mo sa iyong panaginip?

Samahan si Kiko sa kwento na puno ng katatawanan at kilig.

preview
http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/07/sa-aking-mga-kamay-book-2-preview.html

Mortal

e-book

30 chapters

333 pages

personalized pdf format

Super comedy, Love Story

500 pesos

Magbabarkadang nangungulila sa dalawa nilang kaibigan. Naghanap sila ng kapalit at kapareho. Natagpuan nila sina Nicole at Adolph. Unang tagpo palang ng bagong kaibigan nila ay magkaaway nila.

Mga mortal na magkaaway. Walang isang araw na hindi sila nagbabangayan at nag aasaran.

Maari nga ba mahulog sa isa't isa ang mortal na magkaaway?

Kwento na punong puno ng katatawanan mula simula hanggang huli. Sundan ang pagbakbakan nina Nicole at Adolph. Hanggang magkaaway nalang ba talaga sila?

Will the saying "The more you hate, the more you love" hold true?

Preview

http://skythatbleeds.blogspot.com/2011/11/mortal-prologue.html

BESPREN: PIPOY AND ANNIKA (Complete)

E-book

Pdf format

25 Chapters

262 pages

Complete Story

500 pesos

Ito ang buong kwento nina Pipoy at Annika. Mas kumpleto, mas detalyado at puno ng kilig at pagmamahal.

Hanggang magkaibigan nalang ba talaga sila o ang pagiging bespren ay magdudulot ng mas higit pa? Sabi nga nila lahat nagsisimula pagkakaibigan. Ngunit pano na pag bespren ang usapan?

List of Chapters to compare with the blog copy

http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/01/bespren-complete-update.html

MPEX (M.P. Extended)

E-book

pdf format

37 Chapters

358 pages

Complete story of Siga and Maganda

500 pesos

Juan Pablo at Monique

Jayps at Nicka

Siga at si Maganda

Neybor

21 chapters

240 pages

Comedy, Love story

300 pesos

preview

http://paulito-maligno.blogspot.com/2010/12/neybor-final-preview.html

***COLLECTORS EDITION E-BOOKS***

- TAGALOG EBOOKS-

BERTWAL E-BOOK COLLECTORS EDITION

Ang kwento ng pag iibigan ni Tinitron at Bettyfly.

200 pesos

EM EN KAY COLLECTORS EDITION

Ang kwento nina Monching at Stephanie

http://www.mediafire.com/?c1o30z19luo6l9q

- ENGLISH EBOOKS-

BEYOND FOREVER

How long will your love last?
(My first ever story...got me out of depression)

http://www.mediafire.com/?ki87chhlnluimww

HALF OF ME

When you love someone a part of you becomes them, a part of them becomes you...

when one is gone...what would you feel?

http://www.mediafire.com/?2iwea0a07y27fyy

JUST ME

Most of the time we are scared to fall in love for we feel we are not enough or the right one for the one we like

http://www.mediafire.com/?cevbnazbkjmb98e

ONE BEAT

What would be ready to give up for the one you truly love?

http://www.mediafire.com/?h5qqv70z1xvyeq8

PALMS AND POCKETS

SEVEN DAYS

Can love truly blossom in just seven days?

http://www.mediafire.com/?5j2r9arp9vlybb9

PACKAGES LISTED IN THE PURCHASE FORM

IF YOU ARE INTERESTED BUYERS

DOWNLOAD THIS PURCHASE FORM AND FILL IT UP

https://www.mediafire.com/?za18te2z5t72fgj

http://ul.to/86ysw91l

(SELECT FILE THEN CHOOSE DOWNLOAD)

(fill up the purchase form and send it to my email indicated inside)

IF THOSE LINKS ARE NOT WORKING COPY THE NOTE FROM HERE

join the page and look for the PURCHASE FORM NOTE

https://www.facebook.com/notes/a-journey-towards-nowhere/new-purchase-form/10150908475443039

For more inquiries :

OR YOU CAN REACH ME AT

09292622599

09176404799

OR SEND ME AN EMAIL AT

engrdiaz@gmail.com

FOR GROUP DISCOUNTS PLEASE CONTACT ME

Artistahin E-book Teaser

2013-10-14T10:24:00.002+08:00

Prologue

Sa loob ng kotse nagsusuklay ng buhok ang isang dalaga, napansin niya na biglang kumurba yung kotse kaya agad niya tinignan nobyo niya. “Susunduin natin si Enan?” tanong niya.

“Yup” sagot ng nobyo niya. “Nakausap mo ba siya lately? Is he okay?” tanong ng dalaga. “Oo, bakit?” tanong ng binata. “Since when mo siya kausap?” tanong ng dalaga. “Araw araw, bakit ba?” tanong ng binata na naghihinala na.

Nanahimik yung dalaga kaya tinabi ng binata yung kotse sabay tinignan nobya niya. “Clarisse tell me” sabi niya. “Binasted siya ni Violet” bulong ng dalaga. “Ha? Ano? Are you kidding me? Teka seryoso ka ba?” tanong ng binata. Nilabas ng dalaga phone niya at pinakita text message mula kay Violet.

“Gosh ang kapal ng mukha niya! Sorry sis I know kaibigan niyo siya pero hindi siya makagets kasi e. Prinangka ko na si panget. I didn’t mean to be harsh pero ang kulit kasi niya at hindi talaga makagets e” basa ng binata sabay napalunok.

“Are you kidding me? Niligawan niya talaga si Violet?” bigkas ng binata. “He did and its my fault” bulong ni Clarisse. “Pano naging fault mo? Teka nga bakit hindi ko alam na niligawan niya si Violet. Ang alam ko lang crush niya si Violet…oops” bigkas ng binata sabay tinakpan bibig niya.

“Sus, napansin ko narin yon ano. Akal mo naman maitatago niyo sa akin yan. Hello araw araw nakikita ko pano siya tinitignan ni Enan ano. Tapos tuwing meron si Violet e sobrang behaved ni Enan. Kaya kinausap ko si Enan at sinabi ko ligawan niya. Well kinulit ko siya actually” sabi ni Clarisse.

“Tapos niligawan niya talaga?” tanong ng binata. “He did. Pero ayan nga o, kaya I was just worried kaya natanong ko kung okay siya. Alam ko patay na patay siya kay Violet. Kuya ko nga nung nabasted siya ng crush niya e halos masiraan ng bait kaya medyo alam ko din pano magrereact si Enan” bulong ng dalaga.

“Naman sana sinabi mo agad. Bestfriend ko si Enan e. Oh men kaya pala nagyaya uminom nung last day of classes. E tumanggi ako, tapos nangungulit kaya di ko sinagot. Pero teka nagtetext kami naman araw araw e wala naman siya binabanggit” sabi ng binata.

“Nahihiya siguro, its my fault. Sana di ko nalang siya pinilit” sabi ni Clarisse. “Sana sinabi mo sa akin agad nung nabasted siya para naman nandon ako para sa kanya” sabi ng binata. “Sorry talaga, kung susunudin mo siya kahit magtaxi na ako papunta school” sabi ng dalaga.

“No, sunduin natin siya” sabi ng binata. “Nahihiya ako, pinilit pilit ko siya ligawan si Violet e” sabi ni Clarisse. “Okay lang yon, ako bahala. Basta sunuduin natin siya tapos check ko kung ano mood niya. Kilala ko yon so alam ko ano mood niya” sabi ng binata.

Malayo palang sila nakita na nila si Enan nakatayo sa gitna ng kalsada. “Oh my God, is he suicidal?” bulong ni Clarisse. Bumagal yung takbo ng kotse, titig na titig yung dalawa sa morenong lalake na nakatayo sa gitna ng kalsada. “Smile” bulong ng binata. “What?” tanong ni Clarisse.

“Basta smile” bulong ng nobyo niya kaya pagkalapit ng kotse tumigil ito sa tapat mismo ni Enan. Nakangiti yung dalawa pero sabay sila napalunok pagkat poker face si Enan at di kumikibo. “Oh my God, Shan kinakabahan ako” bulong ni Clarisse.

Lumabas ng kotse si Shan pero nakatayo lang siya sa tabi ng nakabukas na pinto pagkat medyo kinakabahan siya sa itsura ng kanyang bestfrien. Si Clarisse sobrang guilty kaya lumabas din pero natatakot din lumapit. “Umagang umaga star struck ulit kayo sa akin ano?” biglang landi ni Enan sabay nag mister pogi pose.

Pigil tawa si Shan, nagtitigan sila ng nobya niya sabay muling tinignan si Enan. “My friends please, I do understand why you two seem frozen. Ganyan naman lahat ng nakakakita sa mga artistang tulad ko. Oha for change biniyayaan ko kayo ng full body shot ko. Para malayo palang kayo e kitang kita niyo na yung taglay kong kagwapuhan at matipunong katawan”

“Blessed you two for makakasama niyo ulit ang artistahing tulad ko ng buong semester. Gosh kakainggitan kayo ng marami, tulad ng mga kapitbahay ko na araw araw silang nabibiyaan, mula pag gising nila sisilip na sila agad sa labas para masilayan ako”

“Pagsapit ng hapon sisilip ulit sila para makita ako makauwi. Pag late ako makauwi talagang magpupuyat sila hanggang makarating ako para masabi nila na kumpleto ang kanilang araw pagkat nakita nila ang artistahin na tulad ko pagmulat ng mata hanggang sa pagpikit” litanya ni Enan at doon na nagtawanan ang mga kaibigan niya.

Natawa na sobra si Shan, si Clarisse niyuko ang ulo at nakitawan narin. “Pumasok ka na nga pare” sabi ni Shan. Umatras si Enan at muling nag mister pogi pose, “Don’t be shy, eto pa bibigyan ko pa kayo ng konting oras para titigan ako. Kasi mamaya pagdating sa school alam niyo na pagkakaguluhan na ako ng girls and even the girly boys”

“Since you two are my closest friends, eto treat ko sa inyo. Go on don’t be shy and admire my pleasing personality and masculine and always fantasized figure” hirit ni Enan at halakhakan yung magsyota na pumasok sa kotse.

“He is okay, normal na normal siya” bulong ni Shan. “Thank God, pero bakit nakacast yung two fingers niya?” bulong ni Clarisse. “Hayaan na natin, basta okay siya. Enan tama na pasok na” sabi ni Shan kaya pumasok na sa likod ang bestfriend niya.

“Pare word of advise iwasan mo yung mataong lugar, baka kasi dumugin tong kotse ko. Pero pag only way yon okay lang kasi inexercise ko naman na hands ko para kumaway, my facial muscles are ready to flash my irresistible and unforgettable artistahin smile…oh look tinitignan ako ng two girls over there…hello ladies” landi ni Enan at laugh trip yung dalawa sa harapan.

“So pare, tagal kitang di nakita. Oo magkatext tayo araw araw pero kumusta ka?” tanong ni Shan. Si Clarisse kinabahan kaya pasimpleng lumingon at tinignan yung binata. “Walanghiya ka, katabi mo girlfriend mo tapos aamin ka ng ganyan na nagtetext tayo araw araw. Look Shan, I know you are confused, Clarisse is very beautiful but I do understand if you are also attracted to me”

“I am flattered, but please my bestfriend, I do respect the third and fourth sex but I don’t see myself starring in my Husband’s Lover with you” sagot ni Enan at napahiyaw sa tawa si Clarisse. “Ano gusto mo gumawa sila ng sequel, my Boyfriend’s Lover? Sus ka pare, ano gusto mo magsulat si Clarisse sa MMK, Dear ate Charo..”

“Itago niyo ako sa pangalan na Clarisse, maganda ako, boyfriend ko gwapo at siya yung current mister Commerce sa school namin. He has a bestfriend, he is a very very handsome actor…my boyfriend is falling for him and I don’t what to do” drama ni Enan at halos mamatay sa tawa si Clarisse. “Tado ka! Kinukumusta lang kita siraulo ka talaga!” sigaw ni Shan.

“Kumusta ako?” tanong ni Enan sabay biglang nanahimik. Nagtitigan sina Shan at Clarisse, napatigil yung kotse, sabay sila lumingon at nakita nila si Enan mukhang malungkot at nakayuko ang ulo.

“Kumusta ako?” bulong ni Enan sabay mala slow motion na tinignan yung dalawa. Dahan dahan siya napangisi sabay nag mister pogi pose.

“Eto…artistahin parin” sabi niya sabay kumindat.

Artistahin

by Paul Diaz

Kung natawa, kinilig at naiyak kayo sa Dare....

eto muli isa pang modern day Beauty and the Beast story...

Coming Soon!

RESBAK III PREVIEW

2013-10-10T16:24:00.001+08:00

Prologue

“Come on hurry up now, miss Bianca is waiting for all of you at the conference room” sabi ni Prudencio. Humarap si Adolph at hinarap ang isang kamay niya. “Ye old man shut they mouth. We defenders of this school need not be told” sigaw niya at laugh trip sina Abbey, Armina, Elena, Charlie, Venus at Felicia.

“Tumigil ka nga, and when you speak to me you must have respect” sermon ni Prudencio. “Ye dare challenge me?!” hiyaw ni Adolph, naglabas siya ng martilyo, buong katawan niya nabalot ng kuryente kaya umatras ang kanilang guro.

“Step back mortal, thou shall not confront the god of lightning!” sigaw ni Adolph sabay hinataw yung martilyo niya sa lupa. Napatalon si Prudencio pagkat gumapang ang mala kidlat na kuryente palapit sa kanya. Napaatras ang mga girls nang biglang naglabas ng wooden staff ang guro at isang kumpas lang nahigop ang lahat ng kuryente.

“Oh you want a fight?” tanong ni Adolph. “You are too young too beat me” sagot ni Prudencio. Napailing yung guro nang nagsulputan sina Dominick, Jeffrey, Homer at Raffy sa tabi ni Adolph. “Kahit magsama sama pa kayo” sabi ng matanda sabay ngisi.

Isang kumpas muli ng wooden staff biglang napayuko ang mga boys at humaplos sa kanilang tiyan. “Ouch…what the hell was that?” tanong ni Homer. “Shut up and all of you go to the conference hall now!” sigaw ni Prudencio.

“Nay! I say we fight!” sigaw ni Adolph. “Talagang sinusubukan niyo ako ha! I said now!” hiyaw ni Prudencio at winasiwas niya wooden staff niya, muling napayuko ang mga boys at umiiling sa matinding sakit sa kanilang tiyan. “Me now mad!” sigaw ni Jeffrey, biglang nabalot katawan niya ng lupa sabay mala incredible Hulk lumaki siya at naging kulay berde.

Halakhakan ang mga girls habang si Prudencio napatakbo pagkat hinabol siya ni incredible Jeff. “Hoy! Tumigil nga kayo!” sigaw niya pero si hinataw ni Jeff kamao niya sa lupa, yumanig at nadapa si Prudencio kung saan hinataw ni Adolph martilyo niya sa lupa at kinuryente ang guro.

Lumapit yung dalawang binata pagkat hindi na gumagalaw ang kanilang guro. “Sir are thou alright?” tanong ni Adolph. “Kids!” narinig nilang sigaw at naabo yung nakahigang katawan sa lupa, sumulpot si Prudencio mula sa likuran nila at hahatawin na sana sila ng wooden staff.

Nag apoy buong katawan ni Dominick at binira ng apoy ang guro bago pa maitama yung staff sa dalawang binata. “I am the Torch” sigaw ng binata kaya napatalon ang guro, sumerko siya para umiwas pero nasapol siya ng bola ng tubig. “Nice one Homer!” sigaw ni Adolph.

Sumugod ang mga boys at pinagkaisahan nila ang kanilang guro. Nagsigawan ang mga girls pagkat si Prudencio nakalutang lang sa ere at fake body ang inaatake ng mga binata. “Sa taas!” sigaw ni Abbey. Napatingala ang mag boys at bago pa sila maka react winasiwas ng matanda staff niya at lahat sila napatapon sa malayo.

“Enough!” sigaw ni Prudencio. “You hurt my friends” sabi ni Raffy kaya nagtilian ang mga girls. Napakamot ang matanda, “Raphael, will you please stop and tell your friends to proceed to the conference room” sabi ni Prudencio.

“You hurt my friends” ulit ng binata at tinaas niya ang kanyang mga kamay. Lahat napatingin sa kanya at natulala nang nagliparan ang mga metal armor palapit sa binata. Parang eksena sa Iron Man 3 ang naganap, isa isang nabalot ng metal armor katawan ni Raffy. Tilian ang mga girls pagkat pagsara ng helmet e nagbaga ang dibdib ng full black metal armor ni Raffy ng isang dragon logo.

“Nice huh” bigkas ni Raffy kaya napabuntong hininga ang matanda. “So you really want to play” sabi niya. Nagkasuguran yung dalawa, walang talab ang mga physical attacks ni Prudencio kaya parati siyang napapatapis sa mga hataw ni Raffy.

Tumayo sa malayo si Prudencio at nagtanggal ng robe, nagbaga ang kanyang staff kaya ang mga kasama ni Raffy kinabahan na. Tinusok ni Prudencio staff niya sa lupa, bumitaw siya sabay pinagdikit ang mga kamay niya at nagsimulang magbulong ng dasal.

Biglang nanigas buong katawan ni Raffy, nagbaga ang mga mata ni Prudencio at pulang ilaw naglabasan mula sa mga kamay niya at sumugod papunta kay Raffy. Sigawan ang mga girls pagkat yung liwanag tinutunaw yung metal armor na suot ni Raffy.

Nakikita na balat at mukha ni Raffy kaya sigawan na ang mga girls at nagmamakaawa sa guro nila para tumigil. “Sir tama na!” sigaw ni Abbey. “Gusto nila makipaglaro e” sigaw ni Prudencio. Tinaas ni Raffy ang mga kamay niya, tanging naiiwan nalang yung sira sira niyang helmet.

Napatigil yung mga girls pagkat yung kapangyarihan ni Prudencio tila wala nang epekto sa katawan ni Raffy. Nakarinig sila ng malakas na ihip ng hangin, tumalon si Raffy at sumerko sa ere kung saan sinalo niya yung dragon wand niya. Isang wasiwas at bigla ito lumaki at naging dragon staff.

Paglanding niya sa lupa tinutok niya yung staff niya sa kanyang guro at isang malakas na pagyanig ang naganap. “Enough!” hiyaw ni Hilda kaya tumigil na agad yung dalawa. “Its their fault, nakipaglaro lang ako sa kanila” sabi ni Prudencio. “Oo na, enough, all of you go to the conference room now!” sigaw ni Hilda.

“Sorry grandmama we got carried away” sabi ni Raffy. “Yes, yes sige na take your friends and go see miss Bianca” sabi ng matanda. “Raffy you okay?” tanong ni Abbey. “Yup, tara na peeps” sabi ng binata kaya lahat na sila umalis.

“Pare ang cool ng ginawa mo, pano mo ginawa yon?” tanong ni Homer. “Secret” landi ni Raffy. “Teka si Adolph si Thor, si Jeff si Incredible Hulk, kasama ba si Human Torch sa Avengers ha Dom?” tanong ni Abbey. “Fantastic Four pero oo nabasa ko sa comics na kasama siya din once e” sabi ng binata.

“At sino ka naman daw Homer? Si Aquaman sa DC yon, sa Marvel e si Namor yung tubig” sabi ni Venus. “Ice Man dapat pero di pa ako marunong gumawa ng ice” sabi ni Homer kaya tumawa si Felicia. “Mafeeling ka kasi, dapat ikaw nalang yung bumbero” banat niya kaya halakhakan sila.

“New member siya ng Avengers, siya si Water Lily” banat ni Raffy kaya lalo sila nagtawanan. “Tawa taw aka diyan e ang liit ng martilyo mo, ikaw si CarpenThor!” bulyaw niya ni Homer kay Adolph kaya halos maiyak na sa tawa ang mga girls.

“Tapos si Jeff si Boy Lumot kasi di niya kaya gawin green yung body niya, binalot nalang niya ng lumot” banat ni Raffy. “Aaralin ko din yon mag antay ka lang” sabi ni Jeff. “Pero Raffy madaya ka bakit may armour ka? San mo nakuha yon?” tanong ni Homer.

“Oo nga, the armour was nice where did you get it?” tanong ni Abbey. “Oh I just found it lying around somewhere. Tara na nag aantay na si Miss Bianca. Bukas panoorin naman natin GI JOE” sabi ni Raffy.

Naiwan yung mga guro sa grounds at lahat nakatingin kay Prudencio. “O ano nanaman? Nakikipaglaro lang ako sa kanila” sabi niya. “Let me guess they just watched the Avengers” sabi ni Ernie. “Ano pa nga ba? Tapos did you hear him say bukas GI JOE? Delikado tayo bukas at baka maging war freak sila” sabi ni Eric.

“Ikaw!” sigaw ni Hilda. “Me? What did I do?” tanong ni Eric. “That armour you gave it to him” sabi ng matanda. “Excuse me po I did not. Nakatago yon” sabi ni Eric. “You made that armour?” tanong ni Prudencio. “Opo, prototype lang sana just in case we go to war. Lumang project ko na yon pero madam Hilda turned it down” sabi ni Eric.

“Tsk, we are here to teach and not prepare for war” sabi ni Hilda. “Pero maganda siya, matibay and I had to use really strong magic to destroy it” sabi ni Prudencio. “See I told you madam, prototype palang siya, mahina pa yung anti magic barrier na nalagay ko” sabi ni Eric.

“Saan mo tinago yon? How did he find it?” tanong ni Hilda. “Sa basement, sa secret vault” sabi ni Eric. “Oh my God, that means nakapasok na siya sa vault” sabi ng matanda. “Will you relax, ano ba laman ng vault kundi mga lumang libro lang” sabi ni Prudencio.

“And that cool armour, alam mo dapat ituloy mo pag gawa non. At least pag suot natin ang ganon medyo protektado tayo. At sabi ni Pruds e really strong magic to destroy it so if ever may gera we can really use that” sabi ni Ernie. “Pero may limitation sir, as you saw Raffy could not use magic, nakagamit nalang siya nung nasira yung armour” sabi ni Eric.

“Walang kwenta pala e” sabi ni Ernie. “Actually para po sana sa first line of attackers natin mga yon. Yung mga may physical magic, para makasugod sila ng malaya at kahit atakehin sila ng magic e makakayanan pa nila tumagal. Its purpose is for first attackers, the ones who will break barriers” sabi ni Eric.

“So you mean to say pang physical lang?” tanong ni Ernie. “Sad to say yes, sorry pero alam niyo naman lagi tayo umaasa sa Norte sa first attack kasi malakas depensa nila. Naisip ko lang dati e what if kalaban natin yung Norte kaya yun ang naisip ko gawin”

“Let us face it, pag sila kalaban, we stand no chance to break their barriers. Bago tayo makalusot nalagasan na tayo at nanghina na. Pero with the suits we can easily go head to head with them and preserve the powers of our major attackers” sabi ni Eric.

“Hindi na natin sila kaaway, wala na tayo kaaway” sabi ni Hilda. “Pero it can come in handy” sabi ni Prudencio. “Will you stop, ang magandang tanong is how did he summon the amrour” sabi ni Hilda. “I watched the movie, baka nainspire siya but oo nga pano niya ginawa yon? Eric ganon ba talaga yung armour?” tanong ni Ernie.

“How I wish I knew how to make the armour of Iron Man, pero di po ako ganon kagaling. Its just an armour and its not like in the movies” sabi ni Eric. “Did Raffy just learn magnetism?” landi ni Prudencio. “And what call him Magneto?” biro ni Erwin na kasusulpot.

“The boy has mastered elemental summoning” sabi ni Grace kaya lahat napatingin sa kanya. “Well he got added lessons kasi ang kulit niya. Connect the dots, if he learned how to summon water what more metal elements” sabi ng guro. “It is not that simple, kung kaya niya magsummon ng metal e di lahat ng metal natawag niya” sabi ni Hilda.

“Why are you all so bothered? You should be proud the boy has control” sabi ng malalim na boses at mula sa isang gilid biglang sumulpot ang dragon lord. “Lord Ysmael” bati ni Hilda.

“Bakit niyo pa sila pinapa attend ng counseling? They know what happened and they are all okay. Let them be and let them enjoy their lives” sabi ni Ysmael. “But after what happened they should be counseled” sabi ni Hilda.

“I know but once is enough, they are fine. Do not make them reach a point where they will be useless in battle” sabi ng dragon lord. “Sir do not say that! We are all avoiding that” sabi ni Hilda.

“Wag na kayo mag maang maangan, alam niyo yung totoong nangyayari. The last battle opened so many secrets and doors. I am sure nakakarinig kayo ng bulung bulungan ulit lately. There is a threat out there and I can feel it” sabi ni Ysmael.

“Mas mabuti pa if you get them ready and continue teaching them to make them better” dagdag niya. “Sir do you know who that threat is?” tanong ni Prudencio. “No sad to say, Gustavo was a pawn, whoever is out there wanted the gathering to happen”

“That boy feels it too. That is why he is always studying on his own. That is very dangerous. He should be guided” sabi ni Ysmael. “Bakit ayaw mo pagsabihan kung alam mo pala nag aaral siya mag isa?” tanong ni Hilda. Napabuntong hininga si Ysmael, napailing siya at tila nahihiya.

“I am the dragon lord, I have power over dragons but…Raffy is different. Lately I cannot read him, I have no control over him…he blocks me from reading his mind but he can read mine” sabi ni Ysmael.

“What are you trying to say?” tanong ni Hilda. “Guide him! Teach him whatever he wants to learn. Do not let him learn on his own” sabi ng dragon lord. “Okay we shall do that” sabi ni Hilda.

“And have Prudencio checked” sabi ni Ysmael. “Lord no worries the boy did not touch me” sabi ng matanda. “Are you sure?” tanong ng dragon lord. “Sir yung likod mo may laslas” sabi ni Erwin kaya lahat nagtungo sa likuran ni Prudencio at nakita nila yung laslas sa damit niya.

“But he did not attack” sabi ni Prudencio. “His body didn’t but someone else attacked you” sabi ni Ysmael. “What? Trinaydor nila ako?” tanong ni Prudencio. “Di mo matatawag na trinaydor ka pag ginamit sila bilang armas. Mind boggling for now, even I cannot explain it but trust me Raffy did that to you and it is not their dragon” sabi ni Ysmael.

(Scene Shift)

Sa loob ng isang bahay sa Batangas nanginginig sa takot si Santiago. “Senator Santiago, why is it taking a long time?” tanong ng isang matanda na palakad lakad paikot sa kanya.

“Hindi ganon kadali, I cannot just make it happen at ilang buwan palang lumipas” sagot ni Santiago. “Naiinip na ako! Kung totoo yang sinasabi mo na ang dragon lord ang mismong sumugat sa iyo e lalo nanganganib ang mga plano natin” sabi ng matanda.

“Yung natitirang tauhan sa konseho wala naman sinasabi na pagkilos. But I am sure it was just a boy. A young boy at siguro hindi niya alam siya yung dragon lord. Alam mo naman magrereact yung dragon sa phoenix, baka yun lang ang nangyari” sabi ni Santiago.

“At ano gusto mo mangyari? Matauhan ang bata? That scene might have triggered his powers. Siguro alam na nila siya yung dragon lord kaya siguro tinuturuan na siya at inaalagaan” sabi ng matanda.

“Hindi siguro, sabi ng espiya ko there is nothing out of the ordinary going on sa dragon school” sabi ni Santiago. “Of course dragon lord yon! Tanga ka! Itatago talaga nila yung bata! If the other schools will find out there will be war! Ang tanga mo! Kailangan matuloy na plano mo para makontrol mo na lahat ng schools!”

“If the descendant of the dragon lord exists then I am sure the descendants of the Turtoise and Tiger do exist too” sigaw ng matanda. “Bakit ba interesado ka masyado sa mga yon? If they exist they are just kids at kaya mo sila talunin. They will pose no threat to you” sabi ni Santiago.

“Do not underestimate the young ones…I too was once young and they never saw me coming” bulong ng matanda. “What are you trying to say?” tanong ni Santiago. “Shut up! Wag ka na matanong! Santiago you make it happen or else papatayin kita. I don’t care if its too early, make it happen!” sigaw ng matanda.

“Tsk, hindi ganon kadali, I have to prove my worth first as a senator” sabi ni Santiago. “I am warning you, sinabi ko na sa iyo naiinip ako. Make it happen, do whatever you need to do” sabi ng matanda.

“Fine, sinasabi ko sa iyo pangit yung nagmamadali pero mapilit ka. Give me three more months then” sabi ng senador. “Three months, okay, what can that boy learn in three months anyway?” bulong ng matanda.

“If he exists then meron din yung iba sigurado ako. Nabubuhayan ako Santiago…lalong gumaganda itong plano natin” bulong niya. “Kung totoong meron sila then I can protect you my lord, they are just kids and we can reign freely. Naiintindihan ko bakit takot ka lumabas, pero ngayon pwede ka na lumabas kasi bata lang naman yung dragon lord”

“You are way too powerful, itong sugat ko I was caught off guard I admit. I didn’t expect the dragon lord to be a young boy” sabi ni Santiago. “I already told you they never saw me coming…I took them all down but I was still a child back them so nautakan nila ako at napatumba. They all think I am dead, I chose to remain hidden and keep trying and trying”

“This time we hold the people as hostage! I learned from my mistakes. So Santiago I want you to make it happen at once. Muling maririnig ng magic community ang aking pangalan!”

EBOOK COMING SOON!!!!

Twinkle Twinkle: Pilipinas E-book Preview

2013-03-27T14:31:00.003+08:00

Prologue

Umihip ang maginaw na hangin, minulat niya ang kanyang mga mata at una niyang nakita ang hubad na katawan ng isang nakatalikod na babae. Napatingin siya sa paanan nila, inabot niya yung kumot at tinakpan ang kanilang mga katawan sabay niyakap ang kanyang katabi.

Pinikit niya muli ang kanyang mga mata ngunit sabay sila napaupo at napatingin sa bukas na bintana. Isang malakas na liwanag bumulag sa kanilang mga mata. Ramdam nila ang kakaibang init na sumusunog sa kanilang mga balat, wala siyang makita at nabingi siya sa sigaw ng kanyang kasamang babae.

Nagising ang binata at hingal na hingal, napalingon siya sa paligid at pinagmasdan ang kanyang maliit na kwarto. Nakasara ang mga itim na kurtina, sumisilip ang sinag ng buwan ng kaya tumayo ang binata at pinunasan ang kanyang pawis.

Sumilip siya sa labas ng bintana at tinitigan ang buwan sabay hinaplos ang kanyang noo. Tinignan niya yung relo niya, nagmadali siya nagshower sabay nagbihis. Paglabas niya ng kanyang apartment may isang matandang babae ang dumaan sa harapan niya.

“O Paul, ganyan nanaman itsura mo. Masamang panaginip nanaman ba?” tanong niya. “Opo” sagot ng binata. “Ay naku iho kung gusto mo magpatingin ka na sa pamangkin ko. Doktor yon at baka kaya ka niya tulungan” sabi ng matanda.

“Hindi na po aling Olay, sige po papasok na apo ako” paalam ng binata. “Mag ingat ka iho pag pumapasok ka ng gabi. Kasi nagkakandaubusan ang mga aso dito sa village natin. Baka sensyales ito na gumagala ang mga magnanakaw” sabi ni Olay.

Napalunok si Paul at tinignan yung matanda, “May nanakawan po ba?” tanong niya. “Wala naman iho. Mag ingat ka lang kasi gabi trabaho mo” sabi ng matanda. “Salamat po. Siya nga pala aling Olay, may utang po ba ako sa inyo?” tanong ng binata.

“Diyos ka iho, nag advance ka ilang beses. Alam mo di naman masama gumastos tutal binata ka. Ano ba pinag iipunan mo? Kotse ba?” tanong ng matanda. “Hindi po, wala lang ako maisipan na pag gastusan” bulong ng binata.

“O siya sige na baka ma late ka pa” sabi ng matanda. “Sige po” bulong ng binata. May naalala yung matanda kaya agad siya lumingon pero wala na yung binata doon. Pagtingin niya sa baba nasa may gate na si Paul kaya nagulat si Olay.

Trenta minutos lumipas kapapasok palang ni Paul sa kanilang opisina at agad siya sinalubong ng isang executive. “Congratulations” sabi ni Briann at kinamayan ang binata. “Para saan po?” tanong ni Paul at hinaplos ni Briann ang bulletin board. “Keep up the good work” sabi niya sabay umalis.

Pinagmasdan ni Paul yung bulletin board, naramdaman niya yung dalawang dalaga na nakatayo sa likuran niya. Agad siya umalis at dumiretso sa kanyang cubicle habang yung dalawang dalaga pinagmasdan siya.

“Aloof talaga siya” bulong ni Sasha. “Top seller, wow ha di ko akalain siya ang top seller” sabi ni Eliza. “Kaya nga e, parang hindi kasi siya nagsasalita no?” bulong ni Sasha at nagbungisngisan sila.

“Have you heard him speak?” tanong ni Eliza. “Minsan palang sa getting to know each other event, that was like a year ago” sagot ni Sasha. “Kaya nga e, may pagka suplado” sabi ng kaibigan niya.

“Baka mahiyain lang” sabi ni Sasha. “Mahiyain? E pano naman yan magiging top seller pag mahiyain?” tanong ni Eliza. “May ganon naman na tao no, pag sa actual mahiyain pero pag kausap sa phone ang daldal” sabi ni Sasha.

“So kilala mo siya ganon?” biro ni Eliza. “Hindi no, sinasabi ko lang na baka ganon siya” paliwanag ng dalaga. “Oh well invite mo nalang siya sa birthday mo” sabi ni Eliza. “As if naman kakausapin niya tayo no. Papasok yan nakayuko ulo, tapos aalis nakayuko ulo. Minsan nagkasabay kami at ngumiti lang siya”

“Paglingon ko wala na siya” kweno ni Sasha. “Uy uy uy, ano yan?” landi ni Eliza. “Ay gaga kwento lang, ikaw talaga nagkokonek ka agad e” sabi ni Sasha. “Sige na invite mo na siya. Kung sabi mo mahiyain then wala siya masyado friends. Sige na invite mo na” landi ni Eliza.

“Eeesh tumigil ka nga, kung gusto mo antayin mo birthday mo at ikaw mag imbita sa kanya” sabi ni Sasha sabay umalis. Habang papunta ang dalaga sa kanyang cubicle tinignan niya si Paul. Nakauyuko ang ulo ng binata habang inaayos ang kanyang headset.

Napatingin si Paul, nanigas si Sasha at napangiti nalang. Nginitian din siya ng binata kaya agad naupo ang dalaga at biglang kinilig. Nakaramdam siya ng kurot sa kanyang tagiliran kaya napatili siya, “Nakita ko yon, kunwari ka pa” bulong ni Eliza kaya natawa nalang si Sasha at muling sinilip ang binata sa malayo.

Lumipas ang labing dalawang oras palabas na ng opisina si Sasha. Hinahaplos niya leeg niya, napalingon siya para tignan si Eliza sa malayo pero sinensyasan siya ng kaibigan niya na mauna na.

Humarap si Sasha, bigla siya nahilo at bigla nalang tutumba. “Ay shit” bulong niya at ramdam niya bumigay na ang kanyang mga tuhod, paatras yung tumba niya pero nagulat siya nang may sumalo sa kanya.

“Are you okay?” tanong ng boses kaya minulat ng dalaga ang mga mata niya at nakita si Paul. “Are you okay?” ulit ng binata at tinulungan tumayo ang dalaga. “Ha? Saan ka galing?” tanong ni Sasha.

“What do you mean?” tanong ni Paul at nagtitigan sila pero nilayo agad ng binata ang titig niya. “Yeah I am fine” sabi ni Sasha. “Hey what happened?” tanong ni Eliza na agad lumapit. “I almost fainted but he…nasan na siya?” tanong ni Sasha.

“Uy nagkunwari ka ano? Style mo bulok” bulong ni Eliza. “Gaga muntik talaga ako nahimatay. Basta nalang nahilo ako pero buti nalang nasalo niya ako” sabi ng dalaga. “Aysus alam ko na yan. You knew he was behind you so ikaw naman nagkunwari mahihimatay” landi ni Eliza.

“Di ako ganon ka desperate, grabe ka naman. Makauwi na nga” sabi ni Sasha. “Did you invite him?” tanong ng kaibigan niya. “No, sabi ko sa iyo I almost fainted. Grabe ka talaga maka konek” sabi ng dalaga. “Fine, tara na nga sabay na tayo” sabi ni Eliza.

“Next time paharap nalang ako mahihimatay” bulong ni Sasha at bigla sila nagtilian at nagkurutan. “Sabi ko na nga e” sagot ni Eliza. “Pero seriously I almost fainted. No joke, remember nilingon kita, tapos nahilo ako bigla. Tutumba na ako pero biglang sinalo niya ako. I know walang tao sa likuran ko pero he was there” kwento ni Sasha.

“Baka di mo lang napansin at sabi mo nahilo ka diba?” sabi ni Eliza. “Yeah maybe” sabi ni Sasha. “Ayan may koneksyon na kayo, pwede mo na siya invite sa birthday mo” landi ni Eliza. “Hay naku, ewan ko sa iyo” sabi ni Sasha at binilisan nalang niya lakad niya.

Sa main entrance ng building sinuot ni Paul ang kanynang sweater at hood. Lumabas na siya sabay tinatago pa mga kamay niya sa kanyang sleeves. May nakatambay na mga lalake sa labas, inaantay nila ang kanilang shift. Nakita nila si Paul na balot na balot at bigla nila ito tinawanan.

Niyuko nalang ni Paul ulo niya at binilisan ang kanyang lakad. “Hi miss beautiful” bigkas ng isang lalake nang makita si Sasha palabas. Napalingon si Paul at pinagmasdan ang mga lalake sinusundan sina Sasha at Eliza. “Guard!” sigaw ni Sasha kaya tumigil yung lalake at nagmadali ang mga dalaga sumakay ng taxi.

Tinitigan ni Paul yung mga preskong lalakeng nagtatawanan, “O ano tinitingin tingin mo diyan?” sigaw ng isa. Huminga ng malalim si Paul sabay niyuko ang kanyang ulo at tinuloy nalang ang kanyang paglalakad.

Nakarating na siya sa kanyang apartment, nilapag niya agad yung grocery bag sa lamesa. Gutom na gutom yung binata kaya agad niya kinain yung nabili niyang donut. Nagpainit siya ng tubig sabay nilabas yung instant cup noodles. Naupo siya sa harapan ng maliit na lamesa, unang subo niya sa noodles ay nakaramdam siya ng ginhawa.

Pagkatapos kumain nahiga agad siya sa kanyang kama. Gutom parin siya kaya binalikan niya yung mga binili niya sa grocery at inubos mga yon. Balik kama siya pero gutom parin si Paul kaya nagpaikot ikot siya sa kanyang kama pagkat hindi niya maipaliwanag ang kakaibang gutom na nararamdaman niya.

Ilang araw ang lumipas napansin ni Sasha ang pamamayat ni Paul. Habang break time nila nilapitan niya yung binata at inalok ng brownies. “Ah no thank you” sabi ng binata. “Sige na, pumapayat ka. May sakit ka ba?” tanong ng dalaga. “Ha? Wala naman” sagot ni Paul. “E bakit ka pumapayat? Sige na kainin mo na yan tutal binigay lang yan ng suitor ko” bulong ng dalaga.

Napangiti si Paul at tinignan yung brownies, “The more I should not be eating this I guess” bulong ng binata. “Sus sige na, hey birthday ko bukas pala. Day off mo naman diba? So why don’t you come, eto address ko at around four yung party. Punta ka ha” sabi ni Sasha at pinagmasdan ng binata yung papel sabay muling napangiti.

“I think hin…” bigkas niya. “Hey you come, aasahan kita don okay?” lambing ng dalaga at biglang umalis. Pinagmasdan ni Paul yung papel, may tumabi sa kanya isang office mate at titig na titig ito sa brownies. “Kapal din ng mukha mo no, sa amin lang nabibili yang ganyan” sabi ng lalake.

“She gave it to me” bulong ni Paul. “Yeah right, hey Sasha he took the brownies I gave you” sumbong ng binata. Napalingon yung dalaga at tinignan siya. “No, I gave it to him. I am diabetic” sagot ng dalaga. “Oh sorry, di na mauulit” pacute nung lalake sabay tinignan niya si Paul.

“Thank you sa brownies” bulong ni Paul sabay sinimulan buksan yung brownies. Kumagat siya habang titig sa binata. “Tangina ang kapal talaga ng mukha mo no?” bulong niya. Dahan dahan ngumuya si Paul, titigan parin sila hanggang sa nainis yung lalake at yumuko. “Pag ako ikaw mag ingat ingat ka” bulong niya.

Di man lang kumibo si Paul at muli siya sumubo, nagkatitigan sila ni Sasha at nagngitian kaya lalo nainis ang lalake at nagdabog paalis. Pagkatapos ng shift nila muling pinaalala ni Sasha kay Paul ang pagdalo sa kanyang party. Problemado ang binata habang naglalakad palabas ng building kaya nakalimutan niya mag sweater.

Paglabas niya agad siya namilipit sa sakit ng tumama ang sinag ng araw sa kanyang balat. Mabilis siya tumakbo papasok ng building, diretso siya sa banyo kung saan pinagmasdan niya ang nasunog niyang balat sa kamay. Sinuot niya agad ang kanyang sweater sabay nagmadaling umuwi sa kanyang apartment para matulog.

Kinagabihan lumabas ang binata, “O Paul diba day off mo? Saan ka pupunta?” tanong ni Olay. “Ah Aling Olay, papasyal po sana ako sa mall” sabi ng binata. “Aba, ngayon lang ata kita nakitang mamasyal iho. Ang tagal mo na dito pero panay trabaho lang pinupuntahan mo tuwing lumalabas ka” sabi ng matanda.

“Kasi po naimbitahan ako ng officemate ko sa birthday niya. E diba pag birthday kailangan magbigay ng regalo?” tanong ng binata. “Kung matanda na kahit hindi na, sabi mo naman officemate mo” sabi ni Olay. “Kahit na po, para sigurado lang” sabi ni Paul.

“O sige na enjoy” sabi ng matanda. “Ah Aling Olay…ano po ba magandang iregalo sa…babae?” bulong ni Paul at bigla siyang binangga ng matanda. “Ay naku naku mukhang magkakaroon narin ng bisita tong unit mo ha” biro ng matanda. “Ano po?” tanong ni Paul kaya kumabig ang matanda.

“Ano ba gusto niya?” tanong ni Olay. “Di ko po alam, di ko naman po masyado kilala” bulong ng binata. “Chocolates nalang” sabi ng matanda. “Sabi po niya diabetic siya” sabi ni Paul. “Bulaklak” landi ni Olay. “Tulad ng Antorium po?” tanong ng binata at biglang natawa ang matanda.

Tinitigan niya yung binata at napansin niya seryoso ito. “Akala ko nagpapatawa ka iho, bumili ka nalang ng kahit anong bagay na sa tingin mo magagamit niya. Tulad ng alarm clock o kaya music player” sabi ng matanda.

“Music player?” tanong ng binata at muling nagulat yung matanda. “Yung tulad nung sa apo ko. Yung lagi niyang suot” sabi ni Olay. “Ah opo alam ko na po yon. Sa tingin niyo po magugustuhan niya yon?” tanong ni Paul. “Diyos ko iho regalo yan. Gustuhin man niya o hindi wala siyang magagawa kasi regalo yon” sabi ni Olay.

Kinabukasan nagtungo si Paul sa bahay nina Sasha. Alas sais na ng gabi kaya alam niya late na siya. Nakabukas yung pintuan, dinig na dinig sa loob ang malakas na tugtugin at tawanan. Papasok na sana yung binata ngunit parang may humaharang sa kanya. Nakabukas naman yung pinto, sinubukan niya ulit pumasok ngunit meron talagang humaharang sa kanya.

Napakamot ang binata at muling sumubok, hindi talaga siya makapasok kaya medyo kinilabutan siya. Sumilip siya sa bintana at sa loob nakita niya nagsasaya si Sasha kasama ang iba nilang officemates. Tinignan ni Paul yung dala niyang regalo sabay naisip na iwanan nalang ito sa may bintana.

Nagdesisyon siyang antayin nalang matapos yung party kaya sa hardin siya naupo at tinitigan yung buwan na sumisilip sa likod ng mga madidilim na ulap. Bandang alas diyes narinig niya nagsisiuwian na yung mga bisita.

Nakita niya si Sasha mag isa sa may gate habang kinakawayan ang papaalis niyang mga bisita. Paglingon ng dalaga humaplos sa kanyang ulo pero bigla siyang sumigaw nang makita si Paul nakatayo sa may dilim.

“Paul?” tanong niya kaya lumapit ang binata at inaabot ang dala niyang regalo. “Sorry late ako…pero eto o happy birthday” bulong niya. Napangiti ang dalaga at nahihiyang kunin yung regalo. “Grabe ka naman nag abala ka pa” bulong niya.

“Take it, sorry talaga late ako. Sige pala aalis na ako” sabi ni Paul. “Ha? Wait…may natira pang handa. Tara kain ka muna” alok ni Sasha. “Ah e late na at masama ata tingin nung nandon sa window sa taas” bulong ni Paul.

Tumingala ang dalaga at kinawayan ang kanyang ama. “That is my dad, tara na” sabi niya at nauna siya sa loob. Tumigil si Paul sa pintuan pagkat may humaharang ulit sa kanya. Lumingon si Sasha at tinignan ang binata, “Uy ano ka ba? Come inside” sabi niya at naramdaman ni Paul na parang naglaho ang harang.

Humakbang siya at tuluyan na siyang nakapasok sa bahay. May bumaba ng hagdanan, “Daddy siya si Paul, late kasi siya dumating e” sabi ni Sasha. “Late? I saw him kanina pa waiting sa garden” sabi ng matanda. “Ha? Kanina pa ba sa labas?” tanong ni Sasha.

“Nahihiya ako pumasok” bulong ni Paul. “My God, hala si daddy bakit hindi mo sinabi may tao sa garden?” tanong ni Sasha. “No it’s my fault, nahiya lang ako pumasok” sabi ni Paul. “Paul eto si dad ko, mom ko at sis nakatulog na sa taas. Dad this is Paul my officemate” pakilala ng dalaga.

Inabot ni Paul kamay niya at nagkamayan sila ng ama ng dalaga. “Nice grip” sabi ng matanda. “Ay sorry po” bulong ni Paul. “Its good, your hand feels cold. Kanina ka pa kasi sa labas e” sabi ng ama ng dalaga. “Halika come and eat madami pa tong food” sabi ng dalaga.

Dahan dahan kumain si Paul habang si Sasha tinititigan ang regalo niya. “Iisa lang ata natanggap mong regalo” sabi ng ama niya. “Oo dad si Paul lang nagbigay” banat ni Sasha. “Hmmm I see” sabi ng matanda at biglang tumawa si Sasha at tinutulak ama niya palayo.

“Daddy doon ka sa taas, nahihiya siya kumain o” sabi ng dalaga. Pagkaalis ng matanda tinuloy ni Paul ang kanyang pagkain habang si Sasha titig na titig sa kanyang regalo. “You can open it, it’s yours naman e” bulong ng binata.

“Grabe ka Paul nag abala ka pa” sabi ni Sasha at nanlaki ang mga mata niya nang makita ang mamahaling music player. “If you don’t like it baka pwede ko ipapalit” sabi ng binata. “No…grabe Paul ito yung gusto ko pero ang mahal nito” sabi ni Sasha.

“So you like it?” tanong ng binata. “Yes pero this is too expensive” sabi ng dalaga. “I don’t understand, I mean gave it to you so basically its free” sabi ng binata. Natawa si Sasha pero niyuko niya ulo niya at hiyang hiya sobra sa natanggap niyang regalo.

“Pero ang mahal nito, bakit ito pa napili mong iregalo pero flattered ako na alam mo music lover ako” bulong ni Sasha at nagngitian sila. “E actually…” bigkas ng binata pero tumayo si Sasha at umalis. Bumalik siya dala laptop niya, “Kargahan ko music tapos testing natin” sabi ng dalaga.

Pumikit si Sasha, “Shit ang ganda ng tunog niya grabe” bulong niya. Napatigil sa pagkain si Paul at titig lang siya sa magandang mukha ng dalaga. May kakaiba siyang naramdaman, minulat ni Sasha mga mata niya at nahuli ang binata nakatitig sa kanya.

Nagkandahiyaan sila bigla at sabay sila yumuko. “Ah..so do you like it?” bulong ni Paul. “Very much…Paul salamat ha” bulong ni Sasha. “You are welcome…hey what is this called? I kinda like it” sabi ng binata. “Ah yan, dinuguan yan specialty ng mom ko. Gusto mo pa ba?” lambing ng dalaga.

“Ah please” sabi ni Paul. “Wait lang painit ko yung nasa ref” sabi ng dalaga. “Hey if it’s a bother kahit wag na” sabi ni Paul pero pagkatapos nasalang ni Sasha sa stove yung dinuguan bumalik siya sa kama at kumain ng cake pero bigla siyang pinigalan ng binata. Tinitigan ni Sasha si Paul, ang binata agad bumitaw at niyuko ang kanyang ulo.

“I thought you were diabetic?” tanong ng binata. “Ay…sinasabi ko lang yon ano to get rid of him” sabi ng dalaga. “Oh okay, sorry” sabi ni Paul. “You are so sweet” bulong ni Sasha. “Well I think it’s alright now that I know you are not diabetic” sabi ng binata at biglang tumawa si Sasha at napalo niya kamay ng binata.

“You are funny din pala” bulong ni Sasha. “And hungry” bulong ni Paul kaya muling tumawa ang dalaga at nahampas ulit ang kamay ng binata. Bumalik sa stove si Sasha, si Paul tinignanang kamay niya at napangiti pagkat nagustuhan niya yung pagdampi ng kamay ng dalaga sa kamay niya kanina.

Sarap na sarap si Paul sa pagkain, ramdam niya yung pagpawi ng gutom niya at paglakas ng kanyang katawan. Napatigil siya nang mapansin niya bungisngis ang dalaga at pinapanood pala siya. “Is there something wrong?” tanong ng binata.

“Wala naman, it is just funny that after one year of working together ngayon lang tayo nag uusap. Akala ko suplado ka” sabi ni Sasha. “Ah sorry about that. Mahiyain kasi ako pero you know what I like talking you” sabi ni Paul.

“Really? Bakit naman?” tanong ng dalaga. “Your voice is nice, compared to the ones we talk to on the phones” sabi ng binata at natawa ang dalaga at muli siya nahampas sa kamay. “Patawa ka talaga. So your name is Paul Ito, are you Chinese?” tanong ng dalaga.

“Sounds more like Japanese” bulong ni Paul. “Ay oo nga sorry naman, so Japanese ka?” tanong ni Sasha. “Maybe” sagot ng binata. “Ako guess mo” sabi ni Sasha. Tinitigan siya ng binata pero agad niya niyuko ang kanyang ulo sabay kibit balikat lang siya.

“Sige na try mo mag guess, foreigner mom ko pero wala pang nakakahula ng tama” sabi ng dalaga. “Angel?” bulong ni Paul at natawa ang dalaga. “Baliw, nationality ba ang angel?” tanong ng dalaga. “Nope but you sure look like one” sabi ni Paul.

Labis na napangiti ang dalaga at napatingin sa malayo. “Russian” bulong ng dalaga sobrang hina. “Oh Russian, kaya pala Sasha” sabi ni Paul. Nagulat si Sasha at agad tinignan ang binata, “You heard that?” tanong niya. “You saying Russian? Yes why?” tanong ng binata.

“Akala ko binulong ko” sabi ni Sasha. “Nope you said it out loud” sabi ni Paul. “Ah okay, pero Paul salamat talaga sa regalo ha” lambing ng dalaga. “Okay lang ba ubusin ito?” bulong ng binata at natawa si Sasha at inabot niya yung natitirang dinuguan.

“Matutuwa mom ko, kasi yan lang alam niya lutuin ng masarap. Sige lang ubusin mo lang” sabi ni Sasha. “Thanks, and sorry. It is really delicious” sabi ni Paul at nagngitian sila.

Twinkle Twinkle: Pilipinas

By Jonathan Paul Diaz

GROUP ORDER CODE: TWT3

Mortal II Preview

2013-03-26T11:42:00.001+08:00

Prologue

Sa loob ng isang unibersidad katatapos lang ng final examinations ng mag aaral. Nagkita kita ang isang grupo ng mga estudyante sa may parking area, lahat sila mukhang groggy pero nagsisimula nang magsaya pagkat simula na ng kanilang summer vacation.

Nakasandal sa pulang kotse ang isang matangkad na binata, nakasandal naman sa kanya ang kanyang magandang nobya. Kaharap nila magnobya na tumutukso sa kanila.

“So George matutuloy kayo sa Batangas?” tanong ni Larry. “Yup, sama nalang kayo kaya” sagot ng matangkad na lalake. “Oo nga malaki naman beach house nila at tatlong araw lang naman tayo don e” sabi ni Tine, ang nobya nung matangkad na binata.

“Ano sama tayo?” pacute ni Darlene sa kanyang nobyo. “Gusto mo ba? Pwede naman” sabi ni Larry. “Sige na, tapos isama natin si Derrick para may magpapatawa” sabi ni George.

“Speaking of Derrick” bulong ni Tine at paglingon nila nakita nila ang kanilang kaibigan na paparating at mukhang problemado. “O ano nanaman problema mo pare?” tanong ni Larry at napakamot si Derrick at nagbilang sa kanyang mga daliri.

“Shhhh I need to concentrate” sagot semi kalbong binata at nagtuloy sa pagbibilang sa kanyang mga daliri. Lahat ng kaibigan niya titig na titig sa kanya at pansin nila talaga may problema ang binata. “Pare ano meron?” tanong ni George.

“Shit! Mali yung sagot ko ata sa isang problem sa exam” sabi ni Derrick at napabuntong hininga. “Pano mo alam?” tanong ni Tine. “Can’t you see I am calculating, alam ko mali ako kanina. Sayang mali yung pag add ko” sabi ng binata.

“Engot ka pala e, may calculator naman duh” sabi ni Darlene. “Duh bawal gumamit ng calculator” sagot ni Derrick. “Huh? Pano ka magsolve ng problem kung bawal calculator?” tanong ni George. “Tanga essay yon e” sagot ni Derrick sabay tumawa siya ng malakas at pinagtuturo ang kanyang mga kaibigan.

“Hayop ka! Naka isa ka nanaman” sabi ni Larry at nagtawanan ang magkakaibigan. “Bwisit to o, so ano nasagot mo naman ba ng tama yung essay?” tanong ni Tine. “Oh my God, are you serious? I am a very articulate person. Of course nasagot ko yung essay kaya lang di ko sure kung tama sagot ko” banat ni Derrick at muli sila nagtawanan.

“It is a matter of interpretation, if I fail that subject then I will file a protest. I came to school to learn, is it my fault if that is how I comprehend the lesson? We do not have the same way of thinking. I may interpret the lesson differently so there should not be a specific answer”

“Bago ako husgahan ng guro ko kailangan niya muna ilagay sarili niya sa brief ko. Dapat alam niya ano nararamdaman ko sa mga sandaling sinasagot ko yung exam ko. Does she know masikip brief ko kaya hindi makahinga ulo ko sa baba? My God! May head ache ako sa baba, pero partida yon at nakasagot parin ako” hirit ni Derrick at halakhakan ang kanyang mga kaibigan.

“So she must be open minded, kailangan niya ma accept yung sagot ko” sabi ng binata. “Aysus palusot ka, di ka nag aral ano?” tanong ni Darlene. “Nag aral po ako, it just happens that the teacher asked the wrong question” sabi ni Derrick at muli sila nagtawanan.

“Hay naku Derrick, anyway sama ka sa amin” alok ni Tine. “Oo nga pre, tatlong araw lang naman e. Batangas pre sa beach house namin” sabi ni George. “Ayaw ko nga! Sasama ako para maglaway? My saliva is precious you know. Nagyaya pa e may partner partner kayo tapos ako wala?”

“Huh if I know master plan niyo ito para makuha ng laway ko” banat ni Derrick at halakhakan ang mga kaibigan niya. “Ikaw kasi napaka choosy mo, manligaw ka narin kasi” sabi ni Tine. “Sus kahit good looking yan, wala papatol diyan kasi sira ulo e” sabi ni Darlene.

“Oh are you trying to insult me? I am not offended. Let me answer, manligaw? Wala ako time, at pag gusto ko it is so easy to do that. Pero di ko pa feel kasi. Wala papatol sa akin? Oh come on, me? I am so lovable, kung gusto ko gusto ko, e sa wala ako sa mood e” sabi ng binata.

“Yeah right, dami mo alam, sumama ka nalang sa amin” sabi ni Larry. Sumandal si Derrick sa kotse sabay tinignan ang isang magandang babaeng dumaan. “Hi” sabi niya sabay pasimpleng kumaway. Nagulat ang mga kaibigan niya nang kumaway din yung babae at ngumiti.

“I laaaab youuu” landi ni Derrick sabay nilawit niya ang kanyang dila. Nagulat ang kanyang mga kaibigan, ang babae nagtaas ng kilay sabay binigyan ng dirty finger ang binata sabay nagmadaling lumayo.

Tumawa si Derrick kaya pinagkukurot siya nina Tine at Darlene. “Ang gago mo, bakit ka kasi ganon. She already smiled tapos gaganon ka?” sermon ni Tine. “O bakit direct to the point naman yon ha, papatagalin pa kasi e. Diretso I love you na” banat ni Derrick at nagtawanan ang mga lalake.

“Eeesh okay na e, she smiled na e tapos ganyan ka” sabi ni Darlene. “O bakit pinakita niya yung middle finger niya that means…oh oh oh oh oh” biglang kanya ni Derrick sabay pakembot kembot siya habang nakalabas middle finger niya. “If you like it you should a ring on it…if you liked it you should put a ring on it…oh oh oh oh oh oh” kanta niya.

Tawanan ang mga kaibigan niya, pinaghahampas siya ng mga dalaga sabay tinuro ang kanilang ring fingers. “Baliw hindi sa middle finger nilalagay yung singsing! Kaya nga ring finger tawag dito e” sabi ni Tine sabay pinakita ang kanyang ring finger.

“Ay nyeta! Kayo na nga binibigyan ng singsing choosy pa kayo saan ilalagay? My God, ang importante meron, kahit saan niyo isuot no” sabi ni Derrick. “Ring finger and not middle finger” sabi ni Darlene. “So you mean to say minumura niya pala ako?” tanong ng binata.

“Duh, middle finger nga e” sabi ni Tine. “Anak ng baka! Hoy babae! Maputi ka lang! Ang kapal ng make up mo! For sure naka pila mukha mo sa DPWH para isemento! Pangit!” sigaw ni Derrick sabay double middle finger binigay niya doon sa babaeng dumaan kanina.

Lumingon sa malayo yung babae at gumanti ng double dirty finger. Humarap si Derrick at tuloy ang pagflash ng double dirty finger sabay umaayuda. “Hahaha tatlo to! Tatlo! Di mo kaya ang tatlo!” sigaw niya kaya tawang tawa sina George at Larry.

Ang mga dalaga pinagkukurot siya at pinapatigil. “Ano ka ba? Umayos ka nga, kasalanan mo naman e. And she is pretty” sabi ni Tine. “I know, at alam ko sasabihin niyo sinayang ko nanaman ang opportunity. Well, look at least lumabas agad ang baho niya. Huh, imagine if naging kami tapos saka lang lalabas ang masamang ugali niya”

“Pity me, she would have tasted my royal saliva tapos lalabas niya baho niya na ganon” landi ni Derrick kaya napingot ang kanyang mga tenga. “Aray! Oo na oo na, okay fine sasama na ako sa inyo pero kailangan ko muna pumunta sa service center kasi kukuha ako SIM replacement” sabi ng binata. “Magpapalit ka ng number?” tanong ni Darlene.

“Hindi no, bingi ba kayo? SIM replacement, kailangan ko ng micro SIM para sa aking bagong phone. Same number parin kaya tuloy parin ang ating secret texting babe” landi ni Derrick at bigla siyang binuntal sa braso ni Larry.

“Aba gago ka, bakit mo ako sinuntok?” tanong ni Derrick. “Dude girlfriend ko yan” sagot ni Larry. “Hoy! Pati naman tayo nagtetext ng romantic, wag mo na idedeny pare. Kunwari ka pang nagagalit pero may patagong relasyon din tayo. Be fair pare, I can handle you two” banat ni Derrick at nagtawanan sila.

“Hay naku, lumalala ka na pare” sabi ni George. “Lala is good wag lang wowo” sagot ni Derrick at nalito ang kanyang mga kaibigan. “What do you mean?” tanong ni Tine. “Lala, as in lala, the tongue! Follow the tongue…lalalalala” landi ni Derrick sabay nilawit lawit niya dila na dumidila sa ere.

Tilian ang mga babae kaya pinagkukurot siya habang mga nobyo nila tawang tawa. “Diba? Kesa naman na wowo” bulong ng binata na pinabilog mga labi niya, kunwari may hawak na mic, “Wowowowo” banat niya sabay taas baba ng ulo kaya halakhakan ang kanyang mga kaibigan.

“Kadiri ka pare!” sigaw ni Larry. “Now you all get it. Wowowowo…I know you love me…I know you care…” kanta ni Derrick habang naglalakad palayo. Iniwan niyang nagtatawanan ang kanyang mga kaibigan, lumingon siya sabay ngumisi.

“Hay siraulo talaga yan, pag ganyan yan hindi talaga siya makakahanap ng girlfriend niya” sabi ni Tine. “Sinabi mo, malakas yung girl, walang makakatiis sa kanya” sabi ni Darlene at nagtawanan sila.

Samantala sa labas ng isang building sa parehong paaralan nakatambay ang dalawang magkaibigan na babae. “Shit ang tagal talaga ni Fiona” sabi ni Geraldine. “Ano ba sabi niya? Sasama daw ba siya?” tanong ni Rina.

Nakita nila sa entrance palabas ang kanilang magandang kaibigan, napatigil siya pagkat may isang lalake na tumayo sa harapan niya. Nagtaas ng kilay si Fiona, nagside step sabay todo acting na shocked ang mukha. “Wag po! Wag po!” sigaw niya kaya nagulat yung binata at umatras.

Tumalikod yung binata at napakamot habang naglalakad palayo. Tumawa si Fiona at pinuntahan na ang kanyang mga kaibigan. “Ang gaga mo talaga” sabi ni Geraldine. “O bakit nanaman?” tanong ni Fiona. “Makikipagkilala lang yung tao e” sabi ni Rina.

“E sa ayaw ko nga e, para wala nang mahabang kaplastikan no” sabi ng dalaga. “Harsh ka masyado gaga ka talaga” sabi ni Geraldine at tumawa si Fiona. “He was good looking pa naman” bulong ni Rina na tinignan yung napahiyang binata na palingon lingon sa kanila.

“Whatever, haharang harang sa daan ko. Gwapo nga pero mukhang manyakis naman. I know my face is not on my chest no” banat ni Fiona. “E ikaw kasi napaka sexy ng suot mo. Kita cleavage mo” sabi ni Rina.

“Hello summer na, ano gusto mo magsuot ako ng coat? Girls come with boobs. Kasama sa package yon no. Di tulad nung isang mafeeling diyan na wala pero may hanging muscle between the legs” banat ni Fiona.

“Hoy! Ako ba yung pinaparinggan mo?!” sigaw ng isang bading na malapit sa kanila. “Ay bakit na offend ka ba sa sinabi ko?” sagot ni Fiona at nagharap yung dalawa. “Hoy gaga di porke maganda ka kaya mo na manlait ng iba” sabi ng bading.

“Bakit nanlait ba ako? Ha? Nagsasabi ako ng fact. O ano sige na ano tinatago mo sa pantalon mo. Sige nga sige nga” hamon ni Fiona at inaawat na siya ng kanyang mga kaibigan. “Antipatika ka! Maganda ka nga pero ang sama ng ugali mo. Kaya walang pumapatol na lalake sa iyo” sabi ng bading.

“Wala nga pero pinagpapantasyahan naman ako. E ikaw wala na nga papatol, ni hindi ka pa pagpapantasyahan! Bangungot ang dulot mo” sabat ni Fiona at kumasa ng sampal ang bading, pumorma ng suntok ang dalaga.

Umatras yung bading pagkat inawat siya ng kanyang mga kaibigan. Bigla sila nagtawanan ni Fiona kaya nalito sobra ang kanilang mga kaibigan. Nagbeso beso sila pero may lalakeng lumapit. “Hi” sabi niya kaya sabay napatingin si Fiona at yung bading.

“Yes?” tanong ng dalaga. “Hi Fiona, ako pala si James” sabi ng binata. “O ngayon?” sagot ng dalaga at nagpigil ng tawa yung bading habang si Fiona niyakap ang braso niya. “Makikipagkilala sana ako sa iyo” sabi ng binata.

“Okay” sabi ng dalaga at sabay sila tumalikod ng bading. “Ah wait” sabi ng binata kaya lumingon yung dalawa. “Oh what now?” tanong ni Fiona at napakamot nalang yung binata. “Wala sorry” bulong niya at tumalikod na ito at naglakad palayo.

Bungisngisan si Fiona at yung bading, “My God Fiona ang sama talaga ng ugali mo” sabi ni Rina. “Ano nanaman? Kinausap ko naman diba?” sagot ng dalaga. “Yeah pero ang harsh mo talaga. He just wanted to get to know you” sabi ni Geraldine.

“E sa hindi ko nga siya gusto makilala e. Ano gusto niyo diretsuhin ko na sabihin wag ka na umasa? O kaya I don’t like you?” landi ni Fiona. “Oo nga kesa makipagplastikan pa” sabi ng bading.

“Wait magkaibigan kayo?” tanong ni Rina. “Ah oo pala, mga sis eto pala si Ulyses, Mark at Oliver” pakilala ni Fiona at nagtaasan ng kilay ang mga bading. “Naman to, hi I am Isis, this is Marisha and Vera” pakilala ng bading.

“They have penises” banat ni Fiona at bungisngisan ang kanyang mga kaibigan habang ang mga bading nagtaasan nanaman ng kilay. “O ano nanaman? Totoo naman ha. Kayo talaga o wag na kayo magdeny kasi” sabi ni Fiona.

“Oo may titi ako, ayan happy ka?” tanong ni Isis at halakhakan yung anim. “Wait bakit ngayon lang namin alam magkaibigan kayo?” tanong ni Rina. “Duh, classmates ko sila kaya. Sila yung mga kasama ko pag wala kayo” sabi ni Fiona.

“You never told us about them” sabi ni Geraldine. “Yup and I never told them about you two. Para fair” banat ni Fiona sabay tumawa siya mag isa. “Uy pasensya na kayo sa kanya ha, ganyan talaga yan” sabi ni Rina. “Don’t worry nasanay na kami diyan. Buong sem naming kaklase kaya sanay na kami no” sabi ni Marisha.

“Buti naman natiis niyo siya. Kami nalang natitirang kaibigan niya e” banat ni Rina at nagtawanan sila. “Grabe kung makapagsalita o, para mo naman na sinabi ang sama masyado ng ugali ko” sabi ni Fiona.

“Totoo naman ha, o kahit itanong mo sila” sabi ni Geraldine. “Pinagsasabihan namin yan, parang galit sa lalake” sabi ni Isis. “Excuse me di ako galit sa lalake. Wala lang ako oras para diyan” sabi ni Fiona.

“Then tell them nicely” sabi ni Rina. “Nicely my ass, sus pag dinown mo magkukulit pa yan. Bubuntot pa lagi o kaya magiging stalker at uulanin ako ng kaplastikan at mushy mushy anone flattering words” sabi ng dalaga.

“It comes with the territory sis, babae tayo e” landi ni Isis kaya nagtawanan sila. “Hay naku, so ano matutuloy ba tayo?” tanong ni Fiona. “Oo kaya, if you want they can come too” sabi ni Rina. “O mga babaeng may penis ano gusto niyo sumama?” tanong ni Fiona at nagsimangot ang mga bading.

“My God, naooffend pa kayo? Fine, mga sis ano gusto niyo sumama sa outing namin? Punta kami Pampanga, kina Rina” alok ni Fiona. “Pwede ba? May kotse si Marisha” pacute ni Isis. “Nice, sige sama kayo pero kasya ba tayo sa kotse niya?” tanong ni Geraldine.

“Hindi kaya kayo mag bus kayo” biro ni Fiona at tawanan sila. “E kung ikaw kaya mag bus at sila isama namin sa kotse?” biro ni Marisha. “Aaaay…ayos lang. Sana maaksidente kayo” sagot ni Fiona at nagulat yung lima kaya mag isa niyang tumawa.

“Ang sama talaga ng ugali mo” sabi ni Rina. “So what else is new, kasya tayo sa kotse niya. Ang laki kaya non” sabi ni Fiona. “Yeah kasya tayo pero saan tayo mag stay?” tanong ni Marisha. “Kami sa bahay nina Rina, kayong tatlong babae na may lawit sa kotse lang kayo” biro ni Fiona.

“E kung sila kaya sa bahay at ikaw sa kotse?” tanong ni Rina. “Mamatay kayo. Huh sinasabi ko na masusunog yung bahay niyo” banat ng dalaga at muli siya tumawa mag isa. “Sira ulo ka talaga Fiona, o pano yan bukas na yon” sabi ni Rina.

“Ay wait! Kailangan ko pa pala ipapalit tong SIM ko! Gaga kasi tong Isis na to nakihiram ng phone. Humiram na nga di nakita nalaglag sim ko at naipit sa paa ng table” sabi ni Fiona. “Sorry naman, sabi ko naman sa iyo babayaran ko e o kaya papalitan” sagot ni Isis.

“Duh love ko tong number ko, maaga ako punta center bukas para ipapalit. Pwede naman daw e” sabi ni Fiona. “O sige kunin ko number niyo then para magkita kita nalang tayo at one place after lunch?” tanong ni Rina.

“Ah ganon, magkikita sa one place? Tapos ako di niyo pwede itext kasi wala pa sim ko. Sige iwanan niyo ako. Sinasabi ko na sa inyo mamatay kayo. Huh di ko dadalawin lamay niyo” banat ni Fiona.

“Ang sama mo, wag kang magsasalita ng ganyan” sabi ni Rina kaya nanahimik si Fiona na nakangisi. “O bakit ka nakangisi?” tanong ni Geraldine. “Kasi iniisip ko mamatay kayo” landi ni Fiona at nagtawanan silang lahat.

“Magbago ka na Fiona” sabi ni Rina. “No one can make me, maniwala kayo sa akin. Walang makakapagpabago sa akin. Kung meron man end of the world na” biro ng dalaga at muli sila nagtawanan.

MORTAL II: Derrick and Fiona

By Jonathan Paul Diaz

GROUP ORDER CODE: MRT2

XAVIER (Prequel to Spare Tire) E-book preview

2012-12-29T11:37:00.001+08:00

THE MUCH AWAITED PREQUEL TO THE BLOCKBUSTER STORY SPARE TIRE!!!

THERE WERE TOO MANY QUESTIONS ON WHO "DIABLO" OR "PROF" WAS REALLY AND SO WE FOLLOW HIS STORY AS HE BECOMES THE "PROF" AND "DIABLO"

Prologue

Dahan dahan bumaba ng hagdanan ang isang binata. May tinatago siyang envelope sa likuran niya at bawat hakbang pinagmamasdan niya ang kanyang mga magulang na nakaupo sa kanilang salas.

Nanatili siya sa isang sulok, nakita niya tuwa sa mukha ng kanyang mga magulang habang binabasa nila ang isang papel. “I still cannot believe this, that school only selects a very few students for their scholars” sabi ni Rebecca. “Well what do you expect? Our son is intelligent” sagot ni Greg.

“Ahem” banat ng binata at sabay napalingon ang kanyang mga magulang. “Come sit with us my intelligent son” sabi ni Rebecca kaya dahan dahan lumapit ang binata at naupo sa gitna ng kanyang mga magulang. “We are so proud of you anak, scholar ka sa high school at science school pa yan” sabi ni Greg.

“Look at this, you will have free tuition as long as you maintain a good average. All your books are even free. You really made us so proud anak” sabi ni Rebecca. Napalunok si Xavier at pinakita na niya yung isang envelope. “O ano yan?” tanong ni Greg.

“Read” bulong ng binata. Nilabas nung mag asawa ang isang sulat at sabay sila napangiti. “Wow, you also passed at the science section of the other school” bigkas ni Rebecca at niyakap ang kanyang anak. “Pero walang sinasabing scholar” sabi ni Greg.

“Pero daddy mas maganda daw diyan e. Mas matalino yung mga estudyante diyan diba?” sabi ng binata. “What are you trying to say Xavier?” tanong ni Rebecca. “Kasi po most of my classmates are going to this school” bulong ng binata.

“Most? But this school is only for boys iho” sabi ni Greg. “I know but mas gusto ko po diyan” sabi ni Xavier. “Anak look, dito sa isang school scholar ka pa o at co-ed siya meaning there will be girls” sabi ni Rebecca.

“Do I need girls in order to have a normal education mother?” banat ng binata at napatawa ang kanyang ama. “Anak hindi naman sa ganon but would it be better if you went to a school with a normal environment?” tanong ni Greg. “You are being discriminate dad, porke all boys diyan hindi na normal environment?” sagot ni Xavier.

“What your father meant was, having girls around too iho. Kung boys kayo lahat diyan e di hindi mo namasasanay being with girls around” sabi ng nanay niya. “E di mag aaral ako tapos pag dismissal saka ako mambababae” banat ng binata at nakurot siya ng kanyang nanay.

“Practicality anak, this school offers you to be a scholar. Bihira lang ang mga estudyante na inaalok ng ganyan anak” sabi ni Rebecca. “Basic rights, freedom of choice” bulong ni Xavier at napangiti ang ama niya. “Is this what you really want?” tanong ni Greg.

“You honor, just tell me pag di niyo ako kaya pag aralin ni your greater honor. Kung gipit kayo at di niyo ako kaya pag aralin sabihin niyo lang at isasantabi ko nalang yung gusto ko para sa inyo at pipiliin ko nalang yung paaralan kung saan libre ako mag aaral” drama ng binata.

“Xavier don’t be like that, kaya ka namin pag aralin ng daddy mo” sabi ni Rebecca. “Your honor, sabihin niyo lang kung coerced kayo sabihin yan. Your statement may be not taken into record if it was coerced” hirit ni Xavier at nagtawanan ang kanyang mga magulang.

“Okay anak, dito sa school na gusto mo panay lalake kayo” sabi ni Greg. “And there are stories about that school, palaaway daw sila at panay kalokohan” dagdag ni Rebecca. “School assassination! I have to object! Those are just hearsay and coincidental. You have no right to judge the whole school” banat ni Xavier sabay tumayo siya.

“My chosen school excels in academics and sports. They have a really good university and would it be nice if I started there in high school then continue my academic pursuit in their University. Fact, they are number one in nursing, they are number one in Geodetic Engineering, they are doing well in other engineering fields”

“Those are facts and not hearsay. Yes, I understand that we are going to be all boys but that does not make me a lesser man when I graduate. I am entering a crucial stage of my life, what if I have girl classmates and I am influenced in the wrong way?”

“Would you like your son to wear makeup? Giggle at the sight of macho boys? I am just saying but you both know it can happen? Or would you like me to have my eyes opened early to the carnal delights of life? Would you like to see your grandson or granddaughter immediately?” landi ni Xavier at tinadtad siya ng kurot ng kanyang nanay.

“Aray! Your honor! Physical coercion!” hiyaw ng binata at nagtawanan ang kanyang mga magulang. “We are just worried anak na if you go to that school baka madami masyado bully doon” lambing ni Rebecca. “It is part of growing up mother. I passed the exams in both schools, it just happens I did some thinking and I would really like to choose”

“I know libre ako sa isa, so okay lang kung bawasan niyo yung allowance ko. Sige lang doon niyo nalang kunin tuition ko” drama ng binata. “No, don’t say that. If you want to go to this school then we will send you to that school” sabi ni Greg. “Anak I am just worried” lambing ni Rebecca. “Ma, relax, I am not a little boy anymore. If this school lets me learn life the hard way so be it”

“I don’t want to be the spoiled brat any longer. This school might toughen me up. I understand what you are trying to tell me but mom and dad, given the chance to choose I chose this school. Let me make my first big decision, if there are regrets later then it will be all on me”

“Pero I promise I will not let you down” sabi ni Xavier at nayakap siya ng kanyang mga magulang. “So eto na talaga?” tanong ni Greg. “Yes daddy, ahahay daddy ang daming boys diyan. Diyos ko mama ang daming boys, ahmmm kinikilig na ako” landi ng binata at napataas kilay ng kanyang mga magulang. “Xavier?” bigkas ni Greg at tumawa ng sobrang lakas ang kanyang anak.

“I am just kidding! And your honor, if ever I become that I do believe in equality. Pero biro lang talaga no. Lalake ako grabe naman kayo o. Do not look at me with such discriminating and judging eyes” hirit ni Xavier at napingot ng husto ang kanyang tenga.

Hunyo, unang araw ng klase hinatid nina Greg at Rebecca ang kanilang anak. “Dito na po! Wag niyo na ako ihatid sa loob” reklamo ni Xavier. “Sige na anak we want to see you go in safe” sabi ni Rebecca. “Mommy naman e, di na ako little boy. Kaya ko na to” sabi ng binata.

Tinabi ni Greg yung kotse at lumingon yung mag asawa. “Anak please be careful okay?” lambing ni Rebecca. “Mommy kung isa akong witness, over prepared na ako sa trial. I promise to come home walking and not inside a body bag” landi ni Xavier.

“Gregorio, iandar mo at ililipat natin siya sa kabilang school” sigaw ni Rebecca at natawa ang kanyang asawa. “Parang di ka na sanay sa anak natin. Xavier, you are a young man now so do not let me regret letting you go to this school” sabi ni Greg. “Your honors, once nagbigay na kayo ng final decision walang bawian na yan. Stick by your decision and just like you two I have given this decision of mine some thought”

“So pag pasok ko ng gate na yan, my decision is final and cannot be overturned. Kahit magfile kayo sa court of appeals at Supreme court, I am going to win. Freedom of choice but on the other hand I am still a minor so may malaking chance manalo kayo”

“So please your honors, I really want this for me. Let me” lambing ni Xavier. “Okay son, have a nice day” sabi ni Greg at agad lumabas ng kotse ang binata. Huminga ng malalim si Rebecca at inuga ang kanyang ulo. “Di ko kaya to, kinaabahan ako sobra” bulong niya.

“Oh come on Rebecca, he has proven his case. This is what he wants so let us respect his decision” sabi ni Greg. “We can overturn him you know” sagot ng kanyang asawa. “This is not a court room, buhay ng anak mo to. Ako din kinakabahan pero eto yung gusto niya so let it be. If he thinks he can grow in this school then maniwala tayo sa kanya” sabi ni Greg.

Nakatayo si Xavier sa harapan ng gate, inayos niya uniform niya sabay huminga ng malalim. “Tabi!” sigaw ng isang matangkad na lalake, nabangga siya at nadaanan ng mga senior students. Bigla siyang nanliit, napalingon siya at nakita niya umalis na ang kanilang kotse.

“Bilis na at tutunog na yung bell” sabi nung guard kaya sumingit si Xavier at pumasok narin sa campus. Pumasok na yung kaba pagkat wala siyang makitang kakilala. Nakatambay sa buong campus ang iba’t ibang grupo ng juniors at seniors habang ang mga freshmen lahat nasa mga sulok.

Naglakad lakad ang binata at pilit naghahanap ng kakilala. Tumunog na yung bell, ang mga estudyante sa campus naglinyahan habang si Xavier hindi pa niya alam kung saan siya pipila. “One science B form a line here!” sigaw ng isang babaeng guro kaya nabuhayan ang binata.

Lumapit agad siya at nakipagtitigan sa guro. “One science B?” tanong ng guro. “Yes miss” bulong ng binata. “Come on quickly get in line, find your height” sigaw ng guro kaya pumila si Xavier. Lahat ng mga freshmen nanliliit at nakayuko lahat sa takot.

Lahat ng ibang estudyante nakatingin sa pila nila kaya lahat ng ka section niya nakayuko talaga at takot na takot. “Parang gusto nila tayo patayin” bulong ng isang binata. “Kaya nga e, porke matatanda na sila e” sagot ni Xavier at nagbungisngisan sila.

“Science ka din?” tanong nung binata. “Science B, ikaw?” sagot ni Xavier. “Pareho tayo, Eric pala” sabi ng binata. “Xavier” sagot niya at nagkamayan sila. “Ang sasakit ng tingin nila sa atin” bulong ni Eric. “Bakit kaya?” bulong ni Xavier. “Kasi science section tayo” bulong ng isang binata.

Kapansin pansin ang kakaibang trato sa kanila kumpara sa ibang mga sections. Pila nila diretso habang yung ibang year levels at sections magugulo at maingay. Nakampante si Xavier konti pagkat nakahanap siya agad ng kasama ngunit sa malayo nakikita niya mga dati niyang kaklase nakapila at nagsasaya sa regular sections.

“Uy si Xavier, hoy dito ka nalang!” sigaw ng isang dating kaklase niya. Napangiti si Xavier at kumaway pero humarap sa kanya ang adviser nilang babae. “Behave” sabi ng guro kaya pinagtawanan tuloy si Xavier pagkat niyuko niya ang kanyang ulo. “Kilala mo mga yon?” tanong ni Eric.

“Oo dati kong mga kaklase nung elementary. Parang gusto ko doon” sabi ni Xavier. “Dito ka na, science nga tayo e” sabi ni Eric. “Pero parang mas masaya don e” sagot ng binata. “Mas matalino naman tayo” banat ni Eric at nagtawanan sila. “Quiet, behave” sermon ng guro kaya nanahimik yung dalawa.

Sumapit ang lunch break at naiwan mag isa si Xavier. Nasanay na siya kumakain sa classroom, first time niya hindi nagbaon after six years. Lumabas siya ng campus, wala siyang makitang kakilala kaya dumiretso siya sa isang fastfood center.

Nagkalat doon ang mga schoolmates niya, sumingit siya sa isang pila at umorder narin ng kanyang pagkain. Di siya sanay kumakain mag isa, napalingon siya at nakita niya madami siyang kapareho na schoolmates kaya napangiti nalang si Xavier at inisip na ganon na talaga sa high school.

Nakabalik siya sa campus at nanood siya ng mga upper classmen naglalaro ng basketball. Nakatayo lang siya sa isang gilid at bigla siyang natamaan ng bola sa ulo. Medyo nahilo si Xavier pero malakas na tawanan ang kanyang narinig. “Iiyak na yan! Iiyak na yan” kantyaw ng mga upper classmen kaya ngumiti lang si Xavier at napakamot.

“Sige na tira na!” sigaw ng isang siga. Pinulot ni Xavier yung bola sabay tumira pero lalo nagtawanan ang mas madaming mga esudyante. “Supot! Wahaha supot!” hiyaw nung siga kaya hiyang hiya si Xavier na naglakad palayo. “Iiyak na yan! Magsusumbong na sa mama niya” sigaw nung siga.

Sa totoo naiiyak talaga si Xavier pero ayaw niya mapahiya na. Nagtungo nalang siya malapit sa kanilang classroom kung saan nandon na si Eric. “Ikaw kasi tatambay tambay ka doon e” sabi ni Eric. “Mayayabang sila, porke matanda na sila” bulong ni Xavier.

“Baka marinig ka sige ka. Hayaan mo na. Tayo mga science dito lang tayo. Hayaan mo na sila” sabi ni Eric. “Basta mayabang sila, may araw din sila” hirit ni Xavier. “Bahala ka, sinasabi ko na sa iyo. Wag kang makipag away sa higher years. Lalo na tayo science tayo kawawa lang tayo” sabi ni Eric.

Pumasok na sila sa classroom at pagkalipas ng tatlong oras narinig nila dismissal na. Naiinip na si Xavier madismiss pero tinawanan siya ni Eric. “May two subjects pa tayo” sabi niya. “Ha? Bakit sila dismissed na?” tanong ni Xavier. “Wala kang alam talaga no? Science tayo e, may additional subjects tayo no” paliwanag ni Eric.

“E alas tres na e” sabi ni Xavier. “Kaya nga, up to four twenty pa tayo no. Ikaw talaga basahin mo naman yung schedule kasi. Fridays lang tayo maaga dismissed no. Hayaan mo na science naman tayo e” sabi ni Eric.

Alas sais na nakauwi ng bahay si Xavier, sinalubong siya agad ng kanyang nanay at niyakap siya. “Are you okay?” tanong ni Rebecca. “Did you eat lunch? Saan ka kumain? How was your day?” tanong ni Greg.

“I am fine, late kasi science kami e. Ganon po talaga sa amin kasi may higher capacity brain namin kaya may additional subjects kami. You should be proud” banat ni Xavier. “Yes we know anak pero did you eat lunch?” tanong ni Rebecca.

“Yes ma, kumain ako sa labas. I might be needing a higher allowance” sabi ng binata. “Sure sure, pero did you eat with friends?” tanong ni Greg. “No dad, I ate alone. Kaya ko naman e. Relax nga kayo, I am alive. I ate well, I went to school and I signed up pa sa Scouting since scout naman ako noong elementary” pasikat ng binata.

“Are you really okay? Do you want to change schools?” tanong ni Rebecca. “Ma, I came home walking and not inside a body bag” sabi ni Xavier at napingot ulit siya. “Wag kang magsasalita ng ganyan anak ha” sermon ng matanda. “Kayo naman kasi e. I appreciate you being worried but I am a big boy now. Kaya ko to ma” sabi ni Xavier.

Kinabukasan ng dismissal gusto sumabay ni Xavier sa kaibigan niyang si Eric. “Pare dito kasi ako dadaan, diba dito ka?” sagot ni Eric. “Sige na sabay na tayo, pwede naman ako dumaan dito e tapos iikot nalang ako” sabi ni Xavier. “Hindi na, sige na uwi ka na kasi dito ako dadaan o, malayo iikutan mo” sabi ni Eric.

Naintriga si Xavier kaya sinundan niya si Eric. Sa malayo nakita niya isang magandang dalaga naka school uniform din. Napangiti si Xavier at titig na titig sa magandang mukha ng dalaga habang pinipingot nito si Eric. Di maintindihan ni Xavier ang kanyang nararamdaman, naakit siya sobra sa kasama ni Eric.

“Haharang harang ka, tabi” sabi ng siga at nabangga ulit si Xavier na sumisilip sa isang sulok. “Aray, gago to o” bulong ng binata. “Ano sabi mo?” sigaw ng siga at nagtitigan sila ni Xavier. “Wala kuya” bulong ng binata at naglakad nalang palayo.

Nakatatlong hakbang palang siya agad siya lumingon para tignan yung magandang kasama ni Eric pero yung siga nakalingon din sa kanya. “Ano? Parang gusto mo e” sabi ng siga. “Wala kuya…sorry na kuya” bulong ni Xavier at binulsa niya mga kamay niya at tuluyan nang naglakad palayo.

Kinabukasan sa classroom naglalandi si Xavier. “Kaya pala ayaw ako isama kasi sinundo ka ng syota mo” banat niya. “Gago anong syota? Wala akong syota” sabi ni Eric. “Sus, kunwari ka pa. Nakita ko kayo e. Kaya pala ayaw ako isama kasi susunduin siya ng syota niya” hirit ng binata.

Tumawa si Eric at napailing. “Gago to, hindi ko syota yon” bulong niya. “Pare di ko naman sasabihin e. Ikaw ha, may syota ka na pala” landi ni Xavier. “Gagi, ate ko yon” bulong ni Eric. “Ate mo?” tanong ni Xavier. “Oo third year na siya at don naman siya sa all girls school nag aaral” kwento ni Eric.

“Imposible! Hindi kayo magkamukha. Maganda yon e, uy ha. Syota mo yon no? Ate daw o” landi ni Xavier. “Gagi ate ko talaga yon. Grabe naman kasi mama at papa ko pinapasundo pa ako lagi e. Sabi ko naman kaya ko umuwi mag isa na e” drama ni Eric.

“Liar liar pants on fire” hirit ni Xavier. “Gago to o, ate ko talaga yon” sabi ni Eric. “Oo na oo na, syota tinatawag na ate. Well you have a point kasi mas matanda naman siya sa atin. Ate ha” pacute ni Xavier kaya tawang tawa si Eric.

Buong araw inasar ni Xavier ang kaibigan niya kaya pagsapit ng dismissal sinama ni Eric si Xavier. “Uy gago to wag na no. Binibiro lang kita” sabi ni Xavier na nangangatog ang kanyang tuhod. “Sumama ka para maniwala ka” sabi ni Eric. “Hindi na, naniniwala na ako. Wag na okay na ate mo na yon” sabi ni Xavier.

“Tsk basta sumama ka para maniwala ka. Buong araw mo ako inaasar e” sabi ni Eric. “Naghaharutan ang love birds” sabi ng isang grupo ng mga upper classmen na dumaan. “Sira ulo” sabi ni Xavier at kinabahan si Eric. “Ano sabi mo? Bakit kaya mo na?” tanong ng isang siga.

“Wag mo idadaan sa laki baka magulat ka lang” sagot ni Xavier at labis siya natakot pagkat humarap sa kanya yung siga. Si Eric nagpanic at pinuntahan ang kanyang ate sa malayo. “Aba sumasagot tong si bata o. Parang kaya niya ha. Ano sa tingin niyo kaya ba niya?” tanong ng siga sa kanyang mga kasama.

“Tae ka, porke maliit ako at mas bata kinakaya kaya mo na ako. Siguro kung magkasingtangkad at laki lang tayo umalis na kayo kanina pa e” sagot ni Xavier. “Aba tangina to ha, sumasagot talaga e” sabi ng siga. “Hawakan mo nga tenga niya” udyok ng isang senior.

Napalunok si Xavier at nangangatog na talaga sa sobrang tinding takot. “Ate help him, kaklase ko yan at binully kami” sumbong ni Eric sa ate niya. “My God ano ba kasi ginawa niyo? Ang laki nila at ang dami” sagot ng dalaga. Nagulat sila nang makita nila si Xavier humawak sa tenga ng siga.

“O yan nakahawak na ako sa tenga mo” sabi niya na kinagulat din ng mga kasama ng siga. “Aba gago ka talaga no? sigaw ng siga at tinulak palayo si Xavier. Ang binata bumalik at humawak ulit sa tenga nung siga. “What the hell is he doing? Gusto ba niya mamatay?” tanong ng ate ni Eric.

“Ate siga na sumigaw ka na para matulungan siya” sabi ni Eric. “Hoy tigil niyo yan!” sigaw ng dalaga kaya napalingon yung mga upper classmen. “Ikaw gago ka ha hindi pa tayo tapos tandaan mo” sabi ng siga. “Duwag ka naman pala e, kinakaya kaya mo lang mas malii sa iyo. Hinawakan ko tenga mo di ka naman pumalag. Baka maling tenga, gusto mo din yung isa?” hirit ni Xavier.

Pumorma na ng suntok yung siga, “Tama na sabi e!” hiyaw ng dalaga kaya inawat na nung iba yung siga. “Hindi pa tayo tapos tandaan mo. Mag ingat ingat ka sa dinadaaanan mo” banta ng siga. “Yeah yeah di ako tanga at di ako aapak sa bako bako like your face” bigkas ni Xavier.

“Tama na pare tara na” sabi nung isa kahit na nanggagaiti na sobra yung siga. Pagkalayo nila lumapit na si Eric at ate niya. “Sira ulo ka! Muntik ka na namatay” sabi ni Eric. “Di ko alam ano ginagawa ko, Hala” bigkas ni Xavier na mukhang kinakabahan.

Narinig niya bungisngis ng magandang dalaga kaya napakamot siya. “O yan ate ko, ayaw kasi maniwala e. Sabi niya ate syota daw kita at sinundo mo ako kahapon” kwento ni Eric. “Wala akong sinabing ganon” sabi ni Xavier. “Hindi kasi tayo magkamukha, thank God” pacute ni Eden.

“Syempre lalake ako, o yan si ate Eden ko. Ate eto si Xavier, classmate ko sa science” pakilala ni Eric. “Hi ate” bulong ni Xavier at niyuko niya ulo niya pagkat ramdam niya nag iinit ang kanyang pisngi. “Hi din” sagot ni Eden at halos mamilipit na sa kilig ang buong katawan ng binata.

“Sira ulo ka talaga Xavier, muntikan ka na doon” sabi ni Eric. “Di ko talaga alam ano ginagawa ko kanina. E nakakahiya naman sa ate mo pag nakita duwag ako” bulong niya sobrang hina. “Ano sabi mo?” tanong ni Eric. “Wala…okay lang yon” kabig ni Xavier.

“Come on sabay sabay nalang tayo uwi baka balikan ka ng mga yon pag mag isa ka” sabi ni Eden. Naglakad si Xavier na nakayuko ang ulo pagkat katabi niya si Eden. “Eric you should be like your friend, at least he showed guts” sabi ng dalaga.

Napangiti si Xavier at mukhang tama ang kanyang nagawa kanina, “Guts pero muntik nang nagulpi” sabi ni Eric. “At least meron, kaya ka pinapasundo sa akin nina mama at papa kasi lalamya lamya ka e. If you were like Xavier e di siguro pinayagan ka nila umuwi mag isa” hirit ni Eden.

“Ganon ba yon?” tanong ni Eric. “Pare wag na, di maganda may guts. Lamya lamya ka nalang” banat ni Xavier at natawa si Eden. “Shit gago ka talaga, pano na yan nakita nila ako baka balikan din ako” sabi ni Eric. “E di lalamya lamya tayo para araw araw tayo sunduin ng ate mo” pacute ni Xavier at tumawa lang si Eden at hinaplos likod ng ulo ni Xavier.

Super ngiti ang binata at kinikilig talaga. “Duwag ka din pala” bulong ni Eden sabay nginitian si Xavier. “Hindi” sagot ng binata. “Duwag” landi ni Eden. “Huh, di no, kaya ko sila pero nauna ka lang sumigaw” hirit niya. “So you say” pacute ni Eden. “Mabilis naman ako tumakbo at sumigaw din…saklolo saklolo” biro ni Xavier at napatawa nya yung ate ng kanyang kaibigan.

XAVIER

BY PAUL DIAZ

COMING 2013

(GROUP ORDER CODE: XAVR)

Kras E-book Preview

2012-12-27T10:59:00.002+08:00

Prologue

“Jey! Remind ko lang yung reunion natin later. Pumunta ka ha. Aasahan ka namin doon. Tagal ka na namin hindi nakasama. Basta pumunta ka”

Napabuntong hininga ang binata pagkatapos niya basahin ang text message sa kanyang phone. Nahiga siya sa kanyang kama sabay muling binasa ang mensahe. Nag iisip siya ng magandang palusot pagkat ayaw niya pumunta ngunit tila wala na siya maisip pagkat taon taon nalang niya iniiwasan ang mga reunions kasama ang kanyang mga batchmates.

Lumipas ang ilang minuto tumayo na siya at kinuha phone niya. “Oo sige ihanda niyo na yung karpeta at paparating ang hari. Wag kalimutan ang mga trumpeta at mga rose petals na isasaboy sa aking dadaaanan” sinagot niya sa text sabay tinawanan ang kanyang sarili. Muli siya napabuntong hininga, napailing sabay dumiretso sa banyo para maligo.

Sumapit ang alas singko ng hapon, nakarating na siya sa reunion area. Kinakabahan si Jey at nagdadalawang isip pagkat sa malayo nakikita niya nagsisidatingan na ang kanyang mga dating batchmates. Huminga siya ng malalim, muling nag iisip ng palusot pero wala talaga siya mahanap.

Gusto na niya paandarin kotse niya para umalis ngunit nakita niya isang batchmate niya dumating na nakataxi lang. “Okay naman siguro” bulong niya kaya pinaandar niya kotse niya, nagdalawang isip ulit ngunit naglakas loob idiretso kotse niya sa parking area.

Naiilang siya pagkat magagara ang kotse ng kanyang ibang batchmates habang sasakyan niya luma na masyado. May isang grupo ng mga lalake nagkumpulan sa parking area, isa sa kanila napalingon at tinitigan ang kotse ni Jey.

Tinuro siya ng batchmate niya at parang tuwang tuwa yung binata na pinaghihila ang kanyang mga kasama. Ngumiti si Jey sabay nagbubusina kaya mga batchmates niya humarap sa kanya at nagtawanan.

Lumabas si Jey sabay sinara pinto ng kanyang kotse, “Stay!” sigaw niya sabay hinimas ang kotse niya. “Good boy” banat niya at napatawa niya agad ang kanyang mga batchmates. “Jey! Ukis ti sabah pare long time no see!” sigaw ng isang binate.

Naglakad si Jey, suot niya all black, pasiga siga lakad niya ngunit deep inside naiilang siya sobra. Nagbiro ang mga batchmates niyang iba na tila sinasamba siya kaya tinaas ni Jey ang kanyang mga kamay sabay parang isang tanyag na lider ng isang kulto kumaway kaway.

“Wow Jey, saan ka ba nagtatago pare?” tanong ni Rey. “I have been here and there tapos nawala ako e. Nastranded ako sa isang island at ngayon lang ako nakabalik” biro niya at halakhakan nanaman ang kanyang mga batchmates. “The sad part is I left mister Wilson, I miss him so much” drama niya. “Shit man, di ka parin nagbabago” sabi ni Joel.

“Oh come on, kung nagbago ako e di hindi niyo na ako nakilala. So ano ginagawa natin dito? Nasan yung away? Sino kaaway? Taragis nasan na? Gusto ko na pakita yung new kung fu skills ko. You want to see my new moves?” tanong ni Jey at muli sila umariba sa tawanan. Ilang minuto lumipas nakarating na lahat kaya pumasok na sila sa restaurant.

Nagsimula ang kainan, medyo naiilang parin si Jey ngunit sumaya siya sa mga kwentuhan nila. “Bakit ang tahimik niya?” tanong ng isang babae sabay sumandal kay Joel. “Ganyan talaga yan, pero pag nagsimula magsalita yan naku kawawa tayo lahat” biro ni Joel.

“Bakit all boys school tayo, bakit may babae dito? Wait…Abrahan is that you? Tuluyan ka na bang nagpa sex change? Wow ang galing ng doctor mo ha. Mukha ka na talagang babae” banat ni Jey at napatawa ng malakas yung babae.

“Tarantado, girlfriend ko ito. Anna si Jey, Jey si Anna” pakilala ni Joel. “Ay sorry ha, dapat sinabi mo agad. No offense meant miss, nice to meet you. You look familiar…kinda. Anyway, Joel I am sorry for your loss” banat ni Jey.

“Ha? Joel sino namatay?” tanong ni Anna at nagtawanan ang mga boys. “Sabi ko na e, ikaw kasi pinansin mo pa tuloy di na titigil yan” sabi ni Joel. “Pero sino namatay?” tanong ni Anna. “Siya, he lost his freedom. Goodbye FHM, goodbye secret videos sa phone. Dati theme song niya e…Lonely I am mister lonely…I have nobody only my hands…oooohmmm centerfold, turn to the next page…lonely I am mister lonely…” landi ni Jey at sumabog sa tawa ang buong grupo.

“Why aren’t you married yet?” tanong ni Anna. “Oo nga pare kumusta na kayo ni Jenny? Tagal niyo na di pa kayo kasal?” tanong ni Rey. Di sumagot si Jey at ngumiti lang siya. “Sana sinama mo siya today, nasan ba siya?” tanong ni Daniel. “Nandon sa panty niya siguro” bulong ni Jey at nagtawanan ang mga kasama niya.

“Kita mo na, ano gusto mo pa magsalita yan?” biro ni Joel sa kanyang nobya. “Wala na sila” bulong ni Anna at nagulat yung ibang binata at lahat napatingin kay Jey. “Imposible, ang tagal na nila e. Going four years na sila last time kami nagkita pero that was four years ago so eight na sila ngayon” sabi ni Joel at siniko siya ng kanyang nobya.

“Di nga, wala na kayo ni Jenny?” tanong ni Rey. “Balita ko si Rex na daw head sa water district. Sakto papagawa ako sana ng malaking aquarium sa likod ng bahay. Tagal ko na kasi gusto mag alaga ng pating” banat ni Jey at pigil yung tawa ng kanyang mga kaibigan, gusto sana mangulit ni Joel pero sinenyasan na siya ng kanyanag nobya.

“Alam mo pare, sakto iinom nalang natin yang heart ache mo” biro ni Daniel. “Dude di na ako umiinom” sabi ni Jey. “No shit! Ikaw? Hindi ka na umiinom? Oh come on, mga pare! Hindi na daw umiinom si Jey!” sigaw ni Joel at lahat ng batchmates nila sa restaurant nagtawanan.

“Imposible! Mauna pa ako mawalan ng buhok bago tumigil sa inom yan” sigaw nung isa. “Boleks ka naman pare, imposible na di ka na umiinom” sabi ni Joel. “Oo pre, four years na. As in ni amoy wala” sabi ni Jey.

“Boleks! Naalala ko pa one time doon tayo sa bahay niyo e. Hinamon niya ako dati speed shot isang bote ng Empi. Akala ko joke lang pero kumuha siya talaga ng big glasses at shit nagulat ako nung pinuno niya baso niya. Akala ko talaga joke pero tinungga niya lahat ng laman” kwento ni Daniel.

“Oh my God” bigkas ni Anna. “Oo totoo, shit nagulat ako tapos sabi niya lang o ikaw na. Grabe tig dalawang baso lang kami na puno at ubos yung isang bote. Eto yung maganda, tinignan niya ako, tulog na tayo sabi niya tapos tumayo siya at naka ilang pindot siya sa wall hindi niya mahanap yung switch” kwento ni Daniel at halos mamatay na sila sa tawa.

“Ina yan Daniel! Umiiwas yung switch!” sigaw ni Jey at lalong nagtawanan yung grupo. “Open palm hinampas niya yung wall, namatay yung ilaw tapos narinig ko nalang malakas na kalabog. Nag dive ang gago pero dumiretso sa floor imbes na sa kama” kwento ni Daniel.

“Pare help bukol ulo” hirit ni Daniel at halos mamatay na sa tawa ang lahat. “So alcoholic ka?” tanong ni Anna. “Uy hindi ha” sagot ni Jey. “Malakas lang siya uminom, matagal malasing, mutant yan e” biro ni Rey. “Shit naalala ko pa ito sa bilyaran e” sabi ni Joel. “O pare wag na yon, tumambay lang ako doon habang nagrereview para sa board exam” sabi ni Jey.

“Ulol, review ka diyan, hindi nga nagreview yan e. Makikita mo yan sa bilyaran, tatanga tanga naglalaro mag isa tapos pag may humamon sa kanya boom! Hustler ang gago” sabi ni Joel at tumawa si Jey. “Wow is he good?” tanong ni Anna.

“Anong good, matalino yan e, ginagamitan ng physics yung bilyar. Madami ka din naloko don ano pare? Madami din ito pinulubi” sabi ni Rey at napahalakhak si Jey at hinaplos ang kanyang noo. “Pare passing time lang for my review sa hapon” sabi niya.

“Tae, papasok sa review center yan lasing. Pero tangina kahit lasing perfect lahat ng exams don, diyan ka mabibilib e. Kaya nga di na siya pinapansin ng mga profs doon. Papasok lang yan pag may exams ha tapos minamani lang” sabi ni Joel. “Good old days pare” bulong ni Jey at ramdam ng lahat ang dinadala niyang kalungkutan. “Hindi ka na talaga umiinom pare?” tanong ni Rey.

“Honest hindi na, at kahit ano gawin niyo sorry it wont work” sabi ni Jey. “Pare parang hindi na ikaw yan ha” sabi ni Daniel. “Minsan nga sinasabi ko din sa sarili ko yan e. Pero inaaway ko sarili ko, actually magkagalit kami ng sarili ko. Kanina nga lang nagkasigawan kami sa harapan ng mirror e” banat ni Jey at halakhakan ulit ang lahat.

“Anyway enough about me, reunion ito so happy happy lang” sabi ni Jey. “E pano tayo maghahappy happy e di ka na umiinom?” banat ni Joel. “Kayo ang iinom at sagot ko na yung kwento at tutulong ako sa pag ubos ng pulutan” biro ng binata.

Pagakatapos ng dinner nagkaroon ng inuman at inggit na inggit yung iba pagkat masyado masaya sa lamesa nina Jey. Pinagdikit dikit nila ang maraming lamesa at si Jey, tulad ng dati ang nagbangka ng mga kwento. “Kita mo na, sabi ko sa iyo di mauubusan ng kwento yan” bulong ni Joel sa kanyang nobya.

“Kahit na narinig ko na yang mga kwento noon from you, pag siya nagkwento kakaiba, with feelings at nakakatawa” bulong ni Anna. “Kahit ganyan yan nirerespeto ng lahat yan. Parang tahimik lang yan pero sobrang tinik yan sa totoo” bulong ni Joel.

“Tama na inom mo, nakakarami ka na. Baka mapaaway nanaman kayo like last year” bulong ni Anna. “Hindi mangyayari yon, nandyan si Jey. Last year si Daniel lang meron pero ngayon nandyan na si Jey kaya we will be fine” sagot ng binata.

“Yun na nga e, kanina una niya hinanap away” bulong ni Anna. “Sus, biro niya lang yan. Peace lover yan, relax ka lang. Kahit loko loko yan sa asta disciplinarian yan. At kung may gulo siya mag aayos so relax. Look at the others mas masaya sila umiinom kasi alam nila nandyan si Jey at Daniel, mga guardian angels namin yan” biro ni Joel.

“I see, but he seems broken” bulong ni Anna at sabay nila pinagmasdan si Jey na walang tigil na nagtatalak. “Oo nga e, dati dati di mo makikita malungkot yan. Lagi yan masayahin kahit may problema pero this time everyone knows may malungkot siya” sabi ni Joel.

“Why don’t you try and ask him?” bulong ni Anna. “Di aamin yan, makasarili yan at malihim pagdating sa problema. At kahit ano gawin mo hindi mo mapapaamin yan. Iwawala ka lang niyang sa biro” bulong ni Joel.

“I was expecting him to be the most successful based on your stories. Last year pinag uusapan niyo siya, all of you were thinking that big time na siya in some company…pero sorry ha…parang hindi naman” bulong ni Anna.

“Kaya nga, I don’t know what happened to him. Pero totoo yon, we all thought na by now big time na siya kaya di na siya nagpapakita. Kaya pala hindi, he really looks broken” sabi ng nobyo niya.

“Hey, invite mo siya to lunch one time. Sabihin mo din sa ibang friends niyo na ganon din gawin nila” bulong ni Anna. “Good idea, sige remind mo ako. Pareho ata tayo iniisip e, hindi na siya lumalabas” sabi ni Joel.

Sumapit ang hating gabi at napangiti si Anna pagkat sina Daniel at Jey pinapatigil na ang inuman. “Hala sige pack up na tayo. Tapos na ang shooting. Lahat ng may kotse akin na susi” sabi ni Jey. “Kaya ko pre, don’t worry” sabi ng isang kabatch nila.

“Sige sukatan na to, ano gusto mo cremate o normal burial? Yung madaming ilaw na kabaong o yung simple?” biro ni Jey at nagtawanan ang mga lasing. “Sige na sige na taxi na lahat, dito yung mga susi” sabi ni Daniel.

Tanging si Joel at nobya niya ang hindi pa nakasakay ng taxi. “O ikaw na maghatid at malapit naman sila sa inyo” sabi ni Daniel. “Sure pare, ingat ka” sabi ni Jey. “Hey youre going to let him drive?” tanong ni Anna. “Yes, hindi naman umiinom yan e. Magaling magkunwari yan at nakahawak lang sa baso yan” sabi ni Jey at natawa si Daniel.

“Buti di sila nagagalit sa iyo” sabi ni Anna. “Everyone knows madali siya tamaan at hikain yan kaya nakakalusot yan” sabi ni Jey. “Tumikim naman ako” sabi ni Daniel. “At isa pa magugulpi ng asawa niya pag uwi pag nakainom at baka madagdagan nanaman ang anak” biro ni Jey.

Nakaalis na si Daniel, sina Anna at Joel nakapasok sa kotse ni Jey. Habang nagmamaneho si Jey biglang lumipat sa harapan si Anna. “You stopped drinking dahil sa kanya?” tanong ng dalaga. “No” bulong ni Jey.

“So parang wala lang ganon?” tanong ng dalaga. “It’s complicated. Di naman sa may sakit na ako or alcoholic na ako. Basta trip lang, new year’s resolution lang. Sabi ko ayaw ko na uminom, so ayon di na ako uminom” kwento ni Jey. “There must be a reason” pilit ni Anna.

“Usually yan ang unang iisipin ng tao. Tumigil siya kasi siguro may tama na atay niya. O kaya tumigil siya kasi ganito ganyan. Di ba pwede tumigil kasi gusto lang tumigil?” sagot ng binata. “I see, so your break up with her has nothing to do with it?” tanong ni Anna. “Maybe it does but not totally related. That time I felt something bad was already going to happen. Wala lang parang feeling lang but no big deal”

“I asked myself, what am I doing wrong? Is it because of me. May kulang ba ako? Iniisip ko to change so sabi ko parang may kulang kasi. Pero that time everything was alright…it seemed alright but still there was this gloomy feeling lingering at the back of my mind”

“Dunno why basta I chose to stop drinking. Siguro in preparation of something that has not happened yet. Tipong when that thing happens, then I might need to change. Kaya ko ba magbago? So siguro parang test narin sa sarili ko yon. Nakayanan ko, when I stopped there were so many reunions and parties. I said to myself kaya ko pala e”

“Then months later it happened. You know what, let us not go into details already. The usual reaction is to drown yourself in alcohol diba? Pero pano na yan di na ako umiinom?” banat ni Jey sabay tumawa siya ng malakas at hinaplos ang kanyang noo. “Sorry” bulong ni Anna. “Its okay, at least napatunayan na hindi sagot ang alcohol, look at me I survived that…basta yon” sabi ni Jey.

“Hey, later sama ka sa amin ng lunch sa SM” sabi ni Anna. “Psych grad ka ano?” tanong ni Jey. “Pano mo alam?” tanong ng dalaga sa gulat. “Because you have been trying to psycho analyze me since kanina pa. Stop it, I am fine” sabi ng binata.

“You say you are fine but you are not. Joel is just ashamed to ask you. Ganon din mga friends mo kasi you are just going to shut them down if they show concern” sabi ni Anna at tumawa si Jey. “Ah so inutusan ka ni Joel ganon?” tanong ng binata. “Hindi, kusa to. Mabait tong girlfriend ng kaibigan mo no” banat ni Anna at nagtawanan sila.

“Oo nga e, did you know chick boy si Joel?” tanong ni Jey. “Yes I know, wag mo ibahin usapan” sagot ni Anna. “Di ko naman iniiba usapan e, sinasabi ko lang yung facts” banat ni Jey. “He warned me about your ugali kanina, alam mo we don’t know each other but based on their stories parang ang hirap paniwalaan na ikaw na yon”

“Happy go lucky ka daw, pero di naman. Loner ka” sabi ng dalaga. “Me? Loner?” tanong ni Jey. “Yeah, you don’t have to hide dahil di mo naabot expectations nila sa iyo. They won’t judge you naman e. Siguro pag uusapan ka lang, mag iisip sila bakit nagkaganyan ka pero after that it’s all good trust me” sabi ni Anna.

“So you think you really know me huh” sabi ni Jey. “No pero I know a broken person when I see one. Kung magkukulong ka lang the more walang mangyayari sa buhay mo. You should live more” sabi ni Anna at muling natawa ang binata. “Sinesermonan ako ng syota ng isang bestfriend ko who I just met for the first time, pero I think we met already” sabi niya.

“E kung hindi ka nagkukulong kasi sana nakilala mo na ako noon pa. At kung sana hindi ka nagkukulong matagal ka na nakapag move on at nakita mo na there is no shame for your wrong choices in life. At oo para ka din pamilyar sa akin” sabi ni Anna.

“Damn girl, magaling ka ha” sabi ni Jey. “So later come with us to lunch. Wag kang tatanggi. Its for your own good” sabi ni Anna. Huminga ng malalim si Jey at nakita niya gising naman pala si Joel sa likod. “Tarantado ka gising ka naman pala bakit hinayaan mo ako masermonan ng syota mo?” tanong niya at natawa si Joel.

“Oo pre, tama siya. Baby steps kung gusto mo. Let us help you pre” sabi ni Joel. “And who says I need help?” tanong ni Jey. “Tangina pare tumigil ka na nga. Hindi na ikaw yung Jey ng noon, halata dude. Oo you may still make us laugh and do your funny acts but pare as your friend iba ka na at bago ka tuluyan mawala we have to get you back” sabi ni Joel.

“Para mo naman sinasabi na I am lost” sabi ni Jey. “Yes you are, do not deny it” sabi ni Anna. “Pare, matinik tong girlfriend mo. Psyho analyst to kaya wag kang magloloko” biro ni Jey. “Wala ako balak, mamaya pare labas tayo kahit lunch lang” sabi ni Joel. “Fine fine fine, kailangan ko din naman mag paaraw” biro ni Jey.

Tumigil ang kotse at napalingon si Jey, “Oh so dito siya umuuwi sa inyo? Hoy kayo wag niyo gigibain yung bahay mamaya ha” biro niya at natawa si Joel. “Baliw, I live across the street” sabi ni Anna. “Oh so you two kinda kinky huh, doing it through computer huh” hirit ni Jey at tawang tawa si Joel. “Sige na pare ingat ka pauwi” sabi niya. “Hey mamaya ha” sabi ni Anna at ngumiti lang si Jey.

Sumapit ang tanghali at nagkita kita sila sa may SM Baguio. “Nagsisisi ka na ba? Masakit pa hang over mo?” landi ni Jey. “For a good cause” bulong ni Joel at nagtawanan sila. “You know what, December 21 na no, Christmas is just around the corner and this is a good time to go out” sabi ni Anna.

“I know kasi may malaking chance madami kang makikitang mga kakilala” sabi ni Jey. “Correct, and I am sure ayaw mo sumama kasi ganon na nga mangyayari diba? You need this trust me” sabi ng dalaga. “Opo doc, I am here already diba? So come let us live more as you say pero alam mo kagabi ko pa iniisip kung saan kita nakita” biro ni Jey.

“Hoy gago ano nanaman yan?” tanong ni Joel. “No joke pre, she looks familiar na hindi. Di ko alam e, parang nakita ko na siya noon na hindi” paliwanag ni Jey. “Baguio is a small city pare so for sure nagkataon na nagkatagpo kayo minsan” sabi ni Joel pero si Anna ngumiti lang.

“At kapitbahay ko kaya yan, malamang nakita mo na sa tapat ng bahay” saabi ni Joel. “Lagi naman ako sa inyo noon pero di ko naman siya nakikita. Teka may magandang babae na mas matanda sa atin diba sabi mo kapitbahay mo?” sabi ni Jey. “Ayun ate niya” sabi ni Joel.

“Aileen! Tama pero pumangit siya nung dumating boyfriend niya” banat ni Jey at natawa si Anna. “You met my ate?” tanong ng dalaga. “Birthday mo yon pare diba? Aileen, tapos dumating boylet niya naging ate Aileen bigla” sabi ni Jey at tawanan yung tatlo. Napatingin sa malayo si Anna at inuga ang kanyang ulo na parang nanghihinayang.

Paakyat sila ng escalator at pagdating nila sa taas napatigil si Jey. Isang maputing dalaga napatigil din sa harapan niya at nagtitigan sila. Nanginig ang buong katawan ng binata, nangatog ang kanyang tuhod at bibig napanganga.

Gusto na niya ilayo tingin niya sa tindi ng takot, ang dalaga nauna nang tumingin sa malayo at unti unti namumula ang kanyang mga pisngi. “Live more” bulong ni Jey sa kanyang sarili, inipon niya lakas ng loob niya at tinignan ang magandang dalaga na lalayo na sana.

“Merry Christmas” bigkas niya. Ang dalaga napatigil at dahan dahan tinignan si Jey. “Merry Christmas” sagot niya at hindi parin makagalaw yung dalawa, si Jey nadulas ang isang ngiti at sinagot din siya ng ngiti ng dalaga. “Ah..aah sige” bulong ni Jey sabay naglakad na sila palayo sa isat isa.

“Uy pare dito tayo” sabi ni Joel sabay hinila ang kaibigan niya na parang palutang lutang na naglakakad. Napatingin si Anna kay Jey, kita niya ang binata hinahaplos puso niya at may malaking ngiti sa mukha. “Are you okay?” tanong ng dalaga sabay nagsimangot konti.

“Oh my God…oh my God…I cant believe binati ko siya” bigkas ni Jey kaya napatingin narin si Joel sa kanya. “Ano? Ano nanamang acting yan?” tanong niya. “Pare, oh my God, I cant believe it binati ko siya” bigkas ni Jey at para siyang kinikilig na bulate na hindi mapakali.

Nagtawanan tuloy yung mga kasama niya habang si Jey parang maatake na sa puso. “What the hell is wrong with you?” tanong ni Joel. “Shit pare, for the first time I spoke to her…I greeted her and she greeted me back” sabi ni Jey. “The girl?” tanong ni Anna.

“Wow…third year high school up to now ngayon lang ako naglakas loob batiin siya o kausapin. Ngayon ko lang siya tinitigan sa mata. Oh my God” bigkas ni Jey sabay inuga uga si Joel. Tawang tawa si Anna at nakurot tuloy ang binata. “Sino ba kasi yon?” tanong niya.

“Si…Kras ko”

KRAS E-book

32 Chapters
360 pages
secured and personalized PDF

Naalala mo ba yung isang tao na crush mo mula noon. Patay na patay ka sa kanya ngunit di mo makayanan man lang titigan o makilala.

Tao na pinangarap mo, dinadasal na makasama...what are you willing to do to make it happen? What if it does not happen?

Years later it finally happened...you two meet...

Salamangka: Hari ng Impyerno E-book Preview

2012-12-26T14:09:00.000+08:00

Prologue

(Ang mga sumusunod na pag uusap ay sinalin mula sa wikang Latin)

Sa loob ng isang conference hall nagtipon tipon ang ilang matatanda. Lahat sila pormang mayaman at kagalang galang tignan. “Paparating na siya” bulong ng isang matipunong lalake kaya lahat ng matatanda humilera na sa isang mahabang lamesa.

Bumukas ang pinto at pumasok ang isang matangkad na matandang lalake. Patulis ang kanyang mga kilay, all white suit at red neck tie. Sobrang dilim na dark shades at may puti na baston na may gintong pigura ng anghel sa dulo. “Magsiupo kayo” sabi niya sa sobrang babang boses kaya lahat ng mga matatanda nagsiupuan na.

Naupo yung pinuno nila at nilapag ang kanyang baston sa lemesa. “Status report” bigkas niya at may lumapit na matipunong lalake at inabutan siya ng isang tablet. Kinuha ng pinuno yung tablet at napangiti siya, “Maganda, ito ang gustong gusto kong balita, gera dito gera doon”

“Ngunit di parin natin nakukuha ang ating inaasahang World War three, bakit nga ba?” tanong niya. “Sir, lumalapit lapit na yan, kaya lang alam nila lahat ano ang nakataya” sabi ng isang matanda at nagtawanan ang lahat.

“Tignan mo yan, they are killing each other without our help” sabi ng pinuno. “Ahem, konting kurot lang naman boss” bulong ng isang matanda at muli sila nagtawanan. “I know, kaya kurutin niyo pa sila. World peace is just a dream of fools”

“They offer one hand for peace but their other hand is forming a fist getting ready to strike. Tao nga naman talaga, lahat sila gusto maging top Nation, lahat sila gusto magpasikat, let them be. Tutal tayo naman ang nakikinabang sa dami ng namamatay. So do we have any other news?” tanong ng pinuno. Walang kumibo ngunit lahat sila napansin ang isang matandang Asiyano sa dulo ng lamesa.

“O ikaw may gusto ka ata sabihin” sabi ng pinuno. “Sinabi ko na po ito sa iba pero tinawanan lang nila ako, kaya di ko alam kung kailangan ko pa sabihin sa inyo ito” bulong ng matanda. “Sige sabihin mo, tutal wala naman tayo gagawin, amuse me” sabi ng pinuno.

Tumayo yung matanda at nag ayos ng kanyang suot, “Sir, yung punong demonyo natin sa Pilipinas…” bulong niya at nagsimula na ang tawanan. “Pilipinas? Yan ang big news mo? Ano naman ang big news mula sa kapiranggot na bansa na yan? That country does not pose a threat to any other country”

“Are you saying that they have nuclear weapons?” biro ng pinuno at lalo tumindi ang halakhakan. Napahiya yung matanda at niyuko niya ang kanyang ulo, “Sabi ko sa iyo wag mo na sasabihin e, makulit ka kasi e” sabi ng katabi niya.

Lumunok yung napahiyang matanda at huminga ng malalim, “Yung punong demonyo doon naghahanda para sa isang Grand Challenge” bigkas niya at nagtitigan sila ng pinuno. “O ano ngayon?” sagot ng pinuno. “He has buried his four horsemen to regain their full strength…you all know what that means” sabi ng matanda.

Tuloy ang tawanan pero tinaas ng pinuno ang kanyang kamay kaya lahat nanahimik. “Did you say he buried his four horsemen?” tanong niya. “Yes, siguro nakalimutan ng iba ano ibig sabihin non kasi for so many years this has never happened” sagot ng matanda.

“I know, so are you trying to say that there is a serious challenger to his throne?” tanong ng pinuno. “Obviously, kasi walang punong demonyo maghahanda ng ganon. Gagawin niya lang yon kung may humamon talaga sa kanya na malakas” sagot ng matanda.

Nanahimik ang lahat sa conference hall, tinapik tapik ng pinuno ang kanyang baston sabay pinaupo yung matanda. “Ano pangalan mo ulit?” tanong niya. “Bernardo sir” bulong ng matanda. “Ah yes Bernardo, so kilala mo ba yung humahamon sa alagad natin? Ano na pangalan nung taga Pilipinas?” tanong ng pinuno.

“Anastacio…hindi kilala boss sino hahamon sa kanya. Pero mukhang alam ni Anastacio. He would not be preparing that way, he knows mapapalaban siya” sagot ni Bernardo. Hinimas ng pinuno ang baba niya at nag isip ng matagal. “E ano ngayon? Come on Pilipinas is just a small country” sabi ng isang matanda.

“Hindi ba nagkaproblema tayo noon sa bansang yan?” tanong ng isang matanda. “Ang propesiya na doon manggaling yung tutumba sa ating lahat? Di ba naayos na natin yan?” sagot nung isa. Lahat napatingin sa pinuno na kanina pang nanahimik.

“Bernardo, it seems di ka bumitaw sa bansang yan mula nung naayos natin yung problema noon” sabi niya. “Opo sir, kahit na sabi niyo ayos na lahat, nagbantay parin ako from time to time. Paumanhin po pero matagal din ako tumigil kasi everything seemed normal at Pilipinas naman yon e. Lately sumilip ulit ako at ayun nga nalaman ko yung ginagawa ni Anastacio”

“So he is really threatened and I knew I had to report it to you sir” sabi ni Bernardo. “Really interesting news, after a long time someone is that daring to challenge one of us for one of our thrones. At ngayon lang may kinabahan sa atin to prepare that way” sabi ng pinuno.

“Kaya nga po kinailangan ko sabihin sa inyo” sabi ni Bernardo. “So just let it happen” sabi ng isang matanda. “Teka Bernardo sino ba yung humahamon na yan?” tanong nung isa. “Di ko alam, gusto ko subukan magtanong ngunit masama parin loob ni Anastacio sa atin”

“Kaya nga sa bansang lang yon wala tayo reports ng mga kaganapan nila e. In short ever since naupo siya sa trono, news blackout tayo mula sa Pilipinas. Pero ginagampanan naman niya tungkulin niya bilang punong demonyo ng bansang iyon. Sorry at nung sumilip ako e yun nalang nadatnan ko, he is preparing for the challenge” kwento ni Bernardo.

“Sir why do you seem so bothered?” tanong ng isang matanda. Huminga ng malalim ang pinuno at biglang tumayo at naglakad lakad. “Kung naghahanda siya ng ganon ibig sabihin may malakas na demonyo siyang makakaharap. Bakit hindi natin alam yan?”

“Its either that demon is crazy, he does not know how strong a head demon will be when challenged” sabi niya kaya nagtawanan yung iba. “Suicide, so let him para mabulaga siya” sabi ng isang matanda. “Kaya nga, maganda yan para lesson narin sa ibang susubok boss. So let it happen” sabi ng isa.

“Or is it possible that this challenger knows and he is really that powerful?” sabi ng pinuno at muling nanahimik sa kwarto. “Pasensya na boss ha, pero bakit bothered kayo masyado? I mean, if Anastacio wins, then lesson learned na para sa lahat yon”

“And if he loses then good for us kasi mas malakas yung papalit sa kanya. Win win situation naman tayo e” sabi ng isang matanda. “Bernardo walang kang gagawin na iba kundi obserbahan mo ang kaganapan sa bansang yon. Report to me always” sabi ng pinuno.

“Oh come on boss, ang liit liit na bansa non. Why do we have to waste our time watching over that tiny country?” tanong ng isa. Hinimas ng pinuno ang dulo ng kanyang baston, yung gintong anghel nagbaga ng pula at nagkaroon ng sungay. Namilipit sa sakit yung matanda at unti unti nalang nalusaw ang katawan niya at naging abo.

“Meron pa bang kumokuntra sa akin?” tanong ng pinuno at bumukas ang pinto at may isang matanda ang pumalit sa pwesto nung kamamatay na alagad. “Wala po sir” bulong ni Bernardo. “Good, now leave” bulong ng pinuno at humarap siya sa bintana at huminga ng malalim.

Mag isa nalang siya sa kwarto nang dalawang anino at umaligid sa tabi niya. Lumabas ang mga anino at nahulmang katawan. “Kinakabahan ka kung matatalo siya” bulong nung isa. “Kaya nga e, but we made sure a long time ago na walang Tagapagligtas na maaring manggaling sa kanya diba?” bulong niya.

“Of course we did, nakita mo naman buhay pa tayo” biro nung isang nilalang. “And if ever he loses they are too old to have another son, we still have his wife” bulong ng isang nilalang sa kanan niya. “Too old pag tao sila, pero they are demons like us. You know it is still possible” sabi ng pinuno.

“Then kill her already” bulong nung nasa kaliwa. “You know we cannot kill her habang nakaupo siya. We cannot kill any of his children too” sagot ng pinuno. “Estupido, we can, as in we. Yes hindi sila pwede patayin ng normal na alagad natin pero isa sa ating tatlo we can” landi nung nilalang sa kanan.

“Tanga, he will know if we kill his wife. If that happens wala na tayo panghahawakan sa kanya. Maghihiganti yan at iaalok niya sa langit ang impyerno niya. Magsasalita yan tungkol sa atin at alam niyo na ano maaring mangyari kung nalaman ng langit ang tungkol sa ating Demon Council” sagot ng pinuno.

“At wag niyo din sabihin siya ang papatayin natin, tayong tatlo lang makakagawa non at sigurado ako mararamdaman ng langit pag galaw natin. I made a mistake last time, I am sure this time if we show ourselves di na nila tayo tatantanan. I am worried na pag matalo siya. We will lose his wife at once and she will be returned to his side” bulong ng pinuno.

“And you still think kaya pa nila magkaanak? At yung ang magiging tagapagligtas?” landi ng isang nilalang. “Malinaw na malinaw yung propesya na sa dugo nina Anastacio at Satrina manggagaling ang tagapagligtas. Their son Antonio is already out of the equation so yes since we already checked him, maaring magkaroon pa sila ng anak” sabi ng pinuno.

Nagtawanan yung dalawang nilalang, dahan dahan inalis ng pinuno ang kanyang shades at nag apoy ang kanyang mga mata. “Di ko kilala yung makakalaban niya, that demon must be strong and he will be a very welcome addition for us” sabi ng pinuno.

“Lucio” narinig na may bumulong kaya kinilabutan yung tatlo. “Father! I am in control! I already solved the problem before! I can do it again so please do not risk coming out just for this” sigaw ng pinuno.

“Tell me” bulong nung boses. “I cannot believe nagbabantay ka parin sa bawat galaw ko up to now! Have I not proven my worth to you? Akala ko pa naman bilib ka na sa akin kaya pala nandyan ka lang lagi”

“Fine! I am going to let this grand challenge happen. Whoever that challenger is will have to go through the four horsemen of Anastacio. Doon natin makikita lakas niya. If he manages to get passed through the four then he must be a good addition for us”

“If he manages to beat Anastacio, yes babalik si Satrina sa tabi ni Anastacio…wait listen to me first bago kayo mag react! As the new king of Hell in the Philippines he has to prove his worth…so we shall ask him to kill Anastacio and his wife. I know the history and rules father so do not judge me quickly!”

“Oo kinabahan ako kanina pero nag isip ako ng maigi. This has never happened in our history, I mean nangyari na oo pero hindi ganito ang sitwasyon. This is the first time we are worried to lose a sitting king so it took time for me to think of this plan. So yes I am still in total control of everything!”

“Akala mo siguro di ko maiisip ito no? Alam ko yung rules! I know our history and tradition! I know that hindi lang kaming tatlo lang may kaya pumatay sa sitting king. I know that a sitting king can kill the sitting king of another country but of course I won’t let that happen and they do not know that”

“Di ako tanga! Alam ko if I let that happen, our enemies will think there is chaos and they can take advantage. That is why we never tell them. And father I learn from my mistakes too. Last time ako mismo pumatay sa punong demonyo ng Pilipinas para lang makaupo doon si Anastacio”

“Oo aaminin ko tanga pa ako noon, our enemies almost found out about me but it still worked. I was desperate to please you father. I killed all my siblings for you. To prove to you that I am capable, and I want to rule the world. It seems you still see me as a child, not anymore father! So go now and leave me alone! I don’t need your help!” sigaw ni Lucio.

Isang minuto lumipas at di na nila maramdaman yung aura ng ama ng pinuno. “Sabi mo all under control pero mukhang kinakabahan ka parin Lucio” landi ng isang nilalang. “Lahat ng naupong punong demonyo may isang hiling, pinili ni Anastacio na wag papakialaman pamamalakad niya sa Pilipinas. News blackout. What has he been doing?” bulong ni Lucio.

“Wala naman masamang balita, hindi pa naman niya binenta sa kalaban ang impyerno” sabi ng isang nilalang. “Last time sumilip ako he was going after his son, ang sinasabi nilang Tagapagligtas. So that means kaalyado natin si Anastacio” sabi ng isang nilalang.

“Alam ko, after that naging kampante na tayo at di na tayo sumilip pa. Sino ba yang humahamon sa kanya? Wala naman akong balita na may naglaad ng hamon pa. Kung meron man we should have known by now. Bakit nauna pa naghanda si Anastacio bago dumating yung pormal na hamon?” tanong ni Lucio.

“You can look at it this way, he feels threatened so he is preparing. Maybe nagsaad ng intensyon yung kalaban niya. Or maybe nakatunog si Anastacio kaya naghanda na agad” sabi ng isang nilalang. “Maaring ganon pero bakit hindi ako mapakali?”

“Maari din naman this is just a show tapos balak niya magpatalo? He knows if he loses he gets back his wife. Ang nakakapagtaka lang why now? Ang ibig ko sabihin I was expecting this before pero, aminado ako loophole ito sa plano ko noon”

“Pwede siya magsabi sa iba na hamunin siya tapos magpapatalo siya para makasama niya ulit asawa niya. Oo alam ko butas sa plano ko yan noon pero bakit ngayon lang? Dapat noon pa niya ginawa yon pero hindi naman niya ginawa. Namuno nga siya sa impyerno ng maayos” sabi ni Lucio.

“Boss baka tanga siya at ngayon niya lang narealize yon” banat ng isang nilalang at nagtawanan sila. “Pero Lucio isipin mo ito, hindi naman ganon kadali yon e. Siguro he has been trying pero wala siyang mahanap na malakas na demonyo. Remember dadaanan niya pa yung four horsemen”

“Hindi naman pwede sabihin ni Anastacio na magpatalo sila. Remember those four demons wants to be king too” landi ng isang nilalang. “I know lalo na yung pinili natin bilang Kamatayan, kaya gulong gulo din isipan ko right now”

“Does Anastacio really have a strong opponent or has he found a strong demon ally?” tanong ni Lucio. “Well boss we can only wait and find out. If meron nga talaga hahamon we shall get to see his worth kung malakas nga”

“If Anastacio wins, then there is nothing to worry about. If he loses then you go ahead with your plan and ask the new king to kill him and his wife” bulong nung isang nilalang. Napabuntong hininga si Lucio at naglakad lakad siya.

“I am the most powerful demon in the world and all I can do is wait. Pathetic, and my father must be laughing his ass off again” bulong ni Lucio. “At boss sa tagal nilang nawalay sa isat isa do you really think Anastacio still loves his wife? Oh come on hari siya ng impyerno, he can easily get younger and more beautiful wives” landi ng isang nilalang.

“Huh, ano alam ko diyan sa love na yan. Walang ganyan sa bokabularyo natin. Though nakita ko pano niya tinaya buhay niya noon para iligtas asawa niya. So we knew his weakness, his wife and we used it. Somehow thankful ako sa love na yan kasi kung wala yan di natin siya noon mapapaamo” sabi ni Lucio.

“Boss, bakit hindi nalang siya pinatay noon?” tanong ng isang nilalang at napailing si Lucio. “Demet ka why do you even have to ask?” bulong niya. “Curious lang boss, kasi since nalaman natin manggagaling sa kanya yung tagapagligtas, we could have easily killed him before and his wife. Bakit pa siya binigyan ng trono” bulong ng nilalang.

“Get out! Umalis kayo dito sa tabi ko!” sigaw ni Lucio. “Nagtatanong lang naman boss e. Bakit di mo masagot?” tanong nung isa at tuluyang nagbaga ang buong katawan ni Lucio.

“Sinabi kong umalis kayo dito sa tabi ko!” hiyaw niya kaya sa takot agad nawala yung dalawang nilalang. Narinig nanaman ni Lucio ang malakas na tawa ng kanyang ama. “Shut up! Shut up!” hiyaw niya.

“Bakit di mo maamin sa kanila na he defeated you?” bulong ng boses at lalong nagwala si Lucio. “That was before! I was still weak” sagot niya at lalo siya tinawanan ng kanyang ama. “A demon from a third world country defeated my son…very embarrassing” hirit nung boses.

“And you didn’t even do anything! He almost killed me!” sigaw ni Lucio. “Nakakahiya ka. Mas ginusto ko pang namatay ka kesa tulungan ka at malaman ng iba may nakatalo sa anak ko” sabi ng boses.

“That was before, I am not that same demon. I am stronger now and I have proven that to you. I killed all my brothers and sisters who were stronger than me. I made you acknowledge me as your son…now your only son” landi ni Lucio sabay ngisi.

“I know, that is why I made you rule the council…prove to me more you really deserve my throne” sabi ng boses. “Huh, you don’t have to remind me. I will take your throne soon father. You shall be so proud of me…you will beg me to take your throne” hirit ni Lucio.

Salamangka: Hari Ng Impyerno E-book

by Paul Diaz

2013

Wholesome, Action, Fantasy, Love Story

(Group Order code: SLM3)

Resbak: The Grand Alliance (E-book Preview)

2012-10-29T07:52:00.002+08:00

THIS IS THE PREVIEW OF THE SECOND EBOOK OF RESBAK

E-BOOK IS COMING SOON!!!

Prologue

Sa isang village sa lungsod ng Maynila may mga nakabarikadang mga gamit, barbed wires at mga basag na bote. Nagkakagulo ang hanay ng mga illegal settlers at mga pulis at nagtatakbuhan palayo ang mga media pagkat nagkakahagisan na ng mga bato.

Mga isang daan na pulis ang mga sumugod, full body armor sila at may mga shields. Mga tao sa lugar nilalabanan ang magaganap na demolition sa kanilang mga bahay kaya lalo lang sila nagpapalipad at nagpapasabog ng mga motov bombs papunta sa hanay ng mga pulis.

Madami na ang nasugatan sa magkabilang kampo, mga taga media walang tigil parin sa pagcover ng kaganapan. Dalawang araw na itong pakikipaglaban at matatag ang mga illegal settlers kaya mga pulis sobrang nahirapan makalapit para masimulan na ang demolition.

Sa di kalayuan may isang itim na SUV ang dumating. “Congressman! Please wag na po! Hindi pa po kayo magaling!” sigaw ni Catherine. “Kailangan ko gawin ito, please let me” sabi ni Santiago. Nagkagulo ang media nang makita yung congressman, ang dalagang chief of staff niya napahaplos sa ulo kaya muli siya nagmakaawa sa boss niya.

“Sir please naman o, hayaan niyo na sila. Di niyo na kailangan gawin ito at hindi niyo naman po lugar ito e” sabi ng dalaga. “Public servant ako, kahit hindi ko lugar ito kung makakatulong naman ako e di mas maganda na yon. Catherine please let me” sabi ng congressman at bigla siya dinumog ng mga taga media.

“Magandang umaga, pakiusap lang sana sa taga media ay wag niyo na po sana ako kunan. Sige na please, nandito ako para subukan sila kausapin at di niyo na kailangan kunan itong gagawin ko” sabi ni Santiago ngunit walang tigil sila kumuha ng litrato at video. Mga reporter pilit lumalapit para kunan siya ng pahayag.

“Congressman delikado po dito, kami nalang po bahala” sabi ng isang matangkad at matandang pulis. “General, pasensya na kayo di ko na kaya yung nakikita ko sa telebisyon kaya siguro pwede ko naman sila subukan kausapin. Nais ko lang makatulong kaya kung pwede paatrasin mo na muna ang mga tauhan mo” pakiusap ni Santiago.

Nag usap yung dalawa sa isang tabi ng limang minuto, napakamot yung heneral sabay kinuha niya ang kanyang radyo. “Pull back men” utos niya at ilang saglit umatras na ang mga pulis at biglang nagkasayahan ang mga illegal settlers.

Nagkagulo ang mga media pagkat habang paatras ang mga pulis mag isang naglalakad si Santiago palapit sa barikada ng mga illegal settlers. Lumingon si Santiago at tinawag si Catherine. “Halika iha at kailangan ko mag take down ka ng notes” sabi niya.

Kinabahan ang dalaga, takot na takot siya ngunit bumalik si Santiago para sunduin siya. “May tiwala ka sa akin diba? Hindi kita hahayaan masaktan. Sige na kailangan ko tulong mo” pakiusap ng congressman kaya sumama naman ang dalaga sa kanya.

Todo kapit si Catherine sa congressman, nakarating sila sa barikada na nakataas ang mga kamay. “Nandito ako para makiusap sa inyo. Wag niyo po kami sasaktan. Kilala niyo naman po siguro ako” sigaw ni Santiago at yung mga nanggagaliting mga illegal settlers biglang napangiti nang makilala yung sikat at mayaman na congressman.

Medyo kinakabahan yung mga pinuno ng mga illegal settlers, lumingon si Santiago at sumenyas na lalo pang lumayo ang mga pulis. “Ibaba niyo ang armas niyo! Umatras pa kayo! Sige na pakiusap naman po” sigaw niya at inutos ng heneral na lalo pang umatras ang mga tauhan niya ngunit yung mga taga media lalong lumapit para makunan ang kaganapan.

Pinapasok yung dalawa sa barikada, napahaplos si Santiago sa dibdib niya at medyo nahilo. “Tsk sabi kasi sa inyo hindi pa kayo magaling e” sabi ni Catherine. Nagkagulo sa hanay ng mga illegal settlers, may nagdala ng tubig, upuan at isang lamesa. “Maraming salamat” sabi ni Santiago at naupo siya at agad uminom ng tubig habang si Catherine panay ang haplos sa kanyang dibdib.

Sa malayo panay ang paglapit ng media ngunit tuwing lilingon si Santiago tatayo si Catherine para palayuin sila. Nagtuloy ang usapan at ilang minuto ang lumipas napansin ng mga taga media at ng mga pulis na nagkatawanan na ang mga illegal settlers kasama ng congressman.

May mga ngiti na sa mukha ng mga residente doon at nung tumayo ang congressman bigla sila nagpalakpakan at ang dami dumumog sa kanya para makipagkamayan. Binuwag na nila yung barikada, naglakad na sina Catherine at Santiago pabalik. Sumugod ang media ngunit pinatigil sila ng congressman.

“Ayos na ang lahat, nakikiusap lang ako sa mga demolition team na bigyan sila ng sapat na oras para maka impake. Sila narin ang tutulong sa inyo buwagin ang mga bahay nila. Pakiusap sa mga pulis na kung maari tumulong narin kayo at nais ko sana maging maayos itong demolition pagkatapos nila makaalis”

“Magpapadala ako ng mga sasakyan mamaya upang sunduin sila para dalhin sila sa kanilang mga bagong tirahan” sabi ni Santiago. “Sir sir pano niyo po sila nakumbinsi na lisanin na tong lugar na ito?” tanong ng isang reporter.

“Well alam naman nila mali itong ginawa nila. Gusto din nila lumisan kaya lang ilang taon narin sila dito, nasa malapit ang mga trabaho nila, paaralan ng kanilang mga anak. Kinakatukan nila ay yung adjustment kaya pinaliwanag ko sa kanila na lahat pwede magsimula ulit”

“Sinabi ko sa kanila mas maganda na magsimula sila sa bago, kung saan tiyak na sila sa kanila na tunay ang kanilang tirahan. Marami sila maiiwan na mga kaibigan ngunit madami naman sila makikilala na bago. Trabaho walang problema pagkat yung lilipatan nila madaming pagtratrabahuan doon”

“Tutulungan ko sila lahat makakuha ng trabaho. Summer naman kaya yung mga bata walang klase, sa pasukan sa bagong paaralan na sila malapit sa kanila at sagot ko na yung unang taon nila doon para maka ipon sila at maka adjust din sa kanilang bagong lilipatan”

“At wag kayo mag alala, di sila lilipat sa distrito ko. Baka sabihin niyo may bahid na pulitika itong ginawa ko. Dito din lang sila sa distritong ito. Tumulong lang ako, wala ako hinihinging kapalit…meron pala. Mapayapang paglisan sa lugar, yun lang po” sagot ni Santiago.

Humaplos ang congressman sa dibdib niya, “Kung may tanong pa kayo si Catherine nalang sasagot. Medyo sumasama ang pakiramdam ko pasensya na po” pahabol niya kaya si Catherine ang humarap sa media habang ang congressman inalalayan makabalik sa kanyang kotse.

Pagpasok niya agad niya sinara ang kanyang pintuan at nilabas ang kanyang cellphone. “Cardo, ayos na. Marami rami itong nakuha ko. Lilipat sila lahat ngayong hapon. Ayusin mo ang mga bahay sa lugar na napag usapan natin. Ipadala mo yung susundo sa kanila dito” sabi niya.

“Boss naka ready na yung lugar. Sisimulan ko na ba yung conversion nila pagdating nila?” tanong ni Cardo. “Huwag!” sigaw ng congressman. “Hindi ko kayo maintindihan. Akala ko ba kumukuha kayo ng suporta? Ang dami niyo nang nilipat sa mga kontrolado nating mga lugar. Bakit ayaw mo pa sila iconvert?” tanong ni Cardo. “Basta sundin mo utos ko. Idadaan natin ito sa tama, wag na wag mo gagalawin ang mga taong nilipat natin”

“Gusto ko kusa sila mapamahal sa akin. Cardo wag tayo umasa sa mahika sa bagay na ito. Ginawa na natin dati yon noon at tignan mo nasan tayo ngayon. Gusto ko ngayon kusa sila magkagusto sa akin, wag natin sila linlangin” sabi ni Santiago. “Sige boss, siya nga pala may narinig akong balita” sabi ni Cardo.

“Anong balita yon?” tanong ni Santiago. “Magkakaroon ng big event yung schools of magic. Mukhang binalik nila yung dating tradition ng inter school battle this year” sabi ng kaibigan niya. “I see, magkakasama sama na ulit yung tatlo” bulong ni Santiago. “Boss apat, mukhang binuhay nila yung the fourth school” sabi ni Cardo at natawa ang congressman.

“I see, hayaan mo na sila Cardo. Saka na natin sila problemahin. Just make sure di nila mabuking plano natin. It does not matter kung magsama sama silang apat. Kapag nagtagumpay tayo wala na sila magagawa” sabi ni Santiago. “Are you sure boss?” tanong ni Cardo.

“Of course my friend, basta wag nila mabuking plano natin, idaan natin ito sa legal na pamamaraan. Everything will be ours soon. There is no need to rush things. Learn from the past my friend, we should learn from our mistakes. This time magtatagumapay na tayo pangako ko sa iyo” sagot ng congressman.

Samantala sa opinisan ni Hilda nagtipon tipon sina Felipe, Pedro at mga ibang propesor. “How is Raffy doing sa catch up classes niya sa elementary?” tanong ni Hilda. “Madam ayaw niya mag advance lessons. Kaya panay refinement ng grade one lessons lang ginagawa nila ni Abbey” sabi ni Romina.

“At bakit ayaw niya mag advance?” tanong ng principal. “Ayaw daw niya mapag iwanan yung grade one classmates niya. Gusto niya daw sila maging classmates parin sa grade two” sagot ng guro. “He is wasting time” sabi ni Prudencio. “Not exactly kasi si Raffy namamaster na niya yung mga grade one skills niya” sabi ni Romina.

“And how about Abbey?” tanong ni Pedro. “Well she too has mastered the grade one skills pero basta nalang sila nawawala e” sabi ng guro at lahat napatingin sa kanya. “What do you mean bigla sila nawawala?” tanong ni Pedro. “After their classes basta nalang sila nawawala. Pagbalik nila parang pagod na pagod sila sobra” kwento ni Romina.

“Magkakaapo na ata tayo pare” biro ni Felipe at bigla sila nagsakalan. “Tumigil nga kayong dalawa! Eric school scan! Hanapin mo mga magic signatures nila” utos ni Hilda at napakamot si Eric. “Madam di ko sila mahanap, actually I monitor their magic signatures everyday at meron po talaga span of hours na nawawala sila bigla sa magic grid” sabi ng propesor.

“Sa gym nagkakamilagro” landi ni Felipe at bigla siya binatukan ni Pedro. “Maski sa gym wala sila. Remember we do have CCTV cameras there at may mga students din doon na nagpapalakas ng katawan” paliwanag ni Eric. “So where are they going? How about out of the school?” tanong ni Hilda.

“Hay naku nakalimutan niyo na ata na sila yung napiling apprentice ng dragon lord. So natural tinuturuan niya sila” sabi ni Prudencio. Napatigil ang lahat at napangiti. “Bueno kung ganon ayusin nalang natin ang mga schedules nung dalawa. Felipe and Joerel kayo yung dalawang new instructors dito, kayo na bahala kay Raphael”

“The rest lahat magfocus kay Abbey” sabi ni Hilda. “Hind ba overkill na yon? Kasi dragon lord na mismo nagtuturo sa kanila tapos ano pa maituturo natin na hihigit doon?” tanong ni Ernie. “I am sure hindi naman niya kaya ituro ang lahat, siguro sa dragon magic lang siya magtuturo. The rest tayo na bahala para maging kumpleto yung dalawa” sabi ni Hilda.

Sa likod ng bundok may isang patag doon na napalibutan ng malalaking puno at isang malaking waterfalls. “Walanghiya ka maligo ka din naman kasi!” sigaw ni Raffy at tawa ng tawa si Abbey na nasa isang tabi pinapanood partner niya paliguan si Dragoro.

“Supahgramps naman e! Turuan mo naman kasi maligo tong si Dragoro. Ilang araw ko na siya pinapaliguan at di parin ako nakakaabot sa ulo niya” reklamo ni Raffy. Umungol si Dragoro at lalong natawa si Abbey pagkat nag eenjoy yung dragon sa pagscrub ni Raffy sa kanyang likod.

“Dalawang araw palang nagrereklamo ka na iho” sabi ni Ysmael. “Oooh at ikaw ang tagal niyo na dito sa bundok at di mo man lang napaliguan tong si Dragoro” landi ni Raffy. “Because we were busy watching over you two” sabi ng matanda at natulala yung mag partner.

“Binabatanyan mo kami lolo?” tanong ni Abbey. “Of course iha, from the moment that you were born Abbey binabantayan na kita. Then months later Raphael was born kaya dalawa na binabantayan ko. I knew from the moment lumabas kayong dalawa sa mundo kayo na talaga magiging apprentice ko”

“That is why tignan niyo naman mansion ko may kwarto kayo. Lahat ng gusto niyo at ayaw niyo alam ko. And after a long time its only now I can sleep well. Di niyo ba napansin sumisigla kami ni Dragoro? Dahil sa inyong dalawa yon. We can sleep well now knowing kayong dalawa ay safe at kaya niyo na ipagtanggol sarili niyo at being with you makes us happy” paliwanag ni Ysmael.

“Tapos di kayo pwede magpakita sa iba kasi pag nalaman ng iba buhay pa kayo magsisimula nanaman yung mga pagduda at paglalaban” bulong ni Raffy at napabuntong hininga yung matanda. Nalungkot si Abbey at tinabihan si Ysmael, “Supahgramps wag na kayo sad, dito naman kami lagi ni Raffy e. Kaya gamitan mo na ng magic para paliguan si Dragoro para ituloy mo na pagturo sa amin” lambing ni Abbey at natawa yung matanda.

“Di niyo ba naintindihan itong ginagawa natin for the past two days?” tanong ni Ysmael at napatigil si Raffy sa pagscrub kay Dragoro. “Siguro Abbey para lumakas yung arms ko, parang Karate Kid siguro yan. Wax on, wax off, baka gusto ni gramps lalo pa lumakas arms ko o kaya may super magic technique din kakalabasan nito” banat ng binata.

Natawa ng todo si Ysmael at Abbey, maski si Dragoro umungol at parang tumatawa din. Napahiyaw sa tawa ang dalaga at pinagtuturo ang mukha ni Dragoro. “Dragon scrub!” sigaw ni Raffy sabay nag imbento siya ng mala kuskos na galawa kaya halos mamatay sa tawa sina Abbey at Ysmael.

Napangiti ang matanda, ang di nakikita nung dalawa ay yung kanilang cursed dragon na nakikisaya din at nakikipagbonding kay Dragoro.

Sa loob ng isang mental hospital nilalabas ang isang binata sa kanyang kwarto. “May magic suppressor kayo dito ano? Kaya siguro hindi ko magamit kapangyarihan ko” sabi ni Froilan. Natatawa lang yung dalawang staff habang inalalayan siya lumabas sa grouds.

“Ayaw niyo maniwala, sige antayin iyo ako makalabas dito at babalikan ko kayo” hirit ng binata pero tinulak na siya palabas para makisama sa kapwa niyang nakakulong sa mental. Naglakad lakad si Froilan at agad lumapit sa isang grupo ng mga pasyente.

“Pati ba dito may magic suppressor?” tanong ng binata at lahat napatingin sa kanya. “Wag kayo matakot, magsalita lang kayo. Ako bahala sa inyo pag bumalik kapangyarihan ko” sabi ni Froilan at lumapit ang isang babaeng palangiti at bigla siya dinilaan. “Poison curse! Get away!” hiyaw ni Froilan pero niyakap siya ng babae at lalo pang pinagdidilaan ang kanyang mukha.

“Bitawan mo ako!” hiyaw ng binata at natulak ng malakas yung babae. Sinugod siya ng ibang mga pasyente at pinagsusuntok. Hinarap ni Froilan ang kanyang dalawang kamay at nagsisigaw. “Ilama paja rojo! Veneno de carga!” bigkas niya pero panay suntok at sipa lang natanggap niya.

“Gaganti ako pagbalik ng kapangyarihan ko” banta niya at lumapit yung isang matanda at tinitigan siya. “Yeah right” sabi ng matanda kaya tumakbo na palayo si Froilan hanggang sa nakitabi siya sa isang grupo ng mga pasyente.

“Hoy wag kang magbabanggit banggit ng powers dito” bulong ng isang babae kaya tila nabuhayan ang binata. “Bakit pinaparusahan ba?” tanong niya. “Shhh..lay low lang tayo” sagot ng isang lalake. “Ayos, sa inyo nalang ako sasama. Ako pala si Froilan” bulong niya pero walang pumansin sa kanya.

Lumipas ang isang minuto di nakatiis yung binata, “Malakas ako, pag balik ng kapangyarihan natin kahit ako na bahala sa lahat ng gwardya” bulong niya at tinawana siya ng mga kasama niya. “Sabi nang wag kang maingay e” bulong nung babae. “Bakit may plano ba kayo? Isama niyo naman ako, malakas ako” sabi ng binata.

“Basta sumabit ka nalanag sa amin at kami bahala sa iyo, inaantay natin yung hudyat ni Nick” bulong nung isang lalake. “Sinong Nick?” tanong ni Froilan. “Shit sabi wag ka maingay e” sabi ng babae. “Okay okay, pero maniwala kayo malakas ako” sabi ni Froilan pero tinawanan siya.

“Pare wag ka na mag ilusyon, wala kaming kilalang Froilan na malakas” bulong nung isang lalake. “Kasi patago kami, makikita niyo papatunayan ko malakas ako. Sino ba kayo? Pwede ko ba kayo makilala?” bulong ng binata at inabot nung isang lalake ang kamay niya. “Ako si Steve” sabi niya at nagkamayan sila.

“Natasah” sabi ng babae, “Bruce pare” sabi nung isang lalake. “Ako si Tony” sabi nung isa at biglang tumayo yung pang huli. “Thor, at kami ang Avengers” sabi niya kaya napanganga si Froilan at tinapik niya ng malakas ang kanyang noo. “Ina yan” bigkas niya.

Samantala sa loob ng isang kweba sa pinamalapit na maliit na isla sa Pilipinas nakaluhod ang isang lalake. Kinalat niya yung mga abo sa lupa sabay pinatungan ng mga kahoy na may baga. Pinaapoy niya yung mga kahoy at nagdasal siya ng isang orasyon.

Lumipas ang isang minuto kumuha siya ng patalim at sinugatan ang kanyang palad sabay tinuluan ang apoy. Pinikit niya ang kanyang mga mata at tinuloy ang orasyon. Lumakas bigla ang apoy kaya napaatras ang lalake.

Tumayo ang lalake at lalo tinuluan ng dugo ang lumakas na apoy. Nagkaroon ng orange flames bigla kaya agad siya napangiti at tinigil na ang pagpapapatak ng dugo niya.

May nilabas siya mula sa kanyang bulsa, papel na naka fold. Binuklat niya ito at may kinuha na mga piraso ng buhok at nilaglag din sa apoy. Binasa niya yung nakasulat sa papel sabay binigkas ang kakaibang orasyon.

Tumindi ang apoy kaya kinailangan na nung lalake lumabas ng kweba. Huminga siya ng malalim at sinimulan takpan ang entrance sa kweba. Nung sigurado nang nakatago yung kweba naglakad na siya palayo at huminga ng malalim.

Nakarinig siya ng malakas na sigaw sa loob ng kweba, umatras siya konti at napangiti. “Tiisin mo kaibigan, babalikan kita dito” bulong niya. Mas malakas na sigaw at iyak narinig niya. Parang taong pinapahirapan at namimilipit sa napakatinding sakit.

“Gustavo magtiis ka…”

RESBAK: THE GRAND ALLIANCE

BY JONATHAN PAUL DIAZ

COMING SOON!!!

EKS

2012-05-28T10:48:00.001+08:00

Nagising si Faye nang batiin ng sinag ng araw ang kanyang magandang mukha. Matamis na ngiti ang sinagot niya sabay tuluyan minulat ang kanyang mga mata. Huminga siya ng malalim, naupo siya sa kanyang malaking kama sabay napatingin sa bed side desk sabay napangiti muli nang makita ang kanyang engagement ring.

Sinuot niya ito sa kanyang daliri, tinapat ito sa araw at matagal na tinitigan ang diyamante ng kanyang singsing. Masaya ang dalaga kaya agad siya tumayo at pinagmasdan ang napakalaki niyang hotel suite.

Nagring ang kanyang telepono, agad niya ito sinagot at muling naupo sa kama. “Good morning sis, come join us for breakfast” sabi ng kanyang matalik na kaibigan na si Wendy. “Good morning sis, be down in twenty, shower lang ako” sagot ng dalaga.

Sa hardin ng hotel nagkita kita ang magkakaibigan. Apat sila lahat ngunit si Faye ang bida pagkat malapit na siya ikasal. “I love it here sis, grabe bilib naman ako sa iyo para kang reyna” sabi ni Irene. “Uy di naman, I am just lucky I guess” sagot ni Faye sabay uminom sa kanyang baso ng mango juice.

“Ang yaman talaga ni Ronald, imagine kahit two weeks away pa kasal niyo e he is letting us stay here already” sabi ni Sheila. “He knows I love the beach, alam din niya na I get allergies dahil sa init and its going to take me a few days before I get used to the location” sagot ni Faye.

“Yan ang love, what more could she ask for? Gwapo na, mayaman pa, tignan mo nalang singsing niya o tapos eto two weeks in Boracay with friends and family” landi ni Wendy. “Uy di naman, thanks to you all of these is possible because you introduced me to your cousin” sabi ni Faye.

“Naks e di hindi na sis tawagan niyo after two weeks, insane na” sabi ni Sheila. “Pero nasan si Ronald? Dapat naman nandito siya no” dagdag ni Irene. “I don’t know, alam mo naman yon lagi busy sa business. He will be here three days before the wedding and he said that if I don’t like it here I could just tell him so we can change the location” pacute ni Faye.

“So you don’t like it here?” tanong ni Irene. “Are you crazy? Wala pa tayong isang araw dito sa Bora e. Ask me after a few days” biro ni Faye at nagtawanan yung apat. “Ikaw na sis! Ikaw na kakaiinggitan ng lahat ng babae. Para kang reyna, kaya pag ako sa iyo let us enjoy your last few days of being single” sabi ni Sheila.

“Kaya nga, ay teka lang pala I will have to go check on my parents” sabi ni Faye. “Wag na baka busy sila gumagawa ng bagong kapatid mo” biro ni Irene at naghalakhakan ang mga dalaga. “Sira ka talaga, my mom is already forty” sabi ni Faye. “O di kahit di mabuo at least they must be trying” hirit ni Irene at grabe tawanan nila.

“Shit ka! Ayaw ko mag imagine, anyway sige lang I will just make a call to their room. Kanina pa sila di sumasagot sa cellphone e. Makikitawag lang ako sa lobby” sabi ni Faye. “Bahala ka, baka magalit lang sila sa iyo” landi ni Wendy at grabe tawa ni Faye. “Tara samahan kita sis kasi may nakita akong cute guy kanina don sa lobby” sabi ni Irene.

Nakatawag si Faye sa lobby at kausap niya na parents niya. Si Irene kinalbit kaibigan niya pagkat nakita nanaman niya yung type niyang gwapong lalake. “Sis ayun siya o” bulong niya. “Sandali, hello ma, you can order room service or you can come down sa garden and join us for breakfast” sabi ni Faye pero nangungulit talaga kaibigan niya.

“Tignan mo tignan mo papunta siya dito, oh my God, how do I look, oh God lalapit talaga siya” bulong ni Irene kaya todo panic ang dalaga. Medyo nainis si Faye kaya napilitan siya lumingon.

Nababa niya yung phone, napanganga siya sa gulat. Si Irene todo kapit sa kanyang kaibigan hanggang sa tuluyan nakalapit yung matangkad na gwapong binata. “Faye” bati ng binata kaya gulat na gulat si Irene.

“Paul” bigkas ni Faye at ilang segundo nagtitigan yung dalawa kaya si Irene palipat lipat tingin niya sa kaibigan niya at sa binata. “Ang kapal ng mukha mo. Bakit ka nandito? You should not be here. I told you before I don’t want to see you ever again” biglang sigaw ni Faye kaya lalong nagulat si Irene at kinabahan na. Niyuko lang ng binata ulo niya, may inabot siyang silver envelope at isang regalo sa dalaga.

“What about I don’t want to see you again don’t you understand?” tanong ni Faye at napangiti konti yung binata sa hiya. “Its still you Faye, you never give people the chance to explain. Oo I heard you loud and clear that day. Naalala ko pa bawat salita binigkas mo nung araw na yon”

“I am here because the company I work for is here for vacation for a week and it so happened I saw you a while ago. I already checked out of this hotel, lilipat ako sa ibang hotel for your convenience and let me return this wedding invitation that I received before we left Manila”

“I am sorry for ruining your day. Congratulations and it was nice to see you again, of course para sa akin lang. Again I am sorry for the inconvenience I brought you. He is a lucky guy” sabi ni Paul at binuhat niya na bag niya sabay umalis.

Nanigas si Faye hawak hawak yung wedding invitation. Inagaw ito ni Irene at binasa yung pangalan. “Who is Paul?” tanong niya at huminga ng malalim si Faye at agad hinarap kaibigan niya.

“He is my ex”

EKS

Paul Diaz

Dare: Preview of E-book

2012-03-25T18:09:00.002+08:00

Prologue

Nakatambay sa upper bleachers ng open court ang tatlong magkakaibigang babae. Ang tatlong dalaga matalik na magkakaibigan. Magkaklase sila mula elementary at hanggang ngayon kolehyo na sila pareho pa ang kanilang mga kurso.

Si Loraine ay isang kulot at cute na morenang pinay, petite siya at palaging bungisngis. Si Erin ay matangkad at maganda na tisay, wavy ang buhok, pareho sila ni Loraine na may pagkapilya. Si Kimberly, isang chinitang maganda, pilya din ngunit sa kanilang tatlo siya ang laging tahimik at seryoso.

“Uy Kim” landi ni Loraine sabay siko sa kanyang kaibigan. Napapangiti nalang si Kim pagkat sa lower bleachers nililingon nanaman siya ng isang mahiyain na binata. “Kawayan mo nga one time lang” bulong ni Erin at tinaas ni Kim kamay niya at kinawayan ang binata.

Agad humarap sa malayo ang binata kaya nagtawanan yung magkakaibigan. Nakangiti si Andrew, nahihiya na siya lumingon at para siyang mamatay sa kiliti pagkat kinawayan siya ng kanyang crush. Napapagitnaan siya ng kanyang mga kabarkada, sa totoo napipilitan lang siya makitambay pagkat gusto niya lang makita si Kim.

“Nakaw tingin lagi pero pag papansinin mo tumitiklop naman” bulong ni Erin. “Hayaan mo na, kawawa naman siya” sabi ni Kim. “Kaya nga e, siguro initiation niya ang maging utusan ng grupo nila. Pero uy, lagi ka niya tinitignan” landi ni Loraine.

“Hay naku kayo talaga wala na kayo magawa. Tara nalang sa inyo” sabi ni Kim. “Sleep over? Sabado naman bukas e” sabi ni Loraine. “Hmmm tara nalang kina Ivy, diba birthday niya?” sagot ni Erin. “Sira nagpalusot na nga tayo na may lakad tayo tapos susulpot tayo doon? Nakakahiya no” sabi ni Kim.

“E wala pala kasi tayo gagawin e. Tara na doon may foods” biro ni Loraine at nagtawanan yung tatlo. Bago sila umalis napansin nila lumilingon nanaman yung mahiyain na binata. Ngumiti si Kim sabay kinandatan siya, si Andrew tumiklop muli kaya grabe ang halakhakan ng mga dalaga. Mga barkada ng binata napalingon, nagsitayuan sila para batiin yung tatlong magandang dalaga. “Bye girls” landi nung isa pero yung magkakaibigan sabay sabay na umirap, “Che” bigkas ni Erin sabay nagbungisngisan sila.

Lunes ng umaga nauna sina Kim at Erin sa bleachers. Tinatawanan nila si Loraine na halos niyayakap sarili habang papalapit sa kanila. “Alam niyo parang ayaw ko na tong dare game natin” sabi niya. “Walang ganyanan, e bakit ako, I have to wear my nerdy glasses for one month kahit may contacts ako sa bahay. Be fair Loraine” banat ni Erin.

“Madaya kayo masyado, bakit ako one month hindi magsusuot ng bra?” bulong ni Loraine at naghalakhakan yung dalawa. “E kasi di mo naman kailangan sa totoo e” biro ni Kim at humiyaw si Loraine at nagkurutan yung tatlo. “Eesh para akong nakahubad e” bulong ni Loraine at naupo siya sabay niyakap ang kanyang sarili.

“O game ano ipapagawa niyo sa akin? Hoy just be fair ha” sabi ni Kim at napangisi yung dalawang kaibigan niya. “Actually, nag usap kami sa phone kagabi, and we decided na” landi ni Loraine. “What?” tanong ni Kim pero nauna na yung tawa ng kanyang mga kaibigan.

“Eeeh tsk parang alam ko na e, kakain ako ng streetfood ng isang buwan no?” tanong ni Kim. “Grabe ka naman, di kami ganon ka harsh no” sabi ni Erin. “E ano? Bakit kayo nakangisi? Uy remember di na pwede ulitin ang mga dares, yan ang rule natin ever since, so you two be creative naman” banat ni Kim sabay tumawa.

Napatigil sila nang paparating na yung grupo ng mga boys na laging tambay sa lower bleachers. Si Erin at Loraine nagbungisngisan na kaya medyo kinakabahan na si Kim. Sa malayo nakita nila si shy boy bitbit ang mga junkfood at pagkain ng grupo at wala man lang tumutulong sa kanya. “Kinakawawa nanaman nila siya” bulong ni Kim.

Pinanood nila makisingit ang binata, kumain ang grupo at ang mga boys pinagkaisahan sa biro ang mahiyain na binata. “Anyway ano na yung dare niyo sa akin?” tanong ni Kim at biglang tinuro ni Erin si shy boy. “O what about him?” tanong ni Kim. “Well, youre going to be his make believe girlfriend for one month” bulong ni Loraine at nanlaki ang mga ni Kim sa gulat.

“Are you crazy? Wag naman ganon” reklamo niya. “O umaayaw o, sige bayaran mo na kami. Dali withdraw ka na” sabi ni Erin. “Teka uy, grabe naman kayo, wag naman ganon. Hindi naman ata tama yon na dare” sabi ni Kim. “Ay changing the rules o, siya yung nagsabi na anything goes” sabi ni Loraine.

“Oo pero yan pinapagawa niyo naman di na tama no” sabi ni Kim. “Bakit hindi mo siya type? Sige sino ba gwapo sa kanila? Hmmm ikaw nga mamili Loraine” banat ni Erin. “Tama kasi si shy boy parang malamya e, sige pili tayo ng iba” sabi ng kaibigan niya. “Play fair naman” bulong ni Kim.

“E bakit ba kasi? Make believe lang naman ha. Sabihin mo lang kung ayaw mo para makaisip na kami sa bibilhin namin. Wow tig five thousand tayo Erin, ano bibilhin mo?” landi ni Loraine. “Eeesh be fair naman” sabi ni Kim. “Fair? Tignan mo nga ako naka glasses, duh ang pangit ko na o. Alam mo naman hate ko naka glasses kasi pumapangit ako e” sabi ni Erin.

“At ako walang bra for a month, can you imagine how awkward and difficult it will be for me? Ikaw nga kunwari lang na magsyota kayo e. Ang dali lang sa totoo pero nag iinarte ka pa” banat ni Loraine. “Mag tsinelas ako ng isang buwan” sabi ni Kim. “Weh too easy, kahit naka tsinelas ka kaya mo dalhin kasi maganda toes mo” sabi ni Erin.

“Eeeh basta palitan niyo” sabi ni Kim sabay nagwalk out siya.

Pagsapit ng hapon nagtagpo ulit ang magkakaibigan sa bleachers at nag iisip sila ng ibang dare para kay Kim. Nagkakatuwaan ang mga boys sa lower bleachers at napapailing sila pagkat nagbibiruan sila ng suntukan ng braso. “Shit kawawa naman siya” bulong ni Erin pagkat nakikita nila na kinakawawa ng iba si shy boy.

“They are so barbaric, I know biruan lang nila ganyan pero kailangan pa ba magsakitan?” tanong ni Kim. “Hay naku boys will be boys. Kita mo naman they are just laughing it off e. Siguro ganyan magbonding ibang boys” bulong ni Loraine. Biglang tumayo si Kim at huminga ng malalim.

“One month” bigkas niya at nagsimula siya bumaba ng bleachers. Nagulat sina Erin at Loraine, “Uy teka ano gagawin mo?” tanong nila. “Yung dare ko” sagot ni Kim. “Seryoso ka?” tanong ni Erin. “Geez isang buwan lang naman at pagpapanggap lang” sabi ng dalaga. “Hoy tandaan mo isang buwan, and anyone who gives up before that magbabayad parin” paalala ni Loraine.

Napaisip si Kim at muling huminga ng malalim. “Ako pa, it’s for a good cause” landi niya at tuluyan bumaba. Tumayo ang dalaga sa likuran mismo ni shy boy. Lahat ng boys tuloy napalingon at tinignan ang magandang dalaga. “Uy ano tatambay ka pa o alis na tayo?” tanong ni Kim.

Tulala si Andrew at lahat ng barkada niya gulat na gulat. “Ha?” bigkas niya pero si Kim tuluyan bumaba at inabot niya bag niya sa binata. “Tara na, daan tayo sa mall bago umuwi” sabi niya sabay naunang naglakad.

Tulala parin si Andrew at tinignan ang bag ng dalaga na hawak niya. “Dude?” bigkas ng isang barkada niya pero si Kim lumingon. “Ano ba? Tara na sabi e” bigkas niya kaya tumayo si Andrew at tumabi sa dalaga at inabot ang bag nito. “Eto o bag mo” bulong niya. “Duh, boyfriend kita kaya hawakan mo bag ko” sabi ng malakas ni Kim at lalong nagulat ang mga barkada ng binata.

Maski sina Erin at Loraine narinig yung sinabi ng kanilang kaibigan kaya napanganga sila pagkat tinotoo ni Kim yung dare. “Oh my God” bulong ni Erin. Nanginig si Andrew at pasimpleng kumamot. “Tara na maglakad ka na” bulong ni Kim. “Ha? I don’t know whats going on” bulong ni Andrew.

“Tsk basta sumama ka na at mag eexplain ako mamaya. Say goodbye to your friends” bulong ni Kim at lumingon si Andrew at tinungo ulo niya sa kanyang mga barkada na tulala parin. “Bukas dudes” bigkas niya kaya napangiti si Kim na lumingon din at nagpacute. Naglakad sila palayo pero si Andrew nanginginig at hiyang hiya pagkat katabi niya ang kanyang crush.

“Okay joke time” bulong ni Andrew. “Oh just shut up and keep walking” sabi ni Kim sabay inakbayan ang braso ng binata. Si Andrew parang naglalakad na sa mga ulap, sasabog na sa ngiti ang kanyang mukha habang si Kim nilabas ang phone niya at binasa ang text message.

“Gaga ka isang buwan yan” sabi ni Erin. “Yeah I know, how hard can it be ba?” sagot ni Kim sa text sabay tinignan si Andrew at nginitian ito. Ang binata agad dumiretso ang tingin, di maipaliwanag ang saya pagkat yakap parin ng crush niya ang kanyang braso.

“Ah..may I know what is happening?” bulong ng binata. “Later pag nakalayo na tayo. May klase ka pa ba?” tanong ni Kim. “Wala na” sagot ni Andrew sa mahinang boses. “Good, tara sa labas” sabi ng dalaga. “Okay” sagot ng binata at naiilang siya sobra pagkat ang daming mga estduyanteng napapatingin sa kanila.

Paglabas ng gate dumiretso sila sa isang fast food restaurant sa malapit. Pumasok sila at pumila agad sa counter. “What are we doing here?” tanong ni Andrew. “Mag uusap” sabi ni Kim. Nalilito na sobra ang binata pero hindi niya matiis makasama ang kanyang crush.

Nakakuha sila ng lamesa at agad sila nakaupo. Magkaharap sila kaya si Andrew nakayuko lang ang ulo at pinapaikot ikot phone niya sa lamesa. “So pano ko ba ipapaliwanag ito sa iyo?” sabi ni Kim sabay napabuntong hininga. “I really don’t know what is happening” bulong ni Andrew.

“Uy sana wag kang maooffend ha, pero teka ikwento ko nalang muna” sabi ng dalaga at titignan sana ni Andrew ang dalaga, nakita na niya labi ng dalaga pero wala siyang lakas ng loob humarap ng todo kaya balik yuko ng ulo at lalo pinaikot ikot ang phone niya.

“Okay kasi tatlo kami magkakaibigan. Ever since bata kami we play this dare game. Wala lang katuwaan lang naman, we dare each other tapos yung isa na may di kaya gawin yung dare siya ayung manlilibre. So we have been playing this game eversince at patindi ng patindi yung challenges” kwento ni Kim.

“I see, so this is all a game?” bulong ni Andrew. “Yeah, pero uy teka lang alam ko parang ang sama namin, can I explain?” pacute ni Kim at imbes na mainis si Andrew hindi talaga siya makatanggi sa crush niya. “Okay” sagot niya.

“Ayun so nagka sleep over kami and we played the game again. This time kasi malaki yung at stake. Ten thousand pesos” sabi ni Kim. “Wow, just for the game?” tanong ng binata. “Oo nga e, kasi nga lately wala na gumagawa ng dares, okay lang mag treat ganon. So nagkaroon ng challenge at ayun binigatan namin yung parusa pero tumindi din yung mga dare” sabi ng dalaga.

“Like this?” tanong ni Andrew. “Yeah sorry, pero yung isa she has to wear glasses for the whole month. We know she does not like wearing glasses. Naka contact lense siya at since we know she really hates wearing glasses ayun ang dare niya she has to wear glasses for the whole month” kwento ni Kim.

“I don’t see a problem there” bulong ni Andrew. “Oh trust me, vain yon at ayaw niya mag glasses kasi pumapangit daw siya. So gets mo? Tapos yung isa body conscious at hate niya magsuot ng sexy clothes. So ang dare namin for her is to wear no bra for one month” sabi ng dalaga. Napanganga si Andrew, nangingig ang mga labi niya at muntik nang ngumiti.

“Pero ayos lang wala naman makikita sa kanya” banat ni Kim at tuluyan nang napangiti si Andrew, nagpipigil siya ng tawa habang ang dalaga todo tawa kaya nakaw tingin ang binata at naakit sobra sa ganda ng kanyang crush.

“I get it, dare niyo is yung mga hate niyo gawin” bulong ni Andrew. “Yup, para challenging” sabi ni Kim. “So ano yung dare mo?” tanong ng binata. “Ayun, I have to be your make believe girlfriend for one month” sabi ng dalaga at napataas ang mga kilay ni Andew, napatigil yung pag iikot ng kanyang phone.

“Uy say something” sabi ni Kim. “Nahilo phone ko kaiikot” bulong ni Andrew at natawa si Kim kaya medyo napangiti si Andew nang makita muli ang ngiti ng kanyang crush. “So you must hate me” kabig ng binata. “Ha? Bakit naman?” tanong ng dalaga.

“Sabi mo dare niyo is to do something you hate doing. So you must hate me then” sabi ni Andrew. “Of course not, we don’t even know each other. How am I supposes to hate you?” sagot ni Kim. “E ang dami naman lalake diyan, you could have chose others. So its either you hate me or don’t like me?” hirit ni Andrew.

“Sira, they know ayaw ko pa magka boyfriend. And nagkataon you looked at me kanina so they chose you” sabi ni Kim. “So kasalanan ko pa pala to?” tanong ni Andew. “Oo kasalanan mo, kung hindi ka tumingin sa akin e di hidi ka sana napili. So since fault mo deal with it” banat ni Kim at napangiti si Andrew, nanahimik sila pero sabay sila biglang natawa.

“Alam mo itong dare mo hindi maganda” sabi ni Andrew. “Oh sorry, bakit may girlfriend ka na?” tanong ni Kim. “Wala, pero not on my part, on your part” sabi ng binata. “Bakit naman?” tanong ng dalaga. “E syempre, if you continue this dare…baka laitin ka ng iba. You know naman society nowadays. Sasabihin nila bakit ako, ang dami naman pwede. Ganon” bulong ni Andrew.

“Bakit criminal ka ba?” tanong ni Kim. “Hindi ha, pero look naman. Me and you, tatawanan ka nila” sabi ni Andrew. “You are not making sense” sabi ng dalaga. “Basta tatawanan ka nila” sabi ng binata. “Hindi yan, ano ka ba? So okay lang ba if you help me out?” tanong ni Kim.

“Alam mo sana inisip mo to maigi kasi it may be bad for you. What if a guy you like suddenly comes and we are still in this dare. E di syempre ma turn off siya. Well I am concerned for you” bulong ni Andrew. “Naks talagang ginagapanpanan mo na pagiging boyfriend ko ha” landi ni Kim at nagulat ang binata.

“Ha? What do you mean?” tanong ni Andrew. “Ganyan ang boyfriend e, may concern” sabi ni Kim at natawa si Andrew ay niyuko ang kanyang ulo. “Iniisip ko lang naman yung maaring drawback para sa iyo” sabi niya. “Oh youre doing it again” hirit ni Kim at muli sila nagtawaan.

“Alam mo I would really like to help you out pero madaming bad effects ito. Mostly for you. You could have chosen someone else” bulong ni Andrew. “Shit are you breaking up with me already?” tanong ni Kim at nagkatitigan sila. Napanganga si Andrew, first time niya mag face to face sa kanyang crush kaya nautal siya.

Humalakhak si Kim at napalo ang kamay ng binata, parang nakuryente si Andrew kaya lalo siyang wala masabi. “Ano ka ba? Kung may problema haharapin natin” banat ni Kim at nagtawanan ulit sila kaya napakamot si Andrew. “So help me out?” pacute ni Kim at nalusaw ang puso ang binata pagkat hindi niya talaga matiis ang crush niya.

“Yeah, pero we have to do this right” bulong ng binata. “What do you mean?” tanong ni Kim. “Hi, I am Andrew” bulong ng binata sabay inabot ang nanginginig niyang kamay. Napangiti ang dalaga at nakipagkamayan, “I am Kimberly” sagot niya.

“Okay then, so tayo na ganon?” tanong ni Andrew. “Bilis naman” banat ni Kim kaya nalito si Andrew at napakamot. “Since gutom ako, first date, sagot mo” hirit ng dalaga kaya muli sila nagtawanan. “Sure, tara” bulong ni Andrew kaya tumayo sila at nagtungo sa counter.

Titig si Andrew sa board pero hindi siya makapili pagkat panay nakaw tingin siya sa magandang mukha ni Kim. Nanginginig siya sobra, isipan niya gulong gulo pero natauhan nung sikuin siya ng dalaga. “Ano oorderin mo?” tanong ni Kim. “Ha? Ah…” bigkas niya sabay tinignan niya yung cashier at binigay ang kanyang order.

Nakita niya si Kim kinukuha wallet niya sa kanyang bag. “Ah…date nga di sagot ko” bulong ni Andrew. “I was just kidding you kanina, let me since dare ko to” sabi ng dalaga. “Hey if you wanna do this right then let me” sabi ni Andrew sabay tingin sa malayo. “Oh okay” bulong ni Kim.

Pagbalik nila sa kanilang lamesa sinimulan na nila kumain. “So Andrew ganyan ba talaga boses mo or may volume control ka na dapat pihitin ko para lumakas boses mo?” banat ni Kim. “May volume control ako” bawi ni Andrew.

“Ows nasan?” tanong ng dalaga. “Boyfriend mo ako dapat alam mo yon” hirit ni Andrew at muli sila nagtawanan. “Wow naisahan mo ako don ha, pero sa totoo ganyan ka ba talaga magsalita? Soft spoken lagi?” tanong ni Kim.

“How about now?” tanong ni Andrew na medyo lumakas ang boses. “Yan, at baka naman pwede mo itigil pagpapaikot sa phone mo” lambing ng dalaga. “Ito lang kaya ko paikutin, naka fix yung lamesa e” bulong ni Andrew at napatawa niya crush niya, muli napalo kamay niya pero lumaki ang ngiti niya pagkat muli siya nahawakan ng kanyang crush.

“Siguro naman di tatagal to kasi eventually your friends will give up right?” tanong ni Andrew. “I don’t think so, we hate losing e. Sana don’t back out” sabi ni Kim. “Its just going to be so painful when its over” bulong ni Andrew.

“Ano sabi mo?” tanong ni Kim. “Wala sabi ko nasusuka na phone ko” sabi ng binata at natawa ang crush niya. “Tigil mo na nga kasi yang paikot ng phone” sabi ng dalaga kaya tumigil si Andrew at binulsa na phone niya. Humalakhak si Kim pagkat yung plastic fork naman ang pinapaikot ng binata sa lamesa.

“Sorry sakit ko to, boyfriend mo ako so deal with it” bawi ni Andrew sabay muli siyang napalo ng crush niya.

DARE

BY JONATHAN PAUL DIAZ

E-BOOK COMING SOON!!!

Neybor 2 Preview

2012-02-28T11:28:00.001+08:00

Prologue

Si Cassandra ay isang fresh graduate at galing sa mayaman na pamilya. Ngayon araw na ito naghahanap siya ng kanyang apartment kasama ng kanyang matalik na kaibigan na si Olivia.

Sa loob ng isang desenteng apartment sila napadpad at halos ayaw na umalis ni Cassandra. “I love it here” bigkas niya. “Fully furnished na ito, you have one big bedroom, a small kitchen, a dining room, a living room, two toilets and one of it is inside your room. The laundry room is found at the basement” sabi ni Charina, isang buntis at may ari ng building.

“Sure ka na ba ito ang gusto mo?” tanong ni Olivia at nagtungo si Cassandra sa bintana at pinagmasdan ang magandang tanawin sa labas. “Yes sis, this is perfect. I even got apartment number that I wanted. Tapos tignan mo ang ganda ng view dito, walking distance pa sa pagtratrabuhan ko” sabi niya.

“The grocery is just around the corner, the market is one ride from here so are the malls” sabi ni Charina. “O ano pa inaantay mo tawagan mo na dad mo and tell him to pay already” sabi ni Olivia at nagsimangot si Cassandra.

“No! Ayaw ko na maging spoiled brat, I want to pay for this on my own. Huh akala nila di ko kaya mag isa so I want to prove it to them” sabi ng dalaga. “Yeah right, pero sila din lang naghanap ng work for you” landi ng kaibigan niya. “Hanggang doon nalang, and look tinanggihan ko yung gift nilang car sana”

“Sermon sila ng sermon sa akin everytime we go gimmicks. Lagi nila sinasabi na sinisira ko future ko. Eto graduate na ako and I will prove to them that kaya ko magbukod at maging successful” sabi ni Cassandra. “Uhuh, pero sa kanila ka din lang kukuha ng down payment diba?” hirit ni Olivia at napangisi ang dalaga.

“Alangan na gusto nila ako mag camp out sa park. Basta last na talaga yon then I wont ask for any more money from them. Ah miss Charina can I move in already kahit hindi pa ako nakapag downpayment? Kasi my parents are abroad at in five days pa dating nila. Please can i?” lambing ni Cassandra.

“Sorry iha, pero if you want I can reserve this unit for you. Kaya lang one week lang ha” sabi ni Charina. “Okay sige, one week promise” sabi ng dalaga. “Ano ba kasi big deal sa number ng room? Grabe ka ang dami natin nabisita na magaganda pero ayaw mo man lang icheck kasi di available yung room na gusto mo” sabi ni Olivia.

“Ah basta! I like room 202, eversince bata ako gusto ko na yang number na yan. I find it lucky at tignan mo nga I feel at home agad here” sabi ni Cassandra. “Hay naku bahala ka. Tara na” sabi ni Olivia. “Miss Charina ha, please wag na wag mo ibibigay sa iba ito. I promise in seven days magbabayad ako” sabi ni Cassandra.

(Six days later)

“Happy birthday sis!” sigaw ni Cassandra sabay niyakap ang kanyang bestfriend. Nasa loob sila ng event hall ng isang magarang hotel at pansin ng dalaga na probelmado ang kanyang kaibigan. “Whats wrong? Birthday mo tapos parang ang lungkot mo?” tanong ni Cassandra. “Sis may problema ako, pahiram naman ng pera mo o” bulong ni Olivia.

“Ha? Aanhin mo?” tanong ni Cassandra. “Kasi tignan mo naman ang dami pumunta. Di ko akalain na ganito kadami dadating. Nakausap ko na yung manager kanina at sabi niya mashoshort ako ng twenty thousand” bulong ni Olivia. “E di paalisin mo yung iba, di mo naman sila kilala e” sabi ng kaibigan niya.

“Wag naman, tignan mo ang gwapo nga ng iba e” landi ni Olivia at nagtilian sila. “Pero sis naman pambayad ko yon sa apartment ko bukas” sabi ni Cassandra. “Grabe naman to o, may pera naman ako kaya lang I reached my daily limit sa ATM. Pahiran mo pera mo then bukas withdraw ako bayaran kita agad” sabi ni Olivia.

Pumayag si Cassanda kaya agad sila nagwithdraw sa ATM. Nag enjoy sila sa magarbong party ni Olivia at pagkatapos ng party natulog yung dalawa sa complimentary room sa hotel.

Tanghali na nung magising sila kinabukasan. Pareho sila masakit ang ulo sa tindi ng kanilang hang over. “Ayaw ko na uminom ng ganon” ungol ni Olivia. “Grabe ka kagabi buti nalang nandon ako. Muntik ka na maghubad e” kwento ni Cassandra at nagtawanan yung dalawa.

“Pero that was the best party ever” sabi ni Olivia. “Yeah, oh shoot! My apartment!” sigaw ni Cassandra kaya napaupo siya sa kama at inuga ang kanyang ulo. “Sis tara na! Kailangan ko na puntahan yun at mag downpayment” pilit niya. “Relax ka nga, ang dali lang mag withdraw. I have a car pa so why are you so problematic?” sabi ni Olivia.

“Ah basta get up! Maliligo na ako” sabi ni Cassandra. “Fine, to naman parang big deal masyado yung apartment na yon. Ang dami daming apartment diyan na mas magaganda pa” sabi ni Olivia. “Ah basta, kahit wala pa ako doon I can feel that apartment is lucky and special” sabi ni Cassandra.

Alas dos na sila nakacheck out ng hotel pagkat kumain pa sila. Nagmadali sila sa ATM pero minalas pagkat off line ito. Naglibot sila para maghanap ng ibang ATM, gumagana naman ang mga yon kaya lang off line talaga yung bangko ni Olivia.

“Tsk badtrip naman e, alas tres na e” sabi ni Cassandra. “Relax ka nga, didiretso tayo sa bank ko. Magwithdraw tayo over the counter. Grabe ka talaga o” sabi ni Olivia. Alas kwatro nang nakawithdraw sila pero ang layo na ng apartment sa lugar nila. Long drive sila at bago alas sais sila nakarating sa apartment building.

Si Cassandra agad nagtungo sa manager’s office pero gulat na Charina ang sumalubong sa kanya. “Oh my God you came” bigkas niya. “Please don’t tell me may kumuha na” sabi ng dalaga. “I am sorry I thought hindi ka na dadating e. There was this guy who came four days ago, he liked the same apartment unit but I told him it was reserved for you. Can you imagine he kept coming back daily to check pag nakuha mo na?”

“Then kanina bandang four, akala ko wala ka na so I already gave it to him” kwento ni Charina. Si Olivia medyo guilty agad inakbayan bestfriend niya. “Sis hayaan mo na, hanap nalang tayo ng iba bukas” sabi niya. Di sumagot si Cassandra, nakayuko lang ulo niya habang si Charina lumapit.

“There is only one more unit left, if you like you can get the room across, room 201” alok niya. Huminga ng malalim si Cassandra at inuga niya ulo niya. “O kunin mo na sis, hayaan mo na yang pamahiin mo na yan udyok ni Olivia. “Its not the same, you don’t understand” bulong ng dalaga.

“Hello! Its just a room number! Oo siguro iba narin yung view from there pero its still the same apartment” pilit ni Olivia. “Shut up ka nga! Kasalanan mo lahat ito! Bwisit ka!” sigaw ni Cassandra at ang bilis niya tumakbo palabas ng building.

Hinabol siya ni Olivia pero ang kaibigan niya agad nagpara ng taxi at sumakay. Nakauwi si Cassandra, bad mood siya na naupo sa salas nila. Lipat siya ng lipat ng channel ng TV kaya daddy niya napakamot. “Kanina pa ako nahihilo sa paglipat mo ng channel iha” sabi ni Hubert, ang ama ng dalaga.

“I lost my apartment” bulong ni Cassandra. “And how will an apartment get lost? Dinukot sa bag mo?” banat ng tatay niya at umirap ang dalaga at lalong nainis. “I didn’t get there in time, binigay sa iba” paliwanag ng dalaga. “I see, and why did you not make on time?” tanong ng dad niya.

Huminga ng malalim si Cassandra at hindi na sumagot. “So its your fault naman pala” sabi ni Hubert. “No its not, I have the money. Kaya lang yesterday sa party Olivia borrowed it. Kanina we withdrew money but we arrived too late” sabi ng dalaga. “Kaya nga its your fault” pilit ng dad niya.

“Di ko naman po alam na ganon mangyayari. Olivia had money but the ATM was offline. We have to travel to her bank to withdraw then travel back to the apartment” sabi ng dalaga. “Iha, sa buhay hindi mo talaga alam ano ang pwede mangyari. If only inuna mo na inasikaso yang apartment mo bago ka nakipag party e di sana may apartment ka”

“Today is Friday, on Monday you already start working. You said you like that apartment because its walking distance from the company of your tito. So What now? Commute from here? That is like two rides away, so are you saying you need a car?” tanong ni Hubert.

“No, i don’t know” bulong ni Cassandra. “Iha, it seems you are not ready yet. Tandaan mo you must set your priorities straight. Cause and effect dapat lagi ang nasa isipan mo. If I do this what would happen? If I don’t do this what would happen? Dapat ready ka sa lahat iha”

“You cant just live life day by day and say come what may. Look, we know sawa ka na sa pagsesermon namin ng mama mo pero we are just worried. Look what happened now, if you went to the apartment first before the party do you think nagkakaganyan ka ngayon? Bago ka sumagot let me talk, if you got your apartment ready, went to the party at nalaman mo may problema si Olivia sa pera, do you think its still your problem?”

“That was her problem, as a friend you helped but look who has the problem now? Sa dami ng kaibigan niyo wala na ba ibang paghihiraman? You could have gone to her bank yesterday and just withdrew money, pwede naman yon e kahit umabot na sa daily limit sa ATM. But hey, whats done is done. Cause and effect iha” sabi ni Hubert.

Todo simangot si Cassandra pagkat tama naman ang kanyang ama. “Dad magpapahatid ako bukas sa apartment” bulong niya. “Oh akala ko ba nawala na?” sagot ng tatay niya. “Meron pa daw isa pero its not favorite number already. No choice na ako, I have to be contented with that kasi kasalanan ko naman e” sabi ng dalaga.

“Okay, sige para makita din namin ng mama mo yung apartment” sabi ni Hubert. Naging tahimik yung dalawa, si Cassandra masama parin loob niya sa kanyang bestfriend. “May security ba doon?” tanong ng matanda. “Meron po” sagot ng dalaga.

“Good, aircon?” hirit ng ama niya. “Meron dad” sabi ni Cassandra at napapangiti na siya. “Pano ka maglalaba e di ka marunong?” hirit ni Hubert. “Washing machine po, may laundry room” pacute ng dalaga. “And how will you eat?” tanong ni Hubert at natawa na si Cassandra at naupo sa tabi ng tatay niya at yumakap.

“Daddy ano ka ba? Relax ka lang big girl na ako. I will be fine kahit na hindi ko nakuha yung lucky number ko. Bukas gusto ko lang ihatid niyo ako doon, wag muna kayo papasok. Pag naayos ko na yung apartment doon ko palang kayo papapuntahin kasi baka si mommy magberserk mode nanaman at siya mag aayos”

“Hindi ko nanaman alam saan saan ang mga gamit ko” bulong ni Cassandra at nagbungisngisan yung dalawa. “Cassandra, will you be really okay?”tanong ni Hubert. “I don’t know yet, pero dad if I give up will you still welcome me to stay here?” lambing ng dalaga. “Of course iha, wag mo lang iwawala tong bahay ha” biro ng ama niya at nagtawanan yung dalawa.

Kinabukasan diniskaraga ni Hubert at isang kasamabahay nila ang mga gamit ni Cassandra sa manager’s office ng building. “Okay na to dad, ako na bahala. I will call you and mom later when I finish unpacking” sabi ni Cassandra. “Are you sure? We can help you bring the things up” sabi ni Hubert. “Daddy, gusto ko ako na maghirap starting now. Sige na I will call you later when I get settled” sabi ng dalaga.

Pagkaalis ng dad niya humarap si Cassandra kay Charina para magbayad na. “So are you sure already iha?” tanong ng buntis. “Opo, pero wala po ba pwede tumulong sa akin mag akyat ng mga gamit ko?” pacute ni Cassandra at natawa yung manager. “Wala e, kanina sabi ng dad mo tutulungan ka” sabi ni Charina.

“Gusto ko po kasi ako na mismo lahat. Parang new start po, para pag tinawagan ko sila mamaya para ko nalang sila bisita sa place ko. Para hindi narin pwede maglikot mama ko sa pag ayos ko. Baka mamaya siya nanaman mag ayos e” sabi ng dalaga. “Sorry ha pero wala yung mga maintenance, di ko naman pwede utusan yung guard”

“Tulungan sana kita pero kita mo naman o” sabi ni Charina sabay haplos sa kanyang tiyan. “Okay lang po kahit ako na” sabi ni Cassandra at kinuha niya yung susi at isang bag niya. Nakaakyat siya sa apartment niya, halos pareho lang itsura nito sa kanyang unang napiling unit.

Nakailang balik siya sa baba pero ang dami parin niyang gamit ang hindi naiakyat. Napagod siya kaya naupo siya sa salas, sakto nagring phone niya kaya agad niya sinagot ito. “Hello sis are you still mad?” lambing ng bestfriend niya. “No, we are good. Uy alam mo nandito ako ngayon sa apartment ko” sabi ni Cassandra.

“Ows? You got 202?” tanong ni Olivia. “Nope, no choice but 201. Okay lang at least nakikita ko 202” sabi ng dalaga at nagtawanan sila. “Hay naku, grabe pagod na ako kaakyat ng gamit ko” sabi ni Cassandra at naglakad siya papunta sa pinto niya para sana bumaba ulit.

Pagbukas ng pinto nagulat siya pagkat nandon na ang lahat ng gamit niya. Yung pinto ng 202 biglang nagsara kaya medyo nagpanic siya. “Sis? Are you okay?” tanong ni Olivia. “Oh my God may nag akyat ng gamit ko. Oh my God baka may kinuha, teka lang nga check ko gamit ko” sabi ng dalaga at pinasok niya mga gamit niya at agad niya chineck mga laman nito.

“Ano may nawawala ba?” tanong ni Olivia. “Wala, di nga nabuksan e” sabi ni Cassandra. “O yun naman pala e. Grabe ka kung magpanic, sino ba nag akyat?” tanong ng kaibigan niya. “Si 202 ata, kasi nung lumabas ako sakto nagclose door niya” kwento ni Cassandra.

“O di ayos, mag thank you ka nalang” sabi ni Olivia. Sumilip sa hallway si Cassandra, “Uy salamat ha” sigaw niya at inaantay niya magbukas yung pinto ng 202 pero hindi na ito nangyari. Pumasok nalang siya at naupo sa sofa at nagrelax.

“Well at least alam ko si 202 ay mabait din pala in fairness” sabi ni Cassandra. “Ano nakita mo ba?” tanong ni Olivia. “Hindi naka close door niya so sumigaw nalang ako ng thank you” sabi ni Cassandra at nagtawanan sila. “Kung mabait why not try to talk to 202 baka gusto niya makipagpalit diba?” sabi ni Olivia.

“Oo nga no! Sige sige gagawin ko nga yon tutal pareho naman kami ng rent sa second floor e” sabi ng dalaga at sakto narinig niya may nagbukas at nagsara na pinto. “Wait siya ata yon habulin ko lang ha” sabi ni Casssandra at nagmadali siyang lumabas ng apartment niya.

Wala na sa hallway si 202 kaya agad siya tumakbo pababa. Hindi niya naabutan si 202 kaya dumiretso siya kay Charina. “Si 202 ba yung lumabas? Siya ba yung nag akyat ng gamit ko?” tanong niya. “Oo siya yon, kalalabas lang niya. Di mo ba nameet?” tanong ng buntis.

“Hindi e, basta iniwan niya yung gamit sa door. Sino po siya?” tanong ng dalaga. “Sorry we cannot give out details, its best if you meet him nalang. He seems to be a good guy naman e” sabi ni Charina. “So lalake siya, anyway gusto ko sana kausapin para mag trade kami, sa tingin niyo papayag siya? Can you help me?” pacute ni Cassandra.

“Iha pag ganyan na usapan its best kung kayo nag usap. If he agrees then it will be alright with me. Sayang you just missed him” sabi ni Charina. “Oh well at least there is hope” sabi ni Cassandra. “Bakit ba masyado importante sa iyo yung 202?” tanong ng buntis.

“Well I really don’t know, but I felt something different nung nandon talaga ako sa loob. Alam niyo po ba yon na feeling? Yung tipong alam mo na dapat doon ka? Parang ganon po yon e” sabi ng dalaga. “Gut feel? Yes, it happens and doon lagi mo sasabihin na sabi ko na nga ba e. Like me and my husband, walang wala kami dati at one time napadaan kami sa lotto stand”

“Hindi naman kami nagtataya sa totoo pero that day we did and look at what we have now” kwento ni Charina. “Wow ang lucky niyo naman po. Pero nasan po ba siya?” tanong ng dalaga. “My husband? Nandon sa baba naglalaba” sabi ng manager at nagtawanan sila.

“Sige po, teka should I settle in or wait for 202? Baka pumayag siya so sayang naman effort ko pag mag ayos na ako” sabi ni Cassandra. “At pag hindi siya pumayag?” tanong ng buntis. “Oo nga no, mapapagalitan nanaman ako ni daddy pag bisita nila mamaya. Sasabihin nanaman niya think ahead. Sige po mag aayos nalang po ako, then if he agrees then mag impake ulit, lipat sabay mag ayos ulit”

“At least worth it yung pagod kasi I get 202 just like what I wanted. Daddy will be proud because I thought ahead” pacute ng dalaga at napangiti yung buntis. “Wait po, san po kaya ako makakabili ng plates and spoons ganon? Yung malapit lang po at yung may restaurant narin po para take out. Gusto ko po sana maimpress naman parents ko pagbisita nila mamaya” sabi ng dalaga.

“You know what iha, may mga extra kaming ganon kasi ang dami nagregalo sa amin nung wedding. Lately lang kasi kami kinasal ng asawa ko. Nauna live in, halika akyat tayo sa unit namin at ibibigay ko nalang sa iyo yung extra. Di ko alam bakit talaga panay plato, kutsra, tinidor, kutsilyo ang nireregalo sa kasal. Ang dami dami naming plato” biro ni Charina.

“Kaya naman pala mabait asawa niyo kasi ang dami niyong bala sa kanya in case mag away kayo e” pacute ni Cassandra at grabe ang tawanan nung dalawa. “Youre funny, buti nalang iha pumayag ka parin. Sana kahit hindi mo makuha 202 you stay here kasi naaliw ako sa iyo” sabi ni Charina.

“Baka gusto mo din ako ipakilala sa asawa mo para turuan niya ako maglaba” bulong ni Cassandra at lalong nagtawanan yung dalawa. “Tapos pag nag away kayo at nag walk out siya pwede niyo ako tawagan para salubungin ko siya sa second dito at ako na magtuloy ng pagbabato ng plato” biro ng dalaga at sa tindi ng tawa napahawak si Charina sa kanyang tiyan. “Mapapaanak ako ng di oras sa iyo iha, hay salamat magkakaroon ng buhay tong building dahil sa iyo” sabi ng buntis.

“Kaya pala mura dito. I was expecting mahal dito kasi malapit sa business district, magandang location, malapit malls and social places. May pool pa at other facilities” bulong ni Cassandra at ngumiti si Charina. “Sakto lang yung kita namin para sa future namin. Nabiyayaan na kami ng starting funds so instead of donating, eto nalang murang apartments business namin”

“But don’t tell anyone ha, sa iyo ko palang nakwento ito. We don’t advertise din, we just let people find us, pero if they do ayun mura talaga dito at kita mo naman maganda dito” sabi ng buntis. “And you are lucky to have a unit left kahit na hindi yung gusto mong number” dagdag niya.

“Yeah, pero siguro even if I don’t get 202, I really like it here. I can feel that I should be here. Siguro makuntento na ako seeing 202, at least katapat naman e” banat ni Cassandra at muli sila nagtawanan. “Lagay ko nalang na address ko 202 across” hirit niya at muling napahawak si Charina sa kanyang tiyan.

NEYBOR: Two-o-Two

BY JONATHAN PAUL DIAZ

"Every time i hear a knock on my door my heart beats fast. I move as fast as lightning armed with a smile on my face to open the door...wishing it was you on the other side" - Red, Neybor 2 by Paul Diaz

HAPPY NEW YEAR

2011-12-31T11:24:00.002+08:00

HAPPY NEW YEAR TO EVERYONE!!!

2011 was a blast! I had a hard time writing a Pinoy version of a magic school. I was hesitant and scared but in the end a lot of you liked it. That puts a big smile on my face. The next challenge was to write the sequel of Salamangka: Ang Tagapagmana. I must admit this was my biggest challenge.

How are you supposed to top the first one? A lot gave me great feedback on the first book last year and so it gave me the chills writing the sequel. I got it done and again i am overwhelmed with the great feedback from those who purchased.

Mortal was an easy write, i simply had to be myself. The humor is easy, and i guess you all know who Adolph really is in real life? Hahahaha.

So I end 2011 with a happy face even though there were bad news about piracy. Well God bless you pirates and always remember Karma is...a word that starts with K. I do hope and pray, oh yes i do HOPE AND PRAY that you get to meet the real Kamato soon. Hahahaha. I am just kidding of course, i dont want to take you excess baggages as i enter the new year so i will leave you behind with 2011.

So what's in store for 2012?

Let me give you a glimpse of the stories that i have inside my head as of the moment:

Bertwal 2

Sa Aking Mga Kamay 2

Resbak 2

Salamangka 3

Katorse ( If written in Tagalog)

14th Coin (If written in English)

Ordinary Me 3

Twinkle Twinkle: Pilipinas

Bespren: Heart Beats

Bespren: Nico and Isa

Neybor 2 (New characters)

My Evil Heart (English)

The Third

Spare Tire

So that is about it.

I am really looking forward to 2012.

As the sun sets for 2011, lets all leave behind the bad memories, too many of them, but take along those happy memories as you greet 2012 with a big smile.

I still dream...will keep on dreaming about you...never a memory...

HAPPY NEW YEAR TO EVERYONE!!!

TO THOSE INTERESTED TO PURCHASE EBOOKS
http://paulito-maligno.blogspot.com/2011/11/ebooks-for-sale.html