Blog85100

Ο Γιώργος και οι αγορές

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Mon, 01 Mar 2010 11:36:00 +0000

Ευρωπαϊκή βοήθεια

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Sat, 13 Feb 2010 13:30:00 +0000

Δείτε Επίσης

Ελλάς - Γαλλία - Κουκουλοφορία
Όταν οι ηγέτες εμπνέουν
Ο ταύρος της Γουόλ Στριτ

Ανάρτηση με Ομπάμα, Αγρότες, Six feet under, Sherlock Holmes, ΓΑΠ, κα

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Thu, 28 Jan 2010 12:52:00 +0000

Συνεχίζω με λίστα γιατί έχω καιρό να γράψω. Θέλω επίσης να εκφράσω δημοσίως τον σεβασμό μου απέναντι στον άνθρωπο που εφηύρε (μα είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια λέξη; με ηύ;) τις bulleted lists.

Μια καλή θητεία στην προεδρία των ΗΠΑ είναι προτιμότερη από δύο μέτριες δήλωσε ο Ομπάμα, του οποίου η δημοτικότητα βρίσκεται στον πάτο. Μια κακή θητεία είναι προτιμότερη από δύο κακές θητείες, έχω να πω εγώ. Διαβάστε περισσότερα στο καταπληκτικό άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου. Πριν το διαβάσετε, θέλω να υπενθυμίσω ότι αμερικανός πρόεδρος τιμήθηκε πρόσφατα με το νόμπελ ειρήνης!

ΔΗ.ΨΗ.ΜΟ.ΦΙ.ΣΜΑ! Η Ελληνοφρένεια είναι τελικά η μοναδική σταθερή αξία στο ελληνικό ραδιόφωνο. Όλα τα υπόλοιπα είναι τόσο ρευστά. Τα τελευταία 3 χρόνια άκουγα φανατικά Flash 96. Ήταν ο ορισμός του ποιοτικού ενημερωτικού ραδιοφώνου (τουλάχιστον τις πρωινές ώρες που άκουγα εγώ). Και ξαφνικά άλλαξαν όλα. Οι ποιοτικές εκπομπές (Σταματόπουλος, Κοκορίκος) συρρικνώθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε απαγορευτικές ώρες και αντικαταστάθηκαν από φάρσες, βλακ χιούμορ, συνταξιούχους που λένε τον πόνο τους on-air, αφιερώσεις, τραγουδάκια, βλακειούλες (Λάλας). Αντίο Flash!

Θα ήθελα όταν δεν πηγαίνει καλά η δουλειά μου, να μου δίνει χρήματα το κράτος. Θα ήθελα να μπορώ να μπλοκάρω με το αυτοκίνητο μου την κυκλοφορία, απαιτώντας κι άλλα, χωρίς να με συλλαμβάνει η αστυνομία. Θα ήθελα να με καλεί για διάλογο η υπουργός και εγώ να την γράφω εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Θα ήθελα να γινόμουν κι εγώ ένας τηλεοπτικός σούπερ σταρ και να συζητάω κάθε βράδυ με την Τρέμη και τον Πρετεντέρη..
Είστε λάθος κύριοι αγρότες και δεν έχετε κανέναν μαζί σας. Οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται από αγωνιστές που χύνουν το δικό τους αίμα, όχι το αίμα των συνανθρώπων τους. Την λέξη απεργία την έχετε ακούσει ποτέ;

me and the farmer

Μουσική: What it is. Funky, soul & rare grooves * * * * *
Από συλλογές με βαρύγδουπους τίτλους που υπόσχονται λαγούς και πετραχείλια, έχει βρωμίσει ο τόπος. Η συγκεκριμένη όμως είναι ένα αριστούργημα. 91 (στον αριθμό - τετραπλό cd) πραγματικά σπάνιες και βρώμικες τζαζο-φανκιές που θα εκτιμηθούν δεόντως απ' τους λάτρες του είδους. Πρόκειται για τραγούδια που στην πλειοψηφία τους ξεχάστηκαν σχεδόν αμέσως μόλις ηχογραφήθηκαν, αν και πολλά απ' αυτά σαμπλαρίστηκαν αργότερα από καλλιτέχνες της hip hop. Θα μπορούσα να μιλάω για πάντα για αυτή τη συλλογή, γιαυτό σταματάω εδώ. Κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και ανακαλύψτε την for god's sake!

Σινεμά: Οι τελευταίες δύο ταινίες που είδα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Απολαμβάνεις να τις βλέπεις όσο βρίσκεσαι μέσα στην αίθουσα, αλλά μόλις βγεις έξω δεν σου έχει μείνει τίποτα.
Με τον Guy Ritchie συμβαίνει πάντα αυτό. Το Sherlock Holmes * * * έχει να επιδείξει έναν καταπληκτικό Robert Downey Jr, έναν ξενέρωτο όπως πάντα Jude Law και μια γρήγορη / έξυπνη σκηνοθεσία. Τίποτα άλλο όμως.
Το Avatar * * * προσφέρει απλόχερα eye candy και προσπαθεί να δημιουργήσει έναν μυθικό κόσμο σε στυλ Lord of the rings, αλλά σε πιο κοσμικό επίπεδο. Τα καταφέρνει μια χαρά σ' αυτούς τους τομείς, όμως και πάλι περιεχόμενο = μηδέν. Και μην ακούσω ότι και καλά έχει ένα σωρό έμμεσες αναφορές στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και την καταστροφή του πλανήτη στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης.. Οκ, υπάρχουν αυτές οι αναφορές, αλλά ούτε μας λέει τίποτα καινούργιο, ούτε μας δίνει τροφή για σκέψη. Καλούτσικη ήταν η ταινία, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί έσπευσαν όλοι οι μηντιάνθρωποι να την θεοποιήσουν.

Τηλεοπτικές σειρές. Το Six feet under το ανακάλυψα αργά, δεδομένου ότι ξεκίνησε το 2001 και μετά από πέντε επιτυχημένες σαιζόν, τελείωσε το 2005. Η αλήθεια είναι ότι αντιστάθηκα αρκετά πριν αποφασίσω να το παρακολουθήσω γιατί με απωθούσε το θέμα γύρω απ' το οποίο περιστρέφεται. Οι ήρωες είναι μια οικογένεια νεκροθαφτών και η σειρά δεν έχει στοιχεία black humour, όπως ίσως θα περίμενε κανείς από μια τηλεοπτική σειρά με τέτοιο τίτλο. Ευτυχώς όμως, το μακάβριο του θέματος είναι απλώς το χαλάκι πάνω στο οποίο πατάνε οι πολύ καλογραμμένες ιστορίες που παρακολουθούμε. Εμπνευσμένη / λιτή σκηνοθεσία, καταπληκτικές ανεπιτήδευτες ερμηνείες, και παραγωγή HBΟ που φημίζεται για την καλλιτεχνική ελευθερία που δίνει στους δημιουργούς, είναι μόνο μερικοί λόγοι για να το παρακολουθήσει κανείς. Αν έχετε όρεξη για ποιοτική τηλεθέαση που ξεφεύγει απ' την τηλεοπτική ελαφρότητα, ψάξτε το.
Lost - season 6 (final) (δόξα το Θεό). Υπόσχεται να μας δώσει απαντήσεις σε όλα αυτά τα περίεργα τεκτενόμενα που παρακολουθούμε τα τελευταία 5 χρόνια και επιτέλους να τελειώσει. Μην ξεχάσετε, ξεκινάει Τρίτη 2 Φεβρουαρίου. Ακολουθεί 4λεπτο βιντεάκι για να φρεσκάρει τη μνήμη μας. Άντε να δούμε..

ΓΑΠ και νέα κυβέρνηση / ο απολογισμός των πρώτων 100 ημερών: Διάλογος, διαβούλευση, συσκέψεις, συμβούλια, μπλα, μπλα, μπλα, μπλα.. Αναρωτιέμαι θα κυβερνήσουν καθόλου, ή θα πάμε μέχρι το τέλος της τετραετίας συζητώντας..;

Αυτό πάντως που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση στις πρώτες 100 μέρες της νέας κυβέρνησης ήταν η απόφαση να φορολογηθούν αναδρομικά οι γονικές παροχές. Περίμενα απ' το Γιώργο Παπανδρέου να δείξει περισσότερη ευαισθησία απέναντι στους γονείς που θέλουν να αφήσουν κάτι στα παιδιά τους.. Γιατί - όπως είπε κάποιος σε κάποιο ραδιόφωνο - και ο ίδιος ο Γιώργος ..με γονική παροχή το πήρε το μαγαζί!!!

Δείτε Επίσης

Να μην ξεχάσω
Το παραμύθι που ενυπωσίασε τον Γιώργο Καρατζαφέρη όταν ήταν παιδί
Τα γενέθλια του Πασόκ

Τα καλύτερα μουσικά albums των noughties

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Mon, 21 Dec 2009 09:03:00 +0000

20. joss stone - the soul sessions

Στο εξώφυλλο του debut album της, η 16χρονη κουκλίτσα έκρυψε το αγγελικό της πρόσωπο πίσω από ένα μικρόφωνο.

Δεν ήθελε να την κρίνουμε απ' την εμφάνιση της, και δεν είχε καμία όρεξη να γίνει το επόμενο είδωλο της teen pop. Έτσι μας σερβίρισε μια λαχταριστή συλλογή από vintage soul classics, αναγκάζοντας μας να δώσουμε βάση στη συναρπαστική μαύρη φωνή της.

super duper love

19. colplay - viva la vida

Πολλοί θεωρούν τους Coldplay την επόμενη 'μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο', αυτούς δηλαδή που θα πάρουν τη σκυτάλη απ' τους U2.
Θα μπορούσε να ήταν έτσι, γιατί πραγματικά όλοι τους οι δίσκοι κινούνται σε πολύ υψηλά standards. Όμως κάτι λείπει. Και αυτό είναι η τόλμη. Πάρτε κανένα ρίσκο ρε παληκάρια! Μέχρι τότε θα βολευτούμε με αυτό που ξέρετε να κάνετε καλά. Επέλεξα το Viva la vida.

cemeteries of london

18. robbie williams - swing when you're winning

Ο Robbie δεν είναι ρόμπα! Απέδειξε ότι είναι ένας γνήσιος superstar που μπορεί να φέρει σε πέρας οποιαδήποτε αποστολή, όσο δύσκολη κι αν είναι.
Το Swing when you're winning αποτελείται από διασκευές διαχρονικών τραγουδιών που θεωρούνται jazz standards. Ο Robbie τολμά να τραγουδήσει Sinatra, Ellington, Gershwin, κ.α. και το κάνει με τόση αυτοπεποίθηση, όση χρειάζεται ένα τέτοιο εγχείρημα.

mack the knife

17. muse - black holes and revelations

Οι Βρετανοί τους αγάπησαν εξ' αρχής. Στην Αμερική έγιναν μεγάλοι το 2003. Εμένα με κέρδισαν το 2006 με τον δίσκο Black holes and revelations, τον οποίο θεωρώ τον σημαντικότερο της καριέρας τους.
Alternative rock, που δεν διστάζει να αγγίξει εντελώς ασύμβατους μουσικούς χώρους όπως συμφωνική μουσική και Disco?!

starlight

16. john mayer - continuum

Ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας παίζοντας βαρετή κιθαριστική pop. Ήταν μόνο 22 χρονών.
Μεγαλώνοντας άρχισε να μεταμορφώνεται σε έναν σπουδαίο μπλουζ κιθαρίστα. Έπαιξε δίπλα σε ιερά τέρατα όπως οι Buddy Guy, Eric Clapton, B.B. King και Herbie Hancock. Όλες αυτές οι εμπειρίες του αποτυπώνονται στο Continuum του 2006, έναν καταπληκτικό Blues / Soft Funk / Soul δίσκο.

waiting for the world to change

15. the long blondes - couples

Οι Long blondes ήταν πέντε φίλοι (αγόρια και κορίτσια) που ήθελαν να κάνουν κάτι σχετικό με την τέχνη, αλλά δεν ήξεραν τι. Όταν μια απ' τις κοπέλες της παρέας έλαβε σαν δώρο μια κιθάρα απ' τον θείο της, οι Long Blondes αποφάσισαν να κάνουν μουσική.
Οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν είχαν ξαναπιάσει μουσικά όργανα στα χέρια τους. Το συμβόλαιο και η επιτυχία ήρθαν σε χρόνο ρεκόρ. Το πρώτο τους album το λάτρεψα αμέσως γιατί μου θύμιζε λίγο Elastica.
Επέλεξα όμως το δεύτερο γιατί ξεφεύγει απ' το κλασικό indie rock και πάει προς 80s pop. Αμέσως μετά απ' αυτή τη δουλειά η μπάντα διαλύθηκε, λόγω ασθένειας του κιθαρίστα. Αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει τη συναρπαστική από κάθε άποψη :0 τραγουδίστρια του σχήματος σε σόλο καριέρα. Κρατήστε το όνομα: Kate Jackson.

guilt

14. howling bells - howling bells

Δραματικό ροκ ντεμπούτο από Αυστραλούς που πολιτογραφήθηκαν Λονδρέζοι. Αν του δώσεις την ευκαιρία, μετά από μερικά ακούσματα θα σου στοιχειώσει το μυαλό.

wishing stone

13. morrissey - the years of refusal

Τα χρόνια της άρνησης της σόλο καριέρας του Morrissey ανήκουν στο παρελθόν. Ο frontman των Smiths διανύει μια περίοδο δεύτερης νεότητας.
Το Years of refusal δεν έπεσε ξαφνικά απ' τον ουρανό. Είχε προηγηθεί το Ringleader of the tormentors που μας είχε δείξει ότι ο πρώην τραγουδιστής της πιο 'influential μπάντας των τελευταίων 50 xρόνων' (NME) βρίσκεται στην πιο δημιουργική φάση της προσωπικής του καριέρας.

when last i spoke to carol

12. loopa scava meets cayetano - up and down

Όταν ο Loopa scava (Ηλίας Μιμιλίδης) συνάντησε τον Cayetano (Γιώργο Μπρατάνη) δημιούργησαν την πιο όμορφη ελληνική δουλειά που έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια. Τραγουδά η Πελίνα Στέφου. Δύσκολα κατατάσσεται κάπου αυτός ο δίσκος. Trip Hop / Down Tempo, κάτι τέτοιο. Μου θυμίζει και λίγο Gotan project.

the rain comes again

11. gnarls barkley - st elsewhere

Gnarls barkley είναι το σχήμα που προέκυψε απ' την συνεργασία του πανέξυπνου παραγωγού Danger mouse και του πολύ καλού soul τραγουδιστή Cee-Lo Green. Αυτοί οι δύο κύριοι είναι οι κατασκευαστές εκείνου του πνευματώδους σουξεδακίου που λέει Does that make me craaaaaaaaaaaaaaaazy? Το συγκεκριμένο τραγούδι δεν είναι απ' τα καλύτερα αυτού του πολύ δυνατού pop funk δίσκου.

the boogie monster

10. r.l. burnside - a bothered mind

Ο R.L. Burnside ήταν ένα λουλούδι που άνθισε στη δεύτερη πεντηκονταετία της ζωής του. Αν και γεννηθείς το 1926, ο σπουδαίος bluesman χρειάστηκε να περιμένει μέχρι τα 90s για να δει την καριέρα του να απογειώνεται. Απολαύστε τον σε ηλικία 78 χρονών, να πιάνει τα μπλουζ απ' τα μαλλιά και να τα τραβάει μέχρι τα όρια τους, και λίγο παραπέρα (λίγο πριν ο ίδιος πάθει καρδιακή προσβολή, κάνει bypass και αποβιώσει).

shake 'em on down

09. editors - the back room

Ίσως το σημαντικότερο ντεμπούτο της δεκαετίας. Τόσο πλούσιο / σκοτεινό / fresh, yet vintage / ροκ ήχο έχω να ακούσω ούτε και εγώ ξέρω από πότε. Βρετανοί βέβαια.

all sparks

08. ronny jordan - off the record

Αν ήξερε ο Ronny Jordan πως αυτό που έκανε στα early nineties θα ονομαζόταν αργότερα acid jazz και θα κακοποιούταν βάναυσα στα χέρια διάφορων άσχετων, ίσως να μην το είχε κάνει ποτέ.
Το Off the record είναι ένα πανέμορφο jazz / retro funk / smooth jazz / hip hop fusion album του 2001. Χαλαρό και όμορφο, ιδανικό για να 'make sweet love to you woman' που θα 'λεγε και ο Chef!

no pay, no play

07. bob dylan - modern times

Ευτυχώς, ο παππούς δεν λέει να τα παρατήσει. Ο μεγάλος αυτός μυθοπλάστης απ' ότι φαίνεται θα συνεχίζει να μας συναρπάζει μέχρι τα βαθιά του γεράματα.
Η δεύτερη στροφή του opening track ξεκινάει με τους στίχους 'I was thinkin' 'bout Alicia Keys, couldn't keep from crying' και είναι εξ' ολοκλήρου αφιερωμένη στη νεαρά τραγουδίστρια?!

spirit on the water

06. yeah yeah yeahs - show your bones

Θα μπορούσα να είχα επιλέξει το It's Blitz, αλλά μια που το έχω μνημονεύσει παλιότερα, είπα να βάλω εδώ το Show your bones που είναι εξίσου καλό. Παρεξηγημένος δίσκος επειδή απογοήτευσε το punk κοινό που είχε αγαπήσει το Fever to tell. Ξεκολλήστε, το punk έχει πεθάνει προ πολλού. Το ζητούμενο είναι βασιζόμενοι στην σπουδαία παρακαταθήκη του, να προχωράμε μπροστά. Αυτό κάνουν οι Yeah yeah yeahs.

cheated hearts

05. gotan project - la revancha del tango

Πρωτοπόροι. Πήγαν την Electronica σε νέα ανεξερεύνητα λημέρια. Εκεί συνάντησε το Αργεντίνικο Τango και ο έρωτας μεταξύ τους ήταν κεραυνοβόλος. Τον δρόμο που χάραξαν οι Gotan project τον ακολούθησαν κι άλλοι. Το ταγκό είχε επιτέλους πάρει την εκδίκηση του!

santa maria (del buen ayre)

04. yann tiersen - amelie

Ένα μαγικό soundtrack από μια μαγική ταινία. Αμφότερα παίχτηκαν περισσότερο από όσο τους άξιζε.
Ο κοφτερός ήχος του ακορντέον αγγίζει αβίαστα ότι πιο ευαίσθητο έχεις μέσα σου.

la valse d' amelie

03. gonzales - uber alles

Σοβαρός; Γελοίος; Χυδαίος; Rapper; Κλασικός πιανίστας; Μουσικός παραγωγός; Ή απλά entertainist;
Όπως και να τον χαρακτηρίσεις, το σίγουρο είναι ότι ο Gonzales είναι ένας απ' τους σημαντικότερους μουσικούς της τελευταίας δεκαετίας.

let's groove again

02. portishead - third

Τους είναι αδύνατο να μη βγάλουν τέλειο δίσκο.
Το μοναδικό άλμπουμ που κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, μας δίνει περισσότερες χαρές από ότι ολόκληρες δισκογραφίες άλλων καλλιτεχνών. Θεϊκή μουσική.

plastic

01. depeche mode - sounds of the universe

Όπως καταλάβατε στη σύνθεση της συγκεκριμένης λίστας δεν υπήρξε ίχνος αντικειμενικότητας.
Έτσι ακόμα και στην κορυφή της, φιγουράρει ένας δίσκος τον οποίο δεν θα βρείτε σε καμιά άλλη σχετική λίστα. Είναι ο 12ος δίσκος της μπάντας που διαμόρφωσε όσο καμιά άλλη τη σύχρονη ποπ μουσική.
Δείτε την σχετική ανάρτηση Depeche Mode - Sounds of the Universe

hole to feed

Additional credits: sugahspank - the incredible the invinsible / bruce springsteen - we shall overcome: the seeger sessions / annie lennox - songs of mass destruction / amy winehouse - back to black

Hasta Siempre!

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Tue, 08 Dec 2009 21:30:00 +0000

Δείτε Επίσης

Ο Τσίπρας στους Schooligans
Το καντήλι μου
When Barack met Kostas

James Osterberg

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Fri, 13 Nov 2009 13:19:00 +0000

Ο James μεγάλωσε σε ένα κάμπινγκ για τροχόσπιτα κοντά σε μια βιομηχανική περιοχή. Έτσι εκτός από τον ήχο του αγαπημένου του Rock & Roll, έμαθε από νωρίς να εκτιμά και τον ήχο που έκανε το ηλεκτρικό πριόνι του πατέρα του, καθώς επίσης και τους ήχους που άκουγε απ΄τα γειτονικά εργοστάσια συναρμολόγησης αυτοκινήτων.

Όταν συνάντησε τον Ron, μια παλιά του γνωριμία απ' το σχολείο, ήξερε ότι είχε βρει τον άνθρωπο με τον οποίο μπορούσε να μοιραστεί το μουσικό του όραμα. Έφτιαξαν μια μπάντα με ήχο αρχέγονο, επιθετικό και σεξουαλικά φορτισμένο. Χρησιμοποίησαν αντισυμβατικά 'μουσικά όργανα' όπως άδεια βαρέλια πετρελαίου και ηλεκτρικές σκούπες και άρχισαν να αποκτούν αναγνωρισιμότητα σε τοπικό επίπεδο.

Οι ζωντανές τους εμφανίσεις έγιναν θρυλικές. Όταν ο James ανέβαινε στην σκηνή κυριευόταν από μια φρενίτιδα. Συχνά στο τέλος της νύχτας αιμορραγούσε απ' τις πολυάριθμες αμυχές που είχαν προκληθεί στο σώμα του. Παράλληλα όμως, τα μέλη του συγκροτήματος είχαν ανακαλύψει και τον μάταιο εκείνο κόσμο των σκληρών ναρκωτικών. Μετά από τρεις αποτυχημένους εμπορικά δίσκους, η μπάντα διαλύθηκε.

Ο James πέρασε ένα διάστημα περιφερόμενος στους δρόμους, άστεγος. Τελικά κατέληξε σε μια νευροψυχιατρική κλινική.

Στο νοσοκομείο τον επισκέφτηκε ένας φανατικός του θαυμαστής με μεγάλη επιρροή στον κόσμο της μουσικής. Τον έπεισε να επιστρέψει. Και τότε ξεκίνησε μια μεγάλη σόλο καριέρα κατά τη διάρκεια της οποίας κυκλοφόρησε δεκάδες επιτυχημένων δίσκων και εδραιώθηκε στο πάνθεον των πρωτοπόρων της ροκ.

Ήταν το οργισμένο ροκ είδωλο, το οποίο πολλά σούπερ γκρουπς χαρακτήριζαν ως την κύρια μουσική τους επιρροή. Το παλιό του (αποτυχημένο εμπορικά) συγκρότημα είχε πάρει πλέον θρυλικές διαστάσεις. Κατά κοινή παραδοχή είχε αλλάξει το ρου της σύγχρονης ροκ ιστορίας.

Ο James κατά τη διάρκεια της λαμπρής του καριέρας είχε ξανασυναντηθεί μουσικά με την μπάντα των νεανικών του χρόνων. Στα τέλη του 2008 αποφάσισε μαζί με τον παλιόφιλο του Ron πως είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για μια νέα σειρά ζωντανών εμφανίσεων. Θα ήταν όλα όμορφα και άγρια όπως τότε. Η μοίρα όμως είχε διαφορετική άποψη. Στις 6 Ιανουαρίου 2009 ο Ron βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμα του, πιθανόν από καρδιακή προσβολή. Οι live εμφανίσεις φυσικά ματαιώθηκαν.

Σχεδόν ταυτόχρονα κυκλοφορούσε ο νέος σόλο δίσκος του James Osterberg. Κι αιφνιδίαζε τους πάντες. Όχι μόνο δεν θύμιζε σε τίποτα το άγριο πανκ ροκ παρελθόν του, αλλά σε πολλά σημεία του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μέχρι και ..jazz!

Απλώς βαρέθηκα να ακούω ηλίθιους κακούργους με κιθάρες, σημείωνε ο James σε κάποιο δελτίο τύπου. Ο χαρακτηρισμός βέβαια αναφερόταν σε όλες εκείνες τις γενιές μουσικών που είχε εμπνεύσει ο ίδιος με τη μουσική του. Σε ηλικία 62 χρονών, ο James είχε πια 'ωριμάσει'.

Ακούμε το καταπληκτικό Les feuilles mortes απ' τον τελευταίο δίσκο Preliminaires.

ΥΓ. Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του James Osterberg είναι Ιggy Pop. Ο ισχυρός άνδρας που τον έπεισε τότε να επιστρέψει είναι ο κύριος David Bowie.

Δείτε Επίσης

Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!
Early Rave στο Manchester
Depeche Mode - Sounds of the Universe

Πλήγμα για την πράσινη ανάπτυξη

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Tue, 03 Nov 2009 13:18:00 +0000

Μια γλάστρα αποχώρησε απ' την κούρσα διαδοχής!

Δείτε Επίσης

Η Μαριέττα Γιαννάκου επιστρέφει

Πράσινα / σοσιαλιστικά τέλη κυκλοφορίας

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Tue, 03 Nov 2009 12:16:00 +0000

Α' κατηγορία
οχήματα με πρώτη άδεια κυκλοφορίας από το 2005 και μετά
Β' κατηγορία
οχήματα με πρώτη άδεια κυκλοφορίας από 2000 έως 2004
Γ' κατηγορία
οχήματα με πρώτη άδεια κυκλοφορίας από 1996 έως 1999
Δ' κατηγορία
οχήματα παλαιότερα του 1996

Δηλαδή αν κατάλαβα καλά κυρία Μπιρμπίλη μου, οι φουκαριάρηδες - έχοντες (φράγκα) και κατέχοντες (ολοκαίνουργια οχήματα) θα πάρουν κάποια έκπτωση γιατί προφανώς έχουν μεγαλύτερη ανάγκη απ' τους..

Μπρούκληδες (!) που από επιλογή οδηγούν αυτοκίνητο 15ετίας ή 25ετίας, για να κάνουν μόστρα στις γκόμενες της πλατείας!

Αν είναι την πράσινη ανάπτυξη να την πληρώσουν και πάλι οι άνεργοι, οι μεροκαματιάρηδες και οι συνταξιούχοι, σας την επιστρέφουμε. Να την χαίρεστε!

ΥΓ 1. Η απεικονιζόμενη μέση κατηγορία των 1358-1928 κυβικών είναι η αυτή στην οποία εντάσσεται η πλειοψηφία των οχημάτων στη χώρα μας

ΥΓ 2. Όπως είχε πει κάποτε ένας μεγάλος ηγέτης, όταν κάποιος δεν έχει να φάει, δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την πρασινάδα!

ΥΓ 3. Οφείλω να ομολογήσω ότι καλά τα έχει πάει η νέα κυβέρνηση ως τώρα, αλλά η παρατεταμένη περίοδος χάριτος έχει αρχίσει να μου σπάει τα νεύρα

Το παραμύθι που ενυπωσίασε τον Γιώργο Καρατζαφέρη όταν ήταν παιδί

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Thu, 22 Oct 2009 09:49:00 +0000

«Το παραμύθι που με είχε εντυπωσιάσει όταν ήμουν παιδί, ίσως και τους περισσότερους από εσάς, ήταν το Ασχημόπαπο που μεταμορφώθηκε σε κύκνο. Πενήντα τόσα χρόνια μετά, το ζω ξανά με τη η μεταμόρφωση του κ. Παπανδρέου. Δεν έμαθα ποτέ ποια ήταν η νεράιδα στο παραμύθι. Ξέρω όμως ποια είναι η νεράιδα που μεταμόρφωσε τον κ. Παπανδρέου. Έχει όνομα: Είναι ο κ. Καραμανλής».

Γεώργιος Ι. Καρατζαφέρης.

Τώρα δεν ξέρω για ποιο παραμύθι μιλάει ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, αλλά αν μιλάει για το Ασχημόπαπο του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν πολύ φοβάμαι ότι δεν έχει νεράιδα. Νομίζω δηλαδή.

Τέλος πάντων, αφού θες νεράιδα, πάρε νεράιδα.

code

Δείτε Επίσης

Καβάφης
Στον Παράδεισο
Το καντήλι μου

Morrissey - Years of refusal

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Thu, 22 Oct 2009 09:39:00 +0000

* * * *

Ο Morrissey βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα. Νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με τον καλύτερο δίσκο απ' την εποχή των Smiths.

Ακούμε το Something is squeezing my skull.

Δείτε Επίσης

Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!
Early Rave στο Manchester
Depeche Mode - Sounds of the Universe

Έχω κλείσει ως τηλεθεατής

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Fri, 16 Oct 2009 12:22:00 +0000

Δείτε τον Αυτιά δίπλα στον Ψωμιάδη και αναθεωρήστε την άποψη ότι ο Ζορρό είναι ο μεγαλύτερος καραγκιόζης ~~στην Έλλάδα~~ στον κόσμο ολάκερο!

Δείτε Επίσης

Σουρεαλιστική Ελλάδα
Ποσοστά τηλεθέασης
Αδικία για την Καλομοίρα

Beyonce

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Fri, 16 Oct 2009 11:28:00 +0000

na na na

Diva is the female version of the hustler

Δείτε Επίσης

Katy Perry
Σία Κοσιώνη
τώρα μάλιστα που ψηφίστηκε η πιο σέξι ηγέτης στον κόσμο --> Η πρωθυπουργός της Ουκρανίας

Καβάφης

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Thu, 08 Oct 2009 10:46:00 +0000

Δείτε Επίσης

Άη Ποντ vs Άη Λάινερ
Marfin and the city
Αποφασισμένος για όλα

Στον Παράδεισο

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Wed, 07 Oct 2009 12:26:00 +0000

Λευτέρη, εσένα θα σε δω μετά

Δείτε Επίσης

Το καντήλι μου
Τι κατάλαβε η ΝΔ απ’ τις Ευρωεκλογές
Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

Αποτελέσματα εκλογών 2009 και δημοσκοπήσεις

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Mon, 05 Oct 2009 11:39:00 +0000

Δείτε τα τελικά αποτελέσματα της χθεσινής εκλογικής αναμέτρησης..

και αντιπαραθέστε τα με την εκλογική εκτίμηση γνωστής εταιρίας δημοσκοπήσεων, όπως αυτή παρουσιάστηκε από γνωστό τηλεοπτικό σταθμό (χοχο)!

Απαραίτητη υποσημείωση: Η εκτίμηση της συγκεκριμένης εταιρίας λανσαριζόταν λίγα λεπτά νωρίτερα ως αυτή που δεν πέφτει ποτέ έξω!

Το ενδιαφέρον της υπόθεσης δεν είναι ότι απέτυχε παταγωδώς να αποτυπώσει το σωστό αποτέλεσμα (όπως άλλωστε συνέβη με τις εκτιμήσεις όλων των εταιριών).

Το ενδιαφέρον είναι ότι λίγο αργότερα οι δημοσιογράφοι του σταθμού έλεγαν ότι ο επικεφαλής της εταιρίας τους ενημέρωσε ότι είχε βρει εξ' αρχής το πραγματικό αποτέλεσμα..
Απλώς δεν τόλμησε να το παρουσιάσει γιατί απείχε πολύ απ' τις επικρατούσες μέχρι εκείνη τη στιγμή εκτιμήσεις(;)!

Δηλαδή τι ακριβώς συνέβη; Αλλοιώθηκαν (με επιστημονικό πάντα τρόπο) τα αποτελέσματα που προέκυψαν, προκειμένου να συμπέσουν με αυτά που έδιναν οι άλλες εταιρίες;

Δεν ξέρω, δεν ξέρω αλλά ομολογώ ότι το θέμα με έχει προβληματίσει έντονα!

Άρχισε η πράσινη ανάπτυξη

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Mon, 05 Oct 2009 11:30:00 +0000

από Παραπολιτική!

Το καντήλι μου

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Fri, 02 Oct 2009 09:01:00 +0000

Τι, χειμώνιασε κιόλας;
Έχουμε εκλογές;

Πάμε!

Δείτε Επίσης

Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση
Μονομάχος
When Barack met Kostas

Κβαντική Φυσική

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Tue, 14 Jul 2009 12:00:00 +0000

Το να προσπαθήσουμε να αντιληφθούμε την θεωρία της Κβαντικής Φυσικής (ή Κβαντικής Μηχανικής ή Κβαντομηχανικής) στο σύνολο της, θα είναι μάλλον μια ανώφελη διαδικασία.

Ειδικά αν λάβουμε υπ’ όψιν, ότι πολλοί απ’ τους λαμπρότερους φυσικούς του τελευταίου αιώνα δέχτηκαν τις αρχές της, αλλά ποτέ δεν τις κατανόησαν πλήρως.

Κάποια (σχετικά) ασφαλή συμπεράσματα που έχω βγάλει το τελευταίο διάστημα που ασχολούμαι με το θέμα, είναι τα εξής:

Η Κβαντική Φυσική αναπτύχθηκε με σκοπό την ερμηνεία φαινομένων που η κλασσική φυσική αδυνατούσε να περιγράψει

Η Κβαντική Φυσική περιγράφει τη συμπεριφορά της ύλης σε μοριακό, ατομικό και υποατομικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τη Κβαντική Φυσική η φύση των σωματιδίων είναι δυαδική. Εκτός από τη στερεά τους μορφή, έχουν και μια δεύτερη: Την κυματική*.

Δηλαδή εκτός από στερεά αντικείμενα (όπως ίσως φανταζόμαστε τα σωματίδια) είναι ταυτόχρονα και κύματα..

..και μάλιστα κύματα πιθανοτήτων. Περιέχουν δηλαδή όλες τις πιθανές καταστάσεις / θέσεις στις οποίες θα μπορούσε το σωματίδιο να βρεθεί, μέχρι..

..να το παρατηρήσουμε και έτσι να το ‘αναγκάσουμε’ να λάβει μια 'υλική υπόσταση' (;)

Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο, όλοι μας διαμορφώνουμε καθημερινά το περιβάλλον μας**, χωρίς να το ξέρουμε, απλά και μόνο παρατηρώντας το!

Παρά το γεγονός ότι η Κβαντική Φυσική έχει διάρκεια ζωής πάνω από 100 χρόνια, βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή (ή λίγο πίσω απ’ την αρχή – εξαρτάται πως το βλέπει κανείς – χαχα). Το ταξίδι προβλέπεται συναρπαστικό.

Αρκετά όμως με τη θεωρία. Ας δούμε το γνωστό και συγκλονιστικό πείραμα της διπλής οπής / χαραμάδας / σχισμής.

Το βιντεάκι είναι απ’ την ταινία Down the rabbit hole που είναι το σίκουελ της ταινίας What the bleep do we know. Δεν με ενθουσίασε καμία απ’ τις δύο, εκτός βέβαια από κάποια σημεία όπως το παραπάνω.

* «Είναι ένα αναντίρρητο γεγονός ότι υπάρχει μια εκτεταμένη συλλογή δεδομένων για την ακτινοβολία που δείχνουν ότι, το φως έχει ορισμένες θεμελιώδεις ιδιότητες, που μπορούν να κατανοηθούν πολύ πιό εύκολα από τη σκοπιά της σωματιδιακής θεωρίας του Νεύτωνα παρά από τη σκοπιά της κυματικής θεωρίας. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η επόμενη φάση ανάπτυξης της Θεωρητικής Φυσικής θα μας οδηγήσει σε μια θεωρία για το φως, που θα μπορεί να ερμηνευθεί σαν ένα είδος συγκερασμού της κυματικής και σωματιδιακής εικόνας.» - A. Einstein (1909)

** «Ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο με αποτέλεσμα η φύση να μας εμποδίζει να δούμε όλες τις πιθανές πραγματικότητες και να μας αφήνει μόνο με τη «φτωχή» δική μας. Αυτό που βλέπουμε κάθε φορά ως πραγματικότητα είναι το κομμάτι που μας επιτρέπουν οι προκαταλήψεις, οι ιδέες και οι εμπειρίες μας. Αυτές φωτίζουν τον γύρω μας κόσμο και εμείς βλέπουμε μόνο τη σκιά που δημιουργείται από πίσω.» - W. Heisenberg (1901 – 1976) – Πρωτοπόρος Γερμανός θεωρητικός φυσικός που βραβεύτηκε με το Νόμπελ φυσικής το 1932.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με Κβαντική Φυσική θα βρείτε εδώ, εδώ κι εδώ.

Δείτε Επίσης

Κόκκινος Γίγαντας
Το Cern, οι μαύρες τρύπες και το τέλος του κόσμου

Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Tue, 07 Jul 2009 22:17:00 +0000

* * * *

Τι είναι οι Yeah Yeah Yeahs;

α) γιεγιέδες
β) ο μοναδικός λόγος για να πιστεύουμε ότι το ‘alternative rock’ δεν έχει πεθάνει
γ) η μετενσάρκωση των Siouxsie and the Banshees
δ) όλα τα παραπάνω

Θα ψηφίσω το δ) γιατί πρέπει να ψηφίσω κάτι, αφού ως γνωστόν είμαι κατά της αποχής. Απλώς δεν είμαι πολύ σίγουρος για το κατά πόσο είναι δόκιμος ο όρος ‘alternative rock’.

Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.

Όταν η κοκαλιάρα-σέξι-κακοντυμένη-αγαπημένη Karen O’ μαζί με τον κιθαρίστα Nicolas Zinner και τον ντράμερ Brian Chase, έφτιαχναν το 2000 τους Yeah Yeah Yeahs, μάλλον κανείς απ’ τους τρεις δεν περίμενε ότι αυτή η μπάντα θα γινόταν το κρυφό φετίχ των μουσικόφιλων που έχουν προ πολλού απαρνηθεί την εν λόγω μουσική.

Το πρώτο τους LP Fever to tell **** αγαπήθηκε αμέσως. Ήταν άγριο, ολόφρεσκο και λαχταριστό. Το δεύτερο Show your bones **** έτυχε χλιαρότερης αντιμετώπισης γιατί οι Yeah Yeah Yeahs είχαν στρογγυλέψει τον ήχο τους. Αγαπήθηκε όμως επίσης, και σ’ αυτό βοήθησε και ο μύθος ότι ήταν ένα concept album για το pussy της Karen O’ (όπου Pussy=γατάκι βέβαια, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία αφού οι μύθοι περιέχουν έτσι κι αλλιώς αλληγορικά μηνύματα).

Για να φτάσουμε στο 2009 όπου οι ΥΥΥ μας παρουσίασαν το νέο δίσκο It’s Blitz! Ο οποίος μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι YYY χέστηκαν για την οποιαδήποτε κατηγορία περί εμπορικότητας!

Εδώ οι οργισμένες κιθάρες έχουν μικρότερο ρόλο από ποτέ. Αναλαμβάνουν δουλειά τα πλήκτρα αποδεικνύοντας ότι το ροκ μπορεί να παιχτεί όπως θέλεις, αρκεί να το θέλεις. Είναι νωρίς ακόμα, αλλά το It’s Blitz! βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για να γίνει ο αγαπημένος (μου) δίσκος των Yeah Yeah Yeahs.

Το παρακάτω βιντεάκι είναι ένα μίνι φωτογραφικό αφιέρωμα στην αγαπημένη Karen O’. Η μουσική υπόκρουση είναι το Maps απ’ το Fever to tell, οποίο μπορεί να μην είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό τους τραγούδι, αλλά είναι σίγουρα το πιο γνωστό.

Α, και λέω να της συγχωρήσω το κλαψομ**νικο ύφος που έχει φορέσει για τις ανάγκες του ορίτζιναλ βίντεο κλιπ (το οποίο δεν θα βρείτε στο youtube γιατί κάτι μπούρδες λέει για πνευματικά δικαιώματα – δεν κατάλαβα)!

ΥΓ. Είδατε πόση δύναμη μπορεί να έχει ο λιτός – απαλλαγμένος από περιττά φτιασίδια στίχος;

Δείτε Επίσης

Depeche Mode - Sounds of the Universe
The Prodigy - Invaders must die
Morphine - Sharks Patrol These Waters

See you in another life, brother

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Tue, 07 Jul 2009 22:10:00 +0000

Οι αντιδράσεις για το λουκέτο στον Ελεύθερο Τύπο

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Wed, 24 Jun 2009 23:55:00 +0000

Πλήγμα για τη δημοκρατία!

Σίγουρα το να χάσουν τη δουλειά τους 450 άνθρωποι είναι μια είδηση που δεν αφήνει ασυγκίνητο κανέναν στοιχειωδώς ευαίσθητο άνθρωπο.

Οι δακρύβρεχτοι όμως επικήδειοι, εκφωνημένοι από μηντιανθρώπους - μοιρολογίστρες που ανάθεμα αν είχαν διαβάσει ποτέ την εφημερίδα της κυρά-Γιάννας, μήπως αγγίζουν τα όρια της γελοιότητας;

Η παραμονή του συγκεκριμένου θέματος επί τόσες συνεχόμενες ημέρες στην κορυφή της επικαιρότητας μήπως αγγίζει τα όρια της υπερβολής;

Αναρωτιέμαι, αν έβαζε λουκέτο μια βιομηχανία παραγωγής ετοίμων ενδυμάτων και έμεναν στο δρόμο 450 εργαζόμενοι του εν λόγω κλάδου, το θέμα θα μονοπωλούσε εξίσου την επικαιρότητα;

Η απάντηση θα ήταν 'ναι'
(αν φυσικά το προνόμιο του καθορισμού της ειδησεογραφικής ατζέντας το κατείχαν οι ..κοπτοραπτούδες)!

Να μην ξεχάσω

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Thu, 18 Jun 2009 09:12:00 +0000

Όταν η λίστα των υποψηφίων προς ανάρτηση θεμάτων αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς, αλλά ο ελεύθερος χρόνος ακολουθεί αντιστρόφως ανάλογη πορεία, ποια είναι η μόνη λύση;
Reset!

Να μην ξεχάσω:

να υπενθυμίσω ότι είμαστε όλοι Ιρανοί
να προσέξω ότι το Piratebay μετονομάστηκε προσωρινά σε Persian Bay για τον παραπάνω λόγο
να σπάσω την τηλεόραση όταν ξανακούσω να μιλάνε για την γενναία απόφαση Ρουσόπουλου
να κάνω εμετό αν ξανακούσω για μεμονωμένες συμπεριφορές που πλήγωσαν τους πολίτες
να συγχαρώ τον μπασκετικό Παναθηναϊκό για τη απόκτηση του Νικ Καλάθη και να ευχηθώ στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό να αποκτήσει τον Σαρλ ντε Γκολ (τι, πέθανε; κρίμα!)
να προσευχηθώ να σταματήσουν οι βροχές μπας και γλιτώσει όσο πράσινο έχει απομείνει
να αναφέρω ότι ένα απ' τα πιο ηλίθια βιβλία που έχω διαβάσει είναι Το Μυστικό (η FieryFairy θα σας τα πει καλύτερα)
αντιθέτως η Ουράνια Προφητεία του James Redfield που πραγματεύεται ανάλογα θέματα, φαίνεται ενδιαφέρουσα (καλά μη βαράτε, στην Τρίτη Επίγνωση (ω!) είμαι ακόμα)
να φτιάξω ένα ποστ που θα μπορούσε να είχε φτιάξει ο Βερτ
να παρατηρήσω ότι όσο όμορφο είναι το νέο layout του skai.gr τόσο αντιλειτουργικό έχει γίνει (που είναι το τελευταίο δελτίο ειδήσεων; α, νάτο με ημερομηνία 07/06/09, φρέσκα νέα!)
να παραιτηθώ κι εγώ από κάτι, μια που οι παραιτήσεις τώρα τελευταία είναι πολύ της μόδας
να παραβρεθώ στο καταπληκτικό Μεσαιωνικό Φεστιβάλ Ρόδου

Κι όμως κάτι ξέχασα..
τι ξέχασα;

Α ναι, να χαρώ κι εγώ για το γατάκι της Katy Perry!

Σημειώσεις

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Thu, 18 Jun 2009 09:07:00 +0000

The making of

Careless Whisper, the-truth-behind-it version

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Sat, 13 Jun 2009 13:04:00 +0000

Τα literal versions είναι μια νέα τάση στη σάτιρα που σαρώνει στο youtube. Πρόκειται για πειραγμένους στίχους γνωστών τραγουδιών που περιγράφουν κυριολεκτικά ό,τι βλέπουμε στην οθόνη μας.

Το Total Eclipse of the heart της Bonnie Tyler και το Take on me των A-ha είναι δύο κλασσικά παραδείγματα που βγάζουν πολύ γέλιο.

Το παρακάτω δεν είναι ακριβώς literal version, αλλά κάτι παρόμοιο. Είναι το Careless Whisper του George Michael στην truth-behind-it version. Δείτε το και θα καταλάβετε..

Δείτε Επίσης

Μονομάχος
Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

Early Rave στο Manchester

noreply@blogger.com (TeddyBoy) — Sat, 13 Jun 2009 12:53:00 +0000

Κι όμως, όταν στα early 90s οι καμένοι νεολαίοι του Manchester χόρευαν μέχρι πρωίας στο club Hacienda καταπίνοντας Ecstasy με το τσουβάλι, κάποιοι από εμάς παρακολουθούσαν από κοντά τη νέα μουσική επανάσταση που συντελούταν στην πόλη.

Η νέα μουσική ονομαζόταν rave και δεν είχε καμία σχέση με αυτό που αποκαλούμε rave σήμερα. Ο ήχος της ήταν κάπως έτσι.

Happy Mondays - Kinky Afro

Blog85100

Ο Γιώργος και οι αγορές

Ευρωπαϊκή βοήθεια

Δείτε Επίσης

Ανάρτηση με Ομπάμα, Αγρότες, Six feet under, Sherlock Holmes, ΓΑΠ, κα

Δείτε Επίσης

Τα καλύτερα μουσικά albums των noughties

Hasta Siempre!

Δείτε Επίσης

James Osterberg

Δείτε Επίσης

Πλήγμα για την πράσινη ανάπτυξη

Δείτε Επίσης

Πράσινα / σοσιαλιστικά τέλη κυκλοφορίας

Το παραμύθι που ενυπωσίασε τον Γιώργο Καρατζαφέρη όταν ήταν παιδί

Δείτε Επίσης

Morrissey - Years of refusal

Δείτε Επίσης

Έχω κλείσει ως τηλεθεατής

Δείτε Επίσης

Beyonce

na na na

Δείτε Επίσης

Katy PerryΣία Κοσιώνητώρα μάλιστα που ψηφίστηκε η πιο σέξι ηγέτης στον κόσμο --> Η πρωθυπουργός της Ουκρανίας

Καβάφης

Δείτε Επίσης

Στον Παράδεισο

Δείτε Επίσης

Αποτελέσματα εκλογών 2009 και δημοσκοπήσεις

Άρχισε η πράσινη ανάπτυξη

Το καντήλι μου

Δείτε Επίσης

Κβαντική Φυσική

Δείτε Επίσης

Yeah Yeah Yeahs - It's Blitz!

Δείτε Επίσης

See you in another life, brother

Οι αντιδράσεις για το λουκέτο στον Ελεύθερο Τύπο

Πλήγμα για τη δημοκρατία!

Να μην ξεχάσω

Σημειώσεις

Careless Whisper, the-truth-behind-it version

Δείτε Επίσης

Early Rave στο Manchester

Δείτε Επίσης

Katy Perry
Σία Κοσιώνη
τώρα μάλιστα που ψηφίστηκε η πιο σέξι ηγέτης στον κόσμο --> Η πρωθυπουργός της Ουκρανίας