Blog aktora

Audycja zawiera...

2014-10-03T12:55:00.002-07:00

Przed weekendem (kilkadziesiąt minut przed popełnieniem tego wpisu), wszedłem, proszę ja Was na (nową) Oferię i założywszy swój (nowy) profil, odpowiedziałem na (nową) ofertę która wyglądała na interesującą,...

Napisałem:

Czytam więcej

Zlecenie - Szybki dramacik na trzy role

2014-09-19T14:37:00.004-07:00

„Zlecenie”

Szybki dramacik na trzy role

Występują:

Producent

Reżyser

Konspekt

Akt 1

Scena 1

Ja czyta , nagrywa demo, CZYTA, czyta...

Czytam więcej

2013-10-21T08:16:00.001-07:00

KLUB UCZCIWYCH

Wstąpiłem do Klubu uczciwych. Miła świadomość, że otrzymałem tam rekomendacje.

http://www.klubuczciwych.pl/karta/lektor

Początki lektorskie - Maciej Jabłoński

2013-09-12T02:34:00.000-07:00

Zacznijmy od tego, że głosem fascynowałem się od zawsze. Od kiedy wyartykułowałem pierwsze wyrazy. W tej sprawie muszę polegać na opinii rodziców, trudno bowiem o głębszą analizę, gdy ma się kilkanaście miesięcy. Potem działałem już nieco świadomiej. Oczywiście nie będę zanudzać opowieściami o wygrywanych konkursach recytatorskich w szkole etc. O tym pisze każdy. Ale faktycznie – ja uwielbiałem krztusić zdania na głos. I śpiewać. Wprawdzie nie śpiewania dotyczy temat, ale poruszę dalej i tę sprawę, bo ona się z moim lektorowaniem wiąże.

Mogę się uważać za szczęściarza. Mimo pewnych ortodontycznych wad, moja dykcja rozwinęła się prawie bez zarzutu. To duży atut, bo nie każdemu starcza motywacji, by eliminować błędne nawyki. Z doświadczenia dodam jednak, że praca nad dykcją (jeśli tylko nie ogranicza nas biologia) bywa łatwiejsza i przynosi szybsze efekty niż praca nad barwą. Poprawianie dykcji to czysta mechanika. Wykonywanie ćwiczeń w odpowiedni sposób, systematyczność, trzymanie się w ryzach, a potem – nowy nawyk. Tymczasem barwa głosu – to my sami; nasza anatomia, nasz charakter, nasze emocje, wrażliwość….. Niełatwo zmienić siebie. Filozofuję, prawda? Ale uwierzcie mi, że mam prawo tak pisać, bo sam pracuję nad swoim głosem od wielu lat. Od jakiegoś czasu także szkolę między innymi tych, którzy chcą głosu używać zawodowo. I oni też już zrozumieli na czym polega trudność. Może jeszcze coś na ten temat popełnię. Teraz – do głównego wątku.

Studiowałem w Akademii Muzycznej w Warszawie, a po magisterium była telewizja. Potem druga, trzecia, czwarta. I znowu miałem szczęście. Szkoliłem się u najlepszych logopedów i fachowców od interpretacji tekstu: śp. Stanisława Młynarczyka (guru wszystkich logopedów). Joanny Luboń, Katarzyny Szczepańskiej i Marii Bończyk – z którą pracuję do dziś. Telewizje dały szanse czytania większych i zupełnie innych form niż tylko materiały informacyjne (np. filmy dokumentalne, autopromocje). Ale nie wydeptały takiej „rasowej” lektorskiej ścieżki. Wciąż byłem traktowany jako prezenter, który ma fajny głos i coś tam czyta na boku, no ale lektor….. to jest, panie, lektor. Nie chcę wylewać żółci, jednak z racji wieku, podzielę się kolejną, maleńką refleksją. To jeden z tych zawodów, gdzie nie zawsze decydują umiejętności. Liczy się przebieg lat na rynku i etykietka. Zawód „lektor”…. Kimże on właściwie jest? Czy jest Państwowa Wyższa Szkoła Lektorów? Nie ma. Po co więc to piszę? Bo wprawdzie bardzo trudno przeniknąć do tego kręgu, ale też każdy ma szansę. Jak zacząć?

Załóżmy, że mamy świetny głos (w naszym przekonaniu), ale żadnej „podpórki”. Jesteśmy jak biała kartka. Dobrze byłoby wydać kilka złotych i umówić się ze specjalistą – logopedą, który szkoli dziennikarzy radiowych oraz telewizyjnych. Nie chodzi tu wyłącznie o wady wymowy lub potwierdzenie ich braku. Melodia, tempo, praca oddechem, interpretacja – to wszystko ma ogromne znaczenie. Dobrze byłoby także popraktykować w jakiejś rozgłośni radiowej. Doprowadzić do sytuacji, gdy ktoś w końcu wpuści nas na antenę. Tzw. DJ – to zawód, który może otworzyć drzwi do wielu lektorskich studiów nagraniowych. Szerzej, niż np. dziennikarz telewizyjny. Jeśli nawet nie uda nam się dobić do tego poziomu, to możemy poprosić realizatora dźwięku, by po godzinach nagrał nas na próbę. Przygotujmy demo i je przeczytajmy (np. Nazywam się Jan Maria Rochowicz, pracuję w radiu XXX.fm. Polecam swój głos) oraz kilka fragmentów np. serwisu informacyjnego, prozy etc. To bardzo ważne, bo realizator nagra nas profesjonalnie i ustawi charakterystykę mikrofonu, która sprawi, że nasz głos będzie atrakcyjniejszy.

No i potem rozpoczyna się walka. Wierzcie lub nie – sam tak zaczynałem, choć, jak pisałem, miałem już jakieś doświadczenie przed mikrofonem i kilka plików audio w laptopie. Nie były to jednak reklamy – i w tym sęk.

Kiedyś myślałem, że nie będę czytać reklam. Że się nie nadaję, że to tylko dla Orłów, że ewentualnie dopiero, gdy osiągnę szczyt. Faktycznie, najlepsze reklamy telewizyjne nagrywają najwięksi (np. Knapik, Ferenc, Brzostyński). Ale od tego też się zaczyna. Reklam (inaczej spotów) w całej Polsce tworzy się mnóstwo. To najszybsze i najprostsze źródło utrzymania dziesiątek baz głosowych.

Robimy więc research i szukamy takich baz, w których nie ma słynnych głosów i które działają raczej lokalnie. Dzwonimy, piszemy i proponujemy własne usługi. Koloryzujemy, uprawiamy fachową autopromocję. Potworne to co piszę, ale prawdziwe. W końcu gdzieś trafiamy i czekamy zagryzając wargi na pierwsze zlecenie. Jest. Po nagraniu prosimy o gotowy spot, w celu….. prywatnym. Mamy ! Jest już pierwszy plik do CV. Po uzbieraniu kilku, możemy znowu sięgnąć do listy researcherskiej i ośmielić się zaproponować usługi ciut większym, wysyłając nasze osiągnięcia audio. Tak zaczynało wielu z nas, chyba, że mieli szczęście znać kogoś, lub kogoś kto zna kogoś.

Napisałem wyżej „po nagraniu”. No właśnie, to osobny wątek. Dziś lektorzy spoza ekstraklasy (i znowu Ferenc, Knapik oraz im podobni) muszą dysponować własną kabiną nagraniową i nagrywać na własną rękę. Brzmi groźnie i zniechęcająco (potwornie drogi sprzęt, jak się do tego zabrać etc.), ale nie taki diabeł straszny. Postęp technologiczny na szczęście wiele ułatwił – i finansowo i logistycznie. Zdziwicie się, ale lektorzy (przepraszam koledzy, że może trochę za bardzo zdradzam tajemnice naszego zawodu) nie inwestują dziesiątek tysięcy w budowę własnego studia. To podobnie jak z działającymi na wolnym rynku operatorami filmowymi. Można znaleźć świetnie spisujący się sprzęt za rozsądne pieniądze. Tylko trzeba czytać, czytać, czytać i konsultować się z tymi, co mają doświadczenie.

Napisałbym o tym szerzej, ale wierzę, że ktoś za mnie to zrobi. Ja natomiast idę czytać i śpiewać. Wspomniałem o tym ostatnim. Nauka śpiewu też bywa w zawodzie lektora przydatna. Nie jest konieczna, ale to wspaniała higiena i gimnastyka strun głosowych.

Chcecie sprawdzić efekty? No, to posłuchajcie. I trzymam kciuki za wszystkich początkujących.

http://www.youtube.com/watch?v=tFduyDP_4JA

Maciej Jabłoński

"A"

2013-09-10T03:07:00.001-07:00

W nawiązaniu do obietnicy złożonej na moim lektorskim profilu na FB, rozpoczynam serię postów dotyczącą lektorskich początków i związanych z tym tematem pytań i wątpliwości.

Poniżej wstęp do tych rozważań.

Zanim podejmiesz decyzję...

Czytam więcej

Czytam i o opinię pytam

2013-08-18T12:00:00.004-07:00

Być aktorem i nie czytać?

Czytam, co tylko chcesz...

Sprawdź

Kliknij aby zobaczyć i posłuchać

Zostaw swoją opinię o stronie, to dla mnie bardzo ważne!

Dar wyobraźni - czyli nie ma, jak marketing...

2013-08-16T10:36:00.001-07:00

Znalazłem w sieci fajną stronę studia współpracującego z czołowymi stacjami w kraju i posiadającym swoją bazę lektorów. Strona, jak powiadam fajna, z przepychem, mieniącymi się znanymi logami więc miła dla oka. Nic tylko sięgnąć po słuchawkę i dzwonić.

Jak pomyślałem, tak zrobiłem.

Dzwonię Ci ja na komórkę. Pierwsza próba nieudana. Bez paniki. Tak bywa. Widocznie coś się dzieje. Jak skończą to, co robią teraz, to z pewnością oddzwonią. Mija trzydzieści minut. Cisza. Odczekuję kolejną godzinkę i robię drugie podejście. Bez odbioru. Oczami wyobraźni widzę tę firmę. Widzę ją od środka. Sztab ludzi biegających jak w ukropie, załatwiających jakieś pilne sprawy i niesłyszących buczenia wyciszonego dla dobra sprawy telefonu, więc siłą rzeczy nie mogących teraz odebrać mojego połączenia.

Z pewnością dzieje się tam, oj dzieje. Trafiłem widocznie na moment, gdy spływają tam teraz niezwykle intratne zlecenia, wszyscy biegają, aby wywiązać się ze mega wypaśnych kontraktów, które muszą być jak zwykle załatwione na cito, a ja, szaraczek chcący się tylko zapisać się do ich bazy, a właściwie jeno zapytać, czy byliby łaskawi..., ośmielający się przerywać im te cudowne, ale pełne napięcia chwile, w których realizują swoje niesamowite pomysły, pasje i idee, kiedy wymyślają scenariusze, komponują niezwykle chwytliwe jingle, rozmawiają ze zleceniodawcami, którzy właśnie rozwijają wodze fantazji, „jak to ma wyglądać”, a obok technicy instalują nowy sprzęt, ogarniają studio... Nie, to niemożliwe, aby w takiej chwili móc odebrać jakiś telefon. Jakiż to byłby szok i niesmak, gdyby właśnie teraz, Dżoncio Jakiśtam, przerwał to wszystko i jakby był nie z tej planety, ucinając ten inspirujący rytm, nawinął do słuchawki, że „chce nawiązać współpracę lektorską” i pyta „czy może przesłać plik demo, bo chce do ich bazy...” SZOK !!!

Ale życie jest życiem. Trzeba walczyć, aby przetrwać! Dżoncio Wspaniały, nie da za wygraną.

Po kolejnej godzinie, kiedy emocje sięgnęły zenitu, Dżoncio wymyślił chytrą strategię. Ha! Podstępna to gra, ale liczy się efekt!

Zadzwonię na telefon stacjonarny ! Też jest na stronie.

Papieros, chwila wahania. Dzwonię.

Pierwszy sygnał. Cisza.

Drugi... Cisza

Trzeci...

-Halo! - Starszy, chrypiący, zadyszany i nieco opryskliwy kobiecy głos odezwał się gwałtownie po drugiej stronie połączenia.

Po mikrosekundzie szoku, lekko zestresowany,wyartykułowałem przygotowaną formułkę:

-Dzień dobry. Czy dodzwoniłem się do firmy X?

-Jak ??!

-Czy to firma X?- Z lekkim powątpiewaniem powtórzyłem pytanie.

-Aaa, tak... Zaraz ich zawołam... Jędrek!!! -wrzasnęła do kogoś, kto chyba był 3 kilometry dalej- Jędreeeek!!!!- Oni wczoraj grali wesele - łagodniej już rzuciła w słuchawkę - ale niech pan poczeka. Olga!!!!!!

Dyskretnie, aby nie przeszkadzać, nacisnąłem klawisz rozłączenia...

Moja... Nowa strona lektorska

Praca nad audiobookiem

2012-07-15T04:14:00.001-07:00

Znalazłem w swoich archiwach fragment nagrania, podczas którego pracowałem nad audiobookiem.Warunki spartańskie, ale miło je wspominam.

Pamięć cz.3 - Mały znaczek ©

2012-03-27T23:43:00.001-07:00

Obiecałem kolejne artykuły dotyczące szybkiego zapamiętywania i wreszcie spełniam tę obietnicę.
Jednak chcąc być fair wobec autora/ów i siebie, odniosę Ciebie bezpośrednio na stronę twórcy, gdzie bezpośrednio poznasz kolejne techniki z tej dziedziny.Artykuł jest "oflagowany" małym znaczkiem © i z tego względu tylko takim zabiegiem mogę go promować.
Zapraszam na tę stronę i ponownie do mnie za jakiś czas.

Temat zastępczy

2011-12-21T07:42:00.000-08:00

Od pewnego czasu( wcześniejsze posty wyjaśniają od kiedy), prowadzę zupełnie nowy rodzaj życia zawodowego. Intensywność siedzenia przy mikrofonie przerosła moje najśmielsze oczekiwania i chyba przez to ten blog z mojej strony jest ostatnio lekko zaniedbywany. Kiedy jednak kiedyś powiedziało się „a”, trzeba również powiedzieć i „b”. Aby więc pogodzić swoje sprawy z życiem publicznym (jeżeli tak to można ująć), postanowiłem przytaczać tu również cudze artykuły, powiązane z kulturą języka. Dziś właśnie padło taki „temat zastępczy”…

Fragment autentycznego wykładu prof. Miodka na wydziale Polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego:

... kiedy się człowiek potknie albo skaleczy, woła: „O kurwa!” To lapidarne słowo wyraża jakże wiele uczuć, począwszy od zdenerwowania, rozczarowania poprzez zdziwienie, fascynację, a na radości i satysfakcji kończąc. Przeciętny Polak w rozmowie z przyjacielem opowiada np.: „Idę sobie kurwa stary przez ulicę, patrzę kurwa ,a tam taka dupa, że o kuuurwa.”

"Kurwa" może również występować w charakterze interpunktora, czyli zwykłego przecinka, np.: „Przychodzę kurwa do niego, patrzę kurwa, a tam jego żona, no to się wkurwiłem, no nie?”

Czasem "kurwa" zastępuje tytuł naukowy lub służbowy, gdy nie wiemy jak się zwrócić do jakiejś osoby płci żeńskiej ("chodź tu kurwo jedna").

Używamy "kurwy" do charakteryzowania osób („brzydka, kurwa, nie jest”, „o kurwa, takiej kurwie na pewno nie pożyczę”), czy jako przerwy na zastanowienie („czy ja, kurwa, lubię poziomki?”).

Wyobraźmy sobie jak ubogi byłby słownik przeciętnego Polaka bez prostej "kurwy". Idziemy sobie przez ulicę, potykamy się nagle i mówimy do siebie: „bardzo irytują mnie nierówności chodnika, które znienacka narażają mnie na bolesny upadek, co równocześnie nasuwa mi złe myśli o władzach gminy”. Wszystkie te i o wiele jeszcze bogatsze treści i emocje wyraża proste „o kurwa!”, które całkowicie wyczerpuje sprawę.

Gdyby Polakom zakazać „kurwy", niektórzy z nich przestaliby w ogóle mówić, gdyż nie umieliby wyrazić inaczej swoich uczuć. Cała Polska zaczęłaby porozumiewać się na migi i gesty. Doprowadziłoby to do nerwic, nieporozumień, niepewności i niepotrzebnych naprężeń w Narodzie Polskim. A wszystko przez jedną mała „kurwę”.

Spójrzmy jednak na rodowód tego słowa - „kurwa” wywodzi się z łaciny od „curva”, czyli „krzywa”. Pierwotnie w języku polskim „kurwa” oznaczała kobietę lekkich obyczajów, czyli po prostu dziwkę. Dziwkę „kurwę” stosujemy również i w tym kontekście, ale mnogość innych znaczeń przykrywa całkowicie to jedno. Można z powodzeniem stwierdzić, że „kurwa” jest najczęściej używanym prze Polaków słowem. Dziwi jednak jedno - dlaczego słowo to nie jest używane publicznie (nie licząc filmów typu „Psy”, gdzie aktorzy prześcigają się w rzucaniu "kurwami”), praktycznie nie słyszymy, aby politycy czy dziennikarze wplatali w swe zdania zgrabne „kurwy”.

Pomyślmy o ile piękniej wyglądałaby np. prognoza pogody wygłoszona w następujący sposób: „Na zachodzie zachmurzenie będzie kurwa umiarkowane, wiatr raczej kurwa silny, temperatura maksymalnie kurwa niska, a więc zimno kurwa będzie... bo ogólnie to kurwa jesień idzie...

JZDT 2 czyli GDZIE JEST TEN NIEMIEC…

2011-11-14T10:04:00.002-08:00

Ponieważ wciąż widzę nienasycenie tematem „ Jak zapamiętać długi tekst”, postanowiłem kontynuować ten temat, przytaczając jeszcze kilka przemyśleń i pomysłów odpowiadających na pytanie „ JAK”. Jednak tym razem poszedłem „na łatwiznę” i „żywcem” przytaczam gotowe artykuły, ponieważ pomyślałem, że przerabianie zwartych koncepcji byłoby nietaktem i mogłoby zubożyć warstwę merytoryczną. No dobrze…, przyznam się, że z rzadka wzbogacałem niektóre wątki, swoimi zapamiętanymi przykładami, ale jest tego dosłownie sztuk kilka.

Linki do bezpośrednich stron, znajdują się na końcu każdego opracowania. Dzisiaj część pierwsza. Mam nadzieję, że chłonnym wiedzy z tego zakresu, zebranie pod jednych „dachem” pełnych informacji okaże się pomocne, a wybrane techniki uda się im z sukcesem wdrożyć do swoich poczynań.

Pozdrawiając czytelników i życząc miłej lektury uprzejmie zawiadamiam, że oczywiście cdn.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Techniki i strategie uczenia się to świadome działania służące uczeniu się. Jest ich bardzo wiele. Różnią się one czasem od siebie bardzo istotnie. Mają wszakże jedną cechę wspólną – ich zadaniem jest pomoc, zwiększenie efektywności i tempa nauki. Każdy uczeń sam dobiera sobie metody, które są według niego najlepsze. Można dokonać podziału technik i strategii, opisać je, poznać. Sama jednak znajomość metod uczenia się nie musi wpływać na zwiększenie naszych ,,mocy umysłowych”. Jeśli dowiemy się, że tabliczka mnożenia może nam pomóc w liczeniu, to nic jeszcze stąd dla nas nie wynika. Dopiero kiedy jej się nauczymy, możemy ją wykorzystać praktycznie np. do działań sposobem pisemnym - przez co znacznie poprawimy swoją sprawność matematyczną. Techniki i strategie można podzielić na wiele grup:

· techniki i strategie konwencjonalne i niekonwencjonalne (np. techniki mnemoniczne, uczenie się pod hipnozą, tzw. szybkie uczenie się),

· słowne (werbalne) - nazywanie obrazów, powtarzanie, odszukiwanie sensu, streszczanie tekstu,

· bezsłowne (niewerbalne) - podkreślenie istotnych informacji, wykreślanie schematów, wyobrażanie sobie

· krótkoterminowe - ,,zakuć, zdać, zapomnieć”,

· długoterminowe - wymagają czasu i energii (chcemy zapamiętać pewne informacje na dłużej),

· strategie magiczne - np. maskotka,

· strategie jasnowidza - uczymy się wyłącznie wówczas gdy sądzimy, że nas zapytają

Po krótkim przeglądzie metod i strategii łatwo się domyśleć, że niektóre z nich nie są warte uwagi i poważnego traktowania. Ograniczony charakter niniejszego opracowania nie pozwala na przedstawienie wszystkich godnych uwagi technik, metod i strategii uczenia się. Przedstawione zostaną tylko niektóre wybrane sposoby uczenia się, by zainspirować uczniów do samodzielnych poszukiwań najbardziej wartościowych technik.

Techniki mnemoniczne

Wykłada się je na kursach doskonalenia pamięci (np. IBM, NASA, AT&T) Za twórcę podstawowego systemu mnemonicznego tzw. systemu umieszczania ,,loci” uważa się greckiego poetę Symonidesa (500 rok przed Chrystusem). Jak głosi legenda Symonides bawił na uczcie u Skopasa. W czasie biesiady musiał wyjść. W tym czasie zawalił się dach zabijając i masakrując wszystkich biesiadujących. Nawet najbliżsi krewni nie mogli rozpoznać ciał ofiar. Symonides rozpoznał wszystkie zwłoki ponieważ miał w pamięci obraz – gdzie siedział każdy z gości. Po tym zdarzeniu Symonides rozwinął swój system umieszczania (lokacji).

Założenia:

· techniki te opierają się na wyobraźni i skojarzeniach (ułatwiają zapamiętywanie i usprawniają proces pamięci),

· polegają na tworzeniu umysłowych obrazów przedmiotów i idei (zapamiętuje to prawa strona naszego mózgu,,myśląca obrazami”),

· efektywność tych metod jest siedmiokrotnie większa, niż metod pamięciowych tradycyjnych,

· umożliwiają przede wszystkim zwiększenie tempa kodowania,

· metody te są uniwersalne – można je wykorzystywać do zapamiętywania rozmaitych informacji (zapamiętywanie dat, przemówień)

Przykłady:

1. Akronimy

Akronim – słowo utworzone z pierwszych liter wchodzących w skład całej grupy. Zapamiętanie akronimu jest łatwiejsze, niż całej grupy wyrazów (PKO - Powszechna Kasa Oszczędności, PWN – Państwowe Wydawnictwo Naukowe). Odmianą akronimów są tzw. twórcze zdania. Aby zapamiętać kolejność planet Układu Słonecznego, licząc od najbliżej położonej od Słońca, można przyswoić sobie takie zdanie:

Moja	-->	Merkury
Wiecznie	-->	Wenus
Zapracowana	-->	Ziemia
Mama	-->	Mars
Jutro	-->	Jowisz
Sama	-->	Saturn
Usmaży	-->	Uran
Nam	-->	Neptun
Placki	-->	Pluton

2. Rymonimy

Zapamiętanie krótkiej rymowanki, aby zapamiętać ważne informacje.

· uje się nie kreskuje – dla zapamiętania zasady ortograficznej,

· Chemiku młody, lej kwas do wody. Nigdy odwrotnie– dla zapamiętania zasady postępowania,

· pola trójkąta nie licz na oko, mnóż pół podstawy przez jego wysokość – dla zapamiętania wzoru na pole trójkąta (1/2*a* h)

· Gdy rzepka urośnie, to trzeba ją zjeść, bo 7 x 8 jest 56 - dla zapamiętania działania z tabliczki mnożenia

· jeden, cztery, dziewięć, dwa, Kolumb swe rzemiosło zna – dla zapamiętania daty 1492 (odkrycie Ameryki)

· Łódka płynie, księżyc świeci,

trójgraniasty groszek leci.

W każdym kącie i kąciku,

wisi główka na haczyku” –

uczą się tego wierszyka powszechnie studenci pierwszego roku medycyny, by ułatwić sobie zapamiętanie kości śródręcza - kości łódeczkowatej, półksiężycowej, trójgraniastej, groszkowatej, czworobocznej większej, czworobocznej mniejszej, główkowatej, haczykowatej.

3. System umieszczania LOCATION

LOCI - z greckiego oznacza miejsce. Twórcą tego systemu, jak już wspomniano, był Symonides. Technika ta była niezwykle popularna w starożytnej Grecji i Rzymie, szczególne wśród studentów retoryki (musieli oni się uczyć niezwykle długich przemówień). Wielu greckich, czy rzymskich mówców w celu zapamiętania przemówień posługiwało się miejscami publicznymi, inni używali do tego swoich domów. Wygłaszając mowę kojarzono znaczące wyrazy, idee czy myśli z poszczególnymi pomieszczeniami, czy przedmiotami w tych pomieszczeniach. Dla przykładu myśl rozpoczynająca mowę mogła być skojarzona z drzwiami wejściowymi, następna z marmurowym stolikiem w holu, kolejna z figurką stojącą za stolikiem itd.

Chcąc używać tej metody należy najpierw zapamiętać 20 przedmiotów z własnego domu lub 20 charakterystycznych miejsc np. na trasie ze szkoły do domu. Następnie należy bardzo dobrze się ich nauczyć tak, by bez zastanawiania można je było podawać od pierwszego do ostatniego i od 20 do 1 czyli w odwrotnej kolejności. Nie należy wybierać dwóch takich samych przedmiotów np. jeśli wybraliście stół w kuchni, to nie należy wybierać stołu z pokoju itp. Należy wybrać duże przedmioty. Jeśli to są przedmioty w twoim domu, dobrze byłoby aby najpierw zapamiętać kolejność pomieszczeń, a następnie w każdym pomieszczeniu po kilka przedmiotów. Trzeba być konsekwentnym w zachowaniu kierunku poruszania się w wyobraźni od przedmiotu do przedmiotu (np. najpierw w przedpokoju zgodnie ze wskazówkami zegara, następnie w kuchni zgodnie ze wskazówkami zegara itd.). Następnie należy ,,przebyć w pamięci” naszą trasę wizualizując (ujrzeć w pamięci) każdy przedmiot – przynajmniej kilka razy. Dopiero teraz miejsc tych przedmiotów możemy użyć jako ,,pamięciowych haków” do zaczepiania informacji. Robimy to ,,zaczepiając” w pamięci daną informację na ,,pamięciowym haku”.

Techniki tradycyjne

1. Metoda Buzana.

Technika ta jest popularna wśród studentów Europy Zachodniej. Składa się z następujących elementów:

· Wyznaczenie czasu. Pracujemy lepiej mając do wykonania pracę w konkretnym czasie.

· Ilość materiału. W ten sposób przyczyniamy się do wyraźnego nakreślenia ram tego, co mamy wykonać. Poprzez zastosowanie się do bieżącego i poprzedniego punktu zmniejszamy niejako strach przed książkami, gdyż dokładnie określamy rodzaj oraz ilość pracy do wykonania.

· Ustalenie podłoża informacyjnego (najwyżej kilka minut). Należy dokonać w myśli szybkiego przeglądu tego, co już wiemy na ten temat. Zapisujemy na kartce kluczowe myśli, hasła, pojęcia. Przypomnienie sobie posiadanych już wiadomości na konkretny temat powoduje, że umysł nasz nastawia się na odbiór informacji, jakie spodziewamy się spotkać -,,wchodzimy na odpowiednie fale”.

· Pytania (kilka minut). Definiujemy cel przedsięwzięcia (czego chcemy się dowiedzieć np. przez sformułowanie kilku pytań do danego tekstu).

· Ogólne rozeznanie - obejmuje zapoznanie się z:

o tekstem na tylnej okładce,

o spisem treści,

o tytułem,

o podtytułami,

o nazwami rozdziałów,

o streszczeniami,

o podsumowaniami na końcach poszczególnych rozdziałów,

o diagramami,tabelami

· Lektura pobieżna Mając rozeznanie przechodzimy do lektury pobieżnej. Przekartkowujemy całą książkę, koncentrując się na pierwszych i ostatnich akapitach (są tam zawarte najczęściej najważniejsze informacje). Etap ten rozwija, zdaniem Buzana, umiejętności dokonywania wyboru tego, co jest naprawdę ważne.

· Lektura uważna. Polega na dokładnym czytaniu całego tekstu. Czasem nie jest to już potrzebne.

· Powtórka. Umożliwia utrwalenie i integrację ogólnych tematów i treści z istotnymi szczegółami

2. Metoda SQRRR (metoda używana przez studentów w USA).

Ogólna orientacja.

· Sformułowanie pytań (jakich informacji szukamy, czego chcemy się dowiedzieć itp.)

· Przeczytanie.

· Zrelacjonowanie (opowiedzenie, odtworzenie).

· Kontrolne przejrzenie zawartości.

3. Metoda zapamiętywania.

· Przeczytać całość.

· Przeczytać całość podkreślając najważniejsze treści.

· Podzielić tekst na kilka sensownych całości (o ile jest długi).

· Powtarzać każdą część osobno, aż do zapamiętania. Powtarzać należy zawsze od końca poprzedniej!

· Po dniu przerwy powtarzamy raz jeszcze całość.

4. Metoda zapamiętywania dosłownego (na pamięć).

Zaczynamy trzy dni wcześniej - po 2, 3 dniach pamiętamy najlepiej. Staramy się wzbudzić zainteresowanie tym, czego mamy się nauczyć. Czynności:

· Przeczytać dwa razy po cichu.

· Po krótkiej przerwie – przeczytaj dwa razy głośno. Jeśli jest to wiersz – w odpowiednim rytmie. Jeżeli jest to długi tekst, należy go podzielić na kilka części i robić tak jak w poprzedniej metodzie.

· Po godzinie przerwy powtarzać głośno z zaglądaniem do tekstu.

· Po godzinie przerwy bez ( z ) zaglądania do tekstu.

5. Mało czasu – wyjście awaryjne.

· Przeczytać całość (nastawiając się od razu na zapamiętanie).

· Słowa, pojęcia, kwestie niezrozumiałe – wyjaśniamy po przeczytaniu.

· Przerwa (kilka minut).

· Nie zaglądając do tekstu powtórzyć krótko z pamięci przeczytaną wcześniej treść.

· Przeczytać drugi raz – podkreślając najważniejsze zagadnienia.

· Napisać krótką notatkę – daty, nazwiska, definicje – piszemy innym kolorem.

· Przerwa - kilka minut.

· Głośno powtarzamy całość swoimi słowami.

· Zajrzeć do notatki – powtórzyć jeszcze raz, zwrócić uwagę na to, co wcześniej zapomnieliśmy.

· Następne powtórzenie dopiero po kilku godzinach – bez zaglądania.

· Ostatnie powtórzenie – następnego dnia rano.

6. Notatki w procesie uczenia się.

Notatki bardzo ułatwiają naukę i pomagają w powtarzaniu materiału powodując lepsze zapamiętywanie.

· Przed sporządzeniem notatek z tekstu należy go najpierw uważnie przeczytać.

· Dokonać należy wyboru informacji ze względu na ich ważność (selekcja), następstwa logiczne, główne myśli, wynikanie, zależności przyczynowo – skutkowe, powiązania między zjawiskami.

· Notatkom należy nadać skondensowaną treść (zmiany językowe – równoważniki zdań, zamiast zdań rozwiniętych np. ,,Procesy wewnętrzne i zewnętrzne oraz ich niewątpliwy wpływ na kształtowanie powierzchni Ziemi” zanotujmy ,,kształtowanie powierzchni Ziemi”.

· Należy stosować skrótowy język, grafikę, barwę.

· Nadawać prostą formę -,,oszczędność w słowach” .

· Notatka jest mapą tekstu, który mamy zapamiętać.

Na podstawie opracowania Romana Michalskiego - doradcy zawodowego

TREŚĆ ORYGINALNEGO ARTYKUŁU ZNAJDUJE SIĘ TUTAJ

Ps. Kilka słów odnośnie tytułu postu. Akronim oznacza oczywiście zdanie „Jak zapamiętać długi tekst”. Druga część tematu, to wariacja dowcipu w którym pada tekst” jak się nazywa ten Niemiec, który mi wszystko chowa?......aaa, Alzheimer .
Dopisek27 marca 2012r.
Część trzecia, czyli kolejny artykuł z tej serii zanajduje się TUTAJ

Zwiastun

2011-11-05T12:35:00.000-07:00

Amnezja, czyli króciutko

2011-09-20T14:53:00.000-07:00

Przyszła mi dziś do głowy stara anegdota. Rzecz się dzieje za czasów komuny.

Wtedy, jak moi rówieśnicy być może jeszcze pamiętają, panował ogólny zwyczaj, że spektakle teatralne zapełniały się widownią złożoną z edukowanej na siłę przez ówczesną władzę, klasę pracującą, zbieraną do kupy i zwożoną autobusami z wszelkiego rodzaju pobliskich i dalej położonych zakładów pracy, które otrzymywały specjalne zbiorcze bilety, niezależnie od rodzaju i poziomu wystawianej sztuki.

Taka właśnie grupa spóźnionych widzów
w trakcie trwającego już spektaklu „Odprawy posłów greckich”, wchodzi „cichutko” na wygaszoną już widownię i po omacku wyszukuje swoich miejsc, a tu ze sceny pada głośniejsza niż zwykle kwestia:

-„Skąd przybywacie i ilu was jest?”

A jeden z grupy spóźnialskich na to:

-„ SKR CELBOWO”, 45 osób!

……………………………………………………………………………………………………………

A u mnie na blogu, liczebność widzów powiększa się z każdym dniem

I na ten moment jest już dwukrotnie większa niż dotychczasowa widownia w Teatrze Muzycznym w Gdyni.

Odnotowany wynik wejść na dzień 20 września 2011 to już

1600!!!

Chciałbym zadać każdemu z Was przynajmniej pierwszą część pytania z przytoczonej anegdoty, ale statystyki Bloggera dokładnie mi to unaoczniają, choć robią to ogólnie, bezdusznie i zbiorczo.

Natomiast widząc w tych statystykach, że najczęściej wyszukiwanym tu tematem jest post „Jak zapamiętać długi tekst?”, na wszelki wypadek nie będę się tym razem rozwodził, (kto chce niech poćwiczy ten temat z programem Program FullRecall ) i ciesząc się, że jest Was tu tylu

Pozdrawiam

JAJa, żona i ekonomia

2011-09-18T16:10:00.000-07:00

Jako czujny obserwator życia, staram się nadążyć za trendami powiązanymi z moją profesją.

A, ponieważ „czas to pieniądz”, poszedłem na całość i z obserwacji , bardzo prędko przeszedłem do czynów.

Może i Ty, skoro interesujesz się sprawami powiązanymi z aktorstwem, będziesz chciał z tego wpisu wynieść coś dla siebie nie tylko w sferze duchowej, ale i materialnej? Zapraszam więc do zagłębienia się w treść i jeżeli uznasz, że to też coś dla Ciebie, do empirycznego korzystania z moich zapisków.

Ale zacznę od początku…

Dwa miesiące temu (teraz mamy wrzesień), zacząłem rozmyślać w temacie ”Gdzie mnie jeszcze nie było?”

Wcale mnie jednak nie zdziwiło to, że znalazłem odpowiedź dość prędko, bo nie było mnie jeszcze tak naprawdę w wielu miejscach.

No fajnie. Skoro mnie jeszcze nie było i tam i tu, to dlaczego jeszcze nic z tym nie robię? Wziąłem zatem kartkę, długopis, rozstawiłem leżak na tarasie, rozsiadłem się wygodnie i zacząłem powolutku wynotowywać wszystkie przychodzące do głowy moje przestrzenie „niebycia”.

Pod wpływem pozytywnego impulsu oraz wielkiej auto-kreatywności mojego mózgu w tym momencie (czasem to mi się zdarza), lista takich miejsc zapełniała się bardzo szybko i zrobiła się bardzo, bardzo długa. Powstrzymałem więc na chwilę wodze fantazji, wziąłem oddech i postanowiłem teraz, wzorem mojej bardzo zorganizowanej żony(najważniejsze to mieć dobre wzorce!), zrobić selekcję moich przemyśleń. No i… okazało się, że to nie takie proste, jak by się mogło wydawać, bo to jednak nie to samo, co niechciana selekcja ulubionych koszul , spodni, swetrów , czy kubków do kawy, do których choćbyś nie wiadomo jak był przywiązany, tak czy tak „na bank” wylądują w worku z napisem „Do oddania” lub „ na działkę” (jeżeli taką selekcję robisz pod czujnym okiem żony).

Teraz jednak żony nie było w pobliżu, zatem zadałem sobie cichutko w myślach całkiem logiczne pytanie:

”W którym z tych miejsc chciałbyś być?” …

„ WSZĘDZIE!”- odezwała się moja podświadomość , wiedząc, że nic jej tu nie zagraża i że żaden silniejszy od jej postanowień impuls z zewnątrz nie może teraz stawić jej czoła.

„”O TY…”, pomyślałem sobie, że co? Że niby jestem taki słaby i sam z Tobą (sobą)nie wygram? Dobra, zobaczymy!

Odłożyłem notatki, wsiadłem na rower , przejechałem stałą trasę (10km) ze średnią prędkością 26km/h , „lekko” zdyszany wziąłem prysznic, zaparzyłem „dobrą” „biedronkową” kawę, zapaliłem papierosa i wróciłem na leżak ze swoimi zapiskami.

Starcie tytanów „Ja kontra JA”, okazało się przełomowym momentem w moim życiu.

Kipując piątą fajkę i dopijając ostatni łyk zimnej kawy, już wiedziałem, że jestem na właściwej drodze i nic nie powstrzyma mnie w drodze do sukcesu.

Piszę to z perspektywy krótkiego, bo zaledwie dwumiesięcznego okresu czasu,(dlatego mnie przez ten okres nie było na blogu i nie dodałem tu żadnego wpisu, ale skarg z tego powodu ani krytycznych wpisów od zrozpaczonych internautów nie zauważyłem, więc nie przepraszam), ale aż do chwili obecnej czuję takie fajne motylki w brzuchu i rozpierającą mnie pozytywną wewnętrzną euforię i energię więc póki to trwa, dzielę się tym z Wami.

Ustawić wewnętrznego JA tak, aby z Tobą współpracował, a nie sabotował Twoje postanowienia, to WIELKI sukces!

Okazało się, że moje JA potrafi współpracować ze mną tak wspaniale, że marzenia szybko stają się faktami, a rzeczywistość nabiera pełniejszych, głębszych i jaśniejszych barw i faktycznie jest w stanie dać mi to, co sobie dokładnie zaplanuję! Myślałem dotąd(wybaczcie tę szczerość), że e-booki, które mam w zakładce obok (poradniki i kursy)i które polecam moim czytelnikom, są wyłącznie zbiorem myśli i koncepcji ludzi sukcesu, skierowanych wyłącznie DO LUDZI SUKCESU, a jednak z radością zauważam, że tak nie jest. Inspiracja, którą sam wziąłem z tych książek, pozwoliła mi na komfort nowej jakości życia i najgoręcej polecam je teraz każdemu, kto szuka, błądzi i nadal samotnie nie znajduje wyjścia z trudnych sytuacji życiowych.

Dobra. Co ma z tym wspólnego żona i gdzie tytułowa ekonomia?

Oczyszczenie przestrzeni wokół siebie ze zbędnych rzeczy (tak, jak te stare koszule, swetry i kubki), pomaga odkryć na nowo miejsca, które, albo były czymś przysłonięte, albo mogą mieć całkiem nowe zastosowanie. Ja na przykład odkryłem, że to, co naprawdę sprawia mi przyjemność i jednocześnie może być wielkim krokiem w lepszą przyszłość , to… … używanie głosu w przestrzeni internetowej i radiowej,( a w niedalekiej przyszłości także telewizyjnej). Pod wpływem selekcji pomysłów wypisanych na kartce, ten kierunek wydał mi się najbardziej przyjazny dla mojego wewnętrznego JA i krok po kroku, krok po kroku, na przestrzeni 2 miesięcy zrealizowaliśmy go(Ja i JA), dochodząc do całkiem fajnych rezultatów. Co najdziwniejsze, mając tę wewnętrzną harmonię, przekonywanie innych do tego pomysłu( studio lektorskie ), odbywało się tak bezboleśnie, że aż nie chciało mi się w to wierzyć, a przecież realnie rzecz biorąc, idea początkowo wydawała się utopijna i wiele czynników studziło mój wstępny zapał. Między innymi liczna konkurencja na rynku, potrzeba inwestycji w sprzęt i własne studio, trafienie w odpowiedni target zleceniodawców, nawiązanie współpracy ze studiami muzycznymi. Jednak stworzywszy (pod wpływem żony) dobry biznes plan i wcielając w życie konsekwentnie po kolei zawarte w nim ustalenia i procesy, mogę już śmiało mówić, że mi się udało.

Nie ma tu głupiego, chamskiego czy cwanego szefa lub upierdliwego współpracownika (o sobie mówię, że jestem fajny i dobrze mi się ze mną współpracuje), nie ma narzucanej od góry lub z boku presji , zbędnych bądź idiotycznych czynności do wykonania, raportowania i tysiąca innych „przeszkadzajek” dla mojego dobrego samopoczucia.

Drogi czytelniku.

Jeżeli uważasz, że rzeczywistość wokół Ciebie jest jeszcze niedoskonała, polecam Ci wewnętrzną rozmowę z samym sobą, przy kartce papieru, kawie i…. no dobra, e-papierosie.

Szukając rozwiązań, skorzystaj z poradników, które dla mnie były taką kreatywną inspiracją i pomocą w znalezieniu własnej pozytywnej i ekonomicznie budującej przestrzeni życiowej.

Jeżeli masz, to kochaj, szanuj i doceniaj żonę i gódź się na wyzbycie starych i niepotrzebnych rzeczy, a najlepiej sam przejmij inicjatywę w tej kwestii.

Udoskonalaj filmy reklamowe, szkoleniowe, instruktażowe, przy pomocy mojego głosu i polecaj mnie innym.

Kontakt do mnie znajdziesz tutaj

Życząc samych sukcesów

Pozdrawiam

Dykcja

2011-06-18T03:46:00.000-07:00

Korepetycje z dykcji, przez skype!
W przeciągu jednego miesiąca dostrzeżesz u siebie znaczny postęp w poprawnej wymowie, jeżeli poświęcisz na pracę ze mną jedną godzinę dwa razy w tygodniu.
Nieważne, gdzie mieszkasz! Zajęcia on line, via skype, to w moim przypadku sprawdzona metoda, gwarantująca skuteczność zajęć.
Program opracowany na podstawie ćwiczeń prof. Bogumiły Toczyskiej i Mieczysławy Walczak.
Gorąco polecam!

Autoprezentacja, wystąpienia publiczne, zachowania przed kamerą

2011-02-08T05:00:00.000-08:00

Dysponujesz komunikatorem Skype i kamerką?

Zajęcia indywidualne on-line opracowane przez doświadczonego aktora i wykładowcę zajęć aktorskich, realizowane wg sprawdzonych metod trenerskich.

Cel:
- Opanowanie przez uczestników szkolenia, sztuki operowania gestem, postawą, głosem, mimiką i oddechem w trakcie prezentacji, wystąpień publicznych lub obecności kamer.
- Poznanie skutecznych technik utrzymywania uwagi audytorium.
- Umiejętność zapanowania nad stresem.
W programie m. in.:

Ćwiczenia, ćwiczenia i ćwiczenia…
Pierwsze wrażenie – coś, co można zrobić tylko raz
Mowa ciała- mimika, gest i ruch podczas wystąpień
Emocje – istotny czynnik jakości komunikatu
Głos- modulowanie, dykcja, barwa, oddech, tempo wypowiedzi i zastosowanie pauzy w wypowiedzi
Stres - jak z nim walczyć? - skuteczne techniki aktorskie
Ćwiczenia przed kamerą

Oto moja propozycja:

Pracujemy ze sobą indywidualnie on-line(SKYPE), godzinę zegarową dwa razy w tygodniu

Pierwszy 20-to minutowy kontakt oceniający Twoje umiejętności - gratis
Godzinna lekcja 100zł.

Zainteresowana?
Zainteresowany?

Zatem:
Skontaktuj się ze mną drogą e-mail wpisując swoje imię i adres Skype oraz proponowany dzień pierwszego kontaktu on-line

3. Ja odsyłam Tobie informację potwierdzającą
4. Działamy!

Pozdrawiam

Cena: 100 PLN

Szkoły teatralne i filmowe czekają na Ciebie-oferta szkoleń on-line via Skype

2011-02-08T03:26:00.000-08:00

Jak dobrze wypaść na egzaminie do szkoły teatralnej?

Jak przygotować wiersz i prozę w 5-ciu różnych wersjach?

Uważasz, że Twoja dykcja jest nienaganna ?

Dobrze modelujesz głosem?

Twoje ciało jest plastyczne?

Masz wyobraźnię przestrzenną?

Panujesz nad swoją postawą?

Dysponujesz komunikatorem Skype i kamerką?

Mam propozycję.

Praktyczne przygotuję Cię do egzaminów wstępnych.

Świadomie podejmiesz decyzję wybrania zawodu Twoich marzeń.

Oto moja propozycja:

Pracujemy ze sobą indywidualnie on-line(SKYPE), godzinę zegarową dwa razy w tygodniu.

Pierwszy 20-to minutowy kontakt oceniający Twoje umiejętności - gratis

Godzinna lekcja 100zł.

Zainteresowana?

Zainteresowany?

Zatem:

1. Przygotuj swoją interpretację wybranych 2-3 tekstów (wiersz i proza).

2. Skontaktuj się ze mną drogą e-mail wpisując swoje imię i adres Skype oraz proponowany dzień

przesłuchania.

3. Ja odsyłam Tobie informację potwierdzającą

4. Działamy!

Pozdrawiam

Pożegnanie ze Stanisławem Michalskim

2011-02-01T13:18:00.000-08:00

Romeo i Julia...

2011-01-30T07:47:00.000-08:00

Wspomnienie z kabaretu "IQ"

Patetyczne kazanie na temat ogonków

2011-01-08T16:50:00.000-08:00

Zaprawdę powiadam Wam,(pauza)

funkcja ogonka (weź oddech)

dla naszego narodu ma istotne znaczenie.(podkreślony akcent logiczny)

Zachowajmy przyzwoitość zatem, (kropka)

przynajmniej w ramach granic naszych. (kropka)

A, jak Polska d ł u g a i s z e r o k a (rozciągnąć te słowa) (kropka)

okaleczamy ogonki, (wytłuszczone głośniej!)(weź oddech)

uważając być może, że zadając takie rany,

nie wyrządzamy szkód żadnych. (pauza)

A tak nie jest…(pauza)

(pauza)

To, (weź oddech)

co powiedzieć Wam pragnę, (weź oddech)

jest odbiciem moich osobistych obserwacji, (kropka)

a ponieważ kieruję te słowa do (weź oddech)(kolejny wers zacznij pół tonu niżej)

osób mających świadomość swojego IQ, (pauza)

dla których bycie lepszym, poza samą satysfakcją niesie również jakąś wartość dodaną, powiem, (weź oddech)

że powielanie przez nas w s z e c h o b e c n e g o bełkotu, (rozciągnąć)

prowadzi tylko do tego, (pauza)

że coraz stromiej schodzimy równią pochyłą do kamieniołomów

z których (weź oddech) (kolejny wers zacznij pół tonu niżej)

(przy zachowaniu świadomości własnego „Ja”),

wcześniej, czy później (weź oddech)

będziemy chcieli się wydostać. (pauza)

Ale im dłużej schodzimy, (pauza)

tym trudniejsza(kropka)

i bardziej stroma (kropka)

będzie droga powrotna. (pauza)

Teraz, aby było bardziej patetycznie powinno być:

Opamiętajcie się!!!

W przypadku utraty kontroli, (pół pauza)

bluźniercze naleciałości (kropka)

i te wszystkie…(pauza)

plugawe czyny Wasze (kropka) (następny wers zacznij pół tonu wyżej)

i błędy, (kropka)

przejdą na kolejne pokolenia. (pauza) (następny wers zacznij kilka tonów wyżej)

I to właśnie naszym następcom (tu akcent)

zrobimy w ten sposób (pół pauza)

„niedźwiedzią przysługę”, (pół pauza) ( może lepiej brzmiałoby Szatańską?”)

samemu również tracąc pewne cechy człowieczeństwa. (pauza)

Do rzeczy zatem, (pół pauza)

aby tę łyżkę dziegciu przełknąć (pół pauza)

i zrozumieć kontekst słów moich…

(A to już w kolejnym poście)

Zadanie:
Nagraj swoją interpretację i prześlij mi drogą e-mail. Najciekawsze wersje, może da się tu umieścić.

Prelekcja

2011-01-02T05:33:00.000-08:00

Czytanie z kartki w czasie prelekcji, ma swoje minusy. Brak kontaktu wzrokowego z widownią, nienaturalny głos,zerowa praca przestrzenią, ogólnie statyka i nuda.Jest jednak sposób na znalezienie "złotego środka" na taką formę kontaktu z publicznością. Mając pomysł na to "jak?" przedstawić ważne treści, których nie udało się nam zapamiętać, jesteśmy w stanie zaangażować słuchaczy do aktywnego uczestnictwa w takim wydarzeniu. Poniżej mała próbka umiejętności zdolnego mówcy, który opanował technikę czytania z kartki do perfekcji.

Podziękowania dla Krzysztofa Balińskiego za zgodę na publikację materiału.

Co się będę powtarzał

2010-12-30T15:29:00.000-08:00

Na You Tube jest sporo filmów mających przybliżyć sztukę poprawnej autoprezentacji.
Jednak po zapoznaniu się z większością z nich, miałem wielkie opory, aby uznać ich wartość jako dodatnią i przedstawić je tutaj, jako wzorzec godny polecenia.
Majstersztykiem jest bowiem, mówiąc np. o geście, tak ów gest eksponować, żeby mimo teoretycznej poprawności w opisywaniu znaczenia jego wartości, obraz prelegenta przedstawiał coś zupełnie przeciwnego. Wpisując hasło "autoprezentacja" w tym serwisie sami ocenicie ich wartość.

Natomiast klilka trafnych obserwacji z tego zakresu, podanych w solidny i zwięzły sposób prezentuję poniżej. Może coś z tych kilku porad, przypadnie Tobie do gustu.

W kolejnym poście, postaram się wkleić fajny rozrywkowy kawałek dotyczący prelegenta, ale najpierw muszę załatwić z wykonawcami zgodę na jego umieszczenie.

Pozdrawiam

Jestem wzruszony...

2010-12-28T08:43:00.000-08:00

Tak, jestem wzruszony, bo w ciągu 14 dni (od 14 grudnia, kiedy założyłem ten blog), moja strona jest już na trzeciej pozycji w wyszukiwarce Google.

Jak na laika w kwestii pozycjonowania, to wynik jest oszałamiający!!!

Wierzę, że to dobry znak na przyszłość i że wraz z tą mocną pozycją, zaczną pojawiać się pierwsze wpisy od moich czytelników i komentarze pod postami, które są przecież skierowane do Was.

Na razie jednak dzielę się z Wami tą radosną nowiną o silnej pozycji strony i życząc wszystkim wyłącznie pozytywnej energii w 2011 roku - Pozdrawiam

Świąteczne życzenia

2010-12-24T04:54:00.000-08:00

Drodzy Czytelnicy !

Życzę Wam spełnienia wszelakich marzeń, przychylności wszechświata, siły w ramionach i czystego ognia w sercu, co zapali wszystko wokół Was szczęściem i radością.

Niech wszystko, czego się dotkniecie stanie się pomocne w spełnieniu marzeń, a każda najdrobniejsza nawet czynność przybliża Was do bycia najszczęśliwszymi ludźmi w galaktyce.

Z okazji Świat oraz Nowego Roku życzę wszystkiego tego, co Wasze twarze rozpromieni.

Wesołych Świat i Szczęśliwego Nowego Roku!

60 minut

2010-12-22T01:11:00.000-08:00

Ponieważ, po zakończeniu pewnego etapu w moim życiu, jakim był teatr, zajmowałem się przez kilka dobrych lat sprzedażą, przyszło mi do głowy, aby powiązać ze sobą te fakty i w tym miejscu dać natchnienie tym osobom, które mają dylemat, co zrobić z towarem, który przed świętami zalega w magazynach.

Mam nadzieję, że pan Jacek Federowicz, nie będzie miał mi za złe, że przytoczę tu w tak szczytnym celu jego dzieło

i nie zażąda ode mnie tantiem za prawa autorskie. Przy okazji chylę tu czoło dla jego dokonań, pomysłowość i mistrzowskie opanowanie słowa mówionego.

Poniższy skecz odtwarzam z głowy, bo ostatnio słuchałem go dość dawno temu (1980?) i z nagranego wtedy bezpośrednio z radia na magnetofon szpulowy ZK140, słuchowiska, dziś pozostało już tylko mgliste wspomnienie.

„Czołem chłopaki! Tu Kącik ogrodniczy!

Dziś wam opowiem…Tak dla odmiany wam opowiem o czymś co mi się nie udało.

Nie udały mi się winogrona…

Szczerze trzeba przyznać, że były małe, kwaśne, już na gałązkach obgniłe, a które nie obgniłe, to wysuszone, pomarszczone takie.

Ale podkreślam tu czas przeszły – były…., bo już poszły…. na sprzedaż.:)

Pewnie mnie zapytacie, co mi wpadło do głowy żeby je opchnąć?

A więc to było tak…”

Byłem w Rzeszowie w takim barze mlecznym „Relax”. To taki barek, gdzie się jada na stojąco. Ja lubię jadać na stojąco, bo mi się wtedy wydaje, że nie tyję.

No więc wszedłem do tego baru, zamówiłem sobie… bułeczkę, cynaderki i śmietanę….

Zjadłem.

Piję tę śmietanę i czuję…., że to po prostu kwaśne mleko!

Podchodzę więc do ekspedientki, pokazuję jej tę śmietanę i mówię:

-To jest kwaśne mleko, a nie żadna śmietana! Jeżeli się mnie pani nie brzydzi, to proszę spróbować.

Ona na to, że nie. To ja mówię:

- Dlaczego nie?. Ogólnie czyściutki jestem. Świeżutki jak rybka!.

Ona na to, że się nie brzydzi, tylko przed chwilą sama piła.

- I co?- Ja się pytam- Śmietana to jest?!

A ona na to:

- Oczywiście, że śmietana, tylko dziewięcioprocentowa.

Nooo.

To już wiecie co zrobiłem?

Opchnąłem te moje winogrona….., jako dziewięcioprocentowe rodzynki!

Poszły, jak woda.

Bay!”

KAŻDĄ PORAŻKĘ MOŻNA PRZEKUĆ W SUKCES

Czego życząc- pozdrawiam

Proszę - wystaw komentarz, lub przynajmniej kliknij ocenę. Dziękuję!