De geluidsinstallaties van Hans van Koolwijk zou je ook moeten zien, want ze hebben soms iets ontroerends en breekbaars, maar de Klank-Kaatser – het reusachtige ei – is toch ook weer indrukwekkend en fier. Of iets dwaas, zoals de Kroon. Van Koolwijk is dan ook als beeldend kunstenaar opgeleid. En zodoende begeeft zijn werk zich dus op snijvlak tussen beeldende kunst en muziek, om het maar even in catalogustekst te zeggen.

“Ik wil verwonderen, niet verbazen.”

Ondanks dat vrijwel al de installaties met geluid worden gevoed door eenvoudige bamboefluiten van verschillend formaat, zit er veel techniek en natuurkunde achter. Daardoor worden het bekijken en beluisteren ervan ontdekkingsreisjes. Ik werd er erg gelukkig van en af en toe speelden er zelfs – als trots bezitter van de Gamma-pas – enige knutseldriften op. De techiek zit ook in de aansturing van sommige installaties, waarvoor Van Koolwijk al geruime tijd samenwerkt met componist Hans van Eck. Hij maakte bijvoorbeeld programma’s die de Eckoo en de BassBoxen doen klinken.

Interview met een geaard mens

Bijzonder gelukkig was het dus dat Hans van Koolwijk zelf aanwezig was, zodat ik met hem even een gesprek kon hebben. Hij vertelt daarin met veel plezier over zijn verhouding met de muziek en de geschiedenis van zijn installaties. Play loud!

Tot 12 september is het werk van Hans van Koolwijk nog te zien in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. Ik zou zeggen: bekijk de foto’s, maar ga zelf kijken als het kan.

• De Dirk-collectie
• Onnodig pluggen
• Versier een Dutch pin-up
• ‘De ramp’ herdacht
• Wat is dat, een Nederlander?

foto Keke Keukelaar

Vrijdagnacht 20 augustus hoorde ik een indrukwekkende uitzending van ZomerNachten. In dat programma vertellen een gastheer of -vrouw in anderhalf uur ononderbroken hun verhaal, gelardeerd met muziek naar keuze. Zonder presentator, maar ongetwijfeld goed begeleid door de makers van Casa Luna, die dit van oorsprong Zweedse concept een Nederlandse variant hebben gegeven. Dat staat of valt natuurlijk met de gast en de voorkeuren van de luisteraar. Blij dat ik de aflevering heb gehoord met dichter en acteur Ramsey Nasr.

Vanuit zijn rol als dichter des vaderland stelde Nasr de vraag aan de orde wat dat vaderland nu precies is. En wat betekent het nu dat je Nederlander bent? De vragen over identiteit houden hem op verschillende niveaus al langer bezig, niet in de laatste plaats doordat hij een Palestijnse vader en een Nederlandse moeder heeft. Hij laat zich prettig scherpzinnig uit over het debat en de stellingnames ten aanzien van migranten.

Dat doet hij onder meer aan de hand van het werk en de biografie van de Russische componist Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975). Wervelend en vol geestdrift vertelt Nasr over zijn liefde voor deze componist en diens benarde positie in het Stalin tijdperk. Maar ook door een voorschot te nemen op de toekomstige Nederlandse taal door een schitterende voordracht van zijn gedicht ‘mi have een droom’, waarin Nasr de straattaal – let mi takki you 1 ding – vermengd met Nederlands in het Rotterdam van 2059.

Oranje-gevoel

Kortom, een uitzending om nog eens onder de aandacht te brengen of terug te luisteren. Nederland is prachtig, maar laten we wel kritisch blijven op de sentimenten uit de heffe des volks. Ook het beeld van dat zogenaamde ‘nuchtere Nederland’ is, zou je zeggen, wel aan duigen na die idiote vertoning van de huldiging van het Nederlands elftal met boottocht en op het Museumplein. Het ging toch om een klote wedstrijd en een verloren finale! Een toontje lager graag!

Nederland vliegt regelmatig uit de bocht. Zie die types uit Simpelveld (zomernummer Vrij Nederland) die achter Wilders aanhobbelen en liefst al die moslims zouden willen deporteren, maar er nog nooit één hebben gezien of gesproken. Of de paniek op de Dam tijdens de dodenherdenking op 4 mei, waar Nasr over dichtte (uit ‘Een mooie dag om stilte te verscheuren’):

“Vlak voor mijn voeten valt een hoogbejaarde
in zijn soldatenpak. Hij huilt. Ik kijk.
Waar alles mag, is ieder vogelvrij.”

Terugluisteren

Wie weet, kan ZomerNachten net als het Zweedse Sommar een mooie traditie worden, Het programma is al 50 jaar lang op de Zweedse Radio te horen en is zeer populair. Volgens de Casa Luna website is het een dagelijks programma en luisteren er 1 miljoen van de 9 miljoen Zweden. Handig is in ieder geval de ZomerNachten-widget.

• De dag van het strategisch landen
• Een smerige campagne
• Mooi roestend staal uit Essen
• Leven zonder Bril
• Branchevreemde producten

Steeds meer bieden ze gebruikers de mogelijkheid om hun andere sociale media accounts te verbinden. Bijvoorbeeld het verversen van je status (‘wat ben je aan het doen?’) is zeer populair geworden om je vrienden te informeren, maar ook om je zakelijk te profileren met tips, links en in een online dialoog met klanten. Zeker bij freelancers en zzp’ers lijkt de scheiding daartussen dun te zijn. Voor het succes van je getwitter daarbij lijkt vooral de kwaliteit van een dialoog van groter belang dan de kwantiteit.

Dat upaten van je status gaat via Twitter vanzelfsprekend, maar ook via Facebook, LinkedIn en Hyves. Vandaar dat er intussen verschillende online diensten zijn die het updaten daarvan combineren.  Met het Twitter-programma HootSuite kun je verschillende sociale netwerken toevoegen, waaronder Facebook en LinkedIn. Hyves weer niet, want dat is echt een Nederlands fenomeen. Maar wel bijvoorbeeld Ping.fm, een Amerikaanse netwerkdienst.

Vermenigvuldig je online aanwezigheid

Via één Ping-account kun je dat updaten doen voor bijna 40 netwerken, overigens zeker niet allemaal gangbaar in Nederland. Zo kun je dus via HootSuite, waarmee je ook meerdere Twitter-accounts kunt beheren met meerdere personen, al 7 netwerken verbinden. Voeg daar Ping.fm aan toe, waarbij je een groep netwerksites kunt definiëren, en je begrijpt dat je al een ongelofelijk bereik kunt hebben met één Twitter-account. Volg je het nog?

Ik wil je hier geen online netwerksites opdringen, maar raad je aan om de mogelijkheden eens te bekijken. Het kan je enorm helpen om je berichten via Twitter, LinkedIn of Facebook op de goede plek te laten zien. Omdat het gratis diensten zijn, kun je het beste zelf testen en bepalen wat je het prettigst vind. En utvinden wat voor jou werkt.

Top 100 Twitter Clients

Van de populairste Twitter programma’s wordt een Top 100 Twitter Clients bijgehouden bij TwitStat. TwitStat is, zoals de naam al zegt, ook handig voor het bijhouden van je Twitter-activiteiten. Let bij je keuze op de mogelijkheid om meerdere accounts bij te houden (TweetDeck, Seesmic, HootSuite) en wellicht is ook het twitteren met meerdere mensen nog een interessante optie voor je (HootSuite, CoTweet).

• De kijker als co-auteur
• Weer topweekje voor Twitter
• Videobloggen met je webcam
• De lange mars naar schone electronen
• In de Twit-O-Sfeer

Een professionele video zoals we die met De Videobrigade maken, heeft weliswaar een hogere productiewaarde dan eigen ‘geknutsel’. Nadeel is dat het daardoor duurder is en de totstandkoming vereist wel enige planning en overleg. Maar je kan op andere manieren zorgen voor online video’s voor je bedrijf of je website. Daarmee kan het goedkoper, sneller en kun je het zelf regelen. En de mogelijkheden tot videobloggen of vloggen zullen steeds eenvoudiger en gebruiksvriendelijker worden.

Webcam of eigen camera

Je kan die video het snelst maken door gebruik te maken van een webcam. Op veel laptops hoort dat al bij de standaarduitvoering. Als je die niet hebt, kun je die al voor een paar tientjes kopen. Dan kun je hem ook aansluiten op een desktop pc. Met je eigen DV- of digitale camera kan vanzelfsprekend ook, maar is bewerkelijker.

In een eerder bericht en in de vorige @Post schreef ik over de mogelijkheid om met Google Docs en YouTube een video op je LinkedIn-pagina te plaatsen. Daar ga ik nu even verder op in. Als je die tip hebt gebruikt, heb je dus een eigen kanaal op YouTube. Dan heb je mogelijk al gezien, dat je zowel een video kan uploaden als kan opnemen via je webcam.

Deze week maakte SlideShare ook nog promotie voor nieuwe mogelijkheden om een videopresentatie bij LinkedIn te plaatsen. Deze online presentatiedienst biedt trouwens eveneens een manier om een koppeling te maken met Google Docs.

Denk als programmamaker

De video’s bij YouTube mogen niet langer zijn dan 10 minuten. Maar je kan veel zeggen in dat tijdsbestek. Waar het vooral om gaat, is dat je een goed, relevant en afgerond verhaal vertelt. Video’s die voor je klanten, lezers van je nieuwsbrief of de bezoekers van je website interessant zijn.

Gebruik de webcam video om je verhaal persoonlijk te maken, en deel je vakkennis of ervaringen met je publiek. Geef leuke en vooral goede, bruikbare tips, leg jouw manier van werken uit, reageer op nieuws of ontwikkelingen in je vakgebied. In onderstaande video heb ik het even getest en geef ik wat inhoudelijke adviezen om te beginnen.

Ter inspiratie

Natuurlijk kun je op YouTube veel voorbeelden van webcam video’s vinden, maar onlangs heeft Upload Cinema er een speciaal programma aan gewijd, onder de titel The art of the webcam. Upload Cinema is een erg leuk initiatief dat webvideo’s vertoont op het witte doek. Iedere eerste maandag van de maand presenteren zij een nieuw programma met internet video’s in de Amsterdamse bioscoop De Uitkijk.

• Sociale netwerken: uniek maar niet zonder elkaar
• Profileer jezelf met online video
• De kijker als co-auteur
• De open overheid is nog onderweg
• Eigenwijs zijn en je nek uitsteken

Mijn interesse voor politiek komt door mijn opa, Adri van Maanen. Althans, dat zeg ik altijd maar,  mijn persoonlijke mythe. Lange tijd was hij in ieder geval een held voor mij. In het Rotterdam van voor de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de SDAP en de AJC, verzetsman en na de oorlog senator voor de PvdA. Ook het selfmade man-gehalte van zijn geschiedenis spreekt tot de verbeelding. Van leerling op de ambachtschool (electricien) naar leraar wis- en natuurkunde en ten slotte gepensioneerd als onderwijscoördinator van de Hoogovens bedrijfsschool in IJmuiden. Petje af.

Vijf K’s

Het vuur waarmee de oude SDAP tegen de vijf K’s streed, is bij de PvdA nogal geluwd, maar het valt me op dat de verhouding ermee politiek nog steeds van belang is. De vijf K’s? Ja, dat waren een aantal heldere strijdpunten, namelijk kapitaal, kerk, koningshuis, kazerne en kroeg. Daar was opa dan allemaal tegen. Hoogstwaarschijnlijk heeft hem dat ook dwarsgezeten. Wel is hij zijn leven lang van de blauwe knoop geweest, maar in de kazerne van het verzet heeft hij toch ten minste meegewerkt aan het omleggen van ‘de Mof’. Hij heeft er nooit over gesproken.

Nog steeds dienen alle politieke partijen zich ten opzichte van deze onderwerpen uit te spreken. Als spelen ze natuurlijk niet even nadrukkelijk een rol tijdens deze verkiezingen. Maar daar zien we dan ook gelijk het probleem. Voor de kiezer behartenswaardige standpunten zijn niet binnen één partij terug te vinden. Ze zijn verdeeld over partijen. Je kan wel tegen kapitaal zijn, maar je hebt het ook nodig. Cohen vindt ook het koningshuis niet passen in een democratie, maar ‘ze’ heeft het toch goed gedaan. Je zou kunnen stellen dat het koningshuis het niet overleefd zou hebben zonder PvdA, zie de zaak Prins Bernard en Lockheed.  Je kan wel tegen oorlog zijn, maar ze zijn er onmiskenbaar. En geweld is soms nodig om erger geweld te voorkomen, al denk ik dan ook aan Congo en Soedan, eerder dan aan Irak en Afghanistan.

Ontevreden diva’s

Dat kiezers zich steeds meer als een consument opstellen, dat lijkt me een fors probleem. Er is geen politieke partij meer die al je standpunten precies verwoordt, dus je zal moeten kiezen uit de partij die het dichtst bij jouw ideeën ligt. De kiezer wordt zo al snel ‘een ontevreden diva’, zoals de onlangs overleden Hans Dijkstal (VVD) ooit zei. Dat zie we volgens mij nu vooral gebeuren bij de PVV. Die kiezers zijn volgens mij ontevreden consumenten van het politieke product (sic), die helaas niet inzien dat de PVV hun sentimenten wel slim bespeelt maar geen serieuze oplossingen heeft. Dat vermoeiende gelul over veiligheid en islam ook. Ze zijn vooral tegen de huidige politiek en ‘de elite’, zoals de SP dat eerder was.

Coalities zijn  onvermijdelijk, dus het is afwachten wat dat oplevert. Dat is de hoge hoed van de Nederlandse regeringsvorming. GroenLinks heeft dat probleem nog wel aan het voorstel gekoppeld om de kiezer ook een voorkeur voor een coalitie te laten uitspreken, naast de stem op een partij en een kandidaat. Aantrekkelijk idee, hoewel mij de praktische uitwerking nog niet duidelijk is.

Weggedrukte onderwerpen

Hoe vaak hebben we het niet gehoord: Nederland is geen eiland. Tijdens de verkiezingen lijken het buitenland, internationale en Europa intussen niet meer te bestaan, of het moet in het beperkte kader van de economische crisis passen. Klimaat, duurzaamheid, milieu, het komt in bijzinnen voorbij. Terwijl de partijprogramma’s daar veel meer scherpte hebben en uiteindelijk ook over de portemonnee van Nederland gaan.

Kunnen we daar de media de schuld van geven? Dat is wel vaak een prettig selectief argument. Vanochtend bevestigde journalist Kees Boonman bij Radio 1 nog eens dat er voorafgaand aan een mediaoptreden van een politicus dagelijks moet worden onderhandeld met het campagneteam cs. over welke onderwerpen op welke wijze aan bod mogen komen. Het is de politiek zelf die kennelijk bang is om het hele spectrum van hun politieke visie ter discussie te stellen. Terwijl je daar als kiezer toch wel recht op hebt.

Kiezen!

Ik maak het voor mezelf maar even overzichtelijk. Solidariteit, duurzame economie, werk, ondernemen, onderwijs, internationale betrekkingen, milieu, innovatie: dat zijn dingen die ik belangrijk vind. De VVD en Rutte zijn voor mij geen optie, omdat ik niet geloof in dat marktdenken zonder regulering door een sterke overheid, dat heilloze geloof in kapitalisme zonder grenzen (daar wel). Daar heeft overigens ook de PvdA aan bijgedragen in de jaren ’90. Niet voor niets is oud-boegbeeld Wim Kok volledig uit het zicht gebleven, die vult nu zijn tas bij de ING. Tegelijk vind ik de PvdA best verstandig denken over de aanpak van de crisis en hebben ze met mensen als Frans Timmermans verstandige, meer Europees en internationaal denkende politici.

En ik heb een voorkeur voor GroenLinks, dat een goed programma heeft en een uitstekende partijleider. Ze hebben ook oog voor kleine ondernemers en freelancers als ik. Ze zijn goed bezig met klimaat en duurzaamheid, want ja, ik heb ook kinderen. Maar GroenLinks komt nooit in de regering zonder de PvdA, dus ga ik vandaag strategisch landen met het rode potlood bij: Mei Li Vos!

Geheel ten onrechte door de PvdA op plaats 38 gezet, net warmgedraaid in de Tweede Kamer en ze komt op voor kleine, flexibele werkpaardjes, zoals ik.

UPDATE 14 juni:  Hoewel ik als stemmenteller in de Amsterdamse Posthoornkerk heb gezien dat Mei Li Vos meer voorkeursstemmen heeft gekregen, heeft zij haar zetel waarschijnlijk niet veilig kunnen stellen.

Bekijk biografische pagina bij de Tweede Kamer (nu het nog kan).

• Niet meer bouwen is duurzaam
• Een smerige campagne
• Alle stemmen tellen
• De apenrots van de puberteit
• Groene revolutie graag