Blog Pani Ani

Problemy z koncentracją i nadmierną ruchliwością dziecka

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 01 Nov 2016 17:16:00 +0000

Ze wszystkich sił próbujesz pomóc dziecku w nauce, tłumaczysz, pomagasz w rozwiązywaniu zadań, ale w jego oczach widzisz kompletną dekoncentrację. Ogarnia Cię złość, a cierpliwość bardzo szybko się wyczerpuje. A ono ma ochotę skakać, biegać i robić wszystko, tylko nie uczyć się. Jak temu zaradzić?

Próbując wytłumaczyć to w sposób quasi-naukowy, możemy przeczytać, że:

Prawidłowo funkcjonujący układ nerwowy odznacza się dużą siłą procesu pobudzania i hamowania oraz wysokim stopniem równowagi obu tych procesów, a także średnim stopniem ich ruchliwości. Siła układu nerwowego wyraża się zdolnością komórek nerwowych do pracy. Równowaga rozumiana jest jako określony stosunek obu tych procesów do siebie, a ruchliwość to zdolność układu nerwowego do przechodzenia od stanu pobudzenia do hamowania. Jak twierdzi H. Spionek z nadpobudliwością psychoruchową mamy do czynienia wtedy, gdy dochodzi do powstania przewagi procesów pobudzania nad procesem hamowania.

Takie zachowanie nie musi być jednak równoznaczne z diagnozą: „nadpobudliwość psychoruchowa”, „ADHD”, „Zespół hiperkinetyczny”…

Weźmy pod uwagę tak istotną sprawę, jak osobowość dziecka i jego temperament. Są to cechy wrodzone, które ujawniają się w już najwcześniejszych etapach życia. Jest to związane z budową układu nerwowego, czynnikami genetycznymi, sferą emocjonalną, aktywnością i towarzyskością.

I tak, melancholik charakteryzuje się perfekcjonizmem, uczuciowością, wrażliwością, wiernością i podatnością na depresję. Sangwinik jest wesoły, pogodny, towarzyski, gadatliwy, niezorganizowany i zapominalski. Flegmatyk natomiast – powolny, zrównoważony, dowcipny, pogodny, obserwator. Choleryk z kolei jest porywczy, niewyrozumiały, energiczny, jest urodzonym przywódcą i człowiekiem czynu.

Ponadto, każdy z nas, niezależnie od wieku, lubi uczyć się na swój sposób. Wyróżnia się następujące typy:

•Wzrokowiec – dobrze pamięta kolory i rysunki, przydatne będą tu dla niego własne notatki, zakreślacze, kolorowe długopisy.
•Słuchowiec – lubi dużo mówić, woli też słuchać niż czytać, często popełnia błędy ortograficzne (bo pisze tak, jak słyszy).
•Kinestetyk – lubi ruch, najczęściej trenuje jakąś dyscyplinę sportu, uczy się poprzez wykonywanie praktycznych czynności.

Jak zatem pracować z dzieckiem, które ma cechy sangwinika i kinestetyka, które nie może przez dłuższy czas skupić swojej uwagi na jednym zadaniu? Z mojej praktyki wynikają następujące zasady:

1. Rób przerwy, zmieniaj aktywności. Między kolejnymi zadaniami poproś dziecko o przyniesienie czegoś do picia, najlepiej z drugiego końca domu. Zróbcie kilka przysiadów. Poskaczcie. Taka przerwa pobudzi krążenie, spowoduje, że uczeń zapomni o nudzie i będzie mógł lepiej się skoncentrować.
2. Nie uczcie się siedząc. Rozłóżcie materiały do nauki na podłodze. Inne miejsce, niekojarzące się, tak jak biurko, z „wkuwaniem” pobudzi dziecko, także intelektualnie.
3. Nie tłumacz monotonnie, ale też nie dawaj się „zagadywać”. Wplecenie jakiejś krótkiej anegdotki, czy żartu ożywi omawiane treści, ale tutaj trzeba bardzo uważać na bardzo częste próby uczniów zmiany tematu na… jakikolwiek inny, byle oderwać się od wysiłku intelektualnego.
4. Grajcie w gry edukacyjne. Wykorzystujcie płyty dołączane do podręczników oraz propozycje zabaw. Polecam także Gry matematyczne M. Dąbrowskiego
5. Ćwiczcie koncentrację w zabawach i grach.

Poniżej przedstawiam przykładowe gry i zabawy, które pomogą w trenowaniu koncentracji.

•Kopiowanie wzorów – prosimy dziecko o przekopiowanie z jednej tabeli do drugiej wszystkich elementów w sposób identyczny lub, w trudniejszej wersji, w sposób lustrzany.
•Odnajdywanie błędów w tekście – zadanie polega na wyszukaniu w tekście dodatkowych, zbędnych liter lub znaków w jak najkrótszym czasie.
•Labirynty – odnajdywanie drogi do wyjścia lub samodzielne tworzenie labiryntu!
•Sudoku – rozwiązywanie tej łamigłówki matematycznej wymaga sporo wysiłku i koncentracji.
•Odnajdywanie różnic – dziecko porównuje dwa obrazki i wyszukuje różnice.
•Podążanie za myślami – rysujemy planszę 3x3 i umawiamy się, że będziemy opowiadać dziecku o tym w jaki sposób porusza się po niej mrówka. Mrówka rozpoczyna swoją wędrówkę na środkowym polu. Może się poruszyć w lewo, w prawo, do przodu lub do tyłu. Dziecko zamyka oczy, a kiedy usłyszy: najpierw poszła prosto, potem w prawo, następnie do tyłu i w lewo, powinno odpowiedzieć, że finalnie mrówka znalazła się na środkowym polu.

Ostatnia i chyba najważniejsza zasada brzmi – nie poddawajmy się, aby nasz uczeń, czy nasze dziecko także tego nie uczyniło.

Ściskam!

Recenzja Granna IQ Link - układanki logicznej

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 02 Sep 2016 09:37:00 +0000

Chciałabym przedstawić rewelacyjną układankę firmy Granna - jest to polski producent i wydawca gier, najczęściej edukacyjnych. W tym poście pokrótce opiszę grę przeznaczoną dla dzieci (i dorosłych!) powyżej 8 roku życia.

Granna IQ Link - układanka logiczna Smart Games

Niewielkie opakowanie zawiera informacje, iż jest to wielopoziomowa gra logiczna, 8+, zawierająca aż 120 zadań podzielonych na różne poziomy trudności.

Zgodnie z zamysłem autora, gra polega na ułożeniu wszystkich elementów na planszy, co nie jest proste, gdyż części jest 36, a tylko 24 wolne miejsca.

Wewnątrz znajduje się książeczka z instrukcją (w języku angielskim) oraz z rysunkami zawierającymi pewne konfiguracje kolorowych elementów na planszy. Książeczka podzielona jest na działy - zgodnie ze stopniem trudności, pierwszy z nich to "Starter" (kolejne: "Junior", "Expert", "Master").

Należy więc ułożyć na planszy kolorowe części zgodnie z rysunkiem, np. nr 1, a następnie dopasować pozostałe elementy tak, by wszystkie zmieściły się na planszy.

W półprzezroczystym pudełeczku mamy planszę z kolorowymi elementami. Widzimy, że składają się one z kulek oraz pierścieni, które przy odpowiednim ustawieniu da się umieścić w tym samym miejscu planszy - tzn, kulka mieści się wtedy w obręczy.

Pozostaje więc ułożyć części zgodnie z rysunkiem na instrukcji i pogłówkować, jak umieścić pozostałe elementy na planszy.

Warto dodać, że w książeczce, na końcu, znajdują się również rozwiązania poszczególnych łamigłówek.

Osobiście, jestem tą grą zachwycona. Początkowo podchodziłam do niej sceptycznie, ale kiedy zaczęłam układać i wkraczać na coraz to trudniejsze poziomy, okazało się, że muszę się mocno skupić i "nakombinować", żeby odkryć rozwiązanie. Szczerze polecam osobom w każdym wieku! I oczywiście, sądzę, że jest to doskonała propozycja dla dzieci od 2, 3 klasy i dalej. Wbrew zaleceniom, można by było użyć tej układanki nawet do pracy w parach czy w trójkach.

Zalety:

Wspomaganie skupienia i koncentracji, ćwiczenie cierpliwości
Pozytywny wpływ na zdolności motoryczne (przy manipulowaniu niewielkimi elementami)
Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego (a co, jeśli najpierw położę fioletowy, a później pomarańczowy?)
Trening dla pamięci (które elementy muszą być na planszy na stałe?)
Rozwijanie wyobraźni przestrzennej
Kompaktowe, podróżne opakowanie
Różne poziomy trudności

Układankę można kupić w cenie od 30 do 50zł. Uważam, że warto zainwestować, ponieważ często będziecie wracać do tej gry, a daje naprawdę wiele korzyści.

Jestem na TAK! :)

Przywitanie!

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 16 Dec 2015 21:58:00 +0000

Serdecznie witam na moim blogu i zapraszam do częstych odwiedzin :)

Jestem studentką pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej i początkującą nauczycielką. Za kilka lat przywitam swoją pierwszą - pierwszą klasę, a na razie nauczam indywidualnie.

Chcę dzielić się tutaj swoimi przemyśleniami, które będą dotyczyły nie tylko sytuacji edukacyjnych. Z pewnością będą się pojawiać także posty zupełnie prywatne, z rozmaitych obszarów życia... Tak, tak, nauczyciel to też człowiek!

Jako początkująca blogerka, proszę o wszelką wyrozumiałość... życząc jednocześnie miłego czytania!

Pozdrawiam,