Το Blog του Theo Coach

Τα Παιδιά Μαθαίνουν Αυτό που Ζουν

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Tue, 10 Nov 2015 07:03:00 +0000

---------------

Αν ένα παιδί ζει με επίκριση, μαθαίνει να καταδικάζει.

Αν ένα παιδί ζει με εχθρότητα, μαθαίνει να μαλώνει.

Αν ένα παιδί ζει με γελοιοποίηση, μαθαίνει να είναι ντροπαλό.

Αν ένα παιδί ζει με ντροπή, μαθαίνει να νιώθει ένοχο.

Αν ένα παιδί ζει με ανεκτικότητα, μαθαίνει να είναι υπομονετικό.

Αν ένα παιδί ζει με επαίνους, μαθαίνει να εκτιμάει.

Αν ένα παιδί ζει με αμεροληψία, μαθαίνει τη δικαιοσύνη.

Αν ένα παιδί ζει με ασφάλεια, μαθαίνει να έχει πίστη.

Αν ένα παιδί ζει με έγκριση, μαθαίνει να του αρέσει ο εαυτός του.

Αν ένα παιδί ζει με αποδοχή και φιλία, μαθαίνει να βρίσκει αγάπη στον κόσμο.

---------------

Θεόδωρος Αραμπατζής

Είσαι Πραγματικά Πολύ Καλός Άνθρωπος!

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Mon, 13 Jul 2015 07:24:00 +0000

Θέλω να σκεφτείς τις παρακάτω δύο σημαντικές ιδέες:

Πρώτον: Είσαι πολύ καλός άνθρωπος. Βαθιά μέσα σου, από τα βάθη της καρδιάς σου, είσαι ένας πάρα πολύ καλός, συμπονετικός, γενναιόδωρος, εξαιρετικός, υπέροχος άνθρωπος. Αυτό είναι γεγονός! Τώρα, αν τυχόν αμφισβητείς το γεγονός, αυτό δεν το αλλάζει. Είσαι όντως ένας τέτοιος άνθρωπος.

Δεύτερον: Είσαι το ίδιο καλός με οποιονδήποτε άλλο. Το αντίστροφο αυτού είναι ότι κανείς δεν είναι καλύτερος από εσένα. Ποτέ μη σκέφτεσαι και ποτέ μην αμφιβάλλεις ότι είσαι ένας πάρα πολύ καλός άνθρωπος και ποτέ δεν πρέπει να σκέφτεσαι ότι κάποιος είναι καλύτερος από εσένα.

Κάποιοι μπορεί να βρίσκονται πιο μπροστά από εσένα σε κάποιους από τους δρόμους της ζωής, αλλά αυτό συμβαίνει γιατί έχουν πάρει κάποιες καλύτερες αποφάσεις και επιλογές από εσένα ή γιατί μπορεί να είχαν καλύτερες ευκαιρίες από εσένα, αλλά κανείς δεν είναι καλύτερός σου.

Ούτε ο Bil Gates ή ο Warren Buffet είναι καλύτεροι από εσένα. Είναι διαφορετικοί, αλλά όχι καλύτεροι από εσένα. Ποτέ μη σκέφτεσαι ότι είναι καλύτεροι από εσένα επειδή τα καταφέρνουν καλύτερα από εσένα σε κάποιους τομείς.

Κάποιος που είναι νευροχειρούργος, είναι καλύτερος από εσένα; Μπορεί να είναι καλύτερος νευροχειρούργος από εσένα, αλλά δεν είναι καλύτερος από εσένα. Όσον αφορά την αξία σου σαν άνθρωπος, αυτός που είναι νευροχειρούργος, είναι απλά καλύτερος νευροχειρούργος από εσένα, αλλά κανείς δεν είναι καλύτερος από εσένα.

Σκέψου το... Ισχύει!

Θεόδωρος Αραμπατζής

Τίποτα Δεν Είναι Δεδομένο

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Sun, 12 Jul 2015 07:20:00 +0000

Πριν χρόνια (πάνω από 10), διάβασα για πρώτη φορά το βιβλίο του Og Mandino, "Ο Μεγαλύτερος Πωλητής στον Κόσμο". Εξαιρετικό βιβλίο. Έχω μάθει τόσα πολλά και το έχω διαβάσει αρκετές δεκάδες φορές από τότε.

Ένα από τα πολλά που έμαθα από το βιβλίο είναι να μην θεωρώ τίποτα στη ζωή μου δεδομένο· είτε καλό είναι αυτό είτε κακό. Επίσης, έμαθα να εκτιμώ αυτά που έχω στη ζωή μου και να νιώθω ευγνώμων αλλά και να τα διαφυλάττω σαν κόρη οφθαλμού.

Θα ήθελα να παραθέσω μερικά αποσπάσματα από τα "χειρόγραφα" του βιβλίου, τα οποία παρέχουν δεκάδες ιδέες ικανές να μεταμορφώσουν τη ζωή σου!

"Θα ζήσω τη σημερινή μέρα σαν να είναι η τελευταία μου.

Θα αποφύγω όσους "χαραμίζουν" το χρόνο τους. Θα αποφύγω την αναβολή και το χασομέρι με τη δράση, θα θάψω την αμφιβολία κάτω από την πίστη, θα κομματιάσω το φόβο με την αυτοπεποίθηση. Όπου υπάρχουν αργόσχολα στόματα δεν θα σταματώ ν'ακούσω, όπου υπάρχουν αργόσχολα χέρια δε θα κοντοστέκομαι. Όπου υπάρχουν αργόσχολα κορμιά δεν θα πηγαίνω. Από δω κι εμπρός ξέρω ότι "είμαι αργόσχολος" σημαίνει κλέβω φαγητό, ρούχα και ζεστασιά απ' εκείνους που αγαπώ. Δεν είμαι κλέφτης. Είμαι άνθρωπος με αγάπη και σήμερα είναι η τελευταία μου ευκαιρία να αποδείξω την αγάπη και την καλοσύνη μου.

Θα ζήσω τη σημερινή μέρα σαν να είναι η τελευταία μου.

Τα σημερινά μου καθήκοντα θα τα επιτελέσω σήμερα. Σήμερα θα χαϊδέψω τα παιδιά μου όσο είναι μικρά· αύριο θα φύγουν, το ίδιο κι εγώ. Σήμερα θα αγκαλιάσω τη γυναίκα μου και θα τη φιλήσω γλυκά· αύριο θα φύγει, το ίδιο κι εγώ. Σήμερα θα βοηθήσω ένα φίλο που έχει ανάγκη· αύριο δε θα καλεί πια σε βοήθεια κι ούτε εγώ θα ακούσω το κάλεσμά μου. Σήμερα θα δώσω τον εαυτό μου θυσία στους άλλους και στη δουλειά· αύριο δεν θα έχω τίποτα να δώσω και δε θα υπάρχει τίποτα να πάρω."

Και από το 7ο χειρόγραφο:

"Όλα τα γήινα πράγματα είναι στην πραγματικότητα παροδικά. Όταν η θλίψη βαραίνει την καρδιά μου, θα παρηγορώ τον εαυτό μου λέγοντας ότι θα περάσει κι αυτό. Όταν είμαι φουσκωμένος από τη χαρά της ευτυχίας, θα προειδοποιώ τον εαυτό μου πως κι αυτό θα περάσει. Όταν η φτώχεια με συνθλίβει, θα λέω στον εαυτό μου πως κι αυτό θα περάσει. Όταν είμαι χωμένος μέσα στα πλούτη, θα λέω στον εαυτό μου πως κι αυτό θα περάσει. Αφού όλα θα περάσουν, γιατί να με ανησυχούν σήμερα;"

Όχι, δεν έχω ανοσία στην ανησυχία, αλλά παίρνω συχνά τέτοιου είδους βιταμίνες για να ενισχύω το νοητικό αμυντικό μου σύστημα!

Αν είσαι ξεκάθαρος για το τι είναι σημαντικό για εσένα, τότε χρειάζεται να το προστατέψεις, αλλά και να το απολαύσεις όσο το έχεις, γιατί ... όλα είναι παροδικά.

Αν θεωρήσεις κάτι δεδομένο, τότε ίσως δεν το αξίζεις.

Διεκδίκησε τα σημαντικά, αφιέρωσε το χρόνο και την ενέργειά σου, μόνο σε αυτά που έχουν πραγματικά σημασία. Όταν το κάνεις αυτό, θα δεις ότι όλα τα "μικροπράγματα" δεν αξίζουν καν το χρόνο και την προσοχή σου...και τότε αυτά τα μικροπράγματα θα αρχίσουν να εξαφανίζονται από τη ζωή σου.

Θεόδωρος Αραμπατζής

Ο "Τέλειος" Μπαμπάς

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Fri, 26 Apr 2013 09:26:00 +0000

Μπαμπάς… πώς γίνεται κάποιος μπαμπάς; Πώς γίνεται κάποιος γονιός; Ή μάλλον πότε αποκαλείται κάποιος γονιός;

Ποιος θεωρείται καλός μπαμπάς (ή γονιός);

Σε ό,τι κάνω, συνηθίζω να θέλω να είμαι όλο και καλύτερος· να βελτιώνομαι συνεχώς. Ό,τι κάνω θέλω να το κάνω όλο και καλύτερα.

Ένα "πρότζεκτ" που ξεκίνησε πριν 7 χρόνια είναι το πρότζεκτ της πατρότητας. Είναι ένα πρότζεκτ που δε θα ολοκληρωθεί ποτέ. Είναι ένα έργο σε εξέλιξη και στο οποίο θέλω να γίνομαι όλο και καλύτερος.

Πριν λίγες ημέρες έβαλα τον 7χρονο Δημήτρη για ύπνο και ξαπλώναμε μαζί στο κρεβάτι του και συζητούσαμε. Λίγο νωρίτερα τον είχα μαλώσει για κάτι που έκανε (ή που δεν έκανε…δε θυμάμαι). Όταν τον μαλώνω μου περνάει γρήγορα· μέσα σε λίγα λεπτά. Αλλά για εκείνη τη στιγμή μπορεί να μαλώσω ή να φωνάξω και δεν το θέλω καθόλου…αλήθεια.

Τέλος πάντων, ξαπλώναμε στο κρεβάτι και του λέω:

Εγώ: Δημήτρη, θέλω να ξέρεις ότι δε μου αρέσει να σε μαλώνω και να σου φωνάζω.

Δημήτρης: Ούτε κι εμένα μου αρέσει.

Εγώ: Ωραία, τι θέλεις να κάνω λοιπόν όταν δε συμπεριφέρεσαι σωστά ή όταν δεν ακούς;

Δημήτρης: Μμμμ δεν ξέρω. Να με μαλώνεις;

Εγώ: Ναι; Αυτό θέλεις; Να σε μαλώνω;

Δημήτρης: Δεν ξέρω.

Εγώ: Ούτε κι εγώ ξέρω. Δεν ήμουν ποτέ μπαμπάς στο παρελθόν. Πρώτη φορά είμαι μπαμπάς και δεν τα ξέρω όλα.

Δημήτρης: …

Εγώ: Αν έχεις να μου προτείνεις κάτι, πες το μου. Μπορεί να συμφωνήσω.

Σκεφτόμουν ότι ένα από τα πράγματα που έμαθα από τα παιδιά μου είναι να παραιτηθώ από την ιδέα ότι "τα ξέρω όλα" ή "ότι έχω πάντα δίκιο" ή ότι "έχω απαντήσεις για τα πάντα". Δεν ήταν εύκολο, αλλά ήταν ένα απαραίτητο μάθημα!

Νομίζω ότι το έχω ξαναπεί σ' αυτό το blog αλλά τα παιδιά μου είναι οι καλύτεροι δάσκαλοί μου. Μου έχουν μάθει πάρα πολλά και συνεχίζουν να μου μαθαίνουν. Αυτό που χρειάζεται από εμένα είναι να συνεχίσω να είμαι ανοιχτός να μάθω.

Η φράση "θα το κάνεις έτσι γιατί το λέω ΕΓΩ" ποτέ δε μου άρεσε και δυστυχώς έχω "πιάσει" τον εαυτό μου να τη λέει κάποιες φορές. Πώς μπορούμε να ζητάμε από τα παιδιά μας να κάνουν κάτι χωρίς να είμαστε εμείς 100% βέβαιοι ότι είναι το σωστό; Άλλωστε, πολλά από τα πράγματα που ήταν "σωστά" όταν μεγαλώναμε εμείς, τώρα έχουν αποδειχθεί "λάθος".

Και για να ολοκληρώσω, αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν δούμε τα παιδιά μας σαν "δασκάλους" μας και ότι ήρθαν στη ζωή μας για να μας μάθουν κάτι (και όχι να τους μάθουμε εμείς κάτι), τότε ίσως μπορούμε να αγγίξουμε την "τελειότητα" και να γίνουμε "τέλειοι γονείς" - ΙΣΩΣ!

Δεν ξέρω την πηγή του αλλά είχα ακούσει το παρακάτω κείμενο από τον Wayne Dyer και μου άρεσε πολύ:

"Τα παιδιά σας δεν είναι τα παιδιά σας.
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τον εαυτό της.
Έρχονται μέσα από εσάς αλλά όχι από εσάς.
Και αν και είναι μαζί σας, δε σας ανήκουν.
Μπορεί να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά όχι τις σκέψεις σας.
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορεί να φιλοξενείτε το σώμα τους αλλά όχι την ψυχή τους,
Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, το οποίο δεν μπορείτε να επισκεφτείτε, ούτε καν στα όνειρά σας.
Μπορεί να προσπαθείτε να γίνετε σαν αυτά, αλλά μην επιζητείτε να τα κάνετε σαν εσάς.
Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω ούτε παραμένει στο χθες."

Συμφωνείτε ή έχετε διαφορετική άποψη;

Θεόδωρος Αραμπατζής

Be Different - Be Unique

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Sat, 16 Feb 2013 10:18:00 +0000

Ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός ή τουλάχιστον γεννιέται έτσι. Στην πορεία όμως, αφομοιώνεται με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και αρχίζει να γίνεται ένα...να μην ξεχωρίζει. Κάνει τα ίδια με τους άλλους, βλέπει τα ίδια με τους άλλους, διαβάζει τα ίδια με τους άλλους, τρώει, πίνει, φοράει τα ίδια με τους άλλους. Κάποια στιγμή φτάνει να σκέφτεται τα ίδια με τους άλλους, να λέει τα ίδια με τους άλλους!

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι πάντα προσπαθούσα να ξεχωρίζω (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο). Δεν είναι ποτέ εύκολο...να ξεχωρίζεις, αλλά νομίζω ότι είναι ένα από αυτά για τα οποία έχουμε έρθει σ' αυτό τον κόσμο να κάνουμε.

Κάτι που θα ήθελα να περάσω στα παιδιά μου είναι...

Σκεφτείτε Διαφορετικά - Κάντε Διαφορετικά - Να Είστε Διαφορετικοί

Να είστε Μοναδικοί!

Μπορεί να διαφωνούν πολλοί μαζί σας, αλλά θα σας παραδέχονται που καταφέρατε να είστε μοναδικοί...και σίγουρα δε θα μπορούν να σας αγνοήσουν!

Θοδωρής

Ευτυχία για μένα είναι…

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Thu, 24 Jan 2013 07:38:00 +0000

Ένας από τους στόχους ή σκοπούς της ζωής μου είναι να είμαι ευτυχισμένος. Τον έχω πετύχει ... ή μάλλον τον ζω αυτό το στόχο.

Αυτό θέλω και για τα παιδιά μου. Όταν μεγαλώσουν θέλω να είναι ευτυχισμένα. Δε με νοιάζει τι δουλειά θα κάνουν, που θα ζουν, πόσα χρήματα θα κερδίζουν ή αν θα έχουν αυτοκίνητα και σπίτια· αλλά με νοιάζει να είναι ευτυχισμένα.

Από την παρατήρησή μου μπορώ να πω ότι η ευτυχία δεν είναι κάτι που το έχεις όταν θα πρέπει να συμβαίνουν κάποια άλλα πράγματα.

Η ευτυχία για εμένα είναι τρόπος ζωής ή τρόπος σκέψης. Ευτυχία μπορώ να νιώσω πίνοντας ένα ποτήρι τσάι, ακούγοντας ένα ωραίο τραγούδι, παίρνοντας μία ακόμα αναπνοή, κοιτώντας τον μεγάλο μου γιο να διαβάζει το μάθημά του, βλέποντας τον μικρό μου γιο να τρέχει να με αγκαλιάσει. Ευτυχία μπορεί να νιώσω πίνοντας ένα ποτήρι νερό ή τρώγοντας ένα μανταρίνι. Ευτυχία μπορώ να νιώσω όταν ακούω τον ήχο των ελαστικών του ποδηλάτου μου όταν πατάνε στο χώμα ή όταν σηκώνομαι μετά από μία πτώση με το ποδήλατο και βλέποντας ότι είμαι καλά :-)

Ευτυχία νιώθω όταν σηκώνω το τηλέφωνο και μιλάω με τον πατέρα μου. Ευτυχία νιώθω με τη σκέψη ότι η μητέρα μου είναι πάντα δίπλα μου. Ευτυχία νιώθω όταν σκέφτομαι ότι τα αδέρφια μου είναι καλά.

Η ευτυχία για εμένα είναι το σύνολο όλων αυτών των καθημερινών απλών στιγμών.

Με αυτή τη σκέψη αναγνωρίζω ότι η ευτυχία υπάρχει γύρω μου...παντού και πάντα...αρκεί να ξέρω να την αναγνωρίσω και να την καλωσορίσω... και ευτυχώς έχω μάθει να το κάνω.

Το μόνο που απομένει είναι να το διδάξω και στα παιδιά μου (αλλά και σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους).

Θεόδωρος Αραμπατζής

Τα γενέθλια του Αντώνη και μία στιγμή ευτυχίας!

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Tue, 18 Dec 2012 15:06:00 +0000

Χθες το απόγευμα βγήκαμε όλοι μαζί στην κεντρική πλατεία της πόλης μας, στο "χριστουγεννιάτικο χωριό" που έχει στήσει ο δήμος Κιλκίς. Πολύ όμορφο κλίμα, χαμόγελα, μουσικές, πολλά χρώματα ... περάσαμε πολύ όμορφα.

Τα ζαχαροπλαστεία της πόλης είχαν πάγκους με κουραμπιέδες, μελομακάρονα, κουλουράκια κλπ και δώσαμε στον Αντώνη(2 χρονών) ένα κουλουράκι. Ρώτησα το Δημήτρη (7 χρονών) αν θέλει κι εκείνος και είπε "όχι". Τον ρώτησα αν θα ήθελε λίγο από του Αντώνη για να δοκιμάσει και δέχτηκε.

Λέω στον Αντώνη, "Θα κόψεις λίγο να δώσεις και στον αδερφό σου;" (για όσους δε γνωρίζουν, στην ηλικία των 2 ετών είναι λίγο δύσκολο να μοιραστείς κάτι με οποιονδήποτε).

Και ο Αντώνης, έτσι απλά, κόβει το κουλουράκι στη μέση και δίνει το ένα κομμάτι στο μεγάλο του αδερφό. Τότε σκύβει ο Δημήτρης και του δίνει ένα τρυφερό φιλί στο κεφάλι.

Χωρίς να του πούμε τίποτα, χωρίς παροτρύνσεις, χωρίς γκρίνιες από κανέναν...έτσι απλά. Μία αυθόρμητη έκφραση αγάπης μεταξύ δύο αδερφών.

Περιττό να σας πω το πως ένιωσα!Ένιωσα σαν ένα κύμα ευτυχίας να με διαπερνά. Μία μοναδική στιγμή.

Βλέποντας καθημερινά τα δύο αδέρφια να αναπτύσσουν αυτή τη σχέση είναι κάτι που με γεμίζει ευτυχία.

Σήμερα είναι τα γενέθλια του Αντώνη, γίνεται 2 χρονών!

Χρόνια πολλά μωρό μου!

Ο Μπαμπάς

Μερικές σκέψεις...για τις συμβουλές...

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Thu, 18 Oct 2012 12:30:00 +0000

Σκεφτόμουν...ποιανού συμβουλές να ακολουθώ;

Καθημερινά δεχόμαστε πολλές συμβουλές για πολλούς τομείς της ζωής μας: πώς να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, πώς να φερόμαστε στο/στη σύντροφό μας, τι να κάνουμε για να είμαστε υγιείς, τι να τρώμε, τι να μην τρώμε, τι να σκεφτόμαστε, τι να βλέπουμε και τι να διαβάζουμε, πώς να χάνουμε κιλά, πώς να κερδίζουμε χρήματα, τι καριέρα να επιλέξουμε... (η λίστα είναι ατελείωτη).

Οπότε, σκεφτόμουν ποιανού συμβουλές να ακολουθώ;

πχ. Να ακολουθώ συμβουλές για το πώς να μεγαλώνω τα παιδιά μου από κάποιον που έχει παιδιά ή από κάποιον που δεν έχει παιδιά;

Να ακολουθώ συμβουλές για να χάσω κιλά από κάποιον που είναι αδύνατος ή από κάποιον που είναι υπέρβαρος;

Να ακολουθώ συμβουλές για την καριέρα μου από κάποιον που έχει πετυχημένη καριέρα ή από κάποιον που δεν έχει πετυχημένη καριέρα;

ή μήπως δεν έχουν σημασία όλα τα παραπάνω;

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος που δεν έχει παιδιά να δώσει καλές συμβουλές ανατροφής παιδιών;
Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος υπέρβαρος να δώσει συμβουλές απώλειας βάρους;
Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Θα μπορούσε κάποιος με όχι και τόσο πετυχημένη καριέρα, να δώσει συμβουλές επιτυχημένης καριέρας;
Απάντηση: Ναι.

Αυτά που εξετάζω όσον αφορά τις συμβουλές που δέχομαι είναι τα εξής:
1) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές έχουν φέρει καλά αποτελέσματα σε άτομα που τις εφάρμοσαν.
2) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές είναι σύμφωνες με τις αξίες μου.
3) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές μου φαίνονται "λογικές".
4) Κατά πόσο αυτές οι συμβουλές ταιριάζουν "σε εμένα".

Και μετά ίσως υιοθετήσω τις νέες ιδέες που δέχτηκα· και μάλιστα τις περισσότερες φορές τις εφαρμόζω προσαρμοσμένες σε "εμένα".

Άρα λοιπόν, απλά επειδή κάποιος δεν έχει παιδιά(δεν είναι αδύνατος, δεν είναι πετυχημένος), δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να δώσει καλές συμβουλές.

Επίσης μία άλλη τεχνική που ακολουθώ είναι, όταν βλέπω κάποιον που έχει τα αποτελέσματα που θα ήθελα να έχω κι εγώ σε έναν συγκεκριμένο τομέα της ζωής μου, τότε βλέπω πώς μπορώ να ακολουθήσω τα βήματα που έκανε για να φτάσει εκεί. Όταν βλέπω κάποιον που έχει τα αποτελέσματα που ΔΕ θέλω να έχω στη ζωή μου, τότε βλέπω ποια βήματα χρειάζεται να αποφύγω.

Όπως είχε πει και Βούδας:

"Μην πιστεύετε τίποτε, ανεξάρτητα από πού το διαβάσατε ή ποιος το είπε, ακόμα κι αν το έχω πει εγώ, αν δεν συμφωνεί με τη δική σας λογική και τον κοινό νου."

Θεόδωρος Αραμπατζής

13 Συμβουλές για να Κάνετε Τα Παιδιά Σας Να Ακούσουν την Πρώτη Φορά

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Thu, 18 Oct 2012 08:03:00 +0000

Είναι από το βιβλίο Big Book of Parenting Solutions: 101 Answers to Your Everyday Challenges and Wildest Worries. Επιλέξτε ΜΙΑ συμβουλή που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες της οικογένειάς σας (και στο στυλ σας) και εφαρμόστε την μέχρι να γίνει συνήθεια για εσάς και το παιδί σας.

Γίνετε παράδειγμα καλής ακρόασης

Τα παιδιά δε μπορούν να γίνουν καλοί ακροατές αν δεν έχουν καλά μοντέλα να αντιγράψουν. Οπότε βεβαιωθείτε ότι θα δείξετε στα παιδιά σας τι περιμένετε από αυτά να κάνουν με το να γίνετε εσείς οι ίδιοι καλοί ακροατές. Δείξτε τους ότι ακούτε το σύντροφό σας, τους φίλους σας και το πιο σημαντικό, τα ίδια τα παιδιά. Μία παλιά έκφραση λέει ότι "έχουμε δύο αφτιά και ένα στόμα για να ακούμε διπλά απ' ό,τι μιλάμε". Ακούστε τα παιδιά σας διπλά απ' ότι τα μιλάτε! Γίνετε το παράδειγμα που θέλετε να αντιγράψουν.
Αποφύγετε τις λέξεις που "σταματάνε την ακρόαση"

Αν χρησιμοποιείτε τις εξής τρεις λέξεις "Εσύ", "Αν" και "Γιατί" στην αρχή κάθε οδηγίας που τους δίνετε, τότε συχνά κάνετε τα παιδιά, αυτόματα να μη σας ακούν. Το "Εσύ" στέλνει ένα μήνυμα ότι θα επιτεθείτε στο χαρακτήρα του παιδιού: "Εσύ το έκανες αυτό." Το "Αν" δημιουργεί έναν απειλητικό τόνο: "Αν δεν κάνεις αυτό που σου λέω..." Το "Γιατί" κάνει το παιδί να νιώθει ότι πρέπει να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του: "Γιατί δεν ακούς;" Οπότε αφαιρέστε τα "Εσύ", "Αν" και "Γιατί" από τις προτάσεις σας προς τα παιδιά σας και είναι πολύ πιθανόν ότι θα σας ακούν περισσότερο.
Πρώτα την προσοχή τους και μετά μιλήστε

Αν το παιδί σας δεν ακούει, πρώτα ζητήστε την προσοχή του και βεβαιωθείτε ότι σας κοιτάει πριν του μιλήσετε. Θα μπορούσατε να σηκώσετε απαλά το πιγούνι του για να σας κοιτάξει στα μάτια ή να κατεβείτε στο επίπεδό του ή να χρησιμοποιήσετε μία φράση για να αποκτήσετε την προσοχή του: "Σε παρακαλώ κοίτα με και άκου αυτό που θα σου πω." Επίσης μία καλή ιδέα είναι να κλείσετε την τηλεόραση ή να του ζητήσετε να αφήσει αυτό που κάνει και να σας κοιτάξει, πριν του πείτε αυτό που θέλετε.
Μιλήστε κοιτώντας τα μάτια

Ζητήστε αυτό που θέλετε όταν κοιτάζεστε στα μάτια. Είναι πιο πιθανόν να έχετε την πλήρη προσοχή των παιδιών σας.

Μία τεχνική για να ενισχύσετε την ακρόαση είναι "πάντα να κοιτάτε το χρώμα ματιών του συνομιλητή σας!" Αυτό, όχι μόνο διδάσκει καλή στάση ακρόασης (και γλώσσα του σώματος που υποδηλώνει αυτοπεποίθηση) αλλά εξασφαλίζει ότι το παιδί σας θα ακούει προσεκτικά.
Χαμηλώστε τον τόνο της φωνή σας και μιλήστε πιο αργά

Αν φωνάζετε κάνετε τα παιδιά να κλείνονται, οπότε κάντε το αντίθετο: μιλήστε πιο απαλά, όχι πιο δυνατά.

Προσπαθήστε να ζητήσετε αυτό που θέλετε ψιθυριστά. Συνήθως ξαφνιάζει το παιδί σας και σταματάει αυτό που κάνει για να ακούσει. (Για τα μικρά παιδιά: ψιθυρίστε τις οδηγίες σας σε ένα αρκουδάκι. Αυτό θα κάνει το παιδάκι σας να τρέξει αμέσως να ακούσει τι είπατε!)
Να είστε ξεκάθαροι

Βεβαιωθείτε ότι λέτε στο παιδί σας αυτό που θέλετε να κάνει. Χρησιμοποιήστε διασαφηνιστικές δηλώσεις: "Σε παρακαλώ φτιάξε το κρεβάτι σου πριν βγεις έξω." ή: "Χρειάζεται να ετοιμαστείς για το σχολείο τώρα."

Χρησιμοποιήστε τον Κανόνα των Δέκα Δευτερολέπτων: Αν δεν μπορείτε να το πείτε σε λιγότερο από δέκα δευτερόλεπτα, τότε μάλλον λέτε πολλά!
Να είστε σύντομοι

Μερικές φορές το να χρησιμοποιείτε μόνο μία λέξη είναι αρκετό: "Διάβασμα", ή "Χέρια" ή "Δόντια" (Μπορείτε να γράψετε τη λέξη σε ένα post-it και να τη βάλετε πάνω στην τηλεόραση "ΥΠΝΟ")
Πείτε, μη ρωτάτε

Μη διατυπώνετε τα αιτήματα σας με τη μορφή ερώτησης ή πρότασης. Αν θέλετε το παιδί σας να κάνει αυτό που του λέτε, μη ρωτάτε. Ο καλύτερος τρόπος για να κάνει αυτά που του λέτε είναι να δώσετε σύντομες, ξεκάθαρες οδηγίες που τελειώνουν σε "τελεία". (Πολλοί γονείς χρησιμοποιούν ερωτηματικό "Θα ήθελες να πας για ύπνο τώρα;")

Χρησιμοποιήστε "τελεία" για να δώσετε μία απλή οδηγία. Χρησιμοποιήστε θαυμαστικό για να δώσετε έπαινο.
Δραστηριοποιηθείτε

Αν πιέζεστε από χρόνο ή το παιδί σας χρειάζεται ένα "σπρώξιμο" για να ξεκινήσει μία δραστηριότητα, μην πείτε τίποτα. Απλά πιάστε απαλά το χέρι του και πηγαίνετέ το εκεί που θέλετε να πάει.
Δώστε λίγη ελευθερία

Αν διακόπτετε ένα παιδί που είναι συγκεντρωμένο σε μία δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσει σε αντίσταση. Αν λοιπόν δείτε ότι το παιδί σας είναι απορροφημένο με κάτι καλό (τα μαθήματά του, μία κατασκευή από Lego κλπ), να είστε λίγο ευέλικτοι. Περιμένετε μέχρι να δείτε ότι είναι λίγο λιγότερο απορροφημένο με τη συγκεκριμένη εργασία. Τότε πείτε αυτό που θέλετε να κάνει. Απλά σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας δεν εκμεταλλεύεται την κατάσταση. Αν φαίνεται ότι είναι πραγματικά απορροφημένο με κάτι καλό, δώστε ένα χρονικό όριο: "Χρειάζομαι την προσοχή σου σε ένα λεπτό σε παρακαλώ."
Να περιμένετε ότι θα συμμορφωθούν

Αν τους δίνετε κάποιες οδηγίες δύο, τρεις ή τέσσερις φορές τότε εκπαιδεύετε το παιδί σας ότι δε χρειάζεται να προσέχει. Απλά θα επαναλαμβάνεστε. Χρησιμοποιήστε λοιπόν τις παραπάνω οδηγίες αλλά επίσης να περιμένετε από το παιδί σας να ακούσει την πρώτη φορά. Πηγαίνετε κοντά του, πείτε αυτό που θέλετε με σταθερό τόνο στη φωνή σας και μετά μην του το ξαναθυμίσετε. Αν δεν ακούσει τότε εφαρμόστε τις ... συνέπειες (δείτε παρακάτω).
Χρησιμοποιήστε συνέπειες όποτε απαιτείται

Αν είστε σίγουροι ότι το παιδί σας άκουσε αυτό που του ζητήσατε και του δώσατε οδηγίες που μπόρεσε να κατανοήσει, τότε είναι ώρα για συνέπειες. Αν δεν το κάνετε στέλνετε ένα μήνυμα στο παιδί σας ότι δε σας πειράζει να σας αγνοεί. Ένα πρώτο επίπεδο συνεπειών θα μπορούσε να είναι να πείτε αυτό που θέλετε να κάνει ακολουθώντας μία επίπτωση αν δεν το κάνει: "Αν θέλεις παραμύθι το βράδυ, σε παρακαλώ έλα τώρα." Και έρθει αργότερα, απλά πείτε με σταθερή φωνή, "Λυπάμαι, αλλά είναι αργά τώρα." Μην υποχωρήσετε ή υποκύψετε στις δικαιολογίες του παιδιού σας, του τύπου: "Δεν το άκουσα!" Μπορείτε να απαντήσετε απλά, "Ίσως την επόμενη φορά θα ακούσεις καλύτερα." Απλά να είστε συνεπείς ώστε το παιδί σας να γνωρίζει ότι περιμένετε από αυτό να σας ακούει την πρώτη φορά.
Ελέγξτε την ακοή του

Χωρίς πλάκα! Αν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας έχει επανειλημμένα προβλήματα ακρόασης - ειδικά όταν κάθεται λίγο πιο μακριά από εσάς, μην αποκλείσετε ότι μπορεί να έχει πρόβλημα με την ακοή του. Πρόβλημα από κολύμβηση, αλλεργίες, απώλεια ακοής...μιλήστε με την παιδίατρό σας.

Να θυμάστε μία ακόμα συμβουλή: Να περνάτε λιγότερο χρόνο μπροστά σε υπολογιστές και τηλεόραση και περισσότερο χρόνο ο ένας απέναντι από τον άλλον. Το να ζητάτε από τα παιδιά σας να κάνουν κάτι είναι μία τέχνη. Ο τρόπος με τον οποίο ζητάτε επηρεάζει τον τρόπο που ανταποκρίνονται. Είναι γεγονός ότι το να μπορείτε να δίνετε οδηγίες με τέτοιο τρόπο ώστε τα παιδιά να ακούν, χρειάζεται εξάσκηση. Και το να διορθώσετε τις κακές συνήθειες ακρόασης των παιδιών σας απαιτεί χρόνο και υπομονή.

Της Dr. Michele Borda, Parenting Expert

Πρόκληση 30 Ημερών - Αποτελέσματα 3ης Εβδομάδας

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 23 May 2012 08:48:00 +0000

Πέρασε και η 3η εβδομάδα. 21 ημέρες χωρίς κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ΚΑΙ ζάχαρη. Αυτές τις 21 ημέρες χάρισα τη ζωή σε 3-4 κοτόπουλα, και 1-2 αγελάδες καθώς και σε αρκετά ψάρια.

Μπορώ να πω ότι νιώθω πολύ καλά για δύο λόγους: 1ον γιατί όντως για 21 ημέρες δε σκοτώθηκε κανένα ζώο για να το φάω εγώ και 2ον γιατί ανακάλυψα ότι δεν είμαι (ή δε χρειάζεται να είμαι) εξαρτημένος από αυτή την κατηγορία τροφών.

Επίσης νιώθω καλά που μέχρι σήμερα, παρά τους πειρασμούς, δεν ενέδωσα στη ζάχαρη. Μου έχουν λείψει αρκετά και φυσικά μετά το τέλος της πρόσκλησης 90 ημερών θα αρχίσω ξανά Μα τρώω ζάχαρη και σκοτωμένα ζώα μόνο τα Σαββατοκύριακα.

Συνειδητοποίησα πριν χρόνια ότι για να μπορώ να ελέγχω το βάρος μου και να διατηρώ την υγεία μου, χρειάζεται να προσέχω τη διατροφή μου για το υπόλοιπο της ζωής μου. Δεν είναι κάτι που θα πρέπει να κάνω για ένα ή δύο μήνες αλλά κάτι που χρειάζεται να είναι τρόπος ζωής.

Ευτυχώς πριν 10 χρόνια βρήκα αυτό, το οποίο έχει γίνει τρόπος ζωής και ξέρω ότι τουλάχιστον μία φορά την ημέρα δίνω στον οργανισμό μου αυτά που χρειάζεται σε πλήρη ισορροπία. Από τότε έχουν προστεθεί πολλές ακόμα συνήθειες υγιεινής διατροφής όπως το να πίνω αρκετό νερό, να τρώω φρούτα καθημερινά, να τρώω σαλάτα με κάθε γεύμα και έχουν κοπεί ή περιοριστεί κάποιες κακές συνήθειες όπως το κάπνισμα, τα αναψυκτικά, τα ζωικά γαλακτοκομικά, το αλκοόλ και τα πολλά junk food.

Οι σημερινές μετρήσεις είναι οι παρακάτω. Συνολική απώλεια μέχρι τώρα 1,4 κιλά
Μετρήσεις 23/5/2012 ώρα: 07:00

Βάρος: 66 κιλά
Λίπος: 9,3%

Ποσοστό νερού: 61,1%
Μυική μάζα: 56,9 κιλά
Μέση: 79 εκατοστά
Στήθος: 95 εκατοστά
Περιφέρεια: 93 εκατοστά
Δεξιός μηρός: 55,5 εκατοστά

Μετρήσεις πρώτης ημέρας: 2/5/2012 ώρα: 06:40

Βάρος: 67,4 κιλά
Λίπος: 8,3%
Ποσοστό νερού: 62,2%
Μυική μάζα: 58,7 κιλά
Μέση: 80 εκατοστά
Στήθος: 95,5 εκατοστά
Περιφέρεια: 93,5 εκατοστά
Δεξιός μηρός: 56 εκατοστά

Δείτε της πρώτης και της δεύτερης εβδομάδας.

Συνεχίζω δυνατά μέχρι το τέλος του μήνα θα δούμε τα τελικά αποτελέσματα και εντυπώσεις την άλλη Παρασκευή 1/5/2012.

Μέχρι τότε ... Στην υγεία σας!

Θοδωρής Αραμπατζής

Πρόκληση 30 Ημερών - Αποτελέσματα 2ης Εβδομάδας

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 16 May 2012 08:41:00 +0000

Η δεύτερη εβδομάδα ολοκληρώθηκε με επιτυχία! Η πρόκληση 30 ημερών κατά τις οποίες δε θα τρώω κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ΚΑΙ ζάχαρη, πηγαίνει μέχρι τώρα πολύ καλά.

Μέχρι τώρα, αυτές τις 15 μέρες, δεν αισθάνθηκα ότι μου λείπει το κρέας· πραγματικά δεν το περίμενα με τίποτα αυτό. Ίσως θα μπορούσα να το κάνω και για πολύ περισσότερο διάστημα (δεν έχω αποφασίσει ακόμα). Αυτό που σκεφτόμουν είναι ότι μετά τις 30 ημέρες, θα μπορούσα να συνεχίσω τρώγοντας κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ΚΑΙ ζάχαρη, μόνο τα Σαββατοκύριακα (ή 2 φορές την εβδομάδα). Είναι κάτι που το μελετάω ακόμα (οποιαδήποτε πρόταση/ιδέα είναι δεκτή).

Όντας ένα άτομο που είχε καθημερινά στη διατροφή του κρέας, σε οποιαδήποτε μορφή, το να μην έχω φάει για 15 ημέρες νομίζω ότι έχει γίνει μία πολύ καλή αποτοξίνωση και ότι μέχρι το τέλος των 30 ημερών θα είναι ακόμα καλύτερα.

Η πιο βασική πρόκληση που συναντώ είναι με τη ζάχαρη. Ειδικά την Κυριακή, είχα πάει για προπόνηση με το ποδήλατο και βρεθήκαμε σε έναν αγώνα δρόμου στην Επτάλοφο Κιλκίς, όπου κάναμε κι εμείς με τα ποδήλατα τη διαδρομή μαζί με τους δρομείς. Στον τερματισμό, είχαν τραπέζια με ποντιακά εδέσματα, στα οποία ήταν και τα αγαπημένα μου ωτία. Ακόμα απορώ πώς κρατήθηκα! Ουφ!

Επίσης, τη Δευτέρα ήταν η επέτειος γάμου μας (κλείσαμε 7 χρόνια), και σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να κάνω μία εξαίρεση παίρνοντας μία πάστα και να βάλω ένα κεράκι...ξέρετε... έψαχνα δικαιολογίες. Τελικά κρατήθηκα. Ουφ!

Κάτι άλλο που σκεφτόμουν, ήταν σχετικά με τις μετρήσεις. Από τότε που ξεκίνησα έχω χάσει σχεδόν 2 κιλά, αλλά έχει αυξηθεί το ποσοστό λίπους μου. Σ' αυτό παίζει ρόλο το ότι έχω αυξήσει αρκετά την κατανάλωση φρούτων και υδατανθράκων (ολικής), αλλά πιστεύω ότι είναι και κάτι άλλο που έχω αλλάξει. Τις τελευταίες δύο - τρεις εβδομάδες γυμνάζομαι πολύ λιγότερο. Αν εξαιρέσω το ποδήλατο (που είναι κυρίως αεροβική γυμναστική), έχω μειώσει πολύ τις ασκήσεις ενδυνάμωσης. Συνήθως γυμναζόμουν 5 φορές την εβδομάδα, αλλά τις τελευταίες 2 εβδομάδες έχω γυμναστεί συνολικά 2 φορές :-( Είναι λογικό επομένως να έχει μειωθεί η μυϊκή μου μάζα.

Θα συνεχίσω κανονικά έχοντας στόχο να κάνω ξανά 4-5 φορές την εβδομάδα γυμναστική στο σπίτι (ασκήσεις ενδυνάμωσης με το σωματικό μου βάρος). Ελπίζω αυτό να αυξήσει τη μυϊκή μου μάζα και να μειώσει το λίπος μου... ίδωμεν!

Οι σημερινές μετρήσεις έχουν ως εξής:

Μετρήσεις 16/5/2012 ώρα: 06:45

Βάρος: 65,6 κιλά
Λίπος: 9,6%

Ποσοστό νερού: 60,7%
Μυική μάζα: 56,3 κιλά
Μέση: 79 εκατοστά
Στήθος: 95,5 εκατοστά
Περιφέρεια: 92,5 εκατοστά
Δεξιός μηρός: 55 εκατοστά

Στη δεξιά στήλη του blog μπορείτε να δείτε τις μετρήσεις της πρώτης ημέρας και της πρώτης εβδομάδας.

Αυτά! Συνεχίζουμε κανονικά και καταγράφουμε συναισθήματα, σκέψεις, αλλαγές.

Θεόδωρος Αραμπατζής

Πρόκληση 30 Ημερών - Αποτελέσματα 1ης Εβδομάδας

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 09 May 2012 04:33:00 +0000

(Είμαι ο δεύτερος από τα δεξιά)

Πέρασε μία εβδομάδα. Μέχρι τώρα όλα πηγαίνουν καλά και τηρώ στο 100%.

Για όσους δεν ξέρουν σε τι αναφέρομαι, απλά θα αναφέρω ότι την προηγούμενη εβδομάδα είχα ξεκινήσει μια πρόκληση 30 ημερών όπου δε θα έτρωγα κρέας, κοτόπουλο και ψάρι (χορτοφαγική διατροφή) ΚΑΙ καθόλου ζάχαρη για 30 ημέρες. (http://theo-coach.blogspot.com/2012/05/30.html)

Πέρυσι το Μάιο είχα ξανακάνει ένα μήνα χωρίς ζάχαρη αλλά όσον αφορά τη χορτοφαγική διατροφή ίσως είναι η πρώτη φορά που περνάνε 7 ημέρες χωρίς να έχω φάει κρέας, κοτόπουλο και ψάρι σε οποιαδήποτε μορφή.

Λένε ότι οι πρώτες ημέρες είναι δύσκολες και έχουν δίκιο. Τις πρώτες ημέρες, ειδικά με τη ζάχαρη, θυμήθηκα το καλοκαίρι του 2003 που έκοψα το κάπνισμα. Το μυαλό μου ήταν συχνά στη ζάχαρη (γλυκά, παγωτά, σοκολάτες κλπ) και ένιωθα να τη ζητάει ο οργανισμός μου, ειδικά σε συγκεκριμένες στιγμές, όπως μετά το φαγητό, μετά από προπονήσεις με το ποδήλατο, αργά το βράδυ κλπ. Φυσικά όμως δεν ενέδωσα ούτε στους πειρασμούς που υπήρχαν στο σπίτι, ούτε στις "ορέξεις" μου.

Τώρα, όσον αγορά την πρόοδο και τη διατροφή μου. Μπορώ να πω ότι η διατροφή μου συνεχίζει να είναι αρκετά πλήρης, τρώω 5-6 φορές την ημέρα φρούτα και λαχανικά, κάποιες φορές ζυμαρικά, ξηρούς καρπούς μαζί με τα φρούτα και φτιάχνω και δύο ή τρία shake θρεπτικού πρωτεϊνούχου ροφήματος κάθε μέρα.

Δεν κάνω "δίαιτα", με την έννοια ότι έχω μειώσει τις θερμίδες μου ή ότι προσπαθώ να χάσω κιλά ή λίπος. Δεν είναι αυτός ο στόχος μου. Άλλωστε με όλα τα φρούτα που τρώω είναι πολύ πιθανόν να αυξηθεί το ποσοστό λίπους μου μέχρι το τέλος του μήνα.

Ένα από τα σημαντικά για εμένα ήταν το θέμα της πείνας και ευτυχώς δεν πεινάω - φροντίζω να τρώω συχνά. Επίσης νομίζω ότι έχω παρατηρήσει διαφορά στην ενέργειά μου. Απλά να σας πω ότι εχθές έκανα 20 λεπτά έντονης γυμναστικής στο σπίτι το πρωί, το μεσημέρι πήγα για προπόνηση με το ποδήλατο για περίπου 2 ώρες και το απόγευμα έπαιξα 1 ώρα τένις. Σήμερα το μεσημέρι θα πάω πάλι για προπόνηση με το ποδήλατο και την Κυριακή θα συμμετάσχω σε αγώνα ορεινής ποδηλασίας στην Ξάνθη.

Το προηγούμενο Σάβββατο συμμετείχα σε αγώνα ορεινής ποδηλασίας στην Έδεσσα όπου πήρα την 6η θέση, τερματίζοντας σε αρκετά καλή σωματική και πνευματική κατάσταση. Γενικά είχα αρκετή ενέργεια και από πριν, αλλά νιώθω ότι έχω βελτιωθεί κι άλλο.

Παρακάτω αναφέρω τις σημερινές μου μετρήσεις σε σύγκριση με τις μετρήσεις της προηγούμενης εβδομάδας:

Μετρήσεις 2/5/2012 ώρα: 06:40
Βάρος: 67,4 κιλά
Λίπος: 8,3%
Ποσοστό νερού: 62,2%
Μυική μάζα: 58,7 κιλά
Μέση: 80 εκατοστά
Στήθος: 95,5 εκατοστά
Περιφέρεια: 93,5 εκατοστά
Δεξιός μηρός: 56 εκατοστά

Μετρήσεις 9/5/2012 ώρα: 07:00
Βάρος: 65,9 κιλά
Λίπος: 8,9%
Ποσοστό νερού: 61,5%
Μυική μάζα: 57,1 κιλά
Μέση: 78,5 εκατοστά
Στήθος: 95,5 εκατοστά
Περιφέρεια: 93 εκατοστά
Δεξιός μηρός: 55 εκατοστά

Σε 7 ημέρες έχασα 1,5 κιλό και 1,5εκ. από τη μέση. Όχι και άσχημα για κάποιον που δε θέλει να χάσει. Το μόνο αρνητικό είναι ότι αυξήθηκε το ποσοστό λίπους μου από 8,3% στο 8,9% (σας το είπα ότι τα φρούτα θα την έκαναν τη δουλειά)

Μεγάλο ρόλο στη μέχρι τώρα συνέπεια έπαιξε και η υποστήριξη που έλαβα από πολλούς αναγνώστες του blog και φίλους μου στο Facebook. Δέχτηκα αρκετά μηνύματα που μου έλεγαν ότι πιστεύουν σε εμένα και ότι είναι σίγουροι ότι θα τα καταφέρω και μπορώ να πω ότι δανείστηκα τη σιγουριά τους για να τα βγάλω πέρα στις δύσκολες στιγμές. Σας ευχαριστώ πολύ και ελπίζω να έχω την υποστήριξή σας και για τις επόμενες εβδομάδες.

Επίσης χάρηκα που κάποιοι εμπνευστήκατε και αποφασίσατε να ξεκινήσετε τις δικές σας προκλήσεις 30 ημερών είτε χωρίς κρέας είτε χωρίς ζάχαρη. Θα περιμένω να ακούσω/διαβάσω νέα για την πρόοδό σας!

Θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα.

Θοδωρής Αραμπατζής

Μπορώ να τα καταφέρω; (Πρόκληση 30 ημερών)

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 02 May 2012 04:52:00 +0000

photo by www.nomeatathlete.com

Σήμερα, Τρίτη 2 Μαΐου 2012, ξεκινάω για πρώτη φορά κάτι καινούργιο. Θα κάνω για 30 ημέρες χορτοφαγική διατροφή και 30 ημέρες αποχή από τη ζάχαρη.

Γενικά μου αρέσει πολύ το κρέας σε διάφορες τις μορφές· το απολαμβάνω ιδιαίτερα (ή μάλλον το απολάμβανα). Πριν 1 μήνα όμως, μέσω του προγράμματος από το members site του Zen Habits, ξεκίνησα τη συνήθεια της “Προσεκτικής Διατροφής”.

Μερικά από τα πράγματα που σκεφτόμουν όταν έτρωγα ήταν “Από που προήλθε αυτό που τρώω”, “πώς μεγάλωσε”, “πώς έζησε” και “πόσο πολύ υπέφερε όταν σκοτώθηκε”. Αυτό άρχισε να με βάζει σε σκέψεις και άρχισα να νιώθω περίεργα όταν έτρωγα ζώα (ναι, όταν τρώμε κρέας, τρώμε σκοτωμένα ζώα παρεμπιπτόντως). Ένιωθα περίεργα από ηθικής άποψης· άρχισα να νιώθω περίεργα με τη σκέψη ότι θα πρέπει να σκοτώνουμε ένα άλλο ζωντανό ων και να το χρησιμοποιούμε ως τροφή.

Έτσι αποφάσισα, να δοκιμάσω για 30 ημέρες (μέχρι το τέλος του Μάη), να κάνω χορτοφαγική διατροφή και επίσης να κάνω μία πρόσθετη αποτοξίνωση, όπου δε θα φάω ζάχαρη για αυτές τις 30 ημέρες.

Είναι δύο τροφές που αποτελούν σημαντικό μέρος της διατροφής μου. Ειδικά το κρέας συνηθίζω να το καταναλώνω 6-7 φορές την εβδομάδα (κάποιες ημέρες έτρωγα και 2 φορές). Κάποιοι λένε ότι επειδή έχω 0+ τύπο αίματος γι’ αυτό μου αρέσει και χρειάζομαι το κρέας. Όπως και να ‘χει, για τις επόμενες 30 ημέρες θα το αποχωριστώ - ίσως συνεχίσω και μετά το τέλος των 30 ημερών, αλλά πρώτα θέλω να δω πώς θα πάει αυτές τις 30 ημέρες.

Τι θα μπορώ να τρώω; Οτιδήποτε άλλο:

Φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ζυμαρικά (μόνο ολικής άλεσης), ξηρούς καρπούς και φυσικά τα αυτά τα προϊόντα (που είναι φυτικά και τα χρησιμοποιώ ήδη 10 χρόνια).

Δε θα κάνω “δίαιτα”, δηλαδή να περιορίσω περισσότερο τα γεύματά μου ή τις θερμίδες μου - άλλωστε αυτό δεν είναι αποτελεσματικός τρόπος για απώλεια βάρους. Θα τρώω 6-7 φορές την ημέρα, μία ή πολλές από τις παραπάνω τροφές.

Η μόνη “ζάχαρη” που ίσως τρώω είναι το μέλι το οποίο μου αρέσει να το προσθέτω στο τσάι μου.

Στην αρχή σκεφτόμουν να κάνω χορτοφαγική διατροφή και να μην τρώω ζάχαρη μόνο τις καθημερινές και τα Σαββατοκύριακα να κάνω διάλειμμα, αλλά σκέφτηκα ότι μπορεί να “ξεφεύγω” και να τρώω υπερβολικά, οπότε αποφάσισα (σήμερα το πρωί) ότι θα απέχω 100%.

Τώρα, σ’ αυτή την προσπάθειά μου, χρειάζομαι υποστήριξη. Ένας πολύ καλός τρόπος για να μείνω πιστός είναι να δεσμευτώ σε άλλους. Οπότε λοιπόν δεσμεύομαι προς όλους εσάς ότι θα μείνω πιστός σ’ αυτή την “πρόκληση των 30 ημερών”. Θα σας ζητήσω, όποτε το θυμάστε, να επισκέπτεστε το blog μου ή τη σελίδα μου στο facebook ή όταν με βλέπετε από κοντά, να με ρωτάτε πώς τα πάω, να με ενθαρρύνετε, να με υποστηρίζετε και να με βοηθάτε να συνεχίσω και να ολοκληρώσω αυτό το εγχείρημα που αυτή τη στιγμή φαντάζει τεράστιο.

Αν με δείτε κάπου έξω, μη μου προσφέρετε κάτι με ζάχαρη, ούτε κρέας/κοτόπουλο/ψάρι, οκ; Επίσης αν με δείτε να πλησιάζω σε σουβλάκια, κοτόπουλα ή γλυκά, αρπάξτε τα από τα χέρια μου - δε θα παρεξηγηθώ.

Α, επίσης ήθελα να δω τί διαφορές θα έχει στο σώμα μου αυτή η απόπειρα, οπότε σήμερα το πρωί, μόλις ξύπνησα έκανα κάποιες μετρήσεις τις οποίες παραθέτω παρακάτω. Θα μετριέμαι κάθε εβδομάδα και θα παρακολουθώ την πρόοδό μου:

Μετρήσεις 2/5/2012 ώρα: 06:40
Βάρος: 67,4 κιλά
Λίπος: 8,3%
Ποσοστό νερού: 62,2%
Μυική μάζα: 58,7 κιλά
Μέση: 80 εκατοστά
Στήθος: 95,5 εκατοστά
Περιφέρεια: 93,5 εκατοστά
Δεξιός μηρός: 56 εκατοστά

Μέσα απ’ αυτό το blog θα καταγράφω τις σκέψεις, τα συναισθήματα και την πρόοδό μου κάθε εβδομάδα και θα είναι ένας τρόπος για εμένα να ολοκληρώσω την πρόκληση με επιτυχία.

Ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά και θα εκτιμούσα οποιαδήποτε βοήθεια από μεριάς σας.

Wish me luck!

Θοδωρής Αραμπατζής

Θετικά και Αρνητικά Σχόλια

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Tue, 17 Apr 2012 06:30:00 +0000

Όλοι οι άνθρωποι σε κάποιους τομείς της ζωής τους τα καταφέρνουν καλά και σε κάποιους άλλους όχι και τόσο καλά. Αυτό ισχύει για όλους μας.

Πώς μπορούμε όμως να γνωρίζουμε αν κάτι το κάνουμε καλά και κάτι άλλο δεν το κάνουμε τόσο καλά;

Ένας τρόπος είναι να κάνουμε μία αυτοαξιολόγηση των προσπαθειών μας και να βλέπουμε πώς τα πήγαμε ώστε να κάνουμε τις απαραίτητες βελτιώσεις όποτε χρειάζεται.

Τι γίνεται όμως αν κάνουμε κάτι για πρώτη φορά; Για παράδειγμα το να είμαι γονιός είναι κάτι που το κάνω για πρώτη φορά· πώς ξέρω αν το κάνω σωστά; Το να είμαι γονιός δύο παιδιών είναι κάτι που το κάνω για πρώτη φορά· πώς θα ξέρω να το κάνω σωστά.

Μπορεί να έχουμε κάποιες δραστηριότητες που κάνουμε καθημερινά ή τακτικά, αλλά όλα, κάποια στιγμή χρειάστηκε να τα κάνουμε για πρώτη φορά. Επίσης δεν μπορούμε να είμαστε πάντα αντικειμενικοί κριτές του εαυτού μας.

Εδώ λοιπόν είναι που χρειάζεται η ανατροφοδότηση από κάποιον τρίτο. Ζητήστε από κάποιον τρίτο να σας πει πώς τα πάτε και ακούστε τι θα σας πει με ανοιχτό μυαλό. Ζητήστε του να κρίνει αυτά που κάνετε και όχι εσάς. Ακούστε την άποψή του, είτε θετική είτε αρνητική και ευχαριστήστε τον για τη βοήθεια.

Πολλές φορές μπορεί να μη σας αρέσει αυτό που θα ακούσετε αλλά να είστε ευγνώμονες που κάποιος είχε το θάρρος να σας πει πώς τα πάτε.

Σ' αυτό το σημείο θέλω να πω όμως ότι αυτό το ρόλο, του "τρίτου" χρειάζεται να τον παίζεται κι εσείς στους γύρω σας - ειδικά γι' αυτούς που νοιάζεστε περισσότερο, όπως είναι οι κοντινοί συγγενείς σας, οι φίλοι σας ή οι συνεργάτες σας.

Αν το παιδί σας κάνει κάτι καλά, πείτε του ότι το κάνει καλά (όσο μικρό η μεγάλο κι αν είναι το παιδί σας - ναι, ακόμα κι αν είναι 30 χρονών, χρειάζεται να το ακούσει)
Αν ο γονιός σας κάνει κάτι καλά, πείτε του ότι το κάνει καλά.
Αν ο συνεργάτης σας κάνει κάτι καλά, πείτε το του.
Αν ο φίλος σας κάνει κάτι καλά, πείτε το του.

Γενικά, προσπαθήστε να εφαρμόσετε την ιδέα του να πιάνετε τους άλλους να κάνουν κάτι καλά. (από το βιβλίο "Ο Μάνατζερ του Ενός Λεπτού")

Τα ίδια ισχύουν και αν κάτι δεν το κάνουν καλά - είναι υποχρέωσή σας να τους το πείτε. Εδώ όμως είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσετε τη σωστή ποσότητα δυναμισμού, να έχετε ειλικρινή πρόθεση για το καλό τους και να είστε σύντομοι, περιεκτικοί και να μην κρίνετε το άτομο αλλά την πράξη.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι πώς τα πάω στη ζωή μου. Είμαι καλός σύζυγος; Είμαι καλός γονιός και στα δύο μου παιδιά; Είμαι καλός γιος; Καλός εγγονός, καλός αδερφός, καλός φίλος, καλός συνεργάτης, καλός προπονητής, καλός ποδηλάτης, καλός τενίστας, καλός blogger, καλός στην τοπική κοινωνία;

Γι' αυτό το λόγο είμαι πάντα ανοιχτός στα σχόλια των άλλων για αυτά που κάνω - και τα αρνητικά αλλά και τα θετικά. Με τα θετικά σχόλια τονώνεται η αυτοπεποίθησή μου και με τα αρνητικά μπορώ να βελτιώνω ό,τι χρειάζεται.

Κάντε λοιπόν αυτό το δώρο στους άλλους. Γίνετε οι οδηγοί τους και πείτε τους που βλέπετε ότι τα πάνε καλά και που βλέπετε ότι δεν τα πάνε καλά. Αν δεν είναι πρόθυμοι να σας ακούσουν και αντιδρούν στα απόψεις σας, δεν πειράζει. Αν το κάνετε με ειλικρινή πρόθεση να τους βοηθήσετε και αν χρησιμοποιείτε τη σωστή ποσότητα δυναμισμού, τότε δεν πειράζει ακόμα κι αν δε θέλουν να σας ακούσουν. Εσείς πείτε το, σίγουρα κάποιοι θα το εκτιμήσουν (ακόμα κι αν στην αρχή δείξουν το αντίθετο)

Θεόδωρος Αραμπατζής

Το ημερολόγιο της γυμναστικής μου...

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 15 Feb 2012 08:29:00 +0000

Πριν από ένα χρόνο, στις 11/2/2011 ξεκίνησα να κρατάω ημερολόγιο με τις ασκήσεις γυμναστικής που κάνω κάθε μέρα. Σήμερα το θυμήθηκα και είπα να μετρήσω πόσες ασκήσεις έκανα τους τελευταίους 12 μήνες.

Είναι πάνω από 210 ασκήσεις (δεν έχω μετρήσεις κάποιες προπονήσεις τένις και ποδηλάτου). Κατά μέσο όρο δηλαδή είναι 4 φορές την εβδομάδα.

Το 50-60% αυτών των ασκήσεων είχαν διάρκεια 12 - 15 λεπτά. Κάποιος βλέποντας το συνολικό νούμερο των 210 ασκήσεων, ίσως να του φαντάζει πολύ μεγάλο (και ίσως να είναι), αλλά αν το δείτε ανά βδομάδα, θα δείτε ότι δεν είναι κάτι τόσο τραγικό.

Αν σας έλεγα ότι για να μπορείτε να έχετε περισσότερη ενέργεια, δύναμη, καλή φυσική κατάσταση και καλύτερο έλεγχο του βάρους σας, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να γυμνάζεστε 12-15 λεπτά 4 φορές την εβδομάδα, να προσέχετε τη διατροφή σας, την ψυχική σας ηρεμία και να πίνετε αρκετό νερό, θα ήταν πολύ; Θα ήταν μεγάλη θυσία;

Πώς θα σας φαινόταν αν σας έλεγα να το κάνετε μόνο για αυτή την εβδομάδα. Κάντε το μόνο για αυτή την εβδομάδα και δείτε πώς νιώθετε. Αν νιώσετε καλά, τότε στην αρχή της επόμενης εβδομάδας, μπορείτε να επιλέξετε αν θέλετε να το ξανακάνετε ή όχι - αλλά το μόνο που σας νοιάζει είναι να το κάνετε για αυτή την εβδομάδα. 4 φορές γυμναστική από 12-15 λεπτά τη φορά, λίγη προσοχή στη διατροφή, ψυχική/πνευματική ηρεμία και αρκετό νερό! Αυτό είναι.

Δε μπορώ να φανταστώ το πώς θα ήμουν, αν τους τελευταίους 12 μήνες κάθε πρωί που ξυπνούσα, αποφάσιζα αντί να κάνω γυμναστική να ΜΗΝ κάνω. Ίσως να μη θέλω καν να το σκεφτώ.

Ο Jim Rohn είχε πει ότι η επιτυχία δεν είναι τίποτε περισσότερο από μερικές απλές πειθαρχίες που εφαρμόζονται καθημερινά· ενώ η αποτυχία είναι η μερικές λάθος αποφάσεις που επαναλαμβάνονται καθημερινά. Είναι το αθροιστικό βάρος των πειθαρχιών και των αποφάσεών μας που μας οδηγεί είτε στην επιτυχία είτε στην αποτυχία.

Εσείς τι επιλέγετε κάθε μέρα;

Τι μπορείτε να αλλάξετε από σήμερα;

Τι θα μπορούσατε να κάνετε μόνο για αυτή την εβδομάδα;

Θοδωρής

Ατάκες Δημήτρη και η Γιορτή του Πατέρα

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Mon, 20 Jun 2011 08:27:00 +0000

Που και που λέω να γράφω και σ'αυτό το blog. Το έχω παραμελήσει τελευταία αλλά το έχω συνεχώς στο μυαλό μου :-)

Με αφορμή τη γιορτή του πατέρα που ήταν χθες (Κυριακή 19/6) είπα να γράψω μερικές ατάκες του Δημήτρη:

----------------

"Το αντίθετο του I don't know (άι ντοντ νόου) είναι το I don't yes? (άι ντοντ γιες)"

----------------

Στο δρόμο για Θεσσαλονίκη περνώντας από τούνελ βγάζει ένα επιφώνημα και τον ρωτάω:

Εγώ: "Δημήτρη ωραίο;"

Δημήτρης: "Το λες ωραίο;! Τέλειο! Τε-λει-ό!"

----------------

Εγώ: "Δημήτρη ποιους έχεις για ήρωες; Ποιοι είναι οι ήρωές σου;"

Δημήτρης: "Ο μπάτμαν, ο σπάιντερμαν και ο σούπερμαν.

Εγώ: "Εγώ; Δεν είμαι εγώ ήρωάς σου;"

Δημήτρης: "Ναι, εντάξει. Αλλά εσύ δεν πετάς! Οι ήρωες πετάνε!"

----------------

Βγήκαμε βόλτα εγώ ο Δημήτρης με το ποδήλατο και ο Αντώνης στο καροτσάκι.

Στο γυρισμό στην ανηφόρα ο Δημήτρης έσπρωχνε το ποδήλατο κι εγώ έτρεξα με το καροτσάκι μπροστά. Τότε με φωνάζει να τον περιμένω. Όταν με φτάνει μου λέει με αυστηρό ύφος:

"Λοιπόν, θα πηγαίνουμε μαζί, εντάξει;!"

----------------

Ζωγραφίζω πολύ πρόχειρα την κουζίνα μας στο μπλοκ του Δ. και τον ρωτάω με τι μοιάζει. Μετά από 5 λεπτά δεν είχε καταλάβει ακόμα.

Εγώ: "Είναι η κουζίνα μας, δε μοιάζει;"

Δημήτρης: "Εεε ναι, αλλά λίγο!"

[Brutal honesty! :D]

----------------

Είναι στο γραφείο μου, αυτός παίζει κι εγώ δουλεύω. Ξαφνικά με ρωτάει:

Δημήτρης: "Μπαμπά, πότε γεννήθηκα; Το ξέχασα."

Εγώ: "Το 2006"

Δημήτρης: "Ένας φίλος μου είπε ότι γεννήθηκε το 2245"

Εγώ: "Ζντόινγκ" (δείτε παρακάτω)

----------------

Και μία ατάκα για τη γιορτή του πατέρα:

Εγώ: "Α, Δημήτρη σήμερα είναι η γιορτή του πατέρα!"

Δημήτρης: "Χρόνια πολλά! Η γιορτή του παιδιού πότε είναι, ε;!"

----------------

Το νέο μας επιφώνημα. Όταν ακούει κάτι παράξενο λέει αυτό:

(Αν δεν μπορείτε να το ακούσετε μπείτε με browser εκτός του Internet explorer ή ανοίξτε αυτό το λινκ: http://theocoach.tumblr.com/post/6618265777 )

----------------

Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες και σε όλα τα παιδάκια (μιας και δεν γνωρίζω πότε είναι η ημέρα του παιδιού)

Virtual Μπαρμπέρης...Απολαύστε το!

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Fri, 15 Apr 2011 10:15:00 +0000

Μετά από καιρό αποχής από τις αναρτήσεις μου εδώ, βρήκα αυτό το βίντεο και δεν μπορούσα να ΜΗ το αναρτήσω! Εκπληκτική δουλειά:

Βάλτε τα ακουστικά σας (στο σωστό αυτί το κάθε ένα) και κλείστε τα μάτια σας. Ετοιμαστείτε για μία μοναδική εμπειρία! Μου έφτιαξε τη μέρα!

Enjoy

"Ο Ψεύτης Βοσκός"

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Sun, 23 Jan 2011 11:29:00 +0000

Μετά από 10.000(κατά προσέγγιση) αναγνώσεις του "Ψεύτη Βοσκού" από τους μύθους του Αισώπου ήρθε μια μέρα ο Δημήτρης και μας το διάβασε. Σήμερα λοιπόν συμφώνησε να το βιντεοσκοπήσουμε.

Ορίστε λοιπόν:

"Ο Ψεύτης Βοσκός" σε ανάγνωση του Δημήτρη

Γιε μου, πάρε τα πρόβατα

στο πέρα το λιβάδι,

να ταϊστούν, να ποτιστούν,

και γύρνα πριν το βράδυ.

Παίρνει ο μικρός τα πρόβατα,

να πάει στο λιβάδι,

καμαρωτός αυτός μπροστά

και πίσω το κοπάδι.

Βοσκούσανε τα πρόβατα

στην πράσινη λαγκάδα

κι εκείνος τη φλογέρα του

έπαιζε στη λιακάδα.

Μα γρήγορα βαρέθηκε.

- Αχ, θα σκαρώσω τώρα

ένα αστείο στους βοσκούς,

για να περάσει η ώρα!

- Βοήθεια, συγχωριανοί!

Τρεχάτε, βοηθήστε!

Φάνηκε λύκος στη βοσκή!

Μονάχο μη μ' αφήστε!

Λαχάνιασαν στο τρέξιμο

οι δύστυχοι βοσκοί.

Κι αυτός τους περιγέλασε

σαν έφτασαν εκεί.

- Ντροπή σου ψέματα να λες,

ντροπή να μας τρομάζεις.

Εμείς να κουραζόμαστε

κι εσύ να διασκεδάζεις;

Δεν πέρασε ώρα πολλή

κι άρχισε να φωνάζει,

ακόμα πιο σπαραχτικά,

πως λύκος πλησιάζει.

Τρέξανε πάλι οι βοσκοί

μα θύμωσαν στ' αλήθεια.

Το ψέμα του μικρού βοσκού

του 'χε γίνει συνήθεια.

Όμως, εκεί που ξέγνοιαστος

χάζευε στο λιβάδι,

ήρθανε λύκοι απ΄μακριά

κι ορμήσαν στο κοπάδι.

Φώναξε, ξαναφώναξε,

μα πουθενά βοήθεια.

Πώς να πιστέψουν οι βοσκοί

πως λέει την αλήθεια;±

- Καταστροφή, χαθήκαμε,

πάει όλο το κοπάδι!

Τα ψέματά μου πλήρωσα,

πατέρα μου, ακριβά...

...αλλά από τώρα υπόσχομαι

ψέματα να μη λέω,

για να με παίρνουν οι άνθρωποι

πάντα στα σοβαρά.

Συμπέρασμα

Ποτέ σου ψέματα μην πεις

γιατί θα μετανιώσεις,

κι αν μια και δυο φορές κρυφτείς,

την τρίτη θα πληρώσεις.

Το ψέμα είναι σοβαρό,

στ' αστεία μην το παίρνεις.

Κι αν λες αλήθεια, πιο καλά

πάντα τα καταφέρνεις.

Δε λέμε "ρε"! [+bonus quote]

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 29 Dec 2010 18:52:00 +0000

Μαθαίνουμε στον Δημήτρη να μη λέει "ρε" ή "βρε".

Καθόμαστε στο σαλόνι και μιλώντας στο τηλέφωνο με έναν φίλο μου και είπα "ρε" και ακολουθεί η παρακάτω συζήτηση:

Δημήτρης: "Δε λέμε 'ρε'"!

Εγώ: "Συγνώμη Δημήτρη"

[μετά από λίγο μέσα στη συζήτσή μου ξεχνιέμαι και ξαναλέω "ρε" στο τηλέφωνο]

Κλείνοντας το τηλέφωνο μου λέει:

Δημήτρης: "Μπαμπά όλο 'ρε' έλεγες"

Εγώ: "Ναι Δημήτρη, έχεις δίκιο. Συγνώμη. Σε ευχαριστώ που με βοηθάς να γίνω καλύτερος"

Δημήτρης: "ΕΙΣΑΙ ο καλύτερος! Απλά μερικές φορές ξεχνιέσαι!"

[κάγκελο εγώ!]

Μάλλον περνάει πολλές ώρες μαζί μου χεχε

-------------------

Τον βάζω για ύπνο και τον αγκαλιάζω.

Εγώ: "Δημήτρη, αγκάλιασέ με κι εσύ."

Δημήτρης: (με νάζι) "Όοοοχι."

Εγώ: "Δημήτρη, όταν ήσουν μικρός συνέχεια με αγκάλιαζες, με φιλούσες και μου έλεγες σ'αγαπώ! Έχεις πολύ καιρό να μου πεις σ'αγαπώ."

Δημήτρης: "Σου λέω, σου λέω! Σου το λέω από μέσα μου!"

Εγώ: "Αχαχαχα"

[και με κοιτάει χωρίς να μιλάει]

Δημήτρης: "Να, και τώρα σου είπα σ'αγαπάω!"

Λιώνω!

Μπαμπά τι με έπιασε;

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Sun, 14 Nov 2010 17:25:00 +0000

Σιδερώνοντας κάτι πυτζάμες Ben Ten του Δημήτρη θυμήθηκα κάτι και λέω στον Δημήτρη:

"Δημήτρη, να σου πω...πριν λίγους μήνες, μια μέρα, "κάτι σ'έπιασε" και δεν ήθελες να φοράς τίποτα του Ben Ten. Ούτε πυτζάμες, ούτε κάλτσες, ούτε φόρμες - τίποτα. Θυμάσαι;"

και λέει: "Τί με έπιασε μπαμπά; Μαμά, τι με έπιασε;"

και μετά συνέχισε να ρωτάει "Τι με έπιασε, ποιος με έπιασε, πως με έπιασε κλπ" και τρόμαξε και άρχισε να κλαίει ο γλυκός μου.

Προσπάθησα να του το εξηγήσω με άλλα παραδείγματα. Του είπα:

"Δημήτρη το 'κάτι σ'έπιασε' είναι μία φράση, δε σημαίνει ότι κάτι σε έπιασε. Να, για παράδειγμα όταν βρέχει πάρα πολύ, λέμε 'βρέχει καρέκλες' ... τί σημαίνει αυτό; Τι βρέχει;"

Δημήτρης: "Βρέχει καρέκλες από ψηλά!"

Και μετά συνέχισε να κλαίει και να λέει: "Μπαμπά φοβήθηκα! Τι με έπιασε; Γιατί βρέχει καρέκλες;"

Μία ακόμα υπενθύμιση ότι τα παιδιά παίρνουν τα πάντα κυριολεκτικά.

Είμαστε Ελληνόπουλα Τόσο Δα Μικρά!

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 27 Oct 2010 05:08:00 +0000

Το μωράκι μας μεγάλωσε. Έγινε παιδάκι και τώρα είναι "μαθητής". Σήμερα 27η Οκτωβρίου - μία μέρα πριν την Εθνική Γιορτή στο νηπιαγωγείο θα κάνουν γιορτούλα (δυστυχώς χωρίς γονείς) και ο μαθητής Δημήτρης θα πει το ποίημά του.

Κάθε βράδυ που τον βάζω για ύπνο, τον τυλίγω με τα σκεπάσματα για να μην μπορεί να κουνηθεί και του λέω πόσο περήφανος είμαι που είμαι του μπαμπάς του.

Είμαι πραγματικά περήφανος για το παλικαράκι μου :-)

Είμαστε ελληνόπουλα

Τόσο δα μικρά

Ήρωες θα γίνουμε

Στα ψηλά βουνά

Έτοιμοι θα είμαστε

Αν καμιά φορά

Η πατρίδα χρειαστεί

Τη δική μας την ορμή

XL Συλλεκτικός Κατάλογος ΙΚΕΑ (Ευχαριστούμε Άσπα!)

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Fri, 22 Oct 2010 11:39:00 +0000

Πρόσφατα η Άσπα - ναι, η γνωστή Άσπα από το blog http://aspaonline.blogspot.com είχε μία ανάρτηση στο blog της όπου μιλούσε για τον συλλεκτικό κατάλογο του ΙΚΕΑ και για μία κλήρωση όπου κάποιοι τυχεροί θα κέρδιζαν τον συλλεκτικό κατάλογο. Σίγουρα δεν είναι η αξία μιας και διανέμετε δωρεάν, αλλά όταν κάτι είναι συλλεκτικό και το έχουν μόνο "λίγοι" τότε θέλω να το έχω κι εγώ!

Οπότε πήρα μέρος στο διαγωνισμό ακολουθώντας τις οδηγίες και μετά το ξέχασα. Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή ενημερώθηκα ότι θα λάβω κι εγώ ένα δέμα με τον συλλεκτικό κατάλογο και ένα βάζο, δώρο από το ΙΚΕΑ. Χάρηκα πολύ μπορώ να πω!

Εντάξει, μ'αρέσουν τα βάζα - ειδικά τα ωραία βάζα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάζομαι, οπότε ζήτησα ως παραλήπτρια του πακέτου να βάλουν τη γυναίκα μου που ξέρω ότι τρελαίνεται με κάτι τέτοια. Της είχα πει ότι σύντομα θα λάβει με κούριερ μία έκπληξη!

Όλες αυτές τις μέρες είχε σκάσει από την περιέργεια να μάθει ποια είναι η έκπληξη. Μέχρι που άνοιξε το πακέτο δεν ήξερε τι θα είναι και από ποιον, οπότε έπρεπε να καταγράψω το "catalog/vase unboxing!" Ορίστε λοιπόν...

Ευχαριστούμε πολύ το ΙΚΕΑ και περισσότερο τη φίλη μας την AspaOnline.

You are the best - really!

Θοδωρής - Σόνια

Το δικό μας βίντεο!

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Mon, 11 Oct 2010 11:49:00 +0000

Αναδημοσιεύω από το blog της Άσπας http://aspaonline.blogspot.com η οποία έκανε καταπληκτική δουλειά! Μπράβο σου Άσπα και μπράβο στους γονείς που συμμετείχαν.

Άλλοι είναι blogger, άλλοι είναι αναγνώστες των blog μας, άλλοι είναι φίλοι από το facebook και το twitter, άλλοι είναι συνάδελφοι... Άλλους τους γνωρίζουμε μόνο διαδικτυακά, με άλλους είμαστε καλοί προσωπικοί φίλοι.

Το κοινό μας σημείο; Είμαστε όλοι γονείς που ανταποκριθήκαμε με ενθουσιασμό στοκάλεσμα συμμετοχής στην ελληνική έκδοση του βίντεο Reflections of Motherhood.

Μαμάδες και μπαμπάδες, με φιλοσοφική διάθεση και χιούμορ, από διάφορες πόλεις της Ελλάδας ή του εξωτερικού, βάλαμε τη φαντασία μας να δουλέψει, πήραμε χαρτόνι και μαρκαδόρο, χτενιστήκαμε (ή ξεχτενιστήκαμε - δείτε βίντεο) και φωτογραφηθήκαμε απαντώντας στην ερώτηση: «Αν θα μπορούσα να επιστρέψω στην προ-παιδιών εποχή, τι θα συμβούλευα τον εαυτό μου;»

Επιφυλασσόμαστε να παρουσιάσουμε το βίντεο στο μέλλον σε νέα βελτιωμένη έκδοση, με επαγγελματική φωτογράφιση και μοντάζ ώστε να γίνει ακόμα καλύτερο και όπως ακριβώς το φανταζόμαστε! Ιδέες και προτάσεις, ευπρόσδεκτες :)

Ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ στον Θοδωρή και στο συγκρότημά του Blue Flames που μας παραχώρησαν το Night Train για τη μουσική επένδυση του βίντεο.

Χαρείτε το, μοιραστείτε το και δημοσιεύστε το.

Αυτό είναι το δικό μας βίντεο!

10 Αιώνιες Αλήθειες Της Ευγενούς Ζωής

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Sat, 02 Oct 2010 08:10:00 +0000

Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Κλείνω τα 30! Μεγάλη αλλαγή, μπορεί και όχι. Δεν πολυπιστεύω σ' αυτού το είδους τις εκδηλώσεις/επειτείους αλλά τις τηρώ γιατί μ'αρέσει να γιορτάζω :-)

Άκουγα μία εκπαίδευση πρόσφατα όπου ο ομιλητής αναφέρθηκε σε ένα βιβλίο που λέγεται "How to be a gentleman" δηλαδή "Πώς να είστε ένας κύριος" και φυσικά κατευθείαν το google-αρα.

Μ' αρέσουν πολύ τέτοιου είδους βιβλία και φυσικά μ'αρέσει πολύ αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς. Είναι ο τρόπος με τον οποίο θέλω να συμπεριφέρομαι, θέλω να μου συμπεριφέρονται και θέλω να μάθουν και τα παιδιά μου. Το βιβλίο ξεκινάει με τις 10 Αιώνιες Αλήθειες Της Ευγενούς Ζωής και σκέφτηκα να τις μοιραστώ μαζί σας. Πάντως μπορώ να πω ότι κάποια απ' αυτά τα κάνω αλλά σε κάποια θέλω δουλειά :-)

**********

Ένας κύριος λέει "παρακαλώ" και "ευχαριστώ" πρόθυμα και συχνά.
Ένας κύριος δεν υποτιμάει τις πεποιθήσεις των άλλων - είτε σχετίζονται με την θρησκεία, τα πολιτικά ή τις ομάδες.
Ένας κύριος πάντα κουβαλάει μαζί του ένα μαντήλι, και είναι έτοιμος να το δανείσει, ειδικά σε μία κυρία που κλαίει, αν προκύψει η ανάγκη.
Ένας κύριος ποτέ δεν επιτρέπει μία πόρτα να κλείσει στο πρόσωπο κάποιου άλλου - άντρα ή γυναίκας, νέου ή ηλικιωμένου, τελείως ξένου ή του καλύτερου φίλου.
Ένας κύριος δεν κάνει αστεία σχετικά με την καταγωγή, τη θρησκεία, το φύλο ή τις σεξουαλικές προτιμήσεις, ούτε βρίσκει αυτά τα αστεία διασκεδαστικά.
Ένας κύριος ξέρει πώς να στέκεται στην ουρά και να περιμένει να έρθει η σειρά του.
Ένας κύριος είναι πάντα έτοιμος να προσφέρει μία εγκάρδια χειραψία.
Ένας κύριος κρατάει τα παπούτσια του γυαλισμένα και τα νύχια του καθαρά.
Ένας κύριος παραδέχεται όταν κάνει λάθος.
Ένας κύριος δεν ξεκινάει και δεν μπλέκεται σε καβγά.

**********

Εσείς τι θα προσθέτατε στη λίστα; Γυναίκες και άντρες :-)

Είμαι Υπερβολικός ή Απλά Νοιάζομαι;

noreply@blogger.com (TheoCoach) — Wed, 29 Sep 2010 07:52:00 +0000

Κάποιοι μου λένε ότι το παρακάνω με την υγιεινή διατροφή και τη γυμναστική. Ότι είμαι υπερβολικός όταν γυμνάζομαι 4-6 φορές την εβδομάδα και όταν προσέχω το συνδυασμό των τροφών, τρώω πάντα ένα υγιεινό πρωινό, κάνω μικρά και συχνά γεύματα, τρώω μικρή μερίδα στο μεσημεριανό και στο βραδινό μου, παίρνω βιταμίνες, φυτικές πρωτεΐνες, βότανα και άλλα πολλά.

Και επίσης μου λένε ότι είμαι υπερβολικός όταν κάποια αυτά τα περνάω και στο παιδί μου ή όταν μιλάω για αυτά στους άλλους. Συμφωνώ ότι σε μερικά πράγματα είμαι υπερβολικός αλλά όχι όσον αφορά την υγεία μου και τη φυσική μου κατάσταση.

Ο Jim Rohn είχε πει ότι αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο χρειάζεται να είστε φανατικοί είναι η υγεία σας. Φροντίστε την υγεία σας. Η Βίβλος το περιγράφει ως εξής: "Μεταχειρίσου στο σώμα σου σαν ναό."

Αυτή είναι μια πολύ καλή λέξη. Μεταχειρίσου στο σώμα σου σαν ναό, όχι σαν καλύβα· σαν ναό, σαν κάτι που θα φρόντιζες πάρα πολύ καλά.

Ένας από τους λόγους που χρειάζεται να το κάνουμε αυτό είναι γιατί το σώμα και το μυαλό δουλεύουν μαζί. Το σώμα λειτουργεί σαν ένα σύστημα υποστήριξης ώστε το μυαλό να κάνει τα όνειρα και η καρδιά να πιστέψει ότι είναι μπορούν να γίνουν πραγματικότητα και μετά να δουλέψουμε για να τα κάνουμε πραγματικότητα. Και για να το κάνουμε αυτό χρειαζόμαστε ένα καλό φυσικό σύστημα υποστήριξης.

Υπάρχει μία φράση που λέει ότι "Το πνεύμα πρόθυμο, η σαρξ αδύναμη." Μην πέσετε σ' αυτή την παγίδα. Ξυπνάτε το πρωί και το μυαλό λέει "Πάμε να τους φάμε" και το σώμα λέει "Εγώ δεν μπορώ να σηκωθώ καν από το κρεβάτι".

Βλέπετε, μια απ' αυτές τις ημέρες πρέπει να του πείτε, "Σώμα, αυτή είναι η τελευταία φορά που μου λες ότι δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι. Θα σε ρίξω στο πάτωμα και θα σε βάλω να κάνεις push ups, μέχρι να σου κοπεί η ανάσα. Θα σε κάνω να διαβάσεις ό,τι βιβλίο έχει γραφτεί ποτέ για την καλή υγεία. Θα σου χώσω βιταμίνες στον λαιμό μέχρι το πρόσωπό σου να γίνει μπλε. Αυτή είναι η τελευταία φορά που λες ότι δεν μπορείς να με υποστηρίξεις ώστε να κάνω πραγματικότητα τα όνειρά μου."

Χρειάζεται να δράσετε σε όλα αυτά για να έχετε την σωματική υποστήριξη που χρειάζεστε για να τα βγάλετε πέρα με τα όνειρά σας, τους στόχους σας και το μέλλον σας.

Κάποιοι άνθρωποι δεν τα καταφέρνουν καλά απλά και μόνο επειδή δε νιώθουν καλά. Δεν είναι επειδή δεν έχουν τις δεξιότητες, ούτε επειδή δεν έχουν τις ευκαιρίες ή το ταλέντο, αλλά δεν έχουν τη ζωτικότητα, τη ζωντάνια.

-----------

Εσείς είστε φανατικοί ή αδιάφοροι για την υγεία και την καλή φυσική κατάστασή σας; Ποιο βιβλίο έχετε διαβάσει τελευταία το οποίο σας βοήθησε να πάρετε καλύτερες αποφάσεις σχετικά με την υγεία σας;

Θοδωρής Αραμπατζής