Jestem niezadowolony. Jestem naciągnięty, Orange mnie namówił na coś, czego nie potrzebowałem, oferując przy okazji zniżkę na innej usłudze, ofertę przyjąłem, a zniżki nie dostałem. A to wszystko po ponad 16 latach korzystania z ich usług, namówienia również żony na korzystanie z Orange (to już pewnie z 10 lat), dzieci w pre-paid też w Orange… ale to już nie tak długo. Tylko do końca naszych aktualnych umów. Ani chwili dłużej.

Nie pierwszy raz konsultant z Orange chciał mi wcisnąć internet mobilny z tabletem (lub bez). Tym razem jednak – na moją uwagę – że nie potrzebuję, że dziękuję – dorzucił do tego propozycję obniżenia abonamentu na koncie mojej żony (zupełnie oddzielne konto). Obniżenia abonamentu i jeszcze skrócenia czasu trwania umowy. Szybkie przeliczenie sumy opłat – wykonaliśmy to razem z konsultantem podczas rozmowy – i faktycznie – wychodzi korzystnie. To czemu nie?

„Przyzna pan, że to dobra oferta” – pyta w rozmowie konsultant, gdy już sobie podliczyliśmy. Owszem, w sumie korzystna. Gdyby tylko była prawdziwa. Nie była.

Najpierw przyszła umowa dla mnie – na ten niechciany internet mobilny. Mam działalność gospodarczą, więc prawo odstąpienia dla umowy zawieranej na odległość mi nie przysługuje, o ile się orientuję. Więc na szybko przeglądam warunki umowy – zgadza się, więc podpisuję, kurier podpisaną umowę zabiera.

Kilka dni później kurier przyniósł umowę dla żony. Wracam do domu, oglądam – a tam data umowy zupełnie nie taka jak się z konsultantem umawiałem. Wydłużona o ponad rok w stosunku do ustaleń.

No to reklamujemy aneks żony. Po drugim zgłoszeniu Orange reklamację przyjmuje, aneks dla żony cofa (sama historia reakcji Orange na nasze reklamacje to temat na oddzielny wpis). A ja zostaję z internetem mobilnym, o którym wyraźnie w rozmowie z konsultantem mówiłem, że nie potrzebuję i wezmę tylko ze względu na zmianę warunków dla żony, bo tak będzie w sumie dla nas korzystnie.

Mojej reklamacji Orange nie uznaje. Dostałem odpowiedź, że warunki internetu mobilnego się zgadzają, brak podstaw do uznania reklamacji. I że ich nie obchodzi z jakiego powodu się na ten internet zdecydowałem (choć to wyraźnie w rozmowie z konsultantem zaznaczyłem!). Podpisałem i już. Płać i płacz.

A dlaczego miałem nie podpisać? Liczyłem w dobrej wierze, że żona dostanie takie warunki, jak z konsultantem ustaliłem, że wszystko będzie OK. Nie wziąłem pod uwagę sytuacji, że przyślą aneks do innych warunków, których zaakceptować się nie opłaca. No i co gorsza, że będą odmawiać uznania tej oferty za łączoną – za pakiet.

Z ostatniego pisma do mnie od Orange wynika, że już nie mam co reklamować, pisać do nich – sprawa dla nich zamknięta, mogę sobie z tym iść do sądu jak mi się chce, Orange mi już nie odpisze.

Do sądu mi się sprawy zgłaszać nie chce, ale nagłośnić ją – opublikować ku przestrodze w wyniku mojego niezadowolenia – sobie nie odmówię. Gdzie jeszcze mogę to ostrzeżenie wrzucić? Może do jakiejś instytucji broniącej praw konsumentów to wysłać? Wszelkie podpowiedzi mile widziane.

Aktualizacja:

Dzwonili dziś (2013.11.04) do mnie z Działu Interwencji Orange. Faktycznie – po przesłuchaniu ponownym zarejestrowanych rozmów z konsultantem wyszło, że oferta była łączona, więc powinna być anulowana. Jest tylko jedno „ALE” – konsultant był z firmy Ramsat – partnera Orange i Orange musi się jeszcze porozumieć z nimi, żeby też Ramsat uznał anulowanie mojej umowy. Jak wyjaśnił mi dziś pan z Działu Interwencji – chodzi o gratyfikację dla Ramsat – jeżeli uznają, że źle przygotowali umowę dla mnie i ją anulują, to Ramsat nie dostanie za to zapłaty od Orange. Nie wiem dlaczego powinno mnie to interesować – wydaje mi się, że to wewnętrzne sprawy rozliczeń Orange z partnerami, no ale zobaczymy – jutro mają dać mi znać z Orange jakie jest stanowisko Ramsat i na czym stanęło…

Aktualizacja2:

Hmmm, wczoraj (2013.11.04) w rozmowie z konsultantem z Działu Interwencji wyraźnie zaznaczyłem, że dziś od 12:00 do 16:00 będę na spotkaniu i nie będę mógł rozmawiać. Konsultant zadeklarował, że zadzwoni przed 12:00, bo pracuje do 14:00, więc po 16:00 już nie da rady. No i nie zadzwonił. Dzwonił dziś do mnie ktoś o 15:40, ale nie wiem czy z to Orange, bo to był numer zastrzeżony, a ja nie mogłem odebrać. No ciekawe co będzie dalej…

Aktualizacja3:

Dostałem właśnie (2013.11.06) info z Orange, że sprawę rozpatrzyli pozytywnie – uznają moje odstąpienie od umowy na internet mobilny (jednak była to oferta łączona jak od początku w reklamacji do Orange pisałem). Ma być korekta rachunków, czyli to co zapłaciłem za ten dodatkowy abonament za internet będzie nadpłatą na moim koncie. No i obyło się bez sądu czy innych instytucji.

Pamiętacie tę panią? Wygrała konkurs na najlepsze piwo domowe

W starym buzzowym wpisie rozmawialiśmy o amatorskim pędzeniu piwa. Ja się zastanawiałem, czy domowym sposobem można sobie uwarzyć coś w miarę smacznego.

Okazuje się, że można. Pani na obrazku obok wygrała konkurs domowych piwowarów, miała obiecane, że Bracki Browar Zamkowy w Cieszynie (Grupa Żywiec) wypuści jej piwo na rynek. Pół roku czekałem… i wreszcie się pojawiło.

Pora na to piwo bardzo dobra, bo to jest „Brackie Pale Ale Belgijskie” – dobrze sprawdza się zimą.

Pierwszy raz z piwkiem tym zetknąłem się w knajpie Zaklęte Rewiry na ul. Narbutta, tego samego dnia udało mi się zakupić 5 sztuk w sieci nocnych Belvedere na Imielinie. Tak tak – kupiłem 5 butelek tego piwka, to chyba o czymś świadczy? Świadczy, że dobre! Przypominam, że Belvedere pojawiał się już u mnie na blogu co najmniej raz – też w kontekście piwa z Brackiego Browaru Zamkowego w Cieszynie, wtedy chodziło o Brackie Mastne.

Na koniec pozostaje mi tylko wrzucić zdjęcie butelki – aby ułatwić innym namierzenie Brackiego Pale Ale Belgijskiego (link do Wikipedii) w sklepie.

Brackie Pale Ale Belgijskie - link do Kopyra

Choć za tym piwem stoi wielki koncern (Browar w Cieszynie należy do Grupy Żywiec, a ta jest częścią wielkiego koncernu Heineken), to piwko Pale Ale smakuje bardzo niekoncernowo! Polecam raz jeszcze. Smacznego oryginalnego piwka.

Android 2.2 Froyo dla SGS (oficjalna wersja nie dla każdego)

Ufff. Sytuacja z moim telefonem (i z moim Buzzem – okazało się, że to ma związek…) wraca do normalności.

Okazuje się, że nie należy robić backupu przed zrobieniem rootowania, bo nie zapisują się wtedy dane aplikacji, a tylko same pliki instalacyjne aplikacji APK (to i tak już coś).

Po drugie – bez sensu jest robić backup i przywracać kontakty, wydarzenia i inne dane trzymane na koncie Google’a. Przywrócenie tych danych to proszenie się o kłopoty – poprawne dane zostają skasowane, natomiast na ich miejsce pojawiają się kopie z backupu, które nie są w 100% tak samo funkcjonalne – np. wydarzenia nie mają osób zaproszonych, kontakty – niby te same – ale powodują, że nikogo nie śledzimy na Buzzie (tak przykładowo). Na to zamieszanie nie pomaga nawet fajna funkcjonalność w kontaktach Gmaila polegająca na możliwości przywrócenia stanu kontaktów z dowolnego czasu do 30 dni wstecz.

Zamieszanie i do pewnego stopnia brak mojego głębszego namysłu przed (bo po – to każdy Polak potrafi się namyślić… i dalej głupi po szkodzie) wynika z:

1. Możliwości wgrania nowszego oprogramowania na telefon bez robienia roota. Poprzednio robiłem upgrade Androida na HTC Magic i tam było to ciężkim procesem, więc najpierw miałem roota, a potem mogłem zrobić pełny backup. Teraz to przeoczyłem, że brak roota to nie będzie backupa danych aplikacji. Generalnie upgrade robiłem Odinem, do wersji
2. Problemy z telefonem (w moim buzzowym profilu jest więcej marudzenia). Miałem już wczoraj tak ciężką sytuację, że nie mogłem odczytywać plików z telefonu po podłączeniu via kabel USB (testowane na kilku komputerach, reset telefonu też robiłem). Dopiero po backup / przywrócenie ustawień fabrycznych odzyskałem tę możliwość. A więc się ucieszyłem i postanowiłem szybko iść za ciosem – wgrać nowszą wersję Androida. Brak konieczności rootowania w tym celu tylko mnie ucieszył (a powinien wzbudzić podejrzenia).
3. Przeziębiony jestem co mnie dodatkowo otępiło ;-).
4. W każdym razie – na przyszłość – root jest ważny do poprawnego backupu danych i aplikacji z telefonu z Androidem!

Kilka uwag (nieco szerzej) o procesie aktualizacji Androida na moim Samsung Galaxy S w Orange.

1. Jak wiadomo – Orange opóźnia się z wydaniem oficjalnej aktualizacji, choć w Erze i u innych rodzimych operatorów taka aktualizacja pojawiła się pod koniec zeszłego roku. W Orange – nie, będzie może w tym miesiącu (styczeń 2011).
2. Do aktualizacji SGS służy program Samsung Kies instalowany na PC. Jednak tryb połączenia przez USB (taki specjalny) nie działa, jeżeli na karcie lub w pamięci telefonu są pliki z długimi rozszerzeniami. A takie rozszerzenia robi sobie Seesmic, TweetDeck. Przed połączeniem telefonu z komputerem w trybie Kies należy połączyć się w trybie Mass Storage (telefon jako dysk USB) i odnaleźć oraz skasować złe pliki.
3. Cierpiałem na straszne lagi – kilkanaście sekund lub dłużej czarnego ekranu przy próbie przełączenia się / uruchomienia prawie każdej aplikacji. Dodatkowo telefon mi się wyłączał czasem bez powodu – sam z siebie, albo resetował. Ostatnio nawet przeglądarka zaczęła się często zawieszać i Android proponował wymuszone zamknięcie. Do tego te problemy z połączeniem do komputera przez USB.
4. I teraz klops – skoro połączenie przez USB nie jest możliwe, to jak zgrać z telefonu pliki backupu? Przypominam, że warto najpierw mieć roota przed zrobieniem backupu, a program do backupu, którego używam – My Backup. Rozwiązaniem jest SwiFTP – aplikacja na telefon udostępniająca zawartość pamięci / karty jako serwer FTP, z którym wystarczy połączyć się z komputera.
5. Po wykonaniu przywrócenia ustawień fabrycznych (co kasuje zainstalowane aplikacje, ale nie zdjęcia) telefon zaczął działać sprawnie. Czyli wygląda na to, że to coś z zainstalowanymi aplikacjami było nie tak. To trochę dziwne, bo bardzo często ubijałem zbędne aplikacje za pomocą Advanced Task Manager.
6. Ważne jest aby zapisać sobie dokładne wersje oryginalnego ROMu z telefonu, gdyby aktualizacja poszła źle i trzeba było przywracać wersję oryginalną, reklamować telefon itp. U mnie jest to: PDA: I9000BVJG1, PHONE: I9000BVJF3, CSC: I9000IDEJG1 – przypominam, że mam telefon z naszego Orange. Sprawdzenie tych wersji robimy wpisując na klawiaturze telefonu (wchodzimy w dzwonienie i wybieranie ręczne numeru): *#1234#
7. Na moim telefonie (prawdopodobnie kwestia wersji ROMu JG1) nie działa rootowanie za pomocą One Click Root. Zastanawiałem się nad rootowaniem, gdyż początkowo – zamiast wgrania Froyo (Android 2.2) chciałem wykonać One Click Lag Fix, a ten fix jednak wymaga roota. A skoro wgranie Froyo nie wymaga roota, to poszedłem w ścieżkę aktualizacji do Froyo bez roota (co było błędem ze względu na brak backupu danych aplikacji).
8. Zrobienie aktualizacji systemu operacyjnego jest proste na Samsung Galaxy S – znacznie prostsze niż na HTC Magic z wgranym blokującym SPLem. Do tego celu używa się specjalnej aplikacji Odin z paczką plików – wybieramy jakąś sensowną wersję ROMu (polecam tą listę: http://forum.android.com.pl/f193/spis-chronologiczny-19054/, ja wybrałem z niej I9000XXJPU – tu w środku jest Odin3 v1.3 i wszystkie pozostałe potrzebne pliki), ściągamy wszystko, upewniamy się, że mamy dobre drivery, dające połączenie telefonu przez USB i uruchamiamy proces. Po jego zakończeniu – voila – nowa wersja systemu!

Na razie telefon działa sprawnie z nową wersją systemu operacyjnego. Życzyłbym sobie, aby to się utrzymało.

BTW: Pracowicie przeklikałem wszystkich followersów z Buzza i zrobiłem refollow, będzie dobrze ;-).

Sorry za potencjalnie chaotyczny wpis – jak wspomniałem, chwilowo chory jestem.

Chrome OS - czy widać klawiaturę?

Wiele osób zastanawia się, po co Google’owi drugi system operacyjny – przecież mają Android OSa, który radzi sobie bardzo dobrze. Prawdopodobnie zamieszanie wynika głównie z braku spójnej i jasnej komunikacji ze strony Google dotyczącej Chrome OSa.

Wydaje się, że hype na Chrome OS był jakiś czas temu i minął. Częściowo jest to wina samego Google’a, który spóźnia się z Chrome OS, albo za wcześnie go zapowiedział. Coś poszło nie tak i realizacja tego systemu operacyjnego zajęła zbyt długo. Być może siły zostały przerzucone gdzie indziej – na Androida (którego kolejne dwie wersje mają wyjść w krótkim czasie po sobie – podobno rozwijane są te dwie wersje równolegle) lub Google +1 (Google Plus One, zwane również Emerald Sea, a wcześniej Google Me itp…). Do tego dochodzi spadek zainteresowania netbookami, dla których dedykowany jest Chrome OS oraz wejście na rynek Windows 7, który może być na netbookach z powodzeniem używany. Skąd spadek zainteresowania netbookami? Ano wynika z nowego, gorącego gadżetu na rynku – tabletów, reprezentowanych głownie przez iPada. Wiele osób uważa, że tablety zjadają rynek netbooków (albo nawet generalnie – PC – są podobno na to badania!), więc istotnie spada zainteresowanie tymi drugimi. Jednocześnie wypuszczenie nowego, świetnego Mac Book Air (takiego luksusowego netbooka na sterydach) sprawia, że spada sprzedaż iPada – sztandarowego tableta. Czyli może netbooki będą miały za chwilę drugą szansę – z lepszą ceną, lepszym systemem (zgadnijcie jakim!?)…

Wróćmy do tytułowej tezy – Chrome OS vs Android OS, czy jest miejsce dla obu systemów? Otóż – Chrome OS i Android OS to dwa różne systemy przeznaczone dla różnych urządzeń, a co ważniejsze dla różnych aplikacji uruchamianych na każdym z tych systemów. Na Chrome OS mają dominować webaplikacje – czyli aplikacje napisane w HTML, natomiast Android to domena aplikacji natywnych… To jeszcze nie koniec – te webaplikacje dla Chrome OS różnią się od aplikacji dla Androida sposobem obsługi! Dla Chrome OS przewiduje się większe ekrany, z dostępną fizyczną klawiaturą i myszką (ew. touchpad lub czymś podobnym), zaś dla Androida – mniejsze ekrany i obsługa (wielo)dotykowa. To bardzo istotna różnica. Weźmy Gmaila jako przykładową webaplikację i wyobraźmy sobie teraz, że dokładnie taką wersję jak na komputerze stacjonarnym, notebooku czy netbooku mamy teraz na ekranie swojego (wypasionego) smartfona (appfona) z Androidem. Masakra. Tego nie da się używać! Bo gdyby się dało, to na Androidach byśmy przecież używali webaplikacji przeznaczonych dla komputerów, a nie natywnych aplikacji pisanych specjalnie na smartfony, czy mobilnych aplikacji – będących zupełnie innymi (znacznie uproszczonymi) wersjami!

Te dwa światy – webaplikacji dla komputerów i (web)aplikacji dla urządzeń mobilnych nie dają się połączyć! To się nie sprawdza i nie sprawdzi! Po prostu trudno na tak małym ekranie – komórki czy tabletu – upchać te same informacje i elementy sterowania (kontrolki, przyciski itp.) aby dało się wygodnie czytać i klikać palcem! To wymaga zupełnie innego projektu aplikacji (czy webaplikacji).

Wyobraźmy sobie zatem Chrome OS jako przeglądarkę Chrome i nic więcej. Po prostu uruchamiamy komputer, a tam przeglądarka Chrome. To co będzie można zrobić na Chrome OS, będzie najprawdopodobniej dostępne tak samo z poziomu przeglądarki Google Chrome. Miejmy nadzieję, że przeglądarka w Chrome OS będzie mogła się aktualizować tak samo, jak Google Chrome – bez czekania na aktualizację od producenta sprzętu.

Czy sama pełna przeglądarka z  rozszerzeniami itp. to nie za mało? Wydaje się, że Google doda do Chrome (OS) nieco wsparcia dla obsługi sprzętu – np. pamięci lokalnej, kamery i mikrofonu itp. Aby móc korzystać z tych samych webaplikacji na Chrome OS i komputerach z dowolnym systemem operacyjnym (+ zainstalowaną przeglądarką Chrome), prawdopodobnie w kolejnych wersjach przeglądarki Chrome będą dostępne te same funkcjonalności wsparcia sprzętu. To znacznie zwiększy zasięg webaplikacji pisanych dla Chrome OS – to będą te same aplikacje, które będzie można używać z poziomu przeglądarki Chrome na dowolnym systemie operacyjnym.

Skoro napisana webaplikacja dla Chrome OS będzie miała od razu szerokie grono potencjalnych odbiorców – to wydaje się, że jest sens pisać (web)aplikacje dla Chrome OS. I bardzo dobrze – bo bez aplikacji ten system (jak każdy?) będzie miał bardzo mały sens. Aby jeszcze bardziej zachęcić programistów do tworzenia takich aplikacji – Google planuje stworzenie sklepu z aplikacjami Chrome Web Store – aby twórcom aplikacji było łatwiej dotrzeć do użytkowników ze swoimi produktami.

Co do sklepu z aplikacjami Chrome Web Store – jestem sceptyczny, to że sukces odniósł apple’owski AppStore, to że został ten pomysł skopiowany w Android Market i dla kolejnych platform (Ovi Store), to że Apple planuje sklep z aplikacjami dla Mac OS X… to o niczym nie świadczy. Nie każda platforma jest dobra dla takiego sklepu, nie wszyscy powtórzą sukces Apple’a. Ale o tym – w następnym wpisie – mam nadzieję, że niebawem.

Na koniec – porównywanie Chrome OS do Androida i zastanawianie się nam sensem koegzystencji na rynku obu systemów jest jako porównywanie Windows 7 z Windows Phone 7 albo Mac OS X z iOS – przyznacie chyba, że to bez sensu ;-).

Social Circle - krąg naszych znajomych wg Google

Może to jest tak, że ja po prostu coś przespałem… UPDATE: wygląda na to, że Social Circle to jakaś staroć (w sensie – sprzed roku): Introducing Google Social Search: I finally found my friend’s New York blog! Ciekawe, że jakoś mnie to ominęło…

Tak czy inaczej – znalazłem coś, co jest dla mnie nowością – pierwszy raz widzę. Chodzi o Google Social Circle – czyli nowy element wyszukiwania (tradycyjnie w wersji BETA). Na pierwszym obrazku widać stronę dedykowaną Social Circle. Zakładam, że nic prywatnego tu nie ma, to samo można wyczytać z mojego profilu Google Buzz.

Na drugim zaś obrazku widać wyniki wyszukiwania zawężone tylko do Social Circle (kręgu znajomych / społeczności?) i tu mamy możliwość dalszego filtrowania wyników – po konkretnej osobie z jaką jesteśmy powiązani w serwisach społecznościowych (bezpośrednio i pośrednio).

wyniki social circle search

Trzeci obrazek z serii – integracja wyników standardowego wyszukiwania z Social Circle Search – na razie te wyniki prezentowane są na dole strony. Przykładowo szukałem „pytania i odpowiedzi”, na wiele innych kwerend pewnie bym nie zauważył tego Social Circle, bo nie na każdy temat są wypowiedzi moich znajomych, albo nie wszystko jeszcze Google zaindeksowało.

zintegrowane wyniki wyszukiwania

I wracając jeszcze raz do początku – pomimo, iż staram się śledzić nowinki, to albo właśnie po cichu weszło te Social Circle od Google, albo przespałem… Wiele się dzieje u Google, ale na stronie Google New jakoś nic na ten temat nie widzę…

Od jakiegoś czasu mówi się o Google Me – najpierw miał to być nowy serwis społecznościowy od Google (czego Google długo ani nie zaprzeczało, ani nie potwierdzało), jakiś czas temu dowiedzieliśmy się, że Google Me to będzie społecznościowa nakładka (social layer) na różne serwisy od Google’a. Być może te Social Circle to jeden z elementów Google Me, na pewno jest to też element walki z Facebookiem i jego zapowiadanym (bo nie widziałem tego jeszcze w praktyce) przeszukiwaniem stron wg rekomendacji znajomych – właśnie w ramach powiązań społecznościowych.

Innym elementem rozwoju produktów Google w stronę społecznościową są testowane właśnie wiadomości polecane przez znajomych. W ramach Google News widać sekcję tych wiadomości, które polecają sobie nasi znajomi na Twitterze. To jest jeszcze na razie w fazie testów, ja tego u siebie nie widzę – więcej na ten temat w artykule „Google News Experiments with Twitter Integration” na mashable.com.

Integrancja Google News z Twitterem

Robi się ciekawie, coraz ciekawiej ;-)…

UPDATE2: tak jak napisałem w aktualizacji na górze – wygląda na to, że mnie jakoś ten Social Circle ominął szerokim łukiem, nie zauważyłem go do dziś. Może po prostu jeszcze słabo to działa, mam za mało rozbudowaną siatkę znajomych itp. Prawdopodobnie też jestem teraz po prostu bardziej wyczulony na wszelkie społecznościowe rozwiązania i dodatki od Google – zastanawiając się czy i co wyjdzie z tego Google Me. Faktem jest, że Google ma bardzo wiele serwisów czy funkcjonalności o charakterze społecznościowym, tylko cały czas nie umie tego połączyć w jeden spójny twór – godnego konkurenta dla Facebooka itp. Zobaczymy jak to zrealizują tym razem…

Android jest otwarty, ale czy aby na pewno?



Nexus One Update Now

Jakiś czas temu, ostatnio można wręcz powiedzieć, teoretyzowałem sobie na temat wady podejścia Google’a do kontroli nad Androidem. Konkretnie – brak centralnej kontroli to proszenie się o kłopoty. Wystarczy, że hakerzy namierzą dziurę, opracują exploita – takiego działającego przekrojowo na wielu telefonach z jedną lub wieloma wersjami Androida…

Coś jest chyba na rzeczy – jakaś dziura właśnie jest łatana przez Google’a. Paczka jest mała – 3.9 MB, nadaje się dla posiadaczy Nexus One z Androidem 2.2, można ją pobrać ręcznie, albo poczekać aż zejdzie z automatycznej aktualizacji. Więcej w opisie tutaj: Android 2.2.1 hits the Nexus One, manually install it now.

No i teraz przechodzimy do sedna – co tak naprawdę łata ta aktualizacja? W opisie informują, że lukę pozwalającą na działanie Universal Androot. Czyli, że to nie dobrze, że można przeprowadzić rootowanie tą metodą, oznacza to, że system narażony jest zapewne też na inne ataki. To ja się pytam – a co z innymi telefonami, dla których też działa Universal Androot? Czy ich systemy są bezpieczne (pewnie nie!), a skoro nie są, to kiedy dostaną aktualizację do Android 2.2.1?

Z tego co wiemy – być może nigdy! Bo to leży w gestii producentów telefonów i operatorów GSM. A tym się po pierwsze nie spieszy (Samsung właśnie opóźnił wydanie Androida 2.2 na Samsung Galaxy S na koniec października – a miało być we wrześniu…), a po drugie – często wcale nie chce – vide HTC Magic i brak aktualizacji m. in. w Polsce (choć gdzie indziej aktualizacje dostali).

Oto telefony na jakich działa Universal Androot:

Czy wasz telefon jest na liście? Czy zaczynacie trząść portkami przeglądając internet na komórce? Może czas pomyśleć o antywirusie ?

innowacyjna indyjska ściema po $35 za sztukę

Już o tym wspominałem, że jeżeli gdzieś na świecie miałby powstać najtańszy tablet czy inne urządzenie elektroniczne, to raczej należy patrzeć w stronę Chin – właściwie to codziennie powstają tam najtańsze urządzenia, żadna sensacja.

Jednak – też o tym wspominałem, media i ludzie lubią sensację. Czy tablet z Androidem za 35 USD nie brzmi sensacyjnie? Brzmi jak cholera. Innowacja indyjskich inżynierów, ścisła współpraca z rządem (no chwali się, chwali…) i mamy najtańszy na świecie tablet. To nic, że jak się zastanowić, to koszty części itp. nie osiągnęły jeszcze nigdzie na świecie takiego poziomu – pewnie są ze 2 lub 3 razy wyższe – nadal. Ale oni jakąś innowację wprowadzili, więc im się udało ;-).

A guzik prawda! A okazuje się, że to indyjski rząd zakupił hurtowe ilości tabletu u chińskiego wytwórcy, po cenie wyższej niż $35, a następnie subsydiuje, a więc sprzedaje taniej – po te 35 dolarów właśnie. No po prostu genialna innowacja, wielu naukowców z Indii nad tym długo siedziało i móżdżyło. Gratuluję – Indiom, Hindusom, goniącym za sensacją, nierzetelnym mediom i konsumentom tychże mediów (smacznego).

Źródło informacji i zdjęcia: The Truth about $35 Android Tablet from Indian Government.

3 roboty na deskorolkach

Powiedzmy, że pewnego dnia źli hakerzy wykrywają dziurę w przeglądarce zainstalowanej na Androidzie. Tworzą stronki wykorzystujące lukę, podają instrukcję jak taką stronkę stworzyć – publikują to w internecie.

Źli ludzie wykorzystują tę metodę na swoich stronach do przejęcia kontroli nad telefonami z Androidem – coś tam się po cichu instaluje, telefony zaczynają służyć jako zombi, a może wykonują jakieś połączenia/wysyłają SMSy nabijając użytkownikom rachunek, a operatorom strony – kiesę.

I co teraz? Co może zrobić Google aby ratować swój system? Opracowuje łatkę do Android OS i… prosi, przekonuje, błaga, modli się – aby producenci telefonów z Androidem łaskawie przygotowali i udostępnili użytkownikom nową, poprawioną (załataną) wersję systemu? A co z telefonami, które już aktualizacji mają nie dostać? Taki np. HTC Magic w Polsce – co z nim będzie w takim bardzo smutnym scenariuszu?

Podobno teraz jest problem – strony porno infekują telefony z Androidem malwarem! Taki bardzo restrykcyjny Apple ma prosto w takiej sytuacji – rozpoznaje zagrożenie i wydaje aktualizację systemu – do każdego użytkownika iOSa (iPhone’ów i reszty) taka aktualizacja dotrze od razu – przez scentralizowany punkt dystrybucji i pobierania nowych wersji systemu (ten znienawidzony iTunes)… A Androidy takie bezbronne i opuszczone… Bidulki.

A może się mylę – może jest na to jakiś sposób, tylko się po prostu nie znam, jakieś aktualizacje wybranych elementów systemu (np. przeglądarki) wysyłane i wymuszane przez Google? Chciałbym wiedzieć na czym stoję, w końcu teraz mam Androida. Strach wchodzić na pewne stronki, czy nie? A może antywirusa trzeba zainstalować? A myślałem, że antywirusy to tylko na pecetach i telefonach z Windows Mobile ;-).

Oczywiście podana wyżej przeglądarka to tylko jedna aplikacja systemowa, dziur w systemie może być znacznie więcej. Dziur, błędów itp. – leżących po stronie Google, w ich kodzie, a nie w części jaką każdy producent dostosowuje pod swoje telefony. Wydaje mi się, że ten model zarządzania i dystrybucji wersji systemu – zdecentralizowany jest zły. Przecież przykładowo – na pecetach jest jeden Windows, tak samo jest z grubsza jedna dystrybucja Linuxa (w ramach architektury – bo kompilują i optymalizują kod jądra pod architekturę), centralne źródło aktualizacji – czy z Androidem nie może być tak samo? Jeden system (być może wiele jego kompilacji dla różnych architektur/procesorów itp.), a dodatkowo wiele odpowiedników BIOSu i/lub sterowników do sprzętu (każdy producent ma swoje). Czy świat nie byłby prostszy i piękniejszy dla użytkowników, a może i samych producentów sprzętu oraz Google’a? To chyba da się zrealizować – przy odpowiedniej architekturze samego systemu Android…

my6sense na Androida wygląda bardzo dobrze!

Jak wiadomo jestem fanem aplikacji na telefony. Dla mnie nie liczą się smartfony, lecz tzw. AppPhone’y – czyli takie nowoczesne smartfony na które jest dostępnych wiele aplikacji, ciągle powstają nowe, a wszystkie dostępne z wygodnego Marketu.

Jako osoba używająca przez ostatnie 2 lata iPhone’a jestem pewnie zepsuty i rozpieszczony przez AppStore i mnogość bardzo dobrze wykonanych aplikacji dostępnych w tymże sklepie. Jest to jeden z moich głównych powodów do narzekań na Androida i Samsunga Galaxy S, na jakiego ostatnio się przesiadłem.

Tak jak jednak wspominałem – liczę na rozwój Androida jako systemu operacyjnego, że będzie coraz lepiej oraz że w sklepie Android Market będzie coraz więcej dobrych aplikacji.

Wydaje mi się, że faktycznie idzie ku lepszemu. Kilka dni temu pojawiła się gra Angry Birds na Androida. Nie lubię tej gry za bardzo, grałem trochę na iPhone, nie zrobiła na mnie wrażenia, znam lepsze, w które grałem znacznie więcej. Jednak to ważne, że wreszcie pojawiły się Angry Birds też na Androidzie, bo to aktualnie jedna z najbardziej popularnych gier. Wielki sukces, wielki zarobek dla twórców. I dobrze. Świetnie, że pokazują, że wchodzą na Androida, może dzięki temu inni developerzy dobrych aplikacji i gier z iPhone łatwiej przekonają się do tworzenia portów swoich gier i aplikacji na Androida, albo wręcz po prostu budowania nowych aplikacji tylko dla Androida.

No i właśnie mamy dziś my6sense na Androidzie. Aplikacja wygląda dobrze, używa jej się przyjemnie – oby więcej takich. Na razie jeszcze nie wszystko działa jak należy (to pierwsza wersja, więc spokojnie), wiesza się to, restartuje itp., ale instalując i uruchamiając tę aplikację na swoim androidowym sprzęcie nie wstydzę się za nią, że gorzej wygląda niż to co pamiętam z iPhone’a. Oby inni twórcy się też tak starali.

Nike+ na razie tylko na iPhone, szkoda

Na przykładzie tej aplikacji widać czemu tak ważne jest, aby ciągle powstawały nowe aplikacje, dlaczego AppPhone to coś więcej i coś lepszego. Pokrótce – nowy (?) sposób przeglądania strumieni informacyjnych – z RSSów, z Facebooka, Twittera i Google Buzza (to ostatnie sobie szczególnie chwalę jak duży fan Buzza!). Aplikacja ta ma się uczyć co jest dla użytkownika istotne i sortować mu wpisy z tych strumieni po ważności/odpowiedniości (ang. relevance). Wydaje się, że będzie wygodnie. Można by żyć bez tej aplikacji – oczywiście, ale jeżeli będzie ona dobrze robić to co obiecuje, to jednak używanie jej będzie znacznie wygodniejsze niż tradycyjne czytanie w czytniku RSS, oddzielnie z Facebooka, Twittera i Buzza – wszystko razem, najważniejsze na górze. Za jakiś czas ktoś wymyśli kolejną fajną aplikację. Nie chciałbym aby mnie ona ominęła, gdyż używam mniej popularnej platformy mobilnej, na którą twórcom nie chce się robić fajnych aplikacji. Może np. przekonają się twórcy Nike+ – świetnie wyglądającej aplikacji na iPhone? Bo na razie, z tego co wiemy: We have no word so far on when to expect Android, BlackBerry or other apps… Szkoda.

To nic, że gdy kupowałem iPhone’a, to o aplikacjach nie miałem pojęcia – chciałem tylko telefonu z dotykowym ekranem, dobrą przeglądarką i mailem, akcelerometrem, bez klawiatury na sliderze. Używając różnych aplikacji zrozumiałem jak wiele zastosowań może mieć ten gadżet, który noszę cały czas przy sobie, ile jeszcze może on dla mnie zrobić ciekawych rzeczy. Tak jak serwisy i programy na komputerze osobistym, tylko w jeszcze bardziej osobistym wymiarze.

No to powtórzę jeszcze raz – jeżeli chodzi o nowoczesne smartfony, to – parafrazując Clintona, chodzi o:

Aplikacje, głupcze!