Czym jest Macierz Eisenhower’a

Jeden ze znanych prezydentów Stanów Zjednoczonych – Dwight D. Eisenhower słynął nie tylko ze swojej mądrości ale również, a może przede wszystkim ze świetnego zarządzania własnym czasem. Jest on twórcą tzw. Macierzy Eisenhowera nazywanej również Polem/ Siatką/Systemem/Kwadratem Eisenhowera. Popularna jest również nazwa – Matryca Priorytetów.

Macierz Eisenhowera jest jednym z popularnych sposobów rozplanowania czasu. Swoją budową przypomina układ współrzędnych, gdzie rzędną jest ważność danego działania natomiast odciętą – jego pilność.

Jednak tak naprawdę nie liczy się jaką formę przyjmie nasze rozplanowanie zadań (macierzy, tabeli, czy zwykłego podziału wg punktów). Najważniejsze w jej realizacji jest odpowiednie rozdzielenie czynności. Często mamy dylemat, czy nasze zadania możemy uznać za mało ważne lub mało pilne? Czy możemy ich nie wykonywać lub zlecić ich realizację komuś innemu?

Jak jej używać

Aby poprawnie stosować macierz Eisenhowera należy zrozumieć oraz stosownie wyselekcjonować rzeczy ważne i pilne. Oczywiście wpływa na to wiele czynników: priorytety osobiste, wartości emocjonalne, wartości finansowe, priorytety innych, zmiany terminów oraz wiele innych.

Musimy się zatem skupić na czynnościach najistotniejszych dla nas oraz ludzi dla nas ważnych. Nie możemy stawiać na tym samym miejscu przygotowania istotnych zestawienia dla szefa oraz spotkania z nielubianymi koleżankami.

Jak należy interpretować podział w Macierzy Eisenhowera:

Ćwiartka A: rzeczy ważne ale również pilne, które powinniśmy zrealizować sami lub zlecić komuś do wykonania ( w natłoku innych spraw). Czynności te musimy wykonać jak najszybciej, ponieważ ich niewykonanie może spowodować daleko idące konsekwencje, w tym również nawał dodatkowej pracy. Czynności które możemy zaliczyć do tej ćwiartki to zazwyczaj sytuacje nagłe, trudne do przewidzenia, lub skutki zaniedbania i niewykonywania regularnej pracy. Możemy do nich zaliczyć: sytuacje kryzysowe, efekt niewykonanych wcześniej zadań.

Ćwiartka B: rzeczy ważne ale nie pilne, które możemy rozłożyć w czasie lub wykonywać regularnie. Przykłady czynności które mogłyby się znaleźć w tej części to: ćwiczenia fizyczne, przygotowania do ważnego ale odległego projektu, regularna praca nad sobą i własnym rozwojem.

Ćwiartka C: rzeczy pilne, jednak mało ważne – powinniśmy wykonać lub zlecić w drugiej kolejności, zaraz po zadaniach z części A. Czynności z tego pola nie są istotne lecz wymagają jak najszybszej realizacji, możemy do nich zaliczyć np. uregulowanie rachunków lub wizytę u fryzjera (chociaż ta ostatnia jest uzależniona od indywidualnych preferencji).

Ćwiartka D: rzeczy mało ważne i mało pilne – jednym słowem – ignoruj. Najlepszym miejscem dla czynności z tej części jest kosz. Nie są one dla nas istotne, więc bez trudu powinniśmy się ich pozbyć. Zazwyczaj to one są tzw. pożeraczami czasu – bezcelowe patrzenie w TV podczas nudnego programu, całogodzinne granie w gry komputerowe, próby czytania książki podczas złego samopoczucia.

Oczywiście trudno jest nakreślić uniwersalny schemat postępowania ponieważ, jak już wspomniałam wszystko jest uzależnione od naszych prywatnych preferencji. Są jednak pewne wskazówki postępowania do których powinniśmy się zastosować:

• Jeśli okaże się, że mamy najwięcej rzeczy pilnych oraz ważnych musimy się zastanowić, czemu tak jest. Może nie wszystkie są tak istotne, jak myślimy, może część z nich możemy przełożyć lub wykonywać etapami – regularnie rozłożone w czasie.
• Jeśli w swojej macierzy umieściliśmy mało rzeczy nieważnych i niepilnych wtedy powinniśmy poświęcić chwile na ponowną analizę naszej matrycy. Zawsze znajdzie się coś co stanowi mało ważny obowiązek, więc nie bójmy się umieścić go w odpowiednim miejscu.
• Pamiętajmy, że rzeczy pilne to takie, które musimy zrobić w ciągu kilku najbliższych godzin lub tego samego dnia. Wszystko co możemy przesunąć lub jest zaplanowane na termin odleglejszy stanowi zadanie mniej pilne i dlatego będzie się znajdowało w ćwiartce B.

Zalety

Stosowanie Macierzy Eisenhowera umożliwia samodzielne rozplanowanie własnego czasu. Jest sposobem szybkim, łatwym i dającym bezpośredni wgląd w listę zadań do wykonania. Ponad to pozwala na w miarę swobodne gospodarowanie własnym czasem, samodzielne dobieranie priorytetów.

Z założeń Macierzy korzystają menadżerzy, jak również ludzie, którzy chcą racjonalnie zaplanować swój czas. Używając tego narzędzia samodzielnie wybieramy zadania, które są dla nas ważne oraz pilne.

Wady

Poprawne użytkowanie Macierzy Eisenhowera nie wiąże się z żadnymi skutkami ubocznymi. Jednak czasami możemy spotkać się z trudnościami wynikającymi ze złego zaklasyfikowania czynności do określonych ćwiartek. Często boimy się również powierzyć określone zadania innym osobom – uważamy, że my wykonamy je lepiej lub szybciej. Napotykamy również trudność w określeniu czynności, które możemy umieścić w ostatniej ćwiartce – zastanawiamy się, czy na pewno są one stratą naszego cennego czasu, zapominamy również, że należy nam się jakaś ilość czasu przeznaczonego tylko dla nas – na relaks i rozrywkę.

Podsumowanie

Macierz Eisenhowera jest jednym z narzędzi w trudnym procesie planowania czasu. Musimy pamiętać, że nie należy polegać tylko i wyłącznie na niej. Zawsze powinniśmy korzystać również ze sprzętu, który może nam pomóc w bardziej szczegółowym zarządzaniem naszym czasem – kalendarzem spotkań, terminarzami dziennymi oraz tygodniowymi, terminarzami w formie elektronicznej oraz wieloma innymi.

autor: Magdalena Cerecka

Więcej o zarządzaniu czasem w pozycji – Efektywne zarządzanie czasem.

Z okazji Dnia Wolności Finansowej Centrum A. Smitha przygotowało szczegółowy raport odnośnie naszych obciążeń podatkowych. Warto się z nim zaznajomić, aby wiedzieć gdzie i na co idą nasze ciężko zarobione pieniądze – Raport: Dzień wolności podatkowej.

Dla wszystkich nielubiących za dużo czytać (czy są tacy na tym serwisie?) poniżej kilka “ciekawych” fragmentów:

Od dwóch lat obserwujemy wzrost faktycznego opodatkowania
obywateli, przede wszystkim poprzez zwiększanie zadłużenia
zaciąganego przez rząd. W tym roku różnica jest szczególnie jaskrawa,
gdyż wynosi aż 5 dni pracy na samą obsługę zwiększonego długu
publicznego.

Ile czasu kosztują nas bezrobotni obywatele:

W 2010 roku każdy pracujący obywatel pracował 40,6
dnia na wypłaty  dla niepracujących już z powodu zaawansowanego
wieku lub niezdolności do pracy. To prawie o jeden dzień dłużej niż w
roku 2009. To zjawisko jest szczególnie niepokojące, gdyż aż o 7 mld
PLN wzrosła dotacja do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z budżetu.

Świadczenia społeczne:

Najgwałtowniejszy wzrost wydatków zanotowaliśmy po stronie
obowiązkowych  świadczeń społecznych; wyniósł on aż 11,6 proc..
Oznacza to, że każdy obywatel pracuje około 2 dni więcej na świadczenia
emerytalne dla służb mundurowych i inne ubezpieczenia społeczne
pokrywane bezpośrednio z budżetu państwa.

Kochani urzędnicy:

Obywatele pracują też coraz dłużej na urzędników rządowych. Pensje
w samych tylko jednostkach budżetowych pochłoną w 2010 roku o ponad
3,5 proc. więcej  środków niż w 2009 roku. W latach 2000-2008
zwiększyły się obciążenia z tego tytułu o 3 godziny pracy rocznie.

Jak się chronić przed zwiększonym obciążeniem podatkowym?

Jednym ze skutków wysokiego opodatkowania jest spadek
faktycznych dochodów do budżetu państwa wskutek migracji podatkowej
obywateli, którzy przenoszą się do miejsc o niższych, ale też i prostszych
podatkach. … Ten proces możemy także obserwować już na przykładzie Polski i
Europy. Jak dowiadujemy się z listy 100 najbogatszych Polaków
opublikowanej przez tygodnik Forbes, aż 10 wymienionych na niej osób
oficjalnie ma rezydentury podatkowe w innych krajach, w tym cała
pierwsza trójka.

I jak tu się mnożyć…

W 2009 roku każdy nowy obywatel rodził się z długiem w wysokości 4  167,65 euro (wg. danych Eurostat). Dostaje zatem od rządu w dniu urodzin „prezent” w postaci długu do zapłacenia w wysokości prawie 17 000 PLN.

I w ogóle po co wszystko..

Biorąc pod uwagę deficyt sektora finansów publicznych w 2010 roku jaki jest zaplanowany na 80 mld PLN, oznacza to,  że każdy obywatel w tym roku roku obciążony jest
przez rząd kwotą ponad 19 000 PLN. Obciążenie długiem obywatela
wzrośnie w tym roku o około 2100 PLN.

Polecam przeczytać cały dokument. Wiele interesujących i ciekawych faktów można się z niego dowiedzieć. Szczególnie ciekawie prezentuje się fragment o złożonych deklaracjach naprawy finansów publicznych.

Dzień wolności podatkowej już dziś – a jeśli chcesz osiągnąć wolność finansową zapoznaj się z następującą pozycją książkową – 3 kroki do wolności finansowej.

http://www.wimp.com/surprisingmotivation/

Więcej o osiąganiu celów w książce: Ja i Cele.

W takim układzie jeśli będziemy mieli odłożone nasze własne oszczędności czy w inny sposób będziemy zapewniać sobie odpowiedni dopływ gotówki, wszystko co przyjdzie z ZUS będzie dla nas tylko dodatkiem. Głupotą jest zdawanie się na tylko jedno źródło finansowania naszego czasu emerytalnego. Zresztą, każdy kto interesuje się tą tematyką raczej nie ma w planach pracy do 65 roku życia. A więc możliwe, że nawet nie będziemy się kwalifikować aby tę zapomogę otrzymywać. Ja przynajmniej do tego dążę.

Ironią jest oczywiście, że ZUS nie ma pieniędzy na emerytury ale oczywiście na wysłanie 17 milionów listów! Brawo!

I na koniec jedna prośba. Nie róbmy jak to jest w naszym, polskim, zwyczaju – narzekanie, narzekanie a potem potulne przyjęcie tego wszystkiego i pokora. Stanowczo wyraźmy nasz sprzeciw zagrabianiu naszych pieniędzy odpowiednio głosując w wyborach prezydenckich i do parlamentu!

Zobacz czy nie zainteresuje Cię szkolenie “Zaginiony Sekret Przyciągania Pieniędzy“ – jednego z niekwestionowanych guru rozwoju osobistego. Szkolenie aktualnie oprócz tego, że ma gwarancję satysfakcji to jeszcze dodatkowo dostaniesz 200 zł jeśli Ci się nie spodoba. Lepiej się pospieszyć – ostatnie takie szkolenie kosztowało około 2270 zł (o ile dobrze pamiętam). Dzisiaj masz okazję być tam za 1170 zł.

Dzięki temu szkoleniu dowiesz się:

• jak odkryć i zlikwidować ograniczenia związane z pieniędzmi, które posiadasz choć zapewne nie zdajesz sobie z tego sprawy;
• w jaki sposób wpływając na swoją podświadomość i nastawienie do pieniędzy uaktywniać procesy, które w efekcie będą uwalniać Twój potencjał związany z bogaceniem się;
• że istnieją proste metody, dzięki którym Joe Vitale osiągnął sukces i przyciągnął do siebie pieniądze, zdrowie, miłość i pracę, która jest jednocześnie pasją i misją;
• jakie elementy sprawiają, że procedury omawiane w filmie i książce "Sekret" naprawdę działają, jeśli tylko dobrze się je zrozumie i potrafi wykorzystać;
• gdzie tak naprawdę tkwi "ZAGINIONY SEKRET" Przyciągania Pieniędzy i dlaczego, choć to jest takie proste, tak niewielu ludzi z tego korzysta?
• Przede wszystkim jednak, szkolenie to jest unikalną szansą na spotkanie osoby, która realnie pomaga ludziom w osiągnięciu sukcesu i robi to w sposób niezwykle prawdziwy, szczery, realizując swoją misję. Dzięki temu masz absolutną pewność, że to, czego się dowiesz, zostało sprawdzone w praktyce, a zarówno Joe, jak i wielu ludzi, którzy mieli okazję uczestniczyć w jego szkoleniach, są tego najlepszym dowodem. Potrzebujesz czegoś więcej?

Polecam szkolenie “Zaginiony Sekret Przyciągania Pieniędzy“

Obejrzyj również koniecznie film Sekret – prawo przyciągania.

Polecam zapisanie się na darmowe szkolenie pomagające osiągnąć wolność finansową. Niniejszy artykuł pochodzi właśnie z tego szkolenia.

Doomi to prosty i przyjemny w obsłudze program pozwalający zarządzać naszymi listami to-do. Brak zaawansowanych opcji sprawia, że używanie tego narzędzia jest wręcz intuicyjne i nienastręczające kłopotów a dzięki temu chce się je używać. Każdy kto chce zarządzać swoimi zadaniami wie, że jeśli narzędzie wymaga od niego zbyt wielkiego nakładu pracy aby zdefiniować zadanie to prędzej czy później (raczej prędzej) przestanie być ono użyteczne. 

W Doomi wystarczy wpisać nasze zadanie do wykonania i nacisnąć Enter. Tylko tyle potrzebne jest aby zdefiniować nasze zadanie. Jeśli chcemy możemy dodatkowo ustawić przypomnienie tak aby dane zadanie nie zostało przez nas pominięte.

A jeśli chcesz wiedzieć jak pracować mniej a zarabiać więcej polecam tę pozycję.

Niniejszy artykuł pochodzi z darmowego szkolenia z zarządzania czasem, celami i zadaniami. Jeśli chcesz wiedzieć więcej to polecam książkę ‘Działaj skutecznie’.

Kontynuując problem osób, które zainwestowały agresywnie w fundusze ponad rok temu, a obecnie, mając już kilkudziesięcioprocentową stratę, nie wiedzą co dalej postanowiłem najpierw przeanalizować działania pana Marka, o którym pisałem w poprzednim wpisie. Proponuję chwilę refleksji… Uprzedzam, że może zaboleć.

Zastanówmy się przez chwilę nad motywami postępowania pana Marka. Nad tym co zrobił, a czego nie zrobił.

Co zrobił Pan Marek:

- zainwestował swoje 100.000 zł w fundusze akcyjne
- i … nie zrobił nic więcej. Niestety.

Czego nie zrobił?

1. Nie określił celu inwestycyjnego i zysków, które chciał osiągnąć.

Jeżeli z analizy potrzeb i celów wynikałoby, że oczekiwany zysk nie jest na poziomie kilkudziesięciu procent, tylko np. 15% to nie było potrzeby dobierać akurat funduszy akcyjnych, w szczególności małych i średnich spółek… Do osiągnięcia wyniku 15% wystarczyłyby np. fundusze mieszane.
Co znaczą naprawdę wyniki funduszy – artykuł tutaj

Nawet gdyby poprzestać tylko na wnioskach płynących z tego punktu straty byłyby znacznie mniejsze…

2. Nie zastanowił się nad swoim profilem inwestora. Nad ryzykiem jakie może zaakceptować.

Ponieważ nie wykonał kroku 1. to także nie myślał o ryzyku, szczególnie widząc możliwe zyski. I to jakie zyski! A nawet znając ryzyko – uznał, że na pewno będzie tym ryzykiem zarządzał i podejmie odpowiednią decyzję o wycofaniu pieniędzy z tego funduszu.

3. Niestety – zapomniał też zdefiniować i spisać swojej strategii inwestycyjnej.

Jej siłę znają inwestorzy giełdowi. Inwestujący w fundusze już mniej.
Zresztą – trudno zbudować strategię nie wiedząc ile się chce zarobić, i jakie ryzyko się akceptuje… A tego pan Marek nie wiedział.

Czym jest strategia inwestycyjna? To po prostu zestaw reguł, które narzuca sobie inwestor i których bezwzględnie przestrzega. W przypadku pana Marka, te reguły mogłyby być następujące:

* jeżeli mój portfel spadnie na wartości o 10.000 w czasie krótszym niż miesiąc to zmieniam fundusze na pieniężne, lub wypłacam. Wzrosty funduszy trwały jeszcze do początku lipca 2007, więc trzymając się tej strategii można było zakończyć ten etap inwestowania z zyskiem…
* jeżeli mój portfel zarobi 10.000 zł, to połowę zysku przenoszę na inwestycje pieniężne, a drugą połowę pozostawiam w funduszach agresywnych
* jeżeli wartość portfela spadnie poniżej 80.000 – to definitywnie kończę tę inwestycję i przenoszę pieniądze w bezpieczne fundusze

Nie było reguł – nie było decyzji inwestycyjnych.

4. Podczas spadków nie zastanowił się nad swoją inwestycją. I czekał dalej.

Trudno było podjąć decyzję o wycofaniu środków przy każdym z opisywanych momentów – ponieważ pan Marek nie wykonał kroku 3. Nie mając strategii oraz nawyku aby strategii trzymać się ściśle – nie mógł podjąć odpowiedniej decyzji. Gdyż za każdym razem był w innej sytuacji inwestycyjnej. I na nowo oceniał sytuację – skoro już tyle spadło to poczekam…
Oceny funduszy – artykuł tutaj

5. Nie policzył jakie wyniki musiałby osiągnąć aby odrobić poniesione straty.

Czy pan Marek wiedział, że jeżeli straci 25 procent, to aby mieć z powrotem 100.000 jego portfel musiałby zarobić 33%?
A przy stracie 50% potrzeba zysku 100% aby odrobić stratę.
A aby odrobić stratę 60% trzeba by 150% zysku… A na to potrzeba pewnie kilka lat.
Interpretacja średniorocznej stopy zwrotu – tutaj

Tak, nie jest tak, że tracąc 10% potrzebuję tylko 10% aby te straty odrobić… Ale, jeżeli takie informacje pojawiają się czasem w telewizji (słyszałem co najmniej dwukrotnie…)
Mając taką wiedzę jest duża szansa, że jednak pan Marek wcześniej zdecydowałby się na jakieś działanie.

6. Nie monitorował wartości swojego portfela na bieżąco.

Mam takie wrażenie, że pan Marek na początku jednak próbował. Sprawdzał wyniki funduszy, liczył i cieszył się, że zarabia. Na początku codziennie. Potem raz w tygodniu. No bo dlaczego miałby codziennie tracić kilkanaście minut tylko po to aby zobaczyć, że przecież cały czas zarabia. No – w końcu ciągle ma zyski.

I tak to jakoś samo z siebie się stało – gdy któregoś dnia po prostu przestał na wyniki funduszy patrzeć. Co było potem – już wiemy… Nie mając strategii nawet sprawdzanie nie pomogło. Nawet codzienne. Ale pan Marek nie chciał już patrzeć codziennie. Sprawdzał wyniki funduszy średnio raz w tygodniu i coraz bardziej zastanawiał się co zrobić. A wartość jego portfela ciągle spadała…
—

Opiekun Inwestora Pomagamy podejmować skuteczne decyzje na rynku Funduszy Inwestycyjnych

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

I jeszcze ranking funduszy obligacji. Zauważ, że najlepszy fundusz dał 23% zwrotu w ostatnim roku.

W tym wpisie spróbujemy sobie pokazać, jak możemy zabezpieczyć się przed wpływem przeszkadzajek na naszą pracę.

Pull the plug

Jeśli twoja praca nie wymaga dostępu do sieci. Po prostu się od niej odłącz. Najlepiej fizycznie poprzez wyciągnięcie kabla. Im trudniej go podłączyć z powrotem, tym lepiej dla Ciebie, gdyż nie będziesz chciał go włączyć tylko na chwilę.

Jeśli jednak sieć jest Ci do pracy niezbędna, zablokuj wszystkie strony, których nie potrzebujesz. Facebook, nasza-klasa, bash, joemonster, gg, skype, mail – wszystko jest ok, ale nie w czasie gdy chcemy wykonać nasze zaplanowane zadania. Wiadomo, że gdy strona jest w zasięgu następnej zakładki naszej przeglądarki to trudniej jest jej odmówić. Poniżej kilka rad, jak możemy utrudnić sobie:

1. Dla maniaków – można zablokować wpisy w pliku hosts
   127.0.0.1 facebook.com nk.pl (inne)
   Dzięki temu wszystkie adresy zostaną przekierowane na nasz komputer i uraczą nas białym ekranem.
2. Zainstaluj programy blokujące strony
   Dla mniej zaawansowanych użytkowników istnieją aplikację, które mają za zadanie zablokowane dostępu do wybranych przez nas stron. Poniżej, krótka lista z opisem:
   BinarySwitch Eclipse – prosta aplikacja, o standardowej funkcjonalności pozwalająca zablokować strony podane przez użytkownika. (Nie działa na Vista 64 bit)
   LeechBlock – to dodatek do FF’a pozwalający na zdefiniowane listy adresów do zablokowania. Pozwala na dość zaawansowane kreowanie reguł co blokować i w jakich okresach czasu.

Na koniec jeszcze rada. Jeśli stosujemy blokowanie stron, zapewnijmy sobie łatwy sposób na powrót do ‘normalnego’ stanu pracy komputera. Jeśli przywracanie będzie bardzo wymagające, prędzej czy później zrezygnujemy z jego używania i nie będziemy blokować żadnych stron.

A jakie dla Was, drodzy czytelnicy są najskuteczniejsze metody blokowania ‘przeszkadzajek’?