Boekenwijs

The final problem

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 28 Jan 2012 14:47:00 +0000

Het eerste wat ik las voor The league of extraordinary Gentlemen Book Challenge 2012 en het eerste Sherlock Holmes avontuur dat ik las, was ironisch genoeg The final problem. En een paar dagen zag ik de meest recente BBC-interpretatie van Sherlock, met daarin ook dit verhaal. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de televisie-aflevering behoorlijk wat spannender vond dan het verhaal. Maar ik ben wel getriggerd om meer van zijn avonturen te lezen.

De 'extraordinary gentleman' in dit verhaal is James Moriarty. Wie hij is, is me nog steeds een mysterie, maar boek en tv maken met duidelijk dat het iemand is om rekening mee te houden, Sherlocks grootste vijand en uitdaging. Wie puzzelt het snelst en wint het gevecht?

Ik heb wel zin in meer avonturen van Sherlock en de BBC-serie is gewoon supergoed.

Op zee

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Wed, 18 Jan 2012 20:24:00 +0000

Waarschuwing vooraf: als je van plan bent dit boek nog te lezen, lees dan niet verder. Het is bijna onmogelijk om iets over dit boek te schrijven zonder dingen te verraden. En sowieso duw ik je een bepaalde richting in.

Toine Heijmans ken ik van zijn column in de Volkskrant die ik met veel plezier lees. Dus geen moeilijke keuze om ook aan Op zee te beginnen. Een boek dat me doet denken aan Life of Pi van Yann Martel en Het kleine meisje van meneer Linh van Philippe Claudel. Wat is de waarheid?

Vader en dochter (7 jaar) varen van Denemarken naar Nederland. Voor vader is het de laatste etappe van een rondreis van drie maanden, voor dochter twee dagen avontuur. En avontuur is het zeker. Het verhaal is spannend en verwarrend en daardoor is het in een middag uit. Je moet gewoon weten hoe afloopt.

Nairobi heat

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 15 Jan 2012 14:31:00 +0000

Opnieuw een boek van Netgalley: Nairobi heat van Mukowa Wa Ngugi. Een boek wat ik met interesse las. Een boek dat zowel een 'gewone' thriller/detective is als dat het me aan het denken zetten over Afrika en Amerika.

De verteller is de hoofdpersoon, de zwarte Amerikaanse Ishmael. Een blonde vrouw wordt door aangetroffen voor de deur van de Rwandese professor Joshua Hakizimana, tevens vredesactivist. Of toch niet?

De moord leidt naar Kenia, waar Ishmael met O op zoek gaat naar een eventueel verband met Joshua. Op hun zoektocht komen ze ook andere verdachte zaken tegen, waarbij Ishmael de Afrikaanse indrukwekkend beschrijft en ook hoe hij het zelf ziet, vanuit zijn Amerikaanse perspectief.

Het verhaal heeft een aantal onverwachte wendingen en leest heerlijk weg. Aanrader voor de liefhebber van het detective-genre.

Bleekers zomer

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 08 Jan 2012 12:52:00 +0000

Leesgewijs is het jaar goed begonnen. In een niet al te drukke eerste week van januari had ik 's avond ruim tijd om te lezen. En gisteren had ik zowaar de tijd om weer eens een heel boek in een dag te lezen. Bleekers zomer van Mensje van Keulen is weliswaar niet al te dik, maar toch.

Het verhaal is geschreven in 1972 en zo voelt het ook aan. Willem Bleeker lijkt een wat oudere vader en ik schrik als ik merk dat hij slechts 32 is ('Vreemd te bedenken dat hij over acht jaar zelf veertig werd.'). Hij heeft een maagzweer, is continu moe, zit vastgeroest in z'n werk en eigenlijk is het een hopeloos geval. Het burgerleven kan hij niet aan, maar het wilde Amsterdamse leven van zijn vroegere vrienden al helemaal niet. Daar komt hij achter als hij besluit weg te lopen.

Het gehele verhaal beslaat slechts een paar dagen, de dagen dat hij vanuit Den Haag wegloopt naar Amsterdam, waar hij opgroeide. Hoewel zijn oude vriend Gerrie hem meteen accepteert, valt op hoeveel hun levens van elkaar verschillen. En geen van de beschreven levens is voor mij herkenbaar. Is dat omdat ik me in een ander milieu begeef of is de wereld echt zoveel veranderd in 40 jaar? Het zal wel een combinatie van beiden zijn.

Ik las het boek met interesse, maar het voelde ook ontzettend ouderwets aan. En hoewel ik geloof ik wel begrijp waarom dit boek in de Beste Debuutromans serie van de Volkskrant zit, het is geen boek wat ik middelbare scholieren voor hun lijst zal laten lezen. Dan is de lol van de Nederlandse literatuur er wel af (voor mij heeft het moeten lezen van dergelijke boeken er toch
zeker voor gezorgd dat ik lange tijd weinig tot geen Nederlandse literatuur las, hoewel dat volkomen onterecht is als je naar hedendaagse schrijvers kijkt).

2011 -> 2012

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 01 Jan 2012 19:36:00 +0000

En alweer is er een jaar voorbij, het lijkt elk jaar wel sneller te gaan. Hoewel ik minder las dan de afgelopen jaren (maar 56), was het toch een goed leesjaar. Ik heb de Nederlandse literatuur opnieuw ontdekt en een aantal goede boeken gelezen. En dat ik minder las, tsja, in mijn vrije tijd was het gezellig drukker en de laatste maanden op m'n werk was het wat meer stressen.

De toppers van dit jaar (in chronologische volgorde):
* Suzanna Jansen - Het pauperparadijs
* Monique Roffey - The white woman on the green bicyle
* Bernard Schlink - The reader
* Tom Rob Smith - Kolyma
* Frank Westerman - De graanrepubliek
* Kees van Beijum - Dichter op de Zeedijk

Dit jaar wil ik echt meer klassiekers gaan lezen (zie mijn vorige post) en blijf ik ook de Nederlandse literatuur trouw. Wn dit jaar wordt het ook wel eens tijd voor de volledige Hitchikers guide (ik las ooit de eerste twee delen).

En verder zie ik wel wat ik allemaal tegenkom.

The League of Extraordinary Gentlemen Book Challenge 2012

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 31 Dec 2011 19:44:00 +0000

Nog nooit eerder deed ik mee aan een challenge uit de blogwereld, maar deze lijkt me erg leuk en past ook bij de boeken in m'n kast. Dus waarom niet eens proberen? De challenge waaraan ik mee ga doen is The League of Extraordinary Gentlemen Book Challenge 2011 die wordt gehost door Booking In Heels.

Tussen 1 januari en 31 december 2012 zal ik de volgende 9 boeken lezen, waarvan de hoofdpersonen spelen in de film The league of Extraordinary Gentleman (die ik ga kijken als ik de boeken uit heb):
- King Solomon's mines -Heny Rider Hagard
- Dracula -Bram Stoker
- 20,000 leagues under the sea -Jules Verne
- The adventures of Tom Sawyer -Mark Twain
- The picture of Dorian Grey - Oscar Wild
- The strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde - Robert Louis Stevenson
- The invisible man - H.G. Wells
- The phantom of the opera - Gaston Leroux
- The final problem - sir Arthur Conan Doyle

Eén heb ik al eens gelezen, van zes anderen heb ik al jaren een ongelezen papieren versie op de plank staan. De andere twee zet ik zonder problemen op m'n e-reader. Ik heb zin in deze uitdaging!

2 x DNF

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 27 Dec 2011 20:22:00 +0000

De laatste maanden heb ik niet erg veel gelezen. Te druk, te veel aan m´n hoofd, te veel rondslingerende kranten en tijdschriften. En dan begon ik ook nog aan twee boeken waarin ik maar niet verder kwam. Eén daarvan zal ik nooit uitlezen, aan de ander begin in later nog eens.

Het eerste boek is How to keep your Volkswagen alive van Christopher Boucher. Dit is het boek dat ik niet verwacht ooit nog weer eens ter hand te nemen. Hoewel het idee best leuk leek om het onderhouden van de Volkswagen van de hoofdpersoon als het opvoeden van een kind. Maar na 25 pagina´s had ik nog geen idee waar dit verhaal heen ging en was de structuur me volkomen onduidelijk. Iets te wild voor mij.

Het andere boek is The wasted vigil van Nadeem Aslam. Het boek werd tweemaal aangeraden op een boekbloggersbijeenkomst afgelopen zomer. Tot twee keer toe ben ik er nu aan begonnen, maar ik kom niet in het verhaal. Misschien niet zo gek, als ik bij andere bloggers lees dat je de tijd voor dit boek moet nemen. En dat heb ik even niet. Op dit moment lijken alleen snelle boeken bij mij te werken. Dus dit boek staat weer op de plank. Ergens volgend jaar nog maar eens proberen, want ik geloof graag dat dit een goed boek is.

------

Gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel. Vorige week begon ik (eindelijk) aan De oversteek van Justin Cronin. En dat spreekt me wel aan, hoewel het ook niet typisch mijn soort boek is. Het is alleen erg dik, dus mijn review volgt, maar dat kan nog wel even duren

Getting Lucky

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 17 Dec 2011 10:42:00 +0000

Een mystery zo af en toe vind ik wel erg fijn. En zo las ik anderhalve maand geleden Getting Lucky van DC Brod. Gekregen via Netgalley met het verzoek pas een recensie te posten rond de publicatiedatum (morgen).

Het boek viel me eerlijk gezegd nogal tegen. Het mysterie is een 'hit and run', oftewel, iemand is doorgereden nadat Claire, een jonge reporter, dodelijk is aangereden. Maar is het wel een ongeluk? Waarom zou Claire op dat tijdstip daar haar hond uitlaten. Robyn Guthrie, die haar verhaal gaat afmaken, gaat op onderzoek uit...

Ergens heb ik een idee dat het een vervolgverhaal is, want ik lijk af en toe wat te missen over de personages. Of dat echt zo is, heb ik alleen niet kunnen vinden. Verder is het verhaal toch redelijk standaard en wat voorspelbaar. Geen vernieuwende thriller en geen onverwachte thema's. Oftewel, prima leesbaar, maar er zijn zeker betere thriller/detectives te vinden...

The last battle

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Wed, 14 Dec 2011 16:32:00 +0000

Eindelijk las ik dan ook het zevende en laatste boek uit de Narnia-reeks van C.S. Lewis: The last battle. En hoewel ik het snel uit had, was het niet mijn soort boek. Te veel fantasy, te veel vechten, te veel goede afloop en te veel bijbelse referenties.

Dat laatste wist ik natuurlijk vooraf en kwam ik ook al in eerdere delen tegen, maar deze keer vond ik het gewoon storend. De ezel verkleed als Aslan, hoezo een valse profeet? Dwergen die alleen voor zichzelf kiezen en daardoor ook het mooie niet zien. Naria vergaat en er is een nieuw Narnia, waar alles beter is. Tsja, gewoon niet voor mij.

Uiteindelijk ben ik blij dat ik deze serie gelezen heb. Maar ik had het beter als tiener kunnen doen. Dan had ik waarschijnlijk over de referenties heen gelezen, had ik de spanningsbogen lang genoeg gevonden en was misschien tevredener geweest met de goede afloop.

The lowdown on denim

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 11 Dec 2011 18:28:00 +0000

Na 50 underwear questions zei ik al dat er snel nog een recensie van een boek van Tanya Lloyd Kyi zou volgen, en wel van een boek over de spijkerbroek. Afgelopen week las ik dat boek uit.

Dit boek verteld het verhaal van de spijkerbroek, beginnend in 1870. Van werkbroek tot broek voor hippies tot mode accessoire. Eenvoudige verteld met leuke weetjes en grappige tekeningen.

Dichter op de Zeedijk

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 06 Dec 2011 20:40:00 +0000

Op de één of andere manier heeft het me een maand gekost om Dichter op de Zeedijk van Kees van Beijnum te lezen. Afgeleid door m'n telefoon, blogs en drukte in m'n hoofd, want het was een erg mooi boek, dat uitnodigde tot doorlezen.

Het leven van Constant wordt in anecdotes verteld. Beginnend als hij een jaar of negen is, eindigend als hij een tiener is. Hij wordt opgevoed door zijn grootmoeder die er een louche hotel op na houdt op de Zeedijk. Vanuit het café verkent hij de wereld. Buiten achtervolgt hij anderen en trekt op met de mensen uit de buurt. En hij verbeeld zich dingen, zoals zijn gesprekken met Vondel. En uiteindelijk moet hij afscheid nemen van een aantal belangrijke zaken in z'n leven.

De sfeer van het verhaal is groezelig en jaren zestig. Grootmoeder is ruw, maar houdt van haar kleinzoon. Constant leert het leven in de echte wereld, maar komt toch ook op het gymnasium terecht. Een aanrader.

Het laatste oudejaar van de mensheid

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 12 Nov 2011 18:33:00 +0000

Net als Jij bent mijn schat is Het laatste oudejaar van de mensheid van Niccolò Ammaniti wat over de top. De verschillende verhaallijnen zijn hilarisch en lopen ook allemaal uit de hand.

Ik had vooraf geen idee van het verhaal, alleen dat het op oudejaarsavond speelt. Oudejaarsavond 1999. En de verhaallijnen spelen zich allemaal af op en rond Woonpark 'De Eilanden' in Rome. Verhaalt vanuit vele verschillende perspectieven, kloppen alle lijnen met elkaar. En veel meer valt er niet te zeggen, want dan verraad ik te veel.

Ik blijf nieuwsgierig naar deze schrijver. Ik en jij heb ik ook al staan en ik heb de indruk dat dat wat rustiger is. Dat hilarische is prima voor een lome avond en een flinke verkoudheid. Maar heel lang kan ik dat toch niet hebben.

50 Underwear Questions: A Bare-All History

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 06 Nov 2011 12:13:00 +0000

Via Netgalley las ik 50 Underwear question van Tanya Lloyd Kyi. Ik koos ervoor om het te lezen omdat het kleurrijk uitzag (en het heeft inderdaad leuke illustraties) en het me nieuwsgierig maakte. Het is een jeugdboek, dus niet al te ingewikkeld, maar toch stak ik er wel wat van op.

Het boek gaat over wat wij over de eeuwen heen als ondergoed gedragen hebben en hoe dat steeds kleiner werd. Van lendendoek tot hoepelrokken. Van beschermend ondergoed voor op de fiets, tot vrouwen die opeens geen jurken meer tot de enkels droegen.

Interessant en grappig. Goed boek voor de doelgroep. En ik ga nog een boek van deze auteur lezen, over de spijkerbroek.

Ella Minnow Pea

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 23 Oct 2011 08:20:00 +0000

Ella Minnow Pea van Mark Dunn is een boek in brieven. En het speelt zich af op een verzonnen eilandje voor de kust van de VS. De belangrijkste zin in het boek is The quick brown fox jumps over the lazy dog.

De bedenker, Nollop, wordt vereerd op het eiland en de zin hangt aan een muur in de stad. Maar dan beginnen er letters te vallen. De raad ziet hierin de macht van Nollop. Deze letters mogen niet meer worden gebruikt of gezien. Hoewel de eerste letter, de 'z', het schrijven nog redelijk eenvoudig houdt, heeft het grote gevolgen. Bijna alle boeken moeten uit de bibliotheken worden verwijderd...

De raad gaat ver, een paar keer een gevallen letter gebruiken betekent verbanning. De enige redding is het opstellen van een zin met alle letters, maar dan met slechts 32 karakters in plaats van 35.

Een goed verzonnen verhaal en goed uitgewerkt. Ik heb met plezier gelezen hoe men probeert te overleven. En het leest lekker snel met die brieven. Wel maak ik hierdoor minder contact met de hoofdpersonen. En ik ben erg slecht in het lezen van titels, aanhef en groet. Mijn probleem, maar daardoor mis ik wel eens over wie het gaat. Dit boek is een aanrader voor mensen die houden van taalspelletjes.

De familieblues

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 18 Oct 2011 13:41:00 +0000

Ik weet niet of ik ooit zelf een boek van Yvonne Kroonenberg zou kopen, maar ik kreeg De familieblues voor mijn verjaardag. En ik heb met er toch een paar uur mee vermaakt en weer eens nagedacht over familie.

Het boek bestaat uit korte hoofdstukken, allemaal gerelateerd aan specifiek familielid: moeders, vaders, broers, zussen, opa's, oma's, ooms, tantes en ook tweelingen, familievetes en schoonmoeders. Alle anekdotes zijn autobiografisch of opgetekend naar contact met vrienden en vreemden. Elk hoofdstuk bevat wel iets herkenbaars. En gelukkig ook een heleboel dingen die gelukkig in m'n familie niet voorkomen.

Misschien in het dagelijks leven niet bijzonder hecht, als we elkaar nodig hebben zijn we er. En we hebben ook veel lol samen, zolang het maar niet te vaak is. Zo slecht heb ik het dan toch niet getroffen...

Nieuwe buren

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 16 Oct 2011 09:29:00 +0000

Tsja, wat moet ik van Nieuwe buren van Saskia Noort zeggen? Het was prima om naar te luisteren, maar ik heb zeker geen nieuwe favoriete auteur gevonden. Ik ben echt niet tegen seks in een boek, maar dit was me toch iets te expliciet.

Het verhaal: Het boek begint met vier vermoorde mensen in een vakantiehuisje en een nog rondkruipende baby. Hoe is dit zo gekomen? Dat is waar de rest van het boek over gaat.

Het is het verhaal van Eva en Peter. Net verhuisd, in een periode waarin Eva een miskraam krijgt. En Peter heeft lui zaad. Maar Eva wil niets liever dan een kind en komt niet over het verlies heen. Dan ontmoeten ze de nieuwe buren, Steef en Rebecca, een wat losgeslagen stel met weinig normen qua seksualiteit. Plus dat Steef een posttraumatische stress stoornis heeft. Je raadt het al, dat kan niet goed gaan... Al mijlenver zie je aankomen wat er gaat gebeuren, de enige vraag blijft wie de dader zal zijn. Dat is ook meteen de enige reden om door te gaan met luisteren.

Over het audioboek: Dit verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van zowel Eva als Peter, in afwisselende hoofdstukken. Doordat het hele boek door een vrouw werd voorgelezen, was ik af en toe even kwijt dat Peter aan het woord was. In dergelijke boeken zou het handig zijn om twee vertellers te hebben.

Head over heel

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 11 Oct 2011 19:50:00 +0000

Kort geleden las ik nog een boek van een Franse die in Nederland kwam wonen. Nu las ik, toevallig, een boek van een Australiër die emigreert naar Zuid-Italië (in de hak van de laars). Ik las Head over heel van Chris Harrison. Gekregen via Netgalley. Een heerlijk ontspannend boek.

Chris wordt verliefd op Daniela, die hij ontmoet in Dublin. Na wederzijdse bezoekjes besluit hij, in ieder geval tijdelijk, naar Zuid-Italië te emigreren. Hij verhaalt met veel humor en zelfspot zijn belevenissen. Het leren van de taal en de gewoonten. Het leren omgaan met het alleen dingen gedaan krijgen als je mensen kent, hoezeer hij er ook tegen is.

Het boek is bevestigd de vooroordelen die ik had over Italië. En dat is misschien juist wel relaxed. Gewoon een erg leuk boek.

Bonjour Nederland

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 20 Sep 2011 16:56:00 +0000

Tijd voor wat lichter werk, wat chicklit deze keer. Het werd Bonjour Nederland van Stéphanie Koning. Ze verhaalt van haar beslissing om naar Nederland te emigreren voor haar geliefde Peter uit Winschoten.

Als tiener leren ze elkaar kennen, maar dan gebeurd er verder niks. Tien jaar en veel gebeurtenissen verder verklaart Peter haar alsnog de liefde. En Stéphanie vertrekt naar Nederland.

Het boek leest heerlijk soepel. Korte hoofdstukken, veel humor en zelfspot. En ik word weer eens fijntjes gewezen op onze Nederlandse eigenaardigheden (patat met mayo, bevallen zonder ruggenprik, enz.).

Een grappig boek die me weer eens liet nadenken over wat ik logisch vind, maar een buitenlander misschien wel heel vreemd.

De graanrepubliek

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 18 Sep 2011 14:06:00 +0000

De graanrepubliek van Frank Westerman is een zo'n boek dat ik al een jaar of tien wil lezen. En toch kwam het er niet van. Vraag me niet waarom, want bijvoorbeeld Ingenieurs van de ziel van hem las ik met veel plezier. En dit onderwerp zou me waarschijnlijk nog meer aanspreken.

De geschiedenis van de graanschuur Oost-Groningen, het enige communistische bolwerk van Nederland. Het verhaal van boeren, arbeiders, graansubsidie, Europa, landaanwinning, land teruggave, de Blauwe Stad. De auteur vertelt het verhaal aan de hand van de herenboeren Tijdens op de Stocksterhorn, communist Koert Stek, landbouwcommissaris Mansholt. Vanuit zijn eigen achtergrond op de Wageningse universiteit. Het is een verhaal van strijd tussen boeren en overheid en voortschrijdend inzicht over grondgebruik. Landbouw, natuur en wateropslag wisselen elkaar af.

De geschiedenis is overtuigend beschreven en gaat leven. En na een plezierige lezing levert het ook nieuwe inzichten op. Een aanrader voor iedereen die van goed geschreven 'creative non-fiction' houdt.

De gelukkige huisvrouw

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 13 Sep 2011 19:43:00 +0000

Eigenlijk had ik al wel genoeg gelezen van Heleen van Royen en besloten dat het niks voor mij is. Maar de afgelopen week luisterde ik toch naar De gelukkige huisvrouw. Het verhaal is goed te volgen tijdens het uitvoeren van niet al te ingewikkelde werkzaamheden en werkte daarom goed. Omdat ik toch benieuwd was naar de rest van het boek, werden die klusjes toch gedaan.

Lea heeft het goed voor elkaar en is gelukkig met Harry, makelaar. Maar dan wil Harry een kind. Lea stemt in. De bevalling is zwaar en Lea krijgt een psychose. Die lijkt voor te komen uit het trauma van de niet verwerkte zelfmoord van haar vader toen ze 13 was.

De therapie die Lea volgt vond ik interessant om mee te krijgen, hoewel ik twijfel of het echt zo gaat. Deels vast wel, maar ik kreeg soms een beetje de kriebels. Maar misschien kwam dat ook wel een beetje door de voorleestoon, waarbij vooral het woord 'rouwen' wat irrant overkwam. De details van de bevalling hadden wat mij betreft achterwege gelaten kunnen worden en het taalgebruik van Lea is ook grover dan ik gewend ben (maar viel van de auteur te verwachten).

Al met al best een interessant boek over traumaverwerking, maar mijn mening over werk van Heleen van Royen is niet veranderd. Dat is gewoon niet voor mij bedoeld.

Havana real

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 11 Sep 2011 09:49:00 +0000

Havana real van Yoani Sánchez ontving ik via Netgalley. Toen ik het in hun catalogus zag, was ik net terug van vakantie op Cuba. Dit boek over het echte leven daar moest is dus wel lezen. Waarschijnlijk is dat heel anders dan wat ik als toerist te zien heb gekregen en wat onze gids wilde vertellen. En helaas is mijn voorstelling maar al te waar...

Het boek is een blog in boekvorm. Het bevat de posts van auteur tussen 2006 en 2010. Dit maakt dat het boek niet snel te lezen valt, van een blog lees je ook niet een paar jaar aan posts in een paar dagen. En sommige zaken lijken zich te herhalen. Niet erg en juist handig als je het blog volgt, maar niet als je een bundeling van posts leest. Daarom ben ik het blog maar gaan volgen: Generarion Y.

Het boek toont de strijd die het leven op Cuba vaak is. Men is niet vrij om te zeggen wat men wil, Yoani kan haar eigen tweets niet eens lezen. Ze mag bijna nergens naar binnen omdat ze verdacht wordt van gedrag tegen het regime. Eten is moeilijk te krijgen en vaak onbetaalbaar. Een aangrijpend boek over mysterieus eiland. Ik ben blij dat ik ook over deze kant heb gelezen.

Meeuwen

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 06 Sep 2011 20:21:00 +0000

Van Bernlef ben ik al jaren fan. Toch las ik nog maar weinig van hem. Wel staan er nu nog drie ongelezen boeken van hem in de kast. Te veel in één keer maakt wellicht depressief, maar ook Meeuwen las ik weer met genoegen. Plezier is gezien het verhaal niet het juiste woord...

Veel kan ik niet over het verhaal zeggen, aangezien dat de mystiek te veel wegneemt voor wie het boek nog wil lezen. Hoofdpersoon is Arend Wijtman, die opeens een week vakantie neemt en naar een eiland (één van de waddeneilanden?) gaat. Daar verblijft hij in een klein hotel en dwaalt wat rond over het eiland. En hoort de verhalen aan over een meisje van elf dat vermist raakt.

De sfeer is eenzaam. Het boek voelt kil en afstandelijk. En opnieuw voert Bernlef een hoofdpersoon op die een deel van zichzelf kwijtraakt en daarmee moet zien te leven. Een verhaal dat typisch bij Bernlef past.

Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat me spijt)

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 04 Sep 2011 19:08:00 +0000

Ik ga een maandje pogen om alleen van oorsprong Nederlandstalige boeken te lezen en er ligt al een een leuk stapeltje klaar. Ik begon met Hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarige won (en dat met spijt) van de in Nederland wonende Vlaming Ivo Victoria. En eigenlijk beschrijft de blurb het boek heel aardig:

Overrompelende en wrangkomische debuutroman over de gevolgen van een achteloos opscheppertje.

Een ontroerende en bitterzoete bespiegeling over vriendschap, verlies, afkomst de loop des levens en de geringe invloed die we daarop hebben.

De naamloze hoofdpersoon is als kind een enorme fantast en daar zijn in zijn volwassen leven flinke trekken van overgebleven. Zijn jeugdvriendschap met Dries is gebasseerd op de wilde verhalen dat hij meedoet aan de 'ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen', maar die hij helaas nog nooit gewonnen heeft. Wel is hij bevriend met een groot wielrenner, beweert hij.

De opschepperige, arrogante toon deed me even twijfelen over dit boek, de eerste hoofdstukken irriteerden. Daarna begon het te wennen en had ik ergens ook wel medelijden met de hoofdpersoon. Terug op geboortegrond in Edegem. Anekdotes over het verleden worden opgehaald. Een wat treurig boek, een ontzettend mooie sfeerbeschrijving.

Het kind van Noach

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Wed, 31 Aug 2011 19:13:00 +0000

Een kort boekje om het regenachtige weekend een paar dagen geleden mee af te sluiten. Het kind van Noach van Eric-Emmanuel Schmitt was aangrijpend en las als een trein.

Het is 1942, de Joodse Joseph is zeven en het wordt gevaarlijk voor hem in zijn ouders in Brussel. Ja, het klinkt als het zoveelste oorlogsverhaal. En ergens is dat ook zo. Maar omdat het verteld wordt vanuit het perspectief van Joseph, is het toch anders aangrijpend. Een beetje hetzelfde als wat zo goed werkte bij The boy in the striped pyjamas.

Joseph komt in een weeshuis terecht en ontmoet al snel de 16-jarige Rudy, waarvan hij al snel te weten komt dat hij ook Joods is. En zo zijn er wel meer in het weeshuis. Vader Puym heeft het maar druk met het verborgen houden, geholpen door apotheekster 'Sakerju' (haar stopwoord). Een verhaal dat laat zien dat iemands uiterlijk niet altijd overeenstemt met het innerlijk. Een verhaal dat een ernstige situatie op een lieve, naieve manier bekijkt. Misschien geen meesterwerk, wel een goed boek.

World of pies

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 28 Aug 2011 19:55:00 +0000

Grappig dat een boek soms zo anders is dan je van te voren verwacht. World of pies van Karen Stolz was een aanvulling bij een 'mooch' via Bookmooch. Een boek dat ik maar eens pakte omdat ik dacht dat een chichlit was die het prima deed voor een regenachtig weekend om hem daarna weer op Bookmooch te zetten. Een ontspannend boek was het zeker, maar anders dan verwacht.

Ik verwachtte een kabbelend boek waarin vooral veel taarten werden gebakken. Bij het doorbladeren had ik immers al wat recepten gezien. En ja, die recepten staan er in. Maar alleen in het eerste hoofdstuk draait het om het bakken van de taart.

In tien hoofdstukken wordt het leven van Roxanne beschreven vanaf het moment dat zijn twaalf is tot het moment dat haar dochter twaalf is. Het leven van een opgroeiende tiener in Annette, een stadje in Texas, in de jaren 1960. Tussen de verhalen zitten minstens een jaar, vaak meerdere. Maar alle belangrijke dingen worden beschreven. En de sfeer waaraan ik denk als ik aan die tijdsperiode in Amerika denk, spat van de pagina's. De moord op Kennedy komt aan bod, evenals de oorlog in Vietnam, de achtergrond klopt. En de verhalen boeien. Waarom kan ik niet echt zeggen, waarschijnlijk door de harmonie en de wens dat het goed gaat Roxanne.

Ondanks onjuiste verwachtingen een ideaal boek voor een regenachtig weekend.