Boekenwijs

De wereld van streaming playlists

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Mon, 03 Apr 2023 18:56:00 +0000

Al enkele jaren heb ik een ebook-abonnement bĳ das Mag. Ik vind het een sympathieke uitgeverĳ die vernieuwende dingen publiceert. Niet altĳd datgene wat ik direcht zou kiezen, en dat maakt het juist interessant. Anders had ik Auxiety van Dieuwertje Heuvelings waarschĳnlĳk nooit gelezen.

Een voor mij onbekende wereld: hiphop-artiesten en playlist-makers voor online streamers. Die online playlists, waar voor zoveel artiesten zoveel van afhangt. Terwĳl de lijstmaker vaak begonnen is vanuit een passie voor de muziek. Ineens blijk je zomaar bedreigd te kunnen worden.

Hiphop is niet mĳn stĳl en de straattaal krĳg ik echt niet helemaal mee, maar de sfeer daardoor des te meer. Opgefokt, (licht) agressief, concurrerend. Na verloop van tĳd lĳkt voor iedereen de top van de playlist belangrĳker dan de kwaliteit van de muziek.

Leuk om te weten: Dieuwertje maakte zelf playlists bĳ Spotify. En nu ook eentje speciaal voor dit boek. Inclusief 2 nummers van de fictieve artiest Strĳder uit het boek. Een erg leuke toevoeging!

2021: Wat ik tot nu toe las

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Thu, 20 May 2021 10:30:00 +0000

Na de onrust van vorig jaar, heb ik dit jaar beduidend meer interesse en rust voor lezen. En ik merk ook dat ik vaker boeken van dezelfde auteur of met dezelfde thematiek achter elkaar lees. Meestal zorgde ik ervoor dat juist niet te doen. Maar deze nieuwe strategie bevalt me eigenlijk wel.

Dirk Ridder - Het allerkleinste
Gerda Blees - Wij zijn licht
Hendrik Groen - Een kleine verrassing
Jean Teulé - The suicide shop
Lisette Jonkman - Onbegrensde liefde
Romain Puértolas - Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt
Laura van der Haar - Een week of vier
Taylor Jenkins Reid - De zeven echtgenoten van Evelyn Hugo
Muhammed al Murr - Dubai Tales
Simone van der Vlugt - Vraag niet waarom
Lisette Jonkman - Onbreekbaar
Marcus Aurelius - Meditations
Madeline Miller - Een lied voor Achilles
Cindy Hoetmer - Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar
Michiel Stroink - Wandelen in een Escher
Colm Toíbín - Het huis van de namen

De oude Grieken

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 15 May 2021 12:55:00 +0000

Opeens lees ik zomaar twee boeken over de oude Grieken. Of in ieder geval, twee boeken die gebasseerd zijn op de oude Grieken en een deel van het mogelijke verhaal vertellen. Ik heb vrij weinig met de verhalen van toen, maar leende een paar maanden geleden Een lied voor Achilles van Madeline Miller bij de bieb. Ik was ergens een aanbieding van Circe tegengekomen en wilde dan toch eerst, na 10 jaar, dit boek maar eens lezen.

Een beetje onverwacht, maar na een paar hoofdstukken werd ik gegrepen door de ontluikende liefde tussen Achilles en Patroclus. De eerste zoon van een godin, de tweede een verschoppeling. Ik werd helemaal meegenomen in de wereld van de gevechten rond Troje en de invloed van de Goden en hun voorspellingen op het leven van de mensen.

Kort daarna liet ik de bibliotheek een boek voor mij kiezen. Dat was Het huis van de namen van Colm Toíbín. Eerlijk, een boek dat ik zelf nooit uit de kast getrokken zou hebben. Maar een van de redenen om een ander een boek voor je te laten kiezen, is natuurlijk om iets onverwachts tegen te komen. En deze keuze was waarschijnlijk gebaseerd op wat ik recent geleend had.

Dit boek was wel minder meeslepend. De Grieken zijn in oorlog. Koning Agamemnon wordt door zijn vrouw vermoord. Hoewel hij geen lieverdje was en zijn dochter liet offeren (alles voor de goden), is zijn vrouw in-slecht. Ze laat zelfs haar eigen zoon, Orestres, ontvoeren. Het hele verhaal is koud, er wordt veel (zinloos) gemoord in een land dat in oorlog is en de hele familie, ook dochter Elektra, is moordlustig. Alleen Orestres lijkt een goeie (maar wordt tot het slechte gedwongen_.

In beide verhalen komt de offering van Iphiginea aan de goden voor. En dat maakt het interessant deze beide boeken na elkaar gelezen te hebben. Het eerste boek beschrijft de strijd van Agamemnon, het tweede verhaalt over de periode na de oorlog. En wordt beschreven vanuit een volledig ander perspectief. En wat verder opvalt, beide boeken verhalen over een ontluikende liefde tussen twee jongemannen: Achilles en Patrones, Orestres en Leander. En in beide gevallen is er nogal een machtsverschil tussen de beide mannen.

Het blijft een verhalend genre wat me niet het meeste aantrekt, maar ik moet zeggen, ik heb deze boeken met interesse gelezen.

Een kleine verrassing

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 07 Feb 2021 16:02:00 +0000

In december zag ik dat er een derde en laatste dagboek van Hendrik Groen was, Opgewekt naar de eindstreep. Die had ik nog even gemist en las ik rond de Kerst met plezier. Toen ontdekte ik ook dat ik nog een ander boek van Hendrik Groen gemist had: Een kleine verrassing.

Dit boek speelt zich af voordat Hendrik en Evert in een verzorgingshuis belandden. Onderweg naar Hendrik, neemt Evert een kinderwagen met een baby mee (lang verhaal). Hij vergat alleen wel even dat dit consequenties en ongeruste ouder teweegbrengt. Hoe zorgen ze er nu voor dat de baby weer veilig thuiskomt en ze er mee weg komen. Het was immers maar een onschuldige grap, waarvan ze de consequenties even niet doordacht hadden.

Het verhaal gaat vooral of hoe de baby nu terug moeten komen. Met de nodige karikaturen die het allemaal steeds weer net laten mislukken. Iets te slap-stick naar mijn smaak. Wel goed voor relaxte zondagmiddag.

Wij zijn licht

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 17 Jan 2021 21:05:00 +0000

Drie jaar geleden las ik van Gerda Blees de verhalenbundel Aan doodgaan deden we niet. Van de verhalen zelf kan ik me niet veel herinneren (dat is bij mij wel vrij standaard na een paar jaar). Wel herinnerde ik me dat de schrijfstijl me aansprak. Eén verhaal per keer.

Toen ik voor het eerst over Wij zijn licht las, was ik niet meteen van plan het te gaan lezen. Een verhaal over een vrouw in een woongroep die onder wat verdachte omstandigheden overlijdt. Maar toen ik het bij de bieb zag staan, nam ik het toch mee. En daar was ik blij mee!

Als je verhalen leest voor de plot, dan zou ik dit links laten liggen, want eigenlijk gebeurt er niet eens zo heel veel. Maar het wordt op een fantastische manier verteld. Elk hoofdstuk uit een heel ander perspectie (en dat kan ook dat van een pen zijn). Door allerlei 'voorwerpen' een stem te geven, beleef je dit verhaal op een bijzondere manier. Een manier die blijft hangen. Elke keer was ik weer benieuwd met welke invalshoek ze naar het volgende deel van het verhaal zou kijken.

Het is een boek dat uitnodigt tot rustig lezen. Maximaal twee hoofdstukken achter elkaar. En daar dan weer even over nadenken. Een boek voor genieters van mooi geschreven verhalen.

2020....

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 03 Jan 2021 18:39:00 +0000

Wat valt er nog over dit jaar te zeggen? Het was een raar jaar. En ik kan alleen maar lblij zijn dat ziekte mij en mijn omgeving tot nu toe bespaard is en ik me geen zorgen hoef te maken over werk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik had verwacht om veel tijd te hebben om te lezen (en misschien ook weer bloggen) toen de 1e lockdown in maart begon. Maar zo bleek het niet te werken.

Hoewel reistijd wegviel (toch zo'n 1,5 uur per dag), hield ik toch niet meer tijd over. Werken was nu 100% computer, overleg kostte meer tijd en er was onrust: nieuws volgen, hoe staat het nu met de besmettingen. Pas na een paar weken vakantie in Duitsland in juli/augustus kwam die leesrust weer terug. De tijd bleef wat schipperen, nu we zelf onze sporttrainingen in elkaar moesten zetten, werk druk bleef en er steeds weer andere maatregelen golden. Toch las ik uiteindelijk nog 34 boeken en heb ik het lezen de laatste maanden weer aardig te pakken, gelukkig. De leeslijst is duidelijk wat luchtiger dan anders. Een jaar waarin boeken vooral ontspanning moesten brengen en niet al te veel energie moesten kosten...

Mrs. Stephen Fry - How to have an almost perfect marriage?
Maja Lunde - The history of bees
Noor Spanjer - Dertig dates cadeau
Sara Gruen - Water voor de olifanten (aanrader)
Anna Enquist - Daer een seigneur zijn handen wast
Lilian Jackson Braun - De kat die een boekje opendeed
Annejet van der Zijl - Leon & Juliette
Jeremy Clarkson - And another thing
David Vann - Legend of a suicide
Sara Pinneo - De kluts kwijt
Peter Buurman - Een goede nachtrust
Alan Bradley - The sweetness at the bottom of the pie
Renate Dorrestein - Weerwater (aanrader)
Nicci French - Huis vol leugens
Walter van den Berg - Schuld (aanrader)
Naomi Novik - Uprooted
Sawako Ariyoshi - De vrouw van de doker
Lilian Jackson Brown - De kat die naar het volgeltje lachte
Isaac Asmiv - Reisdoel: menselijk brein
Wolfgang Herndorf - tsjick (eindelijk weer eens een Duits boek gelezen!)
M.J. Arlidge - Wat jij niet ziet
Thomas Olde Heuvelt - Dolores Dolly Poppedijn
Michael Chabon - De wonderlijke avonturen van Kavalier & Clay (enorme aanrader)
Martin Bril - De kleine keizer
Manon Duintjer - De S-machine
Martin Bril - Evenwicht
Mariëtte Middelbeek - Redders langs de kust
Emma Donoghue - The sealed letter
Annemarie Bon - Haas redt het bos! (cadeaute voor m'n nichtje, ik moet natuurlijk wel weten wat ik geef)
Romain Puértolas - De kleine keizer is terug (aanrader)
Simone van der Vlugt - Aan niamand vertellen
Marc-Marie Huijbreghts - In stukjes
Hendrik Groen - Opgewekt naar de eindstreep
Simone van der Vlugt - Morgen ben ik weer thuis

En het eerste boek van 2021 is ook al uit:

Lisette Jonkman - Buren with benefits (niet helemaal mijn steil, maar toch ben ik nieuwsgierig naar deel 2 en 3 van de Onbreekbaar-reeks (guilty pleasure))

2019/2020

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Fri, 03 Jan 2020 21:08:00 +0000

Elk jaar rond de de jaarwisseling bedenk ik weer dat ik weer meer energie wil steken in m'n blog. Ik schrijf niet veel meer (behalve code) en vind dat toch wel leuk om te doen. Maar ergens blijft het dan toch steeds weer liggen. Alsof ik bang ben dat het als een verplichting gaat voelen. Terwijl ik al me mezelf heb afgesproken dat ik alleen ga bloggen over boeken die me wat doen.

In de eerste maanden van 2019 las ik een flink hoeveelheid boeken. Maar daarna kwam de klad er een beetje in. Na de zomer was dat eerst werk en na oktober werd ik gegrepen door het hardloopvirus. Maar als ik dan weer een boek pak, weet ik weer wat ik gemist heb. Dus wat las ik vanaf maart?

Wat meer klassiekers dan ik van mezelf gewend ben. Van Frankenstein wist ik al dat ik het een mooi boek vond. Ook de 'Russisch variant', Honderhart, sprak me erg aan. De invalshoek is wel heel anders, maar opnieuw wordt een ander wezen getransformeerd tot 'mens'.
Hungry hill is een minder bekend werk van Daphne de Maurier. Ik las het omdat ik anderhalve week wandelde in het gebied waarop dit verhaal is gebaseerd. Vergelijken met ander werk van haar kan ik het niet, want Rebecca heb ik nog steeds niet gelezen.
De laatste klassieker was Dracula. Stond al lang in de kast, maar een bezoek aan Roemenië (en zijn kasteel), zorgden dat ik het eindelijk eens las. Een goed verhaal, maar het had ook wel wat minder weidlopig gekund. Ben benieuwd wat de BBC er in de miniserie die deze week wordt uitgezonden van gemaakt heeft.

En verder? Redelijk wat detectives/thrillers. Erg positief verrast was ik door Hex, waarin een heks uit het verleden het dorp Beek terroriseert (weer zo'n boek waar ik aan begon omdat ik daar wandelde, dit keer een stukje Pieterpad).
En wat literatuur. Vooral Was alles maar konijnen viel positief op. Na het eerste hoofdstuk was ik even bang voor opnieuw een verhaal over iemand die met zichzelf in de knoop zit, maar verder weinig te melden heeft. In dit geval was dat anders.

Mijn blog in 2020? Geen idee. Hopelijk kom ik af en toe weer tot schrijven. We zullen zien...

Michail Boelgakov - Hondehart
Japke-d. Bouma - Werken doe je maar thuis
Ernest Cline - Ready Player One
Ton de Zeeuw - Hete bliksem
Jan Siebelink - Jas van belofte
Graeme Macrae Burnet - His bloody project
Greame Simsion - The Rosie result
Thomas Olde Heuvelt - Hex
P.J. Davy - Nutters
Zadie Smith - The embassy of Cambodja
F. Springer - Tabee, New York
Carly Weis - Het twijfelexperiment
Daniel Cole - Ragdoll
Daphne du Maurier - Hungry hill
Natan Filer - De schok van de val
Lilian Jackson Braun - De kat die er niet was
Marry Shelley - Het monster van Frankenstein
Hella S Haasse - Irundina
Colm Tóibín - Een lange winter
Daniel Cole - Marionet
Maxim Februari - De maakbare man
Daniel Cole - Wolven
Lilian Jackson Brown - De kat die in de kast kroop
Renske de Greef - Was alles maar konijnen
Herta Müller - Lage streken
Lilian Jackson Brown - De kat die kwam ontbijten
Margaret Mazzantini - Morgenzee
Bram Stoker - Dracula
Anouk Kemper - De Almeerse rioolmoorden
Claudia de Breij - Neem een geit
Nicolien Mizee - Moord op de moestuin

On Chesil beach

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 26 Mar 2019 19:31:00 +0000

Van Ian McEwan ben ik al langere tijd fan en ik heb dan ook al best een aantal van zijn boeken gelezen. On Chesil beach stond al een tijdje te wachten in de kast. En zoals zo vaak, waarom heb ik het niet eerder gelezen?

Het is 1962 Florence en Edward zijn net getrouwd en de komende huwelijksnacht ligt voor hen. Een verschrikking. Want je sprak er niet over. Beiden nog maagd. Edward nieuwsgierig en kan zich met moeite bedwingen, Florence voor bang voor wat moet gaan komen.

De spanning heeft zich de afgelopen maanden alleen maar opgebouwd. Elkaar leren kennen, er samen op uit, maar iets intiems gebeurt er niet. En ze praten er niet over. Hadden ze dat maar wel gedaan, dan was deze avond niet zo'n kwelling.

Vanaf het begin is de spanning om te snijden. Langzaam zien we hoe de avond voortsleept. En met flashbacks naar het verleden leren we Florence en Edward kennen.

Prachtig boek, tragisch en meevoelbaar. Precies waarom ik fan ben van Ian McEwan.

Ready player one

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 24 Mar 2019 21:20:00 +0000

Science fiction las ik veel toen in tiener was. Daarna lang niet of weinig. De laatste tijd grijp ik toch steeds vaker weer naar science fiction of dystopische romans. Deze keer was het Ready Player One van Ernest Cline.

Het is 2044, de wereld is er nog, maar het is een droevige, overbevolkte plek, met weinig menselijk contact. Of in ieder geval niet in de realiteit. Iedereen 'vlucht' in de fictieve wereld van OASIS. Een soort Second Life. Ontwikkelaar James Halliday sterft een wedstrijd uit. Wie het eerste de 3 sleutels vind en de poorten opent, erft zijn fortuin. Iedereen begint druk te zoeken, het duurt jaren. En dan vindt Wade de eerste sleutel. En het wordt oorlog: er is een bedrijf dat OASIS wil hebben het voor eigen gewin wil aanwenden. Maar de grunters (de zoekers) doen er alles aan om dat te voorkomen.

Het begin van het boek was wat taai. Het las best lekker weg, maar er gebeurde niets. Ruzie tussen Wade en z'n tante, Wade die vlucht in OASIS, de geschiedenis van OASIS. Allemaal leuk voor het verhaal, maar ik was blij dat er na 80 pagina's iets begon te gebeuren.

Het boek zit bomvol met verwijzingen naar video games, films en muziek uit de jaren 80. In films kijken ben ik nooit bedreven geraakt en voor de video games ben ik net een paar jaar te jong. Aan het begin vond ik het wat irritant, maar uiteindelijk kon ik daar ook wel omheen lezen.

Het boek las lekker weg, was spannend en ik was af en toe volledig van de wereld bij het lezen. En dan is het wat mij betreft een goed boek. Ik merkte dat ik het helemaal niet leuk vond als het over de echte wereld ging (ik wilde gewoon weten of Wade de sleutels ging vinden), maar dit deel maakt het boek wel meteen gelaagder: wil je de echte wereld met de fictieve verbinden? Hoe eng is het als die werelden door elkaar gaan lopen? En hoe ga je om met verliefdheid in OASIS?

Jan/Feb 2019

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 03 Mar 2019 13:13:00 +0000

Dit leesjaar ben ik lekker begonnen, met al 11 boeken achter de kiezen op 1 maart en een paar daarvan erg goed. Wat las ik de afgelopen maanden:

Lucy Wadham - Heads and straights
Rosita Steenbeek - Siciliaans testament
Lee Child - 4 x 4
Frank Norbert Rieter - De dundenker
James Cowan - A mapmaker's dream
Arjen Lubach - Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend
Ian McEwan - On Chesil beach
Hendrik Groen - Leven en laten leven
Mariana Leky - Vanuit hier zie je alles
Martine Bijl - Rinkeldekink
Manu Joseph - Miss Laila, gewapend & gevaarlijk

Met name Vanuit hier zie je alles en On Chesel beach hebben veel indruk gemaakt. Daarover later meer. Er zaten ook een paar dunnetjes tussen, voor even tussendoor, waarvan ik nu 95% al weer vergeten ben. Helemaal niet erg, juist die afwisseling in soorten boeken vind ik zo fijn.

Reading on location: Sicilië

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 02 Mar 2019 21:01:00 +0000

Sicilië. De afgelopen jaren ben ik er twee keer geweest. Iets wat ik niet vaak doe, ik wil elke keer iets nieuws. Maar na de eerste keer had ik nog niet genoeg gezien van de Etna gezien en Palermo ontbrakt ook nog. En nog steeds heb ik nog lang niet het hele eiland gezien. Komt vast nog wel, de goede sfeer en het heerlijke eten trekken vanzelf weer een keer.

DE klassieker van Sicilië is De tijgerkat van Giuseppe Tomasi di Lampedusa. Dit boek beschrijft het leven van de 19e eeuwse adel op Sicilië, waar Tomasi's grootvader ook deel van uitmaakte. Het boek speelt zich af tijdens de wederopstanding van Italiaanse staat. De Siciliaanse prins buigt langzaam zijn loyaliteit. Het boek is met een zekere mate van humor geschreven, verfijnd. En in de loop van het boek wordt de stijl steeds wat losser (of ik kom er beter in). Het boek is eerlijk en er is genoeg sprake van zelfspot. Ondanks dat er niet heel veel gebeurt en ik helemaal niet zo'n fan ben van historische klasse-romans, leest het meeslepend.

In de bibliotheek kwam ik Retour Palermo van Philip Snijder tegen. Opnieuw gaan we terug in de Siciliaanse tijd. Alleen nu blijven we hangen in de jaren 70. Een jong stel reist per trein van Amsterdam naar Palermo (met de nodige paniek op de boot tussen het vaste land en Messina). Ze leren wat mensen kennen en vieren een aantal jaren vakantie op Sicilië. Dertig jaar later gaan één van hen terug en begrijpt eindelijk wat er destijds gebeurd is. Dit boek is mooi geschreven en brengt het gevoel van Sicilië. In de jaren 70 natuurlijk wel een stuk minder toeristisch dan nu. Een mooie inkomer.

Eenmaal weer terug in Nederland werd ik getrokken door Siciliaans Testament van Rosita Steenbeek. Hierin keert een Nederlandse vrouw terug naar haar doodzieke minnaar in Catania. Die is ondertussen verworden tot een mopperende man, maar af en toe vonkt het nog. En zij duikt in het feestgedruis rond Sant' Agata, de beschermheilige van de stad. Een traditioneel Italiaans feest, wat ze helemaal wil meemaken. Het boek beschrijft 3 bezoeken in ruim een jaar tijd. Mooi geschreven en het verhaal van Agata vind ik interessant (ze is in Catania sowieso nogal aanwezig, dus dat had me al nieuwsgierig gemaakt).
Ik had eigenlijk niet verwacht de boeken van Rosita Steenbeek interessant te vinden, maar dit smaakt wel naar meer.

Bloggen @ 2019 en wat ik las in 2018

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Fri, 08 Feb 2019 21:53:00 +0000

Tsja, qua bloggen was 2018 niet helemaal m'n jaar. Bloggen over reading on location lijkt me nog steeds een goed idee. En als ik kijk hoe vaak ik van huis geweest ben vorig jaar, zou dat voldoende inspiratie moeten opleveren. En dat is ook zeker zo (puzzel: raad aan de hand van de boeken hieronder waar ik vorig jaar geweest ben). En misschien zorgt die drukte er ook voor dat ik weinig heb geblogd. In het weekend of in het vliegtuig zitten met een boek was vooral ontspanning en ik had weinig zin meer om er over te schrijven.

Maar ik mis de reflectie wel. Dus dit jaar ga ik het gewoon weer proberen (ja, ik weet dat het jaar al een maand begonnen is, misschien dat ik de Chinese jaartelling aan moet gaan houden). En in plaats van over alle boeken bloggen, schrijf ik alleen als ik iets te vertellen heb over een boek. Met daartussen lijstjes van wat ik elke maand las. Eens kijken wat het wordt... Eén keer per week even een stukje schrijven zou me toch moeten kunnen lukken?

Japke-d. Bouma - Ga lekker zélf in je kracht staan
Alexandra Heminsley - Duik erin
Peter Terrin - Post mortem
Ellen Heijmerikx - Wij dansen niet
Griet Op de Beeck - Gezien de feiten
Joseph O'Neill - The dog
Karin Bruers - Brigadier oversteekmoeder
Nadine Gordimer - Een tijd als nooit tevoren
Mijke Pol - Panty
Nicci French- De dag der doden
Ferdinand von Schirach - Taboe
Nadja Hüpscher - In het wild
Frank Westerman - De moord op de boekenverkoopster
Tanja Byron - Niets is wat het lijkt
Lilian Jackson Braun - De kat die bergen verzette
Renate Dorrestein - De blokkade
Martin Michael Driessen - De pelikaan
Miquel Bulnes - Lab
Natascha van Weezel - Magere jaren (anorexiadagboek)
Michel Laub - Overal en altijd weer
Graeme Simsion- Camino
Harro Kraak - Lekhoofd
Jim Krane - Dubai
M.J. Arlidge - Iene miene mutte
Hans Steketee - Brits voor beginners
Adam Kay - This is going to hurt
Anne-Gine Goemans - Honolulu King
Robert Louis Stevenson - Strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde
Alexandre Dumas - De zwarte tulp
M.J Arlidge - Schuitje varen
M.J Arlidge - Alles in de wind
Joost Heyink - De psycholoog
Margaret Atwoord - The handmaid's tale
Hugo Borst - Ma
Donna Leon - Dood in den vreemde
Roos van Rijswijk - De olifant van de bovenbuurman
Isaac Asimov - Ik, robot
Hugo Borst - Ach moedertje
Leo Tolstoj - Heeft een mens veel land nodig?
Hafid Bouazza - De voeten van Abdullah
Tatiana de Rosnay - Haar naam was Sarah
Gerbrand Bakker - Perenbomen bloeien wit
Haruki Murakami - De broodjesroofverhalen
Toon van Tellegen - Welterusten
Victoria Hislop - The return
Sarah Lapido Manyika - Als een muildier dat roomijs naar de zon draagt
Philip Snijder - Retour Palermo
Deborah Levy - Hot milk
Giuseppe Tomasi di Lampedusa - De tijgerkat
Ivan S. Toergenjev - Klop, klop, klop
Val McDermid - Sporen van misdaad
Maggie O Farrell - I am, I am, I am
Patrick Modiano - De straat van de donkere winkels
Colson Whitehead - The underground railroad
Janet Evanovich - Metro Girl

The underground railroad

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Thu, 07 Feb 2019 20:24:00 +0000

Lang heb ik getwijfeld over dit boek, The underground railroad van Colson Whitehead. Ik had er goede verhalen over gehoord, maar was ook wel een beetje bang voor het zware thema. Maar ergens had ik ook iets gehoord over een vleugje magisch realisme door de underground network fysiek te maken. En hoewel dat het inderdaad iets lichter maakt, is dit zowel een mooi boek, maar een verschrikkelijk verhaal.

Cora is slavin op een kantoenplantage in Georgia. Het leven is wreed en de eigenaar lijkt het alleen maar wreder te maken. Cora haar moeder is ooit gevlucht en ook Cora kiest die weg. Ontsnappen lukt, samen met Caesar, maar hun hele leven blijft ontsnappen en proberren te overleven.

Met de ondergrondse kan Cora, af en toe, naar een volgende staat reizen, waar het leven na korte tijd weer net zo gevaarlijk is. Slavenjagers zijn actief en proberen ontsnapte slaven te vangen en voor een vergoeding terug te brengen. De ontsnapte slaaf zal daarna op de plantage worden opgehangen. Slechts een enkele blanke is bereid de slaven te helpen. Met gevaar voor eigen leven.

En dat is wat dit verhaal zo verschrikkelijk maakt. Dit is geen fictie, dit is echt gebeurd. En rascisme en (verborgen) slavernij zijn nog lang niet uitgeroeid. Gelijkwaardigheid die wij mensen blijkbaar niet kunnen en willen zien.

Nee, dit boek was geen plezierig boek om te lezen. Maar het is prachtig geschreven en het grijpt je aan. Een vreselijk verhaal dat verteld en gelezen moet worden.

Renate Dorrestein

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 20 May 2018 19:19:00 +0000

Buitenstaanders was een van de eerste boeken die ik las met het stempel 'Literatuur', misschien wel het allereerste. En met het lezen van dit boek, was ik meteen fan van Renate Dorrestein. Literatuur was niet helemaal niet eng en ingewikkeld, maar heel erg leesbaar. Natuurlijk kon ik m'n leeslijst niet vol zetten met boeken van één auteur, maar ik las toch veel meer dan nodig was voor die lijst. Veel van oeuvre van Renate Dorrestein tot dan toe (midden jaren 90) kwam voorbij.

Misschien heb ik mezelf toen een beetje overvoerd. Op een gegeven moment vond ik de verhalen toch wat onwaarschijnlijk en dramatisch. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet meer weet hoe het boek ging, maar volgens mij was ik na Verborgen gebreken wel klaar. Gelukkig had ik toen al we Hart van Steen gelezen, ik denk wel mijn favoriete boek van haar. Ik denk dat dit allemaal gebeurde aan het begin van m'n studententijd. Een periode waarin in sowieso veel minder las.

Jarenlang heb ik het werk van Renate Dorrestein wat links laten liggen, bang voor teleurstelling. Totdat ik afgelopen zomer toch maar weer eens een boek van haar oppakte. Het duister dat ons scheidt. Een intrigerend verhaal, over een driehoeksrelatie van een moeder waardoor onduidelijk is wie van de 3 de vader van Loes is. Mogelijk de vader van haar schoolvriendje Thomas. Thomas die er pas bijhoorde toen Loes bevriend met het raakte. En dan wordt de vader van Thomas vermoord, de moeder van Loes krijgt de schuld. Maar wat is er echt gebeurd? En aan wie is Loes loyaal? Het boek raakte me en bracht mijn interesse in Renate Dorrestein was terug.

Na haar overlijden twee weken geleden, zocht ik iets van haar in mijn kast. Het werd geen roman, maar De blokkade, over haar writer's block. Indrukwekkend dat ze er zo open over verteld. De worsteling met de zelfmoord van haar zusje speelt een belangrijke rol, net als in haar vroegste boeken. Opnieuw moet ze onder ogen zien dat dat haar mogelijk blokkeert. In dit boek beschrijft ze haar onderzoek naar de blokkade, van neurowetenschappen tot filosofen en hoe ze zichzelf weer op de rit krijgt.

Opnieuw ben ik gegrepen door haar werk. En ik wil dan ook zeker meer lezen. Maar deze keer in een rustig tempo, zodat ik ervan kan blijven genieten.

Reading on location - Het begin - Suriname

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Thu, 29 Mar 2018 20:40:00 +0000

Misschien dat een thema introduceren me weer een beetje aan het bloggen krijgt :) Waar ik vorig jaar nog wel veel las, is dat dit jaar ook een beetje drama. Deels omdat ik helemaal geen zin (had) in boeken en vooral tijdschriften las. En verder omdat ik veel van huis ben geweest. En dat bracht me op een idee, schrijven over 'lezen op locatie'.

Als ik op reis ben, vind ik het altijd fijn om iets te lezen wat zich afspeelt op de plek waar ik ben. En ik denk dat het begonnen is toen ik voor het eerst lange tijd ver weg ging: 3 maanden naar Suriname.

Ik nam toen De koningin van Paramaribo van Clark Accord mee. Het boek gaat over Maxi Linder, prostitué in de jaren 30. Lang geleden gelezen, dus veel details weet ik niet meer. Ik weet alleen dat ik het goed vond. Ondertussen heb ik het hele oevre van Clark Accord gelezen.

Toen ik daar was, verscheen Die revolutie niet begrepen... van Cynthia McLeod. Natuurlijk gaat dat boek over de decembermoorden in 1982. Indrukwekkend boek over een ingewikkelde periode in de Surinaamse geschiedenis. Ook Cynthia McLeod was bij mij een hit. Een aardig deel van haar boeken heb ik gelezen, waaronder natuurlijk Hoe duur wass de suiker?

En sinds deze ervaring lees ik boeken over de locaties die ik bezoek. Ik vind het een mooie manier om net iets meer in de plek van bestemming te duiken. En jij? Doe je dit juist wel of niet.

Deze serie wordt vervolgd....

De Vrienden-trilogie

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 02 Jan 2018 12:48:00 +0000

Het heeft lang geduurd voordat ik van mezelf ook ontspannende boeken mocht lezen. Jarenlang vond ik dat alles wat ik las literatuur moest zijn, met af en toe tussendoor een excuus-detective. Gelukkig heb ik dat een paar jaar geleden achter me gelaten en lees gun ik mezelf rust. En zo af en toe sluipt er dan een chicklit tussendoor. Vaak wordt mijn vooroordeel te wel bevestigd, maar de Vrienden-trilogie van Astrid Harrewijn is een zeer positieve uitzondering.

Deze serie gaat over drie (eigenlijk vier) vrienden: de zussen Noor en Kiki, Joost en klusjesman Gijs.

In het eerste boek, Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) speelt Noor de hoofdrol. Ze werkt als conservator bij het Van Gogh museum. Bij de aankoop van een schilderij doet ze een ontdekking waarmee ze geen vrienden zal maken. Maar ze wil niet met geheimen leven. En vindt ze zo ook de man van haar dromen?

Deel twee, Daar heb je vrienden voor, draait om Joost. Hij zit een tijdje in Rome te werken aan romans over keizer Augustus. Z'n uitgever wil ze wat pikanter dan een stoffige verhandeling. Joost gaat erin mee en het wordt een succes. En wat vindt hij ondertussen in de gewelven van het Rijksmuseum?

Het derde deel, Vrienden voor het leven, gaat over Kiki. Zij heeft al haar energie ingezet voor een confronterende tentoonstelling in het Stedelijk. En confronterend wordt het zeker. Er komt niets terecht van de rust die ze zichzelf had beloofd. En is die relatie met Scandinavische kunstenaar nou echt zo'n goed idee?

Leuk is dat deze serie zich afspeelt in de kunstwereld en er niet alleen de standaard liefdesperikelen langskomen. De hoofdrollen worden vervuld door een paar sterke, intelligente vrouwen. Een verademing. En eigenlijk hoop ik dat er nog een vierde deel komt. Over Gijs. Want hij is de lieve man die voor iedereen klaar staat en helemaal bij die uitvalsbasis, het huis in Amsterdam, hoort.

2017: Het einde

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Wed, 27 Dec 2017 17:39:00 +0000

En het laatste lijstje van wat ik dit jaar las. Vooral in december maakte ik een eindsprint. Niet helemaal ongebruikelijk. En nu misschien net iets meer, omdat ik door een enkelblessure sinds half december niet kan sporten (en dat levert veel vrije tijd op, dat dan weer wel).

Eva Vriend - Het nieuwe land
John P. Kotter - Onze ijsberg smelt!
Deon Meyer - Feniks
Myrthe van der Meer - Het houden van mannen
Maarten Schinkel - Drie
Donna Leon - Dood van een maestro
Arthur Japin - Goed volk
Dave Eggers - The circle
Hanneke Groenteman - De dikke dame
Sanneke van Hassel - Ezels
Lilian Jackson Braun - De kat die op niveau woonde
Lena Dunham - Not that kind of girl
Astrid Harrewijn - Vrienden voor het leven
William Styron - Het duister zichtbaar
Simone van der Vlugt - Nachtblauw
Inge Schilpenoord - Muidhond
Thomas Heerma van Voss - De allestafel
S. Montag - Overpeinzingen
Lilian Jackson Braun - De kat die die hoofdrol speelde
Gerda Blees - Aan doodgaan dachten we niet
Joost Heyink - Het experiment
Steven van de Vijver - Is dat normaal, dokter?

En voor de komende dagen, waarschijnlijk:

Joubert Pignon - Er gebeurde o.a. niets
Haruki Murakami - Na de aardbeving
Jevgeni Zamjatin - Wij

Bij het typen van deze titels, viel me vooral op dat er een aardige verzameling stukjes en korte verhalen tussen zit. Viel me laatst in de bieb ook al op dat ik daar naar greep. Interessant, want het is niet helemaal mijn genre. Maar ik merk nu in de vakantie wel dat ik het lekker vind om een verhaal van zo'n 25 pagina's te lezen en dan pas op te staan :)

Als je meer wilt weten over een titel: laat het me weten!

(Lezen over) hardlopen

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 29 Oct 2017 19:54:00 +0000

Hardlopen. Vijf jaar geleden had ik je uitgelachen. Vier jaar geleden was Evy een hype en besloot ik het dan toch, voor de laatste keer, echt te proberen. Dan kon ik na afloop zeggen dat ik het gedaan had maar het echt niet leuk vond. Maar daar ging het mis. Na een paar weken vond ik het al leuk. Lekker buiten en ik zag hoe snel ik vooruit ging. Dat vooruitgaan is er ondertussen wel een beetje af, maar met 5 km in 30 minuten en 10 km in 64, ben ik wel gewoon tevreden. En lekker even buiten, dat is het nog steeds.

Natuurlijk ben ik niet altijd even gemotiveerd. Op die momenten wil lezen over hardlopen nog wel eens helpen. De afgelopen tijd las ik twee van zulke boeken.

De eerste was Running like a girl van Alexandra Heminsley. Zij verhaalt op hilarische wijze over hoe ze begon met hardlopen, er onverwacht aan verslaafd raakte en uiteindelijk zelfs de marathon van Londen loopt. Heerlijk om te lezen dat zij ook aan het begin heeft moeten ploeteren en ups en downs heeft. Een heerlijk boek. En gelukkig schreef ze er nog één: Duik erin. Zwemmen is dan weliswaar niet echt mijn ding (met baantjes zwemmen ben ik zo ongeveer gestopt toen ik begon met lopen), maar ik verwacht weer een hilarisch boek.

Het tweede was Waarover ik praat als ik over hardlopen praat van Haruki Murakami. Murakami is al jaren een lange afstandsloper. Dat is ook wel duidelijk. Hij verhaalt over verschillende mararathons die hij liep, wat hij erbij voelde en op die manier over zijn leven. Het is wel duidelijk hoe belangrijk hardlopen voor hem is in het dagelijks leven.

Een marathonloper zal ik nooit worden, daarvoor ben ik te veel en sprinter. En ik kan domweg de tijd en ambitie niet op brengen om voor zo'n afstand te trainen. Maar lopen hoop ik nog jaren te doen. En dan hoop ik dat ik af en toe weer een dergelijk boek vind om me te motiveren in de dip. Tips zijn welkom!

In het hart van het land

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sat, 16 Sep 2017 19:50:00 +0000

Dat ik fan ben van J.M Coetzee was misschien al wel duidelijk geworden uit eerdere posts. Disgrace las ik een aantal jaar geleden. Het kostte me toen moeite het boek weg te leggen voor het uit was. Afgelopen zomer las ik Life & times of Michael K en dit jaar las ik twee keer In het hart van het land. Twee keer omdat ik het idee had dat ik bij de eerste lezing te veel was afgeleid en had gemist. Blij met de tweede lezing. Ik heb een eerlijker gevoel over het boek.

Dit boek verteld van Magda die met haar vader op de boerderij, de plaats, woont. Afgelegen, op de Karoo. Geen nabije buren, alleen de knechten. Eerst Jacob en Anna. Daarna de jonge Henrik. Nog later klein-Anna, de vriendin/vrouw van Henrik. Magda is eenzaam, kent geen liefde, leeft in een redelijk liefdeloze relatie met haar vader (zij doet wat hij zegt, echt gepraat wordt er niet, alleen gewerkt).

De komst van klein-Anna brengt wat teweeg op plaats. Pa is niet onaangedaan door jeugdig schoon en een (niet echt verborgen) verhouding volgt. Magda was al wat eigenzinning, nu draait ze helemaal door en moet haar vader het bekomen. Als de politie er achter komt is het duidelijk, het zal de zwarte knecht Hendrik wel geweest zijn.

Het boek is drukkend, je voelt de eenzaamheid van Magda. En misschien begrijp ik zelfs wel iets van de waanzin. Zo alleen op zo'n kale vlakte. Hoe mooi ook, ook iets om gek van te worden. En daarnaast de arme Hendrik. Alleen zijn huidskleur zet hem op achterstand. Iets wat helaas veel te normaal is.

Het boek raakte me, zette me aan het denken, maakt me ook boos over de oneerlijkheid van deze wereld. Alleen jammer dat het boek wat zweverig eindigt. Duidelijk dat Magda is doorgedraaid, maar ik kan er niet zoveel mee. Het gebeurde ook bij Life & times of Michael K. Ook een voor mij te filosofisch einde. Maar dat mag verder de pret niet drukken. Ik blijf fan.

Wat ik las waarover ik (nog) niet blogde

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 12 Sep 2017 07:56:00 +0000

Half juni zette ik hier een lijstje neer over dat niet bloggen niet betekende dat ik niets las. Ondertussen ben ik weer een beetje gaan bloggen, maar ik lees nog steeds beduidend meer dan waar ik over schrijft. Dit las ik sindsdien:

Sylvia Vermont - Strikverhalen
L.S. Hilton - Maestra
Alexandra Heminsley - Running like girl (post in de maak)
Arthur van Schendel - Een zwerver verdwaald
Joost Heyink - Proefverlof
Zuid-Afrika, reisverhalen (diverse auteurs)
Deon Meyer - De vrouw in de blauwe mantel
Haruki Murakami - Waarover ik praat als ik over hardlopen praat (post in de maak)
Yewande Omotoso - Zij van hiernaast
J.M. Coetzee - Life and times of Michael K
Renate Dorrestein - Het duister dat ons scheidt
Hendrik Groen - Zolang er leven is
Gebr. Wagenaar - Moord op het Pieterpad
Nilgün Yerli - De garnalenpelster
Adriaan van Dis - In het buitengebied
J.M. Coetzee - In het hart van het land (herlezing en post komt nu echt)
Jonathan Robijn - De stad en de tijd
Peter Brusse & Ed van Thijn - De dorpelingen van Innocento

Vraag gerust om een review! Ik zal hem zeker schrijven, maar het kan even duren...

De stad en de tijd

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 10 Sep 2017 19:40:00 +0000

Toen ik deze recensie las van Lalagè over De stad en de tijd van Jonathan Robijn was mijn interesse gewekt. Ik ging op zoek en ontdekte dat mijn bibliotheek hem had staan. Meteen meenemen en lezen!

Het boek bestaat uit negen verhalen die zich allemaal in Brussel afspelen. Het eerste verhaal speelt tijdens de wereldtentoonstelling van 1958, het laatste verhaal vertelt over een aanslag en ligt waarschijnlijk ongeveer in het heden. In de loop van de verhalen zie je het tijdsbeeld langzaam veranderen. Maar ondertussen is er ook iets overeenkomstigs: alle hoofdpersonen krijgen te maken met onbereikbare liefdes. En grappig, af en toe komt een eerdere hoofdpersoon terug, zoals de parfumeur en de chocolaterie.

Helaas moet ik toegeven dat het me wat moeite kostte. De verhalen beginnen in mijn beleving wat statisch en geven vooral namen en straatnamen. Het kostte me moeite om te onthouden wie wie was en ik vroeg me regelmatig af of het iemand was die ik had moeten herkennen uit een eerder verhaal. De verhalen voelden wat afstandelijk. Met uitzondering van de laatste: het verhaal over de aanslag. Het meest heftige verhaal, maar ik vond het ook het grappigst. De zelfmoordenaar die zelf overleeft, een bijbeljurist met het godsbewijs (maar dat ik verbrand), God en Allah die ruzie maken...

Ja, dit is zeker een goed boek, maar helaas niet helemaal mijn stijl.

Life & Times of Michael K

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Sun, 13 Aug 2017 18:58:00 +0000

De belofte iets te schrijven over In het hart van het land ben ik niet vergeten, maar ik wil het boek graag eerst nog eens lezen, nu ik de afgelopen zelf heb mogen zien hoe weids en verlaten de Zuid-Afrikaanse Karoo is. Ondertussen las ik ook Life & Times of Michael K van Coetzee. Iets filosofischer en als ik de literaire uitleg lees, heb ik vast veel gemist, maar ondanks dat een prachtig boek.

Het boek speelt zich af in een fictieve burgeroorlog ten tijde van de apartheid. Michael K wil met zijn moeder uit Kaapstad vertrekken, maar heeft daarvoor een vergunning nodig. Die krijgt het niet, dus hij stopt zijn zieke moeder in een zelfgemaakte kruiwagen en trekt via de huidige wijnstreek de Swartberge in naar Prince Albert, haar geboorteplaats. Tijdens dit begin van het boek moest ik sterk denken aan The Road van Cormac McCarthy. Gelukkig werd dat na 20 pagina's minder, want ik zat niet echt op zo'n donker boek te wachten.

Michaels z'n moeder is veel te zwak en overlijdt in een ziekenhuis in Stellenbosch, na nog geen 10% van de reis. Michael trekt verder, met de as van z'n moeder als belangrijkste bezit.
Michael lijkt te leven naast de rest van de mensen. Hij vind een verlaten boerderij, plant pompoenen bij de dam (hij is tenslotte tuinman), laat zich verjagen, wordt gevangen in een werkkamp, eet niet, stort in, ontsnapt, verbouwt, wordt gevangen genomen en hij laat het allemaal maar gebeuren.

Deel 2 beschrijft hoe de arts van het werkkamp kijkt naar deze ongrijpbare Michael, deel 3 brengt Michael terug naar de Kaap.

Het is een mooi boek, ik houd van de taal van Coetzee, het Engels met af en toe een Afrikaanse woord. Mooie zinnen, leest zowel lekker weg als het kost even moeite om door het boek te komen. Dit mogen lezen terwijl ik zelf de route van Michael in omgekeerde richting (en onder veel betere omstandigheden) afleg, is geweldig.

Waarom dit boek in recensies zo nadrukkelijk tijdens de apartheid wordt geplaatst, dat is me nog niet duidelijk. Alleen als je heel goed oplet, merk je dat Michael donker is, maar over geen van de andere personen lees je iets. Het boek zelf geeft zelf niets prijs over de periode.

Een zwerver verliefd / Een zwerver verdwaald

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Tue, 04 Jul 2017 20:27:00 +0000

Alweer jaren geleden vond ik dit duo boeken op een boekenmarkt: Een zwerver verliefd en Een zwerver verdwaald van Arthur van Schendel. Ik ben niet echt een klassieke literatuur lezer, maar ik weet wel dat mijn moeder deze boeken wel eens genoemd had: gelezen op school. Dat maakte dat ik deze titels kende en het maakte me toch nieuwsgierig. En hoewel niet direct fan de klassieken, ik wil de bekenden toch ooit gelezen hebben. Na jaren in mijn kast staan wachten, werd het deze zomer tijd.

De boeken stammen uit begin vorige eeuw en ik had dan ook verwacht dat het zich rond die tijd zou afspelen. Oeps, we bevinden ons in de Middeleeuwen en Italië, dat was even schakelen.

Tamalone is rusteloos en een dromer. Al jong verlaat hij het ouderlijk huis en gaat zwerven. Als fan van muziek, verblijft hij nog een tijdje in het klooster. Maar hij vlucht weer verder, in zijn pij. En nergens blijft hij lang. Totdat hij verliefd wordt op Mevena. Maar zij is al verliefd op een soldaat in het leger. In een tijd van vele politieke intrigers helpt hij haar hem achterna te reizen. Hoewel ze een tijd samen zijn in Pisa, kiest ze voor de ander. Tamalone blijft zwerven, maar zal Mevana nooit vergeten. Hij zorgt voor haar kind als zij overlijdt.

In Een zwerver verdwaald zijn we vele jaren verder en Tamalone heeft zijn pij afgedaan. Hij lijkt gesetteld in Venetië, maar denkt ook na over of hij wel voor het geluk geboren is. Opnieuw wordt hij verliefd, ditmaal op Maluse. Maar ook die onrust heeft nog steeds bezit van hem. Zal die bruiloft er wel ècht komen, durft hij die stap te nemen?

Bij het lezen van deze boeken valt me meteen op hoeveel moeite het me kost om het verhaal te komen. Mooie gedragen zinnen, maar ik ben zo ontzettend gewend geraakt aan de huidige snelle taal, dat het me moeite kost om niet steeds afgeleid te zijn. En hoewel twijfel over de liefde, het leven en onrust zo normaal zijn, irriteert het getalm van Tamalone ergens ook. Kies nu, ga voor haar, durf het!

Een zwerver verdwaald vond ik makkelijker lezen dan Een zwerver verliefd. Het is wat realistischer, minder zweverig. Ik ben blij deze boeken gelezen te hebben, maar waarschijnlijk zal ik van Van Schendel niet zo snel weer iets lezen. Helaas zal ik hem niet voegen bij het rijtjes Nederlande klassiekers die ik graag lees: Couperus, Vestdijk en Elsschot.

Stadium IV

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Thu, 22 Jun 2017 20:49:00 +0000

Een blog schrijven, hoe deed ik dat ook nog maar. Het is veel te lang geleden. Gelukkig merkte ik de afgelopen dagen dat ik zin gekregen had om er weer eens even voor te gaan zitten. Hopelijk zorgen de 'requests' ervoor dat ik weer wat regelmatiger ga posten. Want korte stukjes schrijven vind ik nog steeds leuk en de boeken waarover ik schrijf blijven me over het algemeen beter bij. Op naar Stadium IV van Sander Kollaard.

Laat ik beginnen met dat ik in de veronderstelling was dat dit boek over een jong stel zou gaan. Niets bleek minder waar, dit boek gaat over een pas gepensioneerd stel. De rest van wat ik van een vroegere recensie had onthouden klopte wel, maar ik moest toch even omschakelen. Stadium IV gaat over zo mooi mogelijk doorbrengen van je leven, terwijl je een ongeneeslijke vorm van kanker hebt. Heftig, op welke leeftijd dan ook.

Sarie is altijd docent aardrijkskunde geweest. Ze heeft alleen niet veel gezien van alle landschappen waarover ze altijd vertelde. Daar gaat nu eindelijk verandering in komen, na hun pensioen gaan ze reizen. Van Barend hoeft het allemaal niet zo, maar hij heeft het graag over voor zijn vrouw. En gaandeweg geniet hij steeds meer van de zoektocht naar de perfecte camper. Eindelijk is het dan tijd voor een test-weekendje in de Ardennen.

En dan gaat het mis. Sarie krijgt een epileptische aanval. Ze eindigt in het ziekenhuis. En als snel blijkt er meer aan de hand: uitgesaaide kanker, niets meer aan te doen. Wat dan te doen? Ze besluiten het beste van het nog resterende leven te maken. De reis wordt begonnen, op naar Zweden, waar elkaar tijdens een jeugdweekend hebben leren kennen.

Het boek straalt een enorme rust uit, berusting in het lot. Er samen het beste van maken. Uit Barends teder- en zorgzaamheid spreekt de enorme liefde voor zijn vrouw. Ondanks het zware onderwerp, is het boek hierdoor niet zwaar.

Ik weet niet of ik het boek gelezen zou hebben als ik had geweten dat het over een ouder echtpaar ging. En waarschijnlijk zal ik me over 30 jaar beter in hun kunnen verplaatsen. Maar dat neemt niet weg dat boek me heeft laten zien wat de kracht van liefde is.

Niet bloggen ≠ niet lezen

noreply@blogger.com (Boekenwijs) — Wed, 14 Jun 2017 20:04:00 +0000

Het feit dat m'n blog zo rustig is, betekent niet dat ik niet lees (pffoe, gelukkig niet :)). Ik heb alleen niet meer zoveel inspiratie om er over te schrijven. Hieronder een lijstje met wat ik tot nu toe las dit jaar. Ben je ergens nieuwsgierig naar? Dan schrijf ik er alsnog een stukje over!

Justin Cronin - The twelve (herlezing)
Bram Bakker - Gekkenwerk
Haruki Murakami - After dark
Naime el Bezaz - In dienst bij de duivel
Justin Cronin - The city of mirrors
Astid Harrewijn - Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)
Sabine van den Berg - De naam van mijn vader
Banana Yoshimoto - Hardboiled / Hard luck
J.M. Coetzee - In het hart van het land
Nicci French - Zondagochtend breekt aan
Herman Koch - Makkelijk leven
Arthur van Schendel - Een zwerver verliefd
Kathy Reichs - Deja dead
Sander Kollaard - Stadium IV
Adriaan van Dis - Het beloofde land
Astrid Harrewijn - Daar heb je vrienden voor
Agathe Wurth - De Maasmoorden
John Lancester - What we talk about when we talk about the Tube
Frederik Baas - Dagboek uit de rivier
Japke-D. Bouwma - Gids voor de kantoorjungle
Marlene van Niekerk - Triomf