Bogusław Rychlik

Restartowanie kart sieciowych w Powershell'u

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 27 Apr 2016 21:37:00 +0000

Czasem karty wifi potrafią być włączone, ale przestają się łączyć do widocznych sieci. Często dzieje się tak przy używaniu hibernacji w laptopach. Być może wina leży w źle napisanych sterownikach lub innych własnościach sprzętu. Można łatwo sobie z tym poradzić stosując prosty skrypt w Powershell'u:

Skrypt działa najlepiej, gdy będzie odpalony z prawami administratora.

Podstawowe błędy w programowaniu (początkujących)

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 20 Apr 2016 20:48:00 +0000

1. Indeksowanie

Zasadnicze pytanie: indeksujemy od 0 czy 1? Pierwszy element ma indeks 0 czy 1? Problem który dotyka niektórych początkujących uczących się nowego języka, szczególnie gdy pierwszym z nich był taki, który obsługiwał indeksowanie tablic bardziej "matematycznie", formalnie czyli pierwszy element w tablicy miał indeks 1. Może to prowadzić do szeregu błędów w stylu "off by one".

int n = 10;
int[] tabs = new int[n];
for (int i=1; i<=n; i++)
{
 tabs[i] = i+1;
}

W powyższym przypadku popełniono dwa błędy: pierwszy polega na pominięciu pierwszego elementu (o indeksie zero i rozpoczęciu indeksowania od 1). Drugi błąd to wyjście poza granice tablicy (IndexOutOfRangeException) przez źle skonstruowany warunek wykonania pętli.

2. Wyrażenia warunkowe

Początkujący programiści dosyć często zachłystują się możliwościami jakie daje instrukcja if. Są w stanie "zaprogramować" rozmaite działania programu bazując jedynie na tej instrukcji (oraz instrukcji switch..case gdy ją poznają) poprzez budowanie rozległych łańcuchów if..else..if..else.

int e = 2;
//...
if (e==0)
{
 Console.Write("Brak danych");
}
else if (e==1)
{
 Console.Write("Błędne dane");
}
else if (e==2)
{
 Console.Write("Inny problem");
}

W takim przypadku warto rozważyć inne podejście i zaprogramować bardziej czytelne, i skuteczne rozwiązanie.

int e = 2;
//...
string[] errors = new string[] { "Brak danych", "Błędne dane", "Inny problem" };
Console.WriteLine(errors[e]);

3. Wyrażenia logiczne

Logika boolowska to podstawa w formułowaniu działania programu. Opierają się na niej wspomniane wcześniej wyrażenia warunkowe. Budowanie takich wyrażeń musi być zawsze przemyślane, gdyż nieodpowienio zbudowane wyrażenia mogą być przyczyną błędów, a nawet mieć wpływ na wydajność.

W przypadku zastosowania operatorów logicznych && i || ważna jest kolejność operandów. W przypadku sumy logicznej, gdy pierwszy z nich jest false to zaniechane jest dalsze przetwarzanie wyrażenia. W przypadku alternatywy, takie zaniechanie następuje gdy pierwszy z operandów jest true.

Skrócone przetwarzanie wyrażeń logicznych zyskuje na znaczeniu gdy, przewidujemy która część wyrażenia będzie powodowała skrócenie przetwarzania wyrażenia.

4. Operatory `as` i `is` oraz rzutowanie

Rzutowanie typów w C# można przeprowadzić na dwa sposoby. Podając nazwę typu w nawiasie przed odwołaniem do obiektu (Control)zmienna; lub przy pomocy operatora as zmienna as Control.

W pierwszym przypadku gdy rzutowanie nie jest możliwe, zostanie wyrzucony wyjątek, w drugim przypadku otrzymamy null. Rzutowanie przez operator as można stosować tylko dla typów referencyjnych i zerowalnych (Nullable<>).

W większości przypadków, wyjątków związanych z nieprawidłowym rzutowaniem typów można uniknąć przez stosowanie operatora is. Operator ten zwraca true jeżeli sprawdzana zmienna jest typem podanym z prawej strony operatora, false w przeciwnym wypadku.

if (zmienna is Control)
{
   zmienna2 = (Control)zmienna;
}

5. Konkatenacja string'ów

Nieznajomość klas i metod z frameworka może być przyczyną powstawania problemów wydajnościowych. W tym przypadku nieodpowiednie

string[] animals = { "kot", "pies", "mysz" };

string allAnimals = string.Empty;

foreach (string s in animals)
{
    allAnimals += s + ", ";
}

Console.Write(allAnimals);

Powyższy kod jest bardzo nieefektywny pod kątem wykorzystania pamięci. Łącząc elementy z tabeli animals w pętli foreach, na każdą iterację przypadają aż trzy alokacje pamięci dla nowych ciągów znakowych. String jest typem, którego rozmiar jest ustalany w momencie przypisania. W momencie przypisywania nowego ciągu znaków do zmiennej tego typu, następuje powstanie nowego obiektu klasy string. Przy dużej ilości iteracji kod taki staje się problematyczny, bo zaczyna mocno obciążać zasoby przez ciągłe alokacje pamięci, oraz zmusza Garbage Collector do częstszego porządkowania pamięci - co ma wpływ na wydajność.

Kod poniżej działa prawie tak samo, ale znacznie efektywniej. Wykorzystuje wbudowaną metodę Join(), która jest zoptymalizowana do wykonania tego zadania. Wewnętrznie sama alokuje odpowiednią ilość pamięci dla łączonych ciągów.

string[] animals = { "kot", "pies", "mysz" };

string allAnimals = string.Join(", ", animals);

Console.Write(allAnimals);

Digispark Attiny85 - szybki start

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Mar 2016 23:32:00 +0000

Czym jest Digispark? To miniaturowa płytka z mikrokontrolerem Attiny85 oparta o ideę Arduino. Czyli korzystamy z IDE Arduino i niektórych bibliotek. Dlaczego niektórych? A dlatego, że nie wszystko się zmieści łącznie z programem w pamięci mikrokontrolera Attiny85 - 8kB, która to pamięć jest jeszcze zmniejszona o 2kB przez bootloader. Więc dużo nie zostaje. Dokładna specyfikacja. Układ można zasilać wprost z portu USB, lub przez odpowiednie piny na płytce. Przez to, że mikrokontroler jest wpięty wprost do portu USB, należy uważać by nie uszkodzić portu w komputerze przez zwarcie w budowanym na bazie płytki układzie. Producent poleca podpinać płytkę przez hub USB, lub uruchamiać korzystając z zewnętrznego zasilacza.

Jak zacząć

1. Sterowniki

Pobieramy sterowniki - można pobrać plik _DriverFiles.7z lub pobrać całe repozytorium.
Może się zdarzyć, że system po zainstalowaniu nie widzi płytki (pojawia się nieznane urządzenie). Wtedy należy ręcznie wskazać sterowniki do płytki w menedżerze urządzeń:

Klikamy prawym klawiszem myszy na "Nieznane urządzenie";
W zakładce "Sterownik" wybieramy "aktualizuj sterownik";
Potem "Przeglądaj mój komputer w poszukiwaniu oprogramowania sterownika";
Następnie "Pozwól mi wybrać z listy sterowników urządzeń na moim komputerze";
Na następnym ekranie wybieramy pozycję "Pokaż wszystkie urządzenia" i dajemy dalej;
W kolejnym oknie klikamy przycisk "Z dysku" i w oknie dialogowym wyboru plików wybieramy plik inf w katalogu ze sterownikami do Digisparka;
Akceptujemy to że sterownik nie jest podpisany cyfrowo;
Po zainstalowaniu sterownika, odłączamy na chwilę płytkę od portu i po ponownym włączeniu powinna być już widoczna jako "Digispark USB".

W moim przypadku urządzenie stało się wykrywalne po bezpośrednim wpięciu do portu USB komputera, wpięcie przez hub powoduje, że płytka nie jest wykrywana.

2. IDE Arduino

W Arduino IDE dodajemy nowe źródło konfiguracji płytek http://digistump.com/package_digistump_index.json:

Później w "Menedżerze płytek" instalujemy "Digistump AVR Boards"

3. Wgrywamy pierwszy program

W porównaniu do klasycznego Arduino, program wgrywa się w momencie wpięcia płytki do portu USB. Bootloader przez około 5 sekund oczekuje na zaprogramowanie. Dlatego najpierw w Arduino uruchamia się załadowanie szkicu, a dopiero pod koniec po komunikacie, mówiąc o wpięciu płytki wpina się ją (zazwyczaj jest na to przeznaczone 60 sekund) i następuje rzeczywiste załadowanie programu.
Na początek trzeba wybrać odpowiednią płytkę:

Później kompilujemy i ładujemy szkic do płytki (płytka musi być odłączona) i czekamy na komunikat:

W tym momencie podłączamy płytkę i po jej wykryciu nastąpi załadowanie szkicu:

Gotowe! Pierwszy szkic załadowany.

Podsumowanie

Płytka jest niewielka, szkice które można załadować też muszą być niewielkie. W porównaniu do Arduino, oferuje znacznie mniejsze możliwości. Plusem płytki są małe wymiary. Minusem jednak problematyczne działanie z USB. Samo ładowanie szkiców nie jest aż takim dużym problemem, można się przyzwyczaić, że najpierw szkic trzeba skompilować a potem podłączyć płytkę aby się załadował. Większym problemem jest wykrywanie urządzenia USB, sterowniki oraz huby USB, które nie zawsze chcą współpracować.

Mimo tego płytka Digispark może być ciekawą podstawą do projektów. Dołączone liczne przykłady pokazują różne zastosowania płytki. Mimo niewielkiej ilości pinów, można sobie poradzić budując projekty oparte o magistralę I2C.

Moim skromnym zdaniem to coś więcej niż tylko ciekawostka.

Łączenie URL-i jak Path.Combine()

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 27 Dec 2012 12:00:00 +0000

Pracując z aplikacjami webowymi dosyć często zachodzi potrzeba połączenia dwóch stringów będących URL-ami. Można to zrobić w bardzo prosty sposób jak zwykłe łączenie dwóch stringów, przy pomocy plusa. Jednak to rozwiązanie jest nieeleganckie i może być źródłem nieoczekiwanych problemów.

Z drugiej strony w przypadku operowania na stringach będących ścieżkami na dysku możemy skorzystać z metody Path.Combine(), która bezpiecznie łączy dwa ciągi znaków. Dodając lub nie "\" w miejscu ich łączenia.

W przypadku łączenia URL-i nie mamy gotowej metody w frameworku, która działała by w taki sam sposób jak Path.Combine(). Można tu wykorzystać naturalną możliwość łączenia jaką daje konstruktor klasy Uri() jednak jego działanie nie będzie zgodne z oczekiwaniem. Dodatkowym problemem jest to, że nie można podać łączonych URL-i jako stringów.

string urlA = "http://example.org/info";
string urlB = "test.html";

Uri baseUri = new Uri(urlA);
Uri pathUri = new Uri(urlB, UriKind.Relative);
Console.Write(new Uri(baseUri, pathUri).ToString());

Wynikiem działania powyższego kodu będzie adres w postaci: http://example.org/test.html. Nie taki był zamiar, bo zgodnie z oczekiwaniem adres miał wyglądać tak: http://example.org/info/test.html aby zachować zachowanie takie jak Path.Combine().
Gdy lekko zmodyfikujemy łączone adresy:

string urlA = "http://example.org/info/";
string urlB = "test.html";

To otrzymamy właściwy adres zgodnie z oczekiwaniem. A co gdy dołączana część adresu będzie się zaczynać od "/"?

string urlA = "http://example.org/info/";
string urlB = "/test.html";

Otrzymamy znowu adres: http://example.org/info.html, więc wróciliśmy do punktu wyjścia. Kilka spostrzeżeń:

Pierwsza część adresu musi zawsze kończyć się znakiem "/"
druga część adresu nie może się zaczynać od znaku "/"

Zastosujmy więc poniższe wnioski do początkowego kodu:

string urlA = "http://example.org/info/";
string urlB = "/test.html";

Uri baseUri = new Uri((urlA.EndsWith("/") ? urlA : urlA + '/'));
Uri pathUri = new Uri(urlB.TrimStart('/'), UriKind.Relative);
Console.Write(new Uri(baseUri, pathUri).ToString());

Lub w bardziej przyjaznej formie metody:

public static string UrlCombine(string urlA, string urlB)
{
   // dodajmy / na końcu gdy go nie ma
   Uri baseUri = new Uri((urlA.EndsWith("/") ? urlA : urlA + '/'));
   // zawsze usuwamy znak / z początku
   Uri pathUri = new Uri(urlB.TrimStart('/'), UriKind.Relative); 
   return new Uri(baseUri, pathUri).ToString();
}

Omijając kilka właściwości klasy Uri udało się stworzyć metodę, która może ułatwić i przyspieszyć prozaiczną czynność jak łączenie adresów.

HTML5: Element progress - pasek postępu

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 04 May 2012 14:35:00 +0000

Standard HTML5 wprowadza kilka elementów, bardziej związanych z aplikacjami niż z typowymi dokumentami tekstowymi. Jednym z nich jest pasek postępu, który pozwala na graficzną reprezentację postępu czasochłonnej czynności, jak ściąganie/wysyłanie plików, przetwarzanie danych przez algorytm. Umieszczenie elementu w dokumencie:

<progress max="100"></progress>

Parametry:

max - wartość maksymalna,
value - aktualna wartość wskazywana przez pasek,
form - formularz do którego przypisany jest pasek.

Dostęp do paska postępu w JavaScript

<progress id="test" max="100"></progress>

Kod w JavaScript:

bar = document.getElementById("test");
bar.value = 50; // 50% postępu

W przypadku nieokreślenia parametru max pasek postępu, przyjmuje postać, w której nie wskazuje na aktualny postęp tylko pracę w toku (przesuwający się prostokąt).

Określanie wyglądu paska

Określenie tła i obramowania wygląda tak samo jak w innych elementach HTML. Problemem może być tu określenie koloru wskazującego na postęp. Nie można tego dokonać żadnym standardowym parametrem CSS.
Należy użyć pseudostyli dla konkretnej przeglądarki, w tym przypadku dla Firefoksa i Chrome:

progress::-webkit-progress-bar-value, 
progress::-webkit-progress-value,
progress::-moz-progress-bar {background-color: Red;}

Dzień programisty 2011

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 13 Sep 2011 19:02:00 +0000

Uruchamiamy Visual Studio

Tworzymy nowy projekt "Console Application"

Wklejamy poniższy tekst


using System;
using System.Text;

namespace Quine2011
{
    class Program
    {
        const string q = "dXNpbmcgU3lzdGVtOw0KdXNpbmcgU3lzdGVtLlRleHQ7DQoNCm5hbWVzcGFjZSBRdWluZTIwMTENCnsNCiAgICBjbGFzcyBQcm9ncmFtDQogICAgew0KICAgICAgICBjb25zdCBzdHJpbmcgcSA9ICIyNTYiOw0KICAgICAgICBzdGF0aWMgdm9pZCBNYWluKHN0cmluZ1tdIGFyZ3MpDQogICAgICAgIHsNCiAgICAgICAgICAgIGNvbnN0IHN0cmluZyB4MjU2ID0gIjI1NiI7DQogICAgICAgICAgICBzdHJpbmcgdiA9IEVuY29kaW5nLkRlZmF1bHQuR2V0U3RyaW5nKENvbnZlcnQuRnJvbUJhc2U2NFN0cmluZyhxKSk7DQogICAgICAgICAgICBpbnQgcCA9IHYuSW5kZXhPZih4MjU2KTsNCiAgICAgICAgICAgIENvbnNvbGUuV3JpdGUodi5TdWJzdHJpbmcoMCwgcCkgDQogICAgICAgICAgICAgICAgKyBxIA0KICAgICAgICAgICAgICAgICsgdi5TdWJzdHJpbmcocCArIHgyNTYuTGVuZ3RoKSk7DQogICAgICAgICAgICBDb25zb2xlLlJlYWRLZXkoKTsNCiAgICAgICAgfQ0KICAgIH0NCn0NCg==";
        static void Main(string[] args)
        {
            const string x256 = "256";
            string v = Encoding.Default.GetString(Convert.FromBase64String(q));
            int p = v.IndexOf(x256);
            Console.Write(v.Substring(0, p) 
                + q 
                + v.Substring(p + x256.Length));
            Console.ReadKey();
        }
    }
}

Kompilujemy i uruchamiamy

Do zobaczenia za rok

dotPeek - nowy dekompilator dla .NET

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 19 May 2011 18:56:00 +0000

Po tym jak okazało się, że Reflector nie będzie już dostępny w najprostszej wersji jako darmowe oprogramowanie, wielu programistów zaczęło prace nad odpowiednikiem. Pierwszym takim rozwiązaniem jest ILSpy, o którym niedawno pisałem.

Mimo tego ludzie z JetBrains (autorzy dodatku do Visual Studio - ReSharper) rozpoczęli prace nad swoją aplikacją.

Obecna wersja programu dostępna pod adresem:
http://www.jetbrains.com/decompiler/

Wersja ta jest jeszcze niestabilna. Gdy uruchamiałem pierwszy raz dotPeek, program zawiesił się po czym pojawiła się propozycja wysłania raportu o błędzie do autorów. Jest to normalne zachowanie programu, który znajduje się we wczesnym stadium tworzenia. Wygląd programu przypomina Visual Studio i zapewne dotPeek będzie elementem kolejnej wersji ReSharpera. Reszta opcji jest znana z Reflectora, może poza możliwością otwarcia modułów z GAC - w Reflectorze trzeba było najpierw znaleźć odpowiedni plik i dopiero go otworzyć, co nie zawsze było proste i wygodne.

Wczesna wersja dostępna jest w wersji darmowej (EAP -Early Access Program).

Żegnaj Reflector, witaj ILSpy

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 18 Feb 2011 15:00:00 +0000

Jakiś czas temu firma Redgate, ogłosiła że przekazany im pod opiekę program Reflector przestanie być dostępny w wersji darmowej. Owszem równolegle sprzedawana była wersja Reflectora, która posiadała nieco więcej właściwości min. integrację z Visual Studio. Od lutego 2011 Reflector dostępny jest w cenie 35$.

Społeczność programistów nie czekała długo i odpowiedzią na tę sytuację jest projekt ILSpy. Na stronie projektu widoczne są już pierwsze screenshoty, dostępny jest kod źródłowy na Githubie.
Projekt nabiera rozpędu i w tym przypadku należy spodziewać się dobrego narzędzia, które będzie na bieżąco rozwijane.

10.10.2010

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 10 Oct 2010 20:10:00 +0000

http://www.reddit.com/r/programming/comments/dp9qj/we_oldtimers_fought_the_y2k_war_for_you_and_you/

DuckDuckGo - "nowe Google" ?

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 18 Sep 2010 16:33:00 +0000

Coraz większą uwagę w Świecie przeglądarek przykuwa nowa wyszukiwarka DuckDuckGo. Czy będzie to "nowe Google"? Pod koniec lat dziewięćdziesiątych pojawiła się nowa wyszukiwarka. Od razu tym co wyróżniało ją od innych panujących wtedy wyszukiwarek to znacznie lepszy algorytm wyszukiwania. Wyniki na pierwszych pozycjach znacznie lepiej odzwierciedlały to czego spodziewał się użytkownik. Czy teraz Duck Duck Go próbuje przejąć rynek.

Zero-click

Teraz DDG przykuwa uwagę sposobem prezentacji wyników. Pierwszą taką funkcjonalnością jest "Zero-click info". Można to porównać do "I'm feelin' lucky" z Google. Z tym, że rozwiązanie to nie ogranicza nas do obejrzenia tylko strony z pierwszego wyniku wyszukiwania. Dalej będąc na stronie wyszukiwania możemy dostać się do kolejnych wyników nie klikając w cokolwiek. Jak narazie wyniki Zero-click są dostępne tylko w przypadku kilku serwisów internetowych min. Wikipedia, Stackoverflow.

!bang

!bang to zbiór komend wyszukiwania. Obejmuje on szeroki zakres popularnych serwisów. Polega to głównie na przekierowaniu do wyszukiwarki danego serwisu wpisując na przykład !youtube numa numa zostaniemy przeniesieni wprost do wyników wyszukiwania serwisu YouTube. Natomiast wpisując !google lub !g przeglądarka przejdzie do wyszukiwania Google. Twórcy DDG mają dosyć zdrowe podejście do rozwiązań i nie negują istnienia innych serwisów. Więcej na temat !bang

Narzędzia

Nie znasz swojego adresu IP? Potrzebne losowe liczby, proszę bardzo rand 1 46. Pełna lista narzędzi.

Prywatność

W przeciwieństwie do Google, DDG nie loguje informacji o wyszukiwaniach i użytkownikach. Wyszukiwania są anonimowe. Dodatkowo można się zabezpieczyć przed wyciekiem informacji o wyszukiwaniu na stronach z wyników wyszukiwania, przez włączenie trybu POST. Można też skorzystać z trybu proxy włączanego komendą !proxy. Dodatkowo połączenie do DDG można zrealizować przez połączenie szyfrowane.

Na zakończenie

Duck Duck Go niekoniecznie musi być alternatywą dla Google czy Bing, ale dobrym dopełnieniem tych oraz wielu innych serwisów, stanowiąc punkt startowy do poszukiwań w internecie.

Sinatra w praktyce

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 06 May 2010 18:30:00 +0000

Wcześniej, bo jakiś rok temu przedstawiłem jak w Sinatrze napisać najprostrzą aplikację. Ten sposób jest dobry, by szybko zademonstrować możliwości frameworka lub szybko przygotować zarys działającej aplikacji. Przy rozwijaniu aplikacji, lepiej jest nieco bardziej się postarać i całość ubrać w ładną klasę dziedzicząca po Sinatra::Base. Dzięki temu definicje odwołań nie będą znajdować się w głównej przestrzeni nazw.


#sinatraweb.rb
class HelloApplication < Sinatra::Base
  get '/' do
 "Hello World!"
  end
end

Poza efektem estetycznym aplikacja będzie mogła być łatwo rozszerzana lub też być
częścią jakiejś większej aplikacji, bez ryzyka, że dojdzie do konfliktów itp.

Dodatkowo aplikację należy wyposażyć w plik konfiguracyjny, przy pomocy którego
aplikacja będzie uruchamiana. Tak zwany plik "rackup" najczęściej w projektach
występujący pod nazwą config.ru


#config.ru
require 'rubygems'
require 'sinatra/base'
require 'sinatraweb.rb'

HelloApplication.run!

Zastosowanie tego pliku jest dosyć istotne gdy uruchamiamy aplikację na Heroku
lub na innych systemach wykorzystujących bibliotekę Rack. Przy pomocy pliku *.ru można ustawić parametry uruchomienia aplikacji takie jak port, adres tryb i działania.

Obsługa błędów 404 i innych

Zdarza się to dosyć często, że użytkownik nie trafia na stronę na którą sie spodziewał trafić. I tu pojawia się znany błąd 404. Sinatra domyślnie obsługuje tego typu błąd wywołując odpowiednie zdarzenie. Bez problemu możemy to zdarzenie nadpisać, aby wyświetlić własny widok.

Dwa proste przykłady


not_found do
 'Tu niczego nie ma!';
end

not_found do
 erb :error404 # dodajemy plik error404.erb do katalogu "views" 
end

Wszystkie inne błędy przechwycić można przez zdarzenie error:


error do
 "Kłopoty! " + request.env['sinatra.error'].message
end

Przełączanie środowiska

Normalnie Sinatra działa w trybie deweloperskim, jest to dosyć wolny tryb, część plików jest za każdym odwołaniem wczytywana ponownie. Przełączenie w tryb produkcyjny eliminuje ten problem. Dodatkowo pozwala to na skonfigurowanie oddzielnych środowisk do tworzenia, testowania i normalnego uruchamiania.
Ustawienie odpowiedniego środowiska polega na uruchomieniu metody set:


set :environment, :production # włączamy środowisko produkcyjne

W przypadku tworzenia aplikacji w osobnej klasie warto metodę tą dodać właśnie w definicji klasy aplikacji. Łatwe przełączanie między środowiskami pozwoli na używanie innych baz danych w środowisku deweloperskim i produkcyjnym, co wydaję się rozsądnym rozwiązaniem.


configure do
  # konfiguracja wspólna dla wszystkich trybów
end

configure :production do
  # konfiguracja środowiska produkcyjnego
end

configure :development do
  # środowisko deweloperskie
end

configure :test do
  # środowisko testowe
  # podpinamy np. inną bazę danych niż w środowisku deweloperskim
end

Więcej przydatnych wskazówek: http://sinatra-book.gittr.com

Modyfikownie daty w C#

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 31 Mar 2010 21:20:00 +0000

Było o modyfikowaniu daty w Ruby. Teraz będzie trochę więcej o tym jak to się robi w C#.

Dodawanie godzin, minut i sekund


DateTime pozniej = DateTime.Now.AddHours(2); // dodajemy do obecnej daty dwie godziny do przodu
DateTime pozniej2 = pozniej.AddMinutes(35).AddSeconds(3); // do wcześniej zmodyfikowanej daty dodajemy 35 minut oraz 3 sekundy

Można także odejmować od daty dowolną ilość jednostek. Sprawa sprowadza się do dodania ujemnej wartości.


DateTime wczesniej = DateTime.Now.AddHours(-12); // data cofnięta o 12 godzin

Przykłady


DateTime data1 = DateTime.Now.AddDays(7); // dodajemy 7 dni do obecnej daty
DateTime data2 = DateTime.Now.AddMonths(3); // data przesunięta o 3 miesiące
DateTime data3 = DateTime.Today.AddYears(1); // Jaka będzie data gdy dodamy do obecnej jeden rok? 
DateTime datat4 = DateTime.Parse("2008-02-29").AddYears(1); // 2009-02-28 00:00:00

DateTime.Today działa podobnie jak DateTime.Now z tą różnicą iż nie jest ustawiana aktualna godzina, tylko zawsze jest to 00:00:00.

Dodawanie/odejmowanie lat, miesięcy, dni i godzin w Ruby

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 29 Dec 2009 13:23:00 +0000

W Ruby manipulowanie obiektami przechowującymi datę i czas może być kłopotliwe. W przypadku gdy chcemy dodać kilka dni do konkretnej daty, nie możemy zmodyfikować tylko pola days, gdyż ilość dodanych dni ma wpływ na końcowy miesiąc a także i rok.

W .NET struktura DateTime posiada metody AddDays, AddHours, AddMinutes itd.

Jednak Ruby nie jest gorszy, wystarczy wyposażyć go w Ruby Facets a w klasy i moduły Date, Time i DateTime zostaną rozszerzone o dodatkowe metody. Nas interesuje metoda advance.


require 'facets/date'
dni44 = DateTime.now.advance(:days=>44) # 44 dni od podanej daty

ChromiumOS - sam sobie zbudowałem

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 28 Dec 2009 12:42:00 +0000

Ściągnąłem źródła ChromiumOS, skompilowałem na maszynie wirtualnej używając Ubuntu. Zajęło to ok 3h, kompilowałem to na raty, kilkukrotnie powtarzając cały proces (ach te pomyłki). Ale opis podany na stronie projektu jest dobry i trzymając się go można bez problemu zbudować cały system.

Okno logowania, podajemy login i hasło do usług Google.

Od razu mamy dostęp do swojej skrzynki pocztowej.Menu rozwijane, a w nim ikonki, których jeszcze nie da się konfigurować. Oczywiście dostęp do wielu "aplikacji" w formie aplikacji webowych.

Panel kalendarza Google.

Prosty kalkulator.

Menedżer procesów, uruchamiany przez skrót Ctrl+Esc.

Bardziej szczegółowe "Nerd stats", informacje o zajmowanej pamięci.

W tym momencie system jest w fazie tworzenia i wiele rzeczy zostanie rozbudowanych, jak choćby menu, do którego w tym momencie nie można dodać własnych aplikacji. Minie jeszcze trochę czasu, nim system będzie w pełni używalny, mimo to już teraz prezentuje się ciekawie.

Mnożenie egipskie

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 22 Jul 2009 18:29:00 +0000

Tym razem wpis inspirowany artykułem na The Daily WTF. Mnożenie dużych liczb może być skomplikowane i trudne. Egipcjanie wymyślili algorytm który to ułatwia, nie będę się wdawał w szczegóły, wszystko jest wyjaśnione w powyższym tekście. Ja natomiast napisałem prosty program w Ruby, który jest implementacją tego algorytmu:


# w Ruby 1.8.7 już jest taka metoda
class Fixnum
  def even?
    self.divmod(2)[1] == 0
  end
end

def em(a, b)
  result = 0
  while a>1 do
    a = a / 2
    b = b * 2
    if !a.even?
      result += b
    end
  end
  result
end

Metoda em mnoży dwie liczby wg algorytmu, metoda even? jest konieczna tylko w przypadku uruchamiania w Ruby 1.8.6. Powyższa implementacja będzie zwracać zły wynik w przypadku mnożenia przez 1, :) ale to jest chyba dosyć "trywialne" zadanie, do którego nie trzeba wykorzystywać żadnych algorytmów.

Zrzuta

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 17 Jun 2009 17:22:00 +0000

Podoba Ci się fajny kawałek umieszczony na wrzuta.pl? Chcesz go sobie wrzucić na telefon, empetrójkę? Istnieją sposoby żeby sobie taki pliczek ściągnąć, zawsze. Jednak jedne są lepsze a drugie gorsze. Ja dzisiaj opiszę ten lepszy. Bo lepsze wrogiem dobrego... e tam, tamten sposób z ręcznym modyfikowaniem url, jest zły i niewygodny.
Dlatego powstał dodatek do Firefoksa pod nazwą Zrzuta. Instalujemy dodatek, uruchamiamy ponownie Firefoksa, wchodzimy na wrzuta.pl i cieszymy się z możliwości ściągnięcia mp3.
Jeżeli znajdujemy się na stronie z odtwarzaczem na dolnym pasku pojawia się "ZRZUTA" klikamy dwukrotnie i ściągamy na swój dysk plik mp3, nic prostszego.
Pozdrowienia dla Autora dodatku :)

HttpFox

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 14 Jun 2009 11:57:00 +0000

Czasami zachodzi potrzeba obejrzenia, zapytań płynących z przeglądarki do serwera. Szczególnie gdy pracujemy nad aplikacjami wykorzystującymi AJAX. Można to rozwiązać na kilka sposobów. Jednym z nich jest użycie sniffera pakietów. Rozwiązanie skuteczne jednak, korzystanie z niego może sprawiać problemy.
Gdy korzystamy z Firefoksa lepszym jest zainstalowanie dodatku o nazwie HttpFox.

Po instalacji na dolnym pasku przeglądarki pojawia się ikona:

Po kliknięciu na nią w oknie przeglądarki otwiera się panel w którym można rozpocząć przechwytywanie zapytań.

Można przeglądać: przesyłane dane POST, cookies itd. Dołączona wyszukiwarka pozwala filtrować przechwycone komunikaty.

Sinatra

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 22 Mar 2009 19:32:00 +0000

Dzisiaj będzie o Sinatrze, nie o Franku Sinatrze, słynnym wokaliście, ale o frameworku nazwanym jego nazwiskiem. Framework napisany jest w Ruby. Czerpie nieco z Merba, z Ruby on Rails. Jest na tyle ciekawy, że najprostsza aplikacja zawiera się w kilku linijkach:


#sinatraweb.rb
require 'rubygems'
require 'sinatra'

get '/' do
  "Hello World!"
end

Po czym w konsoli odpalamy:


gem install sinatra ; instalujemy gem sinatra
ruby websinatra.rb

A w przeglądarce wchodzimy pod adres http://localhost:4567 i gotowe, pierwsza aplikacja w Sinatrze została uruchomiona. Może wynik nie imponuje, bo to tylko sam tekst, ale w ciągu kilku minut udało się uruchomić aplikację, działającą na własnym serwerze.

W tym przypadku Ruby on Rails jest kolosem, w którym trzeba nieco bardziej się napracować aby cokolwiek zrobić ;) Dobra, koniec żartów i nabijania się bądź co bądź z bardzo dobrego frameworku. W Sinatrze, bez problemu można dodać layouty dla stron. Do katalogu, w którym znajduje się aplikacja dodajemy katalog views, do którego dodajemy plik layout.erb (Sinatra obsługuje także szablony haml, builder. Ja wybrałem erb gdyż znam go z RoR.):


<html>
<head>
 <title>Sinatra</title>
</head>
<body>
 <div>
 <h1>Sing!</h1>
 </div>
 <div>
  <%= yield %>
 </div>
</body>
</html>

Słowo yield umieszczamy w miejscu gdzie ma pojawić się treść. W tym samym katalogu dodajemy kolejny plik, index.erb wyświetlający konkretną treść:


<p>
Witaj, może znajdziesz tu coś dla siebie!
Teraz jest: <%= @data %>
<p>

I jeszcze modyfikujemy główny plik aplikacji:


require 'rubygems'
require 'sinatra'
  
get '/' do
  @data = DateTime.now
  erb :index
end

Jak widzimy, sposób używania widoków wygląda podobnie jak w RoR. Poprzez metodę get definiujemy ścieżkę dostępu do zasobu a w bloku definiowane jest zachowanie kontrolera. Nie przypadkowo użyłem tu słowa "zasób" gdyż mamy od dyspozycji jeszcze metody: post, put i delete. Czyli istnieje możliwość implementacji kompletnego interfejsu REST.

Sinatra pozwala na napisanie aplikacji opartych o wzorzec Model-View-Controller, mimo iż w przykładowej aplikacji nie występuje żaden model. Nie narzuca też jakiegoś konkretnego rozwiązania, dlatego też można użyć ActiveRecord, Og, lub innych podobnych rozwiązań do połączenia się z bazą danych.

Wyznaczanie MD5 w jednej linii kodu

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 04 Feb 2009 17:03:00 +0000

Otrzymanie sumy kontrolnej MD5 w .NET nie jest operacją trudna, ale na pewno nie tak trywialną jak wywołanie funkcji md5() z innych języków programowania. Najczęściej suma kontrolna przekazywana jest w postaci ciągu znaków liczby szesnastkowej.


using System.Security.Cryptography; // :)

string MD5Hash(string s)
{
   return BitConverter.ToString(
          MD5.Create()
          .ComputeHash(Encoding.Default.GetBytes(s)))
          .Replace("-",string.Empty)
          .ToLower();
}

Powyższy kod w postaci "jednolinijkowca" załatwia sprawę.

HTTP 417 i Webservice

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 16 Dec 2008 20:29:00 +0000

Ostatnio w firmie napisałem aplikację, która łączy się poprzez webservice do "bardzo ważnego" systemu z punktu widzenia firmy. Program służy ludziom w jednej zdalnej lokalizacji (nazwijmy ją LZ), natomiast serwer znajduje się gdzie indziej. Droga z jednego punktu do drugiego, jest raczej długa mimo niewielkiej geograficznej odległości (ok. 5km). Pewnego dnia aplikacja przestała działać (firma też w tym momencie znacznie zwolniła).

Ale do rzeczy, po krótkim wywiadzie okazało się, że wywołanie metod serwisu skutkuje rzuceniem wyjątku. Dokładnie WebException skarżący się na "HTTP ERROR 417: Expectation failed". Po dalszym wywiadzie o co chodzi, okazało się iż sprawa ma się z nieodpowiednimi wpisami w nagłówku HTTP. Po uruchomieniu aplikacji w innym miejscu niż LZ, problem znikł. Okazało się, że ISP dostarczający sieć do LZ miesza coś w HTTP przy pomocy transparentnego proxy.

No dobra problem zidentyfikowany, ale teraz jak go ominąć? Proste: zabrońmy dostawcy mieszać nam w strumieniu zabezpieczając go przez szyfrowanie. Włączamy w webserwisie SSL, uprzednio generując certyfikat przy pomocy wbudowanego w IIS generatora certyfikatów. Następnie trzeba zmusić program kliencki by bez pytania akceptował ten certyfikat. Tu posłużyłem się informacjami znalezionymi tutaj. W ten sposób ominąłem problem i dodatkowo zabezpieczyłem dane.

Basic Commodore 64 na twoim PC

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 29 Oct 2008 18:55:00 +0000

Tak, to prawda, a na dodatek to nie żadna emulacja przy pomocy któregoś z emulatorów. Autorzy www.pagetable.com skonwertowali oryginalny kod Basica z C64 na język C. Całość jest wydana na licencji BSD wraz z źródłami. Więc można skompilować na prawie każdym systemie. Więcej...

Wyrażenia regularne w C# - podmiana

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 20 Jul 2008 19:26:00 +0000

Wyrażenia regularne pozwalają także na podmianę tekstu na podstawie podanych wzorców. Klasa Regex posiada metodę Replace umożliwiającą podmianę tekstu.
Najprostszy sposób to wywołanie metody, której argumentami są: ciąg wejściowy, wzorzec oraz ciąg, który zostanie użyty do podmiany.


string tekst = "Ala mz kota, a kot mw Ale";
string podmiana = Regex.Replace(tekst, "m.", "ma"); // podmień tekst rozpoczynający się od m i kończący się dowolnym znakiem
Console.WriteLine(podmiana); // wyświetlenie podmienionego tekstu

Bardziej rozbudowana wersja tej metody pozwala na zastosowanie delegatów wywoływanych w momencie dopasowania do wzorca.


class Program
    {
        private static string ReplaceMethod(Match m)
        {
            Console.WriteLine(m.Value); // znaleziony tekst
            return "ma"; // zwrócenie tekstu który znajdzie się w miejscu dopasowania
        }

        static void Main(string[] args)
        {
            string tekst = "Ala mz kota, a kot mw Ale";
            string podmiana = Regex.Replace(tekst, "m.", ReplaceMethod);
            Console.WriteLine(podmiana);
            Console.ReadKey();
        }
    }

Wyrażenia regularne w C#

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 08 Jul 2008 19:11:00 +0000

Wyrażenia regularne to podstawowe narzędzie przy analizie i modyfikacji tekstu. C# też oferuje odpowiednią klasę do używania wyrażeń regularnych. Mowa tu o klasie Regex.
Klasy można używać w dwojaki sposób, tworząc obiekty tej klasy lub też korzystać ze statycznych metod. W tych dwóch przypadkach, postępuje się w podobny sposób.

Wyszukiwanie tekstu

Klasa Regex posiada dwie metody posiadające kilka innych wariantów: Match i Matches. Pierwsza z nich zwraca jedynie pierwszy wynik wyszukiwania w postaci obiektu klasy Match.


  string tekst = "Ala ma kota, a kot ma Ale";
  Match match = Regex.Match(tekst,"kot.?");
  while (match.Success)               // czy zostało coś znalezione
  {
     Console.WriteLine(match.Value);  // Wyświetlenie wyniku wyszukiwanie
     match = match.NextMatch();       // odczytanie następnego wyniku
  }

W powyższym przykładzie zastosowana została metoda Match, która zwraca pojedynczy wynik oraz metoda NextMatch(), która zwraca kolejny. Można pobrać całą kolekcję wyników przy pomocy metody Matches.


  string tekst = "Ala ma kota, a kot ma Ale";
  MatchCollection matches = Regex.Matches(tekst, "kot.?");
  foreach (Match m in matches)
  {
    Console.WriteLine(m.Value);
  }

Witam na moim blogu

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 07 Apr 2008 18:34:00 +0000

Postanowiłem, że pod adresem rychlik.eu będzie mój blog. Będzie to znacznie lepsze rozwiązanie niż prawie "nieżywa" strona. Na tym blogu skupię się głównie na moich zainteresowaniach czyli programowanie w C#, Ruby itp. Poza tym znajdą się tu różne ciekawe "znaleziska" z sieci, część z nich bezpośrednio na blogu, reszta na moim profilu del.icio.us.