Bon Bini Curaçao

De ideale vrouwenmaat van Curaçao

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Sat, 28 Jan 2012 13:12:00 +0000

De ideale vrouwenmaat is een mannending, maar de ideale maat van Curaçao gaat ons allen aan. We worden namelijk een dagje ouder en we krijgen minder kinderen. Curaçao vergrijst en ontgroent. Was de bevolkingsopbouw in de jaren 60 nog een Derde-Wereld-pyramide, nu heeft ons eiland een Eerste-Wereld-lijf met smalle taille en brede borst. De ideale maat?

De recent gepubliceerde - voorlopige - cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek bevestigen de sinds 1960 ingezette trend, dat de natuurlijke groei van de bevolking stagneert en de kunstmatige groei floreert. In gewoon Nederlands: er worden te weinig baby's geboren en teveel mensen in de werkende klasse geïmporteerd.

Het probleem van de vergrijzing dient zich daardoor sneller aan. Vroeger duurde het immers 60 jaar tot je met pensioen ging, nu nog maar 30 jaar. Een immigrant start immers veel later in de maatschappij. Of de vergrijzing dus wordt opgelost door de ontgroening, zoals te doen gebruikelijk in de cyclus van ons leven, is nog maar zeer de vraag. We blijven de achterblijvende natuurlijke groei maar compenseren met geïnporteerde mensen. The economy must go on!

Het grootste gevaar van de ontwikkeling die de volkstelling van vorig jaar heeft blootgelegd is de sociale stabiliteit van Curaçao. In vroegere tijden zorgden de kinderen van onze samenleving voor de ouderen. Er werden er veel geboren en er bleven relatief weinig ouderen over. Nu de mensen - door migratie - eerder oud worden en bovendien geen kinderen meer hebben (nooit geboren of achtergebleven in het land van herkomst) zullen we als samenleving onze ouderenzorg moeten herzien.

En snel ook, want die smalle taille moet straks de prijs betalen voor de brede borst die dan is uitgegroeid tot waterhoofd. Een gevaarlijk maatje, voor alle mannen en vrouwen op Curaçao!

Fouad Sidali in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (3'14")

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Wed, 18 Jan 2012 22:03:00 +0000

De gezondheidszorg op Curaçao zit momenteel zelf in de wachtkamer van de dokter. Aangezien voor de meeste klachten een wachtlijst geldt van twee tot acht maanden, kan het dus nog wel even duren voordat de patient gezond gaat worden. Als er tenminste een juiste diagnose gesteld kan worden....

En dat is nog maar de vraag. Zowel overheid als medische sector hebben een ander verhaal en geven elkaar de schuld. Feit is dat van de vier neurologen die het eiland rijk is, er drie de afgelopen maanden de brui aan hebben gegeven. De vierde neuroloog is van plan om volgende maand met pensioen te gaan. Maar heeft tot opluchting van de minister toegezegd nog even door te gaan. Eén neuroloog is echter nog steeds te weinig voor Curaçao zonder neurlogen.

Alarmbel
Een arts die met pensioen gaat, kan niemand verrassen, maar een neuroloog die er voor kiest om verder te studeren, is moeilijk te voorzien. De medische sector heeft vorig jaar al aan de alarmbel getrokken en gesteld dat de Curaçaose burocratie de oorzaak is van het tekort aan artsen.

Zo toonde een neuroloog uit Nederland een jaar geleden zijn interesse. Maar vanwege een moratorium op het toelaten van artsen, moest de minister van Gezondheid een ministeriële beschikking afgeven, en dat is nooit gebeurd. Gevolg: de neurloog is afgehaakt.

Kartelvorming
De andere kant van het verhaal is dat de medische specialisten zelf zorgen voor een tekort onder hun vakbroeders en –zusters. Volgens de minister van Gezondheid doen artsen aan kartelvorming en beschermen ze hun praktijk door het nieuwe artsen onmogelijk te maken zich hier te vestigen.

Het beleid van de overheid is om steeds meer specialisten in het ziekenhuisbedrijf in te voegen. Dus naast afzonderlijke praktijken, zal het nieuwe ziekenhuis dat hier gebouwd gaat worden 70 specialisten integreren, zodat er vooral op de overhead van die kosten bezuinigd kan worden. De overheid zou ook op het gebied van de buraucratie stappen kunnen maken, door de immigratie te vereenvoudigen, maar daar heeft de minister nog niets over gezegd.

Samenwerken
Volgens patienten zou het al een enorme verbering zijn als de bestaande artsen zouden gaan samenwerken. Schokkende verhalen van patienten die hun heil zoeken in het buitenland om de ellenlange wachtlijsten te ontlopen. Eén patient vertrok halsoverkop naar Miami, met zijn vrouw, voor een diagnose. Drie maanden wachten op een consult op Curaçao leek hem te lang. Gezien de diagnose en de intensieve behandeling die erop volgde, is hij ervan overtuigd dat hij nu weduwnaar zou zijn geweest als hij ‘gewoon had gewacht’.

Een andere man zegt dat hij niet bij een uroloog terecht kon, toen de zijne op vakantie was, want: ik behandel je alleen als je overstapt naar mijn praktijk.

Wachttijden
Arme patienten hebben geen keus en zijn aangewezen op één van de zeven ziekenhuizen die we hier hebben en die dus onderling ruzie maken. Althans hun specialisten. Concreet betekent dit lange wachttijden tot soms wel van 8 maanden.

De overheid moet ingrijpen. Nederland heeft al aangegeven geen medische uitzendingen te zullen doen naar Curaçao vanuit de Caribisch-Nederlandse gemeenten Bonaire, Saba en St. Eustatius. De zorg is dus in gevaar.

Funda Müjde in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (4'13")

Blaffende honden bijten niet

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Tue, 17 Jan 2012 01:32:00 +0000

Nederland en Curaçao ruziën weer eens en zo langzamerhand moet de moed je in schoenen zinken. 'Doe eens even normaal' denkt u wellicht en velen denken dat met u. Maar..., er gloort licht aan het einde van de tunnel! Het spreekwoord 'blaffende honden bijten niet' is nog nooit zo goed van toepassing geweest op de relatie tussen beide landen in het koninkrijk als in de ruzie die eind vorige week begon.

Als u het nieuws aandachtig volgt, dan weet u dat alleen de Tweede Kamer hoog en laag kan schreeuwen. Corruptie, vriendjespolitiek, raffinaderij. Bedenkt het maar en de Nederlandse volksvertegenwoordigers vinden dat het hoog tijd is om in te grijpen.

De roep daartoe is nog nooit zo stevig en nog nooit zo hard geweest als na het verkrijgen van de autonome status op 10-10-'10. Je zou bijna denken dat mocht Curaçao ooit echt onafhankelijk worden, de Tweede Kamer haar Binnenhof naar Fortí gaat verhuizen......

Credo
De regering van Nederland daarentegen is nog nooit betrapt op stoere taal, zorgvuldige analyse en kortdadig optreden. Hoe harder de Kamer schreeuwt, hoe luider het credo 'dit is een autonome aangelegenheid' in onze oren klinkt.

Liesbeth Spies, de nieuwbakken opvolger van de oudbakken Piet Hein Donner mag dan in haar maidendays de Kamer terwille zijn, ook zij zal snel terugkeren op haar schreden en het credo van haar voorganger oppoetsen en naast haar reiswekkertje opbergen als ze naar de Antillen komt.

Geopolitiek
De drie belangrijke, geopolitieke actoren: Nederland, Venezuela en de Verenigde Staten gebruiken Curaçao als wisselgeld voor hun onderlinge relaties. De stabiliteit in de Benedenwindse regio is verzekerd en verankerd in de aanwezigheid van de stinkende en alle milieuwetovertredende Isla raffinaderij.

Zolang die roestbak open blijft, zijn zowel Venezuela (we kunnen onze Maracaibocrude toch raffineren), als de Verenigde Staten (we kunnen onze coke toch gecontroleerd doorvoeren) als Nederland (we kunnen het daar aanwezige gas toch exploiteren) happy bij de handhaving van de status quo.

En de prijs is - verbazingwekkend - laag: een paar honderd miljoen euro staatssteun en wat moddergooiende en dus ongevaarlijk naieve bestuurders en politici. Die heel hard roepen voor de eigen bühne, in de wetenschap dat - op wat PVV-ers na - in Nederland daar niemand naar luistert. Ook Den Haag niet.

Sluiting
Sluiting van de bijna 100 jaar oude raffinaderij zou al dat wisselgeld in één slag in - hoe toepasselijk - rook doen opgaan. Hoe gek het ook klinkt, de raffinaderij zorgt voor stabiliteit. Sluiting zou desastreus zijn voor de Nederlandse belangen. Laat de honden maar blaffen, bijten doen ze toch niet........

Funda Müjde in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (3'57")

Foto Bea Moedt/RNW

Curaçao gaat gebukt onder het 'ik-heb-gelijk-virus'

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Mon, 16 Jan 2012 03:14:00 +0000

Op Curaçao draait alles om het grote gelijk. En niet alleen op het politieke toneel. Ook op andere terreinen van het leven lijkt alles te gaan om de simpele vraag: heb ik gelijk? En mocht de ander die vraag negatief beantwoorden dan schreeuw je net zo hard tot je het gelijk ook hebt. Of denkt te hebben gekregen.

Ik noem dit het 'ik-heb-gelijk-virus'.

Een mooi staaltje van dit virus lieten de Curaçaose volksvertegenwoordigers van het eiland afgelopen week zien op Sint Maarten. Delegaties van verschillende parlementen in het koninkrijk staken de koppen bij elkaar om de onderlinge raakvlakken aan de orde te stellen.

Al snel bleek het kleinste kleutertje van de klas de grootste mond te hebben en toen niemand echt wilde luisteren, liep het kleine kind boos de crèche uit. Boodschap: "Ik heb gelijk en als jullie niet wil luisteren, dan ga ik stoer doen. Want zij zijn groot en ik ben klein, en dat is niet eerlijk." Machismo in de meest expliciete vorm.

Niets nieuws
Zover niets nieuws onder de zon. Reacties op Facebook bevestigen dat Curaçao haar pappenheimers kent en dat niemand echt opkijkt van het bedenkelijke niveau waarnaar onze politiek is afgezakt.

Heel anders is het voorbeeld van afgelopen nacht. Op een heel ander terrein, in een heel andere setting. Met hele andere actoren. Ik heb het over InselAir. Wie het nieuws de afgelopen jaren heeft gevolgd, weet dat deze kleine, maar dappere luchtvaartmaatschappij lange teentjes heeft en richting haar concurrenten ook regelmatig spierballentaal laat horen.

Hoe de klant daarover denkt, lijkt van minder groot belang. Wellicht dat de, o zo belangrijke Curaçaose markt niet zo goed gedifferentieerd is en dat daarom de mening van de klant niet bepalend is voor het overleven op die markt. Wie zal het zeggen? In ieder geval acteert de maatschappij alsof de klant er niet toe doet. En Insel Air heeft het zelf niet eens in de gaten.

Vlucht 7I 706
Zaterdagnacht 14 januari, 01:00 uur. Eigenlijk is het al zondag, word ik gebeld door een passagier op vlucht 7I 706. Ze had zaterdagochtend al moeten vertrekken, maar de maatschappij heeft kennelijk problemen en de vlucht zal waarschijnlijk pas vertrekken na 15 uur vertraging. 03:00 's nachts.

De passagier belt mij op, omdat ze van het grondpersoneel van Insel maar niet te horen krijgt wat er aan de hand is. Of ik even kan bellen met Insel Air. Nou, dat heb ik geweten. Ik kom zelf ook geen steek verder. Men weigert mij informatie te verschaffen en waarom dat zo is, wordt me ook niet duidelijk gemaakt. Als ik het personeel vertel dat een passagier mij heeft gebeld, die ook namens haar medepassagiers verontwaardigd is dat de maatschappij op geen enkele manier haar klanten informatie verschaft, wordt me doodleuk verteld dat dat niet waar is. Maar ik krijg het in ieder geval niet te horen. Hoe vriendelijk ik het ook vraag.

De hoogste baas
Ten einde raad stuur ik in het holst van de nacht een SMS naar de hoogste baas van Insel Air, met de vraag of hij mij te woord kan staan. Misschien weet hij dan wat er met zijn eigen vliegtuigen aan de hand is. Helaas, de beste man ligt waarschijnlijk al op één oor, want ik kreeg geen SMS en ook geen telefoontje retour.

Mijn geduld wordt echter wel beloond, want de volgende ochtend, zondagmorgen om 11:10 gaat men telefoon. Het is de hoogste baas: "Ik ga u uitleggen wat er aan de hand is."

Besmet
En terwijl de woorden van deze directeur mij in de oren worden gestrooid, dwalen mijn gedachten af naar de Curaçaose delegatie op Sint Maarten en bedenk ik dat ook Insel Air besmet is met het 'ik-heb-gelijk-virus'. Het betoog van de directeur is namelijk heel redelijk en vanuit het oogpunt van de carrier ook heel begrijpelijk.

Natuurlijk begrijp ik dat zijn personeel niemand van de pers te woord kon staan. Natuurlijk was iedereen bezig om het probleem op te lossen, zodat de reizigers hun weg zouden kunnen vervolgen. En natuurlijk was het niet waar dat deze mensen slecht geïnformeerd waren door Insel. "Die mensen horen in hun boosheid geen enkel argument, dat begrijpt u toch ook wel?" vraagt de directeur.

Niet bereid
Nee, helaas. Ik begrijp er niets van. Ik vind het zelfs heel jammer voor deze man, want volgens mij begrijpt hij het niet helemaal. Je kunt namelijk wel gelijk hebben - net als de Curaçaose delegatie in Philipsburg - maar daar gaat het in je relatie met klanten helemaal niet om.

Door gelijk te willen hebben, laat InselAir alleen maar zien dat ze niet bereid zijn te willen luisteren. Dat de maatschappij niet bereid is om te willen leren. Een gemiste kans, want in dit tijdperk van Ipads, Iphones, Blackberry's en Facebook reist het nieuws een stuk sneller dan InselAir zelf.

Een besef dat ook bij het Curaçaose parlement nog niet geland is.

Echte onafhankelijkheidstrijders zijn er niet

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Wed, 04 Jan 2012 22:22:00 +0000

De mededeling aan de parlementaire delegatie uit Nederland kwam niet als een verrassing. En wie dat wel zo ervaren heeft, kent Curaçao niet goed genoeg. Opnieuw werd een officieel parlementair bezoek door Pueblo Soberano geschoffeerd door de gasten in de kou te laten staan. En daarmee laat deze partij opnieuw zien de onafhankelijkheidstrijd niet aan te kunnen.
Een ontvangst in het hart van de democratie werd verplaatst naar een eenvoudig restaurant ergens in Willemstad. Een rondleiding door de voormalige gevangenis 'Bon Futuro' waar Nederland naast miljoenen euro's ook nog eens tientallen technische bijstanders heeft geleverd werd op het laatste moment afgezegd: er is een verbouwing aan de gang.
Geen overleg
Behalve de bijzonder zwakke reactie van de Nederlandse delegatie zelf, exemplarisch voor de halfslachtige houding van Nederland, mag nu langzamerhand wel gesteld worden dat een regering met Pueblo Soberano haar doelen alleen maar wenst te bereiken via andere middelen dan overleg.
Sinds Wilsoe's partijgenoot, Helmin Wiels, in de politiek zit, heeft hij nog nooit met een Nederlandse parlementariër, staatssecretaris of minister op eigen bodem gesproken, visies gedeeld, meningen weerlegd.

Kent de overtuigde christen, Helmin Wiels wel de weg die zijn grote leermeester hem ooit heeft gewezen en nu nog wijst: de weg van overleg, de weg van verzoening, de weg van bruggenbouwen, ongeacht welke weg je opponent bewandelt?

Argumenten
Het lijkt er niet op. Deze grote redenaar en volksmenner durft de confrontatie met echte critici, op een volwassen manier niet aan: Wiels is bang om echte argumenten te horen, tegen te worden gesproken.
Om dat te illustreren schets ik u een klein, maar tekenend voorbeeld:

Enkele weken terug hield Helmin Wiels zijn eigen parochie voor (daar durft hij blijkbaar wel te spreken) dat de Wereldomroep haar geluidsbestanden manipuleert om de soberane stem van het volk te onderdrukken. Op het Brionplein hadden deze 'Media Makamba's' aan willekeurige voorbijgangers gevraagd wat zij vinden van een onafhankelijk Curaçao.

De meeste respondenten gaven te kennen dat onafhankelijkheid niet echt een optie is voor Curaçao.

En wat zegt Wiels tegen zijn eigen achterban? Wiels zegt dat de Wereldomroep alle voorstanders uit het ruwe materiaal heeft weggeknipt en zo de boodschap heeft verdraaid!

Het was - zoals voor iedereen duidelijk was - geen representatieve steekproef, maar een willekeurig rondje langs wandelaars en kroeggangers op het Brionplein. Tussen 14:45 en 15:40. De reporter had slechts één opdracht: geen toeristen, maar Yu Kòrsou, volgens de 80/20 regeling van Pueblo Soberano. En dat leverde dit resultaat op!

Sterker: RNW kon op een Bonairiaanse na geen voorstanders vinden. Die zijn er natuurlijk wel, maar niet tussen 14:45 en 15:40. In ieder geval durfden ze - net als hun voorman - de confrontatie met de Wereldomroepreporter blijkbaar niet aan.

Maar hoe komt Wiels nou tot de conclusie dat de Wereldomroep knipt in haar materiaal? De kleine man met grote mond is nooit op de redactie van RNW langs geweest en heeft het ruwe materiaal nooit opgevraagd! Terwijl het klaar ligt, hij kan het zo krijgen!

PVV Soberano
Zijn vriendje en mede-soberano in Nederland, Eric Lucassen van de PVV is misschien wat minder doortrapt, maar ook hij manipuleert. Tijdens het bezoek deze week van een Kamerdelegatie aan de eilanden liet de kalende man weer eens duidelijk blijken geen kaas te hebben gegeten van het Statuut, de Democratie en het Staatsrecht.

Zijn oproep aan de eilanden om nu eindelijk eens onafhankelijk te worden en zeker de oproep aan Aruba getuigt van een diepe minachting voor wat er wettelijk is overeengekomen tussen de landen van het Koninkrijk en de afspraken vastgelegd in VN-verband: een moederland mag zich niet bemoeien met de onafhankelijkheidswens van haar (voormalige) koloniën. Dat is des eilands.

Slavernij
En zo laten beide soberano's zien dat de weg naar onafhankelijkheid blijkbaar geplaveid moet worden zoals beide volkeren dat tijdens de slavernij hebben geleerd, elkaar hebben geleerd. En dat is jammer, want die tijd is al lang voorbij.
Onafhankelijk worden kan tegenwoordig ook in harmonie en overeenstemming. Maar dan heb je wel echte onafhankelijkheidstrijders nodig. Mensen zoals Ghandi en Mandela. Geen Wiels en Lucassen.
Funda Mühjde in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (5'55")

Curaçao: bloederig begin 2012

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Wed, 04 Jan 2012 03:18:00 +0000

Alle goed voornemens ten spijt, is 2012 bijzonder bloederig begonnen. Dit jaar belandden negen mensen in het ziekenhuis met vuurwerkverwondingen. Vuurwerk op Curaçao is zwaar, zwaarder dan in Nederland, maar met dit cijfer houden we gelijke tred. Overigens was er deze jaarwisseling maar één vrouw die naar de poli moest voor haar verwonderingen. Dus vuurwerk, of in ieder geval slecht omgaan met vuurwerk lijkt een mannenzaak.

Maar het bleef niet bij negen gewonden. Binnen een etmaal na nieuwjaar trof de politie op twee locaties in totaal drie lijken aan. In alle gevallen lijkt vergiftiging – al dan niet met opzet – aan de orde te zijn.

Collectieve zelfmoord
Op zondag 1 januari bezocht de politie na een melding een appartementencomplex in Dominguito. Daar vonden ze drie personen – een vrouw en twee mannen – naast elkaar onder een laken. De man en de tiener gaven geen teken van leven, maar de vrouw nog wel.

Inmiddels is bekend dat de drie slachtoffers uit Frankrijk kwamen. Sinds 28 november verbleven zij op Curaçao. Uit buurtonderzoek is gebleken dat er problemen waren in het gezin. Wellicht is hier sprake van een collectieve zelfmoord door het innemen van medicijnen. Die zelfmoord is bij de moeder mislukt en zij zou dan alsnog hebben gepoogd haar polsen door te snijden.

Doodsangst
Kort daarna, alweer een lijk. Vlak na middernacht, kreeg de politie melding dat een man ergens levenloos in een tuin lag. Een patrouille vond daarop een man - inderdaad - in de tuin van een onbewoonde woning. Onderzoek wijst uit dat de man vlak daarvoor ‘in doodsangst’ rondrende en hulp vroeg bij woningen en van langsrijdende auto’s. Daarna rende hij de eerder genoemde tuin in en overleed daar in het gras.

Omdat geen uiterlijke tekenen van geweld aan het lichaam te zien zijn, wordt rekening gehouden met een overdosis aan drugs, of aan het knappen van bolita’s.

Liquidatie
En afgelopen nacht werd een 34-jarige jongeman met een spervuur aan kogels neergeschoten in een winkelgebied in Salina. Uit onderzoek is gebleken dat twee mannen uit een auto stapten en de jongen onder vuur namen. Waarna ze weer instapten en wegreden.

De zaak lijkt op een liquidatie en dat doet dan meteen denken aan een bendeoorlog die gaande is in de wijk vlak bij de gevangenis van Curaçao. Vorig jaar zijn er ook al een aantal slachtoffers gevallen bij deze oorlog.

Zoveel doden, toeval? Het is in ieder geval wel veel en in zeer korte tijd. Familedrama’s zoals met de drie Fransen zijn van alle tijden. De man die waarschijnlijk bolletjes heeft geslikt is ook niet de eerste die overlijdt aan dit Curacaose exportproduct. Ik hou het dus op toeval.

Het laatste slachtoffer kan echter wel een teken zijn voor een nieuwe serie liquidaties op Curaçao. En die zijn - zo weet iedereen - allesbehalve toeval.

Fouad Sidali in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (4'37")

Het grootste taboe van Curaçao

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Sun, 01 Jan 2012 14:39:00 +0000

Veel mensen op Curaçao staan deze dagen stil bij het trieste lot van Nihaila Girigorie. Zij werd dit jaar vermoord door haar ex-man, en is symbool geworden voor alle kwetsbare vrouwen op het eiland.

Nihaila Girigorie was 28 jaar oud, toen ze in augustus van dit jaar door haar stalkende man achterna werd gezeten, belaagd, en in een huis waar zij haar toevlucht had gezocht, uiteindelijk werd afgeslacht. Haar ex-man had een straatverbod en mocht niet in een straal van twee kilometer bij haar in de buurt komen. Ze heeft verscheidene keren de politie om bescherming gevraagd, omdat haar ex het straatverbod niet respecteerde, maar die bescherming heeft ze nooit gekregen.

Exemplarisch
De reactie van de Curaçaose politie in deze zaak is exemplarisch. Ze deed niets met de tientallen aangiftes van Nihaila. Ook niet nadat de hulpverlening zich ermee bemoeide. Zo had de stalkende ex-man van Nihaila de week voor de moord alle kleren van haar en haar kind meegenomen en verbrand. Toen zij aangifte wilde doen, werd haar door de politie gezegd dat ze in gemeenschap van goederen was getrouwd, dus: het waren ook zijn kleren, en daar mag je mee doen wat je wilt.

Nihaila staat symbool voor het huiselijk geweld tegen vrouwen en kinderen op Curaçao. Wat wij horen en zien op ons eiland over incest, verkrachting en andere huiselijk geweld is schrijnend en vermoedelijk nog maar het topje van de ijsberg. Hulpverleners schatten dat het probleem op Curaçao epidemische vormen aanneemt. En de overheid is blind, kijkt de andere kant op. De overheid van Curacao heeft blijkbaar andere prioriteiten.

De moord leidde halverwege dit jaar tot grote protesten bij de hulpverleners zelf. Zij legden het werk neer en eisten dat politie en justitie de zaak serieus zouden nemen. Het protest heeft opnieuw aandacht voor dit grote probleem in de samenleving gegeven Maar nu, een half jaar later, lijkt Nihaila alweer vergeten.

Teveel daders
Het probleem zal in 2012 niet opgelost worden. Daarvoor is het te groot en zijn er teveel daders. Bovendien een verborgen probleem. Een taboe op dit Curaçao. Het doorbreken daarvan zal nog vele jaren kosten. Mits er een gerichte aanpak van de armoede komt op Curaçao. Ontwikkeling van het onderwijs op het platteland.

De regering maakt nog geen aanstalten om daar iets aan te doen. Veel hangt dus af van burgerinitiatieven om het probleem hoog op haar agenda te zetten.

Schotte's extra sla-blaadje

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Wed, 28 Dec 2011 18:36:00 +0000

Op de valreep van 2011 naar 2012 – met de buik nog vol van kerst - heeft de regering Schotte op Curaçao aangekondigd de O.B. (BTW) op groente en fruit af te schaffen. In een speciale brief die de premier naar de voorzitter van de Staten stuurde, staat dat de regering gezond en gebalanceerd eten toegankelijk wil maken voor iedere laag van de bevolking.

Curaçao lijkt daarmee aan te sluiten op een onderzoek van de Vrije Universiteit, waarin aangetoond is dat de prijs van gezond eten van invloed is op het eetgedrag van mensen. Des te goedkoper groente en fruit ten opzichte van vette produkten zijn, des te gezonder mensen eten.

Een mooier begin van een nieuw jaar kan een mens zich niet wensen. Zeker niet op Curaçao!

Epidemie
Want op ons mooie eiland is een 'geruisloze epidemie' aan de gang. Overgewicht heet die epidemie. Een gewichtiger woord voor overgewicht is 'obesitas', extreem overgewicht. Bijna één op de vijf mannen en zelfs één op de drie vrouwen op Curaçao lijdt aan deze ziekte!

Het moet deze epidemie zijn geweest die de premier heeft doen besluiten om tien soorten groenten en tien soorten fruit uit te sluiten van omzetbelasting. Het gaat onder meer om meloen, watermeloen, sinaasappels, mandarijnen, bananen, appels en druiven. Wat groenten betreft gaat het om advocado, selderij, uien, aardappelen, spinazi, tomaten, pompoen en bananen.

Nobel
Hoe nobel het besluit van Schotte en zijn ploeg ook moge zijn, toch roept dit groots aangekondigde besluit een aantal prangende vragen op. Vragen die de goede bedoeling van Schotte en zijn regering in twijfel trekken.

Zo is dit besluit per brief meegedeeld aan de voorzitter van de Staten en is een kopie ervan direct doorgestuurd naar de media. Erg attent maar hoogst ongebruikelijk. Meestal moeten de pers wachten tot donderdagmiddag, wanneer de regering een speciale persconferentie belegd op het 'Fortí'. Waarom toch die haast? Of is het omdat Schotte voor het eerst in het bestaan van het parlement een beslissing neemt en de uitvoering van dat besluit binnen vier dagen in wil laten gaan? Is de kerstbonus dit jaar zo hoog, dat het hele ambtenarenapparaat belangeloos extra uren maakt tussen kerst en oudjaar?

En: zal een prijsdaling van groente en fruit als gevolg van het afschaffen van de OB de bevolking massaal de McDonalds uitjagen richting de barkjes in Punda. Nog even los gezien van de recente prijsstijgingen van groente en fruit in het afgelopen jaar. Die in evenwicht lijken met de afschaffing van O.B. Met andere woorden: met deze maatregel wordt groente niet goedkoper, hij wordt alleen niet duurder......

Integraal
Er is geen onderzoek gedaan naar de mogelijke effecten van deze populaire maatregel. Er is echter al wel veel gepubliceerd. over de aanpak van obesitas. De rode lijn in die publicaties is dat de overheid het probleem van obesitas integraal moet aanpakken. Mensen moeten worden aangesproken op hun persoonlijk gedrag en de fysieke en sociale omgeving moet zodanig aangepast worden dat wenselijk gedrag zoveel mogelijk ondersteund wordt.

En dat betekent: het stimuleren van activiteiten die gericht zijn op meer bewegen. Of het nemen van maatregelen die vet voedsel extra belasten. De inderhaast getypte en niet geheel foutloze brief aan de Statenvoorzitter zal vooralsnog leiden tot een vermoedelijke prijsverlaging van de BigMac. Of zullen ze bij McDonalds hun voordeeltje compenseren met een extra blaadje sla?

Geen kerstrevolutie op Curaçao

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Sun, 25 Dec 2011 18:31:00 +0000

Afgelopen vrijdag legde ik de Telegraaf terzijde, keek naar buiten en constateerde dat de vermeende opstand die onze oud-premier zojuist had aangekondigd nog niet begonnen was. De mensen op straat liepen dik-bepakt-en-bezakt van winkeldeur tot winkeldeur, ogenschijnlijk zonder 30 mei 1969 in gedachten.

Nou is het op Curaçao vrij gebruikelijk om de publieke onvrede 'body' te geven door bovenstaande datum te noemen. Als je politieke analyse er echt toe moet doen, dan breng je het in verband met 30 mei.

Dat wisten de Telegraaf-journalisten natuurlijk niet. Die waren gekomen om een verhaal te zoeken bij hun eigen vooronderstelling. Een fout die ook in de Curaçaose media niet ongewoon is. En die vooronderstelling is dat Curaçao een bananenrepubliek is en dat er maar 'dit' hoeft te gebeuren of die heetgebakerde bewoners uit de West staan op de barricaden om alle Nederlanders van het eiland af te gooien. Desnoods verpakt in witte bodybags....

Voor dat verhaal moet je echter niet bij Emily zijn. Nee, deze boodschap is exclusief eigendom van de enige revolutionair die ons eiland rijk is, de op '30-mei-geboren' Soberano, Helmin Wiels. Alleen hij heeft die witte lijkzakken op voorraad en alleen hij kan die woorden bezigen, die de Telegraaf aan het zoeken was.

Emily had beter moeten weten. Maar ze is zo kien op wat media-aandacht, dat het onderscheidend vermogen er volledig bij in was geschoten. En dus had ze het allemaal niet zo gezegd.......
En ik ben geneigd haar te geloven. Ik ken Emily en ik ken de Telegraaf.

Blijft over de prangende vraag over de kans op opstand en revolutie. De voormalige premier heeft het dan weliswaar niet gezegd. Ze had het kúnnen zeggen. Wie de PAR-partijcoryfeeën volgt, weet dat er geen speech voorbij gaat of de erbarmelijke staat en het politieke failliet van ons land moet nu eindelijk eens stoppen. Wie niet beter weet en luistert naar deze retoriek, denkt dat het vandaag 29 mei is.

Maar dat klopt niet. Het is vandaag gewoon Kerst. Vandaag hoort iedereen de boodschap van de vrede. Ook op Curaçao.

Funda Müjde in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (6'13")

Albert Heijn let niet op de Bonairiaanse kleintjes

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Fri, 23 Dec 2011 17:13:00 +0000

Wie er ooit aan getwijfeld heeft, kan er deze week niet meer omheen: Bonaire is daadwerkelijk onderdeel geworden van het Nederlandse staatsbestel. De 'kleine' oorlog tussen franchisers in Nederland en Albert Heijn strekt zich namelijk uit tot in de West.

De eerste AH na 10-10-10 op Caribisch-Nederlandse bodem mag, zo blijkt, geen Albert Heijn heten. Volgens franchiser Van den Tweel, die zijn hele winkel al in het blauw had gestoken wil de Zaanse grutter zijn naam nog niet verbinden aan Bonaire, zolang er geen zekerheid is over de toekomst van de vestiging.

Waar Van den Tweel op doelt is de ruzie die is ontstaan tussen de Vereniging van Albert Heijn Franchisers en het Zaanse hoofdkantoor. Grote franchisers in Nederland hebben namelijk nationale uitbreidingsplannen, maar Albert Heijn wil pertinent niet dat ondernemers hun eigen franchisebolwerken op gaan zetten. Als de franchisers gaan rebelleren, zou AH zomaar een kwart van zijn marktaandeel kunnen verliezen.

Om dat tegen te gaan herziet Albert Heijn de franchisecontracten voor nieuwe vestigingen. Ondernemers die willen uitbreiden worden contractueel gedwongen het recht van eerste koop aan AH te gunnen.Het beleid van het hoofdkantoor tast het zelfstandig ondernemerschap aan, luidt de kritiek van Van den Tweel.

En zo is Bonaire 'de dupe' van het conflict in Nederland. Ook Curaçao kan hiermee te maken krijgen, want de tweede vestiging in het toeristengebied bij Jan Thiel staat er nog niet en onduidelijk is of de franchisecontracten daarvoor al ondertekend zijn. Deze winkel zou bevoorraadt worden door de grote en eerste 'Appie' op Curaçao in Zeelandia.

Het franchisecontract voor deze winkel loopt in 2012 af, maar is niet opgezegd door van den Tweel. En dat betekent dat de komende vijf jaar - tot 2017 - van den Tweel nog steeds op de Curaçaose kleintjes blijft letten.

Maar niet in Bonaire dus............

Fouad Sidali van de NTR in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (5'04")

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Sat, 17 Dec 2011 03:02:00 +0000

Deze week 'vierde' het Koninkrijk der Nederlanden de ondertekening van het statuut, nu 57 jaar geleden op 15 december 1954. 'Vieren' is wel een erg groot woord. Alleen de eilanden van Caribisch Nederland gaven de werkende klasse vrij. De overige eilanden hebben deze dag allang ingeruild voor een andere onbekende dag.

Want het Koninkrijk leeft nog een beetje aan deze kant van de oceaan, in Nederland weet de bevolking niet eens wat het Statuut is. Dat de voorouders der Nederlanden via slavernij en koloniaal imperialisme hun rijkdom hebben vergaard waarvan nu de vruchten worden geplukt is voor velen een historisch gegeven uit de geschiedenisboekjes van school. Geen realiteit van de 21e eeuw....

Kleur?
Nederland zal in lengte van dagen vastzitten aan haar gebieden overzee, tenzij de huidige inwoners van de eilanden daar genoeg van hebben. Eigenlijk erg merkwaardig, want waarom kan Nederland niet op dezelfde manier af van, pak 'm beet Friesland of Groningen? Komt dat door de geografische afstand of door taal en cultuur? Of is het simpelweg een kwestie van kleur?

We kunnen er lang over praten, feit is dat de sleutel tot de staatkundige positie van de afzonderlijke landen in het Koninkrijk in handen is van de eilanden overzee, en niet in handen van het moederland in Europa. Nederland kan van alles willen, het heeft er eigenlijk niets over te zeggen.

En op de keper beschouwd, heeft Nederland over niets wat te zeggen. Scheidend minister Piet Hein Donner heeft nog nooit zoveel troefkaarten in handen gehad om de Tweede Kamer tevreden te stellen, hij heeft de kaarten gewoon laten vallen en nu mag niemand ze ooit nog oprapen.

Eigen boontjes
Dat de Soberano's van Curaçao ooit op het idee zijn gekomen dat de bevolking onderdrukt wordt en dat die niets te vertellen hebben over hun eigen lot, is me dan ook een raadsel. Wie premier Schotte deze week bezig zag op de Koninkrijksconferentie (nog zo'n instituut waar men in Nederland niets van mee krijgt) kan niet anders dan erkennen dat Curaçao een zelfstandig land is, dat zijn eigen boontjes dopt.

En of iedereen daar op het eiland blij mee is? Wiels in ieder geval niet. De voorman van de Soberano's lijkt in Nederland telkenmale aan het kortste eind te trekken. Ondanks de door hem gebuikte en in Schotte's oor ingefluisterde verbale rethoriek, was hij toch de grote verliezer in Den Haag.

Interpretatie
Wie Wiels kent, weet dat hij niet van verliezen houdt. Er zal dus nog een aparte interpretatie van het Koninkrijkskakkoord op tafel moeten komen. Een eigen versie die in de ogen van Helmin Wiels genade vindt. Een versie die ook zijn achterban mag vieren.

Fouad Sidali in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (5'43")

Leuker niet, makkelijker wel.....

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Wed, 14 Dec 2011 22:14:00 +0000

De tijden zijn veranderd. Iedereen op de Antilliaanse eilanden weet dat ‘belasting betalen’ moet, maar dat de overheid haar adminstratie niet altijd op orde heeft. Niet betalen leidt niet automatisch tot problemen. Sinds 10-10-10 zit er echter een andere belastingsdienst op de eilanden. De Nederlandse Belastingdienst. En daar valt toch iets moeilijker mee te marchanderen. Om maar niet te zeggen: helemaal niet.

Jarenlang hebben de inwoners van Bonaire hun boodschappen gedaan bij drie grote supermarkten op het eiland. Dinsdag 13 december viel het eerste slachtoffer: 'Cultimara' één van de drie kon zijn belastingschulden niet meer betalen en ging onder de hamer van de Nederlandse belastingambtenaren.

En dus beleeft Bonaire en ware cultuurschok: er worden regels gehandhaaft! 'Leuker kunnen we het niet maken', schijnt de Belastingdienst al jaren geleden te hebben geroepen, maar om dat zo letterlijk te nemen, moet voor de gemiddelde Bonairiaan toch een verrassing zijn....

Cultimara heeft vier maanden geleden de boodschap al gekregen, maar het moet gedacht hebben dat de soep niet zo heet gegeten zou worden. Mis: begin deze maand stond de deurwaarder op de stoep en kon de tent dicht.

De één zijn dood is de ander zijn brood. Dinsdag gebeurde er iets merkwaardigs op de veiling van Cultimara. Nog voordat er één artikel onder de hamer kwam, deed een nog onbekende bieder een bod op de hele winkel. 130.000 dollar! Genoeg om de Belastindienst tevreden te stellen. Teveel om all potentiele kopers en nieuwsgierigen blij te maken. 130.000, wie biedt meer? Eenmaal, andermaal, niemand meer? Verkocht!

De geheime bieder is - zo gaat het gerucht de ronde - concurrent 'Warehouse Bonaire'. 'Leuker kunnen we het niet maken', moet de concurrent gedacht hebben, 'makkelijk ging het in ieder geval wel'!

Fouad Sidali in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (4'39")

Kleine lettertjes en luide woorden

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Tue, 06 Dec 2011 22:32:00 +0000

"Let op de kleine lettertjes! Lees wat er staat!" Wie dit leest, zou haast denken dat ik een huis aan het kopen ben, een nieuw contract bij mijn baas teken of het laatste model uit de showroom mee wil nemen. Nee hoor, niets van dit alles. Ik ben een journalist die verslag wil doen van wat de regering van Curaçao bedenkt om de interne oppositie stil te krijgen en de externe verhoudingen met Nederland zuiver te houden, zonder haar gezicht te verliezen voor haar eigen achterban.

Dat vergt namelijk nogal wat kunst en vliegwerk. In de communicatie tussen media en politiek is het deze dagen zaak om te letten op de kleine lettertjes. En ook om te letten op wat er gezegd wordt en wat er geschreven wordt. Daar zit vaak een wereld van verschil tussen, waardoor je als politicus een enorme uitglijder kunt maken. Maar ook als journalist kun je er aardig de mist mee ingaan.

Betrappen
Wat wil het geval? In de al maanden durende soap over de integriteit van de regeringsploeg van Gerrit Schotte zijn alle stellingen - uiteraard en voorspelbaar - betrokken. Ook de media doet daaraan mee. Soms bewust, maar vaker nog onbewust. Het is een ingewikkeld schaakspel.

Toen Schotte een dag voor de ministerraad, eind november, wederom een grote konijn uit zijn hoed toverde en iedereen, inclusief de pers en de Nederlandse politiek verraste, dachten wij met z'n allen - wij van de pers - dat Schotte opdracht had gegeven om de integriteit van bestuur op Curaçao te laten onderzoeken door Transparancy International.

Zelfs Donner dacht dat, want hij meldde in de Kamer dat niemand zich ongerust hoeft te maken: Curaçao laat zich onderzoeken door Transparancy International en geeft inhoud aan de titel van het rapport van Rosenmöller, "Doe het zelf!"

Overigens, dát heeft Donner dan wel weer gelogen, want in de brief van Schotte aan Donner zegt zelfs de Curaçaose premier dat het grootschalige onderzoek niets van doen heeft met Rosenmöller. En ook dat is logisch, want dat zou hij aan het thuisfront weer niet kunnen verkopen. Volgt u het nog?

Geen sprake

Het Antilliaans Dagblad dacht vervolgens - als enige - slim te zijn door Transparancy International te bellen om te vragen hoe dat nu zit met Schotte en zijn onderzoek. Het antwoord kent u inmiddels: Transparancy is eenmaal per e-mail en eenmaal per telefoon benaderd. Van een onderzoeksopdracht is geen sprake en van een contract al helemaal niet. 'Schotte schaakmat' dacht het AD, en met hen velen.

Mis! Schotte heeft nooit gezegd dat er al een onderzoeksopdracht is of een contract.....Het slecht Papiaments geschreven persbericht van Schotte maakt namelijk geen melding van contracten en opdrachten. Er is alleen maar een besluit genomen om een proces te starten om Transparancy International te benaderen om een grootschalig onderzoek te starten........

Even, heel even
Even bekroop mij het gevoel dat de kleine lettertjes, het woordspel, de semantiek mij de das om had gedaan. Schotte en zijn adviseurs zijn slimmer dan iedereen! Want de suggestie dat een onderzoek op handen is en dat dit onderzoek het antwoord is - in Nederland - op Paul Rosenmöller kwam Schotte natuurlijk wél erg goed uit.

Even..., zei ik. Heel even. Wie de geluidsporen en de TV-opnamen van de persconferentie, die als basis diende voor het persbericht (of andersom) opnieuw beluistert en bekijkt, weet dat de minister-president Transparancy introduceerde als vastgelegde partner, als een slimme zet in het schaakspel tussen Nederland en Curaçao.

Praatte Schotte voor zijn beurt? Of is hij iedereen te slim af? Lees de kleine lettertjes, maar bovenal: beluister ook de luid gesproken worden. Ze lijken op elkaar, maar hebben elk hun eigen dynamiek.

Funda Muhje in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (3'59")

Niet het vlees, maar de klant moet gekeurd worden

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Sun, 27 Nov 2011 00:02:00 +0000

De Curaçaose slager blijft zijn eigen vlees keuren. Dat doet hij al jaren en dat zal hij nog jaren blijven doen. Zijn klanten vinden het wel goed zo. Die letten over het algemeen alleen maar op de kleur van de gevel en niet op wat voor vlees er in de kuip zit.

Nu de winkel in een mengvorm van blauw en gebroken wit is geschilderd, lijkt daar een kentering in te komen. Heel veel klanten vinden die kleur maar niets en zijn bang dat het vlees wordt aangetast met die kleurcombinatie. Daar waren dan ook wel redenen voor, want onder de ruitenwisser van de auto werden tijdens het winkelen geel gekleurde folders en flyers verspreid, waarop stond te lezen dat verschillende soorten vlees en vleeswaren hun houdbaarheidsdatum niet hadden gehaald.

Een verscheidenheid aan keurmeesters is inmiddels langs geweest om die houdbaarheid te controleren. Uit binnen- en buitenland. Niet dat de slager daarom stond te springen, verre van dat. Het vlees mag er dan niet uitzien, onsmakelijk is het allerminst. Althans, dat vindt de slager, dus waarom keuren? De meeste keurmeesters zijn door de slager daarom nog tijdens het werk de winkel uitgejaagd. Zelfs de huiskeurmeester! Anderen mochten de winkelstraat niet eens in. Toen deze anderen toch een keuringsrapport publiceerden, voelde de slager zich gedwongen om met behulp van zijn eigen personeel een eigen keuring uit te voeren. Helemaal niet ongewoon, moet de slager hebben gedacht, dat doen slagers immers al jaren.

Maar de tijden zijn veranderd. De klant is veel kieskeuriger geworden. Het vlees moet roder zijn dan rood, verser dan vers en draadlozer zijn dan draadloos. Kon de slager vroeger de klant nog in de maling nemen en hem maar iets op de mouw spelden, tegenwoordig weet de klant hoe het vlees er uit moet zien en hoe die moet smaken. Welke keurmeester er ook maar keurde, de klant bleef zeuren over het vlees. "Kan dat nou eindelijk eens stoppen", vroeg de slager zich openlijk af?

De slager heeft nachten liggen woelen in bed, hoe hij het tij kon keren. Hoe dat eeuwige gezeur, om zijn vlees te screenen, voor altijd op kon houden. Welnu, hij heeft het antwoord gevonden! Er mankeert namelijk niets met het vlees; het is de klant die een probleem heeft. De klant moet op de snijtafel. De klant moet nagekeken worden! Niet het Curaçaose vlees, maar de Curaçaose klant is niet langer houdbaar.

Vind je het raar dat zo'n onderzoek minimaal een jaar gaat duren?

Funda Mühjde in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (4'40")

Vlieg airberlin, boek Arkefly

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Tue, 22 Nov 2011 19:38:00 +0000

Vanaf vandaag is het mogelijk om super goedkoop naar Curacao te vliegen. Je moet dan wel bereid zijn om vanaf Düsseldorf te vertrekken. Eelke week op dinsdag vertrekt daar een vliegtuig van airberlin met 303 stoelen naar ons eiland en weer terug voor de prijs van 379 euro. Wees snel, OP=OP.

De enige concurent op dit traject is KLM. Die rekent minimaal 600 euro en in de maand december zelfs bijna 1000 euro om je heen en weer te vliegen.

Wat kan airberlin wat de KLM niet kan? De Duitsers zijn goeie vriendjes met de regering Schotte, dat kan niet anders. En de KLM blijkbaar niet. En dat die vriendschap loont, wordt snel duidelijk: Curacao subsidieert elke stoel die leeg blijft. Met zo'n subsidie kan ook de individuele ticketprijs omlaag. Want voor airberlin betekent deze subsidie altijd 'een vol verkocht' toestel!!

Al bij de eerste vlucht dreigde het mis te gaan voor Curaçao. De maiden-vlucht vanaf Düsseldorf was voldoende gepromoot, die zat nagenoeg vol. De terugvlucht was iets problematischer. Want op Curaçao is helemaal geen marketing gedaan voor deze goedkope verbinding. En dus dreigde de eerste terugvlucht al met het Curaçaose garantiegeld te moeten vertrekken.

God-zij-dank, deed ArkeFly die dag waar het al jaren bekend om staat: niet of niet op tijd vertrekken. Alle 220 Arke-passagiers werden vervolgens op de lege airberlin geplaatst en Curaçao haalde opgelucht adem. Nu maar hopen dat Arkefly consistent blijft met haar pechbeleid. Anders is het snel gedaan met de financiële steun van Hakim en zijn kornuiten.

Diezelfde Hakim hoopt, samen met het Curaçaose Toeristen Buro (CTB) dat een nieuwe markt in Duitsland aangeboord gaat worden. Met 65 miljoen Duitse inwoners, exclusief oer-duitsers, die wonen in Oostenrijk, wacht een gouden toekomst voor Curaçao! Dat je met zulke tarieven - tot 13 december zelfs maar 290 euro! - alleen maar pichiri Nederlanders uit de omgeving van Arnhem en Nijmegen trekt en dus de oude markt verzwakt, was een idee die alleen ten burele van de KLM openlijk was uitgesproken.

De toekomst van de Duitse airliner is al-met-al hoogst onzeker. Nu al, één dag na de eerste vlucht. Een woordvoeder stelt dat tot april alles financieel gedekt is, daarna wacht onzekerheid. Een apart ingelaste persconferentie, twee dagen na de maiden-vlucht, toonde al de nodige paniekreacties van de Duitse carrier. Verwoord in een klemmende oproep van de airliner aan de lokale media: "Kunnen jullie alsjeblieft positief over ons schrijven?"

Bij deze!

Vlieg airberlin! En mocht die volgeboekt zijn, boek met ArkeFly....

Fouad Sidali in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (3'31")

Wie is de zwarte piet?

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Tue, 15 Nov 2011 03:24:00 +0000

De jaarlijks terugkerende discussie over de racistische origine van zwarte piet in het sinterklaasfeest heeft afgelopen zaterdag in Nederland een nieuwe dimensie gekregen. Voor het eerst in de geschiedenis van de goedheiligman zijn tegenstanders van zijn zwarte hulpmaatje hardhandig het zwijgen opgelegd door de witte autoriteiten.

Quincy Gario, een Antilliaanse woordkunstenaar stond zaterdag bij de intocht van Sinterklaas met spandoek en t-shirt klaar om zijn laatste woordkunstwerkje met sinterklaas (en zwarte piet) te delen: zwarte piet is racisme.

Toegegeven: hij heeft sterkere woordkunstjes gemaakt. Maar de boodschap was niet aan dovemansoren gericht. Als door een wesp gestoken, stortten de witte beeldenbestormers zich op de kunst en zijn kornuiten. Met blauw vereende kracht, vier keer twee knietjes en wat pepperspray werd de oude kastijding van roe en zak, voorzien van een 21e-eeuws sausje.

Deze nieuwe variant biedt de huidige schobbejak in ieder geval iets meer zekerheid dan in het koloniale verleden. Overtredingen in het grote rode boek leverden destijds - zonder Wet op het Personenverkeer - een enkeltje naar Spanje op. Overtredingen van de APV, zoals zaterdag in Dordrecht, leveren vandaag de dag maximaal 24 uur ongemak op voor een gemiddelde doerak. Uitzetting, zoals 200 jaar terug, dat kan niet meer.

Is Nederland daarmee een beter land geworden? Dacht het niet. Was deze actie van de politie een ongelukkige dus? Dacht het ook niet. Met deze doelbewuste actie om een andere mening de kop in te drukken, bewijzen de autoriteiten in Dordrecht de discussie over de rol van zwarte piet immers een goede dienst.

De bagatalisering van het koloniale verleden is in deze discussie nog nooit zo duidelijk aangetoond. Dat dit verleden een open zenuw raakt in Nederland is ondubbelzinnig vastgelegd door deze arrestatie. Want dat onze Piet zwart is door de schoorsteen, is natuurlijk onzin: niemand komt zwart de schoorsteen uit met kleren zo schoon als Spic en Span. Bovendien: geen enkele agent kwam zaterdag met zwarte vlekken op pak en pet uit het strijdgewoel.

Zenuwen worden alleen maar geraakt als ze blootliggen. Tijd dus voor bezinning. Wellicht dat Dordrecht het omslagpunt is van een definitieve aanpassing van onze aloude Sint-traditie. En net zoals met alle tradities, zal de tijd - met Quincy als katalysator - voor deze aanpassingen zorgen. De schoorsteen is er tenslotte niet voor niets later bijgekomen.

Of ga ik iets te snel en draaf ik nu een beetje door?

De enige echte zwarte piet van afgelopen weekend was uiteindelijk immers toch de politie. En díe traditie wordt al eeuwenlang hoog in ere gehouden. Misschien moeten ze daar eerst eens iets aan doen......

Anousha Nzume in gesprek met Dick Drayer (8'11")

Ban papia kla!

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Sat, 12 Nov 2011 00:58:00 +0000

Ha, 'palabra kla'. Anto t’esaki ta loke mi gusta! Último Notisia ta un korant asina di palabra kla. Diariamente nan ta yena dos página ku e lema akí. Ta duele ku no ta mas ku dos página, sobrá di e korant ta bon pa winshil di outo òf pa BBQ. Na Hulanda nan lo a bisa: “pa lora piská aden, hasta riba e mesun dia ku e korant sali.

E siman akí ya pa dos dia mi no a kome piská ni tampoko mi tabatin lomitu riba grill. E outor anónimo di e rúbrika di igual nòmber aparentemente a haña ku ta bal la pena te hasta dos bes di yena dos kolumna tokante mi persona poniendo mi potrèt aserka. Komo periodista ta mas ku klaro ku diariamente bo ta den korant, pero nunka ta trata di bo mes. Pues si esei ta asina, anto e ora ei mi ta laga e piská òf e BBQ pa nan para warda un ratu asina.

Kiko ta e kaso?
Último Notisia ta hasi uzo di balornan periodístiko dje haltu ei, ku e ta kere ku regularmente e mester atvertí otro periodista. Den e edishon di djaluna e korant a sa di kontami ku Dios di ta basta, ku pais Kòrsou ta yama Hulandes Europeo – ku ke bin traha aki – bonbiní i ta brasa nan. E ‘brasamentu’ ei den práktika por tabata mihó, pero ta un hende fèrfelu so ta nota un kos asina.

Ku e hendenan akí ta hasi mal uzo di e hospitalidat ei hibando un oposishon bárbaro kontra di gobièrnu ta un sinbèrgwenseria. Un periodista kurasoleño lo no mester ni tribi esei na Hulanda, asina e korant ta kontinuá. Pa menshoná den un rosea ku un bes tabatin un – un periodista Hulandes Europeo na Kòrsou – ku na 1975 mester a bandoná e isla debí na su krítika kontinuo riba gobièrnu.

E korant ta konkluí bisando ku nan ta dirigí palabra na mi, pa nan hasimi konsiente ku tin hende ku ta sigui mi i ku e hendenan ei sa di mi intenshonnan. Esei ta kuadra: riba Facebook ya un tempu tabatin skirbí ku mi mester wak mi kaya i ku mi mester paga tinu.

Pasobra semper mi ta ataká tur gobièrnu, i por lo demas tambe oposishon, mi tabata kibra mi kabes, ta kiko e outor anónimo tabata ke men. Mi tin Gerrit Schotte na mes altura poné ku e mes ta poniendo su mes, pues ta imposibel ku ta esei por tabata e kaso!

No tin piská atrobe
E kontesta a bini pronto den e edishon di djamars di Último. Ta duele, atrobe no tabatin piská riba menú. Pero loke sí tabatin tabata ‘palabra kla’ kon lo mi mester indiká e manera di duna notisia di Último.

Último ke dunami un ‘wake-up call’! E korant komo, kachá di vigilansia i wes di periodismo di Kòrsou tin lo mihó pa mi i ta atvertí mi pa mi no koba den e historia di tarheta di krédito di nos promé minister. Espesialmente tokante e uzo di tarheta di krédito ku no ta na su nòmber.

Awèl esei sí ta remarkabel! Nunka mi no a publiká algu di e supuesto uzo di tarheta di krédito di minister presidente. Tampoko riba su kondukta di deklarashon remarkabel pa haña kompensashon serka un kompania di seguro relashoná ku un kiebro den kas.

Tampoko riba un aksidente di tráfiko kaminda un persona a pèrdè su bida, ku ta tuma lugá na van Engelenweg, kaminda nos promé minister ku un velosidat di 120 km pa ora a kita bida di un señora di 65 aña, tokante tur eseinan mi no a skirbi.

Fail
Pues kon korant ta yega na e sorto di informashon akí? Kon por ta ku e korant akí sa ta kua ta e failnan ku mi tin den mi kashi, ku te ainda no ta kla pa publikashon?

E kontesta ta simpel i sorprendente. Último Notisia diariamente ta keda informá dor di Gerrit i su kompinchinan. Pasobra ta Gerrit so sa, ku un VDC kompletamente reorganisá- sin presensia di mi amigu Gumbs ku nan a hala pone un banda – loke mi ta hasi den mi tempu liber.

Makamba
Un yamada di telefòn na Humphrey Zimmerman, redaktor en hefe di e kachó periodístiko di mas grandi di pais pa verifiká e konklushon akí – den e kuadro di skucha i skucha tambe kontrapartido – no a brinda alivio: “ Bai akifó Makamba”, tabata su kontesta desididu.

Mira esei pues ta loke mi ke men ku palabra kla! “Ban papia kla’!

----------------------------

Ban papia kla!

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Thu, 10 Nov 2011 21:04:00 +0000

Ha, 'klare taal'. Kijk daar hou ik van! Ultimo Notisia is zo'n krant met klare taal. Dagelijks worden er twee pagina's gevuld onder dit motto. Niet meer pagina's helaas, de rest van de krant is goed voor de autoruit of de BBQ. In Nederland zouden ze zeggen: voor de vis, zelfs op de dag dat-ie uitkomt.

Deze week al twee dagen geen vis gegeten en geen lomito op het spit gelegd. De anonieme schrijver van de gelijknamige rubriek vond het namelijk de moeite waard om tot tweemaal toe twee kolommen plus foto te vullen over mij. Als journalist sta je natuurlijk dagelijks in de krant, maar het gaat nooit over jezelf. Dus als dat wel zo is, dan laat ik daar de vis of de barbecue wel even voor staan.

Wat wil het geval?
De Ultimo Notisia hanteert zulke hoge journalistieke waarden, dat zij geregeld meent andere journalisten te moeten vermanen. In de maandag-editie wist de krant mij te vertellen dat het toch godgeklaagd is dat het land Curaçao Europese Nederlanders - die hier willen werken - welkom heet en omarmt. Dat 'omarmen' valt in de praktijk wel mee, maar een kniesoor die daarop let.

Dat deze mensen die gastvrijheid misbruiken door barbaarse oppositie te voeren tegen de regering is echter een gotspe. Dat zou een Curaçaose journalist in Nederland niet moeten wagen, vervolgt de krant. Om in één adem te vermelden dat er ooit eentje was - een Europees Nederlandse journalist op Curaçao - die het land in 1957 moest verlaten vanwege zijn aanhoudende kritiek op de regering.

De krant besluit met te melden dat zij mij aanspreken, omdat ze me bewust willen maken dat er mensen zijn die mij volgen en dat die mensen mij door hebben. Dat klopt: op Facebook stond al eens dat ik mijn straatje schoon moest houden en dat ik op mijn tellen moest passen....

Omdat ik altijd alle regeringen aanval, en trouwens ook de oppositie, brak ik mijn hoofd over waar de anonieme schrijver van de rubriek nou op doelde. Ik heb Gerrit Schotte immers net zo hoog zitten als hij zichzelf heeft zitten, dus daar kan het onmogelijk aan liggen!

Weer geen vis
Het antwoord kwam al spoedig in de dinsdag-editie van de Ultimo. Jammer, weer geen vis op het menu. Maar wel 'klare taal' over hoe ik de berichtgeving van de Ultimo moet duiden.

Ultimo wil mij een wake-up call geven! De krant, als waakhond en scherprechter over het Curaçaose journaille heeft het beste met mij voor en waarschuwt mij dat ik niet zo moet wroeten in de creditcardgeschiedenis van onze premier. Vooral het gebruik van creditcards die niet op zijn naam staan.

Nou dat is merkwaardig! Ik heb nog nooit iets gepubliceerd over het vermeende creditcard gebruik van de minister-president. Noch over zijn merkwaardige deklaratiegedrag om een inbraakje vergoed te krijgen bij de verzekering. Ook over het dodelijk verkeersongeluk op de van Engelenweg, waar onze premier met 120 km/uur een vrouw van 65 het leven ontnam, heb ik niet geschreven.

Dossiers
Dus hoe komt de krant aan dit soort informatie? Hoe kan het dat deze krant blijkbaar weet welke dossiers ik in de kast heb liggen, die nog niet publicabel zijn?

Het antwoord is simpel en verrassend. Ultimo Notisia wordt dagelijks ingelicht door Gerrit en zijn kornuiten. Want alleen Gerrit Schotte weet, met een geheel gereorganiseerde VDC - zonder mijn op een zijspoor gezette vriend Gumbs - wat ik uitspook in mijn vrije tijd.

Makamba
Een telefoontje naar Humfrey Zimmerman, de hoofdredacteur van 's lands grootste journalistieke waakhond om deze conclusie - in het kader van hoor en wederhoor - te verifiëren bood helaas geen soelaas: "Donderop Makamba", was zijn kordate antwoord.

Kijk dat is nou nog eens klare taal! 'Ban papia kla'!

----------------------------
Voor wie de Ultimo Notisia al met de vis heeft meegegeven, download de pagina's hier:

Prestige P.A.S.A.D.O?

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Thu, 10 Nov 2011 15:02:00 +0000

De Nederlandse band met volledig Antilliaanse roots, 'Prestige' lijkt haar hit P.A.S.A.D.O zelf achterna te lopen. Want hoe ga je verder wanneer vier van de tien bandleden drugs in hun muziekinstrumenten verstoppen en op hun lichaam dragen bij terugkomst uit Curaçao en 'vergeten' dat de 100% controles op vluchten vanuit Suriname en de Antillen nog lang niet zijn afgeschaft?

In eerste instantie werden alle 14 bandleden en hun familie aangehouden, want de groep had zich gezamenlijk ingecheckt op Hato in Curaçao. Zelfs een vier maanden oude baby moest 'zitten'.

Volle zalen
Het liep al niet zo lekker op Curaçao, hoewel de zalen redelijk gevuld waren in Saliña. De straat waar de band haar concerten gaf, was al bekend vanwege de makkelijke verkrijgbaarheid van verdovende middelen.

De zalen waren in ieder geval voller dan in Nederland, want daar hebben Antilliaanse bands het so-wie-so moeilijk. Veel zaaleigenaren zien Antillianen liever gaan dan komen: altijd 'bruá' wordt.

Gevolgen
Saillant detail is dat één van de bandleden een zoon is van MFK-parlementariër Amerigo Thodé. Trouwe gezant van premier Gerrit Schotte. De beste man is zich wild geschrokken, want de keuze die zijn zoon nu maakte in zijn leven, was niet de zijne en zo had hij zijn zoon ook niet opgevoed. Thodé heeft zich inmiddels verontschuldigd met de woorden dat zijn zoon verantwoordelijk is voor zijn eigen keuzes, en de gevolgen daarvan zelf zal moeten dragen.

Kijk, en dat is een mooie en terechte conclusie van een vader. Van de politicus Thodé verwacht ik echter actie in het parlement. Zijn eerste vraag aan verantwoordelijk minister Charles Cooper zeg ik vast voor: "Waarom is mijn zoon niet op vliegveld Hato opgepakt?

Anousha Nzume in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (8'31")
(inclusief de hit P.A.S.A.D.O)

Asjes heeft de sleutel

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Tue, 01 Nov 2011 21:14:00 +0000

Het rascisitische Nederland is helemaal de weg kwijt! Mauro Manuel is het jongste slachtoffer van de uitvinders van het woord Apartheid en de Wet op het Personenverkeer: de Nederlanders!

De arme jongen uit Angola koos voor dat kouwe kikkerlandje, terwijl in de andere uithoek van het koninkrijk de poorten wagenwijd openstaan. Geen parlement die haar oude en nieuwe burgers, net als haar eigen bewindslieden ooit een strobreed in de weg zullen staan.

Sleutel
De sleutel van de poort wordt bewaakt door Ivar Asjes. De voorzitter van het parlement belichaamt het o zo lankmoedige en tolerante Curaçao en bood de jonge Mauro meteen asiel, toen bekend werd dat de rascisten in de Tweede Kamer het ~~negers is nege,~~ eh regels is regels mantra weer tevoorschijn toverden.

Er valt alleen niet veel te bewaken. Zeker niet na de oproep van Asjes. Curaçao hanteert namelijk geen enkel visumbeleid en dus kan iedereen hier als toerist binnenkomen en als illegaal weer weggaan.

Wil je legaal binnenkomen, dan is de enige voorwaarde volgens de partij van Asjes, Pueblo Soberano, dat je geen Jamaicaans of Haïtiaans paspoort hebt. Want dan ben je crimineel en profiteer je van onze inkrimpende economie. En dat mag niet.

Alle anderen zijn echter welkom.

Regelen
Asjes doet daarom een oproep aan alle Mauro's van Nederland: zoek een geschikt bedrijf, dat garant voor je wil staan, vraag een verblijfs- en tewerkstellingsvergunning aan en wacht de toekenning af in het buitenland.

Daarna is het een kwestie van uitzitten om je welverdiende Nederlandse paspoort te bemachtigen. En wil je deze weg verkort bewandelen, schrijf dan een persoonlijk briefje aan Asjes. Hier op Curaçao is namelijk alles te regelen. Als je maar de juiste mensen kent. En wie kent Asjes nu niet?

Eigen volk eerst
O ja, de oproep van de Statenvoorzitter geldt voor elke 5e werknemer in rij. Eigen volk gaat - gelukkig in dit tolerante land - gewoon voor.

Ook daar zorgde deze sleutelbewaarder voor!

Fouad Sidali in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (5'53")

Royaal handenschudden blijft lastig

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Tue, 01 Nov 2011 02:58:00 +0000

Koningin Beatrix kan dinsdag ongestoord Curaçao aandoen. De enige demonstratie die roet in het eten kon gooien was het protest van afgelopen avond op het Wilhelminaplein in Punda. En de hoge hoed van Helmin Wiels uiteraard, maar de voorman van de PS heeft in imam Ebrahim Mohammad zijn gelijke gevonden en dus kan Beatrix Curaçao ongestoord gaan ontdekken.

Al geruime tijd is er in de media en op sociale netwerksites, zoals Facebook een protest gaande van verontruste burgers die vinden dat de Curaçaose rechtsstaat door het optreden van de huidige regering Schotte in gevaar is. Deze groep heeft zich nu verenigd en tot deze demonstratie opgeroepen. Het is dus voor het eerst dat er een openlijke demonstratie plaatsvindt tegen de regering op Curaçao.

Landverrader
De boosheid lijkt zich vooral te richten tegen minister Monk. Deze heeft naar aanleiding van het rapport Rosenmoller gezegd dat een ieder die met hem heeft gesproken, moet worden gezien als ‘een landverrader’. En hij voegde daaraan toe dat die mensen de doodstraf niet meer kunnen krijgen, want die is helaas afgeschaft.

De demonstratie is georganiseerd door de zogenaamde groep van 40. Ze noemen zich: Ik ben ook één van de 40, Mi tambe ta un di e 40! En dat verwijst naar de groep die met Rosenmoller gesproken heeft. De groep heeft geen band meer met 40, hij lijkt namelijk steeds breder te worden. Afgelopen week schaarde een grote protestgroep, Korsou Uni – verenigd Curacao – zich achter deze demonstratie. Deze actiegroep is een vereniging van bedrijfsleven, non-gouvernementele organisaties, kerken en sociale groeperingen.

Afdoende
Overigens een heel groot deel van de bevolking van Curaçao staat achter Gerrit Schotte en vindt dat de kritiek door de premier en het parlement afdoende is gepareerd. Het tekent de verdeeldheid op Curaçao.

Er is echter zoveel opgerakeld de afgelopen maanden, dat Schotte er verstandig aan zou doen om een onafhankelijke commissie of parlementair onderzoek in te laten stellen om af te rekenen met feiten en fictie rondom zijn regering.

Want hoe je het ook went of keert, zolang dat onderzoek er niet is, zal er een vervelende lucht blijven hangen rondom zijn ministers en zijn kabinet. En daar is niemand mee gediend. Schotte niet, deze groep van 40 niet en Curaçao niet.

Anousha Nzume in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (6'17")

Koningin Beatrix blijft geen 25 jaar...

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Sat, 29 Oct 2011 02:34:00 +0000

Koningin Beatrix, kroonprins Willem Alexander en prinses Máxima zijn vrijdag begonnen aan een 10-daags bezoek aan de voormalig Antilliaanse eilanden in het Koninkrijk. Algemeen wordt aangenomen dat dit een soort afscheidsbezoek is voordat Beatrix de troon zal overdragen aan Willem Alexander. Maar de Rijksvoorlichtingsdienst benadrukt, dat dit echt niet waar is.

Ze zal op alle eilanden speciale projecten, scholen en goede doelen organisaties bezoeken. Wie het programma goed doorneemt ziet dat het bijna allemaal bezoeken zijn aan clubjes waar de koningin in het verleden al iets mee gehad heeft. Ze komt de vooruitgang dus bekijken.

Reguliere vlucht
Voordat dit allemaal begon, arriveerde het koninklijk gezelschap met een reguliere vlucht van de KLM. Hoe reist een koningin met haar gevolg naar het uiteinde van haar Koninkrijk, 9000 km verderop? Geen regeringsvliegtuig, geen Koninklijke Marine, maar net als iedereen: Neerlands blauwe trots: de KLM. De 747 leent zich dan ook uitstekend voor dit soort reisjes, want je kunt het hele bovendek huren.

Op een gegeven moment ging het nieuws dat zij aan boord was als een lopend vuurtje door de economy class. Een aantal passagiers had net voor vertrek een geblindeerde auto zien aan komen rijden. En het Koninklijke drietal kwam toen aan boord….

Commotie
Haar eerste dag, donderdag, was nog privé. En tot ieders verbazing liep ze een juwelierszaak binnen, met de toepasselijke naam Queens, en kocht daar – naar verluidt – twee ringen. Onder de Arubaanse toeschouwers ontstond vervolgens commotie, want de winkels in die straat waren niet versierd met vlaggetjes of anderszins in het oranje gestoken. En dat werd met rode kaken ervaren....

Beatrix is mateloos populair op Aruba en ook op de andere Antilliaanse eilanden. Ze overbrugt met die populariteit de tegenstellingen die er hier heersen. De onrust zou zomaar op de achtergrond kunnen verdwijnen, door haar rol als moeder van het Koninkrijk te laten gelden. Maar wees niet ongerust, als ze straks weg is, gaan het hier gewoon weer door met ruzie…

Verhaal aparte
Aruba is wel een verhaal apart. Het eiland is al 25 jaar een autonoom land binnen het Koninkrijk, met haar status aparte. En je ziet – in tegenstelling tot de andere eilanden -die pas net beginnen - dat Aruba volwassen is geworden. De huidige regering van Mike Eman is een nieuwe weg ingeslagen, waarbij samenwerking het speerpunt is.

De andere eilanden en dan vooral Curaçao zijn nog ver weg van deze volwassenheid. Daar is afzetten tegen het moederland een vuistregel. Veel mensen hier hopen dat het voor Curaçao niet ook 25 jaar duurt, voordat iemand op het idee komt dat samenwerking meer oplevert dan ruzie zoeken.

Want zolang kan de vorstin niet in de West blijven..........

Anousha Nzume in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (6'19")

Donner pakt Curaçao niet aan

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Thu, 27 Oct 2011 13:20:00 +0000

Minister Piet Hein Donner voor Koninkrijksrelaties moest gisteren in de Tweede Kamer melden hoe hij de bestuurlijke chaos op Curaçao gaat aanpakken. De Tweede Kamer heeft het helemaal gehad met de onophoudelijke berichtenstroom over corruptie, banden met de maffia en ministers die nooit hadden mogen worden aangesteld.

Na het bezoek van vorige week van de fractievoorzitters aan de Antilliaanse eilanden schreeuwt politiek Den Haag om nu eindelijk eens in te grijpen.

Maar ze schreeuwen tevergeefs. Donner gaat niets doen. Althans hij blijft volhouden dat het niet aan de Tweede Kamer is om te debatteren over de integriteit van ministers op Curaçao. Die taak is voorbehouden aan het parlement op het eiland.

Officieel bezoek
Vrijdag reist Donner af naar de Antillen . Hij begeleidt koningin Beatrix en haar gevolg. Het gaat om een officieel bezoek naar alle zes eilanden in het Caribisch deel van het Koninkrijk. Ook prins Willem-Alexander en prinses Máxima zijn van de partij.

Naar het zich laat aanzien zal Beatrix op Bonaire geconfronteerd gaan worden met een demonstratie. Een herhaling van vorige week toen er gedemonstreerd werd tijdens het bezoek van de fractievoorzitters, maar nu dus gericht tegen de vorstin.

Broeien
Op Curacao broeit het ook, maar onduidelijk is of er acties komen. Probleem voor de potentiele demonstranten is, dat zij al vertegenwoordigd zijn door hun regeringspartij en ja, waarom zou je demonstreren als je eigen regering een boodschap persoonlijk over kan brengen aan Beatrix?

Als er gedemonstreerd wordt dan zou het wellicht de SP variant van Kamerlid Ronald van Raak zijn. Die vindt namelijk dat Beatrix alle eilanden kan bezoeken, behalve Curaçao. Beatrix moet uit protest het eiland mijden.....

Onvrede
Ook op de Bovenwindse eilanden heerst onvrede. Vorige week werden de fractievoorzitters van de Tweede Kamer tijdens hun bezoek geconfronteerd met protesten op Saba en Sint Eustatius, maar de koningin kan daar gerust langs komen. Ze is daar mateloos populair.

Donner heeft aan het begin van het debat gisteren vrij expliciet toegegeven dat er voor de BES-eilanden fouten zijn gemaakt bij de staatkundige vernieuwing. Volgens hem zijn de gevolgen van de vernieuwing onderschat . En dat is de boodschap die de koningin wellicht vaker dan zij lief is, mee gaat krijgen tijdens haar bezoek.

Anousha Nzume in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (4'35")

Saba en honkbal beleven primeur

noreply@blogger.com (Dick Drayer) — Tue, 18 Oct 2011 03:35:00 +0000

Wat is de overeenkomst tussen Honkbal en Saba? Ik houd u niet langer in spanning. Beiden beleefden voor het eerst in hun geschiedenis 'een grand finale'.

De Nederlandse honkbalploeg schreef afgelopen weekend geschiedenis met het behalen van de wereldtitel. Zaterdag won het team haar eerste WK-titel ooit. Minister Jansen op Curaçao vond dat de wereldbeker Curaçao toebehoort. Zij zouden volgens hem ook kampioen zijn geworden zonder de “witte Nederlanders”.

Saba, het eens zo rustige eilandje op de Bovenwinden kende dit weekend haar eerste echte protestdemonstratie. Het kleinste eiland binnen het Koninkrijk kent een ongelovelijke inflatie sinds ze onderdeel zijn van het Nederlandse staatsbestel. Een bruin brood kost bij de bakker ruim 3 dollar. Daarnaast vragen de Sabanen zich openlijk af of ze nog wel bij Nederland horen, want Den Haag laat zich maar mondjesmaat horen.

Laat dat geen twee keer gezegd worden, want de Haagse fractieleiders in de Tweede Kamer staan prompt voor je neus en worden daarmee ook nog eens op de feiten gedrukt.

Dat dat op Saba wel te behappen is, zullen ze proefondervindelijk ondervinden bij aankomst op Curaçao, dinsdag. Werden ze op Statia al niet onthaald door de lokale politiek, op Curaçao zal de ontvangst omgekeerd evenredig zijn aan de temperatuur.

En dat is geen primeur!

Anousha Nzume in gesprek met Antillencorrespondent Dick Drayer (6'15")

Dat maken we zelf wel uit!

noreply@blogger.com (Derk Draijer) — Wed, 12 Oct 2011 14:46:00 +0000

Anderhalve week geleden presenteerde de commissie-Rosenmöller op Curaçao het rapport onder de titel 'Doe het zelf'. Beter had Paul het niet kunnen verwoorden, want of we hier iets zelf doen, maken we zelf wel uit!

En zo was iedereen getuige van een bijna Chaviaans optreden van premier Gerrit Schotte in het parlement. In een drie uur durend betoog van 49 kantjes, veegde de minister-president de vloer aan met de commissie Rosenmöller en zijn opdrachtgever Piet Hein Donner.

In plaats van de integriteitsbeschuldigingen door een onafhankelijke onderzoekscommissie te laten onderzoeken, gaf Schotte er de voorkeur om als slager zijn eigen vlees te keuren.

,,Het rapport van de commissie-Rosenmöller is een aanslag op de democratie van Curaçao, is ontstaan door illegaal handelen en daarom onacceptabel''. Zo luidt een van de zes moties die door het parlement van Curaçao, de Staten, na deze marathonzitting in de nacht van dinsdag op woensdag aannam.

Curacao legt het rapport van Rosenmoller dus naast zich neer en beschuldigt Nederland van het uitvoeren van haar eigen agenda. En die is: het ten val brengen van zijn kabinet. De overtuiging bij de regering en haar achterban is dat Nederland liever zaken doet met de oude PAR-kliek (de vorige regering).

De bal ligt dus nu weer bij Nederland. Donner heeft eerder al aangegeven dat ingrijpen in het bestuur tot de mogelijkheden behoort wanneer Curaçao geen verder onderzoek wil. En mocht Donner woord houden dan zijn de rapen gaar. De gevolmachtigd minister van Curacao in Den Haag heeft al gezegd dat een tweede 30 mei in het verschiet ligt. De eerste 30 mei, in 1969, legde Willemstad in de as

Zover zal het niet komen. Donner is echt de laatste Nederlander die in wil grijpen op Curaçao. De soep isnu nog wat heet, maar als die afgekoeld is, zal Donner hem onder toeziend oog van de Tweede Kamer, netjes eten....

Schotte kan gerust en opgelucht adem halen.

Antillencorrespondent Dick Drayer (9'02")