Bordeaux 2018

Bordeaux 2018 aanraders - de grootste wijnen

2019-04-24T14:58:00.005+02:00

De Bordeaux 2018 ratings van de wijnschrijvers verschijnen één voor één op Bordoverview, maar wij kunnen er ook wat van. Dat zetten we alleen niet op Bordoverview, maar hier op ons inmiddels 12 jaar oude blog. Kan er nog wel bij. Over de cijfers mag gecorrespondeerd worden, maar het is geen wiskunde dus neem het allemaal niet té cijferlijk. Zie het vooral als hardop uitspreken van voorkeuren.

Bordeaux 2018 is een machtig jaar met machtige wijnen. Vorig jaar ontbrak het kopje 20, nu niet. Deze kopgroep van 4 is meesterlijk. Leuk voor wie het kan betalen. Maar in de groep 18 en hoger zitten ook best wel wat betaalbare wijnen.

We zijn geen journalisten en hebben ook heel wat wijnen overgeslagen. Dat zijn in de meeste gevallen die Bordeaux's waar we weinig mee hebben maar soms hebben we leuke wijnen gewoon gemist, zoals Talbot. De enige Talbot die ik zelf in Bordeaux proefde deze maand was de 1969, van dubbele magnum. Die deed het nog.

Enfin zie hier de lineup rode Bordeaux 2018:

20

Cheval Blanc 2018
Lafite Rothschild 2018
Palmer 2018
Vieux Château Certan 2018

19½

Ausone 2018
Lafleur 2018
Latour 2018
Léoville-las-Cases 2018
Le Pin 2018
Margaux 2018
Pontet-Canet 2018

19

Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2018
Canon 2018
Les Carmes Haut-Brion 2018
La Conseillante 2018
Domaine de Chevalier 2018
Haut-Bailly 2018
l’Eglise-Clinet 2018
l’Evangile 2018
Haut-Brion 2018
Léoville Barton 2018
Montrose 2018
Pavie Macquin 2018
Rauzan-Ségla 2018

18½

Angélus 2018
Cos d’Estournel 2018
Giscours 2018
Grand Puy Lacoste 2018
l’If 2018
Figeac 2018
Guillot Clauzel 2018
Larcis Ducasse 2018
Lynch Bages 2018
La Mission Haut-Brion 2018
Mouton Rothschild 2018
Pichon Longueville Comtesse 2018
Smith-Haut-Lafitte rouge 2018

18+

Branaire Ducru 2018
Calon Ségur 2018
Clos Fourtet 2018
d’Issan 2018
Langoa Barton 2018
Phélan Ségur 2018
Rouget 2018

18

Berliquet 2018
Brane Cantenac 2018
Clos du Marquis 2018
La Clotte 2018
Duhart Milon 2018
Gazin 2018
Troplong Mondot 2018

17½

Clerc Milon 2018
Clinet 2018
Léoville Poyferré 2018
Saint-Pierre 2018

17

Ducru Beaucaillou 2018
Haut Batailley 2018
Nénin 2018
Pichon Longueville Baron 2018

Bordeaux 2018 value-for-money

Chasse Spleen 2018
Clos Puy Arnaud 2018
Les Cruzelles 2018
Gloria 2018
Lafon Rochet 2018
Latour Martillac 2018
Mauvesin Barton 2018
Mazeyres 2018
Montlandrie 2018
Ormes de Pez 2018
Potensac 2018
Poujeaux 2018
Quinault l'Enclos 2018
Saintem 2018
Sociando Mallet 2018
Du Tertre 2018
Tronquoy Lalande 2018

Bordeaux 2018 beste 2e wijnen

Blason d’Issan 2018
Carruades de Lafite 2018
Chapelle d’Ausone 2018
Dame de Montrose 2018
Hauts du Tertre 2018
Petite Eglise 2018
Lacoste Borie 2018
Haut-Bailly II 2018
Pavillon Rouge 2018
Petit Cheval 2018
Petit Lion de Las Cases 2018
Réserve de la Comtesse 2018
Sirène de Giscours 2018

De meeste van deze wijnen zijn te vinden op ons Bordeaux 2018 overzicht. De prijzen worden een voor een bekendgemaakt in de maanden april, mei en juni (van 2019).

Bordeaux 2018 oogstverslag

2019-04-16T21:31:00.000+02:00

Bordeaux 2018 "unquestionably among the greatest Bordeaux has produced"

Bordeaux 2018 is het jaar van de bijgelovige. En een yin-yang jaar, wat de Chinese belangstelling voor Bordeaux hopelijk niet te groot zal maken. Als we het jaar 2018 grof schetsen, is het in twee delen te hakken. Deel 1 is was nat en bewolkt en duurde tot aan de WK finale. Deel 2 begon toen Frankrijk wereldkampioen was geworden: de zon brak door en er volgde een warme en lange zomer. Met een prachtige oogst als resultaat. Probeer die weeromslag op dat moment maar eens als toeval uit te leggen. Niet doen, lukt niet.

De rode Bordeaux 2018 zijn “unquestionably among the greatest Bordeaux has produced” zo staat te lezen in het vintage overview dat jaarlijks wordt gepubliceerd door de Universiteit van Bordeaux, een doorwrocht stuk met veel feiten gepresenteerd in vele tabellen en grafieken. En met daardoorheen af en toe een bruikbare quote als deze.

Die “geweldige” wijnen zijn het resultaat van de zon én de regen: de zomerzon vanaf juli, maar ook de overvloedige regen die de eerste helft van het jaar was gevallen. De grote waterreserves hebben ervoor gezorgd dat de planten de lange warme zomer goed hebben doorstaan. Het is geen rocket science om te zien dat dit een heilzame combinatie is.

Château Palmer, Margaux

Bordeaux 2018: weer meer bio

Maar er was zeker stress in 2018. De regen zorgde ook voor problemen. Meeldauw was de grootste kwelgeest. Vooral in juni, kort voordat het weer opsloeg, waren er heftige en zeer snelle uitbraken van meeldauw. Voor de biologisch werkende producenten kon dat desastreus uitpakken, zo zijn de opbrengsten bij Pontet Canet en bij Palmer uiterst klein dit jaar. Maar wát zij gemaakt hebben is gelukkig goed. Of beter: heel goed. Pontet Canet (10 hl/ha) en Palmer (11 hl/ha) maakten beide grote indruk. Twee werkelijk schitterende wijnen.

Château Pontet Canet, Pauillac

Over biologisch gesproken: er worden serieuze stappen gemaakt in Bordeaux. Veel wijngaarden liggen er groen en levendig bij, met gras en bloemen tussen de rijen. Er zijn domeinen in conversie: ze werken biologisch maar zijn nog niet gecertificeerd. Voorbeelden hier van zijn Angélus, Smith Haut Lafitte en l’Evangile.

En dan zijn er de domeinen die vrijwel helemaal biologisch werken, maar als het naar hun mening niet anders kan toch naar een conventioneel middel grijpen. Zo hebben La Conseillante en Château Margaux dit jaar één keer ingegrepen om de meeldauw aan te pakken.

Château La Conseillante, Pomerol

Hoe dan ook, de biologische aanpak, met al z’n varianten, staat steeds steviger op de kaart in Bordeaux en dat is echt een heel ander verhaal dan zo'n 10 jaar geleden. Iedere weldenkende wijnmaker weet inmiddels dat natuurlijk werken een voorwaarde is om een waarlijk goede wijn te maken. Optimisme is terecht, maar er is ook nog een flinke weg te gaan.

2018 een uitbundig jaar

Terug naar de wijnen. Bordeaux 2018. Iedereen zal zich de zomer van 2018 herinneren, de zomer waar geen einde aan leek te komen. In Nederland niet, en in Frankrijk evenmin. Deze overvloed, vanaf begin juli, aan zon en warmte heeft gezorgd voor een flinke suikeropbouw in de druiven, de basis voor rijke en uitbundige wijnen. En met meer alcohol.

Maar ook: in 2018 waren er niet de warmte-pieken zoals in 2003, en de nachten waren relatief koel. Het eerste heeft ervoor gezorgd dat het geen overrijp en zondoorstoofd jaar werd, en dankzij de enigszins verkoelende nachten is de frisheid behouden in de 2018’s. Beide zaken dragen in belangrijke mate bij aan de aantrekkelijkheid van deze nieuwe oogst.

Château Grand Puy Lacoste, Pauillac

Het was de laatste fase van het 2018 groeiseizoen dat van een ‘goed’ een ‘zeer goed’ maakte, en in een aantal gevallen zelfs een ‘uitmuntend’. De nazomer was warm en droog en de oogst heeft kunnen plaatsvinden onder de meest ontspannen omstandigheden. En over een lange periode: er werd geplukt tussen begin september en eind oktober. De oogst heeft dus voor iedereen op de juiste momenten kunnen plaatsvinden.

Het ideale moment van oogsten verschilt per domein, per opvatting over wat goed is, maar het is een feit dat we nauwelijks onrijpe wijnen zijn tegengekomen (uitzonderingen daargelaten, die zijn er altijd). Ook de tannines waren veelal goed rijp, dus kwamen we ook weinig stroefheid tegen. Dat hangt overigens ook samen met de huidige manier van wijnmaken: er wordt veel voorzichtiger en terughoudender met het fruit gewerkt, men is minder uit op extractie. Ook in dit opzicht zijn de verschillen met 10 jaar geleden groot. Het proeven van de vat-monsters van 2018 is heel wat aangenamer dan het proeven van de vat-monsters van bijvoorbeeld 2006. Dat was echt hard werken.

Bordeaux 2018 is rijk. En de wijnmakers die zich bij de vinificatie hebben weten in te houden hebben door de bank genomen de beste wijnen gemaakt. Het materiaal was super, en daar hoefde niet aan geduwd of getrokken te worden. De enkeling die over the top is gegaan laten wij links liggen, die komt niet terug in onze lijst van aanraders.

Château Rouget, Pomerol

De rijkheid van het jaar zie je ook terug in het alcoholpercentage, vaak 14 of 14,5%. Maar het moet gezegd worden: zelden viel de alcohol op in de samples. De wijnen hebben structuur en barsten van het fruit, de zuren doen hun werk, enfin, er is sprake van balans op hoog niveau. De alcohol valt daar goed in weg – hoe graag we ook wijnen zien met minder alcohol. Maar ongestraft korter laten rijpen kan ook niet zomaar: de druiven dienen ook fenolisch te rijp te worden want je wil niet met schurende tannines eindigen.

Meer over Bordeaux 2018

In de volgende posting geven we een overzicht van onze favoriete wijnen. Kijk ook naar wat de wijnschrijvers zeggen. Om gezondheidsredenen heeft Neal Martin (Vinous) de wijnen nog niet kunnen proeven, dat zal later dit jaar gebeuren. Dat is jammer want hij is een betrouwbare bron.

Anderen om in de gaten te houden zijn Jane Anson (Decanter), Chris Kissack (Winedoctor) en Jancis Robinson. En niet te vergeten het team van La Revue du Vin de France. Wie ik zeker niet volg is James Suckling, die geeft alle wijnen idioot hoge scores en daar heb je niets aan. Waarom hij dat doet? Omdat hij wil dat zoveel mogelijk wijnmakers hem citeren om zo meer bekendheid te krijgen. Erg suf.

Bordeaux 2018 was een bijzonder jaar om te proeven, en als de prijzen niet de pan uit rijzen is dit – bijgelovig of niet – een jaar om zeker niet te missen!

Voor meer foto's en eerste reacties zie Twitter, en het aanbod zal de komende maanden verschijnen op onze speciale Bordeaux 2018 pagina. Binnenkort volgt de tweede posting over Bordeaux 2018, met de grootste aanraders van het jaar.

Bordeaux 2017 - Geheime lijst van ten onrechte nog niet uitverkochte wijnen

2018-07-02T20:21:00.001+02:00

Bordeaux 2017 heeft niet dat warme broodjes over de toonbank gehalte van 2015 en 2016. De 2017 primeurs staan in de schaduw van die 2 monumentale jaren. Er zijn zeker goede wijnen gemaakt, maar de prijzen waren niet altijd aantrekkelijk. En veel kopers hadden de afgelopen 2 jaar ook al aardig in de buidel getast.

Toch zijn er koopwaardige 2017's. Natuurlijk zijn die er. Wijnen die het verdienen om eruit te worden gepikt. In onze laatste Bordeaux 2017 mailing hebben we de primeurs met de grootste prijsdaling op een rij gezet: een aantal toppers dat op een nette 20-26% prijsdaling zit.

In deze posting een iets ander lijstje: te weten dat van de wijnen die ten onrechte nog niet zijn uitverkocht, om wat voor reden dan ook.

• Alter Ego de Palmer 2017. Pourquoi? Omdat deze wijn zo ongehoord goed is. De wijn heeft zeker goed verkocht, maar er zijn toch nog kelders in Nederland waarin Alter Ego 2017 over een paar jaar zal ontbreken... dat gaat ons niet gebeuren! Sterker: we zijn bezig om in Amsterdam de grootste verzameling Alter Ego van Nederland op te bouwen, we hebben nu op voorraad 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 en 2015. En 2016 is onderweg.

• Rauzan Ségla 2017. Hier zit een groot deel van Nederland nog te slapen. Mark our words. Binnenkort hoekt iedereen elkaar neer om een kistje Rauzan-Ségla en primeur veilig te stellen. Precies zoals nu al gebeurt met Canon dat van dezelfde wijnmaker is. Het niveau van Rauzan-Ségla is hoog, deze buurman van Palmer en Château Margaux. Volgens Liv-ex hoort Rauzan-Ségla qua koopwaardigheid tot het rijtje Calon Segur, Carmes Haut Brion, Lafleur, Lafite Rothschild en Lynch Bages.

• Lafite Rothschild 2017. Als belegging, voor diegenen die het kunnen betalen. Hors catégorie. Vraag naar deze wijn is in het buitenland veel groter dan in Nederland.

• Pontet Canet 2017. Topper en favoriet, met 26% prijsdaling ten opzichte van de 2016 een mooie aankoop. Misschien niet de 'investering' zoals het geval is bij Rauzan-Ségla en Lynch Bages (die op zich goed loopt), maar wel een toonaangevende wijn voor een goede prijs. Wie laat weten dat ie dit gelezen heeft kan de wijn bij ons voor nog drie euro per fles minder reserveren, niet iets om aan de grote klok te hangen, het staat ook niet online, behalve hier dan. Pontet Canet is een van de meest energieke en uitbundige linkeroever wijnen. Biodynamisch.

• Montrose 2017. Montrose is het summum van wat St-Estèphe vermag. Het is de wijn die werkelijk nooit teleurstelt. Zo dronken we in juni nog de 2004 en de 2005. Prachtige klassiekers. Zijn volstrekt zichzelf, en gelukkig maar, want hier moet je als wijnmaker niet aan gaan klooien. Het terroir zien is het begin van de wijn begrijpen. La Dame 2017 is van vergelijkbare schoonheid, maar jonger.

• Domaine de Chevalier rouge 2017. Geen commentaar. Best lopende wijn van de campagne en dat komt door een ongewoon sterke prijs-kwaliteitverhouding.

• Domaine de Chevalier blanc 2017. Er is dit jaar geweldig wit gemaakt. Wie het budgettair aankan tekent in op misschien wel de beste witte wijn van Bordeaux, met een enorm bewaarpotentieel. En wie voor minder geld een top witte Pessac-Léognan wil drinken gaat voor Latour Martillac blanc 2017. In april dronken we nog een 1948(!) van de witte Martillac.

• Haut Bailly 2017. De Grande Dame van het zuiden. De vorst is bepaald niet aan Pessac-Léognan voorbij gegaan, maar wél aan het historische terroir van Haut Bailly, de prachtig gelegen gravel croupe. Dit terroir geeft ook in 2017 een droom van een Bordeaux. En dan is er ook nog de Parde 2017, waarschijnlijk de beste 2e wijn van onder de 30 euro.

• Pavie Macquin 2017. Geen wijn om uitbundig reclame voor te maken, want als verkoper schiet je je dan in de voet - er is te weinig te krijgen (en ja dat is mooi voor de prijsontwikkeling). Hiervoor geldt hetzelfde als voor Rauzan Ségla: de meeste mensen denken niet eens aan Pavie Macquin (de wijn heeft overigens niets met Pavie te maken). Het is te onbekend. Misschien moeten we het maar houden zo, dan zitten we straks zelf niet zonder.

• La Conseillante 2017. Als we steenrijk zouden zijn zouden we van ieder jaar een stapel kisten willen hebben van deze wijn. Verleidelijker dan dit is het bijna niet te vinden in Bordeaux. Sinds kort biologisch, ook dat! En good luck, vind hier maar eens een betaalbare oudere jaargang van!

Enfin, dit was wat ons betreft de lijst met wijnen waarvan je je afvraagt waarom ze niet allang zijn weggekaapt. Niet alles is te begrijpen in de wijnwereld, zelfs niet voor een Bordeaux importeur. Maar we hebben nu ten minste gewaarschuwd. Dus u kunt straks niet zeggen had dat nu gezegd van die ene wijn. Want we hebben het gezegd, het staat hierboven.

Ten slotte nog een linkje naar de hele lijst Bordeaux 2017.

Bordeaux 2017 aanraders - de grootste wijnen

2018-05-02T14:14:00.002+02:00

Evenals vorig jaar geven we met plezier onze volstrekt subjectieve lijst met gaafste rode wijnen van het jaar. We hebben bijna alles geproefd van Bordeaux 2017, maar geen Petrus en Lafleur. Binnenkomen bij Petrus is zo'n gedoe dat we dat na jaren proeven maar laten voor wat het is. Lafleur pakken we volgend jaar graag weer mee. Maar zoals is te zien hebben we toch wel weer ons best gedaan.

19½
Cheval Blanc 2017
Latour 2017
Léoville-las-Cases 2017
Palmer 2017
Vieux Château Certan 2017

19+
Ausone 2017
Canon 2017
Haut-Bailly 2017
Lafite Rothschild 2017
l’Eglise-Clinet 2017
La Conseillante 2017
Le Pin 2017
Léoville Barton 2017
Margaux 2017
Montrose 2017
Pontet-Canet 2017

19
Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2017
Clos Fourtet 2017
Cos d’Estournel 2017
Domaine de Chevalier rouge 2017
Grand Puy Lacoste 2017
Haut-Brion 2017
l’Evangile 2017
l’If 2017
La Mission Haut-Brion 2017
Les Carmes Haut-Brion 2017
Lynch Bages 2017
Mouton Rothschild 2017
Pavie Macquin 2017
Rauzan-Ségla 2017

18½+
Calon Ségur 2017
Ducru Beaucaillou 2017
Figeac 2017
Gazin 2017
Giscours 2017
La Mondotte 2017
Langoa Barton 2017
Larcis Ducasse 2017
Nénin 2017
Phélan Ségur 2017
Pichon Longueville Baron 2017
Pichon Longueville Comtesse 2017
Rouget 2017

18½
Angélus 2017
d’Issan 2017
Canon la Gaffelière 2017
Saint-Pierre 2017
Troplong Mondot 2017
Valandraud 2017

18
Brane Cantenac 2017
Clerc Milon 2017
Clinet 2017
Duhart Milon 2017
Léoville Poyferré 2017
Talbot 2017

Smith-Haut-Lafitte rouge 2017

De value-for-money toppers:

Beauregard 2017
Branaire Ducru 2017
Clos du Marquis 2017
Du Tertre 2017

Fonroque 2017
Gloria 2017
Latour Martillac 2017
Mazeyres 2017
Meyney 2017
Ormes de Pez 2017
Potensac 2017
Quinault l'Enclos 2017

Sociando Mallet 2017
Tronquoy Lalande 2017

De beste tweede wijnen:

*Alter Ego de Palmer 2017
Blason d’Issan 2017
Carruades de Lafite 2017
Chapelle d’Ausone 2017
*Dame de Montrose 2017
Haut Batailley 2e wijn 2017 (naam nog onbekend)
Hauts du Tertre 2017
La Petite Eglise 2017
La Petite Marquise 2017
Lacoste Borie 2017
*Parde de Haut-Bailly 2017
Pavillon Rouge 2017
Petit Cheval 2017
Petit Lion de Las Cases 2017
Réserve de la Comtesse 2017
Sirène de Giscours 2017

De 2e wijnen met een * zijn opvallend aantrekkelijk. De releases zijn te vinden op onze Bordeaux 2017 pagina.

Bordeaux 2017 - het herrezen jaar

2018-04-20T14:59:00.000+02:00

We zijn terug van vijf dagen proeven, een dikke 8 uur per dag Bordeaux 2017's proeven. Een ervaring rijker, zeker als je de wijnen meetelt die we in de avonden proefden, en dronken. Het meest bijzonder waren wel de Poujeaux 1928 en de Domaine de Chevalier rouge 1928. Ongelofelijke wijnen en een ongekende tijdreis van 90 jaar. Een bijkans mystieke ervaring.

Poujeaux 1928

Of wat te denken van de witte Latour Martillac 1948. Toen we een paar dagen later op het château de 2017's proefden hoorden we van de keldermeester dat er die week 2 van de 6 nog aanwezige flessen Blanc 1948 uit de kelder waren gehaald - zelf had hij deze jaargang nooit geproefd. De avond waar al deze bijzondere flessen werden ontkurkt was het jaarlijkse diner van de Académie du Vin de Bordeaux.

Het thema die avond: wijnen uit jaren eindigend op 8. Dus dronken we bij het eten achtereenvolgens Latour 1978, Mouton 1988, Lafite 1998, Haut-Brion 2008 en Yquem 2008, deels uit magnums en dubbele magnums. Het was een leerzame avond, maar dat mag je ook verwachten bij een Académie.

De witte Latour Martillac 2017 - even 69 oogsten fast forward - is erg goed. Misschien dat de volgende generatie deze wijn in 2088 proeft, in het toekomstige Bordeaux. Een Bordeaux dat vast alleen nog maar biologische wijnen voortbrengt. Goede kans dat die Latour Martillac Blanc 2017 dan niet zal teleurstellen: het jaar 2017 heeft geweldig wit opgeleverd. Zo ook de witte Smith Haut Lafitte 2017 en de Domaine de Chevalier 2017, beide indrukwekkend.

Latour Martillac blanc 1948

Heb je het over Bordeaux 2017, dan heb je het over de vorst. De vorst kwam al aan bod, in beide vorige postings, maar nu toch echt weer. Ook omdat er een niet onbelangrijke nuancering moet worden aangebracht.

Ja, de vorst heeft enorme schade berokkend. In omvang was de vorstschade van 2017 groter dan die van 1945, 1977 en 1991. De gemiddelde opbrengst was dus laag. Maar dan komt de grote 'maar': de schade is werkelijk allesbehalve eerlijk verdeeld. De top terroirs hebben het minst van de vorst te lijden gehad, soms zelfs helemaal niet.

Koude lucht is zwaarder dan warme lucht, vrieskou zakt omlaag. Met als gevolg dat de hellingen met de beroemde terroirs veelal gespaard zijn gebleven. Het verschil van één graad kon het verschil zijn tussen leven en dood. De lager gelegen terroirs, en ook de wijngaarden die meer landinwaarts en liggen - denk aan de appellation Moulis - hebben het flink te verduren gekregen. In veel gevallen zijn complete wijngaarden bevroren. Dit jaar is er bijvoorbeeld geen Mauvesin Barton.

2017 heeft top wit opgeleverd zoals deze SHL

Het seizoen was vroeg en zomers begonnen, dat hebben we vorig jaar zelf kunnen ervaren: de primeur-proeverijen van Bordeaux 2016 vonden plaats bij zonnig en warm weer, en dat was sinds half maart al gaande. De ranken waren flink uitgelopen. Het zag er allemaal mooi uit, tot het eind april mis ging.

Het is die rampnacht van de 27e april een gekkenhuis geweest in de wijngaarden van de Bordeaux, en niet alleen daar. Ook in andere wijnregio's in en buiten Frankrijk sloeg de vorst genadeloos toe.

Bij Haut-Bailly verloor men bijvoorbeeld 30% van de oogst. Er werden die nacht pallets verbrand in een poging om de temperatuur in de wijngaard ook maar iets omhoog te krijgen. Bij Domaine de Chevalier draaiden de wijngaard-molens op topsnelheid, onheilspellend gierend, om de lucht maar in beweging te houden, het meeste kon zo worden gered. Zo niet bij De Fieuzal, daar ging alles verloren. Het team werkt nu verspreid over de wereld, of heeft de studie weer opgepakt, de kelders zijn leeg.

Haut Bailly, vrijdag de 13e april 2018

Op Haut-Bailly lag de grens tussen wel en niet bevroren precies op de grens tussen de historische wijngaarden en de later aangeplante wijngaarden. De historische overleefden, de nieuwe niet. Zo ging het bij veel beroemde châteaux. Dat betekent: er is wel wat minder van de Grands Vins gemaakt, maar het verschil met vorig jaar valt erg mee. Het zijn de tweede wijnen, de petits châteaux en wijngaarden meer landinwaarts die de hardste klappen hebben gekregen.

Poujeaux bijvoorbeeld, in Moulis, zag z'n opbrengst decimeren. Verder van de Gironde hebben de stokken niet kunnen profiteren van de temperende invloed van de rivier. Zoals gezegd: een graad verschil kon een wereld van verschil maken. Tot zover de vorst.

Door de vroege start van het seizoen was viel ook de oogst weken vroeger. Dat wil zeggen, voor die producenten die zo verstandig waren om het vroegrijpe fruit ook daadwerkelijk te oogsten. Natuurlijk waren er ook boeren die meenden maximaal te kunnen profiteren van het goede nazomerweer. Die lieten het fruit lang hangen, te lang, met minder harmonieuze, minder verfijnde wijnen tot gevolg.

Hoewel het ook wel weer meevalt met het aantal 'mindere goden'. Bij het vertellen over de de eigen geweldige aanpak wordt vaak de vergelijking gemaakt met een denkbeeldige, in ieder geval niet bij naam genoemde collega die het niet begrepen heeft. Maar die zijn er ieder jaar minder, we zien duidelijk een verschuiving plaatsvinden naar een meer klassieke stijl. Een goed voorbeeld is Troplong Mondot. Voorheen een behoorlijke blockbuster, nu onder leiding van Aymeric de Gironde - oud Cos d'Estournel - verfijnder, met nieuwe kansen voor het mooie terroir om zich te laten zien. Ook Cos is trouwens niet meer zo over the top, de 2017 is van de recente jaren stilistisch de beste die ik proefde.

zeer geslaagd: Grand Puy Lacoste 2017

Wat we ook zien: producenten die hun nieuwe wijnen als eleganter en natuurlijker bestempelen - want dat klinkt goed - maar ondertussen een onmogelijk powerhouse neerzetten - zwart, door en door rijp en krachtig. Zie bijvoorbeeld Pavie, dat blijft een lastig verhaal. Hoewel er genoeg mensen zijn die het geweldig vinden. 's Avonds proefden we Pavie 2006, de eerste Pavie die ik ooit en primeur proefde. Wie dat heeft liggen doet er goed aan dat nog wat langer te laten liggen. Over 10 jaar nog maar eens proeven. De wijn heeft nu de subtiliteit van een graafmachine.

Los van de vorst was Bordeaux 2017 een goed jaar, met een goed aantal spectaculaire uitschieters. Zoals Alexandre Thienpont van Vieux Château Certan het uitdrukte: we zijn weer terug bij 'Bordeaux'. De jaren 2015 en 2016 zijn de jaren van overvloed, met veel vol rijp fruit, bijkans atypisch. Het jaar 2017 gaat weer helemaal over verfijning en balans. Over precisie. Ik moet zeggen, Vieux Château Certan hoort ook wel tot de meest briljante 2017's die we hebben geproefd.

Vanaf mei is het groeiseizoen grosso modo goed verlopen. Na een mooie mei-maand met perfecte vruchtzetting bij droog weer volgde een drijfnat eindigende maand juni. Er viel toen zóveel regen tegelijk dat zelfs het gemiddelde van het natte 2013 werd gehaald. Maar dat jaar druppelde het onophoudelijk door, waarbij de grond maar nat bleef. De bakken regen die eind juni 2017 vielen verdwenen voor een belangrijk deel in de rivieren. En daarna werd het droog, heel droog.

Proeven van vat bij Rauzan-Ségla

Juli en augustus. Niet zo warm als in de twee voorgaande jaren, maar tegen het eind van de zomer ontstond toch een lichte mate van waterstress. Een lichte mate die gunstig voor de rijping van de druiven: de energie van de plant gaat dan vooral naar het fruit, en niet naar het groen. En in september was de natuur Bordeaux goedgezind met verlossende regen. Met de aangevulde waterreserves kwamen de stilvallende processen in de plant weer op gang, en konden de druiven verder rijpen. De laatste loodjes voor de oogst. Of lootjes zo je wilt.

Maar de regen in september was ook lastig voor een deel van de wijnmakers: ze viel gedeeltelijk samen met de oogst van de merlot: een deel van de merlot moest juist geplukt worden tijdens te regen. Voor die druiven moest een keuze worden gemaakt: of net niet à point oogsten (iets te vroeg of te laat), of tijdens de regen oogsten, waarbij gemakkelijk verdunning van het sap optreedt. De witte druiven waren al binnen voor de regen, in topconditie, en de cabernets werden pas later geplukt, evenals dat deel van de merlots dat sowieso pas later optimale rijpheid bereikte.

Proeven van vat bij Canon

Bordeaux 2017 was lastig voor de wijnmakers. Vooral dan door de vorst. Het moeilijkst waren de wijngaarden tussen leven en dood. Wat compleet bevroren was kon vergeten worden, wat overleefd had was business as usual, maar het gemankeerde materiaal ertussen was het lastigst. De wijnmakers die daarmee aan de slag moesten hebben niet de wijn kunnen maken die ze hadden willen maken.

Voor wat er nog over was na de vorst kunnen we zeggen dat het een goed jaar was. En het beste van 2017 is meesterlijk. We hebben in iedere appellation waarlijk grote wijnen geproefd. Wijnen die je fysiek raken, waar je de vibes van krijgt. In een komende posting zal ik ze op een rijtje zetten.

De releases die we aanbieden verschijnen op een voor een op onze Bordeaux 2017 pagina.

Bordeaux 2017 vorst slachtoffers

2018-04-15T18:14:00.000+02:00

Het Bordeaux 2017 verslag komt eraan. Er wordt aan gewerkt. In de vorige posting noemde ik al de vorst die eind april 2017 heeft toegeslagen. Bij de volgende domeinen was de schade zo groot dat de wijnen niet en-primeur zullen worden aangeboden.

• Côte de Baleau 2017

• Dassault 2017

• Larmande 2017

• La Tour Figeac 2017

• Montviel 2017

• Siaurac & Plaisir de Siaurac 2017

• Doisy Védrines 2017

• Nairac 2017

• Brun 2017

• Clos du Jaugueyron 2017

• Chantegrive Blanc & Rouge 2017

• Fieuzal Blanc & Rouge 2017

• Fleur de Boüard 2017

• Fugue de Nénin 2017

• La Pointe 2017

• Mauvesin Barton 2017

• Retout Blanc 2017

• Bolaire 2017

• Arsac 2017

• Camensac 2017

• Climens 2017

• Fleur Cardinale 2017

• Fonbel 2017

• Haut Bergey Blanc & Rouge 2017

• Laroze 2017

• Chauvin 2017

• Marjosse Rouge 2017

• Mille Roses 2017

• Arums de Lagrange 2017

• Corbin 2017

• Gironville 2017

• Grand Corbin 2017

• Grand Corbin Despagne 2017

• Chante Alouette 2017

• Des Annereaux 2017

Van sommige wijnen is onvoldoende wijn gemaakt om een primeur-aanbod te doen, van andere wijnen is er gewoon niets, of praktisch niets.

Het is een flinke lijst. Het geeft de omvang van de schade aan. Maar het is bekend: het is niet eerlijk verdeeld in deze wereld. Er zijn ook châteaux die niet of nauwelijks zijn geraakt. Meer hierover in de volgende posting, het Bordeaux 2017 verslag. To be continued.

Bordeaux 2017 campagne binnenkort van start

2018-03-22T11:08:00.000+01:00

In de tweede week van april vliegen we weer naar Bordeaux om de jongste oogst te proeven: Bordeaux 2017. Het wordt dit jaar spannender dan ooit. Door de vorst eind april vorig jaar hebben we te maken met een zeer kleine oogst, de kleinste naoorlogse oogst, een jaar met pieken én dalen.

De laatste keer dat ik in Bordeaux was, september vorig jaar, hoorde ik uiteenlopende verhalen. Wat betreft de dalen voor Bordeaux 2017: er zijn châteaux die dit jaar niets of vrijwel niets gemaakt hebben. Zoals de biologisch werkende domeinen Grand Corbin Despagne op de rechteroever en Clos du Jaugueyron op de linkeroever. En Climens in Sauternes.

Maar er zijn ook pieken. Bij het bezoek aan Vieux Château Certan vertelde Alexandre Thienpont dat de kwaliteit van zijn kleine 2017 oogst van hoog niveau is - hij maakte een vergelijking met 2010. Thienpont zei druiven met veel matière te hebben geoogst.

Er zijn meer jaren geweest waar vorst voor een soort natuurlijke selectie heeft gezorgd. Meestal is het de mens die 'steng selecteert' en snoeit, nu was het de natuur. Voor Bordeaux 2017 zijn de gevolgen van de vorst zeer verschillend per domein. En daarom is het zo belangrijk - en spannend - om goed te gaan proeven. We houden u op de hoogte!

O ja, de nieuwe Bordeaux 2017 pagina staat al klaar. Deze zal vanaf eind april gevuld gaan worden met releases. En op dit blog zal t.z.t. het verslag verschijnen, met natuurlijk onze aanraders.

Bordeaux 2016 kooptips rechteroever

2017-05-31T15:59:00.002+02:00

Kooptips Bordeaux 2016 - de value-for-money killer 2016's ter rechterzijde van Gironde en Garonne - Het heeft even geduurd, maar hier is dan de laatste posting met tips, de leukste betaalbare primeurs uit Saint-Emilion en Pomerol en omstreken. We volgen weer min of meer de volgorde van de lijst met ons aanbod.

Fonroque 2016 St-Emilion
Deze wijn hoort hier eigenlijk niet thuis. Als 'Grand Vin', deze biodynamische Grand Cru Classé van mooi terroir nabij de heuvel van St-Emilion (het dorp). Wél een wijn die ongehoord goed is én zeer betaalbaar. Mijn proefnotitie schudt Pavlov wakker, en dat midden op de dag. Expressief, rood fruitig en soepel. Intens, evenwichtig en met levendige zuren. Veel precisie en frisheid. En dan eindigt de notitie met het woord 'top'. Says it all. Klasse en evenwicht, zie daar deze jonge pure Fonroque 2016.

Grand Corbin Despagne 2016 St-Emilion
Nog zo'n geweldige verstekeling. Eveneens een heuse Grand Cru Classé, maar belangrijker: ook een biodynamische wijn. Uit een andere hoek van Saint-Emilion, de sector Corbin, nabij Pomerol. En ook heel anders van karakter dan Fonroque. Waar Fonroque rood oogt, oogt GCD paars. De wijn is vol en rijp, zelfs naar zoet neigend. En behoudt dan toch voldoende frisheid (anders zou ie hier ook niet staan). Verleidelijke wijn, heel even moest ik zelfs aan chocolade denken, maar dat was maar kort. Grand Corbin Despagne 2016.

Montlandrie 2016 Castillon
Rock on! Wat is dit weer gaaf. U weet het, van de hand van meester-wijnmaker Denis Durantou die vooral beroemd is van zijn Pomerol L'Eglise-Clinet, die heel duur is. Als die te duur is, en dat is ie al snel, dan zijn daar voor de Durantou-fans de Saintem (ook een aanrader, maar ik kan ze niet allemaal opnemen in de lijst), La Chenade (mooi), Les Cruzelles (zie hierna) en deze Montlandrie. En nog een heel klein beetje van zijn tweede wijn La Petite Eglise. Erg gaaf maar zo schaars. Montlandrie is de rijpste van het rijtje kleinere Durantou's, maar heeft dan niet het zoete van eerdere jaren. De afdronk is van een volwassen (denk: best dure) wijn, droog stenig en lang. Montlandrie 2016.

De Pressac 2016 St-Emilion
Toen Jean-François Quenin was 'binnengelopen' met de verkoop van zijn Darty (een soort Franse Hubo) kocht hij het schitterende Château De Pressac. Een indrukwekkend kasteel, minstens zo indrukwekkend gelegen boven op een heuvel in de oosthoek van St-Emilion, richting Castillon. Kijkend naar dit terroir denk je: dit kan niet mislukken. Toch vond ik niet ieder jaar even overtuigend van deze wijn. De 2016 is dat wel. Donkere neus, energiek in de mond. Zuurtjes en rozenbottel, prikkelend en vrolijk. Niet voor decennia in de kelder, maar lekker drinken in de jaren '20. De Pressac 2016.

Clos Puy Arnaud 2016 Castillon
De onvermoeibare Thierry Valette is de man achter Clos Puy Arnaud. Wars van alle uiterlijk vertoon. Hij is het altijd zélf die de wijn laat proeven, in eenvoudige setting. En dan te bedenken dat de familie Valette ooit eigenaar was van Pavie. Een groter contrast is er niet denkbaar. Pavie is tegenwoordig het meest pocherige, hijgerige domein waar je een zonnebril nodig hebt om de blingbling aan te kunnen. Ach, als Thierry Valette Pavie zou maken, wat zou dat opleveren...? De combinatie van zijn stijl en dat terroir... zucht... enfin, we moeten ons richten op de Clos Puy Arnaud. Heel uitbundig fruit, pittig, intens en prikkelend. Paars en fris, en soepel. Net zoals vorig jaar leeft dit weer enorm. Gaaf! En o ja, biodynamisch ook.

Les Cruzelles 2016 Lalande de Pomerol
Al genoemd. Van Denis Durantou. Nèt een tikje eleganter dan Montlandrie. Iets meer ingetogen. Zeer evenwichtig en een super structuur, volle zuren, heel compleet. Blind zou je hier iets duurders van maken. Dit smaakt echt een niveau hoger dan wat je qua prijs verwacht. Heel veel is er niet van, maar onze allocatie is toch best riant. Die van L'Eglise-Clinet trouwens ook, maar die kost ongeveer tien keer zo veel. Les Cruzelles 2016.

Fugue de Nénin 2016 Pomerol
De Grand Vin Château Nénin is best heftig dit jaar. Had er zelfs wat moeite mee. Vast voor de zeer lange termijn, maar het is wel een hele hoop wijn per kubieke centimeter. Die enorme concentratie heeft de Fugue niet. Maar hij mist ook niets. Blind zou ik niet denken dat dit een tweede wijn is. Dit is erg goed.

Beauregard 2016 Pomerol
Voor deze lijst is Beauregard aan de dure kant, maar dit is een winner die hier niet mag ontbreken. Nieuwe eigenaar is Smith Haut Lafitte, en zij hebben flink geïnvesteerd in deze Pomerol. Zo zijn daar de kegelvormige betonnen vaten voor de vergisting, een soort enorme barbapapa's. En, goed nieuws, de wijn is biologisch geworden. De 2016 heeft zacht zoetrijp fruit en een fluwelige textuur. Heel mooi, zonder hardheid maar wel met een aantrekkelijke frisse korreligheid. Als een arty foto met hoge iso-waarde. Dit is absoluut een wijn om te volgen.

Dat was het. Een kortere lijst dan voor de linkeroever bargains. Maar dat maakt het leven ook makkelijker. En het kiezen niet zo moeilijk. Deze en de andere 2016's zijn te vinden op onze pagina met het Bordeaux 2016 aanbod.

Bordeaux 2016 kooptips linkeroever

2017-05-05T23:03:00.000+02:00

Kooptips Bordeaux 2016 - de value-for-money killer 2016's ter linkerzijde van Gironde en Garonne - Leuk natuurlijk al die dure jongens (uit de vorige posting), maar wat zijn nou de wijnen die je straks makkelijk opentrekt, en waar je misschien extra van geniet omdat het ook nog eens zo'n leuk koopje was? We hebben de grootste aanraders op rij gezet. We volgen min of meer de volgorde van de lijst met ons aanbod.

Mauvesin Barton 2016 Moulis
Eigenlijk is dit geen killer wine. Geen tot nederigheid stemmend zwaargewicht die proevers besmuikt naar elkaar laat knikken, daarbij sjonge jonge mompelend of iets dergelijks. Nee, als hier iets of iemand bescheidenheid aan de dag legt dan is het de wijn zelf. Dit is een eerlijke, ingetogen Médoc met fijne klassieke trekken. Voornaam zonder gedoe. Mooi puur fruit, heel goed in balans. Elegant en sappig. En en bouche uitgesproken energiek. Kleine Barton waar je blij van wordt. Mauvesin Barton 2016.

Potensac 2016 Médoc
Uit de stal van Léoville las Cases, geboortegrond van menig meesterlijke wijn. Potensac is voor z'n prijs zelden te kloppen. Ook hier een klassieke stijl, maar duidelijk meer power dan de Mauvesin. Zal ook langer te bewaren zijn. Proefnotitie eindigt ondubbelzinnig met 'absoluut goed'. Voeg ik niets meer aan toe. Potensac 2016.

Sociando-Mallet 2016 Haut-Médoc
De 2015 was best een lastpak, de wijn was behoorlijk heftig van structuur, maar de 2016 is ronduit prachtig, veel meer in balans. Hoort misschien net niet bij de koopjes, maar de prijs-kwaliteitverhouding van deze officieuze cru classé is ijzersterk. De 2016 is enorm sprekend, open, met energiek sap en een mooie lijn. Komt ook in aanmerking als betaalbare bewaarwijn. Sociando Mallet 2016.

Blason d'Issan 2016 Margaux
Proefnotitie om dorstig van te worden. Ruigte in de neus, uitbundig prikkelend stevig fruit op de tong. Rood en sappig, alsook wat mineralig. Veel merlot. Alles komt van een en dezelfde oude ommuurde wijngaard waar ook de grand vin vandaan komt. Dit is van vrolijke jonge stokken. Neal Martin was kritisch over deze wijn, maar wij zetten een vette krul. Voor de vroege jaren '20, dit is niet gemaakt om lang weg te leggen en te vergeten. Blason d'Issan 2016.

La Sirène de Giscours 2016 Margaux
Dit jaar toch weer een paar tweede wijnen geproefd die vermomd zo als eerste wijn zouden kunnen doorgaan. Interessant om te zien dat veel professionele proevers top tweede wijnen lager waarderen dan middelmatige 'grand vins' (die dus helemaal niet zo grand zijn). Enfin. De Sirène van 2016 is zo'n super tweede wijn. Helemaal in lijn met de Giscours, maar al meer benaderbaar. Fruit is expressief en aantrekkelijk, rood en rond, en met een hoop pit. Overtuigende wijn, evenals z'n grote broer. La Sirène de Giscours 2016.

Monbrison 2016 Margaux
Over Monbrison is men het duidelijk niet eens. Jane Anson en Jancis Robinson vinden er maar weinig aan, maar Tim Atkin en - in iets mindere mate - Neal Martin vinden 'm goed. Wij ook. Zoetig, spontaan, bijna vet fruit, en een goede structuur. Het is maar een korte notitie, dat wel. Staat nog 'koek' bij en dat hoort bij de impressie van zoetheid. Monbrison, buurman van Giscours, is altijd goed geprijsd, en de meeste jaren een aantrekkelijke Margaux. Zo ook dit jaar. Monbrison 2016.

Du Tertre 2016 Margaux
Langzaamaan gaat ook Du Tertre over naar 'bio': inmiddels wordt er op ongeveer de helft van de wijngaarden biodynamisch gewerkt. Er wordt veel aandacht besteed aan het vergroten van de biodiversiteit. De wijn was al goed, en wordt ieder jaar beter. Lenigheid, souplesse, en veel spanning. Kersig fruit met veel frisheid. Precisie en focus. Intens. Gaaf spul. Kreeg in de vorige posting al een 18½+. Ga d'r maar aan staan zou ik zeggen. Du Tertre 2016.

Gloria 2016 St-Julien
Gloria stond al in de vorige posting. Met een vette 18½. Het is heel makkelijk dit jaar: wie een geweldige betaalbare St-Julien wil uit 2016, kiest Gloria, punt. De niet-grand-cru die uitsluitend van - zij het versnipperd - grand cru terroir komt. Vol-sappig en donker, serieuze matière, goede zuren en mooie frisheid, en dat alles goed in balans. Overtuigend. Gloria 2016.

Lacoste Borie 2016 Pauillac
Net zoals de Blason d'Issan is dit een wijn om al vanaf 2019 of 2020 open te trekken. Vooral heel veel fruit, uitbundig en ook vrij zoet. En veel sap. En naast het zoetige ook een aangename frisheid. Gewoon lekker dus. Kan ook niet anders van dit domein. Grand Puy Lacoste (een 19'er) is weer geweldig dit jaar. Lacoste Borie volgt, op gepaste afstand. Lacoste Borie 2016.

Pibran 2016 Pauillac
Deze is toch wel het vermelden waard. Heeft met de vorige wijn het zoetsappige fruit gemeen, maar gedraagt zich toch net weer iets... serieuzer. Buurman van de briljante Pontet-Canet. Behoort tot de stal van Pichon Baron. En misschien dat dat het merkbare plintje hout verklaart in deze volsappige wijn. Geen torenhoge favoriet, maar zeker geslaagd. Pibran 2016.

Réserve de la Comtesse 2016 Pauillac
Comme Pibran. Vermeldenswaardig. Maar wat minder soothing dan in 2015, dat was zo'n instant verleider. Deze Réserve heeft meer pit. En heeft net zoals de vorig twee wijnen ook wat dat zoetige fruit, zij het net wat minder. Wat hout ook, maar dat is vast ook de jeugdigheid. Enfin, de wijn heeft ons niet compleet verpletterd, maar we liepen toch heel opgetogen naar onze volgende date (buurman Latour waar we de 2005 proefden, of eigenlijk opdronken, maar het was dan ook aan het einde van de dag inmiddels). Réserve de la Comtesse 2016.

Phélan-Ségur 2016 St-Estèphe
Deze hoort hier niet thuis. Al met een 19 besprenkeld in de vorige posting. Prachtige wijn. Ik citeer: veel souplesse zonder verlies aan structuur. Zuren natuurlijk, onderdeel van het fruit. Sappig, bijna knapperig. Evenwicht en frisheid. Heel levendig en plezierig. Goede fris-minerale afdronk, lang. Uitnodigend en positief. Einde citaat. Zeer geslaagde wijn! Phélan-Ségur 2016.

La Dame de Montrose 2016 St-Estèphe
Montrose, dat was de mooiste St-Estèphe. Een 19½ (van de 20). Zo compleet en mooi. Maar dit stukje gaat over La Dame, de tweede wijn. Tweede wijn? Blind gaat niemand dat raden. Dit heeft zoveel klasse. Wat is dit toch een topdomein. Ligt ook zo schitterend aan de Gironde. De dag dat Cos Montrose in de schaduw stelt moet nog komen, als het zover is meld ik het. De Dame is beheerst, evenwichtig, mooi hartig, alles klopt hier. Een must buy, in ieder geval voor de eigen kelder. La Dame de Montrose 2016.

Tronquoy-Lalande 2016 St-Estèphe
Gemaakt onder toeziend oog van de heren en dames van Montrose, en dat is merkbaar. Want het is goed. Niet groots, maar goed, en lekker. Vooral soepel en vriendelijk, en zacht. Lekker open vanaf 2019. Tronquoy-Lalande 2016.

La Parde de Haut-Bailly 2016 Pessac-Léognan
Driewerf hoera wederom voor La Parde. Opnieuw een van mijn favoriete tweede wijnen. Proefnotitie staat bol van de superlatieven. Zeer compleet, frisheid, balans. Gestructureerd. En droog, strak, gaaf, naturel. Hier gaat blind straks ook niemand roepen dat het een tweede wijn is. Een groot feest dit. La Parde de Haut-Bailly 2016.

Carbonnieux rouge 2016 Pessac-Léognan
Volgens mij veel te snel geproefd. Notitie is even kort als krachtig. Sappig, plezierig. Balans, klassiek, fris, transparant. Kom maar door dus. Duidelijk een aanrader. Heel onlangs de 2009 in een line-up van duurdere 2009's geproefd en ook toen kwam ie er verrassend goed uit. Valeur sûr, zeggen de Fransen. En terecht. Carbonnieux rouge 2016.

Domaine de la Solitude rouge 2016 Pessac-Léognan
Een van de verrassingen van het jaar. Uit de stal van Domaine de Chevalier (19+), dus dat is een goed begin. Zeer verfijnd. Moderne klassieker. Delicaat en sappig. Raspaard, eleganter dan de knollen die bij Domaine de Chevalier de ploeg voorttrekken. Dit is een wijn om in de gaten te houden. Een Chevalier voor doordeweeks. Een pure drink-Bordeaux. Domaine de la Solitude 2016.

Le C des Carmes Haut-Brion 2016 Pessac-Léognan
Nog zo'n bijzondere wijn. Tweede wijn van Carmes Haut-Brion (19!), buurman van Haut-Brion. Klein domein met een zonder overdrijven waanzinnige winery die ontworpen is door Philip Stark. Alles straalt hier ambitie uit. De wijnen zijn stevig, overtuigend, intens, en tegelijk ongeforceerd. Whole custer fermentation, bijzonder voor Bordeaux. Maar wat overigens ook gebeurt bij persoonlijke favoriet Clos du Jaugueyron, sedert jaren reeds. Mits goed gedaan geeft het structuur zonder hardheid, en zeer expressief fruit. De Carmes staat als een huis, grote aanrader maar slechts beperkt beschikbaar, en de "C" is ook niet te missen. Ze zijn zeer goed bezig daar! Le C des Carmes Haut-Brion 2016.

Tot zover de betaalbare linkeroever 2016's. Het complete Bordeaux 2016 aanbod vormt zich op de speciale Bordeaux 2016 pagina. De volgende posting zal over de rechteroever aanraders gaan.

Bordeaux 2016 grootste aanraders

2017-04-26T14:41:00.000+02:00

Tips Bordeaux 2016 - Evenals vorige jaar presenteer ik weer de hitparade, de hall of fame. Subjectief, en mag best tot verhitte discussies leiden, allemaal goed. Dit is wat we dit jaar vonden. Op deze apenrots alleen de rode wijnen.

De meer betaalbare wijnen, de kleinere châteaux, komen in een volgende posting aan bod. Evenals de witte wijnen. Per cijfer staan de wijnen alfabetisch. En de Top Tweede Wijnen Bordeaux 2016 staat onderaan.

Omissie: Gruaud Larose 2016 hebben we niet geproefd. Op de proeftafel stond een lege fles. Ook gemist helaas: Haut Batailley 2016. Meestal gaaf, maar François-Xavier Borie had 'm er dit jaar niet bij staan - tot nu toe werd deze wijn steevast samen gepresenteerd met de Grand Puy Lacoste.

20
Ausone 2016
Lafite Rothschild 2016
Margaux 2016
Petrus 2016

19½
Canon 2016
l’Eglise-Clinet 2016
Haut-Bailly 2016
Haut-Brion 2016
Latour 2016
Montrose 2016
Palmer 2016
Le Pin 2016
Pontet-Canet 2016
Vieux Château Certan 2016

19+
La Conseillante 2016
Domaine de Chevalier rouge 2016
Ducru Beaucaillou 2016
d’Issan 2016
Lafleur 2016
La Mission Haut-Brion 2016
Léoville-las-Cases 2016
Lynch Bages 2016
Mouton Rothschild 2016
Smith-Haut-Lafitte rouge 2016

19
Les Carmes Haut-Brion 2016
Cheval Blanc 2016
Clos du Jaugueyron 2016
Duhart Milon 2016
Figeac 2016
Giscours 2016
Grand Puy Lacoste 2016
l’Evangile 2016
l’If 2016
Larcis Ducasse 2016
Léoville Barton 2016
Phélan Ségur 2016
Rauzan-Ségla 2016
Trotanoy 2016

18½+
Beauregard 2016
Beauséjour Duffau-Lagarrosse 2016
Brane Cantenac 2016
Cos d’Estournel 2016
Fonroque 2016
Gazin 2016
Langoa Barton 2016
Léoville Poyferré 2016
Pavie Macquin 2016
Pichon Longueville Comtesse 2016
Talbot 2016
Du Tertre 2016

18½
Angélus 2016
Beauregard 2016
Branaire Ducru 2016
Calon Ségur 2016
Canon la Gaffelière 2016
Clos Fourtet 2016
Latour Martillac 2016
Le Dôme 2016
Gloria 2016
Grand Corbin Despagne 2016
La Mondotte 2016
Pavie 2016

18+
Beau-Séjour Bécot 2016
Clos l'Eglise 2016
La Fleur Pétrus 2016
Hosanna 2016
Lagrange 2016
Nénin 2016
Troplong Mondot 2016
Pape Clément rouge 2016
Pichon Longueville Baron 2016
Saint-Pierre 2016

18
Clerc Milon 2016
Clinet 2016
Clos du Marquis 2016
La Dominique 2016
Quintus 2016

De beste tweede wijnen:

Alter Ego de Palmer 2016
Blason d’Issan 2016
C des Carmes Haut-Brion 2016
Carruades de Lafite 2016
Chapelle d’Ausone 2016
Clarence Haut-Brion 2016
Dame de Montrose 2016
Fugue de Nénin 2016
Parde de Haut-Bailly 2016
Pavillon Rouge 2016
Petit Lion de Las Cases 2016
La Petite Eglise 2016
Sirène de Giscours 2016
Lacoste Borie 2016

Inmiddels is de Bordeaux 2016 campagne wat op gang aan het komen. Alle releases zijn zoals altijd te volgen op Bordoverview, en heb aanbod krijgt vorm op onze speciale Bordeaux 2016 pagina.

Bordeaux 2016, meesterlijke klassieker

2017-04-20T14:33:00.000+02:00

Bordeaux 2016 oogst - Een van de indrukwekkendste recente Bordeaux-jaren is 2010. Een “grote klassieker” noemde ik het in het verslag van zes jaar geleden, dat was toen vooral in vergelijking met nouveau riche vintage 2009. Anders dan met 2009 ging het ontstaan van 2010 met horten en stoten, en gaf de wijnmakers een hoop stress. Met Bordeaux 2016 was dat opnieuw het geval.

De parallellen met 2010 zijn opvallend, inclusief het resultaat. In die zin dat er iets groots is gemaakt. Maar het karakter van 2016 is anders: het nieuwe jaar heeft heel veel, maar niet het gewicht van 2010. En dat spreekt aan. Dit is het gaafste jonge jaar dat ik geproefd heb.

Château d'Issan, Margaux, april 2017

Wie inmiddels over 2016 gelezen heeft weet dat het jaar schizofrene trekken had. Eerst alléén maar regen, en daarna alléén maar zon. Daar sta je dan als plant. Maar uiteraard ligt het wat ingewikkelder. En aangezien de weersomstandigheden de aard van een oogst bepalen is het zaak om hier meer in detail naar te kijken.

Het begon allemaal met de ongewone winter van 2015-2016. Die was buitengewoon zacht én heel nat: de eerste drie maanden van het jaar viel er ruim twee keer zoveel regen als gemiddeld! Zo vulden de waterreserves in de bodem zich goed aan na het droge naseizoen van 2015. Maar de hele lente bleef het nat, en in combinatie met de lagere temperaturen kende het jaar 2016 een trage start.

Zorgwekkend was vooral het ontstaan van de schimmelziekte meeldauw. Met de overvloed aan water was dat eenvoudigweg niet tegen te houden. Het betekende, zeker bij de biologisch werkende domeinen, lagere opbrengsten.

Château Margaux, april 2017

Waar je weinig over hoort: lokaal kwam ook in Bordeaux vorstschade voor, zoals in 2016 ook op dramatische wijze gebeurde in noordelijke wijnregio’s. Het Graves-domein De Fieuzal bijvoorbeeld verloor zo een flink deel van zijn oogst. Maar het succesverhaal van 2016 heeft dit local fact volledig overschaduwd.

Het eerste wonder geschiedde rond de bloei

Het goed verlopen van de bloei, en dan met name de bestuiving, de bevruchting en de vruchtzetting, is van groot belang voor het uiteindelijke resultaat. Nat en koud weer tijdens de bloei leidt tot coulure (gebrekkige vruchtzetting) en millerandage (onregelmatige vruchtzetting), wat zowel de kwaliteit als de omvang van de oogst beïnvloedt. Maar… met de bloei was het eindelijk droog!

Château Palmer, Margaux, april 2017

Believe it or not: begin juni, precies tegelijk met de bloei, brak de zon door. De boeren slaakten een zucht van verlichting. De bloei viel 8 dagen later dan in een gemiddeld jaar, en het goede weer was zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de druiven in wording. Tegen het eind van de bloei regende het weliswaar opnieuw, maar tot echte problemen heeft dat niet meer geleid. Ook het grotere aantal pitjes per druif duidt op een geslaagde bevruchting in 2016. En ligt mede aan de basis van een tanninerijk jaar.

Waar de bakken regen aanvankelijk tot grote zorgen hadden geleid, bleek het uiteindelijk een zegen te zijn: de grote waterreserves die zich gevormd hadden zorgden ervoor dat de planten de rest van de zomer konden doorstaan. Want ook die was ongewoon: de zomer van 2016 was in Bordeaux droog, kurkdroog. We schrijven 18 juni. Vanaf die dag was alles anders. Zon, zon, en nog eens zon.

Château Rauzan-Ségla, Margaux, april 2017

Behalve een probleemloze bloei is voor een goede oogst een droge zomer van belang. De droogte zorgt, na verloop van tijd, tot water stress. En dat maakt dat de energie van de plant naar de druiven gaat, en niet naar de loten en de bladeren. Want zo werkt het bij een wijnrank: zodra er een tekort aan water ontstaat stopt als eerste de groei van loten en bladeren, de rijping van de druiven krijgt voorrang.

Door de waterreserves in de grond liet serieuze water stress op zich wachten, de ontwikkeling van de planten, de ‘vegetatieve groei’, liep in de meeste wijngaarden lang door, tot diep in de maand juli. Na het stilvallen van die groei volgde begin augustus de véraison, de groene druiven werden paars.

Château Branaire-Ducru, Saint-Julien, april 2017

Vanaf dat moment begon het Grote Rijpen. Bij aanhoudend droog weer, en voor het eerst dit jaar ook warmer weer: wel zo’n 5 graden Celsius boven wat normaal is voor augustus. Wat bijzonder was: de nachttemperaturen bleven wél op het gemiddelde hangen, naar verhouding laag dus, waarmee het verschil tussen dag- en nachttemperaturen groot was. Ook dat bepaalde de aard van 2016: het heeft bijgedragen aan de vorming van kleurstoffen, en tegelijkertijd de afname van aroma’s en zuurgraad beperkt. Een goede zaak.

Het niveau van water stress nam in de loop van augustus flink toe, en steeds meer ging het terroir tellen: vooral stokken die minder diep wortelen, en planten op minder geschikte bodems hadden het moeilijk. Met de komst van september werd het alleen maar erger. Boeren konden zich nauwelijks meer voorstellen dat zij zich eerder dat jaar zorgen hadden gemaakt over een teveel aan water. Nu was alles omgekeerd. Begin september werd Bordeaux geteisterd door een hittegolf en sinds 1950 was het er niet meer zo warm geweest: op 12 september werd de recordtemperatuur van 37 graden gemeten, in Sauternes.

Tweede dinsdag van september: geluksdag voor Bordeaux

Maar opnieuw toonden de weergoden erbarmen. Toen het er bijna op leek dat de hele oogst zou verschroeien kwam de verlossing: een storm met veel regen arriveerde op dinsdag 13 september, een dag na het hitterecord, en gaf 3 dagen regen. Alles en iedereen haalde opgelucht adem. En dronk.

Château Latour, april 2017

Een kleine week later keerde de zon weer terug: het begin van een lange en mooie nazomer. De relatief koele nachten in september en oktober zorgden voor een gestage en prachtige rijping van de druiven. Een topjaar in de maak, zoveel begon nu wel duidelijk te worden.

De oogst vond plaats over een ongewoon langgerekte periode: iedereen deed wat hem of haar het best leek. Dan gaat het ook om zelfbeheersing. Een enkeling heeft wellicht te laat geoogst, wat ten koste gaat van de zuren en aroma’s in de wijn.

Bordeaux 2016 is een niet te missen jaar

Terroir was belangrijk in 2016: planten op de beste terroirs hebben de water stress het best doorstaan, of zo je wilt: hebben daarvan het meest geprofiteerd. De grote wijnen van de linker oever zijn groots, zowel in de Médoc als in de Graves. Ook op de rechteroever, Saint-Emilion en Pomerol, zijn ronduit geweldige wijnen gemaakt maar het beeld hier net iets wisselender. De top terroirs met veel klei waren hier in het voordeel vergeleken met de mindere terroirs met veel zand.

Château Fonroque, Saint-Emilion, april 2017

Op beide oevers zijn ook wel plaatsen geweest waar de water stress te heftig is geweest. De vroeger rijpende merlot heeft daar meer onder te lijden gehad dan de cabernets. Op het beroemde plateau van Pomerol zijn percelen jeugdige planten gespot waarvan al het groen slap hing, en verdroogde, maar evengoed in Margaux kwam sunburnt merlot voor. Hoewel deze probleemgevallen de opbrengsten wel wat hebben getemperd, was de totale productie vrij ruim dit jaar.

Bordeaux 2016 is in een hoop gevallen spectaculair. Net zoals de grote jaren 2010 en 2015 is het een zeer compleet jaar, met overtuigend fruit en een vitale structuur. Verrassend is dat de totaalindruk klassiek is, het jaar heeft niet de spierbundels van 2010. Dat komt overeen met het wat lagere alcoholpercentage, wat eveneens het gevolg is van de water stress: in een laat stadium heeft die ook de fotosynthese stilgelegd.

Château l'Evangile, Pomerol, april 2017

De aanhoudend goede nazomer met z’n relatief koele nachten heeft er voor gezorgd dat de druiven heel gestaag en mooi hebben kunnen rijpen, met behoud van de zuren. Vooral de cabernets hebben van deze talmende nazomer geprofiteerd. Dat trage heeft gemaakt dat de structuur soms bijna fluwelig is. Analyse laat echter zien dat 2016 veel tannines heeft, meer bijvoorbeeld dan 2015, en dat is verrassend. De ideale rijping heeft ertoe geleid dat deze tannines minder voelbaar zijn. Het jaar zal een lang leven voor zich hebben.

Bordeaux 2016 is een jaar met opvallend veel energie. En bij veruit de meeste geproefde wijnen zijn alle elementen die de 2016’s zo compleet maken goed met elkaar in balans. De wijnen komen heel natuurlijk over. Tijdens de proefweek ging het Bolomey proefteam een paar keer flink uit z’n dak, iets wat bij het proeven van primeurs niet vaak gebeurt. Voor de Bordeaux-liefhebber is dit een jaar om niet te missen.

What's next: de aanraders

In de volgende postings komen de aanraders aan bod. Alle releases zijn te volgen op Bordoverview en op onze speciale Bordeaux 2016 pimeurs-pagina.

Vieux Château Certan, Pomerol, april 2017

Bordeaux 2016 - daar gaan we weer!

2017-03-30T21:51:00.001+02:00

Bordeaux 2016 primeurs - Zondag, 2 april, vertrekken collega Jan en ik naar Bordeaux voor opnieuw een moordend schema dat feestelijk begint zondagavond op Château Guiraud, en doorgaat tot vrijdag de 7e even na lunch. Dan zijn we vijf dagen proeven en vele vele primeurs verder, en zullen we weten of Bordeaux 2016 inderdaad zo goed is als er wordt beweerd. We zijn benieuwd.

Onze avonturen zijn het snelst te volgen op Twitter. Een paar keer per dag zullen we een (t)weetje plaatsen. Als dat lukt althans, rennend tussen het ene en het andere château. Nu is dat wat overdreven, we hebben namelijk alle clutter uit het schema weggegooid, zodat we niet steeds met twee wielen door de bocht hoeven. Dat is namelijk vervelend, en ook niet ongevaarlijk op die landweggetjes.

Uiteindelijk delen we onze bevindingen over Bordeaux 2016 op dit blog, en ook met een artikel - zoals elk jaar sinds de jaargang 2009 - in het prachtblad WineLife.

Bordeaux 2016 highlights per dag

Maandagochtend zijn we in Margaux en dan bezoeken we natuurlijk Château Margaux en Palmer. En gaan we langs bij Rauzan Ségla, d'Issan, Brane Cantenac, Giscours en Du Tertre, en natuurlijk Clos du Jaugueyron. De overige Margaux's proeven we elders. Na een lunch met vooral heel veel oesters - verwacht ik - gaan we 's middags langs alle grote Saint-Juliens.

Op dinsdagochtend rijden we vroeg naar het noorden en staat Saint-Estèphe centraal. Waarna we afzakken naar Pauillac voor de beide Rothschilds, gevolgd door een lunch op Pontet-Canet. 's Middags nog meer Pauillacs, beide Pichons, en ook Latour waar we naast de 2016 primeurs ook de Latour 2005 gaan proeven. Dat is laatste wijn die dag, dus ik denk dat ik de spuugemmer maar even oversla.

Dan naar de rechteroever

Woensdag voor het eerst naar de rechteroever: Saint-Emilion. Ausone, Clos Fourtet, Canon etc., lunch bij de food truck op Fonroque. Daar zijn nog veel meer wijnmakers, uit allerlei andere streken. Zo ook Eddy en Mileine Oosterlinck van Domaine de Juchepie, met hun meesterlijke Coteaux de Layon. Ook gaan we langs op Canon-la-Gaffelière, en bij Jean-Luc Thunevin. En toch ook nog maar even langs Pavie en Angélus.

Donderdag Pomerol plus hoekje Saint-Emilion. Eén line-up van grote namen: La Conseillante, l'Evangile, l'Eglise-Clinet, Petrus, Le Pin, Lafleur, Figeac, Cheval Blanc, Vieux Château Certan... stevige dag dus.

Op vrijdag de afsluiting: Pessac-Léognan, met naast Haut-Brion en La Mission Haut-Brion ook de favorieten Haut-Bailly en Domaine de Chevalier. En niet te vergeten Smith-Haut-Lafitte. Het is duidelijk, we gaan een zware week tegemoet.

Sauternes slaan we niet over, maar proeven we wel buiten Sauternes. Allemaal op een rij, om de wijnen goed te kunnen vergelijken. By the way, Guiraud 2016 is dit jaar al vóór de primeur-week uitgekomen, met dezelfde prijs als in voorgaande jaren.

De Bordeaux 2016 campagne

Zodra we terug zijn zullen de eerste wijnen uitkomen. En dat gaat dan door tot in juni. Alle releases zijn weer te volgen op Bordoverview en op onze speciale Bordeaux 2016 pimeurs-pagina. To be continued.

Bordeaux 2015: de value-for-money picks deel 2

2016-06-06T16:27:00.001+02:00

Begin juni, en de campagne is vol op stoom. En dat is zacht uitgedrukt. Soms lijkt het of we warme broodjes verkopen, of dat we het weggeven. De belangstelling voor de wijnen, althans voor een deel van de wijnen, is groot. In deze posting zet ik de value-for-money picks van de rechter oever op een rij. De gekte betreft met name de duurdere wijnen. Leuk, maar bedenk dat er in de categorie 'betaalbaar' geweldige wijnen te vinden zijn dit jaar. Er zit overigens geen betekenisvolle volgorde in onderstaande opsomming.

Zie een eerdere posting voor de (duurdere) top van Bordeaux 2015.

SAINT-ÉMILION 2015

De Fonbel 2015

Bij Alain Vauthier van Château Ausone staat ieder jaar een lineup klaar van andere wijnen die hij en zijn team maken. Altijd een mooie opmaat naar de Chapelle d'Ausone en natuurlijk de Grand Vin, die je dan meteen in perspectief kunt plaatsen. De eenvoudige Vauthiers zijn doorgaans prima maar niet opvallend. Maar De Fonbel sprong er dit jaar tussenuit. Vooral door z'n uitbundige fris-paarse fruit.

Côte de Baleau 2015

Uit de stal van een andere topper, te weten Clos Fourtet. De ándere 'kleine' wijn die ze maken is Les Grandes Murailles, van de wijngaard naast de oude kerkmuur, aan de rand van St-Emilion bij de rotonde. Dit perceel heeft men recent bemachtigd, de conditie van de wijngaard is nog niet zoals ie moet zijn, en dat geldt ook voor de wijn. Côte de Baleau daarentegen is goed. Bergen vitaal en vrij krachtig merlot fruit. De tanninen zijn nog een tikje onbesuisd, dus even kelderrust is verstandig.

Fonroque 2015

Daar staat ie weer, zoals bijna ieder jaar. En dat is omdat deze klassieke St-Emilion van bio-goeroe Alain Moueix goed is. Ook hier valt het verleidelijke donkerpaarse fruit op. De wijn is levendig, prikkelend en compleet, alsook goed gestructureerd. Aanrader!

Quinault l'Enclos 2015

Twee keer geproefd. Hoop wijn, staat werkelijk bol van het rode fruit. Zuren gematigd. Uitbundig sap met een lichte kalkige, minerale toets - wat Quinault vaak heeft, maar nu is het wat minder, het fruit is overheersend op dit moment. Dit is een grote-mensen-Quinault, goed, maar niet mijn favoriet. Het rank-fris-jeugdige dat de wijn vaak heeft vind ik altijd erg fijn. Voor wie het nog niet wist, de wijn is bio-af, en dat is natuurlijk jammer. 2012 was de laatste biologisch gemaakte Quinault. In 2013 is het helemaal misgegaan met de oogst, en heeft men afscheid genomen van het biologisch werken. Begrijpelijk maar jammer, en eigenlijk een stap terug.

Grand Corbin Despagne 2015

Plezierige, klassieke neus. Rijp, en de geur die doet denken aan kersen die op een taart staan. Ook hier wat minder uitgesproken zuren. Het geheel komt heel puur en evenwichtig over. Blijft ver van effectbejag of andere aanstellerij. Past ook niet bij wijnmaker François Despagne die ons ongevraagd uitbundig college geeft over - vooral - biologisch wijnmaken. Maar we houden hem met onze vragen ook wel aan de praat, deze wijnintellectueel. Een believer. Absoluut een domein om te bezoeken voor iedereen die vragen stelt bij biologisch wijnmaken.

Saintem 2015

Instapper van Denis Durantou, maar wat voor een! Vol zoet rood sap met mooie zuren aan de basis en een solide structuur. Best stevig en zeker pittig. Kersen. Sterke wijn voor heel weinig geld. Deze wijn wordt gemaakt door Denis Durantou, die naam heeft gemaakt - en dat nog steeds doet - met zijn grote en gezochte (en dure) Pomerol l'Eglise-Clinet.

CASTILLON & FRANCS 2015

Clos Puy Arnaud 2015

De bokaal voor meest vrolijk-stemmende, levendige Bordeaux 2015 gaat dit jaar naar Thierry Valette voor zijn super aantrekkelijke Clos Puy Arnaud 2015. En mocht u denken dat dit dan meteen na levering op moet dan heeft u het mis. De wijn heeft ook een serieuze kant, een goede structuur, wat je onder meer ervaart in de lange finale. Valette kan wijn maken. Deze, en een paar andere wijnen uit dit gebiedje, bewijzen weer de kracht van de appellation Castillon.

Puygueraud 2015

Verrassend: fris, lenig en sappig, licht kalkig, stenig zelfs, en voelt zacht. Erg lekker, en een Côtes de Francs om wat jonger te drinken. Wordt gemaakt door Nicolas Thienpont die dit jaar ook hoge ogen heeft gegooid met Larcis Ducasse, Pavie Macquin en Beauséjour Duffau-Lagarrosse. Alledrie wijnen die in de lijst met 2015 toppers staan.

d'Aiguilhe 2015

Eveneens een wijn met veel frisheid, deze kleine doordeweekse 2015 van Stephan von Neipperg. Knap gemaakt, zacht in de mond, fijne textuur. Niet eindeloos in de kelder leggen, dat is zonde.

Montlandrie 2015

Kleintje? Montlandrie staat in het lijvige rapport van Tim Atkin MW met een 93/100 rating gewoon tussen de grotere jongens, deze Castillon van Denis Durantou (van l'Eglise Clinet, ik noemde hem al bij de Saintem). Atkin schrijft: "There’s only 5% Cabernet Sauvignon in Denis Durantou’s wine, but it’s remarkable what it brings to the blend. Violet-perfumed, with plum, cassis and blackcurrant leaf complemented by stylish oak and a chalky, minerally freshness. Drink: 2020-30". Enige wat ik daaraan kan toevoegen is dat de wijn best stoer, direct, pittig en ongepimpt overkomt. Ook een om niet te missen.

POMEROL 2015

Mazeyres 2015

We kwamen net Fonroque al tegen, en ook Mazeyres is van Alain Moueix. Dus biodynamisch. En Pomerol. En betaalbaar. En lekker. Wat een combinatie, klinkt als een must-buy. Is het ook. Tenzij je alleen van streng-klassiek-links houdt en niet van merlot. Want Mazeyres is bij uitstek soepel met een hele hoop rood fruit, en het geheel komt als altijd wat zoetig over. Maar de balans is goed in deze wijn, en de structuur eveneens, die ook wat licht kalkig is. Soothing value-for-money.

Fugue de Nénin 2015

Er zijn twee tweede wijnen die me dit jaar nóg meer dan andere goede tweede wijnen zijn bijgebleven, en dat zijn La Parde de Haut-Bailly en Fugue de Nénin. Misschien omdat ze ook zo op zichzelf staan. De hartelijke ontvangst op Nénin heeft geen invloed gehad op het volgende oordeel: "Vol overtuigend en pittig, prikkelend rood fruit. Gaaf! Tanninen mooi. Heel toegankelijk maar zeker niet M.O.R. (een muziekterm die middle of the road betekent). Vrij klassiek en precies en zonder enige aanstellerij, en met een glasrol voor het fruit."

LALANDE DE POMEROL 2015

Les Cruzelles 2015

Van het rijtje kleinere Durantou's - zie hiervoor al Saintem en Montlandrie, en dan is er ook nog La Chenade, ook goed, ook Lalande - is Les Cruzelles misschien wel de meest affe. Er is ook altijd wat minder van beschikbaar dan van de andere Durantou's. Cruzelles is een complete wijn, met serieus fundament, tegelijk zacht van textuur. Iets hout, passend, en in bescheidenheid. Het karakter van het fruit is droger, minder zoet dan in de kleinere cuvées zoals Saintem. Hint sesam in de afdronk. Schoon en ingetogen. Inmiddels meer dan de helft van de allocatie verkocht, dus if you snooze, you loose.

La Fleur de Boüard 2015

Dit zou niet mijn eerste keus zijn maar de wijn zit werkelijk goed in elkaar en is in zekere zin plezierig. Meer commerciële stijl met meer gemarkeerd hout. Donkere tonen van braam en gebrande koffie. Beetje typetje van het lage decolleté, maar die mogen er ook zijn.

Dorstig geworden? Dan is het nog even wat geduld hebben want deze primeur-wijnen zijn nog lang niet in Nederland. Het complete Bordeaux 2015 aanbod staat online. Bel of mail voor aanvullend advies, dat geven we graag - we zijn niet voor niets een week gaan proeven in Bordeaux.

Bordeaux 2015: de value-for-money picks deel 1

2016-05-31T16:43:00.000+02:00

Na de posting over de "beste" Bordeaux 2015's ongeacht prijs en beschikbaarheid, gaat deze posting over het meeste waar voor je geld. En dan bedoel ik niet het meeste waard voor veel geld, daar gaat die vorige posting dus over, maar het meeste waard voor onder de ongeveer 40 euro maximaal. Maar vooral over toppers zo tussen de 20 en 30 euro.

Het leuke van Bordeaux 2015 is dat je - ook - voor weinig geld echt heel gave wijnen kunt vinden. Op beide oevers van de Gironde casu quo de Dordogne. Eerste rijtje zijn de wijnen ter linker zijde van de Gironde, op de westoever: Médoc en Graves. We gaan van noord naar zuid. In deel 2 van deze posting komen de rechter-oever wijnen.

SAINT-ESTÈPHE 2015

Phélan-Ségur 2015

In de noordelijke Médoc is rond de oogst wat regen gevallen, en de regen was daarom onderwerp van gesprek. Proef je Phélan-Ségur dan heb je niet het gevoel dat die regen roet in het eten heeft kunnen gooien. De wijn heeft mooi vol fruit en de tanninen zijn rijp. Samen met de goede zuren komt deze wijn aangenaam en evenwichtig over. Over het nabijgelegen Sociando-Mallet was ik wat minder enthousiast dit jaar.

Capbern 2015

Voorheen Capbern-Gasqueton. Maar Mme Gasqueton is dood, het château is in nieuwe handen, dus kon de naam korter. Gemaakt door het team van Calon-Ségur (geen favoriet dit jaar) en eigenlijk als altijd erg aangenaam. Zoetsappig fruit, heerlijk sappig. Geoogst van wijngaarden gelegen tussen Meyney en... Phélan-Ségur. Behalve toegankelijk heeft de wijn een volwassen basis en kan heus wat jaartjes ouderen.

Tronquoy-Lalande 2015

Dit is de Capbern van Montrose. Mond vol bramen. Paars, soepel, verleidelijk. Tintelende textuur van energiek fruit, fijne rijpe tanninnen. Iets kalkig in de finale. Overtuigende wijn.

La Dame de Montrose 2015

Altijd een kleine Montrose met recht, ook dit jaar. Komt in vergelijking met de voorgaande meer ingetogen over. Droger. Heel mineraal, mooie structuur. Meer terroir- dan druit-driven. Fris-stenige afdronk. Mooi!

Ormes de Pez 2015

Nog een geslaagde wijn uit het hoge noorden. Gedomineerd door uitbundig bijna zoetig rood fruit, heel vol en zalvend in de mond. Niet van het meest complexe soort, maar geeft een hoop plezier, Prikkelende zuren zorgen voor voldoende ruggengraat.

PAUILLAC 2015

Pibran 2015

Ben geen grote fan van grote broer Pichon Baron, maar deze wijn is zeker geslaagd te noemen. Misschien wat commerciële stijl, opvallend zoet en rond, maar ook een serieuze (niet harde) structuur. Dik-sappig rood fruit. Geen eerste keus maar wel vermeldenswaardig.

Réserve de la Comtesse 2015

Aan de overkant van de weg, de tweede wijn van de mooie Pichon Comtesse. Dit drink ik nog liever, deze vrouwelijkste van alles Pauillacs. Boterzachte wijn, zeer fijn fruit, mooie frisheid. Uitermate aangenaam.

Lacoste Borie 2015
Tweede wijn van grote favoriet Grand-Puy-Lacoste van François-Xavier Borie. Waar de grand vin nog wel iets strengs kan hebben is Lacoste Borie een ronduit vrolijke neef. Hier zal - bijna - iedereen gewoon blij van worden. Super benaderbaar en moderne 'edges' van chocolade en flink gebrande koffie. Paars sap.

Haut-Batailley 2015
Ook deze wijn wordt gemaakt door het team van Grand-Puy-Lacoste, door liefhebbers aangeduid als GPL. Ook dit is goed en evenwichtig met veel rijp paars fruit, gedegen van structuur, en niet hard. Geheel komt klassiek over, geen toeters en bellen. Wel mooi fris, en diep, spannend. Haut-Batailley heeft voor een betaalbare Pauillac altijd veel te bieden. Kan best wel even de kelder in.

SAINT-JULIEN 2015

Gloria 2015
Het nieuwe proeflokaal van Gloria en Saint-Pierre staat als een puist op hun nieuwe ook al niet zo mooie gebouw, je kijkt leuk over alles uit maar het is er ook te warm. Kinderziekte. En maakte dat Gloria en Saint-Pierre wat lastiger te proeven waren. Toch werd mij duidelijk dat vooral Gloria erg goed is gelukt in dit mooie jaar (Saint-Pierre heeft naar mijn smaak iets te veel hout gezien). Later Gloria nog eens nageproefd in koelere setting en mijn conclusie bleef overeind. Erg mooi rond en rijp sap, wat zuivelig, met een prikkelende licht-korrelige textuur. Mooi.

Le Petit Lion 2015

Proeven bij Léoville-las-Cases is altijd fijn, men neemt de tijd en inhoudelijke vragen worden uitgebreid beantwoord. En er is veel goeds te proeven. Dit jaar geen Pomerols meer, wat het proeven overzichtelijker maakt. Potensac plus tweede wijn vond ik nogal hard en hoekig dit jaar, maar de rest mag er zeker zijn. De nieuwe La Petite Marquise misschien nog niet helemaal in topvorm, maar Clos du Marquis wel, en "LLC" eveneens. Le Petit Lion viel op, dit is een zeer complete St-Julien met zeer aantrekkelijk stevig bramen- en zwart fruit. Vol en iets zoetig, fris ook, en lang.

MARGAUX 2015

Du Tertre 2015
Alsof ik warme broodjes verkoop. Ja het is heel goed, zeker voor z'n geld hoewel de wijn langzaam duurder wordt. Heel knap gemaakt dit, complete Bordeaux-belevenis, hij heeft het allemaal, maar de wijn is ook al uitverkocht.

Siran 2015
Voor een Margaux zeer betaalbaar. Heeft erg goede pers gehad en dat is in de verkoop te merken. De wijn was mijns inziens best in orde, mooi rijp, maar echt onrustig werd ik er niet van. Voor weinig geld heb je wel een 'serieuze' Margaux die ook best wel even de kelder in kan. Geen afrader ook.

Monbrison 2015
Gelegen tussen de twee succes-nummers Giscours en Du Tertre (die ook beide uitverkocht zijn), deze 'kleinere' Margaux met z'n gave label. Altijd in een klassiek jasje, maar ook speels en levendig, met een klein groenig randje. Het stoort niet, maar typeert wel de wijn. Sappig en aangenaam geheel.

Clos du Jaugueyron 2015
Misschien net te duur voor dit lijstje, maar dat is niet erg. Deze biodynamische topper noem ik graag even. Grote aanrader dit jaar, wat een ongelofelijk fijne wijn, wat een super fruit, dit is echt zo'n typische natuurlijke schoonheid. Veel is er niet van, het is ook meteen de meest kleinschalige wijn op deze lijst. En een grote persoonlijke favoriet.

MOULIS 2015

Poujeaux 2015
Vlag uit voor Poujeaux. Grote-mensen wijn met donker-zoet fruit. Vol en met diepte, heel verleidelijk maar zonder opsmuk. Staat.

Chasse Spleen 2015
Ook geslaagd in 2015. Wat ranker en ook wat eleganter dan buurman Poujeaux. Iets meer zuren, iets meer ingetogen. Komt dat woord klassiek weer voorbij. Mooie wijn. We proefden hier ook De Camensac, zit in de lift maar wat mij betreft wat houterig nog.

Mauvesin Barton 2015
Mélanie Barton-Sartorius, dochter van de Bartons van Léoville en Langoa, maakt sinds 2011 de Mauvesin. Haar intelligentie en ambitie staan aan de basis van een wijn die ieder jaar beter lijkt te worden. Ook Mauvesin 2015 is weer erg fijn, super sappig en met mooie zuren. Textuur zacht, karakter klassiek. Fruit paars en verleidelijk, hint van gebrande koffiebonen. Zeer complete wijn voor een ongelofelijk vriendelijke prijs. Dit zou nog harder moeten verkopen dan het al doet.

PESSAC-LÉOGNAN rouge 2015

Petit Haut Lafitte 2015
Grote tweede wijn, komt best strak en intens over. Hartig en wat stoer. Goed ruig sap. Notitie komt goed over maar is wel erg schetsmatig, en kort. Weet niet of men hier iets aan heeft, maar de wijn is goed.

La Parde de Haut-Bailly 2015
Haut Bailly was voor mij een van dé wijnen van 2015, absoluut spectaculair, en de tweede wijn, La Parde, komt al een heel eind in de buurt van perfectie. Ik noteerde: "Klassiek, sappig, droog, natuurlijk. Dit is super mooi. Heel harmonieus. Delicaat. Transparant, uitnodigend. Veel frisheid. Dikke 'P' voor deze wijn, top. Minerale finale." Ja dit is een grote aanrader, zeker omdat de prijs niet onvriendelijk zal zijn.

Binnenkort deel 2 over de betaalbare aanraders van de rechter oever. Voor wie geneigd is iets van deze wijnen in huis te halen, dat kan, zie ons Bordeaux 2015 aanbod, wordt dagelijks bijgewerkt.

Bordeaux 2015: de beste wijnen

2016-04-29T22:59:00.000+02:00

Op de valreep voordat ik morgenochtend de trein naar Frankrijk neem publiceer ik hieronder mijn persoonlijke lijstje met 2015 toppers. Geheel subjectief en aanvechtbaar, maar dat is ieder lijstje. De echte value-for-money primeurs staan hier niet bij, die komen in een volgende posting.

Kleine toelichting: in dit lijstje alleen de 'grotere' crus, alleen rode en geen tweede wijnen. Die komen allemaal later aan bod. Zoals te verwachten dit jaar, veel hoge rapportcijfers. Binnen 1 cijfer staan de wijnen gewoon alfabetisch.

20
Château Margaux

19½
Cheval Blanc

Haut-Brion
Vieux Château Certan

19+
Ausone
l’Eglise-Clinet
Haut-Bailly
Lafite Rothschild
Lafleur
Latour
Palmer
Rauzan-Ségla
Trotanoy

19
La Conseillante
Domaine de Chevalier rouge
Léoville-las-Cases
La Mission Haut-Brion
Montrose
Mouton Rothschild
Pontet-Canet

18½+
Alter Ego de Palmer
Beauséjour Duffau-Lagarrosse
Branaire Ducru
Canon
Clos du Jaugueyron Margaux

Clos Fourtet

Le Dôme
l’Evangile
La Fleur Pétrus
Grand Puy Lacoste
d’Issan
Léoville Barton

18½
Les Astéries
Brane Cantenac
Ducru Beaucaillou
Giscours
Hosanna
Léoville Poyferré
Lynch Bages
Nénin
Pavie Macquin
Smith-Haut-Lafitte rouge
Troplong Mondot

18+
Beau-Séjour Bécot
Les Carmes Haut-Brion
Le Carré
Clos du Marquis
La Fleur Morange
Gazin
Haut Batailley
Langoa Barton
Larcis Ducasse
Pape Clément rouge
Pichon Longueville Comtesse
Phélan Ségur
Du Tertre

18
Calon Ségur
Clinet
Durfort Vivens
La Dominique
Figeac
Quintus

Het merendeel van deze wijnen zal na release op onze speciale Bordeaux 2015 pagina te vinden zijn. Wordt vervolgd.

Bordeaux 2015, lekker droog.

2016-04-24T18:21:00.000+02:00

Als verwachtingen hooggespannen zijn kan het alleen maar tegenvallen. Maar in het geval van Bordeaux 2015 viel dat nogal mee. De oogst van 2015 is een zeer goede oogst die schitterende wijnen heeft opgeleverd. Dat is de kortst mogelijke conclusie na een week lang vele piepjonge 2015’s proeven.

Denis Durantou met zijn dochter Constance
Château l'Eglise-Clinet, Pomerol.

Voor de numerologen onder ons is het handig te onthouden (en misschien dat het ook wel complot-denken oproept), het rijtje grote wijnjaren deze eeuw: 2000, 2005, 2010, 2015. Lekker kort door de bocht, zo ontbreekt 2009 natuurlijk, maar goed, aan de borreltafel kan hiermee gescoord worden. Anderen wijzen op de magie van oogstjaren eindigend op 5, ook leuk, maar nog lastiger vol te houden.

Thierry Valette met de zeer levendige,
speelse Clos Puy Arnaud 2015.

Op onze strooptochten langs de châteaux op linker- en rechteroever troffen we veel blije gezichten. Het is dan zaak om tóch wat zure vragen te stellen. Dat moet je overigens niet doen als je met de marketeer van het château aan het proeven bent, want die zit daar niet op te wachten. Maar als je proeft met de wijnmaker kan het wel. En de regel is simpel: hoe beter de wijn, hoe kritischer en eerlijker de wijnmaker. Die kan het zich veroorloven.

Zeer droog groeiseizoen
Het groeiseizoen was erg goed, zeker aan het begin. De lente was warm en droog met een probleemloze bloei en aansluitend een goede en gelijkmatige vruchtzetting. De basis was gelegd. Daarna volgde een warme en vooral zeer droge zomer waarin zich gestaag kleine, geconcentreerde druiven ontwikkelden, met een stevige, dikke schil.

Ontvangst in stijl op Château Nénin, Pomerol.

Naarmate de zomer voortduurde sloeg de angst toe dat het misschien wel iets té droog zou zijn: de wegblijvende regen begon tegen het einde van juli tot waterstress te leiden. Door gebrek aan water blokkeren de processen in de plant – door het stilvallen van de fotosynthese stokt ook de verdere ontwikkeling van de druiven.

Waterstress kan onder meer tot onrijpe en daarmee te harde tannines leiden; voor de wijnmaker een punt van aandacht tijdens de vinificatie – verderop meer hierover. Diepgravende oude stokken hebben het minst snel last van waterstress. En ook de stokken op ‘koudere gronden’ (klei, rechter oever) zijn in het voordeel.

Maar gelukkig bleek de angst grotendeels onnodig, de weergoden waren 2015 opnieuw goed gestemd: eind juli en begin augustus regende het. Met bakken kwam het water uit de lucht. De processen in plant en druif kwamen snel weer op gang en zorgden voor een vlotte en gelijkmatige véraison, het verkleuren van de druiven.

Nicolas de Bailliencourt vertelt over zijn Gazin 2015.

Augustus was minder warm, met af en toe een bui, en vooral de koelere nachten hebben ervoor gezorgd dat de verder rijpende druiven voldoende frisheid behielden, iets wat goed te proeven was in de meeste van de jonge wijnen.

Het resultaat van deze hemelse zomer: een wijngaard rijk gevuld met hoogwaardig fruit. De maand juni is het meest bepalend voor de grootte van de druiven: het droge warme weer betekende zoals gezegd kleinere druiven. De opbouw van fenolische stoffen die de basis voor de tannines vormen vindt vooral in juli plaats, en met het aanhoudende mooie weer die maand is ook dat proces goed verlopen.

Regen in noordelijke Médoc
Aan het einde van het seizoen, begin september, werd het opnieuw even spannend: er was, met de oogst in zicht, regen op komst. Plaatselijk zo bleek. Het natst werd het in de noordelijke Médoc, vooral in de zogenaamde Bas-Médoc, ten noorden nog van Saint-Estèphe. En hoe zuidelijker je komt in de Médoc, hoe minder je erover hoorde. In Margaux was het al vrijwel geen issue meer, en in de Graves al helemaal niet. Ook op de rechter oever heeft regen rond de oogst geen rol gespeeld.

François Despagne geeft college over biologisch wijnmaken.
Een wijnmaker om te bezoeken. Château Grand Corbin Despagne.

Waar het regende zogen dorstige planten zich vol water, waardoor in de druif dilution optrad, verdunning, verwatering. Als opgezwollen druiven dan ook nog barsten is het einde zoek, dan slaat de rot toe en moet er direct geoogst worden om erger te voorkomen. Dit scenario heeft zich gelukkig niet voltrokken.

Want dankzij de kwaliteit – lees: stevigheid – van de druiven bracht het water geen schade toe: de druiven barstten niet. In de noordelijke Médoc heeft de regen daarom alleen het moment van oogsten wat beïnvloed: in enkele dagen onttrekt de plant het water ‘terug’ van de druiven, waarna deze weer in vorm zijn en er geoogst kan worden. En uiteraard verdampt een hoop van het water in een paar dagen.

Château Lafleur 2015 en Pensées de Lafleur 2015, Pomerol.

Ook is het zo dat beter gelegen en beter beheerde wijngaarden beter af zijn: denk aan goede drainage, maar ook aan de mate van natuurlijkheid van de wijngaard. Een wijngaard met gras en diep gravende wortels heeft meteen al twee voordelen: het gras absorbeert en drinkt het water, en het resterende water komt minder snel bij de dieper gelegen wortels. In een kale wijngaard met oppervlakkige wortels zuigen de planten zich meteen vol water… met alle gevolgen van dien.

Enfin, overal in Bordeaux is uiteindelijk onder vrij tot zeer ideale omstandigheden geoogst. En daar sta je dan met je zure vragen. Was er dan echt niets om over te mopperen? Nou, misschien toch.

Tanninen en zuren
Met het proeven van de vele primeurs viel van alles op: bijvoorbeeld dat vrijwel alle wijnen à point zijn, los van stijlverschillen. Echt groene of serieus overrijpe (jammy) wijnen kom je niet tegen. En het viel op dat 2015, ik zei het al, vaak een mooie frisheid heeft. En dat het fruit zo uitbundig en aantrekkelijk is. Maar ook, en daar komt ie: dat in enkele gevallen de tannines behoorlijk dominant zijn. Waarom is dat?

Het zit ’m in de zelfbeheersing van de wijnmaker. Don’t push your luck. Bij een mooi jaar als 2015 is het voor sommigen – blijkbaar – te verleidelijk om toch nèt wat later te oogsten, en om bij de vinificatie toch iets meer concentratie en structuur na te streven. Wellicht om dit jaar die monumentale wijn te maken die de concurrentie doet verbleken? Geen goed plan.

Olivier Bernard en Rémi Edange zetten de 2015's klaar
bij Domaine de Chevalier, Pessac-Léognan. Gaaf.

Bordeaux 2015 is rijk, met veel suikers en dus veel alcohol. Een eigenschap van alcohol is dat het tijdens de vergisting tannines aan de druif onttrekt. Als je dan ‘te hard aan de wijn werkt’ – dat is: de inweking te veel stimuleert door bijvoorbeeld te enthousiast rémontages toe te passen – onttrek je te veel tannines aan de druiven. En niet alleen aan de druiven: tannines worden door de alcohol ook onttrokken aan nieuw hout. De vaak gehoorde logica om juist bij een rijk jaar als 2015 meer nieuw hout te gebruiken, omdat zo’n rijke wijn het zou kunnen hebben, pakt in feite averechts uit: de alcohol zuigt de tannines uit het nieuwe hout. Het resultaat is bepaald geen feest.

Juist daar vind je de verschillen. Ik zoek naar de beheersing, de elegantie, de transparantie. Natuurlijk horen de tannines in deze baby-wijnen aanwezig zijn, maar ze moeten wel goed zijn, rijp zijn, en zeker niet pijnlijk drogen in de mond.

Blandine de Brier Manoncourt, Château Figeac.

Ook over de zuren valt nog iets te zeggen. Zoals opgemerkt hebben de meeste 2015’s een mooie frisheid, maar diegenen die de oogst uitstelden – wat wellicht leek te kunnen met deze topdruiven in hun stevige schil – zagen de zuurgraad van hun druiven rap dalen. Een wijn boet dan in aan frisheid, en kan minder evenwichtig en energiek overkomen.

Bordeaux 2015 groot jaar
Maar laat duidelijk zijn: uiteindelijk zijn dit werkelijk kanttekeningen in de marge. Het grote verhaal is een mooi verhaal over een super seizoen, en schitterende wijnen. We hebben zoveel moois geproefd dat het lastig is de lijst met aanraders binnen de perken te houden.

Vieux Château Certan, Pomerol. Kom maar door.

Het jaar 2015 was ook het jaar van Paul Pontallier, directeur van Château Margaux die een week voor de start van de primeur-week overleed, veel te jong. Zijn laatste wapenfeit: de briljante, zeer verfijnde Margaux 2015. Pontallier heeft aan deze wijn nog volop kunnen meewerken. Ook de zeldzame witte Margaux is heel bijzonder. Sowieso is Margaux een appellation met veel schitterende wijnen dit jaar.

Zuidelijker, in de Graves, heeft de oogst onder zeer goede omstandigheden plaatsgevonden en zijn er werkelijk grootse wijnen gemaakt. Hetzelfde geldt voor Saint-Emilion en Pomerol. Maar ook in de noordelijke Médoc, waar de regen het einde van het seizoen enigszins bemoeilijkte, zijn erg goede wijnen gemaakt. De resultaten zijn hier alleen wat wisselender.

Nicolas Thienpont presenteert zijn 2015's.

Over prijzen gaan we het nog hebben. Maar gesteld dat de Bordelais wijze besluiten nemen dan is Bordeaux 2015 een zeer aantrekkelijk jaar om te kopen. Hierna zullen nog wat postings verschijnen met de grootste aanraders, met korte proefnotities.

Bordeaux 2014 - The Wonder Year

2015-05-12T22:24:00.002+02:00

Het is 12 mei 2015, de proefweek in Bordeaux is al weer een dikke maand geleden en nog steeds is er geen verslag op dit blog. Wat zal ik zeggen: dit blog, ooit zo levendig, is toch eigenlijk al geruime tijd overleden? Het is niet vol te houden, zo'n blog. Wat ik ook kan zeggen: drukte. Slecht verhaal. En ook: er staat al zo enorm veel op internet over Bordeaux 2014, moet ik daar nou echt wat aan toevoegen?

Misschien niet. En beperk ik mij tot mijn jaarlijkse bijdrage aan Winelife. Eind mei (2015) komt ie uit met het verslag. Dat ik een kleine maand geleden schreef dus het zal al wel wat verouderd zijn. Hoewel, de beschrijving van het groeiseizoen en de lijst met aanraders, die blijven actueel.

Enfin, bij deze verwijs ik u dus graag naar het uitgebreide artikel in Winelife, en verder natuurlijk naar Bordoverview en naar het uitgebreide aanbod - met aanraders - op de speciale Bordeaux 2014 pagina. Daar moet u het maar even mee doen.

Het goede nieuws: dat scheelt u ook weer tijd. En mij ook.

Napa Valley wines… and earthquake!

2015-01-05T14:50:00.000+01:00

Dwayne Perreault — Notwithstanding its influence on the world wine market, Napa Valley is quite small, stretching less than 50 kilometers from cooler Carneros in the south to the much warmer Castiloga in the north. Yet there is astonishing variety here: nearly 150 different soil types stretch along this corridor, which is never more than eight kilometers wide.

I had a few appointments to meet some quality producers, where I was able to taste a wide variety of wines. On August 18th, I had lunch with Bruce Cakebread, President of Cakebread Cellars. The business began in 1973, when brother Jack, owner of Cakebread’s Garage in Oakland, purchased a neighbouring ranch in Rutherford and planted vines. Bruce joined on as winemaker from 1979-2002, when he was promoted to President and now oversees all operations.

Bruce Cakebread, President of Cakebread Cellars

The Cakebreads are known to be a culinary family; they regularly hold wine dinners in three different venues on their property. So we sat down in their Pecan Patio for a lovely four course lunch accompanied by seven different wines.

First was the Napa Valley Sauvignon Blanc 2009, dry with very little fruit, nice mouth feel and medium high acidity. I was surprised that a five year old Sauvignon was holding so well, so we opened a 2013. It was fresher with more citrus notes, but less complex. The 2009 has actually aged better than many Sancerres, though whether Sancerre should be aged is another topic in itself.

The Napa Valley Chardonnay 2009 is a lovely wine, with white fruits and a sultry pepper, opulent with a thick texture and oaky overtones which linger in the long aftertaste.

It’s not Napa, but the Annahala Ranch Pinot Noir 2012 from the Anderson Valley had nicely balanced light red fruits, very Burgundy-like and accompanied our roasted Wild King salmon superbly. Bruce noticed my Burgundy reference and opened a bottle of the Two Creeks Pinot Noir 2012, also from Anderson Valley, to show the difference between the two. This was richer and darker with a bit more tannic grip; I think it would be perfect for game birds.

Finally, the Howell Mountain Dancing Bear Ranch 2007. The flagship wine is predominantly Cabernet Sauvignon, with a bit of Merlot and Cabernet Franc. A very well structured wine, now in its prime, very dark and rich with strong but fully integrated tannins, extremely good.

So convivial was our lunch with Bruce that we suddenly realized we were running late for our second visit, with Trefethen Vineyards. Bruce had his staff call his neighbour, just 10 kms or so away in Oak Knoll, to let him know we were on our way.

The historic Eshcol winery at Trefethen Vineyards was structurally damaged by the earthquake

Eugene Trefethen bought the abandoned Eshcol winery in 1968, and the family replanted the vineyards and refurbished the 19th century old wooden, gravity-flow winery, which reminded me a bit of Château Lynch-Bages. His son John produced Trefethen’s first commercial wine in 1973, and the Trefethen 1976 Chardonnay was named ‘Best Chardonnay in the World’ at the Gault Millau World Wine Olympics just six years later.

We first tasted the Riesling 2013. Oak Knoll is cool enough to produce white wines of character, and this Riesling is dry, mineral and crisp with hints of lime. The Harmony Chardonnay 2012 is lighter and one would say fresher than Cakebread’s, less expressive perhaps but a fine culinary wine for fish dishes.

As for the reds, the Cabernet Sauvignon Reserve 2007 has an extremely dark and rich attack with a leaner aftertaste. The tannins are not overly strong and tend to be noticed in the back of the mouth. The Dragon’s Tooth 2011 is an interesting wine, mostly Malbec with a bit of Petit Verdot and Cabernet Sauvignon. It’s very full and dark, somewhat tarter and greener than the Cabernet Sauvignon, though some bottle aging will no doubt smoothen the edges.

We did not sample the flagship wine, the HaLo Cabernet Sauvignon, but the Late Harvest Riesling was a nice way to end our tasting. An unctuous wine with extreme fruit: lime, peach, pear and apricot.

Back in San Francisco six days later, the earthquake hit. Since it happened at 3:20 a.m., I slept right through it. My girlfriend however woke up, and said not only was the bed shaking, she could hear the timbers of the house creaking as the foundation was rattled.

Vintners Collective in Napa after the earthquake

I returned to Napa just two days later. It was astonishing to see the destruction. Entire facades had crumbled and huge cracks had rendered buildings unsafe. Over a million dollars worth of vintage bottles had fallen from the shelves of wine shops and libraries and broken, the wine simply circling down the drain. Many wineries had stacked full barrels collapse and fall upon each other. Unfortunately, several estates including Trefethen’s historic Eshcol winery, were structurally damaged. The price tag for all this destruction is over $400 million.

My last visit was with a younger and smaller business. Keplinger Wines was set up in 2006 by husband and wife DJ Warner and Helen Keplinger. Helen had been making wines in Priorat the previous two years, and came to California looking for good Grenache. Rhône grape varieties are still not common in Napa, so they source their grapes from excellent high elevation sites in Amador County at the Sierra Foothills.

I was very impressed with their Lithic 2012, a Grenache-Mourvèdre-Syrah blend. The wine is both rustic yet refined, with concentrated dark fruits and a silky aftertaste. Equally impressive was the Diamond Bar 2012, 100% Syrah from 25-30 year old vines. It’s the very first vintage and they only produced 90 cases. Hopefully there will be more, as it is a truly upright, powerful wine.

Tasting for Handboek voor de moderne wijnliefhebber

2014-06-11T22:37:00.001+02:00

Dwayne PERREAULT — Together, wine writers Harold Hamersma and Nicolaas Klei have sold more than one million books in the Netherlands. On May 9th, they launched a new book they have co-authored: Handboek voor de moderne wijnliefhebber (Handbook for the modern wine lover) is now on the shelves.

Nicolaas Klei and Harold Hamersma, photo by Vinorious.com

The event took place at Brasserie van Baerle in Amsterdam, where sommelière Patricia Verschelling combined a flight of seven wines chosen from the cellar by Hamersma and Klei, with culinary creations by the kitchen. Here are some of the highlites:

Our first wine was a Petit Chablis 2012 from Domaine Lavantureux, successfully combined with a scallop in an oyster beurre blanc sauce. I might say that this was a big Petit Chablis, very expressive with a mineral character, I expect very good wine for the money.

The second wine was an amazing Weissburgunder 2012 from Weingut Paulinshof, Mosel. This was paired splendidly with a tartlet of scallops and polenta, zucchini, candied lemon and curry. I found in this case the food gave the wine an extra dimension, perceived as a lemon rind in the mouth, sharp and pleasant.

The Bandol ‘Révolution’ 2009 from Domaine de la Tour de Bon was a very nice combination for a leg of lamb with a caviar of eggplant and anchovies, and the Madeira Verdelho, 10 years old from Barbeito, accompanied the Capriolo and Stichelton cheeses perfectly. I have previously posted on the wines of Barbeito.

Finally, the Muscat de Beaumes de Venise 2010 from Domaine des Bernardins was a true champion, the best specimen of its kind I have tasted. Super rich with unctuous cherry, apricot and peach flavours, yet not in any way cloying. a lighter Muscat. It went very well with a Tarte aux Cérises.

Bordeaux 2013 aanraders deel 4

2014-05-09T14:46:00.000+02:00

Onlangs sprak ik een klant die een hoop groenigheid vreesde in de 2013 Bordeaux's. Ik heb hem verteld dat die vrees ongegrond is, voor het merendeel van de wijnen althans, en zeker voor dat deel wat ik tot de aanraders reken. Blijft de vraag waarom het dit jaar wel meevalt met onrijpe tonen.

In de volgende WINELIFE Magazine die uitkomt staat ons Bordeaux 2013 verslag. Laat ik daaruit één alinea aanhalen: "Het wat vroeger plukken heeft tot een aantrekkelijk neven-effect geleid: veel wijnen hebben een mooie frisheid. De oplettende lezer vraagt zich nu af of de druiven wel rijp waren. Het antwoord luidt: ja, in de meeste gevallen wel. En dat was weer een neven-effect van het feit dat de druiven veelal klein waren, met een dunnere schil. En die waren wat sneller rijp dan gebruikelijk."

Vandaar. Weinig groene tonen dus in de 2013's - wel die aantrekkelijke frisheid. In deze laatste posting pak ik het hele gebied ten zuiden van Bordeaux samen: Graves, in casu Pessac-Léognan, en Sauternes.

PESSAC-LÉOGNAN ROUGE

De aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier rouge 2013
Dat ik gisteren in Restaurant Lastage met Olivier Bernard zijn rode Chevalier 2011 heb gedronken heeft er niets mee te maken dat ik de rode 2013 nu als een van de aanraders naar voren schuif. Ik doe dat omdat de wijn opnieuw, zoals ieder jaar eigenlijk, op mijn lijstje staat. Dit is een echte 2013 geworden, in de goede zin. De wijn is rank met pit en aantrekkelijk fris en wat zoetig fruit, en in de afdronk voeren weer levendige zuren de boventoon. Klinkt goed, en dat is het ook. De rode Chevalier is voor mij altijd een wijn met een mooie gelaagdheid, met transparantie, precisie. Maar dat klinkt eigenlijk al veel te technisch, het is vooral altijd overtuigend, met veel gezond fruit.

2. Les Carmes Haut-Brion 2013
Zeer vermeldenswaardig om z'n aantrekkelijke fruit, z'n licht-pittige sap, z'n natural beauty. Soepel en lenig, een wijn die zichzelf is en waaraan, zo komt het althans over, niet geduwd en getrokken is. Opvallend goede pers in Frankrijk, van Bettane & Desseauve: "Vin remarquable, complet, avec un velouté de texture qui lui donne un petit avantage sur la plupart de ses pairs, grande longueur, réussite majeure." - de wijn krijgt zelfs dezelfde rating als La Mission Haut-Brion.

3. Brown rouge 2013
Donker en verleidelijk, met een hint chocolade zelfs. Niet buitengewoon bijzonder, maar wel très bien fait, vriendelijk en ronduit all-round.

4. De Fieuzal rouge 2013
Sappig en vrij klassiek en met een mooie frisheid. Ook geen enorm opvallende verschijning, maar goed.

5. Pape Clément rouge 2013
Voor het tweede jaar op rij een aanrader. Vóór 2012 had ik niet zo veel met Pape Clément, die toen naar mijn smaak te veel met make-up was dichtgesmeerd, maar de laatste jaren is de wijn een stuk eleganter. Bij deze Pape Clément is z'n mooie fruit core dan ook bijkans zichtbaar, of beter gezegd voelbaar. Mooi fruit. En een ingetogen houttoon, passend ook bij Pape Clément.

6. Smith Haut Lafitte rouge 2013
Ook deze wijn bezit zo'n mooie kern van zoetig, verleidelijk fruit. De wijn is wel wat minder zacht, de textuur is heftiger en iets drogend ook aan het eind. Vrolijker word ik dan weer van de hartige mineraliteit in z'n afdronk. Deze minder soepele, meer gestructureerde wijn is duidelijk bedoeld voor de wat langere termijn.

7. Haut Bailly 2013
Stoere, masculiene 2013, stevig gebouwd, stevige tannines, tikje boers in de zin van verre van gelikt, pure ruige stijl, klassiek, recht voor z'n raap, eerlijk. Zonder meer voor de lange termijn. Speciale vermelding ook voor de tweede wijn La Parde de Haut-Bailly, een soort sappige, meer vriendelijke variant van de Grand Vin, zeer aantrekkelijk.

PESSAC-LÉOGNAN BLANC

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. Domaine de Chevalier blanc 2013
Voor mij het mooiste droog wit van 2013. Intense, gelaagde, transparante wijn met veel spanning. Mooie zuren, redelijk strak (in deze zeer jeugdige fase); zinderende, geweldige wijn! Als je één Blanc op de lijst zet, dan zou ik deze aanraden.

2. Carbonnieux blanc 2013
Zacht, licht, fris en liefelijk. Goed droog én tegelijk tamelijk tempting. Mooie balans, value for money. Ik sprak de wijnmaker gisteren die liet weten dat ze het prachtige etiket wat gaan 'opstrakken'. We houden ons hart vast.

3. Smith Haut Lafitte blanc 2013
Volstrekt andere stijl. Vol, rond en zacht en eigenlijk best sexy, en een beetje zoetig ook. Deze wijn wordt door menigeen zeer gewaardeerd, en terecht. Hoewel ik zelf voor nummer 1 zou kiezen. Of het liefst nog voor allebei (of voor alledrie).

SAUTERNES

Als rood het moeilijk heeft ruikt zoet wit z'n kansen. Denk aan 2007 en aan 2011. Heus terecht. En in 2013 ook wel, maar echt niet over de breedte. Een hoop Sauternes mist spanning en diepte, maar dat zal misschien meer aan de domeinen liggen dan aan het jaar. Want zo'n heftige aanval van schimmel in de nazomer, dat kan Sauternes natuurlijk juist heel goed gebruiken.

Aanraders staan in willekeurige volgorde.

1. d'Yquem 2013
Close to perfection. Ongelofelijk mooi, super delicaat, uiterst evenwichtig. Perfectie als een stuk van Bach, plus verleiding van de piano van Chopin, wat moet ik hier nog meer over zeggen. Ik was zeer onder de indruk van deze wijn en er staan ook twee uitroeptekens in m'n schrift.

2. Guiraud 2013
Veel frisheid, heel natuurlijk, en komt net iets minder zoet over dan z'n soortgenoten. De wijn mist hier overigens niets, het geheel heeft enkel meer fraîcheur. Vrij delicate Sauternes en heel soepel bewegend, truly natural. Misschien wel de beste prijs-kwaliteit-verhouding.

3. Rieussec 2013
Vet-zoet en met pit, zelfs nog een iets scherp randje. Harmonieuze en uitgesproken wijn.

4. La Tour Blanche 2013
Mooie kruidige zoetheid met veel diepte. Verleidelijke wijn met goede balans van frisheid en licht tropische elementen.

5. Doisy-Daëne 2013
Ranke wijn, soepel en lening, veel frisheid. Zeer drinkbare Sauternes.

6. De Fargues 2013
De Fargues heeft het ook allemaal. Superieure Sauternes die ook weer heel ongeforceerd delicaat intens fris puur overkomt, om alle bijvoeglijke naamwoorden maar even op een hoop te gooien. Deze 6 Sauternes-notities voeg ik wat later toe, om precies te zijn op 13 mei, en gisteren, 12 mei, is De Fargues uitgekomen. Ik keek wel op van de prijs, die ligt erg hoog, en is ook enorm gestegen ten opzichte van voorgaande jaren.

Climens heb ik helaas niet geproefd. Maar die zou ik bijna (of eigenijk helemaal) durven aanraden op basis van ik van die wijn weet. En helemaal als je de vrij vriendelijke prijs meerekent. Coutet vond ik tenslotte ook plezierig, wel vrij licht.

Enfin, dit waren als laatste de aan te raden Sauternes. Ik zou zeggen: 2013 is in ieder geval een jaar om ook een kistje fijne Sauternes in te slaan.

Voor wie het trouwens nog niet wist, de Bordeaux 2013 primeurs zijn ook te koop.

Bordeaux 2013 aanraders deel 3

2014-05-07T18:28:00.001+02:00

Het is voorbij, althans zo goed als: de nogal rustige Bordeaux 2013 campagne. Gisteren kwamen de laatste belangrijke wijnen uit, Ducru-Beaucaillou, Pichon Longueville Comtesse etc. en nu is het nog wat nadruppelen van wat onbelangrijke laatkomers. In deze 3e posting misschien wel de meest tot de verbeelding sprekende sub-regio van Bordeaux: Pomerol. En ook al hebben we het hier over 2013, toch zijn er al verschillende Pomerols uitverkocht.

POMEROL

Ook deze aanraders staan in willekeurige volgorde!

1. Vieux Château Certan 2013
In mijn notitie-boekje staan 2 uitroeptekens bij deze wijn. Frusterend ook, want Vieux Château Certan is lastig te krijgen. Zeker het jaar 2013 waarvan zo weinig is gemaakt. Er werd hier slechts 24 hectoliter per hectare geoogst, en onze kleine allocatie is dan ook al uitverkocht.

De 2013 is licht en levendig, met fijne zuren. Een elegante drinkwijn zonder ook maar een spoortje hardheid. Aanlokkelijk, mineralig, tender, zacht-kalkig, super balans en heel puur. Alexandre Thienpont zegt kernachtig: "silky, fruity and balanced", voor de komende 15 tot 20 jaar. Al ben je knap als je hier zo lang van af kunt blijven.

We vroegen Thienpont met welk jaar hij 2013 zou willen vergelijken. Dat was 1963, alleen heeft het château toen geen wijn kunnen maken. Met de techniek en vooral de kennis en inzichten van vandaag is die wijn wel gemaakt.

Omdat de "Grand Vin", Vieux Château Certan dus, altijd zo lastig te vinden is, en bovendien niet goedkoop is, is het goed om ook de 2e wijn van dit château onder de aandacht te brengen: La Gravette de Certan. Hiervan wordt nog minder gemaakt. Maar z'n obscuriteit heeft in dit geval ook een voordeel: er wordt minder naar gezocht. Veel mensen kennen het niet eens, ook omdat ze het nooit hebben gezien.

Toen ik Thienpont vertelde dat wij op dit moment met La Gravette 2010 werken reageerde de doorgaans ingetogen wijnmaker uitgelaten. De Gravette 2010! In zijn ogen "by far the best Gravette ever made" en beter dan menig jaargang van de Grand Vin en hij noemt een hele reeks jaren waarvan de Vieux Château Certan het niet haalt bij deze Gravette. Waaronder de 2013. Doet u uw voordeel hiermee, we hebben nog wel een paar kistjes Gravette 2010 staan.

2. La Pointe 2013
Verleidelijk fris-fruitige neus. Soepel, sappig en straightforward. Aangename Pomerol, redelijk licht. Well done heb ik er ook nog bijgeschreven. Dit is fijne Pomerol voor een heel vriendelijk bedrag.

3. Vray Croix de Gay 2013
Uitgesproken wijn, 4 hectare, van dezelfde eigenaar als Siaurac (Lalande-de-Pomerol). De Vray Croix de Gay is van een heel ander kaliber dan de vorige wijnen, dit is uitgesproken donker, vol, en rijp. Denk aan verleiders als zwarte koffie en pure chocolade. Gestructureerde wijn voor de langere termijn, met pittige edoch rijpe tannines.

4. Fugue de Nénin 2013
Heel direct puur paarsrood fruit, heel sappig en een beetje zoet. Natural en ongeforceerd. Light chalky texture. Gaat niemand zich een buil aan vallen, maar wel plezier aan beleven!

5. Beauregard 2013
Weer zo'n lekkere 2013! Al hebben ze veel moeten weggooien: hier is slechts 18 hl/ha geoogst, heel weinig dus. Dit is een typische, dus karakteristieke 2013: een echt lichte Pomerol. Veel frisheid, heel soepel en sappig. Fijne wijn, net als vorig jaar. Het domein oefent met agriculture biologique en de puurheid van deze wijn lijkt dat ook wel te verraden.

6. Gazin 2013
Gazin is andere koek. Stoer, stevig, goed geproportioneerd, een droog gespierde jongeling. Stenig sap op een goede structuur. Serieuze wijn voor de wat langere termijn.

7. La Conseillante 2013
Soms is La Conseillante geweldig, soms is de wijn 'gewoon goed'. En dat is ie dit jaar. Bij de eerste kennismaking - neus in glas - komt de wijn een tikje gelikt over. Wat cederhout, wat bramen, verleidelijk paars... en dat zet dan vriendelijk door en bouche. Hoewel, na een vrij zachte start komen ook kiezelige tannines en tintelende zuren door, heel goed. Al blijft de wijn vooral soepel, en zeker niet hard. Een echte drink-Pomerol, lekker prikkelend sap, met een goede frisheid ook. Ik denk dat dit breed gewaardeerd zal worden.

8. Mazeyres 2013
Mazeyres is geen wijn van hoge ratings, daarvoor valt ie net te weinig op. Dit is het mooie meisje van om de hoek. Niet meer, maar ook niet minder. Geen make-up, geen gedoe. Ranke wijn met veel soepel en iets zoet sap. In de league van eenvoudige wijnen kom ik veel tegen wat saai is, of geforceerd, onnatuurlijk, of uit evenwicht. Zo niet Mazeyres. Dit is wat het is, en het is puur en lekker.

9. Le Gay 2013
Als ik mijn proefnotitie lees dan lijkt ie eigenlijk best wel op die van Vray Croix de Gay hierboven. Met een uitroepteken ook, een aanrader dus. Er staat dat de wijn donker is, stevig ook maar soepel. Dat ie diepte heeft en ook best dik is, maar dat de fraîcheur goed is, en dat ik het een mooie wijn vind. Zusje La Violette heb ik helaas niet geproefd, daar is nog minder van maar dat is ook al uitverkocht. Van Le Gay is er nog een beetje.

10. La Fleur de Gay 2013
Niet dat ik voor deze wijn op de barricaden ga staan, maar ik noem 'm wel even. Vooral omdat ik wel blij werd van de bakken vol gezond zoetig fruit die in deze wijn zitten. Lekker.

11. L'Evangile 2013
Geweldige wijn! Een van de mooiste Pomerols die ik proefde. Het begint in de neus met prikkelend zoet-fris fruit, heel energiek. In de mond valt meteen de intensiteit van deze wijn op, dit heeft veel! Wat in deze fase overigens in strakke lagen en compact op elkaar zit, met forse maar mooie zuren. De tannines zijn er, goed rijp. Heel mineralige wijn met veel frisheid. Geweldig en harmonieus geheel met een lang bijkans stenig einde. Grote klassieker voor de langere termijn. Top!

12. l'Eglise Clinet 2013
Nu we toch bezig zijn, dit is nog zo'n topper. Met een heel ander karakter. Waar l'Evangile nobele trekken heeft is dit ruiger. Super levendig en ook zo'n wijn die van begin tot eind klopt. Zichzelf is. Krachtig sap, hartig, met een textuur waarin je wilt happen. Niet uit te spugen. Jammer dat ook hier weer zo weinig van is. Geldt ook voor de opwindende 2e wijn, La Petite Eglise (de logica om deze wijn alleen op magnum uit te brengen ontging mij dan ook een beetje, hoewel ik het wel een leuk idee vind). Voor wie iets met dezelfde esprit wil kopen zijn daar de zeer betaalbare Les Cruzelles (Lalande de Pomerol) en Montlandrie (Castillon). Maar pas op: het zal niet lang duren voordat ook deze wijnen uitverkocht zijn.

13. Trotanoy 2013
Spannende wijn, als altijd. Voor mij dit jaar net wat overtuigender dan Lafleur-Pétrus, die ik ook mooi vond. Qua stijl zitten we in de hoek van l'Evangile: mooie intensiteit, goed paars fruit, en daaronder serieus gestructureerd. Dit is een prachtig gezond geheel, met goede frisheid ook - een aanrader dus.

14. Petrus 2013
Le Pin kon dit jaar niet geproefd worden, Jacques Thienpont vond de wijn er nog niet klaar voor. Petrus was er wel klaar voor. De 2013 is vrij ingetogen, vergeleken met eerdere jaren. De wijn geurt heel natural en uitnodigend, het fruit is levendig paars-rood, proeft ook zo, waarna de tannines gaan prikkelen en tintelen, die vervolgens weer oplossen, zoals het hoort, en zoals het ook gebeurt als ze goed rijp zijn. Mooi evenwichtig en puur geheel, delicaat. Er volgt dan een lange afdronk die duidelijk gedomineerd wordt door fruit, rood fruit. Fris rood fruit, dat talmt, heel lang. Erg gaaf.

Bordeaux 2013 aanraders deel 2

2014-05-01T21:25:00.001+02:00

Een Riedel Bourgogne-glas met daarin gegoten de Beaune 1er cru Les Boucherottes 2011 van David Butterfield binnen handbereik. Met die fijne brandstof ga ik het tweede deel van mijn Bordeaux 2013 aanraders te schrijven. Over Saint-Emilion 2013, 10 aanraders. Bijna alle prijzen zijn uitgekomen de laatste 2 weken, dus daar zeg ik dan ook wel eens wat over, in het kader van de koopwaardigheid.

SAINT-EMILION

Deze aanraders staan weer in willekeurige volgorde!

1. Cheval Blanc 2013
Voor mij de mooiste premier cru "A" van de rechter oever. Grote klasse. Ook hier is maar de helft gemaakt van wat er normaal wordt gemaakt. Maar dat is nog altijd meer dan bij Quinault l'Enclos, de biologische proeftuin van Cheval Blanc en een van mijn favoriete betaalbare wijnen. De 8 hl/ha die men daar heeft kunnen oogsten was zodanig beschadigd door de hagel dat er helemaal geen Quinault l'Enclos van is gemaakt.

Terug naar Cheval Blanc, waar men een luttele 18 hl/ha heeft geoogst. Paars-bramige neus, waarna de wijn rank-fris binnenkomt, jong fruit. Met pittige zuren. Goed pittig, zonder hardheid. Strak, klassiek, intens, en rijp. Zo zie ik het graag. Alleen de prijs van deze wijn, die - samen met die van Ausone - weer overal bovenuit steekt. Lastig. Le Petit Cheval in dezelfde league, dus ook erg gaaf.

2. Angélus 2013
De 1er cru "A" met het minst uitgesproken terroir. Zegt men. En zie je misschien ook wel, ligt wat meer in de vlakte. Maar de wijn houdt zich dit jaar niet op de vlakte. Ik vind Angélus niet altijd een succes, maar dit jaar wel. Ik noteerde "goed in z'n soort" (moderne Bordeaux). Het begint met een zwufje hout en meteen daarna is daar die stevige, pittige, geconcentreerde en nogal expressieve wijn die ook nog eens goede zuren bezit en daardoor qua balans klopt. Het zit er bij deze wijn ook niet opgeplakt, nee het zit er allemaal diep in. Angélus is ook erg aan de prijs, sinds de promotie naar de "A" club, dat is dan jammer. De Lalande-de-Pomerol La Fleur de Boüard vond ik trouwens ook goed, uit dezelfde stal, zoals ook uit de naam blijkt.

3. Clos Badon Thunevin 2013
Ieder jaar gaan we op bezoek bij Thunevin, misschien ook wel omdat het zo'n gastvrij huis is met een lekkere lunch. Van de Thunevin-range vind ik eigenlijk ieder jaar de Clos Badon de leukste wijn. Geen hemelbestormer maar gewoon goed en lekker, zit fijn in elkaar en als je dit na 5 jaar opentrekt word je vast heel blij. Lekkere donkere wijn, veel bramen, frisheid ook, en best soepel.

4. Beau-Séjour Bécot 2013
Ondanks een wat moeizame discussie met de overigens enorm aardige wijnmaker over het onderwerp biologisch produceren weten ze hier steeds weer een zeer toegankelijke, best verleidelijke wijn te maken, met zoet-zuivelig-kalkig fruit en vriendelijk lachende zuren. Best wel licht, mooi in lijn met het karakter van 2013. Het is niet mega-spannend maar wel heel lekker.

5. Canon-la-Gaffelière 2013
Steekwoorden: rank, pit, paars, energiek, goed, stenig. Allemaal positieve zaken. Derenoncourt op z'n best, kom maar door. Tegenovergesteld van laf. Expressief juist, met veel frisheid. Gave wijn! Ik denk dan ook wel de link met Domaine de Chevalier te zien. Dat transparante van deze wijn.

6. Clos Fourtet 2013
En dit heeft dan weer wat meer sex appeal. Dit is het hazelnoot-mooie meisje van de klas. Die donkerte en dat jong-vlezige. Mooie prikkelende textuur, pittig sap, ook wat stenig maar in beheerste mate, mooie balans. Hier op de rechter oever werd in 2013 wat mij betreft beter werk verricht dan op de linker oever, waar dezelfde eigenaren in Moulis ook een bekend domein bezitten.

7. La Tour Figeac 2013
Oef dit komt ook heel soothing binnen! Zacht en breed en met chocolade erbij. Het fruit is heel uitbundig en rijp (komt dat omdat het biologisch is, dat het eerder en beter rijpt, zoals ook bij Pontet Canet?). Onderscheidende wijn, met name door z'n onbesuisde fruit, alsof het helemaal geen 2013 was.

8. Fonroque 2013
Nog een biologische Bordeaux. Dit zit aan de andere kant van het spectrum. Heel rank, lenig, fris. Heel droog, ingetogen en stenig, en pittig ook. Wat meer een lastpak, maar wel een lekkere dan. Lekker fel en energiek.

9. Grand Corbin Despagne 2013
En nog een die biologisch is. In een wat moderner jasje. Hout valt op in de neus, maar er is veel fruit en frisheid. Toegankelijk en soepel. Heel wat wijn voor z'n geld.

10. Fonplégade 2013
Weer bio. Zit eigenlijk een beetje in dezelfde hoek. Zoetig fruit met aangename frisheid. Best stevig maar niet hard. Ik heb niet zo veel opgeschreven bij deze wijn, maar er staat wel een uitroepteken bij. Vergeet niet dat de meeste geproefde wijnen helemaal niet in dit overzicht terechtkomen.

Deze 10 Saint-Emilions gaan live, op 1 mei 2014, en dan volgen nog Pomerol en Graves. Het is duidelijk: met 10 aanbevelingen is de Saint-Emilion-lijst niet heel lang. Maar wel heel overzichtelijk.

Bordeaux 2013 aanraders deel 1

2014-04-16T00:10:00.002+02:00

Ja, ze zijn er: de Bordeaux 2013 aanraders! Het lijkt of we collectief zijn vergeten dat een van de mooiste eigenschappen van wijn de variatie is...

Terroir, Wijnmaker en Oogstjaar, zie daar de drie belangrijkste factoren die aan de basis staan van variatie. Alledrie betekenisvol. Door hele jaren als "slecht" af te doen, doen we de wijn, maar ook onszelf, tekort. Zeker voor een gebied als Bordeaux, waar voor de betere en beste wijnen geldt dat de twee overige factoren - Terroir en Wijnmaker - ook in de mindere jaren dik in orde zijn.

Sterker, dankzij de enorme kracht van de factor Wijnmaker zijn veel wijnen dit jaar verrassend te noemen. Lang niet allemaal, maar ik heb wijnen geproefd die me enorm verrasten, die me raakten en blij maakten.

Aan Alexandre Thienpont van Vieux Château Certan vroegen we met welk jaar hij 2013 zou willen vergelijken. 1963 zij hij, alleen heeft VCC toen geen wijn gemaakt. Met de techniek en vooral de kennis en inzichten van vandaag is die wijn wel gemaakt. Gelukkig is die Vieux Château Certan wel gemaakt zou ik zeggen, een geslaagde Pomerol van een intelligent wijnmaker met voldoende middelen om - bijvoorbeeld, en zoals nodig in 2013 - in rap tempo te oogsten.

Zoals ik ook in mijn vorige posting schreef: het probleem van 2013 is veel meer dan alleen kwaliteit. Het zijn ook de prijzen, en ook de zeer lage opbrengsten. Zelden is er zo weinig gemaakt in een jaar. Normaal zou dat de prijs doen stijgen, maar de markt verwacht een prijsdaling.

Velen zullen zeggen omdat het een slecht jaar is. Ik zeg liever dat we voor lichtere jaren, drinkjaren zogezegd, minder willen betalen dan voor monumentale jaren als 2010 die we straks nog met onze kleinkinderen kunnen drinken.

In deze posting de aanraders van de Médoc, per appellation, en dan in willekeurige volgorde. Let op dat er ook allerlei wijnen juist niet bij staan.

MARGAUX

1. Brane Cantenac 2013
Verleidelijk fruit met wat zoetheid en vooral ook pit. Daaronder een goede basis van kalkachtige tannines. Aantrekkelijke en evenwichtige Margaux, eigenlijk heel verleidelijk. Regelmatig opnieuw geproefd deze wijn, en steeds weer enthousiast.

2. Du Terte 2013
Karakter en ras vallen op. Dit is niet in elkaar gezet, dit is Du Tertre, langzamerhand een steady overperformer van de appellatie. Het terroir verloochent zich niet! Minder easy dan de Brane, pittig sap, eigenlijk best een serieuze wijn met een goede structuur. Prijs van Du Tertre is heel acceptabel en bovendien weinig buil aan te vallen - goed voor plezier de komende 10 jaar. Ook Giscours kan genoemd worden, en zeker ook de Sirène de Giscours die heel geslaagd is dit jaar!

3. Palmer 2013
Vol-stevig, zacht én krachtig. Fijne tannines. Pittig en puur. Bramen, ceders. En kiezels en stenen. 10 hectare in 1 dag geoogst in een race tegen de rot! Alter Ego is de 'fruitvariant' van deze wijn, nu al lekker eigenlijk. Het vrezen is alleen voor de prijzen van deze wijnen...

4. Margaux 2013
Hoe verrassend. De top van Margaux, hangt tegen bio aan. Ook hier in no time (of is het nood time?) geoogst. Wat opvalt in Margaux is de verleidelijke elegantie. Enerzijds is de wijn intens, met mooie donkerte, rijpe bramen, sap met een rank-lenige structuur. Minder dik, maar wat een frisheid! En laat ik ook de Pavillon noemen, mede dankzij zeer strenge selectie goed geslaagd.

5. Rauzan-Ségla 2013
Tweede spectaculaire release op rij! Serieuze prijsdaling voor een wijn die kwalitatief zeer op niveau is! Prijs van de 2013 ligt zelfs ruim onder die van 2008 en dat is in de campagne nog niet eerder vertoond. Rauzan-Ségla is een stoere Margaux met heftig pittig fruit en vrij stevige basis - maar de wijn leeft! Net zoals de 2012 is de 2013 opnieuw een goede koop.

6. Clos du Jaugueyron 2013
In een jaar als 2013 wordt er door de meeste châteaux gechaptaliseerd: er wordt suiker aan de most toegevoegd om 'voldoende' alcohol in de uiteindelijke wijn te krijgen. Clos du Jaugueyron is een van de weinige domeinen waar ook dit jaar geen chaptalisatie is toegepast. En dat past bij de stijl van hun wijn, waarbij het gaat om puurheid, om natuurlijkheid. Op Clos du Jaugueyron wordt biodynamisch gewerkt, en hun wijnen komen inderdaad super natural over. En enorm levendig en energiek. Dat geldt voor zowel de Margaux als de Haut-Médoc. Bij beide wijnen valt lenigheid en frisheid op, dit is Bordeaux op zijn meest 'verteerbaar'. De Margaux is in deze fase nog wat meer gesloten, de Haut-Médoc spreekt al, verleidt al. Deze wijn heeft een zachte textuur, is sappig en mineralig, en heeft zoals gezegd een zeer aangename frisheid.

SAINT-JULIEN

6. Léoville-las-Cases 2013
Spectaculaire wijn! In mijn top 3 van de beste wijnen van het jaar. Steeds als ik denk aan wat ik mooi vind aan 2013 komt deze wijn in m'n hoofd. En dit heeft toekomst! Dit is een van de 2013s die lang zullen meegaan. Ik schrijf over uit mijn boekje: Paars en breed. Zachtste LLC ooit geproefd. Dan rolt tapijt van structuur uit [whatever that may be]. Super. Prachtige brede kern. Zeer mineralig. Fruit blijft heel aanwezig. Super balans en puurheid. En zo stuitert dat nog even door.

7. Clos du Marquis 2013
Die andere wijn van hetzelfde domein. Van wijngaarden meer landinwaarts, bij Poyferré (geen favoriet van mij). De notitie lijkt wel wat op de voorgaande, alleen blijf ik wat meer beheerst. De Clos du Marquis is in alle opzichten mooi en evenwichtig, maar is ook echt wat lichter dan gebruikelijk. Zonder waarde-oordeel, dat is het jaar. Dit zie ik mezelf drinken in een restaurant, in 2020.

8. Léoville Barton 2013
Absolute valuer sûr, en altijd betaalbaar. Dit is zo'n adellijke klassieker, bescheiden in presentatie, groot in prestatie, waarvan je ieder jaar een kist zou willen hebben. Breed kalkig fruit, goede mineralige textuur, paars en donker. Stevige wijn, wat gesloten (uiteraard zou ik bijna zeggen). Evenwichtig en fris einde. Voor de middellange tot lange termijn. Goed.

9. Ducru-Beaucaillou 2013
Gepolijster dan de Léovilles, de Ducru-Beaucaillou. Maakt een zeer verzorgde indruk na de LLC. En ook of ie al meer 'klaar' is, om gedronken te worden. Zachtvolle textuur, aantrekkelijk vol sap. Mooi maar tegelijkertijd wat minder opwindend dan de LLC. De Croix de Beaucaillou vind ik ook geslaagd. Wat commerciëler qua stijl, wat je ook ziet aan de fles; verleidelijke wijn met levendig fruit.

10. Branaire Ducru 2013
Stapje omlaag in vergelijking met de vorige wijnen, maar toch een wijn die er voor mij uit sprong. Donker, iets oaky, veel ceder. Mooi gelaagde wijn (iets wat je minder tegenkomt in 2013).

11. Langoa-Barton 2013
Een lichtere Langoa, in lijn met het jaar. Duidelijk lichter ook dan broer Léoville. Expressief rood fruit, sappig en natural. Open, sprekende wijn met wederom een aantrekkelijke fraîcheur. Goed.

PAUILLAC

12. Latour 2013
Was dit de mooiste wijn van het jaar? Misschien wel, alleen is ie niet te koop. Pas over vele jaren. Deze wijn heeft het allemaal, het maximaal haalbare dit jaar. Het fundament dat ook de LLC heeft, maar on top enorm verleidelijk en bijkans uitbundig vol-paars fruit. Schitterend! Ook de Forts de Latour is erg mooi, hoe verrassend.

13. Pontet-Canet 2013
Hors catégorie. Misschien nog wel meer dan in andere jaren. Laat buurman Mouton wat mij betreft in de schaduw staan, en dus kan ik Pontet-Canet niet duur vinden. Opvallend rijp paars fruit, en vooral daarmee anders dan de meeste andere wijnen dit jaar. Biologisch rijpt beter, is de kort-door-de-bocht verklaring. Super sappig expressief bijna zoetig, en bijna romig fruit. Ik heb grote moeite met uitspugen. Onder het fruit een fijne structuur. Maar... de notitie blijft weer teruggrijpen op dat ongrijpbaar lekkere fruit. Doe maar een kistje!

14. d'Armailhac 2013
Lekkere wijn uit de Mouton-stal. Paar keer geproefd, beviel me steeds goed. Niet voor de lange termijn. Een van de vrolijkste Bordeaux's die ik heb geproefd.

15. Grand Puy Lacoste 2013
Zoals een Grand Puy Lascoste hoort te zijn: klassiek en wat gesloten. Maar ook stenig en fris. En gezond en puur, evenwichtig. Over 5 à 10 jaar is dit heel gaaf, let op mijn woorden.

16. Pichon Longueville Comtesse 2013
Met deze wijn maak je kennis 'mooi vanuit de basis', want die is goed, dat verraadt z'n klasse. En om die basis danst sappig aantrekkelijk fruit. M'n notitie is niet zo uitgebreid, maar ik heb goede herinneringen aan deze wijn. Opvallend detail: gemaakt van 100% cabernet sauvignon, en van slechts 13 hectoliter per hectare, en dat is helemaal niets.

17. Lafite Rothschild 2013
Wijn voor intellectuelen, en dat bedoel ik in positieve zin. Dit is zo duidelijk nog niet klaar, en hier hebben ze zo duidelijk niet hun best gedaan om een zo verleidelijk mogelijk sample te presenteren. Dit is ongegeneerd klassiek-strak, met hoge zuren, een lastpak eigenlijk, maar heel precies en in z'n soort klopt het. Je proeft hier een onaffe schets van iets moois wat in de toekomst gaat ontstaan. Als deze knop zich over 10, 15 jaar gaat openen zullen we nog wat meemaken. Nu weinig verleiding, maar dit is volstrekt authentiek.

SAINT-ESTÈPHE

18. Calon-Ségur 2013
Mijn favoriet dit jaar van deze appellation, op de voet gevolgd door Montrose. Mooi aan deze wijn is z'n transparante gelaagdheid, ja zo zou ik het willen noemen, heel prikkelend. Moderne klassieker met toch de nadruk op klassiek. Pittig paars fruit. Overtuigt.

19. Capbern-Gasqueton 2013
Dit blijft een ongelofelijke wijn voor z'n geld. Duidelijk afkomstig uit dezelfde stal. Expressief fris-kalkig fruit, wat zuivelig, sappig, goede zuren, natuurlijk en ongeforceerd geheel. Voor bijna geen geld. Ongewoon sterke prijs-kwaliteit verhouding.

20. Montrose 2013
In de vergelijking net wat 'massiever' dan de Calon-Ségur, maar ik mag deze wijn niet massief noemen, want dat is ie niet. Zit wel meer dicht, en is daarmee ook lastiger te doorgronden. Dit is wel de meest St-Estèphe-achtige St-Estèphe van de grote St-Estèphe's die ik heb geproefd. Veel potentie, dit is gebalde kracht, hier gaat nog veel uitkomen. Dit heeft voor mij meer eigenheid (en is ook ruiger, minder gepolijst) dan Cos d'Estournel, maar die is te duur en raad ik niet aan. La Dame de Montrose is ook zeer geslaagd!

De volgende postings gaan over de rechter oever en over de Graves. Dus wordt vervolgd. Het aanbod krijgt langzaamaan vorm op www.bordeaux-2013.nl.

Bordeaux 2013, a plea for a light (and affordable) claret

2014-04-07T23:03:00.000+02:00

Time to dust off the blog.

I'm writing this with a glass of Giscours 2007. One of my last bottles of this difficult vintage. Plenty of famous years to choose from here, but I've clearly too often picked a 2007 already...

I'm a lover of light reds, and I love Bordeaux. Thus a 'classic' lean vintage like 2007 is something that makes me happy. When looking for a Bordeaux in a restaurant, I look for 2007 because it's truly a vintage to drink. With that attractive freshness. Exactly like this delicious Giscours.

Well, it's clear where I'm heading at: 2013! Another light Bordeaux vintage. And what a negative sentiment around this year!

Horse in a newly planted l'Evangile vineyard, Pomerol 4 April 2014

Of course, 2007 was too expensive, and it looks like 2013 might be going to be too expensive as well. To me the biggest issue with 2013 is not the quality, it is the price.

Something strange in the logic? No, a lighter vintage - even if you dig it - should simply be more affordable. Because these are drinking wines, just as a Chinon, a Villages Bourgogne or a supple Jura.

Early approachable drinking wines should also be financially approachable. For the grands vins de garde it is okay to pay a bit more, and we will drink those monumental wines with our children.

So, I really hope that the prices will be good! That they will come down significantly and match this lovely vintage.

I should be more precise: this difficult vintage in which we see a number of lovely wines. Unfortunately we have tasted many failures as well. That's the downside of a difficult vintage. At the same time: it make it much easier to pick out the good wines!

Relaxed tasting at Château Haut-Brion, 31 March 2014

This year our list with offers will be shorter than in the previous years, and we will use the coloured "P"s again (yellow, orange and red) to pick out the most interesting primeurs.

In this posting I will not dive into the details of the 2013 growing season, you can read about that everywhere on the internet. But I do want to share with you what was discussed at Château Margaux. Thibault Pontallier, son of Paul Pontallier, presented his Pavillons, and the grand vin.

Like all others he told about the sudden rot that attacked the berries towards the end of September, as a result of tropical (warm and humid) weather. There was no choice but to harvest fast, very fast, with a huge team of pickers.

Pontallier told about technical ripeness - the amount of built up sugars - and phenolic ripeness - the ripeness of skin and pips. Without the latter one can end up with a wine that has green, vegetal tones.

Early shoots at Latour, in conversion to biodynamics, 3 April 2014

What was harvested in 2013 was ripe in a phenolic sense. Thanks to a warm summer, but also thanks to the fragility of the fruit, the thinner skin - in its turn the result of the difficult start of this vintage during the flowering. Technically the grapes were less ripe than in a 'great vintage': the sugar levels weren't that high yet.

That's why most châteaux practiced chaptalisation. Adding sugar "to improve the balance of a wine". It is in fact quite a harmless method, especially when practiced in a reserved manner. At the same time: there are also winemakers that still didn't chaptalise in 2013.

Pontallier stressed the beautiful freshness of the 2013, to which I fully agreed. Mainly the result of early picking, he stated. Upon my suggestion to always pick a bit earlier he said that the team at Margaux had been discussing exactly that. Good news perhaps for future vintages...

In my next posting I will highlight our favourite wines - I already put these on Twitter last week. My favourites are always the elegant, unforced wines. From winemakers who followed the vintage characteristics.

Winemakers who tried to squeeze something 'grand' out of this delicate fruit simply missed the point. I suggest they look for another profession.

To be continued...

"Onbeschoft lekkere natuurwijn"

2013-09-10T16:35:00.000+02:00

Aldus de introtekst van een artikel van Harold Hamersma over onze Jura's. Het enthousiasme waarmee Hamersma afgelopen zaterdag in de NRC over de Jura schrijft herkennen we. Dat hebben we namelijk zelf ook.

Want stel je voor: je bent Bourgogne-liefhebber, en je komt er dan achter dat op een afstand van slechts 80 kilometer ten oosten van de Bourgogne - op dezelfde breedtegraad - ook wijnen worden gemaakt van de Bourgogne-druiven pinot noir en chardonnay! Dat maakt nieuwsgierig.

Naar de Jura dus. Maar er is meer wat die nieuwsgierigheid opwekt. Namelijk dat de 'bio-beweging' in Frankrijk nergens sterker is dan in de Jura. En dat er - en dat is toch een soort bonus - nog meer druivensoorten voorkomen dan alleen pinot noir en chardonnay. Namelijk savagnin voor wit, en poulsard en trousseau voor rood.

Het NRC-artikel van Hamersma (pdf) gaat vooral over deze laatste twee druivensoorten. Waarvan door Pascal Clairet (Domaine de la Tournelle) en Raphaël Monnier (Ratapoil) inderdaad 'onbeschoft' lekkere lichtrode wijnen worden gemaakt.

Raphaël Monnier's Par Là is inmiddels uitverkocht, zo gaat dat met zo'n artikel. We hadden ook maar beperkt voorraad van deze wijn, want Ratapoil is een heel klein domein. Maar geen paniek, ook Pascal Clairet maakt een poulsard, de L'uva Arbosiana, die net iets lichter is dan de poulsard van Monnier. Ook van deze wijn is de voorraad klein (en neem van ons aan: ook deze L'uva is onbeschoft lekker, zie ook de lofrede van Christophe Rocour over deze wijn).

En diegenen die juist iets van Aardrijkskunde-leraar Raphaël Monnier willen drinken (op zich een goed plan): we hebben wel nog de Va Donc, een spannende, mineralige, open chardonnay. Geen nieuw hout, maar dat kom je sowieso weinig tegen in de Jura. De Va Donc is delicaat, zuiver en origineel, en drinkt enorm lekker.

Is de Jura duur? Nee hoor, de meeste Bourgognes zijn stukken duurder. En als je kijkt naar de kleinschaligheid, en naar de lage rendementen ten behoeve van de kwaliteit van de wijn, is de enige conclusie dat hier value for money wordt gemaakt. Weinigen die dit weten echter, en de wetenden doen daar hun voordeel mee.