Boslugumdan detaylar...

Kuşadasına Gitmeyin!

noreply@blogger.com (ali) — Fri, 07 Jul 2006 13:39:44 PDT

Geçen haftayı bir iş gezisi nedeni ile Kuşadasında geçirdim. Aslında giderken oldukça olumlu düşünceler vardı burası ile ilgili kafamda. Birçok arkadaşımdan aldığım olumlu izlenim yükü ile birlikte uçakta verdikleri dergide de "Turizmin Modern Yüzü: Kuşadası" şeklinde bir makale okuyunca iyice sevinmiş ve iş gezisinin eğlenceli bir tatile dönüşeceği ümitleri ile neredeyse koşarak gitmiştim

Sinema tartışmalarımız

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 14 Jan 2006 04:50:27 PST

Bayram tatili nedeni ile uzun süredir kendimi kurtardığım kötü alışkanlıklarıma geri döndüm, çok uzun süreler olmasa da televizyon seyrettim ve dayanabildiğim ölçüde gazete okudum. Bugünkü Sabah gazetesinde bir haber vardı: "İki Genç Kız" (imdb, beyazperde, ideefixe) filminin oyuncularından Vildan Atasever'in filme konulmasını istemediği bazı sahneler internette dolaşıyormuş. Kendisine bu konu

Viva la Knoppix :)

noreply@blogger.com (ali) — Sun, 08 Jan 2006 05:52:22 PST

İnsan bilgisayarından uzak kalınca daha iyi anlıyor değerini. Bayram tatili boyunca iş ortamından (ve dolayısı ile bilgisayarlardan) uzak bir on gün geçireceğim için çok sevinmiştim başlarda, ama daha ilk günden farkettim ki bu o kadar da istediğim bir şey değilmiş.Kendi kendime söz vermiştim gelmeden, e-postalarımı okumayacaktım bu 10 gün boyunca, hatta NewsGator'a da hiç uğramayacaktım. Peki ne

Yeni yıl

noreply@blogger.com (ali) — Fri, 30 Dec 2005 12:38:47 PST

Biraz önce Devlet Opera ve Balesi'nin düzenlediği yeni yıl konserinden çıktık. Benim oldukça keyif aldığım konserden arkadaşım hiç hoşlanmadı. Neymiş; Pembe Panter'in ve My Way'in yeni yıl konserinde ne işi varmış! Haksız sayılmaz tabii, ama bence yine de Marry Christmas'dan daha mantıklı seçimlerdi (ayrıca Mancini'yi severim ve My Way'i de her koşulda da dinleyebilirim). Bu konsere gitme işini

Hayır, bilgisayarınıza bakamam!

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 12:51:37 PDT

İşte ihtiyacım olan bu! Eğer siz de sürekli bilgisayarlarındaki "tuhaf" problemleri çözemeyen arkadaşlarınız tarafından rahatsız edilmekteyseniz ne demek istediğimi anlıyorsunuzdur.Her şey elektroniğe ve bilgisayarlara olan ilginizle başlar. Zamanla bilgisayarlar konusundaki tecrübeleriniz sizi önce işletim sistemi kurma ve optimize etme, sonra da tamamen yeni bir bilgisayarı monte edebilme

Zamane çocukları

noreply@blogger.com (ali) — Sun, 23 Oct 2005 15:58:46 PDT

Bugün koyu bir Linkin Park fanatiği olup da (tüm şarkı sözlerini ezbere biliyor!) doğum gününde annesi Harry Potter serisinin sonuncu kitabını aldığı için deliler gibi sevinebilen bir çocuk tanıdım.Hani çocuk yapmayanların kullandığı klasik mazeret vardır ya; "Bu kadar kötü bir dünyada çocuk yapılmaz" (sanki Mars'ta yapma seçeneği var da kullanmıyor), ben bu mazerete bir yenisini eklemek

Kölesi oldum bu albümün :)

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 15 Oct 2005 14:10:34 PDT

Bugün farkettim, sıkılmıyorum hiç bu albümü dinlemekten. Aylar oldu dinlemeye başlayalı ve hala dinleme isteği geliyor içimden, elim hep ona gidiyor. Epeydir böyle hissettiren bir albüm olamıştı. Türü sevenler için şiddetle tavsiye edilir, resmen kölesi oluyorsunuz; Audioslave (Resmi site) Audioslave - Out of Exile (Amazon)

Yeni Türkü

noreply@blogger.com (ali) — Mon, 03 Oct 2005 10:03:11 PDT

Hep canlı performanslarını görmeyi istediğim Yeni Türkü dün Kanlı Divane'deydi, ve tabii ki ben de orada. Yalnız yaptığım enayiliği unutamayacağım, biraz beklesem bende tıpkı arkadaşlarım gibi Derya Köroğlu ile tanışma fırsatı bulabilirmişim :(Neyse izlemek de yeter (deyip avutayım kendimi).

Doğala özdeş

noreply@blogger.com (ali) — Mon, 19 Sep 2005 09:09:41 PDT

Herkes ne düşünür bilmiyorum ama bana göre yapay aromalar hiç bir zaman ödeşleri olduklarını iddia ettiği tadlara benzemez. Bence olay sadece firmalar tarafından algılarımızın yönlendirilmesi ile oluşturulan bir yanılgı. Ben yediğim bir muzlu gofret ile bir muzdan ya da içtiğim bir çilekli gazoz ile yediğim bir çilekten asla aynı tadları almıyorum. Bugün bir gariplik oldu, yediğim bir muzdan

The Once and Future King

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 11:35:20 PDT

Bu kitabı uzun süredir arıyorum ve sanırım sonunda yurt dışından getirtmek zorunda kalacağım. Kitap ilk kez “X2: X-Men United” filmi ile dikkatimi çekti. İzleyenler belki hatırlar, filmin başlarında Magneto hapishanedeki, hücresinde bir kitap okur. Okumakta olduğu bu kitaptır. İlginç olan ise filmde kitabın iki kez ve zıt kutuplar tarafından vurgulanması. Filmin sonunda aynı kitabı Profesör X’de

Sınavı geçtim

noreply@blogger.com (ali) — Mon, 12 Sep 2005 21:45:30 PDT

Oldu sonunda. Biraz hırpalansamda sınavı geçtim. Bu sınav hakkında söyledikleri kadar varmış hakikaten. Kendimi hazırladığım hiçbir yerden soru gelmedi, çalışmasam da bundan farklı olmazdı herhalde. Üzülmek yerine gidenlere, ertelediklerimle ilgilenmeye başlasam iyi olacak.

D-Day

noreply@blogger.com (ali) — Sun, 30 Oct 2005 09:42:32 PST

Yarın "D-Day". Amerika’lılar iyi bir ifade bulmuşlar önemi büyük bir günü anlatmak için. Sınav yarın, dolayısı ile yarın “Day of Days”, yani en azından benim için :)

Arkadaşım gelmiyor

noreply@blogger.com (ali) — Fri, 09 Sep 2005 11:07:06 PDT

Geçenlerde sözünü ettiğim arkadaşım bugün tekrar aradı ve gelmekten vazgeçtiğini söyledi. Memlekete dönmeye karar vermiş. Kırdım mı onu bilmiyorum, ama üzüldüm.

Rakı

noreply@blogger.com (ali) — Wed, 07 Sep 2005 14:13:57 PDT

Bir çok şeyi erteliyorum şu sınav yüzünden. Bitse de kurtulsam artık, iyi veya kötü. En çok da adam akıllı rakı içebilmeyi özledim, şöyle iki günü birden feda ederek. Markette gözüm sürekli Yeni Rakı’nın “yeni” ve gerçekten de ona yakışan şişesine takılıp duruyor. Yeni Rakı mı deneriz yoksa piyasada türeyen diğerlerinden birisini mi bilmem ama 12’si akşamı, tüm arkadaşlarla birlikte, yıldızlara

Uzak

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 11:38:11 PDT

Dün yakın bir arkadaşım aradı ve bana misafir olacağını söyledi. Uzun süredir yüz yüze görüşme fırsatı bulamadığım arkadaşımın geleceğine sevindim önce, ta ki bende yaklaşık bir ay kalacağını söyleyene kadar! Bahsettiğim arkadaşım üniversiteyi bitirip askerlik işkencesinden de kurtardıktan sonra kendisini iş aramaya başladı. Ama bunda şu ana kadar kayda değer bir gelişme sağlayamadı. Bunun için

Painkiller

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 11:46:27 PDT

Ne istediğimi bilmez bir haldeyim. Keyifsizim. Gün boyu okudum, çalıştım, hava kararmaya yüz tuttuğunda içmeye başladım. Hala da devam etmekteyim. Sanırım Dostoyevski söylemişti; insan okudukça, bilgilendikçe acısı çoğalır diye. Şimdiye kadar epeyce okudum herhalde bilgi edinmek, öğrenmek ya da eğlenmek adına. Artık yaraya neşter vurmanın, hasarlı beyin hücrelerimin bu amansız hastalıktan

Okula dönüş

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 03 Sep 2005 13:56:58 PDT

Bugün uzun bir aradan sonra okula döndüm. Pazartesi sendromunun konsantre edilmiş hali bir psikolojik tepki beklerken sinirlerimden, tam aksi bir durumda buldum kendimi. Her zamankinden daha rahat hissettiren bir hafiflik vardı bugün üstümde. Odamı, masamı, anahtar yığınımı, laboratuarımı, hatta laboratuarımın kokusunu, zorunluluklarımı, insanları, öğle yemeklerini özlemişim. Bir tek şeyi

Ran

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 11:53:55 PDT

Kurosawa izlemeye devam ediyorum. Shichinin no samurai ve Rashômon’dan sonra Ran’ı da izledim sonunda. Bu filmi ilk izlediğimde çok küçüktüm, bu yüzden de filmle ilgili hatırladıklarım sadece savaş sahneleri ve Kurogane'nin (Hisashi Igawa) Leydi Kaede'nin (Mieko Harada) kafasını uçurduktan sonra söylediği "Lordum, kendinizi ölmeye hazırlayın, ben de sizin arkanızdan geleceğim" repliğiydi. Tekrar

Klimt

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 11:58:20 PDT

Klimt’in resimlerindeki gibi bir aşk yaşayamadan öleceğim galiba. Şansım var mı bilmiyorum, o kadar umutsuzum ki bu konuda böylesine sarılan iki kişiyi sadece Klimt’in görmüş olabileceğini düşünmeye başladım. Gerçi o da “dışa vurduğuna” göre yaşamıştır mutlak. Başka türlü nasıl yapılır ki böyle bir resim? Bu dünyaya ait başka herhangi iki göze de kısmet olmayacakmış gibi geliyor bu anın tekrarı.

İyi haber

noreply@blogger.com (ali) — Mon, 29 Aug 2005 05:08:14 PDT

Evet, kesinlikle günün en güzel gelişmesi yaşandı az önce, oda arkadaşım aradı ve hafta sonu yapılacak olan açık öğretim sınavları için bana tam 4 (yazıyla; dört) görev geldiğini söyledi. Bi de sordu; Girecek miymişim? Manyak mıyım, tabi ki gireceğim. Harbiden kesik olduğum şu sıralar bunun aksi düşünülemez. İlk defa bu kadar çok geliyor üstelik, akademik hiyerarşinin alt sıralarında yer

Ceket

noreply@blogger.com (ali) — Mon, 29 Aug 2005 14:35:19 PDT

Böyle bir ceket istiyorum, aslına aynısını bulabilsem en iyisi. Hiçbir fikrim yok hakkında. Tek bildiğim fotoğraftakinin Maroon 5’ın Jesse Carmichael’ı olduğu. Büyük ihtimalle bunun aynısını bulsam da alamayacağım anlamına geliyor olabilir bu :) Belki özel kreasyon falan bile olabilir, bir ödül töreninde giyildiğine göre…

Rakamlar sıkıcı

noreply@blogger.com (ali) — Tue, 06 Sep 2005 11:12:08 PDT

İyi değilim ben, günah çıkardım herhalde biraz önce kendi kendime. 15-16 gün kaldı sınava, giderek sıkıntı eşiğim yükselliyor. Daha az alkollüyken hazırlamak lazım sanırım yazılacakları. Her neyse, rakamları kullanmak da sıkıcı oldu. Bundan sonra değiştirmek lazım konu başlıklarını.

IV

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 29 Oct 2005 12:05:06 PDT

Düşündüm de, neden yazıyorum ki? Bu “blog” denilen şeyi fark ettiğimde aslında aradığım şey olduğunu düşünmüştüm. Hani düşüncelerim için karalama defteri oluşturabileceğim bir alan arıyordum ya, işte buldum dedim kendi kendime. Şimdi fark ediyorum da aslında günlük tutuyorum ben. Oysa ki ne kadar da tiksinirdim fikrinden, ne kadar çocukça gelirdi. Ama yazma isteği çekici geliyor insana, özündeki

3.

noreply@blogger.com (ali) — Sat, 27 Aug 2005 22:28:31 PDT

Kurosawa’nın Yedi Samuray’ını seyrettim dün. Gerçekten muhteşem bir film, mutlaka görülmesi gereken bir epik. Herhalde Yohei’nin dökülen pirinçleri toplarkenki çaresizliğini, Kyuemon’un büyükannesinin intikam arzusunu, Rikichi’nin eşinin utancını ve Shino’nun tarlasına geri dönüşünü unutamayacağım. Sinematografik açıdan da ilginç bir film, ağır çekim kullanılmış mesela (yıl 1954). Dramatik

İkinci

noreply@blogger.com (ali) — Mon, 29 Aug 2005 11:18:01 PDT

Yeterlilik öncesi depresyon eşiğindeyim sanırım. Eskiler daha bir güçlü geliyor üstüme bu sıralar. Konsantrasyon problemim had safhada. Neye ihtiyacım olduğunu bilmiyorum. Hayır biliyorum, çalışmalıyım, ama buna yoğunlaşmak için ne yapmam gerek onu kestiremiyorum. Bir bulanıklık var sanki zihnimi perdeleyen ve mantıklı düşünmemi bloke ederek, beni sadece birincil yaşamsal faaliyetlerimi