„Jedan od stubova koncepta digitalizacije Vlade Republike Srbije, koji je kao prioritet postavila premijerka Ana Brnabić, je reforma sistema prosvete. Do sada je zahvaljujući tome oko 500 škola sa 10.000 učionica dobilo širokopojasni internet, mrežu unutar škola i nastavu kroz digitalne učionice, a ove godine je plan da se još 10.000 uključi u „povezane škole“. Informatika i računarstvo je obavezan predmet u petom, šestom i sedmom razredu osnove škole gde se uče programski jezici Schrach, Phyton i Pygame, a od nove školske godine i osmaci će se u okviru obaveznog predmeta informatike i računarstva učiti programiranje, dok prvaci dobijaju novi predmet – Digitalni svet. U srednjim školama je upisano 5 puta više specijalizovanih IT odeljenja nego prošle godine i to je još jedan pokazatelj da je reforma prosvete na dobrom putu. Sada otpočinjemo i sa projektom računarskih učionica tj. opremanja IT kabineta.“ – izjavio je direktor Kancelarije, doc. dr Mihailo Jovanović.

Kancelarija za IT i eUpravu je i do sada uz veliko zalaganje i pomoć Vlade Republike Srbije omogućila niz donacija osnovnim i srednjim školama na teritoriji Srbije u vidu tehničke podrške, gde se deca razvijaju i uče uz savremene nastavne programe i aktivnosti.

Neke od njih su Srednja medicinska škola u Gračanici, Gimnazija „Sveti Sava” u Beogradu, kao i Osnovna škola „Boško Buha” u Beogradu – koju pohađaju deca sa smetnjama u razvoju. Takođe, novu opremu ima i Osnovna škola „Bane Milenković” u Novom Selu, kojoj je Kancelarija za IT donirala pet računara za opremanje računarske učionice – IT kabineta.

U nedelju, 15. aprila u Boževcu je održan 13. po redu međuokružni festival dečijeg izvornog stvaralaštva “Kreni kolo da krenemo”.

Festival tretira negovanje izvornih dara pesama i svirki kod dece osnovnog školskog uzrasta.

U programu je učetvovalo oko 400 učenika okupljenih oko školskih sekcija i kulturno-uemtničkih društava.

Ovogodišnji festival ispred Saveza amatera Srbije ocenjivao je sekretar Saveza amatera Srbije Srboljub Ninković, koreograf iz Beograda.

Organizator takmičenja bio je Centar za kulturu opštine Malo Crniće, Kulturno-umetničko društvo Branko Radičević iz Boževca i Savez amatera Srbije, dok je pokrovitelj bila opština Malo Crniće.

Predsednik organizacionog odmora i predsednik opštine Malo Crniće Mališa Antonijević poželeo je dobrodošlicu publici na 13. po redu manifestaciju koja neguje kulturu i folklor našeg naroda. Antonijević je rekao da je manifestacija “Kreni kolo da krenemo” važna za opštinu Malo Crniće, koja nosi i veliku odgovornost i koja je posebna jer su učesnici članovi našeg društva u kojima leži i naša budućnost, a to su naša deca.

Mališa Antonijević je istakao da su u nedelju po prvi put nastupili dečiji folklorni ansambl i prvi folklorni ansambl opštine Malo Crniće koji su skoro oformljeni velikim naporima, inicijativom i zalaganjem direktora Centra za kulturu, ali i velikog razumevanja i svesrdne pomoći opštinskog rukovodstva.

Predsednik opštine je ovom prilikom zahvalio svim učesnicima i koreografima na učestvovanju u ovogodišnjoj manifestaciji koji čine da ona iz godine u godinu bude još uspešnija, kao i zbog velikog požrtvovanja kako bi se očuvali tradicija, koreni i identitet.

Za najuspešniju igračku grupu proglašen je Prvi dečiji folklorni ansambl Centra za kulturu „Veljko Dugošević“ iz Kučeva, drugo mesto pripalo je Folklornom studiju „Korak po korak“ iz Petrovca na Mlavi, a treća nagrada KUD-u „Abrašević“ iz Smederevske Palanke.

Za najuspešnijeg solistu proglašena Manuela Bumbešević iz Kučeva, a za najuspešnijeg instrumentalistu Vasilije Arsić iz Smoljinca. Priznanje za najuspešniju pevačku grupu pripalo je Ženskoj pevačkoj grupi iz KUD “Abrašević” Smederevska Palanka. U revijalnom delu programa učestvovao dečiji folklorni ansambl kao Prvi izvođački folklorni ansambl opštine Malo Crniće i AKUD “Ivo lola Ribar” iz Beograda.

„Selo moje, lepše od Pariza, lepo iz daleka, još lepše iz bliza“, orio se selom Boževac minulog vikenda glas Radeta Jorovića, na Drugom ekološkom festivalu sela Srbije 2003. Oko 200 učesnika iz Boževca, sela domaćina, Miloševca i Vladimirovaca u Banatu, obučenih u narodnu nošnju defilovalo je kroz ovo naselje, koje je prošle godine proglašeno za ekološki najuređenije u Srbiji. Ove godine ta počast pripala je Banatkom Karlovcu, selu sa 2.200 domaćinstava i 6.300 stanovnika.

Banatski Karlovac se ponosi seoskim parkom na 2 hektara, sa puno zelenila i izletištem Devojački bunar koje se s pravom naziva banatskim Zlatiborom.

Boževac, sa novoizgrađenim trotoarima, okrečenom fasadom seoske crkve, zasađenim stablima u centru sela i devojkama obučenim u narodnju nošnju, spremno je dočekao mnogobrojne goste. Milena Stanojević, Valentina Đurić i Danijela Mirković služile su goste hlbom, solju i medom, dok su Ratko Radojković i Slobodan Rajić u crkvenoj porti pripremali poseban specijalitet – srneći gulaš. U Domu kulture uz oficijelni program predstavnici 11 sela dobili su diplome za najuređenija ekološla naselja u Srbiji.

Nastupile su folklorne grupe iz Miloševca, Vladimirovaca i Boževca, dok je primarijus Petar Radovanović najavio i izbor najlepše seoske devojke Srbije. Rumene u licu, prelepe seljančice su se zagledale među seobom dok su na pozornici Doma kulture defilovali brojni učesnici. Ojkačka grupa „Prelo“ iz Vladimirovaca na binu je izvela crno jagnje koje su na cuclu hranili dečaci u ličkim narodnim nošnjama, a zatim zapevala : „Onaj braćo nije valjo, treba da odmori, a ovi što su došli, oni su najgori. Onaj braćo nije valjo, otišo je k vragu, a ovi će i rođenog ćaću dati Hagu“. To što se politika umešala u jednu ekološku manifestaciju, nikom, kako smo primetili, nije zasmetalo. Veselje uz iće, piće i lokalni orkestar potrajalo je do kasno u noć.

 	

Priznanja

Priznanja su uručena i predstavnicima još deset srpskih sela.
Za najuređenije groblje diplomu je dobilo selo Vranovo, za najuređeniji Dom kulture Miloševac, za najuređenije ulice Azanja, za uređenu seosku kanalizaciju Veliki Popović, za savremenu deponiju smeća Osipaonica, za najbolji doček učesnika Prvog FESEL-a Selenča, za pošumljavanje 10.500 sadnica Zmajevo, za najbolji zeleni pojas Vladimirovci, za proizvodnju ekološke hrane Lukare, a za ekološku proizvodnju povrća Saraorci. Domaćin idućeg EKO Fesela je Banatski Karlovac, pobednik ovogodišnjeg festivala sela Srbije.

Put je potom vodio do sela Boževac gde se po prvi put održavala fijakerijada. Bilo je tu prelepih zaprega, uglancanih fijakera, karuca i čeza pa i malih Poni konjića.

Gurmanski putevi ovih dana nezaobilazno vode u Svrljig gde se održava Belmužijada. Pored Belmuža ima i drugih zanosnih ukusa jela tog kraja. Kažu, melem i za dušu i za telo.

Protelih dana obišli smo i Levač. U Belušiću korpar Zoran se trudi da očuva i razvije zanat sa stogodišnjom tradicijom. Odatle smo po logici stigli na obale Morave, prešli most kod Kruševca i preko Đunisa dojezdili u selo Rutevac. Pronašli interesantnog sagovornika, uglednog i vrednog domaćina i po običaju porazgovaralo o vremenu, letini i životu na selu.

Savet našeg stručnjaka namenjen je voćarima a govori o rezidbi kajsija.

Pričaćemo i o navodnjavanju i prognozama uticaja ovog vremena na rod kukuruza, a pripremili smo i našu lepu narodnu muziku.

Urednik i voditelj Borislav Vučetić.

Radio Beograd 1, 08.05

Nedeljom za selo

Tokom 19. veka počinje intenzivnije naseljavanje mesta. Popis iz 1820 godine registruje 113 domova, a 1844 nesto vise od 185 domaćinstava sa 1305 stanovnika. U to vreme Kučevo broji 124, a Petrovac 152 domaćinstva. Poimenični popis od 13. Jula 1863 registrovaće 261 domaćinstvo. U tom periodu beleže se i prvi doseljenici Novog Boževca, koji će biti i rodonačelnici postojećih reona u selu. To su bili Ćosa, Tuleja, Panteleja, Golub, Avram i Mata.

Krajem 19.veka sve je više trgovačkih radnji, zanatlija i kafana, te tako nastaje potreba da se uradi urbanistički plan centra, radi planskog formiranja čaršije, pijace, izgradnje crkve, ambulante i apoteke.
Odlukom Vlade Srbije, 1896 godine Boževac je proglašen za varošicu, sa pravom organizovanja pijace i velikog seoskog vašara.
1901 godine usvaja se urbanistički plan sela.

Trogodišnja škola počinje sa radom 1842 godine, a prvi svešteni hram datira sa početka 18. veka i u funkciji je sve do kraja 19.veka, kada je 1896 godine završena i osveštana sadašnja crkva Sv. Apostola Tome.
Postojeća zgrada škole otvorena je 1924 godine, a 1964 i 1965 godine, dograđena su joj bočna krila i od tada dobija sadašnji izgled.

Pre prvog Balkanskog rata 1912 godine, Boževac broji 4000 stanovnika, četvorogodišnju školu, poštu, telegraf i lekara.
Između prvog i drugog svetskog rata, Boževac se razvija proizvodno i trgovinski, tako da je proiizvodnja i trgovina stokom bila u punoj ekspanziji. Zemljoradnička zadruga osnovana je 1924 godine a fudbalski klub 1926 godine.

Posle drugog svetskog rata pa sve do 1956 godine Boževac je opštinsko mesto, kada odlukom Vlade Srbije opština prelazi u Malo Crniće. Asfaltni put Boževac-Divan rađen je 1975 godine. Dom kulture završen je osamdesetih godina, iako u njemu već više od 50 godina deluje kulturno umetničko društvo „Branko Radičević“.
U poslednjih 20 godina urađene su velike razvojne akcije od opšteg značaja stanovništva i to komasacija zemljišta, telefonizacija u sopstvenoj režiji građana i izgradnja puteva.

Boževac i dalje izgrađuje infrastrukturu za savremen i normalan život građana.

Vanredno stanje koje je bilo na snazi zbog pandemije koronavirusa, uslovilo je otkazivanje većine školskih manifestacija i takmičenja. Nisu čak mogla da budu odložena i pomerena za neki drugi datum, jer su druge školske aktivnosti bile prioritetne. Učenici su imali onlajn nastavu, učitelji i nastavnici su maksimalno dali svoj doprinos da i u vanrednim okolnostima prenesu svoje znanje na najbolji mogući način.

Ali, vannastavne aktivnosti su nešto što deca vole i što ima veliki značaj u daljem kreiranju njihovih interesovanja.

Zato su u Osnovnoj školi „Milisav Nikolić“ u Boževcu odlučili da ipak održe takmičenje „Veče smeha“, peto po redu, koje ove godine nije okupilo veliki broj đaka, ali je ipak održano i to onlajn. Deca su se snimala u svojim domovima i slala školi snimke. Pozornica je preseljena u dečije i dnevne sobe, terase, kupatila. Ono što nije manjkalo ni ove godine jeste zdrav i vedar dečiji duh, pozitivna energija, čime su starijima dali primer kako na što bolji način prevazići ionako teške situacije.

Žiri je radio u sastavu Marija Vajner, novinar i glumica pozorišta “Milivoje Živanović” iz Požarevca, Srđan Gatić, građevinski tehničar iz Malog Crnića i Željko Svetomirović, glumac OAP “Branislav Nušić” iz Malog Crnića.

Možda su im nedostajali publika i aplauzi, ali ljubav prema glumi i entuzijazam zasigurno nisu.

Nakon odgledanih video snimaka stručni žiri odlučio je da za najbolju glumicu u kategoriji nižih razreda proglasi Ivanu Bjelajac, dok je za najboljeg glumca proglašen Dejan Zdravković. U kategoriji viših razreda, žiri je dodelio dva prva mesta i to Bojani Bjelajac i Lani Radojković.

Osnovna škola “Milisav Nikolić” se nalazi u Boževcu, u opštini Malo Crniće. Škola je počela sa radom 1842. godine. Pored matične škole u Boževcu, nastava se izvodi u još 3 izdvojena odeljenja u Crljencu, Kuli i Kobilju. Do nedavno škola je imala odeljenja u Aljudovu i Zabregi, ali zbog nedostatka učenika, ta odeljenja su zatvorena.

Danas školu pohađa 177 učenika. U narednoj školskoj godini u prvi razred krenuće 19 đaka – dva prvaka će pohađati školu u Kobilju, četvoro u Crljencu, dok će 14 prvaka nastavu pohađati u školi u Boževcu.

Škola u Boževcu raspolaže sa 8 učionica, jednom učionicom opremljenom za nastavu fizičkog vaspitanja, bibliotekom, savremeno opremljenjim kabinetom za informatiku.

Prema rečima direktorke Srebranke Tomić, škola bi u toku naredne godine trebalo da dobije i fiskulturnu salu, a kako je u pitanju vrlo ambiciozan projekat, škola bi mogla da dobije i bazen, botaničku baštu i biblioteku. Vrednost projekta je 130 miliona dinara, s tim što deo sredstava obezbeđuje opština Malo Crniće, dok će se projekat finansirati iz Fonda za razvoj.

Od 2011. godine, škola objavljuje časopis „Letopis škole“, koji donosi tekstove i fotografije o bližoj i daljoj prošlosti našeg zavičaja, o starim zanatima i zanatlijama, starim nošnjama, jelima i običajima, značajnim ljudima i njihovim delima, školskim aktivnostima i svemu što ostavlja neki trag.

Gotovo u isto vreme, škola je pokrenula manifestaciju „Sjaj u oku“ s ciljem da krajem svakog maja okuplja školske grupe koje će se takmičiti u modernom plesu.

Autor: RTV “Biser”

Boževačka parohija

Boževačka parohija je dobila svoje ime po mestu Boževac sedištu  parohije. Parohija  je samostalna u svom sastavu nema drugig sela. Po izveštaju svešteni ka parohija ima 530 aktivno  pravoslavnih domova. Meštani u parohiji slave svoje krsne slave koje im ostaše od svojih predaka. Boževačka parohija  je u  drugoj polovini XIX  veka imala svoju kapelu, oko koje se verujući narod okupljao.
Po  pisanom šematizmu crkve iz 1924. godine, Boževačka  parohija  je bila samostalna, i spadala je u 1.klasu  po  prihodima, brojala je tada 3221  dušu. Ima crkvu "Svetog apostola Tome", paroh na parohiji  je tada bio Živan Sredojević koji je  za sveštenika rukopoložen 1886. godine, i nosilac  je ordena "Sv.Save" 5. step.
Parohija Boževačka  je naseljena srpskim življem. Na parohiji ima i mešovitih brakova po veroispovesti.
Crkva u Boževcu   je    sagrađena  1892. godine, u samom centru tadašnje varoši.  Zidana je od tvrdog materijala i posvećena "Svetom apostolu Tomi"  koji se slavi  19. oktobra. Crkva je urađena u "srpskovizantiskom stilu. Ima dva velika kubeta nad kojima se nalaze krstovi kao sinboli vere hrišćanske - pravoslavne. Krov crkve je na dve vode i sav  je terasast, i ceo  je pokriven limom.
Na zapadnom delu crkve su ulazna vrata u hram. Kube iznad ulaznih  vrati  je u svojoj unutrašnjosti deo gdese nalaze tri  zvona. Sims na crkvi  je dekorativan, kao i prozori koji su pravougaonog oblika i veoma su visoki. Prozori na kubetima crkvenim su nešto manjeg obima sa polukružnim oblikom. U nižim delovima krova crkve u središnjem, i delu nad oltarom takođe ima postavljenih manjih krstova. Crkva je veoma prostrana i sa dosta svetlosti u njoj. Fasada  je restaurirana i obnovljena sada  je sa svojom belinom i lepotom umivena.

Unutrašnjost samog hrama  je  veoma skladna i sada treba i nju obnoviti i sanirati tragove  vlage od nekadašnjih delova koji su kisli. Na severozapadnom  delu nad malom pripratom iznad ulaznih vrati stoji krst, kao  i ikona  patrona crkve "Svetog apostola Tome". Crkva   je    građena od priloga građana Boževca, i tadašnje opštine. Osvećenje hrama  je obavljeno 9. septembra  1899. godine, od strane Mitropolita   beogradskog Inokentija. Antimis za crkvu   je  položen u hramu novembra 1896. godine od strane  protojereja  Živka Ivanovića iz Požarevca, koji je  po blagoslovu  Mitropolita Mihajla. Majstor na gradnji crkve  je  bio Filip Faf iz Požarevca.
U vremenu gradnje hrama na parohiji  je  bio sveštenik Radenko Anđelković. Predsednik tadašnje opštine Boževačke  je  za vreme  gradnje crkve bio Živan Aleksić. Ikonostas u crkvi  je postavljen oktobra meseca 1896. godine, sam ikonostas je  rađen u Rusiji, preko firme Marković - Pavlović iz Beograda. Izradom i samim nameštanjem u crkvi, je rukovodio Živan Sredojević sveštenik, i tadašnji predsednik ošptine Stevan Stojimirović iz Boževca. Najveći prilog za gradnju  ikonostasa dao  je industrijalac iz Malog Crnića Antonije Bajloni. Usled pukotina na samoj crkvi koje su nastale u  periodu  1905/6. godine, narod  je odlazio na službu u crkvi u selo Kula.

U vremenu trajanja prvog svetskog rata, neprijateljska vojska iz Austrije, Mađarske, Nemačke, je najpre opljačkala crkvu, sve  relikvije i dosta starih  bogoslužbenih knjiga, a  iz samog ikonostasa koji  je bio  prvobitan su izvadili ikonu "Tajne  večere" i odneli.
U samoj crkvi okupator je  zatvarao građane i mučio.

Dok  je u  tadašnjoj crkvenoj kući  zatvarani konji, pretvorena u štalu. Crkva u toku vremena nije radila, jer je okupator u njoj držao i mnogo oružja, i municiju. Za vreme drugog svetskog rata crkva  je imala sličnu sudbinu i pred njom su streljani meštani Boževca. Tri zvona koja  zvone u crkvi,su poklon Kralja   srpskog Aleksavdra Obrenovića  jedno, drugo  je  poklon Milana V. Kostića iz Boževca, a treće zvono je  zvono su  zajednički kupili i crkvi poklonili Branislav Mojsilović, i meštani Boževca. Ikonostas je  urađen u dva nivoa, i sve ikone na njemu su orginal prvobitne izrade, osim "Tajne  večere" koja  je novijeg vremena.
Crkva  je spolja obnovljena 2001. godine, fasada i farbanje, kao i krov ponovo je  pokriven novim limom, i oluci na crkvi. Novi krstovi na crkvi su iste godine  postavljeni. Crkvu je 9.aprila 2002. godine, posetio  episkop Ignjatije, pri bratskom sastanku sveštenstva. Crkva ima svoju portu koja  je površine oko  40. ari.  Poslove oko obnove sadašnje na crkvi, je vodio i vodi sveštenik Živislav Ilić iz Boževca. Crkva ima dosta sačuvanih starih knjiga, iz kojih se i danas  služi, kao i par ikona na platnu  i drvetu, koje datiraju iz XIX.veka.

Ikone su: 
1.Sveti apostol Toma i Sveti Nikola, koje  je crkvi Boževačkoj poklonio 16.aprila 1854. godine, Arsa Radojković iz Boževca, a  za zdravlje svojih živih, i svoje, kao i  za pokoj mrtvih, kapeli Boževačkoj.
2.Ikona "Roždestvo Bogorodice"|koju priloži kapeli Boževačkoj,  11 .aprila 1854. g. za zdravlje svojih i svojih živih, a  za  pokoj svojih umrlih, Živojin Stević iz Boževca.
3.Ikona "Vaskrsenje Hristovo"koju  pokloni kapeli Boževačkoj  11 .aprila  1854.g, za zdravlje svoje, i svojih živih, a za pokoj svojih mrtvih, Stojadin i Stojimir Veljin iz Boževca. Ovi podaci na ikonama govore o  postojanju tadašnjv kapele u Boževcu. Stare bogoslužbene knjige koje se danas  čuvaju u crkvi u Boževcu:
"Pentikostar" - "Tipih" štanpan na crkveno slovenskom pismu u Moskvi - Rusija 1893. godine. Poklon  je Stojadina i Dimitrija Mišića iz Boževca 1896. godine. "Apostol" štanpan u Moskvi - Rusija za 1893. godine, poklon crkvi Boževačkoj .g,
"TIPIK"iz 1893.g.štanpan na crkvenoslovenskom pismu- jeziku, poklon crkvi od Petra i Jovana Marjana Mitića iz Boževca  1896.godine, crkvi Boževačkoj.

«Triod Posni» štampan  1893.godine u Moskvi - Rusija, na crkveno slovenskom -jeziku poklon je_crkvi Boževačkoj od Živote Obrenovića iz Boževca 1896.g. Opšti Minej" štanpan  1893.godine u Moskvi - Rusija na crkveno slovenskom" pismu, poklon je crkvi Boževačkoj od Ilije i Kosta Milenković, kao i Ivana
Stankovića iz Boževca  1896. godine "Osmoglaskik"  od 1. -do 5.glasa, štanpan  1893.godine u Moskvi - Rusija, poklon  je crkvi Boževačkoj, od Milana Dačića iz Boževca 1896.godine.

"Osmoglasnik" od 5.do 8. glasa, štanpan 1893. godine, Moskva - Rusija, štanpan je crkvenoslovenskim pismom, poklon je crkvi Boževačkoj od Mike Antića i Mike Jovića iz Boževca 1896. godine.
"Jevanđelje" štanpano u Rusiji 1893. godine, na kome stoji zapis da je u crkvi  U boževačkoj služio 23 avgusta 1964. g. episkop Hrizostom.

U crkvi u Boževcu se  još čuvaju i bogoslužbene knjige iz1893.g. štampane u Rusiji, to su "Triod Posni", "0ktoih", "Opšti Minej", kao knjige novijeg doba Crkva ima u ikonostasu  jednu ikonu na kojoj  piše "Svetog Nikole" priloži Nikola Živanović iz Boževca  za zdravlje svog doma, a za pokoj duše svoga dede Jove i babe Milunke 1896. godine.
Crkva ima i svoje  barjake, koji  su poklon meštana Boževca, kao i  putir pričešće, i krstove  za služenje liturgije, kadeonice, darohranilicu, i  mnoštvo drugih sasuda i stvari novijeg doba.

Sveštenstvo crkve od nastanka do danas

Sveštenici su: Jeftimije Pavlović 1837.g, Steva Radojković iz Smoljinca, Milan Đorđević kapelan 1885.god. rodom iz Požarevca,  Radenko Anđelković rodom iz Brzana od  1885 do  1896. god.    Živan Sredojević rodom iz Batočine od  1889 do 1896.g.radio i kao sveštenik i učitelj u Boževcu. U periodu  od  1915. do 1918. godine služba  je bila od strane sveštenika Kulskih.  Za period od  1921 - 1924/25. godina služio je sveštenik Živan Sredojević, Miloje Mihajlović rodom iz Senja kod Đuprije od 194.g, Dušan Jovačević od 1 941 -1942 1 941 -1942 Vrij  . g, rodo izSrema izbeglica na parohiji.  Vojin Inđić izbeglica iz Banjaluke  1942.G, Milivoje Arsenović 1946.g.
Dobrivoje - Biba Milosavljević 1959.g iz sela Kupšljeva,  Milosav Ilić od  1.XI.1964. g. do 1987. godine rodom iz Boževca, Nebojša Ivković od oktobra  1987. godine rodom iz Kušiljeva. Sadašnji sveštenik je na službi crkvi i parohiji Boževačkoj,  je od 1. juna 2000. godine Živislav Ilić,   rodom iz Boževca.

Crkvena opština

Pre stupanja na snagu ustava S.P.Crkve  1931. godine, poslovima crkvene opštine rukovodili su sveštenici sa crkvenim tutorima. Nisu sačuvani podaci o radu, i imenima članova crkvene opštine Boževačke. Sada crkvenom opštinom upravlja crkveni odbor: Sveštenik Živislav Ilić je predsednik, blagajnik Živan Jovaičević članovi su: Zvonko Žlić, Slaviša Marković,Živorad Ilić, Nade Krstić, Živorad Živo jinović.

Groblje u selu i spomenici u njemu

Groblje u selu Boževac, je staro i datira  još od osnivanja    varoši, sela od dva, i tri veka, spomenici koji leže  podignuti su i većih grubo tesanih kamenova bez i sa natpisom. Ima spomenika i iz XX  veka. Groblje  ima i par kapela koje su podigli imućni meštani Boževca. Sada se o groblju stara Mesna Zajednica. Groblje se nalazi van sela u  potesu  zvanom  Boževačkom.

Zavetine i litije

U  selu Boževcu su:  Crkvena slava  je "Sveti apostol Toma",  slava vinogradara  je "Sveti Trifun",  slava zanatlija "Sveti Tri Jerarha" Boževac slavi kao svoju glavnu  zavetinu Nedelju posle  "Vaskrsa". Vašar u Boževcu je na dan  "Trnove Petke". 8 avgusta. Litije u Boževcu su obnovljene   1990. godine,i idu    na mesta"Kod Krsta",i drugo mesto  "Zapis"  na dan Petak posle "Duhova".

Parohijski dom, je nov podignut  je  1998. godine i iste godine je i osvećen. Dom je veoma prostran i uređen po novim građevinskim projektima i nameštajem. U njemu stanuje sveštenik Živislav Ilić sa svojom porodicom. U porti crkvenoj postoje dva spomenika, jedan je sa imenima izginulih, i uirlih u ratovima od 1912 - 1918. godine, a drugi je sa imenima streljanih  meštana u drugom svetskom ratu. Ograda i staze  do crkve, kao i trotoar oko crkve je od betona.