Bozkır Haber,Video,fotoğraf ve bilgi portalı Bozkır siristat

Bozkır'da eğitime kar engeli

2012-02-07T20:31:00.003+02:00

Etkili olan kar yağışı nedeniyle eğitime Konya'nın Bozkır ilçesinde 1,5 gün, Karaman'ın Sarıveliler ilçesinde ise yarım gün ara verildi.

Etkili olan kar yağışı nedeniyle eğitime Konya'nın Bozkır ilçesinde 1,5 gün, Karaman'ın Sarıveliler ilçesinde ise yarım gün ara verildi.

Bozkır Kaymakamı Mustafa Sarıkaya, AA muhabirine yaptığı açıklamada, yoğun kar yağışı ve tipi nedeniyle Hıfzıssıhha Kurulu kararıyla Bozkır merkez, belde ve köylerindeki ilk ve orta dereceli okullarda eğitime 1,5 gün ara verildiğini belirtti.

Sarıkaya, yoğun kar yağışı nedeniyle kapanan köy yollarında yol açma çalışmalarının devam ettiğini söyledi.

Beyşehir'de de etkili olan kar yağışı, yaşamı olumsuz etkiliyor. İlçede köylülerin geçim kaynağı olarak beslediği kıl keçileri, etkili olan ağır kış şartlarına rağmen beyaz örtüyle kaplı açık arazilerde her gün sürüler halinde yürüyüşe çıkarılıyor.

Sürü sahipleri, kar yağışı ve soğuk hava nedeniyle küçükbaş hayvanlarını beslemekte zorluk çekiyor. Sürüler, uzun süre kar altında ot bulmaya çalışırken, besin ihtiyaçlarını alandaki kurumuş yapraklarla karşılamaya çalışıyor.

-Karaman

Karaman'da da etkili olan kar yağışı, hayatı olumsuz etkiliyor. Yağışlar nedeniyle Sarıveliler ilçesinde okulların bugün öğleden sonra tatil edildiği bildirildi.

Karaman-Mersin karayolu Sertavul Geçidi'nde da kar yağışı yüzünden ulaşım güçlükle sağlanıyor. Başyayla ve Sarıveliler ilçelerinde sabah saatlerinden buyana yoğun şekilde devam eden kar yağışı, ilçe merkezlerinde 80 santimetreye kadar ulaştı.

Kar yağışı nedeniyle Sarıveliler-Konya, Başyayla-Konya ve Sarıveliler-Alanya yolları ile bu ilçelere bağlı 15 köy yolunun kapandığı bildirildi.

Haber Kaynağı:

Bunun adı vicdansızlık

2012-02-07T20:17:00.001+02:00

Konya'nın Bozkır ilçesinde imal ettikleri özel sepet kapanlarla tuzak kurarak, yabani kuşları usulsüz yöntemlerle avladığı ileri sürülen 6 kişi yakalandı.

İlçede usulsüz yollarla avlanma yapıldığına dair bir ihbar üzerine Hisarlık ve Kara Yahya mevkilerinde avlanan bazı avcıları takibe alan Bozkır İlçe Jandarma Komutanlığı ekipleri, Beyşehir Doğa Koruma ve Milli Parklar Mühendisliği ve Bozkır İlçe Orman İşletme Şefliği ekipleri ile birlikte operasyon düzenledi.
Bölgede ilk kez kapan yöntemi ile tuzak kurmak suretiyle usulsüz avlandığı iddia edilen İ.Ç. (69), M.P. (62), M.E., R.T. (36), R.Y. (32) ve B.A. (61) adlı kişiler, 1'i kara tavuk, 12'si halk arasında 'cırık' diye tabir edilen ardıç kuşu, 4 adet av tüfeği, 50 adet av fişeği ve 150 örme sepet kapanla birlikte suçüstü yakalandı. Ele geçirilen yabani kuşlar ile av malzemelerine el konuldu. Avcıların ağır kış şartlarının hüküm sürdüğü mevsimlerde bu yöntemi kullandığı belirtilirken, kardan arındırılmış araziye
yerleştirilen sepetten yapılmış kapanların içerisine konulan solucanları yemek için giren su kuşlarının bir daha içerisinden çıkamadığı ve pusuya yatan avcıların canlı olarak bu kuşları kolayca yakaladığı öğrenildi.
Beyşehir Doğa Koruma ve Milli Parklar Mühendisi Mehmet Şener, sepetten yapılan tuzakla avlanmanın usulsüz avlanma yöntemine girdiğini vurgulayarak, bunun da cezai müeyyidelerinin olduğunu belirtti. Şener, "Yoğun kış şartlarında uygulanan bu avlanma yöntemini duyuyorduk ama suçüstü yapamıyorduk. Bu son operasyonumuzla bölgemizde bu tür yöntemle avlanıldığını de ilk kez belgelemiş olduk" dedi.
Kış şartları nedeniyle yiyecek bulamayan yabani kuşların katliam yapılırcasına bu şekilde zayi edilmesinin oldukça üzücü ve düşündürücü olduğunu söyleyen Şener, "Ayrıca, avlanan kuş sayısı kadar tazminat bedeli gibi cezai bir yaptırım var. Suçüstü yapılan 6 kişi arasındaki 1 kişiye idari para cezası ve 13 kuşun avlanmasından tazminat bedeli de dahil olmak üzere yaklaşık 5 bin 848 lira para cezası uygulanacak. 4 ayrı maddeden işlem yapılacak 6 avcıya toplamda 9 bin liralık bir para cezası kesilecek.
Ayrıca avda kullanılan 4 tüfeğin 3'ünün belgesiz ve yasak olan takozsuz av silahı olduğu belirlendi. Avlanan kuşlar düzenlenecek imha raporunun ardından imha edilecek. Bu çalışmanın başarıyla sonuçlandırılmasında özverili ve ısrarlı takipleri ile İlçe Jandarma Komutanlığı ekipleri ile orman görevlilerimize de teşekkür ediyoruz" diye konuştu.
Şener, ele geçirilen 150'ye yakın kapanın avcıların kendi özel imalatı olduğunu tespit ettiklerini, genelde bunların söğüt ağacından yaşken örüldüğünü ve çetin kış şartlarında usulsüz avlanma yöntemi olarak kullanıldığını sözlerine ekledi.

İHA

“IRAZGİLİN MEYMET’İN TÜFENGİ”

2012-02-07T06:56:00.002+02:00

“IRAZGİLİN MEYMET’İN TÜFENGİ”

Önceki yazılarımızın birinde, yani hemen bir yukarıdaki konu ile yapmış olduğumuz alıntıda çocukluk arkadaşlarımın en önde gelenlerinden olan Rahmetli Mehmet KARACA’dan, O’nunla kendi “Öksüzler Mektebimizde” gerek kendimiz gerekse kendimiz gibiler adına gelecekte güzel günlerin olması adı ve anlamında kurduğumuz hayallerden, Mehmet’in cesareti ve gözünü budaktan sakınmayışından, buna rağmen merhametli konumundan, saflığı ve içtenliğinden, bu halinin ise kendisini aramızdan aldığından dem vurmuştuk. Bu yazımızla da (Mehmet KARACA’nın) “Irazgilin Meymet’in” nasıl olup da, “Karakocagilin Meymet” oluşundan ve “tüfenginden” bahsedeceğiz!

Köydeki ortamın nasıl olduğunu da hatırlarsanız “Olçum Siyit’in Ölümü” adlı yazımızla anlatmıştık. “Olçum Siyit”, “Irazgilin Meymet’in” öz be öz amcasıydı. Diğer bir amcasına da Köy’de “Pepe” derlerdi. İşte bu “Pepe” cezaevinden kaçmış, meşhur bir “Kaçak” olmuştu. Yani “Kaçak” diyorlardı artık O’na! Çok kesti biçti Köy’de… Kimini ürküttü, kimini korkuttu, kimini tırsıttı.... İş bu kadarla kalsa iyi; kimini kullandı, kimine kullanıldı... Hasılı o sıra köylü tam bir çıngardaydı… Tüfenk, tabanca bellerden çekilmiş ellerdeydi. Hatta taşlı atış, sopalı, değnekli vuruş…

Bu arada Köy’e Karakol bile gelip yerleşti. Hem öyle bir yerleşme ki köy odasını mekan tuttu. Aylarca kendilerini köylülere besletti. Ama o yine de kaçaklığını sürdürdü O. Yakalanmadı bir türlü… Ta ki ölene, daha doğrusu öldürülene dek. Devlet’in kabulüne göre “kim vurduya gidene” dek. Bu “kim vurdu” meselesi var ya? Köylülerden nicelerini alıp götürdü aramızdan daha sonra. Nicelerini sürgüne götürdü gibi Köy’den ve Köy’ünden; nicelerini de yatırdı ebedi istirahatgâhına….!

İşte “Irazgilin Meymet” böylesi bir ortamdaydı. Anlaşılacağı üzere; gördüğü ve içinde bulunduğu ortamlar taş, kaya, sopa, değnek hatta silahla, saldırıydı. Bu işlere “Irazgilin Meymet’te” de olağan dışı bir merak sardıydı. Daha doğrusu Mehmet bu işlerin 1 numaralı talibiydi…

Tam da ilkokul 5. sınıf’a geldiğimiz yıldı. Bilirim; dedim ya: O benim iyi arkadaşımdı. O’nu bir tüfeng edinmek merakı sarmıştı. Özlemle bekliyordu okulun bitmesini. Çalışmaya gidecekti. Çam dikimine… Para kazacaktı bolca ve bir “tüfeng” alacaktı; en azından “tekkırma” yahut “kırmatek” dediğimiz o tek namlulu av tüfeklerinden! Ben okumak, Köy’ü çıkmak arzusundaydım O’ysa İllâ da Köy’de kalıp bir “kırmatek” alma onunla “daha büyük vurma” yarışında.

Doğrusu bu arzusunu hiç sevmedim. Bunun olumsuzluğunu kendine en az kırk kez söyledim. Lakin “Nuh” dedi, “Peygamber” demedi. Hattâ çocuklara, bana bile küfretti. Ben de Okul Disiplin Başkanıydım ya? Biraz da muhbirci yani. Tuttum, yazdım numarasını. Aynen hatırlıyorum 82… Öğretmene vereceğim…! Çok yalvardıysa da bana; silmedim numarasını, verdim öğretmene. Biliyorum, bu olay nedeniyle çok ama çoook kırıldı O bana. Kırıldı biliyorum ama varsın kırılsındı. Kırılması önemli değildi; yeterki bu “tüfeng edinme” işinden caysındı. Lakin olmadı; o tüfek edinme meselesinden kesinlikle caymadı.

O yılın güzünde ben İvriz’e gittim; “Irazgilin Meymet” de çam dikimine… Yaz tatiline geldiğimde “kırmatek” elindeydi. Havası da yerideydi. 3-5 çocuk gezmeye gittik Koru’ya… Havası yerinde olan Mehmet, başladı bana yalvarmaya… “İvriz’de sen, bizim burada bilmediğimiz kitaplar okumuşsundur; öğrendiğin o masallardan anlat bize!” diye… Anlattım bende. Masal dinleyen Mehmet’in “tek kırması” elinde… Kuş avlayacak belki de? orasını bilemem ben; takdir elbet sizlerde…

****************

Dediğim gibi cesurdu ama Saftı Mehmet. Temiz çocuktu aslında… Bu iki özelliği düşürdü onu bu “tüfenklerin” ardına…

O güz ben İvriz’in 2. sınıfına gittim, “Irazgilin Meymet” Köy’deki “terfiyisini” aldı. Terfii etti yani. “Irazgilin Meymet’likten” çıktı; “Karakocağilin Meymet” oldu. Nasıl mı?

“Iraz” O’nun bir büyüğü ve ablasıydı. Mehmet’i de pek severdi. İşte bu sevgiden kazanmıştı ilk lâkabını Mehmet. Burada şunları da eklemek gerek:

Bizim Köy’de “yerler haltı, kararlar helvayı” da bazıları… Geçerler bir de karşıya “Tüfeğin ardına geçen mutlaka önüne de gere!” derler… Bunları hem bilirler, hem söylerler, hem de milleti buraya sürerler… O zamanki adamlar var ya…? İşte o adamlar… Sormayın; bu tür “haltı” hep yerler… Çıkar karşıdan seyrederler… Hem yerler, hem seyrederlerdi yani…

Mehmet’i “pohpohlamak” gerekti, her nedense bu adamlar için. Ve öne düşürmek… Belki de çıkarları için kullanmak… Dedim ya? Hem cesurdu, gözünü budaktan sakınmaz, dediğinin yapar arkasından ayrılmaz… Hem de saf… Merhametli ve temiz… Tam “bizim münafıkların” adamı belki de yani.

Baba tarafına da “Karakocagil” derler Mehmet’in. “Karakocagil’in” çoğu aynı Mehmet gibi… Vurur, kırar, döver, çarparlar adamı gerekirse… Biraz da gaza gelir… Fakirlik var bazen serserilenir…

Bizim münafıklar tutmuş, Mehmet’in adını değiştirmişler o kış! Yeni adı “Karakocagilin Meymet” oluvermiş. Gerçi kendi de bu yeni adını pek bir sevmiş… Tüfengi halâ elinde. Pek bir sağlam yapışmış hem de.

Eh…! İşler yolunda, can arkadaşım yolunda… Yolları ayırdığımız çocukluk dostum, can arkadaşım; sanırım anladın!?

Bu olanları, o öğretim yılının “şubat tatilinde” belledim.

******************

Bahar gelip okullar kapanıca geldiğimde sormayın; bir de ne duyayım!? Bizim Karakocagilin Meymet” cezaevinde… Bacak kadar çocuk yani… Ah Mehmet ah…! Ne “haltlar kardın” sen yeni?

Meğer:

Allamışlar pullamışlar Mehmet’i, Oturmuşlar bir pusuya! “Tüfengi” de elinde… “Sarı” lâkaplı bir adam var, Bizim Köy’de… İşte O’nun yoluna… Geçeceği yulun üzerinde bir avluya. Neymiş efendim? “Sarı”, Mehmet’in emmisi; “Pepe’nin” hasmıymış… Bavvv…! Ne iş ya…? Sevsinler seni he mi? Ulan çocuk, adam böyle eder mi?

Mehmet “tüfengin” arkasında…!? Derken “Sarı”; erişmiş oraya ve geçmiş bu “tüfengin önüne”… “Karakocagilin Meymet” bu! İşi hiç kaçırır affeder mi? Sallamış “Sarı’ya” onca mermiyi… “Tekkırma’sıyla” yani… Tek kırma (tek namlulu) bir av tüfeği almıştı ya hani? İşte onunla sallamış “dokuzlu” (içinde iri iri, 9 adet saçma kurşunu bulunan avcı fişeği) denilen mermileri… Yaralanmış ama “Sarı”, ölmemiş bari… Köyden kaçtı da, halâ yaşıyor şimdi “Sarı”.

O “Sarı” halâ yaşıyor ama, “Karakocagil’in Meymet”, doğruca içeri… Dama yani. Sanırım yıl gösteriyor 1968’leri…!

Benim cesur arkadaşım, o rahmetli serseri…

Kim bilir?

Belki içeride bekliyor “tüfengin önüne geçeceği günleri”…

Geçelim bu beklentili günleri de biraz “Dam’dan” bahsedelim bari:

Mehmet’in yattığı yer aslında “dam değil de “Konya Çocuk Islah Evi”

Ne ev, ne ev ama hani? Ne ıslah, ne ıslan yani! Ulah “Meymet!” Buldun mu yenice “Öksüzler Mektebi’ni?” Hani beraber gidecektik “Ulan Sersesi…?” Dam değildi gideceğimiz yer; umutlarımızdı hani? Neden şaşırttın sen asıl gidilecek yeri? Hani o saflığın, onca umut ve sevgi dolu hallerin!? Bu muydu yapacağın senin?

Boş ver artık bunları da biraz da şunları söyle şunları!

Ne yaptın içindeki rutubetli, nemli, leş gibi kokan o bodrumdan yerleri…? Sıvaları dökük camları kırık yetimhaneleri…? Hele hele, ne yaptın “Dam’ın” içinde gezen onca börtü ile böcekleri…? Nasıl geçirdin bu ortamda o soğuk geceleri…? Söyle bana; yatağın, yorganın var mıydı bari?

Peki; “Öğretmenlerinle” nasıldı aran? Var mıydı kitap kalem falan? Sakın ola; coptan mıydı yoksa Ulan…!? Yada “pompadan” mı? Severler miydi seni; yoksa sever gibiler miydi yani? “Pompacılarla copçular” hani!

Doğru söyle arkadaşım! Bağlama çalanınız da var mıydı? Ense mense yapar mıydınız yoksa tek ayak üstüne dikerler miydi.? Doğru söyle! Bağlama çalanlarınız, yoksa “sivri sinekler” miydi? Bari yi çalarlar mıydı…

Ya solistiniz? Dayaktan bağırırlar mıydı…? Dünyanın en güzel tenor, bas sesleri ve diğerleri aranızda mıydı? Peki! Koroya seni de katarlar mıydı? Bu ve benzeri “Okul” uygulamalalarının sana bir faydası var mıydı? Islah’a dönük yani…?

Ah “Ulan Meymet;” “Ay Akılsız Serseri…!” Yapacaklarımız bunlar mıydı?

Eh; ben bilemem; bilemem bundan sonrakileri! Durum belki de, ve hattâ mutlaka, sanırım O’nun kaderi olmalıydı! “Alın yazgısı” falan değil, aşamadığı ayaklarının takıldığı şartların esiri, o şartları kaderi…

Uzatmayalım artık sözleri; geçelim ileri…!

1972 yılında ben öğretmen oldum; bizim “Karakocagil’in Meymet”, bekliyor halâ o “Kara Damları”. Sanırım; bekliyormuştur kendi “Öksüzler Mektebimizde” kurduğumuz o güzel halleri.

Nihayet geldi artık o ilk “Ecevit hükümetleri” ile “1974 affının” günleri! Lakin; bizim Mehmet var ya bizim Mehmet? Biraz canı tezdi hani? Bu affı falan beklemedi. Bi-tamam, tamam etti verilen günleri…! Evvel Allah; yattı her birini! Hem de sindire, sindire…(?) Bir güzel okudu öksüzler Mektebini(!) Nihayet salıverdiler bizim “Irazgilin Meymet’i” “Aff’ın” çıkmasına birkaç hafta kala yani! İşte başladı artık “Karakocagilin Meymet’in” yeni günleri. İnşallah o tatlı ve güzel özgürlükleri…! Sevgi ve umut ile ileri… Sanırım böyleydi o günlerdeki hayalleri. Kim bilir neler beklerdi pusuda yarınları?

“Mehmet”, hazır asker! “Irazgilin Meymet” başlığı altında da anlattım; “kırkımız karışmış” Mehmet’le bizim…O da 1974 doğumlu yani ve hazır asker… İyi de hayalleri var; sevgileri, umutları… Zaten yetim büyüdü garibim! Üstelik “Öksüzler Mektebi’ni” de okudu. Anlattığım misal o “Okul’da” nice çileler doldurdu. Belki olgunlaştı, belki de oldu tam bir serseri(!) İşin orasını bilemem; Allah bilir! Bir de takdir edip anlayanlar…!

Askerliği beklemedi Mehmet! Dam’dan çıkar çıkmaz bir kız kaçırdı köyden... Hem de en güzel ve en popülerlerinden! Yanlış anlamayın! Dağa değil, eve kaçırdı eve! O kız’la evlenmeye… Durum artık her neyse; halletti bu konudaki işlerini. Mutluluk, mutlu olmak, mutlu etmek, sıcak bir yuva kurmaktık artık tüm beklentisi.

Dedim ya? Askerliği var önünde. Nihayet tuttu askerliğin yolunu. Sonradan gördü ama kendi askerdeyken doğan o Büyük Oğlunu...

Uzatmayalım! Mehmet gitti askere; sarım 1977'de alıp geldi güzel bir teskere... Göreceğiz, bakalım başına neler gele?

****************

Bu arada ben Ağrı-Tutak Meter’deki görevimi ikmal edip İzmir-Ödemiş-Küre Köyü İlkokulu’na gelmiştim. Tam da 1974’te. Üç yıl çalıştım Ora’da var gücümle. Lakin dönem 1980 öncesiydi. Ortam da bir hayli karışıktı. “Kim vurdu’ya giden” pek çoktu.

Gerçi gençlerimizin kullanıldığını ta İvriz’3. sınıfında kavramıştım ben ama o yıllarda arada kalmak pek bir zordu. Bazı işler hiç alâkam olmadığı halde üzerimde kalıyordu. Durum karşısında haylice çekinip korkmuştum kendimce. Öyleyse, bir çare geliştirmeliydim bu konuda. Üstelik oldukça acil hem de!

Bu konu ve o günler hakkındakileri; http://memleket-kurtarma-meselesi.blogspot.com/ biçimindeki Internet bağlantısında yayına verdiğim “Memleket Kurtarma Meselesi” adlı ve yine o dönemi “ti’ye alarak” anlattığım kitap çalışmamda değerlendirdim bir haylice. Diyen o linke ve kitaba başvurabilir. Biz yine konumuza dönelim kısaca ki: 1977 Haziran seçimlerinde İzmir-Ödemiş-Çamlıca Köyü’ndeki Sandık Başkanlığı görevimi tamamlar tamamlamaz ayrıldım oradan. Doğruca Memlekete geldim. 1977-1980 arasında artık Konya-Bozkır-Taşbaşı’ndaydım. Taşbaşı ise bizim Yelbeği ile mahalle gibi bir yerleşim. 3 km. kadar arası… İki köy birbiri ile bir hayli kaynaşık… Dolayısıyla Mehmet’i görür oldum ben yeniden artık.

Ancak….!?

Mehmet bana eskisi kadar sargın değil, biraz kırgındı. Hatta O’nu İlkokul Öğretmenime şikayet ettiğim için bir hayli dargındı. Konuşsa da öylesineydi. Anlaşılan “Son Okulu”, bir hayli yaramıştı (!) O’na.

Ulan baba; ulan baba…! Söyle bana “Devlet Baba!?” Yediğin “herzeler” gelmez hesaba! Tutturuyordun bir de! Neymiş efendim? Babaymış devlet! Sevsinler senin gibi babayı! Bırak şu babalığı da, birazcık ana ol bari…

Mehmet’in anası senden daha iyiydi vallahi!

Kitap ve makalelerime erişmek isteyenlere>

http://kitaplarim-av-mehmet-duran.blogspot.com/

Bozkır Halı Saha Turnuvası Galibi Bozkır Spor

2012-02-06T14:04:00.000+02:00

Bozkır Belediyesi tarafından organize edilen Bozkır Halı Saha turnuvası sonuçlandı. Hafta sonu oynanan maçlar sonrası Şampiyonluğu Bozkır Spor göğüsledi. Çağrı Spor ikinci ve Çatko Spor ise üçüncü oldu.

Turnuvada çeşitli dallarda dereceye giren oyuncularımız ise şu şekildedir; En Golcü Oyuncu: Ali Demirel (Bozkır Spor), En İyi Oyuncu: Ali Demirel(Bozkır Spor),En Centilmen Oyuncu: Mustafa Şimşek (Çağrı Spor) ve En Centilmen Futbol Takımı: Çağrı Spor.

Ayriyeten turnuva süresince turnuvaya yapmış olduğu katkılarından dolayı Komite Başkan Yardımcısı Sayın Kadir Ölmez (Komiser) teşekkür ederiz.

Sırıstat Haber Merkezi: Yakup ÇETİN

Şimdi ARABAŞI Zamanı…

2012-02-06T11:08:00.001+02:00

“Arabaşı çorbamız var atalar'dan,
Ferhatlar-Meyre-Gündüğün adımız var tarihlerden,
Misafir mi,ev sahibiyiz ezelden,
Kırılsın mı gaşığı,Arabaşı'ndan dönenden...!”

Yoğun kar yağışlı bir hafta,oldukça soğuk,tipi,boranlı geçen günler…Hafta sonunda öleğenleyen kar,şırıldayan sular,cadde,sokak,meydan,şehir yunmuş,yıkanmış,yenilenmiş adeta İstanbul…Adeta kış ortasında bahardan nişaneler,ılıman bir gün,Cumartesi akşamı…

Şimdi ARABAŞI Zamanı…Gelenek devam ediyor,geleceğe doğru…Harmanpınar,İstanbul’un Harmanpınar’ı…Geşmişe-geleceğe yolculuk,yaşatmak kültürümüzü,insanlarımız buluşturmak…Arabaşı bahane,Harmanpınar’lıların buluşması,şahane,şahane..!

İst.Harmanpınar Derneği 2.ci ARABAŞI Gecesi,Güngören Kuba Camii Salonu,doldu,taştı her köşesi…Ferhatler-Meyre-Gündüğün,Bozkır ve havalesi,Bizim oralar’ın güzel insanlarıyla..

Proğram akışı:Kur’anı Kerim tilaveti,geçmilerimizi rahmetle yadeyleyip,hayatta olanlarmıza sıhhat,afiyetler dilek ve duası…Dernek başkanımız Mehmet Sayın’ın açış,selamlama,hoş geldiniz,günün anlamını kapsayan,kucakalyıcı konuşması ile başladı.

Davetimize icabet edemeyip,telgraf,telofonlarıyla gecemizi onurlandıranlar:

Milli Eğitim Bakanımız Sayın Ömer Dinçer,Bağcılar Belediye Başkanımız Sayın Lokman Çağırıcı,Güngören Belediye Başkanımız Sayın Şakir Yücel Karaman,Bozkırlılar Vakfı Başkanımız Sayın Kamil Bilgin,Harmanpınar Belediye Başkanımız Sayın Osman Güven…

Davetimize icabet eden sivil toplum kuruluşu temsilcileri:

Konsiad Başkanımız Sayın Abdulah Başcı,Bozkırlılar Dernek Başkanımız Sayın Ahmet Ayyıldız,Bozkırlılar Vakfı Müteveli Heyeti,Yeşil Ereğli Dernek Başkanımız Sayın Ömer Yılmaz ve yönetimi,Yalıhüyüklüler Dernek Başkanımız Sayın Mehmet Ali Yılmaz,Bağyurdu Vakfı önceki Başkanımız Sayın Recep Dinç,Karacahisar Dernek Başkanımız Sayın Harun Topçu ve yönetimi,Sazlı Dernek Başkanımız Sayın Hasan Hüseyin Keser,Kuzören Dernek Başkanımız Sayın Özkan Bayram,Akseki-İbradi Dernek Başkanımız Sayın Kazım İletir…

Siyasi partilerimiz:

Ak Parti Güngören İlçe Başkanımız Sayın Ercüment Sever ve yönetimi,Ak Parti Büyük Çekmece yöneticisi Sayın Murat Bayoğlu,Saadet Partisi Zeytinburnu İlçe Başkan yardımcısı Sayın Yaşar Çalık..

Kültür Dersaneleri genel müdürümüz Sayın Ahmet Yurtseven,Emekli emniyet müdürümüz Sayın Metin Atalay,S.S. Harmanpınar Tarımsal Kredi Kooperatifi Başkan yardımcımız Sayın Resul Ekrem Güven,Zeytinburnu Kaymakamlığı Sosyal Yardım Vakfı yöneticisi Sayınn Nuri Yüceer…

Radyo-TV-Medya-Sanatcılarımız:

MC Ajans,TV Proğram yapımcısı,Bayrampaşa Gündem Gazetesi sahibi Sayın Mehmet Ceylan,Kanal 9 ve Star FM 98.8 Radyocmuz Sayın Mustafa Çil (Aslan Mustafa),Türkücümüz Sayın Niyazi Coşkun,TV Proğram yapım,yönetimiz Sayın Sami Aydın,Türkücümüz Sayın Eda Obrukcu(Eda’lı)…

Piknik,şenlik,festivaller ağamız Sayın Süleyman Özaslan…

Veeee…Ferhatlar-Meyre-Gündüğün,Harmanpınar’ımızın varlık sebebi,kadir şinas insanlar-köylülerimiz,aksaçlı,aksakallı,akdastarlı,ana,baba,dede,ebe,dayı,emmi,hala,teyze,bacı,ablalarımız,civan mert delikanlı,oğul,kızlarımız,gözbebeğimiz torun,çocuklarımız…

Arabaşı’nın kokusunu alan yemiş kültürümüz TERMİYE’de Camii avlusunda yerini almış,damak dadımıza sunulmuş…Allah sizlerden razı olsun 100kğ satış yaptım,gara,yağız,kuru,sıkı hemşehrimiz…

Derneğimizin düzenlemiş olduğu 2.ci ARABAŞI Gecemize hoş geldiniz,hoşluklar getirdiniz…Siz bizleri hoşnut ettiniz,Allah’da sizleri hoşnut eylesin…

Sivil toplum ve parti temsilcilerimiz,Ferhatlar,Gündüğün Mahallemiz adına,Radyo Tv cilerimiz,selamlama konuşmalarını yaptılar…

“Bizler geneklikle dernek çalışma ve aktivitelerini erkek ağırlıklı katılımla yapıyoruz.Salonu görünce katılımın ailecek olduğuna şahit olduk.Çok da hoşumuza gitti.Harmanpınar örnek bir uygulama başlatmış,hepimize ilham olsun…”

Resim sergisi,Şenlik CD leri,hediye kitaplar,Slayt gösterimi,İstanbul Bozkırlılar ve Ankara Harmanpınar Derneğimizin 2012 Takvimleri,Kooperatifimiz el ilanları katılımcıların istifadesine sunulmuştur.

Şimdi ARABAŞI Zamanı…Üç koldan arabaşı servisi,çorba ve hamurun buluşması,burma kadayıf tatlısı ikramıyla bedenlerimiz hayat buldu,atmosferin var olan sıcaklığı,daha da bir yoğun hissedilir,ceketler sandelye arkası,alınlar boncuk,boncuk terler…Bir tarafdan “koyun-kuzu katımını andıran hoş geldin,hoş bulduk,sen de hoş geldin koyu yarenlikler…Sıla-ı rahim bu olsa gerektir…Tabiri caizse doyduk,yunduk,yenilendik,yıkandık,paklandık…Harmanpınar hasretimizi dindirdik…

“Bizler canımız sıkışdıkça Arabaşı-Pilav yapar,sizleri de davet eder,toplarız.Hep birlikte sıkıntılarımzı gidermek için…”

Nimete şükür gerek…Şükrün sahibine şükranlar sunmak için Amin…Sözler dua olur dökülür dillerden,aminler karışır,Fatiha’lara.Gelmiş,geçmişe,geleceğe…Minnet,şükran,rahmetler…

Arabaşı gecemize maddi,manevi katkı ve katılımı olanlara teşekkürlerimizi borç biliyoruz.Bütün bu güzellikleri bizlere bağşeden Yüce Allah’a hamdu senalar olsun.Allah cümlemizden razı olsun…

Yeni etkinliklerde buluşmak dileğiyle,Allah Emanet Olunuz…

Harmanpınar’lıca kalınız…

Ali Rıza Özaslan/5Şubat 2012 Pazar

Meyre Com…

Keklik ve Tavşan Avı Mevsimi Sona Erdi

2012-02-06T10:57:00.001+02:00

Ülke genelinde 15 Ekim tarihinde başlayan keklik ve tavşan avı, geçtiğimiz hafta sona erdi.

Ülke genelinde 15 Ekim tarihinde başlayan keklik ve tavşan avı, geçtiğimiz hafta sona erdi. Yaban domuzu, çakal ve bazı su kuşlarının avlanması ise 26 Şubat tarihine kadar devam edecek.

Bozkır Avcılar ve Atıcılar Derneği Başkanı Hüseyin YILDIZ, keklik ve tavşan avının geçtiğimiz hafta itibariyle sona erdiğini, avcıların bundan sonra av yasağı konulan hayvanları avlamamalarını istedi.

Yasak kapsamına giren av hayvanlarının avlanması halinde, güvenlik birimleri tarafından yapılacak kontroller sonucu haklarında yasal işlem yapılacağını vurgulayan Yıldız, "Birinci grup memelilerden yaban tavşanı, ada tavşanı, tilki, kaya sansarı ve ağaç sansarı ile ikinci grup kuşlardan kum keklik, Kınalı keklik ve kaya kekliği avı geçtiğimiz hafta itibariyle sona erdi. Yasak olmasına rağmen av hayvanlarının avlanması durumunda avcılar hakkında yasal işlem yapılacaktır. Üçüncü grup kuşlardan kaya güvercini, tahtalı, sakar meke, sakarca kazı, yaban ördekleri, fiyo, kirik, çıkrıkcı, altıngöz, su çulluğu ile ikinci grup memelilerden yaban domuzu ve çakal avı 26 Şubat'a kadar devam edecek." diye konuştu.

Ünverdi, avcıların avlanma belgesi harç bedellerinin, 31 Ocak tarihinden sonra zamlanacağını sözlerine ekledi.

Kalaycı Taşeron İşçilerinin Akıbetini Sordu.

2012-02-04T12:42:00.001+02:00

TAŞERON İŞÇİLERİ GÜVENCEDEN YOKSUN KÖLE ZİHNİYETİYLE ÇALIŞTIRILMAKTADIR

Ülkemizde gerek kamu kesiminde gerekse özel kesimde sendikalaşma oranları ve sendikalı işçi sayıları giderek gerilemektedir. Bu ise çalışma hayatında, toplu iş hukukundan bireysel iş hukukuna ve taşeronlaşmaya giden bir süreci desteklemektedir.

AKP döneminde kamuda kadrolu işçi istihdamı azalırken güvenceli istihdam biçimleri yok edilmektedir. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanının verdiği bilgilere göre kamuda 426 bin taşeron işçisi çalışmaktadır. Temizlikten güvenliğe, iş makinesi operatörlüğünden mühendise, büro işlerinden acil servislere, ameliyathanelere varıncaya kadar her işte taşeron işçisi çalıştırılır hâle gelmiştir.

İnsan onuruna yaraşır düzgün işlerin sunulması esas olması gerekirken evrensel normlardan uzak kalarak kâr mantığıyla fazla çalıştırılan ancak karşılığı ödenmeyen bir nevi kölelik sistemini andıran taşeronlaşma kabul edilemez bir durumdur. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı "Kamuda 426 bin, özel sektörde de 420 bin taşeron işçi var. Taşeronluk kölelik gibi. Bu kabul edilemez, bunu Bakan olarak söylüyorum." diyor.

Sormak lazım, o hâlde bu kölelerin efendisi kimdir? "Tüccar siyasetçi" kavramını Türkiye gündemine yerleştiren AKP Hükûmeti değil midir? AKP Hükûmeti, Orta Çağ zihniyetini hortlatmış, taşeronlaşmayı politikasının esası olarak uygulamış ve bundan da siyasi nema sağlamasını becermiştir. Taşeron müteahhitlerce işe alınacak işçilerin tamamı, AKP'li siyasetçilerin referanslarıyla işe alınmaktadır. Aksi hâlde, firmanın ihalesi iptal edilmekte, o firmaya ihale verilmemektedir.

İşsizliğin olumsuzluğunu fırsata çevirenler tarafından oluşturulan bu sömürü düzeninde, taşeron şirket işçileri "işten çıkarılma" tehdidiyle AKP'ye oy vermeye zorlanmakta, AKP'nin siyasi mitinglerinin kadrolu elemanı hâline getirilmektedir.

Bir taşeron işçi kardeşimiz diyor ki: "Halkın geneline hitap edin, zengine değil. Kimileri alsın başlarını gitsin yarım gün çalışsın, kimileri sürüne sürüne günde on iki saat çalışsın, aybaşı 701 lira alsın. Devletin başındaki insanlara sesleniyorum: Bu haksızlığa son verilsin, bunca insanın vebali çok ama çok ağır."

Mutlaka sizler de şahit oluyorsunuzdur birçok taşeron işçisinden şöylesi şikâyetler de almaktayız, banka hesabına asgari ücret yatırılmakta, ancak müteahhitlerce kendilerinden ekstra 50 lira, 100 lira para istendiği ifade edilmektedir. Tabii, bu denetimsiz ortamda bunların hepsi olabilir, yaşanabilir. Dolayısıyla, asgari ücretin bile çok altında ücret almak durumunda kalıyor taşeron işçileri. Taşeron işçileri insanca çalışma koşullarından uzak, iş güvencesi olmadan sendikasız, izin hakkı ve fazla mesai verilmeden günde on iki saati bulan sürelerde köle gibi çalıştırılmaktadır. Taşeron işçiler, tabiri caiz ise, sesi kısılmış, elleri kolları bağlanmış, komutla hareket eden bireyler hâline getirilmiştir, işten atılma korkusuyla seslerini çıkaramamaktadırlar, her sözleşme dönemi sonunda yeniden sözleşme imzalamama korkusu yaşıyorlar, işten çıkarılanlara ihbar ve kıdem tazminatı verilmiyor, maaşlarını da düzenli alamıyorlar.

KONYADA KREDİ VE YURTLAR KURUMUNDA ÇALIŞAN 220 TAŞERON İŞÇİSİNİN İŞLERİ ELLERİNDEN ALINMIŞTIR

Bunun son örneğini Konya'da yaşıyoruz. Geçtiğimiz günlerde Kredi ve Yurtlar Kurumunun Konya merkez ve ilçelerindeki yurtlarda taşeron işçisi olarak çalışan 220 kişinin işleri ellerinden alınmıştır, hepsi kış gününde sokağa bırakılmıştır. Sebebi müteahhidin değişmesi ve yeni müteahhidin de yıllardır çalışan bu işçileri kıdem tazminatı ödememe korkusuyla işlerinden etmiştir, yerlerine yeni taşeron işçileri almıştır. Bu 220 taşeron işçisi kardeşimiz hepsi bir ev geçindirmekte, çoluğuna çocuğuna bakmaktadır ama maalesef bunlara sahip çıkan olmamış, Hükûmet, Çalışma Bakanlığı bunları seyretmektedir, herhangi bir çaba göstermemektedir.

İşsizliği fırsata dönüştürerek siyasi rant hesabıyla yeni taşeron işçilerini işe alan AKP Hükûmeti onların sorunları karşısında olup biteni seyretmekten başka bir şey yapmamaktadır. Her geçen gün sorunları daha da artan taşeron işçilerine Hükûmet bir an önce sahip çıkmalı, çalışma şartları ve ücretleri iyileştirilmelidir. Devletin asli ve sürekli hizmetlerinde çalıştırılan taşeron işçileri mutlaka kadrolara atanmalıdır.

TAŞERON İŞÇİLERİN KIDEM TAZMİNAT HAKLARI ZAYİ EDİLİYOR

Öte yandan taşeron şirketlerde yıllarca çalışan işçilerin sendikal haklarının bulunmadığı, kıdem tazminatlarının girdi-çıktı yöntemiyle zayi edildiği bilinmektedir. Bu uygulama Türkiye Cumhuriyeti devletinin sosyal bir hukuk devleti olduğuna dair Anayasa hükmüne açıkça aykırılık teşkil etmektedir. Ayrıca, ihale yöntemiyle yapılan bu tür hizmet alımlarında da çeşitli sıkıntılar yaşanmaktadır. İhaleye giren şirketler ihaleyi kazanabilmek için en uygun teklifi sunmak amacıyla fiyatları kırmaktadır. Bunun sonucu olarak da ihaleyi kazandıklarında ya çalıştırdıkları personelin haklarından kesintiye gitmekte, bir kısım yöntemlerle kanuna karşı hile yöntemlerine başvurmakta ve yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmekten imtina etmekte, daha doğrusu yerine getirmemektedir.

Son olarak da, bir kısım şirketler aldıkları ihaleden zarar ettikleri için işi bırakmak zorunda kalmaktadır. Bu durumda ülke ekonomisi zarara uğramakta, hizmetlerin aksaması sonucu doğmaktadır. Hükûmet bu taşeron istihdamının mahzurlarını ayıklamak bir yana kamu

görevlileri ihaleyi alan şirkete çeşitli fiilî yöntemlerle müdahale ederek şirkete çalıştıracağı personeli seçme hakkı tanımamakta, çalışacak personeli bizatihi tespit etmektedir. Bu uygulama başta milletvekillerimiz olmak üzere tüm kamuoyunun malumu olup eşitlik, tarafsızlık ve hakkaniyet ilkelerine aykırılık teşkil etmektedir. O nedenle, gerekçemizde de belirttiğimiz gibi bu konuda Meclis araştırması açılması için desteklerinizi bekliyoruz.

ÜLKEMİZDE GEÇİCİ VE MEVSİMLİK İŞÇİLİK ADI ALTINDA DA BİR DRAM YAŞANMAKTADIR.

Ülkemizde "geçici ve mevsimlik işçilik" adı altında da bir dram yaşanmaktadır. 10 binlerce işçi devletin asli ve sürekli işlerini yapmalarına rağmen yılın belli dönemlerinde işten çıkarılmaktadır. Üstelik hizmet akdi askıya alınan işçinin yeni dönemde çağrılıp çağrılmayacağı ise belirsizdir. Geçici statüyle çalışan bir işçinin ne zaman işten çıkarılacağını ve ne zaman işe başlatılacağını, işe başlayıp başlamayacağını bilemeden hayata tutunmaya çalışması son derece zordur. Bu şekilde çalışanların yaşadığı psikolojik baskıyı ve sıkıntıyı geçici işçi olarak çalışmayanların bilmesi mümkün değildir.

AKP'nin eşitliğe sığmayan adaletsiz uygulamalarının her konuda örnekleri vardır. Bu konuda da 2007 seçimlerinin hemen arifesinde siyasi rant hesabıyla geçici işçilerin kadroya alınmasıyla ilgili çıkarılan 4/4/2007 tarihli 5620 sayılı Kanun'la yaklaşık 220 bin geçici işçiye kadro verilmiştir. Fakat Kanun 2006 yılında en az altı ay çalışanları kapsadığından birçok geçici ve mevsimlik işçi bu kapsama girememiştir. Yirmi veya yirmi beş yıldır bu kadroyu bekleyen işçiler yararlanamamıştır. Tek suçları 2006 yılında altı ay çalışmaması. Başta çay ve şeker fabrikalarının olmak üzere uzun yıllardır mevsimlik işçi olarak çalışanlar kadroya alınmamıştır. Sayın Başbakan "Geride kalan yaklaşık 20 bin geçici işçinin durumu bizleri üzmüştür. İnşallah, bunları kadroya almak bizlere nasip olur." demiştir ancak bugüne kadar da bu durum düzeltilmemiş, mağduriyet hâlen devam etmektedir.

FARLILIĞIN, FARKINDA OLMAK!

2012-02-04T12:38:00.001+02:00

Pakistanlı olan ve orada yaşayan bir Profesör Türker’le olan bir dost sohbetinde şöyle konuşur; Türk doğmak, Türk olmak, Türk’ü sevmek, bir insan için büyük şereftir. Siz Türkler cihan savaşından sonra milli mücadeleye başlayınca, ben istedim ki Türkiye’ye geleyim ve sizin askerlerinizle birlikte Fransız’a, İngiliz’e, Yunan’a, karşı çarpışayım. Buradaki idarecilerimize resmen başvurdum. Yaşımın 17 olduğunu dikkate alarak talebimi reddettiler. Ah o zamanlar yaşım keşke 18 olsaydı!

Bu tip benzer methiyeleri başka milletlere mensup kişilerden de zaman zaman duymakta ve okumaktayız. Şu gerçek ki bizler de kendi milletimizin özelliklerini, tarihini çok iyi bilmek mecburiyetindeyiz. Kuran’da bir ayette diyor ki; Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Diye dikkatimiz çekiliyor.

Mehmet Akif Ersoy bilmeyenleri, öğrenmeyenleri hayvanlara mahlûkata benzetiyor. Türk milletine mensup olmamız münasebetiyle kimliğimizle ilgili bilmemiz gerekenleri bilmeliyiz. Türk milletiyle ilgili bazı özellikleri hatırlamaya çalışalım.

Biz Türkler, Akıncı bir milletiz. Tarihin en eski en köklü en büyük milletlerinden biriyiz. Türkler Nuh peygamberin oğullarından Yafes’in neslindendir. İlk Müslüman Türk Hz Sümeyye’dir. Türkler, İslamiyeti samimi olarak kendi istekleriyle, hiç bir zorlama ve dış baskı olmaksızın kitle halinde kabul etmişlerdir.

Türler Müslümanlığı 751 Yılında Talas savaşıyla Müslümanlığı yakından tanıma fırsatı bulmuşlar çoğu tarih kitaplarında Türklerin Müslümanlığı kabul etmesinin başlangıç noktası kabul edilir.

Türk milleti İslam dini ile 9 uncu yüzyılın ilk çeyreğinde tanışmaya başladı.10 uncu yüzyıla kadar yavaş ve10 uncu yüz yıldan sonra ise büyük bir hızla İslamiyet Türkler arasında yayıldı ve nihayet öyle bir hal aldı ki Haçlı dünyasında bir Hıristiyan İslam dinine geçtiğinde ona Türk oldu denildi.(Ecnebilerin Türklere karşı hep bir kuyruk acıları vardır.)

Dünyada bizden daha çok devlet kuran ikinci bir millet yoktur.117 devlet altında bizim ismimiz var; 38 devlet,32 beylik,17 hanlık,4 atabeylik,16 imparatorluk,10 cumhuriyet kurmuş bir milletiz. Dünyada Osmanlı imparatorluğuyla 322 yıl lider devlet olduğumuz halde dinde zorlamaya gitmeyen bir milletiz. Çok merhametli bir millet olmamıza rağmen dünyada en çok düşmanı olan milletiz.Biz 300 milyonluk Türk aleminin ve Türklerin de içinde olduğu 2 milyar yakın İslam aleminin temsilcisiyiz.Farklılığımızın farkında olalım!

Bizim müspet vasıflarımız yanında menfi özelliklerimizde var; Çok çabuk çözülen başkalarına çok çabuk benzemeye çalışan bir milletiz. Düşmanlarımızı çok çabuk unutuyoruz. Modaya çok açık olan bir milletiz. Dünyada en az okuyan milletlerden biriyiz. Her milletin bir alfabesi olduğu halde bizim dünden bu güne kadar 29 alfabemiz var. Çevresini çok çabuk kirleten, ağacı, ormanı, çiçeği, çimeni pek sevmeyen insanlarımızın çoğunluğu. Millet olma asaletine gölge düşürüyor.

Büyük şehirlerde birçok işyerlerinin tabelalarında hep yabancı kelimeler isimler var. Hipodromlarda koşan atlara bile yabancı isimler koyuluyor. İnsan sormadan edemiyor ülkemiz bir sömürge devletimi?

Atatürk: Türk! Öğün! Çalış! Güven! Kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttur demiştir. Acaba neden bir düşünelim ne dersiniz? Neden Gençlerimize 17 yaşındaki o Pakistanlının Türklük hayranlığı, sevgisini ve şuurunu veremiyoruz.

Haftanın Sözü. Birbirini yiyenler bölüşemez bir dağı, birbirini sevenler paylaşırlar bir dalı.

Bozkır'da Elektrik Kesintileri Vatandaşı Sinir Etti

2012-02-03T15:44:00.000+02:00

Bozkır’da bugün Elektrik kesintileri vatandaşları ve Büro Çalışanlarını sinir etti.

Öğleden önce ve Öğleden sonra yaşan kesintiler sonrası uzun süre gelmeyen elektrik kesintisi dolayısıyla Kurum ve Kuruluşlarda işlerinin yapılmasını bekleyen vatandaşların işleri yarım kaldı.

Malum Bozkır’ımızın Cuma günü Cuma pazarının olmasından dolayı Bozkır Köy ve Kasabalarından işlerini halletmek için cumaya gelen vatandaşlar Anlık Elektrik kesintilerinden dolayı mağdur oldu.

Sırıstat Haber Merkezi: Yakup ÇETİN

Kutlu Doğum ve Mevlid Kandili

2012-02-03T14:52:00.000+02:00

Hayatın gayesi, yaratılışın mânâsı silinmiş, yok olmuştu. Herşey mânâsız başıboşluk ve hüzün örtülerine bürünmüştü.

Ruhlar birşey bekliyor, bir nurun zulmet perdesini yırtmasını içten içe hissediyordu.

O vahşet devrinde kâinat ufkundan bir güneş doğdu. Bu güneş âhirzaman Peygamberi Hz. Muhammmed Aleyhissalâtü Vesselam idi. Tarihin seyrini, hayatın akışını değiştiren bu eşsiz olay, dünyayı yerinden sarsan değişimlerin en büyüğü idi.

İşte insanlığın akıl ve kalbinde düğümlenen "Necisin, nereden geliyorsun, nereye gidiyorsun?" sorularını, düğümlerini çözüp kâinatın Sahibini ilân ve ispat edecek bir zatın teşrifi sadece insanların ruh ve kalbinde değil, diğer varlıklarda, hattâ cansız eşyada bile yansımasını bulacaktı.

Doğudan batıya bütün âlemin nurlara büründüğü, İlâhi değişimin tecelli ettiği o gece neler oldu neler?

Yahudi ileri gelenleri ve âlimleri kitaplarında daha önce rastladıkları işaret ve müjdelerin açığa çıktığını gördüler. Kimsenin haberi olmadan en önce onlar bu müjdeyi verdiler.

O gece Yahudi âlimleri semâya bakıp "Bu yıldızın doğduğu gece Ahmed doğmuştur" dediler.(1)

Bîr Yahudi İleri geleni Mekke'de Peygamberimizin doğduğu gece, içlerinde Hişam ve Velid bin Muğire, Utbe bin Rabia gibi Kureyş ileri gelenlerinin bulunduğu bir toplantıda,
- "Bu gece sizlerden birinin çocuğu oldu mu?" diye sordu.
- "Bilmiyoruz" diye cevap verdiler.
Yahudi, "Vallahi sizin bu ihmalinizden iğreniyorum!
"Bakın, ey Kureyş topluluğu, size ne söylüyorum, iyi dinleyin. Bu gece, bu ümmetin en son peygamberi Ahmed doğdu. Eğer yanlışım varsa, Filistin'in kudsiyetini inkâr etmiş olayım. Evet, onun iki küreği arasında kırmızımtırak, üzerinde tüyler bulunan bir ben var" dedi.

Toplantıda bulunanlar Yahudinin sözünden hayrete düştüler ve dağıldılar. Her birisi evlerine döndüğünde bu durumu ev halkına anlattılar. "Bu gece Abdülmuttalib'in oğlu Abdullah'ın bir oğlu doğdu. Adını Muhammed koydular." haberini aldılar.

Ertesi gün Yahudiye vardılar:
"Bahsettiğin çocuğun bizim aramızda dünyaya geldiğini duydun mu?" dediler.
Yahudi "Onun doğumu benim size haber verdiğimden önce midir, sonra mıdır?" dedi.
Onlar, "Öncedir ve ismi Ahmed'dir" dediler. Yahudi, "Beni ona götürün" dedi.
Yahudi ile beraber kalkıp Hz. Âmine'nin evine gittiler, içeri girdiler.
Pegamberimizi Yahudinin yanına çıkardılar. Yahudi Peygamberimizin sırtındaki beni görünce, üzerine baygınlık geldi, fenalaştı. Kendine gelip ayıldığı sırada,

"Ne oldu sana, yazıklar olsun" dediler.

Yahudi, "Artık İsrailoğullarndan peygamberlik gitti. Ellerinden kitap da gitti. Artık Yahudi âlimlerinin kıymet ve itibarları da kalmadı. Araplar peygamberleriyle kurtuluşa ereceklerdir.

"Ey Kureyş topluluğu, ferahladınız mı? Vallahi size, doğudan batıya kadar ulaşacak bir güç, kuvvet ve bir üstünlük verilecektir" dedi.(2)

Kâinatın Efendisini dünyaya getiren bahtiyar annenin henüz dünyaya gelmeden görüp gördükleri çok manalıydı..

Peygamber Efendimize hamileyken rüyasında, "Sen, insanların en hayırlısına ve bu ümmetin efendisine hamile oldun. Onu dünyaya getirdiğin zaman 'Her hasetçinin şerrinden koruması için bir ve tek olana sığınırım' de, sonra ona Ahmed yahut Muhammed ismini ver."

Yine kendisinden çıkan bir nurun aydınlığında bütün doğuyu ve batiyi, Şam ve Busra saray ve çarşılarını, hattâ Busra'daki develerin uzanan boyunlarını gördüğünü Abdülmüttalib'e anlatmıştı.(3)

Aynı gece Hz. Âmine'nin yanında bulunan Osman ibn Âs'ın annesinin gördükleri de şöyle:

"O gece evin içi nurla doldu, yıldızların sanki üzerimize dökülecekmiş gibi sarktıklarını gördük."

Evet bu ulvî anı dile getiren Mevlid'in yazarı Süleyman Çelebi bütün bu hakikatleri şu beytiyle şiirleştirmiştir:

"Hem Muhammed gelmesi oldu yakin
Çok alâmetler belürdi gelmedin"

Rabiülevvel ayının 12. Pazartesi gecesi, yapılan hesaplamalara göre, Miladi takvime göre 20 Nisan'a denk gelen gece idi.

Dünyayı şereflendiren iki Cihan Serverinin üzerini o günün bir âdeti olarak bir çanakla kapattılar.

Araplara göre o zaman, gece doğan çocuğun üzerine bir çanak koymak ve gündüz olmadan ona bakmamak âdetti. Fakat bir de baktılar ki. Peygamber Efendimizin üzerine konulan çanak yarılarak ikiye ayrılmış, Efendimiz gözlerini gökyüzüne dikmiş, başparmağını emiyordu.(5)

Evet, bu işaret her türlü küfrün, zulmün, şirkin ve her türlü bâtıl inanç ve âdetlerin parçalanıp yok olması, imanın, nurun ve hidâyetin kâinatı aydınlatması için gönderilmiş bir Peygamber idi.

Aynı gece Kabe'de tapılmakta olan cansız putların çoğunun başaşağı devrildiği görüldü.

Aynı gece Kisra sarayının beşik gibi sallanıp on dört balkonunun parçalanıp yerlere düştüğü öğrenildi.

Sava'da mukaddes tanınan gölün suyunun çekilip gittiği görüldü.

Bin senedir yakılan ve söndürülmeyen mecusi ateşinin sönüverdiği müşahede edildi.

Bütün bunlar işaret ve alamettir ki, yeni dünyaya gelen zat ateşe tapmayı, puta tapmayı kaldırıp, Fars saltanatını parçalayarak Allah'ın izni olmadan kutsal tanınan şeylerin kutsallığını ortadan kaldıracaktır.(6)

İşte bu geceye Veladet-i Nebi gecesi diyor ve onun bütün kalbimizle, ruhumuzla her sene yeniden yâd edip kutluyoruz. Bütün kâinatla bu geceyi karşılayarak onun âleme teşrifine kıyam ediyoruz.
Getirdiği ebedi nura, açtığı saadet caddesine ve sünnet-i seniyyesine yeniden sımsıkı sarılmak ve Mevlid Kandilini vesile ederek ona yeniden biatimizi, bağlılığımızı tazelemek ne yüce bir şeref ve ne büyük bir saadettir.

Yüce Rabbim bizleri sevgili Resulünün şefaatine nail eylesin.

Kaynaklar:
(1)İbn-i Sa'd, Tabakat, 1:60.
(2)A.g.e, 1:162-163.
(3)Taberî Tarihi, 2:125; İbn-i Sa'd, Tabakat, 1:102.
(4)A.g.e., 1:102.
(5)İbn-i Sa'd, Tabakat, 1:102.
(6)Bediüzzaman, Mektûbat,s:161,162.

Mehmet Paksu, Mübarek Gün ve Geceler, Nesil Yayınları

Armutlu Köyü Mevlid Kandili ve Öğrenci Gecesine Devetlisiniz

2012-02-02T17:02:00.001+02:00

Armutlu Köyü Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği'mizin ev sahipliğinde üniversitede okuyan öğrenciler tarafından hazırlanan "Armutlu Öğrenci Gençlik Gecesi" programlarının 3.sü, 3 Şubat 2012 Cuma günü saat 19.00'da Alaâddin Keykubat Konferans Salonu'nda yapılacaktır.

Bu yılki programın tarihi Peygamber Efendimiz için kutlanan Mevlid Kandili'ne denk gelmesi hasebiyle programımız, Mevlit Kandili ile birleştirilerek mübarek geceyi de beraber idrak edeceğimiz güzel bir şekilde hazırlıklar yapıldı.

Programımıza bütün köylülerimizi davet eder, köyden iştirak edecek olan köylülerimizle de -hava şartlarına rağmen- bir arada olmaktan mutluluk duyarız.

Kaynak.Armutlu Köyü Derneği

Bozkır kendi diliyle konuştu

2012-02-02T16:53:00.001+02:00

Gazetemiz Bozkır Postasına, Bozkır şöyle konuştu: “BEN BOZKIR; NEREYE GİDİYORUM?” Dört sene önce bana verilen sözlere ne oldu? Şimdi konuşma zamanı ben Bozkır’da: “Komşum ve kardeşlerim olan, HADİM, GÜNEYSINIR, AKÖREN KADARDA MI OLAMADIM?” Amaç bana çözüm bulmak değil, hep bahaneler uydurmak mı? Ben Bozkır’a KYK geldi. Hoş geldi, Sefalar getirdi. Yaptıran ve sebep olanlardan Allah Razı olsun. Ama: “Ben Bozkır’ın Meslek Yüksekokulundan koparılıp giden Harita Bölümünün ardından, Elektrik bölümünün 2. Öğretimini de kopardılar. Benim Bozkırımın esnafı soruyor: “Öğrenciler ve söz verilen ek bölümler nerede?” Zahmet olmazsa, ben Bozkır’ın yetkilileri komşum ve kardeşim olan diğer ilçelere bir araştırma turuna çıksınlar.”

Türkiye'min en büyük yüz ölçümlü ili dersen Konya'yı gösterirler. Konya'nın ilk kurulan ilçesini sorarsan unutulmuş, terkedilmiş 7400 nüfuslu ilçe olarak beni söylerler. Tanıyan bilen var mı? Yok! Sanmıyorum tanıyan, bilen unutmayan olsun. Seydişehir, Beyşehir, Ereğli, Çumra, Hadim hatta ve hatta Taşkent gelişirken, ilerlerken beni olduğum yerde unuttular. Tıpkı heyecan ve içtenlikle aldığı şekerini düşürmüş başında ağlayan çocuklar gibi. Taşkent'in dayısı var, Hadim’in ve diğer ilçelerin de dayıları var. Peki, ben Bozkır’ın niye yok? Bu soruyu kendime doğduğum günden beri hep sordum durdum. Benim neden hiç dayım olmadı ki; “Dayısı olanlar öz evlattı da, ben Bozkır üvey evlat mıydım? Ben Bozkır’ı ondan mı hiç umursamadılar? Aslında biliyor musunuz ben Bozkır’ın dayıları daha çok zengin, suyunun sert olduğu kadar yürekleri de sertleşmiş. Nereden gittiklerini unutmuşlar yâda unutturulmuşlar. Bunları neden anlatıyorum biliyor musunuz? Bence bilmiyorsunuz! Bilseydiniz hiç sizler yerinizde saymazdınız, bende yerimde saymazdım. Hani hep dersiniz ya: “Taşın altına hep birlikte el koyardınız” Kardeş ilçelerim, il olma yolunda ilerlerken biz türkülerdeki edayı bozmamak için kasaba kalalım derdindeyiz. Aman aman susun türkümüz bozulacak: "Bozkır dedikleri bir küçük kasaba” haydi hoba...

Hadim, Taşkent, Seydişehir, Beyşehir, Akören desem ne anlarsınız? Dur dur ben söyleyeyim sizlerin aklını pek karıştırmadan. Anadolu'nun bağrında, bağrının ortasında var olan Bozkır'ım. Ben dedim ya sizlere işte mesele bu. Bu saydığım kardeş ilçelerimin hepsinin dayıları aktif be ağa. Bunlar tutturmuş ileriye doğru gidiyorlar. Ben kalmışım en arkalarda. Bilirsiniz sürüden ayrılanı kurt kapar her an. Beni de bir kurt, ha kaptı, ha kapacak. Biraz bakın, ilgilenin be ağalarım ben Bozkır’la. Ne olur bu haykırışlarımı duyun artık. Duyun sesimi! Derdim çok anlatmayla bitmez. Sadece bir derdimi anlatayım sizlere bakalım sizler duyup dinleyecek misiniz beni?

Yukarıda saydım kardeş ilçelerimizin hepsinin benimle üniversite derslikleri ve kapasiteleri aynı durumdadır. Ama onlarda beş, on bölümler var. Bende vardı üç kaldı iki. Kırıyorlar kolumu kanadımı, alıyorlar bölümümü aldıkları gibide veriyorlar kardeş ilçelerime, benimle aynı olsa da derslik sayıları ve kapasiteleri bölümleri beni kat kat geçti. Şimdi içimdekilere soruyorum, benim neden bölümlerimi koparıp gidiyorlar. Neden sadece sessizce izliyorsunuz. Ama sizler, ama ağalar diyorlar ki; “Kapasitemiz yok” bu bahaneleri bırakın artık. Komşu ilçelerime bakıyorum kapasite aynı bölümler aynı. Bizim kapasitemiz, Hadim, Taşkent ve Akören’den kat kat üstün değil mi? Zahmet olmazsa araştırın. Gerçi ben Bozkır’da yaşayanların ve yetkililerin de kabahatleri çok mu çok. Öncelikle benim için birlik olamıyorlar. Bol bol dedikodu yapıyorlar. Birlikten dirlik doğar inancını hala benimsemediler.
Gelelim fasulyenin faydalarına; Ben Bozkır’ın birileri elimden tutsa diye tarihten bu yana hep haykırıyorum. Benim elimden de bir tutsalar, bende Çumra, Seydişehir, Beyşehir gibi yetişsem, büyüsem. Oralardaki ilçelerin üniversiteleri bile 4 yıllığa çıkarken, Meslek Yüksek Okullarına bölümlerini bile her geçen yıl artırırken, ben elimde kalan iki yıllığı bile kaybetmesem bari diye korkuyorum. O ilçelerin artıklarından bari alın bir kaç lokma verin bana. Her yıl geçtikçe aç kalacağım korkusu içimi sarıyor. Bende büyüsem, ah onlar gibi. Bende çevreme hayırlı olsam, ülkeme genç neferler yetiştirsem, tıpkı Akören, Hadim, Taşkent, Güneysınır, Seydişehir, Beyşehir gibi.

Yine haykırıyorum, sesimi duyan var mı? Beni benden alabilecek, elimden tutabilecek bir babayiğit var mı? Elbette bu haykırışımı birileri duyar.

Derdime şöyle devam edeyim: “ Üniversitem dağın başında etrafı bom boş, yeni ek binalar için alan çok fakat yapan, yaptıran, yok. Neden bilmem. Ama taşın altına elini koyan yok. Koysak hep birlikte elde edeceğimiz gelişim çok. Yetişsem bende diğer ilçe kardeşlerime. Benim kendimde var dere, tarih ve insanları etkileyen manzaralarım. Geliştir beni, tut elimi birlikte yürüyelim be dayılarım.

Ne olur duyun artık sesimi ey Ankara, ey Konya ve benim içimde yaşayan yetkililer. Duyun artık şanlı sancağımı; onurumu, şerefimi taşımış hak etmiş ben Bozkır'ın halkı. Buraların bağrından kopmuş, eli açık, gönlü açık büyüklerimiz: “Veren el alan elden üstündür” deyimi içerisinde yardımlarınızla ve yatırımlarınızla büyüyeceğime inancım tamdır. Ben yetiştirdim sizleri, benim bağrımdan koptunuz hepiniz, ne çabuk unuttunuz doğduğunuz bu toprakları. Hatırlayın artık beni... Duyun benim cılız çıkan sesimi... El uzatın, bende büyüyeyim artık ilk kurulan ilçe olup en geride kalan ilçe olarak...

Allah aşkına benim diğer ilçelerden neyim eksik? Ne olur bana sahip çıkın, bırakın dedikoduyu. Bırakın boş vaatleri. Bırakın beni iyice köhneleştirmeyi. Bırakın boş lafları. Bozkır olarak bıktım dedikodudan, bana hizmet, bana yatırım gerekir. Yıldan yıla beni geri götürüyorsunuz. Hep kendinize bakmayın. Bana da biraz el atın. Size tekrar tekrar yalvarıyorum.

Ben Bozkır olarak zaman zaman bu tür dertlerimi ve sorunlarımı benim adımı kendine yar etmiş ve dertlerimle 24 yıldır ilgilenen, bazı önemli sorunlarımı da gündeme taşıyan ve sonuç almadan peşini bırakmayan, BOZKIR POSTASI gazetesine dertlerimi zaman zaman anlatmaya çalışacağım. Çünkü sizler, benim içimde yaşadığınız ve sorunlarımı bildiğiniz halde sorunların üzerine gitmiyor ve anlatmıyorsunuz. Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın dercesine! Yine de sizler sağlıcakla kalın.

DONUYORUZ

2012-02-02T16:52:00.001+02:00

Kışın en şiddetli günlerini yaşıyoruz. Sadece ilçemiz değil tüm Türkiye donuyor. Haberleri izlerken büyük şehirlerdeki evsizleri gördüm. İnsanın kanı donuyor onları görünce. Biz sıcak evlerimizde üşürken, onlar sokaklarda battaniyelerine sarılmışlar geceyi donmadan geçirebilmenin derdindeler. Neyse ki sosyal paylaşım sitelerinden gördüğümüze göre, büyük şehir belediyeleri evsizler için çareler üretmeye çalışıyorlarmış.

Televizyondan bu insanları izleyip içimiz acırken, kendi çevremizdekileri görmezden geliyoruz. Bizim buralarda öyle kimseler yok çok şükür ama dünya sadece biz insanların değil ki! Hayvanlarda bu dünyanın bir parçası ve biz insanların alt üst ettiği doğal düzenin kurbanları onlar. En çok kedi ve köpekler gözümüze çarpsa da kuşları da unutmamak lazım. Artık yemeklerinizi bir kap içinde uygun bir yere koyarsanız, şu kış gününde aç bir hayvanın karnını doyurmasını sağlayabilirsiniz. Pencere önüne koyacağınız küçük ekmek kırıntıları da donmuş doğadan yiyecek bir şey bulamayan kuşların karnını doyuracaktır.

“Her derdimiz bitti de hayvanlar mı kaldı?” diyenler olacak elbette. Ama ben ısrarla her kış bu tür hatırlatmaları yapacağım. Çünkü bu dünya sadece bize ait değil ve biz insanlar kendi lüksümüz için hayvanların doğal yaşam alanlarını bile yok ediyoruz. Hiç olmazsa şu kış günlerinde bir lokma ekmekle karınlarını doyurmalarını sağlamak insanlık vazifemizdir.

Küçük çocukları olan annelere bir tavsiyem olacak, pencerenizin önüne her gün bir miktar ekmek kırıntısı dökün. Bunu da küçük çocuğunuza gösterin, birkaç gün içinde kuşların pencerenize abone olduklarını göreceksiniz ve çocuklarınızın bu kuşları perde arkasından izlerken nasıl mutlu olduklarını, sevindiklerini göreceksiniz. Böylece hem siz hem çocuğunuz hem de kuşlar mutlu olacaklardır. Çocuklarınıza hayvan sevgisini doğa sevgisini mutlaka aşılayın. Onlarsız bir dünyanın kâbus olacağını öğretin ki özellikle sokak hayvanlarına karşı acımasız davranışlarda bulunmaktan kendilerini men etsinler.

Üç dört yaşlarında ki çocukları bir kediye taş atarken gören anne babaların, bunu iyi bir şeymiş gibi sevinçle karşılamalarına çok şaşırırım. Oysa o çocuğa taş atmak yerine sevmeyi öğretmeliler. Uzaktan da olsa sevmeyi bilmeli çocuk. Bu dünya sadece bize ait değil ve hiçbir şey boşuna yaratılmamıştır. Onlar olmasa düzen diye bir şeyinde kalmayacağını bilmeli insan. Gidin ormanda ayı besleyin demiyoruz, ama etrafınızdaki hayvanlara biraz daha vicdanlı davranmak, hiç olmazsa şu kış günlerinde karınlarını doyurmak hepimizin insanlık görevi. Bilen bilir de unutanlar için hatırlatalım dedik.

Yazı İşleri Müdürlüğüne Volkan Aydınoğlu Atandı

2012-02-02T16:50:00.001+02:00

İlçemiz Kaymakamlığının Yazı İşleri Müdürlüğüne Volkan Aydınoğlu asaleten Müdür olarak atandı.

İlçemiz Kaymakamlığının Yazı İşleri Müdürlüğünü vekâleten yürüten Erol Demirbaş’ın yerine, 1977 Ankara doğumlu Volkan Aydınoğlu geçtiğimiz hafta asaleten müdür olarak atandığı öğrenildi.

İlçemiz Kaymakamlığında Yazı İşleri Müdürü olarak göreve başlayan Volkan Aydınoğlu, ilk göreve Ankara Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğünde başlamış, ardından Sincan Kaymakamlığı Yazı İşleri Müdürlüğünde Şeflik görevini sürdürürken, görevde yükselme sınavlarına giren Aydınoğlu, girdiği bu yükselme sınavını da başarıyla kazanarak, Bozkır Kaymakamlığına asaleten Müdür olarak atanmıştır.

Bozkır Postası Gazetesi olarak Bozkır Kaymakamlığına Yazı İşleri Müdürü olarak atanan Volkan Aydınoğlu’na ilçemize hoş geldiniz der, yeni görevinin hayırlı olmasını dileriz.

Millet Vekilimiz Kalaycı Yolları Sordu

2012-02-02T16:47:00.001+02:00

MUSTAFA KALAYCI

SORU -1- Konya-Beyşehir yolu?