Całe szczęście prawda jest trochę inna. Otóż pewna kobieta (albo mężczyzna uwięziony w kobiecym ciele?) na pewnym etapie swojego życia postanowił(a/o) zmienić płeć. Jednak perspektywa posiadania jajek ją/jego/je przeraziła, więc został(a/o) przy tym co miał(a/o). Potem w skutek nieszczęśliwego splotu wydarzeń znalazł(a/o) partnerkę, która niestety okazała się bezpłodna (czyli pewnie kiedyś już to sprawdziła…). Niewiadomoco wspaniałomyślnie zgodził(a/o) się zostać matką.

Historia jak z horroru. Jeszcze brakuje tego, żeby dziecko urodziło się jako hermafrodyta i występowało w pornosach (oczywiście jak skończy 18 lat, bo przecież młodsze dziewczynki – vide Paulinka – nie robią takich rzeczy).

Ludzie mają różne głupie pomysły, ale zwykle ich konsekwencje obejmują jedynie autorów – np. przypadkowa śmierć po skoku do główkę do brodzika dziecięcego lub odpalenie petardy zębami – jednak coś takiego woła o pomstę do Nieba. Zastanawiam się jak będzie się czuło dziecko, które będzie miało mamę i Niewiadomoco. W szkole będzie miał, krótko mówiąc, przesrane. Kiedy tylko inne dzieci się dowiedzą – a dowiedzą się z pewnością – rozpocznie się atak. Najpierw będą przezwiska i docinki, potem niewinne rzucanie kamieniami i poszturchiwania. Skończyć się może na ciężkim pobiciu, ale to tylko w skrajnych przypadkach – całe szczęście. Czy zachowanie tych dzieci byłoby złe? Z pewnością tak, ale nie zapominajmy, że wszystko to zostałoby ściągnięte przez obleśne działanie wbrew naturze. Niewiadomoco jest niebezpieczny(a/e) dla swoich dzieci.

Poza tym, jakby rodzice powiedzieli dziecku, gdy dorośnie, o tym, w jaki sposób powstało i kto tak naprawdę jest matką? „Synu, to ja jestem twoim matką!” – jak to brzmi?! Najpierw spotkałoby się to ze śmiechem – kiepski żart, ale rodzicom warto sprawić radość i się zaśmiać. Potem niedowierzanie – o co chodzi? Na koniec ciężkie załamanie – jestem dzieckiem dziwoląga.

Jest też kilka kwestii technicznych, które chciałbym poruszyć. Po pierwsze, chyba nurtujące nas wszystkich pytanie, w jaki sposób Niewiadomoco oddaje mocz w publicznych toaletach. Jakie drzwi wybiera? Te z trójkątem, czy te z kółeczkiem? Co jest potem? Czy po wejściu do damskiego królestwa nie spotyka się z piskami przerażenia i oburzenia? Czy po męskiej stronie, gdzie często są tylko pisuary daje sobie radę? Sama czynność wypuszczania z siebie żółtawego płynu już mnie nie interesuje. Po drugie, w jaki sposób doszło do zapłodnienia? Pewnie jakiś anonimowy dawca bla bla… ale czy był na tyle odporny, że zrobił to osobiście? Przecież na widok brodatej twarzy drącej się „Jeszcze! Jeszcze!” wszystkim robi się niedobrze :X Po trzecie, co to w ogóle jest? Ani mężczyzna, ani kobieta. Widział ktoś faceta bez siurka? A kobietę bez cycków? (no dobra, ale brak z powodu deskowatości jest usprawiedliwiony)

Co to się porobiło, niedługo w modzie będzie zmienienie sobie płci. Potem oczywiście żądania ze strony ‘innych’, dotyczące zwiększenia pensji ze względu na problemy w pracy związane z dyskryminacją etc. Kolejnym krokiem będą zarezerwowane dla nich miejsca na listach wyborczych i zajęcia w szkole zachęcające do zmiany płci – prowadzone oczywiście przez babę z wąsami (podobno dziś też są takie przypadki, tylko zajęcia maja inny temat :D ).

Źródło: http://wiadomosci.wp.pl/kat,1347,title,21-latek-powiesil-sie-przez-filmik-w-internecie,wid,11913095,wiadomosc_prasa.html

21-latek ze Strzegomia został napiętnowany. Powiesił się, gdy ktoś filmik o nim umieścił w sieci.

Tragedia w Strzegomiu w powiecie świdnickim – w sobotę pochowano 21-latka, który popełnił samobójstwo. Na jego pogrzebie pojawiły się tłumy. – Marcin był bardzo lubiany, grzeczny i uczynny – tak mówili o nim znajomi. Są pewni, że targnął się na własne życie z powodu krążącego od trzech tygodni w sieci filmu, na którym szesnastoletnia znajoma chłopaka opisuje ich seksualną przygodę w parku w Strzegomiu.

Nagrany telefonem komórkowym, trwający tylko 3,5 minuty filmik, jest szokujący, nawet dla równolatków dziewczyny. – Obrzydliwe i tyle. Przecież ona uczyła się wtedy w gimnazjum – mówią jej znajomi ze szkoły. – Ci, którzy wrzucili film do sieci, powinni za to odpowiedzieć.

Bohaterką filmu jest Paulina. Dziś ma 16 lat. To blondynka o twarzy niewinnego dziecka. Kiedy jednak zaczyna mówić, włos się na głowie jeży i naprawdę ciężko wytrwać do końca jej zwierzeń.

Opis randki brzmi, jak historia z filmu pornograficznego, przerywana wulgaryzmami. Z pikantnymi szczegółami mówi też o tym, jakie problemy miał jej kochanek podczas współżycia z tak młodą dziewczyną. Wszystkiemu przysłuchują się i komentują jej koleżanki, wśród nich córka znanego w mieście lekarza.

Film zatytułowany “zwierzenia szesnastolatki” obejrzało kilkaset tysięcy osób.

W Strzegomiu, skąd bohaterowie filmu pochodzą, mówią o nim wszyscy. W sklepach, szkołach, na ulicy jest to od kilku dni temat numer jeden. Zwłaszcza że identyfikacja bohaterów nie jest trudna.

Twarze dziewczyny i słuchających jej koleżanek są bardzo wyraźne, a podczas nagranej rozmowy pada pseudonim chłopaka. Wszyscy w mieście wiedzieli o kogo chodzi. Wielu 21-latka wytykało palcami. I może film pozostałby tylko szokującym obrazkiem, jakich w sieci mnóstwo, gdyby nie samobójstwo chłopaka.

Kilka dni temu powiesił się w swoim mieszkaniu na parcianym pasku przymocowanym do drążka na futrynie. Jego ciało znalazła siostra. Na ratunek było za późno.

Znajomi ofiary nie mają wątpliwości. Twierdzą, że chłopak załamał się po tym, jak zobaczył internetowe zwierzenia nastolatki i jak stał się obiektem kpin wszystkich dookoła. – Po pierwsze, ona jest nieletnia, po drugie – opowiada o ich spotkaniu w parku w taki sposób, że nie jest to powodem do chluby, raczej do wstydu. Nie wierzymy też, że mógł to zrobić, to raczej bujna wyobraźnia tej głupiej małolaty – mówią znajomi chłopaka. Również jego dziadek jest przekonany, że to, co nastolatka opowiada, to kłamstwo. – Marcin nie miał żadnych problemów, załamał się przez te plotki – mówi Stanisław Gmurczyk.

Sprawę bada prokuratura. Marek Rusin, prokurator rejonowy w Świdnicy, przyznaje, że śledczy sprawdzają, czy film ma związek z dramatyczną decyzją chłopaka.

- Ta sprawa ma jednak jeszcze dwa inne wątki – mówi. Tłumaczy, że śledczy zajmują się również publicznym szerzeniem zgorszenia przez bohaterkę zwierzeń.

- Akta w tej sprawie lada dzień trafią do sądu rodzinnego – wyjaśnia. Prywatne zawiadomienie o zniesławienie złożył również ojciec dziewczyny. Osobie, która stoi za publikacją filmu w internecie, grozi do dwóch lat pozbawienia wolności. Policja przesłuchała już Paulinę i jej dwie koleżanki. Dziewczyna wyparła się intymnego spotkania z chłopakiem. Twierdziła, że “nic takiego nie miało miejsca”.

Nie wie też, w jaki sposób film trafił do internetu. Zaraz po śmierci 21-letniego chłopaka zniknęła. Najprawdopodobniej wyjechała wraz z rodzicami z miasta.

Do umieszczenia filmu w sieci nie przyznają się również jej koleżanki, choć to jedna z nich nakręciła go swoim telefonem komórkowym. Policji tłumaczyła natomiast, że zgubiła telefon komórkowy, w którym było nagranie i to prawdopodobnie znalazca musiał go upublicznić w sieci. Film nadal można obejrzeć, choćby na popularnym portalu YouTube. Wśród komentarzy oceniających dziewczynę w ostatnich dniach pojawiły się również i takie: “Gratuluję Wam. Ktoś przez was już nie żyje. Życzę wyrzutów sumienia do końca życia”.

Jak każda książka traktująca o wybitnych rodakach, ta też zaczęła się od Mieszka I. Nigdy nie rozumiałem dlaczego niektórzy mają problemy z zapamiętaniem, że to nie on był pierwszym królem Polski. Pytania o to zawsze mnie bawiły i nie sądziłem, że ktoś może się pomylić. Jednak na przykładzie mojej klasy mogę stwierdzić, że niektórzy mogą mieć z tym problemy – z tym co to jest „spichlerz” albo „monarcha” też.

Przekopując się przez królów, książęta i poetów dotarłem do osób bardziej nam współczesnych. Może nie tak współczesnych jak Jan Paweł II albo Lech Wałęsa (TW Bolek), może nie tak rozpoznawalnych jak oni, ale pamiętanych przez starsze pokolenie. Nawet ja – ignorant w większości tego typu sprawach – poczułem, jak mi się żołądek wywraca. Zasługi rzekomych „bohaterów” są wątpliwe.

Bolesław Bierut, Władysław Gomułka i Józef Cyrankiewicz. Bohaterowie i to jacy! Kochani przez wszystkich, szczególnie przez Kwasa i Pana Który Z Lotu Ptaka Wygląda Jak Maluch Z Otwartymi Drzwiami oraz resztę „elyty”. Znam nawet uroczą staruszkę, która nosi zdjęcie Bieruta w portfelu (S. – niech Ci „pieprzone dziadostwo” da się we znaki; zdobądź kasę fiskalną, bo to nie ładnie okradać państwo). Dzięki nim Polska jest krajem niezwykle silnym gospodarczo. Wszyscy tęsknią za dawnym ustrojem i z utęsknieniem wspominają kartki.

Najbardziej wkurzające jest to, że to książka dla dzieci – podprowadziłem ją bratu z podstawówki. O ile ja jeszcze miałem jakieś pojęcie o tym kim oni byli, bo gdzieniegdzie się przeczytało to i owo, to dwunastolatki będą świecie przekonane po przeczytaniu tej książki, że Bierutowi trzeba postawić pomnik. Nasza historia jest fałszowana – tak jak to ma miejsce w przypadku „polskich obozów koncentracyjnych”. Niedługo okaże się, że napadliśmy na III Rzeszę, a Stalin był zbawcą naszego uciśnionego narodu.

Ponieważ przerażająca większości „przyszłości naszego kraju” – młodzieży – takie rzeczy zwisają dorodnym kalafiorem, możemy w przyszłości zostać pociągnięci do odpowiedzialności za „krzywdy wyrządzone Żydom” w czasie II wojny światowej. Wypłacimy miliardowe odszkodowania Izraelowi, który i tak utrzymuje się w czołówce najlepiej rozwiniętych krajów świata, dzięki prożydowskiej polityce George’a  Busha. Utworzony zostanie w Polsce Żydoland, a my będziemy musieli chodzić ze spuszczonym głowami.

Za oknem -15 stopni Celsjusza. Chciałbym, aby wszystko to co mówią o globalnym ociepleniu nagle się spełniło. Chcę, aby wyrosły mi pod oknem plamy, bo zimna strasznie nie lubię. Niestety klimat się nie ociepla, a tym bardziej nie przez szkodliwą działalność człowieka.

Nie mogę słuchać całego tego gadania o „ekologii”. Wszyscy robiący szum wokół naszej planety skłaniają nas do myślenia, że ekologia to segregacja odpadów, nieużywanie dezodorantów i ograniczenie emisji dwutlenku węgla. Otóż nie. Jak mówi nam Wikipedia:

Ekologia (gr. oíkos + lógos = dom + nauka) – nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody, zajmująca się badaniem oddziaływań pomiędzy organizmami a ich środowiskiem oraz wzajemnie między tymi organizmami.

Czyli lansowana w mediach i szkołach definicja ekologii jest co najmniej mylna.

Ze wszystkich stron słyszymy krzyki przypiętych łańcuchami do drzew lub maszyn budowlanych nieumytych brudasów – typowych „ekologów” – zarzucające nam – ciemnej masie – brak zainteresowania nasza planetą. Zachęcają, a nawet rozkazują nam zaprzestanie jeżdżenia samochodami, zamknięcie fabryk i oddanie czci matce naturze. Pokazują nam wykresy, na których kreska oznaczająca ilość dwutlenku węgla gwałtowni pnie się w górę. Otóż w ciągu ostatnich sześciu tysiącach lat zawartość CO2 w powietrzu była czterokrotnie większa.

Jaki jest plan „ekologów”? Zamrażanie dwutlenku węgla i w postaci kilkusettonowych bloków składować na dnie oceanu. Ciśnienie wody ma zapobiec sublimacji suchego lodu. Genialny pomysł! A co jak jakimś cudem nagle miliony ton dwutlenku węgla gromadzonego przez lata wydostanie się ze swojego więzienia i przeniknie do atmosfery? Wtedy to będzie katastrofa, za którą będą odpowiedzialni  rybacy z półwyspu Somalijskiego.

Kolejną ciekawą perspektywą jest podniesienie się poziomu mórz i oceanów. Temperatura rośnie w zastraszającym tempie, niecały 1 stopień w 150 lat! Z tym, że wykres obejmujący rekonstrukcję z ostatnich dwóch tysięcy lat pokazuje, że tysiąc lat temu było podobnie. Dodatkowo zapowiada jest kolejna epoka lodowcowa, zapewne związana z kolejnym końcem świata w 2012 roku.

Kolejnym faktem świadczącym na niekorzyść „ekologów” jest ujawnienie przez hakerów korespondencji mailowej czołowych przedstawicieli tej znamienitej grupy. Sami nie są do końca pewni o co tak naprawdę chodzi i czy to co robią ma sens.

Na wspomaganie „ekologicznego myślenia” przeznaczane są ogromne pieniądze. Miliardy euro wydawane są na prowadzenie badań, których wyników nie ma.

Nasza planeta jest wstanie poradzić sobie z nami lepiej niż myślimy. Jak dla mnie nie ma się o co martwić :)

PS Wena mnie opuszcza. Wiecie gdzie znaleźć formularz do zasugerowania wpisu :)

Pierwszą polską edycję oglądałem z zaciekawieniem. Kiedy tylko zobaczyłem Melkart Ball wiedziałem, że wygrają. Znałem ich wcześniej z filmików zamieszczonych na YT. Oni moim zdaniem mieli talent. Pokazali piękno ludzkiego ciała, niesamowite akrobacje zdające się przeczyć prawą fizyki. Należało im się. Drugie miejsce z tego co pamiętam zajął jakiś śpiewający dzieciak. Dużo bardziej zasłużyli na to dwaj stepujący panowie.

Drugą edycję olałem. Widziałem część występów, ale żaden mnie nie powalił. Zwróciłem uwagę na kolesia grającego na akordeonie i tego, który tworzył muzykę za pomocą tupania czy czegoś tam (wybaczcie, oglądałem urywki).

Nie mogłem nie zwrócić uwagi na braci jednojajecznych, Filipińczyka i pedała. Jak to się stało, że przeszli dalej?

Po co nam tancerze w Mam talent? Jest You can dance. Po co śpiewacy? Jest (a może już nie?) Idol, Szansa na sukces… Dla Żakliny znajdzie się konkurs piękności transwestytów.

Czekam, aż pojawi się ktoś, kto sprawi, że spadnę z fotela, stracę dech w piersiach, będę gapił się z otwartą paszczą z niedowierzaniem. Czekam na kogoś, kto z rozbicia wbije 9 pięć razy pod rząd, będzie bezbłędnie rzucał do kosza, jadąc na koniu z zasłoniętymi oczami strzałą z łuku trafi w jabłko umieszczone na głowie Foremniak (trafienie w głowę punktowane podwójnie). Ciekawe, czy kogoś takiego ujrzymy w TV.

Czym byłby program bez jurorów? Wojewódzki – ok, czasem ma trafne uwagi. Chylińska – ok, choć nie do końca. Potrafi wyrazić swoją opinię, ale czasem przesadza (Och! Jaki ty byłeś wspaniały! Rozpłakałam się!). Foremniak – nie cierpię tej baby. Jej wypowiedzi są chaotyczne, nieprzemyślane, zgrywa ważną i wszechwiedzącą. Starzeje się i coś jej się w głowie poprzewracało.

Nie śledzę zagranicznych edycji programu, ale śmiem twierdzić, że polska to totalna klapa. Wyprzedzamy jedynie Ukrainę, gdzie castingi odbywały się na stołówce w szpitalu chorób wenerycznych w Kijowie. Jedyne pocieszenie to w miarę dobre prowadzenie programu przez Szymona Hołownię i Marcina Prokopa. Lubię ich jako duet, a Hołownie jeszcze bardziej solo :P

Ciekawe, czy my doczekamy się takich popisów u nas :D

1. Posty na forach mające identyczny sens merytoryczny jak te zamieszczone wyżej i konstruktywna krytyka „fajna strona, tylko kolory słabe 2/10” – cierpliwość się wyczerpała, warny polecą
2. Beznadziejne demotywatory – kiedy ostatnio któryś z nich spełnił swoją rolę?
3. Tępe nastolatki na spotkaniach do bierzmowania – blond włosy, guma do żucia, telefon i jej kochany |\/|!$!4(z3q
4. Ludzie wpychający mi na siłę ulotki – przechodząc 100 m ul. Piotrkowską dostajesz 2 kg makulatury reklamującej nowe czopki nasenne albo nową maść na odpadające kolana
5. Napisy do filmów – tłumaczenie „Get the fuck out motherfucker” jako „Spadaj” nie wymaga komentarza
6. Przepisywanie podręcznika do zeszytu na lekcjach biologii – niezwykle rozwijające zajęcie, gdybym nie spał na tych lekcjach to mógłbym poćwiczyć charakter pisma
7. Przerywanie wypowiedzi – specjalność niektórych nauczycieli: nie da skończyć tylko zaczyna wrzeszczeć, że coś się nie podoba. Ciężko jest poczekać, aż ktoś skończy i wyjaśni dokładnie wszystko…
8. Dekoracje świąteczne w supermarketach – któż tego nie lubi? :)

• jp 100% bluza
• jebać policje
• Jacek Kaczmarski
• otyłe dziewczyny sex
• chude dziewczyny duze cyce
• fotka głupota
• mohery
• nk jak wysłać prezent sobie
• sex opowiadanie
• programista php stawka za godzine
• szkoła ssie
• śledzik won
• nk fotka
• swinska grypa objawy
• techno zjeby
• park sztywnych
• nk fotki gole foczki
• warzywo
• brainfucker
• nasza klasa interpretacja
• blog o zyciu
• reklama w Internecie
• webmaster forum php
• webtips
• co mnie denerwuje
• dzieci neo
• powstanie
• jestem homofonem
• szkoła co mnie wkurza
• pedał
• początkujący webdesigner lay sms
• kupa

Najbardziej intryguje mnie ta „kupa”. Zapewne łączy się jakoś z „fotka” i „nk fotki gole foczki”.

PS Zarzuca się mi ze wszystkich stron zaprzestanie pisania. Nic z tych rzeczy. Miałem trochę mniej czasu, ale mam nadzieję, że to nadrobię ;)

EDIT: Dziś padłem. Zapytanie do google: “galeria spasione grube dupska.pl”… Ten ktoś ma chyba poważny problem…

Jasio chętnie czytał książki, słuchał muzyki i oglądał filmy dokumentalne. Wyrabiał sobie światopogląd. W szkole zawsze był pierwszy do odpowiedzi. Z biegiem czasu pytania stawały się trudniejsze, ale Jasiu nadal stawał na wysokości zadania. Dzięki celującym ocenom nasz bohater dostał się do dobrego gimnazjum.

Nadal miał mnóstwo przyjaciół, z którymi spędzał bardzo dużo czasu. Przyjaciele lubili go, ponieważ zawsze dał spisać lekcje i całkiem dobrze się z nim rozmawiało. Jednak po pewnym czasie Jasio zaczął się zmieniać.

Ciągłe pochwały ze strony nauczycieli i pochlebstwa kolegów spowodowały, ze Jasiowi zaczęło się wydawać, że jest najmądrzejszy na świecie. Z początku starał się tłumić to w sobie, ale z biegiem czasu wzięło to nad nim górę.

Kiedy dostał złą ocenę w duchu przeklinał nauczyciela i system edukacji, ale na zewnątrz pozostawał pogodny i uśmiechnięty jak zawsze. Zazdrościł tym, którzy dostali lepszą ocenę, ale nie okazywał tego.

W miarę upływu czasu Jasio coraz bardziej utwierdzał się w przekonaniu, że jest najmądrzejszy i wszystko mu się należy.

Kiedy pewnego razu pani w szkole powiedziała, że potrzebuje osoby do reprezentacji klasy gdzieś na zewnątrz chłopiec nawet nie drgnął. Wiedział, że przecież pani wybierze jego – najlepszego, najmądrzejszego, najbardziej obytego. Jakie było zdziwienie, gdy pani poprosiła Maćka.

Maciek nie był ani najmądrzejszy, ani nie wiedział zbyt dokładnie jak się należy zachować. Był za to przez cały czas zabawny i pogodny – w przeciwieństwie do Jasia, który stał się poważny i zaczął się napinać. Maciek zgłosił się nie wiadomo czemu. Może chciał zabłysnąć? Może chciał, żeby w domu rodzice cieszyli się, że pani wybrała ich syna do reprezentowania klasy? Nie ważne. Ważne, że Jasio przeżył szok.

Jak to? Nie on będzie najważniejszy? Nie on będzie w centrum uwagi? Bardzo go to dotknęło. Kiedy ktoś z klasy krzyknął, że Jasiowi pewnie jest przykro i to on chciał reprezentować klasę, Jasio odpowiedział jak najspokojniej potrafił, że wcale nie, że wcale na to nie liczył, że miło jest czasem odpocząć i dać się wykazać innym. Mówił opanowanym głosem, spokojnie, ale nic nie powstrzymało go przed powiedzeniem słowa „innym” z pogardą. Starał się opanować emocje. Nie chciał, żeby ktokolwiek się dowiedział co on tak naprawdę czuł…

Uznał wszystkich za pozbawione mózgu roboty. Stwierdził, że nie są wstanie myśleć tak jak on, że nie umieją analizować zdarzeń tak trafnie jak on. Może i nie pomylił się w stosunku do wszystkich, ale w klasie było kilka osób, w tym jego przyjaciół, którzy doskonale wiedzieli co się działo w jego głowie.

Ci, którzy nie utrzymywali z nim bliższych kontaktów potraktowali to jako nic nieznaczący incydent, ale jego przyjaciele próbowali dyskretnie wciągnąć go w dyskusję na ten temat. Jasio bardzo chętnie obsmarował Maćka. Mówił, że Maciek jest głupi – niech ma tą przyjemność chociaż raz w życiu.

Kiedy zdarzyło się kilka podobnych sytuacji, Jasio zamiast zachować się jak przystało na osobę inteligentną, uznał siebie za jeszcze lepszego i zaczął odnosić się do innych z wyższością. Myślał o sobie jak o wyroczni. Uważał, że jego poglądy są właściwymi, że on jest wstanie zrobić wszystko dobrze, bo wszystko co robi jest mądre i logiczne. Oczywiście zgodne z logiką, ale z logiką Jasia.

Po pewnym czasie od Jasia zaczęli się odwracać przyjaciele. Kiedy ktoś był wobec Jasia szczery i wtykał mu jego błędy, nawet w bardzo miły sposób, chłopiec obrażał się na niego. Gdy odchodził jeden przyjaciel, Jasiu znajdował oparcie w drugim, ale po pewnym czasie i ten znikał.

Nasz bohater żył długo i szczęśliwie nie utrzymując żadnej przyjaźni na dłużej. Nie znalazł winy w sobie. Widział ją w ludziach – twierdził, że to oni powinni się zmienić i dostosować do niego.

Jasiu stał się jebaną dziwką.

Całe dnie spędzałem na nauce, czytaniu podręcznika do biologii, pisaniu zaległych wypracowań i sprzątaniu pokoju. Głupi jest ten, kto by w to uwierzył. Marnowałem czas i zdrowie siedząc na zmianę to przed komputerem, to przed telewizorem.

Okazało się, że nie tylko ja. Nigdy w życiu nie widziałem takiej masy osób dostępnych na GG w godzinach 10-14. Wszyscy gniliśmy w domach. Wszyscy uciekliśmy od obowiązku stawienia się w szkole. Nikt z nas tego nie żałował.

Po raz pierwszy w życiu udało mi się obejrzeć odcinek House’a rano. Po raz pierwszy od jakiegoś czasu zjadłem prawdziwe śniadanie. Po raz ostatni w życiu na śniadanie zjadłem śledzie, kurczaka, czekoladę, zapiekanki, pomidorową, bitą śmietanę i  popiłem to trzema rodzajami herbat oraz kubkiem kakao.

Tydzień wolny od nauki bardzo mi się spodobał. Odpocząłem, więc po weekendzie wrócę do pracy ze zdwojonym zapałem  (ale raczej nie w szkole ^^). Nie miałbym nic przeciwko pozostaniu w domu na drugi tydzień, ale tym razem bez konieczności pochłaniania miliona tabletek dziennie i popijania tego litrami syropów, roztworów dziwnych rzeczy i wszystkich tych lekarstw. Gdybym był nieprzystosowanym do życia w społeczeństwie menelem bez przyjaciół pewnie zaszyłbym się gdzieś ze skrzynką wódki. Chociaż nawet nie musiałbym być menelem, ani nawet nie musiałbym być nieprzystosowany do życia w społeczeństwie, nawet nie musiałbym nie mieć przyjaciół – co to za picie bez przyjaciół… To był zły przykład. W każdym razie, wolałbym spędzić ten czas bardziej twórczo. Zawsze pod koniec wolnego okresu czasu, w którym nie zrobiłem nic albo zrobiłem za mało stwierdzam, że jest mi źle. Nie lubię nicnierobienia.

Pozdrawiam wszystkich chorych :)