Ik kon het uiteraard niet laten om Sodexo even te contacteren om te vragen of dit allemaal wel kan en zo… Ziehier hun antwoord:

Het restaurant EatEast gebruikt de maaltijdcheques van zijn klanten voor zijn eigen aankoop om de kosten wat de registratie bij Sodexo te vermijden.
Natuurlijk is het toegestaan.
De handelaars die bij Sodexo geregistreerd zijn om hun maaltijdcheques te laten terugbetalen krijgen een verlenging van 3 maanden na de vervaldatum om de cheques te laten terugvergoeden door onze diensten.
Dat zou een verklaring zijn voor het weigeren van uw cheques gisteren in dit restaurant.

Bij deze: let er op dat uw restaurant/winkel geregistreerd is bij Sodexo. Zoniet, kunnen ze dus inderdaad van vandaag op morgen, zelfs à la tête du client, beslissen om uw cheques te weigeren.

In Gent loopt er een soortgelijk project “http://foutparkeerders.be“, daar zien ze het iets breder: alles wat fout staat of hangt komt op de gevoelige plaat… Discussies tussen pro’s en contra’s verlopen er soms erg geanimeerd. Enja, zelf Brussel heeft er zich een plaatsje kunnen veroveren tussen de tags.
Het grote verschil tussen de twee initiatieven is dat mybikelane.com ook de nummerplaten in beeld brengt. Ze drijven het zelfs zo ver dat recidivisten in een top 10 belanden. Volgens onze wetgeving is het online tonen van nummerplaten een inbreuk op de privacy. Misschien wel een brug te ver?

Vanaf september vindt u de bibliotheek een vijftigtal meter verderop en aan de overkant, in een voormalig bankfiliaal op de Waversesteenweg 1688. Het gebouw is gelegen naast een openbaar parkeerterrein.

Op 11 september opent de bibliotheek op haar nieuwe, tijdelijke locatie. Het bibliotheekteam nodigt u graag uit voor de openingsreceptie vanaf 10.30 uur.

Nieuw adres vanaf 11.09.2010:
Gemeentelijke bibliotheek Hertoginnedal
Waversesteenweg 1688
1160 Oudergem

De verhuisplannen van de bibliotheek kunt u op de voet volgen via de website www.oudergem.bibliotheek.be.

Foto Appie Verschoor

• Café Novo
Bij het relaxte Café Novo heb je de keuze: je neemt of een tafeltje op het verkeersvrije pleintje voor de deur of achteraan in de heerlijk groene tuin. Chic et pas cher!
> Oud Korenhuis 37, 1000 Brussel
+32 (0)2 503 09 05
www.cafenovo.be

• De Markten
Dit lome zomerterras is het epicentrum van de Vlaamse wijk. Binnen is het lekker lunchen: lasagne in de week, omelet op zondag. Theatermakers Jan Decorte en Sigrid Vinks zijn stamgasten.
> Oude Graanmarkt 5, 1000 Brussel
+32 (0)2 514 66 04
www.demarkten.be

• Cafe Bota
Dit terras aan de Kruidtuin is een echte aanwinst voor de stad. Je luncht er heerlijk Italiaans, met zicht op het park en zijn standbeelden. Binnen zijn er feestjes, expo’s en concerten.
> Koningsstraat 236, 1210 Sint-Joost-ten-Node
+32 (0) 2 218 37 32
www.cafebota.be

• La Terrasse
Gezellig en volledig door groen omringd terras met een zekere klasse, vlak bij het Jubelpark. Eten kan van het ontbijt tot laat in de zwoele zomeravond.
> Keltenlaan 1, 1040 Etterbeek
+32 (0)2 732 28 51
www.brasserielaterrasse.be

• Stoemelings
Stoemelings ligt op een kalm pleintje dicht bij de veel rumoerigere uitgaanscentra aan de Naamse Poort of Sint-Bonifaas. Ook de hippere restaurants naast de deur hebben een lommerrijk terras.
> Londenplein 5, 1050 Elsene
+32 (0)2 502 21 37

• Salon 58
Dit paviljoen uit de Wereldtentoonstelling is nu een bar-restaurant met Frans-Japanse keuken en twee terrassen, waarvan één achterop in het bos en één in de hoogte met zicht op het Atomium.
> Atomiumlaan 6, 1020 Laken
+32(0)2 479 84 00

• Museum Café
Het ruime Museum Café met zijn opvallende designstoelen loopt uit in een luxueus houten terras met klassieke sculpturen, waar je steak, sushi of slaatjes kunt eten.
> Regentschapsstraat 3, 1000 Brussel
+32 (0)2 508 35 80
www.museumfood.be
Kan jij het lijstje aanvullen of zit er iets tussen wat je kent, laat het iedereen weten, we zijn benieuwd!

Dit lijstje kwam er met toestemming van uitgeverij Luster. Het boekje ‘De 5 beste plekken om stoemp te eten en 51 andere lijstjes over Brussel’ kan je kopen in de boekhandel. Meer info op www.lusterweb.com !

 Maar wat is uw favoriete film over Brussel en waarom? Ontbreken er films in de selectie van Reynaert & Temmerman? Verdient  Brussel het predicaat filmstad?

Gedurende ruim drie uur was ik getuige van atletiek op het hoogste niveau. Al die eenzame voorbereidingen op training mondden uit in een prestatie in een wedstrijd. Elke competitie is een zuiver gevecht van man tegen man, vrouw tegen vrouw. Topsport gaat om meer dan goedgetrainde lichamen. Spanning en emoties maken een wedstrijd tot een memorabele ervaring.

Zo bood de 100 m voor mannen ondanks de afzeggingen waar voor zijn geld. Het begon met een valse start en speculaties over de aanstoker, maar geen van de atleten werd uitgesloten. Tijdens de tweede poging liep de Amerikaan Tyson Gay naar een ijzersterke 9.79, de negende chrono aller tijden. En dat ondanks het voor explosieve nummers ongunstige kille, vochtige weer. De Franse atleten waren ook op de afspraak. Publiekslieveling Teddy Tamgho behaalde een fel bevochten overwinning bij het hinkstapspringen en Mahledine Mekhissi Benabbad kwam dicht bij het Europese record op de 3000 m steeple. De Kroatische hoogspringster Blanka Vlasic bewees haar weergaloze klasse en overschreed 2 meter.

De Belgische atleten kwamen niet in het stuk voor. Daarvoor was de internationale concurrentie te sterk. Enkel de Borlée-broertjes hielden op de 400 m stand met een verdienstelijke tweede plaats voor Jonathan en een vierde plaats voor Kevin. Toch maakten onze landgenoten heel wat emoties los. Cédric Van Branteghem liep zijn laatste wedstrijd en kreeg een staande ovatie van het publiek. Ook hinkstapspringster Svetlana Bolshakova, die op het EK in Barcelona brons pakte, werd op een open doekje vergast.

Wat maakt een stadionbezoek nu de moeite waard? Uiteraard de topsportervaring. Je kijkt je ogen uit, ook al omdat loop-, spring- en werpnummers gelijktijdig plaatsvinden op verschillende plaatsen. De Memorial gaat terecht prat op een vlekkeloze organisatie. De sfeer in het uitverkochte Koning Boudewijnstadion was bijwijlen uitbundig, wat bleek uit spontaan ingezette Mexican waves. Het amusementskarakter werd versterkt door speciale nummers zoals de 100 m voor vrouwelijke tv-journalisten, gewonnen door Hanne Decoutere, een miniconcert van Vaya Con Dios en een kort, maar furieus vuurwerk. En een van de sponsoren trakteerde op een gratis biertje.

Waren er dan geen minpunten? Ja, het zicht is vaak minder goed dan op tv. Mijn plaats in tribune 3 was ideaal om het hinkstapspringen te volgen, maar voor het hoogspringen en de 100 m was ik volledig aangewezen op het grote scherm. De afstand tot het gebeuren is te groot. Ook de akoestiek in het stadion laat te wensen over. De weinig deskundige presentatie door Carl Huybrechts irriteerde mij, de tenenkrullend slechte gelegenheidsversie van Dos Cervesas door Tom Waes was overbodig. En de podiumceremonies waren te protserig met de uitreiking van de medailles door allerhande hoge piefen van sponsorende instanties.

Foto hierboven: port de bruxelles – haven van brussel van fabonthemoon.

Foto hierboven: Die Anarchistische Abendunterhaltung van pladys.

Foto hierboven: European Parliament van maximus shoots.

Foto hierboven: Biggest carpet flower in the world, Brussels, Belgium van gbatistini.

Foto hierboven: Quand Bruxelles s’aime van Minacat.

Foto hierboven: People of Brussels IV van DamienHR.

Bekijk ook de foto’s van vorige week of de hele reeks Brussel in Beeld.

Wil je jouw foto’s ook wel eens in de reeks Brussel in Beeld op BrusselBlogt? Maak een account op Flickr, word lid van de BrusselBlogt groep en voeg je foto’s toe aan de pool. We maken per week een persoonlijke selectie.

Alhoewel het De Dag des Heren is, is er weinig hoop dat het ook een zondag wordt.

Ter hoogte van de Greenwich loost een grote zwarte man zijn blaasvocht. Een veel te lange gele straal kleurt weldra de Kartuizersstraat. De man heeft het karkas van Mike Tyson en ziet er, zo mogelijk, nog vervaarlijker uit.

Wildplassen is één van mijn grote ergernissen in deze stad.

Ik kom dat op weinige andere plekken tegen, zelfs niet in Napels waar men zijn neus niet ophaalt voor een verdwaald blikje.

Een heel onbehaaglijk gevoel maakt zich van mij meester. Niet enkel omwille van de vuiligheid en de stank, maar vooral omdat ik niet durf te reageren.

Gezien het postuur en de tronie van deze man word ik onvermijdelijk afgezeikt en tot moes geslagen. En helpt het ons een zier vooruit ?

Maar als ik hulpeloos naast hem sta te wachten aan het zebrapad voel ik mij een laffe zielepoot.

Wanneer komt men tussen als mensen een daad stellen van burgerlijke onbeschoftheid ?

Ik maak vantijd een opmerking als kinderen met stenen gooien of een blikje op de grond smijten, en dan nog.

Ik heb het verhaal al verteld van een collega die wekenlang werd gestalkt omdat ze een inbraak in een wagen had gezien en gesignaleerd, de vrouw is er ziek van geweest.

Als niemand reageert verandert er natuurlijk geen jota, maar wanneer moet je je eigen vel riskeren ? Als er levens in gevaar zijn zondermeer, maar als jongeren aan het badderen zijn met messen, spring je daar dan als Zorro heldhaftig tussen ?

Daarenboven kan je blijven zeuren : ik zie dagelijks wildplassers, lompe baasjes die hun honden laten kakken op het trottoir, groot en klein die hun afval op de grond dumpen. Op het grasveld naast de sportzaal aan de Papenvest ligt er iedere dag een puinhoop van blikjes, plasticzakjes, bekertjes en sigarettenpeukjes. Vanochtend een waar slagveld.

Ik zie ze bezig, ik kan alleen maar mijn hoofd schudden. Maar moet ik alleen de held spelen ? De zelfverklaarde Stadswachter van het Bloemenhofplein ?

Wellicht niet, maar wat dan wel ?

meeroverbrussel : hetrijkderzinnekes.blogspot.com

Terwijl ik ongeduldig wacht op de metro – altijd onderweg en overal te laat – kruisen onze blikken elkaar. Zijn onaflatende woordenbrij en drukke gebaren zijn nu voor mij bestemd. Als ik laat blijken dat ik er niets van versta, wendt hij zich af, op zoek naar die ene iemand die hem begrijpt.

Ik schat hem veertig. Zijn blonde krulharen zijn in de war, de jeans en de jas die hij draagt, zijn vuil en versleten. Schoenen of kousen heeft hij niet. Zijn voeten zien zwart van het lopen door de gangen en straten van Brussel.

De metro komt en ik stap op. Hij blijft op zijn bank zitten. Hij gaat nergens heen, komt nergens vandaan. Gestrand in de grootstad. Zou elk station niet ook een dienst voor verloren personen moeten hebben?