" TatLıCAdıCa "

Deniz'e...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Tue, 13 Oct 2009 08:56:00 +0000

... koyu yeşil üzerine siyah puanlı şort getiren teyze seni tebrik ediyorum.

Biz kızımıza o şortu unutturmak istedikçe nasıl sevdirdiysen artık, yaz-kış farketmeden onu giymek için ısrar ediyor ya helal olsun sana =))) Neyimizden canın yandı da beddua ettin her sabah aynı kriz yaşanıyor evde, günahımız neydi de her misafirin yanında o toz bezi kılıklı şortu bulup gelip giymek için yerlerde tepine tepine ağlıyor =)))))))))

Bizede her sabah telefonda gülme krizleri geçirmek, annesine de saç baş yolmak kalıyor =))))

"Deliz"im...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Thu, 08 Oct 2009 07:22:00 +0000

"DoRum "günün kutlu olsun Meleğim...

İyi ki doğdun...

İyi ki varsın Bitanem...

Seni çok seviyorum Cadım =)

2 Senelik...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Mon, 05 Oct 2009 09:51:00 +0000

... ben kendi bildiğimi okurum, .blogspot olmak istemiyorum, bir farkım olsun benim diye gezip dönüp dolaşıp kürkçü dükkanına dönmeye karar vermiş bulunuyorum.

Artık www.tatlicadica.com değil www.tatlicadica.blogspot.com adresi üzerinden yayınlarıma devam edeceğim.

Döndüm dolaştım, gördüm geçirdim yine kendimi bloggerın güvenli kollarına atmaya karar verdim.

Tatlicadica.com yazdığınızda ulaşamazanız bide tatlicadica.blogspottan deneyin, hatta linklerinizi güncellemeniz şiddetle tavsiye olunur.

Domain yenilememe kararımın nedenleri gelecek günlerde anlaşılacaktır. Ben dilimi tutamaz söylerim nasılsa=)

Nefes Almak İstiyorum...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sat, 03 Oct 2009 21:14:00 +0000

Kalbimi mi, ruhumu mu kaybettim... İçimdeki boşluk nedir, ne değildir diye düşünürken sağlığımıda kaybettim tam oldu =) 2 gündür 2009 sezonunun ilk gribiyle cebelleşiyorum... Hiç birşeye halim, kolumu kıpırtadacak mecalim bile yok...Nefes almak istiyorum ama beceremiyorum...

Uzaya çıktık, teknoloji aldı başını yürüdü, kansere bile çare bulundu bi şu grip olmamanın yolu bulunamadı...Sinüzit hastalarının grip olmasını engelleyecek bi yol bulun bilim adamları nolurrrrr=)

Halet-i Ruhiye

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Thu, 01 Oct 2009 07:18:00 +0000

"Ruh ile kalp arasında çok büyük bir fark vardır....
Eğer birini kaybedersen, onun yerini diğeriyle dolduramazsın!" demiş ŞAİR =)

Ben sanırım birini kaybettim...İçimde bi boşluk var sürekli....

En Son...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Tue, 29 Sep 2009 19:05:00 +0000

Sınava gireceğim sabah yazmıştım...

ve ondan 23 gün sonra sonuçlar açıklanmışken tekrar yazayım istedim...

sonunda mezun oldum=)

Okulum Bitti=)

4 Saat Sonra...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sat, 05 Sep 2009 01:52:00 +0000

Sınava giriyorum...
.
Çalıştım, çalışmış gibi hissetmiyorum...
.

Bildiklerimi unutmuşum gibi geliyor...

Allahım yardım et bana =(

Bu Adam !!!

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Mon, 31 Aug 2009 13:52:00 +0000

Ki kendisi Kenan Doğulu olur (resimler net değilse).

İzlemeyen varsa mutlaka ama mutlaka bir gün sahne de izlenmeli.

Albüm kayıtlarıymış, tv programlarıymış külliyen halt etmiş.

Bitmeyen enerjisi, canlı canlı süper şarkıları, kahkahası, güleryüzü, neşesiyle insana sevmesen de gel beni sev dedirtiyor resmen.

Bunca zaman konserleri için burun kıvıran bene de izledikten sonra halt etmek düşüyor :)

Tekrar gidelim süperrrrrmişşş dedirtiyor.

Benim gibi soğuk nevale bir kişi bile konserin de nerdeyse halay çekerken görüldüyse daha da diyecek bir şeyim yok sayın hakim =)

Tüm önyargımı yerle bir etti =)

Kenan Doğulu'nun sahnesi müthiş tezinin altına ben de imzamı atarım artık, kesinlikle doğru =)

İyi Ki DoğduM

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Fri, 28 Aug 2009 07:00:00 +0000

Gördün mü?

24 oldum =)

Düzeltme:

Gördün mü?

23'ü doldurdum =)

Geçmişten Gelen Bodrum Günlüğü "Bodrum Çirkefi"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Wed, 26 Aug 2009 18:55:00 +0000

Tiziano şokunu atlattım sayılır azda olsa.

Geriden Gelen Bodrum Günlüğümün son ve söz verdiğim bölümünü de yazıp bu işkenceden kurtulmak istiyorum. Nitekim 1 ay evvel ordayken, şimdi burada tatilimi anlatmaya çalışıyorum ve o günleri acayip özlüyorum:)

Bodrum çirkefinin adına Aslı diyorlar bu sene:)

2 defa Yalıçiftlik sahillerinde bağıra çağıra kavga ettim. Evet, yaptım yani. Düşünün sahilde denize giriyorsunuz, adına halk plajı deniyor, bakmayın halk dendiğine gayet düzgün, her şey gayet olması gerektiği gibi. Yayılmışız şezlonglara, yanımdakilerin tepesin de şemsiye, şezlong bedava.

Ertesi gün gitmişiz, şemsiye bulmuşuz, kırık şezlongları atıp yerine yenilerini taşımışım, hop başımda bir adam. Hoş geldiniz efendim dedi, buyurun dedim şezlongların için gelmiştim dedi, evet dedim, 3 lira tanesi dedi veee benim nevrim döndü. Ne demek efendim 3 lira, yeni adetler mi getiriyorsunuz, dün bir şey yokken yeni mi çıktı bu, bilmem ne şeklinde ha 3 lira veremeyecek miyim? Elbette ki veririm ama neden keriz yerine konayım. Bide diyor ki 3 gündür alınıyor, belediyenin kararı. Demek ki 3 gündür ayrı sahillerdeymişiz, şemsiyede mi paralı dedim? Hayır dedi, al o zaman şezlongları, ben kumada serilirim dedim ama bu sürede tüm sahil beni dinledi ve arkama bir dolu da destekçi toplamıştım:) Eski belediye başkanı kasaları boşaltınca belediye parasız kalmışta:) Ondanmış… Halk plajını beğenmiş olabiliriz ama yani sonuçta orası Türkbükü sahili değildi:)

Bir diğeri de yine sahilde ama bu defa ki şemsiye kavgası:) Bide anneme derler ki çok aklı başında bir kızınız var:) Ben mi? Neyse bu defada gitmişiz, şemsiyenin altına oturuyorum ki uzaktan bir amcam geldi, kusura bakmayın ben buraya rezervasyon yaptırmıştım, 1 saattir bekliyorum dedi. Hönk deyip kaldım. Halk plajında, bildiğin şemsiye altında Rezervasyon. Bir güzelde onunla kavga ettim:) Sonuç teyzemin beni kolumdan çekiştirmesiyle bitti. O günde sinirim neymişse artık adama patladım. Yeni yeni adetler çıkartıyorsunuz diye bağırdım çağırdım. Sinirim bozuldu bu defa gülme krizleri geçirdim. Hem çirkef, hem deli demişlerdir kesin:)

Karar verdim ve belediye başkanına mail atacağım birazdan. Seneye KıroBoard yani dubaya bana loca yapsın, Süreyya Yalçın gibi orası sadece bana ait olsun:) Ve plajda da şemsiye ve şezlong için kombine kart çıkartsın ya da belediyenin rezervasyon numarasını versin de seneye bende öyle gideyim:)

Ve şükür sonunda bitti. Yani günlük olayı. Tatili çok özlüyorum. Deniz’i özlüyorum. Yalıçiftlik sahilinin beni özlemediğinden eminim ama artık. Hele şezlongcu amcanın hiç:)

The End.

Beni takip eden birkaç kişiye ve başta FD’ye selam olsun:)

"Tiziano Ferro Türkiye'de"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Thu, 20 Aug 2009 12:15:00 +0000

“Ora in vacanza in Turchia”* cümlesini okuyup, inanmayıp, asparagastır diye düşünüp, bizzat has İtalyan birine sorduğumda "Yes, he is in Turkey" dediğinde şoka girdim…

Hala kendime gelebilmiş değilim…

Yıllardır hacıyolu bekler gibi beklediğim Tiziano Ferro “TÜRKİYE” de…

Türkiye’nin her hangi bir yerinde “TATİL” de…

Konser için değil tatil için seçmiş memleketimizi...

İstanbul, Bodrum, Antalya, İzmir, Muş, Kars, Ardahan, Trabzon her yerde olabilir…

Kuşadası ve İzmir iddiaları var...

Bilenin, görenin insaniyet namına haberlerini bekliyorum… Görüp de görmezden gelenin, bilip de yerini söylemeyenin ahirette iki elim yakasında… Yerini söyleyin valla gidicem:)

Blog Notu: Geçmişten Gelen Bodrum Günlüklerine Blog Yazarınız Kendine Geldiğinde Devam Edecektir.

* Türkiye’de tatilde

Geçmişten Gelen Bodrum Günlüğü 2 : "Minik Cadı"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Tue, 18 Aug 2009 09:22:00 +0000

Tamam, yine kabul birkaç kişi haricinde kendi kendime yazıp, okuduğuma göre canımın istediği gibi yazmakta özgürüm diyorum ve dediğim gibi sallama hakkımı kullanıyorum diyorum bu defa:)

Bakın beni okuyan birkaç kişi ve yolu bir şekilde buraya düşmüş yolcu gördünüz mü birkaç güne kadar “Geçmişten Gelen Bodrum Günlüğüme” devam edeceğimi söylemiştim.
Şimdi şu gün şunu bu gün bunu yaptım olayını inanın yazamayacağım çünkü balık hafızalıyım:) Gün be gün yaptıklarımı unuttum:)

Gittim mi gittim, eğlendim mi eğlendim, 2 yazdır olduğu gibi ben yine bu tatilde de “Tatil” yaptım. Neydi tatilin bana göre açılımı, bütün gün sevdiklerinle birlikte olup denizde yüzmek, güneşin altında tüm kemiklerini ısıtana kadar kalmak, araba, zenciye, marsığa bağlamak ve deniz yorgunluğu sebebiyle hem deniz kenarında, hem de evde malak gibi yatmak.” İşte aynen 2 haftalık tatilimin özeti bu oldu. Tek ve kocaman bir farkı vardı diğer yaza göre o da bu yaz Bodrum da “Çocuklu Kadın” olarak anılmamdı. Evet, bildiğiniz çocuğum varmış gibiydim:)

Minik cadı geceleri benim yatağımda yattı, gece uyanıp süt istediğinde beni uyandırdı, yatağın her santimetrekaresini kullanarak bütün gece uyutmadığı zamanlarda oldu, kâh bacaklarımın üstünde yattı, kâh bezli poposunu burnuma dayadı, kâh bir çift ayak ağzımın kenarındaydı, sabah saat 6,5’larda uyanıp “Youuuuuu” diye bağırdı, alıp geleyim sen bekle dediğimde ayağa kalkıp kollarını uzattı, uyanınca “Agııııı” diye yataktan kaldırmam için beni çağırdı, kahvaltıda benim kucağımda, benim tabağımda, benim çatalımla yemek yedi, kahvaltı sonrasında odasına koşup bikinisini, aldı geldi, şortunu giydi, oyuncak çantasını koluna takıp bana hadi denize mesajı verdi, bebek arabasını benden başkasına kullandırtmadı, yol boyu bir şapkasını, bir terliklerini atıp bana toplattı, susadığında benim şişemden su içti, karnı acıkınca bana dönüp en sevimli haliyle “kıyakee?” diye sordu, ellerini saçına götürüp saçlarını karıştırıp “cıpcıp” dedi, bu denize girmek anlamıydı, denize benim kucağımda girdi, kumda yürürken benim ayaklarım yandıkça o “ayyy ayyy” dedi:)Deniz’den bir beni kucağımda çıktı, benimle duşa girdi, akşam yemeğini kahvaltı usulü birlikte yedik, bir bana en sevimli haliyle “kugiiiii” dedi. Çişi gelince bana haber verdi, bezine yaptıysa benim değiştirmemi istedi, benimle resim yaptı, bana hayali çay – kahve ikram etti, elinde ki su, kola bardağının dibinde kalanları hep benim üstüme döktü, yemediklerini ağzından çıkarıp benim ağzıma tepti, güneşten etkilenip hastalandığında benim üstüme kustu, uykusu gelince yastığını alıp gelip ayağıma koydu, yanımda yattı uyudu. Biz bu şartlar altında ki insanlara genelde anne vasfını yüklediğimizden evet ben bu yaz fahri anneydim:) O da zaten bana “Agıanne” dedi.

Tatil bitiminde en çok ondan ayrılmak içime dokundu.

Tüm yaza dair gözümden gitmeyen görüntüsü “hadi koş valizimin içine gir seni de götüreyim” dediğimde gerçekten valizime koşması ve ne olduğunu anlamadan sadece tek yanaktan verdiği öpücük sonrası komşuya götürülürken kollarını uzatıp “Agıııııı” diye ağlaması oldu.

Şimdi önümüzde birkaç ay var inşallah ve kısmetse kışın gelecek yine:) Biz bu defa da kışlık maceralarımıza adım atacağız. Büyüdükçe “İyi ki hayatımızdasın” dedirten tek insan o. Abla olmanın güzelliğini bir kere daha hatırlattığı için, teyzemsi olmanın, annemsi olmanın, bir çocuğa sahibimsi olmanın ne güzel bir şey olacağını öğrettiği için “İyi ki” dedirtiyor:)

Yazı dizimin gelecek yazısı… “Bodrum Çirkefi”…

Geçmişten Gelen Bodrum Günlüğü 1

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sun, 16 Aug 2009 15:58:00 +0000

Tamam, kabul sallıyorum sürekli yazmayı. E zaten kendi kendime yazıp, okuduğuma göre canımın istediği gibi yazmakta özgürüm diyorum ve dediğim gibi sallama hakkımı kullanıyorum.

Nerde kalmıştım. Heh tamam Bodrum günlerini anlatacaktım. Onu da kısa kesmeye karar verdim uyarayım seni şimdiden öyle geçerken bloğuma yolu düşmüş insan!

Ofisteki tatile çıkma günlerinde pazarlama müdürümle anlaşamayınca planımdan 2 hafta evvel çıkmak zorunda kaldım. Hatta çıkmak zorunda bırakıldım. Tüm biletlerimi gidiş – dönüş olarak, paramı pulumu da yetecek şekilde ayarlamama rağmen hepsini çöpe atıp 18 Temmuzda düştüm Bodrum yollarına:)

Şu dünyaya bir işi bile düzgün gitmeyen insan olarak sırf 14 saat otobüs yolculuğu yapmayacağım diye de kalktım buradan İzmir’e, oradan da 3,5 saat otobüse katlanıp Bodrum’a geçtim. Bileti ucuz buldum ya:)

Gidiş tarihim İstanbul’da Rock N’coke’ a denk geldiğinden ben Allahın unuttuğu dağ başından (Beylikdüzü), taa Sabiha Gökçen Havalimanına gitmek için sabahın bir körü düştüm yollara. Hani dedim geç meç kalırım filan. Uçağım 16.05’deydi dip not geçeyim.

Beylikdüzü – Taksim – Kurtköy üçlemesinde ki yolculuğumda uçağımın kalkmasına tam 3,5 saat kala havalimanına ulaştım. Daha check-in yaptıracağım gişeler bile kapalıydı. Açta kaldım, susuzda. Bir simit-çayın fiyatını 7,5 TL gördükten sonra nefret ettim simitten inat ettim yemedim:) Onca saatte oturdum orda. Laptopumun şarjı bitikmiş açıp kapanınca fark ettim, kitap okudum bende:)

16.15’de de uçağa bindim. 10 dk. Rötarla, 50 dk. Sonra İzmir’deydim.

SunExpress’i denedim çokta memnun kaldım. Özellikle uçakta kemer ikaz ışıkları söndükten sonra mp3 dinlemeye izin vermelerini ayakta alkışladım:) Tiziano kulağımda “Haiii sensi cheeee confondooooo” derken ben bulutları seyrettim:)

İzmir’den Bodrum’a oradan eve derken gece 12 filandı. Ne o ben otobüsle 14 saatte gitmeyecektim dimi Bodrum’a. Ee uçakla da pek farklı bir saatte gitmiş olmadım. Ama 2 şehir gördüm. Şikâyetçi miyim hayır. Çokta eğlendim yollarda. Niye öyle gittim dedim ya dünyada düzgün işi gitmeye insanım diye.

Eve bir girdim ki dünyalar güzeli bir melek beni bekliyor. Uyumamış, utanmış… Gel kucağıma gelmez, öpeyim ötürmez. Ertesi sabah alıştık birbirimize, hem de öyle böyle değil…

Valla şöyle bi okudum da ben bile yoruldum… Daha uzatmayayım devamı çok yakında valla bakın bir bilemedin iki günde burada…

Devam edecek…

Döndüm

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sun, 09 Aug 2009 17:03:00 +0000

Ne güneş, ne Deniz, ne Kum, ne de Bodrum...Bodrum... kaldı.

Döndüm, evet maalesef ki…

Tatil bitti ya sanki yazda bitmiş gibi geliyor bana. Sanki daha ağustosta değiliz de eylülün ortasında ya da ekimin başında gibi hissediyorum kendimi.

Sırf dinlenmeli, gülmeli muhteşem bir tatil geçirdim. Yattım, kaktım, güneşi iliklerime kadar hissettim. Serildim kızgın kumlara, attım kendimi serin sulara.

Bodrum bilindik Bodrum. Onu güzel yapan içindeki insanlar elbette ki:) Sevdiklerim gibi, özellikle Deniz’im gibi…

Bir hafta oldu geleli ama hem işe, hem eve tekrar adapte olmak ancak bir haftamı aldı. Bu gün valizimi tamamen boşaltıp, valizi yerine kaldırdığımda anladım ki yaz bitti. Yetemezliği ile, içimdeki özlemlerle…

En son Bodrum dedikoduları zamanla. Bir günde yazıp bitirmek istemiyorum. Yavaş yavaş orada olduğumu hatırlaya hatırlaya yazacağım.

Şimdilik bu kadar…

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sat, 25 Jul 2009 15:03:00 +0000

Güneş...Deniz...Kum...

Bodrum...Bodrum...

(25.07.2009)

"Bay Bay Hepiniz"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Fri, 17 Jul 2009 21:21:00 +0000

Kaman - Kalem

Lilipa - Kitap

Kipi - Kibrit

Çama - Çakmak

Gavi - Kahve

Kugi - Kola

Aoyno - Aynur

Yoy - Roy

Cep - Jeff

Agı - Aslı

Odega - Ogeday

Abigee - Aybüke

Kapapa - Kaplumbağ

Dee - Gel

Akım - Aşkım

Yeni bir dil öğrenmeye çalışıyorum. Bizzat yerinde dili kullananlardan ders almaya gidiyorum:)

Elime kullanma kılavuzumu, yanıma tercümanlarımı aldım yeni birini keşfetmeye yola koyuluyorum:)

Gün itibariyle 15 günlük yıllık iznime başlamış bulunuyorum:)

Bodrum'a Akımın yanına gidiyorum...

Hangisi mi hani şu her sabah uykudan uyanınca etrafta beni arayan, bana mama,kaman al kabuk kabuk de diyen bitanemin yanına:)

Arrivederci:)

"Tatil Cadısı"

Bu Dünyadan Bir "BARIŞ" Geçti...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sat, 04 Jul 2009 07:42:00 +0000

Hepimiz gibi senin de bir doğumun, bir "ecelin" vardı...

Ama söylesene güzel kardeşim, ne "acelen" vardı?..

...

Rahat uyu güzel insan...

Okumak için...

Kendime Not !

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sun, 28 Jun 2009 11:45:00 +0000

Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol.

Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın.

"Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir" diye endişe etme.

Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?

demiş Şems 14. kuralında...

Ne güzel de demiş pekte güzel demiş...

Doğrusun...

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Fri, 19 Jun 2009 14:24:00 +0000

"Geçenler de annem ve başka bir günde abim, ikisi de birbirinden habersiz 'Hayatına girmiş kişiler içinde en mantıklısı, en aklı başında olanı, en terbiyelisi Aslı'ydı' dediler" dedi...

4'ü yaşanmış... 3'ü ayrıyken geçen yıllarda birilerinin kafasına bişeyler dank etmiş dedim... Kalbinde art niyet olmadı mı önünde sonunda bir gün kıymetini anlayanlar olacaktır diye de içimden geçirmeyi ihmal etmedim...

O cümlenin üstüne gelen gideni aratır diye düşündüm...

Demek ki doğru yoldasın Aslı...

Terbiyenle...

Prensiplerinle...

Kurallarınla...

Ailenden aldığın aile terbiyesiyle...

Doğrusun, en doğru yoldasın... Sen iyi insansın dedim...

Gülümsedim...

Ailene en kısa sürede seni böyle yetiştirdikleri için teşekkür etmeyi unutma diye kendi kendime söylendim...

Kendi mi pohpohladım, egoma tavan yaptırdım (içimden)...

Ama sindirdim...

4'ü yaşanmış... 3'ü ayrıyken geçen toplamda 7 yıl sonra bunu bir yere kaydedeyim istedim...

Napmiycez...Sinirlenmiycezzz(!)

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Thu, 11 Jun 2009 15:16:00 +0000

İnternetten yapılan alışverişlerde en son başıma "İdefix olayı" geldikten sonra tek ve en güvendiğim site Hepsiburada.com oldu. Neye ihtiyacım varsa ordan alıyorum. Kitaplarım,elektronik aletlerim, falan filan hepsi ordan. Hatta artık mobilya kısmına bile geçtim:) Sürekli aldığım kitaplar yüzünden evdeki kitaplığım taşında aynı markanın aynı kitaplığını aradım ve en sonunda yine bu sitede buldum. Hemen siparişimi verdim:)
Sipariş mobilya olunca, tedarikçi firma tarafından tarafıma gönderilecekti. Hepsiburada.com değil yani:) Bugün sabah sabah kontrol amaçlı bir baktım. Kargoya verilmiş. Buraya kadar herşey normal:) Ama tedarikçi firma kargoya verirken adımı, soyadımı ve hatta adresimi yanlış yazmış.

Yuh dedim.

Düzelttirdim.
Sonuç napmiycez...Sinirlenmiycezzz...

***

Philippa teyzemin yazdığı 600 küsür sayfayı yalayıp,yutup,bitiren ve ellerim bomboş, yüreğimde bir sızı şarkısını söyleyen aceleci bünyeye napmiycezzzz...Kızmiycezzz..Yeni kitabın yayınlanmasını bekliycezzz...

***

Gözümdeki kızarıklı tam geçti, yaşasın kayboldu derken an bugün itibariyle tekrar kırmızı gözlerime kavuştum.(Yine bir perşembe, yine Aşk-ı Memnu varken) Vatana millete hayırlı ola. O kadarda güneş ışığından etkileniyor diye gözlükle dolaştım. Cumartesi doktor ziyaretine gidicez. Peki doktor amca lenslerini kullanmayıp gözlüğe geçiş derse napmiycezzzz...Sinirlenmiycezzzz...

***

Ofiste ıslak zemin sonucu, kayıp, düşüp, elinin derisini sıyırınca napmicezzz...Sakarlığımıza lanet etmiycezzz...Sinirlenmiycezzzz...

***

Yeni aldığımızın 2 ayakkabının, ikisi de ayağımıza s.çınca napmiycezzz... Evet evet bildiniz...Sinirlenmiycez...

***

Hayatında belirli bir evreden diğerine geçen ve bu sürede sizi ihmal eden insanlara napmicez...Kızıcezzz ama belli etmicezzz... Yüzyüzeyken sinirlenmiycezzz... Elbet bir gün siz de aynı duruma geldiğiniz de intikamımızı o zaman alicezzz...

***

Uğraşıp, didinip, günlerini absürd davetiye hazırlamak için uğraşan ve arkadaşlarına, özel kurye ile gönderip, güzel bi detay olsun diye düşünüp, karşılığında belki gelemeyebilirim cevabını alınca napmiycezzz...Sinirlenmiycezzz...

***

Eski sevgilinin, sizden sonraki sevgilisinden ayrıldığını öğrenince napmiycezzzz...Sevinmiycezzz... Allahın takdiri deyip geçicezzz:) Eğer terkedilseydi, sevinebilrdik...

***

An itibari ile gelmeyen kargocuyu napmiycezzz...Dövmüycezzz...

***

İşten hala çıkmamış ablayı napmiycez...Kesmiycez...

***

Bu postu hala bitirmeyen bloggerı napmiycezzz...Camdan aşağı atmiycezzz...
Napicezzzz...Gidicezzz...

***

"Adiyos"

"Evci İzni"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Tue, 09 Jun 2009 13:45:00 +0000

Hani...

Ben büyüktüm, eşek kadar 23 yaşında insandım, annem - babam evde olmadı mı tek başıma kalırdım, yanlız yaşayabilridim, kafama göre takılabilirdim filan ya...

Peh...

Annemler tatile gitseydi...Ben;

Gerine gerine oturcaktım, istersem bütün gece en sevdiğim koltukta uyuklayacaktım, canım sıkırsa özgürce DVD izleyip, istedim mi açıcaktım ya müziği...

Peh...Peh...

Herkesin izlediğini izlemek zorunda değildim, akşam yemeklerinde istediğimi yapıp özgürce yiyecektim, karışanım olmayacaktı, görüşenim olmayacaktı ya...

Peh...Peh...Peh...

İşten gelip atacaktım çantayı bir kenara, giyecektim pijamalarımı, kurulacaktım ya TV karşısına...

Peh (x25)...

Hepsi kocaman bir rüyaymış, ben akşam Tv izlerken, yine en sevdiğim koltukta püfür püfür uyumuşum... Saydıklarımın tek tek yer aldığı bir rüya görmüşüm...

Rüya yavaş yavaş tatsızlaşmaya başladı sonra ...

"Ablanda kalacaksın." , "Evet Aslı bizde kalacaksın", sözleri kulaklarımda çınladı...

Uyandım...

Ne özgürmüşüm, ne eşek kadar olmuşum...

***

Annemle babam önümüzdeki hafta tatile çıkıyorlar. Ben ablamda kalmak zorundaymışım, sıkı bir pazarlığa girmiş vaziyetteyim. Ben evde kalıcam, yazlığa mazlığa gelmem diye... Şu an sürekli değişme eğilimleri gösteren anlaşmaya göre haftada iki gün onlarda kalacağım... Perşembe evde kalacağım kesin gibi...Cuma kızların bize gelmesiyle evde kalabilirim. Cumartesi-Pazar kalmaları koşuluyla haftasonunuda evde geçirebilirim:) Evci iznim o kadar:) Eğer gelmezlerse Cuma akşamdan onlarla birlikte yazlığa gidecekmişim... Bir sonraki hafta için konuşmadık bile daha:D

O yüzdendir, demem o ki... Önümüzdeki hafta blog aleminde tanıdığım herkesi bizim evde kalmaya davet ediyorum:)

Çok ciddiyim...

"Her Erkek Bir Odundur,Yontulmaya İhtiyacı Vardır"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Fri, 05 Jun 2009 12:48:00 +0000

Laptopumun dividiraytırında sorun çıkınca tamire yolladım.

Gözlerim de bilgisayarla birlikte isyan bayrağını çekmiş olacak ki onun gittiği gün önce kaşıntı, sonra kızarıklık, sonra kan çanağına dönme evrelerinden sonra kırmızı gözlü ve gözümü tam açamadığım son evreye geçmiş oldu.

Çay, çeşme pansumanları işe yaramayınca, bilirkişi onayıyla gözüme mikrop kaptırdığım ortaya çıktı ve göz damlasını gözüme sıkmamla yanmasının bir oluşuyla da tez doğrulandı:)

Bu süreçte beni yalnız bırakmayan ve sabah üstüne basıp camını çerçevesinden çıkardığım gözlüğüme teşekkürü bir borç bilirim:) Ayrıca yere düşürüp kırmam sonucu artık var olmayan güneş gözlüğüme de teessüflerimi bildiririm. Sayesin de bu gözle sokağa çıkıp, bizzat güneş ışınlarına maruz kaldığımdandır sitemim:) Göremiyorum:)

Şükür laptopum halloldu bugün geliyor, gözümdeki kızarıklıkta daha açık bir renge büründü:) Geçiş evresindeyiz:) (Dağlara taşlara tık tık tık)

Bilgisayarı olmayışıyla, kendimi televizyon ve dizi dünyasına iyice kaptırdığımdan olsa gerek, bir kaç gündür reklamını gördüğüm bir pororam var:) "Kocamı Yontmak İstiyorum". Hiç izlemedim ama reklâmlarda gördüğüm kadarıyla birbirinden odun 5 beyefendiyi (Allahım nasıl bir tabir odun/beydendi) ki 5'den fazlada olabilirler. Bilmiyorum. Eşleri hanımefendiler "Yontma Atölyesi" ne gönderiyorlar. Bu kalaslar bir haftada yeme, içme, spor, rejim, giyim - kuşam, konuşma, davranış gibi bilumum işlemden geçtikten sonra kısmen yontulmuş olarak eşlerinin istediği düzeye geliyorlar(!)."Mış" daha doğrusu:) Evlendiklerinde ki zamanlara dönsünler diye yollamışlar onları bu okula yani:) Şekerim siz cidden Pollannaymışınız ha. Düzeleceklerini umuyorsunuz, hem de bir haftada. Pehhhhh...

E şimdi insanın aklından bin bir türlü şey geçiyor ama RTÜK sansürü uyguluyorum aklıma da, dilime de, parmaklarıma da:) Beyefendiler / erkek toplumu belki kızacaklar ama yani artık bu tescillenmektir bence. Yarışmanın Türkçesi "Bizi odunuz/kalasız yontulmaya ihtiyacımız var" demektir... Aa aa ne kızıyorsunuz canım ben demiyorum valla... Gerçi desem ne olacak. Ben zaten biliyordum bunun böyle olduğunu:)

Yine de bilmeyenler için tekrar edelim neymiş?

"Evet her erkek odundur ve biraz yontulmaya ihtiyacı vardır" :P

Yalan mı?

:):)

"Şampiyonluk Bizim,Kupa Bizim"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Mon, 01 Jun 2009 19:48:00 +0000

"Şampiyon Beşiktaş'ım
Ne istersen iste benden
İstersen donatalım dört bir yani bayraklarla
İstersen çınlatalım dört bir yanı şarkılarla
İstersen eğlenelim davullarla zurnalarla"

Dedik...

İstedin...

Dört bir yanı bayraklarla donattık...

Dört bir yanı şarkılarla çınlattık...

Davullarla zurnalarla eğlendik...

Şampiyon olun yakalım bu gezegeni...
Yakalım İstanbul'u, yakalım İnönü'yü...
Yakalım Türkiye'yi dedik...

"YAKTIK"...

Gittik.gördük,yaşadık,eğlendik...
Orda olmanın, tüm bunları canlı canlı yerinde izlemenin herkese nasip olmayacağını bir kere daha anldık...
Beşiktaşlılığın herkese nasip olmayacağını tekrar anladık...
Kutlamalar şahaneydi...
Helal olsun büyük taraftarımıza...
Helal olsun takımımıza...

"Şampiyon Beşiktaşım"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Sat, 30 May 2009 19:26:00 +0000

Yakışır Sana Yakışır Sana ŞAMPİYONLUK Yakışır Sana....Alemde Teksin...Değişilmezsin... BEŞİKTAŞ Sen Bizim HERŞEYİMİZSİN...

:):)

...Teşekkürler Çocuklar...

"Sınava Gittim Dönücem"

noreply@blogger.com (...Aslı Cadısı...) — Fri, 29 May 2009 06:33:00 +0000

Pişttt...pişttt. Sen!

Evet evet sana söylüyorum. Etrafta ikimziden başkası var mı?

Ben şimdi uzun zamandır yoktum ya hani. Senin de yolun buraya düşmüş.

Bir-iki gün daha olmayacağım haberin olsun.

Sınavım var yarın.

Ondan yazamadım uzun zamandır.

Yarın sabah kısmetse sona erecek.

Ben de yoğun günleri atlatıp geri geleceğim.

Dua et bana olur mu?

Geri de gel.

Ben gelicem çünkü.

:)