Busy Bessy Creatief

Laatste blogbericht hier --> Nieuw blog

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Sun, 09 Oct 2022 14:53:00 +0000

Ja beste mensen, het gaat echt gebeuren! Ik ga over op een nieuw blog, en dat heet Busy Bessy 2 en heeft als url busybessy2.blogspot.com

Als je me wil volgen via je leeslijst, kopieer dan deze url, ga naar je dashboard, kies rechtsboven voor manage en add, plak de url erin, klik op next en daarna op follow.

Dit oude blog is vol, na 12 jaar bloggen. Internet kan het wel aan, maar Blogger niet.

Er staan ruim 1700 berichten online, met (naar schatting) 6800 'zware' foto's en ruim 28.000 reacties.

Daardoor duurt het momenteel 2 à 3 dagen (update: inmiddels 8 ..) voordat mijn nieuwe blogbericht in de leeslijst komt te staan en wordt gezien door jullie, tenzij je direct op mijn blog kijkt. Want daar staat het nieuwe bericht wel meteen.

Ik heb een testblog en daarmee e.e.a. uitgeprobeerd. Daar had ik totaal geen problemen.

Via een tip van één van mijn bloglezers heb ik contact gehad met Nicole van Bloggen en Loggen.

Ik heb hele goede tips gekregen van haar en verschillende keren aanpassingen gedaan via dashboard, maar het heeft niet geholpen. Nicole blogt al 15 jaar en als ik het goed heb, onderhoudt ze 15 verschillende blogs!

Dus ik heb de scherven bij elkaar geveegd en mijn conclusie getrokken. Het oude blog blijft gewoon bestaan met alle berichten erop. Maar voortaan blog ik HIER

En natuurlijk blijf ik jullie ook allemaal volgen!

Weer even uitproberen...

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Sat, 08 Oct 2022 09:55:00 +0000

Ik heb wat aanwijzingen gekregen van Nicole (Bloggen en Loggen), en heb ze beiden uitgeprobeerd.

Helaas geven ze niet het gewenste resultaat. Mijn blog blijkt tè vol en ik ga een nieuw blog starten.

Volgende week daarover meer!

Nog een testje

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Thu, 06 Oct 2022 13:21:00 +0000

want het probleem blijft... Mijn vorige bericht staat nog steeds niet in de leeslijst.

Het is nu donderdagmiddag kwart voor 5 als ik dit bericht bijwerk...

Gisteravond om 7 uur heb ik het bericht geplaatst...

Precies in die éne week...!

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 05 Oct 2022 17:00:00 +0000

Het was vorig jaar al de bedoeling dat de schilder zou komen voor het buitenwerk. We hebben een hele fijne schilder, maar hij heeft het altijd druk.

Er hoefde niet zo heel veel te gebeuren; een paar plekjes op de kozijnen behandelen en de onderrand lakken, èn de voor- en achterdeur opnieuw in de lak.

Hij zou het tussendoor wel even doen. Niet dus ...

Dit voorjaar kwam hij na een telefoontje toch maar even kijken. Intussen was er wat meer verfwerk bij gekomen. Hij beloofde het tussendoor wel mee te nemen. Toen hij in augustus nog niet was geweest, en ook niets meer van zich had laten horen, waren we er klaar mee.

Via een vriend van DH kwamen we aan een andere schilder en hij kwam dezelfde week kijken en plande ons in. Precies in onze vakantieweek dat we naar Sluis waren.

Ga je bijna nooit weg, en dan dit... Enfin, we kenden hem wel een beetje en we hebben hem gewoon de sleutel gegeven. Er valt toch niks bij ons te halen.

We zijn blij dat alles weer netjes in de verf zit!

Maar die schilder was niet het enige... Twee huizen verder wonen Frans en Margriet (baasjes van kater Hein, die er niet meer is, en van Admiraal het paard dat er ook niet meer is...).

Voor het paard hadden ze een paardenbox en die wilden ze graag weg hebben. Intussen weten ze wel een beetje hoe wij zijn en het leuke is ook nog dat schapenboer Piet (zijn schaapjes lopen op ons weiland) weer een oom is van Margriet. Dus de vraag kwam of wij de paardenbox wilden hebben en dat vonden we meteen een leuk idee; konden de schapen en de lammetjes daar lekker inkruipen bij regen of kou... Frans zou het vervoer wel regelen en dat moest met een grote kraan over de sloot...

Voordat we op vakantie gingen had DH de wilgen al extra gekapt, anders kon de vrachtauto niet door het laantje. Hij had ook een fundering gemaakt op de plek waar de box moest komen...

Maar het echte transport zou precies plaatsvinden in onze vakantieweek. Dan had Frans tijd en de kraanmachinist ook.. Oh, wat jammer dat we daar niet bij konden zijn!

Eerst over de sloot heen...

En dan over het hek heen naar achter ...

Daar staat ie dan op z'n plek

En de Pipowagen moest ook meteen verplaatst worden ...

Gelukkig maakte buurman Arie en Frans foto's van het hele gebeuren, maar wat ze niet wisten was dat wij op een terrasje in Sluis alles konden volgen op de mobiel van DH via de camera's die ophangen...

Waren we er tòch een beetje bij!

Hij is van het onderstel afgehaald en gaat dienst doen als kippenhok. We willen graag een stuk of 10 kippen en een haan erbij, dus wat ruimere huisvesting is wel prettig.

Je ziet wel dat er e.e.a. opgeknapt moet worden, maar wij vinden klussen leuk.

De binnenkant gaan we helemaal witten, zodat we de bloedluis goed onder controle kunnen houden.

DH heeft ook een vijver gegraven, die is voor de kikkers en de eenden.

We hebben een vaste eendenfamilie hier lopen, die van sloot tot sloot gaat via de boomgaard. En daar valt altijd wel iets te snaaien...

En dat weet mevrouw Zwaan ook...!

Toen we terug van vakantie waren, dacht ik eerst dat iemand zijn hond had uitgelaten in de boomgaard. Wat een viezigheid lag daar zeg.. Maar er waren een week lang geen appels en peren geraapt en tja, mevrouw Zwaan is niet gek!

Ze is zelfs slim... Ik had een paar weken later 2 appeltjes even tijdelijk op het tafeltje gelegd dat in de boomgaard staat. Toen ik later terug kwam, waren de appeltjes weg en lagen ze half afgegeten op de grond...

Test

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Mon, 03 Oct 2022 13:16:00 +0000

Het is weer zover hoor... In de nacht van zondag op maandag om 1 uur een bericht automatisch online laten zetten. Een dag verder... en nog niet in de bloglijst!

Dat vogeltje ...

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Sun, 02 Oct 2022 23:00:00 +0000

Omdat DH de hele zomer speciaal voer ophangt voor de vogels, komen ze graag bij ons.

We zien hele hordes mussen en vinkjes bij de pindakaaspotjes en de hanger met voer.

Ze kwetteren er vrolijk op los en soms maken ze ruzie.

Onze poezen kijken er met een schuin oogje naar, maar zijn te lui om actief op jacht te gaan. Gelukkig maar... En soms lijken de vogeltjes hen gewoon uit te dagen!

Maar de laatste weken van de zomer zag ik steeds dit vogeltje, volgens mij een gewone mus.

En altijd was ze alleen en ik vond haar ook een tikkeltje sloom.

Eerst dacht ik dat ze niet meer kon vliegen, want ze hupte alleen maar.

Als ik dichtbij kwam, vloog ze nog niet weg.

DH klapte in keer in zijn handen en toen bleek ze tòch te kunnen vliegen ...

Deze foto is uitvergroot na bijsnijden... en nu twijfel ik toch of het wel een musje is.

Ze heeft best een dik borstje en ze is ook pluizig. Zou het een jong vogeltje zijn?

Enfin, ze bleef komen en meestal hield ik het goed in de gaten als de katten buiten waren.

Eén keer probeerde Boofy haar toch te besluiten en toen klapte ik meteen in mijn handen en vloog ze weg. Boofy kreeg natuurlijk een uitbrander...

Maar... (en het was te verwachten...), op een dag zagen we het vogeltje niet meer.

Bewijs heb ik niet, maar ik denk toch dat ... 😢

Bonenkaarten

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Thu, 29 Sep 2022 23:00:00 +0000

Tijdens de afgelopen zomerweken heb ik een aantal kaarten gemaakt.

Alhoewel ik graag buiten zit, was ik soms blij dat het even wat minder was zodat ik boven in mijn papierkast kon duiken.

Natuurlijk kun je ook buiten kaarten maken, maar op de één of andere manier werkt dat bij mij gewoon niet.

In een oudere Marjolein Bastin agenda vond ik een pagina over tuinbonen. Ik vond de afbeeldingen zò mooi en ik zag het meteen al voor me ...; verwerken op kraftpapier kaarten en combineren met groen papier...

Alle boontjes werden voorzichtig uitgeknipt en de reststukjes bewaarde ik ook.

Toen ben ik gaan proberen en schuiven... De randjes zijn voorzien van een likje groene inkt; ik haal ze gewoon langs het stempelkussentje.

Zelfs bonenkruid... een stukje taartpapier erbij ... en weer een kaart gemaakt!

Niks weg gegooid en dik tevreden.

Manege Wild Horses

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Tue, 27 Sep 2022 23:00:00 +0000

Het is natuurlijk heel jammer dat mijn vriendin Corrie al vanaf 1 april niet meer heeft geblogd.

En dat is beslist geen grap; ze is heel druk met wat anders...

Eerst had ik het ook niet zo door hoor, maar op een gegeven moment werd mijn hulp ingeroepen.

Grote grutten, wat ze nu weer overhoop haalde...

Ze is een manege aan het opzetten!

En of ik ook paarden wilde fokken...

Daar had ik natuurlijk helemaal geen verstand van. Dus alle info kreeg ik van Corrie en ik dacht 'vooruit dan maar ~~die geit~~ dat paard...'

Links Hankey, gefokt door Corrie.... en een week later werd Punky bij ons geboren. Ze zijn een goed stel samen!

Maar daar bleef het natuurlijk niet bij.

Corrie meldde al snel dat Frankey een vriendinnetje nodig had. Dus ik was blij dat er bij ons weer een meisje bij kwam, Daisy...

Daarna ging het allemaal razendsnel en wat hadden we het druk!

Dit vijftal is van Corrie, waaronder Hankey en Franky... En ik geloof dat er nog meer verwacht worden.

En hier zagen Rodney en Sky het levenslicht. Het zijn twee uitersten van elkaar (Rodney is vurig en Sky de rust zelve), maar ze kunnen het goed samen vinden.

Er is nu nog één paard onderweg, maar dan is het voorlopig welletjes geweest. Althans, bij mij...

Met enige moeite kreeg ik ze zover dat ze even op hun buik gingen liggen, zodat ik jullie hun achterkantjes kan laten zien. Daar zit nl. een rits in met een zakje erachter.

Kinderen kunnen hun zorgen op een briefje schrijven of tekenen en het dan in dit zakje doen. Het liefst zou je denken 'rits dicht --> zorgen weg...' Maar zo werkt het vaak niet.

Verzorgers kunnen de briefjes bekijken en weten zo beter wat er in deze kinderen omgaat en er op inspelen.

De paarden gaan naar Troostdekentje, het zijn zg. Zorgenpaardjes.

Ze worden doorgestuurd naar Coachend Paard in Oud Alblas, waar ook kinderen terecht kunnen voor therapie en i.c.m. deze therapie krijgen ze dan zo'n zorgenpaardje.

Aardenburg ... (onze vakantie deel 5)

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Mon, 26 Sep 2022 15:24:00 +0000

Tjonge, inmiddels is het herfst geworden en ik zit nog te bloggen over de zomervakantie.

Maar vandaag het laatste deel hoor...

Het was al avond toen we naar Aardenburg gingen. Ik had weleens bij Mevrouw W. gelezen dat dit een mooi plaatsje is en ik was nieuwsgierig...

Onderweg kwamen we langs de weg een ingang tegen van een wandelpad in het bos en omdat we de volgende dag onze kinderen verwachtten, leek het ons leuk om daar met hen te gaan kijken.

We reden eerst het stadje door om te kijken waar alles was.

Ik las op internet dat de Sint-Baafkerk het oudste gebouw van Aardenburg is. Er zijn diverse restauraties in de loop van de eeuwen geweest.

Helaas was de kerk niet open en de interieurfoto komt dan ook van internet.

Naast kerkdiensten worden er ook concerten gehouden en is het gebouw te huur voor gelegenheden zoals huwelijken, uitvaarten en exposities.

En dan heb je natuurlijk ook de prachtige Kaaipoort, die je niet over het hoofd kunt zien.

Het is de enige overgebleven stadspoort van Aardenburg. De drie andere zijn afgebroken.

Het viel niet mee om met de invallende schemering nog een duidelijke foto te maken. Terwijl ik mijn best deed, nam manlief deze foto intussen...

Het werd steeds donkerder en we waren moe. We besloten naar de camping terug te gaan en toen ontdekte DH een straatje waar hij weleens geweest was voor zijn werk.

En ìk ontdekte toen ook iets heel leuks!

Het potten- en pannenhuisje waar Mevrouw W. langs was gelopen. Als je op de link klikt, moet je helemaal door scrollen naar het einde van het bericht...

Ik vond het enig en heb het aan alle kanten staan te bewonderen!

We zijn maar een week in Zeeuws-Vlaanderen geweest en ik had echt nog wel meer willen doen en zien. Maar we hadden weer verplichtingen thuis en DH houdt van korte vakanties.

We gaan vast nog een keer terug!

Fietsen... (onze vakantie deel 4)

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 21 Sep 2022 23:00:00 +0000

Veel mensen houden van fietsen en ik heb het vroeger ook veel gedaan.

Maar de laatste jaren eigenlijk helemaal niet meer en dat komt omdat ik een keer aangereden ben.

Het was helemaal niet ernstig, maar ik ben o.a. daardoor het vertrouwen een beetje kwijt geraakt.

Al verschillende keren heb ik geprobeerd weer te fietsen, maar ik zit er heel gespannen op en vind er niks aan. Heel jammer voor mijn lieve man, die juist heel graag fietst!

Enfin, we besloten de fietsen mee te nemen op vakantie en te kijken of er van kwam...

En het viel me niet tegen, al had ik natuurlijk wel wat zadelpijn. Elke dag maakten we één of twee kortere ritjes van 4 tot 10 kilometer.

De schelpenpaadjes vond ik wat minder, zeker als je ook nog gaat stijgen en dalen en tegenliggers hebt. Maar het ging steeds een beetje soepeler.

Je komt met de fiets op heel andere plekjes dan met de auto en je ervaart de omgeving ook meer met al je zintuigen. Ik wist dat natuurlijk wel, maar beleefde het weer opnieuw!

Wat is dit landschap mooi... zo ongerept nog... Ik noem het graag 'kneuterig' zonder de betekenis van bekrompen of benepen... ; juist knus, gezellig, kleinschalig en lief.

Ja, Zeeuws-Vlaanderen heeft mijn hart wel gestolen!

We hebben ook nog een dagdeel een E-chopper gehuurd en wat was dat gaaf! Ook daar moest ik natuurlijk even aan wennen en de bochtjes nam ik echt wel voorzichtig, maar op een recht stuk durfde ik lekker door te rijden!

We maakten een prachtige strandtocht langs de duinen.

Test en 'laden' van de blog

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Tue, 20 Sep 2022 07:25:00 +0000

Test voor de leeslijst... Want het blijkt dat mijn berichten vaak een paar uur later, of nòg veel later in de leeslijst komen. Hebben jullie dat ook?

Verder hoor ik ook van verschillende bloglezers dat mijn blog er lang over doet om te laden.

Dat is, denk ik, het gevolg van een overvol blog. Ik blog nu al ruim 10 jaar en heb extra opslagruimte 'gekocht' omdat ik anders geen foto's meer kon publiceren.

Nu moet ik er ook nog bij vertellen dat ik meestal mijn foto's 'extra large' op de blog zet, en dat kost ook meer ruimte/mb

Ook bij het reageren kan het even iets langer duren. Als je te vroeg begint met een reactie tikken, kan het ook zijn dat de blog nog niet helemaal geladen was en je zomaar opnieuw moet beginnen met tikken.

Ik vind dit heel vervelend, maar kan er niets aan doen.

Soms overweeg ik een nieuw, een tweede blog te beginnen om dit allemaal te voorkomen...

Natuurlijk blijft mijn oude blog dan gewoon staan!

Strand Zeeuw-Vlaanderen (onze vakantie deel 3)

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Sat, 17 Sep 2022 23:00:00 +0000

Toen we de eerste dag van onze vakantie 's avonds gegeten hadden en alles zijn plekje had gekregen in de voortent, trokken we er nog even op uit om de omgeving globaal te verkennen.

Via Sluis reden we naar Retranchement, waar je op het strand kunt uitkijken. We waren nèt op tijd voor de zonsondergang....

Toen we een paar dagen later in Knokke waren, viel het niet mee om bij het strand te komen.

Wel met de fiets, de paden lopen daar vlakbij de duinen en het strand.

Ook in Cadzand viel het niet mee om met de auto bij het strand te komen.

We hebben het aan de campingbeheerder gevraagd en hij gaf de tip om naar Nieuwesluis te rijden, want bij het Panoramastrand mag je de auto een uur parkeren.

Dus we zijn daar maar eens gaan kijken. Op dat moment was er weinig strand, het was vloed. Maar we hebben er toch lekker een uurtje gezeten...

Een paar dagen later kwam onze oudste zoon met zijn gezin een dagje op bezoek en toen zijn we wèer op deze plek geweest. Maar nu was het eb en veel leuker!

Spelen met tekst

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Thu, 15 Sep 2022 23:00:00 +0000

Vandaag weer eens een bericht over 'mijn lijstje technieken', waarvan ik dingen wil uitproberen.

Josephine zinspeelde er onlangs al op in een reactie. In mijn blogpauze heb ik één en ander gedaan.

Soms heb je zin om iets te tekenen of te maken, maar je weet niet wàt of heb je geen inspiratie...

Voor dat soort momenten heb ik een mapje met ideeën en vind ik het heerlijk om zelf niets te hoeven verzinnen en meteen aan de slag te kunnen.

Hier heb ik in mijn tekstschriftje een plaatje geplakt uit een Flowkalender en daarom heen een paar vakken met grijs potlood licht getekend om tekst in te schrijven in verschillende richtingen.

Het was heel relaxt om te doen!

De indeling van deze pagina heb ik afgekeken van dit filmpje en de tekst vond ik ergens op internet.

Bovenstaande heb ik één op één overgenomen van deze foto, ook een heerlijke bezigheid...

En tenslotte een kleurrijke pagina; ook nagemaakt van een bestaand werkje op een foto.

Eerst de lijnen globaal geschetst en met acrylverf gedaan, vervolgens de tekst met grijs potlood geschreven en overgetrokken met de Tombow marker.

De schaduwen van de bomen waren wel het lastigst ... 😜

Er zit nog meer in het mapje 'spelen met tekst', dus ik kom er zeker nog wel een keertje op terug!

Knokke... onze vakantie (vervolg)

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 14 Sep 2022 17:24:00 +0000

Natuurlijk begaven wij ons ook buiten Sluis in onze vakantieweek.

Knokke moesten we beslist zien, volgens een paar mensen.

Op internet had ik deze pagina bekeken en ik had al een beetje mijn twijfels of wij deze plaats zouden kunnen waarderen.

Het is echt een mondaine badplaats, met veelal witte appartementen. Alles ademt een sfeer uit waarbij wij denken 'dit is een plaats voor mensen met een dikke portemonnee', de beau monde...

We misten de sfeer! En daarbij was het ook nog eens heel moeilijk om dichtbij het strand te komen met de auto. Dus dat betekende minstens een kilometer lopen vanaf de parkeerplaats naar een plekje bij het water.

Gelukkig hadden we ook een kringloopwinkel in Knokke gevonden! En die vonden we weer heel leuk!

De winkel is gevestigd in een oud schoolgebouw en van elk lokaal is een speciaal hoekje gemaakt.

Het rook er zelfs nog naar school, echt waar...

Ik vind zo'n oud trappenhuis helemaal geweldig. We hebben lekker lopen snuffelen en we vonden het aanbod toch weer een tikkie anders dan in Nederland.

Uiteindelijk gingen we naar huis met een haardset (schepje, vegertje, etc), 4 bierglazen en wat kwaliteitsmessen.

Over die bierglazen kan ik nog wel wat vertellen.

Toen we in februari onze woonkamer onder handen namen, heb ik alle bierglazen weg gedaan, omdat ik ze ronduit lelijk vond.

We hadden allerlei glazen met evenveel merken erop. En ik vind het stom om bv Grolsch bier in een Palmglas te doen.

Dus ik wilde universele bierglazen.

En die dacht ik dus hier in deze kringloopwinkel gevonden te hebben.

Dat er 'boerken' en 'boerinneken' op stond, vond ik alleen maar leuk. Want zo voelen we ons vaak...

Maar nu zijn we er dit weekend achter gekomen dat Boerken & Boerinneken ook een biermerk is... 🙈

Maar de glazen mogen blijven hoor...

Onze vakantie

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Mon, 12 Sep 2022 23:00:00 +0000

We hebben lang zitten dubben òf we wel op vakantie zouden gaan deze zomer. Nu gaan wij al jaren niet meer in het hoogseizoen (te druk en te warm naar ons zin), maar DH had begin september 2 weken vakantie. Voor hem hoefden we niet echt weg, maar als ik er behoefte aan had zouden we gaan...

Tja, ik vond het lastig! Echt behoefte had ik nou ook weer niet, maar ik was bang spijt te krijgen als het eenmaal november zou zijn...

Dus we zijn toch een weekje weg gegaan en dat was goed!

Omdat ik altijd zo geniet van de natuurfoto's op de blog van Mevrouw W. leek het me leuk om eens naar Zeeuws Vlaanderen te gaan. DH komt hier nogal eens voor zijn werk en was er ook altijd lovend over.

En zo stonden we dan een week met onze caravan op camping De Meidoorn in Sluis.

We keken zo vanaf ons plekje tegen de oude stadwallen uit de 14e eeuw. Sluis was vroeger een handelsstadje door de ligging aan het Zwin, toen een belangrijke vaarweg en zeearm.

Tegen die wal aan liepen schapen en die lieten zich wel horen. Net alsof we thuis waren...

Bovendien liepen er ook 2 ooievaars op de camping rond, bietsend om een stukje kaas of cervelaatworst.

Vlak buiten de camping (die aan de rand van Sluis ligt, maar nog geen kilometer van het centrum af) waren er ook allemaal beestjes te zien. Naast de sportvelden ligt een klein gemeentelijk hertenkampje, waar ook pauwen, kippen en een enkel geitje te vinden zijn.

We stonden er vaak even te kijken omdat je er altijd langs kwam als je het pad van de camping af ging.

Op de foto hierboven zie je de schuining van de stadswal; de schapen zoeken de schaduw op...

Een klein stukje verder was een heel terrein ingericht voor geiten. Het waren meest kleinere geitjes en er zaten ook veel jonkies bij... Erg leuk om te zien!

Sluis is een gezellig stadje, en ook erg geliefd bij de Belgen. Je vindt er veel leuke winkeltjes, restaurantjes en verschillende frituren (snackbars). Ik denk dat het er zomers erg druk is, maar wij vonden het er nu gezellig. Helemaal geen toeristen is ook niet leuk...

We zijn er verschillende keren geweest, meestal op de fiets. En op zondag was er een kerkdienst, waar de man van een oud collega van mij voorging als predikant. Dat was een erg leuke ontmoeting en we hadden veel bij te praten!

En zomaar op een bankje zitten en rondkijken, het publiek observeren, is ook een vermakelijke bezigheid.

Wat je niet kunt missen in Sluis is het Belfort, het raadhuis... Waarschijnlijk zijn ze in 1386 al met de bouw begonnen.

Het is echt de 'trots' van Sluis en het enige belfort in Nederland.

Het gebouw is rechthoekig en heeft een markante vierkante toren, het eigenlijke belfort. Op de hoeken zitten uitgekraagde torentjes.

De toren was het symbool van vrijheid en meteen ook een ideaal uitkijkpunt voor de stadswachten.

In 1393 is het stadhuis verwoest door brand, maar in 1396 is de wederopbouw begonnen.

Helaas is in 1944 tijdens WO II het stadhuis helemaal verwoest, maar het is in oorspronkelijke staat terug opgebouwd en in 1960 weer in gebruik genomen.

Er is een schitterende raadszaal en een historisch museum, maar daar zijn we niet geweest.

Achteraf vind ik dat wel een beetje jammer...

Wat bloeit daar in de berm?

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Sat, 10 Sep 2022 06:02:00 +0000

Dat stond er boven de twee pagina's van een Kampioen. Ik had ze eruit gescheurd en bewaard vanwege de mooie plaatjes.

"Je zou er op je flitsende e-bike zomaar langszoeven, maar wie de tijd neemt om onderweg naar links en rechts te kijken, ontdekt veel prachtigs in de berm. Een bloemlezing."

Tekst en illustraties: Jasper de Ruiter

Er lagen nog wat stroken, overgebleven van een A4 waarvan ik vierkante kaarten had gesneden en die kon ik goed gebruiken om boekenleggers van te maken.

Het is een beetje passen en meten, maar ik heb alle plaatjes en tekst stukjes kunnen gebruiken.

Lekker weer een voorraad boekenleggers!

Toen ze klaar waren, heb ik ze met Modge Podge ingesmeerd voor een beschermend laagje.

Dat had ik beter niet kunnen doen, want nu zijn ze glimmend geworden en dat vind ik niet mooi.

Het was een oud flesje vanuit de kringloop en ik had het nog niet eerder uitgeprobeerd 😞

Tegenwoordig maak ik vaak een cadeau pakketje als er iemand jarig is.

Ik heb een voorraadje met spullen waar ik uit kan kiezen.

Als ik iets geschikts tegen kom, dan koop ik het. En op deze manier kan ik iets samenstellen dat afgestemd is op de ontvanger...

Aan dit pakketje hangt een bladwijzer in totaal andere stijl. Aan de achterkant heb ik iets persoonlijks geschreven.

Ik verwacht zomaar dat ik nog meer boekenleggers/labels ga maken van allerlei restjes en kleine plaatjes..

Daar ben ik weer...

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Thu, 08 Sep 2022 06:15:00 +0000

Beste allemaal, daar ben ik weer....! Opeens was daar een ongeplande en onverwachte blogpauze doordat ik even totaal geen zin had om iets te te schrijven en te posten.

Ook Instagram lag een poosje stil, en ik vond het eigenlijk wel lekker rustig en het was ook goed om even afstand te nemen.

Maar ik voel dat de zin weer terug komt. Al weet ik nog niet op welke manier ik verder ga.

De eindeloze berichten over handwerken of de papierhobby gaan mij soms tegenstaan, dus misschien moet ik het vaker over een andere boeg gooien. De tijd zal het leren...

Vandaag maar even een (korte) terugblik op de mooie zomer die achter ons ligt. Veel warme dagen, waar ik niet zo goed tegen kan. Maar gelukkig hebben we overal rolluiken en kunnen we daarmee de warmte een poosje buiten sluiten. En als het nodig is, kan de airco aan.
Op de warmste dagen bleef ik 's middags gewoon binnen, al voelde dat soms wel een beetje raar.

We hebben wel (op één maaltijd na) alle dagen 3x buiten gegeten, dankzij de overkapping en de deur naar de zijtuin, die we dan open zetten voor een windje... En we blijven dat ook zo lang mogelijk doen.

Vandaag is het voor mijn gevoel voor het eerst een 'binnendag'; het regent, de temperatuur is een stuk lager en het ziet er buiten somber uit. Zou de herfst al een beetje gaan beginnen?

Een goede gelegenheid om de trap naar zolder op te gaan en orde te gaan scheppen in de uitgestalde bollen garen, stapels papier en tijdschriften, verzamelde doosjes, tevoorschijn gehaald speelgoed, etc.

Wat kan een mens een rommel maken!

ICAD 2022 week 9

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 03 Aug 2022 23:00:00 +0000

En dan vandaag de allerlaatste uitwerkingen van deze ICAD challenge!

Dag 57: Luminous (lichtgevend, stralend)

Bij het zien van dit onderwerp dacht ik eerst aan de oude bekende truc met vetkrijt van de lagere school. Je maakt op zwart papier met allerlei kleuren een achtergrond en je gaat er met zwart vetkrijt overheen. Daarna haal je met een scherp stokje of pennetje de zwarte verf weg door middel van een lijntekening.

Ideaal als je b.v. vuurwerk wilde uitbeelden.

Ik heb het andersom gedaan en m.b.v. regenboogpapier en 2 snijmallen deze swirls gemaakt.

Dag 58: Ultramarine

Ik houd enorm van deze kleur, en ik vind het een beetje lastig om te zeggen waarom. Ik ga er van nadenken, het is een kleur van grootsheid en ruimte...

De achtergrond is een stukje aquarelpapier dat ik met ultramarine had geschilder, en daarover heen zijn diverse scraps geplaatst. Ultramarine is nèt een tikje donkerder en paarser dan kobaltblauw.

Dag 59: Briolette (geslepen edelsteen)

Dat woord kende ik niet en moest ik even opzoeken. Maar wat een leuke opdracht!

Eerst heb ik met potlood de omtrekvormen getekend en de driehoekjes, daarna overgetrokken met de zwarte tombowstift.

Als laatste heb ik de edelstenen met aquarelverf ingekleurd.

Dag 60: Happiness

Voor dit kaartje koos ik weer een kalenderblaadje van de Flow, dat ik uitknipte. De achtergrond is bewerkt met een zachtgroen inktkussentje. Het strookje 'happinez' komt uit het gelijknamige tijdschrift en de details zijn weer met de zwarte Tombow aangebracht.

Dag 61: Prism

Een prisma is een figuur dat 2 gelijke en evenwijdige vlakken heeft, en ook nog een aantal andere vlakken. Maar dat vond ik allemaal een beetje te ingewikkeld om te tekenen. In mijn hoofd had ik meer het idee van stralen op glazen vlakken, die kleuren gaven in het licht.

Ik tekende eerst weer met potlood de vakjes, nam ze over met de Tombow. En toen heb ik ze ingekleurd met mijn Twinmarkers van de Action. Superleuk om te doen!

⬄

Zo, en nu is de uitdaging voltooid en het is mooi geweest!

Ik heb er veel van geleerd, niet in het minst door het kijken naar wat anderen hebben gemaakt.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik automatisch snel naar de collage techniek grijp en dat is ook voor mezelf ook wel verklaarbaar.

Ik had achteraf gezien vaker vanuit de weekthema's naar de onderwerpen moeten kijken, om meer variatie in mijn werk te krijgen. Daarom heb ik alle weekthema's (dat zijn eigenlijk materialen en technieken, vormen en grafische elementen) bewaard en op een rijtje gezet om te gaan gebruiken in de toekomst.

En ik kwam er deze week ook achter dat ik nog steeds een challenge heb liggen die niet af is!

En daar houd ik niet zo van 😜...

Het is de 100 Small Steps (art journaling prompts en guidelines). Ik heb nog even gezocht op mijn blog, maar kwam er niet veel van tegen. De meeste uitwerkingen heb ik op Instagram gedeeld.

Maar... bij dag/stap 68 ben ik gestopt!

En verder... tja, soms wil ik teveel en loopt mijn hoofd over. En dan komt er uiteindelijk niets uit mijn handen. Tijd om weer even keuzes te maken en mezelf te beperken. Want alhoewel ik wel graag aan verschillende dingen werk, het moet niet tè veel worden.

Boerderijdeken

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Mon, 01 Aug 2022 07:17:00 +0000

Vorig jaar heb ik een aantal dekens gemaakt met de Mozaïek haaktechniek.

Ik vond (en vind) dit zo'n leuke techniek, dat ik op een gegeven moment een idee kreeg om zelf een deken te ontwerpen; een boerderij deken!

Dat klinkt leuk, maar het is tamelijk ambitieus en ik liep tegen tal van moeilijkheden aan.

Mozaïek haken heeft nl. een paar 'eisen' of kenmerken waar het ontwerp aan moet voldoen, anders is het niet uit te voeren in deze techniek.

Een hele belangrijke is, dat je altijd met 2 vakjes omhoog moet gaan als je wil verbreden in de teltekening en in het haakwerk.

Ik gebruik pixelplaatjes van internet die ik omzet in een werktekening voor Mozaïek haken.

En ik bedoel hierbij Overlay Mozaïek, waarbij je elke toer aan- en afhecht en altijd rechts begint!

Waarschijnlijk duizelt het je nu al, maar Wolplein heeft een heel duidelijk filmpje gemaakt, kijk maar eens

En dan weer terug naar mijn boerderijdeken...

De foto hierboven laat rechts het pixelplaatje zien en links de omzetting naar de mozaïek haaktechniek.

Je ziet dat het ontwerp afwijkt... De kruisjes zijn stokjes in de voorste lus om te haken en de lege vakjes zijn vasten in de voorste lus.

Het kost me weinig moeite om foto's van gehaakte dekens in deze techniek om te zetten in een tel- of werktekening. Op die manier heb ik de 'kenmerken' ook ontdekt.

Vorig jaar heb ik een heleboel dingetjes uit geprobeerd voor mijn deken. Lang niet alle pixelplaatjes waren geschikt en soms was er een plaatje wel geschikt, maar kwam het beestje niet goed 'uit de verf' bij het haakwerk...

Een tweede kenmerk van Mozaïekhaken is dat je maar met 1 kleur per toer haakt. Daar kwam ik bij sommige delen flink mee in de knoei.

Je ziet dat b.v. bij de kippen; ik haakte dat deel de ene toer groen en de andere toer bruin.

Maar de lelletjes wilde ik rood en de snaveltjes geel!

Ik heb daar plaatselijk een rood draadje aangehecht en de gele snavels zijn er later op gezet.

Inmiddels ben ik al een stukje verder. De teltekeningen heb ik allemaal digitaal en ik twijfel nog of ik er een beschrijving van ga maken. Dat is nl. wel heel veel werk!

ICAD 2022 week 8

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 27 Jul 2022 23:00:00 +0000

Nou, vooruit. dan maar... ; als jullie het dan niet erg vinden om steeds weer deze indexkaartjes voorbij te zien komen, dan komt hier week 8!

Het weekthema was deze keer 'kaarten, landschappen, geografie, cartografie, diagrammen en mind map.' Maar ik heb daar niet zoveel mee gedaan.

Dag 50: Detour (omleiding)

Voor deze opdracht heb ik wat stukjes uit de restenbak gehaald en ben ik gaan knippen om een soort van plattegrondje te maken.

Dag 51: Space

Dit begrip kun je op allerlei verschillende manieren uitwerken, maar ik dacht meteen aan de ruimtevaart. En omdat ik kaarten had zitten maken en in mijn designblok nog een pagina zat met dit soort afbeeldingen, was de keuze snel gemaakt. Maar ik heb me er wel over verwonderd wat anderen maakten! B.v. je huis, je persoonlijke ruimte die je nodig hebt of een heel abstracte weergave van het begrip ruimte...

Dag 52: Together

Een illustratie uit de Flowkalender en een streepjeslijntje van mezelf...

Ook bij dit onderwerp was het interessant om te zien waar anderen aan dachten!

Dag 53: Dawn or dusk

Ik heb heel veel sfeerafbeeldingen van zonsopgangen en zonsondergangen, maar ik wilde er nog wel iets creatiefs mee doen... Ik herinnerde me een Flow van een tijdje geleden waar een artikel in stond over het versieren van foto's d.m.v. borduren. En ook op internet was er wel het e.e.a. te vinden over fotoborduren! Ik heb voorzichtig gaatjes geprikt (maar had een dunnere priknaald moeten gebruiken) en met restjes borduurzijde rijgsteken geborduurd en weer terug zodat het een gevulde steek werd. De eindjes zijn aan de achterkant met pritt vastgeplakt.

Ik ben helemaal weg van deze techniek en jullie gaan daar nog meer van zien denk ik...

Dag 54: Wander

Ik houd van zulke weggetjes... heerlijk dwalen en dan afwachten wat er om de bocht te zien is.

Dit is een oud werkje, een aquareloefening die ik in 2003 maakte.

Dag 55: Snowflake

Ha, dat kwam goed uit! Ik had al een tijdje zoiets op mijn lijstje om een keertje te doen. Je tekent met wit vetkrijt (in dit geval een sneeuwkristal) op wit papier. Je ziet dat bijna niet, totdat je met waterverf erover heen gaat, dat hecht nl. niet op het vette krijt. En dan strooi je nog een klein beetje zout hier en daar in de natte verf en dat geeft een mooi effect...

Dag 56: Forest

Dit is een 'oudje' en die heb ik gebruikt omdat ik weinig tijd had. Bovendien wist ik ook niet wat ik anders moest maken ...

Nog 5 dagen te gaan, nog 5 keer een uitdaging....!

Pruimen, pruimen... en nog eens pruimen...

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Mon, 25 Jul 2022 23:00:00 +0000

We hebben nog nooit zoveel pruimen gehad als dit jaar, in de tijd dat wij hier wonen. Ze zijn groter en beter van smaak dan ooit. Het snoeiwerk van DH begint zijn vruchten letterlijk en figuurlijk af te werpen!

Mevrouw eend wist de eerste afgevallen pruimen wel te vinden en op te peuzelen. Meneer eend kwam ook regelmatig een kijkje nemen. Maar dat vonden we toch te gek worden!

Dus we rapen regelmatig en schudden aan de boom. Natuurlijk laten we wel iets liggen voor echtpaar eend.

Ik las bij Marthy dat ze pruimenjam had gemaakt en dat doet ze bijna ieder jaar. Het moest er nu ook maar eens van komen. Ik heb altijd gedacht dat het moeilijk of ingewikkeld was, maar het tegendeel is waar!

1. Potjes uitkoken

2. Pruimen halveren en ontpitten, daarna in de pan

3. Ik doe 600 gram geleisuiker en 3-4 gram zoetstof per kilo ontpitte pruimen, èn een kaneelstokje erbij en laat dit langzaam warm worden onder regelmatig roeren, zachtjes laten koken zodat het wat indikt.

4. Het kaneelstokje eruit, de pruimen licht pureren met de staafmixer.

5. Schoteltjesproef; een lepeltje jam op een koud schoteltje laten afkoelen en als het niet uitloopt na 4 minuten is de jam goed van dikte.

6. Potjes tot de rand toe vullen, dekseltje erop en ondersteboven laten afkoelen.

Trots op mijn eerste anderhalve kilo jam!

Drie dagen later was het opnieuw raak en had ik 4,5 kilo te verwerken. Ik wist gewoon niet waar ik de potjes vandaan moest halen. Ik heb er een paar in een kookwinkel gekocht, maar die waren best duur. Bij de action vond ik gelukkig een goedkopere versie. En vanaf nu worden alle potjes met metalen deksel bewaard natuurlijk!

Vorige week is er een grote tak afgebroken van de pruimenboom die bij de sloot staat. DH heeft de volgende morgen alle pruimen van die tak gehaald en toen wisten we niet goed wat te doen met deze onrijpe pruimen.

Maar internet bood raad... We hebben ze in papieren zakken gedaan, dan schijnen ze goed te kunnen rijpen. Niet in de zon zetten, maar op kamertemperatuur bewaren. Om het proces te versnellen kun je een banaan in de papieren zak erbij doen...

Intussen heb ik al heel wat potjes jam weg gegeven, het is zo leuk om te doen!

En ik ben gaan zoeken naar andere manieren om pruimen te verwerken.

Het afgelopen weekend heb ik een pruimentaart gebakken volgens dit recept. Maar we zijn er niet weg van... De cake was niet gerezen en we vonden de combinatie met de pruimen niet geweldig.

Ik had ook te weinig deeg om over de pruimen heen te smeren.

Maar familie van ons vond het juist wèl weer lekker. Het is ook wel een kwestie van smaak, denk ik.

Binnenkort bak ik een losse cakebodem en maak ik pruimengelei die ik er later overheen smeer.

Ik denk dat we dat lekkerder vinden.

Voorlopig hebben we nog heel veel pruimen en blijven we even bezig! Wie heeft er nog goede tips voor verwerking?

Zorgenvriendjes

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Fri, 22 Jul 2022 23:00:00 +0000

Sinds een paar jaar haak ik voor Troostdekentje. Tot nu toe zijn dat steeds dekentjes geweest.

Maar naast dekentjes, zijn ook Zorgenvriendjes heel welkom.

Dat zijn knuffels die een ritsvakje hebben in de mond, op de rug of in een buidel.

Het kind kan zijn zorgen tekenen of opschrijven en het papiertje in het vakje stoppen.

Rits dicht en de zorgen worden opgegeten!

Het geeft ouders tevens informatie over wat er in het hoofd van het kind afspeelt.

En zo haakte ik deze twee zorgenuiltjes, in verschillende maten (door dikker garen en dito haaknaald te kiezen). De patronen kun je aanvragen per mail of, als je lid bent van de speciale Facebookgroep, bij de bestanden vinden.

Ik vond het leuk om weer eens wat kleins te maken en het is een ideaal projectje voor restverwerking.

Er zijn ook patronen van een kikker, konijn, muis en paard. Waarschijnlijk maak ik er nog wel een paar.

De ritsjes inzetten is het minst leuke werk. Je hebt ook hele korte ritsen nodig, van hooguit 10 cm.

Corrie knipt ze uit kleding die weggaat bij de kledingbank en door over de ritssluiting heen en weer te naaien kun je ze inkorten en afknippen. Als de rits eenmaal in het zorgenvriendje is verwerkt, zie je daar allemaal niets meer van.

Deze foto komt van de Facebookgroep. Dit pakketje is naar een gezin gegaan die het goed kon gebruiken. Er wordt enorm veel gehaakt door heel veel vrijwilligers!

ICAD 2022 week 7

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 20 Jul 2022 05:43:00 +0000

Ik hoop maar dat jullie het niet zat worden om steeds mijn kaartjes voorbij te zien komen.

Maar ik blijf ze toch maar per week hier op mijn blog zetten; dat is leuk om later eens terug te kijken. Voel je echt niet verplicht om elke keer te reageren hoor!

Voor de nieuwkomers; dit jaar doe ik voor het eerst mee met de icad challenge, georganiseerd door Daisy Yellow.

De letters ICAD staan voor Index-Card-a-Day en het is een creatieve uitdaging in de maanden juni en juli.

Dat betekent dat je 61 dagen iets maakt op een indexkaart/ systeemkaart. Er zijn dagelijkse onderwerpen die worden aangereikt en wekelijkse thema's (deze week is dat mixed media).

Ik laat vandaag week 7 zien.

Dag 43: Scrabble

Ik wist dat ik nog wat scrabble stickertjes had liggen, maar helaas waren het er minder dan gedacht.

De spreuk staat op het prikbord dat we in de veranda hebben hangen, en ja... over de invulling hoefde ik niet lang na te denken...

Dag 44: Whimsical (grillig, eigenaardig, wispelturig)

Ik ben altijd weg van dit soort naïeve huisjes en boompjes en tekende ze eerst met potlood. Ze zijn met waterverf geschilderd en de accenten zijn met een witte Posca pen gemaakt.

Dag 45: Travel

Een tijdje geleden had ik al wat vormen geknipt uit een oude landkaart. Dat noemen ze tegenwoordig 'map art'. De koffer bewerkte ik weer met de Posca pen. De achtergrond is een stukje inpakpapier.

Dag 46: Orange

Niet mijn meest favoriete kleur, maar toen ik wat stukjes papier had verzameld in deze kleur en nog een goudsbloem vond, was de collage snel gemaakt.

Dag 47: Spin or spinner

Dit vond ik een lastig onderwerp en ik had verschillende ideeën, maar één voor één vielen ze weer af.

Ik heb mijn nieuwe waaiervormige penseel gebruikt in combinatie met aquarelverf.

Dag 48: Chevron

Bovenstaand kaartje is gemaakt met kleurpotlood en ik heb me laten inspireren door een bestaand werk, maar ik kon de maker niet meer vinden...

Dag 49: Wallpaper

Deze collage is gemaakt m.b.v. een folder van Loods 5

Zo, het begint op te schieten... nog 12 dagen te gaan en dan is deze challenge ten einde.

ICAD 2022 week 6

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Wed, 13 Jul 2022 23:00:00 +0000

Dit jaar doe ik voor het eerst mee met de icad challenge, georganiseerd door Daisy Yellow.

De letters ICAD staan voor Index-Card-a-Day en het is een creatieve uitdaging in de maanden juni en juli.

Dat betekent dat je 61 dagen iets maakt op een indexkaart/ systeemkaart. Er zijn dagelijkse onderwerpen die worden aangereikt en wekelijkse thema's.

Het is erg leuk om te doen en ook behapbaar, Ik merk dat het goed is om een beetje uitgedaagd te worden.

Ik laat vandaag week 6 zien.

Dag 36: Mysterious

Zaterdag komt altijd de nieuwe lijst met prompts voor de volgende week en ik had al gezien dat er 'mysterious' op stond. Lastig woord om uit te beelden en ik had nog geen idee.

Maar zondag in de kerk preekte de dominee uit de eerste brief aan de Thessalonicenzen, hoofdstuk 1 waar de gemeenteleden zich afkeren van o.a. het dienen van allerlei goden die op de berg Olympus woonden. Hij noemde dit een mysterieuze berg in mist gehuld...

Tadaa, daar had ik mijn invulling!

Ik printte wat plaatjes van internet en zocht een passende gelliplate achtergrond om te gebruiken.

En toen zag ik opeens dat de afdruk links best mysterieus aandeed...

Wat nu? Ik besloot beide te doen, dus vandaar de twee uitwerkingen.

En ik weet nog steeds niet naar welke mijn voorkeur uitgaat...

Dag 37: Gelato

Hierbij dacht ik meteen aan mijn Gelatos krijtjes, maar dat konden ze toch niet bedoelen... En nee hoor, gelato is ijs!

Tijd om weer eens te tekenen en de stiften te gebruiken.

Dag 38: Turquoise

Bij deze opdracht heb ik gespeeld met een modefolder. Onderaan hield ik een stukje over en dat heb ik weer gebruikt om òp de jurk te plakken. De vlinder komt uit de voorraad.

Dag 39: Geometric

Het materiaal dat voor deze dag is gebruikt komt uit een Flow magazine.

Dag 40: Ink

Van de Minimal Magic Art Class van Laura Horn had ik nog wat restmateriaal liggen en dat heb ik kunnen gebruiken voor dit kaartje.

Dag 41: Verdant

De stempel op het midden van de kaart is een oude schoolstempel. Ik heb daar 2 dozen van en gebruik ze te weinig 😉, terwijl ze eigenlijk heel geschikt zijn om kaarten mee te maken!

De strookjes papier in groentinten zijn op maat afgescheurd. Het idee is niet van mezelf, maar ik heb een keertje een kaart langs zien komen met deze techniek.

Dag 42: Ombré

In eerste instantie las ik 'ombre' en dat is een zacht bruine geelachtige kleur. Maar toen ik googelde kreeg ik meteen allerlei dames met gemengd kleurig haar te zien, terwijl ik niet eens het accent aigu had getypt...

Ik had geen zin in die haren, dus het werd wel een verloop en dan ook nog in de bedoelde zachtbruine kleur. Een afbeelding in de Kampioen was daar goed voor en ik sneed er reepjes van.

Als je goed kijkt, zie je links een hond... en rechts de buste van een vrouw.

Hexagons haken

noreply@blogger.com (Elizabeth) — Mon, 11 Jul 2022 23:00:00 +0000

Op Instagram liet ik al een paar weken geleden deze foto zien.

Toen ik niet verder kon met de Summer Mist Throw, ben ik zeshoekjes gaan haken.

Ik kwam op dit idee doordat ik ergens een temperatuurdeken zag met hexagons.

Eerst werden er wat restjes gebruikt, maar na verloop van tijd ging ik nadenken over de manier waarop ik ze zou gaan rangschikken.

Op Pinterest zag ik een prachtige deken met 3 verschillende kleuren zeshoeken. Je kunt daar een heel regelmatig patroon mee maken...

Dus ik haakte stevig verder met mijn 3 gekozen kleuren totdat ik erachter kwam dat ik van de zalmroze geen nieuwe bol meer had. Dat betekent einde verhaal, want die bol heb ik ooit eens bij Trekpleister gekocht en is natuurlijk al lang uit de verkoop.

De zeshoeken werden uitgelegd en ik heb het zò gedaan dat ik zalmrose het minst nodig had.

Er moesten ook een aantal halve zeshoekjes gehaakt worden voor aan de zijrand.

Ik heb de hexagons aan de achterkant met de matrassteek aan elkaar genaaid; alleen door de achterste lusjes. Alhoewel het in het begin best vlot ging, was het uiteindelijk toch nog een heel karwei omdat je niet door kunt blijven gaan en steeds moet aan- en afhechten.

En zo ziet het er dan uit in de bijna-af-fase...

Nu wilde ik er nog wel een randje omheen haken en ik besloot uiteindelijk toch maar de versie van Sandra - Cherryheart te maken, met uitzondering van de bolletjes boven en onder.

De zeshoeken heb ik ook volgens haar patroon gehaakt, maar dan met een toer extra.

Het donkerrode en lila garen is Saskia van Wibra en ik haakte met haaknaald nr. 5.

Niet iedereen vindt het leuk om de rand te haken bij een deken, maar ik wel. Het wordt zo'n mooi geheel terwijl je bezig bent. De eerste rij vasten doet al een heleboel!

En hier mag het dekentje even pronken in Guus z'n bed...

De afmetingen zijn (inclusief de rand) 63 bij 92 cm; niet heel groot, dus een S-je en geschikt voor een wiegje. Ik vind het zelf meer een ontwerp voor een groter kindje, maar helaas... het garen was op.

Het mag weer naar Troostdekentje.

En dan nog even terug naar de eerste foto... De zeshoekjes met andere kleuren had ik bewaard en inmiddels zijn er nog veel meer bij gekomen. Ik maak nòg een deken met hexagons, maar het is dan de bedoeling dat ik ze wat meer lukraak door elkaar mix, èn dat de deken een groter formaat krijgt.