BUYURMUŞ BİN KERE ZERDÜŞT

şafak vakti

2008-08-08T07:55:00.000-07:00

Bir ömür oldu sanki kaleme dokunmayalı. Unutmuşum ne kadar davetkar olduğunu boş sayfaların. Zihnim değildi üşenen; kalem tutan elimdi... Şayet kalem tutamıyor olsaydı ellerim, elleriniz, ellerimiz, o vakit ne yapardık? Dönebilir miydi dillerimiz anlatmaya düşüncelerimizi, hislerimizi, hazlarımızı, deneyimlerimizi?.. "Dil uzaydan gelmiş bir virüstür." diyen Chuck Palahniuk'a hak vererek; "tabi ki dönemezdi" de karar kılıyorum.
Yalnız olmadığımızı hissetmek için okuruz ve aynı nedenden dolayı da yazarız, kimi zaman kağıtlara, kimi zaman duvarlara, kimi zaman boşluklara... Biliriz ki; hiç görmediğin, göremeyeceğin, tanımadığın ve tanıyamayacağın birisinin gözleri, bir gün okşayacaktır senin yarattığın o satırları, aynı senin okşadığın gibi... Anlayacaktır; senin anladığın gibi. Tutacaktır, otlar biteli çok olmuş toprağının örttüğü kefenindeki elini.
Ne sen benden farklısın, ne de ben bir ötekinden. Beni senden ayıran tek olgu; benim, ben olduğumun farkında olmam, senin ise, sen olduğunun farkındalığını yaşayamaman. Şayet bu yazıyı okuduktan sonra, elini monitörün üzerine koyma cüretkarlığını gösterebiliyorsan, bil ki; o camın hemen ardında benim elim var. Her kimsen, her neredeysen; ellerimizin buluşması dileği ile...

2008-08-06T15:37:00.000-07:00

Herkes mutlu olduğunu sanabilirmiş.
Olmak ta ne imiş; sanmak yetermiş meğer...

huzuru arayan ruh

2008-07-29T13:36:00.000-07:00

Çoğu kimseden gün gelip huzuru elde etmek istediğini işitirsiniz. Pek çoğu bunun olasılığının gerçeklik payı üzerinde kafa dahi yormaz. Nitekim, yormasına da gerek yoktur. Evvelden hazırlanmış bir huzur tanımı mevcuttur ne de olsa; "popüler huzur"... Dört duvar arasına sıkıştırılmış bir huzur... Bu duvarların tuğlaları; hırs, arzu, para yahut din olabilmektedir.
Hayalleri, hırsları, istekleri, arzuları istikametinde tırmanışta olan bir insan, zirveye ulaştığı vakit huzuru bulacağı yanılsamasını yaşar. Farkında değildir ki; huzura ermesinin yegane yolu vazgeçişte yatar. Evinden, ailesinden, parasından, arkadaşlarından, sevildiğini yahut sevdiğini sandıklarından... Herşeyden vazgeçmelidir.
Senin gibi bir sana, sana yeten bir sana ulaşabildiğin vakit, O'nun adı artık "sen" değil; huzurdur...

açık yara

2008-07-19T09:09:00.000-07:00

Gururun öldüğü noktada aşk filizlenir, aşkın öldüğü noktada ise gurur...
Şu insan yapımı hayat, saf kalplerimizi arzulamakta; lakin elde edememekte...
Elde etmenin imkansıza vardığı ulaşılmazlık içerisinde; öncelikle gıpta, ardından kıskançlık, peşi sıra nefret boy gösterir. Yüreğine kulak kabartmayan insanların deneyimledği "acı", birbirine gebe bu hislerin, gözü pek olan son evladıdır.

gözyaşları

2008-07-16T09:37:00.001-07:00

Mutluluktan ağlayanlara şahit olmadınız mı hiç? Mutluluk bir geçiş evresidir; onun dahi zirvesine ulaştığınız vakit acıya rastlarsınız. Acı mutluluğu kapsar. Acı heryerdedir; yaşamın kendisidir, hayatın en tatlı gerçeğidir...
En güzel gözler, ağlamayı bilen gözlerdir.
Ağlarken tebessüm edebilen dudaklar, öpülesi dudaklardır.

iffetsiz iltifat

2008-07-15T16:31:00.000-07:00

Hakaretler savurmak kolaydır; lakin hakaretleri sineye çekmektir zor olan. Görmezden geldiğiniz hakaretler, bakış açınızın dışarısında iltifatlara dahi dönüşebilir.
Savurduğunuz en ağır hakaretlerin iltifatlarınız olması dileği ile; iltifatları kaale almayın, lakin hakaretlere de paha biçemeyin...

zihnimin onur izleri

2008-07-13T01:13:00.000-07:00

Onur dediğiniz nedir bilir misiniz? Kendini yüce görmelerin, beğenilme arzularının hat safhasıdır. Neden onur duyarsınız birşeyden, birisinden yahut kendinizden? Layığı ile var olamayanın hak etmediğini bildiğiniz övgülere maruz kalması mı okşar insanlığınızı?
Şayet sıyırabilirseniz onuru benliğinizden; taşar olursunuz günün belirlediği insanlık duvarlarından.

yücelen kanatlar

2008-07-10T09:04:00.000-07:00

Başkalarının ağzından övgüler aracılığıyla yüceltilmeyi arzulayan bir insan, ne yüce, ne de erdemlidir. Yücelttiği kişinin gözünde kendi değerini azalttığının farkında değildir övgüler savuran.
"Yücelen" insan; uçar, yükselir, zaman ile ufalır yerdekilerin gözünde, gün gelir görülmez olur... O vakit anlaşılır, onun yüceliğe layık olmadığı; lakin elden ne gelir. Layığı ile yaşamayan her insana öngördüğünüz gibi, buyur etmişsinizdir bir kere yücelen kanatları...

ahlaklı zorba

2008-07-10T07:53:00.000-07:00

Kitaplar, insan yapımı raflarda değil, üzerinde gezinen gözlerde güzeldir. İnsan da, dört duvar arasında değil, doğada çıplak iken güzeldir. Hele ruhunu sarabilmişse çıplak bedenine; demeyin güzelliğine...
Yüce gönüllere, yüce ruhlar bahşedilmeli. Denk gelmezse şayet, o gönül solar gider. Kalır geride et ve kemik.
Arındığı vakit insan duygularından, bir yanılsama yaşar; huzura erdiğini düşünür. Arınabilirsen duygularından, ne ben sana insan diyeyim, ne de sen bana insan olduğumu söyle. Duygusuz bir insanın, bana "insan" sıfatını yakıştırması, bir hakarettir adıma. İrfan sahibi sanmayasın kendini; nitekim irfan sahibi, düşünmesini bilen değil, hissetmesini bilendir.

imza: kulsuz tanrı

2008-07-08T17:58:00.000-07:00

Yaratılmış olduğuna inanan kişi, yaratmaktan korkar. Bir el uzattığınız vakit o insana; avucunuzda inanç, kafanızda soru işareti ile kalakalırsınız.

zihni hüsran

2008-07-08T17:23:00.000-07:00

Cahil insan; bilgisiz olan değil, bilmediğini bilmeyendir. Kim ki, bilmediğini farkeder; o vakit, bilgeden dahi üstün kılar kendini.
Karanlık, kör etmez insanları; lakin fazla ışık eder. Bu nedenle, dikmem gözümü bilgelere; sakınırım onlardan.

yitik uydu

2008-07-07T12:20:00.000-07:00

Dört bir yanımda koşuşturan insanlar ilişmekte gözüme...
Kendisinin neden sabitleştiğini düşüneduran beynim; hayat-yörüngesinden çıkmış olduğu kanısına varmakta. Ya "hayat" yeterli çekim gücüne sahip değildi, yahut "hayat" adında birşey mevcut değil.

şemaalsiz göz

2008-07-07T12:03:00.000-07:00

Herşeyi göründüğü gibi benimseyen insanların yanısıra, kör bir insan; görememektedir şeklin yanıltıcı güzelliğini, her daim hayal etmektedir...
Oydum zihnimin gözlerini; bundan böyle kördür kendisi. Ne de olsa, gerçeği saptırmak dışında neye sebebiyet verir görüntü?
Bunun üzerine " Görüntü sebebin kendisidir." i savlayanlar boy gösterebilir. Emin olun onlar, benden de kör olanlardır.

hayat; bir tutam zaman

2008-07-06T14:25:00.000-07:00

Dünyevi olayları sorgularkene, unutur olmuşuz öz benliğimizi. Güncellik; hayatımızın ana teması, anlamı ise farklılaşmakmış.
Hapsolana da, hapsedene de insan etiketi yapıştırmışız. Arası olmazmış ki bunun; ya zindan hayatı yaşamalı, ya da gardiyanı oynamalıymış. Meğer dört duvar arasında kendini özgür kılabilmekmiş insan olmak, yansımanı gördüğün vakit ise, kırmakmış aynaları. İnsan, insan olalı; böyle insan görmedi.

....

2008-07-05T05:50:00.000-07:00

İnsanlar anlamadıkları düşünceleri önemsemezler.

ÖNYARGILI ON YARGI

2008-07-04T06:26:00.000-07:00

"Önyargı ile yaklaşmayın insanlara." denir. Hayal aleminde otlanan bir sürünün ortaya attığı ütopik bir sanallıktır bu yargı. "Laf" ebeliğinin son safhası olan bu deyiş; bir diğerine hak etmediği bir kılıf dikilmemesi maksadıyla öğütlenir insanlara. Lakin gerçekliğe göz atacak olursanız, bu olgunun bir yanılsama olduğunu fark edersiniz. Günümüzde önyargınızı kuşanmadığınız vakit, bu "sosyal" girişiminiz zarar ile oturacak poponuzu kısmen rahatsız edecektir.
İnsanlığımızın özü olan saflığın, "saflık" sanıldığı kara bir dönemdir içinde bulunduğumuz yontma-aktör devri. Siz, siz olun; önyargınızı kalkanınız kılın.

doktor aranıyor...

2008-07-03T08:21:00.000-07:00

Kalbimde mi bir sorun var, yoksa ben hepten mi kalpsizim? Her halükarda bitmişim. Göğsümü açıp da bir kontrol etsene doktor bey. Eğer kalbimde bir sorun varsa; o artık sizin sorununuz, eğer kalbim hepten yok ise; o da beni sevenlerin sorunudur. Yeter ki yar o göğsü doktor bey, yeter ki yar...

dilsiz aşıklar

2008-07-03T07:39:00.000-07:00

Dile getirmeyin duygularınızı. Dudaklarınızı oynatmanız kafidir. Kelimeler birer virüs, dil ise vücuttaki bir urdur.
Sevildiğimi duyacağıma, sevilmemeyi tercih ederim.
Rica ederim, konuşmayın; sevgi duyulmaz, hissedilir. Yeltenirseniz duyurmaya, aşar kelime haznenizi. Anlayan zaten anlar, anlamayana söylesen kaç yazar?..

acıtır

2008-07-01T10:15:00.000-07:00

İhanetin fizyolojik yapısı keskin hatlıdır, ironik ve bir o kadar da absürtdür. Güvendiği kişi tarafından sırtı veya yüreği bıçaklanan insanın ortaya attığı bir olgudur ihanet. Bundandır bunu deneyimleyen kişinin yaşamında güvene daha nadir rastlanılmasının. Özüne yaklaştırır insanı deneyimler. Zamanla daha sıkı sarmaya başlarsın benliğini; kimse ulaşamasın diye. Gözümüze, yüreğimize tatlı görünen anlar, olaylar dahi acının iluzyona uğramış birer varyasyonudur. Hayat başlı başına acıdır be dostum! Ömrün süresince ne azına, ne de fazlasına şahit olabilirsin.

yardım edemez sana, senden gayrı kimse...

2008-07-01T07:05:00.000-07:00

Yardım amacıyla yaklaşan insan dahi, zarar teşkil eder size. Tutmadan önce uzatılan elleri, yöneltin şu soruyu soğukkanlılıkla: "Kendine bir hayrın dokundu mu, ey insan?". "Evet." der ise, boşboğaz bir yalancıdır. "Hayır." der ise, öpün o eli; lakin yine de tutmayın. Nitekim vurgulamıştır; tutulası bir ele sahip olmamakla birlikte, sözde yardımının ego tatmininden ibaret olduğunu.

EV YAPIMI TANRI

2008-06-30T14:43:00.000-07:00

Çekinmeyin, yazmaya koyulun. İlk kelimeyi yazmadan, ikincisine ulaşamazsınız.
Kelimeler; cümleleri, cümleler; düşünceleri oluşturagelmiştir. Başlangıcı olmayan bir son düşünülemez. Bundan dolayı, yaratın kendi kelimelerinizi. Lakin, üstünkörü değil; kılı kırk yararak efendiler! Zor lokma olun her daim. Kimileri sizi sindiremesin, kimilerinin midesine oturun. Amacınız bir kanıya varmak değil, kendi farkındalığınızı yaratmak olsun. Lakin, bu tanrıyı oynamak değil, tanrı olmaktır. Emin olun hayatta, kullar değil; tanrılar kazanır...

kuşanma sanatı

2008-06-30T14:35:00.000-07:00

Salt güzellik çıplaklıktır. Giysilerimiz topluma çektiğimiz setlerdir, birer kaçıştır. Yalnızlığın anası olan toplumun elinden çıkma zırhlarımızı kuşanırız, uykuda dahi... Alışmışızdır, alıştırılmışızdır... Yapay olan şu dünyada, doğallık utandırır olmuştur.

GÜÇ

2008-06-30T14:32:00.000-07:00

"Hayal gücünüzü zorlayın" şeklinde bir tabir mevcuttur günlük hayatta. Ben zorlamayın derim; akışına bırakın.

TIKAÇ

2008-06-30T09:49:00.000-07:00

Aşk ölüme benzer; bir kez öldüğünüz vakit, bir daha ölemezsiniz. Lakin tek benzerlikleri bu değildir. Kimi zaman, karşılıksız aşkın ölüme, ölümün ise huzura eşit olduğu, bir denklem sistemi akar mantık süzgecinizden. Süzgecin altını tıkamak, el becerinize kalmıştır.

YANSI(MA)

2008-06-30T07:55:00.000-07:00

Aynadaki yansıma size ait değil. Kaçının onu benimsemekten.
Düşünceleriniz ile fiziğiniz yer değiştirdiği vakit, görünmez olursunuz. Şayet beceremiyorsanız; kırın aynanızı!