<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121</atom:id><lastBuildDate>Thu, 05 Sep 2024 04:37:59 +0000</lastBuildDate><category>Café a solas</category><category>Café literario</category><category>Un café y una cucharadita de humor</category><category>Un cafe y algo de música</category><category>Café de por medio con</category><category>animémonos</category><category>Café - historias y leyendas</category><category>Historietas</category><category>Recursos de café</category><category>Sistemas operativos</category><title>Café de por medio</title><description></description><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (steppenwolf)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>80</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-7152473028230402940</guid><pubDate>Mon, 02 Mar 2009 13:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-03-02T11:56:08.527-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un cafe y algo de música</category><title>In my life</title><atom:summary type="text">Comenzó como un juego en un foro en el que participo. En realidad comenzó hace tiempo. ¿Ustedes se preguntarán de qué demonios está hablando? Les cuento...El año pasado y a modo de trabajo práctico, hicimos con algunos compañeros de estudio el arreglo de un tema propio. Por motivos de distancia y tiempo decidimos pasarnos las pistas del tema para que cada uno haga lo suyo.Fue así que, por mi </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2009/03/in-my-life.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlXjjkXjHv5JLiL0A1s5V9xkv-CTCPhob0heEk_ZnYB08T-54-WCYVloa-8w0-lXB3hEd_hyphenhyphen2_jrTRk_DcCTvV2ZUtW8erF3IU5NZO6FFVI5qYpc8ZOIe_6kd1sZPcnONExGkmDhZ5y6wL/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-3969093382875926724</guid><pubDate>Sat, 10 Jan 2009 05:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-04-26T16:45:59.780-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café a solas</category><title>¿Con o sin azúcar?</title><atom:summary type="text">Lo que motivó que crease este espacio, no fué el producto de un análisis del impacto de internet, como medio de comunicación en la conducta humana. O Tal vez, en cierta medida, sea el efecto del mismo, la búsqueda de un antídoto a lo impersonal de éste; pero prometo no ahondar en el tema.Prefiero decir que es más &quot;una cuestión romántica&quot;. Soy del tipo de personas que gustan disfrutar de las </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2009/01/con-o-sin-azcar.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEja5U6Nphq_RlyFOcveSHSDhFk_zD8WBLjln-SsvrNPITglg7oxR9LoOUbZnMjCPA0bYtUxjm7lBZis-glfPm7Pbf_MbGSFHyiWjnenEQZ5Z-z-t85Jn7-pKEQ-Q_RBPsAFQTeG0QGrBsfT/s72-c/coffeegif-2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>47</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-5782310201354279788</guid><pubDate>Tue, 25 Nov 2008 01:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-11-25T00:08:25.730-02:00</atom:updated><title>Un tonto corazon herido</title><atom:summary type="text">Este es un tema que hice cuando tenía unos veinte y tantos años y que grabamos con un amigo -en su primera versión- allá por... habría que hacer cuentas, espero sepan disculparme.Los años han pasado, y hoy con un tinte armónico diferente en la cálida voz de María Marta, &quot;Un tonto corazón herido&quot; renace de las cenizas.Espero lo disfruten.Un tonto corazón heridopor un amor clandestino.No quiero </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/11/un-tonto-corazon-herido.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhlXjjkXjHv5JLiL0A1s5V9xkv-CTCPhob0heEk_ZnYB08T-54-WCYVloa-8w0-lXB3hEd_hyphenhyphen2_jrTRk_DcCTvV2ZUtW8erF3IU5NZO6FFVI5qYpc8ZOIe_6kd1sZPcnONExGkmDhZ5y6wL/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-3503882092905512591</guid><pubDate>Sun, 28 Sep 2008 20:07:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-09-28T19:16:28.626-03:00</atom:updated><title>Zamba soltera</title><atom:summary type="text">Luego de un tiempo de ausencia, sentí el deseo de compartir con ustedes otra hermosa zamba de Gustavo &quot;Cuchi&quot; Leguizamón:Zamba SolteraG.LeguizamónCon el corazón amanecidosobre el tiempo derrumbadode su añosa soledad.Pobrecita la Inesitatiende ancho y duerme solitaSus manos vanal gobelino bordado.Viven en sus sueños los recuerdosque aromaron de cariciastiempo de su mocedad.Pobrecita la Inesita,</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/09/zamba-soltera.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidVFNS15IvM7a_BBdNid5oTNUzRLk3B82v1U0kcdxFYbun-vjdBKC1hZ1RiIvV5Oi56bxTy1PO9TUIJo50WZlDUYXYj3QapX91FtrS966DaxnXvLG7yN3pyQaY6YH6aJ6lyxX5Vbr8_CIv/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-5139719045435252383</guid><pubDate>Wed, 23 Jul 2008 05:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:23.141-02:00</atom:updated><title>Nuestro folclore en buenas manos</title><atom:summary type="text">El folclore argentino es expresión de nuestro pasado cultural, heredado y transmitido por generaciones hasta el presente.Estas manifestaciones culturales, genuinas, que tienen tan poco espacio en la elaboración de las políticas de Estado y en los medios de comunicación social, nos hablan de historia, de literatura, de formas de vida y costumbres, de ritmos musicales propios.El folclore argentino </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/07/nuestro-folclore-en-buenas-manos.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmbGYM9Oax7U1oJcLZGDv29ecWJ3DyrP4ZelT_4H-Jzv-Bgk5EqWp_TeJ_9v1PDh6SHtuYL0s9WtSzdti44GKRs_xbcWbv3P9r3Mf1onzIK8LF4PGwnpQe4eSVaDHBQrJSInNGT1-1WBW-/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-1382444314184156760</guid><pubDate>Sun, 22 Jun 2008 03:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:23.397-02:00</atom:updated><title>Si llega a ser tucumana</title><atom:summary type="text">Copio a continuación un fragmento de lo escrito por Pablo Wittner para el sitio Raíces Argentinas, en memoria de un gran músico de nuestro folclore argentino: Gustavo &quot;Cuchi&quot; Leguizamón.&quot;En la actualidad se suele hablar de un renacimiento del folklore, y se muestra a Soledad y a Los Nocheros como exponentes máximos de este movimiento. Es llamativo que ni ella ni ellos canten jamás canciones del </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/06/si-llega-ser-tucumana.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhc5Z4Tix__IM7ImrMPIJc11KYokMQEwuOgp7ISuMkn8AetA5fcgv5JRhqY-xQtBhsqAu9RlcrOA9Wz0b09ckTS5tZHlaiPZ1FkBTHT-BMxg9VvRWzFidKSYdmIoUydpkp8ZJ7Is4vgQWFK/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-7356121805762879685</guid><pubDate>Fri, 13 Jun 2008 22:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:23.623-02:00</atom:updated><title>Mirta, para muestra basta un botón</title><atom:summary type="text"> Es verdad, sigo jugando con esto de la música y &quot;comentiendo algunas injusticias&quot; -pensarán algunos- con bellas canciones. Esta vez le tocó el turno a un tema de Adrián Abonizio: &quot;Mirta, de regreso&quot;.Pero para aquellos que creen que soy una persona sin escrúpulos, aquí les demostraré lo contrario, ya que tan sólo arruinaré un fragmento de la canción. Si quieren escucharla completa, les aconsejo </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/06/mirta-para-muestra-basta-un-botn.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjm5jZOZ3gWUGiSPAqBOvc9r3jIOWX3RcibDaY5rPqkNrfdRDakk4etp-FnoUQvKgzGMN3gXtzXE1Dcq-TrOWEn3RBbVTZFZAKRmy6raP0hwebYiTudxqXQlORoC5bOgJQg7g42o7zp_6-J/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-2855917814066103739</guid><pubDate>Fri, 23 May 2008 22:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:23.772-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un cafe y algo de música</category><title>Canción infantil para niños de mi edad</title><atom:summary type="text">Hay quienes dicen que a medida que vamos creciendo, vamos anestesiando nuestra capacidad de asombro, nuestra curiosidad, esos molestos &quot;porque...&quot; con los que poníamos en aprietos a nuestros padres.Vamos madurando, según dicen. &quot;Madurando&quot;... término que nunca llegó a convencerme. Por mi parte, suelo decir, que ojalá nunca madure, porque ese día comenzaré a pudrirme, que es la instancia siguiente</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/05/cancin-infantil-para-nios-de-mi-edad.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUxWkS_J_-1yQXw2Zr_f3UAhbdtuDvlfRbsULkvF48JseDHl6acHPKV_hygBmHhBIA53ScPukD1d3WddpDaBg7_Ujm-wz4174TrvE-Udsz8oNkgPWcwnH6ubJBZMuSOwGmH0vOUN7ojlZF/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-5549620319269918862</guid><pubDate>Thu, 08 May 2008 03:08:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:23.912-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un cafe y algo de música</category><title>Como dicen los que saben - Actualización</title><atom:summary type="text">En realidad no estaba seguro en crear esta entrada, ya que se trata de una canción que aún está en proceso de maduración. Seguramente muchos de ustedes pensarán: &quot;cuando no estés seguro de algo no lo hagas&quot;; pero suelo caracterizarme por llevar la contra a la opinión popular. Es así que me decidí a subir un fragmento de un tema que estoy haciendo. Por el momento prefiero llamarlo &quot;un borrador&quot; al</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/05/como-dicen-los-que-saben.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgfY7Vq_uaK2j33mKdSIIYxBNDOjULxVeIHC9hknoxdzi1d2odttHcRnxTIJGyK8FmIx-eJDRu5-AiAieXT_Jnntnm8TMBwcs7kMRH8JR-RV3HDx_WkaDfzRyF_STjv2yzmBFt4aPOcqNXB/s72-c/gabriel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>14</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-4714358825372939191</guid><pubDate>Tue, 22 Apr 2008 03:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-04-22T00:26:19.085-03:00</atom:updated><title>El seclanteño</title><atom:summary type="text">Ariel Petrocelli: Compositor y músico, nació en Campo Santo el 11 de agosto de 1.937, hijo de Doña Blanca Saez y Don Angel Petrocelli, vivió en este pueblo aproximadamente hasta los 4 años de edad, luego por cuestiones de trabajo la familia Petrocelli dejarían Campo Santo. Durante su permanencia en esta localidad se dedicaron a la actividad agrícola en arriendos donde cultivaban citrus y </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/04/el-seclanteo.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-6700716912473171329</guid><pubDate>Thu, 03 Apr 2008 04:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:23.954-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un cafe y algo de música</category><title>Como otras tantas tardes de septiembre</title><atom:summary type="text"> Simplemente una canción que compuse y que sentí el deseo de compartir.Ella corrió hacia la puertaEl sonrió como otras tantas tardes de septiembreLuego un tiempo de sangre y fusilDe hombres muertos sólo por disentirEl prometió volveré, no temas mi amor si es algo más de las seisElla corrió hacia la puertaEl no llegó como otras tantas tardes de septiembre  </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/04/como-otras-tantas-tardes-de-septiembre.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq927oU0K47cNtgymSWDcMbSmK-RSknOOQkMb8TdwkBqMvm-A-hH9uOxLvnTluUjRTjChVwzfXeYSlJlwJoIUjfd1hxO008_3O14hqR5snpc2d5lca2Md-CVSLlemQAP9FjiJZH55b2ksR/s72-c/soledad-00.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-5699277634982321054</guid><pubDate>Mon, 03 Mar 2008 18:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:24.070-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un cafe y algo de música</category><title>La pomeña</title><atom:summary type="text">Regresaba del alfalfar como cualquier tarde. La hoz en la mano y su padre junto a ella. &quot;Eulogia, Eulogia&quot;, gritó su madre cuando los vio llegar. &quot;Acaba de salir por la radio una zamba que te nombraba. Hablaba del blanco (el caballo) y de la caja&quot;. Esa es la voz de los recuerdos que retumban desde el fondo de los años. Eulogia no le creía, o simplemente no podía entender que su nombre bailase en </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/03/la-pomea.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJauu49UuT5OfIwMeMgpEHqeNgk0l8z2MZLeuJxhtEf0vKkXraLDhUbT5R1IkahB6Sz2A5Ya4jxIsc5tLQpgurMoBsuiQVMOhV90WMIyMCaFS2oMix9yOY15kZz3tu8fVhPHKSOSmQ07AM/s72-c/Rosmari-2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-7866684277276644546</guid><pubDate>Fri, 18 Jan 2008 08:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:24.301-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Acepciones</title><atom:summary type="text">Soy mezquino; pero no en la acepción de la palabra &quot;falto de nobleza de espíritu&quot;, no.Tampoco debes verme como un avaro, como aquel que oculta, reserva o escatima algo.Más bien como un pobre desdichado, claro está, en el sentido coloquial del término.¿Me entenderías si te digo: &quot;un pusilánime&quot;? No, seguramente no.Aunque lo más probable es que ya te has dado cuenta de ello.Pero esto me permite </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2008/01/acepciones.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGD9la5QBAc5nDEewiu63wJy1YuQ-9gaivWvFQv2yvRjWx_FGFGgeS9AsM9jf5phThlFwsfJDKvhShCk0CsbEac1LS21jix7yR6jovEWLSmqihRSKZthit4aSjbPvhyphenhyphenJ8O4npLhmz_RSuP/s72-c/acepcion-2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>10</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-9174310424501654555</guid><pubDate>Sun, 29 Jul 2007 22:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:24.425-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un cafe y algo de música</category><title>Sextas diatónicas</title><atom:summary type="text">Este es un sitio en el que intento recopilar cifrados y tablaturas de nuestro folclore con arreglos armónicos coloridos -entiéndase acordes con alteraciones, cadencias, etc- para de esta forma, dar a conocer e incentivar a nuestros jóvenes y no tan jóvenes, a acercarse a él, demostrándoles que el mismo puede ser interpretado con riqueza armónica sin perder la esencia, como supieron y saben </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/07/sextas-diatnicas.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs3JXwdnWsiqSEQfAuZHeQxXVv328bOG9F0uv82cT820Bhj2xn2o-YBrL_WlE130LpsH2NS_C8tLFzuac6SU3JFoiOMRdnxF4-_2uz5k2kyq2XeS3H7jJ0l_IX-UpK9MMKiZ8MDgO6rxGP/s72-c/logo.png" height="72" width="72"/><thr:total>7</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-8292955247920634874</guid><pubDate>Sun, 29 Apr 2007 20:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:24.827-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Sexo por dinero</title><atom:summary type="text">Lenguaje denudo de alegorías, cruel delirio de grávido olvido.Voraz deseo de mi carne... y tu mano espera.Dejo caer tu bretel y mi vergüenza, mientras mi boca desea.Asumo el papel y la culpa mientras maquillas una sonrisa en mi rostro.Presumo tenerte y me desentiendo de tus hombros para jugar en tu vientre,en el preciso instante en que simulas amarme.</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/04/sexo-por-dinero.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtXW9O1y-VVm_z3qj8U8qPXEIjskvwjqOE4x_FnqkNlPPKoIMJmvgssh70WKeYOxGkSs4FVguuu_Zw8cL-75hs9Q0uCS5CIhqdodmU29cnuFRohnTLtwNVs82w1eWYvEtfosrYmu1SOzHf/s72-c/amantes.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>13</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-3502287574954230355</guid><pubDate>Mon, 23 Apr 2007 23:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:25.082-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Historias de almas ocultas en roperos</title><atom:summary type="text">Una vez creí capturar la magia de un amanecer de azules y rosadosen el horizonte de una cálida mañana de marzo;y se escurrió lenta ante la noche de mi día.Una vez busqué mi alma entre las páginas de un libroy la encontré dormida en el ropero.Una vez creí ser hombre con un beso, y amanecí en tu cuerpo,temeroso como un niño.Una vez soné con el amor en tu mirada y sentí dolor, angustia y </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/04/historias-de-almas-ocultas-en-roperos.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqgxzHIE_2gvKMTQoMdxYzLK1qlSW-fUG1yzZ8rg6grYq3jxcmg_thXClKvGrJebflQEIJaQhhPxqTtvTj3fwBWb9HdW8oaaUtjREl7hvM7YOYv0VoNGhXF5SMq9rGWXSCGa0N9GFxgTIw/s72-c/kyle-shortes-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>8</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-1540444241145546887</guid><pubDate>Sun, 22 Apr 2007 20:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:25.510-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Entre líneas (Canción infantil)</title><atom:summary type="text">Pisa pisuela, color de ciruela...Recorrí tu cuerpo a la deriva con mis dedos.Sobre el puente de Avignón todos bailan y yo......enfrenté valiente el oleaje de tus senos.Mambrú se fue a la guerra, ¡qué dolor, qué dolor...!Me así con fuerza un momento de tu cuello.Dos y dos son cuatro, cuatro y dos ...pero me arrastró la corriente del deseo.Que sepa tejer, que sepa bordar...Y nadé sin descanso hasta</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/04/entre-lneas-cancin-infantil.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjH8dyoRjxGWOybWM91EhR9Z4MzyG-zjw0YlpVTVoIw_aRaFEYVpDvFokHPbxvYrrUDcjMDitM0ebImABqZKzuaHhtRjbM9FheIf_Lbm_TEQWx_xZ7XyxTxvKN2CSr3lURVM3aoV3zr0Yrz/s72-c/amor+infantil.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>5</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-3005169013649037467</guid><pubDate>Sun, 22 Apr 2007 20:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:25.864-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un café y una cucharadita de humor</category><title>El perro del vecino</title><atom:summary type="text">La siguiente historia es un hecho de la vida irreal.Nunca fui una persona muy lista. De ello sacaban partido muchos de mis conocidos, por lo que solían jugarme algunas bromas.Un día, al regresar del trabajo, encontré en la puerta de mi departamento, una caja de unos 60x60x1500 cm, la que presentaba perforaciones simétricamente distribuidas en toda su longitud.Con ella había una nota de Carlos (mi</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/04/el-perro-del-vecino.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqBNOr8u01AhdazWo9ayGRRJX4bNgyBtb5PoKAZCgXU9PfatLXwxXOtrqYPwT_0gVt1apGPpxsTmila-EYVE1nQAbpojdIQVmcc7YDjtbBGUQFg2KdvPhyp0NUpeGGzSuE7Ub4H7RD-E6k/s72-c/coffeegif-2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-8299176561886892109</guid><pubDate>Fri, 13 Apr 2007 03:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:26.239-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Un septiembre en tu cuerpo</title><atom:summary type="text">Siete minutos para amanecer en algún lugar de tu espalda,mientras septiembre se despereza sobre los jazmines del patioy una rezagada y débil brisa de invierno recorre tu cuello.Los años han sido sabios en tu cuerpo,moldeándolo hábilmente hasta el último detalle,convirtiéndolo en el refugio perfecto de mis manos,en el tibio y húmedo paraje de mis labios,en el campo de batalla del deseo.Qué fácil </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/04/un-septiembre-en-tu-cuerpo.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUqGHfdWoH46RJpMLebNoSfolHq_xcQCd664O03Byf_aSLVZrI9ollMimIQyxcZkQeC-IxbPijH3jCK_K02Xa8o6ZLq0_EyS9Zgd5qdR-lSn1m60hp4pojwljTDGmELEsmWfc6pQSdZx0K/s72-c/unseptiembre.png" height="72" width="72"/><thr:total>12</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-911974877931012699</guid><pubDate>Thu, 05 Apr 2007 19:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:26.446-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café a solas</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Y vos no estás</title><atom:summary type="text">Mira en el espejo y dime qué ves. ¿Sabes realmente cual es el reflejo?Los sueños y la realidad son cara y seca de una misma moneda.Quizás no puedas ver los colores en la oscuridad, pero ellos están ahí.Crees que puedes deshacerte de todo, pero el viento de Abrilseguirá oliendo a lluvia. Siempre ha sido igual.El alba pinta tenues tintes rosados en tu rostro,mientras obervas cómo se aleja el </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/04/y-vos-no-ests.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRjzn34nellaFqTCTgU-0ZgFYCxBmGOpiTfImKioLv_DxQB0c1k2rzpAvS1JIFxbfZhrNGQw7odje9Q_xIjlzr13GJzqGssi71Zu3n54N2V1xtzgOUymYCG7SSPtLA3R-xQDnKK0YPQYyQ/s72-c/una-tarde-de-te-2-autor-jaxmany.jpeg" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-7258321770349898370</guid><pubDate>Thu, 29 Mar 2007 13:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:26.917-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café a solas</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Lo fantástico</title><atom:summary type="text">Continuación del post, &quot;Escrito en una servilleta&quot;.Lo fantástico de la relación entre las personas, es ese continuo intercambio de puntos de vista. El que yo vea un punto, cuando vos -que apenas te encontrás a mi diestra, a la distancia de mi brazo extendido a lo largo de la diagonal que conforma mi hombro y tu rostro de perfil, y a unos dos pasos por delante; desde donde puedo acariciar tu </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/03/lo-fantstico.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHSiz6wXBTG4cCtczH-0acIYFqRYS-vnRj2sl4TVxyvEBcyIHUV-KVYJWHXbLpUatJaBWJpw-ajZyjJu0oOULQ_FM7UamkL3PA0HxX4yMlR3WaL2Ib9-omerfs3crLYYNnGoF_EyIBYdNu/s72-c/coffeegif-2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-2806906484080770655</guid><pubDate>Wed, 28 Mar 2007 03:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-08-08T18:42:09.605-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>En el otoño de un amor</title><atom:summary type="text">En el abril de un beso. En la mirada de una pasión lejana, mientras el sol calienta tímidamente la piel.En un intento desesperado de arrancar el deseo en una caricia,me dejo atravesar por brisas nuevas. Me seducen viejos nuevos aromas.Cada gota de lluvia trae implícita cientos de gotas, así como, cada nueva mirada es una antigûa mirada.Acaso, ¿no tuviste alguna vez la impresión de haber conocido </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/03/en-el-otoo-de-un-amor.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXqYF6_xshm7PlKxm3HOHSk-mKc0wH5PMgHn_2zSbL9vh9PU9w2pKCwuulR5zh6JZxekSMLuScwXzngR3NywZCMkMsNhx4-ORmP3Tk29lNX_UWm30vXXsQjjPTnVorcGNbs-wXnrOTm3YB/s72-c/en+el+otonio+de+un+amor.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-2895101063211100266</guid><pubDate>Sun, 25 Mar 2007 04:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:27.527-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Requiem</title><atom:summary type="text">Déjame decirte algo que quizás no quieras escuchar;pero cuando el frío de la soledad apriete tu garganta,pensarás en mí.Puedes esconderte en otra ciudad, cambiar de identidady hasta de cuerpo.Pero cuando el tiempo ya no calme el dolor,pensarás en mí.Cuando los fantasmas del pasado comiencen a asecharte,para apuñalar tu alma, y el oscuro filo de las sombraste hiera la piel.Tarde o temprano, </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/03/requiem.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhujAFR7bXHR1TasLU-_TREzEmaQxIyCIw_eyarO56P8iXF2FyLKJHT2IC5Z1uXfIAs4xpDT1vKgOnQpWCDXILDcCCD4wDJNCEi_MAUOy7v4xxK7fKkkiAtU_q0XV-wJiQAA1zf_THh8syd/s72-c/requiemforadream23wh.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>9</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-6418423081775625744</guid><pubDate>Fri, 23 Mar 2007 01:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:27.758-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Café literario</category><title>Quiero</title><atom:summary type="text">Quiero verte bailar dentro de un oscuro cuarto,alrededor de los cadáveres de mis hermanos muertos,guerreros silenciosos de una guerra perdida,poetas ciegos de una ciudad que silenció sus voces,y devoró su carne, sus ojos, sus almas.Quiero verte llorar en un día grisy beber tus lágrimas mezcladas en la lluvia,que queman como ácido en mi boca,que seca el corazón de un niño,que vela tu imagen en mis</atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/03/quiero.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidnklB7ujTb0_ASWqBjJyLM9etrJL368mdzru8ZXCAcpwQdEOmfNtdBuHn1GT72hrUfkQV-icei6M1OCSfKuMmE_IJOjlL6WoV3rVWSL-aExp-6VkkHUdrju6GsplMU-ahZPgZUJXTObYW/s72-c/Biomega-v01p002.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6604120870101320121.post-8332576339510694686</guid><pubDate>Thu, 15 Mar 2007 03:04:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-12-13T07:37:28.399-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Un café y una cucharadita de humor</category><title>La solución al stress por la cotidianeidad</title><atom:summary type="text">Nace un nuevo sitio: Nove(r)dades del día, un espacio para aprender a combatir los factores estresantes de nuestra cotidianeidad. Un lugar donde mantenerse informado, pero sin dolor. A través de la lecturas de sus notas, usted comenzará a ejercitar el saludable hábito de la risa.La ciencia lo avala: reírse mejora la saludLas carcajadas provocan efectos positivos, tanto físicos como psicológicos, </atom:summary><link>http://cafedepormedio.blogspot.com/2007/03/la-solucin-al-stress-por-la.html</link><author>noreply@blogger.com (steppenwolf)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGShXtJFtn4K-jhg0mSEpKi0GlxHvBjswel9mSrq6x_BNb4NdmVpOt7olG77pCKuF5WAXE4iXjTNrGh7ePtJDQgZLOHJk2qiTvdBuIgXeXDSFpOIO-Ksu0TAEW9Swd1xTHKOQFw34w6bnJ/s72-c/afiche.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>5</thr:total></item></channel></rss>