cafe mystic

yeşil çay, tarçın ve göbek üçgeni

2016-11-01T00:30:00.002+03:00

Birisi duyarsa naaparım diye, kulaklıkta kısık sesle dinlenen şarkıların lezzeti gibiydin tarçınlı yeşil çayım...

Tempolu yürüyüş, bol su ve bol bol balık derken yeşil çayın faziletlerinden yararlanmak olmazdı nitekim. "3 günde 45 kilo verdim ihihihih :))))" tadında instagram virallerine benzemesinden korkuyorum ama 3 ay gibi kısa bir sürede 20 kilo kadar gitti ha.

Asıl nokta şu ki, ne açlık ne yorgunluk hiç birşey beni yeşil çayıma attığım tarçını gizlemek kadar yormadı. Sebep, her önüne gelenin;

-Ayyyy tarçın mı atıyooosnnn hemde toz tarçın çaya hıı :S

- Iykk nasıl içiceksin onu böö :((

- Bak böbrek taşı yapar o ben diim sana tamam mı! o.O

diye akıl verip apık sapık konuşması. Yemin ederim illallah ettim be. "Ölmeden önceki son sözler" misalinden verilen o dandik komedi bloglarındaki cümlelerden son üçü bunlar olacaktı az daha. Ulan sanki yamyamlık yapıyoruz, kafa tasında şarap içiyoruz, börtü böcek kemiriyoruz; ne bu abartı arkadaş.

Hadi herşeyi geçtim, yeşil çaya tarçın atılmasına tanık olarak başlanan bu diyalog neden hep;

"Bak benim kardeşimde yapıyordu diyet, şimdi kronik ishal." diye noktalanır. İşin acı tarafı ise bunu diyen kişinin 247 kilo olması :(

Bu konuya değinmişken, 3 öğün 30 gün 3 ay sürekli tarçınlı yeşil çay içen biri olarak yani, 3x30x3=270 bardak tarçınlı yeşil çay içen biri olarak itimat ederseniz bir kaç gözlemimi doğru bilinen yanlışları ortaya koymak adına belirteyim;

1-) Tarçınlı yeşil çay ishal filan yapmıyor. Kim uyduruyor bunları yaaa. kiM kİM KİM

2-) Tarçınlı yeşil çay tek başına zayıflatacak bir fonksiyona sahip değil, beslenme alışkanlığı değişmediği sürece değişende birşey olmayacaktır.

3-) Aç karnına yeşil çay mide bulandırır. En doğrusu yemeklerden sonra yükselen kan şekerini dengelemek için kullanmaktır.

Neyse, mahalle baskısının ne olduğunu çok iyi bilirdim ancak bir tarçınlı yeşilçay içmek için iş yerinde köşe bucak saklanmayı gerektirecek ne suçum vardı buna hiç anlam veremedim.

bay bay.

pictures retrieved from: bakbii.com, nowdontgetmewrong.com, sifamarket.com

hakiki, öz, gerçek, halis büyü ve sihir

2014-05-15T15:16:00.000+03:00

SOMA'da 13 Mayıs'ta meydana gelen maden kazası ve an itibariyle 300'e yaklaşan ölü sayısına ilave henüz göçükten çıkarılmamış olan sayısı net bilinemeyen bedenler...

"Büyü" ve "Sihir" ne demek; kendilerine imanları tarafından kötü şeyler emredilen insan beyanatları üzerinden tartışarak açığa çıkaralım. Bu katliamdan sonra verilen tepkilere göz atarak yapalım bunu..

Yaşanan olayın izleri üzerinde durmayacağım, psikolojimiz bozuldu ve bir takım izler aldık, yeterince konuşuldu ve konuşalacak zaten bu.

Olayın olduğu saatlerde Habertürk'te ve Hürriyet'te bir manşet vardı; "Dünyadaki en büyük maden kazaları!" diye... Bu tarz olaylardan sonra bu ve benzer manşetler, bana öyle geliyor ki bir uyuşturucu bağımlısına uyuşturucu ikramından farksız.

Alan kişinin zaten birşey sorgulayacak hali kalmamış, verende halinden memnun. Biride demiyor ki; "Lan bu iş birini göt altına itmedimi şimdi? Ne yani, yüzlerce ölümden sonra herşey hit kazanmak için açılan bir fotogaleri ile bitti mi? Bir sorumlu yok mu? Peki noldu şimdi, geride kalanların hesabı?"

Yani kısacası, haber olan şey bu katliamın ardından, geride kalanların hesabı ve sorumlular değil, "Dünyadaki Maden Kazaları". Anlayana; alttan alta: "Bakın; bi bizde mi oluyor? Her yerde bu böyle ki." diye verilmek istenen mesaj için bir operasyon. Aynı perspektiften dikkatlice bakarsanız, büyülenmemiş biriyseniz birde; bunun sizi o tanıdığınız söyleme götüreceğini çok rahat görürsünüz; "kader". Ve bu operasyon ne yazık ki, daha ölenler mezarlarına bile koyulmadan başlatıldı.

Firavun halkını ahmaklaştırdı. 43/54

Ölenler mezarlarına konulduktan sonra ise ne mi olacak? Bu seferde hayatını kaybedenlerin acıklı hikayeleri "fotogaleri" yapılacak. Hatta bunada başlandı bile.. Bu uyuşturucunun bağımlılarıysa yine nöbetler geçirmekte geç kalmadılar;

"Madende çalışın diye kim dedi onlara; garsonluk yapsalardı, markette çalışsalardı ölmezlerdi!"

"Kaderinde var bu işin ölüm, göze almayacaksan çalışmayacaksın o zaman."

ve nihayet şu;

Vicdan'ın, iyiliğin temel tanımı ve insana yerleştirilmiş Tanrı'nın kodu olduğunu düşünüyorum. Bunun ispatıysa basit, vicdanları tamamen sökülmüş bir insan komünü hayal edin hafızanızda. Sonra dikkat edin, tarihle birlikte; "kader" diyenlerin "alın yazısı" diyenlerin kimler olduğuna; adeletin çiğnendiği yerlerden başka bir yer bulamadınız.

Suçluların suçları, kendilerinden sorulmaz. 28/78

Vicdanı elinden alınmış insan, artık beşer olduktan sonra; "iyilik-kötülük" standartlarını değiştirmek isteyen kişi(büyücü), istediği gibi yeniden kodlaya bilir "iyilik"in anlamını. Böylece vicdanın iyilik olarak emrettiği; "dürüstlük, adaleti ayakta tutma, erdem, iffet" kavramlarının semantiği buharlaşıp lafzı kalır. .Bu yeni kodun algoritması çok basit çalışır; şunları telkin etmeli kullanıcısına;

sihir'in altı şartı diyelim biz bunlara,

1-) Asla hiçbir şeyi, sorgulama, araştırma.
2-) Seni küçük düşürenlerim sözleri her zaman doğrudur, onlara inan.
3-) Yeryüzündeki düzeltme işi senin değil, Allah'ındır. Hiçbir şey yapma, bol bol dua et.
4-) Seni soyanlara daha fazla soymadıkları için daha fazla boyun eğerek teşekkür et.
5-) Atalar asla yanılmazlar.
6-) Ne kadar fazla kişi söylerse, o söz(yalan) o kadar doğrudur.

Bu şekilde kodlanmış birinin, "kör, sağır ve dilsiz" olduğu gönül rahatlığıyla söylenebilir. Kördür; gerçeklerle arasına bir perde girmiştir. Sağırdır; vicdanından gelen doğruları işitemez. Dilsizdir, iyiliği emretme adına hiçbir şey söyleyemez, kötülükten sakındıracak dirayeti kaybetmiştir. İnandırılmış bölükler artık büyülenmiştir.

Vicdanın yerini menfaatin alması büyü; Yalana, erdemini, onurunu, şerefini bir kenara itip körü körüne sarılana ise büyülenmiş; bunları sağlayana ise Firavun ve sihirbazları denir.

pictures retrieved from: netgazete.com, haber53.com, grindd.com, awesomeyourlife.com

blogunu terk eden bir adamın acı dolu hikayesi

2013-04-11T02:55:00.000+03:00

"Denetlenmeyi bekleyen X yorum var." yazıyla meraklanıp; gelen yorumların "Whats up!..." yahut "Hey there!..." diye başladığını görmek o kadar canımı acıtmaya başladı ki artık.

Çok uzun bi süre yazı yazmayıp, ardından hiç bişey olmamış gibi davranmakla; bu blogda "mystic ustadan kekikli haşlanmış brokoli tarifi" başlıklı bir post yayınlamak benim için benzer şeyler olacaktı, bu nedenle bi açıklama yapma gereği hissediyorum, aslında açıklama gereğinden ziyade; ben kendimi suçlu hissediyorum galiba.

Biliyorum lan, biryerlerde hala bu blog umursanıyor(yazar burda paralel evrenden bahsetmekte); hissediyorum. Arama sonuçlarına böyle büyük aradan sonra yinede güzel cevap veriyor blog, çok ilginç. Neyse konuya giriyim artık.

İşi gücü olmayan adam için(maksat ticari değilse) blog yazmak kadar güzel birşey bilmiyorum. Mesela tam şu an; aylar sonra yine, Obama'nın ulusa sesleniş metnini düzenleyen kişi kadar önemli biri gibi davranıyorum bu yazıyı yazarken.(salak mıyım neyim).

"Ulan bu kadar seviyodunda, eeee?" diyenleri duyamaz gibiyim. Kim diyecek ki la, diyecek adam mı bıraktık. eheh. Sebep; "düzenli Mystic ziyaretçisi" yerini google görsellerde; tabak, çanak, kazak ararken yolu düşen ev hanımlarına bıraktı.

Vatevır;

Faydalı içeriği severim, okuyucunun kafasını çalıştıran, yeni şeyler öğreten ya da düşündüren cinsten olursa hele birde, ne güzel olur. İşte bende böyle şeyler yazmaya çalıştım, ama anladım ki; ayranı çok seven, işli güçlü ve çok güzel bi sevgilisi olan adama göre değil bunlar; en az 15 tane eskiz var tamamlanmamış; ve konular, linkler, yazılar, kitaplar etc. Kıyamıyorumda, nolacak bilmiyorum. Belki emekliliğimde bulmaca çözmekten fırsat buldukça tamamlarım.

Umarım daha düzenli ve kısa yazarım artıkın. sizde yine;

"Gıdımızdan aldı ve hızla uzaklaştı, yüzünü göremedik." dersiniz.

bay bay.

işte google'ın tableti nexus 7

2012-06-26T06:01:00.002+03:00

İlk olarak Google yetkilileri henüz belirtmeden adı ile sızan sürpriz tablet Nexus 7, tanıtımından bir kaç gün önce tüm ayrıntılarıyla Gizmodo Australia'da yer aldı.

Asus & Google işbirliğiyle, donanım & marka bazında bakıldığında ucuzluğuyla şaşırtan Google Nexus 7'nin şık tasarımının yanında özellikleri şöyle;

* Android 4.1 Jelly Bean işletim sistemi

* 1.3 GHz dört çekirdekli Tegra 3 işlemci,

* 1 GB RAM

* 8 GB ve 16 GB'lık dahili depolama seçenekleri,

* IPS ekran,

* 1280 x 800 çözünürlük,

* 1.2 MP ön yüz kamera,

* Yakın saha iletişim(NFC) desteği,

* 9 saate varan pil ömrü.

Asıl soruya gelelim, "Nexus 7'nin fiyatı ne olacak?" 8 GB ve 16 GB'lık sürümler için $199 & $249 aralığı öngörülüyor.

Google'ın I/O 2012 etkinlikleri kapsamında tanıtılması beklenen ürünün bilgilerinin önceden sızmış olması akla başka soru işaretleri getirsede, eğer Nexus 7 hakkındaki veriler doğruysa, Google; tablet piyasasına farklı tasarımlarıyla dikkat çeken Asus'la birlikte çok sağlam bir giriş yapacak gibi görünüyor.

kullanıcı dostu bloglar oluşturmak

2012-06-16T01:15:00.002+03:00

Blog yazarlığı sadece harika bir içerik oluşturmak ve SEO çalışmaları yaparak ziyaretçi sayısını arttırmaktan ibaret değildir.Bloglar okuyucu ve yazar etkileşiminin olduğu interaktif ortamlar oldukları için bir blogcunun hedefi ziyaretçi sayısını arttırmaktan ziyade bu ziyaretçileri sürekli ve sadık okuyuculara dönüştürmek olmalıdır.Bunun için kaliteli ve eşsiz içerikten daha fazlasına ihtiyacınız vardır.Örneğin kullanıcı dostu bir bloga sahip olmak...

İnsanlar ziyaret ettikleri bir blogu sürekli takip etmeye başlamadan önce içeriğin niteliğine, yazıların güncellenme sıklığına ve blogun kullanıcı dostu olup olmadığına bakarlar.İçeriğin niteliği ve günceliği hakkında ben dahil pek çok blog yazarı yüzlerce yazı yazmıştır bugüne kadar.Ancak kullanıcı dostu bir blog oluşturmayla ilgili çok fazla kaynak bulmak mümkün değil.Ben de bu yazıda kullanıcı dostu bir blog oluşturmanın öneminden ve kullanıcı dostu bir blog oluşturmak için yapabileceklerinizden bahsetmek istiyorum.

Basit Ve Kolay Erişim

Bir blogu ziyaret ettiğimde en çok dikkat ettiğim şeylerden biri içeriğin ön plana çıkarılmış olmasıdır.Ayrıca header, footer ve sidebardaki menüler sayesinde sayfalar arasında geçişi kolayca yapabilmeliyim.Hangi kategorideki yazıları okumak istiyorsam onlara kolayca ulaşabilmeli, blog yazarına bir mesaj göndermek istiyorsam köşe bucak iletişim adresi aramamalıyım.

Bunun için her blogcu hakkımda, iletişim gibi önemli sayfalarını belirgin bir yere koymalı, yazıları kategorilere ayırarak okuyucuya bu kategorilere ulaşma imkanı vermeli, kayıt sayfaları arasındaki geçişi kolaylaştırmalıdır.

Daha Az Reklam

Ziyaretçileri blogunuzu sürekli takip etmekten vazgeçirecek önemli faktörlerden biri de reklamlardır.Blogunuzdan gelir elde etmek için AdSense ve benzeri reklam modelleri kullanmanızı anlıyorum fakat işi abartıp insanları irite etmemelisiniz.Unutmayın insanlar blogunuzu reklamlara bakmak için değil, yazdıklarınızı okumak için ziyaret ediyorlar.

İçeriğinizin etrafında ve sidebarda göstereceğiniz birer reklam alanı yeterli olacaktır.Özellikle popup reklamlardan uzak durmalısınız.Şahsen ben bir blogu ziyaret ettiğimde reklam amaçlı bir popup ile karşılaşırsam bir daha o blogu ziyaret etmem söz konusu değildir.Eminim çoğu kişi benim gibi düşünüyordur.

Arama Kutusu

Özellikle çok fazla içeriği olan bloglarda belli bir konuyu arıyorsam o kadar yazıyı tek tek kontrol edip aradığımı bulmak çok zordur.Bu gibi durumlarda sizin için basit ve önensizmiş gibi görünen küçük bir arama kutusu çok faydalı olacaktır.Bu yüzden blogunuzun bir köşesine tasarımla uyumlu bir arma kutusu koymak çoğu zaman ziyaretçilerinizin işine yarayacaktır.

Sosyal Paylaşım Butonları

Günümüzde sosyal paylaşım sitelerinin internet kullanıcıları arasındaki yeri ve önemi görmezden gelinemez.İnsanlar takipçi sayılarını arttırmak için beğendikleri, faydalı gördükleri ve ilgi çekeceğini düşündükleri şeyleri sosyal medyada paylaşıyorlar.Eğer blogunuzda yazılarınızın paylaşılmasını kolaylaştıracak paylaşım butonları yoksa çok az kişi adres satırındaki adresi kopyalayıp paylaşacaktır.Bu yüzden kullanıcılar için sosyal paylaşım butonları büyük kolaylık sağlamaktadır.

Ayrıca blogunuzun sosyal medyada takip etmek isteyen veya blogunuzun beslemelerine abone olmak isteyen ziyaretçileriniz için sosyal medya profillerinize ve beslemelrinize abone olmayı kolaylaştıracak eklentiler kullanmalısınız.

Okunaklı Ve Düzenli Yazılar

Blogunuzun kalbi olan içeriğinizin de kullanıcı dostu olması için biraz çaba sarfetmelisiniz.Uzun paragraflar yazmak yerine bunları küçük paragraflara ayırarak yazmak, yazılarınızda görseller, ara başlıklar, linkler ve listelerden faydalamnak ayrıca noktalama işaretlerini doğru kullanarak yazım yanlışlarından kaçınmak içeriğinizin daha düzgün, okunaklı ve kullanıcı dostu olmasını sağlayacaktır.

Sayfa Yüklenme Süresi

Hiç kimse yüklenmesi uzun süren blogları sevmez.Hatta çoğu zaman sayfanın yüklenmesi beklemeden blogu terkeder.Google da bunu düşünerek sayfa yüklenme hızını sitelerin arama sonuçlarındaki sıralamasını etkileyen faktörlerden biri olarak belirledi.

Blogunuzun daha hızlı açılması için çok fazla eklenti eklemekten kaçının, daha basit temalar tercih edin, java script kullanımını minimuma indirin ve ana sayfada daha az kayıt gösterin.

Bu yazı; blog yazarlığı, Blogger geliştirme, SEO, sosyal medya, dijital pazarlamai kişisel gelişim konularıyla ilgilenen ve içerik üreten Serdar Kara tarafından yazılmıştır. Yazarın diğer yazılarını kişisel blogu olan Blog Hocam’da okuyabilirsiniz.

"men in black 3" - eleştiri & yorum

2012-06-11T18:33:00.001+03:00

“Geleceği kurtarmak için... Geçmişe dönüş.”

2 yıl önce çekimlerine başlandığını tv’de duymuştum "Siyah Giyen Adamlar 3"ün. İnanılmaz güzellikte bir haberdi tabii bu benim gibi bir "Men in Black" manyağı için. Bu tarz efsanelerin, uzun aradan sonra tekrar beyaz perdeye dönüşü her zaman risklidir ve benimde aklıma ilk olarak bu geldi. Karşımızda "Jurassic Park" ve benzeri örnekler vardı. Hasılat için hikayeyi "ite-kaka" devam ettirmeye çalışmış olduklarında; hep en yukarıda olması gereken eserin nasıl yerlere düşüp kayboluş örneklerini gördük. Riskli hareketti nitekim, peki ne oldu? O kısma geçelim artık.

"Superman" ve "Rambo" filmlerini devam başarısı açısından herzaman örnek gösteririm. Önceki bölümünden yıllar geçmiş olmasına rağmen çıkarılan işin, yaşattığı keyif açısından hala ayakta ve leziz olması inanılmazdır. "Men in Black 3" işte tam bu bahsettiğim şeyi başarmış. Tıpkı 2. filmde nasıl 1 ile kıyaslamak aklımın ucundan geçmemişse, bu film içinde ne ikincinin ne de ilkinin daha güzel & daha kötü olduğuna dair yorum yapamıyorum. Tek bildiğim; mükkemmel bir bilim kurgu – komedi izledim. Diğer mevzulara geçelim;

* Senaryo;

"Men in Black" ile özdeşleşen yazar; Lowell Cunningham'ın yine; “eğlenceli ve sürükleyici” temasından yola çıktığı çok belli fakat bu sefer sürprizlerle dolu bir senaryo var; Siyah Giyen Adamlar’ın geçmişe yolculuğunu izliyoruz, hedef: 1969. 1969 için yaratılan retro ise mükemmelinde ötesinde, sadece; 60’s ve 70’s hayranlarının anlayabileceği küçük detaylar var; 1969’da geçen her sahneye özenle bakın derim. Ve görünenler; hippies, chevrolet, impala, afro-amerikanlara bakış ve tabii ki folk-country müzik...

* Oyunculuklar;

Agent K, yani Tommy Lee Jones için çok fazla koşuşamayacaz bu filmdeki oyunculuğu hakkında ama tam burda harika benzerliğin farkına varan yapımcıya ve genç Agent K; Josh Brolin’e tebrikler. Abartısız makyaj ile doğal bir benzerlik bu, "cast" kavramını ve "cast seçimi"nin önemini izzah edecekleri zaman Josh Brolin’in Men in Black’teki rolüne bakılmasını öneririm bundan sonra.

Will Smith her zamanki gibi kusursuz. Hatta bir örnek bile verebilirim hemen; partneri ajan K’i bulamayınca Mrs. O’ya tarif ediyor kendisi;

Josh Brolin’in galadan sözleri;

“İlk filmi abartısız 45-50 kez izlemişimdir. Tommy ile Will arasındaki uyuma büyük hayranlık duyuyorum. Tommy’nin sesinde gerçek hayatta konuştuğundan çok farklı, Siyah Giyen Adamlar’a özgü bir tını var. Rüyama girene kadar bunu dinledim durdum. Yapabildim mi bilmiyorum, ama arkadaşlarım sesimin onunki gibi çıktığını söylüyorlar. Dışarı yemeğe gittiğim zaman, "Tommy gibi sipariş veriyorsun"dedikleri oluyor.”

Tıpkı diğer iki Men in Black’te olduğu gibi burda da bir suçlumuz var fakat kendisi gerçekten çok eğlenceli ve marjinal. Jemaine Clement’in kusursuz şekilde canlandırdığı Boris "The Animal" ile tanışın;

* Soundtrack

1969’a geçildikten sonra daha fazla müzik beklerdim ama genel anlamda Men in Black 3 soundtrack listesiylede başarılı. Pitbull’un film için bestelediği "back in time"a buyrun;

Fragmanlarda da görülen filmdeki o ilginç araç;

Bana anımsattığı şey; south park’ta Mr Garrison’un enteresan tasarımı oldu;

* Final;

Daha önceki filmlere oranla daha duygu yüklü bir final sizi bekliyor olacak. Belkide bundan önceki finallerin bile anlamını değiştirebilecek. Ben çok başarılı buldum.

Filme puanım;

8.7

"vazgeçmek"

2012-06-04T21:49:00.002+03:00

Bu tarz yazıları sağda solda görünce okumam. "Ne lan? Senin duygu mastürbasyonunu dinlemek zorunda mıyım? Ne kazandıracak bu bana amk." falan filan yaklaşımı mevcut bende. Haaa, ama şöyle ki; tutarsa devam ederim; vazgeçmek tamam, sonrakiler belli zaten; yalnızlık, hüzün, özlem.... ehehe.

Anlamı herkesce bambaşka yorumlanmış bir kelime bu; kimi için “zafer”i, kimi için “yenilgi”yi ifade edebilecek kadar farklı uçlarda seyrediyor. Üstüne zibilyon tane şarkı yazılmış ve bunların hepside istinasız adamın amına koyar cinsten.

Şöylede bi dava var; çok şeyden vazgeçmek zorunda kaldığım için iyi bilirim, kimi zaman kendisi gibi insanı rahatlatan bişey yokken, kimi zamansa insanı bu kadar üzen bir başka şeyde olmuyor. Hülasa-i kelam; insan, vazgeçebildikleri ve vazgeçemediklerinden ibaret sadece.

Salak salak soyut şeyler üzerinden muhabbet etmeyide hiç sevmem ama; bu kelime bana film karelerini hatırlatır. O karelerideki hislerle elle tutulabilecek kadar net bir hal alır. Tam o an farkebilirsin insanın neden vazgeçmek zorunda kaldığını ya da vazgeçemediğini.

Yavrum, kızım; herif git diyo, ne diye diretirsin ki e mathildam? Var işte, bi bok var bunlara neden olan.

Vatevır;

Rahatlatır dedim demi bu kelime için. Aslında mevzuu sadece kendini inandırmaktan ibaret. Hatta şöyle söylersin; “Vazgeçtim, pes etmedim, erdemli olanı yaptım. Zaten bla bla blaydı.” Vayyyy amısına be kamil! İnsanoğlusun neticede, konduramıyorsun kendine yenilgiyi.

“Vazgeçmek” ile bir numero ilintili mevzuudur "hayal kırıklığı". Yitik ve umarsız çocukluğum cine 5’in gece yayınlarındaki şifreyi çözmeyi çalışmakla geçti. Kafayı ters yana eğdim baktım, ters döndüm ve tek gözümü kapatıp baktım, tv’nin renk ve zıtlık ayarlarıyla oynadım fakat sonuç her defasında hüsran. Neyse sonra cine 5 beleşçi gececiler için torpil geçmişti; bi gece baktım ki şifre girmiyor bi türlü kanala. 1 dk, 2 dlk, 5 dk derken asıl mevzuya giriştiler filmdekiler. Ben o günü tam bayram ilan ediyordum ki... Ekran karardı.

Dünya başıma yıkılmıştı lan. Bir çocuğun umutlarıyla daha şerefsizce oynanamazdı heralde. Neden bu örneği verdim bilmiyorum ama; sanırım hayal kırıklığını en saf haliyle yaşadığım anlardan biriydi, beynime kazınmıştı o an. Nitekim; "vazgeçtim" şifreli cine 5’ten. Gittim bir decoder cdsi aldım, rahatladım.

Böylede sikindirik bir örnekle gitmek istemezdim gerçi ama neyse. Her yeni karar, hayal kırıklıklarının ardından alınır. İşte tam burda, neden "vazgeçmek" kelimesinin bu kadar farklı ve duygusal çağrışımlar yaptığını anlabiliyorum. Zordur nitekim. Geçen gün okumuştum; adamın biri erdemli olmak için şu tarz bi laf etmiş;

“Erdem; herşeyden tek kalemde vazgeçebilmektir.” gibi sikimsonik bişey özetle.

Koskoca Sokrates’in, Aristoteles’in tanımlamak için ömrünü verdiği mevzuyu bu şekil sikip atmış. Vazgeçmeyi iyice anlamadan "erdemli olmak" ve "onuru korumak" vs. hakkında bu kadar kesin konuşulamaz.

blog tanıtımı ve twitter kullanımı

2012-05-22T18:42:00.004+03:00

Selamın aleyküm blogcu kardeş.

Eğer bu yukardaki karşılama çok samimi gelmiş ve bundan hoşlaşmışsan, bil ki bu yazı sana göre değil kardeş.

Hepimizin bildiği şu Tumblr yavşaklığını(fazıl say staylaaaa) ele almadan önce, blog tanıtımı ve blogcunun sosyal medya(twitter, facebook, pinterest, ff) kullanımı konusunda son zamanlarda yaptığım gözlemler ve sövmelere yer vermek istedim. Twitter mevzuu üzerinde duracaz, başlayak yavaştan;

Aslında hesapta başka bi yazı vardı ama dayanacak gücüm guvvatım galmadı mınısikiyim. Her gün, kısalttığı linkleri elli defa tweetleyen blogcular(3 kuruş kazanacam diye), herkesin çokta sikindeymişcesine tweetlerine hashtag (#) yapanlar, profiline iş veren olarak “blogger” yazanlar(sanki maaş alıyo google’dan puşt) ve pageview sayısını(ki bunu ziyaretçi sanar keriz) dakka başı paylaşanlar küf mantarı gibi giderek koyulaşan bir renkle ve artarak çoğalıyolar.

"Şüphesiz ki twitter, beleşçi bir blogcu için fev-kal adeeee(ali rıza demirci tarzı fevkalede) reklam fırsatıdır." cafemystic: 34/13

Blogu açmadan önce, yazar pek hevesliyse, iddialı giriş yapmak istiyosa ya da çok şey biriktirmiş ve bunları çok fazla okuyucuya ulaştırmak istiyosa, mutlaka bir araştırma davasına girişir.

Bunu yaparkende kendine bakmaz, "ben hangi bokun lacivertiyim acep?" diye. kafaya takmıştır, hedefe kitlenir.

Google’da şu aramaları yapar bu adam mutlaka;

”blog reklamı”, “blog tanıtma”, “blog hit arttırma” vese vese...

Bu nedenledir ki, bu tarz aramaları yapanların yolu burdan geçsin istiyorum, blog davasında reklam olayına kaydırak arayan abaza gibi atlamasınlar. Herkes okunmak ister, söylediklerim siklensin ister. Ama blogu açtığı ilk gün fenomen olacağını düşünecek kadarda barzo var nitekim.

Vatevır;

Reklam, blogcunun kanındaki; kontrol edemediği takdirde başta okuyucusu, yakın arkadaşlarıda dahil, blogcuyu kendisinden soğutmaya ve küçük düşmeye itecek enteresan bir virüs.

Sadete geliyorum, yeap. Twitter, bir blogcunun olmazsa olmaz aparatı. Blogu için ayrıca twitter hesabı açanları ayırıp, olaya giriyim artık.

Twitter’ı kişisel hesap görünümle kullanıp, blog linklerini 7/24 ardı ardına sıralamak, aklı sikilesice insan evlatlarında görülen acı bir sendrom ne yazik ki. Burayı açayım; bunu yapan adamın, şunu bilmesi lazım; okuyucu, blogun ilgi alanına girdiğini farkederse bir kez, milletin gözüne link sokmana gerek kalmaz. Doğrudan gelir; "Bu oğlan/hatun ne yapmış bakem." diyerekten.

İlgi görmedikçede azıtırlar genelde bunu yapanlar, "ulan siklenmiyorum tamam kabulleniyim." demek yok. Şu yukardakini Derya göndermişti, yarılmıştım; durum hakkında biraz zihin açıyor bu diyalog.

Detaylandıram;

* Bir post yazdın, bunu atarsın. Ok. Bir diğer postu yine aynı şekilde atarsın konusuyla birlikte. Ama aynı linki, günlerce atarsan, kusura bakma ama; über eziksin sen bilader, bırakta seven olursa onlar paylaşsın.

* Link kısaltma davaları var bide bildiğiniz üzre, nooooluyo bu link kısaltma? Linkin kısalttırıldığı aparatçılarla ile anlaşmalı olarak ilgili kısa linke tıklayarak gelen her ziyaretçiye sikimsonik reklamlar gösterilerek para kazanmak amaç. Ne kadar kazanıyolar onuda söyleyim, içler acısı amına koyim;

1.2 tl, 1000 ziyaretçi max. Hadi taş çatlasında bu 1.5 tl olsun 1000 ziyaret başına.

Olum, net söylüyorum; bu Twitter’da kısa linklerden herhangi birine tıklayanı eşşek siksin. net. Hayatta tıklamam. Twitter 3-5 ay önce, bu hangi linkte ne bok olduğu belli olmadığı için, kendi link kısaltma operatrü olan t.co’yu arayüzden çekti.

Bak bak bak sikik blogcu; bunu Ttwitter yaptı, kullanıcılar zarar görmesin diye. Sen hala; yok am.tc, göt.am, götüne.co saydırıyosun günde 50 link. Ulan bu kadar mı fakirsin? Bu kadar mı açsın be am feryadı? Milletin üzerinden yonta yonta, kendinden bıktıra bıktıra para kazanmayı düşünecek kadar?

Siktir git, zahmet et blogun için Twitter aç, orda ne bokun varsa ye amk. Ama yapmaaaaaaaaaz. Takip eden olmaz çünkü.

* Bir diğer mevzu olan hashtag (#) konusuna sürtüneyim azıcık.

Hashtag (#), fonksiyonu itibariyle en kullanışlı ve basit Twitter araçlarından biri. Blog için "etiket" neyse, Twitter içinde hashtag odur. Kullanışlı olduğu kadar, blogcular tarafından komik bir hal aldığıda oluyor bu zıvırın.

Bunu yapan blogcunun okuyucusuna dair düşündüğü şey şu heralde;

goşun goşun, yeni post var sikimtrak blogcumuzun blogunda!

Ama gerçek şu;

kimsenin sikinde değilsin dostum, herkes kendi keyfinde.

Zaten günde defalarca blogunun linklerini paylaşan siklenmeyen blogcunun hashtagları istisnasız her tweetine ekleyerek neyi amaçladığını hep sorgulamışımdır. Yapmayın, aklınızı sikiyim yapmayın; komik oluyosunuz başka bişey değil.

Vatevır;

Benzer konularda da ağzım açılınca kapanmaz. Bloglara yorum olarak bir gülücük koyup link atanlardan, hit arttırmak için sapırt supurt sitelere üye olup back link çekenlerden falan hiç bahsetmedim konu uzamasın diye.

gıdınızdan alarak hızla uzaklaşıyorum.

pictures retrieved from: travelblog.org, 34solo.wordpress.com, funtasticus.com, galeri.uludagsozluk.com

facebook'ta aşk var mı?

2012-05-07T00:02:00.000+03:00

* Bir misafir yazısı: daima güncel blogu ve enerji dolu yazılarıyla tanınan biricit, cafe mystic'e yazdı.

Facebook hepimizin günlük olarak en az birkaç kere gözucuylada olsa baktığı, hatta bazılarımızın yataktan kalkar kalkmaz, gözünü bile açamadan halde akşama dek sosyalleştiği bir yer. Hatta dışarıda iken nerede olduğumuzu;

"Ahada ben şu anda taksimdeyim", "Şu anda boğaza karşı içiyoruz", "Eve geldik.", "Şu an sevgilimle duştayız", "Şu anda tuvaletteyim sıçıyorum."

şeklinde ne yaptığımızı bile nerede olduğumuzu bile yazdığımız bir yer haline geldi. Facebook'ta eski okul arkadaşlarımızı, iş arkadaşlarımızı, eski sevgililerimizi, yeni sevgililerimizi, eski dostlarımızı ve akrabalarımızı hatta öğretmenlerimizi bile ekledik, bulduk bulmayada devam ediyoruz.

Peki Facebook'ta aşk var mı? Facebook'ta aşkı bulabilir miyiz?

Tanıdıklarınız arasından bulabilirsiniz. Tanıdıklarınız; yani eski bir iş arkadaşınız, eski bir okul arkadaşınız arasından aşkı bulabilirsiniz. Varsa eğer biri, yapılacak şeyler bellidir biraz; Facebook resimlerini beğenin, durum iletisini beğenin. Sohbet ederken eski günlerden bahsedin. Buluşma isteğinizi dile getirin, sıcak bakarsa onunda gönlü olduğu anlamına gelebilir. Buluşunca anlarsınız zaten düşüncelerini.

Fakat karşınızdaki kişi sizinle ilgilenmiyorsa sizde ilgilenmeyi kesin, belli ki göstereceğiniz ilgi, onun bakış açısına benzer değil. İleri giderseniz ortak arkadaşlarınız ve çevrenizde sadece; "hatun" ya da "koca" arayan biri konumuna düşebilirsiniz.

Bu konuda bir tüyo; aynı kulvardan birkaç hatuna asılmayın. İş arkadaşlarınızdan bir, okul arkadaşlarınızdan da bir kişi yeterlidir. Aynı arkadaş grubundan birkaç kişiye aynı anda asıldığınızda amacınız tehlikeli bir yere sürüklenebilir, unutmayın.

Tanımadıklarınız arasından bulabilirsiniz. Facebook'ta yer alan "tanıyor olabileceğiniz kişiler" kısmındaki tanıdıklarının tanıdıkları kısmından; aslında senin tanımadığın fakat ortak arkadaşlarının tanıdığı, dıdısının dıdısı olan kişileri ekleyip onlarla iletişime geçebilirsin. Bu yola başvuran yalnız insan sana diyorum; ortak arkadaşlarını "çöpçatan" olarak farzedeceksin. Tabii ki burada da sapık durumunada düşebilirsiniz; hem karşı taraftan, hemde ortak arkadaşlarınız bu durumu duyarsa ne olacağı bilinmez. Burada önemli olan iletişime geçeceğiniz hatun ya da er kişinin '"sazan" olma potansiyeli. Hafif sazansa sizi hemen kabul edip sizinle iletişecektir.

Sonrasında yine karşılıklı ilgi ve dikkatini çekmek için malum yolları uygulamayı unutmuyoruz.

Facebook'taki "arkadaş bulma" uygulamalarından bulabilirsiniz. Facebook'ta sevgili/arkadaş bulma uygulamalarına üye olarak, çevrimiçi olduğunuz anlarda kimlerin olduğunu görüp onlarla mesajlaşma şeklinde irtibata geçip, sonrasında bir klasik olan; msn isteme, arkadaş olarak ekleme şeklinde sanal bir yolla devam edecek, belkide gerçeğe dönüşebilecek bir ilişkiye sahip olabilirsiniz.

Unutmayın, milyonlarca bekar ve sizin gibi yalnız insan var bu dünyada. Aşk sizede çıkabilir.

Kendi açımdan çok şanslı bir insan olduğum için bu uygulamayı kullanırken iş arkadaşlarıma, iş arkadaşlarımın arkadaşlarına, okul arkadaşlarımın arkadaşlarına, eski iş arkadaşlarıma, üniversiteden okul arkadaşlarıma hatta çalıştığım plazadaki başka bir firmada çalışan bir adama kadar sayısız insana denk geldim. Düşünün yani milyon tane bekar insan varken benim şansıma tanıdıklarım denk geldi. Rezil olma ihtimalinizde var.

Aşkı her yerde aramış ve bulamamış birisi olarak söylebilirimki "aşk" Facebook'tada yok. Dilerim ki gerçek aşkları gerçek hayatta bulup, Facebookta ise aşkınızı arkadaş olarak eklersiniz.

biricit ilk defa misafir yazar oldu ve çok heyecanlı umuyorumki okurlar beğenmişlerdir.

[*]: biricit'in yeri

invisible children & kony 2012: petrol vaizleri

2012-05-01T21:39:00.002+03:00

Invisible children vakfı ve bu yardım vakfının mart ayında yayınlanan "Kony 2012" belgesel filminin amacına dair incelemeler ve bilinmesi gereken gözden kaçan ayrıntılara önce kısaca objektif ve sıkıcı, sonra her zamanki gibi subjektif bir şekilde bakacaz.

(Linkler yeni sekmede açılacak, gönül rahatlığıyla tıklatabiling.)

Kony 2012 belgeseli, invisible children yardım örgütü tarafından hazırlanıp, mart ayının 5 inde youtube ile tüm dünyaya servis edildi. Onu sıradan bir belgeselden uzaklaştıran nedenler, invisible children hakkında daha fazla bilgi edinmenin kaçınılmaz olduğunu gösterdi. Şimdi “Bu mevzuyu neden önemsiyon la?” dersen, "geleceğe dair kehanetlerim var" derim.

Önce invisible children vakfı nedir, videonun içeriği ve bu videonun tüm dünyada ses getirmesinin nedenlerine bakıp, ardından amaçlarına göz atalım. Aradan geçen zaman, konuyla ilgili bir çok şeyi izleyip daha iyi anlama imkanı verdi tabii. Bu konuyu; daha sonra kesinlikle tekrar hatırlayacağımızı ve önemini o zaman kavramaktansa şimdi farketmenin doğru olduğunu düşünüyorum, nitekim; gelecekte çok geç olabilir.

invisible children;

2005’de aslında Afrika'daki LRA (Lord Resistance Army: :Tanrı’nın Direniş Ordusu) örgütünün yaptığı katliamlara dikkat çekmek için Jason Russell’ın hazırladığı bir videonun ismiyken, ilerleyen yıllarda bir yardım örgütü haline geldi. Jason Russell mevzusuna sonra geçecez. Invisible Children’ın şüphesiz en büyük hamlesi, şimdiye kadar LRA konusuna dikkat çekmek için onca video hazırlamasına rağmen, gündem yaratan Kony 2012 belgeseliydi.

Kony 2012;

Invisible Children’ın hazırladığı video, LRA örgütünün lideri Joseph Kony’nin durdurulması için farkındalık yaratmayı amaçladı. Onu farklı kılan en büyük şey; Uganda’ya askeri müdahalenin şart olduğu konusunda yönlendirici olması, öyleki; yaratılacak toplumsal farkındalık, siyasilerin olaya el atmasına neden olacağını ön görüyor. Burası önemli; video, ilk kez, halkın siyasi karar mekanizmasını askeri müdehaleye zorlama insiyatifini kendisinde görmesini istiyor. Yani; savaşa karar veren halk olacak.

Joseph Kony’nin yakalanması, videoya göre Kony’nin meşhur edilmesinden geçiyor.

Joseph Kony;

Uganda Hükümetinin 2005’te uluslararası ceza mahkemesine başvurmasıyla yakalanma kararı çıkarttığı, Lord Resistance Army gerilla grubunun lideri, bilenen en azılı çocuk istirmarcısı. Çocukları ordusuna katmak, ailelerini zorla öldürtmek, cinsel istismar, işkence nedeniyle aranıyor. 2006’dan bu yana ise kendisini gören yok.

Kony 2012’nin aldığı destek ve gördüğü tepkide tam burda başlıyor aslında. 2006’dan beri görülmeyen, eylemde bulunmayan bir gerilla lideri var ve Uganda Devlet Başkanının konu ile ilgili söyledikleri; "Uganda bir barış ülkesi, kony uganda da değil." Kony 2012’nin hazırlanış zamanlamasıda gayet ilginç; Uganda’da petrol izine rastlanmasından yaklaşık bikaç yıl sonrası. Invisble Children’ın Kony kampanyası 2011 in başlarına kadar gidiyor.

Invisible Children’ın Kony 2012 ile birlikte, kampanyaya destek için ilginç yöntemlere başvurması ve videodaki çelişkilerde milleti kıllandırdı tabii. visible children adındaki siber blogda yazanlar başta olmak üzere, çeşitli internet sitelerinde kampanyanın amacı ve tutarsızlığı sorgulanmaya başlandı. Ortaya çıkan dökümanlar, Kony 2012'nin göründüğünden çok daha farklı bir noktada olduğunu işaret ediyor gibi.

invisiblechildren.com'da bu kampanyanın sürekliliği ve hedefe ulaşması için istenenler, yanlızca videonun paylaşılması değil. Yaratılacak farkındalık için satılan ürünlerden bazıları; t-shirt, action kit, poster... Yani tam burda kampanya boyut değiştirmeye başlıyor, bana sorarsan inandırıcılığını yitirmeye. Bu mevzuyu ele alacaz. Her ne kadar, bu kampanyanın şeffaf bir şekilde yürütüldüğünü belirtselerde olayın içine dalınca “lan yoksa?” sorusunu soruyo insan kendi kendine.

Vatevır;

Ugandalılar bu işe ne diyor, buda olayın diğer şeysi. Kony 2012’ye göre; askeri müdahaleye tüm ugandalılar; “ovv yeah dude, come and fuck lra” gibi yaklaşıyor. Lakin Uganda’da bu belgeselden sonra yaşananları gazetelerinden ve ugandalıların sosyal medyadan verdiği mesajlarla anlamak mümkün.

Özet; hiçbişey göründüğü gibi değil. Peki böyleyken neden bu kampanyada gösterilmek istenenler gerçeklerden farklı, buna bakmak lazım. Önce Kony 2012 mevzusundan başlayalım bakmaya...

Video’yu seslendiren ve yöneten Invisible Children kurucusu Jason Russell. Bu isim önemli, atın hafızaya. Çok sıkıldım amk gazeteci gibi konuşmaktan. Yeter bu kadar.

Kony 2012;

“Nothing is more powerful than an idea whose time has come”. Bencede zamanı gelmiş fikirlerden daha güçlü birşey yok. Ama zamanının gelmesi için beklenen bu fikir; Uganda’da işe yarar petrol rezervlerinin keşfedilmesinden 5 ay sonrası olmamalı.

Daily Monitor Uganda’nın en daşşaklı gazetesi; bol yorum katılarak servis edilen haberde özetle Uganda Dışişleri Bakanı Henry Okelle Oryem'in sözlerine bi bakmam lazım;

¨İçsavaş nedeniyle halkımız kırılırken, insanlar acı çekerken o kadar yalvardık, uluslararası camiayı göreve çağırdık, hatta Avrupa Birliği'ne barış kuvveti gönderin diye haber gönderdik, kimse bizi o zaman dikkate almadı, şimdi nelerin değiştiğinin farkındayız ama yinede Amerikan askerî yardımı ve asker sevk etmesini sevinçle karşılıyoruz, zira gerilla kuvvetlerine karşı direnecek gücü yitirmek üzereydik¨

Hani "sikeceksen sen sik" hesabı, ne desin. 23 yıldır iç savaşın yaşandığı memlekette, eğer fikri uygulamaktan daha güclü bir şey olmadığının anlaşıldığı vakit gelmişse, bu fikir sevap için değil menfaat içindir. Fikrin ne olduğuda malum ama açacaz ilerde.

Oğlu Gavin ve ona bırakmak istediği sevgi pıtırcığı dünyadan bahsettikten sonra, Gavin’e birinin fotoğrafını gösterip adını sormasıyla mevzuya giriş yapılır. Jacob, Russell’ın 10 yıl önce Uganda Gulu’da tanıştığı LRA’in zulmünden kaçan çocuklardan biridir. Yaşadıkları anlattırılır. Abisinin öldürülüşü vs.

Russell’ın 10 yıl önce Gulu'da ne işi vardı lan? Diye sorulacak olursa, cevap çok zor değil lakin o cevaba ulaşmak ve kesin olarak teyidetmek çok zor. Lakin biz buna misyoner faaliyetleri için; yani “yardım” için diyoruz. Şöyleki; theatlantic.com'daki şu haberi incelemek lazım, nitekim Russell’ın bundan hoşlaştığını sanmam.

Tam burda aklıma bi haber geldi lan, ne diycem; şimdi başlığı falan görüp olayın nerelere gideceğini zaten tahmin etmek mümkün ama zihinleri açmak için faydalı olacağını düşündüğüm bi mevzu daha var, derin nefes alıp bol bol düşünerek okunmalı aşağıdaki haberi;

Zaman’ın haberi; "Petrolü bulan Uganda, Türk yatırımcıları bekliyor." hemen ardından; "Okulu ve müteşebbisleriyle ülkedeki Türklerin varlığı, bu ülkede yatırım yapacak Türk girişimcileri, başka ülkelere göre şanslı kılıyor." Missionary falan demiştik demi, hı hı. Ne alakaysa aklıma geldi söyleyim dedim.

Devam;

Sağa sola Kony’yi ünlü yapmak için afiş asmaya koşuşturan hatunlarımız. Video’nun bu kısmı invisible children’ın açıkladığı, internetteki viral Kony eyleminin sokağa taşacağı 20 Nisan gününü temsil ediyordu. 20 Nisan'da ne oldu peki?

Heç bi sikim olmadı. Amerika da eylem için afişler duvarlarını buldu bazı şehirlerde ama avrupa şehirlerinde 20 Nisan abartıldığının aksine gayet sıradan bi gündü. Yani insanlarada hak vermek lazım; twitter’da Kony videosu tweetlemek seni cool gösterebilir elbet lakin mahalle bakkalının duvarına Kony 2012 posteri yapıştırmak; “bu kim amk?” diyecek olan Mehmet amcaya açıklaması gayet zor olduğundan pek yaklaşılmayan bi mevzu.

Yukarılarda bir yerde invisible children’ın eylem için hazırladığı dükkan'dan bahsetmiştik icstore.myshopify.com sitesinden Kony'yi ünlü yapmak için sepetinizi doldurabilirsiniz. Neler vardı markette; action kit, t shirt, posterler, bileklikler. "İnsanlık için, barış için, sevgi için bile olsa herşeyin bir bedeli var" diyor invisible children, hepsinin etiketi var. İşte tam burda, bunları alan über barışçılarının paraları nereye gidiyor? Sorusu akla geliyor tabiii. Buna sonra değinecez.

Jason’ın oğlu Gavin’in önüne Jacob ve Kony’nin birer fotoğraflarını koyup; "bak bu kötü adam, bak bu jacob, Joseph bunları ailelerinden çalıyor bla bla.." deyip yorumunu alması, bu videodaki en tartışılan mevzulardan biri oldu aslında. Biraz sonra şu olacak; "Gavin, Joseph kötü, ne yapılmalı?", "o durdurulmalı". yeah! bingo! Bunu bi çocuğa söylettiğinizde şüphesiz daha etkili. Kony’ye çocuk istirmarcısı demiştik değil mi? Jason’un bu yaptığı çocuk neyi oluyo tam olarak?

LRA’in yaptıkları etkileyici bir sunumla veriliyor; kesilmiş dudakları olan çocuklar, tüfek tutan çocuklar. Sayıları; 30 000. Burda önemli olan, tam olarak 30 000 kişi diye nitelenen LRA madurlarının, LRA'in gücü anlatılırken vurgulanıp gerilla gücü olarak yansıtılması. Jason bu 30 bin kişiyi, sonraları LRA'in gerilla kuvveti diye nitelesede, 100 kişi civarında olduğu bilinen LRA'in, hala eylemde olduğuna dair söylemi ve Kony’nin 6 yıldır ortalıkta olmadığını gözardı edip, hala katliamlar yaptığını savunması ilginç.

Uluslararası Ceza Mahkemesi'nin Kony hükmü ve liste başı suçlu olduğunun vurgulanmasından sonra UCM’nin baş danışmanı ve oğul Gavin’in aynı fikirde birleştiği vurgulanır. Ne yapılmalı sorusu sorulur, Cevap: eğer Kony tüm dünyaca tanıınmış olsaydı, çoktan yakalanabilirdi. Nasıl yani? Toplum, askeri harekete geçirir.

Aklıma ne geldi lan; Usame Bin Laden. Nasılda meşhurdu değil mi? 30 yıldır terörist olmasına rağmen, tüm dünyaca ünlü olması 11 eylül sonrasına rastlar. Hatta ilginçtir, öldürülüşüde Amerikan askerlerinin Afganistanda işini bitirip, fermuarını çekmesinden bi kaç yıl sonraya rastlar.

Hayat çok garip, vapurlan falan.

Ugandalı politikacılara söz verilmesi ihmal edilmez. Her ne pahasına olursa olsun, müdahalenin şart olduğu yönünde görüşlerini bildirir bu politikacılar. Tanıdık geldi mi bu tipler?

Russell, "...Eğer devlet durumu bilseydi mutlaka bişey yapardı. Bilmiyor, bu nedenle konuyu taşımalıyız." diye belirttikten hemen sonra; "Biz sorduk, BM’nin konuyla ilgili yapabilecek hiçbişeyi yokmuş." demeyi ihmal etmemesi önemli.

BM’nin görevinin; Amerikalı politikacıların etkisiyle başlatılacak Amerikan askeri müdahalesine atılması söz konusu. "BM diye bişey yok, olsada yapacak bişey yok." bu konu onları aşar mevzuusu.

Aklıma 1993 BM Barış Gücü Somali Operasyonu geldi bak şimdide. Şu hani Amerikalı askerlerin kıstırıldığı operasyon. Şuna yemin edebilirim; Somali'de o yıllarda yaşanan karışıklık çok daha büyükken bu müdahale BM tarafından yapılmıştı. Aktif bir içsavaş, öldürülmesi gereken bir isim. Şimdi ise durum basit, sınırlı sayıda yok olmak üzere bir güç ve belirli bir isim var. Şimdi buna rağmen, BM’yi boşver, bu Amerikanın işi demek nedendir amına koyim sorması ayıp?

Bu operasyonun oyunuda vardı, hikayeside yazıldı sonra filmi falanda yapıldı hatta. Delta Force’un en sevdiğim oyunuydu diyebilirim. Amerikan askerlerine çemkiren sivillerden 1,2,3,4 tane falan öldürebilirdiniz. 5. yi öldürdüğünüzde: mission failed.

"Çok öldürdün bilader, tamam sivil öldürebilirsin ama bu kadarda fazla amına koyim." der gibi tamda.

Devam edek neyse;

2011 yılında hız kazanan kampanya amaca doğru hızla ivmelendi, nitekim; Obama 2011 ekiminde 100 "danışman asker" gönderdi. Buradaki “danışmanlık” lafı enteresan. Görev tanımı, Uganda askerlerini eğitmek olarak açıklanıyor.

Neyse; filmde de zaten kampanyaya destek veren yüzlere yer veriliyor. Destek veren ünlüler arasında Justin Bieber’de var. Asıl kişiye gelmeden önce, bu kampayaya Türkiye'den de zamanında destekleyenler oldu, az olsada hala var. Hadi tamam Kony falan filanda, geyik gibi görünebilir önce; ulan hiç mi sormadın kendine sikik; Justin Bieber’le aynı mevzuya destek veriyorum, bir sorgulayım şunu?

Onu geçtim, George W. Bush? İnsanlık barışı için başlatıldığı öne sürülen bu kampayaya sen bunca yaşanan olaydan sonra, bu adamın insanlığa katkısını gözönüne alıp hiç yargılamadın mı?

"Lan? Bush? İnsanlık, barış? Masum çocukların katledilişi?"

Bak şimdi önemli mevzuya yaklaşıyorum;

Uganda Devlet Başkanı, Amama Mbabazi(adı çohoş) twitterdan basbas bağırıyor; "Kony, uganda’da değil. Uganda şu an bir barış ülkesi." Mbabazi bunu Russell ve invisible children’a twitterdan da dedi, konu ile ilgili haberlerde de belirtti. Russell ne cevap verdi? Hiç.

Parlak kolej çocuğu suretindeki avcılara mı inanacaksın, asıl kişiye mi? İşte tüm mesele bu. Ben o halde, bırakında; invisible children’ın amacını sorgulama hakkını kendimde bulayım.

Oryem Okello ile Mbabazi’nin söylemleri başta çelişki gibi duruyor lakin dikkatle incelendiğinde Okello’nun tırsakça konuştuğu anlaşılabilir. Karşında dünyaya karşı seni kullanan milyonlar var, sense söylediklerine kasıtlı olarak sadece Uganda gazetelerinde yer verilen dışişleri başkanısın. Hayat... pardon; menfaat... Ugandalının ne düşündüğünden çok Uganda'ya barış götürmeyen sesi çıkıyor yani.

Vatevır;

Efsane videomuz, bildiğiniz gibi “Bunu paylaşmayana kafam girsin.” gibisinden bir mesajla bitiyor. Videonun ardından yaşananlarda vahim. Yayından 2 – 3 hafta sonra Jason Russell mahallesinde çırılçıplak gezerek sağa sola küfredip aynı zamanda 31 çekerken görülüyor. Bunu gören bir şoför, polisi arıyor ve Jason mapusta. Sonrada psikolojik destek ünitesinde.

Jason’ın bu hareketini invisible’dan arkadaşları yorgunluğa bağlarken karısı ne diyo bak sen;

"Jason hazırladığı videoyu 80 milyon kişinin izleyeceğini tahmin bile edemezdi, bu yüzden bunalıma girdi."

Dişlerimi sıkıyorum espri yapmamak için amk. ama maalesef; buna kim inanır?

* Video’nun yaklaşık 10 dakikası, izleyenleri paylaşıma yönlendirmek için hazırlanmıştı,

* 2011'in başından bu yana politikacılarla kampanya hakkında görüşmeler Amerikan basınında yer almıştı,

* Kampanyaya destek veren ünlüler(ki hepsiyle Russell ayrı ayrı görüşmüştür), twitter hesaplarında Kony 2012 belgeselini çatır çatır paylaştı.

* kony2012.com'da video hakkında izlenme ve yorumlanma sayacı eklendi.

Sen hala dersen ki; “80 milyon kişinin izleyeceğini hesap edemedik.” götümle gülerim sana. Ki bu mevzudan bikaç hafta sonrada Kony 2012 belgeselinin devamı niteliğinde olan, part ii: beyond famous videosu paylaşıldı. Tutmadı.

Jason’ın soyunması, videoda çocuğuna yer vermesi, sık sık Ugandalı çocuğu arkadaşım diye vurgulaması, videoyu Facebook hesabından görüntülerle süslemesi ve soyunduktan sonra eşinin-arkadaşlarının yaptığı açıklamalar bizi bir tek yere götürüyor;

Bu video jason’un kişisel videosudur.

Öyle olmadığı aşikar. Bugün kim tek başına istediği için millerce uzakta bir savaş başlatmaya yeltenip, başarılı olabilir? Plan işliyor; yüzleri Jason ve arkadaşları olan bir özgürlük harekatına doğru hızla yol alınıyor. Parlağın haberi için buyrun burdan yakın.

Jason’ın evangelist olduğunu ve babasının Christian Youth Theater’ın kurucu olduğunu demişmiydim? Bizde de olsa ya; Müslüman Gençlik Tiyatrosu. Eheheh.

* Şu siteyi dikkatlice inceleyip anlamak lazım; missionariesofafrica.

2009’da Nijerya'da müslümanların keyif için öldürüldüğünden ben haberdar iken, invisible children’ın; Jason ve saz arkadaşlarının Nijerya'nın, N'sinden bahsetmemiş olmalarını düşünmek lazım.(ki artık katliam, yerini bombalamalara bıraktı devam ediyor)

Nijerya'da 2009'da sıradan bir gün;

Sokakları 3 yıldır hergün cesetlerle dolan bir ülke için yapılan hiçbir şey yokken; 6 yıldır ortalıkta görünmeyen ve fiilen bitmiş olan bir örgütün birden bire gündeme getirilmesiyle, kimlerin bu işte parmağının olduğunu tahmin etmek benim için zor değil. Jason o sıralar muhtemelen insanlık için uğraşmaya devam ettiğinden bundan haberi olmadı.

1994’te Ruanda BM’nin sikko yardımına muhtaç bırakıldı. Aşağıdaki fotoğrafı herkes bilir ama Ruanda'da herşeyini, tüm sevdiklerini kaybetmiş bir tutsi adama ait olduğunu pek bilen yoktur nedense. Ruanda'da petrol yok.

4 yıl önce Kenya’da inanılmaz bir dram yaşanırken haber sitelerinden seçmeler; (invisible children’dan konuyla ilgili bir bilgiye ulaşılamadı)

Kusura bakmayın ama, sikerim ben böyle dünya barışını. Beyaz adam her yerede beyazdır. M. Serdar Kuzuloğlu yazmıştı internet sitesinde:"Milyonlarca çocuğun bizden küçük bir isteği var"diye bir yazı; o çocuklar yalnızca 2012’de değil, yıllardır yardım istiyorlar ve o çocuklar, bi avuç işbirlikçi parlağın yardım için akıllarına bir sabah aniden geldiklerininde farkındalar. Şimdi buraya geçecez.

Yukardaki ibretlik haberinin kaynağı için şurdan; şurası.

Bu yazıyı Kony mevzusunun sıcak olduğu zamanlarda, Jason henüz giyinikken yazacaktım aslında ama bazı şeyler engel olmuştu. Şimdi iyiki o zaman yazmamışım diyorum. Nitekim geçen sürede daha dikkatli izleme fırsatı oldu. özellikle Uganda’da kampanyanın etkilerini çok merak etmiştim. Beklediğime değdi.

Kony 2012’ye göre askeri müdahale için tüm Ugandalıların götünü bile verebileceği ima ediyordu lakin daily monitor’ün haberine bir bakak mı?

Bu haber, Kony 2012 belgeseli sonrası olayın iç yüzünü ele alan visiblechildren.tumblr.com’da da belirtildi. Invisible Children sanırım, 3-5 ugandalıyı kamera karşısında konuşturduğunda tüm dünyayı ikna edebileceğini düşündü diye tahmin ediyorum. Aşağıdaki kızımızda mevzu hakkında görüşlerini bildiriyor, olaya benim gibi bakmasada; en önemli ortak noktamız; Kony 2012 bir Amerikan silahlı kuvvetler harekatıdır.

Şimdi biraz düşünelim. Elimizdekiler; Nobel Dünya Barış Ödülü sahibi başkan, Irak ve Afganistan'a özgürlük için dalıp kısmen kamuoyunun tepkisini almış bir ülke.

9 yıl içinde 3. defa bir yere demokrasi götürmeyi aynı şekilde alenen yapabilir mi bu ülke? Yapamaz. Çeşitli cinliklere ihtiyacı var, invisible children ve kony 2012 bu cinliğin tam kendisi oluyor. Nasıl mı? savaş istemeyen bir kamuoyu varken, savaş için kamuoyunun desteğini alarak.

Anladın nı? Basit. Çok akıllılar. İlluminati'yi, subliminal mesajı, üçgeni, sex yazısını, yarrağı küreği filmlerde ve reklamlarda arama evladım, budur işte onların tamamı.

Invisible Children hakkında; visiblechildren.tumblr.com, guardian ve daily monitor’un dikkat çektiği bir konuda vakfın finansal yapısıydı. Kony 2012 kampanyası kapsamında elde edilen gelirlerin söz verilen yerlere gidip gitmeyeceği tartışıldı. Malum kampanyanın sitesinde göze sokulan "donate!" butonlarını şimdilik pas geçerek, örgütün 2011 finans raporuna bakalım.

Conside & Conside kimdir biliyong? Amerikalı dandirik şirketlerin finansal araştırmalar için başvurduğu bir finansal araştırma şirketi. Parasıyla yani. Us. Goverment imzalı hiçbirşey yok bu belgelerin hiçbirinde. Yani kendin yaz, altınada kendin imza at. Yeminli müşavirler, ama neye yemin ettiklerine bağlı.

Barbara Among’un bu mevzu hakkında daily monitorda uzun uzun yazıları varda, siktiret şimdi onları, şu var;

Barbara’ya 50 defa tweet attım, "Barbara caps alacam kaldır şu yumurtayı amk." diye ama ya bu kadın gerçekten yumurta, ya da google translate’den haberi yok. eheh.

Vatevır;

Videoda yer sık sık yerverilen Kony için eylem paketi; action kit mevzusu var tabii birde.

“30 dolara, evet evet yanlış duymadınız yalnızca 30 dolara alacağınız action kit ile, sizde Afrika’daki mazbut çocuklara yardımda bulunabilir, kony’nin tutuklanması için katkı sağlayabilir, hatta dünyaya barış getirebilirsiniz.”

Konfeksiyon atolyesi mübarek, siteyi yukarda bi yerdeydi. Asıl ne diyecem bak, arkadaşım almış bu action kit zımbırtısından, bu yazıyı yazmaya hazırlanırken haberim oldu.

- Neden abi?

- Dünya daha güzel bir yer olsun istiyorum Mustafa, analar ağlamasın.

- Anlıyorum.

Buna benzer bi muhabbet işte. Ne diyeceksin? Bi yazı yazacam blogda, oku onu dedim. Kony bilekliğinin yarattığı cool duruşu ne yazık ki yerel yardım kuruluşlarının kampanyalarından elde etmek çok zor. O değilde, t shirtteki piramit mi lan?. Eheh.

Neyse;

2011 yılında gösterime giren bir film vardı; Machine Gun Preacher. Başrol; ergenlerin sevgilisi, Gerard Butler. Based on a true story muhabbetindeki bu film; 90'ların başlarında gönüllü olarak Uganda'ya giden, Sam Childers’ın hikayesini anlatıyor. Dinsiz ve imansız Sam’in, bir anda Tanrı'yı bulup kendini insanlığa adayışından yola çıkan film, tam bir samanyolu tv dizisi kıvamında teması itibariyle.

Film’in yılına 2011 dedik demi lan? Invisible children’ın Uganda’ya müdahale fikrini fiilen gerçekleştirmeye başladığı yıl. Kony 2012’nin gündeme geldiği yıl. Hollywood’un klasik gaza getirme operasyonlarından farklı olarak bu film, tamamen duygu sömürüsü kullanıyor. Sonuç; Ugandalılar amerikanın adaletine muhtaç.

Filme bakalım biraz, izlemeyenler için önemli değil, nitekim bok gibi bi filmdir kendisi.

Geçelim şu filme;

Sudan’ın güneyinde (LRA’in etki olduğu bölgede) bir köy baskınıyla başlar ve ailesini öldürmeye zorlanan bir çocuğun durumu yansıtılır. İlk 10 saniyesinde adamın amına koyarlar bu dramatik görüntülerle.

Hapisten çıkıp evine dönen Sam, striptiz yapmayı bırakan, yeni bir iş bulan ve kendi deyimiyle artık isa’yı bulmuş olan karısına, striptizi bıraktığı için çocuğunun ve kaynanasının önünde sağlan bir güzel fırça çeker. Durumu o kadar vahimdir.

Kural dışı yaşayan Sam, “kötü” sayılabilecek ne varsa bünyesinde barındırıyordur. “Siktiğimin zencisi” sam için gayet sıradan bir hakarettir oysa. Kim der ki Sam, bu karede o küfrettiği ırka mensup insanlara yardıma gidecektir? Ooo shit. İnsanlık işte. Herşeyin üstünde. Yani en azından burdan çıkarılması gereken şey bu olsagerek.

Sam’in başı, belaya girer; bir adamı öldürmüştür.(aslında ölmediği sonradan ortaya çıkar) Karısından yardım isteyen Sam, kendini kilisede bulur. Afrika'da misyoner faaliyetlerde bulunan Pastor Relling’in konuşasından ve çağrısından etkilenir, orada kutsal suya bandırılmaya karar verir. Suratındaki ifadeden; "ulan iyimi ettik buraya gelmekle amk." sonucunu çıkarmak zor değil.

Sam artık bir bebek gibi günahsızdır. Sudan’a gitmeye ve oradaki yardıma möhtaçlara yardım etmeye karar verir. İnşaat işlerinden anlayan sam, döndüğünde birde kilise yaptırır.

İç savaş bölgesine gönüllü olarak geçen sam, oradaki çocukların hayatını güzelleştirmek için elinden geleni yapar ve Uganda ulusal ordusuyla LRA'e karşı çatışmalara girer. Bir kilisede orda yapar.

Daha çok cabalaması gerekir Sam’in. Tek başına gücü yetmemektedir, inancını yitirmeye başlar. Para toplamak için elinden geleni yapmasına rağmen godamanlar tarafından ciddiye alınmaz.

Açalım bu kısmı;

Sam, istismar edilen çocuklar için kapı kapı gezerek; sadece insanlık dramını anlatarak onların hayatı için değişiklikler yapmayı kafa koyarak istediği karşılıksız yardımlar; her daim; “anlıyoruz, yapabilecek bişey yok”, “yeterince ciddi değil” gibi nedenlerle geri çevrilir. Yardım edenlerse daşşak yaparcasına yardım eder.

Tam burası, Kony 2012’de de altı çizilen; "bu dramdan kime bahsetsek siklenmedik, yapacak bişeyimiz yok dediler" temasına çok benziyor. Ulan sayısız ünlünün; twitter’da ya da haber bültenlerinin canlı yayınında desteklerini belirtmek için konuşanlara rağmen Russell’ın; "Bizi kimse siklemiyoooo :/ siz dünya halkının bu konuda duyarlı olması, herkesi harekete geçirecek." demesi bile, olayın asıl amacının duyarlı olmakta çok daha fazlası olduğunu gösteriyor. Daha açıklayıcı olsun; "Para falan tamam olum bizde, amacımız destek falan değil. Oraya adımımızı sözde insanlık için atıp, paranın amına koymaktır, buda bunca yaşananlardan sonra ancak ve ancak en güzel şekilde, halkın müdahale istemesiyle olur."

Sam’in tekrar savaş bölgesindeki çocuklara dair yaşadığı trajedi, iyice zıvanadan çıkmasına neden olur. 20-25 çocuğun, yakıldığına tanık olur.

Filmi izleyip, yorumlayan sevgi pıtırcıkları şunu pek sık demişlerdi; "yönetmen o kadar güzel işlemişki, hiç yorum katmadan gerçekleri göstermiş".

Ulan gözünü kulağını siktiğimin insanı; eşine snuff filmlerde rastlayamayacağın bir görsel var bu filmde. Yakılıp, kül olmuş çocuklar. 5-10 saniye ekranda kalan bu görüntüden sonra nasıl yönetmen yorum katmamış diyebilirsin sen ya? Yönetmenin çıkıp rol alması mı gerekir?

John Garang’ında ölüm haberinden sonra kendini iyice kaybeden Sam, barda demlendiği sırada yanına yanaşan biri kendisini tanır.

“Senin için afrikanın rambosu diyorlar..”

Bu muhabbet beni aldı, 24 yıl öncesine götürdü. Amerikan sinemasının yaşadığı en büyük ironiye doğru bi flashback yaptım. Harbi Rambo vardı demi? Rambo iii’te iğrenç pislik acımasız şerefsiz rus generalin baskısıyla ezilen mazlumları kurtarmak için Afganistan'a gitmişti.

Yıl oldu 2001; Laden 2001 belgeselini izledik; ünlendirilen başka bir terörist için ekim ayında Afganistan'a müdahale eden Amerika ve yıllardır sivil kayıplar veren bir ülke. Afganlar bu savaşı Rambo’daki "koooopıreyşın" diyen pis rus generale değişirlerdi, işte bundan eminim. Rambo'da makinalıyı sağlam kullanırdı.

Hayat gerçekten çok garip lan.

Film biterken; "Joseph Kony ve LRA'in Kuzey Uganda'da terörist hükmü devam ediyor." demek ihmal edilmiyor; bariz bir yalandır.

Hani vardır ya; şimdi bilmem kim mezardan kalksa gelse ne der falan filan... Sadece dans ettikleri için(Wounded Knee), dağa taşa kuş ismi verdikleri için öldürülen kızılderililer kalksa gelse, sorsak; "Beyaz adam katliamcıları durdurmak için seferberlik ilan ediyor, ne düşünüyosunuz?" diye, ne derler acep?

Vay amk. lafını en son delikli demiri gördüğünde demişlerdi nitekim.

farklı bir gözle "kim milyoner olmak ister"

2012-03-24T07:54:00.001+02:00

Ne zamandır böyle atıp tutacağım tarzda yazı yazamıyodum, iyi gelecek bu.

"Başkalarının yerine utanmak" diye bişey var biliyonuz demi lan? Hani arkadaşınız yada adamın biri fena sıçar; bazen kötü bi espri yada gaf ile, sizinde hiç bir payınız yokken yüzünüz kızarır falan filan. Yaşamıssınızdır mutlaka.

Arkadaşlarımdan yana değilde, bana son zamanlarda çok oluyo bu mevzuu, özellikle "kim milyoner olmak ister" diye bi dandirik yarışma programı var, onu izlerken çok karşılaşıyoruım bu durumla. Daha önce şöyle bi yazı yazmıştım; bu yarışmayla ilgili, bundan önce okunmasını tavsiye ederim; "ben miyoner olmak isterim ama..."

Bi kaç hafta önce bi hatunu çıkarttılar oraya; bak bak bak; "hatun çıktı" demiyorum amına koyim, çıkarttılar diyorum; sordukları soru şu;

Sonra diğer dikkatimi çeken mevzu, yine bir hatun kişiyi oturtmuşlar oraya, ve soru;

Soruyu tekrarlamama lüzum var mı la? İşte biri "sol anahtarı" biride "yüce divan" mevzusu.

Vatevır;

Hiç sevgi pıtırcığı falan olmayacam, yani; “Ne var bunda? Ne varmış yaneeeee, insan heyecanlanamaz mıııı?” demiyecem. Mevzu ne bu kadar basit soruların bilinememesi, nede bu hatunlara bu kadar yüklenilmesi. Bak hatun ne diyor programda soruyu yanıtlamadan hemen evvel;

* Yüce divan demek istiyorum, yani bu soruyu bilmezsem hocalarım beni...

“Beni”den sonra artık ne gelecekti bilmiyorum ama laf ağzında kaldı, sikerler mi diyecekti, okula almazlar mı diyecekti karar veremedim.

Kenan ne diyo ona bakalım mı?

* ..... bu tamamen heyecanla ilgili, gerçekten heyecanla ilgili. Bunu sizi teselli etmek için söylemiyorum.

Şimdi Kenan’ın; “Lan harbi malsın yaa, direk malsın amk. yani, o yüzden bilemedin.” demesini beklemek ütopik olurda, her sikindirik soruda sıçanada; “Valla heyecandan yani, yoksa sen akıllsın biliyom ben.” demek nedir aga? Sen şuna desene;

“Valla napalım, salak sulak kim varsa çağırıyoz, 3435 defa başvuranlar, 3436. defa da başvurur nasılsa deyip sallamıyoz onları.” diye.

Yanda resmi olan hatunsa ilk soruda elenen arkadaş. Konunun seyri açısından belirtmem gerekir ki; şunun bende farkındayım, bu soruları millet elensin diye soruyolar, diğer türlü; "nasıl olsa ilk 5 i herkes bilir" deyip 6. soru başlardı yarışma demi?

Neden bunların üstünden geçtim, az sonra anlaşılacak.

Şimdi, Ali Eyuboğlu’nun "kim milyoner olmak ister" yarışmasıyla ilgili kendisine gelen bir mail üzerine yazdığı yazığı paylaşıyorum, yazının birçok kişi tarafından görülmesi istenmekte olduğundan bunuda içime sinerek yapıyorum;

“Ali Bey, sizin haber ve magazin konularındaki tarafsızlığınız tarafımızca malum olduğu için bizim gibi bir çok ailenin hak etmediği, ama yaşadığı bir olayı sizinle paylaşarak kamu oyuna duyurmak istedim.

Kızım Kübra Gülmez, yaklaşık 45 gün evvel atv’de yayınlanan ‘Kim Milyoner Olmak İster’ programına müracaat etti. 3 Mart’ta aradılar ve 7 Mart’ta saat 13.00’te Yenibosna’daki atv stüdyosunda olmasını istediler. Kızım verilen saatte stüdyodaydı.

Sırası gelip kızım içeri girdiğinde atv görevlisiyle aralarında aynen şu diyalog geçti:

- Adın, soyadın?

- Kübra Gülmez

- İzmir’den mi geliyorsun?

- Evet

- Hangi okuldasın?

- Yüksek Teknoloji Enstitüsü Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümü son sınıf öğrencisiyim.

- Tamam, İzmir’e dönebilirsin.

- Nasıl yani?

- Evet, İzmir’e dönebilirsin.

Ali Bey, eminin bu diyaloğu okuyunca siz de çok şaşırdınız. Çünkü sırf başvuru formunda belirtilen ana maddelerin teyidinin alınması için adayların oraya çağırılması bu kadar zaman kaybı ve masraf (450-500TL) ile yol yorgunluğuna değer mi? Bunun daha pratik bir yöntemi yok mu? Şayet bu, bütün başvuranlara, "Bak biz herkesi çağırıyoruz," mesajını vermek için yapılmış bir uygulama olduğunu düşünüyorum.

Bilgi yarışması için oraya çağırılanların bilgisine değil de fiziğine, kıyafetine, güzelliğine ya da belirli meslek gruplarına (doktor, profesör vb) bakılarak seçim yapılması doğru mudur?

Ali Bey, eleştirilerimin dikkate alınarak büyük çoğunluğa sahip sessizlerin sesi olarak konuyu gündeme getirirseniz, kurumunuza minnetkar kalacağımı belirtirken işinizde başarılar diler, her şeyin gönlünüzce olmasını temenni ederim.”

* Ali Bey'de sorumlu gazeteceliğin gereğini yapmış, mevzuyu medyaya taşımıştır. Şimdi eğlencelik yere gelelim;

Kim Milyoner Olmak İster’in 3-5 haftalık bir yarışma olduğunu varsayar ve bu son zamanlardaki insanın yüzünü kızartan meselelerin olmadığını düşünürsek, benim bu yazıya itimat etme ihtimalim yoktu. Ama durum böyleyken, kimse kusura bakmasın; bi boklar var işin içinde.

Dönelim TBMM’nin sıfatını bilmeyen kızımıza. Bu hatun, o gece mevzudan haberdar olanların çok tepkisini çekti, aşk ilan edenler olduğu gibi küfürler yağdıranlarda oldu. Hatunda bu yazılan kötü, aşağılayıcı içeriklere güldüğünü falan beyan etti doğal olarak. Buda milleti şaşırtmış, şöyle mi yazsaydı la;

“ühü ühüühhhh ben bilemedim onu. Ağlıyorum şu an, az sonrada kendimi asacam ühü ühüüü.”

En dandirik yöntemle o da; "bakın ben iyyim, hiç bişey sikimde değel" imajı vermeye çalıştı doğal olarak. Ah yavrum, ah sarışınım, vah benim siyaset bilimcim, vah sarışınım, bak ne diyor;

- Sana "aptal sarışın" diyen kızların götüne kurban ol bence. Bak hatun ne diyor; "... ne götü yer, ne de suratları." lan açık bi itiraf bu işte. Yarışmaya suratla girilebildiğinin en az katılan biri tarafından sezinlendiğinin ıspatıdır bu.

bi sonraki programı iple çekiyorum şerefsizim.

bloggerlara özel sözlük: weblog sözlük

2012-03-23T03:18:00.003+02:00

"blogların gücü adına!"

Cafe Mystic’i açmadan önce bir çok sözlükte uzun yıllar yazdım, anlatacak şeylerde çoğalmaya başlayınca sıra daha derli toplu olmaya geldi; blogda yazmanın, paylaşmanın tam zamanıydı.

Aylar sonra okunmayan blogcu tribine girip, şu çok tanıdık sözü söyleyip söylemeyeceğimi merak ediyordum aslında;

“Ben zaten kendim için yazıyorum yeaaa!”

Çok şükür olmadı böyle birşey. Blogun ilk zamanlarında sözlükten gelen trafikle aldığım ivme, Cafe Mystic’i aldı götürdü. Sözlükteki blog yazarlarıyla yaptığım bilgi alışverişide Cafe Mystic’e pek yaradı. Sonrası malum.

Asıl konuya şimdi geçebilirim;

4-5 gün önce kumanda panelinde gördüm; yorumyorum blogunun yazarları blogculara özel bir sözlük düşünmüş, postu okudum. Daha öncede değişik platformlarda birleşen insanların sozlukspot.com aracılığla sözlük açtıklarını çok gördüm ama bikaç klon dışında başarılı olan yada umut vereni olmadı. Dolayısıyla ilk düşüncem; “Güzel fikir ama maalesef.”

Bugün; “Dur lan, bi bakiim neymiş, ne olmuş o iş?” deyip girdim.

Linki verelim efendim; weblog.sozlukspot.com

Bloglarından tanıdığım ve sözlükte yazacaklarına hiç ihtimal vermediğim insanları görmek çok garip oldu. Nazik, şirin güzel bir yer olmuş. Şimdi diyebilirim ki; bloggerlı bir sözlük, gerçekten güzel düşünülmüş tutarlı ve önü açık bir fikir.

Weblog sözlük’ün en büyük olayı yazarlarının blogger olması, peki başka ne gibi farkı var;

* Moderatör gözlemime göre; sorun nedeniyle attığım her mesaj 2-3 dk içinde cevaplandırıldığı gibi, entry silme yada uyarı konusunda kalp kırılacağını sanmıyorum. Sözlük nedir ne değildir bilmeyenler fazla düşünmemeli bu nedenle.

* Bloglarını yeterince tanıtamamaktan şikayet eden blogculara, sözlüğe sağladıkları katkı ile orantılı olarak fayda sağlayacakları bir ortam sunuyor.

* Blog içeriği konusu başta olmak üzere bir çok konuda diğer bloggerlar ile doğrudan bilgi alışverişi imkanı elde edilmesi çok güzel.

Tüm blogcular için hayırlı olsun.

"sen kimsin" - eleştiri & yorum

2012-03-21T01:00:00.005+02:00

“Herşey Komedi Dükkanı’nın bi parçası.”

Aslında gitmek hiç aklımda yoktu bu filme ama gerçekten merak ettim. Eleştiri falanda okumadım hiç, malum her ne kadar katılmasamda “beklenti” mevzusu işte. Yine yeteri kadar kişinin izlediğini düşünerek filme girelim yavaştan.

Dedektif Tekin (Tolga Çevik) ve emekli trafik polisi İsmail Abi (Köksal Engür) kurdukları dedektiflik şirketine gelen müşterileri nedeniyle kayıp bir kızın peşine düşer, olaylar gelişir.

Eleştiri açısından farklı bir yerden başlamak istiyorum; soundtrack.

Komedi filmi yaparken, en az oyuncu seçimleri kadar önemli bişeyde soundtracklardır. Seyirciyi komedinin havasına sokar; ruh halini değiştirip filme konsantre olmasını sağlar. “Sen Kimsin” henüz başlarken şarkının sözü;

- Sen kimsin sen kimsin, himalayalarda işin ne?!...

Ben bunu duyduktan sonra, kimse kusura bakmasın ama; filme önyargılı bakmakta kendimi haklı görürüm. Gerçekten rahatsız edici bi şarkıydı, uzunduda maalesef. Filmin içindeki şarkılar-müziklerde kesinlikle komedi anlayışına ters, kulağa hoş gelmeyen türden. Soundtrack mevzusundan sınıfta kaldı "Sen Kimsin".

Film bittikten sonra aklıma direk fragmanı geldi, diyebilirim ki; film açısından en başarılı kısım fragman;

Dış çekimlerde bol bol dinamik kamera kullanılmış, bu filme çok şey katıyor. Filmde üzerinde gerçekten uğraşıldığı belli olan 2-3 sahne var, ebrik edilesi. İç mekan çekimleri daha az ve diyaloglar daha kısa tutulabilirdi olabilirdi.

Senaryo;

Tipik komedi senaryosu, basit bir meselenin zorlaşarak komik bi hale gelmesi. Buraya kadar problem yok fakat özellikle film sonlara doğru yaklaştıkça, sanırım Tolga Çevik; "sürprizlerle dolu olsun bu film" diye düşünmüş olacak ki, sürpriz yapıyım derken seyirciyi yormaktan başka bişey yapamadı. Dedektif macerası üzerine çok daha zengin bir senaryo yazılabilirdi, aceleye gelmiş izlenimi var.

Oyunculuklar;

Dedektif Tekin’in ortağı İsmail’i canlandıran Köksal Engür, filmin en iyisiydi. Tolga Çevik, bildiğimiz yetenekli Tolga Çevik. İsmail Abi, kadraja her girdiğinde, daha ağzını bile açmamış olsada nedensiz bir gülümseme alıyor insanı. Role çok yakışmış, fevkalede oynamış.

Kayıp kız pelini canlandıran Zeynep Özder’e güvenmek hata olmuş diyebilirim. Kesinlikle çok yapmacık. Suzan karakterini canlandıran, Pelin Körmükçü içinde hemen hemen aynı şeyleri söylemeliyim.

Tolga çevik, Komedi Dükkanı’ndan sonra gerçekten risk almış fakat oyuncu seçiminde, müziklerde özelliklede senaryoda başarılı olamamış.

- sen kimsin?

- sen kimsin?!

- asıl sen kimin?

- sen kimsin?!

.....

Sanırım Çevik senaryoyu yazdığı sıralarda çok Guy Ritchie filmi izlemiş. Bu tarz esprilere gerçekten gülünmüyor buralarda. Ayrıca, filmin adınında yukardaki diyaloglarda olduğu gibi sık sık vurgulanması pek hoş olmamış.

Komedi Dükkanı'nın genişletilmişi demişler eleştirirken, Tolga Çevik'te zaten buna itiraz etmiyor ki? benim düşüncemse, çok daha iyi genişletilebilirdi.

Filme puanım;

4.3/10

filmin galasından; http://ush.re/a6kb

yeni arama motoru yandex’e bakış

2012-03-17T01:11:00.004+02:00

Yaklaşık 4 sene öncesine kadar, Türkiye'de ismini webmasterlar, seo uzmanları ve yoğun trafiği olan site sahipleri dışında neredeyse kimsenin bilmediği bir arama motoruydu Yandex. Bugün ise, Google’ın Türkiye'deki tahtına göz dikmiş tek şirket. Yandex’in Türkiye ayağıyla ilgili tespitler ve Türk kullanıcısı açısından başarı tahlilini yapmaya çalışalım.

Türkçe içerikli sitelere .ru uzantılı yerlerden gelen pinglere şüphe ile yaklaşılır, Yandex’in bu nedenle türk kullanıcısıyla tanışmasıda aslında gayet hüzünlüydü. Site sahiplerinin, kendisini, uzantısı nedeniyle "backlink kazanmaya çabalayan alelade bir site." olarak yorumlanması aslında normaldi. Karşınızda kiril alfabesiyle oluşmuşturulmuş karman – çorman görünen bir site var. Ne düşünülebilir ki?

Akabinde biraz araştırma ile, Yandex’in şifreleri çözüldü, Türk kullanıcısıda kendisinden haberdar oldu. Ukrayna, Belarus, Kazakistan ve tabii ki Rusya’da gibi ülkelerde en popüler arama motoru Yandex. Sıradaki hedefse Türkiye.

"İnternet kullanıcılarının % 90'ının Google’ı kullandığı bir ülkede, Yandex hedefine diğer ülkelerde olduğu kadar kolay olaşabilecek mi?" Asıl soru bu. Zor olduğunun farkında olmalılar bunun, nitekim hiç alışkın olmadığmız bir reklam filmi yayınlanıyor tvlerde şu sıra;

2011’in başlarında şirketin Türkiye hedefi basında yeraldı, faaliyete geçmesi eylül ayında gerçekleşti. Kısa zamanda meraklı kullanıcıların gözdesi haline gelmesinin en büyük nedeni;

Yandex harita modülü;

Google’ın, 7 senedir ertelediği Türkiye’de street view konusuna Yandex’in faliyete geçer geçmez iddalı girişi, gerçekten etkileyici oldu. Yandex harita modülünün en gözde parçası Türk kullanıcı açısından parnoramik görünüm olmasınada pek şaşırmamalı. Yalnız bunun nedeni sadece Google’ın Türkiye'yi ertelemesi değil, Yandex’in panoroma konusudna navteq ile birlikte çalışması buyük bir neden. Ortaya çıkan bu ilginin ardından Google'da, Başarsoft ortaklığını gözden geçirebilir. Keza, Yandex'in trafik uygulamasıda mobil cihazlar için inanılmaz ilgi görüyor şu sıralar.

Panaroma modunda bir bakış için;

şurdanda, galata kulesi civarı incelenebilir: şurası.

sosyal medya’da Yandex;

Google'ın ağır kaldığı noktada yine başarılı bir adım attı Yandex; Türkiye’ye ofisiyle kuruldu, her an takipte. Sosyal medyada, Türkiye ülke müdürü; Alisher Hasanov ve Peter Bulut Ağca’nın bizzat soruları yanıtlaması, Yandex Türkiye hakkında bilgi vermesi şirket imajı için çok olumlu.

Yandex mail;

Hayatımda ilk kez adım ve soyadımla mail alabildim sayesinde, gerisini diğer Mustafalar düşünsün. Kolay sade arayüzü gerçekten güzel sevimli ve kullanışlı görünüyor. En ilginç olansa, yine en az Yandex map panorama aparatı kadar şaşırtan; bir mail için 3 gb veri gönderilebiliyor oluşu. Alınan tek mail; .ru, com, com.tr uzantılarına sahip aynı zamanda.

Yandex’in farkı;

Şaşırdığım bir noktada Yandex’in centilmenliği oldu, yeterli sonuç alınamayan aramalar için; Google, Bling, Yahoo gibi diğer arama motorlarında arama seçeneği sunuyor.

Hepimizin çok iyi bildiği "404 hata" mevzusunda da yanlış yönlendirmeler yada hatalı url’ler için Yandex farklı bir yol izliyor, bir örneği aşağıdaki gibi;

Ve bir başkası;

Kullanıcı açısından gerçekten değerli ve şirin bir nokta.

Yandex arama motoru sayfası;

Konu bir sayfa olunca, ister istemez akla pagerank ve alexa değerleride kendiliğinden geliyor. Bahsettiğimiz site yeni bir arama motoru ve bu değerleri ona göre ölçmek gerekir diye düşünüyorum. şöyleki;

Yandex.com.tr için, bugün itibariyle;

Alexa Traffic Rank: 11,004

Traffic Rank in TR: 107

Arama motoruna arayarak ulaşan niteliksiz kullancı için düşüneceksek eğer, gayet iyi aslında bu değerler. Ama dediğim gibi, zaman içinde hızla yükselen parametrelere sahip ve bir çok kişinin açılış sayfası oldu-olacak, araçları kullanılacak, bu değerlerin çok daha da iyi yerlere geleceğinden eminim.

Arama sıralaması ve sonuçları konusunda bazı eleştiriler var, bunuda arama motorunun henüz yeni olmasıyla açıklanabiliriz, kısa bi zaman sonra Yandex hızlı indekslemeye geçecektir.

Takdir edilmeye değer bir yapı, Türkiye'de liderlik için en büyük aday.

* Öğretmenler günü için yaptığı sürpriz; http://ush.re/u8jj
* Henüz gelmişken ilgili haber; http://ush.re/tszc

pictures retrieved from; simtoalev.com

the critic of "Conquest 1453"

2012-03-15T08:26:00.005+02:00

"It was the first time in my life a movie ended the same I had predicted."

burda kendini yabancı hissedenler, Türkçe için şurdan yaksın; "fetih 1453" - eleştiri & yorum

Parents who grab their kids, teachers who grab their students and high school teenages who failed in choosing the right film for making a little love, go heading your way to the cinema to ''conquest 1453'' The 60 percantage of the sallons were full of kids who between 7-12 years old, while I was wondering "what kind of shit they could get from this movie?" all of those kids started to scream after the movie ended like:

''The greatest power of the world is Turkey, no power greater than it!''

Ehehe, anyway the best side of this movie was this part to me. I find the chance of criticing the movie in every turn considering very large scale of people already have seen it,so let's start.

First of all, let's have a look at the Conquest 1453 director Faruk Aksoy's little filmography, then we will turn back here;

Yesil Isik (2002) - director

Çilgin Dersane (2007) - director

Çilgin Dersane Kampta (2008) – director, senarist

Recep Ivedik 3 (2010) – movie maker

Fetih 1453 (2012) – movie maker, director

In spite of having preconceptions for this movie, I thought it was worth seeing because we don't use to see that kind of big budgeted expensive middle age battle movies in turkish film industry. I can't help saying it requires courage making a movie like this. For the case of my preconceptions, the movie and its fragment started with prophed Mohammed's words saying;

''Constantinopolis would be conquered one day. What a great soldier and a commander who conquer it.''

Now let's have a look the fragment of movie below;

But I know, It is said that there is a word from prophet mohammed like that too;

''Although I am the messenger of Allah, I don't even know what kind of treat I will face''

And I also know there is an article in Quran;

''Say it: I am not a prophet who could see the future..I don't know what is going to happen to me and to you.I just suit the way I was told by Allah through its angels.I do nothing but to warn people.'' (Ahkaf 46/9) (translation from diyanet's resources)

I don't want to ditch this issue, who wonders it can make a research. The only thing I am trying to say is among all the materials the easiest and also the false one was opted for the entrance. Do you think doesn't it work? Ohh it definetly works considering how pious our people are.

For the review of the movie;

The passing of the secenes all combining badly with the visual effects, dialogs and actions,as it was influenced by a serial turkish movie ''arka sokaklar'' it has clearly been made aware that the near and far angle setting of the camera and also the narrow and broad settings of camera visor are not good. The effects were unsuccessfull like I had expected, so I didn't count this as a problem. For the one who at least played "Age of Empire" once there were too many well-known 3-4 seconds of scenes.. Despite including these problems, I am so sure that this is the best historical movie that ever made in turkish film industry, It would be unfair to compare this movie with another turkish historical movies..

Likewise, likewise; there was a scene that can not be forgotten,also being given a little place in fragments, while XI.Constantine (Recep Aktug acted as) was giving a inspirational speech in the collessium the effects of the crowds was the same to those ballons headed specatators in FIFA 20011 thought what an amateur work that was.

I think; "the quality is hidden in details." However, you spent too much money for making this historical movie, how come did you avoid the expense of making that little scene with real crowds like Gladiator movie makers did 13 years ago?

* I caught a sound saying ''it is time to die,you shitty dog'' and there was an unreasonable retarted smile on my face.

* Besides It can not be skipped from the attentions that the another son of Sultan II.Murad (Sehzade Orhan) who had a claim on the crown was given an image as a bastard traitor dog. And It was wrong,too.

* Ulubatli Hasan's (Hasan from Lopadion) massacre was also aprreciable in spite of his long dark hair covering his eyes all the time..

Acting skills issues;

Ibrahim Celikkol who acted Ulubatli Hasan -the dude of II.Mehmed- was one of the reasons that made the movie worth -seeing, and the same can be said for Devrim Evin who acted II.Mehmed- the conquerer of Istanbul-. Recep Aktug -XI.Constantine- acted well, too. But they failed in sticking those beards

to him successfully.

Scenario issues;

Because this is a movie for being made beyond commercial reasons, it is not right to criticize. But if it needs to be criticized, it can take 0 points from 10 due to the friendship between II.Mehmed, and Ulubatli Hasan whose existence has been a topic of debate in those times between historians. But as you know hundreds of mythological heroes was created with movies, what wrong if we create too?

Now, let's go back to Faruk Aksoy's filmography, he must be really bored of making this movie without showing any asses unlike Çilgin Dershane.

Finally, it is kind a weird movie that the ones who like don't say so in case being tagged as a hard turkish nationalist, and the ones who don't like it are afraid of saying this because it may very well contradict the idea of being a marginalist which they think they need to be. Come on, be yourself man!

The point I give for the movie:

5.5/10

interpreter: Servet ÖNER.

pictures retrieved from; thisdistractedglobe.com, netaktuel.com

bilinçaltı kodlama ve subliminal mesaj

2012-03-13T00:02:00.003+02:00

Subliminal mesaj mevzuusunun etkileri ve amacına bakacaz. Bilinçaltı kodlama olayına dalıp, en gözde uygulama alanı olan subliminal advertising arasındaki ilişkiyi açıklamaya çalışacaz. "Kaç adet seks yazısı ahlaksız bir toplum yaratmak için yeterli?" bunu tartışıp, yeni Dünya'nın sevişgen son düzeni üzerine yorum yapacaz, başlayalım;

Şimdiye kadar "subliminal mesaj" iddiasına yaklaşım nasıl oldu, subliminal mesaj dendiğinde akla gelen ilk neydi, bi bakalım;

Vay amısınaaaaa; yarrak varmışlan çizgi filmde?

Yahut;

Ohaaa, sex yazısı gizlemişler, vay ibneler.

Bu gizli penislerin ve sex yazılarının, yani subliminal mesaj içeren kommörşılların ilişkilendirildiği mevzuular; illuminati, siyonizm, masonic symbols, new world order, ahlak erezyonu etc...

Şimdi bende çıkıpta; "lan lan lan bakın bakın; burda da yarrak buldum, şurda da sex yazıyoooo, orda da am var!!1bir." demeyecem. Bloggerlarında ekmek kapısına döndü nitekim bu mesele,. millet götünü çırpa çırpa sex yazısı arıyo lan. O sex yazısını yahut yarrak resimini bulduğunda hayatında sırrını çözecek eleman, ama ben pek mümkün görmüyorum bunu. Fight club’ı yahut V for Vendetta’yı izledikten hemen sonra, bir gecede kominist olmayı onaylamıyorum.

“Tüketim toplumu ov ye, ayık olalım.”

Davranış bilimine göre algı-duyum ve ilgili bilimum mevzulara bi sürtünüyüm çok kısa; sonra lazım olacak. Buralar sıkıcı lan, biliyorum ama ilerde çok eğlenecez;

Duyum; enerji değişimlerinin sinir akımı haline dönüştürülerek algılanmasıdır..

Algı; kaydedilen uyarımın beyin tarafından örgütlenip yorumlanarak anlamlı hale gelmesidir.

Algıda değişmezlik; nesnelerden gelen uyarıcıların, duyu organları üzerindeki etkisinin göreceli olmaması. Tabak üstten bakınca yuvarlak, yandan bakınca elips olmaz, bu bir şekil değişmezliği. Aynı şekilde; şifreli kanala tek gözünü kapayıp bakınca şifre çözülmez. Bacaklarının arasından bi ağaca bakarsan, ağaç renk değiştirmez. Buda renk değişmezliği.

Algıda örgütlenme; uyarıcıların anlamlı bir bütünlük kurmasını açıklar. Sevdiğin bir şarkıyı dinlerken melodisiyle mırıldanırsın yada sözlerini söylersin demi? sol sol do re sol mi mi falan diyen olmaz pek.

Örgütlenme ve değişmezlik algının yorumlanması mevzusunda bir eşik oluşturur, tam burda algının kesinliği tartışılır hale gelir.

* Müller – lyer illusion şeyini duymuşunuzdur, önemi; algının hatasız olmayacağını ıspat etmesi, algıda örgütlenme ve yorumlama eşiğinin alenen altedilebileceğini gösteriyor olması.

Vatevır;

Subliminal mesaj’ın tanımında algılama eşiğinin altında kalacak şekilde mevzunun sözkonusu reklama yahut, hernereye iliştirilmek isteniyorsa oraya monte edildiği varsayılır. Varsayılır diyorum, çünkü subliminal mesaj konusu, psikoanaliz testleriyle kesin olarak kanıtlanmış değildir, bir nevi sikimsonik teori diyebiliriz. Teori, konunun algılanma konusunda belirli bir eşiğin altında kalmasını ve yorumlanmasının imkansız hale gelmesini varsayıyor.

Bende diyorum ki; "Aga madem algılamamı istemiyon ne için koyyon oraya buraya apık sapık şeyler?" Oda bana diyor ki; "Şimdi değil moruk, zamanı gelince algılayacaksın, belkide eğleniyorumdur senlen ne biliyim."

Eğer algılanmasını istenmeyen şey, koca bir penis yada bir "sex" ise bu tanım geçerli olabilir evet. Tam burda, subliminal mesajın tanımını da kimlerin yazdığı ortaya çıkıyor. Yani sex yazısını koyanlar, aynı zamanda subliminal mesajın tanımını yapanlar. Bunu farkedip adını subliminal mesaj koyanlar değil. Uff paradoksa bakar mısın amk. devrelerim yandı.

Şimdi yukardakiler ışığında asıl mevzuya geçelim; amaç.

Bizim memlekette genelde bunun "ahlak erezyonu" için bilinçli olarak yapıldığı düşünülür ve; “Amarikanın oyunu bunlar!” derler. Yani düz mantıkla, içine "sex" yazısı iliştirilmiş 3-5 çizgi film izleyen bebelerin gelecekte eli daşşağında gezen, aklı fikri zikri sikiş olan hatta sevişmek için an kollayan bir neslin fertleri olacağı yönünde.

Ulan benimde işte burda anlamadığım bir nokta var; "savaşma seviş" diye bir slogan uydurulduğuında üzerine şarkılar yazılıyor, herkes memnun oluyor ama; hemen hemen aynı işlevlikte olduğu öngörülen sex yazısına sıra geldiğinde; "aboooov ayık olak!". Ne güzel mesaj vermiş adamlar, nesi var la bunun? Olaya bide burdan baksana, sürekli sevişen bir nesil mi istersin yoksa birbirini kesen biçen bir nesil mi? Yoksa her ikisinide yapmayan mı?

Ben sevişgen nesli tercih ederdim. Sex mevzusunu ciddiye alacaksak eğer, ben diyebilirm ki; gerçekten büyük bir kıyak var bebelerimizin geleceği için. Keşke tvler daha çok çizgi film yayınlasalardı biz ufakken.

İlkokuldaykene, bir kağıda; “AYI” yada “EŞŞEK” falan gibi şeyler yazıp; sınıfın en saf elemanının sırtına yapıştırdınız mı hiç? Ben çok yaptım bunu. İnanılmaz keyif alırdım. Eğer "SEX" mevzusu sağa sola iliştiriliyorsa gerçekten(ki buna az sonra bakacaz), benim o yıllarda aldığım keyifle çizgi filmlere meme resmi koyanların aldığı keyfi birbirine çok benzetmemek için bir nedenim yok, onuda ekleyim.

Bilinçaltı kodlama mevzuuna dalmadan, bu aşağıdaki "The Lion King (1994)" filminde mesaj taşıdığı öne sürülen kare, buyrun;

Bu yurkardaki kare, subliminal mesaj adına en bilindik mevzulardan biri. Bunu ben ufakken izlemiştim, envai çeşit filmin olduğu harddiskimde de varmış film. "Bendekinde de "SEX" yazacak mı acep?" dedim baktım bi, contrastı falanda arttırdım iyice, mevzu bahis sahne saniyenin onda 2 si gibi süre ekranda kalmakta, bende bu kadar belli olmadı açıkcası.

Donald Wildmon denen huylu bi adam, bu "SEX" subliminalini "The Lion King"de ilk farkeden kişi. Walt Disney Pictures'in bu suçlama karşısında yaptığı açıklama ise, Michigan Daily'den, Caroline Hartmann'a şu şekilde;

"Çizgi tasarımcılarımız, SEX değil, SFX yazarak bir nevii takımın imzasını atmak istediler filme. SEX olarak algılanmasını normal karşılıyoruz, bu nedenle onu oraya yazan elemanı şutladık. Herkesten özür, kib bye."

Disney hiç siklemedi, ceza meza falanda almadı zaten. Bu mevzuyu aklınızda tutun, gelecem buraya.

Şu yandaki Coca Cola logosunun işitmediği azar yemediği fırca kalmadı subliminal mesajlardan yana. Olayın boyutunu biraz değiştirecem tam burda; 1886 da kurulmuş firma, 1892 den bu yana ise logosu ana hatlarıyla aynı. 1892 de böylesi büyük pazara hitabetmeyen şirketin o zaman ki elemanları eminim ki şöyle bişey dememişlerdir;

“Lan yarın bigün bu dünyaca ünlü bir içecek falan olur, şöyle subliminal mesajlar içeren alengirli bişey olsun logomuz, tersten bakınca bişey olsun düzden bakınca bişey olsun.”

Bunu o zaman demiş olmaları, demeyecek olmaları anlamına gelir mi? Ona bakalım; bi uçuş firması reklam hazırladı; “77 santimin kıymetini oturanlar bilir.” falan filan diye. Bak bak bak lan, nasılda alenen ilgi ve gündem amaçlı bi reklam yapmışlar demi?

Bunu bizimkiler heralde ya çok iyi beceriyolar yada hiç beceremiyolar. Olayı basite indirgeyelim; bu reklam konuşuldu, tartışıldı, vay amk dedirtti. Yalnızca tv de yada afişler kalmadı değil mi? Beleş reklam, reklamın afişten çıkmasıyla oluyor demek ki. Bir itici güç lazım; am göt meme üçgeni. Basite gidek dedikti demi, şu aşşağdaki fotoya bakalım;

Buzun içinde, penise aval aval bakan bir hatun silüeti var. Bariz demiyorum, çünkü ben cidden farketmemiştim. Hala bize öyle geliyor olabilir, aklımız fikrimiz böyle şeylerde olduğundan. Basit, çok basit düşünek yukardaki 77 cm’in ışığında;

Coca Cola, reklamlarının birine, primetimeda herhangi bir memlekette dönmesi için saydırdığı para ne kadardır ve bu reklamlardan sağladığı fayda nedir? Bunu bilmiyorum ama ben şunu gönül rahatlığıyla diyebilirim;

Coca cola; “Burda yarrak ve bi karı görünüyo, coca cola’da subliminal mesajlar vaağrr.” Diyenler sayesinde kaç milyon dolara eş beleş reklam yaptı acep? Bak bende bloguma koydum bu sayede. Çok ilginç ama durum sanıldığı gibi karışık değil.

Böylelikle en azından kendim adına, subliminalin benzer uygulamarını yapanlar için önemini anlayabiliyorum, örnek çok bunun gibi. Google Trends ile, Coca Cola subliminal’i yoklayıp; search volume index ile şirketi ihya edecek kadar reklam yaptığını anlayabiliyoruz. Aynı şey diğer markalar içinde geçerli, search volume mevzusu subliminal aramalarında bir çok dünya yıldızını bile geriye bırakıyor. Bakalım;

Şöyle bişey olmuşmudur acep;

"Oppsss! Recep, sex yazdığımızı anladılar ürünlere, derhal çekiyoruz piyasadan derhal..."

Tekrar yukarda, Disney Company'nin Lion King hususundaki tavrına dönelim; Disney malı nasılda masaya vuruyo demi? Aslan Kral ilk miydi Walt Disney için, değildi. Sonda olmadı zaten. Şu ünlü penisli saray konusunda da, tıpkı üstteki örnektekinin çok benzeri bir açıklama geldi; "Çizerimiz dikkatli davranmamış ve bu yanlış anlaşılmaya neden olmuş, özür. Grşrz cnm"

Meali;

"Ben sikimin doğrusuna giderim arkadaş, noolmuş penis varsa?"

Nereye gelecem, lan birisi çok fena idiot ama kim? Walt Disney Company’nin herhangi bir ürünü için "subliminal içerik" taşıdığı iddası ortaya atılıyor, bir sonraki yıl başka bir ürüne "sex" yazısı, sonraki ay başka bir çizgi filmde penis eskizi, daha sonra yine sex subliminali iddası. Ulan amın oğlu esteban, bu suçlamalar yapıldıkça adam neden ısrarla aynı hatayı yapmaya devam ediyor sence? Sen sikişken ol diye mi? Harry Potter mevzusuna hiç girmiyorum zaten, uzamasın dahada buralar, ilerisi önemli.

1923'teki, Alice's Wonderland dan bu yana aynı mevzular.

Anlatabildim mi?

Alice in Wonderland, Wizard of Oz ve Charlie's Chocolate Factory'nin pornografik hikayelerden uyarlandığını sonra bi ara ele alırım, şimdi mevzu bu değil ama bunu bilmeyeni sikiyolar, nerede bu işin bilinçaltı?

Şuna sürtünüyüm bi toparlamaya yardımcı olsun diye; "Osman bak, toblerone çikolatanın logosunda çok gizli bi ayı buldum, ilk farkeden ben olmalıyım; herkese diycem herkese." mantığı ile yukardaki coca cola subliminal örneği benzer; subliminal advertising e giriş yapacaz bu noktadan.

* Şimdi hiç girmek istemediğim bir mevzuya zorunlu yatay geçiş yapıyorum, yukarı paragrafta anlatılmak istenen kapılmışsa aşağıdakide kapılır;

"illuminati" ve "yeni dünya düzeni" konusunda izlediğiniz videolar ve “ayık olun” mesajları sayesinde kafalarda büyüyen herkesin daşşak geçtiği “gizli örgüt” temasını düşünün. Biraz metafor; tvde dizi akışı sırasında bir ürünün reklamı çıktığında tepede "bu bir reklamdır" anlamında bişey olur, yada "sanal reklam uygulaması vardır" vs. yazar. Sen bunun bi reklam olduğunu anla diye yapılmaz bu, yasalarla belirlenmiştir.

Peki, ya bu bir reklamdır yazısı olmaz ve reklam unsuru göze sokulmak için ruhsal irritasyon uygulanırsa ne olur?

Kendisiyle bu biçim daşşak yapılmasına, yazılar yazılıp şarkılar söylenmesine göz yumduğu gibi; her türlü dikkati göze alarak bir çok hollywood filminede imgesini yerleştiren über süper düper gizli örgüt. Vay amısınaaaaaa!

Sen aslında "illuminati vaaaağrrr ayık olalım" derken çoktan reklamını bedavaya getirdiğin yeni dünya düzeni mevzusuna yağdanlık yapıyorsun. Dilimin ucuna geldi yine şu laf;

Kısacası; illuminati sendin aşkım.

The greatest trick the Devil ever pulled was convincing the world he didn't exist. (The Usual Suspects)

"Şeytanın en büyük hilesi, aslında var olmadığına insanları inandırmakmış." Bizim şeytanın ise ilginç bir tarzı var, o tam tersini yapıyor bir nevii.

Bu işte çok ekmek var ama uzatırsam kendimle çelişirim. Yeterli.

* Subliminal Paranoya;

Şöyle bişey vardı, tv de çıktı 2 dakkalık;

Subliminal paranoya derken ne demek istediğim anlaşıldı galiba. Videonun sonundaki omletteki sex yazısı gerçekten ibretlikti. Eleman 8 yıllık araştırma yapmış bunun için. 8 yılım olsa böyle şeye harcarmıydım lan? Benim için bu haberin bi anlamı var; araştırma yapıyorum ayağına, aldığı ödenekle 8 yıl boyunca çizgi film izlemiş bir adamın olduğudur.

Bu "ahlak erezyonu" şüphesi konusunda yeterince açık bir örnek. Bebesine çizgi film izlemeyi yasaklayan insanlar var, bende ne kadar pislik adamım, 14 yaşındaki kardeşime zorla South Park izletiyorum.

Yandaki resimde bu mevzu üzerine, üstünde 2 adet sex yazan omlete oranda daha güzel bir örnek, sex subliminal görseli ve Facebook. Gönül rahatlığıyla diyebilirm ki; ben bu Facebook un açılış ekranıyla; çük, am, göt, ve nice 3 harfi ingilizce kelimeler başta olmak üzere yazabiliyorum, tamamen algıda seçicilik mevzuu. Beni en fazla etkileyense, çince; "seni seviyorum" yazabilmek oldu. Sizde deneyebilirsiniz. Şundan da eminim, paintle sex yazan bu arkadaş kadar zorlanmadım.

Bide bişey sormak istiyorum lan; buraya kadar okuyup azdın mı? Peki ahlakının elden çıkmaya başladığını falan düşünüyo musun? Neden soruyorum, çünkü buraya kadar tam 22 defa "sex" kelimesi geçti bununlada 23 oldu. hatta yetmezmiş gibi birde akrostiş yaptım ilk satırlarda;

Eğer bi kıpırdanma olduysa onlar haklı, olmadıysa ben haklıyım. Bu kadarda düz bi adamım.

Vatevır;

Toparlayıp, bilinçaltı kodlamaya geçecem çok uzatmayak;

"Subliminal mesaj" ne lan? "Subliminal reklamcılık"tır o iyi düşün. Nitekim eğer olaydı, "ahanda penis var, ahanda karı var, ahanda sex var" diye konuşmuyor olurduk demi? Ama insanın doğasında var kendini daşşak oğlanı yerine koymak, illüzyonistlerin numero yaptığına inanmak istemeyişimiz gibi bişey buda. Merak ve ilgi bu konunun bokunun çıkmasında başrol oynuyor. Nasıl mı? Soldaki fotoğraf. Subliminal mesaj severlerin başucu resimlerden biri kendisi, W.D'nin yediğini, içtiğini, sıçtığını saydık zaten, ama bu işin 1 asırlık profesyoneli var karşımızda; t-shirtün Walt Disney Official ürünü olduğunu ıspatlayana blogu tüm aksesuarlarıyla beraber devredecem.

Arayan bulur efendim, işin gücün yoksa heryer sana "sex". Aşşağıdaki video baya uzun, sonra bi ara izlersin; eleman uğraşmış bulmuş, bulmanın koymak kadar kolay olmadığını biliyoruz nasılsa.

Kendi yerleştirdikleri için güzel çalışma, buldukları içinse nefis bir reklam fırsatı. (izleyin azda olsa, ne demek istediğimi anlayacaksınız.)

* Subliminal Advertising;

Subliminal mesaj ve reklam mevzusu arasında kurduğum ilişkiyle, yukarda çaktırmadan azda olsa bahsettim Subliminal Advertisingden, şimdi açalım biraz.

1957 yılında James Vicary denen bi piyasa araştırmacısı, reklamcılık konusunda ilginç fikirlerini uygulamaya koydu; bilinçaltı reklamcılık.(subliminal advertising) Naaptı?

Daha önce tanımladığımız, yukarlarda bahsedilen algı eşiği konusunu kafaya takıp, eye-blink analysis denen, görülen fakat algılanma eşiğini geçmeyen uyaranları sinemada izleyici üzerinde denedi. Danışmanlığını yaptığı sinema salonunda filmlerin bantlarına, 0.03 saniyelik mısır ve kola görüntüleri yerleştirdi. Benim ulaşabildiğim konu ile ilgili tek görsel şu alttaki;

Yalnızca 5 aylık bir sürede, kola ve mısır satırşarının % 50 ye kadar arttığını gözlemledi. 1958 yılında numarayı keşfedenlerin olduğundan kıllandı James. 1962 yılında ise bu hileyi itiraf etti.

Vicary’nin uygulamasının kesinleşmesinden sonra 1960 larda bu uygulamanın etik olup olmadığı tartışmaları başladı. Çeşitli bölgelerde çeşitli iddalar ortaya atıldı ama hiç biri ıspatlanamadı. Ispatlansa ne olurdu? Bi sik olmazdı, subliminal advertising yasalaraca bir problem yaratmıyor asıl tartışma etik olup olmadığı. Böylece "subliminal mesaj" konusunda Walt Disney Company'nin deli cesaretinin nedenini de bir kez daha anlamış oluyoruz.

* Bu uygulama ortaya cıktıktan sonra, reklamcıların mevzuyu unutacağını düşünmek gerçekten saflık olurdu demi? "Subliminal advertising"in uzun vadede gerçeklenmesinin en güzel yolu, görsel reklamlarla yapılacak olan, bilinçaltı kodlamaydı.

Örnekleyek;

Coca Cola içen fıstık hatunlar, ellerinde biralarla her an sevişmeye hazır gençler, sigara içen yakışıklı iş adamları.

Bu yakışıklı, karizmatik, kaşı-gözü-döşü kıllı sigara içen iş adamlarının yerini, 90 larda hatırlayacağınız gibi cowboylar aldı. Parola; algıda seçicilik için cinsel imgeleme, özendirici-imrendirici içerik ve "rol model".
"Wow, bu sigara gerçekten godamanların işi lan, onlar gibi görünürüm heralde içersem."

"So cool, bende alsam elime böyle yakışır mı acep? hmmm Neden olmaya?"

Coca Cola, 1940'lardan;

Subliminal advertising’in etik olmadığı yönündeki tartışmaların sona ermesi, "reklam"ın bilinçaltının ta kendisi olmasına kadar sürdü kısacası. Sorsan hedef kitle derler gerçi bunada.

Vatevır;

Şimdi tekrar James V.’nin subliminal metoduna dönelim, oğlum olursa adını kesin James koyacam; gerçekten Jameslerin kafası inanılmaz çalışıyo lan; James Randi, James Cameron, James Brown, James Hydrick...

James Vicary'nin uyguladığı sübliminal yöntem bişey anımsattı demi; Fight club. Hepimiz tüm ölçüleri ile biliyoruz maalesef o taharetsiz çükü, şöyle bişeydi;

1999 yılına kadar subliminal olgusunu bilmeyen elemanın bu filmi izledikten sonra yaptığı ilk iş; gidip en yakın marketten bi sigara alıp Tyler Durden pozu vermek ve hemen ardından hayatın sırrını çözdüğünü iddia etmek oldu;

“Aslında biz yohuz olm.”

Gelmiş geçmiş en iyi bilinçaltı örneğinin kendi memleketinde 30 yıla yakın tv de döndüğünden habersiz, hayatın sırrını Fight Club’taki taharetsiz peniste aradılar. Daşşak yapar gibi bi halim var yine biliyorum ama yok. Sadete geliyorum; en kral subliminal örneğiyle tanıştırıyım sizi; Süt Kardeşler (1976) - Ertem Eğilmez.

* Bu aşağıda, filmin full versiyonu var, 2:33'e dikkat edelim;

O neydiii gııız? Bulması kolay değil biliyorum, öyle olsaydı şimdiye kadar lafı muhakkak yapılırdı ben söylemeden. Şöyle bişey çıktı demi;

Hehehe, bu bir hata muhtemelen; belkide değildir, bilemiyiciğim.Hata 2000 lerin başlarında düzeltilmiş. Bu işin üstadı, aynı zamanda eski makinist bi abime sordum; "Nedir bu abi, yapıştırma mı var, kesme biçme mi, yoksa bu illuminati oyunu mu?"

Görüntü girmeden ve hemen çıkmadan oluşan gri lekeler, "Süt Kardeşler"in pekte süt olmadığı yönünde ipuçları vermekte.

Yıllarca döndü bu film tv de lan?! Hayal meyal hatırlıyodum ama, bana öyle geliyodur falan demiştim sonofkahya bahsettiğinde. Neyse sonra izledik, "eneeee harbiden lan?" Jeton düştü tabii.

Heheh, iyi eğlendim, neyse toparlayım bitirek;

James Vicary’nin uygulaması ilk olduğu için önemliydi, bu gibi örnekler kısa bi googlelamayla çoğaltılabilir lakin; yakın zamanda benzer bir örneğin olmamasını; bilinçaltı kodlama konusunun, menfaat mevzusu için subliminal advertising doğrultusunda ne kadar güzel işlediğinin ıspatı olarak görüyorum.

Şunuda ekleyim; yine gömülü sex yazısı barındıran, konunun en üstündeki resim; "bakın bakın subliminal mesaj var" diye ortaya atılan en ibretlik resimlerden biridir, lakin bu resim; August Bullock adında subliminal mevzulara çokca kafayı takmış bir elemanın bizati örneklendirme çizimidir. Kitap; The Secret Sales Pitch.

Ağzım kurudu, yeter bu kadar.

Aldım gıdınızdan.

pictures retrieved from; onewomanmarketing.com, uludagsozluk.com, discountcigarettesbox.blogspot.com, barbadosfreepress.wordpress.com, fx.worth1000.com, adreampuppet.blogspot.com.

google analytics ile türk insanının internet ihtiyacına bakış

2012-02-29T01:52:00.002+02:00

"Edebinle porno yaz bari, nedir abi işemeli sıçmalı kusmalı sex?"

Bunu yapmayım - etmeyim dedim ama, en fazla 1 hafta tutabildim kendimi. 10 günden fazladır, blogun istatistiklerini google analytics ile alıyorum. Hayatın anlamını çözdüm desem ağır kaçmaz. her gün bu mucizevi icat ile neden bu kadar geç tanıştığımı düşünüp kafamı çekyata sıkıştırıyorum. Google Analytics'i bilmeyen yoktur ama ben yinede deyim, Google'ın site sahiplerine lütfu, istatistik görme aparatı. Bazen adama işini gücünü bıraktırıp eş zamanlı izleme ile, siteye girenlerin davranışını gözlemleme imkanı sayesinde adamı yerine çiviliyor.. Neyse, bu mevzuuyu sonra ayrıca ele alırız bu kadar yeter. Bugün, son bir haftalık anahtar kelime geçmişinden çıkarımlar sıçacam ve çok eğlenecem.

Son zamanlarda gündemde olan bi mevzuu dan başlayalım; Can Bobomo. Evet lan, Bonomo falan değil Bobomo. muhtemelen tüm gazeteler, tvler, Can Bonomo'nun annesi babası ve hatta kendisi bile adını yanlış biliyor. Can Bobomo kelimeleriyle buralara ulaşanlara bakılırsa; hepimiz yanılmışız.

Bu kadar insan nasıl aynı yanlışı yapıyor lan? Aklım ermedi benim. Neyse; ben başka bi mevzuuya dikkat çekecem; Can Bonomo - illuminati. Anahtar kelimeler arasında, illuminati li ve Can Bonomo'lu olanlarda fırladı birden. Ben hiç şaşırmadım valla, neden biliyon nu? Çünkü ben aylar önce şu yazıda bu olaya sürtünmüştüm biraz; can bonomo ile milli davamız eurovision.

Demiştim ki özetle; "Şimdi bu elemanın dininden dolayı falan illuminati diye milletin tutturmaya başlaması yakındır." offf galiba harikayım. Üzgünüm ama, ben bi üçgen peynir ne kadar illuminati mensubuysa, Can'ında o kadar illuminatici olduğunu düşünüyorum.

Vatevır;

Bu kişi yazısı yazmıştım bi kaç hafta önce, şu; okla gösterilen "bu kişi"ler.

Sonunda demiştim ki; yazı "bu kişi" görsel arşivine döndü ama neyse olsun."

Aynen öyle olmuş lan, millete "bu kişi" resimlerini sanki ben dağıtmışım gibi... Neyse, işlerine yarasında aman. O yazı, bunu kullananlar için pek iç açıcı değildi ama naapalım, zaten okumadan direk görseli alacak bi kitle olduğundan kafaya takacak bişi yok.

Peki gerçekten görsellerde bok yiyen kız görme umudunu taşıyanlara ne demeli? Hedef kitlemin ne kadar elit, ne kadar sevyeli olduğunu gördükçe bende kendimle gurur duyyorum aslında. eheheh. Orda altını çizdiğim "bu çocuk okumaz" da blogun eski başlığı, ne mutlu bana hala onu aratıp gelen varsa. Teşekkür ederim ama ay oldu amk. değişeli; öğrenin artık her kimseniz; cafe mystic.

Bu yanda buton gibi duranda gerçekten aşk okunu götünden yemiş kızgın bi arkadaşın araması heralde. Geçmiş olsun diyoruz; çok kafaya takma hacor, o seni hiç haketmemişti zaten, daha iyilerine layıksın.

Yine yanda, farklı bir çalışma görüyoruz, "iş makinası resimleri ve rulmanları" aramasıyla tam bir tezat olsada; "işemeli seks ve işemeli sıçmalı eski sinema sex filmleri" 4 ewa! ben bu arkadaşa bişey sormak isterdim; olum işemelisini sıçmalısını buldunda, eski olması mı kaldı? "scat porn" denir o yazdığına bi kere, banada bi arkadaş söyledi, edebinizle arayın amk. ne arıyosanız.

Bir başka örnek karşınızda, "kaiser söze" aramasıyla; "öyle göte böyle yarak" tümcesi o kadar güzel yakışıyordu ki, dayanamadım birlikte aldım.

Sadete gelelim mi yavaş yavaş, çok uzun olmasın mevzuu;

Şimdiiii, hesap sorar gibi yapacam ama olsun; birine bu işemeli vırt zırt falan diye bi filmden bahsetsen direk midesi kalkar, "ıyykkkkk iğrençsiiiieeen" der muhtemelen. Ben bi kaç cümlede aptal saptal bi espride kullandım diye sayısını bile söylemek istemeyeceğim derecede ziyaret gerçekleşiyor. Ulan, madem herkes iğreniyo, kim lan bunu internette aratıp bulmaya çalışanlar?

Sikerim ben böyle iki yüzlülüğü afedersiniz ama. Daha buraya yaz(a)madığım büssürü aptal saptal şey var. Allah ıslah etsin diyek ne diyek, işemeli sıçmalı şeyler izlediği için değil ama.

bay bay =)

“fetih 1453” – eleştiri & yorum

2012-02-28T15:20:00.011+02:00

“Hayatımda ilk kez bir filmin sonunu doğru tahmin ettim.”

Evladını kapan veli, öğrencilerini kapan öğretmen, yiyişmek için doğru filmi seçememiş liseliler doğru sinemaya, "Fetih 1453"e. Salonların %60'ı 7-12 yaş veledlerle doluydu, ne bok anlayacaklar acep bunlar diye merak ederken film bittikten sonra tüm bu bebeler hep bir ağızdan bağırmaya başladı;

“En büyük Türkiye, başka büyük yok.”

Ehehhe, filmin en güzel yeri buraydı heralde. Yeteri kadar elemanın izlediğini düşünerek, daha derinden eleştirme şansını yakalamış buluyorum, başlayalım yavaştan.

Fetih 1453’ün yapımcısı ve yönetmeni olan Faruk Aksoy’un, filmografisinin ufak bi kısmına bakalım önce, sonra buraya dönecez;

Yeşil Işık (2002) - yönetmen

Çılgın Dersane (2007) - yönetmen

Çılgın Dersane Kampta (2008) – yönetmen, senarist

Recep İvedik 3 (2010) – yapımcı

Fetih 1453 (2012) – yapımcı, yönetmen

Tüm önyargılarıma rağmen gidip görmek istedim, türk sinema tarihinde ilk kez böyle devasa bütçeli bir orta çağ epiği çekildi, dolayısiyla gidip görmek lazımdı. Cesaret ister böyle bi iş, bunuda demeden geçemem. Önyargılarım hussuna gelince, film ve fragman rivayet edilen Hz. Muhammed’in şu hadisiyle başlıyor;

“Kostantiniye, bir gün fetholunacaktır. Onu fetheden asker ne güzel asker, onu fetheden komutan ne güzel komutandır.”

Şu aşağıdaki fragmanı, tekrar bi göz atmakta fayda var;

Fakat ben biliyorum ki, şöyle bir hadis-i şerifte rivayet ediliyor;

“Ben Allah’ın resulü olduğum halde, bana nasıl bir müamele yapılacağını bilmiyorum.”

Ve ben biliyorum ki, şöyle bir ayet var;

"De ki: "Ben türedi bir peygamber değilim. Bana ve size ne yapılacağını da bilmem. Ben sâdece bana vahyedilene uyarım. Ben sâdece apaçık bir uyarıcıyım." (Ahkaf, 46/9) (diyanet meali)

Bu mevzuu üzerinde fazla durmak istemiyorum, merak eden araştırır. Tek söylemeye çalıştığım şey; gişe için kullanılabilecek materyallerden en kolayı ve en yanlışı seçilmiş. İşe yaramadı mı? Offf, ne biçim yaradı hemde.

Filme girelim;

Görsel efektlerle diyalog ve actionın iç içe olduğu sahnelerin geçişleri, "Arka Sokaklar" dizisinin etkisinde kalınmışcasına; yakın – uzak açı, geniş – dar kadraj ayarlarının iyi olmadığı aşikar. Efektler oldukça başarısız fakat benim beklentim zaten bu yönde olmadığı için problem yapmadım. En az bi kez Age of Empires oynamış elemanlar için çok tanıdık 3-5 saniye var. Eminim ki elden gelenin en iyisi şimdilik bu, ama emsalleri ile karşılaştırma yapmak çok büyük gaf olabilir.

Netekim, netekim; aklıma yer eden bi sahne var; fragmanlarda da minik mi kısmı olan, XI. Konstantin’i canlandıran Recep Aktuğ’un arena da coştuğu sahnede o konuştukça hoplayıp zıplayan elemanların görüntüsü bana fifa 2001’deki balon kafalı seyircileri anımsattı.

* Şehzade Orhan'a ise at hırsızı gibi bir imaj çizilmiş olması, gözden kaçacak gibi değil.

* Filmin muhtelif bir yerinde, "geber köpek!" repliğini yakaladım. İstemsizce salak bi gülümseme oldu suratımda.

* Ulubatlı Hasan'ın her daim gözünü kapatan saçlarına rağmen onca elemanı kılıçtan geçirmeside takdire şaaaayan idi.

Oyunculuk mevzuuları;

II. Mehmed’in kankası Ulubatlı Hasan rolünü üstlenen İbrahim Çelikkol gerçekten filmi izlenebilir yapan önemli nedenlerdendi, yine aynı şekilde, II. Mehmed’i canlandıran Devrim Evin içinde iyi bi not verilebilir. Recep Aktuğ’da sağlam oynamış ama o sakalları tam yapıştıramamışlar.

Senaryo mevzuu;

Bir gişe filmi olmasından mütevellit, pek fazla eleştirilmesi doğru değil. Haa illa eleştrilecekse; yaşayıp yaşamadığı bile muamma olan Ulubatlı’nın Fatih Sultan Mehmed’le olan kankalığından dolayı direk 0’ı alır. O nedenle pek önemli değil; yok aşk hikayesi varmış, yok ulubatlı var mıymış yok muymuş sallamamak lazım. Milletin binlerce sayfalık mitolojisi var bizimde bi ulubatlımız olsun madem, nolacak.

Faruk Aksoy filmografisine dönelim; Çılgın Dershane'lerden sonra, neredeyse hiç göt göremediğimiz bu filmi çekerken çok sıkılmış olmalı.

Son olarak; öyle ilginç bir film ki; beğenen "turancı derler" diye beğendiğini söyleyemiyor, beğenmeyen; "marjinal olmam lazım" diye itin götüne sokuyor filmi. Biraz kendiniz olun amk.

Filme puanım;

5.5/10

picture retrieved from; .netaktuel.com

Bay bay.

can bonomo ile kutu kutu pense: "love me back"

2012-02-23T07:16:00.006+02:00

“Tüylerim ürperdi önce, şarkının nakarat kısmına gelindiğindeyse meme uçlarım sertleşti, bittiğinde hala kafamda "na-na nino na-na" sesleri yankılanıyordu; bütün bunlar şarkının olmadığı yönünde vücudumum istemsiz tepkisiydi sanırım.”

Bundan 2 ay önce filan, Can Bonomo mevzuu nu şurdan ele almıştım;

“can bonomo ile milli davamız eurovision”

Demiştim ki özetle; “lan durum bi amk, eleman şarkısını yapsın hele.” Sürpriz bişey bekliyodum zaten, bu çocuktan sıradan bişey çıkacağını hiç düşünmedim ama bu kadarıda çok olmuş lan. "nani nina nina nam", "ley ley ley", "hop hop" gibi ezginin sözlerini sounda uydurmak gayesiyle yapılmış salak sulak sözlerden daha çok nefret ettiğim bi söz varsa oda; “şappi şappi” ve “van tu tıri foro” dur.

Hiç bi eurovision yarışmasını sonuna kadar izlemedim ama bu sefer izleyecem, "sahne şovu böyle bir şarkıyı ne kadar değiştirebilir" bunu çok merak ediyorum. Bide anlamadığım bir diğer mevzuda biliyon nu?

“Anadolu ezgileri”(çok kılım bu ikiliyede neyse) mevzuusu. Türkiye'ye yarışma komitesi böyle bi şart koşuyor heralde her sene;

“En az 4 vuruş darbuka yada 5 tıngırdatmalık telli çalgı sesi olmazsa yarışmaya katılamazsınız.”

Vatevır, şarkı şu;

Şimdi kazanma şansımızdan falan konuşabiliriz evet, ben 7 ile 12 arasında bir yerde olacağımızı tahmin ediyorum. Şarkıya puanım;

4.5/10

şunlarda sözleri, cahiller vardır aramızda diye türkçesiyle birlikte;

Oh, Hey, hey! Baby love me back today

Never ever sink my ship And sail away

Ooo, hey hey! Bebeğim, bugün sen de beni sev

Batırıp gemilerimi, yelken açma uzaklara,

Oh, oh, ah! Baby don't shut me down

Give me all the love I need And I'll be gone

Oh, oh, ah! Bebeğim beni geri çevirme

Sen bana bütün aşkını ver. Ben giderim uzaklara,

I'am a lonely sailor drinking the night away

My ship is made from hope She's searching for your bay

But you don't care...

Ben yalnız bir denizciyim, içerek geçer gecelerim.

Gemim umuttandır benim, arar durur senin denizlerini.

Ama sen umursamıyorsun,

Hop on to my ship baby I'll make you fly

You love me and you know that baby Don't you lie

Like me like I like you and say Nan nanı nanı nanı na...

Hadi sen de atla gemime, ayaklarını yerden keseyim.

Sen de beni seviyorsun bebeğim, bana yalan söyleme,

Sen de beni, seni sevdiğim kadar sev ve söyle: Nan nanı nanı nanı na...

Oh, oh, oh! We need a bit of Rock'n Roll

Baby don't you crush my soul And make me fall

Oh, oh, oh! Biraz rock'n roll'a ihtiyacımız var,

Ruhumu ezme bebeğim ve beni düşünme!

Oh, hey, hey! Baby love me back today,

Don't you ever sink my ship and sail away.

Ooo, hey hey! Bebeğim, bugün sen de beni sev,

Batırıp gemilerimi, yelken açma uzaklara!

Hop on to my ship baby I'll make you fly

You love me and you know that baby Don't you lie

Hadi sen de atla gemime, ayaklarını yerden keseyim.

Sen de beni seviyorsun bebeğim, bana yalan söyleme!

Like me like I like you and say Nan nanı nanı nanı na...

Na na nani nani nan nan nan nan naa naa

Sen de beni, seni sevdiğim kadar sev ve söyle:

Nan nanı nanı nanı na nani nani nan nan nan nan naa naa.

Pirates, high seas, cautions, cannons and potions

A sailor's passion can always conquer the oceans

Sing with me my children,

Korsanlar, açık denizler, tehlikeler, toplar ve iksirler,

Bir denizcinin tutkusu, okyanusları fetheder.

Benimle söyleyin çocuklarım.

Hop on to my ship baby I'll make you fly

You love me and you know that baby Don't you lie

Hadi sen de atla gemime, ayaklarını yerden keseyim.

Sen de beni seviyorsun bebeğim, bana yalan söyleme.

Like me like I like you and say Nan nanı nanı nanı na...

Na na nani nani nan nan nan nan naa naa.

Sen de beni, seni sevdiğim kadar sev ve söyle:

Na na nani nani nan nan nan nan naa naa..

Hayde!

Na na nani nani nan nan nan nan naa naa

(burayı çevirince yazcam)

picture retrieved from; haberler.com

sıradışı bir seri katil ve suçun masumiyeti

2012-02-21T00:00:00.003+02:00

"Birşeyin meşruiyeti, onun; hukuğa uygun, yasalarca sorun teşkil etmeyen yönünü ortaya çıkarır. Peki bir suçun meşruiyeti, zihinlerde masumiyetle sağlanabilir mi? Bu mevzuyu bir seri katilin ilginç öyküsünü ele alarak irdeleyecez: Ted Bundy."

Seri katil(serial killer) tanımı bazı kaynaklara göre, 1 aydan daha uzun bi sürede aynı anda 2 ve daha fazla olmamak üzere 3 veya daha fazla cinayet işlenyenler için kullanılırken(kafam karıştı amk 1-2-3 derken), bazı kaynaklar ise seri katil olabilmek, çok kısa bi süre arayla 2 cinayetin yeterli olabileceği yönünde bilgiler veriyor. Genelde Türkiye’de haber bültenleri bu 2. seri katil tanımını kullanılır.

Kesin bir seri katil tanımına varılmış gibi görünmüyor ama en azından bu tanımın ilk kimin için kullanıldığını biliyoruz: Ted BUNDY.

Tarihte son yüzyılın en bilinen seri katilleri; Charles Manson, Charles Starkweather, Caril Fugate, David Berkowitz, Dennis Nilsen, Dr. Henry H. Holmes ve Earl Leonard Nelson bunlardan bazıları. türk seri katiller vardı bide kimdi onlar; Artvin Canavarı, Bebek Yüzlü ve Çivici Katil bunlardan bazıları.

Ortak özelliklerini psikoloji uzmanları; empati yoksunluğu, psikoz tanıları, bencillik, ve psikopati olarak yorumluyolarlar. Tüm bunlar birleştiğinde ise asıl tanıya ulaşılıyor; anti sosyal kişilik bozukluğu, yani; sosyopati. İşte burda devreye, J.M. Macdonald’ın üçleme kuramı devreye giriyor, "Macdonald Kuramı" nedir ona bakalım bi;

Bu kurama göre Macdonald; 5 yaşını geçmiş çocuklarda ateşle oynama, yatağı ıslatma ve en önemlisi hayvanlara işkenceyi seri katillerin ortak özellikleri olarak görmekte. Hayvanlara işkence konusunda, itiraflar ve bulgularla en bilindik örnekler; Richard Kuklinski, Dennis Rader, Dr. Henry H. Holmes ve Gary Ridgway’e ait. Sosyopati tanısı açısından en önemli bulgu, Macdonald’ın “hayvanlara eziyet” çıkarımından kaynaklanıyor. Neden peki? Sosyopatiyi tekrar hatırlayalım neydi;

“Kişinin, gelişmemiş vicdan dürtüsü ve empati yoksunluğuna sahip oluşunu ön gören, yaşadığı toplumun etik- ahlak kurallarını reddeden davranışlar sergileyen, psikoanaliz yöntemleriyle erkek deneklerde kadın deneklerden daha sık rastlandığı ıspatlanmış pskolojik tanı; anti sosyal kişilik bozukluğu.”

Benim yaptığım çıkarım; "her kötülüğün anası sosyopatidir" gibi bişey, neyse.

MacDonald üçlüsünün güvenilirliğide tartışılır aslında. Hayvanlara eziyet konusu tamam, büyük bir ortak nokta fakat kuramı neredeyse bok yoluna gönderecek birini tanıyoruz aslında biz, yandaki fotoğrafa lütfen. Saygıyla anıyoruz kendisini, Allah rahmet eylesin.

Bundy mevzuuna gelelim artık;

Dindar bir ailenin çocuğu olan Ted, daha çok küçük yaşlarda annesinin dikkatini ilginç davranışlarıyla çekti, yaşıtları top peşinde koştururken o kümesteki tavukları kovalıyordu. Okul hayatınına başladığında ise öğretmenleri keskin zekasıyla kendine hayran bıraktı. Henüz ergenliğin ilk yıllarında, “bu çocuk çok canlar yakacak” dedirtti.

Yakışıklı, zeki, çalışkan, ikna kabiliyeti kuvvetli fakat bir kaç hırsızlık ve taciz olayına karışmış genç bi çocuktu liseyi bitirdiğinde. Okey masasında arkadaşlarının kendisine "seriiiii!" demesinden keyif alırdı.

Kendi ağzından hayatını anlatırken, liseyi bitirdikten sonra ilgi alanının "Snuff" filmler izlemek yönünde değiştiğinden bahsediyor. Snuff nedir; iğrenç mi iğrenç; hem seksli hem kesmeli biçmeli filmler falan.

Ted’in suça eğilimini davranış bozukluğuna bağlayanlar olduğu gibi, yerel bi tv de suç muhabiri olan yakın arkadaşınında iş deneyimlerini kendisiyle paylaşmasının suç eğilimde etkisi olduğu yönünde görüşler vardır. Kankası, Ted’in suçlarını kabul edeceği dakikada ancak korkunç gerçeğin farkına varacaktır; aslında Ted’in işlediği bir çok cinayeti; faili meçhul anonsuyla ilk kendisi servis etmişti. Neden bunu Ted’in cinayetleri itirafına dek farketmedi bu adam? İşte bizde tam buranın altını çizecez az sonra.

Bundy’nin cinayetlere başladığı öngörülen tarih, 1974’ün Ocak ayı. Fakat Seattle ve Philadelphia'da da yaşadığı bölgeye yakın ergenlik ve ilk gençlik dönemlerine rastlayan, 2 kayıp ve 1 cinayet vakaası dikkat çekiyor.

1974 yılından 1978 yılına kadar, bazen bir taksi şoförü, bazen bir polis, bazense bir temizlik görevlisi kılığında maktüllerine yaklaştı; bu 4 yılda 2 kez yargılandı, 2 si başarılı olmak üzere 3 kez kaçma girişiminde bulundu.

* 1975’te bir bayanı kaçırmaya teşebbüs ettiği için 15 yıl hapis cezası aldı. Suçunu reddetti.

* 1977’de firar etti.

* 1978’de yakalandığında seri cinayetler nedeniyle yargılanmaya başlandı.

Ted Bundy’nin ünü tam burda başladı. Sayısız avukatının savunma talebini reddetti, infazından 3 yıl öncesine kadar savunmasını yalnız gerçekleştirmekte ısrar etti. Onun bu cüretkar tavrı, kendisini yakından tanıyanlar için sürpriz değildi. Suçsuzluğunun eninde sonunda ıspatlanacağından emin biri nasıl davranması gerekiyorsa öyle davranıyordu.

Mahkeme salonundaki agresif tavırları, hitabeti, şık giyimi basında sık sık yer almaya başlayınca bir çok kişiyi kendine hayran bıraktı.

Yakışıklı, zeki, kariyer sahibi biri nasıl katil olabilirdi ki? Suçsuzluğundan hiç şüphe duyulmayan birinin "infaz" ile yargılanmasına tanık olunuyordu. Her mahkemeye çıktığında dışarda kendisinin masumiyetine inananların sesiyle salon inliyordu.

Ted Bundy, infazından yaklaşık 2 yıl öncesine kadar hiç bir suç işlemediğini ıspat etmeye çalıştı.Yaklaşık 9 yıl boyunca tüm iddaları yalanlamak için elinden geleni yaptı fakat artık önüne konan herşey aleyhineydi. İnfaz kararının temyiz edilmesine dair umudu tükendiğinde bambaşka birine döndü. Yargılama sürecinde ortaya konanlara ek olarak sayısı 40 ı bulan cinayet işlediğini kabul etti.

* Peki bu 9-10 yıl, insanların davranış bilimine dair hangi dürtülerini koydu?

Yakışıklı birinin katil olmak ihtimali herzaman gözardı edildi.(sözde) Bundy’nin yargılama sürecinde kazandığı popülarite; suçlarını itiraf etmesiyle doruklara ulaştı.(bu yüzden sözde) Kendisinden önceki katil profillerine uymuyor olması bunun nedenleri biriydi, kendisinden sonra "seri katil" denildiğinde akla gelen ilk isim O oldu.

İnfaz edilmeden önce sahip olduğu eşyalar(diş fırçası, takım elbisesi, ayakkabıları), firar ettiğinde kaçırdığı otomobili(VW), milyon dolarlarla sahibini buldu. (Ne kadar garip demi lan?)

Olayı "Stocholm Sendromu"na bağlamayacam korkmayın. Durumun sadece bir pskiyatrın ortaya koyduğu sendromla açıklanacak kadar basit olmadığını; davranış bilimininde henüz bu konu hakkında pek fazla gelişemediğini düşünüyorum.

Mevzuya giriyoruz yavaş yavaş;

Daha basite indirgeyelim mi olayı? Bi oyun oynayalım; aşağıda 3 kişinin resmi var, bunlardan hangisinin katil olduğunu bulmaya çalışalım.

* ilk fotoğraftaki eleman;

Çatık kaşları, inanılmaz güzellikteki gözleri ile bir şeyler anlatmaya çalışıyor gibi, evet; seri katili ben buldum galiba.

* orta fotoğraftaki eleman;

Yakışıklılığıyla dikkat çekiyor, bu yanıltma fotoğrafı olabilir; nitekim gözlerinden masumiyet akıyor adeta.

* son fotoğraftaki eleman; bi filmden alındığı çok çok belli bu fotoğrafın, hemde duygusal bi film bu. Böyle adamlar ancak o filmlerde olur.

Çözüm;

ilk fotoğraftaki eleman;

Marty Feldman. Komedi filmleriyle ünlü bir aktör.

orta fotoğraftaki eleman;

Shane MacGowan. İrlandalı müzisyen, cana yakın kişiliği ve duygusal şarkılarıyla tanınıyor.

son fotoğraftaki eleman;

James P. Riva. Vampir katil olarak biliniyor, babannesini öldürüp, kanını içtiği için 1981 yılında yakalandı.

Suç bazen gözlerimize bir perde çeker, bazense önyargıların yerini alır.

Neyse;

Leon’u hatırlıyonuz demi? Ne düşünüyom biliyon nu, gayette tartışırım aksini iddia eden elemanlarla falan; "Jean Reno hollywood ve avrupa sinemasının en çirkin aktörüdür." Google’a Jean Reno yazarsan "ugly" diye kendi tamamlar, o kadar yani.

Peki Leon'u izleyen hatunlarımızdan kaçtanesi "ıyykk" etti bu adama? Mathilda’nın yerinde olma hayali kurdu alayı. "Bu kızda da hiç akıl yok anam, ben olaydım leon her gece benimdi." dediler muhtemelen.

Kah işi için, kah yanındaki "saabi sübyan" için öldürdüğü hangi adam leon’u gözümüzde “suçlu” yaptı.(yada katil işte ne dersen)

Hacı ama gerçek; Leon katil olduğu için karizmatik ve yakışlıklıydı. İnanılmaz bi benzerliğede dikkat çektim şu an.

Vatevır;

örnekleri çoğaltıyım mı?

Silence of the Lambs (1991), No Country For Old Man (2007) se7en (1995), Taxi Driver (1976), The Usual Suspects (1995), Natural Born Killers (1994), Hannibal (2001), The Story of a Murderer (2006)...

gider bu böyle; ben üzerinden en güzel örnek verebileceğim bi kaçtanesini seçiyim en iyisi;

No Country For Old Man (2007) - Javier Bardem

2007 yılının Nisan ayına kadar hiç bir şekilde siklenmemiş olan Javier, bu filmle paranın amına koymaya başladı işte. Onca iyi adamı oyladı, yıllar yılı şeker çocuk oldu bi boka yaramadı. Javier'e olan hayrağın nedeni çok güzel rol kesmesi miydi acaba? Ulan herkes övdü ama, put gibi durup somurtmaktan başka ne yaptı bu adam bu filmde ya? Ödül mödül hikaye; iyi oyuncu olsaydı eğer bu filmi beklemezdi. Bi google trends yapın bakiim Javier Bardem diye, ne çıkacak.

Taxi Driver (1976) - Robert De Niro

Bu filmi izledikten hemen sonra, banyonun aynasına koşup; "are you talkin' to me?" demeyen var mıdır acep çok merak ediyorum. Evet, bende yaptım çok güzel oluyo.

1982'de Los Angeles'ta caddedeki fahişeleri öldürdüğü için yakalanan katilin en sık kullandığı cümle; "are you talkin' to me?"

The Usual Suspects (1995) - (burası boş, izlemeyen vardır diye)

Brian Singer'in yarattığı Keyser Söze karakteri, sinema dünyasına damgasını vurdu. Bu fenomenin ilk kez ortaya çıktığı 1995 yılından bu yana sayısız kişi sosyal medyada "nick name" olarak "keyser söze" ve türevlerini kullandı-kullanıyor. Keyser'e duyulan hayranlık; kelimelerle açıklanacak türden değil, filminde önüne geçen biri o.

Peki Keyser'in Türk kökenli oluşundan; sayısız suçu nedeniyle gocunan oldu mu acaba? Hiç sanmıyorum.

Vatevır;

80 tane film yazarım burayada, zaten uzun yazı amk. dahada karıştırmayalım, merak eden googlelar. Şu kadarını söylemek istiyorum sadece artık bu konuyla ilgili; ”seri katil” temalı 1980 yılından günümüze değin hollywood imzalı 200’e yakın sinema filmi ve tv dizisi yapıldı. Belgesellerden bahsetmiyorum bile. Talep olmasa arz olur mu la?

Şimdi tekrar yukarılara çıkalım;

Ted Bundy’yi idamla cezalandırılan hakimin kendisine son sözlerine bi bakalım mı?

"it is further ordered that on such scheduled date that you will be put to death by a current of electricity,sufficient to cause your immediate death and that current of electricity shall continue to be passed through your body until you are dead. take care of yourself, young man. i say that to you sincerely; take care of yourself, please. it is an utter tragedy for this court to see such a total waste of humanity as i’ve experienced in this courtroom. you’re a bright young man. you would have made a good lawyer and i would have loved to have you practice in front of me, but you went another way, partner. take care of yourself. i don’t feel any animosity toward you. i want you to know that. once again, take care of yourself."

Yani;

“İdamınıza karar verilmiştir, ölene kadar vücudunuza mevcut sistemle elektrik verilecektir. Genç adam, kendinize iyi bakın. Bunu samimi olarak söylüyorum, kendinize iyi bakın. Şu anda yaşadığımız gibi, bu mahkeme salonunda insanlığın tamamiyle heba edildiğine tanık olmak bu salondakiler için trajedidir. Zeki, genç bir adamsınız. İyi bir avukat olabilirdiniz, arkamda çalıştığınızı görmek beni mutlu ederdi, fakat ortak, yanlış yoldan gittiniz. Kendinize iyi bakın. Size karşı düşmanlık beslemiyorum, bunu bilmenizi isterim. Kendinize iyi bakın.”

Hakim Edward D.Cowart; Bundy’ye 4 defa "take care"(kendine iyi davran) diyor. "Ben hakim olsam; "geber itoğlu it, idam edilecen ehhee", diye okurdum bu kararı." derdim ama; Ted’in tüm bu yargılama sürecinde hakimin gözünde ne kadar büyük hayranlığını kazanmış olduğunu anlamak zor olmasa gerek sözlerinin tamamını göz önüne aldığımızda.

Ted Bundy’nin suçlarını itiraf ettiği süreçten sonra yaptığı röportajların satır aralarındaki enteresan sözleri, bugün paylaşılıyor, konuşuluyor, aranıyor, ezberleniyor. Daha öncede dediğim gibi; şuçun-suçlunun masumiyeti, yani zihinlerdeki meşruiyet, bence hala davranış biliminin açıklayamadığı bir konu. Milgram Deneyi'nin önemi burdan kaynaklanıyor; neden-sonuç, yorum imkanı var.

"Biz seri katiller sizin oğlunuz, sizin kocanızız biz her yerdeyiz. Gelecekte daha çok çocuğunuz ölmüş olacak."

Bu yukardaki sözler Bundy'nin suç ve suçluya olan sempatiye dair herkesten daha çok şey bildiğinin ıspatı gibi.

* Galiba hepimiz birazcık katiliz.

Theodore Robert "Ted" Bundy; 23 Ocak 1989'da elektrikli sandalye ile idam edildi.

bay bay.

pictures retrieved from; itusozluk.com, yenisafak.com, wikipedia.org, whenmidnightcomesarond.blogspot.com, tgdaily.com, nbc33tv.com, murderpedia.org, oddee.com

okla gösterilen “bu kişi”ler

2012-02-17T04:42:00.009+02:00

Bahsettiğim “bu kişi”ler, facebookta yaratıcılığın sınırlarını zorlayan saygıdeğer arkadaşlarım.

“Bu resmi beğenmeyen beni listesinden silsin.” Hatta “bu resmi paylaşmayandan rabbin rahmetini esirgesin”(kabe resmi kendisi) gibi iddialı paylaşımlar görmüştü bu gözler ama bu seferki çok daha farklı ve beni küçük ibo'ya bağlayan bi mevzuu

(üstüne basılan resim kabarır, ben öyle eşşek kadar resim koymayı pek sevmem)

Yaratıcılık falan dedik demi? Kimin aklına geldi lan bu çok merak ediyorum valla, bahsettiğim olay şu aşağıdaki;

Burda okla gösterilen kısımda (ok kullanıldığı gibi, parmaklılarıda var bunun) gördüğünüz üzre elemanın profil fotoğrafı var. Lakin aynen resimde çizdiğim gibi bir ironi sözkonusu; ok çok kesin kararlı bi şekilde köşeyi işaret ederken kullanılan dil sert ve ciddi, yazının karakterleri ise insanı görünce altına sıçtıracak cinstenken, elemanın profil fotoğrafı; yaptığı paylaşımın karizmasını yarıp atıyor resmen.

Yanda ise farklı bir örnek görmekteyiz.

Ben “bu kişi” yazısı ve oktan sonrasını okumuyorum açıkcası, yani ne yazmış umrumda değil. Diyelim umrumda; ne Hz Muhammed’e ne de Mustafa Kemal Atatürk’e olan hayranlığımı böyle dandik bi yöntemle ifade ederdim, hatta eder miydim ki? şimdiye kadar yapmadım en azından. Sırada başka bir örnek var;

Aklıma ne geldi biliyon nu, hani hani facebook arada bi ansınız değişiyo falanya, profil fotolarını birden paylaşımın ortasına alsaya Mark. Ne ağlarlar ama lan, onca oklu resim çöpe direk.

Bu gerizekalılar benide uyandırdı yalnız. Misal bende şunu yazıp; "BU KİŞİ, ......(burada hakaret falan var) elemanı etiketlesem aynı muhabbete gelmez mi? hmmm.

Gibi gibi.

Bana çok ilginç geliyo lan, bilmiyorum belkide ilginç olan benimdir. Tuhafıma giden şeyleri söylüyorum işte, eğer normal olan bensem; 30 yaşına gelmiş adamlara davranış bilimini öğretecek halim

yokya. Kendilerine sorsan muhtemelen "ne var bunda?" diyecekler. Şimdi çok alakasız gibi gelebilir ama, "Tanrı" kelimesini kullanmaktan imtina eden eleman; aynı özeni başka şeylerde de gösterebilse keşkem, yandaki resimlere davet ediyorum sizi.

"Forwardla bakiim ne olacak?" mevzusu vardı eskiden, buda o kadar tutacak gibi ehehe.

Lan az daha unutuyodum, beni en derinden etkileyen ve gözlerimi yaşartan "bu kişi" paylaşımı;

Yazı, "bu kişi" paylaşım arşivine döndü ama neyse, birinin işine yarayacaksa ne mutlu bana :)

bay bay.

devrim tarihi: 14 şubat nedir, ne değildir?

2012-02-15T16:08:00.003+02:00

Bugün 15 şubat. Hiç bir anlamı yok değil mi ? Oysa daha dün... Hepimizde ufak bir kıpırdanma, ufak minik bir telaş ve bolca kaygı yok muydu? Neyseki atlattık...

14 şubat ben küçük bir çocukken Banu Alkan'ın seksi seksi sabah programlarına katılması, etrafta gördüğüm kırmızı kalpler, babamın anneme gül göndermesi filan demekti. Ben büyüdüm, 14 şubat büyüdü... Öyle büyüdü öyle büyüdü ki, tüketmeye yer arayan toplumumuzda abardıkça abardı. Erkekler "son 10 saat sevgililer gününe birini bulmam lazım" artık derken, kızlar "ay acaba bu sefer kapabilecek miyim tek taşı" diye sinir krizleri geçirir oldu...

Sevgilisi olan, tek taşı çoktaaaaan parmağına takmış biri olarak yazıyorum... İşte budur 14 şubat...
"Sevdiklerinle sevgi dolu saatler geçirmek."

Zaten hergün gördüğüm, beraber olduğum erkek arkadaşımla; herhangi bir yere gidip her zaman yaptığımız gibi bir yemek yemek, ya da 14 şubat yüzü suyu hürmetine 1 olan fiyatlarını 1000 e çeken herhangi bir yerde başbaşa eğlenmektense, bu yıl sevdiğim arkadaşlarımla hep beraber olmak istedim...

"Aaaa hep beraber 14 şubat mı kutlanır?" diyecek olursanız, durunuz.

PİTİPAUSE KLİŞELERİN İNSANI DEĞİLDİR! eheheh

Hem sevgilisi olmayan arkadaşlarım neden o gün herhangi bir üzüntü sıkıntı hissetsin, boş boş evde otursun ya da "yalnızlar partisi" gibi oldukça ezik "konsept"lerde boy göstersin ki...

Yalnız malnız değiller çünkü.Yılın geri kalan tüm günlerinde bizimle olan adam, neden 14 şubattaolamasın ki?

Hem bir şey söyleyeyim mi, klişeleri eleştirirken de klişeleşiyorsunuz benden söylemesi.

Neymiş efendim 14 şubatta oyuncak ayı alma klişesiymiş, çiçek alma klişesiymiş.

Hayır... Sad Sam den daha şirin, ve çiçekten de daha ince hediye yoktur.

Herneyse, işte ben seviyorum ya canım arkadaşlarımı, sevgililer günüydü ya dün, topladım hepsini karaokeye gittik. Çok da eğlendik. Kimse sevgilisine mıç mıç mıç yapmadı (ki yapan olsa muhtemelen şamarı patlatmıştım), herkes sarıldı kucaklaştı filan. Muhteşemdi...

Ve böyle bir geceyi organize ettiğim için birden bire kanatlarım çıktı :)

Ha şunu söyleyim en son bir de, o 'mıç mıç' çiftler eninde sonunda çok pis ayrılıo eheheheh :)

sevgililer günü yazısı

2012-02-14T06:04:00.006+02:00

Günün anlam ve önemine dair bişeyler.

(konu ile ilgili, gözden kaçmaması gereken ibretlik bir hikaye; bakınız: "sevgililer günü hikayesi")

Her sene insanlığın neredeyse yarısının lanet okumasına rağmen hala tedavülden kaldırılmayan bir gün olması ne acayip demi lan? Asırlık tespit geliyo; ben bunun nedenini, malum gün yaklaştıkça stresi artan insanların her yıl büyük bi kısmının değişmesine bağlıyorum. Şundan emin olun ama, sevgilisi olmayanlarda her 14 şubatta sevgisiz geçen kendi sevgililer günlerini düşünüp bir taraftan şükrederken, bir taraftan bugünü sevgilisiz geçirenler için üzülüyolar.

En azından ben öyleyim-öyleydim yani. Çok iyi insanımdır. Elimde olsada evlilik programı sunacam ama maalesef...

Ben o; “14 şubat’a ne gerek var yaaaa, seviyosan her gün sevgililer günü”, “tamamen ticareti canlandırmak için uydurulmuş bişey” yada; salakların kutladığı bi gün” diyenlerden değilim. Hatta kimse kusura bakmasın ama, bu tarz takılan elemanları çok pis sikesim var, naapsam bilmiyorum?

Ne var lan yarrak? Yılda bi gününde sevgilin için olsun. Sikmişim ticaretini, hediyeni. Bi çikoleta bile alsan, hediye hediyedir. Haa yok eğer sen; "çikoleta alırsam tekmeyi yerim", "hatunum arkadaşlarına hava atamaz" diye düşünüyosanda, beynini kargalara versem et deyip yemez, öyle bi adamsındır.

Vatevır;

Herkes über sevgililer günü uzmanı zaten, o halde bende önerilerilerime geçiyim; sevgilisi olanlar zaten hazırlandılar bugün için, sevgilisi olmayan ve hassas ruhlu erkeklere-hatunlara bikaç öneride bulunayım;

* Çok lazım değilse dışarı çıkmayın, cafe mystic hariç, hiç bi kafeye gitmeye lüzum yok. istatistiklere göre hiç ağızdan öpüşmemiş acer sevgililerin çoğu kaza kurşunlarına kadar varan hatalar yapacak, sizinde sinir katsayınız yükselmesin.

* Haber kanalları hariç, tvden de uzak durun. 10 gün önceden başladılar zaten kafa sikmeye, sevgililer günüde sevgililer günü diye. Ne gerek var moral bozmaya?

* 15 şubatın çok yakında geleceğini hayal edin. Moraliniz için bu çok önemli.

aldım gınıdızdan.

sevgililer günü hikayesi

2012-02-14T06:03:00.003+02:00

“O gelemeyecekmiş abi işi varmış, ben gitcem yanına.” Türevinden bişeyler söyledim. Ulan 3 çift oturuyo amk karşımda. Nasıl dayanırım bu duruma?

(şu post, bu post yüzünden gözden kaçmamalı; "sevgililer günü yazısı")

Lisede çılgın bir ergendim. Suratım sivilcelerle hiç bi zaman dolmadı ama ergenliği iliklerime kadar yaşıyodum, bir sevgilim vardı. İyi hatundu Allah için. İlk kez sevgilili lili lili yar bir 14 şubat geçirecektim.(tutamadım kendimi)

Daha yıl başında düşünmeye başladım, “Ulan ne alsam acep kıza?” ve”En çok hangi hediye mutlu eder onu?” falan filan diye. Gece rüyalarımda; züccaciye dükkanlarını, japon pazarlarını geziyorum hediye bakmak için, o kadar kafaya taktım. (çılgın ergen deyince, kafamda oluşan imaj direk "öyle bir geçer zaman ki: mete"ye dair oluştu nedense)

Arkadaşlarımın kafasını sikmeye başlamıştım. Hatun arkadaşlardan hergün 14 şubat için hediye tiyoları, erkek arkadaşlardan indirimde olan mağazaların mahallerini öğrenmeye falan çalışıyodum.

14 şubata bi hafta kala, hediye seçeneklerini değerlendirmeye aldım ve ne kadar yakın arkadaşım varsa hepsini peşime taktım; kızılaydaki tüm dükkanları sıradan geçirerek hediye bakmaya koyulduk. Onlarda bakıyo tabii sevgililerine hediye falan ama merkezde ben varım. En çok kafa siken benim.

Bi bok beğenemiyorum amk. Hırka? Olmaz. Kolye? Çok sıradan. Kitap mitap? Kız entel değil, beğenmez. İnternetide yokluyorum tabii arada.

Neyse;

Tarihler 11 şubatı gösterdi, sevgilisini kapan 14 şubatta yüksel-2 deki bi kafede buluşup kutlayacaz, plan bu. Toplu sevgililer günümü olur amk. şimdi düşününce gerçekten çok mal olduğumuzu anlamam hiç zor olmuyo.

Eve geldim, yorgunum deli gibi. Hatun kişiyle bir gün önce konuşmuşum herşey iyi güzel falan, telefonuma gelen bir mesajla irkildim;

“ayrılak mı anam?”

Laaayn? Elim ayağım titredi, rengim attı. Ne diyeceğimi düşündüm 1 saat. Şunu demek bile aklımdan geçti;

“hediyeni veriyim 14 şubatta, 3 gün sonra ayrılsak olmamı yavrım?”

Demedim tabi, sikerler. “Peki” dedim. Ertesi günde aradı beni, gerekçesini söyledi. Şimdi düşününce gerçekten çok osuruktan şeyler falan ama o zaman için gayet mantıklı gelmişti.

Bir sorun var; ben hatundan ayrıldığımı 14 şubat hevesiyle 2 ay boyunca kafasını siktiğim arkadaşlarıma nasıl söyleyecektim? Çok düşündüm, 144 lük iq ya sahip olduğum içinde hemen bi çözüm buldum.

* 14 şubata kadar ayrıldığımı söylemeyecektim, buluşmaya yalnız gidecektim. Yedirememek böyle bişey işte. Nasılım?

Tarihler 14 şubatı gösterdi, sevgilisiz biri olarak gittim, Kızılay'da, en meşur o çiçekçide bi demet papatya yaptırdım. Arkadaşlarla buluşacağımız kafeye gittim. "Hatun ne zaman gelecek lan?" diyenlere;

“O gelemeyecekmiş abi işi varmış, ben gitcem yanına.” türevinden bişeyler söyledim. Ulan 3 çift oturuyo amk karşımda. Nasıl dayanırım bu duruma?

30-40 dk oturdum, "hady bakalım mesaj geldi ben kalkıyom" deyip kalktım. Nasıl hızlı yürüysem elimde çiçeklerle, 10 saniyede yükselden milli müdafaya gelmişim. Bir sorun var şimdi;

* Çiçeği naapmalı?

A-) birine uzatmalı, "buyur belki sevgilin vardır" demeli

B-) çöpe basmalı.

C-) götürüp anneye vermeli

D-) bir köşede birini bekliyomuş ayağına, unutmuş gibi yapıp orada bırakıp uzaklaşmalı.

* Çözüm;;

A-) Cesaret edemedim, belki yalnıza denk gelir diye heralde.

B-) Dikkat çekerim diye utandım. Şimdiki aklım olsa böyle bi duruma zaten düşmemde, düşsemde sikimde. olmazdı.

C-) Bunu neden yapmadım, nedenini hala anlamıyorum.

D-) En güzeli gibi göründü, ustaca yapılırsa bi sorun teşkil etmez.

Cevap D-)

Evet, öyle yaptım.

Hatunun benim arkadaşlarla haberleşme olasılığı yoktu pek zaten, ayrıldığımı 2-3 gün daha söylemedim, sonra anlattım durumu. Çakan olmadı.

Niye böyle bişey yaptım hala anlamıyorum lan! Galiba yedirememek tam olarak budur. O nedenledir ki, bugünlerde sevgisi olan olmayan herkesin pskolojisini çok iyi anladığıma inanırım hep.

Hatuna gelelim ne oldu, 1-2 ay sonra yine konuştuk, aradı; lakin o zamanda ben birine göz koymuştum. 2 kişiyi aynı anda idare edemeyecek kadar beceriksiz olduğunu bilen, gözü kara fakat aynı zamanda da mantıklı düşünerek hata yapmak istemeyen zeki bir ergen olarak en mantıklısını yaptım. Hala bir yerlerde beni izlediğini biliyorum. Muhtemelen bu yazıyı yarıla yarıla okuyacak. Okusun amk. ama okuyup tekrar aramasından korkuyorum.

Buda böyle pskolojik bir hikayedir.

Bay bay.

gerçek dost, “ağzın kokuyor!” diyebilendir

2012-02-09T10:37:00.004+02:00

Hiç yok dimi lan böyle dostunuz? Benimde yok valla ne yalan söyleyim. Ters mantıkla, bende kimsenin gerçek dostu değilim.

Bunu neden yazıyorum biliyon nu? Çünkü, “ağız kokusu utangaçlığı” benim kanayan yaram, hezeyanım, serzenişim ve söyleyemediğim hüzünlü hikayemin bir parçası. Hani “özünde iyi olmak” olayı varya işte, en saf haliyle burda başlıyo bence.

Kabul edelim lan, hepimiz iyi insanlarız! Bunu demek, hayatımda belkide yüzlerce defa aklıma geldi ama her defasında ya ordan kaçmayı denedim, yada bi büfeden ciklet kapmaya koştum. Hiç bir zaman diyemedim "ağzın kokuyor arkadaşım" diye.

Belki utanır, belki özgüveni kırılır, belki alınır, belki sinirlenir, belki belki belki.....

Ahh ulan, şu "belki"ler yok mu? söylesen ne olacak sanki? Söyleyemedim. İşte o yüzden bu yazıyı yazıyorum, yarın bi gün ağzı kokan arkadaşıma diyecem;

"Lan olum bi yazı yazdım inanılmaz güzel oldu lan blogda! Bi okusana sende, başlığı: gerçek dost: ağzın kokuyor diyebilendir."

Bak gördün mü, yine diyemedim eheh. Melek gibi adamım vesselam.

Tamam, diyelimki herşeyi göze alıp bunu söylemeye karar verdik, bu zorlu işi nasıl hak edip becerecez onuda düşündüm;

* komik bişeymiş gibi mesela;

- sen ne dedin?

- görüşmeyelim dedim abi bende çok sinirliydim.

- eheh hacı ne diycem bak, ağzın nasılda kokuyor biliyon mu senin ehehe!

- ben gülüyo muyum?

- kokuyo ama?

- koksun.

* ciddi;

- naber lan yavvşak? selamsız pislik seni.

- napıyım lan adi. uğraşıyoz işte eheh.

- selahattin, kusura bakma ama ağzın lağım çukuru gibi kokuyo ya!

- evet.

- git bi sakız al bişey al, evet ne?!

- boşver şimdi eve gidecem yemek yerim.

* sinirli;

- ahaha sonra ne oldu hacı ya?

- sonra bizimkiler geldi falan yatıştırdılar ortalığı gittik ordan hehehe..

- ağzın kokuyor şerefsiz, defol git bişey iç bişey ye ne biliyim, bayılacam burda bakma güldüğüme.

- espriler şakalar ama?

- kokuyu geçir sonra devam ederiz, şu an ilk kez birine ağzın kokuyor demenin stresini yaşıyorum zaten.

Vatevır;

Lan 7/24 ağzı kokan arkadaşlarım var mesela, sıçan kemirmiş gibi ıykk. O elemanların bu yazıyı okumasını çok isterdim valla. "Bu kadar laf sayyonda sen nassın peki?" Diyenleri duyar gibiyim. Olm ben hep dikkat ederim, her daim şıpsevdi sakızım yanımdadır.

Bide şu ağız kokusu nasıl giderilir onada şurdan baksın bu dertten muzdaripler, alıntı yapmaktan nefret ederim nitekim;

http://bit.ly/xZlEQm

günün birinde gerçek bir dost gibi davranabilmek dileğiyle...

picture retrieved from findingnew.com