Najlepsze życzenia składają:

Wioleta, Mikołaj,
Kubuś, Filipek i Kacperek

Post Życzenia Bożonarodzeniowe i Noworoczne pojawił się poraz pierwszy w Camptramp.

Dojazd

Jak wcześniej wspomnieliśmy Królewskie Źródła znajdują się w Puszczy Kozienickiej, czyli około 100 km od Warszawy. Do Kozienic dojeżdżamy krajową 79. Z Kozienic kierujemy się w stronę Sandomierza, by po chwili w miejscowości Aleksandrówka zjechać na drogę  wojewódzką 737 w kierunku Pionek i Radomia. Po kilku kilometrach w środku lasu, około 2 kilometrów przed miejscowością Augustów musimy skręcić w leśną drogę. Tu znajduje się pierwszy parking na którym możemy pozostawić auto i dalej się udać pieszo. Nie polecamy jednak tej opcji. W suche dni droga z tłucznia jest nieciekawa, a gdy trafi się jakiś samochód to wzbija takie tumany kurzu, że nie mam czym oddychać. Na samym końcu drogi znajduje się drugi parking, na którym bez problemu pozostawimy auto. Dalej już tylko pieszo lub rowerem.
Warto wspomnieć, że przy zjeździe z asfaltu, przy parkingu numer 1 znajduje się pomnik ku czci poległych żołnierzy z 31 Pułku Strzelców Kaniowskich. Więcej o strzelcach kaniowskich można poczytać tutaj.

Wróćmy jednak do parkingu numer dwa i pozostawionego tam auta. Przed nami znajduje się miejsce gdzie można biwakować, rozpalić grilla lub ognisko. 3 maja kłębiły się tu tłumy ludzi, więc dosyć szybko opuszczamy to miejsce. Idziemy starym nasypem dawnej kolejki wąskotorowej, która służyła do przewozu drewna z puszczy do tartaków w Pionkach. Funkcjonowała w latach 1947-83. Podobno ostatnie parowozy i lokomotywy spalinowe stoją dziś w Skansenie Leśnej Kolei Wąskotorowej w Pionkach. Sam skansen zapisujemy na liście do zobaczenia.

Tymczasem dochodzimy do rozwidlenia drogi gdzie mamy trzy opcje do wyboru. Nasz Kubuś decyduje – idziemy mostkiem czyli w rozumowaniu naszego pięciolatka kładką, która to ma około 500 metrów długości. Pierwsze kilka kroków nie robi na nas wrażenia. Zwykłe bagienko, które mamy kilkaset metrów od domu. Ale po dojściu do rzeki Zagożdżonki szczęki nam opadły z hukiem na deski. Takiego widoku żeśmy się nie spodziewali. Maj, pachnące lasem powietrze, woda, soczysta zieleń … To co natura zrobiła z tym miejscem, aż zapiera dech w piersiach.

Po dojściu do końca kładki jest miejsce na chwilowy odpoczynek. Nasza pociecha zgłodniała, a i Wiola będąca w szóstym miesiącu ciąży chciała złapać chwilę oddechu. Tak, tak. Niedługo nasza gromadka powiększy się. I to aż o dwóch potomków. Gdy malec się posilał, Wiola odpoczywała,a Mikołaj założył obiektyw do makrofotografii i zaczął buszować wśród traw.

Po krótkiej regeneracji sił ruszyliśmy dalej. Doszliśmy do budowli-domku stojącego na środku bagniska. Postawiono go tu dla miłośników, obserwatorów ptaków. Jednak tego dnia w rezerwacie Królewskie Źródła panował taki ruch, że weszliśmy tam tylko dla formalności. O zobaczeniu jakiegokolwiek pierzastego przedstawiciela można było zapomnieć.

Królewskie źródła

Dalej skierowaliśmy się do konkretnego miejsca. Do miejsca od którego pochodzi nazwa tego obszaru – do źródeł. Według miejscowej legendy ze źródeł tych pił Władysław Jagiełło podczas licznych polowań w tej puszczy.Jedno ze źródeł jest w chwili obecnej obmurowane. Woda wypływająca ze źródła jest chłodna, czysta i nadająca się do picia. Mikołaj jako jedyny zdecydował się na spróbowanie związku chemicznego H2O. Woda jest smaczna i orzeźwiająca, a po spożyciu nie było żadnych dolegliwości żołądkowych. Warto wspomnieć, że dosłownie tuż obok znajduje się drugie źródło.

Gdy już obejrzeliśmy i posmakowaliśmy wody z królewskiego źródła, postanowiliśmy wrócić do rzeczki. Droga powrotna prowadziła tym razem drugim brzegiem. Po prawej stronie Zagożdżonki na nadrzecznych skarpach rosną sosny z ponacinaną korą w charakterystyczny sposób. To ślady po żywicowaniu, popularnej technice pozyskiwania żywicy przed wojną.

Jeszcze chwila i dochodzimy  do starego nasypu kolejowego. Tutaj kilka minut przerwy i podejmujemy decyzję o przejściu się jeszcze kilkuset metrów nasypem w stronę południową. Po drodze naszą uwagę zwraca drogowskaz. Są strzałki, ale brak opisów dokąd, która droga prowadzi. Śmialiśmy się: wybierz sobie miejsce i drogę gdzie chcesz trafić, a na pewno się okaże, że idziesz w stronę przeciwną. A na poważnie to sądzimy, że drogowskaz jest nowy i nie zdążono na 3 maja z opisami. Tutaj też podejmujemy decyzję o powrocie do auta i ostatecznie do domu. Wracając do Mercedesa przechadzamy się starym mostem kolejowym i trafiamy na kolejny punkt widokowy. Stąd możemy podziwiać przełom rzeki. Malownicze miejsce pozwala nacieszyć oczy przepięknym krajobrazem.

Teraz idziemy już prosto do samochodu. Jak wyliczyła nam aplikacja w telefonie tego dnia przeszliśmy lekko ponad 4 km. Kilka godzin na świeżym powietrzu zrobiło swoje i postanowiliśmy poszukać pizzerii w Kozienicach. Ale to już opowieść na inny raz.

Po zwiedzeniu Królewskich Źródeł jednogłośnie stwierdziliśmy, że jest to miejsce warte odwiedzenia. Tylko na pewno nie w taki dzień jak 3 maja, gdzie tłumy ludzi wiele odbierają temu miejscu. W ciszy zdecydowanie przyjemniej się kontempluje przyrodę.
Na bardzo duży plus zasługuje przygotowanie miejsca pod biwak oraz brak … wszechogarniających śmieci. Gospodarz Nadleśnictwo Kozienice wkłada dużo pracy, aby teren ten był atrakcyjny. I chwała im za to.
Jednym słowem POLECAMY to miejsce na jednodniowy odpoczynek od murów miasta.

Post Królewskie źródła pojawił się poraz pierwszy w Camptramp.

Po co?

Część z Was zapewne się zapyta po co nam kolejne auto. Pierwszy powód to tańsza eksploatacja mercedesa. Spalanie osobówki w mieście powinno oscylować w okolicach 9 litrów, czyli tyle ile Land Rover przy spokojnej jeździe w trasie. Tak zapewniła mnie osoba, która sprzedawała auto. Można by nie wierzyć w to co mówi sprzedający, gdyby nie fakt, że jest to osoba dobrze nam znana i mamy do niej zaufanie.
Po drugie: chodzi nam szalony pomysł remontu dyskoteki i zrobienia z niej auta wyprawowego. Chcielibyśmy terenówkę zatrzymać na dłużej. Na czas remontu będzie potrzebny drugi samochód, tym bardziej, że remont jest przewidziany na dłużej (około 3 lat).
Po trzecie: …
I po czwarte: ….

Dane techniczne

Kilka osób pewnie będzie ciekawych co za silnik pracuje pod maską itp. Tak więc przejdźmy do cyferek i przedstawmy nasze auto.

Podstawowe parametry
ilość miejsc – 5
liczba drzwi – 4
pój zbiornika paliwa – 53 l
rodzaj nadwozia – sedan

Silnik
pój silnika – 1998cm3
rodzaj paliwa – benzyna
moc – 129KM / 95kW przy 5300 obr./min
moment obrotowy – 190Nm przy 4000 obr./min
układ – rzędowy
liczba cylindrów – 4
montaż silnika – z przodu, podłużnie

Przeniesienie napędu
skrzynia biegów – manualna, 6 biegów
napęd – 2WD, tył

Wymiary zewnętrzne
długość – 4526
szerokość – 1728
wysokość – 1427
rozstaw osi – 2715

Bagażnik
pój bagażnika – 455 l

W samochodzie trzeba zrobić wymianę oleju, zmienić koła na letnie. I to właściwie wszystko. Samochód jak na piętnastolatka trzyma się nieźle. Przede wszystkim był utrzymywany i użytkowany przez świadomego właściciela. Oczywiście w tak wiekowym pojeździe zaczynają pojawiać się pierwsze ogniska rdzy. Ale ciężko oczekiwać, że po takim czasie blacha będzie jak w nowym aucie. Problem walki z rudą zostawiamy na później.

My mamy tylko jedno życzenie. Chcemy żeby Mercedes-Benz C-Klasse W203 był autem w miarę bezawaryjnym i nie przejawiał zbytniego apetytu na paliwo.

We wrześniu 2015 dołożyliśmy instalację gazową. Teraz spalanie gazu przez auto wygląda następująco:

Post Mercedes-Benz C-Klasse W203 pojawił się poraz pierwszy w Camptramp.

Trochę wyjaśnień

Ale najpierw wyjaśnimy, dlaczego długo nie pojawiały się notki. Styczeń i luty bardzo nam nie sprzyjały jeśli chodzi o wycieczki. Albo choroba, albo praca Mikołaja, albo po prostu brak chęci na wyjście z domu skutkowały brakiem wpisu na blogu. Do tej pory wszystkie wpisy były robione na bieżąco.
Ten rok również nie będzie dla nas łaskawy w podróże zarówno te małe jak i duże. A dlaczego? To na razie niech pozostanie tajemnicą. Wszystko się wyjaśni już niedługo.

A teraz o …

Wróćmy jednak do głównego tematu tego wpisu. Chcieliśmy sprawdzić jak się mają przygotowania przyrody do nadchodzącej kolejnej pory roku, czyli przedwiośnie 2015. Tak została roboczo nazwana wycieczka przez Mikołaja. Jak to u nas bywa, los lubi płatać figle i samotny wypad odbył piszący tego posta. 2/3 naszej drużyny pozostało w czterech ścianach, próbując pozbyć się choróbska potocznie zwanego grypą.

Buty na nogi, aparat w dłoń i ruszam szukać oznak wiosny. Na szczęście nie musiałem długo szukać. Pierwszym objawem nadchodzącej wiosny była kwitnąca leszczyna. Roślina ta kwitnie bardzo wcześnie, bo już na początku marca. Kotki, które widzimy na drzewie to nic innego jak … męskie organy płciowe.

Kwiaty żeńskie, czyli te z których później wyrosną orzechy, są prawie niezauważalne. Wyglądają jak małe pąki liściowe. I dopiero bardzo bliskie i uważne oględziny pozwalają dostrzec malutkie czerwone płatki.

Dalsze podglądanie przyrody tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że wiosna jest tuż, tuż. Pąki liściowe na innych drzewach i krzewach są już mocno nabrzmiałe i tylko patrzeć jak się zazieleni.

Przechadzając się po lesie trafiłem jeszcze na kopiec mrówek. Tu ku mojemu zdziwieniu mrówki rudnice (Formica rufa) już pracowały w pocie czoła. Co prawda jeszcze bardzo ospale, ale dzięki temu można je było sfotografować. Tętniące życiem mrowisko to jeszcze jeden niezbity dowód na to, że nadchodzi przepiękna i wytęskniona wiosna.

Na zakończenie tej wycieczki jeszcze jedna niespodzianka od przyrody. Pierwszy w tym roku kwiat widziany przeze mnie na Mazowszu.

Post Przedwiośnie 2015 pojawił się poraz pierwszy w Camptramp.

Podczas tej wycieczki bardzo zostały docenione opony typu MT – NEXEN ROADIAN MT. Podczas przejazdów po błocie nie było czuć, aby koła się ślizgały. Dodatkowo wyłączyliśmy system ABS, aby elektronika nie decydowała za kierowcę. Na poprzednich oponach typowo szosowych z pewnością gdzieś bym utknął.
W czasie jeżdżenia po bezdrożach znaleźliśmy minusy oświetlenia auta. O ile w czasie jazdy po asfalcie żarówki H4 w zupełności wystarczają, tak w terenie narzekaliśmy na brak światła. Zdecydowanie musimy zainwestować w halogeny dalekosiężne, szerokokątne (przeciwmgielne) oraz oświetlenie robocze boków i tyłu pojazdu.

Tym razem film kręcony był kamerą sportową Sony Action Cam HDR-AS100V, która jest zdecydowanie lepsza niż testowany wcześniej tablet Samsunga. Kamera od Sony jest bezpośrednim konkurentem słynnej GoPro. Która lepsza? Na to pytanie nie odpowiemy, gdyż nie mieliśmy kontaktu z tą drugą. My jednak wybraliśmy Action Cama po obejrzeniu paru próbek filmów na youtube. W czasie tej wycieczki udało się połamać dość szybko mocowanie kamery do szyby, stąd większość czasu film nagrywany był z wnętrza pojazdu.

Grudniowa noc 4×4 była jednym z ciekawszych naszych krótkich wyjazdów. Tego typu wycieczki musimy w przyszłości powtórzyć, gdyż oprócz wyrwania się z domu można przeżyć ciekawą przygodę. Przy okazji tej wyprawy odkryliśmy nowe miejsca, przetestowaliśmy sprzęt i oprogramowanie (Androzic). O tym ostatnim napiszemy w przyszłości, jak tylko popróbujmy jeszcze tą aplikację.

Post Grudniowa noc 4×4 pojawił się poraz pierwszy w Camptramp.

Post Życzenia bożonarodzeniowe i noworoczne pojawił się poraz pierwszy w Camptramp.