tag:blogger.com,1999:blog-20404899896711164602026-07-21T08:03:14.877+02:00This is my world and you are just visiting. <br> oh, btw, welcome!Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.comBlogger487125tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-72092213387150071782017-02-25T00:10:00.001+01:002017-02-26T19:30:30.015+01:00ამ ბლოგზე წერა რომ დავიწყე, ჯერ კიდევ სტუდენტი ვიყავი.<br /> პრინციპში, ყველაზე აქტიურად გამოცდების წინ ვწერდი და არც უარვყოფდი პროკრასტინაციას.<br /> მას შემდეგ ბევრი რამე შეიცვალა. 3 წელზე მეტია ჩემი პროფესიით ვმუშაობ და ახლა ვდგავარ არჩევანის წინაშე, ჰორიზონტალურად განვაგრძო განვითარება, ანუ&nbsp; სპეციალობაში გავიღრმავო ცოდნა, თუ ვერტიკალურზე გადავინაცვლო, რაც საერთოდ სხვა როლში ყოფნას ნიშნავს....<br /> ორივეში ვხედავ საინტერესო გამოწვევას:<br /> სენიორ დეველოპერობაც მაინტერესებს და ამ შემთხვევაში კარიერულ კიბეზე არც თუ იმდენი საფეხურის არსებობასაც ვაცნობიერებ.<br /> ამავე&nbsp; დროს, უფრო სხვა კუთხით განვითარება, სადაც გაცილებით მეტი შანსია "სულ ზევით, ზევით" იარო, ძალიან მხიბლავს.<br /> თან ძალიან მეშინია, რომ ეს "new shiny thing" ბოლოს მარტო ცხრილების და პროექტის ბიუჯეტის ერთი სისტემიდან მეორეში გადატანა არ აღმოჩნდეს.<br /> <br /> როგორ იღებენ ადამიანები ასეთ დროს გადაწყვეტილებას? როცა მომავალში ფაქტიურად ბრმად აბიჯებ...<br /> სასაცილოა, რომ ბოლო წინადადების წერისას ისევ ჩემი თავი გამახსენდა მაგალითად: როგორ დავკარი ფეხი და 19 წლის ასაკში წამოვედი ბრმად სხვა ქვეყანაში.<br /> <br /> იმიტომ, რომ შინაგანი კომფორტის შეგრძნება მქონდა ამ ნაბიჯის გადადგმისას. კი, ვნერვიულობდი ცოტას, მაგრამ სადღაც შიგნით ვიცოდი, რომ საკუთარი თავისთვის კარგ გადაწყვეტილებას ვიღებდი.:)<br /> <br /> იგივე მიზეზით ვთქვი დღეს ბინის შემოთავაზებაზე უარი, თან იმ დროს, როცა ეს პირველი გამქირავებელი იყო, რომელმაც საერთოდ დამიბარა ბინის დასათვალიერებლად და არ ვიცი, შემდეგი შანსი რამდენ თვეში გამოჩნდება.... მაგრამ ბინაში რომ შევდგი ფეხი, ვიცოდი, რომ ეს არ იყო "ჩემი სახლი". არ იყო ადგილი, სადაც ცხოვრებით საკუთარ თავს კარგ რამეს გავუკეთებდი....<br /> <br /> სამწუხაროა, რომ ყველგან ასე მარტივად არაა საქმე და ადამიანებს მარტო იმით ვერ მოანდომებ თავს, რომ შენი სადღაც გულის სიღრმეში მჯდომი პატარა მე გიჩურჩულებს შეტოპო ბრმად, იმიტომ რომ ის, რაც ბოლოს გამოვა, ორივესთვის კარგი რამეა.... :)<br /> <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-82260774796652575862017-02-23T00:28:00.000+01:002017-02-23T00:28:22.365+01:00<a href="https://k84u.com/" target="_blank">ქეთის </a>ვიცნობ წლებია.<br /> ბლოგიდან, facebook-იდან, ტვიტერიდან...<br /> ერთხელ თითქმის შევხვდით, მაგრამ მე ვერ მოვახერხე.<br /> ... და აი, დღეს რომ ვილაპარაკეთ, ისეთი შეგრძნება მქონდა, რომ საუკუნეა ამ ადამიანს ვიცნობ.<br /> რა საოცარია, არა?! ვირტუალურად ვიცით, ვინ სად მუშაობდა, ვის რა უჭირდა, ვის ვინ უყვარდა (დღემდე სიტყვებზე "ჩემი შეყვარებული" ქეთის პოსტების ეგ სერია მახსენდება და კიდევ, თუ არ ვცდები, კოშკას ლექსი, რომელიც უფრო მუქად გრძელდებოდა...), ვინ რამდენს მიაღწია და ამისთვის რამდენი იშრომა. გვიხარია ერთმანეთის წარმატება... არადა, ჩვეულებრივი ბლოგერები ვიყავით ყველანი. ოღონდ ისეთ დროს, როცა ბლოგერობა ახალი ხილი იყო... იმ ბლოგერებს დღემდე ვადევნებ თვალს სოციალურ ქსელებში, დღემდე მაინტერესებს მათი ყოველდღიურობა. თითქმის ისევე, როგორც ჩემი სხვა მეგობრების.<br /> <br /> და ახლა, ამ ადამიანს საკუთარი ხმაც აქვს (მე ცოტა უფრო ბოხ ხმიანი წარმომედგინა :D) და საკუთარი მიმიკა, საკუთარი ხასიათის შტრიხები, რომლებსაც მხოლოდ საუბრისას ამჩნევ.<br /> <br /> :)<br /> <br /> საოცარი რამაა ინტერნეტი, ჭეშმარიტად. Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-37618998119074948552017-02-21T22:32:00.000+01:002017-02-21T22:34:38.667+01:00აი, თავი როგორ მტკივა, იცი?!<br /> ეს ეკრანიც კი ძალიან კაშკაშაა.<br /> თვალებს უკან პატარა ჯუჯები სხედან და ნემსებს მირჭობენ ტვინში.<br /> <br /> და კიდევ, მთელი დღე თავს ვგრძნობ, როგორც მითიური ევა (ათეიზმის ამბავში. ვისაც გჯერათ, გაგატარებთ :)). რა ტირანი უნდა იყო ღმერთი, რომ წინ დაუდგა ადამიანს ხე, რომელსაც ყოველდღე უნდა უყუროს და თან აუკრძალო ამ ხის ნაყოფის ჭამა.... ოღონდ ჩემს შემთხვევაში ის plot twist ემატება, რომ დასაწყისში ტირან ღმერთს დაავიწყდა მაგ აკრძალვის ზემოდან გადმოძახება და ადამი და ევა და მთელი ინცესტ-ნათესაობა ჭამდა რაღაც პერიოდი მაგ ვაშლს...<br /> <br /> ხოდა, ძალიან ტირანია ღმერთი :D&nbsp; კიდევ კარგი, არ არსებობს.<br /> <br /> არადა, წარმოიდგინეთ ახლა ადამი და ევა. ჩაივლიან, ჩამოივლიან ამ ბაღში და სულ ხედავენ ამ ხეს... სულ.... მუდამ... და სულ ახსოვთ, რომ <b>არ შეიძლება!&nbsp;</b><br /> <br /> და თუ ტირანი არაა, მაშინ ნამდვილად სულელია ღმერთი. სხვა შემთხვევაში ხომ იტყოდა, მომცლია ერთიო და თქვენ კიდევ მოგ*** პატრონიო...&nbsp; სიმართლე და თუ არ მოგწონთ, - აი, კარიო და ოდნავ ადამიანურობა რომ შევმატოთ, დაამატებდა: უკეთესი სამყარო თქვენ შექმენით, ძმაოო. წამოჯდებოდა მერე და გააბოლებდა.... <br /> <b></b> <br /> მაგრამ მაშინ მთელი ძველი აღთქმა 2 გვერდი იქნებოდა...<br /> <br /> თუმცა, ჩემგან განსხვავებით, ევას იმაში მაინც გაუმართლა, რომ მის ადამს საკუთარი აზრი არ გააჩნდა და არ გაუჩნდა სურვილი, ეთქვა: "ტეხავს ღმერთთან და მე კი ძალიან მიყვარხარ და ამბავი, მაგრამ ... მაინც ტეხავსო"....<br /> <br /> ან ვინ იცის, შეიძლება ადამმა უთხრა ევას: "ვჭამოთ, ერთი, ფეხებიც არ მოგვჭამოსო" და მერე შეეშინდა და პასუხისმგებლობას გაექცა და მოიგონა ამბავი იმისა, თუ როგორ ბოროტად მოახდინა ევამ მასზე ზეგავლენა....<br /> <br /> გინდა გენეზისი დაგიწერია და გინდა, ყველა ჩვენგანის&nbsp; ყოველდღიური ცხოვრება... ბოლოს ყველა მოვკვდებით.<br /> <br /> <br /> <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-64415783787521244802017-02-21T00:49:00.000+01:002017-02-21T00:49:43.133+01:00რამდენი ხანია, ცარიელი პოსტის ფანჯარას არ შემოუხედავს მოლოდინის თვალებით. ჟანგიანი კარის გაღებასავით მიდის. :)<br /> მაგრამ მაინც ვეცდები:<br /> მას შემდეგ, რაც აქ ბოლოს დავწერე, ბევრმა წყალმა და შიგადაშიგ წყალდიდობამაც ჩაიარა და დღეს რომ იქ ვარ, სადაც ვარ, მეტწილად&nbsp; იმ ამბების "ბრალია".<br /> <br /> დღეს მთელი დღე იმაზე ვფიქრობდი, ჩვეულებრივი ორშაბათია და ვის რაში დააინტერესებს, თუნდაც ის, რომ წლების შემდეგ ძლივს მოვახერხე yoga-ზე მისვლა ისევ, რომ ამ წამს აბსოლუტურად გასავათებული ვარ და მიხარია, რომ საწოლი 2 ნაბიჯშია...&nbsp;<br /> <br /> ახლა მივხვდი, რომ მთელ დღეს ერთადერთი რამე გასდევს ლაიტმოტივად: კომფორტის ზონიდან გასვლა ხომ გადასარევია, ცხვირიც რომ წაიმტვრიო, მაგრამ არაფერია იმაზე დამღლელი, ვიდრე მუდმივად იმ ზონის გარეთ ყოფნა. მითუმეტეს, თუკი ამ ყველაფერს დღეში რვა&nbsp; საათი უყურებ.... :D<br /> <br /> იყო დრო, ამ ყველაფერზე ყოველ პოსტში ვირტუალურად ვიტირებდი... :D<br /> მე ვარ ადამიანი გენიალური თვისებით, იგლოვოს ამბების დასრულება, რომლებიც სინამდვილეში არც არასდროს&nbsp; დაწყებულა. მედალი მეკუთვნის.<br /> <br /> მაგრამ, სამწუხაროდ, I never learn.....<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-11956080338440933662016-04-03T19:35:00.000+02:002016-04-03T19:35:00.504+02:00საუკუნის მერე რომ შემოხვალ ბლოგზე და წერის სურვილი გაგიჩნდება,&nbsp; ესე იგი, რაღაც დიდი გაწერინებს.<br /> რაღაც, რაზეც ჩემნაირი ექსტროვერტი 1700 ადამიანს მოუყვება, მაგრამ მაინც ვერ ამოწურავს.<br /> წინა წლის შეჯამება არ დამიწერია, მგონი და ახლა უკვე რაღა დროსია, მაგრამ გადასარევი წელი იყო. აი, ისეთი, რომ გადახედავ და იცი, რომ ყოველთვის გემახსოვრება. დაბალანსებული იმდენად, რომ მარტო კარგი ამბები გახსოვს (ცუდიც იყო, მთლად ეგრეც არაა :)).<br /> და უცებ მოვიდა 2016 და სახე მოიტ***ნა. არადა,&nbsp; ჯერ მხოლოდ მეოთხე თვეა, რაც მოვიდა და რატომ აიწყვიტა ასე, არ ვიცი.<br /> <br />31 წლის რომ ხარ და რომ გგონია, რომ დალაგდი; ის ადამიანები შემოიტოვე შენს ირგვლივ, ვინც დადებითად გმუხტავს; შენი თავისთვისაც მოიცალე და ისეთი მიიღე, როგორიც არის და გადასარევად გრძნობ შენს კანში თავს და Baaam... რომ დაგეცემა თავზე მეხი....<br /> თურმე არ უნდა გიკვირდეს.<br /> თურმე საშინელებები მხოლოდ სხვის, შორეული ადამიანების ცხოვრებაში არ ხდება.<br /> თურმე აქვე არის ჩასაფრებული და გადაივლის შენს თავზე....<br /> <br /> <br /> მაგრამ, რომ გადაივლის (რაც ამ ასაკში უკვე ყოველთვის იცი), შენი უკეთესი "მე" უნდა გახდე.... ალბათ, ეს არის ცხოვრების გაკვეთილი... (ან კიდევ, ცხოვრებას სულ ჰკიდია შენი გაკვეთილები და უბრალოდ, რაღაცეებს გახლის თავში :D)<br /> <br /> ერთი ძალიან ძვირფასი ადამიანი მყავს, რომელიც ყოველთვის, როცა ვეტყვი ხოლმე: "ძალიან ცუდი ამბები მოხდა"-მეთქი, სულ მპასუხობს, რომ ცუდი კი არა, ძალიან კარგი ამბები მოხდა და ყოველთვის მანახებს იმ მხარეს, საითკენაც უნდა ვიყურო... საითაც უკეთესი, 10000-ჯერ უკეთესი ამბები გადამხდება თავს, ვიდრე ისინი, რომლებსაც მივტირი...<br /> <br /> ხანდახან დავფიქრდები ხოლმე და ვეუბნები ჩემს თავს: კარგი ახლა, ქალმა ამხელა ომი გადაიტანე საკუთარ თავზე, აბსოლუტურად განადგურებულ საზოგადოებაში გაიზარდე. ხალხში, რომელმაც ყველაფერი და ხშირ შემთხვევაში ყველა დაკარგა და ამაზე როგორ იტკიებ გულს-მეთქი....<br /> მაგრამ, თურმე, მაინც ყოველთვის ერთნაირად გტკივა....<br /> ჩემნაირებსაც...&nbsp; :)<br /> <br /> ჰოდა, ამ ჩემს ძალიან ძვირფას ადამიანთან საუბრისას ვთქვი: 2016 არის ცუდად დაწყებების და კარგად დასრულებების წელი, ასე გადავწყვიტე მე-მეთქი და ასეა... იმიტომ, რომ ასე გადავწყვიტე.<br /> <br /> <br /> <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-32706395084911303982016-02-04T16:15:00.002+01:002016-02-04T16:18:31.340+01:00<ul> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/John_Edward_Williams" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>John Edward Williams</b></span></a>- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Stoner_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Stoner</b></span></a> - აქ შეიძლებოდა, თქვენი ცხოვრება ყოფილიყო აღწერილი. ყველას უნდა და ჩუმადაც სჯერა, რომ დღეს თუ არა, ხვალიდან მისი ცხოვრება იქნება დიდი მიღწევების, გამარჯვებების, წარმატებების და ცნობილობის ერთი უწყვეტი ჯაჭვი. არადა, უმრავლესობა ჩვენგანის ცხოვრება ძალიან ჩვეულებრივად ჩაივლის. ძალიან უღიმღამოდაც. შეიძლება შენს მერე დატოვო რაღაც, მაგრამ ეს რაღაც დიდი მნიშვნელობის მატარებელი არ იქნება.<br /><br />რომანი ჩვეულებრივ ნარატივზე. ადამიანებზე, რომელთა ცხოვრებაშიც დიდი ტრაგედია, ან დიდი გმირობით მიღწეული გამარჯვება, რომელსაც ასე ვართ მიჩვეულები და რომელსაც ვითხოვთ ლიტერატურული "გმირებისგან", ადგილს ვერ პოულობს... თუ, სწორედ ასეთი არაპომპეზურ ტრაგედიებსა და გამარჯვებებში არის ამ რომანის მნიშვნელობა? იშვიათად შემხვედრია წიგნი, რომელიც წესით, ძალიან დამღლელი და მოსაწყენი უნდა იყოს, მაგრამ რომელსაც თავს ვერ ანებებ, სანამ ბოლომდე არ ჩაიკითხავ.</li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/T._Coraghessan_Boyle" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>T. C. Boyle</b></span></a> - <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Inner_Circle_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>The Inner Circle</b></span></a> -&nbsp; რომანი ფიქტიურია, მაგრამ მისი გმირი, სულაც არა. ალფრედ კინზი გახლდათ ადამიანი, რომელმაც დააარსა სექსოლოგიის ინსტიტუტი ინდიანას უნივერსიტეტში. იგი იწერდა ადამიანების სექსუალური ცხოვრების დეტალების ამსახველ ინტერვიუებს და მათზე დაყრდნობით გამოსცა ნაშრომები ქალისა და მამაკაცის სექსუალური ქცევის შესახებ, რომელთაც ფაქტიურად რევოლუცია მოახდინეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში . <br />რომანიც იმ წლების ირგვლივ ტრიალებს, როდესაც კინზი და მისი "ვიწრო წრე" თანამშრომლებისა ინტერვიუებს აგროვებდა. მე ავტორის სხვა ნამუშევრებს არ ვიცნობ, თუმცა, წავიკითხე, რომ ეს მის ნაკლებად ძლიერ რომანად ითვლება. მზესუმზირასავით საკნატუნო წიგნი იყო, მსუბუქი რამის წაკითხვა თუ გინდათ. თუმცა, მე ნამდვილმა კინზიმ და მისმა ნაშრომებმა უფრო დამაინტერესა. </li> <li><a href="http://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%96_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%98" target="_blank"><u><b><span style="color: blue;">ფრანსუაზ საგანი</span></b></u></a> - <a href="http://lit.ge/book/1406-mfarveli-angelozi-fransuaz-sagani/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>მფარველი ანგელოზი</b></span></a> -&nbsp; თებერვალში საქართველოში ყოფნისას ვიყიდე. თან თარგმანის ხარისხიც მაინტერესებდა. ჰოდა, ჯერ თარგმანი იყო "ღარიბი"- მოძველებული ფრაზებით, მწირი ლექსიკით და მერე მოთხრობამაც თავად დიდად ვერ გადამრია. სულ ეს არის საგანი?! ისეთი ქება და დიდება მესმოდა და რავი, ბრიჯეტ ჯონსის დღიურივით წავიდა. მათთვის, ვისაც კიდევ დაგრჩათ წაკითხვის ოდნავი სურვილი მაინც, რომანი არის ჰოლივუდში არც თუ ისე წარმატებულ, 40 წელს გადაცილებულ სცენარისტ ქალსა და მობიტნიკო, უცნაურ, მოშეშლილო ახალგაზრდა ტიპზე. დიდს არაფერს შეგმატებთ, თუმცა, აგერ ქეთი <a href="http://bookbagofketi.blogspot.de/2013/04/blog-post_17.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>სხვა აზრისაა ამ მოთხრობაზე</b></span></a>.</li> <li><a href="https://ge.boell.org/ka/2014/03/31/genderis-caxnagebi" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>გენდერის წახნაგები -&nbsp; კონფერენციის მასალები</b></span></a>- ძალიან საინტერესო მოხსენებები პოლონეთის, რუსეთის, უკრაინის და საქართველოს წარმომადგენლებისგან გენდერის თემაზე. თუმცა, ამ ნაშრომებზე უფრო გრძელი პოსტის დაწერას ვაპირებ და ახლა აღარ დავწვრილმანდები.&nbsp;</li> <li><a href="http://www.biblusi.ge/item/diogenes-biblioTeka/7364-diogenes-biblioTeka---mebrZolTa-klubi.html?lang=ka-GE" target="_blank"><b><span style="color: blue;">ჩაკ პალანიკი -&nbsp; მებრძოლთა კლუბი</span></b></a> - მათ, ვინც დიდი ხანია ჩემს ბლოგს კითხულობს, მოეხსენება, რომ ჩაკი ძალიან მიყვარს. ასევე მებრძოლთა კლუბიც და არაერთხელ მაქვს უკვე წაკითხული გერმანულ/ინგლისურ ენებზე. თარგმანი მაინტერესებდა ძალიან და სიმართლე გითხრათ, გამიცრუვდა მოლოდინი. თუმცა, მერე ვფიქრობდი, როგორ გინდა კარგად თარგმნო ჩაკი?! ძალიან რთულია. მე არასოდეს მითარგმნია რამე, მაგრამ ეს დიადი ქართული ლიტერატურული სტილისგან გათავისფლებასა და ბინძური ყოველდღიური ენის ათვისებას შორის გაჭედილი თანამედროვე თარგმანები მკლავს. მოკრძალებულად რომ თარგმნიან, მაგ.: dick= ასო..... :/ არ დამიწყოთ ახლა, სწორი თარგმანიაო :D&nbsp;</li> <li><b><a href="http://www.goodreads.com/book/show/227603.Prozac_Nation" target="_blank"><span style="color: blue;">Elisabeth Wurtzel - Prozac Nation</span></a></b><span style="color: blue;"><b>&nbsp; </b></span>- ანტიდეპრესანტებზე დამოკიდებული თაობის ერთ-ერთი საშუალო ფენის წარმომადგენელი გოგოს მემუარი. სიმართლე გითხრათ, მომბეზრდა მისი ნარცისიზმი უკვე. რამე სრულიად არაავტობიოგრაფიულს თუ დაწერს ოდესმე, წავიკითხავ.&nbsp;</li> <li><a href="http://www.biblusi.ge/item/sabavSvo---saymawvilo-literatura/20589-gugulis-budeze-sxva-gadafrinda-.html?lang=ka-GE" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>კენ კიზი- გუგულის ბუდეზე სხვა გადაფრინდა</b></span></a>-&nbsp; ჯერ სათაურისთვის სახის აძრობა რა იყო? კიდევ ერთხელ გავმეორდები და ვიტყვი, ჯობს ახალი ქართული თარგმანები ცოტა ხანს არ წავიკითხო.... ან საერთოდ non-fiction-ს მივეძალო ცოტა ხნით, თორემ არაფერი მიდის გემრიელად ამ ბოლო დროს.</li> <li><a href="https://saba.com.ge/books/details/2342/%E1%83%92%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%A3%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%A6%E1%83%98%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>გიორგი კეკელიძე -&nbsp; გურული დღიურები</b></span></a> - საქართველოდან მოვდიოდი და ფრენისას წავიკითხე. ერთგან ცრემლი ვაფრქვიე, მახსოვს :D დანარჩენი არაფერი მახსოვს, სიმართლე გითხრათ.</li> </ul> ძალიან მწირი და არაფრის მომცემი კრიტიკა გამომივიდა წელს. თავიდან კარგად დავიწყე, ყოველი წიგნის დასრულების შემდეგ მოკლედ ვწერდი და დრაფტად ვინახავდი ამ პოსტს. თუმცა, 3 წიგნის შემდეგ ხელი თავზე ხელი ავიღე :D .... ეტყობა კიდეც. მაგრამ ტრადიციებს გაგრძელება უნდათ ხანდახან და ამ ბლოგსაც გამოცოცხლება.... ამიტომ გავკადნიერდები და დავდებ. მომავალ წელს ბევრად მომზადებული დავბრუნდები მსავსი პოსტით, პირობას ვდებ :D Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-27172317905874469012015-07-19T12:46:00.000+02:002015-07-19T12:46:41.405+02:00ასე იყო ეს ამბავი:<br /> ტობაგოში მივდიოდით სამნი. მე ვიზა მჭირდებოდა, იმათ- არა.<br /> საელჩოში მეუბნებოდნენ, ბილეთები წინასწარ რომ აიღო, ვიზას უფრო იოლად მოგცემენო. ბილეთი მაშინ 850 ევრო ღირდა.<br /> დაზღვევა მეუბნებოდა, ისეთი პროდუქტი არ გვაქვს, რომელიც ვიზის არ გაცემის შემთხვევაში ბილეთის ფასს დაგიბრუნებსო. მარტო ისეთ ფაქტებს ვფარავთ, როდესაც გამგზავრება ობიექტური მიზეზების გამო ვერ ხერხდებაო.... ბიჭო, აბა, სუბიექტურად საკუთარ თავს ყველა ქვეყანაში მივცემდი ვიზას, რა პრობლემაა?! :D<br /> გავაგზავნე აპლიკაცია უბილეთოდ და წამოვედი საქართველოში. ვიზის პასუხი იგვიანებდა. ამასობაში ბილეთის ფასი გახდა 1000 ევრო, ისიც ფრანკფურტიდან.<br /> დავბრუნდი საქართველოდან და იმ დღეს მოვიდა ვიზაც... ოღონდ ძველ მისამართზე.... კიდევ კარგი, მანდ ისევ ქართველები ცხოვრობენ. :D<br /> ამასობაში ბილეთის ფასმა აიწია 1100 ევრომდე. სამიდან ერთმა ვეღარ მოახერხა ბილეთის ყიდვა და გავემართეთ ჩვენ ორნი ბილეთების საყიდლად.<br /> ტიპი იყო, აი, ძალიან დიდ ეჭვს რომ შეიტან მის პროფესიონალიზმში.<br /> გამოითვალა და ფრანკფურტამდე მატარებლით მგზავრობა + ფრენა 1093 ევრო...<br /> სხვა რა გზა გვაქვს, ვთანხმდებით.<br /> შეჰყავს მონაცემები. მე მასტერკარდით მინდა გადახდა. 1,5% გეხევა სრული თანხისო....<br /> ვახ, რა ვქნათ?!<br /> მეორემ, მე გადავიხდიო....<br /> გააგრძელა ამ ტიპმა საბუთების შევსება.<br /> ამობეჭდა.<br /> ჩემი ბილეთი კი არის ჩემს სახელსა და გვარზე, მაგრამ სადღაც შეშლია და დამარქვა ახალი სახელი: Georgia :D<br /> ვეუბნები, ვერაა ეს კარგი ამბავი-მეთქი. ისაო, ახლა ვერ შევცვლიო, მაგრამ არ აქვს მნიშვნელობაო. ეს მარტო შიდა ჯავშანიაო... (იმედია).<br /> მივედით გადახდამდე. ის ონლაინ ფორმა, რომელიც აქვს ამ ბიუროს, არ აღმოაჩნდა ბანკს....<br /> გადახდის ფორმის შეცვლა არ შეუძლია პროგრამას (დეველოპერს თავს ლაფი!).<br /> გადარეკა ამ ადამიანმა და მოაგვარა როგორღაც, რომ პირდაპირ გადაიხადოს ბარათით ჩემმა მეგობარმა ორივეს თანხა.<br /> ოკ.... დაეკიდა სისტემა.... უკვე გვკიდია :D გადაჯდა ის ტიპი სხვა კომპზე და იქ წაიღო სისტემამ ცვლილებები.<br /> აღმოჩნდა, რომ ბარათზე ლიმიტია და ამხელა თანხას ვერ გადავიხდით.<br /> გავვარდით მოპირდაპირედ მდებარე ბანკში. თითოეულს აღმოგვაჩნდა 1000 ევროიანი ლიმიტი.<br /> გვაკლდება 200 ევრო. გავვარდით ჩემს ბანკში. მეორე ბარათით ვიღებ 200 ევროს და იმედი მაქვს, რომ მაქვს მაგდენი იმ ანგარიშზე :D<br /> <br /> მქონია.<br /> <br /> გამოვვარდით ისევ უკან. ამასობაში მე თავი ამტკივდა, წვიმა წამოვიდა.<br /> მოვედით. ჩავუთვალეთ ამხელა ფული. :D<br /> ბოლოს მეკითხება: თქვენს პასპორტს ვადა უნდა ჰქონდეს კიდევ 6 თვეო. მე ვიცი, რომ აქვს.<br /> ჩემი გერმანელი მეგობარი დაფიქრდა. აზრზე არა ვარ, სადამდე აქვს ჩემს პასპორტს ვადაო. ვიზა მაგას არ სჭირდება&nbsp; და არც ჩაუხედავს.<br /> დავიშალეთ,&nbsp; მოვედით სახლში. მეგობარი მწერს: დაგვერხაო. პასპორტს ვადა აქვს გასულიო. 7 დღეში 70 ევროდ გაუკეთებენ სწრაფად.<br /> <br /> იმედია, მოესწრება.<br /> იმედია, მეც გამიშვებენ და იქაც შემიშვებენ ჩემი A4 ფორმატის ფურცელზე ამობეჭდილი ელექტრონული ვიზით და ბილეთზე სწორი სახელით.<br /> <br /> თუ გადავრჩით, დავპოსტავ :D<br /> <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-25905637507420277312015-01-18T23:52:00.000+01:002015-01-18T23:52:34.827+01:00<ol> </ol> <ul> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Heinrich_B%C3%B6ll" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Heinrich Böll</b></span></a> - <a href="http://de.wikipedia.org/wiki/Die_verlorene_Ehre_der_Katharina_Blum" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Die verlorene Ehre der Katharina Blum oder Wie Gewalt entsteht und wohin sie führen kann</b></span></a> მოთხრობა იმაზე, თუ რა პასუხისმგებლობა ენიჭება პრესას მოვლენების გაშუქებისას; რა უარყოფითი შედეგები შეიძლება მოჰყვეს ყვითელი პრესის "სენსაციურ" ჟურნალისტიკას. მე ვფიქრობ, რომ ყველამ, ვინც ჟურნალისტობას აპირებს, უნდა გადაიკითხოს ეს 60-მდე ფურცელი. მითუმეტეს, საქართველოში, სადაც ვერანაირი ქარტია ვერ გვშველის ჯერ-ჯერობოთ. </li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Albert_Camus" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Albert Camus</b></span></a> - <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Stranger_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Der Fremde</b></span></a> - <i>რისი ღირსია საერთოდ ადამიანი, რომელიც საკუთარი დედის კუბოს წინ ერთ ცრემლსაც არ დაღვრის. უფრო ამაზრზენიც, ისიც არ ახსოვს, დედამისი რამდენი წლისაა. ასეთი ადამიანი ხომ ყველაფერზე წავა. ასეთ ადამიანს გამართლება არ აქვს და ასეთი ადამიანი არ იმსახურებს სიცოცხლეს. </i>ასეც შეიძლება გმირის "გასამართლება". აბსურდის ფილოსოფია დიდი დოზით და ყველაფრის მიმართ გულგრილობის გამართლება. დიდი ექსპერტი ვერ ვარ ეგზისტენციალიზმისა და იგივე აბსურდის ფილოსოფიის, ამიტომ მელნად ვერ დავიღვრები, სამწუხაროდ. </li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sylvia_Plath" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Sylvia Plath</b></span></a> - <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Bell_Jar" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>The Bell Jar</b></span></a> - ბუნდოვნად მახსოვდა, რომ ღრმა მოზარდობისას მქონდა წაკითხული და ახლა, გადაკითხვისას დავრწმუნდი, რომ საქართველოში ასაკისთვის შესაფერისი წიგნების არჩევის კულტურა არ არსებობს. "ბიძია თომას ქოხი"-თ გამოწვეული პოსტ-ტრავმატული სტრესი ჩვენი თაობის მკითხველებისთის ამის ყველაზე ცნობილი მაგალითი იქნება (მეოთხე კლასში წამაკითხეს და საბოლოოდ მომიღეს ბოლო :D). რომანი წინა საუკუნის 50-იანი წლების ამერიკელ ქალზე, რომელსაც არ ხიბლავდა მისთვის "გამოწერილი" როლი- ქალისა, რომელსაც ერთი რამ მოეთხოვება: სარფიანად გათხოვება. სანამ ამ მიზანს მიაღწევს, დიპლომის აღებასაც თუ მოასწრებს, ძალიანაც არ მოიწყენს. მას უფრო დიდი მიზნები აქვს... (მეტს არ დავასპოილერებ). იმდროინდელი ფსიქიატრიული ინსტიტუციების პრაქტიკების ზუსტი აღწერა იმანაც განაპირობა, ალბათ, რომ პლატი თავად იყო პაციენტი. რომ ვთქვა, ჩემი სამაგიდო წიგნი გახდება, წელიწადში ორჯერ გადავიკითხავ-მეთქი, მოვიტყუები, მაგრამ მეორედ გადაკითხვა და გახსენება, კარგი იყო.&nbsp; </li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Eve_Ensler" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Eve Ensler</b></span></a> - <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Vagina_Monologues" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>The Vagina Monologues</b></span></a> -&nbsp; მიუხედავად იმისა, რომ ზუსტად ორი დღის წინ გავიგე ერთ-ერთი ამერიკული კოლეჯის გადაწყვეტილების შესახებ, აღარ დადგას ეს უკვე ისტორიულად ქცეული სპექტაკლი, ინკლუზიურობისა და ტრანსგენდერი ქალების ისტორიების გამოტოვების გამო, ეს არის აბსოლუტური Must Read. წინა წინადადებაში მოყვანილ კრიტიკასთან დაკავშირებით ჯერ ვფიქრობ და აუცილებლად დავწერ ამ წიგნსა და მის კრიტიკაზე ცალკე პოსტს, პირობას ვდებ. ახლა 2 წინადადებით არ მინდა შემოვიფარგლო.&nbsp; </li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Zora_Neale_Hurston" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Zora Neale Hurston</b></span></a> -&nbsp; <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Their_Eyes_Were_Watching_God" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Their Eyes Were Watching God</b></span></a>- ზორა არის მნიშვნელოვანი აფრიკელ-ამერიკელ ფემინისტი მწერალი ქალი. ამ რომანში მან ორივე ზემოთ ხსენებული უნიკალურად აალაპარაკა: აფრიკელ-ამერიკელის ბედი და&nbsp; ორმაგად მარგინალიზებული ქალის ბედი, ამ შემთხვევაში. ყველაზე მეტად მომეწონა მისი გადაწყვეტილება (და რამდენადაც ვიცი, ძალიან პრინციპული), მის გმირებს არ ესაუბრათ გამართული გრამატიკული ინგლისურით, არამედ სამხრეთელი აფრიკელ-ამერიკელების დიალექტით. &lt; 3 </li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Elizabeth_Wurtzel" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Elizabeth Wurtzel</b></span></a> - <a href="http://www.amazon.com/More-Now-Again-Memoir-Addiction/dp/0743223314" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>More, now, Again: A Memoir of Addiction</b></span></a>- ეს არის ძალიან ღია და შიშველი დოკუმენტაცია (მართლაც რომ) ნარკოტიკზე დამოკიდებული ადამიანის ცხოვრებისა, მთელი თავისი ფაზებით: პრობლემის უარყოფიდან დაწყებული, პორბლემის მოგვარებისას დამარცხებით და ბრძოლის ხელახლა დაწყებით დამთავრებული. შიგადაშიგ ძალიან იყო კონცენტრირებული საკუთარ თავზე და ცოტა დამღლელად მიდიოდა, მაგრამ მთლიანობაში, საინტერესოა უშუალოდ შგნიდან დაინახო პრობლემა. თუ გავითვალისწინებთ იმასაც, რომ ლიზი ამ დროს, "წესით",&nbsp; საერთოდ სხვა წიგნზე მუშაობდა, რომელიც ასევე მაქვს აღნიშნული <a href="http://chaoticca.blogspot.de/search/label/Reader" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ერთ-ერთ ასეთ პოსტში</b></span></a>, მე დიდი სურვილი გამიჩნდა, Bitch თავიდან წამეკითხა, უკვე ამ პირადი ცნობებით შეიარაღებულს. თუმცა, მერე დავფიქრდი და იქნებ, არ ღირს?! რას შეცვლის ეს ფაქტები? </li> <li><a href="http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001349/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ანა კორძაია-სამადაშვილი</b></span></a> - <a href="http://sulakauri.ge/books/single/810" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ვინ მოკლა ჩაიკა&nbsp; </b></span></a>ესე იგი, მე უნდა გამოვტყდე, რომ არ მომწონს ანა, როგორც ასეთი :D მივეცი 2 შანსი, მაგრამ დიდად ვერ მომხიბლა. ან მე გამომეპარა რამე და ან აბსოლუტურად შეუკრავი ბოდვა იყო. მე მაპატიეთ. :D არადა, რამდენიმე ლექცია მაქვს ნანახი youtube-ზე და გადასარევი ლექტორია. მწერალი- ნაკლებად. </li> <li><a href="http://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%92%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%98_%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>გოგი გვახარია</b></span></a> - <a href="http://sulakauri.ge/books/single/880/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ცრემლიანი სათვალე</b></span></a> ქართველი მწერლების მიწასთან გასწორებასავით გამომდის, მაგრამ არც გოგის მემუარს გადავურევივარ. თუმცა, გაცილებით უკეთესია, ვიდრე ჩაიკა. ასევე საინტერესო იყო იმ ადამიანის მოგონებების კითხვა, ვისზეც პირადად გადაიარა ისტორიამ იმ დროს. მაგრამ გოგი გაცილებით უკეთ წერს სტატიებს. </li> <li><a href="http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001349/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ანა კორძაია-სამადაშვილი</b></span></a> - <a href="http://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%A8%E1%83%A3%E1%83%A8%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>შუშანიკის შვილები</b></span></a>&nbsp; ამასაც გადავახტები. ჩემი შეხედულება უკვე გაგანდეთ.</li> <li><a href="http://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%9D_%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%A7%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>მარო მაყაშვილი</b></span></a> -&nbsp; <a href="https://maromakashvili.wordpress.com/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>დღიური&nbsp;</b></span></a> - უფ, შეიძლება, ნაწილობრივ იმიტომაც, რომ გაფეტიშებული გვყავს ადამიანებს საკუთარი გმირები, შიგადაშიგ სულ ცრემლთა ფრქვევით ვკითხულობდი. პოლიტიკური და "აბა, იქნებ ევროპამ მოგვხედოს" გადასახედიდან დიდი არაფერი შეცვლილა ამ ასიოდე წლის განმავლობაში, სამწუხაროდ.&nbsp; შემაშფოთებელი იყო არმენოფობიური პასაჟები. იმედია, მათი ამ დღიურებში ამოკითხვა (ისედაც არ ვართ ანგელოზები) მაგალითის და მიბაძვის საგანი არ გახდება. <br />კიდევ, ბევრი ფემინისტური "საფიქრალი" აქვს.&nbsp; მიკვირს, რომ აქამდე არავის გაუმახვილებია ამაზე ყურადღება. ბევრი ლაფსუსიც აქვს და დღიურის ბოლოსკენ თითქოს სასოწარკვეთილი ფარ-ხმალს დაყრის, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, დიდი ფემინისტი იქნებოდა, რომ დაცლოდა.&nbsp; მხოლოდ ერთ პატარა ციტატას მოვიყვან: <br /><blockquote> <i>"კაცი რაღათა მტრობს, რათ უნდა ქალი მის გვერდით იყოს, როდესაც სიყვარული აღარ არის?! ორივესთვის სიცოცხლე გამწარებულია. მიე თავისუფლება, საცა უნდა, წავიდეს&nbsp; და რაც უნდა, ის გააკეთოს. ამას იქით გავიგე ერთისგან: ერთ კაცს უყვარს ქალიო და ეუბნება, თუ არ გამომყვები - მოგკლამო. რა სისაძაგლამდის უნდა მივიდეს ადამიანი, რომ ეგ თქვას! კარგი -&nbsp; ქალს არ უყვარს, შიშისგან გაჰყვა, რაა მათი ცხოვრება. სულ უთანასწორობა, მათ შორის ჩხუბი, სიყვარულზე ლაპარაკიც არ შეიძლება. [...] რა ნება აქვს ვიღაცა სხვა კაცს, ჩემი ნებით ისარგებლოს, გინდა თუ არაო. თუ მინდა, ხომ კარგი, თუ არადა, მისი რა საქმეა- მოკლას. ეგ მარტო გაუნათლებელი ან საძაგელი ადამიანი, გაპირუტყვებული ჩაიდენს, სხვა კი არავინ"</i></blockquote> გეცნოთ? სწორედ იმ დროს ვკითხულობდი, საქართველოში ბუზებივით რომ ხოცავდნენ ყოფილი ქმრები და ყოფილი ქმრის ბიძაშვილის მეზობლები ქალებს. სამარცხვინოა, რომ ამ მხრივაც იგივე წუმპეში ვართ, სადაც 100 წლის წინ იყვნენ ჩვენი წინაპრები.&nbsp; </li> <li><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chuck_Palahniuk" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Chuck Palahniuk</b></span></a> - <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Beautiful_You_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Beautiful You </b></span></a>- ძალიან გამიცრუა იმედები ჩაკმა.&nbsp; არადა, როგორ ველი ხოლმე მის ახალ რომანებს. :(&nbsp; რომანი არის, უფრო სწორად, მას უნდა იყოს ქალის სექსუალური თავისუფლებასა და ამით მანიპულირების საშიშროებაზე. მაგრამ არის "სისწრაფეში დაწერილი" საკონტროლო წერის თემასავით უაზრო და სატირის უგემოვნო მცდელობა.... ვერასოდეს ვიფიქრებდი, რომ ჩაკს ოდესმე ასე გავუსწორებდი მიწასთან რამეს. :D </li> </ul> სულ ეს იყო. <a href="http://chaoticca.blogspot.de/2014/12/2014.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>წლევანდელი challenge-ის</b></span></a> გამო, მომავალ წელს უფრო მეტით დავბრუნდები. ასევე შევცვალე ტაქტიკა და უშუალოდ წიგნის დასრულებისთანავე ვწერ აზრს. ბევრი რამ ასე ჯერ კიდევ მკაფიოდ მახსოვს ხოლმე და გაცილებით უფრო იოლად ვუყრი თავს სათქმელს. ისე, ძალიან მშურს ადამიანების, რომლებსაც 20 წლის წინ წაკითხული წიგნები ახსოვთ დეტალებში და ზედმიწევნით. :/<br /> <br /> <br /> <ul> </ul> <ol> </ol> Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-35757019399331656962014-12-31T15:10:00.000+01:002014-12-31T15:10:17.987+01:00მოვიდა დიდი პატაკების დრო ბლოგებზე.&nbsp; მე იმდენად შემიყვარდა შემაჯამებელი პოსტები, სულ რომ გადავეჩვიო წერას, წელიწადში ერთხელ მაინც შემოვივლი და დავწერ, სად ვიყავი, რომ არ ვიყავი :D<br /> <br /> <b><a href="http://chaoticca.blogspot.de/search?updated-max=2014-08-15T23:00:00%2B02:00&amp;max-results=10" target="_blank"><span style="color: blue;">წინა წლის შემაჯამებელ პოსტს</span></a></b> გადავხედე და იმაზე მეტი გამიკეთებია, ვიდრე პოსტის დაწერისას მეგონა.<br /> ტატუს გარდა ყველაფერს ასე თუ ისე შევავლე&nbsp; ხელი. არადა, თითქმის ვიცი, ვისთანაც უნდა მივიდე :D მაგრამ თუკი გავითვალისწინებთ იმას, რომ ავტო-სკოლას 10 თვის განმავლობაში ვარჩევდი, ამ შემთხვევაშიც დიდხანს ვიფიქრებ, სანამ არ მომბეზრდება და იმპულსურად პირველ შემხვედრს არ დავაწერინებ ვინმე ტიპის სახელს მკლავზე :D :D<br /> <br /> ჰოდა, მივყვეთ თანმიმდევრულად:<br /> <ul> <li>იანვარში დავიწყე მუშაობა პროფესიით, რამაც მოაგვარა პირველ რიგში ბევრი ფინანსური პრობლემა :D&nbsp; ასევე შეიტანა წვლილი male dominated field-ში ქალთა ქვოტის ამაღლებაში. :D&nbsp; წლის ბოლოს შემაჯამებელ საუბარში მქონდა კარგი შეფასება, რაც ძალიან კარგია, მაგრამ 2015-ის პირად მიზნად მაინც მაქვს არანორმალურად მეტის სწავლა დასახული. </li> <li>სამსახურთან ერთად მოვიცალე სნოუბორდისთვის :yeah: . ვიყავი რამდენჯერმე და ბოლო ასვლისას წითელ ტრასაზეც გადავედი, რაც ჩემნაირი ფრთხილი ადამიანისთვის საოცარი შედეგია, თუ გავითვალისწინებთ იმ ფაქტს, რომ სახით დაცემაზე მეტად არცერთი ძვლის მოტეხვის არ მეშინია. ახლა რომ დაზამთრდა, მეგობარმა მაჩუქა ბორდი, მე ვიჩუქე ბორდის არანორმალურად ძვირი ჩექმა და bindings (ეს ქართულად როგორაა, ნეტავ) და გამომრჩა ის ფაქტი, რომ ცოტა ადრე უნდა დამეჯავშნა ბილეთები სასტუმროში, სადაც ახალ წელს ხვდებიან ადამიანები, ვისთან ერთადაც ვსრიალებ ხოლმე. :/<blockquote class="twitter-tweet" lang="en"> Have to wait till next year now :( . I've moved to red slope after this particular session, which is cool :) <a href="http://t.co/yAwNJgdmpR">pic.twitter.com/yAwNJgdmpR</a><br /> — Chaotic (@chaoticca) <a href="https://twitter.com/chaoticca/status/457925940610207745">April 20, 2014</a></blockquote> <br /><script async="" charset="utf-8" src="//platform.twitter.com/widgets.js"></script> </li> <li>მარტიდან დავდივარ ფლამენკოზე. თუმცა, ჯერ თავადაც ვერ ვუყურებ საკუთარ თავს სარკეში, ასე რომ აქ დიდი მიღწევები არ მქონია. ცოტა ხანს კიდევ ვივლი და თუ ვნახე, რომ ჩემგან არაფერი გამოდის, დავყრი ფარ-ხმალს. (ან შემოვრჩები ისევე, როგორც ქართულ ცეკვას შემოვრჩი, სადაც ასევე არაფერი გამოდის ჩემგან :D)</li> <li>მაისში ვიყავი წელს ჩემს მიერ ნანახი <a href="http://chaoticca.blogspot.de/p/my-gigography.html" target="_blank"><b><span style="color: blue;">სამი კონცერტიდან ორზე</span></b></a>. ეს ძალიან, ძალიან ცუდი მაჩვენებელია და იმედია, მომავალ წელს მეტს მოვახერხებ. ძალიან ცოტა რამე მირჩევნია კონცერტზე წასვლას.&nbsp; </li> <li>ივნისში&nbsp; ჩემმა ბავშვობის მეგობარმა თავისი მივლინება+შვებულება ჩემს დაბადების დღეს დაამთხვია და იმ ერთ კვირაში ჩვენს მიერ ათვისებულმა ალკოჰოლმა ჯამში მთლიანი წლის კონსუმი ჯიბეში ჩაიდო :D </li> <li>ივლისში გავიგე, რომ ვარ არატოლერანტული ადამიანი... ლაქტოზის მიმართ. სავარაუდოდ, მთელი ცხოვრება ვიყავი, მაგრამ ასაკი და უგუნურად მიღებული ანტიბიოტიკები მაინც თავისას შვრება. იმ დღესვე გავეშურე მარკეტებში და იმდენ ხანს ვიარე, სანამ ულაქტოზო ყველს და ულაქტოზო რძის პროდუქტების მთელ სერიას არ&nbsp; მივაგენი. :D ფაქტიურად, ყველაფრის შემადგენლობის წაკითხვა მიწევს, რადგან ძეხვშიც კი შეიძლება იყოს ლაქტოზა (დამუშავებისას იყენებენ,&nbsp; ხზ... რატომ). ეს იყო ძალიან ტრაგიკული ახალი ამბავი და მხოლოდ ტაბლეტებით გადავიტანე აგვისტოს ბოლოს ხაჭაპურები და შებოლილი სულგუნები და მისთანანი.</li> <li><a href="http://chaoticca.blogspot.de/2014/10/home-2014.html" target="_blank"><b><span style="color: blue;">აგვისტოში ვიყავი საქართველოში,</span></b></a> ფაქტიურად საქმიანი ვიზიტით<b>. </b>იქიდან დაბრუნებულს მომყავდა სტუმრად ჩემი დეიდაშვილი და ორივეს ერთად მთელი საქართველოს სურსათ-სანოვაგე :D&nbsp;</li> <li>მერე ვიარეთ აქეთ-იქით, რამაც ჩემს <a href="http://chaoticca.blogspot.de/p/11-year-plan.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>11 წლიან გეგმას </b></span></a>მხოლოდ ერთი ახალი ქალაქი შემატა, რადგან სხვა ქალაქებში უკვე არაერთხელ ვიყავი ნამყოფი. ჰოდა, მილანი... დიდად არ მომეწონა. თან სასწაული ნესტი იყო და მე, პირადად, ძალიან მძიმედ ვსუნთქავდი. ასე მეგონა, საკმარისი ჟანგბადი არ იყო ირგვლივ.</li> <li>ოქტომბრის ბოლოს, ბრეკეტების გამო, ამეკრძალა ყველა მავნე ჩვევა ალკოჰოლით დაწყებული, ყავით დამთავრებული. შედეგად მივიღეთ ადამიანი, რომელიც&nbsp; დღეში 2-3 ლიტრ წყალს სვამს, შესვენებაზე მიყვება თანამშრომლებს ლანჩზე, უყურებს მათ ყავის წრუპვას&nbsp;&nbsp; და თვალზე მომდგარ ცრემლებს იწმენდს. :D </li> <li>ნოემბრის ბოლოს ძლივს (!) ჩავეწერე ავტო-სკოლაში და დავიწყე თეორიის გავლა. წინა წლის პოსტში კი მეწერა, დაბადების დღემდე ავიღებ მართვის მოწმობას-მეთქი, მაგრამ 2015-შიც ხომ მექნება დაბადების დღე, არა?! :D ნუ, B კლასი ივნისამდე და A კლასის ჩაბარება&nbsp; ჩემი სურვილისგან დამოუკიდებლად მალევე მომიწევს (თეორიის ჩაბარებიდან 1 წლის განმავლობაში უნდა ჩაბარდეს პრაქტიკა/ები).</li> <li>დეკემბერში გავიგრძელე სამუშაო კონტრაქტი და ასევე ვიზა 1 წლით. ეს უკანასკნელი, იმედია,&nbsp; ბოლოჯერ შეზღუდული ვადით. 2015-ის შემოდგომაზე უკვე შემეძლება სამუდამო ვიზაზე საბუთების შეტანა და წინასწარ მიხარია, რომ არ მომიწევს ყოველ წელს იმ ჯოჯოხეთურ შენობაში ფეხის შედგმა. :/ </li> </ul> <br /> კიდევ იყო კარგი, ნაკლებად კარგი, ცუდი წვრილმანებიც. ასევე ამბები, რომლებსაც მხოლოდ ცალკე პოსტი თუ დაიტევს.&nbsp; მთლიანობაში, ნორმალური წელი იყო. მაინც იმედია, 2015 უკეთესი იქნება. :D&nbsp; ამას წინათ სამსახურში ვწუწუნებდი, მიზნად რა დავისახო, არ ვიცი-მეთქი.... თუმცა, რამდენიმე ფრიად მატერიალური და რამდენიმეც ongoing სურვილი უკვე მაქვს:<br /> <ul> <li>წელს აუცილებლად უნდა ვიმოგზაურო მეტი. სულ მარტომაც რომ ვიარო...</li> <li>კიდევ მინდა ვიყიდო მანქანა და ყველაზე საუკეთესო შემთხვევაში ბაიკიც.</li> <li>მინდა გადავიდე 1,5 ოთახიან ბინაში, რომელშიც იქნება აბაზანა (და არა&nbsp; საშხაპე), რომელსაც ექნება აივანი და ფანჯრებიანი სამზარეულო.... და რომლის დაფინანსებაშიც გემრიელი თანხა გამძვრება ყოველთვიურად :D</li> <li><i><b>წლის გამოწვევა</b></i>:&nbsp; ყოველდღე გამოვნახო 1 საათი საკითხად. არ იგულისხმება მეტროში სამსახურის გზაზე კითხვა, რაც ამ ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში თითქმის ერთადერთი ადგილია, სადაც ვკითხულობ. არამედ, სახლში, მშვიდ გარემოში, არა კომპიუტერზე და ქინდლებში და ამბებში (მაინც არ მაქვს ეგენი). </li> <li>და ესპანური.... ესპანური&nbsp; ცალკე შავი ხვრელია, რომელიც სამარცხვინოდ დარჩა ამოსავსები წინა წელს. თუ არ გავითვალისწინებთ იმ 2 თვეს, როცა Duolingo-თი ვსწავლობდი, თუ "ვსწავლობდი".</li> </ul> თქვენ საინტერესო წელს გისურვებთ. ბლოგერებს მეტ პოსტს და ყველა ბლოგზე პოსტების მაილზე გამოწერის საშუალებას :D<br /> <br /> Love,<br /> Chaotic <br /> <ul> </ul> Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-25317006633578346562014-12-27T13:48:00.001+01:002014-12-27T13:48:56.336+01:00<p dir="ltr">&#4324;&#4304;&#4325;&#4322;&#4312;&#4323;&#4320;&#4304;&#4307;,&#4304;&#4315;&#4304;&#4321; &#4309;&#4323;&#4327;&#4323;&#4320;&#4308;&#4305; &#4315;&#4311;&#4308;&#4314;&#4312; &#4307;&#4326;&#4308;. &#4323;&#4324;&#4320;&#4317; &#4321;&#4332;&#4317;&#4320;&#4304;&#4307;, &#4307;&#4326;&#4312;&#4321; &#4312;&#4315; &#4316;&#4304;&#4332;&#4312;&#4314;&#4312;&#4321; &#4306;&#4304;&#4316;&#4315;&#4304;&#4309;&#4314;&#4317;&#4305;&#4304;&#4328;&#4312;, &#4320;&#4317;&#4330;&#4304; &#4314;&#4308;&#4318;&#4322;&#4317;&#4318;&#4312;&#4321; &#4308;&#4313;&#4320;&#4304;&#4316;&#4321; &#4304;&#4320; &#4315;&#4312;&#4309;&#4329;&#4308;&#4320;&#4308;&#4305;&#4312;&#4309;&#4304;&#4320;. &#4315;&#4311;&#4308;&#4305;&#4328;&#4312; &#4305;&#4317;&#4320;&#4307;&#4310;&#4308; &#4312;&#4307;&#4306;&#4308;&#4305;&#4317;&#4307;&#4304; &#4304;&#4307;&#4304;&#4315;&#4312;&#4304;&#4316;&#4312;, &#4304;&#4321;&#4308;&#4311; &#4304;&#4315;&#4312;&#4316;&#4307;&#4328;&#4312; &#4307;&#4304; &#4304;&#4321;&#4308;&#4311;&#4312; &#4328;&#4309;&#4308;&#4305;&#4323;&#4314;&#4308;&#4305;&#4312;&#4321; &#4319;&#4304;&#4315;&#4321;.... </p> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIOmm1cGsDK7jZZLmN41Mcc68W-jWfXZSI2DPKaRbq1F0B_Ru7ibDfS3f9mrmLWKdta2p1v0aqgUHqgCVttwwA5pb_oU-Ag28WQw2ci5N0Nu1VSsddKUTWhf5F7Qr1r37YPkk6ra6zws-I/s1600/IMG_20141227_133534.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIOmm1cGsDK7jZZLmN41Mcc68W-jWfXZSI2DPKaRbq1F0B_Ru7ibDfS3f9mrmLWKdta2p1v0aqgUHqgCVttwwA5pb_oU-Ag28WQw2ci5N0Nu1VSsddKUTWhf5F7Qr1r37YPkk6ra6zws-I/s640/IMG_20141227_133534.jpg"> </a> </div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-58822950304908642522014-12-22T16:10:00.001+01:002014-12-22T16:11:31.390+01:00ესე იგი, მოვიმარაგოთ ტკბილეული, ცხელი ჩაი დარიჩინის არომატით, ცხელი შოკოლადი და დაველოდოთ წლის შემაჯამებელ პოსტებს (ზოგ შემთხვევაში პოპკორნიც დაგვჭირდება). &lt; 3 <!--3--><!--3--><br /> რამეთუ, ის მოვიდა... ის, ანუ, წინა საახალწლო პერიოდი, თავისი ქაოსით და მშობლების თაობისთვის ბაზარში ინდაურის ყიდვით. :D<br /> <br /> მე ინდაურს ნამდვილად ვერ ვიყიდი.<br /> წელს გოზინაყსაც ვერ ვაკეთებ ბრეკეტების გამო. <br /> ახალ წელს მთებში გაჭრაც ჯერ კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას.<br /> საქართველოში ჩამოფრენის იმედი დღეს დავასამარე. <br /> სამაგიეროდ, ჩემთვის უჩვეულოდ ადრე მოვრთე ოთახი. როგორც წესი, ამ ყველაფერს 31 დეკემბერს ვაკეთებდი ხოლმე, მაგრამ აქ სეზონი თითმის გასულია&nbsp; მაგ დროს და დროში აცდენილივით გამოვდივარ 19 იანვრამდე მოკაზმული სახლით. :D<br /> თან აქაური შობა ჩემთვის რომ დღესასწაული არ იყო,&nbsp; ამას ისიც დაემატა,&nbsp; რომ აღარც 7 იანვარია განსაკუთრებული დღე. ამიტომ, დიდი პომპეზურობით და ცოტა უფრო ადრე ვიწყებთ საახალწლო სამზადისს. <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT0LTW8QLJcgAo0TBpbZ7lEd1fprwoswsbOZSluO5pyntvvHWCEq0eFm_MPXUID7UOL18_JDKygAHFMz2BlmBvttQo7YctY_w-xwD-_SIE_6P4YOeSyI0BO4nk5jsCTYLubAfU1dqU-2kp/s1600/IMG_20141221_000537.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjT0LTW8QLJcgAo0TBpbZ7lEd1fprwoswsbOZSluO5pyntvvHWCEq0eFm_MPXUID7UOL18_JDKygAHFMz2BlmBvttQo7YctY_w-xwD-_SIE_6P4YOeSyI0BO4nk5jsCTYLubAfU1dqU-2kp/s1600/IMG_20141221_000537.jpg" height="240" width="320" /></a></div> <br /> სათამაშოები რომ ჩამოვკიდე, მერე გამახსენდა, რომ ნაძვის ხის ნაცვლად ყოველთვის <b><a href="http://chaoticca.blogspot.de/2009/12/blog-post_24.html" target="_blank"><span style="color: blue;">ჩემს ყვავილებს, ფარდებს და ფანჯრებს ვერჩი.&nbsp;</span></a></b><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifEmdFFLfvTGTkypeEbsNPaC_VC9z2uhhdGFSnTX9b_FgWL1Aez3DFTM5TsiP8Q2Np7Tkk2GkXnvOZUKay86PZ-_M87t64gTn3bArqs2rUE4mXL-UI7ChMhKWBjg3IYIB1uBHy607PZy7r/s1600/IMG_20141221_000710.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifEmdFFLfvTGTkypeEbsNPaC_VC9z2uhhdGFSnTX9b_FgWL1Aez3DFTM5TsiP8Q2Np7Tkk2GkXnvOZUKay86PZ-_M87t64gTn3bArqs2rUE4mXL-UI7ChMhKWBjg3IYIB1uBHy607PZy7r/s1600/IMG_20141221_000710.jpg" height="240" width="320" /></a></div> Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-12802729033731204042014-11-05T23:47:00.001+01:002014-11-05T23:47:05.443+01:00<p dir="ltr">&#4307;&#4304;&#4315;&#4312;&#4306;&#4320;&#4317;&#4309;&#4307;&#4304;. <br> &#4306;&#4323;&#4306;&#4323;&#4314;&#4312;&#4321; &#4305;&#4323;&#4307;&#4308;&#4321; &#4320;&#4317;&#4315; &#4321;&#4334;&#4309;&#4304;&#4315; &#4306;&#4304;&#4307;&#4304;&#4323;&#4324;&#4320;&#4312;&#4316;&#4304;, &#4306;&#4304;&#4311;&#4334;&#4317;&#4309;&#4308;&#4305;&#4323;&#4314;&#4312; &#4315;&#4304;&#4325;&#4309;&#4321; <br> &#4307;&#4304; &#4308;&#4320;&#4311;&#4312;&#4330; &#4315;&#4308;&#4314;&#4312;&#4321; &#4313;&#4312;&#4307;&#4308;&#4309;, Palahniuk-&#4312;&#4321; &#4304;&#4334;&#4304;&#4314;&#4312;, &#4315;&#4308;&#4310;&#4317;&#4305;&#4308;&#4314;&#4312; &#4311;&#4323; &#4315;&#4304;&#4326;&#4312;&#4320;&#4321;&#4308;&#4305;&#4321; &#4329;&#4308;&#4315;&#4321; &#4324;&#4317;&#4321;&#4322;&#4304;&#4321;. </p> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMWjDHbiM4NzunyRJSJPXCm9CKpCaaswD_WgCMDzR6J1faGHAPcD-vE9-gcPK5CAJsU6Wv7ahecIxQlJZcio3YyEYyhYZADqzVwAmqBuTZI_9aXkCs6jLhX8AXAZ2_Gp4oEpNH5OMeLY2P/s1600/IMG_20141105_233659.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMWjDHbiM4NzunyRJSJPXCm9CKpCaaswD_WgCMDzR6J1faGHAPcD-vE9-gcPK5CAJsU6Wv7ahecIxQlJZcio3YyEYyhYZADqzVwAmqBuTZI_9aXkCs6jLhX8AXAZ2_Gp4oEpNH5OMeLY2P/s640/IMG_20141105_233659.jpg"> </a> </div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-17323524625885861352014-10-25T21:17:00.000+02:002014-10-25T21:17:23.055+02:00<ul> <li>აეროპორტში პასპორტის კონტროლიდან იწყება სახლი. 11 წლის მანძილზე ოთხჯერ მომიწია ამ პროცედურის გავლამ. წინა ჩამოსვლისას (რადგან ქართულად ვწერ, სულ მგონია, რომ მარტო საქართველოში მკითხულობენ&nbsp; და ვერასდროს ვწერ "ჩასვლისას"-ს :)) ახალგაზრდა ბიჭი მიმოწმებდა პასპორტს. მაშინაც 3 წელი არ ვიყავი სახლში ნამყოფი და ალბათ, ძალიან სასაცილოდ გამოვიყურებოდი, ყურებამდე ღიმილით და გულღია "მადლობა, კარგად ბრძანდებოდეთ"-ი, იმ ახალგაზრდა ბიჭმაც ყურებამდე გამიღიმა.&nbsp; წელსაც, 3 წლის შემდეგ, 40° სიცხის კვალობაზე უადგილოდ ჯინსის ქურთუკიანი და ჩექმებიანი, ალბათ, საოცრად გამოვიყურებოდი. ჰოდა, ვინმე თუ იცნობთ აეროპორტში პასპორტის კონტროლზე მომუშავე ხალხს, დაულინკეთ ეს პოსტი, ან გადაეცით, რომ მინიმუმ ერთი ადამიანის დღეს (თუ ღამეს) ალამაზებენ, ღიმილიანი "კეთილი იყოს თქვენი მობრძანებით". :)</li> <li>არ შეიძლება გამოვტოვო Lufthansa-ს ქართული სტაფი აეროპორტში, უკვე გამომგზავრებისას. ამ წუთას რომ დედაჩემის გაკეთებულ ლეღვის მურაბას მივირთმევ, მთლიანად იმ შავთმიანი გოგოსა და კეთილი ბიძის დამსახურებაა ;)</li> <li>ჰოდა, როგორ ცხელოდა. მმმმ... სულის&nbsp; შეხუთვამდე და ოფლის წურწურამდე და როგორ ვგიჟდები სიცხეზე. აბსოლუტურად შეცდომით არჩეულ ქვეყანაში ვცხოვრობ სამაგისოდ. :D</li> <li>&nbsp;მერე, შევედი მაღაზიაში. ნამდვილად არ ვიცი, სხვების გადაპარსული თავიც ასეთი თემაა, თუ არა, მაგრამ დაცვის თვალის პაჭუნით ჩემი შესვლის მთელი კონსულტანტებისთვის გაგებინება დიდ რიტუალად ვაქციეთ ჩემს იქ ყოფნაში. ნიკორას სტაფი იყო, ბარემ, ჩავუშვათ. თუმცა, უფრო შემაწუხებელი სხვა რამ იყო: კონსულტანტები გამუდმებით დაგდევენ უკან. არ გეკითხებიან, რა გინდა. უბრალოდ, შეუხვევ ერთ რიგში, მოპირისპირე მხარიდან დადგება- გიყურებს, გახვალ მეორეში, ჩუმად მოგყვება. მე არ ვიცი, ვინ მოიფიქრა მათი დავალება, მომხმარებელს თავი აგრძნობინონ საეჭო კრიმინალად, მაგრამ ძალიან, ძალიან შემაწუხებელია, როცა გრძნობ, როგორ გითვალთვალებს ვიღაცა.</li> <li>მერე მაგთის ოფისში იყო ძალიან საყვარელი გოგო, რომელმაც შეამჩნია ჩემს მიერ დატოვებული მობილურის ბუდე და დამახვედრა. ზოგადად, მსგავს დაწესებულებებში იყო გადასარევი სერვისი. ბანკში, მაგალითად, რაღაც არასწორად დაითვალეს და ქუჩაში მდია კონსულტანტმა, უნდა გამოვასწოროთო. ნუ, შეიძლება, თავად ვარდებოდა შარში და ეგ უფრო აწუხებდა, მაგრამ მე ძალიან მესიამოვნა ეს ფაქტი.</li> <li>და აი, მაგთის ოფისიდან მოყოლებული დაიწყო: სადაც არ უნდა მიხვიდე, ყველგან <b>უნდა </b>მიუთითო შენი მობილურის ნომერი.&nbsp; ჰა? wtf? რატომ უნდა მივცე მატარებლის სადგურში ბილეთის ყიდვისას ვინმეს ჩემი ნომერი? საერთოდ, პირადობის მოწმობა რატომ უნდა ვაჩვენო? ბათუმში მივდივარ, საზღვარს ხომ არ ვკვეთ? აღარ გავიხსენებ სხვა დანარჩენ კომპანიებს, რომლებმაც შემდეგ ამიკლეს სმს-ებით. არავის გაწუხებთ?</li> <li>მერე გადავწყვიტე მანქანის ტარების სწავლა მანდ დამეწყო, რადგან აქ ძალიან ძვირი ღირს თითო გაკვეთილი (თილისში 9 გაკვეთილში გადავიხადე იმდენივე, რამდენსაც აქ 2 გაკვეთილში გადავიხდიდი). ჩემი მასწავლებლის მოძებნა დაევალა ჩემს დას, რომელმაც დარეკა თავის მასწავლებელთან და აუხსნა, რომ ცოტა ხნით ვიყავი ჩამოსული და მართვის მოწმობის აღება არ მჭირდებოდა. მასწავლებელმა გადაგვამისამართა მის მეგობართან, რომელმაც მითხრა, რომ გაკვეთილი ღირდა 20 ლარი. მერე გაირკვა, რომ თურმე გაკვეთილი 15 ლარი ღირს და მხოლოდ ქუჩაში ტარება ღირს 20 ლარი. თან როგორ გაირკვა: ბოლო გაკვეთილზე ბათუმიდან ჩამოსულმა დავრეკე. დავიწყებული ვყავდი და მითხრა, ხომ იცი, ქუჩაში ტარება 20 ლარი ღირსო... :) მეწყინა, ცოტა არ იყოს. იმიტომ კი არა, რომ 20 ლარი არ ეკუთვნოდა. პირიქით, თავიდანვე ავუხსენი ჩემს ინტრუქტორს, რომ რვიანებში გავლა არ მჭირდებოდა და განსხვავებულად მამეცადინებდა. უფრო იმიტომ, რომ ავტოსკოლის მფლობელმა თავისი ჭკუით, დამაგოიმა. ნუ, გერმანიიდან ჩამოსულს 5 ლარი გამიჭირდებოდა? მერე რა, თუ ცოტა მეტს "ამოიღებდა ჩემგან"? :|</li> <li>კიდევ, აბსოლუტური ბოიკოტი გუდვილს! არ შეიძლება, მასკარპონეს, რომელსაც აქ 2,5 ევროდ ვყიდულობ, იქ 25 ლარი ედოს. არც ყავის ფილტრს შეიძლება 5 ლარად ყიდდნენ, რომელიც აქ, ედეკაში, სადაც მე ვყიდულობ სურსათს, 45 ცენტი ღირს. სია შეიძლება განვავრცოთ თითქმის ყველა "გერმანულ პროდუქტზე", რომელსაც გუდვილში შეხვდებით. არ იყიდოთ! ოდესმე უნდა მივხდეს გუდვილი და ყველა დანარჩენი, რომ 1 დღეში გამდიდრების გეგმა არ შეიძლება გრძელვადიანად ამუშავო. საბჭოთა კავშირს დიდად არ მოვსწრებივარ, მაგრამ წაკითხულიდან მივამსგავსე დეფიციტურ საქონელზე ასტრონომიული ფასების დადებით, რომლებსაც მხოლოდ ძალიან სვეცკები ყიდულობენ და მხოლოდ სტატუსის გამო.</li> <li>მერე იყო გადასარევი ბათუმი, მწვანე კონცხი, კვარიათი. კვარიათიდან ბათუმისკენ მიმავალ ავტობუსში ჩემი ნახევრად აპარსული თავით გადარეული მგზავრები, შემაწუხებელი ჩაშტერებით. ხულოს უღელტეხილი და ულამაზესი ზემო აჭარა. ჩემი სოფელი მესხეთში, სადაც პირველად შემცივდა საღამოს, მთელი ჩემი 3 კვირიანი ვიზიტის განმავლობაში.&nbsp; ძალიან დამღლელი, თითქმის ყოველდღიური ვიზიტები იუსტიციის სახლში. არაჩვეულებრივი სტაფი ალბიუსში (ყოჩაღ, აღასპერ!) და არაჩვეულებრივზე არაჩვეულებრივი ლალი კოჭლაშვილი, რომლის გამოც, მომდევნო 2 წელიწადში დაახლოებით ოთხჯერ მაინც მიხილავენ აეროპორტის პასპორტის კონტროლზე მომუშავე კეთილი ადამიანები, ახლა უკვე ბრეკეტებიანი ღიმილით. :)</li> </ul> <br /> ... მერე ჩამოვედი მიუნხენში და აქაური პასპორტის კონტროლისას ეგრევე მაგრძნობინეს, რომ აღარ ვიყავი "სახლში"... Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-67338553554856937342014-09-06T22:57:00.001+02:002014-09-06T22:57:05.605+02:00<p dir="ltr">&#4304;&#4320; &#4309;&#4312;&#4330;&#4312;, &#4321;&#4304;&#4307; &#4309;&#4312;&#4327;&#4304;&#4309;&#4312;&#4311; &#4317;&#4326;&#4317;&#4316;&#4307;</p> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4rVMJ0xjO7HAyx2gZnEMt8_N1y5APCNfg6TLePpQ8yi_-5-7p57iOaTn3kIfwSGPLBql0Djn88zAYfU1fmtLx8aVKAD2zfcXAFAqV3JpQARk0m4oRQX1yBJc7vCNOSVBYBr3qCiQjYRvj/s1600/IMG_20140902_111058.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4rVMJ0xjO7HAyx2gZnEMt8_N1y5APCNfg6TLePpQ8yi_-5-7p57iOaTn3kIfwSGPLBql0Djn88zAYfU1fmtLx8aVKAD2zfcXAFAqV3JpQARk0m4oRQX1yBJc7vCNOSVBYBr3qCiQjYRvj/s640/IMG_20140902_111058.jpg"> </a> </div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-30375670566014358532014-08-30T23:24:00.001+02:002014-08-30T23:27:17.280+02:00<p dir="ltr">&#4306;&#4309;&#4308;&#4320;&#4307;&#4312;&#4311;&#4304; &#4318;&#4304;&#4320;&#4313;&#4312;&#4316;&#4306;&#4312;&#4321; &#4307;&#4320;&#4317;&#4321; &#4315;&#4304;&#4316;&#4325;&#4304;&#4316;&#4312;&#4307;&#4304;&#4316; &#4306;&#4304;&#4307;&#4304;&#4309;&#4312;&#4307;&#4304;, &#4315;&#4304;&#4320;&#4322;&#4317; &#4321;&#4330;&#4304;&#4307;&#4308;&#4317;. &#4313;&#4304;&#4320;&#4306;&#4304;&#4307; &#4307;&#4304;&#4309;&#4312;&#4332;&#4327;&#4308;, &#4315;&#4304;&#4306;&#4320;&#4304;&#4315; &#4329;&#4304;&#4315;&#4312;&#4325;&#4320;&#4304;. &#4304;&#4315;&#4304;&#4316; &#4311;&#4304;&#4309;&#4328;&#4312; &#4334;&#4308;&#4314;&#4308;&#4305;&#4312; &#4307;&#4304;&#4312;&#4328;&#4312;&#4316;&#4304; &#4307;&#4304; &#4315;&#4308;, &#4321;&#4320;&#4323;&#4314;&#4312; &#4321;&#4312;&#4315;&#4328;&#4309;&#4312;&#4307;&#4312;&#4321; &#4307;&#4304;&#4330;&#4309;&#4312;&#4311; &#4309;&#4308;&#4323;&#4305;&#4316;&#4308;&#4305;&#4312;: &#4316;&#4323; &#4316;&#4308;&#4320;&#4309;&#4312;&#4323;&#4314;&#4317;&#4305;, &#4327;&#4309;&#4308;&#4314;&#4304;&#4324;&#4308;&#4320;&#4312; &#4313;&#4304;&#4320;&#4306;&#4304;&#4307; &#4312;&#4325;&#4316;&#4308;&#4305;&#4304; -&#4315;&#4308;&#4311;&#4325;&#4312;. :D </p> <p dir="ltr">&#4334;&#4309;&#4304;&#4314; &#4325;&#4304;&#4314;&#4304;&#4325;&#4328;&#4312; &#4315;&#4312;&#4318;&#4312;&#4320;&#4308;&#4305;&#4321; &#4306;&#4304;&#4327;&#4309;&#4304;&#4316;&#4304;&#4321; &#4307;&#4304; &#4311;&#4323; &#4320;&#4304;&#4315;&#4307;&#4308;&#4316;&#4312;&#4315;&#4308; &#4307;&#4326;&#4308; &#4304;&#4320; &#4306;&#4304;&#4315;&#4317;&#4309;&#4329;&#4316;&#4307;&#4312;,&#160; &#4315;&#4304;&#4332;&#4317;&#4316;&#4312; &#4304;&#4320; &#4315;&#4308;&#4333;&#4315;&#4308;&#4309;&#4304;, &#4320;&#4304;&#4315;&#4308; &#4321;&#4334;&#4309;&#4304; &#4304;&#4315;&#4317;&#4315;&#4312;&#4322;&#4304;&#4316;&#4308;&#4311;&#160;&#160; :D </p> <p dir="ltr">&#4318;.&#4321;. &#4321;&#4312;&#4329;&#4323;&#4315;&#4308;&#4328;&#4312; &#4325;&#4323;&#4329;&#4312;&#4307;&#4304;&#4316; &#4320;&#4317;&#4315; &#4325;&#4304;&#4320;&#4311;&#4323;&#4314;&#4312; &#4334;&#4315;&#4304; &#4328;&#4308;&#4315;&#4317;&#4309;&#4304; &#4307;&#4304; &#4315;&#4308; &#4320;&#4317;&#4315; &#4327;&#4323;&#4320;&#4321; &#4309;&#4330;&#4325;&#4309;&#4308;&#4322; &#4312;&#4321;&#4308;, &#4320;&#4317;&#4306;&#4317;&#4320;&#4330; &#4315;&#4312;&#4323;&#4316;&#4334;&#4308;&#4316;&#4328;&#4312;, &#4311;&#4312;&#4311;&#4325;&#4317;&#4321; &#4312;&#4328;&#4309;&#4312;&#4304;&#4311;&#4312; &#4315;&#4317;&#4309;&#4314;&#4308;&#4316;&#4304; &#4312;&#4327;&#4317;&#4321;... :)</p> Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-29490253363555021852014-08-29T23:36:00.001+02:002014-08-29T23:36:51.530+02:00<p dir="ltr">&#4304;&#4312;, &#4312;&#4321; &#4334;&#4304;&#4314;&#4334;&#4312;, &#4309;&#4312;&#4316;&#4330; &#4321;&#4323;&#4314; &#4323;&#4313;&#4315;&#4304;&#4327;&#4317;&#4324;&#4312;&#4314;&#4317;&#4304;, &#4320;&#4317;&#4315; &#4307;&#4312;&#4307;&#4334;&#4304;&#4316;&#4321; &#4323;&#4332;&#4308;&#4309;&#4321; &#4314;&#4317;&#4307;&#4312;&#4316;&#4312; &#4307;&#4304; &#4304;&#4315;&#4312;&#4321; &#4306;&#4304;&#4315;&#4317; &#4327;&#4317;&#4309;&#4308;&#4314; 5 &#4332;&#4323;&#4311;&#4328;&#4312; &#4321;&#4334;&#4309;&#4304;&#4307;&#4304;&#4321;&#4334;&#4309;&#4304; &#4317;&#4318;&#4308;&#4320;&#4304;&#4322;&#4317;&#4320;&#4321; &#4332;&#4327;&#4309;&#4308;&#4322;&#4321; &#4321;&#4304;&#4325;&#4315;&#4308;&#4321;... thanks,asshole, we are waiting longer because of you now... <br> &#4307;&#4304; &#4317;&#4320;&#4328;&#4304;&#4305;&#4304;&#4311;&#4321;&#4304;&#4330; &#4312;&#4325; &#4320;&#4317;&#4315; &#4323;&#4316;&#4307;&#4304; &#4315;&#4312;&#4309;&#4312;&#4307;&#4308;, &#4306;&#4323;&#4314;&#4312; &#4315;&#4312;&#4321;&#4313;&#4307;&#4308;&#4305;&#4304;. </p> <p dir="ltr">&#4313;&#4312;&#4307;&#4308;&#4309;, &#4304;&#4320;&#4304;&#4309;&#4312;&#4316; &#4304;&#4320;&#4304;&#4309;&#4312;&#4321; &#4323;&#4321;&#4315;&#4308;&#4316;&#4321;. &#4308;&#4321; &#4312;&#4321;&#4308;, &#4315;&#4304;&#4321;&#4312;&#4323;&#4320;&#4304;&#4307; &#4307;&#4304;&#4313;&#4309;&#4312;&#4320;&#4309;&#4308;&#4305;&#4312;&#4321; &#4328;&#4308;&#4307;&#4308;&#4306;&#4304;&#4307;.</p> <p dir="ltr">&#4313;&#4312;&#4307;&#4308;&#4309;, &#4315;&#4308; &#4312;&#4321;&#4308;&#4309; &#4315;&#4304;&#4310;&#4317;&#4334;&#4312;&#4321;&#4322;&#4323;&#4320;&#4304;&#4307; &#4315;&#4312;&#4334;&#4304;&#4320;&#4312;&#4304;, &#4320;&#4317;&#4315; &#4321;&#4323;&#4314; &#4317;&#4324;&#4314;&#4304;&#4307; &#4309;&#4312;&#4326;&#4309;&#4320;&#4308;&#4305;&#4312;. :D</p> <p dir="ltr">&#4313;&#4312;&#4307;&#4308;&#4309;, &#4309;&#4308;&#4320; &#4309;&#4312;&#4322;&#4304;&#4316; &#4315;&#4317;&#4305;&#4312;&#4314;&#4323;&#4320;&#4312;&#4307;&#4304;&#4316; &#4318;&#4317;&#4321;&#4322;&#4309;&#4304;&#4321;. </p> Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-10142050923179165792014-08-28T12:15:00.001+02:002014-08-28T12:18:59.946+02:00<p dir="ltr">&#4327;&#4317;&#4309;&#4308;&#4314; 20 &#4332;&#4323;&#4311;&#4328;&#4312; &#4320;&#4317;&#4315; &#4311;&#4304;&#4309;&#4312;&#4307;&#4304;&#4316; &#4317;&#4324;&#4314;&#4312;&#4304;&#4316;&#4307;&#4308;&#4305;&#4312;,&#4315;&#4304;&#4306;&#4320;&#4304;&#4315; &#4315;&#4304;&#4312;&#4316;&#4330; &#4316;&#4308;&#4322;&#4304;&#4320;&#4312; &#4321;&#4304;&#4334;&#4312;&#4311; &#4307;&#4304;&#4307;&#4312;&#4334;&#4304;&#4320; &#4312;&#4315;&#4312;&#4322;&#4317;&#4315;, &#4320;&#4317;&#4315; 12&#176;&#4321; &#4306;&#4304;&#4315;&#4317;&#4308;&#4325;&#4308;&#4330;&#4312;. &#4334;&#4312;&#4314;&#4321; &#4307;&#4304; &#4305;&#4317;&#4321;&#4322;&#4316;&#4308;&#4323;&#4314;&#4321;&#160; &#4320;&#4317;&#4315; &#4334;&#4304;&#4315;&#4312;&#4309;&#4312;&#4311; &#4333;&#4304;&#4315;, &#4331;&#4314;&#4312;&#4309;&#4321; &#4306;&#4308;&#4315;&#4320;&#4312;&#4308;&#4314;&#4312; &#4320;&#4317;&#4315; &#4306;&#4308;&#4326;&#4312;&#4320;&#4321;&#4304;.... &#4328;&#4308;&#4316;&#4321; &#4306;&#4304;&#4320;&#4307;&#4304; &#4327;&#4309;&#4308;&#4314;&#4304; &#4320;&#4317;&#4315; &#4304;&#4315;&#4329;&#4316;&#4308;&#4309;&#4321;, &#4320;&#4317;&#4306;&#4317;&#4320; &#4304;&#4313;&#4309;&#4312;&#4320;&#4307;&#4308;&#4305;&#4312;&#4304;&#4316; &#4328;&#4308;&#4316;&#4321; &#4304;&#4318;&#4304;&#4320;&#4321;&#4323;&#4314; &#4311;&#4304;&#4309;&#4321; (&#4304;&#4320;&#4304;&#4307;&#4304;, &#4305;&#4308;&#4309;&#4320;&#4312; &#4328;&#4308;&#4315;&#4334;&#4309;&#4307;&#4304; &#4315;&#4308;&#4330; &#4307;&#4304; &#4307;&#4312;&#4307;&#4312; &#4315;&#4317;&#4309;&#4314;&#4308;&#4316;&#4304; &#4304;&#4320; &#4323;&#4316;&#4307;&#4304; &#4312;&#4327;&#4317;&#4321;), &#4306;&#4304;&#4315;&#4327;&#4312;&#4307;&#4309;&#4308;&#4314;&#4308;&#4305;&#4315;&#4304; &#4323;&#4313;&#4309;&#4308; &#4320;&#4317;&#4315; &#4312;&#4330;&#4312;&#4304;&#4316;, &#4321;&#4304;&#4307; &#4330;&#4334;&#4317;&#4309;&#4320;&#4317;&#4305; :D fuckin love this city&#160; :D<br> P.s. &#4311;&#4323; &#4315;&#4317;&#4309;&#4313;&#4309;&#4307;&#4312;, &#4304;&#4315; &#4327;&#4309;&#4308;&#4314;&#4304;&#4324;&#4320;&#4312;&#4321; &#4333;&#4304;&#4315;&#4304; &#4315;&#4317;&#4315;&#4313;&#4314;&#4304;&#4309;&#4321; <br> </p> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcudwUs65SKa9bkAipj_XpesLHCD9qxQOqYG9NGVWOpu3whCQ_epjFTFY4oWNN4Ege5HBM8FfgTXlfxMU22d97_OMTjFZejbOoH13Ozrg1yArC21U5WImchV6Z9dgXDrW2SYIjvV431qlF/s1600/IMG_20140828_132727.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcudwUs65SKa9bkAipj_XpesLHCD9qxQOqYG9NGVWOpu3whCQ_epjFTFY4oWNN4Ege5HBM8FfgTXlfxMU22d97_OMTjFZejbOoH13Ozrg1yArC21U5WImchV6Z9dgXDrW2SYIjvV431qlF/s640/IMG_20140828_132727.jpg"> </a> </div>Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-60004970730014491162014-08-16T02:19:00.001+02:002014-08-25T02:08:59.415+02:00<p dir="ltr">&#4304;&#4325; &#4328;&#4308;&#4312;&#4331;&#4314;&#4308;&#4305;&#4317;&#4307;&#4304; &#4321;&#4304;&#4312;&#4316;&#4322;&#4308;&#4320;&#4308;&#4321;&#4317; &#4318;&#4317;&#4321;&#4322;&#4312; &#4327;&#4317;&#4324;&#4312;&#4314;&#4312;&#4327;&#4317;...</p> Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-25399614435350875122014-08-15T23:00:00.001+02:002014-08-15T23:00:25.008+02:00სტატისტიკას თუ დავუჯერებთ, ჩემს ბლოგზე ყველაზე ხშირად ის ადამიანები ხვდებიან, ვისაც აინტერესებს, როგორ მოხარშოს ბრინჯი, ან რას ნიშნავს, იყო რეზუს-უარყოფითი. ჭეშმარიტად გეუბებით თქვენ, არცერთის ექსპერტს არ წარმოვადგენ. თუნდაც იმ ხანაში, როცა ყველა ყველაფრის ექსპერტია, ყველამ ყველაფერი იცის, მე მაინც ვაღიარებ, რომ კულინარიულ საკითხებზე ნუ მომმართავთ და სამედიცინო საკითხებზე, ოჯახში გავიკითხავ, თუ საჭიროება იქნა. :D<br /> <br /> თუმცა, საერთოდ სხვა რამის დასაწერად შემოვედი აქ. უახლოეს მომავალში მომიწევს ასტრონომიული რაოდენობის კითხვებზე პასუხის გაცემა. მათი დიდი უმრავლესობა იქნება აბსოლუტურად უადგილო და სტერეოტიპული. ასევე სექსისტური. ვერ გაივლის&nbsp; ტესტს ვერცერთ შემთხვევაში, თუ კითხვებს შევაფასებთ იმის მიხედვით, თუ:<br /> <ul> <li>&nbsp;რამდენად ერევა ვიღაც ინდივიდის პირად ცხოვრებაში,&nbsp;</li> <li>რამდენად სცემს პატივს მის პირად სფეროს,&nbsp;</li> <li>რამდენად ითვალისწინებს კითხვის დასმისგან გამოწვეულ შედეგს,</li> <li>&nbsp;რამდენად არის პრივილეგირებული, საერთოდ დასვას ეს კითხვები,&nbsp;</li> <li>რამდენად მიზანშეწონილია, დაისვას კითხვები უაღრესად პირადზე.</li> <li>რამდენად ცდილობენ მანიპულირება მოახდინონ. ან თუნდაც, რამდენად შეიძლება ჰქონდეს ბულინგს ადგილი მსგავსი კითხვების დასმისას (შეგნებულად, ან შეუგნებლად),</li> <li>რამდენ სტერეოტიპს მიგაკუთვნებენ, პასუხის მოსმენის შემდეგ. თუ, რა თქმა უნდა, დავუშვებთ, რომ პასუხს მიიღებენ.</li> <li>რამდენად ნეგატიურად განეწყობა ადამიანი, რომლისგანაც მსგავს კითხვებზე პასუხის გაცემას ითხოვენ. </li> </ul> ჰოდა, გეპატიჟებით დიდ დოკუმენტურ პრემიერაზე, ჩემი ვოიაჟის დასრულებიდან ცოტა ხნის გავლის შემდეგ.&nbsp; <br /> <br /> დარწმუნებული ვარ, ფრიად ბედნიერი და მხიარული დრო იქნება. როგორც ინგლისურად მოსაუბრე ქვეყნებში იტყოდნენ: fun times....<br /> &nbsp; <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-83779906780580549502014-04-26T21:58:00.001+02:002014-04-26T21:58:23.346+02:00პრეტექსტი: ამ 95%-იდან ნაწილთან შეხება არ გექნებათ. ნაწილთან მხოლოდ დერეფანში მისალმებით შემოიფარგლებით, ნაწილთანაც კარგ ურთიერთობას დაამყარებთ, კოლეგიალურსა და ურთიერთპატივისცემაზე აგებულს. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში, სამსახურს გარეთ ურთიერთობის გაგრძელება და მეგობრობა თქვენი ნებაა, მაგრამ აუცილებელი არ არის.<br /> <br /> რა ვუყოთ დანარჩენ რამდენიმეს? <br /> <br /> პირველი, რაც თავში აზრად მოგვივა, არის შემდეგი ტაქტიკური სვლა: ვიყოთ კეთილები მათ მიმართ, გავუღიმოთ, კარგად და მეგობრულად მოვექცეთ. ეს მათ დაუმტკიცებს, რა კარგი ადამიანებიც ვართ და როგორ ცდებოდნენ თავიდან. დროთა განმავლობაში, მათ კეთილგანწყობას მოვიპოვებთ....<br /> <br /> გეცნოთ? დარწმუნებული ვარ, რომ ბევრს ეცნო, რადგან ბავშვობის დიდი გაკვეთილი და ანდერძია ეს ტაქტიკა.<br /> <br /> <br /> fuck this!!!<br /> <br /> იყავით სარკეები, არეკლეთ პატივისცემა, რომელსაც თქვენს მიმართ იჩენს თქვენი კოლეგა. არც მეტი ქნათ, არც ნაკლები.<br /> პირადი გამოცდილებიდან: თავიდან გაოცება მოჰყვება ამ ყველაფერს. შემდეგ მსუბუქი სახის ბულინგი, რაც მაგ.: სადილის დროს გადაკრულ ხუმრობებში და წაგველებაში გამოიხატება ( ორივე სქესს გადასარევად შეუძლია, მიუხედავად სხვაგვარად მტკიცებისა. აქვე სიაში შევიტანოთ ჭორაობა. ოოო, მსგავსი რამ ცხოვრებაში არ მინახავს :D). შემდეგი ეტაპი არის გაბრაზება იმაზე, რომ ყველაფერი ისე არაა, როგორც სახლში: დედასავით არ დასდევთ კუდში და შეყვარებულივით/ცოლივით არ ცდილობთ სიტუაციის განმუხტვას.<br /> ამ წუთას აქ ვარ და გაგრძელებას შემოგთავაზებთ. შესაძლოა შემდეგი საფეხური იყოს კოლეგის სურვილი, კედელზე შემოგანარცხოთ, მაგრამ ცივილიზებულ პირობებში, ეს სამსახურის დაკარგვად და აუცილებლად დამნაშავის სკამზე ჯდომად დაუჯდება და ვერ გარისკავს. :D<br /> <br /> &nbsp;მიზანი ამ ყველაფრის არ არის ის, რომ ბოლოს განუყრელ მეგობრებად იქცეთ და შემოირიგოთ ეს ადამიანი. ყველას არ უნდა უყვარდეთ და ვერც ეყვარებით.&nbsp; უფრო მთავარი კი, არც თქვენ უნდა გიყვარდეთ ყველა. თქვენ ხელფასს არ გიხდიან იმაში, რომ ყველას უყვარდეთ. ხელფასს გიხდიან იმაში, რომ გააკეთოთ საქმე და გააკეთოთ ეს საქმე კარგად. ამასთანავე, ბევრჯერ მინახავს 2 მამრობითი სქესის კოლეგა, რომელთაც, ზუსტად ვიცი, საშინლად არ მოსწონთ ერთმანეთი, მაგრამ აქვთ საჭირო საქმიანი ურთიერთობა და მას იქით ნაკლები კონტაქტი. ისინი ერთმანეთისგან კუდის ქიცინს არც ითხოვენ და არც ელიან. ასე რომ, ესე იგი, შეუძლიათ სხვანაირადაც ;)<br /> <br /> <br /> პ.ს. თქვენ გიწევთ&nbsp; ასეთ სიტუაციაში მუშაობა?&nbsp; ის 5%&nbsp; ხართ, თუ 95%? როგორ იქცევით მსგავს შემთხვევაში, ან როგორ ფიქრობთ, როგორ მოიქცეოდით? <br /> <br /> <br /> გული მიგრძნობს, გაგრძელება იქნება...&nbsp; :D<br /> <br /> <br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-49081066192596182552014-04-18T23:13:00.000+02:002014-04-18T23:13:07.987+02:00<b>თავი პირველი</b><br /> ჩემს მეგობარს ბავშვი რომ ეყოლა, დავურეკე და მილოცვისას "ღმერთმა დიდი გაგიზარდოს"-მეთქი. უცებ მივხდი, რასაც ვამბობდი. სიტყვა დიდად უკან არ წამიღია, ის ჩემი მეგობარი, ვიცი, ყოველთვის იქნება ღმერთის იმედზე და ყოველთვის გულში ილოცებს, როცა მისი შვილი წამოახველებს. ალბათ, დიდი შვებაა გარდაუვალი სიტუაციებისას, როცა ხედავ, რომ ვიღაცა, ვისი კარგად ყოფნაც შენი მოვალეობაა, ზემოდან უხილავ ხელს უჭირავს. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ფრაზით ყველა მათ გათენებულ ღამეს და დიდ შრომას იმაზე ნაკლებად ედება ფასი, ვიდრე საჭიროა. იმის მიუხედავადაც, რომ რეალურად, "თავისით" არავინ იზრდება.<br /> <br /> <b>თავი მეორე</b><br /> "ღმერთმა დაგვიფაროს" და ძალიან ხშირად ვამბობდი ეტყობა ამ ფრაზას.<br /> "რას ამბობ, ღმერთმა დაგვიფაროს".&nbsp; ახლა როცა არ მჯერა, რომ რაღაც გვიფარავს, სასაცილოა ხოლმე, მაგრამ ბევრ რამესთან ერთად, თვითგვემაც აღარაა ჩემი ყოველდღიურობის დიდი სტუმარი. ასე რომ, დიდად არ განვიცდი, უბრალოდ, აღნიშვნად ღირდა.<br /> <br /> <b>თავი მესამე</b><br /> ჩემი ნათლული ძალიან არასახარბიელო სიტუაციაში აღმოჩნდა :D ნათლიამისი არ წაიყვანს ეკლესიაში და არ აზიარებს, არ მოუყვება ისტორიებს უზარმაზარ კიდობანზე, რომელმაც ადამიანების გარდა, ცხოველები და ფრინველები გადაარჩინა. ერთი სიტყვით, ის დიდი პასუხისმგებლობა მოხსნილი მაქვს. მაგრამ ვინმეს მიმართ პასუხისმგებლობას ძალიან მარტივად შეიძლება ფერი ეცვალოს. მე ძველებურად შემეძლება ისტორიების მოყოლა, მაგრამ ეს ისტორიები ალბათ უფრო იმ ქალებზე იქნება, რომლებმაც მსოფლიო შეცვალეს და მაინც არცერთი ისტორიის წიგნი არ ახსენებს მის არცერთ გაკვეთილზე. It's always a right time to be a feminist ;)<br /> <br /> <b>თავი მეოთხე</b><br /> ჩემმა ერთმა მეგობარმა ძალიან განიცადა ეს სიახლე. ალბათ, ნაწილობრივ იმიტომაც რომ მთლიანად თავდაყირა უნდა დააყენოს შეხედულებები ჩემს შესახებ (ფემინისტი რომ ვარ, ისიც არ ეყოფა? :D).<br /> <br /> <b>თავი მეხუთე</b><br /> ადამიანები, რომლებიც ძალიან ცინიკურად განეწყვნენ. აი, რეალში რომ თამაშობდეს ფეხბურთელი და უცებ ბარსელონაში გადავიდეს, დაახლოებით ასეთი რეაქცია ჰქონდათ. ალბათ, ცოტა ნაღალატევად იგრძნეს თავი. <br /> <br /> <b>თავი მეექვსე</b><br /> და ბოლო თავი. ადამიანები, რომლებიც ჯიუტად მილოცავენ ყველა დღესასწაულს. აუცილებლად უნდა დავითვალო რამდენი დამირეკავს და "ქრისტე აღსდგაო" მეტყვის. დაახლობით ისეთ სიტუაციაში არიან, ბურკიან ქალს რომ მიულოცონ ქუჩაში. ესეც, ალბათ, ერთგვარი პროტესტის გამოხატვის საშუალებაა. <br /> <br /> და მეც ვიცი. ვიცი, რომ არავისთან შემითანხმებია, არავისთვის მიკითხავს, არავინ გამიფრთხილებია, არავისთან მომიბოდიშებია ის, რაც მარტო ჩემი გადასაწყვეტი იყო, მაგრამ პრივილეგირებულ ჯგუფში ყოფნისას ეს მოთხოვნა ბუნებრივ სურვილადაა გასაღებული, თორემ ინტრიგანი რომ არ ვიყო, რატომ მომინდებოდა ამ ჯგუფიდან გასვლა, ან ამ პოსტის დაწერა, არა ?!&nbsp; :)Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-8785700909766076192014-03-15T23:09:00.001+01:002014-03-15T23:09:03.641+01:00ეგრეა. არაფერია სამუდამო.&nbsp; ბლა-ბლა-ბლა და ყველა დიდი პიზდეცინტელექუალური ამბავი.<br /> მაგრამ who cares.<br /> აი, მე უკვე მერამდენე წელია ეს ბლოგი მაქვს და სულ ორად-ორ პოსტს თუ არ ჩავთვლით, ყველა ჩემს აწ უკვე 8 წლის Sony Vaio-ზე მაქვს აკრეფილი.&nbsp; თავისი 512MB ოპერატიულით თავის დროზე დიდი მხეცი იყო :D&nbsp; the next best thing. მერეც, ძალიან დიდ ხანს იმუშავა და ამ წამსაც იქიდან ვპოსტავ... ოღონდ ბოლოჯერ, რადგან ჩემს დიდად დასაფასებელ და ყველანაირ ჭირ-გამოვლილ მეგობარს პენსიაში ვუშვებთ. :)<br /> მეტი აღარ შეუძლია არც ამას და აღარც მე :D<br /> <br /> ჰოდა, სათაურიც ამ შუაშია. უფრო სწორად, ასეთი წვრილმანებიც გახსენებს, რომ არაფერია სამუდამო. და ეს პოსტი იმაზეა, რომ ხანდახან შეიძლება იმანაც დაგწყვიტოს გული, მიჩვეული ლეპტოპი ბოლოჯერ რომ უნდა ჩართო... :)<br /> <br /> <br /> :მქუხარედასამშვიდობებელიტაშისტუდიაში :<br /> <br /> <br /><br /> <br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-69080290436153262352013-12-29T18:05:00.000+01:002013-12-29T18:05:30.946+01:00დოკუმენტური ფილმების მოყვარულებისთვის დღეს ავარჩიე <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Sini_Anderson" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Sini Anderson</b></span></a>-ის ფილმი <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kathleen_Hanna" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Kathleen Hanna</b></span></a>-ზე: პანკ-როკ ჯგუფ<b> </b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Bikini_Kill" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Bikini Kill</b></span></a>-ის სოლისტზე, რომელიც იყო <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Riot_grrrl" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>riot grrrl</b></span></a> მოძრაობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წევრი. თუმცა, 2005 წელს ის სცენიდან გაქრა. ფილმი ყურადღებას ამახვილებს მის განვლილ კარიერაზე (ჯგუფები + სოლო) და სცენის დატოვების მიზეზებსაც ეხება.<br /> შეიძლება საერთოდ არ იცნობდეთ მის მუსიკას, არც პანკს უსმენდით და ა.შ. მაგრამ ძალიან საინტერესოდ არის შეჯამებული როგორც&nbsp; მისი პირადი კარიერა, ასევე მთელი მოძრაობა, ოღონდ იმ განსხვავებით, რომ მხოლოდ კაცებისგან დაკომპლექტებულ ჯგუფებზე არ ხდება ფოკუსირება და ქალების გადასახედიდან დანახულ სცენას აქცევს ყურადღების ქვეშ. <br /> <br /> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="281" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/fwrXC5OXqgc" width="500"></iframe><br />Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-84737866698787713402013-12-24T16:33:00.000+01:002013-12-24T16:33:48.212+01:00ასეთი შერეული შეგრძნებები რომელიმე წელთან დაკავშირებით&nbsp; არასოდეს მქონია. ვიყავი ისეთ სიტუაციებშიც, რომელთა გახსენებაც დღემდე მზაფრავს. ამიტომ, იმ ამბების მოყოლაზე არ შევჩერდები და გადავალ პირდაპირ ფაქტებზე/კარგ ამბებზე.<br /> <br /> ამ წლის განმავლობაში:<br /> <ul> <li>მოვრჩი სწავლას.</li> <li><a href="http://chaoticca.blogspot.de/2013/04/new-place.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>6 წლის შემდეგ</b></span></a> შევიცვალე ბინა 3-ჯერ.</li> <li>&nbsp;შევიცვალე ვიზის სტატუსი. </li> <li>დავიწყე მუშაობა გარდამავალ სამსახურში და ვიყიდე იმდენი ტანსაცმელი, რამდენიც არ მიყიდია არასოდეს. ანუ, სამსახურშივე ვტოვებდი ხელფასს :D</li> <li>გავხდი <a href="http://chaoticca.blogspot.de/2013/01/blog-post.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>უკონფესიო</b></span></a>. </li> <li><a href="http://chaoticca.blogspot.de/2013/09/summer-child.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ვიყავი ესპანეთში</b></span></a>. ჯერ-ჯერობით&nbsp; მყოფნის იქაური სითბო და ზღვა და პოზიტივი.</li> <li>ზემო პუნქტთან კავშირში, მერამდენედ დავრწმუნდი, რომ ჩემი ადგილი ზღვისპირა ქალაქშია.</li> <li>საბოლოოდ გადავწყვიტე <a href="http://chaoticca.blogspot.de/2013/10/project-australia.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>ავსტრალიაში გადაბარგება</b></span></a> რამდენიმე წელიწადში.</li> <li>დავიწყე ცურვის სწავლა საფუძვლიანად.</li> <li>ვიყიდე სნოუბორდინგისთვის საჭირო რამეები და ვაპირებ ამ სეზონზე მაინც მოვაბა თავი ხშირად სიარულს.</li> <li>მქონდა წითელი, შავი, მუქი წითელი და მოკლე თმა. ასევე მქონდა იდეა, ძალიან მოკლედ შეჭრის, მაგრამ ჯერ მთლიანად ვერ ვგრძნობ, რომ დრო მოვიდა.</li> <li>3-ჯერ დავიმუქრე მომავალი ხელფასის დაჯდომისთანავე ტატუს გაკეთება და ვერც ერთხელ მოვაბი თავი.&nbsp;</li> <li>დავწერე 14 პოსტი. ერთ-ერთი მათგანის მადლობელი ვიქნები მთელი ცხოვრების განმავლობაში სახეში შემოლაწუნებისთვის.&nbsp;</li> <li>მივაგდე ბლოგი. უფრო სწორად, ვერ მოვუფიქრე ფორმატი, რომელიც მეტი ადამიანისთვის იქნება საინტერესო.&nbsp;</li> <li>ვიყავი შედარებით ცოტა <a href="http://chaoticca.blogspot.de/p/my-gigography.html" target="_blank"><b><span style="color: blue;">კონცერტზე </span></b></a>იმის გათვალისწინებით, რომ ბევრი საინტერესო ბენდი იყო ჩამოსული.</li> <li>ვუყურე უსაშველოდ ბევრ ამერიკულ შოუს და ჩვეულებრივზე ცოტა ფილმს.&nbsp;</li> <li>განვაახლე ქართულ ცეკვაზე სიარული, მაგრამ ვერ მოვაბი თავი იოგას. არადა, ძალიან მშველოდა წინა წელს.</li> <li>ასევე ერთი პატარა საიდუმლო და სასიამოვნო ამბავი, რომელიც ჯერ სრულად ლეგალიზებული არ არის და ამიტომ, არ დავკონკრეტდები. თუმცა, მალე დავწერ&nbsp; :)</li> </ul> <br /> მთლიანობაში ვიცხოვრე ყველა თავისი სიკეთითა და ბოროტებით. და ყველაფერი ეს არ გამომივიდოდა, რომ არა: <br /> <ul> <li>ჩემი გადასარევად ჯანმრთელი ორგანიზმი (ოდნავი ჩავარდნები რა მოსატანია): გული, რომელმაც არ დაასტუკა (მადლობა ჩემს ექიმს); ნერვები, რომლებმაც ბევრს გაუძლო.</li> <li>მეგობრები.</li> <li>ოჯახის წევრები.</li> <li>ბლოგები/წიგნები/მოვლენები/ინფორმაცია&nbsp; გენდერზე და ფემინიზმდე და body image-ზე და საერთოდაც, ყველაზე დიდი მადლობა ფემინიზმს, იმისთვის, რომ ისე მიყვარს საკუთარი თავი, როგორც ახლა მიყვარს და ბევრი სხვა საკითხის გამო, რომელსაც ცალკე პოსტს მივუძღვნი ოდესმე. :)</li> </ul> <br /> <br /> რაც შეეხება მომავალ წელს, ვაპირებ:<br /> <ul> <li>ბოლოს და ბოლოს მოვაბა თავი ტატუს.</li> <li>წავიდე რაც შეიძლება მეტ კონცერტზე. საუკეთესო შემთხვევაში <a href="http://www.rock-im-park.com/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Rock im Park</b></span></a>/ <a href="http://www.rock-am-ring.com/" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>Rock am Ring</b></span></a>-ზე.</li> <li>ვიმოგზაურო მეტი, რათა ჩემი <a href="http://chaoticca.blogspot.de/p/11-year-plan.html" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>"11 წლიანი გეგმა"</b></span></a> ცოტა წინ დავძრა.</li> <li>ავიღო მართვის მოწმობა დაბადების დღემდე.</li> <li>გადავიხადო დიიიდი დაბადების დღე.</li> <li>წავიკითხო იმაზე მეტი, ვიდრე წინა წელს.</li> <li>დავიწყო Flamenco-ზე სიარული, თუნდაც იმიტომ, რომ გავიგო, საერთოდ გამოვა თუ არა ჩემგან რამე მაგ მხრივ. :D</li> <li>&nbsp;მოვახერხო რაც შეიძლება მეტი მატჩის ყურება მომავალი მსოფლი ჩემპიონატის დროს (ფეხბურთი, duh).</li> <li>გავაგრძელო ესპანურის სწავლა, თუნდაც Online რეჟიმში.</li> <li>მივხედო ბლოგს.</li> <li>მოვაწყო დიდი რემონტი ოთახში და განვახორციელო ის დიზაინი, რაც თავში მიტრიალებს.</li> <li>ჩავიდე თბილისში ცოტა ხნით და მივხედო საქმეებს, რომლებიც მესამე წელია გადადებულია.</li> <li>ჩამოვიყვანო სტუმრად ოჯახის რამდენიმე წევრი.</li> <li>და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ</li> </ul> <br /> თქვენ, ვინც ჩემს ბლოგს კითხულობთ უკვე დიდი ხანია, განსაკუთრებული მადლობა და საერთოდ, ვინც ამ პოსტს წააწყდება და წაიკითხავს, ყველას გისურვებთ იმაზე გაცილებით უკეთეს წელს, ვიდრე 2013 იყო თქვენთვის!<br /> <br /> Love,<br /> ChaoticChaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2040489989671116460.post-60849288882640214702013-12-16T21:41:00.000+01:002013-12-24T15:17:40.744+01:00ვინაიდან, წელს ფაქტიურად #GOT-ზე გადავიარე და წინა წლის დასაწყისში ვერა და ვერ დავპოსტე, ორივე წლის სიას ჩავტევ ერთ პოსტში.&nbsp; #cuzican :D<br /> <br /> მაშ, ასე:<br /> <b>2013</b><br /> <ol> <li><b>Chuck Palahniuk- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Snuff_%28Palahniuk_novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;">Snuff</span></a></b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Snuff_%28Palahniuk_novel%29" target="_blank"> </a>- წლის დოზა ჩაკი. დაულაგებელი და ქაოტური პლოტი იყო, უნდა ვაღიარო. თუმცა მისი რომანები დიდი დალაგებულობით არ გამოირჩევა, ეს მოიკოჭლებდა თხრობის მიმდევრობასა და კვანძების გახსნაში (რა სიტყვაა :D). ერთი, შეკრული ამბის ნაცვლად, რაღაც გამოვიდა ბოლოს, რამაც დიდად არ აღმაფრთოვანა.</li> <li><b>George R.R. Martin</b>- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A_Game_of_Thrones" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>A Game of&nbsp; Thrones</b></span></a></li> <li><b>George R.R. Martin</b>- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A_Clash_of_Kings" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>A Clash of Kings</b></span></a></li> <li><b>George R.R. Martin</b>- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A_Storm_of_Swords" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>A Storm of Swords</b></span></a></li> <li><b>George R.R. Martin</b>- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A_Feast_for_Crows" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>A Feast of Crows</b></span></a></li> <li><b>George R.R. Martin</b>- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/A_Dance_with_Dragons" target="_blank"><span style="color: blue;"><b>A Dance with Dragons</b></span></a></li> </ol> ჩემი ყოფილი ბოსების ბრალია სულ, მარტინის გარდა რომ ვერაფერს მოვკიდე ხელი წელს. ნუ, ძალიან ბევრი საქმეც მქონდა და გადარეული სამუშაო გრაფიკიც: აი, წიგნს რომ ძირითადად მეტროში კითხულობ, ისეთი. მაგრამ მაინც, 2 წლის წინ ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ამ ჟანრის რამეს ვუყურებდი, არათუ წავიკითხავდი. მაგრამ 2 წლის წინ სხვა ბევრ რამესაც ვერ წამოვიდგენდი. :D<br /> ლირიული გადახვევა: პირველი წიგნი ჯერ კიდევ მეოცე საუკუნეში გამოვიდა და ამ ფაქტის კვალობაზე, იმ ადამიანებს, რომელბიც fb-ზე ასპოილერებდნენ, როგორც კი "ვაშააა, ერთი სერია ვნახეთ", იმჰო, უნდა დაუბლოკონ პროფილი (უფრო უცენზურო რამეებიც მომდის თავში, როცა მსგავს სტატუსებს ვხედავ, მაგრამ ახლა თავს შევიკავებ).<br /> <br /> განვაგრძეთ,&nbsp; კიარადა, დავიხიეთ უკან და:<br /> <b>2012</b><br /> <ol> <li><b>Chuck Palahniuk- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Choke_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;">Choke</span></a></b> რამდენს გადაიხდით შანსში, გადაარჩინოთ ადამიანი სიკვდილს? რამდენი ხნის განმავლობაში გადაიხდით? რამდენად გიღირთ გმირობა, ან მართლა ყველაზე მეტად გინდათ გმირობა?&nbsp; უf, და კიდევ გავაგრძელებდი განხილვის სტილში, მაგრამ ბევრი რამის დაწერა მომიწევს. გირჩევთ, თუ ჩაკის სტილი მოგწონთ.</li> <li><b>Elizabeth Wurtzel- <a href="http://www.goodreads.com/book/show/179512.Bitch" target="_blank"><span style="color: blue;">Bitch: In Praise of Difficult Women</span></a></b></li> მოძრაობის მესამე ტალღის მწერლის ავტობიოგრაფიული ნაშრომი, რომელიც ბევრ თემას ეხება, კრიტიკულად უდგება ფემინიზმს, როგორც ასეთს (მეორე ტალღას), განიხილავს "ცუდი გოგოს" იმიჯს, მნიშვნელობას. ისეთი წიგნი იყო, ბევრ რამესთან დაკავშირებით განსხვავებული ხედვა რომ გვაქვს, მიუხედავად იმისა, რომ საწყის პრობლემაზე ვუთანხმდები და დიდი სიამოვნებით რომ დავჯდებოდი და გავესაუბრებოდი მოცემულ თემებზე. <li><b>Margaret Atwood- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Handmaid%27s_Tale" target="_blank"><span style="color: blue;">The Handmaid's Tale</span></a></b></li> როგორც კი სადმე მედიაში ვუყურებ აბორტის აკრძალვის წინააღმდეგ გამოსვლას, ეგრევე ეს წიგნი მახსენდება. ტოტალური დაქვემდებარების ზენიტი და მისი მიზეზ-შედეგები თუ სრულ უტოპიად გეჩვენებათ, ცუდად გამოფხიზლდებით. ერთადერთი შვება ის იქნება, რომ ჯერ იქამდე არ მივსულვართ და ზარიც თუ დარეკავს თავში, რომ იქამდე მისვლას ხელი უნდა შევუშალოთ, წიგნს თავისი საქმე გაკეთებული ექნება. <li><b>Maya Angelou- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/I_Know_Why_the_Caged_Bird_Sings" target="_blank"><span style="color: blue;">I Know Why the Caged Bird Sings</span></a></b></li> წიგნი, რომელზეც ერთდროულად ვნანობ და მიხარია, რომ აქამდე არ წამიკითხავს. 2 წლის წინ რომ თავზარი დამცა, ჯერ კიდევ არასტაბილური თინეიჯერობის დროს რას მიზამდა. რატომღაც მგონია, რომ ყველას გექნებათ წაკითხული და არ გავარჩევ დიდად. თუ ვინმეს არ გაქვთ წაკითხული, გადახედეთ, არ ინანებთ. <li><b>Germaine Greer- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/The_Female_Eunuch" target="_blank"><span style="color: blue;">The Female Eunuch</span></a></b></li> ცნობილი ფემინისტური ნაშრომია. საკმაოდ კრიტიკული, შეიძლება სახეში მოგხვდეს ბევრი ადგილი, ისე გეცნოს სიტუაცია და ძალიან გაბრაზდე და მეორე, ცნობილ ფემინისტს რომ დავესესხოთ: "The truth will set you free, but first it will piss you off". მერე მოდის იდეა გაბრაზების აუცილებლობაზე, მაგრამ ბევრისთვის, ალბათ, უფრო რადიკალური, ვიდრე სხვა იმ დროის ფემინისტების იდეები. მაგ.: ოჯახში ქალის როლის საპასუხოდ, ქალების მხრივ მასიურად ოჯახების დანგრევა- როგორც არ უნდა ვიყო ქორწინების, როგორც ასეთის, არააუცილებლობაში დარწმუნებული, საკმაოდ გულუბრყვილო მოთხოვნაა, რა თქმა უნდა, არასათანადო ხელფასის, ხშირ შემთხვევაში, ბავშვების ყოლის სურვილიდან გამომდინარე ქალების მიერ კარიერის/სამსახურის მიტოვების მაჩვენებლის და კიდევ უამრავი სხვა ფაქტორის გათვალისწინებით (თუნდაც ის ფაქტი, რომ ქორწინება, რომელიც (წესით) არის უფლება ზრდასრული ადამიანებისა, იცხოვრონ ერთად, იქ გადასახადების და ეგეთების სიკეთე და ასევე ქორწინების vip კლუბობა რომ დავიკიდოთ და უბრალოდ, არის ხალხი, ვისაც უნდა იყოს ქორწინებაში). ბოლოს საკმაოდ ნათელ მომავალსაც ხატავს, როგორც გამოსავალს, მაგრამ ეს წიგნი რომ დაიწერა, იმის მერე კარგა ხანი გავიდა და ჯერ ის მომავალი არ მოსულა და მოდი, ისიც ვაღიაროთ, ცოტა უტოპიური მომავალიც კი ჰქონდა წარმოდგენილი.... მეორე მხრივ, body image-თან და საკუთარი თავის ხედვა/რწმენასთან დაკავშირებულ საკითხებში ძალიან ბევრ დადებით თემას ეხება. ანუ, თუ ხართ დაინტერესებულნი ფემინიზმით/ფემინისტური ლიტერატურით, ღირს წაკითხვა. <li><b>Erica Jong- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Fear_of_Flying_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;">Fear of Flying</span></a></b></li> თუ არ ვცდები, ერიკას სადებიუტო რომანი იყო. თავის დროზე ეროტიკა ქალებისთვის- ქალისგან დიდი ზარ-ზეიმით და ტაშის კვრით არ აუტაცებიათ. 2012-თვის ვერაფერი სკანდალური რომანია. მე ცოტა გამაღიზიანა ჩვეულებრივმა სასიყვარულო სამკუთხედმა და იმაზე ფიქრმა, ვის აირჩევდა მთავარი გმირი- არადა, უეჭველი ხომ უნდა აერჩია... give me a break... <li><b>Kazuo Ishiguro- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Never_Let_Me_Go_%28novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;">Never Let Me Go</span></a></b></li> ვუწევ რეკომენდაციას ორივე ხელით! ფილმი, ვიცი, ბევრს მოეწონა და მართლაც კარგი ეკრანიზაცია იყო, მაგრამ წიგნი საერთოდ სხვა სიმაღლეზე დგას. რომანი ადამიანებზე, სულზე, სიყვარულზე, იმედზე, ვიღაცის თავგანწირვაზე და ვიღაცის უფრო თავგანწირულ ბრძოლაზე, უფლებაზე- იყო ადამიანი... არცერთი სპოილერის დაგდება არ მინდა პრინციპულად. უბრალოდ, წაიკითხეთ და მერე კომენტარები დატოვეთ. იქ გავარჩიოთ (spoiler allert ან რამე მიაწერეთ, ღმერთმანი) :) <li><b>Bret Easton Ellis- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/American_Psycho" target="_blank"><span style="color: blue;">American Psycho</span></a></b></li> გადარეული ადამიანის გადარეულ ტვინში გაელვებული გადარეული აზრები, გადმოტანილი ფურცელზე. თუ გაქვთ რამე სტანდარტი, რის დაბლაც არ ეშვებით, უცენზურობის, სექსის სცენების ზღვრების, "სისხლების და გასხმების" ამბავში, ნუ წაიკითხავთ. ასევე, თუ ფილმი გაქვთ უკვე ნანახი, მაინც წაიკითხეთ: ეკრენიზაცია ჩამოუვარდება ხარისხით წიგნს. <li><b>Margaret Atwood- <a href="http://www.google.de/url?sa=t&amp;rct=j&amp;q=&amp;esrc=s&amp;source=web&amp;cd=1&amp;cad=rja&amp;ved=0CC0QFjAA&amp;url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FThe_Year_of_the_Flood&amp;ei=lxCvUvTALoHStAbAvYH4AQ&amp;usg=AFQjCNFNl6D6TT9dgAs2Bt3BoiRH17Mn5g&amp;sig2=X7dMhHkN3-_PJSposfsCdQ&amp;bvm=bv.57967247,d.Yms" target="_blank"><span style="color: blue;">The Year of&nbsp; the Flood</span></a></b></li> ფანტაზიაც არის და ფანტაზიაც! და ამ ქალბატონს აქვს საოცარი უნარი წარმოიდგინოს მსოფლიო, რომელშიც ხალხს მოუწევს ცხოვრება, უცებ რომ ერთი ნაბიჯი შეგვეშალოს და მცდარი გადაწყვეტილება მივიღოთ. ამ რომანში უფრო მეტი enviromental პრობლემაა, ვიდრე ზემოთ აღნიშნულში. ერთი-ორგან მდორედაც იკითხებოდა. სულ მეგონა, რომ ხელოვნურად წელავდა ვითარებებს და მერე, 2 გვერდში მოუყარა უცებ თავი ამბავს. აი, 1000 დღიანი მოგზაურობის მოსაყოლად რომ მოგცენ 1 საათი და შენ 45 წუთი ისაუბრო მოსამზადებელ პერიოდზე, მერე 10 წუთი-პირველი დღის შთაბეჭდილებებზე და ბოლოს 5 წუთში ჩატიო დარჩენილი 999 დღე. <li><b>Nino Haratischwili- <a href="http://www.verbrecherverlag.de/buch/469" target="_blank"><span style="color: blue;">Juja</span></a></b></li> გერმანიაში მოღვაწე ქართველი მწერლისა და რეჟისორის სადებიუტო რომანი. სათაური მოდის ზემას "ჟუჟა"-დან. არ მომეწონა... უფრო სწორად, ნაწილ-ნაწილ მომწონდა და მეგონა, რომ ჰა, ახლა ამოქაჩა-მეთქი, მაგრამ მთლიანობაში გადასარევი იდეა გადაურევლად ჩაასრულა... <li><b>Chuck Palahniuk- <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lullaby_%28Palahniuk_novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;">Lullaby&nbsp;</span></a></b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lullaby_%28Palahniuk_novel%29" target="_blank"><span style="color: blue;"> </span></a></li> უf, გემრიელი. როგორც წესი, საკმაოდ უწმაწურად წერს და თითო რომანში 2-3 ტაბუ/სკანდალს რომ არ მოუყაროს თავი, ვერ ისვენებს, მაგრამ ეს შედარებით მშვიდი (თუმცა, არა ნაკლებ იდეებიანი) სკანდალისგან შედგება. შეიძლება იმიტომაც მგონია ასე, რომ საქმე ჩვილებს ეხება და მანიპულაციისთვის (ა.კ.ა. უცოდველი არსება) მშვენიერი საშუალებაა. გირჩევთ მაინც.&nbsp;</ol> uf, ამომხდა სული :D<br /> <br /> მომდევნო წლის ნაწილი უკვე დაიკავა რამდენიმე წიგნმა ფემინისტური ლიტერატურის სიიდან. ასევე დიდი ნაწილი დაეთმობა მეოცე საუკუნის ამერიკულ ლიტერატურას, თუ მანამდე მარტინისებური ადამიანი არ გამოჩნდა და არ ჩამიშალა მთელი გეგმები.<br /> <br /> თუ რომელიმე წიგნი თქვენც გაქვთ წაკითხული და რადიკალურად სხვა აზრის ხართ, გელოდებით კომენტარებში. თუ იგივე აზრის ხართ, ასევე გამოცხადდით. :D<br /> <br /> Love,<br /> Chaotic Chaotichttp://www.blogger.com/profile/15005943120484487264noreply@blogger.com0