Chcąc otworzyć usta, otwórz oczy...

Liga de jábegas, czyli jak spędzić sobotni wieczór w Maladze

2011-07-09T21:15:00.002+02:00

Wyjść w sobotni wieczór w Hiszpanii na spacer i nie natknąć się na żadne wydarzenie warte zainteresowania oznacza, że: a) posiadamy zdolność niezauważania tego, co nas otacza, b) mamy wyjątkowego pecha. Tak to już jest, że Hiszpanie, jak to Hiszpanie: kiedy nadarzy się tylko okazja spędzają ją na świętowaniu. Tak też było i tym razem.

Swoją drogą nasuwa mi się porównanie do polskiego świętowania czasu wolnego. Podczas, kiedy Hiszpanie celebrują w sposób głośny i radosny najmniejsze święta, my w powadze, a nawet czasem smutku rozważamy polską niepodległość czy najstarszą w Europie konstytucję. Hiszpańskiego podejścia do fiesty stanowczo mi w naszym Narodzie brakuje...

Ale do rzeczy. Postanowiłem zatem w sobotni wieczór wybrać się na krótki spacer. Zaludnieine plaży zdawało się posiadać większą gęstość, aniżeli Monaco, które w rekordach świata w tej kategorii zajmuje 1. miejsce. Powód okazał się jednak bardziej złożony.

Bowiem oprócz zwykłego sobotniego leżakowania/kąpieli (w zależności od preferencji -odpowiednie skreślić), w El Palo odbywały się regaty Gran Premio de El Palo. Są one częścią Liga de jábegas (w wolnym tłumaczeniu liga ciągnących włoki -sieci do połowu ryb), których historia w prowincji Malaga sięga XIX wieku, kiedy to lokalni pescadores (rybacy) zorganizowali wyścigi łodzi po raz pierwszy. Od tego czasu corocznie mężczyźni startują w zawodach, które podzielone są na dwie kategorie: ogólne i dla weteranów. Zadanie polega na przepłynięciu łodzią wiosłową (poniżej na zdjęciu) w tą i z powrotem (w zaleźności od regat od 700-1400 metrów).

Relacja z regat w 2010 roku zamieszczona przez organizatora konkursu:

PS. Za jakość zdjęć przepraszam -zwalam na aparat w telefonie -lepszego sprzętu niestety pod ręką zabrakło:)

Słów kilka o Maladze -tytułem wprowadzenia :)

2011-07-05T23:11:00.001+02:00

Leżąca nad dwoma rzekami Malaga to niegdyś najważniejszy port Andaluzji. Obecnie to turystyczne miasto jest celem podróżny wszystkich pasjonatów języka hiszpańskiego -znajduje się tu mnóstwo szkół, w których można poprawić swoją językową płynność.

Co zatem przyciąga do Malagi? Nie jest to imponująca katedra, nie jest to urocza Starówka. Większość przyjeżdża tu dla morza, którego średnia temperatura w lipcu to 22 stopnie Celsjusza (podczas gdy powietrza około 26), a także dla czerpania przyjemności z hiszpańskiego gazpacho czy zajadania się paellą lub tortillą.

cdn.

Święta Góra Katalonii

2011-06-17T08:55:00.002+02:00

Montserrat, czyli "przepiłowana góra" wydaje się być idealnym miejscem na rozpoczęcie podróży poślubnej albo przypieczętowanie zaręczyn. To właśnie tam znajduje się najważniejsze dla wszystkich Katalończyków Sanktuarium La Morenety (Czarnulki).

O ile na rok 1079 datuje się pierwsze objawienie Matki Bożej na terenie Polski (Górka Klasztorna k/Łobżenicy), o tyle już ok. 880 roku kilkadziesiąt kilometrów od Barcelony w Santa Cova objawia się Czarna Madonna. Na początku powstaje kilka kaplic, ażeby w XI wieku 720 metrów nad poziomem morza powstał potężny klasztor benedyktynów z cudowną, rzeźbioną w drewnie, figurką Maryi z Dzieciątkiem trzymanym na kolanach. Oprócz miana "Czarnej Madonny" historii łączących Monserrat z Jasną Górą jest więcej. Otóż legenda głosi, iż figurkę (podobnie jak obraz w Częstochowie) wyrzeźbił autor trzeciej Ewangelii -św. Łukasz. Miała być ona ukrywana w grotach Montserrat przed Maurami, którzy okupowali tamte tereny, a po objawieniu Matki Bożej cudownie odnaleziona.

Dzisiaj Montserrat jest najważniejszym sanktuarium Katalończyków, jedną z głównych atrakcji turystycznych tego regionu, ale przede wszystkim miejscem do którego dążą wszyscy narzeczeni i świeży małżonkowie, aby prosić o wstawiennictwo i prowadzenie przez całe wspólne życie. O skuteczności świadczą tłumy czekające niemalże nieustannie, aby dotknąć figury La Morenety.

fot. Wikipedia

Niektóre rzeczy kosztują więcej, niż Ci się wydaje.

2011-03-04T00:03:00.004+01:00

Płacimy coraz więcej za coraz mniej, Chińczycy będą wszędzie, chińska gospodarka w ciągu 50. lat będzie najlepsza na świecie. I co z tego?

Ja i tak wolę żyć w Polsce. Teledysk do piosenki All I need zespołu Radiohead pokazuje wyraźnie, że "niektóre rzeczy kosztują więcej, niż Ci się wydaje": Czy warto aż tyle płacić? Zachęcam do obejrzenia.

PAELLA DE POLLO, czyli danie prosto z Andaluzji!

2011-01-10T22:51:00.003+01:00

Brak pomysłu na obiad? Proponuję paellę. Danie pochodzi z hiszpańskiej Andaluzji i opiera się na ryżu z dodatkiem szafranu, ale poza tym wszelkie wariacje są dozwolone. Smażona jest na specjalnej patelni z dwoma rączkami, zwanej zresztą tak samo. Ja proponuję paellę z kurczakiem, ale bardzo modną jest również paella z owocami morza. Poniżej znajduje się przepis zainspirowany stroną http://www.recetasdiarias.com/. Odpowiednio zmodyfikowany prezentuję poniżej. Smacznego! :) ¡Buen provecho!

PAELLA DE POLLO (Paella z kurczakiem)

Składniki:

600g ryżu (ja dałem po prostu 4 paczki;p)

1/2 posiekanego kurczaka (ale ja zamieniłem na 3 filety z kurczaka;p)

2 karczochy (ja zamieniłem na 1, ale dużego brokuła:))

2 czerwone papryki

2 pomidory (i łyżeczka koncentratu;p)

1/2 cytryny

1 ząbek czosnku

szafran

mielony pieprz

pietruszka

rozmaryn

tymianek

olej

sól

Przygotowanie:

Najpierw gotujemy ryż, ale tak żeby był al dente;p
Kroimy kurczaka w kostki i smażymy na średniej patelni, potem wrzucamy to do gotującej się wody (4-5 szklanek) i gotujemy przez pół godziny.

W tym czasie podsmażamy paprykę pokrojoną w kostki i pozostawiamy ją osobno. Brokuły dzielimy na małe części i sparzamy.

Potem na patelnię wrzucamy dwa pomidory obrane ze skórki i pokrojone na kawałki i smażymy do uzyskania takiej konsystencji "sosowej". Jak będzie za mało, można dodać troszkę koncentratu. Po uzyskaniu tej konsystencji wrzucamy na to ryż i mieszamy. Ryż lekko podsmażamy, po czym wlewamy do niego kurczaka (razem z wodą), następnie dodajemy paprykę i brokuły. Mieszamy, dodajemy pieprzu, soku z 1/2 cytryny, tymianek, rozmaryn, szafran i solimy wg uznania (z przyprawami można kombinować przeróżnie;p Ja np. nie dodawałem rozmarynu -nie miałem po prostu;p;p Ale za to dodałem bazylii troszkę;p

Potem 10 minut wszystko gotujemy, aż woda z kurczaków wsiąknie w ryż. Cały czas mieszamy.

Potem zostawiamy na jakiś czas, żeby przeszło -i gotowe:)) Nic bardziej prostszego :)

Życie nie po to tylko jest, by brać -o WOŚP słów kilka.

2011-01-09T13:45:00.000+01:00

Cieszy mnie bardzo zaserduszkowany Szczecin. Cieszy mnie fakt, że coraz więcej starszych osób na swoich płaszczach nosi dowody wpłaty na rzecz Wielkiej Orkiestry. Cieszy mnie, że coraz mniej już incydentów będących echem "kontrowersji" wynajdowanych corocznie przez jedną z radiowych rozgłośni. Cieszy mnie, że coraz więcej kapłanów wspiera WOŚP i coraz mniej głosi banialuki o jej finansach. Cieszy mnie, że świadomość społeczna o konieczności wzajemnego wspierania się jest coraz większa.

Fakt: sam kiedyś głosiłem tezy przeciwne inicjatywie Owsiaka, ale niechęć ta raczej spowodowana była ideologią twórcy Orkiestry, aniżeli samym dziełem. I choć tezom Jurka do dzisiaj jestem przeciwny, działania Fundacji uważam za pozytywne. Wszelka pomoc polskim szpitalom z małymi dzieciaczkami jest rzeczą niezwykle wartościową. Każda maszyna, która ma uratować ich życie jest bezcenna. Wystarczy odrobina miłości, miłości, która jest dawaniem. Zresztą każde słowo byłoby tu banałem. Tylko działanie się liczy. Dlatego, jeśli jest w Tobie choć trochę miłości, wyjdź na ulicę i wrzuć do puszki choć złotówkę, wyślij SMS-a (75565 o treści "serce"). A jeśli masz więcej -może wylicytuj coś na jednej z aukcji?

Na zachętę Soyka i jego kultowa "Tolerancja":

wosp.org.pl

Dobroczyńcy i złoczyńcy

2011-01-05T21:25:00.001+01:00

Przykład Anny Dymnej obala powszechny pogląd, że do sukcesu można dojść jedynie przez paserstwo i bycie Ebenezerem Scrooge`em. Potwierdza moje zdanie, że życiową satysfakcję można pozyskać będąc dobrym człowiekiem. A każdy jeden dobry człowiek więcej, to o jednego złego mniej. Zachęcam więc do dobra i życzę wytrwałości, bo niewątpliwie nie jest to łatwe. Wam, drodzy Czytelnicy, ale także i sobie.

A na zachętę zapraszam do przeczytania wywiadu Piotra Najsztuba z Anną Dymną udzielonym dla Wprost i opublikowanego w świątecznym wydaniu. Publikuję link do reprintu na www.e-teatr.pl.

fot. prezydent.pl

Pytanie o Schoenbrunn -odpowiada Mateusz Klimek

2010-11-26T07:18:00.004+01:00

Na pytanie z forum PILOCI WYCIECZEK zadane przez użytkownika mallagada odpowiada Mateusz Klimek.

rys. GardenVisit.com

mallagada napisała:

Mam pytanie do pilotów bardziej doświadczonych ode mnie:) Jadę pierwszy raz z grupą do Wiednia i mam trochę pytań w związku z pałacem Schoenbrunn. Muszę tam szybko i sprawnie odebrać bilety i posłać grupę na zwiedzanie, czasu mało, a ze względu na odbywający się jarmark mogę mieć problemy z szybkim zlokalizowaniem. W którym miejscu znajdę kasy (czy też, jak to nazywają VisitorCebter, gdzie mam zarezerwowane bilety), toalety i szatnie?

Kiedy przekroczysz bramę ogrodów Schoenbrunn, po lewej stronie zobaczysz sklepik z pamiątkami. Tam przy ostatniej kasie znajduje się kasa dla grup. Podejdź tam z potwierdzeniem rezerwacji i odbierz bilety (pamiętaj aby być tam przynajmniej 30min wcześniej). Toalety znajdują się nieopodal tego miejsca (są dobrze oznaczone), a także w budynku Pałacu (po wejściu -po lewej stronie). Sklepik z pamiątkami znajduje się zarówno tam, gdzie będziesz odbierać bilety, jak również w miejscu, w którym zakończycie zwiedzanie pałacu (ja zawsze tam daję trochę czasu na zrobienie małych zakupów).

Po odebraniu biletu udaj się do wejścia, omiń kolejki z turystami indywidualnymi (wejdź przez drzwi z lewej strony), przejdź obok kas. W ten sposób znajdziesz się przy szatni, gdzie grupa zostawia plecaki i kurtki (prawdopodobnie dostaniesz numerek na całą grupę, a plecaki i kurtki włożycie do jednej skrzyni -dlatego ważne jest, żebyście z powrotem zeszli razem), a następnie udacie się do wejścia. Przejdziecie przez bramki (warto pilnować, czy nie przechodzą "obcy", bo potem może być problem z liczbą wejść) i po lewej stronie będziecie odbierać audiobook`i. Warto, żeby już w tamtym miejscu je uruchomili, ponieważ: po pierwsze jest tam krótki wstęp, po drugie sprawdzisz czy wszystkie działają i czy są na pewno ustawione po polsku. Jeśli nie -możesz wrócić do punktu, gdzie je otrzymałeś i poprosić o zamianę. Potem zwiedzanie indywidualne, które trwa ok. 40 minut. Na końcu znajduje się rozgałęzienie dla osób, które idą na dłuższą trasę. Warto, żebyś był tam pierwszy, co byście się nie pogubili. Po zwiedzaniu przejdziecie przez sklepik, gdzie ludzie mogą zrobić sobie małe zakupy, a następnie RAZEM zejdźcie na dół do szatni.

Czy wejście na zwiedzanie jest jakoś w pobliżu i czy trasę kończy się tam, gdzie się zaczynało i jak z miejsca zakończenia przejść najprościej na teren parku? I Waszym zdaniem ile mniej więcej czasu powinno nam zająć zwiedzanie (trasa Imperial, 35- minutowa), ogólne rozejrzenie się po parku i zakupy na jarmarku?

Jak już napisałem, zwiedzanie kończy się w miejscu, w którym zaczęliście: w szatni. Aby przejść na teren parku należy obejść pałac z lewej lub prawej strony -nie ma dużej różnicy. Na zwiedzanie samego parku warto dać 45-60 min. czasu wolnego, a jeśli dochodzi jarmark -warto wydłużyć go o ok. 1h (w końcu oprócz zakupów trzeba też posmakować przepysznej Melange;)).

Będę bardzo wdzięczna za konkretne odpowiedzi. Z góry dziękuję!

Powodzenia i do zobaczenia na szlakach:-)

Dostępność atrakcji turystycznych a dbałość o zabytki

2010-10-10T23:09:00.000+02:00

Rozmowa ze znajomą zmusiła mnie do zastanowienia się nad kwestią ochrony zabytków w kontekście rosnącego ruchu turystycznego, a zarazem chęci każdego turysty do dotknięcia wszystkich pamiątek przeszłości.

Pierwszym moim skojarzeniem było etiopskie miasto Yeha, w którym znajduje się Świątynia Księżyca sięgająca jeszcze 700 roku p.n.e. Ten najstarszy zabytek Etiopii do niedawna jeszcze dostępny był dla zwiedzających bez żadnych ograniczeń, a także zabezpieczeń. Jednak ze względu na niebezpieczeństwo zawalenia się ścian, a jednocześnie stale wzrastający ruch turystyczny, niemieccy archeologowie i architekci przybyli do Yeha, aby wzmocnić ściany. Pierwszą czynnością było oczywiście zabezpieczenie budynku. I chociaż cały czas można wejść do środka (i to zupełnie za darmo), widać, że Etiopczycy powoli zaczynają rozumieć potrzebę ochrony zabytków przed turystami. Wszak jeśli ów budynek zostanie całkowicie zniszczony, kto się nim zaopiekuje?

Podobna sytuacja, również etiopska, znajduje się w duchowej stolicy Etiopii -Aksum, w której to znajdować się ma (wg wierzeń Etiopczyków) Arka Przymierza. Tam w kościele położonym tuż obok kaplicy ze wcześniej wspomnianą Arką, znajduje się księga liturgiczna pochodząca sprzed kilku wieków, a będąca w ciągłym użytku. Nie ma też żadnych przeciwwskazań do robienia zdjęć z lampą błyskową. Widać natomiast, że tak użytkowana, już niebawem nie będzie mogła spełniać swojego zadania.

Takich sytuacji w Etiopii znajdziemy dużo więcej (ot, chociażby krzyże Lalibeli z XIV wieku ze złota i nie tylko). Wszyscy turyści, z którymi miałem przyjemność podróżować, byli zszokowani, a jednocześnie zmartwieni takim stanem rzeczy. Nikt jednak nie powstrzymał się od współudziału w tej artystycznej zbrodni. Z drugiej strony, trudno wymagać od turysty, aby ten, widząc atrakcję turystyczną tak wielkiego formatu, nie chciał zbliżyć się do niej, dotknąć, czy zrobić zdjęcia. Tym bardziej, jeśli gospodarz na to pozwala. Zdjęcia więc powstają, skały ścierają, turyści wyjeżdżają zadowoleni, ale kraj staje się coraz bardziej ubogi.

Drugą stronę medalu reprezentują nasze europejskie zabytki. Przesadna wręcz bojaźń (ostatnio na przykład, usłyszałem od znajomej, że w Knossos, gdzie znajduje się rekonstrukcja Pałacu Minosa, nie można wejść do pomieszczeń, które wartości historycznej nie mają, a tworzą jedynie obraz tego, jak ów Pałac wyglądał w epoce brązu, kiedy go tworzono. Taka przesada z kolei nie pozwala na poznanie tego, co jest jednym z tzw. high-lightów kreteńskiej wyspy.

Innym przykładem są muzea, zamki i zakaz robienia w nich zdjęć. Choć zupełnie rozumiem ograniczenie związane z lampą błyskową, to zakaz całkowity kojarzy mi się tylko i wyłącznie z chęcią dodatkowego zysku. Na szczęście większość muzeów (jak choćby niemieckie -na zdj. rekwizyt z berlińskiego Pergamonmuseum) odchodzi już od tego systemu, a muzea nowoczesne, multimedialne pozwalają rekwizytów (lub przynajmniej ich replik) dotykać, oglądać je z każdej strony i sprawić, aby turysta wyszedł z muzeum wzbogacony o wiedzę i zadowolony.

Najtrudniejsze jednak pytanie brzmi: która droga jest właściwa? Zapewne każda po trochu i czasu potrzeba, aby znaleźć złoty środek. Można jedynie trzymać kciuki, aby nie został wynaleziony za późno, bo nasze wnuki zabytki najstarsze oglądać będą mogli już tylko na zdjęciu...

Barcelona -dzień III: Gaudi i kataloński gotyk

2010-09-19T18:38:00.001+02:00

Kolejny dzień wizyty w Barcelonie rozpocząłem od wizyty w wizytówce miasta: Kościele Świętej Rodziny czyli słynnej Sagrada Familia. Wiecznie nieskończony kościół robi wrażenie nie tylko z zewnątrz -cudownymi fasadami: Narodzenia czy Męki Pańskiej. Powalają też wewnętrzne kolumny symbolizujące drzewa czy sklepienia pełne słoneczników. Niewątpliwie to o tej świątyni myślał Gaudi, kiedy 10 czerwca 1926 roku przechadzając się po mieście. Nieuważnie przechodząc przez jezdnię, został potrącony przez tramwaj. Zmarł na miejscu. Pochowany został w podziemiach dzieła swego życia (w 1992 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny artysty). Obecnie znajduje się tam kaplica.

Prosto ze świątyni udałem się do zespołu szpitalnego Świętego Krzyża i Świętego Pawła (de la Santa Creu y Santa Pau). To wybitne dzieło modernistycznych architektów wybudowane zostało na początku XX wieku i wpisane jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Pełni funkcję szpitala do dzisiaj. Jest też miejscem nauki barcelońskich studentów medycyny. Kompleks można jednak zwiedzać z zewnątrz. Warto.

Prosto ze szpitala udałem się pod górkę. Wędrując przez barcelońskie wzgórza dotarłem wreszcie do najbardziej znanego parku w mieście -Parku Guell. Zaprojektowany przez Antoniego Gaudiego na zlecenie Eusebiego Guella -przyjaciela artysty, jest dzisiaj jednym z ulubionych miejsc wypoczynku dla mieszkańców Barcelony, a także dla przyjezdnych turystów. Można tam domy zaprojektowane przez artystę -doskonale komponujące się z otaczającą je przyrodą. Wszak Gaudi w swoich dziełach właśnie do przyrody nawiązywał. Chociaż park ten miał być dzielnicą bogatych, obecnie zamieszkany jest tutaj zaledwie jeden dom. W parku znajduje się też muzeum Gaudiego. I choć bilet kombinowany ze wstępem do Sagrady Familii wypada korzystnie -dom Gaudiego nie jest specjalnie zachwycającym miejscem. Warto jednak pospacerować po samym parku, żeby spotkać choćby grającego na cymbałkach artystę. Muzyka jest idealnym dopełnieniem tego niezwykłego otoczenia:

Po rozkosznym spacerze po Parku Guella, kolejką metra udałem się do gotyckiej dzielnicy miasta. Do Kościoła Matki Bożej Morza warto wejść, choć po wizycie w Sagradzie Familii wygląda jak zwykła, gotycka świątynia. Dobrze jest jednak zwrócić uwagę na halową strukturę kościoła oraz typowe dla katalońskiego gotyku wieże. Nie strzelają one w niebo jak Notre Dame w Paryżu. Przypominają raczej wieże zamkowe. Jak się później okazało, to charakterystyczna cecha tego stylu.

Kolejnym miejscem, do którego zawitałem tego dnia był wybudowany na miejscu dawnej cytadeli Park Miejski -kolejne ulubione miejsce barcelończyków. Siedziba Parlamentu Katalonii oraz kilku muzeów. Znajdzie się również coś dla miłośników romantycznych wieczorów. W parku tym znajduje się sporych rozmiarów jeziorko, po którym można popływać łódką w rozsądnej cenie. Jednak największą atrakcją parku jest Kaskada udekorowana przepięknymi rzeźbami. Choć głównym projektantem był Josep Fontsere, wiadomo jest, że maczał w niej również palce, często dziś wspominany Antoni Gaudi.

Po wyjściu z parku, dzień można zakończyć przechodząc przez Łuk Triumfalny wybudowany w 1888 roku na Wystawę Światową. Na jej fryzie widnieje napis: Barcelona wita narody. Po tak męczącym dniu można spocząć gdzieś na kuflu piwa, choć ciało zapewne będzie zapraszało do snu:-) Miłej nocy w takim razie:-)

Barcelona -dzień II: Gracia, a także prezent -film spod Magicznej Fontanny:)

2010-09-08T19:58:00.002+02:00

Po pierwszej nocy spędzonej w hostelu La Rambla Colon, postanowiłem zmienić miejsce zakwaterowania. Choć droższy, hostel Equity Point jest miejscem zupełnie odróżniającym się od brudnego i głośnego hostelu. Czyste pokoje, klimatyzacja, sympatyczna obsługa i przemili hostelowcy sprawili, że pobyt w Barcelonie zaczął się udanie. Po przedpołudniowej przeprowadzce udałem się na spacer w okolicach hostelu.

Jako, że znajduje się on w samym centrum miasta, pierwszym miejscem był Passeig de Gracia ze znanymi Casa Batllo i Casa Mila (na razie tylko z zewnątrz). Mimo zachwycających kształtów najbardziej przykuła uwagę jednak dzielnica położona lekko na północ od ulicy: Gracia. To dzielnica, gdzie turystów niehiszpańskojęzycznych można policzyć na palcach jednej ręki.

Doskonały klimat hiszpańskiej starówki. Kawiarnie pełne Hiszpanów i przepyszny sklep z owocami -to wszystko właśnie tam. Jest tam też, ukryta między innymi domami, Casa Vincenz -jedno z kolejnych dzieł Gaudiego rzadko zauważanych przez turystów -a szkoda. Służy jednak jako dom mieszkalny -podziwiać ją więc można tylko z zewnątrz. Na koniec dnia warto przysiąść w kawiarence na jednym z placów Gracii -kawa w Hiszpanii jest dość tania, bo espresso można już wypić za nieco ponad 1 euro.

Z Gracii łatwo przejść w okolice Placu Hiszpańskiego przy którym znajduje się magiczna fontanna. Część całego kompleksu budowli stworzonych na Wystawę Światową w 1929 roku na wzgórzu Montjuic. Show, który odbywa się od czwartku do niedzieli od 21:30 (zimą od 19) robi nieodparte wrażenie, że woda może zdziałać cuda. Show odbywa się co 15 minut, za każdym razem z inną muzyką i innymi efektami. Poniżej próbka.

Barcelona. Dzień I: Girona

2010-09-07T20:05:00.001+02:00

Przylot do Katalonii późnym wieczorem na znajdujące się 20km od Girony lotnisko spowodował, że pierwszy dzień spędzony został właśnie w tym średniowiecznym mieście.

Geru Undar -bo tak początkowo nazywało się to miasto należało do Fenicjan, Celtów i Rzymian, którzy poprowadzili tamtędy Via Augustę -niezwykle istotny trakt cesarki wiodący z Rzymu do hiszpańskiego Kadyksu. W średniowieczu rozpoczął się rozkwit miasta. Dzisiaj Girona dzieli się na Stare i Nowe Miasto. Głównymi jej atrakcjami jest robiąca wrażenie Katedra de Santa Maria (gotycka świątynia z barokową fasadą) czy też mury miejskie z przepięknymi ogrodami. Z ich baszt rozciągają się zapierające dech w piersiach widoki.

We wtorki i soboty można też przejść się na rynek, żeby posmakować niektórych, przepysznych owoców. Prosto z hiszpańskich sadów.

Wieczór spędzić można w okolicy Placa de Catalunya -może akurat trafi się na miejską imprezę, w której zabawiać będzie mim. A nawet jeśli nie -można przysiąść w jednej z okolicznych kafejek :)

Wysokoalpejską trasą -Austria.

2010-07-11T12:06:00.001+02:00

Trasa Wysokoalpejska wiedzie od Salzburga przez Innsbruck aż w najwyższe partie austriackich Alp ze szczytem Grossglockner na czele. Piękne widoki, cudne miejsca. Bogata historia i nieujarzmiona przyroda. To wszystko właśnie tam.

Czy kreatywna atmosfera sprzyja nauczaniu obcego języka? Za i przeciw

2010-07-01T10:47:00.003+02:00

W dobie Internetu oraz bardzo często uzależniających portali internetowych typu Facebook czy nasza-klasa, stworzenie kreatywnej atmosfery w celu nauczenia języka obcego jest rzeczą niezmiernie trudną. Czy warto jednak walczyć o to, aby taką stworzyć?

Rozważania na ten temat rozpocznę od próby zdefiniowania „kreatywnej atmosfery”. Kreatywny to „tworzący coś nowego lub oryginalnego”. Kreatywną atmosferą nazwiemy zatem taką, w której uczestnik owej atmosfery staje się twórcą. Realizuje się poprzez tworzenie czegoś zupełnie nowego.

Należy pamiętać, że w badaniach nad mózgiem przeprowadzonymi w latach 60. XX wieku dowiedziono, iż każda połowa mózgu ma swoje funkcje. I tak lewa półkula steruje „logiką, abstrakcją, analityką, pojęciowością, racjonalnością i linearnością itd., prawa jest centralą sterowania emocjami, konkretyzowaniem, syntezą, obrazowością, intuicją i połączeniami itd.” Oznacza to, że aby połączyć jedną półkulę z drugą, należy połączyć wyżej wymienione cechy. Obrazy z pojęciami, intuicję z racjonalnością itd. W 1926 roku Graham Wallas podzielił proces kreatywny na 5 elementów: fazę przygotowania, dojrzewania, zrozumienia, oceny oraz opracowania. Według tego podziału, w pierwszej kolejności następuje wprowadzenie do przedstawionego problemu, następnie tworzymy powiązania pomiędzy poszczególnymi, stworzonymi w mózgu obrazami odnoszącymi się do danej kwestii. Zaczyna się wówczas tworzyć obraz, aby wreszcie ocenić, czy to się nam w ogóle przyda. Przy pozytywnej odpowiedzi rozpoczyna się dopiero tworzenie „dzieła”.

Ad rem, na czym polegać mo e kreatywna atmosfera w szkole? W przypadku dzieci przedszkolnych i wczesnoszkolnych może to być tworzenie rysunków, wycinanek. W przypadku dzieci starszych pisanie opowiadań czy piosenek w języku obcym, a w przypadku młodzieży kręcenie filmów. Należy pamiętać przy tym, aby zawsze jasno przedstawiony był cel działania i ukazana jego sensowność.

Każdy z wymienionych powy ej przykładów kreatywności aktywizuje, ale przede wszystkim zachęca do nauki i sprawia, że język obcy staje się swego rodzaju „ciekawostką”. Takie podejście do nauki nie tylko przyspiesza proces przełamania w nauce języków, ale także, a właściwie przede wszystkim, przeciwstawia się powszechnym opiniom, że „nauka jest nudna”, a „nauka języka obcego jest żmudna, ciężka i męcząca”.

Czy jednak wprowadzenie takiej atmosfery w trakcie zajęć lekcyjnych jest rzeczą udaną i pożyteczną? Z jednej strony niewątpliwie tak. Po pierwsze, następuje integracja grupy. Wyłaniają się liderzy, czarne owce. Grupa poznaje się, a jej członkowie dowiadują się na kogo mo na liczyć. Co więcej, dzięki takiej sytuacji grupa idzie w tym samym kierunku i mniej więcej na równym poziomie, ponieważ nieco słabsze jednostki równają do tych lepszych, a nieco lepsze starają się trochę zahamować. To sprzyja atmosferze grupy, w której mało kto czuje się „gorszy” lub „lepszy”. Sprzyja te nauce języków. Bowiem w sytuacji, kiedy grupa jest na podobnym poziomie, łatwiej dostosować do niej nauczany materiał oraz tempo jego przyswajania.

Drugim argumentem, który wskazuje na dobre strony „kreatywnej atmosfery” jest nauka przyswajania obrazów. W dzisiejszych czasach niezwykle popularnym staje się zjawisko „lazy-eye” (leniwe oko), które dotyczy spojrzenia na to, co nas otacza. Nasz mózg nie przyjmuje już wielkiej ilości obrazów, które dostrzegamy na co dzień, jak billboardy, plakaty, ulotki czy reklamy telewizyjne i internetowe. Zerkamy na nie jednokrotnie, aby później i tak zapomnieć o tym, co widzieliśmy. To zjawisko powoduje, że odzwyczajamy się od spoglądania na obrazy w sposób interpretacyjny. Umożliwienie dzieciom wycinania pewnych symboli, obrazów, a także praca z młodzieżą nad elementami językowymi popartymi grafiką (interpretacja zdjęć, artykuły prasowe) pozwala uwolnić się od wspomnianego zjawiska i zastanowić się nad tym, na co się spogląda. Jest to element niezwykle przydatny w późniejszym kojarzeniu sytuacji, kiedy należy użyć skojarzonego słownictwa ze spotkaną na grafikach sytuacją (np. przy wizycie w sklepie, u lekarza czy też na spotkaniu towarzyskim).

Kreatywna atmosfera jest również szansą dla osób chaotycznych, osób, które mają problem ze skupieniem się oraz osób, które są „duszami artystycznymi”. Dzięki aktywnemu działaniu, nie nudzą się one na zajęciach, co sprzyja poznawaniu nowego słownictwa i konstrukcji gramatycznych. W zależności od wykorzystanych ćwiczeń może to pogłębiać również umiejętności komunikacyjne, jak rozmowa czy pisanie.

Z drugiej jednak strony, kreatywna atmosfera zastosowana w pracy grupowej może spowalniać rozwój językowy. Jak wspomniano już wcześniej, powoduje ona obniżenie poziomu u osób, które język obcy znają ponadprzeciętnie. W takiej sytuacji to do nauczyciela należy obowiązek stworzenia grup, które posługują się nim na mniej więcej takim samym poziomie.

Problemem przy tworzeniu kreatywnej atmosfery może być również konieczność spełnienia niższych potrzeb dziecka. Zastosowanie ma tutaj Piramida potrzeb Maslowa. Opiera się ona na 5 podstawowych potrzebach

(fizjologicznych, bezpieczeństwa, miłości i przynale ności, szacunku i uznania oraz samorealizacji). Wszystkie

te potrzeby ściśle są ze sobą powiązane. Dopiero kiedy zostanie zrealizowana potrzeba niższego rzędu, może

rozpocząć się realizacja potrzeby rzędu wyższego.

Oczywiście, można to spełnić w ramach zajęć, np. gotowanie zagranicznych potraw na zajęciach, a później przy owych potrawach rozmowa w języku obcym w ramach potrzeb fizjologicznych, czy zabawy rozładowujące emocje przy zastosowaniu obcego słownictwa, aby zrealizować potrzebę bezpieczeństwa i miłości. Dopiero wtedy bowiem dzieci mogą rozpocząć realizację swoich pomysłów, kiedy nie myślą o innych elementach życia.

Podsumowując można zauważyć, iż tworzenie kreatywnej atmosfery ma wiele zalet, ale także wad. Z jednej strony zachęca i pobudza do działania, z drugiej jednak może zahamować rozwój lepiej rozwiniętych osób. Niezwykle istotnym jest więc, aby osoba prowadząca zajęcia potrafiła pogodzić przyjemne z pożytecznym i uważnie obserwowała rozwój poszczególnych członków grupy.

Należy również pamiętać, aby kreatywna atmosfera i dobra zabawa nie przyćmiły głównego celu zajęć, jakim jest nauka języka obcego. Łatwo bowiem wprowadzić zabawy czy formy twórcze, które nie będą wprowadzały rozwoju językowego. W takiej sytuacji mija się to z celem, a nawet jest krzywdzące dla uczniów.

Bibliografia:

"Kreatywność i Ty. Droga do pomysłowości w pracy". T. Wieke. Wydawnictwo ONE Press 09/2007

Internet (sjp.pwn.pl)

Pilot wycieczek bez licencji -pytanie i odpowiedź

2010-04-22T06:46:00.008+02:00

Ne forum internetowym GoldenLine.pl, jeden z Użytkowników zadał pytanie:

Witam!

czy ktoś mógłby pomóc mi w zrozumieniu pewnej kwestii?
Otóż istnieją na rynku touroperatorzy, którzy w zamieszczanych w serwisach internetowych ogłoszeniach o pracę (chodzi mi m.in. właśnie o stanowiska pilotów wahadłowych) nie wymagają posiadania licencji pilota wycieczek. Zastanawiam się jak to jest możliwe? Czy zwolnienie osoby na takim stanowisku z jakichś obowiązków, daje możliwość pracy bez licencji?

Pozdrawiam.

Pozwoliłem sobie odpowiedzieć na to pytanie.

Praktyka touroperatorów w tej kwestii trwa już długo, co nie znaczy, że jest legalna.

Art 10a. punkt 4 Ustawy o usługach turystycznych: "Art. 10a. Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności jest: 4) powierzenie przez organizatora turystyki wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek osobie nieuprawnionej lub nieposiadającej znajomości języka, o którym mowa w art. 31, albo nieposiadającej aktualnego zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do wykonywania zadań przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek, wydanego zgodnie z przepisami wymienionymi w art. 23 ust. 1."

Art. 20 pkt.3: 3. Do zadań pilota wycieczek należy sprawowanie, w imieniu organizatora turystyki, opieki nad uczestnikami imprezy turystycznej w niezbędnym zakresie, wynikającym z charakteru imprezy, czuwanie nad sposobem wykonywania usług świadczonych na rzecz uczestników podczas imprezy oraz przyjmowanie od nich reklamacji dotyczących świadczonych im usług, a także reprezentowanie organizatora turystyki wobec kontrahentów świadczących usługi w trakcie trwania imprezy."

Jeśli więc osoba na stanowisku "pilota wahadłowego" pełni wyżej wymienione obowiązki (a pełni), to znaczy, że jest pilotem wycieczek

Przyjęta ostatnio przez Sejm nowelizacja ustawy w art. 20, pkt.3 mówi:
"3. Do zadań pilota wycieczek należy czuwanie, w imieniu organizatora turystyki, nad sposobem świadczenia usług na rzecz klientów, przyjmowanie od nich zgłoszeń dotyczących związanych z tym uchybień, sprawowanie nad klientami opieki w zakresie wynikającym z umowy, wskazywanie lokalnych atrakcji oraz przekazywanie podstawowych informacji dotyczących odwiedzanego kraju i miejsca.”"

Te zadania pilot wahadłowy też ma pełnić. Nieważne więc, którą ustawą podpiera się touroperator: ma obowiązek zatrudniać pilota z licencją.

Wydaje się, że taka sytuacja jest wołaniem biura: szukamy pilotów bez licencji, ponieważ ci z licencją nie chcą z nami jeździć. A pytanie brzmi: dlaczego?

Powyżej: animacja wahadła Foucaulta obrazująca ruch na południowej półkuli: wikipedia.org. To jedyne wahadła, które są legalne bez pilota z licencją.

Ku pamięci mojej historii

2010-04-18T22:49:00.000+02:00

Wielki szok przeżywa człowiek, kiedy dowiaduje się nagle, że w tym samym rodzinnym domu, w którym wychowywał się i mieszkał przez 19 lat, mieszkała żona Prezydenta RP. Jakaś taka dziwna więź nagle się tworzy... I smutek...

I nagle sobie uświadamiam, że przecież nie znamy naszej własnej historii... Poszukujemy prawdy o naszym narodzie, uczymy się historii kraju, Europy i świata, a nie znamy historii naszej rodziny i miejsca naszego pochodzenia.

Czy to nie jest paradoks naszego życia, że zajmujemy się wszystkim co dookoła, a nie myślimy w ogóle o tym, co blisko i co dotyczy nas? Może boimy się spojrzeć na nasze jestestwo? Może po prostu brakuje nam odwagi, żeby poznać naszą własną historię?

I kiedy ktoś odchodzi, kiedy dowiadujesz się, że był z tobą w jakiś sposób związany, przeżywasz żal, że nie wiedziałeś.

Pamiętam, że kiedy zmarła moja świętej pamięci Babcia, na pogrzeb przyjechał brat mojego ś.p. Dziadka. Dopiero od niego dowiedziałem się, jak wielkim Polakiem był Ojciec mojej Mamy. Że jako polski żołnierz ukrywał się, że uciekł z wagonu, który wiózł go na pewną śmierć...
Szukamy wielkich bohaterów, a oni byli wśród nas. Uczymy się historii świata, ale zapominamy, że ją tworzymy. Jesteśmy częścią tego, co trwa. Nie zapominajmy o tym.

zdjęcia: Aktualności Lokalne
na zdjęciach: mała Maria Kaczyńska w otoczeniu kolegów ze Złotowa
niżej: dom, w którym mieszkała przez 2 lata Maria Kaczyńśka -mój dom rodzinny

O polskim egocentryźmie i polskiej solidarności słów parę...

2010-04-18T16:11:00.003+02:00

Zgadzam się z żałobą narodową, akceptuję Wawel, ale niepokoi mnie brak reakcji na chińską tragedię. Od środy w regionie Qinghai zginęło ponad 1700 osób, a liczba ta zapewne jeszcze wzrośnie. Wydaje mi się również, iż fakt, że na Haiti zginęło 230 000 osób nie sprawia, że chińska tragedia jest mała.

Tymczasem w polskich mediach o chińskiej katastrofie zaledwie parę słów. Uderza nas pewna monotematyczność, która z jednej strony jest uzasadniona patriotyzmem i przywiązaniem do Głowy Pańśtwa i wielu pozostałych ofiar (które podzielam), z drugiej jednak -zasłania nam wydarzenia, które dzieją się na całym świecie, jak wyżej wspomniany kataklizm. Wydarzenia, które wcale nie są nieważne.

Chciałbym, żeby to, co dotknęło nas, nie było jedynie wydarzeniem. Żeby było czymś, co nas zbuduje, co sprawi, że zrozumiemy ulotność życia i sens czerpania z niego najpiękniejszych chwil. Że zrozumiemy, na podstawie życia ofiar Smoleńska, iż nasze życie bez służby dla innych po prostu traci sens. Co spowoduje, że nasze myśli wystąpią poza granice naszego egoizmu, domu, miasta i państwa. Że zaczniemy wspierać nie tylko to, co daje nam później owoce, ale i to, co daje owoce innym.

Polska solidarność nie może zakończyć się w Polsce. Mamy obowiązek się nią dzielić.

O katastrofie w Chinach przeczytasz na: http://tur-news.blogspot.com

Jeszcze Polska nie zginęła!

2010-04-11T20:29:00.002+02:00

Jest mi smutno. Jest mi trochę żal. Ale nie jestem przerażony. Ci Ludzie, którzy odeszli, którzy byli elitą polskiej polityki, polskiego wojska to ludzie historii. Oni sprawili, że pokazaliśmy światu prawdziwe oblicze Polski. Solidarnej, zjednoczonej Polski.

Ale w historii wiele razy już to oblicze pokazywaliśmy. I w czasie rozbiorów, i w czasie wojen, i w czasie rosyjskiej okupacji. Wielokrotnie stawialiśmy czoło trudnym momentom. I ten obecny jest tak trudny. I znów sprostaliśmy zadaniu. I jestem przekonany, że znów wyjdziemy z tego umocnieni.

Wiele razy ginęli ludzie dla nas ważni. I zawsze historia dawała nam kolejnych. Wierzę szczególnie głęboko, że Bóg postawi nam na drodze nowych, świeżych polityków, żołnierzy i ludzi serca. Wierzę, że znów zwyciężymy i wyjdziemy z tego silniejsi. Bo Polska jest Polską, a Polacy Polakami. I to w Narodzie drzemie siła.

I, choć straciliśmy wielu ludzi, którzy zrobili przeogromne dobro dla Polski, wiem, że nie ma przypadków. Oni będą się za nami wstawiać, ale to nam pozostaje zadanie pracy nad Ojczyzną.

Jeszcze Polska nie zginęła i nie zginie!

Jakże aktualne są te słowa:

I wołam ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież.
Wołam z całej głębi tego tysiąclecia,
wołam w przeddzień święta Zesłania,
wołam wraz z wami wszystkimi:
Niech zstąpi Duch Twój!
Niech zstąpi Duch Twój!
I odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!

Jan Paweł II, 2 czerwca 1979

Polsko! -pamięci Janusza Zakrzeńskiego

2010-04-10T22:49:00.003+02:00

Wspomnienie opublikowane w Aktualnościach Lokalnych nr 15/605 z 14 kwietnia 2010 roku (str. 12).

Panie Januszu...

Pamiętam jak dziś. Rano moja nauczycielka od języka polskiego w liceum, powiedziała mi, że przyjeżdżasz. Miałeś poprowadzić spotkanie w kinie. Chciałem na nie iść, ale nie poszedłem. Poszedłem do kościoła. Pamiętam, że krótko przed mszą podszedłeś na środek prezbiterium i pomodliłeś się ze łzami w oczach. Pamiętam, jak wszedłeś potem do zakrystii i chciałeś porozmawiać z proboszczem, ale on Cię nie poznał.
Pamiętam w końcu, jak wyszliśmy z zakrystii i rozmawialiśmy. Opowiadałeś mi, że mieszkałeś niedaleko kościoła, że byłeś ministrantem, że biegałeś po złotowskich ulicach. Pamiętam, jak z ciepłymi oczami uścisnąłeś mi na pożegnanie dłoń. Dziękuję Ci za to spotkanie. Mam nadzieję, że jeszcze się zobaczymy.

Cześć Twojej pamięci,
Mateusz

Janusz Zakrzeński -wybitny aktor teatralny i filmowy. Grał m. in. w takich filmach, jak Popioły, Czarne chmury, Tajemnica Enigmy czy Miś. Do ukończenia szkoły podstawowej, przez 5 lat mieszkał w Złotowie -mojej rodzinnej miejscowości. W roku 2009 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w roku 1974 Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Miał 74 lata.

Ślub sposobem na radosne życie? Polska a Etiopia

2010-03-29T22:29:00.002+02:00

"Uważam, że każda kobieta powinna mieć męża, lecz mężczyźni nie powinni się żenić"* -powiedział XIX -wieczny brytyjski polityk Benjamin Disraeli. Jednak wg naukowców bardzo się mylił.

Przeczytałem ostatnio, że tzw. single są najmniej szczęśliwą grupą społeczną. Żonaci natomiast najszczęśliwszą. Uniwersytet La Trobe z Melbourne odkrył również, że kobiety, które są "singielkami" (co za popularne, acz głupie określenie "starej panny") w 25% są nieszczęśliwe -mężate zaś jedynie w 13%.Co więcej, kobiety z dziećmi i pracą -mają mniej problemów ze zdrowiem.

Czy jednak wszędzie?
W etiopskich wioskach na przykład, cały czas istnieje przymus słuchania starszych ludu. To oni bowiem wyznaczą z kim owa młoda dama zwiąże swoje życie. I choć świadomość społeczeństwa rośnie, to wciąż często zamykana jest droga do edukacji dla młodych dziewcząt, a ich jedynym ratunkiem jest ucieczka do miast.
Zamykana jest też droga do ich własnej miłości. Dziewczyna, mieszkająca w wiosce, w momencie gdy zakocha się w mężczyźnie innej rasy czy choćby z innego regionu Etiopii, stawiana jest przed wyborem: on albo rodzina. I znów muszą chwytać się ucieczki do miast.

A w miastach wcale nie jest różowo -brak pracy, mieszkania.Wyklęte z rodzin, muszą radzić sobie na własną rękę. Stąd często zaczynają parać się prostytucją. Jednak część z nich rozpoczyna edukację, znajduje pracę i rozwija się zawodowo.

Kobieta, która pozostaje w wiosce, staje się panią domu. Sprząta, gotuje, wychowuje dzieci, a w biedniejszych rodzinach, ciężko zarabia na życie nosząc przez kilka kilometrów 25 kilogramowe wiązki patyków na sprzedaż. Mężczyzna natomiast, oprócz pracy w polu i przy budowie domów, często ma życie luźniejsze -polegające np. na spożywaniu tedżu, czyli etiopskiego pitnego miodu.

Mamy więc dobrze, że u nas wybór wolny. Pozostaje więc się żenić, tudzież wychodzić za mąż. Tylko trzeba się jeszcze zastanowić, kto nam da to szczęście?

*tłum. cytaty.eu
foto: slub.onet.pl

Injera, czyli etiopski chleb powszedni -łącznie z przepisem ;-)

2010-03-17T22:30:00.001+01:00

Injera, tworzona z bardzo zdrowego drzewa jakim jest teff, to etiopski chleb powszedni. Mieszkańcy Abisynii jadają go na śniadanie, obiad i kolację zamieniając jedynie sosy.

Jak przyrządzana jest injera? Na początek stosowana jest mąka z powszechnego w Etiopii, bardzo zdrowego zboża, jakim jest teff. Mieszany z wodą, drożdżami i solą -tworzy ciasto o kwaskowym smaku. Podaje się go z różnymi sosami, warzywami, czy nawet spaghetti. Z powodzeniem może zastąpić polskie naleśniki, ubarwiając naszą kuchnię -o ile mamy teff ;-)

Poniżej zamieszczam przepis na injerę, odnaleziony w artykule Kamila K. Hozyasza i Małgorzaty Słowik w artykule "Teff -cenne zboże bezglutenowe" zamieszczonym w... "Przeglądzie Gastroenterologicznym" (2009; 4 (5); s. 238-244), co potwierdza moje wcześniejsze słowa, iż to danie warto dodać do swojej diety.

Składniki (na kilkanaście porcji):
– 2 stołowe łyżki drożdży
– 0,7 kg mąki z teffu
– 1,5 l ciepłej wody
– kilka szczypt soli
1) Starannie mieszać składniki do czasu osiągnięcia gładkiego, dobrze wyrobionego ciasta.
2) Naczynie z ciastem zamknąć pokrywą i pozostawić na 2–3 dni w ciepłym miejscu.
3) Zlać nadmiar płynu sponad rosnącego ciasta. Dodać niewielką ilość ciepłej wody, tak aby po posoleniu i wymieszaniu uzyskało
gęstość ciasta naleśnikowego. Pozostawić jeszcze w cieple 0,5 godz.
4) Ciasto nalewać cienką warstwą na maksymalnie rozgrzaną, nieprzywierającą patelnię.
5) Piec jednostronnie. Po ok. 1,5 min (pojawieniu się pęcherzyków) naleśniko-chleb jest gotowy.
6) Wypieki studzić na lnianym ręczniku. Miernikiem jakości injery jest delikatna miękkość, nieprzerywanie się podczas rolowania
oraz zachowywanie świeżości przez kilka dni.
7) Z powodu lekko kwaskowego smaku najlepiej podawać z sosami mięsno-warzywnymi.

źródło:
www.studencimedycyny.pl/pobierz/fda0cebb02567acd2e99f250f507f2d7/

foto:
injera z przykładowymi sosami (http://mestawot.wordpress.com/2008/05/05/injera-ethiopias-staple-bread/)
naczynie do injery (autor, więcej na picasaweb.google.com/mt.klimek)

Fotograficzne wspomnienia z Etiopii :-)

2010-03-13T21:11:00.006+01:00

Poniżej znajdują się zdjęcia z pobytu w Etiopii. Więcej na http://picasaweb.google.com/mt.klimek
Zapraszam też do komentarzy i zadawania pytań :-)

Etiopia i kształtowanie się jej kultury

2010-03-12T01:12:00.000+01:00

Kultura Etiopii nie jest typowa dla afrykańskiego kontynentu. Ukształtowała ją bowiem historia ściśle związana z religią chrześcijańską, a wcześniej -żydowską. Mieszkańcy Abisynii wierzą, że w X w. p.n.e. syn królowej Saby i króla Salomona -Menelik I, sprowadził w okolice Jeziora Tana Arkę Przymierza.

Odkrycia historyczne przekazują nam informację, iż w okolicach tego zbiornika wodnego zamieszkiwali Felasze -etiopscy Żydzi, niezwykle różniący się od obecnie żyjących na terenie Izraela wyznawców Judaizmu, ale o nich innym razem. Kult Arki Przymierza zapoczątkowany w tak wczesnym okresie przez Żydów, w IV wieku staje się kultem chrześcijańskim. Wtedy to właśnie do Etiopii przybywa Frumencjusz, który krzewi wiarę chrześcijańską. Wtedy też Arka Przymierza na stałe zajmuje miejsce w Aksum -pierwszej stolicy Królestwa. Etiopska chrystianizacja stała się połączeniem religii chrześcijańskiej, żydowskiej oraz tradycji arabskich. To sprawia, że Etiopski Kościół Ortodoksyjny jest unikatowy. Zachowane obrzezanie czy ponad 160 dni postu są jednymi z wielu przykładów.
Co więcej, w każdym etiopskim kościele czy monastyrze znajdują się tabotat -kopie Arki Przymierza, do których dostęp mają jedynie kapłani. Wokół tej miejscowej tradycji kształtuje się niezwykle silna religijność Abisyńczyków. Wielu z nich codziennie uczestniczy w liturgii mszalnej, a jeśli tego nie mogą -starają się oddać cześć przechodząc choćby obok kościoła czy klasztoru. W okresie postnym nie tykają niczego, co zostało stworzone ze zwierzęcia włącznie z jajkami czy mlekiem. 48 godzin przed uczestniczeniem liturgii muszą pozostać czystymi, co wywodzi się jeszcze ze starotestamentalnej Księgi Kapłańskiej. To wszystko powoduje, że ich życie jest zdominowane przez religię.
Jednak w dobie globalizacji, która dotknęła również duże etiopskie miasta jak Addis Abeba czy Mekele, wielu młodych ludzi zaczyna zaprzestawać praktyk religijnych. Z drugiej strony, nawet w tej sytuacji nie przestają wierzyć w Boga. Gdy rozmawiałem z wieloma z nich -mimo braku religijnych praktyk, ich wiara była wciąż silna, a przekonanie o aksumskiej lokalizacji Arki Przymierza było, jak mawiał klasyk, "oczywistą oczywistością".
Nie wiadomo jednak, jak w dobie ateizacji życia, na ten trend zareaguje młode pokolenie Etiopczyków. Wygląda bowiem na to, że jest to podatny grunt na destrukcyjną siłę świata. Obym się mylił.

Nowy Kwiat Etiopii

2010-02-13T07:03:00.001+01:00

Po pierwszym, niezwykle meczacym locie dotarlismy. Addis Abeba.
Stolica Etiopii, trzecia pod wzgledem wysokosci stolica swiata. Ale
przede wszystkim etiopska enklawa. Tu ludzie zarabiaja wiecej,
ubieraja sie bardziej "europejsko", studiuja, w wiekszej mierze, niz
gdzie indziej potrafia jezyki obce. To tez miasto pogmatwane -pelne
ciemnych zakamarkow, po ktorych paletaja sie zebracy, prostytutki w
kazdym przedziale wiekowym oraz weterani wojenni -pamiatka po wojnie
sprzed 20 lat. Ale za rogiem ulicy znajdziemy juz swiat odmienny
-bogate ulice z drogimi klubami. Takiej mieszanki skrajnosci latwo
znalezc sie nie da. Ale Addis, ktorego nazwe tlumaczy sie jako "Nowy
Kwiat" daje sie poznac jako stolica kontrastow.

Po 4 godzinach snu czas wyruszyc. Czeka na nas bowiem Hajle Selasje
-etiopski cesarz i bohater po dzis dzien oraz Lucy -pierwszy
odnaleziony na swiecie czlowiek. To klamra spinajaca prahistorie z
czasami najnowszymi. Potem wyprawa na wzgorze Entoto -z ktorego cesarz
mial piekny widok, gdy postanawial o budowie nowego miasta.

Nie wiem, kiedy bede mogl znowu napisac -Internetu tu nie ma wszedzie.
Co wiecej, Internet malo gdzie tu jest, wiec mozliwe, ze na kontakt ze
swiatem zewnetrznym trafie dopiero za pare dni.

Pozdrowienia z upalnej Addis;)

Turystyka w obliczu haitańskiej tragedii

2010-01-21T00:21:00.018+01:00

Haiti było znanym kurortem wypoczynkowym. Tragedia, która się tam wydarzyła zamknęła niewątpliwie również tą gałąź gospodarki. Na szczęście nie dla wszystkich. TVN24.pl podało, że firma Royal Carribean International nie odwołała rejsów i wyjazdów wypoczynkowych na Haiti.

"Firma RCI wynajęła nawet plażę Labadee i oferuje tam swoim klientom niezapomniane wrażenia. Plaża jest ogrodzona, strzeżona przez uzbrojonych wartowników, a goście RCI bez przeszkód mogą tam nurkować, jeździć na skuterach wodnych w malowniczej atlantyckiej zatoce, popijać koktajle."

Firma RCI przekazała również milion dolarów na rzecz pomocy poszkodowanym, a statki armatora przywożą oprócz turystów również niezbędną żywność i wodę.

W wywiadzie dla npr prezes RCI zapewnia, że wycieczki RCI to ogromne wsparcie dla Haiti. Jak mówi, RCI jest prawdopodobnie największym zagranicznym inwestorem na terenie tego państwa. Zapowiada, że nie zamierza rezygnować z Haiti jako celu swoich podróży. Oby.
Turystyka bowiem była największym źródłem dochodów Haiti. Należy tylko mieć nadzieję, że spełnią się słowa dziennikarza Lonely Planet, Reid`a: "Ludzie chcą być odpowiedzialnymi podróżnikami i podróżować do miejsc, w których ich pieniądze mogą pozwolić na zmiany" (wypowiedź dla CNN)

PS. Od dnia dzisiejszego zmienił się adres mojego bloga. Zapraszam na mateuszklimek.blogspot.com

Fot: royalcaribbean.com