Cineclube «Serie B» Cidade de Narón

Luns de Serie B: Planeta prohibido - 02/08/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 23:00:00 +0000

Este primeiro Luns de Serie B de agosto traémosvos un clásico da ciencia ficción estadounidense, "Planeta Prohibido" (Forbbiden Planet, Fred M. Wilcox).

Do ano 1956, "Planeta Prohibido" supón a primeira superproducción da historia de ciencia ficción, cun presuposto de case 2 millóns de dólares da época. Protagonizada por Walter Pidgeon, Anne Francis, Frankie Darro e un xovencísimo Leslie Nielsen, a trama do film baséase na obra "La Tempestad" de William Shakespeare... levada ao terreo da sci-fi, claro.

Nela, unha nave espacial viaxa ao planeta Altair IV no século XXIII para investigar o sucedido cunha expedición enviada anos atrás. Ao chegar, o comandante e a tripulación son recibidos por un robot que os leva ante o Dr. Morbius, científico da expedición orixinal. Únicamente él e a súa filla Altaira sobreviviron ao ataque dunha misteriosa "forza planetaria"...

O film, pioneiro en diferentes aspectos e tramas da sci-fi, coma os viaxes espaciais á velocidade da luz, foi o primeiro en desenvolver por completo a súa trama no espacio exterior, e o primeiro en dotar con personalidade propia a un robot.

Producido pola MGM e filmado por completo en sets e decorados interiores que ocupaban case 8000 metros cuadrados, os seus innovadores efectos especiais incluían o robot "Robby", pistolas láser, un vehículo eléctrico, a construcción de 3/4 da nave do film e o vestiario "futurista" das persoaxes.

Coma anécdota, a minifalda da protagonista feminina do film provocou que a película tardase máis de 10 anos en estrearse en España debido á censura.

A súa influencia exténdese polo cine de ciencia ficción das décadas seguintes, e o American Film Institute considera "Planeta Prohibido" unha das 10 mellores películas de ciencia ficción da Historia, e en 2013 foi seleccionada polo Rexistro Nacional do Congreso dos EE.UU. para a súa preservación.

Unha película que conseguiu que moitos estudios comezasen a apostar polo xénero tras a súa estrea... e nós encantados!!

Esperamos que a desfrutedes tanto coma nós... vémonos o vindeiro luns de Serie B!!

Luns de Serie B: Plan 9 del espacio exterior - 19/07/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:54:00 +0000

Benvidos a un novo luns de Serie B... hoxe non vos defraudaremos!!

Chegou o momento de falar da "Peor Película da Historia", así, en maiúsculas: "Plan 9 del espacio exterior" (Plan 9 from Outer Space, 1957), dirixida por Edward Davis Wood Jr, ou coma sempre será recordado, Ed Wood.

Antes de falar das virtudes (e moitos, moitos, moitos defectos) do film, vos propoñemos a sinopse: unha parella múdase a unha casa preto dun cemiterio, no que axiña serán testigos de fenómenos estranos. ¿O motivo?, unha raza alieníxena pretende invadir o planeta Terra usando o plan 9: a resurreción dos mortos para formar un exército. A parella, a policía e o exército tratarán de impedilo.

Cando acabedes de rir continuamos.

Ben, situémonos. Son os anos 50, e a febre pola ciencia ficción e o terror fan que moitos films do xénero convírtanse en éxitos de taquilla. Ed Wood, que leva anos dirixindo películas de baixísimo presuposto e calidade (a denominada Serie Z, xa podedes imaxinar), ve a oportunidade perfecta para por fin triunfar coma director e guionista.

O resultado, cun presuposto de 60.000 dólares e protagonizado polos seus habituais Tor Johnson (loitador sueco reconvertido en actor), Maila Nurmi (Vampira, persoaxe creado para a TV), Paul Marco (amigo do director), Criswell (unha especie de futurólogo tipo Rappel da época)... e Bela Lugosi, o inesquecible actor húngaro que dera vida a Drácula nos anos 30, amigo e ídolo do director, que morreu antes de rodar o film e que aparece nel mediante esceas grabadas anteriormente na vida cotiá do actor e usando un dobre coa cara tapada o resto da película. Sí, tal como oides.

Voltando á película, é considerada dende a morte de Ed Wood en 1978 coma a peor película da historia, aínda que vos aseguramos que hai moitas peores na actualidade. En perspectiva, debemos recoñecerlle unha paixón inabarcable polo cine. É imposible non sentir agarimo pola falta de talento dos implicados no film, onde os fallos de racord, os diálogos de besugo, ou os cambios de falsos escenarios non son tan chamativos coma as "actuacións" do reparto.

Durante 79 minutos, pasamos da incredulidade, ao estupor, á vergoña allea, rimos a gargalladas... ¿que máis queredes nunha película?. Ademáis, a rodaxe e a vida do director deron lugar á mellor película de Tim Burton: Ed Wood, a cal vos recomendamos encarecidamente para desfrutar aínda máis da historia desta película e o seu director.

O vindeiro luns haberá máis Serie B, desfrutade do cine e do verán!!

Luns de Serie B: Hace un millón de años - 12/07/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:48:00 +0000

Benvidas ao Luns de Serie B!! Hoxe temos un plan prehistórico!!

Producida pola Hamner en 1966, "Hace un millón de años" (One Million Years B.C. , Don Chaffey) é considerada unha rara avis dentro do catálogo de terror da productora británica, sendo un gran éxito comercial e inaugurando o subxénero de aventura prehistórica que tantas alegrías deu aos afeccionados aos dinosauros da época.

Esta delirante aventura que mezclaba sen miramentos (nin rigor científico) seres humanos primitivos coas bestias prehistóricas, decantábase pola fantasía para propoñer ao espectador puro cine de entretemento, sen máis obxecto que asombralo coas novas creacións do mestre dos efectos especiais Ray Harryhausen.

Hoxe en día, o emprego abusivo de CGI só fai que apreciemos máis as criaturas de Harryhausen, vivas e dinámicas, imperfectas, pero cheas de maxia e beleza.

Como dicíamos antes, non pode calificarse doutro xeito que delirante a trama que nos presenta o film: o clan humano da Rocha, rudo e violento, sobrevive coma pode nesta paraxe chea de perigos, e o noso protagonista, expulsado dél, é salvado por unha muller do clan da Ostra, moito máis evolucionado. Xuntos enfróntanse non só aos terribles animais prehistóricos, senón á rivalidade entre os dous clanes.

Mentiríamos se non dixéramos que o éxito da película (e o maior reclamo publicitario do film) débese á suxerente aparición da belísima Raquel Welch e o seu bikini prehistórico. Toda unha revolución nos 60, que deixaba en segundo plano as marabillosas maquetas de Harryhausen, os fantásticos paisaxes naturais das Illas Canarias... e o estrafalario do guión sen diálogos, as barbas postizas, os calzoncillos baixo os taparrabos e un longo etc

Cabe destacar as conseguidas esceas de acción entre humanos e dinosauros, aos que Harryhausen conferiu realismo con detalles tan coidados coma o movemento da cola, a respiración ou o parpadeo dos ollos.

Se sodes, coma nós, amantes das películas de aventuras sen complexos e con dinosauros, desfrutaredes coma nenos deste film. Vémonos o vindeiro luns, Serie B forever!!

Luns de Serie B: Los ojos sin rostro - 05/07/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:40:00 +0000

Primeiro Luns de serie B de xullo!!

Hoxe presentamos unha obra mestra do cinema francés, un film incomprendido na súa época e que aínda hoxe continúa xerando debate entre os novos espectadores.

"Los ojos sin rostro" (Les yeux sans visage, 1962) conta a historia de Christiane, unha moza que tras un accidente de tráfico queda terriblemente desfigurada, obrigada a levar unha máscara que oculte a súa faciana. O seu pai, un prestixioso ciruxán, fará todo o posible por devolver a beleza ao seu rostro... chegando a secuestrar e asasinar a outras mozas para transplantarlle a súa pel.

O director, Georges Franju, transforma un típico argumento de serie B nunha escura e retorcida fábula, tildada na súa estrea de nauseabunda ou noxenta. Enmarcada no xénero do terror, a película posúe esceas de gran tensión e violencia, aínda que o seu gran valor reside no plantexamento e na estética do film. Director realista e de forte compromiso social, Franju quería que a súa película amosase a angustia dun xeito máis subxacente e interno.

Mediados os anos 80 foi obxecto de revisión e recuperación, e a súa influencia vai dende films tan dispares coma "La noche de Halloween" (John Carpenter, 1978) ata "La piel que habito" (Pedro Almodóvar, 2011).

"Los ojos sin rostro" combina fantasía e realismo, beleza e dor, tenrura e brutalidade... alcanzando un equilibrio perfecto entre o lírico e o siniestro, grazas a unha fotografía en branco e negro deudora do expresionismo alemán.

Protagonizada por Edith Scob, Pierre Brasseur e Alida Valli, a película lévanos da mán polo drama máis intimista, polo policíaco e polo terror... A través da máscara inexpresiva da protagonista, os seus ollos son os nosos, e observamos todo ao seu redor có mesmo pavor e compasión que ela.

Podedes atopala en versión orixinal con subtítulos en castelán en Amazon Prime Video. Esperamos que vos guste tanto coma a nós!!

Luns de Serie B: The Rocky Horror Picture Show - 28/06/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:34:00 +0000

Novo luns de Serie B queridos frikis!

Neste derradeiro e vindicativo luns de xuño, escollemos o... musical?... comedia?... película de terror? definitiva.

"The Rocky Horror Picture Show" (Jim Sharman, 1975) é puro espectáculo e desfrute. Un auténtico tributo humorístico e musical ás películas de terror e ciencia ficción de Serie B.

Nela, unha parella recén prometida vése obrigada a pasar a noite na mansión do Dr. Frank-N-Furter trala avaría do seu coche. Alí asistirán a unha reunión con motivo da derradeira creación do doutor, a criatura Rocky Horror, o home perfecto, cuio medio cerebro pertencía a un delincuente xuvenil.

Protagonizada por Richard O' Brien, Susan Sarandon, Tim Curry, Meat Loaf e Patricia Quinn, o film adapta o musical para teatro de igual nome, composto polo mesmo Richard O' Brien, que segue representándose con gran éxito por todo o mundo.

Tras máis de 45 anos, o film desfruta do status de película de culto, e cada proxección hoxe en día convértese nunha festa na que os espectadores acuden disfrazados e cantan as cancións do film.

Nada na escea teatral underground, a traslación ao cine buscaba ese mesmo público, ávido de propostas pouco convencionais e persoaxes alonxadas de estereotipos. No seu momento foi un fracaso crítico e comercial, pero ano tras ano é vindicada pola súa celebración da Serie B, polas súas persoaxes freaks, a estética glam-rock-drag-terror, o triunfo do espíritu queer e a súa celebración da liberdade e a sexualidade... todo isto cun guión hilarante e divertidisímo e unha colección de cancións e números musicais que son un referente cultural hoxe en día.

Neste día no que celebrar a liberdade de ser e amar como cada un desexe, esta película é a elección perfecta para unha noite de cine...

Feliz día do Orgullo LGTBI... Desfrutádea.

Luns de Serie B: Japón bajo el terror del monstruo - 21/06/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:26:00 +0000

Benvidas e benvidos á nosa proposta para comezar a semana do mellor xeito posible… Os luns de Serie B son menos luns!!

Hoxe, sen movernos da década dos 50 (canto e bó hai nela para a serie B), sí que viaxaremos a un novo país para traervos unha das películas que ten a honra de inaugurar un xénero propio… e dos nosos favoritos ademáis!!

Se dicimos “Japón bajo el terror del monstruo” (Gojira, 1954, Ishirô Honda) lóxicamente moitos saberedes de qué falamos… pero se gritamos: GODZILLA!! todo o mundo sabe que está a piques de presenciar unha titánica loita na que medio Xapón (ou EE.UU. últimamente) veráse arrasado pola loita entre monstros xigantes, e na que moi pouca xente morrerá.

Deixando de lado polo momento a vertiente irónica do lagarto radioactivo máis querido polos fans de medio mundo, o film que nos ocupa supuxo tal impacto na cinematografía xaponesa e mundial que, a piques de cumprir 70 anos, non deixan de estrearse novas películas protagonizadas por Godzilla e demáis fauna amiga e inimiga.

Godzilla, (Gojira, a unión das palabras “gorira” (gorila) e kujira (balea) en xaponés) nace na productora Toho tras o enorme éxito colleitado no país do sol nacente da película “El monstruo de los tiempos remotos” en 1953, unha das nosas vindeiras recomendación.

A diferencia do film americano, onde os efectos especiais estaban realizados en stop motion polo xenio dos efectos especiais Ray Harryhausen, na película de Honda optaron por crear maquetas da cidade de Tokio e un vistoso traxe de monstro que vestiría Haruo Nakajima.

A historia, que narra a aparición dun monstro xigantesco en Xapón capaz de moverse por mar e terra, froito dunha mutación debida á radiación atómica e que destrúe ao seu paso ciudades enteiras, é coñecida por todos. Nembargantes, hai algo que diferencia á primeira aparición de Godzilla do resto de películas da saga, dos seus remakes e do xénero que creou: as Kaiju Eiga, literalmente, películas de monstros, onde dous ou máis destes seres líanse a tortas por medio mundo coa raza humana coma espectadora.

Ese algo que a diferencia pode resumirse en dúas verbas: tono e trasfondo.

O film que nos ocupa traslada o medo, a impotencia, o terror e a desolación do pobo xaponés trala II Guerra Mundial e a catástrofe humanitaria que supuxo o lanzamento das bombas atómicas en Hiroshima e Nagasaki por parte dos EE.UU. O trasfondo da película amosa a pérdida de vidas humanas e dos seres queridos: pais, nais, irmáns, amigos… o monstro é un vehículo fantástico que simboliza un medo moi real e moi recente.

Un trasfondo terrible, narrado cun tono case lóbrego que non se atopa no resto de películas da saga ou similares. As pérdidas humanas, o medo que senten as víctimas indefensas ante o monstro represéntase a través das expresións faciais e os xestos dos actores principais e secundarios, como dicíamos, nun tono profundamente triste e pesimista. Tamén hai sitio no film para a crítica da guerra, do capitalismo, da carreira armamentística… incluso para a defensa do medio ambiente e o ecosistema terrestre.

Unha auténtica obra mestra que, esta vez dende a outra punta do globo, trascendía o seu xénero para falar de medos moi reais. Agardamos que a desfrutedes e que, máis alá dos monstros creados polo cine, descubrades os monstros que se agochan no ser humano.

Luns de Serie B: El enigma de otro mundo - 14/06/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:15:00 +0000

Hoxe é luns, e iso só significa unha cousa… Luns de Serie B!!

A película que nos ocupa hoxe é, nada máis e nada menos, un dos filmes máis importantes da historia da ciencia ficción, por motivos que vos daremos a coñecer de seguido… pero antes, un pouco de historia.

Primeira adaptación do relato curto de John W. Campbell “Who goes there?”, do que hai uns anos atopouse novo material inédito que aumenta o relato, chega na década dos 50 “El enigma de otro mundo” (The thing from another world, 1951, Christian Nyby), producida por Howard Hawks… e según algunhas versións o verdadeiro director da cinta.

Nesta historia, o hachazgo dunha nave alieníxena no Polo Norte e a súa destrucción desencadea o terror en forma dun ser que se nutre dos seres vivos ao seu redor para sobrevivir… ¿Polo Norte, alieníxenas…? Sabemos que vos soa de sobras grazas á marabillosa obra mestra de John Carpenter, “La Cosa” (The Thing, 1982)… que é a segunda adaptación do relato escrito por Campbell en 1938.

Sí, queridos frikis da serie B, este relato curto deu para dúas películas perfectas, que se complementan adoptando diferentes tonos para contar o mesmo… a loita do ser humano contra un inimigo terrible, nunhas condicións extremas, e onde o horror que experimentan pode facernos perder a cabeza. Noutro momento falaremos largo e tendido sobre o film de Carpenter, pero hoxe centrarémonos na versión de Hawks sobre o tema.

E sí, dicimos versión de Hawks porque, sexa polo seu cargo coma productor ou a súa rumoreada dirección, toda a película desprende as características típicas do seu cine: un ritmo endiañado que nunca decae, diálogos axilísimos entre varias persoaxes (que explican e fan avanzar a historia), o grupo de persoas encerradas nun lugar e ameazadas por un entorno hostil, a notas de humor e camaradería no grupo de homes…

A película rezuma tensión, perigo e aventura, e aínda que hoxe en día poida resultarnos inxenua, intúese claramente o potencial que Carpenter vía nela para rodar unha versión moito más terrorífica (pero moito, moito), sen deixar nunca de lado o espírito e as cualidades que resaltábamos antes.

Protagonizada por Kenneth Tobey, James Arness, Robert O. Cornthwaite y Margaret Sheridan, “El enigma de otro mundo” é a clásica producción de serie B de baixo presuposto, pero chea de ideas e acertos que a convertiron nun clásico có paso do tempo. Non deixedes de acudir a ela para pasar un bó rato, e descubriredes cánto bebe a versión do mestro Carpenter (e outras das súas películas) do cine de Howard Hawks… xenios homenaxeando xenios.

Longa vida á serie B!! Agardámosvos o vindeiro luns!!

Luns de Serie B: La mujer pantera - 07/06/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:07:00 +0000

Benvidas e benvidos a un novo luns de Serie B

Hoxe falaremos dun dos nosos directores favoritos do xénero fantástico, un auténtico artesán do cinema que conseguía aumentar de xeito considerable o interese e a calidade das suás películas: Jacques Tourneur.

Durante a década dos 40 e os 50, Tourneur realizou algunhas das películas máis importantes do xénero fantástico, pero tamén destacou no cine negro ou de aventuras. Magnífico creador de atmósferas, nos seus films en blanco e negro destaca o aspecto estético e psicolóxico, a forma de suxerir e non amosar para aumentar o suspense e a súa capacidade para crear películas cun gran empaque visual a pesar de contar con pequenos presupostos. Nas súa filmografía atopamos clásicos coma "Yo anduve con un zombie" (1943), "Retorno al pasado" (1947), "El halcón y la flecha" (1950) o "La noche del demonio" (1958).

"La mujer pantera" (1942), o film que nos ocupa hoxe, está considerado un clásico do cine de suspense e terror, herdeiro das películas de terror dos anos 30 da Universal, pero cunha forte carga lírica estilizada, centrando o suspense no que os espectadores non vemos, pero sí percibimos.

Protagonizada por unha belísima Simone Simon no papel principal, e acompañada por Kent Smith, Jane Randolph, Tom Conway e Elizabeth Russel, o film narra a historia de Irina, unha muller serbia que vive en Nueva York atormentada por unha lenda do seu país natal sobre persoas que se converten en pantera por unha maldición. Preocupado, o seu marido Oliver fai que visite a un psiquiatra, ademáis de comentar o seu caso cunha compañeira de traballo, o que fai que Irina síntase intimidada e celosa, e provocando un desenlace fatal e inesperado...

Coma curiosidade, nos anos 80 o guionista de "Taxi Driver", Paul Schrader, dirixiu e guionizou un remake protagonizado por Nastassja Kinski, "El beso de la pantera" (1982), que cargaba as tintas na empoderación feminina e sexual da persoaxe. Se vos animades, desfrutaredes dun sensacional programa dobre!!

Ata o vindeiro luns, véde moito cine!!

Luns de Serie B: Freaks, la parada de los monstruos - 31/05/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 22:01:00 +0000

Hoxe no luns de Serie B traémosvos unha das máis importantes películas da Historia do Cine: "Freaks, la parada de los monstruos" (Tod Browning, 1932).

Tras dirixir "Dracula" con Bela Lugosi en 1931, a MGM contratou a Browning para rodar unha longametraxe sobre os circos de fenómenos e as persoas que se gañan a vida neles, consideradas pouco máis ca monstros (os "freaks" do título).

Por vez primeira, serían os auténticos fenómenos de circo quenes actuarían nas persoaxes principais, facendo moitos deles de sí mesmos (as siamesas Hilton, os ananos Harry e Daisy Earles, a muller sen brazos Frances O' Connor, o medio-home Johnny Eck, a serpe humana Prince Radian...), causando un gran escándalo na rodaxe da época. Trala súa estrea e sonoro fracaso crítico e público, o film chegou a estar censurado en EE.UU. durante máis de 30 anos, converténdose nunha película lexendaria e de culto.

O film conta a historia do circo liderado por Hans, un home anano que hereda unha fortuna, e Cleopatra, unha bela trapecista que trata de seducilo para quedarse o diñeiro. Cando as mentiras e a traición saen á luz, o resto de freaks rebelaranse e buscarán vinganza contra ela.

A película fala da maldade inherente ao ser humano, que pode estar oculta baixo a beleza natural, mentres que moitas veces os chamados monstros polo seu aspecto físico posúen valores tales coma o respecto, a empatía, o cariño ou a protección dos seus iguais: atacar a un, significa atacalos a todos.

O gran valor de "Freaks" é mostrar, dentro do discurrir da historia, situacións da vida cotiá onde vemos a capacidade para superar obstáculos (tanto físicos coma sociais) do marabilloso reparto do film. Todo o que amosa a película está rodado polas persoas que sufrían ditas malformacións ou enfermidades, resultando aínda hoxe estremecedora.

Se a vedes por primeira vez, quedarásevos marcada a lume na memoria, e recoñeceredes nela esceas que deron lugar a multitude de referencias e homenaxes.

Vemonos o vindeiro luns, e recordade... Gooba Gabba, Gooba Gobble, one of us, one of us...

Ponencia: "A exhibición cinematográfica na Terra de Transancos trala chegada de Lauren Cinemas" por Constantino Sambade e Juan García

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 18:19:00 +0000

O Café Teatro do Pazo da Cultura acolleu a ponencia “A exhibición cinematográfica na Terra de Trasancos trala chegada de Lauren Cinemas. Presente e futuro da mesma”, na que colabora o Concello de Narón e o Cineclube Serie B.

Interviron o xerente de Odeón Multicines Narón, Constantino Sambade, e o subxerente e xefe técnico, Juan García, quenes explicaron a chegada dos multicines a Narón, a súa conversión en diferentes empresas ata chegar á actual Odeón Multicines (cadena con máis de 13 multicines por toda España), así coma as diferentes técnicas de proxección e a evolución da proxección cinematográfica nos derradeiros anos co auxe do dixital.

Esta iniciativa foi impulsada por Benjamín Hermida, comisario da mostra “Os cines perdidos de Narón” e autor do libro do mesmo nome, e o Cineclube Serie B, do que Benjamín é Vicepresidente.

Luns de Serie B: La humanidad en peligro - 24/05/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 17:49:00 +0000

Formigas xigantes!!

Hoxe, o noso luns de Serie B vése invadido polos insectos de "La humanidad en peligro" (Them!, 1954), dirixida por Gordon Douglas e protagonizada por James Whitmore, Edmund Gwenn, Joan Weldon, James Arness e un novísimo Leonard Nimoy.

Un dos filmes máis recordados da ciencia ficción dos anos 50, a cinta que nos ocupa enmárcase na corrente de películas que falaban dos perigos da experimentación coa bomba de hidróxeno e as probas atómicas, imaxinando consecuencias tales coma a mutación monstruosa de animais ou insectos. Deste xeito, e durante apenas 90 minutos, a película non soamente ensínanos moitas cousas sobre as formigas (e por qué non é boa idea deixar que se transformen en monstros xigantes), senón que tamén expón outros medos da sociedade norteamericana da época.

A película comeza co descubrimento no deserto dunhas estranas pegadas e un cadáver repleto de ácido fórmico, ademáis doutras desaparicións en estranas circunstancias. A investigación policial, á que se suma o FBI, dota dun carácter máis adulto á historia, e cando descubren que as pegadas pertencen a algún tipo de formiga de tamaño xigantesco, as autoridades deben traballar codo con codo cun reputado científico e a súa filla. Estes descobren que existe unha colonia de formigas que mutaron dun xeito monstruoso a causa das probas atómicas realizadas no deserto anos atrás, e que deben ser destruídas ante o risco de que se reproduzan e se expandan polo país e o mundo.

A cinta é unha mostra do bó facer da sci-fi americana na década, con moitas virtudes tanto no guión como na realización: a importancia dos científicos fronte aos militares, a revalorización da figura femenina, a decisión de manter o suspense non mostrando aos monstros de inicio, os respetables efectos especiais artesanais... Todo bén!!

Ademáis, se sodes fans da saga Alien, encontraredes un chamativo precedente neste film que vos recordará a "Aliens, el regreso" sen ningunha dúbida. Vémonos o vindeiro luns!!

Luns de Serie B: La Tierra contra los platillos volantes - 17/05/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 17:39:00 +0000

Hoxe, nas nosas recomendacións de Luns de Serie B, recuperamos un dos clásicos da ciencia ficción dos anos 50: "A Terra contra os platillos voantes" (Earth vs the Flying Saucers, Fred F. Sears, 1956).

O doutor Marvin dirixe unha operación que envía cohetes á atmósfera para probas de futuros voos espaciais. Sen embargo, estos son interceptados por unha civilización alieníxena que inicia un ataque sobre varias cidades na Terra... O doutor Marvin e a súa esposa Carol deberán atopar a forma de detelos antes de que sexa demasiado tarde.

Protagonizada por Hugh Marlowe y Joan Taylor, e con secundarios coma Donald Curtis ou Morris Ankrum, o film é recordado sobre todo polos efectos especiais do mestre Ray Harryhausen, xenio do stop-motion, nunha das súas primeiras películas. Para recrear as naves alieníxenas, Harryhausen construiu sete platillos de diferentes tamaños (entre 30 e 8 cm) que formaron o "exército" que vemos na película.

Considerada un dos máximos exponentes da sci-fi dos anos 50, a temática do film e as secuencias de ataque e destrucción de edificios emblemáticos influenciou a decenas de films posteriores, sendo considerada hoxe unha película de culto.

Esperamos que desfrutedes dela, e vos agardamos o luns próximo con máis recomendacións de serie B!!

Ponencia: "A maxia do cine: ¿por qué nos emocionan as películas" por Anabel Valera Formoso

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Thu, 12 Aug 2021 11:28:00 +0000

Imaxes da primeira das ponencias sobre cine organizadas polo Cineclube Serie B con motivo da exposición "Os Cines Perdidos de Narón", impartida pola Secretaria do mesmo, Anabel Valera Formoso, Deseñadora Industrial e de producto que desenvolve a sua carreira no deseño gráfico e editorial, o 19 de maio no Café Teatro do Pazo da Cultura de Narón.

"A maxia do cine: ¿por qué nos emocionan as películas" é unha interesante explicación sobre cómo, máis alá do guión ou as actuacións nunha película, a forma en que está rodada, os planos, a banda sonora ou a montaxe, inflúen nos sentimentos transmitidos ou provocados nos espectadores.

Durante case unha hora e acompañada de soporte visual con esceas de filmes que representan á perfección o expricado, percorremos e descubrimos de xeito ameno e interesante os diferentes tipos de planos e características que fan que moitas películas acaben formando parte de nós.

Luns de Serie B: El increíble hombre menguante - 10/05/2021

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Wed, 11 Aug 2021 22:31:00 +0000

A nosa recomendación de hoxe é un dos grandes clásicos da Serie B, e unha auténtica xoia da ciencia ficción: "El increíble hombre menguante" (The Incredible Shrinking Man, Jack Arnold, 1957), baseado no relato homónimo de Richard Matheson, guionista tamén do filme.

Scott Carey (Grant Williams) está a pasar ás vacacións ca súa muller, Louisa (Randy Stuart), desfrutando dun día de lecer navegando nun yate. Cando Louisa vai buscar unhas cervexas, él vese envolto por unha estraña nube radiactiva. Tras o incidente, Scott comeza a notar cambios inquietantes no seu corpo: está a perder peso e estatura ata converterse en case invisible. Así comeza unha aventura na cal o esceario cotidiano convértese nun pesadelo plagado cun sinfín de perigos. Un gato, unha araña ou o obstáculo insalvable dunhas escaleiras obligarán ao protagonista a utilizar o seu inxenio en favor da propia supervivencia.

Un filme esencial, con efectos especiais asombrosos para a época, que reflexiona sobre a imprescindible pregunta que todo ser humano se fai ante a adversidade: ¿Quén son? Adaptándose a súa nova realidade, Scott Carey tratará de sobrevivir con todas as súas forzas.

81 minutos de ciencia ficción en estado puro, "El increíble hombre menguante" é un clásico atemporal e unha película de culto.

Inauguración exposición Os Cines Perdidos de Narón

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Wed, 11 Aug 2021 22:07:00 +0000

Fotografías da inauguración da exposición "Os cines perdidos de Narón", con familiares e propietarios dos dez antigos cines que forman parte dela, representantes do Concello de Narón e membros do Cineclube Serie B.

Os cines representados na mostra (de máis recente a máis antigo) son:

Virgen del Mar

Vista Alegre

Pedroso

Colón

Urimare

Arizona

Castro

Avenida

Capitol

Dancing

As pezas cedidas, tras ser restauradas e clasificadas, pasarán a formar parte do futuro Museo do Cine de Narón.

Presentación do libro Os Cines Perdidos de Narón

noreply@blogger.com (Cineclube Serie B) — Wed, 11 Aug 2021 21:48:00 +0000

O pasado 4 de maio presentamos o libro "Os cines perdidos de Narón".

Eco do latexo cinematográfico de Narón (dende 1934 ata 1990) e editado polo Concello, daba o pistoletazo de saída á exposición que se inauguraría o mércores 5 de maio no Pazo da Cultura de Narón.

Con material dos dez cines que chegaron a funcionar na nosa cidade, a obra e a mostra foron presentadas pola Alcaldesa, Marián Ferreiro, acompañada polo Edil de Seguridade Cidadá, Román Romero, e o autor da publicación e comisario da exposición, Benjamín Hermida, quen é técnico en Museoloxía, conservación e xestión de museos, ademáis de fundador e Vicepresidente do noso Cineclube.

Exposición: «Os Cinemas Perdidos de Narón»

noreply@blogger.com (Feciga) — Tue, 05 Jan 2021 14:45:00 +0000

Estamos moi ledos de anunciarvos que o vindeiro mes de ~~febreiro~~ poderedes visitar unha fabulosa exposición sobre os cinemas que existiron no Concello de Narón en diferentes épocas do século pasado. Un traballo de recuperación de cartaces, pezas históricas e moito máis… realizado por un dos nosos socios fundadores (do noso cineclube) e actual vicepresidente, D. Benjamín Hermida González, recompilando obxectos e entrevistando a antigos propietarios e familiares.
A partires do día* 5 até o 30 de maio, estades convidados a unha viaxe pola historia dos cinemas naroneses, dispoñíbel no Pazo da Cultura de Narón; Non a perdades!!

* Modificado os días da exposición