voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=mfmmNif5WCw

“In the network economy, nine times out of ten, your fiercest competitor will not come from your own field. In turbulent times, when little is locked in, it is imperative to search as wide as possible for places where innovations erupt. Innovations increasingly interfect from other domains. A ceaseless blanket search–wide, easy, and shallow–is the only way you can be sure you will not be surprised.
Don’t read trade magazines in your field; scan the magazines of other trades. Talk to anthropologists, poets, historians, artists, philosophers. Hire some 17-year-olds to work in your office. Make a habit to visit a web site at random. Tune in to talk radio. Take a class in scenario making. You’ll have a much better chance at recognizing the emergence of something important if you treat these remote venues as neighbors.

Of bekijk deze video, waarin hij o.a zegt over wat technologie nou eigenlijk is en hoe hij verwacht dat het zich ontwikkelt:
“Technology is basically an extension of life”.

Voor de mobiele kijker:
http://www.ted.com/talks/view/id/770

Voor de mobiele kijker: http://www.youtube.com/watch?v=gYEf8XZKlUU

De gedachtengang achter links en rechts

Er wordt gesteld dat de tegenstelling tussen links en rechts bijna parallel loopt aan twee stromingen in de westerse filosofie. De traditie van Plato, met vertegenwoordigers van René Descartes tot Immanuel Kant, gaan uit van een filosofische tegenstelling die ooit door Plato werd geïntroduceerd: die tussen ’schijn’ en ‘werkelijkheid’.

Het uitgangspunt hiervan is, kort samengevat, dat er twee soorten ‘realiteit’ vallen te onderscheiden. Aan de ene kant de realiteit zoals die ons schijnt te zijn - zoals we die ervaren, bemiddeld door onze emoties, taal, cultuur, en belangen.
Daarachter, stellen deze denkers, schuilt de ‘objectieve werkelijkheid: de realiteit ‘zoals ze is’; de ‘feiten’ die wij allen delen.

Deze traditie, met haar hoogtepunt tijdens de Verlichting heeft altijd geprobeerd de ’schijn’ te ontmaskeren, ten faveure van de ‘zuivere werkelijkheid’.
De mens werd gezien als een rationeel wezen dat wanneer hij de ‘feiten’ eenmaal zou inzien, tot een door de objectiviteit gedicteerde consensus zou komen over hoe de maatschappij moest worden ingericht.
Linkse politici koesteren deze ambitie nog steeds.

Zij geloven dat de werkelijkheid ‘zoals ze is’ (aangetoond door cijfers en statistieken) uiteindelijk doorslaggevend zal zijn voor de politieke keuzes van mensen en voldoende voedingsbodem vormt voor gezamenlijke overeenstemming van het te voeren beleid.
Zij willen de ’schijn’ ontstijgen om tot de ‘waarheid’ te komen en zo het retorische machtsspel ontstijgen om tot consensus te komen. Liever niet meedoen aan het politieke ’spelletje’ dus.

Werkelijkheid versus schijn

Lijnrecht daartegenover staat de traditie die loopt van Thomas Hobbes tot Friederich Nietzsche en Richard Rorty. Hun filosofieën lopen sterk uiteen, maar ze deelden wel hun kritiek op het Platoonse onderscheid tussen ’schijn’ en ‘werkelijkheid’.
Zij stelden dat de ‘werkelijkheid’ is zoals hij schijnt te zijn - bemiddeld door emoties, taal, cultuur en vooral : onze tegenstrijdige belangen.
Van een ‘objectieve’ werkelijkheid is geen sprake; een mens kan ‘zijn perspectief’ op de wereld nu eenmaal niet ontstijgen.
Rechtse politici voelen zich over het algemeen meer in deze traditie thuis.

Zij hebben meer met retoriek: het gaat erom welk beeld je van de werkelijkheid wenst te schetsen, niet om de vraag of de realiteit er ook echt mee ‘correspondeert’. Zij weten dat politiek eerder een zaak is van ‘gelijk krijgen’ dan van ‘gelijk hebben’ en deinzen er veel minder voor terug om de wereld zo voor te spiegelen. Dat is geen kwestie van onoprechtheid, zij geloven echt dat de werkelijkheid eerder ‘gemaakt’ dan ‘ontdekt’ wordt.

Het nieuws van tegenwoordig

De manier waarop in deze mediacratie nieuws tegenwoordig tot stand komt, is de analytici onder de politici niet gunstig gezind.
Nieuws is niet wat ‘waar’ is, zoals in idealistischer tijden wel werd gezegd, maar wat ’scoort’.
Kranten, omroepen, websites worden, meer dan journalisten zelf vaak willen, gedreven door commerciële belangen.
Om te kunnen verkopen is er aandacht nodig.

Peter Kentie, op Marcom10

Het leek gezien hoe hij het bracht niet bedoeld als grap, maar ik moest lachen.
Hij doelde op Social TV, televisie kijken met gebruik van Social media er naast, zoals Twitter.

In de volgende video vertelt psycholoog Dan Gilbert wanneer een persoon zich ergens gelukkig mee voelt en wordt alles ook vanuit een bijzondere invalshoek benaderd.
Uit een onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat mensen gelukkiger zijn met hun zelf uitgezochte foto als ze deze nooit meer mogen ruilen. Als de mogelijkheid gegeven wordt om de foto altijd weer te kunnen inruilen, zijn de mensen én niet blij met de foto die ze hebben gekozen, maar worden ook niet blijer van de mogelijkheid een andere te kunnen kiezen. Als je de uitslag van dit gedane onderzoek zou toepassen op de liefde, dan zou je toch zeggen dat je gewoon meteen moet trouwen met de partner van je keuze en er van uitgaan dat je altijd bij elkaar blijft, door daar naar te handelen en elkaar dat te beloven. Om je heen blijven kijken, altijd op zoek naar een mogelijke betere partner, maakt ongelukkig, zowel met de huidige als met de nieuwe partner…
Het zou zomaar kunnen….

voor de mobiele kijker: http://www.ted.com/talks/view/id/184 en http://www.ted.com/talks/view/id/97

Wat ik opmerkelijk vond was dat heel veel gewone mensen militaire kleding droegen.

En gezopen wordt er inderdaad heel veel. Overal kan je dronken mannen (vrouwen doen het thuis) tegen komen.

Deze man kwam op deze plek, waar de omgeving in brand was gezet (ze houden daar erg van delen van bermen en oude bladeren verbranden) in zijn eentje picknicken. Hij kwam, al behoorlijk bezopen, met de fiets en had de nodige drank bij zich. Hij gedroeg zich zeer amicaal, wilde iedereen in de armen sluiten en vertelde dat hij had gestreden in Afghanistan.

In de Zone is geen stromend water. De mensen, overwegend oude dames, halen water uit de waterput.

Wat me opviel was dat ik het vooroordeel had dat deze vrouw niet kon schrijven. Dat realiseerde ik me pas toen ik haar zag schrijven.

Vervoer met paard en wagen is daar nog iets van alledag.

De begraafplaatsen worden zeer goed verzorgd en onderhouden. De tijd dat wij er waren was toevallig de tijd van het jaar om er extra aandacht aan te besteden.

De mensen maken tafels en bankjes (beetje scheef en gammel maakt hen niet uit) om naast hun overleden dierbaren te kunnen eten en drinken.
Wij hielpen een beetje.

Het praten over de verloren dierbaren is nog altijd emotioneel.

Zie ook mijn eerdere posts over deze reis naar Tsjernobyl :
Tsjernobyl, Wat moet je daar?
en Tsjernobyl, wat moet je daar II

Vanuit dit campement bezochten we bijv. Prypiat, een stad in de zone waar niemand woont.

Onder leiding van onze gids Yuri, konden we verlaten overheidsgebouwen bezoeken, waaronder een hospitaal.

De ruimtes waren surreëel. Verlaten, ongelooflijk verwaarloosd en soms misschien zelfs opzettelijk verwoest?
Soms vroeg je je bijna af of er iets in scene was gezet.

Hoe was het daar toen het nog functioneerde?

Onze gids is ook te zien in de volgende video, waarin mensen van Vice, Berlin, Tsjernobyl gaan bezoeken.
In deze video sneeuwt het er ook nog…

Zie ook mijn vorige post over onze reis, ‘Tsjernobyl wat moet je daar?’

Heel raar is het om in zo’n gebied te zijn. Rekening houden met de straling blijft een gegeven waar het lastig mee omgaan is. Je went er vreemd genoeg eigenlijk wel aan. In het begin kijk je met argwaan naar elk kopje koffie dat voor je neus wordt gezet:met welk water is het bereid?
Later moet je er veel bewuster aan denken: Niet in deze berm lopen, niet op dit gras lopen.
Hier is wél meer straling en hier niet.

Wij, Guido en ik, kwamen er om te fotograferen. Dit gebied is zo raar, zo surreëel. Al weegt de lucht er, in mijn beleving, zwaar van de ellende, het verdriet, de armoede, de uitzichtloosheid, toch is het er mooi.
Eenmaal thuis, waardeer je het leven hier alleen wel weer meer.

Je kunt Guido’s foto’s hier en hier bekijken.
Ik zal binnenkort meer van mijn foto’s posten.