Via de zeer leuke blog Noordlink (buurtbewoners van Antwerpen Noord: in de feedreader smijten die handel) las ik dat morgen de markt op Sint-Jansplein plaats moest maken voor ‘hoog bezoek’, dus ik denk dat ik daar morgen eens een kijkje ga nemen.

Wie de route wil weten kan best een oogje houden op deze pagina of op de facebook groep. Tot ergens dit weekend onderweg?

UPDATE: mijn foto’s komen in dit flickr setje terecht.

Je bent begonnen aan de grootste reis van allemaal en als peter hoop ik je gids te kunnen zijn. Buiten het feit dat ik nu doorheen het jaar meer kosten zal hebben dan voorheen, is mijn belangrijkste taak je bij te staan waar nodig, ook al kom je klagen over je ouders (wat ik niet verwacht, maar toch). Weet dat onze deur net zoals die van je ouders, grootouders, meter, familie en vrienden altijd zal openstaan.

Als kind leef je aan 200% en ik hoop uit de grond van mijn hart dat je dit zo lang mogelijk blijft doen, liefst je hele leven.

Hier zijn alvast enkele tips van de nonkel:

• Ga voor pieken en dalen en wees niet bang van extremen.
• Zing, bid, huil, lach, werk en bewonder.
• Maak fouten, het is de beste manier om iets te leren.
• Respecteer iedereen, ook je tegenstanders, maar kom steeds op voor jezelf.
• Wees eerlijk, vooral met jezelf.
• Gebruik je fantasie, het is een van de krachtigste dingen die een mens heeft.
• Geloof in jezelf, je kan meer dan je denkt.
• Sta open voor verrassingen.

Met dit doopsel geven we je de waarden van het christendom mee. Hoewel het nog een hele tijd zal duren eer je volledig beseft wat dit alles wil zeggen, beginnen we vandaag te bouwen aan een basis die je hopelijk zal helpen in je leven. Het leven zit vol dingen die ook ik niet snap en een religie kan hierbij helpen.

Op een dag vraag je je misschien wel af wat de bedoeling van dit alles is, waarom we hier rondlopen. Ikzelf vraag me dit al een goeie 20 jaar af en het beste antwoord dat ik je kan geven is dat het draait om geluk. Wees gelukkig en zorg ervoor dat de mensen om wie je geeft dat ook zijn.

Al de rest, mijn beste petekind, is bijzaak.
Ook wat ik daarvoor zei.

K

Ik ga me niet wagen aan het debat rond wat de impact daarvan is (hoewel ik uiteraard wel een mening heb), maar het feit is dat mensen andere manieren zoeken om hun ding te kunnen doen.

Een mooi voorbeeld is The Tunnel, een film die wil leven van de bijdragen van gewone mensen als u en ik. Je koopt een van de 135K frames voor $1 en krijgt zo de film als eerste (én je frame én credits bij de film (for what it’s worth)). Meer nog, de film zal beschikbaar zijn via bittorrent.

Microfinancing is iets waar bepaalde industriën schrik van moeten hebben (kijk, nu doe ik het toch een beetje). Diensten als Kiva doen al prachtig werk bij mensen die het echt nodig hebben en Kickstarter geeft iedereen een manier om je ding te doen zonder je broek te hoeven afsteken. Pioneer One, een webserie, volgt hetzelfde systeem.

Nog voorbeelden? Het boek van Steven Desmet, cd’s van oa Radiohead en/of van NIN.

Power to the people?

Ik weet dat ik in de wereld vertoef waar ik thuis hoor, maar heb nog niet mijn vinger kunnen leggen op de rol die ik daarin het beste speel. Ik heb wel een idee van wat dat is, maar het vinden is iets anders. Mijn huidige rol was in ieder geval niet iets waarvoor ik in de wieg ben gelegd.

Voor een andere rol is er jammer genoeg geen plaats bij mijn huidige werkgever en dus hebben we besloten een einde te maken aan de samenwerking. Binnen enkele dagen/weken verlaat ik dan voor de ‘laatste’ keer het kantoor op het Astridplein en start de zoektocht opnieuw. Met een goed gevoel, want ik heb vooral dingen bijgeleerd. Over de wereld en over mezelf. En laat dat nu net het belangrijkste zijn, toch?

Dat en zoiets bijvoorbeeld:

Het was maar om te zeggen dat ze van 15-Jul-2010 tot 16-Jul-2010 enkele werken uitvoeren aan het net in Antwerpen…

Het concept brengt hun volgers op facebook en/of twitter aan de hand van een zoektocht naar een film. Ze weten niet welke film, noch weten ze wat hen eigenlijk daarvoor allemaal te wachten staat. Want het gegeven gaat verder dan enkel het tonen van een klassieker aan een cinefiel publiek. Het is een heus event waar de ervaring bijna belangrijker wordt dan de film zelf.

Misschien is dit wel de toekomst voor cinema. Ja, ik word ongemakkelijk als ik zie hoe de filmindustrie grijpt naar gimmicks als 3D en spaghetti tijdens de voorstelling, maar misschien moet ik inzien dat het cinema-gebeuren op zich inderdaad meer een attractie zal moeten worden om te kunnen overleven. Als het dan toch moet, dan liever op deze manier.

Lees meer (met dank aan @MrBerre) op Wired en bekijk de foto’s op Flickr.

Het zal dit jaar op 8 en 9 december draaien rond ‘platformen’ en je kan je inschrijven op de ‘early bird’ tarieven, dit nog tot september.

CU there?

Een leuk plekje aan de kust waar je vooral van de kleine dingen geniet. Een goed glas wijn, enkele plakjes parma ham op het balkon van je hotelkamer, nog geen 10 minuten geleden laten afsnijden bij een kleine, plaatselijke beenhouwerij en … ijs. Want ja hoor, Italianen weten hoe ze ijs moeten maken.

Zo was er een bepaalde smaak ijs waar ik zot van was. Helaas vergat ik de naam, maar nooit vond ik het hier in België. Een soort vanilleijs zonder de vanille. De basis, zeg maar. Tot enkele dagen geleden ik de naam terug te weten kwam dankzij een tweet van @lulazoid: Fior di latte. En blijkbaar hadden ze die bij een nieuwe (Italiaanse, jaja) ijsbar op het zuid hier in Antwerpen. Ik stond er dus vrij snel, nostalgie doet iets met een mens.

Een aanrader, die ijsbar: Gelato Factory. Zeer toffe bediening en enorm lekker ijs. Bij mijn bestelling vroeg het meisje achter de bar of ik eens niet naar achter wou, hij was net Mojito-ijs aan het maken. Jammer genoeg was die nog niet klaar, maar ik heb wel een leuk babbeltje kunnen slaan met de eigenaar. Die zien me meer, al is het maar omdat ze de enigste zijn die die Fior Di Latte hebben.

PS: Fior di latte is dus inderdaad de basis: melk, suiker, room,… Nothing more. Mocht je wat rondgooglen, dan zal je merken dat Fior Di Latte ook een naam is voor mozzarella die gemaakt is van koeienmelk (ipv melk van de buffel).

Want dat bleek het te zijn toen mijn nieuwsgierigheid het won. Ik zocht het op en het gaat dus niet om zo maar een daktuintje. Nee, we kunnen echt bijna spreken van een boerderij, inclusief schapen, kippen en eenden. Meer info, onder andere, hier en hier.

Aan de eigenaars: ik zou graag eens een kijkje komen nemen.

Hoewel het heel leuk is om kilo’s te verliezen, groeide bij mij toch enig argwaan. Niet sporten, niet echt op je eten letten en toch van mensen te horen krijgen dat het duidelijk is dat er wat af is, doen je bij 10 kilo toch twijfelen of er iets scheelt. Dus ik trok naar de dokter om mijn bloed te laten testen.

Conclusie: niets aan de hand. Perfect bloed, zelfs mijn cholesterol is in orde (ha!). Waarom verlies ik dan die kilo’s? Blijkbaar stress. Begin dit jaar had ik net een huis en zat ik zonder job. Er veranderde enorm veel en de onzekerheid was groter dan anders. Stress kan in zo’n geval voor zowel gewichtsverlies als gewichtstoename zorgen en ik had blijkbaar geluk en had het eerste. Ik ben ook bewuster gaan letten op wat ik eet en ook dat is minder, ik kan het met minder doen en ook dat zal een gevolg zijn van de stress dat me nog niet was opgevallen.

Tijd voor rust. Er zijn miljarden redenen waarom ik Evelyne graag zie, en een ervan is dat ze juist rust kan brengen in mijn hoofd.
Er mogen er gerust nog een paar af. Als het daarna maar stopt