Comic Hut Blog | กระท่อมเก็บคอมมิก

แจ้งข่าว 02 - ย้ายไปที่ XMENSIONBLOG.BLOGSPOT.COM กัน

2011-02-26T07:41:00.000-08:00

ขอย้ายบ้านที่เต็มแล้วไปอยู่ที่บล็อกแห่งใหม่นะครับ ยังต้องปรับปรุงอีกหน่อยถึงเจ้าเข้าที่เข้าทางแต่พอใช้งานได้แล้วครับ
http://xmensionblog.blogspot.com/

แจ้งข่าวเตรียมย้ายบล็อกแห่งนี้

2011-02-22T06:54:00.001-08:00

เนื่องจากว่า comic hut blog ได้ใช้ความจุภาพของ blogger เต็มแล้วครับ

ตอนนี้เลยเตรียมย้ายไปที่ comichutblog02.blogspot.com หรือ อาจจะเป็นชื่ออื่น confirm แล้วจะมาแจ้งอีกทีครับ เพราะตอนนี้กำลัง design ระบบการใช้ของฟรีอย่างมีประสิทธิภาพอยู่ครับ

X-MEN PHOENIX WARSONG 2006 #5 | DIAMOND HEARTS

2011-02-12T11:36:00.000-08:00

สภาพภายในจิตของเซเลสตี้
เซเลสตี้ - ดร.ซับไลม์ .. เกิดอะไรขึ้น ?
ดร.ซับไลม์ - ไม่มีอะไรที่เธอต้องหวาดกลัวอีกแล้ว เซเลสตี้ เธอได้กลับมาบ้าน. ตอนนี้ ฟีนิกซ์แตะต้องเธอไม่ได้แล้ว

เซเลสตี้ - .. แต่เธอยังอยู่ที่นี่..ภายในตัวของฉัน
ดร.ซับไลม์ - แช่แข็งมันเอาไว้ในหัวใจของเธอ : กายเพชรของเธอสามารถป้องกันไม่ให้ฟีนิกซ์หนีออกมาได้--
เซเลสตี้- ไม่. ฟีนิกซ์แข็งแกร่งเกินกว่าจะถูกกักไว้แบบนั้น

ดร.ซับไลม์ - ไม่หรอก ถ้าหากฟีนิกซ์ถูกแยกส่วน. จักรกลของฉันได้แบ่งฟีนิกซ์ออกเป็นเสี่ยงๆ เซเลสตี้. ตอนนี้ พวกพี่น้องของเธอกำลังจะช่วยเหลือเธอ
เซเลสตี้ - แต่พวกเราลองมาแล้ว..พวกเราทั้งสามไม่สามารถฉุดรั้งฟีนิกซ์เอาไว้ได้

ดร.ซับไลม์- แล้วพวกเธออีกหนึ่งพันตนคืออะไรกัน ?
เซเลสตี้(มองไปทางหลอดทดลอง) - หนึ่งพัน...
ดร.ซับไลม์- ฟีนิกซ์ควบคุมเธอไม่ได้อีกแล้ว เซเลสตี้ ตอนนี้เธอเป็นผู้ควบคุมฟีนิกซ์. แน่นอนว่า มันเป็นสิ่งที่งดงามจริงๆ
(พลังงานฟีนิกซ์ถูกแบ่งเป็นชิ้นเล็กๆและคุมแต่ละชิ้นไว้ด้วยคุ้กคูส์ในหลอดทดลอง)

ซับไลม์ - นั่นแปลว่า ฉันควบคุมเธอได้. เตรียมตัวให้ดีเอ็กซ์เมน..พลังอันไร้ประมาณของฟีนิกช์เป็นของผมแล้ว

ซับไลม์ - ผมคิดว่า ผมจะทำลายมิวแตนท์ทุกคน
ไซคล็อป(ปล่อยอ็อพติกบลาสต์กำลังแรงสวนทันทีโดยไม่รอให้ซับไลม์พล่ามจบ)-นี่สำหรับนรกเรื่องนั้น

วูล์ฟเวอรีน - ดูให้ดีสิ ไอ้แห้ง มันกลายเป็นอย่างอื่นไปแล้ว
ซับไลม์ - ดูตัวคุณสิ ช่างก้าวร้าว.คงต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้โลหะสักหน่อย
ซับไลม์(มอนิเตอร์ระเบิด)-ที่จริงคุณควรจะขอบคุณผมที่ได้กำจัดเอารหัสพันธุกรรมที่บิดเบี้ยวออกไป

ซับไลม์ - ถ้าคุณชอบ ก็ทำลายจักรกลตัวแทนของผมให้หมดเลย
โคลอสซัส - โอเค
(สายพลังงานกำลังจู่โจมเอ็กซ์เมนที่เหลือแบบไม่ให้พัก)
ซับไลม์ - แต่พวกสาวๆได้อยู่ใต้คำสั่งของผมแล้ว
ไวท์ควีน - พวกเธอกำลังจะปล่อยพลังเพลิง. ทุกคนหมอบลงกับพื้น

โคลอสซัส - ฮึ้ม บางทีผมควร ...
(โคลอสซัสกระชากพื้นคอนกรีตขึ้นมาเป็นโล่กำบังเพลิง)
โคลอสซัส - ยกมันขึ้นมาแทน
ไซคล็อป - ดี ปีเตอร์ - เอมม่า คุณต้องอัดพวกเธอด้วยกระแสจิต เพื่อซื้อเวลาให้พวกเราสักพัก.

ไวท์ควีน - ฉันกำลังพยายามอยู่แต่นั่นมันก็เป็นบางอย่างที่คล้ายกับ...
โคลอสซัส - พวกเธอกำลังจะพังเข้ามาแล้ว สก็อตต์

โคลอสซัส - พวกเราไม่มีเวลาแล้ว
(พวกคุ้กคูส์เตรียมยิงเพลิงกำลังแรงสูง)
ไซคล็อป - ตกลง ปีเตอร์ นายซัดข้างบน--

ไซคล็อป - ฉันจะไปข้างล่างเอง
(ไซคล็อปยิงออพติกบลาสลงพื้น เจาะเป็นหลุม)
(พวกคุ้กคูส์พังกำแพงเข้ามาแล้ว)
โคลอสซัส - ทุกคนลงไปในหลุม

ไซคล็อป - เจ้าหน้าที่ โอ คุณรู้จักฟาซิลิตี้นี่ดี มีความคิดดีๆบ้างไหม ?
เจก โอ - งั้น คุณซัมเมอร์ ออพติกบลาสท์ของคุณมีพลังแค่ไหน ?
ไซคล็อป - ผมโจมตีพวกเธอตรงๆไม่ได้ ฟีนิกซ์จะดูดซับมันเข้าไป

เจก โอ - ผมมีความคิดที่ต่างออกไป. แกนพลังงานอยู่ลึกลงไปจากเราหนึ่งร้อยฟุต. หุ้มไว้ด้วยคอนกรีตอีกยี่สิบฟุตและตะกั่วอีกสี่ฟุต ...
วูล์ฟเวอรีน - นายทำมันได้ ไอ้แห้ง. บีบจุดโฟกัสของลำแสงให้แคบลง.

เจก โอ - พลังงานจากการระเบิดจะป่นทุกอย่างในระยะครึ่งไมล์. คุณไพรด์ คุณพาพวกเราเคลื่อนผ่านไปได้ครั้งละกี่คน ?
ไซคล็อป - ลืมเรื่องนั้นซะ นั่นมีเด็กอยู่เป็นพันข้างบนนะ
วูล์ฟเวอรีน-และ ฟีนิกซ์ด้วย
ไซคล็อป - บ้าเอ้ย โลแกนเราทำงั้นไม่ได้ ..
ชาโดว์แคท - รอเดี๋ยว ฟังสิ

ชาโดว์แคท - มันเงียบแล้ว พวกเธอถูกหยุด..

ไซคล็อป - ... เอมม่าอยู่ที่ไหน ?

คุ้กคูส์ - เรารู้ว่าคุณอยู่นั่น คุณฟรอสต์ คุณน่าจะออกมาดีๆนะ
ไวท์ควีน - ทั้งหมดมันน่าผิดหวังมากสาวๆ

ไวท์ควีน - พวกเธอถูกสั่งให้ทำลายมิวแตนท์ทุกคนและเธอเป็นช่องทางปลดปล่อยพลังของฟีนิกซ์ -- เธอสามารถผ่าดาวเคราะห์เป็นสองเสี่ยงได้ถ้าเธอจะทำ. แต่ ฉันยังมีชีวิตอยู่เลย

คุ้กคูส์ - เราอยากเห็นหน้าคุณตอนที่มันไหม้เกรียมไปแล้ว

ไซคล็อปพุ่งเข้ามาช่วยไวท์ควีนจากการถูกเผา แต่เธอบอกว่าไม่เป็นอะไร

ไวท์ควีน - เพลิงนี้ ไม่ทำร้ายเรา
ไซคล็อป - มีอะไรจะเกิดขึ้น ?
ไวท์ควีน - เซเลสตี้ น่ะ สก็อตต์ เธอยังอยู่ข้างเรา และ เธอยับยั้งคนอื่นให้ถอยกลับไป

โฟบี้ - มีอะไรเกิดขึ้นกับเธอ เซเลสตี้
เซเลสตี้ - เธอจำได้ไหม ตอนที่ศาสตราจารย์เกรย์เกือบทำลายโลก ?
- เราช่วยเธอ ช่วยให้เธอจำได้ ทำให้เธอเห็นผู้คนทั้งหมดที่รักเธอ บางทีพวกเราทั้งหมดต้องทำคือ จำให้ได้ว่า--
โฟบี้(บีบคอเซเลสตี้) - เราคือพันรวมเป็นหนึ่ง เซเลสตี้ นี่คือความสนุกสนานของเรา นี่คือความเป็นอิสระของเรา
- เราไม่ต้องคิด เราไม่ต้องรู้สึก เราไม่ต้องจดจำ เราต้องทำแค่สิ่งที่เราต้องทำ
เซเลสตี้ - แต่ ฉัน โฟบี้ -- ฉันอยากจดจำไว้ ไม่แค่จุดเริ่มต้น ไม่แค่ที่เรารู้จักกัน แต่ ดร.แม็กคอย เจก กระทั่งคุณซํมเมอร์ส์ที่อยู่เบื้องหลังและคุณฟรอสต์..คุณฟรอสต์

ไซคล็อป - พวกเราอยู่ที่นี่ เซเลสตี้ ขอให้บอกเรามาเลยว่าต้องทำอะไร !
เซเลสตี้ - เทก -- จักรกลและสายพลังงานเชื่อมกับพวกเรา
โฟบี้ - หยุดนะ หยุดคุยกับพวกเขา
เซเลสตี้ - ถ้าหากเราถูกแยกออกมา เราจะไม่มีช่องส่งพลังงาน จัดการตอนนี้เลย ตอนที่หนูขัดขวางพวกเธอเอาไว้
ไซคล็อปไม่รอช้าครับ ( หลังๆนี่แกเด็ดขาด ไม่พูดมาก ) ยิงอ็อพติกบลาสต์ใส่อุปกรณ์ที่เชื่อมคุ้กคูส์กับจักรกลทันที

โคลอสซัส บีสต์ และ วูล์ฟเวอรีน ช่วยกันฉีกสายพลังงาน
ไวท์ควีน(ชี้ไปที่ร่างของมินดี้ที่ร่วงมา) - มันได้ผล มินดี้เสียพลังงานของเธอไปแล้ว
ชาโดว์แคท(แทรกผ่านร่างของมินดี้) - และเพื่อให้ชัวร์หน่อย

บีสต์รับร่างของมินดี้ไว้ได้
มินดี้ - ดร.แม็กคอย ?
บีสต์ - มันเรียบร้อยดีมินดี้ เธอเป็นอิสระจากจักรกลแล้ว และ คิตตี้ได้จัดการช๊อตวงจรของนาโนเทกที่อยู่ในกระดูกของเธอ .. มันจบแล้ว

โฟบี้ - เปลวเพลิง .. มันกำลังจากไป เซเลสตี้
เซเลสตี้ - มันจะยอดเยี่ยมมาก โฟบี้
โฟบี้ - แต่ ฉันชอบมัน.. ฉันต้องการมัน

โฟบี้ปล่อยพลังเพลิงทะลุพื้นลงไป
เซเลสตตี้ - โฟบี้เธอทำอะไรน่ะ
เจก โอ - เธอเพิ่งซัดแหล่งพลังงาน มันจะระเบิด !
ชาโดว์แคท - ทุกคนมาตรงนี้ ฉันจะพาพวกเราแทรกผ่าน
โคลอสซัส - แต่พวกเด็กผู้หญิงอีกพันคนในหลอดทดลองล่ะ--

เจก โอ - เซเลสตี้ มานี่เถอะ อย่าเพิ่งยอมแพ้ ทั้งหมดนั่นพี่น้องคุณนะ
เซเลสตี้ - พวกเธอจะตาย ตอนนี้ มันคงเหมือนกับแผนของคุณแล้วล่ะ
เจก โอ - แต่ ผมผิด ผมไม่รู้ว่าคุณควบคุมมันได้
เซเลสตี้ - ฉันทำไม่ได้
เจก โอ - ฟังผมนะ ถ้าโฟบี้เหลือพลังมากพอที่ปล่อยออกมา บางทีคุณก็อาจจะทำได้
เซเลสตี้ - ไม่ นั่นเป็นสิ่งที่เธออยากให้ฉันทำ คุณไม่เห็นเหรอ ?
เจก โอ (หันไปหาไวท์ควีน) - คุณฟรอสต์คุยกับเธอหน่อย

ไวท์ควีน - ฉันได้ยินเสียงนับพัน ท้ายที่สุดก็เป็นอิสระจากจักรกลของซับไลม์.เป็นครั้งแรก พวกเธอเปิดตาและเริ่มรู้สึกและพยายามจะออกมา .. ออกมาเพื่อ ..
ร่างในหลอดทดลอง - แม่ แม่ แม่ แม่
ไวท์ควีน - ได้โปรดเถอะ เซเลสตี้
เซเลสตี้ - ไม่ คุณเคยบอกหนูเอง ว่าหนูอ่อนแอ หนูควบคุมฟีนิกซ์ไม่ได้
ไวท์ควีน - โอ เซเลสตี ฉันฝึกเธอด้วยความพยายามโง่ๆ เพื่อให้เธอเยือกเย็น เพราะว่านั่นคือการทำให้ฉันอยู่รอด
- แต่เธอเป็นคนเข้มแข็งกว่านั้น เข้มแข็งกว่าฉัน ฉันคิดว่า ฉันหวังว่า นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ฟีนิกซ์เลือกเธอ เซเลสตี้
ไวท์ควีน - ฉันคิดว่าเธอต้องทำได้ ...
ไวท์ควีน - ใช้ฟีนิกซ์ได้
เปลวเพลิงทั้งหมดถูกดึงกลับไป

เซเลสตี้กลายเป็นฟีนิกซ์
เจก โอ - นั่นคือสิ่งที่ผมพูดถึง
โคลอสซัส - เธอทำอะไร ?
ชาโดว์แคท - เวลาแช่แข็ง
ไซคล็อป - หยุดยั้งการถล่มทลาย

ไวท์ควีน - ช่วยเราทั้งหมดให้ปลอดภัยด้วย มองมาที่พี่น้องของเธอ เธอไม่งดงามงั้นหรือ ?
(ร่างทดลองต่างเรียก เซเลสตี้ )
เซเลสตี้ - ตอนนี้ ฉันได้ยินพวกพี่น้องแล้ว
เซเลสตี้ - เตรียมตัวสำหรับการตัดสินของฉัน..

ไวท์ควีน - อะไรนะ ?
เจก โอ - เซเลสตี้ รอก่อน
ร่างทดลอง - เธอหยุดไม่ได้หรอกเจก เธอเลือกฟีนิกซ์ และ นี่คือสิ่งที่ฟีนิกซ์มาเพื่อทำมัน แต่ พี่สาว เรามีอยู่จริง เรามีชีวิตอยู่ และ ตอนนี้ เธอกำลังจะ....

เพลิงฟีนิกซ์เผาร่างทดลองแตกกระจาย
ไวท์ควีน - สาวๆของฉัน
โฟบี้และมินดี้ - ลาก่อน

โฟบี้ - เธอ..ฆ่าพวกนั้น มินดี้ พวกนั้นทั้งหมด
มินดี้ - แน่นอน โฟบี้ พวกนั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อกำจัดมิวแตนท์ เพื่อขัดขวางกระบวนการแห่งชีวิตของมันเอง ฟีนิกซ์ไม่อาจปล่อยให้พวกนั้นมีชีวิตอยู่ได้
ไวท์ควีน - เซเลสตี้ พระเจ้า ฉันไม่รู้ว่า ฉันไม่รู้ว่า..
เซเลสตี้ - ฉัน .. ฉัน คือฟีนิกซ์
เซเลสตี้ - ไม่..ฉันคือเซเลสตี้
(พลังฟีนิกซ์ก็ออกจากตัวเธอไป)

เซเลสตี้ (คุยกับฟีนิกซ์) - เธอทำสิ่งที่เธอมาเพื่อทำ ใช้ฉัน ใช้พวกเราทั้งหมด ... ไปซะ
ฟีนิกซ์ - เราไม่ได้ทำ..
เซเลสตี้ - อา เธอต้องการกลับมามีชีวิต ? ( ฟีนิกซ์พุ่งกลับเข้าไปในร่างของเซเลสตี้)
เซเลสตี้ - เยี่ยม ..
(เซเลสตีเปล่งพลังเพลิงใส่มินดี้และโฟบี้)

มินดี้ - อะไร เธอทำอะไร ฟีนิกซ์ไปไหน ?
เซเลสตี้ - แบ่งเป็นสามส่วน แช่แข็งเอาไว้ในหัวใจของพวกเรา
โฟบี้ - แต่ มัน ..มันหนาวเย็นมาก
เซเลสตี้ - หัวใจของพวกเราเป็นเพชรอย่างถาวร. เราจะไม่ได้รู้สึกถึงทุกอย่างเหมือนเคยอีก.แต่ฟีนิกซ์จะหนีออกมาได้อีกเลย
ไวท์ควีน - เซเลสตี้ ฉัน
ไวท์ควีน - ฉันเสียใจ

เซเลสตี้ - หนูขอโทษ คุณฟรอสต์
เซเลสตี้ - ตอนนี้ เราจะกลับบ้านกันรึยัง ?
เจก โอ - เซเลสตี้ ...
เซเลสตี้ - ถ้าหาก ฉันสามารถรู้สึกถึงทุกสิ่งได้ ฉันคิดว่า ฉันคงจะร้องไห้

ไวท์ควีน - สาวๆ แฮงก์บอกว่าไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วง หัวใจเพชรชีวะของพวกเธอสมบูรณ์แบบพอ ไม่มีอะไรบนโลกสามารถเข้าไปได้และชิ้นส่วนของฟีนิกซ์ก็ไม่มีทางออกมาได้
               - สาวๆต้องการที่จะ ใช้ชีวิต เรียนรู้และเติบโต .. แต่ตอนนี้ พวกเธอเป็นเหมือนที่พวกเธอเคยเป็นมาก่อนอาจมากกว่านั้นอีก
              - สงบเงียบ เชื่อฟัง และ ว่างเปล่า
             - ฉันสามารถได้ยินความคิด พวกเธอจดจำได้ทุกอย่าง แต่ มันไม่มีอะไรที่สำคัญเลยเพราะพวกเธอไม่มีความรู้สึกกับมันแล้ว
             - มันเหมือนกับว่า ไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้นกับพวกเธอ และ ไม่มีอะไรที่จะเกิดขึ้นต่อไป

ไวท์ควีน - แต่ ฉันจำได้ ฉันเคยมีลูกสาวหนึ่งพันคน
               - แสงสว่างทั้งหนึ่งพัน จิตใจดวงน้อยหนึ่งพันดวง .. ช้าเชื่อง ตื่นตัว เป็นประกายและเจิดจ้า..และเธอได้ดับแสงของพวกนั้นไป.
               - บางทีเธออาจเป็นจีน เกรย์ที่บ้าคลั่ง หรือ บางทีเธออาจเป็นฟีนิกซ์ กำลังทำตามกฏของคอสมิกที่เราไม่เคยเข้าใจ
              - ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทำให้ฉันรู้ จนแน่ใจว่าเมื่อเธอกลับมา ....
              - เธอจะต้องมาคุยกับฉันหน่อยแล้ว

X-MEN PHOENIX WARSONG 2006 #4

2011-02-08T07:28:00.000-08:00

ย้อนกลับมาเล็กน้อย ร่างในหลอดแก้ว ต่างเรียกหาแม่ ( ไวท์ควีน )

ไวท์ควีน - เซเลสตี้ ฉันรู้ว่าเธอได้ยินพวกนั้น พวกนั้นเป็นพี่น้องของเธอนะ

เซเลสตี้ - เงียบเถอะคุณฟรอสต์

ไวท์ควีน - พวกนั้นไม่ได้ทำอะไรผิด มันไม่ถูกต้องที่พวกนั้นจะต้องมาตาย..

เซเลสตี้ไม่ฟังเธอเปล่งพลังเพลิงและบินออกไป

เซเลสตี้กลายเป็นฟีนิกซ์ เสียงของฟีนิกซ์ก้องอยู่ในตัวของเธอ
ฉันคือชีวิต ฉันคือเปลวเพลิง
ชื่อของฉันคือ ฟีนิกซ์

เซเลสตี้ - อ้าๆๆๆๆ
(เซเลสตี้ยังพยายามต่อต่อฟีนิกซ์อย่างหนัก)
เซเลสตี้ - ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ฉันไม่ใช่ฟีนิกซ์ ฉันเป็นเพียง เซเลสตี้ มากว่านั้น มากกว่านั้น มากกว่านั้น หยุดไม่ได้ หยุดไม่ได้ หยุดไม่ได้ ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย !

จู่ๆก็มีร่างเพลิงที่หน้าตาคล้ายเธอปรากฏตัว
ร่างเพลิง - เธอไม่สนุกกับเรื่องทั้งหมดนี้เลยใช่ไหม ?

เซเลสตี้ - เธอเป็นใคร
ร่างเพลิง - ฟีนิกซ์ผู้บ้าคลั่ง หรือ เศษเสี้ยวของหล่อน หล่อนได้แตกกระจัดกระจายเป็นล้านล้านชิ้น ( พวกประกายหิ่งห้อยในฟีนิกซ์เอนด์ซอง ) ..แต่ ฉันได้ยินเสียงเรียกของเธอ
เซเลสตี้ - ฉันไม่ได้เรียก
ร่างเพลิง - โอ แต่เธอทำ จิตดวงน้อยที่หิวกระหายของเธอ. มันทำให้ประหลาดใจเสมอที่ได้รู้สึก.เพื่อการแผดเผา เพื่อการมีชีวิต ฉันจะปล่อยเธอผ่านไปได้อย่างไรกัน ?

ร่างเพลิง - แต่ตอนนี้เธอเจ็บปวด เธอทำไม่ได้แม้กระทั่งบอกหนุ่มคนดีข้างล่างนั้นว่าเธอชอบเขา ( ร่างเพลิงเนรมิตร่างของเจก โอ )
เซเลสตี้ - เจก ? แต่ฉันเพิ่งจะเจอเขาและเขาไม่ใช่หนุ่มน้อย เขาเป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยชิลด์

เซเลสตี้ - ทำไมเราต้องคุยกันเรื่องนี้ ? นี่มันเรื่องโง่ๆ เธอเป็นฟีนิกซ์และเธอมาเพื่อทำให้ฉันทำลายล้างโลกนี่ !
ร่างเพลิง - ที่ไหนบนโลกที่ทำให้เธอคิดแบบนั้น ?

เซเลสตี้ - ฟีนิกซ์ฆ่าคนไปห้าพันล้านคน
ร่างเพลิง - และช่วยจักรวาลให้ปลอดภัยสองสามหน
เซเลสตี้ - มันมากไป มันมากไป
ร่างเพลิง - แน่นอน มันมากเกินกว่าที่มนุษย์จะแบกรับไหว

ร่างเพลิง - ต่อให้ฆ่าห้าพันล้านคนหรือกระทั่งคนๆเดียว --มันสามารถเป็นได้ทุกสิ่ง แต่ต้องเป็นปีศาจใช่ไหม ? พลังงานนี้ทำได้แค่ไหน นี่คือความหิวกระหาย เรามีได้ทุกสิ่งแต่ต้องเป็นปีศาจใช่ไหม ? แต่ฉันไม่ได้มาเพราะเธอ หากสิ่งนั้นไม่ใช้เหตุผลทั้งหมดของเรื่องนี้
เซเลสตี้ - ตอนนั้น.. ที่..
ร่างเพลิง - เธอรู้อยู่แล้ว เธอพูดถ้อยคำเหล่านี้ด้วยตัวเธอเอง

ร่างเพลิง - ฉันคือชีวิต ฉันคือเปลวเพลิง ตอนนี้ หยุดสู้กับฉันได้แล้ว.. และ .. ทำภารกิจของเธอ

ไวท์ควีนสลดใจเมื่อเห็นร่างในหลอดทดลองถูกทำลายไป
ไวท์ควีน - สาวๆของฉัน

ซอมบี้เอสเม่ - อย่าร้องไห้สิแม่ คุณยังมีพวกเราอยู่
(ซอมบี้เอสเม่กับโซฟีปลอบใจ แต่ไวท์ควีนเดือดจัดอยู่แล้วพุ่งเข้าไปบีบคอซอมบี้ทั้งสองทันที)
ซอมบี้โซฟี - นี่คือวิธีการที่คุณทำกับลูกสาวที่คุณชื่นชมที่สุดหรือนี้ ?
ไวท์ควีน - เธอไม่ใช่ลูกของฉัน เธอมันก็แค่ซอมบี้ของวีพ่อนพลัสที่ในกระดูกเต็มไปด้วยบันทึกความทรงจำและนาโนเทกโนโลยี!

ซอมบี้โซฟี - ไม่ว่าอะไรก็ตาม น้องสาวที่รักของเราเซเลตี้เกี่ยวข้องกับการทำลายโลกและเราไม่อยากเห็นโลกกลายเป็นเถ้าถ่าน งั้นคุณจะไปช่วยเราหยุดเธอหรือทำอะไรสักอย่างได้ไหม ?

ไซคล็อป - นายได้กลิ่นของการพูดปดไหม โลแกน ?
วูล์ฟเวอรีน - ไม่ ตั้งแต่พวกนั้นได้ตายไปหลายสัปดาห์ แต่ พวกเธอมีประเด็นเดียว

บีสต์ - สก็อต นั่นนาย เอมม่าอยู่ไหน ?
ไซคล็อป - บินไปกับพวกซอมบี้
บีสต์ - พวกซอมบี้ ?
ไซคล็อป- ไม่มีเวลาอธิบาย แฮงค์บอกฉันทีว่านายเตรียมมาด้วย.

บีสต์ - แน่นอน นายกำลังคุยกับผู้เชี่ยวชาญเรื่องเครื่องมือกักกันฟีนิกซ์เพียงคนเดียวบนโลก. หลังจากทั้งหมดนั้น ... ฉันไม่ค่อยภูมิใจกับเครื่องขนาดใหญ่ที่ใช้งานในครั้งสุดท้ายที่จีนกลับมา ... งั้นฉันก็เลยย่อมันลงมา เครื่องยับยั้งโทรจิตและใส่มันลงในลูกดอก. และนี่คือส่วนหนึ่ง นายน่าจะชอบมัน
ฉันยังเพิ่มวงจรป้องกันไม่ให้ฟีนิกซ์ดูซับพลังงานจากอ็อพติกบลาสต์ของนายด้วย

บีสต์ - ตราบใดที่เธอยังถูกติดเครื่องนี้ไว้ นายจะสามารถยิงได้เต็มกำลังตามที่ใจต้องการ
ไซคล็อป-ดี เข้าใจแล้ว. คิดตี้พาแฮงค์ลงไปที่พื้น.
ชาโดว์แคท - ตรวจสอบสินะ.
บีสต์-รอก่อนนะ สก็อต ฉันรูจักเซเลสตี้ ฉันคิดว่าเธอยังเชื่อฉันอยู่และเราจำเป็นต้องใช้ทุกอย่างที่เราหาได้ ถ้าหากเรากลังจะไปให้ใกล้พอที่จะ --

ไซคล็อป- นายไปทำงานอื่นของนายเถอะแฮงค์.นายกับคิตตี้ตรวจดูระบบของวีพอนพลัสเพื่อหาเป้าหมายของคุ้กคูส์และจุดอ่อนของพวกเธอ.
บีสต์ - ได้ ได้ เราจะติดตามสายพลังงาน และส่วนประมวลผลกลาง

วูล์ฟเวอรีน - เข้าใจแล้วไอ้แห้ง.พวกเราจะจัดการเอง --
ไซคล็อป - ไม่

ไซคล็อป - เจ้าหน้าที่ของชิลด์ เจก โอจะเป็นคนแรก

ไซคล็อป - แฮงค์พูดถูก เราจำเป็นต้องใช้ทุกอย่างเพื่อให้เข้าใกล้เซเลสตี้มาพอเพื่อให้สิ่งนี้มันใช้การได้ และ พวกซอมบี้บอกว่าเธอประทับใจคุณ

เจก - อุ้ ผมแน่ใจว่าคุณ ผมไม่มีอะไรเลยแต่ก็เชี่ยวชาญในทุกอย่างที่ต้องใช้จัดการกับพวกวายร้าย --

แล้วโคลอสซัสก็ปาเจกพุ่งไปในอากาศ
เจก - โว้ว !

เซเลสตี้ - เจก ?
เจก - อย่าฆ่าผมนะ
เซเลสตี้ - คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกเจก. ฟีนิกซ์ไม่ได้มาที่นี่เพื่อ --
เจกยิงลูกดอกที่บรรจุเครื่องมือของบีสต์ออกไป - ขอโทษนะ
ลูกดอกไปปักที่อกของเซเลสตี้

แล้วไซคล็อปก็อัดอ็อพติกบลาสเข้าใส่ตรงที่ลูกดอกปักเต็มแรง

เซเลสตี้ร่วงลงไป แต่ไวท์ควีน ซอมบี้โซฟีและซอมบี้เอสเม่พุ่งเข้าคว้าตัวเธอเอาไว้
ไวท์ควีน - ปล่อยให้เราเข้าไปในจิตของเธอเซเลสตี้ เราจะทำให้มันหยุด เหมือนกับที่เราเคยคุยกันมาก่อนแล้ว
ซอมบี้โซฟี - ชู่ เอสเม่ เธอกำลังทำให้เซเลสตี้เจ็บ

เซเลสตี้ (เพลิงฟีนิกซ์ปะทุบนหน้าอกของเธออีกครั้ง ) - ไม่โซฟี ฉันจะไม่ยอมเจ็บปวดอีกแล้ว
(ภาพตัดไปที่เจก โอ คิดว่าเธอคงเจ็บปวดกับการถูกหนุ่มที่ถูกใจทำร้ายน่ะครับ)

ด้านล่างของวีพ่อนพลัส ฟาซิลิตี้
ชาโดว์แคทพาบีสต์ผ่านผิวดินทะลุมาที่ห้องบังคับการ
ซับไลม์ - อา เอ็กซ์เมนส์ ฉันขอเสนอให้พวกแกรีบหนีไปซะ รถสังหารกำลังมาที่นี่ในอีกไม่นาน
บีสต์ - คงมีสักหนึ่งหรือสองที่ต้องตายถ้ารถสังหารอยู่ข้างบนนั้น ดร.ซับไลม์ หรือนั่นไม่ใช่การแจ้งของคุณ ? ตอนนี้ ทำไมคุณไม่ออกมาและคุยกับเราด้วยตัวเอง ?

ชาโดว์แคท - เพราะว่านี่ไม่ใช่ ตัวเขา
ซับไลม์ - ผมแน่ใจว่าผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไรแม่สาวน้อย ตอนนี้ มันก็ไม่ต่างจากที่คุณพูด

ชาโดว์แคท - นี่ไม่ใช่ซับไลม์ มันเป็นแค่ระบบบันทึก หรือเป็นระบบโต้ตอบที่แม่นยำจากฐานข้อมูลที่มีโปรแกรมตอบสนองอัตโนมัติ
ซับไลม์-นั่นมันน่าขำ

ซับไลม์ - นั่นมันน่าขำ นั่นมันน่าขำ นั่นมันน่าขำ
ชาโดว์แคท - เฮ้ โอเค เขาถูกกดปุ่มหยุดแล้ว

บีสต์ - ทำดีมาก ให้เวลาฉันสักนาที และ ฉันจะโปรแกรมให้มันตอบเราตรงๆทุกคำถามที่เราสงสัย
ชาโดว์แคท - ดีสิ ช่วงนั้น ฉันจะได้พุ่งผ่านไปหลังประตูหมายเลขหนึ่ง

ชาโดว์แคท(พุ่งผ่านประตูหมายเลขหนึ่ง) - เธอตกใจกับสิ่งที่เห็นมาก

ชาโดว์แคทเปิดประตูให้บีสต์เข้ามา บีสต์ถามซับไลม์ที่ถูกโปรแกรมใหม่ให้ตอบคำถามว่า ดร.ซับไลม์ช่วยอธิบายดีๆหน่อยสิ่งที่เรากำลังดูอยู่คืออะไร ?
ซับไลม์- อีเอฟ ต้นแบบ ชุดที่ 121 ถึง 1123 แต่ถ้าจะให้พูดสั้น ...

ซับไลม์- เราเรียกมันแค่ว่า " วีพ่อน 14 "

อีกด้าน เซเลสตี้กำลังคืนร่างให้ซอมบี้โซฟีและซอมบี้เอสเม่
เซเลสตี้ - เธอตายแล้ว นี่เป็นการเคลื่อนไหวที่สร้างโดยนาโนเทก แต่ตอนนี้ .. ฉันกำลังดึงเธอกลับมาสู่ความเป็นจริง

โซฟี - ไม่นะ.. เธอกำลังหุ้มกระดูกที่ตายแล้วของเราด้วยเซลใหม่เอี่ยม

เซเลสตี้ - พวกเธอทั้งหมดคิดว่าตัวเองรู้จักฟีนิกซ์ แต่ เธอไม่เข้าใจฟีนิกซ์เลย ฟีนิกซ์ไม่ได้มาเพื่อทำลาย ฟีนิกซ์คือผู้ก่อรูปลักษณ์ของชีวิต

ไวท์ควีน -" ก่อรูปลักษณ์ของชีวิต ? "

ไวท์ควีน (ยืนอยู่หน้าหลอดทดลองที่แตกกระจาย) - บอกเรื่องนั้นกับพี่น้องคนอื่นของเธอเถอะ

พวกคุ้กคูส์และไวท์ควีนยืนอยู่หน้าหลอดทดลองที่แตกหมดแล้ว
ไวท์ควีน - นี่เคยเป็นห้องทดลอง.มันเต็มไปด้วยการทดลองของวีพ่อนพลัส..สาวๆตัวน้อย. พวกลูกสาวของฉัน พี่น้องของพวกเธอ.และเธอฆ่าพวกนั้นหลังจากที่เธอแสดงพลังของฟีนิกซ์ออกมา เธอไม่มีกระทั่งการบอกกล่าว เธอได้ทำมั้ย ?

เซเลสตี้ - มันเรียบร้อยดี.. หนูทำได้ หนูซ่อมพวกนั้นได้ ฟีนิกซ์ใช้ได้ --
เอสเม่-ถูกแล้ว.

เซเลสตี้ ยื่นมือออกไปที่ซากของร่างที่ตายแล้ว - ฉันทำไม่ได้
ไวท์ควีน-ทำไม ?
เซเลสตี้ - เพราะว่า ในที่สุดเธอก็แน่ใจจริงๆแล้วว่าฟีนิกซ์มาเพื่อทำสิ่งใด

โซฟี - ฟีนิกซ์อยู่ที่นี่เพื่อฆ่าพวกเรา
เอสเม่ - โอ เยี่ยมมาก
โซฟี-มันถูกต้องทั้งหมด เซเลสตี้
เอสเม่ - เธอพูดเรื่องอะไร โซฟี ? อย่าฟังเธอ เซเลสตี้ !

เซเลสตี้พยายามต่อต้านฟีนิกซ์แต่ฟีนิกซ์ครอบงำเธออีกครั้งและปล่อยเพลิงแผดเผาโซฟีและเอสเม่ไม่เหลือซาก และหลังจากนั้นเธอก็ลอยตัวขึ้นไป ไซคล็อปติดต่อบีสต์ว่าเซเลสตี้ำกำลังไปทางนั้น

บีสต์รับคำเตือนจากไซคล็อป แต่ตอนนี้ เขากำลังเค้นเอาความจริงจากสมองกลของซับไลม์

ชาโดว์แคท - พวกเธอคือใครกัน ซับไลม์ ?
ซับไลม์ - มิวแตนโทรจิตหนึ่งพันตนที่สร้างจากไข่ของเอมม่า
ชาโดว์แคท -แล้วพวกนี้ทำอะไรได้บ้าง ?
ซับไลม์ - กระบวนการสะสมข้อมูลที่มีพลังระดับเอ็กโปเนเชี่ยลมากยิ่งกว่าโทรจิตของสิ่งมีชีวิตทุกอย่าง พลังนั้นสามารถจะควบคุมและปลดปล่อยด้วยหัวใจสำคัญสามสามจุด. สองในสามหัวใจสำคัญได้กลับบ้านและหลอมรวมกับจักรกลแล้ว

ซับไลม์ - แต่ลำดับที่สาม ได้ถูกครอบงำจากฟีนิกซ์ ที่ทำให้เธอไม่สามารถเข้ากันได้กับจักรกล
บีสต์ - งั้น วีพอน 14 ก็ใช้การไม่ได้ ?
ซับไลม์ - ไม่เสียทีเดียว ถึงจะมีหัวใจสำคัญแค่สอง วีพ่อน 14 ก็สามารถทำลายจิตใจของคนอื่นให้แตกเป็นเสี่ยงเพียงแค่คิดถึงคนๆนั้น นั่นคือสิ่งที่แน่นอนที่สุด มันเป็นวิธีการที่ยอดเยี่ยม

ซับไลม์ - ..ที่จะทำลายมิวแตนท์ทุกตัว

และในที่สุด ฟีนิกซ์ก็มาถึงห้องนี้
ในไข่สองฟองที่โคนของกลุ่มหลอดแก้ว - เธอกลับมาแล้ว
เซเลสตี้ - ใช่แล้วพี่น้อง เธอพร้อมหรือยัง ?

วูล์ฟเวอรีน - เอาล่ะ ต้องแก้ปัญหาแรกก่อน. เราปล่อยให้ฟีนิกซ์ครอบงำคุ้กคูส์
ไวท์ควีน - ไม่ รอก่อน--
วูล์ฟเวอรีน -มาเถอะ. คุณได้ยินไม่ผิด พวกเธอเป็นเครื่องจักรแห่งความตายตัวน้อย
ไวท์ควีน - เครื่องจักรแห่งความตายตัวน้อยของฉัน

ไวท์ควีน - สก็อตต์ ฉันมีแผนแล้ว ฉันวาดมันส่งเข้าหัวคุณ..
ไซคล็อป- ผมเห็นมัน แต่ผมไม่ ...

ไซคล็อป- ผมไม่รู้ว่า คุณหงุดหงิดเพราะเรื่องนี้ เอมม่า
ไวท์ควีน - ไม่ใช่แค่ฉันหรอก สก็อตต์..

".. ฉันแค่รู้ว่า ฉันจะต้องเป็น."
เซเลสตี้ - มินดี้ โฟบี้ อย่าขัดขืนเลย ฉันมาเพื่อเผาพวกเธอให้ราบ แล้วชีวิตจะเติบโตขึ้นใหม่อีกครั้ง
แต่ก่อนที่เซเลสตี้ จะเผามินดี้และโฟบี้ ไซคล็อปได้อัดออพติกบลาสต์เข้าใส่เซเลสตี้ไม่หยุด ซึ่งทำให้เธอประหลาดใจมากเพราะเธอได้เผาลูกดอกที่กักพลังฟีนิกซ์ไปแล้ว การที่ไซคล็อปทำแบบนี้มีแต่จะเพิ่มพลังให้เธอ ( ฟีนิกซ์ดูดพลังจากอ็อพติกบลาสต์ไปเป็นพลังงานได้ไม่จำกัด )

ไซคล็อปเป็นตัวลวงให้เซเลสตี้เผลอ และ โคลอสซัสก็ขว้างไวท์ควีนลอยข้ามไปลงในไข่อีกอันที่ว่างอยู่ตรงโคนของกลุ่มหลอดทดลอง ( ที่จริงมันต้องเป็นตำแหน่งของเซเลสตี้ นี่คือหัวใจสำคัญทั้งสามที่ซับไลม์บอกกับบีสต์ )

มินดี้ - คุณฟรอสต์ คุณจะทำอะไร นั่นมันเป็นไข่ของเซเลสตี้
ไวท์ควีน - ไม่ใช่ มินดี้ มันเป็นของฉัน

โฟบี้ - แต่มันไม่ได้ทำมาเพื่อคุณ คุณไม่เหมือนกับพวกเรา
ไวท์ควีน - นั่นก็ถูก โฟบี้ ฉันเป็นมากกว่า .. มากกว่า

ไวท์ควีน ( เข้าไปในไข่และถูกสายพลังงานหุ้มไว้ ) - ฉันเข้มแข็งกว่า เอาล่ะ สาวๆ ถ้าเธอจะตามฉันมา

ไวท์ควีน - เรามีงานบางอย่างต้องทำ

( ไวท์ควีนอาศัยพลังของวีพ่อน 14 เพิ่มพลังโทรจิตให้กับเธอและคุ้กคูส์ทั้งสองครับ )

ไวท์ควีน - อย่าวิตกเลยเซเลสตี้ นี่มันแค่เจ็บปวดสักครู่หนึ่ง
เซเลสตี้ - จงอยู่ข้างนอกสมองของหนูนะ

เซเลสตี้ - คุณกำลังฆ่าหนู
ไวท์ควีน - ไม่ใช่ แค่ตัดการเชื่อมต่อบางส่วนของจิตใจเธอ
เซเลสตี้ - แต่บางส่วนเหล่านั้น คือ ส่วนที่ทำให้หนูเป็นหนู
ไวท์ควีน - และบางส่วนเหล่านั้นที่ทำให้เธอกลายเป็นฟีนิกซ์
เซเลสตี้ - อ้าๆๆๆ

เซเลสตี้ถูกตัดการเชื่อมต่อกับฟีนิกซ์ เธอหมอบราบกับพื้น
ไวท์ควีนลงมาดูอาการ - เงียบสักพักเซเลสตี้ แม่อยู่นี่แล้ว..

โคลอสซัส - เกิดอะไรกับจักรกลเวพอนพลัส ? พวกเธอถูกสร้างมาให้ฆ่าเราทั้งหมด นั่นไม่ใช่หน้าที่ของเธอหรือไง ?
ชาโดว์แคท - เอมม่าเข้าไปสั่งการพวกเธอตอนนี้ ปีเตอร์. หลังจากนั้น เธอเป็นแม่ของพวกเขาทั้งหมด. เราไม่มีอะไรต้องวิตก จะทำอะไรกับพวกเราล่ะ ดร.ซับไลม์ ?

ซับไลม์ - นี่ไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน คุณไพรด์ . ความเชี่ยวชาญด้านโทรจิตของเอมม่า ฟรอสต์ได้ช่วยให้เธอควบคุมคุ้กคูส์ทั้งหมดได้ในสถานการณ์ปัจจุบัน. แน่นอน นั่นเป็นเพียงบางส่วนของจักรกลของระบบที่ผมสามารถเชื่อมต่อด้วยตัวเองได้
ชาโดว์แคท - พอแค่นี้ก่อนเถอะ..

สายพลังงานทำตามการสั่งการของดร.ซับไลม์ พุ่งเข้ามาปักอกของเซเลสตี้และกันพวกไวท์ควีนออกไป แต่เปลวเพลิงกลับพวยพุ่งจากร่างของเซเลสตี้ไปตามสายพลังงาน

เปลวเพลิงพุ่งไปตามสายพลังงาน มันมุ่งไปทางหลอดทดลองทุกหลอด
บีสต์ - ความผิดพลาดโง่ๆ ดร.ซับไลม์ คุณเพิ่งปลดปล่อย เพลิงของฟีนิกซ์ในตัวเซเลสตี้ -- และมันจะทำลายทุกสิ่งที่คุณสร้างมา

ซับไลม์ - ไม่ใช่ซะทีเดียวดร.แม็กคอย
บีสต์ - แต่ คุณพูดว่า จักรกล .. จักรกลไม่อาจควบคุมฟีนิกซ์
ซับไลม์ - ผมรู้..

ผม.. โกหกน่ะ

(จักรกลได้ควบคุมทั้งคุกคูส์และเพลิงฟีนิกซ์ไว้แล้ว)

X-MEN PHOENIX WARSONG 2006 #3 | การถือกำเนิดของคุ้กคูส์

2011-02-05T09:55:00.000-08:00

โฟบี้ - บ้านงั้นเหรอ ?
ชายลึกลับ - ใช่แล้ว โฟบี้ กลับมาที่วีพ่อน พลัส กลับมาที่เดอะ เวิรลด์
โฟบี้ - พักสักนาทีนะ นี่มันไม่ถูกต้อง..
ชายลึกลับ - แน่นอนมันเป็นแน่ โฟบี้ ผมส่งพวกเธอ คุ้กคูส์ออกไปให้อยู่ในรังของเอ็กซ์เมน ผมจำเป็นต้องให้เธอพัฒนาความสามารถพิเศษของเธอ แต่ ตอนนี้ เยี่ยม มองไปรอบๆสิ ที่นี่เป็นที่ๆเป็นของเธอ

เซเลสตี้ - เปลือยอยู่ในหลอดทดลองนี่นะ ฉันไม่คิดงั้นหรอก ?
ชายลึกลับ - ตอนนี้ เซเลสตี้
เซเลสตี้ - ใครคือชายคนนี้ ในทุกความหมาย ?

ซับไลม์- ผมคือดร.จอห์น ซับไลม์ ผมเป็นคนสร้างวีพอน พลัส ฟาซิลิตี้. ผมสร้างสถานที่แห่งนี้เพื่อคุณและพวกพี่น้องทุกคนของคุณ.
เซเลสตี้-พี่น้องเหรอ ?

โฟบี้ - ชู่ว์ เซเลสตี้
เซเลสตี้ - แต่นี่มันน่าขยะแขยง โฟบี้ เขายัดพวกนั้นลงในขวดแก้วละ--
โฟบี้ - ถ้าพวกนี้คือพี่น้องของเรา ทำไมเราไม่สามารถได้ยินสัญญาโทรจิตจากพวกนี้ น่าจะเป็นอย่างนั้นด้วยไม่ใช่หรือ.

ซับไลม์ - เธอแค่ไม่รู้จักภาษาเท่านั้นโฟบี้ ตั้งใจฟังหน่้อย มินดี้เข้าใจดี.

มินดี้ - ใช่
ซับไลม์ -มันคือเสียงที่เธอได้ยินมาตลอดทั้งชีวิต มันฝังอยู่ในกระดูก พลังงานแปรเปลี่ยนเป็นข้อมูล พวกพี่น้องของเธอได้อยู่เพื่อรวบรวมมัน.

" และ บัดนี้ มันเป็นเวลาที่คุณจะได้ใช้มันแล้ว "

เบื้องหน้าของพวกเธอมีอุปกรณ์ทรงกลมสามอันรูปทรงเหมือนไข่
โฟบี้ - เดี๋ยวมินดี้ อย่าไปจับมัน
มินดี้ - ไม่ โฟบี้ เธอรู้ว่าซับไลม์ถูก นี่เป็นก้าวเล็กๆของการออกมาอยู่ลำพังมันน่าสนุกดี แต่ เราอยู่กับพวกนี้.เราเป็นความหมายของสิ่งนี้
โฟบี้ - นั่นอาจจะเป็นความจริงมาก่อน .. แต่ตอนนี้เราหมายถึงเพื่อบางสิ่งด้วยนะ.

โฟบี้ - เมื่อเปลวเพลิงมาหาเรา มันสร้างความหวาดหวั่นแก่เอ็กซ์เมน สร้างความหวาดหวั่นให้คาเลสตี้ ฉันยังรู้สึกถึงเธอแม้แต่ตอนนี้ ลองพยายามมองนอกกรอบดูบ้าง--
เซเลสต้ - ฉันไม่ได้ทำอะไรสักอย่างนะ
โฟบี้ -เธอคิดว่ามันคือฟีนิกซ์ หล่อนทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ มันรู้สึกจะเห็นพ้องกับฉัน...

โฟบี้ -และทั้งหมดที่อยู่นี้ รู้สึกว่ามันผิดพลาด
มินดี้-โฟบี้ ฟีนิกซ์เป็นสิ่งที่ผิดพลาด มันพยายามทำให้เราสับสน

มินดี้ - แต่เราถูกสร้างมาเพื่อให้เป็นหนึ่งเดียว
ยังไม่ทันเถียงกันจบก็มีสายพลังงานพุ่งเข้ามาใส่มินดี้
( สรุปอารมณ์ครับ เซเลสตี้ไม่มั่นใจปฏิเสธทั้งตัวตนของคุ้กคูส์และฟีนิกซ์ มินดี้รู้สึกดีกับสิ่งที่คุ้กคูส์เป็น โฟบี้ชอบความเป็นฟีนิกซ์)

โฟบี้ - มินดี้!
มินดี้(ถูกลากเข้าไปในเครื่อง)-โฟบี้ ฉันเป็นส่วนหนึ่งของมันแล้วในตอนนี้ และ มันฟังชัดเจนมาก
มินดี้ - ฉันได้ยินมัน
ซับไลม์- ฉันเสียใจที่รักของฉัน
สายพลังงานผุดจากพื้นดินมาพันขาของโฟบี้
โฟบี้ - ไม่

ซับไลม์ - แต่ ฉันต้องเรียกร้องเอาจริงๆ

โคลอสซัส - สก็อตต์เราเห็นแล้ว
ไซคล็อป - ทั้งหมดนั่นคือ เดอะ เวิรลด์ เป็นที่ๆจอห์น ซับไลม์ใช้สร้างซุปเปอร์โซลเยอร์ที่ใช้ฆ่ามิวแตนท์และฉันพนันได้เลยว่าเขายังมีรถนักฆ่าอีกเป็นกองร้อยที่รอเจอกับเราใต้กลุ่มควันนั่น. ลอยตัวอยู่นิ่งๆก่อนปีเตอร์
ไซคล็อป - มันคือเวลาที่เราต้องกำหนดประเด็น เรามาที่นี่เพื่อช่วยพวกสาวๆ..หรือ ทำลายพวกเธอ. เอมม่า คุณกำลังจับสัญญาณโทรจิตอยู่ใช่ไหม ?

ไวท์ควีน - สาวๆอยู่ข้างล่างนั่น..แต่จิตของพวกเธอเงียบมาก..ปกปิด เหมือนพวกเธอกำลังหลับ ?
ไซคล็อป - คิดตี้ สัญญาณล่ะ ?
ชาโดว์แคท - มีสัญญาณจำนวนมาก. มีเพียงสัญญาณเดียวที่ชัดเจนถูกส่งมาจากหน่วยชิลด์ ดูเหมือนพวกเขาจะมีเจ้าหน้าที่ภาคสนาม.ขอเวลาสักนาทีและ--
ไวท์ควีน - รอเดี๋ยว

ไวท์ควีน - สาวๆ พวกเธอพร้อมจะคุยแล้วตอนนี้...
เสียงโทรจิต - คุณฟรอสต์ นั่นคุณใช่ไหม ? คุณฟรอสต์ คุณฟรอสต์ ?
ไซคล็อป - ผมได้ยินพวกเธอ แล้วเรื่องฟีนิกซ์ละเป็นไง ?
ไวท์ควีน - ติดตามไม่ได้.พวกสาวๆกลับเป็นจิตหนึ่งเดียวอีก พวกเธอรู้สึกเจ็บปวดแต่พวกเธอปลอดภัย

ไวท์ควีน - หรือ อย่างน้อย นั่นคือสิ่งที่พวกเธอต้องการให้เราคิด

โคลอสซัส - งั้นเราจะไปช่วยหรือ..
ไซคล็อป - ยังพุ่งประเด็นไปที่สิ่งเดียว แต่ทั้งสองอย่าง ก้าวแรกคือสิ่งที่คล้ายกัน...

เตะก้นใครสักคน

เจก - ชิลด์จงสั่งการ นี่คือเจ้าหน้าที่เจก โอ. ผมอยู่ใต้พื้นโลก กำลังติดตามสาวสามคน. พวกเธอมีชื่อว่า โฟบี้ มินดี้ เซเลสตี้ พวกเธอยังเด็กแต่ชุดลำลอง แถมยังทำลายรถล่าสังหารเพียงแค่เหยียบมันด้วยฝ่าเท้าของพวกเธอ ... สวัสดี ? ... โอเคผมต้องกลับไปตามเรื่องนี้สักสิบนาที ตอนนี้คงมีบางคนอยากติดต่อผมกลับบ้าง หรือไม่ก็ ...

ปรากฏว่าเซเลสตี้มาคว้าคอเขาเอาไว้
เจก - นีเซเลสตี้ใช่ไหม ? เธอมาเงียบๆแบบนี้จะฆ่าตัวตายเหมือนคนพวกนั้นหรือไง.
เซเลสตี้ - นั่นแหละที่คิดไว้
เจก - อะไรนะ
เซเลสตี้ - ยิงฉันซะ
เจก - อะไรนะ
เซเลสตี้ - ก่อนมันจะสายเกินไป
เจก - อะไรนะ
เซเลสตี้-เลิกพูดอะไรนะซะที
เจก - งั้นเธอก็เลิกพูดบ้าๆ
เซเลสตี้ - คุณไม่เข้าใจหรอก คุณฟรอสต์รู้ว่า ฉันควบคุมมันไม่ได้.
เจก -ตกลง งั้นนี้เป็นครั้งสุดท้าย อะไรนะ ?
เซเลสตี้ - คุณเคยได้ยินเรื่องของฟีนิกซ์ไหมล่ะ ?

อีกด้าน ไวท์ควีนได้ยินกระแสจิตที่เรียกตัวเองและเธอตามกระแสจิตนั้นไปโดยไม่สนว่าจะเป็นกับดักหรือไม่เพราะกระแสจิตนั้นขอให้เธอไปเร็วเข้า

ไวท์ควีนมาพบกับหลอดทดลองที่ด้านในบรรจุร่างที่ไม่สมบูรณ์เอาไว้
และร่างเหล่านั้นเรียกไวท์ควีนว่า " แม่ "

ไวท์ควีน - ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ .
ร่างในหลอดทดลอง - ใช่ มองดูสิ พวกเราจดจำได้.
                        - นักเรียนของคุณ กลุ่มเฮลลิออน ถูกฆ่าตาย..คุณเจ็บปวดและหลับไปอย่างยาวนานช่วงหนึ่ง
                        - นั่นเป็นโอกาสให้ดร.ซับไลม์สร้างพวกเรามาจากคุฯ ไข่หนึ่งพันใบในหลอดแก้วอันเดียว ตอนนั้นเรายังตัวน้อยนิด. เขาพาเรามาที่นี่ ทำให้เราเติบโตและเขาบอกว่าพวกเราจะเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งในวันหนึ่ง เขาได้บอกเรามานานแสนนานแล้ว
                        - แม่ แม่ แม่ เรา.. เรารักคุณ
กระแสจิตของพวกในหลอดทดลองแรงมากจนไวท์ควีนรับไม่ไหว

ไวท์ควีน - มันเรียบร้อยดี ฉันอยู่ในกายเพชร มันช่วยยับยั้งโทรจิตของพวกเธอ ฉันไม่ได้ยินพวกเธอเลยตอนนี้
ไซคล็อป - คุณโอเคนะ

ไวท์ควีน - มันเป็นอะไรที่แปลกประหลาด เป็นความจริงที่ขัดแย้งที่หญิงสาวที่เพิ่งรู้ว่าไข่ของเธอได้ถูกเอามาสร้างพวกลูกสาวร่างกายพิกลพิการจนเต็มห้อง คิดเหรอว่าตัวเธอจะโอเค ?
ไซคล็อป - ก็แฟร์พอควร งั้นเริ่มกันเถอะ .. มันย่ำแย่นะ
ไซคล็อป - นี่คือโครงการวีพอน พลัส. จอห์น ซับไลม์ทำเรื่องนี้ ทุกสิ่งในนี้มีเพื่อสงคราม
- และเรากำลังคุยกันเรื่องเอ็มบริโอนับพัน
- ผมรู้ว่าคุณเปิดใจสนับสนุนพวกเธอ.แต่ผมอยากให้คุณเตรียมรับเรื่องนี้ด้วย เอมม่า. เราต้องค้นหาสถานที่ๆพวกเธออยู่และสิ่งที่พวกเธอทำได้

สักพักพวกชาว์โดวแคทก็กำลังถูกสายพลังงานจู่โจม
ชาโดวแคท- พอจะมาช่วยทางนี้สักนิดได้ไหม ?

เจก - โอเค เซเลสตี้ คุณหยุดบ้าสักพัก เพราะ พวกเพื่อนคุณมานี่แล้ว
เซเลสตี้ - พวกเขามาสายไปแล้วฆ่าฉันซะ
เจก - หุบปากซะ
เซเลสตี้ - ฆ่าฉัน
เจก- หุบปากเหอะ
เซเลสตี้ - ฆ่า--
เจก - หุบ

ไวท์ควีน - เซเลสตี้ โฟบี้และมินดี้อยู่ไหน ?
เจก - เธอบอกว่าซับไลม์ได้ตัวพวกเธอๆไปแล้ว. และตอนนี้เธอมาบอกว่า
เซเลสตี้ - ฆ่าหนูเถอะ
เจก- มันเก่าไปแล้วหนูน้อยๆ
ไวท์ควีน - ตอนนี้ ตอนนี้ เซเลสตี้. ฉันได้เห็นหนูเหมือนเด็กน้อยแต่โทรจิตที่บ้าคลั่งที่ดึงดูดพวกเรามามันเป็นชนิดเดียวกับ--

เซเลสตี้ - ออกไปจากจิตของหนู คุณช่วยหนูไม่ได้
ไวท์ควีน - เซเลสตี้ ..
เซเลสตี้ - คุณอย่าคิดอย่างนั้น ฟีนิกซ์ต้องการออกมา และ คุณควบคุมมันไม่ได้.
ไวท์ควีน - แต่บางที ฉันอาจหยุดมันได้ ถ้าเธอปล่อยให้ฉันเข้าไป..

เซเลสตี้ - คุณจะไปทำอะไร ?
ไวท์ควีน - แค่ปิดสวิทซ์ไม่กี่ตัวในสมองของเธอ มันเป็นวิธีการเดียวกับศาสตราจารย์ซาเวียร์ที่ช่วยจีน เกรย์ เมื่อเธอกลายเป็นดาร์ก ฟีนิกซ์ในครั้งแรก
เซเลสตี้ - เขาใช้การบล็อกกระแสจิตเพื่อหยุดฟีนิกซ์

เซเลสตี้ - แต่เรื่องนั้นมันไม่สำเร็จ ศาสตราจารย์เกรย์ยังถูกฟีนิกซ์ครอบงำอยู่ดี ..
ไวท์ควีน - ฉันรู้

ไวท์ควีน - เซเลสตี้
เซเลสตี้ - หนูจะยังเป็นหนูอยู่อีกไหม ?
ไวท์ควีน - ฉันไม่รู้ที่รัก.

เซเลสตี้ - อย่าร้องไห้สิ หนูจะปล่อยให้คุณเข้าไป -คุณ--แม่...หนูพร้อมแล้ว

ไวท์ควีน กำลังจะเข้าไปในจิตของเซเลสตี้แต่ถูกสายพลังงานเล่นงานข้างหลังจนสลบ

เซเลสตี้ เปล่งพลังเพลิงออกมารอบตัว - แม่...หนูเสียใจ ?
(ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนบังคับสายพลังงานมาเล่นงานไวท์ควีนเอง)

เปลวเพลิงพวยพุ่งออกมาทะลุหลังคาบนสุดของ เดอะ เวิรลด์ จนเผาแบล็กเบิร์ดลำแรกพังไป

บีสต์ - สก็อตต์ นี่แฮงค์ เราเสียการติดตามซอมบี้คุกคูส์ แต่เรามาถึงที่นี่แล้วและยานแบล็กเบิร์ดที่สองจะลอยตัวต่ำกว่าเครื่องเจ้ทของนาย ...

พวกเขาเปิดประตูยานบินออกมาเพราะเห็นยานลำแรกโดนเผา แต่ซอมบี้คุ้กคูส์ซุ่มอยู่และเข้าจู่โจมพวกเขาทันที

สายพลังงานพุ่งขึ้นมาจากด้านล่างเข้าเล่นงานวูล์ฟเวอรีน
ซอมบี้เอสเม่ - เราทั้งหมดอยู่ฝ่ายเดียวกัน

วูล์ฟเวอรีน- ซอมบี้คุกคูส์จากวีพอนพลัสที่ทำลายมิวแตนท์ทั้งหมดนี่นะอยู่ฝ่ายเดียวกัน ? ฉันไม่คิดงั้นแน่.
ซอมบี้เอสเม่ - มาเถอะ ศาสตราจารย์โลแกน นี่มันปัญหาใหญ่กว่านั้นมาก เราไม่ต้องพูดกันมากกว่านี้

ซอมบี้เอสเม่ - มันคือเวลาที่เราต้องช่วยโลกใบนี้

เซเลสตี้ เอาแต่พูดว่า -อย่าปลดปล่อยมัน

ไซคล็อป-เอมม่า คุณต้องเชื่อมโยงกับเธอ ช่วยเธอควบคุมมัน
ไวท์ควีน - ฉันทำไม่ได้
ไซคล็อป - ทำเถอะ เอมม่า เธอคือลูกสาวของคุณนะ

ไวท์ควีน - เธอบอกกับฉันเองว่า ฉันไม่สามารถเข้าไปรวมกับฟีนิกซ์ได้แต่เธอทำได้. มันสายไปแล้วที่จะช่วยเหลือ สก็อตต์ นี่มันคือเวลาที่ต้องทำลายซะ
ไซคล็อป - พระเจ้าช่วยเราด้วย

ไซคล็อป- ปีเตอร์ คิตตี้ เธอมีนาโนเทกอยู่ในโครงกระดูก ! ลองแทรกผ่านเข้าไป ( เวลาที่ชาว์โดว์แคทใช้พลังแทรกผ่านกับสิ่งมีชีวิตสิ่งแปลกปลอมที่เป็นวัตถุสิ่งของที่อยู่ภายในจะถูกทำลายและสร้างความเจ็บปวดให้กับสิ่งมีชีวิตนั้น )
ชาโดว์แคท-ไม่รู้สิ นั่นอาจจะเป็นการช่วยเหลือหรือทำให้เจ็บปวดมากขึ้น. สก็อตต์
ไซคล็อป - เยี่ยม ตอนนี้ได้เวลาหาคำตอบแล้ว ไปเลย

โคลอสซัสเตรียมขว้างชาโดว์แคทใส่คิตตี้ แต่ชาโดว์แคทให้รอก่อน

วูล์ฟเวอรีนพุ่งลงมาจากเบื้องบน เฉาะหัวเซเลสตี้ทันที แต่มันสายไปแล้วพลังงานฟีนิกซ์รักษาแผลนั้นในทันที

เซเลสตี้กลายเป็นฟีนิกซ์และพุ่งออกไปจากเดอะเวิร์ล

ฉันคือชีวิต

ฉันคือเปลวเพลิง

ฉันจะเผาผลาญสิ่งที่ใช้การไม่ได้

ภาพตัดเข้ามา เจก โอ , โคลอสซัส และ ไซคล็อป ถูกเล่นงานจนสลบ

หลอดแก้วที่บรรจุร่างคุ้กคูส์ที่ไม่สมบูรณ์ถูกทำลายราบคาบ

ไวท์ควีน - ก็ได้ เซเลสตี้

ไวท์ควีน - ตอนนี้ แม่จะบ้าให้ดูแล้ว

X-MEN PHOENIX WARSONG 2006 #2 | ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

2011-02-01T11:37:00.000-08:00

ไวท์ควีน - ไม่นะ..นี่มันเอาอีกแล้ว
ไวท์ควีน - มันถูกแล้วล่ะ สก็อตต์. พวกนี้คือสาวๆของฉัน พวกคุ้กคูส์. พวกเธอไม่ใช่...
ไวท์ควีน - ไม่นะ..นี่มันเอาอีกแล้ว
ไวท์ควีน - มันถูกแล้วล่ะ สก็อตต์. พวกนี้คือสาวๆของฉัน พวกคุ้กคูส์. พวกเธอไม่ใช่...

ไวท์ควีน - ฟีนิกซ์
วูล์ฟเวอรีน(หมอบอยู่ในเปลวเพลิงที่กำลังเผาผลาญ)- ทำให้ฉันดูโง่เลย.

ไวท์ควีน - #โลแกน รอก่อน ! ฉันขอบอกว่า--"#
วูล์ฟเวอรีน(กางกรงเล็บ) - ฉันได้ยิน เอมม่า

วูล์ฟเวอรีน(พุ่งเข้าใส่คุ้กคูส์ที่กลายเป็นฟีนิกซ์) - ฉันแค่ไม่เชื่อเธอ.
ไวท์ควีน - โลแกน !

ไวท์ควีน - สก็อต หยุดเขาที.
ไซคล็อป - แต่เท่าที่เห็น เขาน่าจะทำถูกแล้ว.

ไซคล็อป(ยิงออพติกบลาสต์ออกจากตาเพราะถูกเอมม่าถอดแว่น)
ไวท์ควีน - คุณจะทำเพื่อฉันและทำเพื่อคุณไม่ใช่หรือ ?

ออกติกบลาสต์ยิงใส่วูล์ฟเวอรีนกระเด็น
ไซคล็อป - บ้าแล้ว เอมม่า ! คุณจำครั้งสุดท้ายที่สิ่งนี้เกิดขึ้นไม่ได้หรือไง
คุ้กคูส์บินหนีไป

ไซคล็อป- ฟีนิกซ์กินพลังงานจากออพติกบลาสต์ของผม ถ้าผมจู่โจมที่พวกสาวๆที่รู้เรื่องนี้ดีอะไรมันจะเกิดขึ้น --

วูล์ฟเวอรีนที่นอนควันฉุย - เถียงกัน..ทีหลังเถอะ. พวกเธอกำลังไปจากที่นี่แล้ว

ไซคล็อป - ได้เลยโลแกน. นายอยู่นิ่งๆและรักษาตัวไป เอมม่าให้แฮงค์ดูแลสถาบัน และ บอกปีเตอร์กับคิตตี้ไปเจอกับเราที่เครื่องเจ้ต!
ไวท์ควีน-ได้เลย.

ไซคล็อป - และ หลังจากนั้น เธอต้องเริ่มหาคำอธิบายแล้วว่านี่มันนรกอะไรกัน เธอจะต้องทำเรื่องนั้นอยู่เบื้องหลัง ?!

โคลอสซัส(อยู่บนเครื่องแบล็กเบิร์ด) - ขึ้นมาเลย พวกเธอเกือบหลุดพิกัดของเรดาห์แล้ว
ไซคล็อป - เดินเครื่องเลย ปีเตอร์.

โคลอสซํส - คิดตี้ มันนานแค่ไหนแล้วที่พวกเราคว้าน้ำเหลว?
(ตอนฟีนิกซ์เอนด์ซองพวกเขาจับฟีนิกซ์ไม่สำเร็จ)

คิตตี้- เราจะไม่พลาดหรอกที่อัตราเร่งตอนนี้
ไซคล็อป - ปีเตอร์ เราจำเป็นต้องลดน้ำหนักลงบ้าง

โคลอสซัส(ปีเตอร์เปลี่ยนผิวโลหะเป็นผิวปรกติ) - ขอโทษนะ
โคลอสซัส - สก็อตต์ ฉันรู้ว่าครั้งสุดท้ายที่จีนกลับมา..นายไม่คิดว่าฉันสามารถที่จะทำ --
(โคลอสซัสไม่มั่นใจว่าเขาจะสู้กับฟีนิกซ์ได้)
ไซคล็อป - ลืมมันซะปีเตอร์ นายกับคิตตี้อยู่ที่นี่ในตอนนี้เพราะฉันรู้ว่านายจะทำอะไรก็ตามที่จำเป็นจะต้องทำ

ไซคล็อป(หันกลับมา)-แล้วคุณล่ะเป็นไงเอมม่า ?

ไวท์ควีน - คุณต้องเชื่อฉัน สก็อตต์. ฉันรู้จักสาวๆพวกนี้ดีและพวกเธอ--
ไซคล็อป - แสดงให้เห็นแล้วว่าตกอยู่ในการควบคุมของฟีนิกซ์และจงใจเผาโลแกนให้เหลือแต่กระดูก

ไซคล็อป-จีนเกรย์เคยเป็นที่หนึ่งในหมู่ผู้ทรงพลังโทรจิตที่เคยเผชิญหน้ามาบนดาวเคราะห์ดวงนี้.และ ถ้าควบคุมฟีนิกซ์ไม่ได้ --ถ้าเธอเกือบจะเผาผลาญโลกเป็นเถ้าถ่าน--ผมไม่เห็นว่าพวกเด็กๆจะเป็นอะไรนอกจากนี้. เพราะงั้น ผมจำเป็นต้องบอกคุณว่า เราไม่น่าจะปล่อยให้พวกเธอลอยไปมาอยู่ในท้องฟ้าอีกเป็นครั้งที่สองเมื่อเราหาพวกเธอเจอ

ไซคล็อป - และ ผมหวังจริงๆเลยว่าคุณต้องมีสักคำตอบที่ดี

ไวท์ควีน - ฟีนิกซ์เคยควบคุมร่างของฉัน ฉันรู้ว่ามันรู้สึกเหมือนกับอะไร ฉันรู้จักว่ามันหิวกระหายแค่ไหน

ไวท์ควีน - แต่คุ้กคูส์ไม่รู้สึกเหมือนอย่างนั้น พวกเธอมีเปลวเพลิงแต่ปราศจากความหิวกระหาย. ถ้าฟีนิกซ์อยู่ในตัวของพวกเธอ มันยังไม่ตื่นขึ้นมา

ไซคล็อป-ทั้งหมดถูกต้องเอมม่า

ชาโดว์แคท - รอเดี๋ยวนะ งั้นนั่นคือมันงั้นเหรอ ? เสียงเธอไม่ค่อยมั่นใจในบางสิ่งที่ยังพิสูจน์ไม่ได้และนั่นเราไม่มีอะไรต้องกังวลเรื่องนี้เหรอ ?
ไวท์ควีน - ไม่มีอะไรต้องกังวลงั้นเหรอ ?

" ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเลย ที่รัก"

ณ เอ็กซ์แมนชั่น วูล์ฟเวอรีนที่รักษาตัวแล้วอยู่กับบีสต์พวกเขากำลังเจอกับซอมบี้คุ้กคูส์(โซฟีและเอสเม่)
บีสต์-โลแกน ฉันต้องเดินเครื่องจับสัญญาณคลื่นสมองและตรวจจับความร้อนในทุกตรอกซอกซอยของเอ็กซ์แมนชั่น -- พวกคุ้กคูส์ได้ไปจากอาคารแล้ว. เราควรจะเตรียมพร้อมเครื่องเจ้ตลำที่สองและ --
วูล์ฟเวอรีน -นายไม่ได้กลิ่นของมันเลยหรือไง ?
บีสต์ - ฉันเกรงว่านั่นจะเป็นกลิ่นเนื้อวูล์ฟเวอรีนลวกที่ลอยมาแตะจมูกตอนนี้

วูล์ฟเวอรีน - นั่นไง
บีสต์ - พวกเด็กๆเธอมาทำอะไรที่นี่ ? เธอต้่องกลับไปอยู่ในห้องของเธอไม่ใช่มาเตร็ดเตร่รอบๆเครื่องซีรีบรานะ.
วูล์ฟเวอรีน - พวกนั้นไม่ใช่เด็กๆหรอก แฺฮงค์

วูล์ฟเวอรีน - พวกเธอไม่ใช่แม้แต่สิ่งมีชีวิต

บีสต์ - พระองค์ท่าน

วูล์ฟเวอรีนพุ่งเข้าไปแต่ประตูเครื่องซีรีบราปิดเสียก่อน

ซอมบี้คุ้กคูส์เข้าไปใช้เครื่องซีรีบรา
เอสเม่ - # สวัสดีพี่น้อง#
โซฟี - #ตอนนี้ เธอแค่คิดว่าเธอจะไปที่ไหน ?#

คุ้กคูส์ทั้งสามได้รับการติดต่อจากซอมบี้คุ้กคูส์
โฟบี้ - โซฟี เอสเม่ ?
เซเลสตี้ - แต่พวกเธอตายไปแล้ว
โซฟี - พวกเธอแค่ยังไม่เข้าใจ
โซฟี - เปลวเพลิงที่หล่อนได้มอบให้เธอ.ทำให้หล่อนตื่นขึ้นมาก่อนหน้านี้.และตอนนี้หล่อนพยายามชี้นำเธอให้จากไป
เอสเม่-แต่เรามีชะตากรรมที่แตกต่างกัน.

เซเลสตี้ - เปลวเพลิง ฟีนิกซ์ ! มันได้กลับมาแล้วและมันกำลังจะครอบงำพวกเรา. เรากำลังจะกลายเป็นผงธุลี ! เหมือนกับศาสตราจารย์เกรย์. เรากำลังจะ--เรากำลังจะไปทำลาย--ทำลายทั้งหมด--

โซฟี - อย่าโง่ไปหน่อยเลย เซเลสตี้. มันไม่ใช่ว่าเปลวเพลิงที่นำพาเรามา.มันคือเรานำเปลวเพลิงมา. มันคือสิ่งที่พวกเราทั้งหมดได้ซ่อนเอาไว้มาตลอดเวลา
เอสเม่-ในขั้วกระดูกของพวกเรา.

ขณะเดียวกันพวกไซคล็อปบนแบล็กเบิร์ดก็ได้รับการรายงานเรื่องซอมบี้คุ้กคูส์พวกเขาไม่อยากเชื่อเลย

แบล็กเบิร์ดมาเจอกับคุ้กคูส์จนได้ ไวท์ควีนเชื่อมโทรจิตให้ไซคล็อปคุยกับคุ้กคูส์ เขาพยายามชี้ให้เห็นว่าฟีนิกซ์เป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

แต่ คุ้กคูส์กลับเถียงว่า พวกเธอไม่ใช่ จีน เกรย์.

พวกเธอเป็นสิ่งที่เลวร้ายกว่านั้น

และอีกด้านวูล์ฟเวอรีนพังประตูเข้าไปและกำลังจะซัดกับซอมบี้คุ้กคูส์

คุ้กคูส์ได้ใช้อำนาจจิตทำให้ไซคล็อปกดปุ่มระเบิดแสงช้าลง และ พวกเธอหนีไปได้

อีกด้านพวกซอมบี้คุกคูส์ก็หนีไปได้อีกเหมือนกัน ซอมบี้โซฟีทำแขนหลุดไปข้างหนึ่ง บีสต์กำลังจะไปเตรียมเครื่องบินอีกลำ แต่วูล์ฟเวอรีนมองแขนของโซฟีแล้วบอกให้บีสต์รอเดี๋ยวและให้บีสต์ไปเตรียมกล้องจุลทรรศน์ดีกว่า ดูเหมือนวูล์ฟเวอรีนจะเอะใจอะไรบางอย่าง

บีสต์กับวูล์ฟเวอรีนเอาเครื่องแบล็กเบิร์ดทูว์ออกบิน
วูล์ฟเวอรีนติดต่อไซคล็อป - ซัมเมอร์สนี่คือโลแกน เรากำลังบิน. ไม่มีสัญญาณจากซอมบี้เหาะได้.พวกเธอกำลังคุยกันเรื่องว่าจะติดตามพี่น้องของเธอไป เรากำลังอยู่บนเส้นทางที่จะไปเจอกับนาย
ไซคล็อป - ตรวจสอบดูสิ แฺฮงก์ได้อะไรจากกระดูกของพวกเธอบ้าง ?
บีสต์ - มันคือนาโนเทกโนโลยีบางอย่าง.มันแทรกเอาไว้ในโครงกระดูก.นั่นอย่างน้อยได้ืทำให้เราเริ่มมีคำอธิบายว่าศพพวกนั้นเคลื่อนไหวได้ยังไง

ไซคล็อป - นักเรียนทุกคนในสถาบันผ่านการตรวจร่างกายหมดแล้วนี่ ทำไมนายไม่เคยเจอเรื่องนี้มาก่อน ?
บีสต์ - ใช่ มันน่าแปลก ฉันจำไม่ได้ว่าเคยสงสัย ฉันจำไม่ได้ว่าเคยคิดที่จะสงสัย...

บีสต์ -เดี๋ยวนะ เรากำลังพูดเรื่องอะไรกันนี่ ?
ไซคล็อป - ผม ผมไม่รู้. ผมจำไม่ได้
ไวท์ควีน - ฉลาดกันมากแม่หนูน้่อย.

ไวท์ควีน - นับจากวันที่พวกเธอมาถึง ไม่มีใครในพวกเรา ไม่แม้กระทั่งฉัน แม้กระทั่งจีน ที่เคยรู้สึกเอะใจ --

ไวท์ควีน -นั่นคือการบล็อกจิตใจ. ในจิตของพวกเราทุกคน พวกเธอกันเราไว้จากสิ่งที่เราสงสัยกัน. บางทีนั่นอาจเป็นเหล็กไนที่ฝังอยู่

พอพวกเขาตั้งหลักได้ก็เกิดคำถามต่อไป

พวกคุ้กคูส์เป็นใคร ? มาจากไหน ? และกำลังจะไปไหน ?

วูล์ฟเวอรีนบอกว่าเขามีคำตอบให้สองคำถามสุดท้าย

วูล์ฟเวอรีนยกแขนของซอมบี้โซฟีขึ้นมา

วูล์ฟเวอรีน - เพราะว่า ฉันเพิ่งจำได้่ว่าฉันเคยได้กลิ่นอย่างนี้ที่ไหนมาก่อน

ที่ฐานบัญชาการของวีพอนพลัส เจ้าหน้าที่เจ็ก โอ (ไอ้หนุ่มนี่จะกลายเป็นคนสวมเกราะวอร์แมชชีน มาร์ก ทรี ในอนาคตต่อจากตอนนี้) ถูกส่งมาเพื่อจับตาการทำงานของแผนกวีพอนพลัสที่สร้างซูเปอร์โซลเยอร์ หลังจากที่เขาส่งภาพรายงานไปให้หน่วยชิลด์ เขากำลังเผชิญกับความเบื่อหน่าย ( เพราะทำงานจับตามาสามเดือนเข้าไปแล้ว ) เขาบอกว่าเขาจะเขียนคำร้องให้ส่งเขาไปที่ไหนก็ได้เขาไม่แคร์หรอก

เจ็ก โอ ตกใจมาที่เจอกับคุ้กคูส์และดูเหมือนว่าเซเลสตี้จะรู้สึกประทับใจตัวเขา มินดี้กับโฟบี้ก็เอาแต่แซวเธอเรื่องเจ็ก

เซเลสตี้ บริเวณนี้มันผิดปรกติและเธอก็อยากจะกลับบ้าน ..

โฟบี้ กลับบอกว่า ไม่เอาน่า ที่นี่คือที่ๆเราแสวงหา

จู่ๆก็มีจักรกลที่คอยทำลายสิ่งมีชีวิตออกมา เจ็ก บอกให้พวกคุ้กคูส์ไปหลบอยู่ข้างหลังเขา(สุภาพบุรุษมากครับ)

แต่คุ้กคูส์ได้ระเบิดจักรกลพวกนั้นในพริบตา

เจ็ก ติดต่อไปยังหน่วยชิลด์แจ้งว่าใบคำร้องที่ขอย้ายไปทำงานที่อื่น เขาขอยกเลิก (ตอนนี้เขาไม่เบื่อแล้ว)

ไวท์ควีน - ดูคุณเงียบไปนะที่รัก
ไซคล็อป- ออกไปจากหัวผมซะ.
ไวท์ควีน - ฉันไม่ได้เป็นคนวางแผนเรื่องการบล็อกจิตนั่นนะ สก็อตต์ คุ้กคูส์ต่างหากที่ทำ

ไซคล็อป- ใช่สิ คุ้กคูส์. ในครั้งสุดท้ายที่ผมไปที่ เดอะ เวิร์ล (ชื่อเรียกของฐานวีพอนพลัส) ผมสู้กับซุปเปอร์โซลเยอร์ที่ทุกประดิษฐ์ขึ้นมาตัวหนึ่ง ตัวที่สามารถสลายทุกคนเพียงแค่มองไปที่พวกเขาเท่านั้น เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมสัตว์ประหลาดที่สร้างขึ้นมาเพื่อกำจัดมิวแตนท์ทุกคนบนดาวเคราะห์ดวงนี้. พวกสัตว์ประหลาดถูกฟูมฟักใน เดอะ เวิร์ล. พวกคุ้กคูส์ของคุณมาจากที่ไหนกัน.
(เหตุการณ์นี้่เป็นตอนที่ไซคล็อป-วูล์ฟเวอรีน-และ แฟนโทเม็กซ์บุกไปทำลายเวพอนสิบสิบห้า)

ไวท์ควีน - มองในแง่ดีหน่อยที่รัก เครื่องจักรสังหารตัวน้อยสามคนที่เป็นผลผลิตจากโครงการวีพอนพลัสน่าจะจัดการง่ายกว่ากลุ่มดาร์กฟีนิกซ์สามตัวที่อพ็อกคาลีพส์เป็นผู้นำมา ใช่ไหม ?

ไซคล็อปมองไวท์ควีนเงียบกริบ

ไวท์ควีน - .. มันดูไม่มีความรักในดวงตาของคุณเลย
ไซคล็อป - ไม่ ผมรักคุณเอมม่า ผมช่วยอะไรเรื่องนั้นไม่ได้ แม้แต่กระทั่งตอนนี้

ไซคล็อป - ผมแค่ไม่เชื่อถือคุณ.
( ปัญหาครอบครัวเกิดทุกครั้งที่มีฟีนิกซ์มาเกี่ยวครับ)

พวกคุ้กคูส์ดิ่งตัวลงมาในโพรง ทิ้งเจกเอาไว้ข้างบน

พวกเธอลงมาข้างล่างสุด โฟบี้วางมือลงบนอุปกรณ์ชิ้นหนึ่ง
โฟบี้ - และ ที่นี่คือที่ๆเราจะไปเพื่ออธิบายเรื่องเสียงเรียกของมัน
จอภาพปรากฏภาพชายผู้หนึ่ง
ชายคนนั้น - อ่าห์ ในที่สุด สวัสดีสาวๆ
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

เราทั้งหมดรอคอยเธอมานานแล้ว .

เบื้องหน้าพวกคุ้กคูส์คือหลอดแก้วสีเขียวที่บรรจุร่างของหญิงสาวที่หน้าตาเหมือนกับพวกเธอ !?

X-MEN | PHEONIX WARSONG 2006 | #1 What's a Cuckoo ?

2011-01-30T07:50:00.000-08:00

เสียงจากความมืดชี้นำสเต็ปฟอร์ด คุ้กคูส์ออกจากห้องนอนกลางดึก
พวกเขาคิดว่าพวกเขารู้จักเธอ

พวกเขาเรียกเธอว่าคุ้กคูส์

เหล่าเด็กกำพร้าตัวน้อยที่น่ากลัวกับหัวใจที่ไม่อาจสัมผัสและทั้งหมดรวมเป็นหนึ่งเดียว

เฮลลิออน - เยี่ยมเลย ดีจ๊ะ สาวๆ.
คุ้กคูส์ - ไปตายเหอะ เฮลลิออน
เฮลลิออน - มาเถอะน่า. เธอนอนไม่หลับ ฉันก็นอนไม่หลับ ทำไมเราไม่ ...

ผู้มีพลังจิตที่น่ารัก

คุ้กคูส์ - พวกเราไม่ใช่ พวกดรอยด์ ที่เธอกำลังค้นหาอยู่นะ
เฮลลิออน - ทางนี้ก็ไม่ใช่ พวกดรอยด์. ฉันคือ..

จงเล่นกลในห้องรับเแขก

พวกเขาแน่ใจมากว่าพวกเขารู้จักเธอจนกระทั่งถึงตอนนี้ที่โลกทั้งใบของพวกเขาเกือบแตกเป็นเสี่ยงๆ , พวกเขาไม่เคยสงสัยในคำถามง่ายๆ.

คุ้กคูตัวเดียว คือ อะไร ?

คุ้กคูตามหารังของนกที่เสียงไพเราะ.
( วูล์ฟเวอรีน โคลอสซัส และ ชาโดว์แคท นั่งคุยกันที่สนามหญ้า )
และวางไข่ของเธอที่ตรงกลางของการกกไข่
( บีสต์อยู่ในห้องทดลอง )
และนกกระจิบตัวน้อยที่โง่เขลาก็ไม่เคยได้ล่วงรู้ความแตกต่าง.
( ไซคล็อปกับไวท์ควีนกำลังหลับสนิท )
จนกระทั่ง มันได้สายเกินไปมากเสียแล้ว.

(พวกคุ้กคูส์ออกมาที่หลุมฝังศพของพี่น้องอีกสองคนที่ตายไป คือ โซฟี และ เอสเม่ )

เซเลสตี้ - เดี๋ยวนะ มินดี้ ที่นี่ เรามาทำอะไรที่นี่ ?
มินดี้(ขาว) - ฝันเหรอ ?
เซเลสตี้ - โอ้ ใช่สิ กำลังฝัน. เสียงนั้นมีจริง หรือ ไม่ใช่อย่างนั้น , โฟบี้ ?
โฟบี้(ชมพู)- ไม่หรอก. คาเลสตี้ นี่มันในความเป็นจริง

เซเลสตี้- ดูสิมินดี้ พี่น้องของพวกเรา. บางทีเราอาจมาเพื่อเยี่ยมพวกเขา
มินดี้ - ไม่ นั่นไม่มีใครพูดในหัวของเรา..
เซเลสตี้ - ใช่..เธอพูดว่าเราเป็น.. พูดว่าเราเป็น.. แต่ เราไม่ได้เป็น. เรา --

มินดี้ - เราคิดไม่ออกว่าเราเป็นอะไรกัน คาเลสตี้
เซเลสตี้- ชู่ เธอส่งเสียงดังเกินไปแล้ว
โฟบี้ใช้โทรจิต - #ใช้หัวใจของเธอ. ตอนนี้ จงฟัง..เธอสามารถรู้สึกถึงมัน, หรือ เธอทำไม่ได้ล่ะ ? #

ใช่แล้ว

โฟบี้ปีนบนป้ายหลุมศพ -# นั่นคือที่เธอเป็น #
ใช่แล้ว....
-# และเธอกำลังเรียกเรา...#
โฟบี้ลอยตัวขึ้น บนฟ้า
รอเดี๋ยวนะ

คุ้กคูส์ทั้งสามลอยขึ้นไปบนฟ้า

# มัน...คือ ..เวลา ออกจากไข่แล้ว..#

รอเดี๋ยว ... ใช่ มันต้องมาถึง... แต่ไม่ใช่แบบนี้ .. ไม่ ... รอก่อน..ไม่ !!

หลุมฝังศพนั้นเป็นของ อดีต ฟีนิกซ์ จีน เกรย์ ซัมเมอร์ส

เสียงโทรศัพท์ดังลั่น ปลุกไซคล็อปและไวท์ควีนตื่นมา
ไวท์ควีน - อืม--? รอเดี๋ยวนะ
ไซคล็อป - โว้ว ทั้งหมดมันเรียบร้อยดี เอมม่า .. มันแค่เสียงโทรศัพท์น่ะ.

ไซคล็อปลุกไปรับโทรศัพท์ - ฮัลโหล ?
ไวท์ควีน - มีปัญหาแล้ว สก็อต..

ไซคล็อป - ใช่ แฮงค์โทรมา เขาบอกว่า --

ไวท์ควีน ลอยขึ้นจากเตียง - ไม่หรอก สก็อตต์ เป็นปัญหาจริงๆ

ไซคล็อป - โอ พระเจ้า

ไวท์ควีนกลายเป็นฟีนิกซ์และปล่อยพลังเพลิงแผดเผาไซคล็อปทันที

แล้วฟีนิกซ์ก็เผาคนอื่นๆในสถาบันซาเวียร์แล้วทะลวงออกไปนอกโลก

ทั้งหมดนั่นเป็นความฝันหรืออาจแค่ภาพนิมิต
ไซคล็อปวางโทรศัพท์ - แฮงค์โทรมาน่ะ. เขาบอกว่า มีบางสิ่งกำลังเกิดกับคุ้กคูส์...เอมม่า มีอะไรผิดปรกติหรือเปล่า ?

ไวท์ควีนเปลี่ยนเป็นกายเพชร - ไม่มีหรอก. ไปกันเถอะ.
(มันเป็นนิสัยของเธอไปแล้วที่เวลารู้สึกหวั่นใจหรือต้องการคุมอารมณ์จะเปลี่ยนเป็นกายเพชร)

ไซคล็อป - คุยกับผมสิเอมม่า. คุณเปลี่ยนเป็นกายเพชร. ต้องมีสักอย่างกำลังรบกวนใจคุณอยู่
ไวท์ควีน - พลังแห่งความใส่ใจของคุณ คงจะแปรปรวนนะ
ไซคล็อป - งั้นถ้าทุกอย่างเรียบร้อยดี ผมควรจะทำอะไร ?
ไวท์ควีน - ไม่ต้องหรอก. คุณดีหมดทุกสิ่งทุกอย่าง. ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
ไซคล็อป - โอเค คุณพูดว่า ผมไม่เชื่อคุณ และ ผมขอเวลาสักนาทีเพื่อที่จะ ...

เฮลลิออน คุยกับมิวแตนท์คนอื่น - ผมคิดไม่ออกเลยว่าพวกเธอทำมันได้อย่างไร แต่ พวกเธอได้ดำดิ่งลงไปใน --

ชาโดว์แคทหันมาคุยกับไวท์ควีน - คุณป้อนพวกสาวๆด้วยอะไรน่ะ เอมม่า ?
ไวท์ควีน - แค่อาหารไดเอทของการตามร่องรอย กระแสจิต และ การควบคุมจิตใจ คิตตี้. ทำไมเธอถามแบบนั้น

ไวท์ควีน ตกใจเมื่อเห็นคุ้กคูส์ - โอพระเจ้า

O*N*E SENTINEL กำลังตามจับพวกคุ้กคูส์ที่บินได้เพราะพวกเธอกำลังออกนอกพื้นที่หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาติ

ไซคล็อป - พวกคุ้กคูส์บินได้ด้วยหรือนี่ ?
ไวท์ควีน - ไม่ เฮลลิออน หยุดเดี๋ยวนี้ !
เฮลลิออน - คุณกำลังพูดถึงอะไรครับ ?

ไวท์ควีน - เธอเป็นพวกเทเลไคเนติกเพียงคนเดียวที่นี่ ตอนนี้เอาพวกสาวๆลงมาก่อน หรือ จะให้ฉัน --
เฮลลิออน - ผมไม่ใช่คนทำ อ่านใจผมได้เลย ผมไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำอย่างนี้

ไวท์ควีน - เธอแย่มาก ,แย่มากเลย สาวๆ.
เซเลสตี้ -# คุณฟรอสต์ ! นี่เซเลสตี้นะคะ หนูไม่ได้ต้องการให้มันเกิดขึ้น -- พวกเขาสั่งหนู ! #

ไวท์ควีน - เธอจงร่วงลงสู่พื้น
(ไวท์ควีนใช้พลังสั่งจิต)

คุ้กคูส์ร่วงลงมาและวันเซนติเนลรับพวกเธอไว้

พวกคุ้กคูส์ฟื้นขึ้นมาในห้องมืดซึ่งเป็นภาพในจิตของแต่ละคนที่ไวท์ควีนแบ่งแต่ละคนออกจากกัน
ไวท์ควีน - พวกมันไม่ได้ยินฉัน.
ไวท์ควีน - ตอนนี้ มีแค่ฉันกับเธอ. ดังนั้น ฉันจะเข้าไปในสมองของเธอและเค้นเอาคำตอบทุกอย่างที่ฉันอยากรู้ หรือ เธอจะเล่าให้ฉันฟังเอง.
- อะไรที่ทำให้เธอต้องซ่อนจิตจากฉัน ?
โฟบี้พังกำแพงจิตจับมือมินดี้และคาเลสตี้เอาไว้ - ไม่ !
ไวท์ควีน - อย่ามาทำโง่เลย. ฉันสอนเธอมาจำได้ไหม ? เธอไม่แข็งแกร่งพอสำหรับเรื่องนี้.

คุ้กคูกุมขมับพวกเธอกำลังถูกแทรกซึมจิต
โฟบี้ - เราจะหยุดคุณ.
ไวท์ควีน - ไม่ ไม่ได้ ไม่ใช่ในหัวของฉัน ? เธอทำไม่ได้ .. เธอออกไป .. ออกไป !
มินดี้ - เกิดอะไรขึ้นคะ มิสฟรอสต์ ?

#คุณฟรอสต์ ?#

#เธอไปแล้วมินดี้.#

เซเลสตี้ - โอพระเจ้า มินดี้ โฟบี้ ฉันสามารถรู้สึกเธอได้อีกครั้ง ฉันเคยคิดว่า ..
โฟบี้ - หุบปากเถอะ เซเลสตี้

เซเลสตี้ - โฟบี้ ทำไมต้องเป็นเธอ -- เธอดึงจิตของเธอออกไปใช่ไหม ? แต่คุณฟรอสต์ก็ปล่อยให้เราไป ! โฟบี้ทำไมกัน ?
โฟบี้-เพราะฉันหงุดหงิดกับเสียงบ่นของเธอไงล่ะ.
มินดี้ - ฮ่า.

เซเลสตี้ - และเธอ-- มินดี้ อย่าไปนะ เราคือสามรวมเป็นหนึ่ง เราทำไม่ได้ --
โฟบี้ - มีบางอย่างกำลังเกิดขึ้นกับเราเซเลสตี้.และเธอจำเป็นต้องมีเราเพื่อแสดงให้เห็นว่าทุกสิ่งจะยังเหมือนเดิมใช่ไหม ? เราไม่เคยมีความคิดว่าอะไรบ้างที่เราสามารถทำได้

โฟบี้ - แต่เรากำลังจะไปค้นหามันให้เจอ.

ไวท์ควีน - ฉันแยกพวกเธอออกจากกัน. พวกเธอจะได้ทำอย่างนั้นไม่ได้อีก. แต่เธอต่อต้าน มันหนักหนามาก...มันเจ็บปวด.
- ตอนนี้ พวกเธอเป็นอิสระ.แต่ยังคงแยกขาดจากกัน. สับสน. แสวงหา. พวกเธอจะมาหาคุณอย่างอ่อนแรง. คุณจงใช้โอกาสนั้นจัดการพวกเธอให้หนักพอที่จะหยุดยั้งพวกเธอไว้

ชาโดว์แคท - โอเค มันเป็นทางการดี. เธอเป็นนักจิตวิทยาตัวจริงเลย.
ไวท์ควีน - เราคิดไม่ออกว่าพลังใหม่จองพวกเธอมาจากไหน แคเธอรีน. เราต้องหาให้พบ.
ชาโดว์แคท -การกลายพันธุ์ครั้งที่สองไม่มีอะไรใหม่หรอก.และมันมักจะเกิดในเวลาที่ตึงเครียดมากๆ ถูกมั้ย แฮงค์ ?
บีสต์ - ใช่ และ การทดลองที่ฉันได้ทำมานานได้แสดงว่าไม่มีพลังงานจากภายนอกส่งผ่านมาจากสาวๆพวกนี้.
ไซคล็อป - เอมม่า. อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป ?

ไวท์ควีน - ฉัน..เคยฝันว่า ฉันฆ่าคุณ พวกคุณทุกคน และ ฉันเผาผลาญโลกทั้งใบ

ไซคล็อป - นั่นมันจบไปแล้ว เอมม่า.
ไวท์ควีน - ไม่
ไซคล็อป - จีนจากไปแล้ว. คุณไม่จำเป็นต้องไปแบกรับภาระของเธออีก.
ไวท์ควีน - พวกเธอเป็นนักเรียนของฉัน. ถ้าฉันคุมเรื่องนี้ไม่ได้ พวกเธอจะเป็นยังไง ?
ชาโดว์แคท - ขอขัดจังหวะสักนาทีนะ ฉันไม่เชื่อสิ่งที่ฉันได้ยิน คุณมีหลักฐาน -- หรือสิ่งอื่นที่มากกว่า ความฝัน ที่ทำให้เชื่อว่า เด็กสาวพวกนี้พร้อมจะทำทุกอย่างร่วมกับฟีนิกซ์ ?

ไวท์ควีน - ชู่ พวกเธอมากันแล้ว

" เสียงเรียกนี้คืออะไร สก็อตต์ ? "

" เสียงมันฟังคล้ายพวกเธอกำลังสับสนเช่นเดียวกับเรา แฮงก์. ปล่อยพวกเธอให้ไปหาคุณ. ลองดูว่าพวกเธอมีอะไรจะพูด. แต่ จงพร้อมสำหรับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น "

เซเลสตี้ - หนูไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ดร.แม็คคอย. มันเหมือนกับตอนที่เอสเม่จากไป โซฟีตาย แต่มันแย่ แย่กว่านั้นมาก.
บีสต์ -ไม่มีใครสักคนตาย เซเลสตี้. แค่กำลังเปลี่ยนแปลง. ฉันเคยเจอมันกับตัวเองสักสองสามครั้ง ( รูปร่างของบีสต์เปลี่ยนมาเรื่อยๆครับเมื่อแรกเริ่มเขาไม่มีขนเต็มตัวแบบนี้ )
เซเลสตี้ - นี่คือสิ่งที่แตกต่าง..

บีสต์- ไม่เป็นไปตามที่ฉันได้คาดไว้. เธอยังเป็นเด็กสาวคนเดิมในวันแรกที่เธอเดินผ่านประตูพวกนี้เข้ามา. ไม่มีสัญญาณโทรจิตชนิดใหม่หรือพลังงานเอ็กโตพลาสมิกหรือการแฝงตัวเข้ามาของมนุษย์ต่างดาวหรือรอยแผลเป็นบนหัวจากการโดนฟ้าผ่า. เธอแค่อยู่ในระดับค่าเฉลี่ย มันมีการกลายพันธุ์ครั้งที่สองเกิดขึ้นทุกวัน

เซเลสตี้ - แต่หนูรู้สึกว่า..
บีสต์ - นั่นเป็นเรื่องปรกติ.
เซเลสตี้ - แต่พวกเราไม่ใช่. เมื่อพวกเราอยู่ด้วยกัน ไม่มีอะไรจะแตะต้องเราได้ แต่ มินดี้และโฟบี้ถูกดึงออกไปและทุกสิ่งมันกำลังสับสน..
บีสต์ - นั่นคือศัพท์ทางเทกนิกของเรื่องนั้น. ฉันคิดว่ามันคือสิ่งที่เรียกว่าการเติบโต. ฉันรู้ว่า มันรู้สึกอย่างไร -- ครั้งแรกที่ฉันถูกฉุดมาจากกองขยะ ฉันไม่สามารถหยุดร้องหง่าวอยู่ตั้งหลายชั่วโมง ..นั่นเป็นขำขันนะที่รัก จงรู้สึกว่าหัวเราะได้อย่างอิสระไม่ว่าเธอจะเป็นอะไรก็ตาม

เซเลสตี้ - คุณไม่เข้าใจ. ครั้งแรก ฉันคิดถึงมันเป็นเพียงแค่โฟบี้ แต่มันอยู่ในส่วนลึกของฉันด้วย. บางสิ่งที่มืดหม่น. บางสิ่งที่ผิดปรกติ.

บีสต์- อ่านั่นหล่ะ. ฉันกำลังจะบอกความลับเล็กๆน้อยๆกับเธอ เซเลสตี้.
- เกือบทุกคนที่ฉันรู้สีกต่างรู้สึกแบบนั้น

บีสต์ให้เซเลสตี้จับหัวเพื่ออ่านจิต
บีสต์ - จงมองเห็นด้วยตัวเธอเอง เซเลสตี้ นั่นคือจีนส์อย่างแน่นอน. เมื่อเธอเปลี่ยนเป็นดาร์ก ฟีนิกซ์ , เธอพลิกขั้วของความรู้สึกไปเลย แต่ วูล์ฟเวอรีน เรเชล สก็อตต์ เอมม่า คิดตี้ แม้กระทั่งตัวฉัน. เราทั้งหมดได้พ่ายแพ้ต่อมัน.

บีสต์- แต่ เธอจะเรียนรู้เพื่อสู้กับมัน. เพื่อควบคุมมัน.เพราะว่านี่คือความลับเล็กๆน้อยๆที่ไม่น่าพอใจสำหรับเธอ : โรงเรียนนี้ไม่ใช่แค่เรียนรู้ว่าจะป้องกันตัวเองจากคนอื่นยังไงเท่านั้น มันเป็นเรื่องของการเรียนรู้ว่าจะคุ้มครองคนอื่นจากพวกเรายังไงด้วย.

บีสต์ - เอมม่ารู้ดีและจะช่วยเธอเอง
เซเลสตี้ - เธอจะมาช่วยหนูได้ยังไง ในเมื่อเธอก็มีปัญหาเดียวกัน ?

ด้านนอก วูล์ฟเวอรีนเจอกับโฟบี้ในชั้นเรียนวิชาต่อสู้ด้วยพลอง
วูล์ฟเวอรีน - อรุณสวัสดิ์โฟบี้ เพิ่มให้อีกห้าแต้มที่มาถึงชั้นเรียนก่อน. แต่ตัดสิบแต้มสำหรับสิ่งที่เธอเพิ่งไปมีส่วนร่วม
โฟบี้ - หนูคิดว่าคุณสอนการต่อสู้ ไม่ใช่สอน ตลกนะ

(วูล์ฟเวอรีนจู่โจม แต่โฟบี้ลอยตัวขึ้นในอากาศ)
วูล์ฟเวอรีน - หลบได้ดี นี่อ่านใจฉันหรือเปล่าน่ะ ?

โฟบี้ - อาจเคยลองทำเมื่อวานนี้. แต่คุณไม่ได้ใช้ความคิดตลอดเวลาที่คุณพุ่งเข้าหาเป้าหมาย
- ฉันกำลังจับบางสื่งได้ด้วย. นั่นคือข้อมูลทุกชนิดที่คุณรู้มา. ฉันเริ่มจะมองเห็นแล้ว--

( โฟบี้โดนฟาดเข้าใส่เสียก่อน )
วูล์ฟเวอรีน - เธอมานี่เพื่อจะพูดคุย หรือ มาสู้ ?
(โฟบี้ก็พุ่งเข้ามาอีก )

อีกด้านไวท์ควีนเจอกับมินดี้
ไวท์ควีน - สวัสดี มินดี้
มินดี้ - # คุณคือความน่าสะพรึงกลัวของพวกเรา #
ไวท์ควีน - ไม่มีความน่าสะพรึงกลัวสำหรับเธอหรอก.

มินดี้ -#อะไรทำให้คุณรู้ ? ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหนู ?#
ไวท์ควีน - #เธอไม่ปล่อยให้ฉันเข้าไป. ดังนั้น ฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง. ยกเว้นในสิ่งที่มันเป็น , เธอคุมมันไม่ได้.#

มินดี้ # คุณไม่คิดว่าหนูแข็งแกร่งพองั้นหรือ ? #
ไวท์ควีน - อย่า ทำ อย่างนี้.

แล้วพวกเธอก็เริ่มเปิดศึกทางจิตกัน

โฟบี้โดนวูล์ฟเวอรีนฟาดกระเด็น

มินดี้ - คุณไม่ได้สอนหนูทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้ คุณทำได้ไหม คุณฟรอสต์ ? หนูเหนือกว่าคุณ. หนูสามารถหยุดสิ่งของด้วยจิตของหนูเอง.
ไวท์ควีน - เยี่ยม นั่นเป็นสิ่งที่น่าสนใจมากที่รัก.

ไวท์ควีน - แต่ฉันแค่หยุดยั้งจิตก็พอ.

ดูเหมือนว่า พวกคุ้กคูส์จะต่อกรกับคู่ปรับแต่ละคนไม่ได้

วูล์ฟเวอรีน - ก็แค่เด็กสาวบินได้กับนิสัยขี้คุย เฮ่อ ?
โฟบี้ - คุณคิดว่าคุณฉลาดนักรึไง.
มีเสียงแห่งความมืดมาอีกมันบอกว่า ไม่.

โฟบี้เปล่งพลัง - หนูจะแสดงให้คุณเห็น
เสียงแห่งความมืด - ไม่!

เซเลสตี้ - นี่มันไม่ถูกต้อง --
เสียงแห่งความมืด - รอก่อน

มินดี้ - ลาก่อน คุณฟรอสต์
แล้วทุกที่ พวกก็มีเปลวเพลิงลุกโชนจากตัวพวกคุ้กคูส์

โฟบี้เผาโลแกน
ส่วนมินดี้เผาไวท์ควีนไปก่อนแล้ว
เซเลสตี้ทำห้องทดลองของบีสต์ไหม้
(เควนตินไควร์ในหลอดแก้วลืมตา)
มีมือผุดมาจากดิน

คุ้กคูส์ทั้งสามกลายเป็นฟีนิกซ์
ส่วนอีกด้านที่หลุมฝังศพ

ศพของโซฟีและเอสเม่ คุ้กคูส์ที่ตายไปแล้วลุกขึ้นมา
ศพโซฟี - มาเถอะ เอสเม่ พวกพี่น้องของเราต้องการเรา.

มาร์เวลคอมมิกขอนำท่านเข้าสู่ PHOENIX WARSONG

X-MEN | Age Of X Alpha | One Shot | สงครามครั้งสุดท้ายกับมนุษย์เริ่มต้นขึ้นที่นี่

2011-01-29T07:16:00.000-08:00

AGE OF X ALPHA ONE SHOT

ในโลกใบหนึ่งที่เอ็กซ์เมนไม่เคยมีอยู่ และ ได้ถูกล่าสังหารจนแทบสูญพันธุ์

เหล่ามิวแตนท์ที่หลงเหลืออยู่น้อยนิดได้รวมตัวกันเพื่อการยืนหยัดครั้งสุดท้าย

สงครามครั้งสุดท้ายเริ่มต้นที่นี่

Age Of X Alpha

โลกเต็มไปด้วยซากปรักหักพังและคลื่นไฟฟ้าสีม่วงกระจัดกระจาย ดูเหมือนว่า มิวแตนท์กลุ่มหนึ่งยังต้องระแวดระวังภัยอยู่
" จากสถานีภาคสนาม นี่จาก นายพล "
" ฉันพบว่าไม่มีการเคลื่อนไหวจนสุดขอบทิศตะวันออกหรือทิศใต้ "

" นายช่วยยืนยันให้ทีได้ไหม ? "

แกมบิทกับทรานซ์กำลังตรวจสอบพื้นที่
แกมบิท - นี่แกมบิท ท่านนายพล ทรานซ์กับผมไม่พบอะไรเลย
ทรานซ์ - มันดูน่าหดหู่มากกว่า

ในฐานทัพ
แม็กนีโต(นายพล)- เอ็กซ์(คนใส่เสื้อคลุมข้างหลังเขา) คุณยังอ่านอะไรที่ผิดปรกติจากแรงสั่นสะเทือนได้อยู่ไหม ?
เอ็กซ์ - สัญญาณเปลี่ยนไป 1 % ต่ำกว่าระดับปรกติ จากการถอดรหัสสัญญาณตามปรกติแล้วมันหมายถึงมีการเคลื่อนไหวของกองกำลัง

ร็อกสไลด์ - ท่านสุภาพบุรุษ ถ้าพวกมันไม่รีบมา ผมคงต้องสู้กับคุณ , เฟรนซี่
เฟรนซี่ - ล่วงหน้าไปก่อนได้เลย เราสามารถใช้ประโยชน์จากเศษหินเศษดินได้เสมอ

แคนนอนบอล -โอเค ทุกคนพักได้ ดูเหมือนมันจะเป็นคืนที่เงียบสงบตลอดทั้งคืนนับจากนี้ แต่ ประจำตำแหน่งไว้ มีบางอย่างที่ยังกลิ่นไม่ดีอยู่

รอบกองไฟ มิวแตนท์กลุ่มหนึ่งกำลังพัก
จูบิลี่ - ฉันไม่รู้ ฉันรู้สึกว่า -- นี่คือสักแห่งที่ฉันได้ใช้ชีวิตอยู่. ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลยในทุกๆแห่ง
ไนท์แมร์ - เธอชอบใช้ชีวิตในเขตสงครามงั้นเหรอ ?
จูบิลี่ - ชัดเจนเลยล่ะ.

นาเมอร์ - ในครั้งหนึ่ง ฉันเคยมีโลกใต้สมุทรที่ปราศจากจุดหมาย ฉันไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่ เห็นด้วยว่าป้อมปราการ เอ็กซ์ เป็นดั่งกรงนก
สตอร์มซบนาเมอร์ - กรงนกที่คุณเลือกมา สุดที่รัก เพื่อที่จะได้มาอยู่กับฉันไง.

ไนท์แมร์ - เห็นไหมล่ะ ฉันพนันได้เลย ทุกคนต้องมีเรื่องราวอันป่าเถื่อนแบบนั้น. อะไรเกิดขึ้นกับคุณล่ะ สก็อตต์ ?
บาซิลิก - ไม่มีอะไรเกิดกับฉันทั้งนั้นล่ะ
ไนท์แมร์ - ฉันหมายความว่าคุณเจออะไรมามากน้อยแค่ไหน ?

บาซิลิก - ฉันว่าจะไปเดินดูรอบๆ พวกเธอทุกคนก็ผ่อนคลายกันไปเหอะ

บาซิลิก เดินจากไป
(บาซิลิก ในเอิร์ธหลักเป็นโค้ดเนมของนักเรียนในชั้นเรียนพิเศษของสถาบันซาเวียร์ มีตาเดียวยิงแสงสว่างจ้าหยุดการเคลื่อนไหวของคนอื่นได้ )

เบอร์เซอร์เกอร์(เจมส์ พราวด์สตาร์)- เธอน่าจะรู้วิธีการพูดกับบาซิลิกที่ดีกว่านั้นนะไนท์แมร์
ไนท์แมร์- ฉันขอโทษ ฉันรู้ว่าเขาเคยติดคุก เขาเคยอยู่บนแท่นประหารของคุกอัลคาทรัซ ถูกไหม ?
เบอร์เซอร์เกอร์
เบอร์เซอร์เกอร์ - เขาเคยอยู่ในอัลคาทรัซ แต่ เขาไม่ได้อยู่บนแท่นประหาร ไม่ใช่แบบนั้น

เบอร์เซอร์เกอร์ - ไม่มากไปกว่านั้นด้วย -- เขาเคยเป็นสิ่งที่เธอจะได้พบในตอนสุดท้ายบนแท่นประหาร

ที่คุกอัลคาทรัซ ถูกใช้เป็นที่ประหารมิวแตนท์โดยพัศดีโรคจิตชื่อ อาร์เขต เขากำลังพล่ามโทษที่เหล่ามิวแตนท์ได้รับ นั่นคือ การเกิดเป็นมิวแตนท์

บาซิลิก !!! ถูกใช้เป็นเครื่องยิงลำแสงสังหาร หน้ากากของเขาถูกควบคุมการเปิดปิดด้วยรีโมทในมือพัศดีอาร์เขต
บาซิลิก ถูกยึดไว้กับแท่นและเขา ไม่ต้องการตกเป็นเครื่องมือทำประหารมิวแตนท์เลย

พัศดีอาร์เขต มองดูการประหารอย่างปลาบปลื้ม
พัศดีอาร์เขต - สุดปลื้ม นี่เป็นเพียงวิธีเดียวที่ใช้เริ่มต้นวันทำงาน

หลังจากการประหาร พํสดีก็มาคุยกับบาซิลิก
พัศดีอาร์เขต - ตอนนี้ นายได้กี่คะแนนแล้วนะ สก็อตต์ เพิ่มขึ้นอีกสามตัวแล้วหรือไม่ใช่ ?
บาซิลิก - ฉัน - ฉันจะฆ่าแกแน่ ! ฉันสาบานว่าฉันจะฆ่าแก แกมันโรคจิต !
พัศดีอาร์เขต - แกหมายถึง การได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์กฏหมายและความเที่ยงธรรม

พัศดีอาร์เขต - คำจำกัดความของฉัน โรคจิตควรหมายถึงคนอย่างแม็กนีโต ที่คิดว่ากฏหมายไม่อาจใช้กับเขาได้ แต่ ฉันได้ยินว่า เขากำลังปกครองโรงพยาบาลบ้าในแพ็ตตาโกเนีย. นั่นก็คือ ความหวังสุดท้ายของแกได้จากไปแล้ว

บาซิลิก - ช่วงเวลาของฉันจะมาถึง อาร์เขต ในทุกชีวิตที่แกให้ฉันฆ่าไป ฉันจะจ่ายมันคืนให้แก ฉันสัญญา.

อาร์เขตเดินจากไป - ฑูตสวรรค์คงขำกลิ้งเมื่อเราทำสัญญากัน สก็อตต์ เอาเขากลับไปและเสิร์ฟไวน์ให้เขาตอนอาหารเย็นคืนนี้ เขาเป็นสมบัติล้ำค่า

ผู้คุมเอาบาซิลิกกลับห้องขัง พวกเขาคุยกันว่า บาซิลิกถูกเลาะหนังตาออกทำให้ปิดตาไม่ได้ต้องยิงแสงออกตลอดเวลา ทำให้ต้องใส่หน้ากากที่ควบคุมด้วยรีโมท

ในขณะที่ผู้คุมเผลอเขาพยายามเอื้อมไปถึงปุ่มบนรีโมทที่ใช้เปิดหน้ากากของเขา และ เขาทำสำเร็จ

บาซิลิกหลุดออกมาได้และจัดการผู้คุมราบ

บาซิลิก - กระบวนการยุติธรรมจะต้องเกิด
          - และ แกรู้ว่ามันคืออะไรใช่ไหม อาร์เขต ? แกถูก. แกถูกมาตลอด.
          - การลงทัณฑ์ต้องเหมาะควรกับอาชญกรรม
          - ดังนั้น ความยุติธรรมในแบบของฉันจะมีเพื่อทุกคนที่เป็นแบบแก.
บาซิลิกชิงรีโมทของหน้ากากมาถือไว้และแหกคุกออกไป

บาซิลิกยิงลำแสงถล่มคุกพังทลายและพังห้องพัศดี
พัศดีอาร์เขต - ส--สก็อตต์ นั่นเคยน่าประทับใจ. บางทีนี่่คงเป็นเวลาที่พวกเราต้องเจรจากันใหม่--ต้องมีการจัดระเบียบกันสักนิด
บาซิลิก - แกรู้ว่า อะไรคือสิ่งที่กำหนดคุณค่าของคนใช่ไหม อาร์เขต ?

บาซิลิกยกคอเสื้ออาร์เขตขึ้น
บาซิลิก - มันคือ ไม่ว่าอะไรก็ตาม เขาสามารถจ้องศัตรูของเขาให้เต็มสองตา
บาซิลิกกดรีโมทเปิดหน้ากาก

หลังจากนั้นบาซิลิกก็ปลดปล่อยนักโทษมิวแตนท์
บาซิลิก - ถ้าพวกนายหลายคนรู้สึกอยากออกไป ประตูก็จะเปิด หลังจากนี้สิบนาที กองทหารจะมาถึงนี่ นายคงต้องการจะไปที่ไหนสักแห่ง.

คาลิสโต - แต่ที่ไหนล่ะ ? ที่ไหนที่เราจะไปได้บ้าง ?
บาซิลิก - มองหาโพรงและปีนเข้าไป หรือ มองหาหอคอยที่สูงจริงๆแล้วปักธงที่ยอดหอคอย ทั้งสองทางนั้น พวกมันจะพบนาย. นั่นมันขึ้นอยู่กับว่า นายอยากจะออกไปจากที่นี่แค่ไหน

เบอร์เซอร์เกอร์
"ดังนั้น ไม่, เขาไม่อยากจะพูดถึงช่วงที่เขาเป็นนักโทษ "

" และที่พิเศษสุด เขาไม่เคยพูดเลยว่า เขาหนีออกมาได้อย่างไร "

" นั่นเพราะว่า ฉันไม่เคยคิดว่า เขาเคยทำ"

อวาลันช์ - ฉันเคยอยู่ในอัลคาทรัซเหมือนกัน.แต่มันเป็นตอนก่อนหน้าอัลบานี่.ก่อนหน้าฟีนิกซ์. พวกเขาไม่ได้ลงโทษประหารมิวแตนท์หลังจากนั้น
จูบิลี่ - โอใช่สิ ฟีนิกซ์ นั่นเป็นตอนที่ยั้งกันไม่อยู่เอาจริงๆ

แคนนอนบอล - มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอก จูบิลี่. รัฐบาลผสมของมนุษย์ได้ก่อสร้างกูแล็กซ์(คุกที่มีไว้กักกันพวกเหนือมนุษย์)ขึ้นแล้ว.

จูบิลี่ - พวกเขาทำเหรอ ? ตอนนั้น -- ไม่มีใครบอกกล่าวได้ยังไง ?

แคนนอนบอล - ฉันคิดว่าเป็นเพราะพวกเขาไม่ได้สร้างมันบนเขตฟิฟท์ อเวนิว. พวกเขาไปเพื่อเป้าหมายเบาะๆ เป็นอันดับแรก. นั่นเป็นแบบที่พวกเขาทำอยู่เสมอ

" มันเป็นเวลาที่เลวร้าย พวกเขาออกมาเคลื่อนไหวต่อต้านครอบครัว. พวกพาหะ-เอ็กซ์ยีนที่ยังไม่ได้เป็นมิวแตนท์ด้วยตัวเอง "

" พวกเขาจะถูกกดดันให้เข้าไปกักตัวเพื่อขจัดสิ่งปนเปื้อน(เอ็กซ์ยีน) "

" และสำหรับพวกมิวแตนท์ก็กลายเป็นเป้าหมายให้ล่ารางวัลนำจับ"

" จับตาย บาดเจ็บ หรือ ไร้ริ้วรอย ก็ได้ "

หญิงสาวคนหนึ่งกำลังหนีการตามล่าของตำรวจรัฐ

หญิงสาวหนีไม่พ้น ตกอยู่กลางวงล้อมของตำรวจ พวกเขาระดมยิงใส่เธอเพื่อเงินรางวัล แต่กระสุนเจาะผิวของเธอไม่เข้าผิวของเธอเปลี่ยนเป็นหิน

อีกด้านรถขังพวกพาหะ-เอ็กซ์จีน ก็ถูกจู่โจมโดยแคนนอนบอล เพื่อปลดปล่อยให้เป็นอิสระ

ผู้คุม - มิวแตนท์ เตรียมเจอกับกองพันติดอาวุธเอ็กโซนิมที่กำลังขับตามรถขนส่งคันนี้มาเถอะ แกต้องตาย และ ต้องตายแน่.

แคนนอนบอล - สะพานร่วงลงน้ำไปแล้ว หักเป็นสองเสี่ยง ตัดขาดจากพวกเอ็กโซนิมของแกที่อยู่ำไกลออกไป
ผู้คุม - อะไรนะ ?
แคนนอนบอล - โอ้และนั่นก็เพื่อพวกที่ติดตามมิวแตนท์จรจัด

ฮักส์- พวกเขาพบเธอแล้ว และ พวกเขากำลังกลิ้งลงภูเขาจากตรงนั้น

ฮักส์มาแล้วก็ฉีกประตูรถออกไป

พวกเขามาตามหาเพื่อนร่วมสกุลกูธรี่( แคนนอนบอล = แซม กูธรี่ , ฮัสก์ = เพจ กูธรี่ )แต่เมื่อไม่พบในรถ ฮักส์ก็ปิดเอาไว้เหมือนเดิมและรอดูการขนส่งครั้งต่อไป

ฮัสก์ไปเจอศพในรถ เธอวิ่งมาด้วยความโกรธและหักนิ้วผู้คุมคนหนึ่ง

แคนนอนบอล - เพจ
ฮัสก์ - ไปเลย แซม ไปเลย และ ไม่ต้องมอง ที่นี่กำลังจะเต็มไปด้วยความหดหู่. ฉันจะฆ่าพวกมันให้หมด. จากนั้นฉันจะไปฆ่าใครบางคนที่ส่งพวกมันมา

แคนนอนบอล - อย่า. เธออย่าทำ. เราต้องรับผิดชอบต่อคนพวกนี้ และ เอ็กโซนิมส์กำลังมาทางเรา นั่นคือไม่มีเวลาให้การล้างแค้น

ฮัสก์โมโห - เผ่าพันธุ์ของเรานะแซม พวกมันฆ่าเผ่าพันธุ์ของพวกเราจากนั้นก็โยนพวกเขาใส่หลังรถทำกับพวกเขาคล้ายเป็นขยะ
แคนนอนบอล - เธอคิดเหรอว่าฉันไม่รู้สึกแบบนั้น ขอบคุณพระเจ้าเพจ ทุกคนในคนพวกนี้มีบางคนที่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันและเราเพียงหวังว่าเราจะได้ตัวเขา

ฮัสก์- ดี หลังจากนี้ก็ได้. แต่เธอมันไม่มีหัวใจ แซม กูธรี่ เธอไม่มีกระทั่งจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นสิ่งเดียวและเป็นทุกสิ่งที่ต้องมีอยู่ในความเป็นคน และ ฉันจะไม่เสียเลือดเนื้ออีกจนกระทั่งฉันจะเห็นเธอยับยั้งและกวาดล้างในสิ่งที่เธอทำวันนี้.

ผู้คุม - แกจะไปได้ไม่ไกลหรอกมิวแตนท์ รัฐบาลผสมเรียกพวกแกเป็นหมายเลข ไม่มีบ้านในโลกนี้ที่จะต้อนรับแกเข้าไป

แคนนอนบอล - ท้าได้เลย ว่าแกพูดถูก ดังนั้น ฉันคิดว่า เราจะสร้างกันขึ้นมาเองสักหลัง

อีกด้าน แดซเลอร์กำลังพูดคุยกับดร.คาวิตา ราโอ
แดซเลอร์ - คุณต้องการตั้งสถานีช่วยเหลือด้านหลังแนวกำแพง ดร.ราโอ
ดร.คาวิตา- ฉันหรือ ? ทำไมล่ะ ?
แดซเลอร์ - เพราะว่า ถ้าเอ็กโซนิมส์ทะลวงผ่านเข้ามา เราอาจได้เห็นการต่อสู้ที่หนักหน่วง

ดร.คาวิตา - หลังจากนั้น ฉันอาจจะเจ็บตัว ไม่ต้องห่วงเรื่องของฉันหรอก แดซเลอร์ นี่คือสถานที่ๆฉันต้องการมาเอง

ดร.คาวิตา - พวกเขาชอบเล่าเรื่องราวก่อนที่พวกเขาต่อสู้งั้นเหรอ ?
แดซเลอร์ - พวกเขาทำอย่างนั้นแทบทุกคืน ใช่ บางครั้งมันก็ช่วยได้ คอยเตือนตัวเองว่า คุณเป็นใคร. ในเลือดและความเข้มข้นของมัน มันง่ายเหลือเกินที่จะลืมเรื่องพวกนั้น

แดซเลอร์ - คุณมาถึงนี่เพื่อคิดเรื่องนี้นี่นะ , ฉันไม่เคยได้ยินเลยว่า คุณมาถึงที่นี่ได้ยังไง คุณไม่ได้เป็นแม้แต่มิวแตนท์ คุณสามารถเดินออกไปได้ทุกเมื่อและจะไม่มีใครต่อว่าเลย
ดร.คาวิตา - ไม่ ฉันทำไม่ได้.

ดร.คาวิตา - ฉันทำงานที่ฟอร์ไดซ์คลินิก ใต้บัญชาของ ริชาร์ด พาแลนซ์. เธอน่าจะเคยได้ยินเรื่องโปรแกรม. เรากำลังค้นคว้าทุกวิถีทางเพื่อควบคุมและยับยั้งการทำงานของเอ็กซ์จีน

" บางที นั่นอาจเป็นความผิดบาปครั้งใหญ่ที่สุดครั้งที่สองของฉัน "
ดร.คาวิตา - ฉันทำไม่ได้ริชาร์ด ฉันทำเรื่องนี้ไม่ได้ มันไม่มีความแน่นอนเลย
ดร.ริชาร์ด - ผมไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของคุณเลย ดร.ราโอ คุณเคยดีใจนี่ที่ได้ทดสอบการรักษากับมิวแตนท์ที่ยังมีชีวิตอยู่

ดร.คาวิตา - ในพวกที่สมัครใจนะ ! พวกที่หมดหวังกับชีวิต พวกที่อยากปิดเอ็กซ์จีนของตัวเองและเพราะอย่างนั้น พวกเขาไม่น่าจะแข็งทื่ออยู่อย่างนี้ ! คุณกำลังพูดถึงการเอาการรักษาใส่ลงไปในระบบจ่ายน้ำดื่ม. คุณคิดจริงหรือว่าจะเห็นผลลัพธ์ที่แตกต่างไปจากนี้ ?

ดร.ริชาร์ด - ใจผมคิดว่า มันน่าจะพอเป็นไปได้ ดังเช่นในตอนนี้ เราไม่รู้เลยว่า ทำไมกลุ่มทดลองนี้ถึงคืนสติขึ้นมาช้ามาก. เราต้องวิเคราะห์ให้ผ่านก่อน เราสามารถเอาไปใช้กับคนจำนวนมากขึ้น

ระหว่างการโต้เถียงเรื่องการนำวิธีการรักษาเอ็กซ์จีน วูล์ฟเวอรีนกับหน่วยเอ็กโซนิมสองคนก็ทะลุกระจกเข้ามา

วูล์ฟเวอรีนเฉือนพวกเขาสองคนในพริบตา ในขณะที่ดร.คาวิตาตกใจ ดร.ริชาร์ดกลับตื่นใจกับพลังรักษาตัวของวูล์ฟเวอรีน
ดร.ริชาร์ด - คุณเห็นไหม แผลของเขาสมานตัวเองได้ยังไง ? นี่มันเป็นตัวอย่างเลือดที่น่าประหลาดใจมาก
วูล์ฟเวอรีน - ระวังปากของแกเถอะ นี่มันเรื่องซีเรียส

วูล์ฟเวอรีน - ข่าวได้แพร่ไปแล้วว่าแกสร้างตัวยับยั้งเอ็กซ์จีน ที่เรียกว่า การรักษามิวแตนท์ ฉันมาที่นี่เพื่อทำให้แน่ใจว่ามันจะไม่ได้หลุดออกไปจากหลุมนรกที่แกเรียกว่าห้องทดลอง

ดร.ริชาร์ด - แต่การรักษาได้แสดงให้เห็นแล้วว่าจะเป็นสิ่งที่ช่วยให้คนแบบแกพ้นภัย มันหมายความว่า จะไม่มีคนแบบ อัลบานี่ ไม่มีมากไปกว่า แม็กนีโต เราสามารถใช้ชีวิตในสันติสุขได้
วูล์ฟเวอรีน - ฉันไม่เห็นว่านี่มันจะนำไปสู่สันติ. อีกครั้งที่แกเอาทุกสิ่งทุกอย่างที่เรามีอยู่ออกไป

ดร.ริชาร์ด -เยี่ยม มันเหมือนเราจะเป็นชเลยของแก และ แกก็เป็นของพวกเรา. พาแลนซ์-- เปิดกระบวนการแยกตัว
ดร.ริชาร์ดกดปุ่มอะไรบางอย่าง

ด้านหลังวูล์ฟเวอรีนมีม่านพลังตัดรถอุปกรณ์ทดลองขาดเป็นสองเสี่ยง
วูล์ฟเวอรีน - ถ้าต่อจากนี้ แกขยับแม้แต่นิ้วเดียว แกตายแน่. ตอนนี้แกบอกฉันมาซิ ว่าแกเพิ่งทำอะไรลงไป
ดร.ริชาร์ด - นี่คือผนังพลังงานที่ใช้ป้องกันการแพร่กระจายเชื้อโรค. แกจะพ่ายแพ้มิวแตนท์. เราจะถูกกักอยู่ที่นี่จนกว่าเอ็กโซนิมมาถึง.

วูล์ฟเวอรีนไม่กลัวคำขู่เขาเดินดูห้องทดลอง
วูล์ฟเวอรีน - ฉันจะสร้างโอกาสออกไปเอง. นี่คือมันใช่ไหม ? ลูกกระสุนมหัศจรรย์ ?
ดร.ริชาร์ด - ฉันบอกแกแล้วนะ. แกต้องแพ้แน่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่แกจะทำได้.
วูล์ฟเวอรีน - เยี่ยมเลย ฉันคิดว่าคงต้องอยู่นี่ไปอีกนาน จนกว่าแกต้องไปล้างหน้าหรือเข้าห้องน้ำ ฉันจะได้คว้าอะไรสักอย่างไป.

ดร.คาวิตา - อย่าเลย. เขาพูดถูก. เขาอยากให้คุณทำแบบนั้น -- และทำให้คุณคิดว่า คุณจะชนะ.
วูล์ฟเวอรีน - และ ใครกันที่คุณอาจจะเป็น ?

ดร.คาวิตา - ฉันคือ คาวิตา ราโอ และ ฉันคือคนให้ข้อมูลกับคุณ. เป็นคนเดียวกับที่ได้ปล่อยข่าวออกไป แต่ถ้ามันเอานักฆ่าโรคจิตมาที่นี่ ฉันคงต้องคิดเรื่องนั้นดีๆ ถ้าจะทำอีกเป็นครั้งที่สอง

ดร.ริชาร์ดได้ยินแบบนั้นจึงบอกว่า - อาชีพของเธอจบแล้ว ราโอ ตั้งแต่บัดนี้และตลอดไป.
วูล์ฟเวอรีน - งั้นอะไรที่ผมพลาดไป ?
ดร.คาวิตา - อ่างล้างหน้าของที่นี่เชื่อมกับแท็งค์เก็บน้ำ. การรักษาจะถูกเจือจางลงแต่ไม่ถูกทำลาย

วูล์ฟเวอรีน - เราต้องใช้กรดอะไร ? เราจะย่อยสลายมันได้ไหม ?
ดร.คาวิตา - สารที่ถูกย่อยสลายสามารถเอามาวิเคราะห์และใช้ได้อีก. มันก็เหมือนกับเอาไปต้มจนแห้ง มันยังเหลือเศษตะกอนให้ใช้.

ดร.ริชาร์ด - นี่มันตลกแล้ว. ห้องแห่งความลับที่ปิดตาย พร้อมกับปัญหาที่ไม่มีวิธีแก้ไข
วูล์ฟเวอรีน - มากับผมเถอะด็อกเตอร์. คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญ. เพราะงั้นมันต้องมีสักทางที่จะกำจัดสิ่งนี้
ดร.คาวิตา - ในเวลาแบบนี้ เรามีหรือ ? ฉันคิดออกแค่อย่างเดียว ?

ดร.คาวิตา - คุณน่าจะเผาผลาญมันได้.

ดร.ริชาร์ด - ไม่นะ !
(ดร.ริชาร์ดพุ่งเข้ามา แต่วูล์ฟเวอรีนเอากรงเล็บจ่อคอหอยไว้ )
วูล์ฟเวอรีน - คุณพูดอะไร ?
ดร.คาวิตา - มันคือวิธีเดียว มันอาจจะเป็นการใส่เข้าไปเกินขนาด แต่ ฮีลลิ่งแฟกเตอร์ (พลังรักษาตัว) ของคุณน่าจะช่วยให้คุณรอดมาได้ หรือไม่ก็ การรักษาจะแพร่กระจายไปเร็วกว่าพลังของคุณมากพอที่จะฆ่าคุณ

ดร.คาวิตา - ฉันรู้จักวิทยาศาสตร์. ฉันทำสิ่งน่ารังเกียจนี่. สายโปรตีนจะผสมเข้ากับรหัสพันธุ์กรรมของคุณแบบถาวร. อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับคุณ การรักษาจะย่อยสลายมันไปและไม่มีทางกลับคืนมาอีก ( หมายถึงถ้า การรักษาแพร่เร็วกว่าพลังรักษาตัวจะเกิดผลแบบนี้ และ วูล์ฟเวอรีนจะเสียพลังรักษาตัวไปเลย )

วูล์ฟเวอรีนดูเครียด - ฮึ
แต่ยอมให้ทำ

วูล์ฟเวอรีน - คุณนี่มีวิธีการเอานรกมากองข้างเตียงเลยนะ หมอ. งั้นทำมันเลย.
ดร.ริชาร์ด - ราโอ ผมขอเถอะ นี่มันจุดสูงสุดของทุกสิ่งที่เราประสบความสำเร็จที่นี่เลยนะ
วูล์ฟเวอรีน - แกอย่าขยับและแกไม่ต้องพูด. นี่เป็นการเตือนครั้งสุดท้ายแล้ว.

ดร.คาวิตา - ฉันจะฉีดให้คุณยี่สิบเท่าของขนาดปรกติต่อครั้ง คุณบอกฉันด้วยนะ ถ้าคุณเริ่มรู้สึกปวดหรือสับสนงุนงง.
วูล์ฟเวอรีน - มันสายไปหน่อยที่จะวิตกเรื่องนั้น ผมคงจะสบายดี.

ดร.คาวิตา ฉีดการรักษาทุกเข็มให้วูล์ฟเวอรีน เขาเหงื่อตกมีสีหน้าเจ็บปวดแต่ไม่มีการกรีดร้อง

ดร.คาวิตา - เหลืออีกครั้งเดียวโลแกน. เราเกือบทำได้แล้ว
แต่ดร.ริชาร์ดเอาเก้าอี้ฟาดดร.คาวิตาจากด้านหลัง - ไม่นะ !

ดร.ริชาร์ดหันมาพล่ามกับวูล์ฟที่กำลังเจ็บปวด
ดร.ริชาร์ด - เหลือแค่หนึ่งก็เป็นทั้งหมดที่ฉันต้องการแล้ว มิวแตนท์. ฉันสามารถเอามันกลับมาจากเลือดแค่ช้อนเดียว ฉันขอบอกแก ! ไอ้ตัวประหลาดที่ไม่อาจต่อต้านวิทยาศาสตร์ ! ต่อต้านข้อเท็จจริง !

วูล์ฟเวอรีน - ฉันได้ยินแก...

ดร.คาวิตา ได้สติและฉีดการรักษาที่เหลืออีกเข็มเข้าคอของดร.ริชาร์ด
วูล์ฟเวอรีน - แล้วถ้าสองล่ะจะเป็นไง ?

ดร.คาวิตา -ดีจนหยดสุดท้าย ริชาร์ด และ นั่นคือหยดสุดท้ายแล้ว
(ดร.ริชาร์ดลงไปนอนตาเหลือก)

ดร.คาวิตา - โอ พระเจ้า ฉันไม่เคยฆ่าคนมาก่อนเลย
วูล์ฟเวอรีน - จากนั้น ผมหวังว่าคุณ จะมีนิสัยเหมือนเดิม หมอ. เพราะว่า ผมคุณจำเป็นต้องก้าวต่อไป -- สองต่อสอง

วูล์ฟเวอรีน - เหล็กในร่างของผม .. อดาเมนเทียมมันเป็นพิษ มันคือ .. มันกำลังโจมตีผมจากภายใน. ฮีลลิ่งแฟกเตอร์เป็นสิ่งเดียวที่ควบคุมมันเอาไว้.

ดร.คาวิตา - ฉันมีสารต้านพิษ. ฉันจะลองใช้มันช่วยให้คุณคืนสภาพ.
วูล์ฟเวอรีน - ไม่ ไม่ ปล่อยให้ผมสิ้นสุดตรงนี้ เส้นทางอันน่าขยะแขยง เพื่อการมีชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำ สิ่งที่ผมมาเพื่อทำมัน.

มีสัญญาณแจ้งเตือน
(( การวิเคราะห์สมบูรณ์แบบ. ไม่มีเจ้าหน้าที่ที่ติดเชื้อเหลืออยู่ ))
ดร.คาวิตา - ฉัน -- ฉันเสียใจ เมื่อฉันฆ่าริชาร์ด ฉันไม่ทันคิด. ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกครั้งแน่.
(( ลดระดับผนังพลังงาน ))

หน่วยเอ็กโซนิมส์มาถึง
เจ้าหน้าที่ - ถอยออกมาจากผู้บุกรุก ด็อกเตอร์ราโอ. เราจะเอาตัวเขาไปไว้ที่เขตควบคุมตัว
ดร.คาวิตา - ในทันทีเลย

(ดร.คาวิตาเสียใจที่ปล่อยวูล์ฟเวอรีนไปอย่างนั้น เพราะ การปิดฮีลลิ่งแฟกเตอร์กลับทำให้อดาเมนเที่ยมในตัวของเขาเป็นพิษขึ้นมา มันฆ่าเขาได้ และ นั่นคือบาปครั้งที่สองของเธอ ครั้งแรกคือการฆ่าดร.ริชาร์ด)

ดร.คาวิตา - พระเจ้ายกโทษให้ลูกด้วย. ลูกต้องรักษาชีวิตให้รอด

กลับมาจากอดีต
ดร.คาวิตา - ฉันยังคงไม่กล้าสรุปลงไปว่า ฉันช่วยเขา หรือ ทำลายเขา. และ ฉันไม่กล้าพอที่จะถามเสียด้วยซ้ำ

โคลอสซัส - นั่นคือช่วงเวลาอันเลวร้าย. เป็นเรื่องเล่าลือและความบ้าคลั่ง. ไม่มีสักคนรู้ว่าสิ่งไหนเป็นความจริงหรือใครที่เชื่อถือได้.
แชมเบอร์ ( คนหัวไฟ ) - ใครที่เชื่อถือได้งั้นหรือ ? นั่นตลกใช่ไหม ?

แชมเบอร์ - ฉันไม่เคยเชื่อถือใครสักคน ไม่มีเลยแม้ในพวกเรา นั่นคือทำไมพวกเราถึงเป็นกลุ่มเดียวที่อยู่รอด เราทำมันด้วยมือของพวกเราเอง

เบอร์เซอร์เกอร์ - จากนั้น ตอนนี้เราถึงมาอยู่ที่นี่ใช่ไหม ? ทำไมเราถึงตัดสินใจสร้างจุดยืนนี้ร่วมกันแทนที่จะอยู่เพียงลำพัง ?
แชมเบอร์ - นี่เรียกว่าการแยกตัว เพื่อนร่วมทีม. อย่าทำพลาด มันมีไว้เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างด้วย

โท้ด - ฉันคิดว่านายผิดนะ แชมเบอร์.
แชมเบอร์ - โอใช่สิ ? ตอนนั้นทำไมถึงเป็นอย่างนั้นล่ะ ทอย์นบี ?

โท้ด - ฉันคิดว่าพวกเราทั้งหมดถูกแบ่งแยกออกมา. พวกเราทั้งหมดอยู่สุดปลายของเส้นของพวกเรา. แต่ ฉันเคยอยู่กับท่านนายพลในวันที่เขาสร้างที่ทางของเขาและ ... เยี่ยมเลย ไม่มีอะไรสามารถจะเป็นเหมือนก่อนนั้น. ที่มีไว้เพื่อพวกเราทั้งหลาย

อดีตอีกแล้ว ..
โท้ดกำลังเล็งผ่านม่านกั้นหน้าต่างออกมา
โท้ด - นั่นคือมัน. เราตายแน่.

เรเยส - ที่นี่มีแต่เด็กๆด้วยนะ คุณทอย์นบี
โท้ด - ผมขอโทษ มิสเรเยส. นั่นใช่มันไหม ? แต่ต้องมองออกไปจากตรงนั้น พวกมันได้โอบล้อมเราเอาไว้ทั้งเจ็ดเส้นทางมาตั้งแต่วันอาทิตย์

ฟอร์จ - ตอนนี้ รัฐบาลผสมได้สังหารแม็กนีโต , พวกมันกำลังเคลื่อนพลมาจัดการกับกลุ่มต่อต้านของมิวแตนท์ที่ยังหลงเหลืออยู่. ผมคิดว่าหนึ่งในพวกคุณอาจถูกตามรอยมาที่นี่

ดัสท์ - มันต้องเป็นฉันสิ. ฉันคือคนที่ผิดปรกติและตกเป็นผู้ต้องสงสัย. บางทีถ้าฉันลงไปข้างล่างและยอมยกธงขาว --
ฟอร์จ - ไม่หรอก.

ฟอร์จ " เชื่อผมเถอะศูรยา --" " ณ สถานการณ์แบบนี้ การทำอย่างนั้นไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงไปมากนักหรอก "
(นอกตึกมีกองทหารล้อมรอบอยู่เต็มไปหมดทุกทาง)

ในกองทหาร
เกรย์ดอนครีด - เราได้อะไรจากในนั้นบ้าง เวสทรี่ ?
เวสทรี่ - เราคิดว่า มันคือฟอร์จครับ นายกองครีด. มิวแตนท์ที่เคลื่อนไหวอยู่ใต้ดินของทางรถไฟที่มุ่งตรงไปแคนาดา

เวสทรี่ - และกลุ่มของเขาที่เหลืออยู่เป็นพวกสุดท้าย. เราได้แสกนเข้าไปด้านใน ตอนนี้ได้ตรวจสอบสัญญาณชีพ เอ่อ สัญญาณชีพของมนุษย์ ผมหมายความว่าอย่างนั้น.

เวสทรี่ - ทันทีที่เราแน่ใจเราจะเคลื่อนพลเข้าไปข้างใน
เกรย์ดอนครีด- ฮีทซีกเกอร์เป็นอย่างแรก
เวสทรี่ - มิสซายล์เหรอครับ แต่นี่มันตึกไครส์เลอร์นะครับ.
เกรย์ดอนครีด - ร้อยโท, เราทำเพื่อเผ่าพันธุ์ของเรา ไม่ใช่เพื่ออิฐหรือปูน.

ยายแก่คนหนึ่งพยายามขอเข้าไปข้างใน ปรากฏว่ายายแก่คนนั้นเสยทหารชื่อเวสทรี่ร่วงลงไป ยายแก่คนนั้น คือ มิสก์ติก

ด้านในดูเหมือนโท้ดกำลังตื่นกลัว
โท้ด - คุณได้ยินแล้วว่าพวกมันทำอะไรในเวสเชสเตอร์ ถูกมั้ย ? ขนาดเซฟเฮ้าส์ลวงตา พวกมันยังค้นพบใช่มั้ย ? มันยัดมิวแตนท์ลงในนั้นและเผามันจนราบคาบ
ดัสก์ - คุณทอย์นบี กรุณาอย่างพูดถึงสิ่งเหล่านี้อีก.

หญิงสาวสองคนโผล่ร่างมากระทันหันพวกเธอคือ เรแกน วินการ์ด และ มาร์ตินิเก้ วินการ์ด พวกเธอบอกว่ามันจะไม่เป็นแบบนั้น

พวกเธอมาขอให้กลุ่มต่อต้านรอสักครู่และให้จับตาดูโชว์ด้านนอกให้ดี

( ด้านนอกมีทหารคนหนึ่งหอบชายชราหลังงุ้มเดินลัดเลาะเข้าไปในกองทหาร )

ทหารที่หอบชายชรา - สุดที่รัก แผลคุณเปิดอีกแล้ว. คุณยังอ่อนแรง ถ้าคุณทำสิ่งนี้ มันอาจจะฆ่าคุณนะ
ชายชรา - ฉันจะทำ ... ไม่อาจ ปล่อยให้ลิ่วล้อพวกนี้มันพล่ามไป มิสก์ติก.
(ชายชราคนนั้น คือ แม็กนีโต และ ทหารคนนั้น คือ มิสก์ติกปลอมตัวมา )

ทหารคนหนึ่งเห็นแม็กนีโต - เขาตายแล้วนี่ ! เขาถูกประหารไปแล้ว !

แม็กนีโต - ฝูงผึ้งและฝูงสุนัขและเหล่าหนอนแมลงผู้ที่เรียกตัวเองว่ามนุษย์. ผู้ลงโทษคนบริสุทธิ์. เหล่าผู้ฆาตกรรมเด็กๆ จงฟังข้า !

อีกทางเกรย์ดอนครีดก็สั่งให้ทหารยิงทันทีเมื่อเห็นแม็กนีโต

แม็กนีโตใช้พลังของเขาสะท้อนกระสุนกลับไปใส่ทหารพวกนั้น เกรย์ดอนครีดสั่งหยุดยิง ในขณะที่พวกกลุ่มต่อต้านในตึกต่างตกใจที่แม็กนีโตยังไม่ตายอย่างที่ได้ยินมา พวกคู่หูวินการ์ดบอกว่า พวกรัฐบาลทำได้แค่พยายามฆ่าเขา ส่วนแม็กนีโตบอกเกรย์ดอนครีดว่า เขาไม่ได้มาฆ่าใคร แค่มาชิงพวกพี่น้องชาวมิวแตนท์คืนเท่านั้น

หลังจากนั้น แม็กนีโตก็ใช้พลังยกตึกไครสเลอร์ทั้งตึกพาพวกกลุ่มต่อต้านหนีไป ถึงแม้ว่าเกรย์ดอนครีดจะสั่งให้กองทัพอากาศยิงใส่ แต่เครื่องบินรบของกองทัพอากาศก็โดนตึกอื่นๆที่ถูกพลังของแม็กนีโตยกขึ้นชนจนระเบิดเสียก่อน

นักบินตกใจมากเพราะว่ามันเป็นเมืองทั้งเมืองลอยขึ้นมาบนฟ้า

โท้ด
" มันไม่ใช่แค่เมืองทั้งเมือง .. แต่ที่แน่นอนก็คือ เพียงแค่อาคารที่มีโครงสร้างส่วนใหญ่เป็นเหล็ก "
" แต่มันต้องมองตาม. มันเป็นการแจ้งของพระเจ้าแห่งหินว่า จงเชื่อฟังในสิ่งที่แม็กนีโตจะเป็น "

โท้ด - และเขาไม่ได้พามันไปไกลนัก. เขาไม่ได้ทำอย่างนั้น. มันไม่ได้เหมือนกับในทุกๆแห่ง เขาได้ไปทำให้เป็นที่ปลอดภัยอยู่ยาวนาน.
โท้ด - เขาได้ก่อสร้างปราการ.สร้างประภาคาร. เป็นสัญลักษณ์อันยิ่งใหญ่ให้คิดถึง.และคุณทั้งหมดที่นี่จะได้อยู่ร่วมกัน เป็นครั้งแรก เช่นเดียวกับ ชายและหญิงที่มีเอ็กซ์ยีน

แคนนอนบอลกระชับแว่นตาลงมา

แคนนอนบอล - พวกมันพังด่านเข้ามาแล้ว ได้เวลาไปสู้แล้ว

แคนนอนบอล - จงไปแสดงให้พวก แ(ม่)งนั่น รู้ว่า เครื่องหมายเอ็กซ์คือหลุมฝังศพของพวกมัน

Age Of X - เกร็ดบอกกล่าวเล็กน้อยก่อนเข้าสู่ Age Of X Alpha One Shot

2011-01-29T07:15:00.000-08:00

สงครามครั้งสุดท้ายของมวลมนุษย์ชาติเริ่มต้นขึ้นที่นี่ ถ้าคุณไม่รู้ว่าจะเลือกข้างใน ขอให้ไปตรวจ DNA

1. Age Of X เป็น Alternate Time-Line ของ X-Men ( เป็น Earth-TRN016 ไม่ใช่ Earth หลัก )

2. ตัวละครแต่ละตัวจะถูกดีไซน์ขึ้นใหม่ บางรายเป็นการจับมาผสมกันของตัวละครหลายตัว ในลักษณะท่าทางหรือชื่อเสียงเรียงนาม

3. Age Of X ไม่มี ไซคล็อป แต่มี สก็อตต์ ซัมเมอร์ โค้ดเนม บาซิลิก

4. Age Of X ไม่มี แม็กนีโตที่ชื่อ อีริก แลนเชอร์ แต่ชื่อ แม็กซ์ ไอเซนฮาร์ด ( ใส่ชุดขาวไม่ใส่หมวกเหล็ก )

5. Age Of X ไม่มี วอร์พาธ แต่มี เจมส์ พราวด์สตาร์ ที่ชื่อเบอร์เซอร์เกอร์

6. ไนท์แมร์ มีชื่อว่าเมแกน กวิน ซึ่งในเอิร์ธหลัก คือ พิกซี่ เทวฑูตปีกใสสวย แต่ใน Age Of X เธอมีปีกค้างคาว

7. นาร์มอร์กับสตอร์มเป็นคู่รักกัน

8. โร้ก หรือ แอนมารี ดาร์กโฮล์ม มีโค้ดเนมใน Age of X คือ Legacy

9. X คือตัวละครปริศนา ยังไม่ทราบว่าเป็นใคร

10. ไม่มีวูล์ฟเวอรีน ( มีแต่โลแกน )

ปล. นี่ไม่ใช่้ Earth หลัก 616 เป็นอีกเส้นอนาคตหนึ่ง ตัวละครแต่ละตัวจึงมีที่มาที่ไปที่ต่างจากที่เคยรู้

X-MEN | CURSE OF THE MUTANTS 06 | X-MEN STRIKE BACK

2011-01-26T09:43:00.000-08:00

ซารัสชี้นิ้วไปทางแดร็กคิวล่าตะโกนสั่งลั่น - ฆ่าเขาซะ !

แดร็กคิวล่า ยิ้มเยาะ - อย่าตลกไปหน่อยเลย. พวกเอ็กเมนซ์ก็จัดการการจู่โจมที่เพลียแรงของเจ้าไปแล้ว...

" แกจะมีแรงเหลือพอรับมือการพ่ายแพ้อย่างน่าหัวเราะถึงสองหนในวันเดียวกันหรือเปล่า "

ตัดมาที่ยูโทเปีย

วูล์ฟเวอรีน - สภาพมันไม่ค่อยน่าดูเลยนะ

ไซคล็อป - นี่แค่ก้าวแรก. นายพร้อมจะจ่ายค่าตอบแทนและไปเยี่ยมเพื่อนเก่าของนายสักหนหรือยัง ?

วูล์ฟเวอรีน - ฉันสามารถพานายผ่านไปจนถึงประตูหน้าได้เลย.

ไซคล็อป - งั้นเราทะยานไปกันเลย

แดร็กคิวล่า - ข้าคิดว่า ข้าควรกล่าวขอบคุณบุตรชายของข้าที่ได้แก้ไขความขุ่นข้องใจระหว่างลัทธิต่างๆ ข้ายืนยันให้ได้ว่าทั้งหมดนี้จะยังคงอยู่ต่อไป

แดร็กคิวล่า - นั่นหลังจากข้าจัดเรียงลำดับการปกครองที่ไม่น่าประทับใจให้ชัดเจนก่อนนะ

ซารัส - (พล่าม)พอแล้ว ! เราเคยฆ่าเขามาก่อนและจะทำมันอีกครั้ง. อะไรที่ทำให้พวกเจ้ายังรออยู่อีก ?

เหล่าผู้แทนลัทธิต่างๆรายล้อมแดร็กคิวล่านิ่งๆ

ตัวแทนของลัทธิ - เราทำมามากพอแล้วในสงครามของท่าน.

เอ็กซ์เมนบุกมาแล้ว ( ไวโคตร ! ลืมไป มันอยู่ซานฟรานซิสโกเหมือนกัน )

ไซคล็อป - นายรักษาตำแหน่งหน่อยโลแกน.

วูล์ฟเวอรีน - นายตามฉันมาให้ไวเลย ถ้านายต้องการชิ้นส่วนของซารัสสักชิ้น ไอ้แห้ง. เพราะเมื่อฉันจัดการกับมัน ... " มันจะไม่เหลือซากอยู่เลย"

ด้านในฐานบัญชาการ

ซารัส - สุดยอด. ฉันคิดว่าคงต้องแสดงตัวอย่างให้เห็นกันแล้ว เป็นเรื่องปรกติจริงๆว่า ถ้าเจ้าต้องการให้อะไรสักอย่างมันถูกใจ ... เจ้าก็ต้องทำด้วยตัวเอง

(ซารัสคว้าดาบกระโจนเข้าใส่แดร็กคิวล่า)

ขณะที่เอ็กซ์เมนอัดกับแวมไพร์ข้างนอก ซารัสก็อัดกับแดร็กคิวล่าด้านใน

ซารัส - ท่านไม่ควรกลับมา ท่านพ่อ. เวลาขอท่านมันหมดไปแล้ว

(ซารัสโดนแดร็กคิวล่าเสยปลายคางกระอักเลือด)

แดร็กคิวล่า - เจ้าหุนหันและไร้ระเบียบวินัย. ข้าแทบไม่ต้องคิดเลยว่าทำไมการจู่โจมยูโทเปียของเจ้าถึงล้มเหลว

ไซคล็อป - การต่อต้านดูบางตา นายคงคิดว่าพวกมันคงกำลังให้ความสนใจกับสิ่งเล็กๆที่เข้มแข็งยิ่งกว่าการมาเยือนของพวกเรา

วูล์ฟเวอรีน - นายคาดการณ์ได้ดีจริง มันตรงกับใจฉันเลย...

" บางทีเขากำลังสับสน "

(ซารัสฟาดดาบเฉี่ยวใต้แขนแดร็กคิวล่า)

แดร็กคิวล่า - อ่า ไอ้หนุ่มที่รัก นี่เป็นการตัดสินใจอันเฉียบขาดของเจ้าหลังจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

ซารัส - ท่านคุยตอนที่ท่านควรจะสู้

(ซารัสเงื้อดาบฟาดลงมาแต่แดร็กคิวล่ารับได้)

แดร็กคิวล่า - ถ้าเจ้าไม่สามารถพูดคุยและต่อสู้ในเวลาเดียวกัน ....

(แดร็กคิวล่าอัปเปอร์คัทซารัสเข้าให้)

แดร็กคิวล่า - ..งั้น อะไรคือสิ่งที่ทำให้เจ้าจะเป็นจ้าวแห่งแวมไพร์ได้ล่ะ ?

โดมินิก - เราควรทำยังไง ?

อไลซซ่า - ไม่ต้องหรอก ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ.

เอ็กซ์เมนมาถึงห้องทดลอง วูล์ฟเวอรีนคาดคั้นเอาที่อยู่ห้องบัญชาการจากนักวิทยาศาสตร์

วูล์ฟเวอรีน - ที่ไหนนะ ?

แดร็กคิวล่า - และ ดังนั้น มันต้องจบลง. การครองบัลลังก์สั้นๆของซารัส. เป็นปัญหาอันเล็กน้อยในประวัติศาสตร์ของประชาชนของเจ้า เจ้าผู้เป็นบุตรของข้าคงจะได้รับความสนใจบ้าง

ซารัส - ประวัติศาสตร์แห่งประชาชน

(ซารัสพุ่งเข้าใส่แดร็กคิวล่าทั้งตัว)

ซารัส - .. จะถูกตัดสินให้ดีตั้งแต่ตอนนี้เลย !

หน้านี้ซารัสโดนเล่นม้วนเดียงจบครับ

(แดร็กคิวล่า ทุบ- เตะ - กระชากคอขาด)

แดร็กคิวล่า - เจ้าพูดถูก มันต้องตัดสินแล้ว โดยตัวของข้า

จูบิลี่เห็นอย่างนั้น เธอถลาเข้าไปหาแดร็กคิวล่าแต่ถูกตบร่วง

แดร็กคิวล่า - ข้ามั่นใจว่าสิ่งที่แสดงให้เห็นนี้จะมีผลกระจายออกไป. เตือนพวกลัทธิต่างๆที่เหลือถึงการกลับมาของแดร็กคิวล่า.

แดร็กคิวล่า - ในทุกความหมาย เข้ามาเถอะ. แกจะหลบๆซ่อนดูโชว์นี้ต่อไปอีกหรือไง ?

เอ็กซ์เมนมาแล้ว(ไวโคตรจริงๆ)

ไซคล็อป - ถึงตอนสุดท้ายแล้ว แกต้องใช้ไม้ถูพื้นสักอัน

แดร็กคิวล่า - การจะเป็นจ้าวแห่งแวมไพร์นั้นเป็นงานที่หนักหนามาก.

ไซคล็อป - แกทำไข่แตกไปหลายใบเพื่อทำไข่เจียว

เบลด - เยี่ยม ฉันคิดว่าว่าไข่ยังต้องแตกอีกหลายใบ ไม่รู้หรือไง ถ้านายจะเอาแต่คำนวนอยู่ในหัว ไซคล็อป แต่ฉันชอบที่จะลองเสี่ยงดูมากกว่า

แดร็กคิวล่า-ดึงบังเหียนเขาหน่อย ไซคล็อป หรือ แกจะปล่อยให้ใบมีดอันเล็กๆมาอยู่บนทางของแก

ไซคล็อป - เรามาเพราะซารัส เบลด. สถานการณ์เปลี่ยนแปลงแล้ว.

เบลดไม่ฟัง - ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง. ถ้านายคิดว่าฉันจะปล่อยแดร็กคิวล่าเดินออกไปจากที่นี่ นายก็บ้าแล้ว.

ไซคล็อป - มันไม่ใช่กงการของนาย. ลดมือลง

เบลด - ดูความจริงสักหน่อย ขุนพลซัมเมอร์ส ฉันไม่ใช่หนึ่งในกองทัพของนาย เก็บคำสั่งของนายไว้ เห่าใส่คนอื่นเถอะ..

(เบลดง้างดาบ กระโจนใส่แดร็กคิวล่า)

เบลด - ฉันรู้ว่าใครกันที่เป็นศัตรู

ไซคล็อปยิงอ็อพติกบลาสท์ใส่กลางหลังเบลดจนกระเด็นติดกำแพง โดยที่วูล์ฟเวอรีนไม่ห้าม

แดร็กคิวล่ากับไซคล็อปจ้องหน้ากันอย่างตึงเครียด

แกมบิทดูอาการเบลดแล้วบอกว่าอาการไม่หนักหนาตื่นมาแล้วโอเค

แดร็กคิวล่า - ช่างซื่อตรง ลำคอของข้าและส่วนที่เหลือดูจะอยู่ดีเป็นปรกติ มันดูเป็นอย่างนั้น.

ไซคล็อป - นั่นมันไม่ใช่เรื่องขำขันของแกหรอก. เรามีข้อตกลง--บางทีอาจไม่มีใครล่วงรู้- แต่ฉันก็ตั้งใจจะให้เกียรติมัน

แดร็กคิวล่า - ใช่เราทำหรือ ตอนนี้นะ ?

แดร็กคิวล่า - เด็กชายผู้มีความสามารถ. ในตอนสุดท้าย ความกล้าหาญก็ไม่เพียงพอจะทำให้เขากลายเป็นจ้าวแห่งแวมไพร์. แต่ กลับประสบความสำเร็จในบางสิ่งที่ฉันไม่เคยแม้แต่จะฝันถึง

แดร็กคิวล่า - ซารัสได้รวมเผ่าพันธุ์ที่ขัดแย้งกันและก่อตั้งพวกเขาให้เป็นชาติพันธุ์แวมไพร์ สหพันธ์ที่เข้มแข็ง.

แดร็กคิวล่า - คิดดูสิอะไรอาจเกิดขึ้นถ้ามีผู้นำที่มีความสามารถ บางสิ่ง(แผนของซารัส)อาจจะบรรลุผล...

แดร็กคิวล่า -.. ที่ตรงนี้ บนขอบประตูของยูโทเปีย

ไซคล็อปฟังแดร็กคิวล่าเงียบกริบ

ไซคล็อป - คิดถึงความจริงหน่อย.

ไซคล็อป - ร่างของแกที่ขาดออกจากกันตกอยู่ในการดูแลของฉันเป็นเวลาสิบเจ็ดชั่วโมง เป็นเวลาที่นานพอดู โดยเฉพาะอยู่ในมือของคนฉลาดๆอย่าง เนเมซิสและราโอ. คนที่ แกคงจำได้ ม้าโทรจันชื่อวูล์ฟเวอรีนถูกส่งไปหาลูกชายของแก..

ไซคล็อป - จากนั้นก็ดึงเขากลับมาเพียงแค่กดปุ่มเดียว

ไซคล็อป - ตอนนี้ จงถามตัวแกเองสักคำถาม แกคิดจริงหรือว่าเราจะไม่สมคบกันวางแผนอะไรไว้สักอย่าง ?

แดร็กคิวล่าเครียดนิดๆ แวมไพร์ข้างหลังดูตกใจ ( เป็นไปได้ครับว่าไซคล็อปอาจยัดอะไรบางอย่างไว้ในตัวแดร็กคิวล่าเหมือนที่ใส่นาโนโรบอทไว้ในตัววูล์ฟเวอรีน )

หน้านี้วัดใจ มองหน้ากันไปมา

แดร็กคิวล่า - แกแค่ขู่.

แล้วแดร็กคิวล่าก็เงียบครับ ( รักษาฟอร์ม ..กลัวจะมีอะไรอยู่จริงเหมือนกัน )

แดร็กคิวล่า - ... มันก็มีสไตลดี. ข้าจะยกโทษให้แก

แดร็กคิวล่าหันหลังโบกมือลา(เผ่นครับ อยู่นานอาจโดนไซโคอีก)

แดร็กคิวล่า - วันนี้มันนานเกินไปและน่าเบื่อหน่ายพอแล้ว ...

แดร็กคิวล่า - ..และ ข้ามีฐานเพื่อบัญชาการ

แดร็กคิวล่า - เหมือนกับ ของขวัญบางชิ้น.. ข้าจะยอมให้แกเอาสัตว์เลี้ยงของแกกลับไปด้วย เธอจะยังไม่มีวันบุบสลาย ( หมายถึงจูบิลี่ที่เป็นแวมไพร์ )

แดร็กคิวล่า - ข้าแน่ใจว่าเธอจะมอบเรื่องราวที่ไม่มีจุดจบในทุกๆวันที่มาถึง

ยูโทเปีย

ไวท์ควีน - งั้นคุณก็ขู่จริงหรือ ?

ไซคล็อป - เรื่องอะไรหรือ ?

ไวท์ควีน - อย่าทำไม่รู้ไม่ชี้.

ไซคล็อป - คุณก็เป็นนักอ่านใจนี่.

ไวท์ควีน - อืม น่าจะทำได้ดีกว่านี้ ถ้าฉันไม่รู้นะ ตกลงนี่คุณวางแผนจะจับตามองจอมอร์นิเตอร์ทั้งวันเลยเหรอ ?

(ในจอฉายภาพจูบิลี่ในห้องกักกัน)

ไซคล็อป - จูบิลี่เป็นพวกเขาเรา เอมม่า เป็นความรับผิดชอบของพวกเรา ...

" ไม่สำคัญว่า อะไรที่เธอจะเป็น "

เบลด - นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา

วูล์ฟเวอรีน - มันแค่ชั่วคราวเอง.

เบลด - นั่นคือมัน พวกแวมไพร์ไม่ใช่ชั่วคราว เธอยังคงเป็นแวมไพร์ในวันพรุ่งนี้ ในอีกหลายร้อยปี เธอก็ยังคงเป็นแวมไพร์

เบลด - พวกมันเป็นอมตะ ไม่มีทางรักษา ไม่มีทางฟื้นคืนมา

เบลด - นายกับฉันรู้ว่ามีวิธีเดียวที่จะแก้ปัญหาได้แน่นอน

(เบลดควักลิ่มไม้ออกมา)

วูล์ฟเวอรีน - ฉันจะท้านาย .. ถ้านายก้าวไปหาจูบิลี่กับไอ้แท่งไม้นั่นแม้แต่ก้าวเดียว

ผิดใจกันจนได้ หลังเกือบลงมือกัน เบลดเขวี้ยงลิ่มทิ้งและออกไป

เบลด -ถ้านายไม่ต้องการคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญด้านแวมไพร์หมายเลขหนึ่งของโลก ฉันก็คงไม่สามารถช่วยอะไรนายได้แล้ว เธอเป็นปัญหาของพวกเอ็กซ์เมน ตั้งแต่ตอนนี้

เบลด - อย่ามาร้องไห้กับฉันเมื่อสิ่งนี้กลับมาแว้งกัดนาย

ไวท์ควีน - เพื่อนของพวกเรา เบลดดูจะเดินตัวตรงดีนะ

ไซคล็อป - อ็อพติกบลาสท์ยิงที่กระดูกสันหลัง ฉันจะต้องพยายามไปขอโทษก่อนที่เขาจะจากไป

ไวท์ควีน - คุณรู้ว่า นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึง ?

ไซคล็อป - อะไรกัน ? เอมม่า คุณไม่ได้ซีเรียสที่แนะนำเรา ...

ไวท์ควีน - คติประจำใจของเบลดนั้นเรียบง่าย มีเพียงแวมไพร์ดีที่ฆ่าแวมไพร์ได้ เขาไม่ได้คิดอะไรนอกกรอบนี้. และ บางทีเขาอาจจะถูก

ไวท์ควีน - คุณจะทำตามความเป็นผู้นำของคุณไป สุดที่รัก แต่ ฉันเห็นด้วยกับเบลด ฉันไม่รู้ว่าใครที่คิดอย่างนั้นในที่นี้บ้าง ...

ไวท์ควีน - .. แต่มันคงไม่ใช่จูบิลี่แน่ๆ.

ไซคล็อป - เอมม่า ผมต้องเชื่อว่า ที่ไหนสักแห่งในตัวเธอจะมีจูบิลี่ที่เรารู้จักอยู่.

" มันต้องมีสักทางที่จะเอาเธอกลับมาจากความมืดมิด " ( ใช้แหวนดำสิพี่ ล้อเล่นครับ )

" และพระเจ้าจะช่วยพวกเรา ถ้าผมผิดพลาด "

จูบิลี่ยังตาแดงและเป็นแวมไพร์

ปิดท้ายเรียกน้ำย่อยกับใบปิด Age of X

What You Know Was Wrong !

X-MEN CURSE OF THE MUTANTS 05 | Vampires attacks

2011-01-26T04:40:00.000-08:00

ในฐานบัญชาการของแวมไพร์
ซารัส พูดกับจูบิลี่ - ทันเวลาพอดี ที่รัก การแสดงเริ่มแล้ว และ เราได้ที่นั่งแถวหน้าเสียด้วย.
จูบิลี่ - และมันจะเป็นการแสดงที่พวกเราจะไม่มีวันลืมเลือน

โดมินิก - ผู้แทนรายงานมาว่าไครเจอร์ลงจอดในจุดหมายสุดท้ายแล้ว ท่านซารัส. ชาร์นิพูทราคอยกำลังจะลงจอดจากภาคอากาศ. ผมจะส่งมันขึ้นจอภาพใหญ่

ซารัสเห็นภาพบนจอที่กองทัพแวมไพร์กำลังบุกยูโทเปีย
ซารัส - นี่คือประวัติศาสตร์ ข้ารู้สึกใจเต้นมากๆ ถ้าเราชนะสงคราม-- อเล็กซานเดอร์ผู้ยิ่งใหญ่-- เซอร์เซส (กษัตริย์แห่งอาณาจักรเปอร์เซีย)คงอยู่ในวิถีทางเดียวกัน

จูบิลี่ - อะไรหรือที่ท่านรู้สึกได้ ?

ซารัส - ความภาคภูมิใจ จูบิลี่...

"... ชัยชนะและความภาคภูมิใจ"

รอบๆยูโทเปียถูกรายล้อมด้ายกองทัพยานบินและเรือ
บ็อกซ์ - คอมพิวเตอร์นับจำนวนวัตถุบินได้หกร้อยตัว.เรือเร็วหนึ่งร้อยกับอีกห้าสิบลำ ทหารอีกสี่สิบในเรือแต่ละลำ

ไซเฟอร์ - ยืนยัน คุณได้รับทั้งหมดนี้หรือยัง ไซคล็อป ? ถ้าหากว่าคลื่นลูกแรกจงใจจู่โจมหัวหาดสักแห่ง --

ไซคล็อป - เข้าใจแล้วไซเฟอร์ จะมีคำสั่งลงไปภายในหกสิบวินาที
ดร.เนเมซิส - นี่คือสิ่งที่คุณถามถึง ซัมเมอร์ส. ลูกของคุณลงหลุมแล้ว ผมยินดีมากถ้าคุณจะเรียกมันอย่างนั้น
(ดร.เนเมซิสส่งอุปกรณ์บางอย่างให้ไซคล็อป)
ไซคล็อป - ขอบคุณมาก ดร.เนเมซิส ตอนนี้ ถ้าคุณลงไปอยู่กับทีมด้านล่าง ผมจะปล่อยให้คุณอุดรอยรั่วจากข้างใน ผมต้องการแต่พวกที่มีผิวหนังทนทานอยู่ด้านบนนี้

ไวท์ควีน - คุณน่าจะเห็นว่าผิวของฉันระยิบระยับและทำทุกอย่างเพื่อให้ดูดีและจัดเข้าอยู่ในกลุ่มผิวหนังทนทานใช่ไหมล่ะ ?
(เอมม่ากลายเป็นกายเพชรแล้ว )
ไซคล็อปกล่าวปราศัย - อะไรก็ตามที่พวกคุณเรียกว่าตัวตนของคุณ , แวมไพร์กำลังจะมายัดเยียดการขบ
กัดจากนรกให้กับพวกคุณ

( พวกที่อยู่ด้านบนนี้เป็นพวกที่แปรสภาพผิวหนังให้ทนทานหรือไม่ก็มีม่านพลังหรือสลายตัวเป็นผงเลี่ยงการถูกกัดได้ึครับ)

ไวท์ควีน - ฉันขอบอกว่า คุณไม่ได้จัดตัวเองอยู่ในทีมเพราะว่าคุณมีผิวหนังที่ถูกกัดได้ง่ายกว่าคนอื่นนะ
ไซคล็อป - เป็นอภิสิทธิ์ของผู้นำน่ะ. ไซเฟอร์ วอเรนอยู่ที่ไหน เขายังอยู่ข้างบนหรือเปล่า ?

แองเจิ้ล ร่อนลงจากฟ้า - ฉันอยู่นี่สก็อต
ไซคล็อป - ฉันต้องการครองความได้เปรียบทางอากาศ นายจะทำได้ไหม ?
แองเจิ้ลแปลงเป็นอาร์กแองเจิ้ล ( ฟอร์มนักฆ่า ) ทันที
อาร์กแองเจิ้ล - จะทำให้และทำได้ด้วย

ไซเฟอร์-เสียใจด้วย ไซคล็อป เราจำเป็นต้องใช้เวลามากกว่าหกสิบวินาที บ็อบบี้(ไอซ์แมน)ยังไม่พร้อมนัก.

ไวท์ควีน - ฉันได้กลิ่นแผนการพิเศษที่เริ่มก่อตัว
ไซคล็อป - ต้องคิดนอกกรอบ ผมมักจะคิดออกเมื่อผมได้คิดถึงเคิร์ธ(ไนท์ครอเลอร์ที่ตายไปแล้ว )...

"... ผมคิดว่าเขาควรจะต้องพร้อม "

ด้านในยูโทเปีย ไอซ์แมนในร่างน้ำแข็งเต็มตัวกำลังรับพรจากบาทหลวง

บ็อกซ์รายงานว่าคลื่นโซนาร์ได้รับสัญญาณสะท้อนกลับมาจำนวนมาก มันแจ้งเตือนในกลุ่มชาวแอตแลนติก

พวกชาวแอตแลนติกก็กำลังถูกจู่โจมจากแวมไพร์แอตแลนติกเช่นเดียวกัน

นายพลชาวแอตแลนติก - จัดรูปขบวนเร็วเข้า ถ้าเราจะต้องตายในวันนี้ ... เมื่อนั้น ก็ต้องทำให้เป็นความตายที่จะกลายเป็นตำนาน

ยูโทเปียก็กำลังเผชิญกับกองทัพแวมไพร์
เบลด - นายมีแผนอะไร ท่านผู้นำที่ปราศจากความกลัว ?
ไซคล็อป - แผนคือทำให้มันจบ --.

ไซคล็อปนี่มันเป็นภาคปฏิบัติการ

แล้วการประจัญบานระหว่างเอ็กซ์เมนกับกองทัพแวมไำพร์ก็เริ่มต้นขึ้น

โคลอสซัส - พวกมันมากันเป็นพรวนเหมือนกองทัพมด
ไวท์ควีน - จงบี้พวกมดไปเรื่อยๆ ปีเตอร์ พวกเราเป็นพวกผิวหนังทนทานกันหมดแล้ว

ไซคล็อปประกบคู่กับฮัส - ปีเตอร์พูดถูก พวกเราอยู่ในตำแหน่งเปิดเผย พวกมันเข้าหาเราได้ทุกทิศทาง เราจำเป็นต้องมีกำแพงยันด้านหลัง

ไซคล็อปสั่งให้ทุกคนถอยหลังมาชนกำแพง - ถอยเข้ามา

นายพลแวมไพร์ สั่งหยุดการโจมตี - ตรึงกำลังไว้ก่อน !

ไวท์ควีน - นี่คือสิ่งใหม่เอี่ยม. ทำไมพวกมันถึงหยุด ?
เบลด - บางทีพวกมันอาจถูกขู่โดยการที่พวกเราถอยร่นอย่างราบรื่น

" จับภาพนี้ใกล้เข้ามาหน่อย ข้าไม่อยากคิดถึงมันเลย "
ซารัสมองเหตุการณ์จากมอนิเตอร์ในฐานแวมไพร์
ซารัส - นี่คือมัน ! นี่คือสถานที่ที่เราสะบั้นจิตวิญญาณของพวกมัน. เลื่อนมุมกล้องให้ดีกว่านี้หน่อยสิ ข้าต้องการให้ภาพนี้ฉายบนจอใหญ่

ภาพสุดท้าย วูล์ฟเวอรีนทะยานลงมาจากยานบินของพวกแวมไพร์

วูล์ฟเวอรีนลงสู่พื้นในระยะประชิดกับพวกเอ็กซ์เมน ฝุ่นตลบพื้น

ฮัสก์และโคลอสซัสพุ่งเข้าจู่โจมวูล์ฟเวอรีนทันที
โคลอสซัส - ฮัสก์โจมตีด้านล่าง ฉันจะโจมตีข้างบนเอง

แต่ฮัสก์ถูกตบกระเด็น
วูล์ฟเวอรีน - ช้าเกินไปที่รัก

โคลอสซัสถูกพุ่งใส่และเหวี่ยงไปชนพวกเอ็กซ์เมน
วูล์ฟเวอรีน - พีท จงพบกับแวมไพร์โลแกนตัวใหม่และปรับปรุงมาแล้ว. มันแข็งแกร่งกว่าและรวดเร็วกว่า

วูล์ฟเวอรีน - ดีใจนะที่นายเตรียมการต้อนรับฉันเอาไว้นิดหน่อย ไอ้แห้ง. ฉันต้องการพวกเขาที่นี่ เช่นเดียวกับผู้ที่กำลังจับตามองอยู่. ฉันต้องการให้ผู้รับชมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้เห็นว่าฉันทำอะไรกับนาย

ไซคล็อป - ฉันรู้ว่านี่มันไม่ใช่นายหรอก โลแกน. ฉันรู้ว่านายไม่ได้อยู่ในตัวตนที่ถูกต้อง. ดังนั้น ฉันก็อยากให้นายได้รู้ว่ามันไม่ได้เป็นบุกคลิกของนายตอนที่ฉันคบกับนาย

วูล์ฟเวอรีนอัดพวกเด็กรุ่นใหม่หมอบไปเรื่อยๆ
วูล์ฟเวอรีน - คุยกันยากนะ. ฉันพูดก็เพื่อสิ่งที่เป็นประโยชน์กับฝูงแกะที่นายกำลังจะนำพาพวกมันไปสู่ความย่อยยับ ?

ซารัสดูจากจอภาพยิ้มอย่างพอใจ
วูล์ฟเวอรีน - นายจะถอนตัวจากมันได้หรือยัง ? จอมผเด็จการผู้ยิ่งใหญ่ ? ปกติแล้วนายตัดสินชะตากรรมของเผ่าพันธ์ทั้งมวล , โดยทำให้มันเป็นชิ้นๆบนกระดานหมากรุก. ไอ้เผด็จการณ์เลือดเย็นแห่งจักวรรดิ์ที่เล็กที่สุดและมันกำลังเล็กลงๆทุกวัน นายมันคือขุนพลที่หุ้มด้วยแผ่นดีบุก ( หมายถึงตัวหมากรุกหรือตุ้กตาทหารในเกมวางแผนการรบ )

วูล์ฟเวอรีน - กระทั่งจีนนี่ (จีนเกรย์) ก็ไม่น่าจะจดจำนายเอาไว้ ไอ้แห้ง

วูล์ฟเวอรีน - ดังนั้น ฉันกำลังพูดถึงพวกที่เหนื่ออ่อนข้างหลังนาย.และ พวกคนอื่นที่หวาดกลัวตัวงออยู่ข้างใน -- พวกเขามีทางเลือกเดียว -- ไม่เกินไปกว่านั้น สก็อต ซัมเมอร์ส ผู้นำมิวแตน์ร่วงจากหน้าผา. พวกเขาสามารถมีพลังอันเต็มเปี่ยมเกินกว่าที่พวกเขาฝันถึง

วูล์ฟเวอรีนกางกรงเล็บอดาเมนเทียม - แต่ไม่ใช่กับนาย ไอ้แห้ง ทุกคนต้องเลือกทางที่หนักหนาหรือทางที่ง่ายดาย. แต่ฉันมีสิทธิ์ในการที่จะเลือกมันให้นาย

ไซคล็อป - เยี่ยมยอด นั่นเป็นสิ่งที่น่าประทับใจมากโลแกน. เพราะ ฉันคิดว่า ฉันควรให้ความสำคัญกับ ....

ไซคล็อป - ทางเลือกที่ง่ายดาย.

ไซคล็อปกดปุ่มอุปกรณ์ที่ดร.เนเมซิสให้มา และ วูล์ฟเวอรีนดูมีปฏิกิริยาบางอย่าง

วูล์ฟเวอรีนเข่าอ่อน ร้องด้วยความเจ็บปวด - อ้าก !!

ซารัสที่จับตามองอยู่ตกใจ - อะไรกัน ?

ไซคล็อป - นายประหลาดใจสิว่าเกิดอะไรขึ้น

ไซคล็อป(เล่าย้อนความหลังก่อนวูล์ฟเวอรีนออกปฏิบัติการ)
ไซคล็อป - ตอนที่ ฉันขอให้ดร.เนเมซิสลองทดสอบ ฮีลลิ่ง แฟกเตอร์ ของนายในการต้านทานการติดเชื้อแวมไพร์, เขาไม่ใช่แค่เอาตัวอย่างเลือดของนายไปเท่านั้น แต่ เขาใส่บางอย่างเข้าไปในตัวนายด้วย

ไซคล็อป - นาโนโรบอทที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นด้วยฝีมือผู้เชี่ยวชาญได้สั่งปิดการทำงานของฮีลลิ่ง แฟกเตอร์ของนายในระดับพันธุกรรม.

ไซคล็อป - ฉันได้คาดเอาไว้ว่า นายน่าจะมีโอกาสถูกกัดและเปลี่ยนเป็นแวมไพร์

ไซคล็อป - ในความเป็นจริง ฉันแน่ใจด้วยซ้ำ

ไซคล็อปมองดูวูล์ฟเวอรีนร่ำร้อง
ไซคล็อป - นี่คือข่าวดี นาโนโรบอทตัวน้อยได้ปิดฮีลลิ่งแฟกเตอร์ของนายไปใช่ไหม ? นี่คืออุปกรณ์ชิ้นเล็กที่จะเปิดมันให้กลับมาทำงานอีกครั้ง.

วูล์ฟเวอรีน - อ้าก เมื่อเรื่องนี้จบลง ไอ้แห้ง. นายกับฉันจำเป็นต้องคุยกันสักหน่อยล่ะ

วูล์ฟเวอรีน ( ตาไม่แดงแล้ว ) - แต่ว่าในตอนนี้ ....

วูล์ฟเวอรีนกลับเป็นปรกติและกวาดกรงเล็บใส่แวมไพร์ทันที
วูล์ฟเวอรีน - ฉันต้องการให้พวกผีดูดเลือดพวกนี้ออกไปจากเกาะของพวกเรา!

ซารัส - ไม่ ! นี่มันเป็นไปไม่ได้

ไซคล็อป - โอเค เอ็กซ์เมน นี่คือสถานที่ที่เราจะพลิกสถานการณ์

ไซคล็อป สั่ง - หั่น (แม่ง) ให้เป็นชิ้นๆ
ทีมผิวหนังทนทานบุกจู่โจมอีกครั้งด้วยใจที่ฮึกเหิม

กองทหารสับสนอลหม่าน ท่านซารัส และ ไม่มีเสียงตอบรับจากเหล่าผู้แทน ผมคิดว่า เขาตายไปแล้ว"
( บนยูโทเปีย พวกแวมไพร์ถูกเอ็กซ์เมนเก็บไปเรื่อยๆ)

"กองหนุนของพวกเราถูกทำให้ยอมจำนน. ครับท่าน เราไม่อาจยึดหาดเอาไว้ได้
(ไอซ์แมนรับภารกิจไปจัดการกองหนุน)

และพวกเราไม่เหลือใครคุ้มครองทางอากาศอีกแล้ว
(อาร์กแองเจิ้ลกวาดแวมไพร์ที่บินได้ร่วงหมดแล้ว)

ซารัส - และ การจู่โจมใต้ท้องทะเลของพวกเราล่ะ ?

" ผมพยายามเรียกพวกเขาขึ้นมาแล้ว แต่ทุกคลื่นความถี่ตัดสัญญาณไปหมด "
( ใต้ทะเล นาเมอร์มาช่วยชาวแอตแลนติกแล้ว )

นาเมอร์ - ตามฉันมา ชาวแอตแลนติก ส่งพวกสิ่งมีชีวิตไร้ค่านี่กลับสู่ความมืดมิดกันเถอะ

โดมินิก - ผมไม่สามารถเรียกตัวพวกเจ้าหน้าที่มาได้ ท่านซารัส. สายคำสั่งมันอลหม่านโดยสมบูรณ์แบบ
ซารัส - เป็นไปไม่ได้
โดมินิก - ถ้าผม สามารถเรียกระบบการสื่อสารกลับมาได้.. บางทีผมจะสามารถ

ภาพบนหน้าจอมีการติดต่อเข้ามา
วูล์ฟเวอรีน - ที่นี่ ฉันอยู่ในที่นี้ ... ไอ้หน้าแสยะเขี้ยวสารเลวใช่หรือเปล่า ? มันคือเพื่อนเก่าของแกโลแกนไง

วูล์ฟเวอรีน - ฉันกำลังจะมาหาแก ซารัส. ฉันต้องการให้แกรอตรงนั้น ฉันจะใช้เวลาไม่นานหรอก

วูล์ฟเวอรีน - ที่นี่ในวันนี้ แกแพ้แล้ว และเมื่อเอ็กซ์เมนจัดการทางนี้เรียบร้อย เราจะไปหาแก...

วูล์ฟเวอรีนท่ามกลางกองทัพแวมไพร์ที่ย่อยยับ
วูล์ฟเวอรีน - เราจะทำอะไรสักอย่างกับพวกแกทั้งหมด

จอภาพปิดลง กองบัญชาการแวมไพร์เข้าสู่ความตึงเครียด
โดมินิก - ถ้าเราเรียกสัญญาณการสื่อสารกลับมาเร็วพอ เราอาจจะสั่งให้ถอนกำลังและอาจล้มตายน้อยกว่านี้

อไลซซ่า - เรายังมีผู้นำอีกสองกลุ่มร่วมมือกับเรา เราจำเป็นต้องจัดกลุ่มใหม่

ซารัส - ส่งคลื่นลูกที่สองออกไป.

ทุกคนตกตะลึงกับคำสั่งของซารัส
โดมินิก - ท่านซารัส ผม.. ไม่มีคลื่นลูกที่สองครับ ถ้าท่านจะสั่งยกเลิก เราอยากให้เคลื่อนไหวเร็วกว่านี้ มันจึงทำใหเราเจอกับเรื่องเซอร์ไพรซ์อย่างหนักหนาสาหัส. การเตรียมการโจมตีประกอบด้วยคลื่นหลายลูกมันต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์กว่าจะจัดการให้ได้ ---

ซารัส - อย่าเอาความละเหี่ยใจมายัดเยียดให้ข้า ! ขออภัยข้าซะ !

ซารัส - ข้าจะไม่รออีกหลายสัปดาห์ เราจะกลับไปและฉีกไซคล็อปและพวกมิวแตนท์ให้เป็นชิ้นๆ ตอนนี้เลย

ซารัส - ธงของข้าต้องชักขึ้นเหนือยูโทเปีย

ซารัส - และถ้าข้าสั่งออกไป หลังจากนั้น คือ มันก็ต้องเป็นอย่างนั้น เข้าใจไหมพวกบัดซบ ! ข้าคือซารัส จ้าวแห่งแวมไพร์

ซารัส - แกจะได้เห็นข้าในจอภาพ ยืนเหยียบกระดูกของวูล์ฟเวอรีนและดื่มเลือดของไซคล็อป นี่คือคำ
สาบานของข้า

แดร็กคิวล่า -ดูเหมือนว่าข้ามาอยู่ระหว่างการปราศัยอันดุเดือด !

แดร็กคิวล่าที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาปรากฏตัวอย่างกระทันหัน

ซารัส - ท่านพ่อ ?

แดร็กคิวล่า - ข้าไม่เห็นว่าทุกลัทธิอยู่ที่นี่ แต่ ข้าขอลงมติว่าเราเรียกมาครบองค์ประชุม

แดร็กคิวล่า - ข้าคือแดร็กคิวล่า เป็นจ้าวแห่งแวมไพร์ทั้งมวล จงรู้จักว่าข้าคือความเข้มแข็งทั้งมวลและเป็นผู้ทรงปัญญาและความโกรธเกรี้ยวอันน่าสยดสยอง. แต่นั่นก็เป็นที่รู้กัน ..

แดร็กคิวล่า - จงเข้าใจเถิด.

แดร็กคิวล่า ส่งสายตาไปข่มขู่ทุกคนในห้อง
แดร็กคิวล่า - จงเข้าใจและขออภัยโทษเถอะ. นี่เพื่อพวกเจ้าทุกคนที่ถูกชี้นำให้หลงผิด ข้อขอบอกไว้ว่า ... เจ้าจะได้รับการให้อภัย

แดร็กคิวล่า ชี้ไปทางซารัส - แต่เจ้า บุตรชายสุดที่รัก

แดร็กคิวล่า แยกเขี้ยว - ... มันไม่ได้.

X-MEN | CURSE OF THE MUTANTS 04

2011-01-22T08:02:00.000-08:00

ยูโทเปีย ไซคล็อป ไวท์ควีน และ บ็อกซ์ กำลังประเมินสถานการณ์ของแวมไพร์พวกเขาได้ข้อสรุปว่า ผู้คนที่ติดเชื้อแวมไพร์กำลังกำลังเพิ่มจำนวนอีกสี่สิบหกเปอร์เซนต์ในยี่สิบสี่ชั่วโมงให้หลัง และ เครื่องซีรีโบรนับจำนวนแวมไพร์ในครั้งสุดท้ายได้ทั้งหมด เก้าพันตนในบริเวณรอบอ่าวและมีหนึ่งพันตนในเมือง รวมทั้งอาจเพิ่มขึ้นได้ในทุกชั่วโมง

ไซคล็อป - พวกมันค่อยๆเขมือบเมืองนี้จากระยะไกล

" พวกมันกำลังรู้สึกได้ถึงข้าวโอ๊ตของมัน "

" และ พวกมันหิวกระหาย "

" ความคิดเรื่องปาร์ตี้บัดซบที่เกิดในเมืองของผมทำให้ผมแทบพูดไม่ออก"

ไวท์ควีน - งั้น ทำอะไรสักอย่างเถอะ
ไซคล็อป - ถูกต้อง กระจายคำสั่งสู่ทั้งสองทีม

" เราจะโจมตีกลับไป "
( ในเมืองโคลอสซัสกับพิกซี่ออกช่วยชาวเมืองจากแวมไพร์ )
" และตีให้หนักมือเลย "
( สตอร์มกับโร้กลงมือจัดการพวกที่บินได้ )
( แกมบิทกับเอ็กซ์23 ก็จัดการไปหลายตัว )
" ผมต้องการประมวลผล ให้ทราบสัญญาณที่บอกว่า พวกมันวางแผนเคลื่อนพลครั้งใหญ่เมื่อไรกันแน่ "

ไวท์ควีน - ตรวจสอบแล้ว มีอะไรอีกไหมล่ะ ?
ไซคล็อป - เบลด เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องแวมไพร์ที่ยิ่งใหญ่ ...

" ส่งเขาออกไปแนวหน้าเลย "
อาร์กแองเจิ้ลถามเบลดว่าเขาต้องการการสนับสนุนในการจู่โจมพวกแวมไพร์ที่แอบแฝงอยู่ในผู้ชมการแสดงคอนเสิร์ตไหม แต่เบลดบอกว่า เขาจัดการได้และปีกของแองเจิลดูไม่เหมาะกับสภาพของพื้นที่ ( แถมระหว่างนั้น พวกเขาแซวกันเรื่องเพลงของเลดี้ กาก้า ซึ่ง เบลดบอกว่าเขาชอบเพลงของเธออยู่เพลงหนึ่ง ) ... และก็ถูกจู่โจมทันที

แวมไพร์กลุ่มนี้เป็นพวกเกิดใหม่ยังไม่เชี่ยวชาญการต่อสู้ จึงถูกเบลดจัดการอย่างง่ายดาย

ในขณะที่ ผู้ชมคอนเสิร์ตคิดว่านี่เป็นการแสดงโชว์เลยไม่ได้ประหลาดใจอะไรเลย

แวมไพร์ตัวหนึ่งหนีรอดไปได้และหนีไปยังแหล่งกบดาน เบลดขอให้แองเจิ้ลลาดตระเวณอยู่ด้านนอก แองเจิ้ลร่อนลงจากฟ้าและบอกเบลดว่า เขาไม่อยากปล่อยให้เบลดสนุกอยู่คนเดียวในขณะที่เขาเอาแต่ถลาไปมาบนท้องฟ้า .. เมื่อห้ามกันไม่ได้เบลดก็เปิดประตูเข้าไปในโพรงที่แวมไพร์หนีเข้าไป

พวกเขาต้องตกตะลึงเพราะเป็นพวกเขาเองที่มาติดกับ ด้านในมีกองทัพแวมไพร์หลายสิบตนเตรียมตะลุมบอนอยู่แล้ว

เบลดกับแองเจิ้ลต้องรีบบินหนีออกมา
แองเจิ้ลบอกว่า เราอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่และไม่มีสักคนที่ได้รับการติดต่อจากวูล์ฟเวอรีน

ปรากฏว่า วูล์ฟเวอรีนที่กลายเป็นแวมไพร์กำลังเสวยสุขในฮาเรม
จูบิลี่ - ฉันบอกแล้ว ว่านายจะขอบใจฉันทีหลัง โลแกน
วูล์ฟเวอรีน - และเธอพูดถูกจริง มันทำให้อยากเป็นอมตะในชีวิตแบบนี้ ฉันคิดว่าฉันอยากจะสูบบุหรี่อีกสักหน

จูบิลี่ - ไม่มีใครบอกว่าแวมไพร์ควรใช้ชีวิตอย่างไร เราเล่นไปตามกฏของพวกเรา ทั้งหมดที่เราต้องทำคือการฟังคำของซารัสและมันคือดินแดนแห่งพันธะสัญญาในทุกๆวิถีทาง

วูล์ฟเวอรีน - ฉันขอดื่มให้สิ่งนั้น

ในห้องทดลองของแวมไพร์

ซารัส - เจ้าแน่ใจนะ ?
นักวิทยาศาสตร์ - เป็นทางการแล้วว่า การเปลี่ยนแปลงของเขาสมบูรณ์แบบ ท่านซารัส. ไม่พบฮีลลิ่ง แฟกเตอร์ในกระแสเลือดของเขาแม้แต่น้อยนิด

นักวิทยาศาสตร์ - เขากลายเป็นหนึ่งในพวกของเรา

โดมินิก -นี่ดีที่สุดอย่างที่เราหวังไว้เลย ท่านซารัส
ซารัส - มันจะไปสู่สิ่งที่ดีกว่านั้นอีก แบรด ถ้าเราเปลี่ยนวูล์ฟเวอรีนได้ คนอื่นก็แค่เค้กสั่วๆเท่านั้นแหละ

ซารัส - เรียกทุกคนมาห้องประชุม ข้าต้องการติดตามรายงาน

ยูโทเปีย
แองเจิ้ลกำลังชี้จุดบนภาพโฮโลกราฟ เพื่อบอกว่าตำแหน่งที่เขาชี้อยู่คือแหล่งกบดานของแวมไพร์แต่ไซคล็อปก็บอกว่าได้รับรายงานตำแหน่งอื่นมาจากแกมบิทเช่นกัน ส่วนแบลดก็แทรกเข้ามาว่าพวกเอ็กซ์เมนคืนชีพให้แดร็กคูล่าและตอนนี้เขาก็หายตัวไปแล้ว ตอนนี้ดูเหมือนมันจะผิดแผนไปมาก

ไวท์ควีนขอให้พวกเขาหยุดถกเถียงแล้วสรุปสถานการณ์ว่า
ไวท์ควีน - เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ซารัสจะเข้าโจมตีและเขาจะโจมตีมามากน้อยแค่ไหน เราจำเป็นต้องออกไปควบคุมสถานการณ์ให้ได้ในตอนนี้

ไซคล็อป - ไม่เกินกว่าการทอยเหรียญเสี่ยงดวง เริ่มกันเถอะ

ผู้แทนลัทธิไครเจอร์ - ยี่สิบสี่ชั่วโมงและเราจะได้จับตามองฐานบัญชาการอย่างสมบูรณ์เพื่ออำนวยต่อการโจมตีอย่างรวดเร็วนั่นจะทำให้มีทั้งสองฝ่ายล้มตายน้อยที่สุด

ผู้แทนลัทธินอสฟาราตู - คนของข้าพร้อมเคลื่อนทัพตอนนี้เลย

วูล์ฟเวอรีน - เยี่ยม พอล้อมทั้งหมดไว้แล้ว ฉันต้องการขเมือบพวกมัน
ผู้แทนลัทธิไครเจอร์- จับตัวและเปลี่ยนแปลง คือ ภารกิจ ถ้าเราต้องการให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุด เราจำเป็นต้องเลื่อนไปวันอื่นเพื่อ ..

ซารัส - วัตถุประสงค์ของเจ้าถูกจดไว้แล้ว ท่านตัวแทน

ระหว่างการถกเถียงโดมินิกขัดจังหวะขึ้นมา
โดมินิก - ทุกท่าน ผมเกลียดการขัดจังหวะ แต่ มีสายเข้ามาหาท่าน เป็นสายไม่แสดงสถานะเสียด้วย

ซารัสแปลกใจแต่รับโทรศัพท์ไปคุย
ซารัส - เยี่ยม เล่นให้ดูเลย ฉายเขาขึ้นจอใหญ่ แบรด แต่เล็งกล้องมาทางข้าเท่านั้นพอ

ผู้ที่ติดต่อมาคือไซคล็อป
ซารัส - ไซคล็อปนี่เป็นเรื่องเซอร์ไพรซ์ที่น่ายินดีจริงๆ
ไซคล็อป - ฉันคิดว่าเป็นเวลาที่เราต้องได้รู้จักกับอีกฝ่าย ซารัส. แกคือคนที่ทำให้เมืองของฉันเต็มไปด้วยฝูงแวมไพร์ใช่ไหม ?

ซารัส - ถ้าฉันบอกอะไรได้ ฉันจะบอก ? เรารักที่นี่ มีโรงเรียนดี โรงแสดงดนตรีชั้นเยี่ยม อากาศแจ๋ว และ แน่นอน มีอาหารอุดมสมบูรณ์พอให้เรากินทุกคืน

ไซคล็อป -ในเรื่องนั้น ฉันไม่รู้ว่าทำไมแกต้องเลือกเมืองของฉันเป็นแหล่งอาหาร แต่ แกจะต้องไปหยุดมัน

ซารัส - ฟังฉันนะ " เมืองนี้ไม่ใหญ่พอสำหรับเราทั้งสองฝ่าย " แกคิดว่าข้าเป็นศัตรูของเจ้าแต่นั่นไม่ใช่ในกรณีนี้. เราเหมือนกัน มนุษย์เกลียดกลัวพวกแก และพวกมันไล่ล่าและเกลียดชังคนของข้ามาหลายศตวรรษ

ซารัส - ไม่หรอก ไซคล็อป ความจริงง่ายๆก็คือ ข้าไม่ใช่ศัตรูของเจ้า ไม่ว่าเจ้าจะใส่ใจเรื่องนี้หรือไม่ก็ตาม เจ้ากับข้าต่างเป็นพี่น้อง และ รวมเป็นพันธมิตร. เราสามารถยืนหยัดได้จนถึงที่สุดต่อคนที่ต้องการ
ลงทัณฑ์พวกเรา
ซารัส - ทั้งหมดที่เจ้าต้องทำคือยอมรับรอยจูบของข้า

ไซคล็อป-งั้นทำไมแกถึงเคลื่อนกำลังพลมาจ่อประตูของฉัน ? เพราะว่าเราเป็นพี่น้องกันงั้นหรือ ?

ซารัส - ผู้คนทั้งหมดน่าจะเข้าใจว่าสำคัญอย่างไร มันคือข้อตกลงในสภาวะที่ตึงเครียด นี่คือโอกาสสร้างประวัติศาสตร์ เราเปลี่ยนโลกได้

ซารัส - คนหลายรุ่นต่อจากนี้ เด็กๆของเราจะมองย้อนกลับไปยังชั่วขณะของการกำเนิดโลกใบใหม่

ซารัส - ถ้าเพียงแค่เจ้ามีความกล้าหาญ มีทัศนคติเพื่อให้มันเกิดขึ้นมา

จบปราศัยของซารัส เหล่าแวมไพร์เงียบกริบรอฟังคำตอบ

ไซคล็อป - เงี่ยหูมาฟังใกล้ๆซารัส ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว แกกับฉัน เราไม่ใช่พี่น้อง เราไม่ใช่เพื่อน เราไม่ใช่คนบ้านใกล้เรือนเคียง
- แกมาหาฉันและคนของฉัน และ แกจะหวังให้แกไปทุกหนแห่งบนผืนโลกไม่ใช่แค่ซานฟรานซิสโก. ฉันจะถมอ่าวด้วยร่างของพวกแวมไพร์

ไซคล็อป - แกต้องการวินาทีประวัติศาสตร์ ? ฉันก็จะให้แกเป็นตัวละครในตอนจบของเรื่องความย่อยยับครั้งใหญ่ที่สุดของแวมไพร์ที่เคยรู้

ซารัสเงียบไปนิด

ซารัส - ฉันหวังว่าเราจะเย็นลงน่าจะคุยกันได้นานกว่านี้ ถ้าเจ้าไม่อยากฟังคำของข้า บางทีเจ้าอาจจะฟัง..

ซารัสเกาะไหล่วูล์ฟเวอรีน พูดต่อ
ซารัส -.. ฟังเพื่อนเก่าของเจ้า
วูล์ฟเวอรีน - ช่างเป็นคำที่ปลุกเร้าอารมณ์จริงๆไอ้แห้ง

เอ็กซ์เมนทุกคนดูตกใจ
วูล์ฟเวอรีน - แต่นี่หมดยุคคาวบอยแล้ว เชื่อฉันเถอะ ทำตามข้อเสนอของชายคนนี้และเก็บตัวนายเอาไว้กับปัญหายุ่งยาก

ไซคล็อป - ฉันไม่แน่ใจอย่างนั้น ฉันมองแต่ข้างบน

วูล์ฟเวอรีน - งั้นขอให้ฉันได้บอกนายเถอะ พลังแล่นพล่านในกระแสเลือดของฉัน--มันคือสิ่งที่ไม่สามารถบรรยายได้ ทุกสิ่งทุกอย่างดูมีชีวิตชีวา รสอาหารดีกว่าเก่า เบียร์เย็นเฉียบกว่าก่อน หญิงสาวเฉิดโฉมกว่าที่เคย ฉันอาจจะเป็นอมตะ แต่ฉันไม่เคยรู้สึกดีกับชีวิตมากมายขนาดนี้

จูบิลี่เข้ามาเสริมว่า - มันเป็นเรื่องจริงพ่อหนู สก็อค ฉันเคยว่างเปล่าแต่ตอนนี้ฉันเปี่ยมด้วยพลังจริงๆ

ไซคล็อป - นั่นก็แค่เสนอการขายเท่านั้น แต่ นายรู้ดีกว่านั้น โลแกน
- ฉันรับผิดชอบต่อผู้คนในยูโทเปีย และ ฉันไม่ปล่อยให้โลกใบใหม่ของแกมาป้วนเปี้ยนใกล้ๆพวกเขา

วูล์ฟเวอรีน -รับผิดชอบเสมอ เป็นผู้นำเสมอ และ เอ็กซ์เมนส์จะรู้สึกอย่างไรในเรื่องที่ผู้นำของเขารู้สึกตัวอย่างเฉื่อยชา ? พวกเขารู้สึกอย่างไรที่นายส่งโลแกนเข้าสู่กองกำลังของเชื้อชาติแวมไพร์ ?

วูล์ฟเวอรีน - มองฉันสิ ฉันคือผลลัพท์หมายเลขหนึ่งของคุณภาพความเป็นผู้นำ.นายทำให้ฉันเป็นแบบนี้. นายคือสถาปนิกที่สร้างความย่อยยับให้ตัวนายเอง

วูล์ฟเวอรีน - ฉันอยากขอบใจนาย ไอ้แห้ง อยากขอบใจที่นายทำให้ฉันเปี่ยมพลังเพียงพอ ดังนั้น ฉันจะเป็นคนแรกที่จะโค่นนายลงมา เพราะว่า ฉันจะไปหานาย ท่านผู้นำที่ไร้ความกลัว

วูล์ฟเวอรีน -กลับไปเพื่อกล่าวสวัสดีกับเพื่อนร่วมทีมของฉันทั้งหมดเลย

การติดต่อตัดขาด เอ็กซ์เมนยังดูตกใจอยู่เรื่องวูล์ฟเวอรีน
สตอร์ม - โอ พระเจ้า

ไวท์ควีน - แล้วเรื่องแดร็กคิวล่าล่ะ ? เราปลุกเขาขึ้นมาเพื่อความว่างเปล่าหรือไง ?
ไซคล็อป - นี่ไม่ใช่การเล่นนอกเกมส์ จดจำเรื่องนั้นเอาไว้

แองเจิ้ล - งั้นตอนนี้เราจะทำอะไรดี หัวหน้า ?

ไซคล็อป - ตอนนี้ เราต้องเชื่อมั่นในตัวของพวกเรา.

ซารัสสั่งวูล์ฟเวอรีน
ซารัส - จำไว้นะ ภารกิจนี้ คือการเปลี่ยนมิวแตนท์ให้เป็นแวมไพร์ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ นั้นหมายถึงต้องมีการล้มตายน้อยที่สุด

วูล์ฟเวอรีน - ตามนั้น ฉันรู้จักยูโทเปียเหมือนหลังมือของฉันเอง

ซารัส - แต่ไซคล็อป -- ฉันต้องการหัวของมันและฉันต้องการให้มันเจ็บปวด

ซารัส - ฉันพูดเคลียร์รึยัง

วูล์ฟเวอรีน - ยิ่งกว่าผลึกแก้วคริสตัลเสียอีก

กองทัพแวมไพร์พร้อมจู่โจมยูโทเปีย

X-MEN | CURSE OF THE MUTANTS 03 | การคืนชีำำพของแดร็กคิวล่า

2011-01-11T11:13:00.000-08:00

ทียูโทเปีย ดร.คาวิตา ไซคล็อป เนเมซิสและวูล์ฟกำลังถกกันเรื่องจูบิลี่

ดร.คาวิตา - ฉันพลาดเอง ฉันไม่น่าลดการ์ดลงในสภาพที่เธอเป็นอย่างนั้นเลย
ไซคล็อป - คุณกำลังบอกว่า เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ใช่ไหม ?

ดร.เนเมซิสเก็บตัวอย่างเลือดจากวูล์ฟเวอรีน ( ผมยังไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ แต่คงพยายามเอาพลังรักษาตัวของวูล์ฟเวอรีนมาลองใช้ต้านแวมไพร์ไวรัส)

ดร.คาวิตา - ฉันกำลังจะบอกว่า มันเป็นการเสพติดและยาของพวกมันและเกินคาดเดา การระเบิดตัวเองที่ยูเนี่ยนสแควร์ได้แพร่เชื้อบางอย่างที่ทำให้เธอกระหายหามากเกินกว่านั้น

ดร.เนเมซิส - จากนั้น มันก็เป็นหน้าที่ของเราที่จะช่วยเธอจากตัวของเธอเอง

ไซคล็อป - นายรู้ว่าต้องทำอะไร โลแกน ตามหาเธอ เอาเธอกลับมา.

วูล์ฟเวอรีน - เธอจะกลับมา ด้วยทางใดหรือไม่ก็ทางหนึ่ง

ดร.คาวิตาถามไซคล็อป - นั่นจะฉลาดกว่าใช่ไหมที่ไม่บอกเขาถึงแผนทั้งหมด ?

ไซคล็อป - ปล่อยให้ฉันจัดการเรื่องโลแกนเอง ดร.เนเมซิส มันได้ผลหรือเปล่า ?
(ดร.เนเมซิสทดสอบเลือดของโลแกนกับไวรัส)
ดร.เนเมซิส - ยอดเยี่ยม ผมกำลังจัดการสอดใส่อย่างไร้รอยต่อ -- นั่นคือสิ่งที่ผมยืนยันให้คุณได้. ผมกลัวว่ามีเพียงทางเดียวที่เราจะรู้ว่ามันชัวร์หรือเปล่า --

ไซคล็อป - รอก่อนและดูสิ มันถูกต้อง

สตอร์ม - ผู้มาเยือนของเรามาถึงแล้ว

ไซคล็อป - ทั้งหมดของเขาหรือเปล่า ?

สตอร์ม - ทั้งหมดของเขาเลย.

นาเมอร์ กลับมายูโทเปียพร้อมกับหัวของแดร็กคิวล่า ( มีตอนแยกในนาเมอร์ the first mutant )

นาเมอร์ส่งมอบหัวให้ไซคล็อปและบอกว่า - ฉันอยู่ที่นี่ด้วยไม่ได้ มีหลายอย่างเกิดขึ้น ( ชาวแอตแลนติกกำลังถูกแวมไพร์ใต้ทะเลจู่โจมเหมือนกัน )

ไซคล็อปส่งหัวแดร็กคิวล่าให้แกมบิทเพื่อนำไปต่อกับร่างกายของแดร็กคิวล่าที่แกมบิทกับสตอร์มนำมา - แกมบิทเอามันไป นี่คือมัน ชั่วขณะหนึ่งที่เราได้เฝ้ารอ

ไซคล็อปหันไปหาคนที่เหลือ - เราจะเอาฮัมตี้ ดัมตี้กลับมาอีกครั้ง

กระบวนการคืนชีพแดร็กคิวล่าเริ่มขึ้นแล้ว หัวถูกต่อเข้ากับร่างและถอนลิ่มออก
แดร็กคิวล่าลืมตาขึ้น แล้วถามว่า ที่นี่ ที่ไหน ?

ไซคล็อป - อรุณสวัสดิ์ วลาด ฉันเรียกนายว่า วลาดได้ใช่ไหม ? เราต้องคุยกัน

มันไม่สำคัญหรอกว่าจะเป็น มิวแตนท์ มนุษย์ หรือ พวกดูดเลือด ...

พวกที่มีคุณภาพชีวิตต่ำมักจะถูกกดดันให้มารวมตัวอยู่ในที่เดียวกัน

การตามหาตัวแรกสุดเป็นสิ่งที่ยากที่สุด

ตัวแรกนำคุณไปเจอตัวถัดไป

บางครั้ง คุณก็เจอพวกที่รักชาติ เราก็ไม่ต้องพล่ามกันมาก
( หมายถึงพวกที่รักเผ่าพันธุ์ตัวเอง วูล์ฟเวอรีนเชือดแวมไพร์ไปสองตัวเพราะไม่ยอมให้ข้อมูล)

ที่เหลือ คุณจะเจอพวกที่ปากหวาน

ไม่ต้องคุยอะไรกันเลยพวกนั้นจะปลอดภัยกว่า
(วูล์ฟเวอรีนก็เชือดอีกตัวแล้วครับ ถึงมันจะบอกว่ายอมบอกเรื่องแวมไพร์แล้ว)

จูบิลี่ที่กลายเป็นผีดูดเลือดอยู่ท่ามกลางการประชุมของซารัสและผู้นำลัทธิแวมไพร์ที่เหลือ

จูบิลี่ - ฉันดูดี ! คุณก็รู้ฉันดูดี !
ซารัส - ที่จริงแล้ว เธอก็ดูสวยงามมาก จูบิลี่ แต่ เธอลองบอกออกมาให้ชัดสิว่าเธอรู้สึกยังไง

ซารัส - และ เธอรู้สึกอย่างไร ?
จูบิลี่ - รู้สึกปลดปล่อย เหมือนกับ ฉันได้ใช้ชีวิตของฉันในเรือนจำและฉันไม่เคยรู้จักความรู้สึกปลดปล่อยมาก่อน

จูบิลี่ - ฉันต้องการดื่มด่ำ ฉันต้องการลิ้มลองชีวิต

ซารัส - มองมาทางข้า และ ฟังจูบิลี่ ในวันนั้นเราได้แพร่เชื่อให้เจ้าที่ยูเนี่ยนสแควร์ เจ้ามีครึ่งหนึ่งในโลกของเจ้า และ มีอีกครึ่งในโลกของพวกเรา ไวรัสได้เตรียมเจ้าให้พร้อม มันอ่านตัวของเจ้า ทำให้เจ้าพร้อมรับชะตากรรมของเข้า และ การฝังเขี้ยวของข้านำเจ้าไปสู่โลกของแวมไพร์อย่างเต็มตัว เจ้าคือหนึ่งในพวกของเรา

ซารัส - ข้าต้องการมอบชีวิตใหม่ให้กับเอ็กซ์เมนทั้งมวล นั่นคือสาเหตุที่เราต้องมาที่เมืองนี้ มิวแตนท์และแวมไพร์ไม่แตกต่างกันนักหรอก เราต่างถูกหวาดกลัวและเกลียดชังจากมวลมนุษย์ แต่ พรรคพวก เราไม่อาจหยุดยั้งได้แล้ว

โดมินิก - โชคไม่ดีนัก ท่านซารัส ไม่ใช่ทุกคนที่รู้ว่ามันเป็นเรื่องดี เมื่อ มันได้หยิบยื่นอาวุธเงินให้พวกเขา

ซารัส - เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจ แบร็ด . ปกติแล้วเจ้าจะแสดงออกอย่างเหมาะสมกว่านี้ แต่ไม่ต้องวิตก. ข้าได้พิจารณาประเด็นของเจ้าแล้ว

ซารัสนั่งยิ้ม -พวกแครอทอย่ามัวนั่งเป็นหัวหลักหัวตออยู่เลย.

??? - นั่นพูดกับผู้แทนลัทธิไหน ?
ผู้แทนลัทธิไครเจอร์ ( ชุดแดงมีภู่บนหัว ) - เรามีกองกำลังนักรบร่วมร้อยกว่าในเมืองและอีกหลายพันเตรียมพร้อมอีกหลายแห่งรอบนอก ถ้าเรารวมตัวกับพวกนอสเฟอราตูและกองกำลังชานิพูทรา. ด้วยเวลาเพียงไม่กี่วันเพื่อเตรียมพร้อม เราจะมีกองกำลังที่ไม่อาจหยุดยั้งได้

ซารัส - นั่นไม่มีปัญหา แต่ แน่ใจเลยว่าการสู้รบจะเป็นไปอย่างรวดเร็วและห้าวหาญ หรือท่านไม่เห็นด้วย ท่านผู้แทน.

ผู้แทนลัทธิไครเจอร์ - ข้าเห็นด้วย ท่านซารัส ภายใต้สถานการณ์ที่ชัดเจนแบบนี้

ซารัส - งั้น ข้าก็ไม่เห็นเหตุผลที่จะเลื่อนเวลาออกไป. โดยเฉพาะ ตั้งแต่เราได้ทำให้มันดำเนินการไปเป็นอย่างดีในหลายส่วนแล้ว ใช่ไหมแบรด ?

โดมินิก - เป้าหมายของเรา ยังใช้วิธีการปกติของเขา เราได้ทิ้งเศษขนมปังชิ้นเล็กๆเอาไว้ให้เขาแกะรอย. มันคงจะไม่นานไปจากตอนนี้มากนัก
(เขาฉายภาพท่อระบายน้ำที่วูล์ฟเวอรีนดิ่งลงไป)

ซารัส - งั้นข้าจะถามเจ้าจูบิลี่ เพื่อความยินดีที่ได้เข้าสู่พวกเรา

ซารัส - เจ้าแน่ใจว่าคุมเรื่องนี้ได้ไหม ?
จูบิลี่ - ได้โปรดเถอะ ไม่มีหน้าไหนรู้จักเขาดีกว่าฉัน
ซารัส - ในทุกๆความหมาย ...

ไปจัดเตรียมการต้อนรับ ให้แขกของเรากันเถอะ
ฉากแอ็กชั่น วูล์ฟเวอรีนตัดหัวแวมไพร์ในท่อระบายน้ำไปเรื่อยๆ

อีกด้านเอ็กซ์เมนเริ่มการต่อรองกับแดร็กคิวล่าที่เพิ่งคืนชีพ

แดร็กคิวล่า - โอโรโร่ เจ้าดูเปล่งประกายยิ่งกว่าที่เคยเสียอีกนะ. ข้าน่าจะโน้มกายเข้าไปหาเจ้าแต่สถานการณ์ไม่อำนวย

แดร็กคิวล่า - และเบลด เจ้าคงยินดีเสมอที่ได้เห็นข้าประกาศความพ่ายแพ้อย่างเป็นทางการเสียที ไอ้ลูกครึ่งมนุษย์ ครึ่งแวมไพร์ ทั้งหมดมันไม่เข้ากันเลย

แดร็กคิวล่า - และ ใครคือแม่สาวขี้เล่นผมบลอนด์น่ารักคนนั้น ? (หมายถึงไวท์ควีน)

แดร็กคิวล่า - ที่รักของข้า มีสตรีไม่มากนักหรอกที่น่าจะถอดเสื้อผ้าออกให้หมด แต่ นั่นมันทำให้เจ้าดูสมบูรณ์แบบมากกว่า

ไซคล็อปมาขัดจังหวะหื่นของพี่แดร็กคิวล่า - เรามีปัญหาร่วมกันแล้ว

แดร็กคิวล่า - เราจะทำอะไรตอนนี้ ?

ไซคล็อป - ฉันคิดว่าเราต้องคุยกันเรื่องลูกชายของแก

แดร็กคิวล่า - ข้าเห็นด้วย ข้าเริ่มมีอารมณ์จะคุยแล้วล่ะ.

แดร็กคิวล่า มองเครื่องจองจำและบอกว่า - จนกว่า ข้าจะได้ย้ายไปที่ๆมันสบายกว่านี้ล่ะนะ

ไวท์ควีนจับไหล่ไซคล็อปเหมือนเตือนอะไรบางอย่าง ส่วนแดร็กคิวล่ายิ้มเยาะอย่างมีชัย ( เพราะครั้งก่อนตอนที่สตอร์มถูกกัด พวกเขาก็หืดขึ้นคอเหมือนกันในการสู้กับแดร็กคิวล่า )

เข้าไปสู่คมเขี้ยวของราชสีห์เพื่อช่วย เอ็กซ์เมนคนเดียว ? แน่ใจนะ.

แต่สำหรับจูบิลี่ มันเป็นมากกว่านั้น

ในทุกวินาทีที่ผมยืดยาด พวกมันสามารถจะทำ...

ไม่ได้ ในระหว่างที่ผมค้นหาเธอ จงมุ่งไปข้างหน้า. นั่นคือทั้งหมดที่ผมจำต้องคิดในตอนนี้

ผมพยายามจับสัมผัสของตัวเธอ แต่ ทุกสิ่งที่ผมสูดดมในหลุ่มเน่าเหม็นคือกลิ่นอับชื้น บางทีถ้าผมฉายแสงลงไปในเป้าหมาย
(วูล์ฟเวอรีนสับคัทเอ้าท์เปิดไฟ)

(พอแสงไฟสว่างรอบตัวของวูล์ฟเวอรีนถูกรายล้อมด้วยแวมไพร์เป็นฝูง)
วูล์ฟเวอรีน - นรกแล้ว

มันคล้ายกับว่าผมได้ยกตัวเธอขึ้นมาและปัดฝุ่นจากเธอมาเป็นพันครั้ง แต่ นั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่ผมจำได้

ครั้งแรกที่เธอได้เห็นผม ผมมีเลือดไหลนอง สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว วัยรุ่นทั่วไปคงเลือกป้องกันตัวเอง ไม่ใช่กับจูบิลี่ เธอก้าวออกมา

ผมสอนเธอให้คิดเป็นเพื่อดูแลตัวเอง เพื่อเป็นเอ็กซ์เมน ผมต้องการที่จะปกป้องเธอที่ก้าวออกมาหาผู้ชายอย่างผมอยู่เสมอ

ดังนั้น มันไม่ใช่แค่เรื่องของเพื่อนร่วมทีม

มันเป็นเรื่องของครอบครัว

ผมกำลังทำในสิ่งที่เธอทำให้ผม

สิ่งที่เราทำเพื่ออีกคนอยู่เสมอ

แต่ถ้ามันจบลงที่นี่ ผมไม่รู้จะหาใครมาช่วยเด็กสาวคนนี้

มันจบแล้ว

แต่ มันไม่เคยจบจนกว่าผมบอกว่าจบ

ไม่แน่ใจว่าผมอยู่ไหน แต่มันไม่น่าพิศมัยเลย นี่คือสิ่งที่ประชาคมเมืองซานฟานซิสโกได้สร้างมาด้วยกัน

(วูล์ฟเวอรีนวิ่งตรงเข้าไปในห้องโถง ภาพเบื้องหน้าทำให้เขาตกใจ )

วูล์ฟเวอรีน - พระเจ้าช่วย

จูบิลี่ถูกตรึงห้อยหัวเอาไว้

อะไรที่เกิดขึ้นกับเธอ พวกมันทำอะไรกัน ..

วูล์ฟเวอรีนรีบช่วยเธอลงมาทันที ท่าทางของจูบิลี่ดูโรยแรง และ เขาขอให้เธออยู่ข้างหลังของเขา แต่ว่า ....

(วูล์ฟเวอรีนถูกฝังเขี้ยงเข้าที่ลำคอ)

จูบิลี่ - ฉันขอเป็นคนแรกที่ต้อนรับนายเข้าสู่ครอบครัว น่าจะขอบใจฉันทีหลังแน่ๆ ฉันมั่นใจ

ไซคล็อป - ครั้งสุดท้ายเรานับแวมไพร์ในรัศมีห้าไมล์ได้สองพันตัว

แดร็กคิวล่า - และ อะไรที่นายอยากจะได้จากฉันหา ? อัดลูกชายของฉัน ชิงบัลลังก์ และ ช่วยให้พวกนายปลอดภัยจากหายนะ ?

ไซคล็อป - ฉันแต่ต้องการให้นายทำตามใจของนาย

(แดร็กคิวล่าดูจะเข้าใจประเด็น)
แดร็กคิวล่า - ฉันจะแสดงให้เห็นตัวตนของฉันเลย

(ไวท์ควีนกระซิบไซคล็อป)
ไวท์ควีน - ฉันรู้สึกสนุกที่เห็นคุณพยายามใช้ทักษะการฑูตนะ

(อีกด้านวูล์ฟเวอรีนถูกขังในกรง เหล่าแวมไพร์กำลังเฝ้าดูึความเปลี่ยนแปลงของเขา)
จูบิลี่ - ฮีลลิ่งแฟกเตอร์ของเขากำลังต่อต้านมัน
ซารัส - มันไม่สำคัญหรอก ไม่ว่าความเป็นแวมไพร์เอาชนะฮีลลิ่งแฟกเตอร์ได้หรือไม่ก็ตามเกิดขึ้น -- ทั้งสองทาง เราก็ยังได้หนึ่งในเอ็กซ์เมนที่ทรงพลังที่สุดเป็นชเลยของเราอยู่ดี

ซารัส - ไม่ว่าทางไหน ข้าก็มีชัยอยู่ดี

(วูล์ฟเวอรีนกระชากโซ่และเตรียมฟันลูกกรง)
ซารัส - รอสักพัก อย่าให้ใครยิงจนกว่าข้าจะสั่งการ

(วูล์ฟเวอรีนพังลูกกรงออกมาแล้ว)
วูล์ฟเวอรีน - โอเค พวกตัวดูดเลือด ฉันมีคำถาม :

(วูล์ฟเวอรีน ตาแดงและแยกเขี้ยว เรียบร้อยครับเขากลายเป็นแวมไพร์ไปแล้ว )

วูล์ฟเวอรีน - อะไรคือสิ่งที่คนหนึ่งต้องทำเพื่อที่จะได้ดื่มอยู่รอบๆที่แห่งนี้ ?

X-MEN | CURSE OF THE MUTANTS 02 |

2011-01-03T00:07:00.000-08:00

วูล์ฟเวอรีนและโคลอสซัสกำลังค้นหาแวมไพร์ พวกเขาพนันเบียร์แก้วหนึ่งสำหรับคนที่เจอมันเป็นคนแรก พอมันเข้าจู่โจมก็โดนโคลอสซัสอัดกระเด็นทะลุกำแพง

พอหลุดออกมาข้างนอก พวกเขาคุยกันว่าแวมไพร์น่าจะถูกแสงแดดแผดเผาไม่ใช่หรือ ? แต่แวมไพร์ยังบินปร๋อ พวกเขาก็เลยตัดสินใจใช้ท่าคลาสสิกที่สุดของพวกเขา ฟาสท์ บอล สเปเชี่ยล ( สองคนนี่เป็นต้นตำรับท่านี้ครับ ใช้โจมตีพวกที่บินได้ )

แต่พลาดครับ แวมไพร์นั่นถลาหลบทัน โคลอสซัสบอกว่า เจ้านี่มันใหญ่และเร็วมาก ส่วนวูล์ฟบอกว่า เก็บไว้บอกตัวเองเหอะ ไอ้รัสเซีย ( โคลอสซัสเป็นชาวรัสเซียครับ )

สตอร์มเรียกสายฟ้าฟาดไปบนตัวแวมไพร์ แต่มันหนีลงไปในท่อระบายน้ำ

พวกเขามาเพื่อเอา เลือดของแวมไพร์กลับไปให้ดร.เนเมซิส เพื่อหาทางรักษาจูบิลี่และตอบคำถามหลายคำถามที่น่าสงสัย แต่วูล์ฟเวอรีนรู้สึกว่าพวกเขาน่าจะไปตามหาแดร็กคูล่าแล้วกำจัดมันเพื่อหยุดยั้งที่ต้นตอของเรื่อง และ ยังมีคำถามว่าทำไมพวกแวมไพร์อยู่ในแสงแดดได้

ในท่อระบายน้ำมีพวกแวมไพร์อยู่อีกหลายตัวและการต่อสู้ก็เริ่มขึ้น

มีคนโผล่มาจัดการแวมไพร์
เขาคือ BLADE (เบลด) (ครับ คนเดียวกับในหนังที่แสดงโดยเวสลี่ย์ สไนป์นะครับ)

เบลดตัดคอแวมไพร์ - จ่ายค่าเข้าชมมาเลย เอ็กซ์เมน

เบลด - นี่คือวิธีการที่ใช้กับมัน
แวมไพร์อีกตัวจู่โจมเข้ามา เบลดตัดคอมันเข้าให้
วูล์ฟเวอรีน - เบลด
เบลด - โลแก ดูเหมือนว่าเรากำลังตามรอยสิ่งเดียวกัน

เบลด - ตอกลิ่มมันให้หมด เพื่อความแน่ใจ พวกโสโครกนี่ชอบลุกขึ้นมาอีกที
วูล์ฟเวอรีน - เราต้องการเป็นๆสักตัว
โคลอสซัส - ด้วยเหตุผลเพียบ ทำให้เราต้องไล่ตามมันลงมาในที่ชื้นแฉะ เหม็นเน่านี่

เบลด - พวกแวมไพร์มันน่าเอาไปเป็นสัตว์เลี้ยง
วูล์ฟเวอรีน - แดร็กคิวล่าอยู่ในเมืองและเริ่มแพร่พันธุ์ของมัน พวกที่อยู่ในห้องแล็บต้องการดูเขี้ยวของมันด้วยกล้องจุลทรรศน์

เบลด - ดูเหมือนว่าบางคนจะไม่ได้จดบันทึกไว้
วูล์ฟเวอรีน - ถ้านายรู้อะไร ก็แตกประเด็นมาเลย เริ่มจากบอกพวกเราว่าาทำไมพวกแวมไพร์ถึงไม่ป่นเป็นผงภายใต้แสงตะวัน

เบลด - เทกโนโลยีการบิดเบนแสง. มันจะเบี่ยงแสงที่เป็นอันตรายต่อพวกมันออกไปนิดหน่อย. ดีกว่าครีมซันบล็อก SPF 10 ล้านเท่า
โคลอสซัส - แดร็กคูล่ามันน่ามหัศจรรย์มาก

เบลด - แดรกคูล่าตายแล้วเอ็กซ์เมน และ มันคือโลกแห่งความเลวทรามกำลังเข้ามาสู่ซานฟรานซิสโก

ยูโทเปีย

จูบิลี่พยายามอธิบาย ความรู้สึก บางอย่างที่เกิดขึ้น ในขณะที่ทีมเอ็กซ์คลับกำลังตรวจร่างกายของเธอ เธอบอกว่ามีบางอย่างเรียกหาเธอ และ เริ่มเกิดความรู้สึกบางอย่าง ( ที่น่าจะเป็น ความกระหายเลือด ) ดร.เนเมซิสขอให้เธอพยายามสู้กับความรู้สึกนั้น แต่ ดูเหมือนจูบิลี่จะไม่อยากสู้กับมันเลย

ดร.เนเมซิสและดร.คาวิตา คุยกันมาถึงห้องประชุม ดร.เนเมซิสว่าเขายังให้ความเห็นอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่จูบิลี่กำลังจะเป็นไม่ได้ จนกว่าจะได้ตัวอย่างกระโหลกและชิ้นส่วนอื่นของแวมไพร์มาก่อน

ไซคล็อปเรียกทั้งคู่เข้าห้องประชุม แต่ดร.คาวิตาบอกว่าจะตามมาทีหลังขอไปดูอาการจูบิลี่ก่อน

ในห้องประชุม พวกเขาเตรียมคาดการณ์แผนของแดร็กคูล่า

แต่ไซคล็อปแย้งว่าแดร็กคูล่าตายแล้ว จากข้อมูลที่เบลดบอก

สตอร์มตกใจมากและถามว่างั้นเรากำลังเผชิญหน้ากับใครอยู่

ภาพตัดมาที่ปราสาทแวมไพร์
ชายคนที่นั่งบัลลังก์คือต้นตอของเรื่องราวทั้งหมด

ซารัส บุตรชายของแดร็กคูล่า ผู้ที่สังหารพ่อของเขาและสถาปนาตนเองเป็นผู้นำของแวมไพร์ทั้งมวล

ซารัส - ดีมาก ดีมาก ไม่เคยมีช่วงเวลาที่น่าเบื่อสำหรับจ้าวแห่งแวมไพร์เลย. วันนี้เจ้ามีอะไรมาเสนอให้ข้าดู โดมินิก ?

โดมินิก (แบรดลี่ย์) - ของขวัญชิ้นหนึ่ง ท่านลาซารัส ส่งตรงมาจากไวรัสที่เราสร้างขึ้น มันได้ผลเกินที่ตั้งใจไว้
(โดมินิกลากเอาหญิงสาวทีติดเชื้อเข้ามามอบให้ซารัส)

ซารัส - พวกมันเป็นอย่างที่พวกเราอยากให้เป็น. มหัศจรรย์มาก เจ้าจะสร้างเหล่าแวมไพร์เฉื่อยแฉะให้พวกเราทั้งหมด ถ้าเราภาวนาให้พวกเราหายไปมันก็เป็นเรื่องน่ายินดี ( ประชดนะครับ เพราะดูเหมือนไวรัสแวมไพร์ทำให้เป้าหมายกลายเป็นแวมไพร์ช้ากว่าที่จะแพร่พันธุ์โดยการกัดตรงๆ การที่มีระเบิดที่ย่านชุมชนในตอนแรกก็รวมวัตถุประสงค์ทดสอบความเร็วในการแพร่เชื้อด้วย ) และ อะไรเกิดขึ้นกับเป้าหมายหลักของเรา (หมายถึงจูบิลี่ ) ?

โดมินิก - เธอเข้มแข็งกว่าที่เราคิด เธอต่อต้านการติดเชื้อ แต่ มันจะเกิดขึ้น มันจะดำเนินไปจนกว่าเธอไม่อาจต่อต้านได้อีก จากนั้น เธอจะมองหา ค้นหา และ มีความต้องการ. ไม่มีใครต้านทานได้ . พวกนักวิทยาศาสตร์ของเราทำได้เยี่ยมจริงๆ

ซารัส - และ จนเราได้จูบิลี่มา เรารู้ว่าพวกมันจะส่ง ใคร มาช่วยเธอ และ ตอนนั้น เขา จะถูกเปลี่ยน พวกมันจะต้องดิ่งลงมาทีละรายทีละราย

ซารัส - พวกมันจะถูก เปลี่ยน หรือ พวกมันจะ ถูกทำลาย. เผ่าพันธุ์มิวแตนท์จะขยายกองกำลังแวมไพร์และเราจะเป็นพลังอำนาจที่ไม่อาจถูกหยุดยั้ง. ผู้คนของเราจะไม่ต้องหลบซ่อนตัวในความมืดอีกชั่วกาลนาน. โลกจะสั่นสะเทือนด้วยมือพวกเรา
( นี่เป็นการตอบคำถามคนที่ถามไว้นะครับ สรุปง่ายๆคือ ซารัสวางแผนให้แวมไพร์ครองโลกทั้งกลางวันกลางคืนและต้องการเปลี่ยนมิวแตนท์ให้กลายเป็นกองทหารแวมไพร์ )

โดมินิก - ท่านจะยินดีที่ได้รู้ว่ามีรายงานจากสาวกเข้ามาทั้งวัน ฃ. ผู้แทนของสาวกไครเจอร์ได้แสดงความเห็นขัดแย้งแต่เราได้จัดการเขาให้เข้ารูปเข้ารอยแล้ว

ซารัส - ยอดเยี่ยม ในเวลานี้ ได้เวลาขย้ำของขวัญของเจ้าแล้ว

อไลซซ่า - อย่าเพิ่งหมดความกระหายของท่าน เพราะ เร็วๆนี้ท่านจะได้ดื่มด่ำเลือดของมิวแตนท์

ดร.คาวิตาสลบอยู่ จูบิลี่ทำร้ายเธอและหนีออกจากยูโทเปีย เธอต้านแรงปรารถนาไม่ไหว

สตอร์ม - ฉันน่าจะรู้ว่ามันไม่ใช่แดร็กคิวล่า. ฉันคิดว่าถ้าเขาอยู่ในซานฟรานซิสโก ฉันควรจะรู้สึกถึงมันในบางขณะ. ( สตอร์มเคยรอดมาจากการถูกแดร็กคิวล่ากัด ในเหตุการณ์ night scream)

เบลด - ไม่อาจเข้าใจได้เลย. มันไม่ปรกติสำหรับ ความสัมพันธ์ของแวมไพร์ที่มีมาก่อนและแดร็กคิวล่าเคยเป็นแวมไพร์ที่ทรงอำนาจที่สุดในประวัติศาสตร์

สตอร์ม - เคยเป็น ?
เบลด - ซารัสได้บรรลุในสิ่งหนึ่งที่พ่อของเขาไม่เคยทำได้ เขารวมลัทธิแวมไพร์ทั้งหมดให้อยู่ภายใต้ธงอันเดียวกัน

เบลด - ลัทธิคลอว์ ลัทธิไครเจอร์ นอสเฟอราตู. การต่อสู้ที่แบ่งแยกพวกเขากลายเป็นอดีต. พวกเขารวมตัวกันในเวลานี้ กลายเป็น ชาติของแวมไพร์ โดยมีซารัสเป็นผู้นำสูงสุด

ไซคล็อป - เราอยากได้ความคิดที่ดีกว่าในการสู้กับพวกมัน
บ็อกซ์ - บางทีนี่อาจช่วยอะไรได้ ผมปรับเครื่องซีรีโบรให้ติดตามดีเอ็นเอของแวมไพร์ เหมือนที่ติดตามมิวแตนท์ นั่นเพียงพอที่จะแยกพวกมันออกจากมนุษย์ปกติ

ไซคล็อป - ฉายมันบนจอสิ
บ็อกซ์ - ไม่มีปัญหา พวกแวมไพร์จะเปล่งแสงสีแดง โอ้
ไซคล็อป - มีอะไรไม่ดีเหรอไง ?

อเมริกาปรากฏแวมไพร์เต็มไปหมดทั้งสี่ทิศทาง

จูบิลี่ได้พบกับซารัส เขาบอกว่า ขอให้เขาได้ปลดปล่อยเธอจากแรงปรารถนาภายในตัวซึ่งจูบิลี่ยอมรับแต่โดยดี

แองเจิ้ล - งั้น โดยพื้นฐานแล้ว เราอยู่บนเรือที่รายล้อมด้วยฝูงฉลาม

วูล์ฟเวอรีน - และเรือกำลังจะจมด้วย

ไวท์ควีน - คุยกันดีๆหน่อย หนุ่มๆ นี่คือคำพูดเก่าของพวกเผด็จการ : " อย่างน้อยมุสโสลินีก็สร้างรถไฟเสร็จทันเวลา"
ไซคล็อป - หมายถึงอะไร ?
ไวท์ควีน - หมายถึง บางครั้ง ปีศาจที่คุณรู้จักก็ดีกว่า
ไซคล็อป - ผมรู้ว่าคุณพูดถึงอะไร
แองเจิ้ล - เฮ้ ช่วยคุยกันเป็นภาษาอังกฤษหน่อยได้ไหม

ไซคล็อป - คุณบอกว่า หัวของแดร็กคูล่าถูกเอาไปโดยแวมไพร์ชาวแอตแลนติกและร่างของเขายังถูกฝังบนเกาะกรีค ใชไหม ?
เบลด - ถูกแล้ว.

วูล์ฟเวอรีน - รอก่อนสิ ไอ้ขี้ก้าง ฉันอาจจะหัวช้าไปหน่อย แต่มีใครสนใจจะคุยกับฉันในสิ่งที่ฉันคิดบ้างไหม ?

เบลด - นรก ไม่ได้ ! นายอย่าไปขุดฮิตเลอร์มากำจัดซัดดัม ฮุสเซน

ไซคล็อป (ตีหน้าเครียด) - นี่คือสถานการณ์ของเรา ซารัสจะมาปล่อยคลื่นที่ไม่รู้จบมาหาเราจนกว่าเราจะโดนท่วม เราต้องจัดการหยุดมันซะ

เบลด - โอเค เรามาคุยกันสักวินาทีเหอะ คุณจะยุติเรื่องนี้ การสู้รบของนายกับตัวดูดเลิอดเป็นขโยง โดนการคืนชีพจ้าวแห่งแวมไพร์นี่นะ -- นายคิดจริงหรือว่า เขาจะมีประโยชน์ ?

สตอร์ม - เบลดพูดถูก นี่คือ แดร็กคูล่า นายควบคุมเขาไม่ได้ หรือ คาดไม่ได้ว่าเขาจะทำอะไร ?

ไซคล็อป - เราคุมเข้าไม่ได้ โอโรโร่ แต่เราคาดการณ์ได้อย่างหนึ่ง. แดร็กคูล่าที่คืนชีพขึ้นมาจะต้องไปช่วงชิงอำนาจการปกครองคืนมาแน่ๆ.

ไวท์ควีน - แดร็กคูล่าคือระเบิดของเรา เราจะสาดแสงเข้าไปและยืนอยู่เบื้องหลัง

เบลด - แต่มันก็ยังเสี่ยง --
วูล์ฟเวอรีน - นายเห็นภาพบนจอแล้ว เบลด. นายก็เห็นจำนวนของพวกมัน . นั่นคือเราไม่มีแผนอื่น

วูล์ฟเวอรีน - บางครั้ง ฮอล แมรี่ก็เล่นได้บทเดียว เล่นตามแผนของนายเลย. ( วูล์ฟเวอรีนเห็นด้วยกับแผนนี้)

หน้านี้ตัดสลับระหว่างยูโทเปียกับปราสาทแดร็กคิวล่า
จูบิลี่อยู่กับซารัส
จูบิลี่ - ความว่างเปล่าภายในตัวของฉันกัดกินลำไส้ของฉัน ทำให้มันหยุดที ได้โปรด

ไซคล็อป - ตกลง จากนี้ เราทำสิ่งนี้ พวกนายทั้งหมดคือทหาร -- คุณรู้ความเชื่อที่ผมมี แต่ มันเป็นเวลาที่เราต้องทอยลูกเต๋า.เพราะว่า สงครามทั้งหมดนั่นไม่ได้ให้ทางเลือกที่ตรงไปตรงมากับเรา.

ซารัส - อุทิศตัวตนแก่ข้า ที่รักของข้า และ ข้าจะพรากเอาความเจ็บปวดทั้งหมดไปเอง

ไซคล็อป - งั้น เราจะไปเอาหัวนั้นมา ( สั่งนาเมอร์ครับ ตอนนี้มี Tie-in )

ซารัส - ปลดปล่อยมันทั้งหมดมาให้ข้า

ไซคล็อป - และ เราจะไปเอาร่างนั้นมา ( ภารกิจของสตอร์ม ตอนนี้ก็มี Tie-in )

ไซคล็อป - และเราจะไปคืนชีพแดร็กคิวล่ากัน.

ไวท์ควีน - เป็นคำพูดที่มีพลังมาก ที่รัก เกือบทั้งหมดของเสียงของคุณเหมือนกับว่า คุณคิดว่ามันจะได้ผล

ไซคล็อป - มันต้องได้ผลเอมม่า ...

" เพราะ ผมมีความรู้สึกว่าหลายสิ่งในเรื่องนี้กำลังจะเลวร้ายเอามากๆ "

ภาพสุดท้ายซารัส ฝังเขี้ยวลงลำคอของจูบิลี่

The Time and Life of Lucas Bishop 03 | ชื่อของเขาคือบิช็อป

2011-01-01T19:33:00.000-08:00

เรื่องที่ย่าของผมเคยเล่าไว้ครั้งนั้นที่ทำให้ผมหมดเรี่ยวแรง

ผมถามย่าว่าทำไมเอ็กซ์เมนไม่ทำอะไรก็ได้เพื่อหยุดพวกเซนติเนล ที่ค่าย หรือ กับชีวิตอันลำเค็ญของพวกเรา

ย่าบิช็อป - แต่พวกเขาทำนะ ลูคัส
" ย่ารู้ว่าเธออาจยากที่จะเชื่อสักหน่อย แต่สิ่งเหล่านั้นได้แย่ลงไปอีก "
(จากภาพเหมือนจะเป็นวูล์ฟเวอรีนกับเอ็กซ์23และด้านหลังเป็นใบประกาศจับที่พาดด้วยคำว่า ถูกสังหาร หรือ ไม่ก็ถูกจักกุม บนใบหน้าของมิวแตนท์บนใบประกาศ )

เวลาและชีวิตของลูคัสบิช็อป

ตอนที่สาม ชื่อของเขาคือบิช็อป และ ความว่างเปล่าจะยังเป็นเหมือนเดิม

สมัยที่ย่าสาวกว่านี้มากๆ สงครามระหว่างมิวแตนท์กับมนุษย์ได้ดำเนินไปอย่างยาวนาน และ มันได้มาถึงสุดขีด

ทุกคนล้วนแต่ตึงเครียดที่สถานการณ์บีบเค้นได้จุดชนวนให้เกิดสงครามเต็มรูปแบบ และนั่นคือ ทั้งมนุษย์และมิวแตนท์มีคนที่ต้องการให้สงครามนี้เกิดขึ้น

กลุ่มภารดรภาพของมิวแตนท์วายร้าว .. เธอจำที่ย่าเล่าเรื่องของพวกเขาได้ไหม หรือไม่ได้ล่ะ ลูคัส ? ในทุกวิธีการ พวกเขาวางแนวทางเพื่อฆ่าผู้ประกาศนโยบาย

"ทำไมครับย่า ? "

ผู้ประกาศนโยบายหวาดกลัวมิวแตนท์และต้องการให้อนุมัติกฏหมายต่อต้านพวกเขา

น้ำเสียงฟังคล้ายว่า ชายคนนั้น ต้องการที่จะฆ่าฟัน

ย่าบิช็อป - ไม่หรอก ลูคัส เอ็กซ์เมนส์ไม่ฆ่า นั่นเพราะว่า พวกเขาไม่เห็นด้วยกับบางคน (แม็กนีโต) และ พวกเขาสู่เพื่อเคลลี่ ( วุฒิสมาชิก ผู้ประกาศนโยบายต่อต้านมิวแตนท์ ) และ ปกป้องเขา เพราะ พวกเขารู้ว่า นั่นคือการทำสิ่งที่ถูกต้อง

ถ้าเคลลี่ถูกพวกมิวแตนท์ฆาตกรรม ลองนึกดูสิ อนาคตที่เหมือนฝันร้ายต้องมาแน่ๆ
(ในขณะนั้น ถ้าวุฒิสมาชิกถูกฆ่ารัฐบาลคงปล่อยเซนติเนลกวาดล้างมิวแตนท์ทันที)

แต่ต้องขอบคุณ เอ็กซ์เมน ผู้คนได้เห็นเป็นครั้งแรกว่าไม่ใช่มิวแตนท์ทั้งหมดที่เป็นภัย พวกเขายืนยันสิ่งที่ว่า พวกเราสามารถมีชีวิตอยู่เคียงข้างกันได้

บิช็อป-งั้นทำไมพวกเรายังต้องอยู่ในค่ายกักกัน ?
ย่าบิช็อป - อนาคตควบคุมได้ยากมาก ลูคัส แต่ เราต้องมีศรัทธา ที่ว่า สิ่งนี้จะผ่านพ้นไป นั่นคือความหวังที่มีต่ออนาคต

ผมไม่ได้พูดกับย่า แต่ ผมปฏิเสธที่จะเชื่อย่า

พวกเขาอาจสู้เพื่ออนาคต แต่ ผมไม่คิดว่า พวกเขาจะสู้มากพอ

อุโมงค์ใต้ย่านอัพสเตทนิวยอร์ก

ผมได้นึกถึงเรื่องเล่าของย่าขณะที่ผมต้อนฟิทซรอยให้เข้าไปในโพรงของระบบอุโมงค์เก่า

ลือกันว่าพื้นที่แห่งนี้ถูกใช้เป็นเหมือนบ้านของเอ็กซ์เมนและฟิทซรอยเข้ามาเพื่อขโมยบางอย่าง --เราเชื่อว่ามันคือข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับอดีต

ผมอยู่ที่นี่ในฐานะตำรวจ แต่ ผมก็อยู่นี่เพื่อ ล้างแค้น ด้วย

เขาต้องชดใช้ในสิ่งที่เขาทำกับน้องสาวของผม ชาร์ด

บิช็อป พังอุโมงค์เป็นโพรง - แกอยู่ที่ไหน ?

ฟิทซรอยกำลังจับสมาชิกเอ็กเอสอีคนหนึ่งดูดพลัง - ตรงนี้ ลูคัส

ฟิทซรอยดูดพลังเอ็กซ์เอสอีจนเพียงพอ
ฟิทซรอย - ขอบใจที่มาโจมตี. ทำให้ได้ไปซักที

ฟิทซรอยเปิดประตูเวลา - แต่ ฝากสวัสดี น้องสาวแก แทนฉันด้วย ตกลงไหมล่ะ ?
แต่ไม่หนีไม่ทันครับ บิช็อป ยิงพลังใส่เสียก่อน
บิช็อป - แกจะได้บอกเธอด้วยตัวแกเอง แกจะมีเวลามากเพียงพอในแดนกักกัน

ขณะที่ ผมลากเขาออกไปจากอุโมงค์ ผมได้ยินบางอย่างที่แปลกประหลาด
มีเสียงบางอย่างแว่วมาให้บิช็อปได้ยิน
^^^^^มีเพียงเราที่ได้รู้ถึงสิ่งที่เธอสามารถทำสิ่งที่...^^^^

บิช็อป ค้นตัวฟิทซรอย
บิช็อป - อะไรกันนี่ แกขุดอะไรขึ้นมาฟิทซรอย ?
^^^^ คิดว่าทำเพื่อให้เราปลอดภัย แต่ แทนที่จะ... ^^^;

มันคือเครื่องเล่นสื่อดิจิตอลสมัยดึกดำบรรพ์

บิช็อปนำเครื่องนั้นไปถอดเสียง

เสียงในเทปเป็นของผู้หญิงและคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด

เธอบอกเล่าวันวานเก่าๆเหมือนกับย่าของผม
และเธอได้บันทึก คำเตือนเรื่องอันตรายบางอย่าง

กระดาษสีส้มบนโต๊ะเขียนว่า

ความหวัง(โฮป)ไม่เป็นจริง
เคเบิ้ลผิดในเรื่องที่เกี่ยวกับสิ่งนี้
มีผู้เสียชีวิตมหาศาล

และ สิ่งนั้น คือ ..
ภาพย้อนไปตอนเด็กที่บิช็อปฟังมิวแตนท์ 2 คนคุยกัน
ที่พวกเขาบอกว่าให้ไปถามครอบครัวว่า ใครคือสัตว์ประหลาดที่ฆ่ามนุษย์เป็นล้านคน
ภาพของแม่ที่บอกเขาว่า นั่น สัตว์ประหลาดผมแดง เธอทำสิ่งนี้ให้กับลูก

นั่นเป็นวันที่ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลง
มัลคอม - เพิ่งได้รับรายงานจากแดนกักกัน ในนั้นเกิดการจลาจล และ รายงานมาอีกว่า นักโทษหลายรายหายตัวไป...

ผู้คุมรายงานทันทีที่กลุ่มของบิช็อปมาถึง ( ทีมย่อยของบิช็อป มีสมาชิกอีก 2 คน คือ มัลคอมและแรนดัล พวกเขาทั้งสามถูกเรียกว่า Omega squad )
ผู้คุม - พวกที่หายไปคือมิวแตนท์ที่มีพลังระดับสูง - พวกเขาไปแล้ว.
บิช็อป - ฟิทซรอยต้องถูกแยกขังโดยสมบูรณ์ ให้ไกลจากสิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบ
ผู้คุม ! ผมเห็นด้วยกับคุณ เจ้าหน้าที่. เขาต้องเป็นแบบนั้น. เราไม่รู้จริงว่ามีอะไรผิดพลาด

แล้ว ผมได้เห็นว่า เขาทำได้อย่างไร
บิช็อป - หนู สกปรก
(มีซากหนูตายตัวหนึ่งในห้องขังของฟิทซรอยที่ว่างเปล่า)

กระทั่ง สัตว์ตัวนิดเดียวยังให้พลังเขาพอที่จะหนี

แรนดัล วิ่งเข้ามารายงาน
แรนดัล - บิช็อป มาดูทางนี้ดีกว่า

ไอ้ลูกหมาเทเลพอร์ทข้ามเวลาเอาทุกคนไปจากที่นี่
(มีซากศพล้อมรอบหลายศพ)
เกือบหมดทุกคน
(บางคนถูกดูดพลังชีวิตเพื่อเปิดช่องว่างของกาลเวลา)

บิช็อปไม่รอช้าเขาพุ่งเข้าช่องว่างของกาลเวลาที่เปิดค้างไว้ทันที
มัลคอมคว้าข้อมือเขาไว้ - เราไม่รู้ว่ามันจะนำพาเราไปที่ไหน
บิช็อป - ใช่ เราต้องทำ มันจะพาเราไปหาฟิทซรอย. มาด้วยกันไหมล่ะ ?
มัลคอม - แน่นอน เราจะไปกับนาย

เหมือนกับเด็ก ผมว่าการเดินทางข้ามเวลาเป็นเรื่องแฟนตาซี ได้รับโอกาสให้ย้อนเวลากลับไปเพื่อทำให้อดีตถูกต้อง ( หมายถึงหนัง เจาะเวลาหาอดีต Back to the Future )

การข้ามเวลามันต้องใช้ความทรหดและต้องผ่านความเจ็บปวด
แล้วพวกเขาทั้งสามก็พุ่งผ่านช่องว่างของกาลเวลา

เกือบทั้งหมดที่คุณรู้สึกได้เกี่ยวกับเวลาก็คือตัวมันพยายามส่งคุณให้ย้อนกลับไป เพื่อบอกคุณว่า คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

นิวยอร์กซิตี้ ปี 1990
พวกบิช็อปย้อนมาช่วงเวลานี้และพวกมิวแตนท์ที่ข้ามมากับฟิทซรอยกำลังก่อเรื่อง

แต่ผมคิดว่าเราทำให้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ได้ หลังจากผมตระหนักว่าเราถูกส่งมาที่นี่เพื่อเหตุผลบางอย่าง.

บิช็อป ดูเจ็บปวด - นี่มันนรกอะไรกัน ... ?

พวกมิวแตนท์ที่มาก่อนกำลังเข้ายึดรถบัสที่มีเด็กอยู่เต็มท่ามกลางกองเพลิง
มัลคอม - รู้สึกเหมือนผมจะป่วย..
บิช็อป - ลุกขึ้น เราไม่มีเวลาจะป่วยแล้ว.

ครั้งแรก ผมคิดไม่ออกว่าเราอยู่ไหน คิดไม่ออกเลย ถ้ามันยังเป็นอเมริกา -- แต่นั่นไม่สำคัญ
ตำรวจคนหนึ่งมาหาบิช็อป - โอ ขอบคุณพระเจ้า พวกเอ็กซ์เมน ดูสิ คุณจะต้องทำ --

อะไรจะสำคัญกว่าจับตัวฟิทซรอย ยัดเขาลงในที่ๆไม่มีแม้กระทั่งหนู หรือไม่ก็จัดการเขาด้วยเครื่องมือสุดโหด
บิช็อป - หลีกไป

บิช็อป มัลคอม และ แรนดอล เปิดฉากระดมยิงใส่พวกมิวแตนท์วายร้ายทันที ผู้คนหนีกันอลหม่าน

บิช็อป คว้ามิวแตนท์วายร้ายรายหนึ่ง - หวังว่าแกคงสนุก เพราะ แกกำลังจะไสหัวกลับไป

บิช็อปเหวี่ยงวายร้ายเข้าช่องว่างของเวลาแต่มันกระเด้งกลับมา
มิวแตนท์วายร้าย - คุณตำรวจ มันเป็นการเดินทางเที่ยวเดียว คุณไม่รู้งั้นล่ะสิ ?

เราติดตามฟิทซรอยเข้าสู่ทางแคบๆที่มองไม่เห็นข้างหน้า เราตกอยู่ในกับดัก รายล้อมด้วยมิวแตนท์หลายคนที่เราได้จับตัวมา

พวกมิวแตนท์วายร้ายระดมยิงตอบโต้

พวกมันสังหารเพื่อนร่วมทีมของผมอย่างเลือดเย็น
มัลคอมกับแรนดัลเสร็จไปแล้ว ( ในต้นฉบับแรกสองคนนี้ดูจะตายยากกว่านี้นะ )

ไม่ นั่นมันไม่ถูกต้อง ผมทำเรื่องนี้ ผมควรถูกพวกมันฆ่าสิ

บิช็อปโกรธมากเร่งพลังอัดพวกวายร้ายกระเจิง

พวกเขาต้องตายก็เพราะผม ...

??? - คุณที่อยู่ตรงนั้น หยุดสิ่งที่คุณทำเถอะ..
(เสียงห้ามบิช็อปที่กำลังโกรธเกรี้ยวดังมาจากด้านหลัง )

ทันใดนั้น ผมรู้ได้จริงๆว่าที่ไหนที่เราลงจอด
เพราะที่นั่น คือที่ๆมีพวกเขาอยู่

พวกฮีโร่ของผม

เอ็กซ์เมนมาถึงที่เกิดเหตุ

สตอร์ม - คุณเป็นใคร ?

พวกหนึ่งที่ย่าของผมเคยคุยถึง

บิช็อป - ไม่ ผมไม่ได้--

บิช็อป เหลือบไปด้านหลัง กองเพลิงยังไหม้ พวกวายร้ายยังก่อเรื่อง
บิช็อป - เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้ เราต้องไปหยุดพวกมัน

ไซคล็อปไม่อธิบายอะไรมากครับ เขายิงอ็อพติกบลาสท์ใส่บิช็อปทันที
ไซคล็อป - เราจะจัดการคนหนึ่งก่อนแล้วค่อยไปจัดการคนอื่น
บิช็อป - คุณจะจับผมหรือ ?

บิช็อปปล่อยพลังใส่บิช็อปจนแว่นหลุด
ไอซ์แมนสวนกลับด้วยน้ำแข็งแช่บิช็อปเอาไว้ทันที - พอแล้ว
บิช็อปถูกแช่แข็ง

ผมถูกทำให้หมดแรงแต่ไม่ได้หูหนวก. ผมได้ยินพวกเขาไขปริศนาเรื่องผมให้ออก
แต่ถ้าคนเหล่านี้เป็นเอ็กซ์เมน ทำไมพวกเขาต้องมาสงสัยผมด้วย ?
ทำไมพวกเขาไม่ไปจัดการกองกำลังมิวแตนท์ที่ฟิทซรอยเคลื่อนย้ายมาที่นี่ ?

ไซคล็อป - ฉันจะเอาตัวเขาไปหาศาสตราจารย์ ..
สตอร์ม - เครื่องแบบของเขาดูคล้ายพวกเรา แต่ มีปืน ?

สถาบันซาเวียร์ เวสเชสเตอร์ นิวยอร์ก

ผมตื่นขึ้นมาในห้องหน้าตาพิลึก

บางคนเคยบอกว่า การตื่นขึ้นมาจะรู้สึกว่าตัวเองดีขึ้น เมื่อพวกเขารู้ตัวว่า มันเป็นแค่ฝันร้ายเรื่องหนึ่ง

ใช่ ผมไม่เคยรู้สึกอย่างนั้น

แทนที่ ปรกติแล้ว ผมจะตื่นมาและรู้ตัว โอ ใช่ ผมได้ย้อนกลับไปในการตื่นจากฝันร้าย หวังว่าผมจะได้กลับไปสู่ความฝันอันนั้น

ตอนนี้ มันเลวร้ายกว่าที่เคยเป็น ผมติดอยู่ในอดีต โดดเดี่ยวยิ่งกว่าที่ผมเคยเจอ

ทุกคนที่ผมเคยรักได้จากไปแล้ว

บิช็อปหยิบเครื่องฉายภาพโฮโลกราฟของชาร์ด

??? - ความว่างเปล่ามันได้ผ่านไปแล้วจริงๆ ลูคัส

และที่นั่น ในชั่วขณะที่มืดมิดที่สุด ผมพบกับชายคนหนึ่งที่ผมมอบความรักให้เหมือนพ่อ

เขาเป็นผู้นำของกลุ่มของฮีโร่ที่ย่าของผมเล่าให้ฟังอยู่เสมอ

มิวแตนทฺที่ทำสิ่งที่ถูกต้องโดยไม่มีอะไรสำคัญกว่านั้น แม้กระทั่งในโลกที่อยากให้พวกเขาตายไป

เขาเชื้อเชิญผมให้เข้าร่วมกลุ่ม

ชาร์ล ซาเวียร์ได้ขอให้บิช็อปเข้าร่วมทีมเอ็กซ์เมน ( บิช็อปบูชากลุ่มเอ็กซ์เมนอยู่แล้วและคล้อยตามง่ายมาก )

แต่ผมไม่รู้สิ่งที่คิด จะตอบเขาว่าอย่างไรดี.

บางคนในกลุ่มพวกเขาดูไม่เหมือนกับที่ผมเคยจินตนาการ
( ในครั้งแรกที่พบกันยังไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ พวกเอ็กซ์เมนค่อนข้างประหลาดใจด้วยซ้ำที่ชาร์ล ซาเวียร์เอาชายที่ไม่รู้ที่มาที่ไป มาแนะนำว่าเป็นเอ็กซ์เมนคนใหม่ )

และบิช็อปได้พบกับแกมบิท ( ตอนนั้นแกมบิทอารมณ์ดีเขาออกจะต้อนรับบิช็อปด้วยซ้ำแต่บิช็อปมีทีท่าไม่เป็นมิตรกับเขามาก )

และ บางคนในพวกเขาคือความคุ้นเคยอันแสนเจ็บปวด ( ก็เรื่องวิทเนสส์ในอนาคตล่ะครับ )

นี่เป็นความจริงหรือความฝัน ?
(บิช็อปมองสตรอม เพราะ ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยรู้สึกดีๆต่อกัน)

ชาร์ลซาเวียร์ - แน่นอน คุณจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ บิช็อป นี่เป็นโรงเรียนไม่ใช่เรือนจำ แต่ ผมชอบที่จะให้คุณอยู่ที่นี่มากกว่า

บิช็อป - ผมขอเวลามากกว่านี้หน่อย
ชาร์ล ซาเวียร์ - คุณมีเวลาตามที่ต้องการเลย

ผมใช้เวลามากมายไปที่นี่ อดีตมากมายของผมที่ผ่านมามันไม่สำคัญ เช่นเดียวกับที่มันได้เกิดกับใครบางคนที่มีชะตากรรมเดียวกัน

ชาร์ล ซาเวียร์ - คุณรู้ว่า คุณจะไม่ได้มีแค่เวลาที่อยู่ในโรงเรียน

เคเบิ้ลมาเคาะประตู - ขอเวลาสักนาทีได้ไหม ?

เคเบิ้ล - ผมรู้ว่ามันเกินกว่าที่คุณคิดไว้มาก เราไม่ชอบพวกมันที่เหลืออยู่ พวกมันไม่มีความคิดที่จะไปจากช่วงเวลานี้

บิช็อป - แต่คุณมานี่โดยการเลือกมา ส่วนผมไม่มีทางเลือกมากนัก
เคเบิ้ล - ใช่ ผมมาที่นี่ด้วยสาเหตุหนึ่ง แต่ ผมคิดว่าคุณก็ด้วย นั่นคือไม่มีอุบัติเหตุใดๆในประวัติศาสตร์.

ผมจำคำพูดของเคเบิ้ลได้มาก มากจริงๆ ถัดจากนั้น

ผมเข้าร่วมกับเอ็กซ์เมน และ วางตนไว้ในกฏเกณฑ์เช่นเดียวกับที่ผมทำในกลุ่มเอ็กซ์เอสอี

เราต่อสู้กับศัตรูเก่า ( บิช็อปได้ต่อสู้กับฟิทซรอยที่ตอนนั้น ฟิทซรอยแพ้เพราะพยายามดูดพลังชีวิตของเคเบิ้ลแต่ส่วนหนึ่งของเคเบิ้ลมันไม่ใช่พลังชีวิต แต่เป็นเทกโนไวรัส )

และศัตรูจากยุกดึกดำบรรพ์

พุ่งผ่านกระแสเวลา และ ในที่สุดก็ทะลุไปถึงอวกาศ ( บิช็อปเคยเดินทางไปในอวกาศร่วมกับเด้ธเบิร์ดน้องสาวของจักพรรดินีไลแลนดราของจักรวรรดิชี อาร์ และ มีความรักต่อกันในช่วงหนึ่ง )

ในเวลานั้น ผมรักเอ็กซ์เมนเหมือนที่รักครอบครัวของผม
และ ผมเริ่มคิดได้ว่า บางที ฝันร้ายสามารถป้องกันไม่ให้เกิดได้ บางที ผมอาจจะทำอะไรสักอย่างที่นี่เพื่อเปลี่ยนมันให้หมด และ เราจะสร้างอนาคตที่แตกต่างออกไป

แต่ และแล้ว M-day

ผมได้ยินถ้อยคำของย่า ทุกที่ทางบนโลก มิวแตนท์เกือบทั้งหมดสูญเสียของขวัญอันสุดวิเศษ

ตอนนั้นไม่มีทารกมิวแตนท์อีกเลย

ผมไม่ได้เปลี่ยนแปลงสิ่งนั้น นี่คืออนาคตแบบเดียวกัน สิ่งที่เหมือนกันที่จะพากันย่อยยับนับล้านชีวิต

และจากนั้น สัญญาณสุดท้ายก็มาถึง

ชาร์ล ซาเวียร์ในเครื่องซีรีบรา - นั่น อาจหมายถึง การถือกำเนิดใหม่ของความหวัง
(วินาทีที่โฮปเกิด)

ทุกคนต่างพูดถึงมัน มิวแตนท์เกิดใหม่ ทารกเมสไซอาห์
แต่ไม่มีใครเคยเห็นอย่างที่ผมเคยเห็น
ไม่มีใครรู้ความหมายที่แท้จริง
สิ่งที่เธอโตมาเพื่อที่จะทำ

ผมบอกใครไม่ได้

ทั้งหมดที่ผมมีมันก็แค่ความทรงจำ และ ความทรงจำที่ไม่ได้พิสูจน์

บิช็อปขอไซคล็อปเข้าร่วมทีม
ไซคล็อป - ถ้านายอยากเข้าร่วมทีมนายก็ต้องมาให้ถึงไวกว่านี้
บิช็อป - ผมบอกคุณว่า ผมจะใช้ความสามารถสืบสวนที่ผมมีอยู่ในตัว...

นั่นผมโกหกผมต้องการตามหาทารกมิวแตนท์ด้วยตัวผมเอง
ไวท์ควีน - พวกพิวริไฟเออร์ไม่ได้ตัวทารก และ เอ็กแมนได้ไป

มันเกิดขึ้นอีกครั้ง ทุกสิ่งที่ผมรู้จักและรักมัน กำลังจะถูกพรากและทำลาย

มีแค่เวลานี้เท่านั้น ที่ผมสามารถทำบางสิ่งในเรื่องของมัน

ผมยังจำได้ถึงถ้อยคำของวิทเนสส์

" บุตรชายแห่งราชวงศ์แอสคานี่ได้ตัวเธอไปเป็นคนแรกและเขาจะเอาเธอจากไปจนกระทั่ง มันสายไปแล้ว "

" ผมรู้ว่ามันพูดถึงเคเบิ้ล ก่อนที่สก็อตและคนอื่นจะรู้สึกตัวเรื่องนั้น "

และ ถ้าเขาไม่ได้ข้ามเวลาไปพร้อมกับทารก นั่นเป็นเพราะว่าเขาทำไม่ได้

ผมรู้ที่ๆเขาจะไป เขามุ่งหน้าไปที่ๆไทม์แมชชีนถูกซ่อมแซม

ผมจึงตัดหน้าไปที่ฟอร์จแล็บ และ หลบการจับตาเงียบๆ

ผมไม่ได้เป็นแค่มิวแตนท์แต่เป็นผู้นำพาโชคชะตาที่เกิดมาเพื่อทำหน้าที่พิเศษ

ไม่อย่างนั้นชีวิตของผมก็คงมีสัมผัสพิเศษนิดหน่อย

ไม่ต้องแนะนำตัวกันมากเพื่อให้ผมพาตัวเข้าไปข้างใน ( บิช็อปอัดฟอร์จร่วงที่ประตู )

มันคงจะมีเรื่องสยดสยองในช่วงหนึ่งหรือสองวินาทีไม่มากไปกว่านั้น

อย่าคิดถึงสิ่งที่คุณจะเห็นหลังจากนี้ เลือดและเศษเล็กๆของกระโหลก

ให้คิดถึง ความตายของมนุษย์นับล้านและใบหน้าแม่ของคุณ

พ่อของคุณกอดคุณไว้แนบอกแน่นขนาดไหน

จงกระชากสิ่งที่นำพาและฝันร้ายจะต้องจบสิ้นเพื่อทุกคน

บิช็อปยิงเคเบิ้ลข้างหลังโดยไม่ต้องคิดมาก

ผมชื่อลูคัส บิช็อป เป็นเด็กแห่งอะตอม เกิดในอนาคตที่ไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้ยาวนาน

ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้

หรือ ไม่ใช่ผม ?

... ภาพสุดท้ายคือตอนที่บิช็อป เล็งปืนใส่โฮปในตอนเมสไซอาห์ คอมเพล็กซ์

The Time and Life of Lucas Bishop 02 | รัฐของตำรวจ

2011-01-01T06:46:00.000-08:00

ดีทรอยท์ ..
ในอนาคตอีก 60 ปี
"พวกเขาบอกว่า มีอาชญากรรมบางอย่างเกิดขึ้น"

"ผมไม่เห็นว่า มันมีอะไรอย่างนั้น"

"มีเพียงหนึ่งหรือสองสาเหตุที่คนจะขโมยของ นั่นเพื่อ อาหาร หรือ ความสนุก"

"สมัยผมเป็นเด็ก ผมขโมยเพราะว่าผมหิว"

"แต่ ชายคนนั้นได้สอนผมว่าจะขโมยอย่างไร ? มิวแตนท์ที่เรียกตัวเองว่า วิทเนสส์(ผู้เป็นพยาน) ? " (ชายที่บิช็อปพบตอนจบเล่ม 1 )

บิช็อปข้ามถนนไม่ทันระวังเลยโดนมอร์เตอร์ไซด์ตำรวจที่คุ้มกันรถคันหนึ่งมา
ในกลุ่มชน วิทเนสส์มองมา ยิ้มและขยิบตาให้เขา

"สำหรับเขา ผมสาบานได้เลยว่า เขาคิดว่าการขโมยเป็นเรื่องสนุก "

พวกตำรวจพุ่งเข้ามาดูบิช็อป

ตำรวจ - แกพยายามทำอะไรไอ้หนู ? จะฆ่าตัวตายเรอะ ?

" เขายังเป็นมือโปรชั้นเยี่ยม. คุณกำลังจะเข้าสู่ โลกที่ปราศจากเหตุผลที่ควรจะจ้างงานมิวแตนท์ "

ตำรวจ - แกพยายามทำอะไรไอ้หนู จะฆ่าตัวตายเราะ ? โอ้ นรกชัดๆ ไอ้นี่มันมิวแตนท์ !

" มีเพียงวิธีเดียวที่จะเอาบางสิ่งมาได้ -- ภายนอกค่ายกักกัน -- ก็คือใช้ทุกวิถีทางที่จะ เอา มันมา "

"และด้วยอาชีพช่วงชิงวิ่งราว , เวลาคือทุกสิ่งทุกอย่าง "

บิชอปเหลือบมอง ท่าทางเขาจะไม่ได้เป็นอะไรมาก และ ..

พอรู้ว่าบิช็อปเป็นมิวแตนท์
ตำรวจ - แกต้องมากับฉัน ไอ้หนู --
มีเสียง วู้มดังขึ้น --

" เราทำกันอย่างนี้เป็นประจำ สองครั้งก่อนหน้านี่ เกิดขึ้นใน พิทส์เบิร์ก ที่เหลือเกิดขึ้นใน โทเลโด้ "

บิช็อปรีบผละหนีตำรวจ ขณะที่รถคันที่ตำรวจคุ้มกันอยู่ปลิวออกไป และ ตำรวจระดมยิงใส่บิช็อป แต่เขาสามารถดูดซับพลังงานของปืนที่ตำรวจใช้ได้

"ต้องคุ้ยหาวิธีการหนี ที่คุณฝึกหัดอยู่ในหัวมาเป็นหลายร้อยรอบ "

ในที่สุดเขาก็ถูกยิงเข้าจนได้ ( ดูเหมือนพลังดูดซับใช้ได้แค่มือ )

" ผมไม่ได้เกิดมาเป็นอาชญากร แต่ผมกำลังจะเป็นอาชญากร จงขอบคุณการเกิดมาของผมเถอะ "

" เพราะ ผมโชคไม่ดีพอที่ได้เกิดมาเป็น เด็กแห่งอะตอม "

ท่ามกลางการระดมยิง บิช็อปรอดมาได้เขากระโดดเกาะรถบรรทุกคันที่ปลิวไปออกมา

เวลาและชีวิตของลูคัสบิช็อป ตอนที่2 รัฐของตำรวจ

เป้าหมายของพวกเรามีแค่รถบรรทุกอาหาร เพราะว่าในนั้นมีสองอย่างที่เราต้องการคืออาหารและเซลล์พลังงาน อย่างอื่นๆแทบไม่มีประโยชน์ ไม่มีสิ่งกีดขวาดใดๆกล้าต่อกรกับมิวแตนท์

วิทเนสส์ - เราได้อะไรจากนั่นมาบ้าง ?
บิช็อป - โปรตีนเนย อีกแล้ว. แอปเปิ้ลสังเคราะห์อีกแล้ว.

เรามีแผนมุ่งหน้าไปทางตะวันตกที่เราได้รายงานมาว่าสามารถปลดรหัสในตัวมิวแตนท์ได้อย่างง่ายดาย

ทั้งหมดที่เราต้องการคือพลังงานและอาหาร. แม้กระทั่งถ้ามันพอจะเป็นอาหารได้ อีกและอีกหน

นั่นไม่ใช่สิ่งที่วิทเนสส์ดูจะพอใจ

เมื่อเวลาผ่านไป ผมเริ่มจะประหลาดใจที่ต่างคนต่างจำเป็นต่อกันและกันมากกว่า

บิช็อปเดินทางไปกับวิทเนสส์ที่เขาเจอในตรอกพวกเขาร่วมมือกันขโมยและร่วมทางกัน

เขาเป็นตาแก่ที่ต้องใช้ไม้เท้าช่วยเดิน ผมยังวัยรุ่น ฉลาดและปราดเปรียว ผมเรียนรู้ได้ทุกอย่างที่เขาสอนให้ผม (ใช้ไม้เท้าคุ้นๆไหมครับ ... )

[

ส่วนเรื่องของ เอ็กซ์เมน น่ะหรือ ( พวกเขาคุยกันบนรถ )
วิทเนสท์ - พวกเอ็กซ์เมน ? พวกเขาเป็นกลุ่มเด็กน้อยๆ. ที่ต่อสู้กับพวกคนอื่นๆอยู่เสมอ , มีการทางที่จะเป็นแบบนี้ มีทางที่จะเป็นแบบนั้น. ฉันสาบานได้เลยว่า นั่นเป็นสองทางที่พวกมิวแตนท์ระยำเหลือให้เห็นอยู่บนโลก และ พวกเขาจะยังคงเหวี่ยงกับปั้นใส่พวกคนอื่นๆต่อไปทีละคน
( วิทเนสส์ พูดถึงเส้นอนาคตที่พวกเอ็กซ์เมนบอกว่าแตกออกเป็นสองทางตั้งแต่โฮปเกิดขึ้นมา ในเหตุการณ์เมสไซอาห์คอมเพล็กซ์ )
บิช็อป - แล้วคุณเคยเห็นเธอหรือเปล่า ?
วิทเนสส์ - ใครเหรอ ?
บิช็อป - คุณรู้จักเธอ.
วิทเนสส์ - วาาา.. แม่ผมแดงที่มีแค่หนึ่งเดียวน่ะเหรอ ?

วิทเนสส์เอนหลังพิงเบาะบอกว่า - นรกน่า ได้มองดูเธอ ก้มลงไปสูดกลิ่นตัวของเธอด้วยตัวฉันเองเลย
บิช็อป - งั้นทำไม ไม่ใช่เพราะคุณ ? หรือคนอื่นๆใช่มั้ย ? เธอถึงเป็นมิวแตนท์เพียงหนึ่งเดียว

วิทเนสส์ - โอ้ เธอคิดว่า เธอได้รับโอกาสให้ทำสิ่งที่ฆ่าใครสักคนงั้นเหรอ ?
บิช็อป - ถ้าสิ่งนั้นหมายถึงความปลอดภัยของโลกล่ะก็ ? แน่นอน.
วิทเนสส์ -มันก็จริง แต่มีเพียงเวลาเดียวที่เธอควรจะเข้าใจเอาไว้ โอกาสเดียวคือขณะหนึ่งที่สัตว์ประหลาดได้ถือกำเนิดมา และ เชื่อฉันเถอะว่า ดวงวิญญาณที่กล้าหาญต้องผ่านความยากลำบาก

วิทเนสส์ - แต่บุตรชายแห่งราชวงศ์แอสคานี่ได้ตัวเธอไปเป็นคนแรก และ เขาเอาตัวเธอไป...จนกระทั่ง มันสายเกินไปแล้ว. ( พูดถึงคาเบิ้ล )

ผมไม่รู้จริงๆว่าใครคือคนที่เขาเล่าให้ฟังจนกระทั่งหลายต่อหลายปีผ่านไป.

บิช็อป - งั้น อะไรต่อ -- เธอมีพลังตั้งแต่เกิดเลยหรือเปล่า ?
วิทเนสส์ - อ่า ไม่หรอก แต่ ปัญหาเริ่มก่อตัวขึ้นจริงๆตั้งแต่เธอใช้พลังได้.

วิทเนสส์ - เธออยากฟังเรื่องนี้จริงๆหรือ ? ใช่ ฉันคิดว่าเธอคงอยากฟัง เด็กชายคนหนึ่งที่วัยเด็กของเธอก้าวผ่านช่วงเวลาของสัตว์ประหลาด. ทั้งหมดน่าหลงไหลเหมือนกับ เรื่องของฮิทเลอร์ ,เรื่องของเดอ มาร์ควิส เดอ ซาด ( นักเขียนวรรณกรรมแนวอีโรติกชาวฝรั่งเศส ผู้บัญญัติศัพท์คำว่า ซาดิสท์)
บิช็อป - ชี้ชัดหน่อย ว่าใคร ? บอกผมมาได้แล้ว.

วิทเนสส์ - เวลาผ่านไป เด็กผู้หญิงได้เดินทางกลับมา ..มันเกินคาดไปหมดเสียด้วย(เมสไซอาห์ วอร์). เธอคือพลังอันเต็มเปี่ยมที่มาหยุดยั้ง และ มีการกรีดร้องโหยหวนและขบกัดฟันด้วยความเจ็บแค้น จากนั้น... เหมือนกับที่ฉันบอก พวกเขาคือกลุ่มของเด็กทารก ที่ยืนหยัดอยู่จนกระทั่งช่วงเวลาที่ขมขื่นจบลง

ผมขับรถข้ามประเทศ ตั้งใจฟังเรื่องราวของเธอ.

มิวแตนท์คนที่สร้างความระยำให้ทุกสิ่ง

สนุกดี ที่หลายปีผ่านไป ผมก็ยังข้ามไปๆมาๆในประเทศเดิมพยายามค้นหาตัวเธอ

และ ผมไม่ได้หมายถึง เรื่องตลกโปกฮา

บางครั้ง ผมคิดว่า ชีวิตจะพลิกผันให้คุณกลับมาสู่เส้นทางเดิมที่คุณเคยเดินทางสมัยเด็กๆเพื่อสอนบทเรียนเรื่องหนึ่งให้คุณ

นั่นคือ บทเรียนกำลังจะเกิดขึ้น

คุณไม่มีทางรู้ในตอนนั้น และ คุณไม่รู้ในตอนนี้

บิช็อป หันไปมองเก้าอี้นั่งข้างๆ พบว่า วิทเนสส์ได้หายตัวไปแล้วในวันหนึ่ง

ลาสเวกัส เนวาด้า

ตาแก่ได้หายสาบสูญไปกลางทาง. หลังจากนั้น ผมได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ที่เขาทำ เขาเพียงแวะมาเยี่ยมและหมดเวลาแล้ว.

ด้วยการจากไปของเขา ผมตั้งหลักอยู่ด้านนอกของสิ่งที่เราได้ยินมาคือค่ายของมิวแตนท์แห่งสุดท้ายบนโลก

ปรากฏว่า ที่นั่นมีข้อตกลงง่ายๆข้อหนึ่งกับ รัฐบาลของอเมริกา คุณไม่กวนเรา เราจะไม่กวนคุณ

นั่นแปลว่ามีแรงกดดันจากสาธารณชนหลังจากเหตุนองเลือดของกบฏฤดูร้อน

รัฐบาลตอบสนองโดยการโยนเงินทุนกระจ้อยร่อยให้มิวแตนท์เพื่อสร้างโรงเรียนและฟาร์ม

นี่ช่วยให้ทุกคนคิดว่า ปัญหาเรื่องมิวแตนท์ ได้จัดการลงตัวแล้ว ลงทุนครั้งเดียวและเก็บเกี่ยวผลประโยชน์นาน

ผมจำใครไม่ได้ในตอนแรก และ จากนั้น ...

บิชอปได้เจอกับย่าและน้องสาวของเขาในค่ายนี้ เขาดีใจจนน้ำตาร่วง

ย่าของบิช็อปพุ่งเข้ามากอดเขาแน่น
ย่าบิช็อป - มันเรียบร้อยดีเด็กน้อย เราทั้งหมดเรียบร้อยดีแล้วล่ะ ตอนนี้

พวกเขาหนีออกมาจากอ่าวชีพส์เฮด เหมือนกับผม

เป็นเวลาชั่วขณะหนึ่ง มันดูเหมือนกับวันคืนก่อนเก่า

ไม่เป็นอย่างนั้นหรอก วันคืนก่อนเก่ามันยอดเยี่ยมทั้งหมด..แต่อย่างน้อยเราก็ยังได้อยู่ด้วยกัน

และผมมีเรื่องมากมายอยากถามย่าของผม

บิช็อป - ย่าเคยบอกผมเรื่องผมแดงเพียงหนึ่งเดียว. ที่ว่า ถ้าเธอไม่ถือกำเนิดมาเลยนั่นจะไม่มีทั้งพ่อและแม่
ย่าบิช็อป - นั่นถูกต้องแล้ว

บิช็อปซบลงตักของย่าและบอกว่า - แต่มันคง...ไม่ควรเป็นอย่างนี้ โลกนี้คงดีขึ้นมากถ้าไม่มีเธออยู่ ? แม้ว่า ถ้านั่นจะหมายถึงไม่มี พ่อ กับ แม่ ใช่ไหม ?

ย่าบิช็อป - ฟังย่านะบิช็อป นั่นจะไม่เปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว และ มันไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะเติมเต็มหัวใจของหลานด้วยความเกลียดชังต่อใครสักคนที่อยู่ห่างไกล. จงคิดถึงสิ่งที่หลานมีในที่นี้และตอนนี้เถอะ

แต่คล้ายกับทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของผม วันเวลาที่ดีไม่เคยยั่งยืน

รัฐบาลใหม่ตัดสินใจว่าพวกเขาไม่ยอมจ่ายเงินเพื่อมิวแตนท์มากไปกว่านี้อีก

พวกเขาเรียกมันว่า " การปลดแอก "

นั่นหมายความว่า เราต้องปกป้องชีวิตของเรากันเอง

และพยายามหางานในโลกที่ยังเกลียดพวกเรา

คุณเห็นคนไร้บ้านในช่วงเวลาของคุณ และ คุณคิดว่า พวกเขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อรับมือมัน

ย่าของผมไม่ได้ทำอะไรเพื่อรับมือมันเลย

ย่าของบิช็อปไอหนักและฟุบลงไป

เธอเสียชีวิตในคืนถัดมา

ไม่มีใครใส่ใจร่างของเธอ

นั่นเป็นเรื่องที่จะเกิดกับ มิวแตนท์ และ ทั้งหมด

หลายปีผ่านไป

เราค้นพบดินแดนแห่งหนึ่งให้พักอาศัย ไม่มีแก้ส พลังงาน หรือ น้ำ

เต็มไปด้วยแมลง คิดดูสิ คุณไม่ต้องไปใส่ใจเรื่องของไร้ประโยชน์

ด้านนอกกำแพงซอมซ่อ คือ การสู้รบบนท้องถนนยังดำเนินต่อไป มิวแตนท์กับมนุษย์ได้ฟาดฟันใส่อีกฝ่ายหนึ่ง

แต่เราได้งานดีๆที่เหมาะกับตัวเรา

แก๊งค์มิวแตนท์รังสีวางอำนาจเหนือมิวแตนท์คนอื่น

ขณะเดียวกันตำรวจมิวแตนท์ที่เรียกว่า X.S.E เริ่มกำหราบพวกแก๊งรังสี

แต่มันเป็นสงครามของพวกเขา ไม่ใช่ของผม ผมหลบซ่อนตัวจากคนอื่นๆ ยกเว้น ชาร์ด. และ ผมจะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อดูแลเธอ

ย่าของเราไม่ได้ปล่อยเราไว้เพียงลำพัง

มิวแตนท์ที่ชื่อว่า แฮนค็อก ( คนละคนกับในหนังที่วิล สมิธเล่นนะครับ )

เพื่อนคนหนึ่งของเธอจากค่ายในเวกัส คอยดูแลเรา

แน่นอน เขาตาบอด

ปรกติแล้ว เขา(แฮนค็อก)จะคอยดูต้นทางให้เรา

ผมเลี้ยงดูพวกเราด้วยวิธีการเดียวที่ผมรู้ว่าเป็นยังไง : งานเล็กๆในใจกลางสงครามระหว่างแก้งค์และ เอ็ก.เอส.อี ( เป็นขโมย )

แต่หลายปีผ่านไป มันยากยิ่งขึ้นที่อยู่ใต้สัญญาณเรดาร์

พวกแก๊งค์ไม่ได้ต้องการทำการเป็นส่วนใหญ่แต่พวกเขาต้องการการทำการทั้งหมด

และพวกมันเก็บพวกฟรีแลนซ์ไปจำนวนมาก เช่นเดียวกับ ตัวผม

พวกมันเก็บแฮนค็อกเป็นรายแรก(แฺฮ็นคอกแค่สัมผัสได้ว่าจะมีใครมาใกล้ แต่ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไร เลยโดนเสียบหัว )

จากนั้น พวกมันมาหาพวกเรา

ผมจำที่ผมคิดว่า " ไม่ใช่ ไม่ใช่น้องสาวผม แกต้องการฉันใช่ไหม."

"แต่ไม่ น้องสาวของผม ไอ้พวกลูกหมา " ( พวกแก๊งค์พุ่งไปหาชาร์ด )

" ความโกรธที่พุ่งกระฉูดได้กระตุ้นมันออกมา"

(พลังงานสีแดงพุ่งพล่านออกมาทั้งสองมือของบิช็อป)

"พลังงานมิวแตนท์ของผม"

(เขาฉีกร่างพวกแก๊งค์สองคนในพริบตา)

"ช่างคล้ายกับเอ็กซ์-แมน"

กลุ่มเอ็กซ์.เอส.อี จับเราได้ในเวลาไม่ถึงนาที
พวกเขาจับผมขังในห้องเพียงไม่กี่ชั่วโมงและจากนั้น

บิช็อปพูดกับเอ็กซ์.เอส.อี คนหนึ่ง - ฉันต้องเจอน้องสาวของฉัน ไอ้ลูก---
เอ็กซ์.เอส.อี ไม่รอให้พูดจับ ชักปืนยิงใส่บิช็อปทันที

บิช็อปโดนยิงเข้าไหล่เลือดอาบ - อะไรนี่ แกทำนรกอะไรกันนี ?

เอ็กซ์.เอส.อี - น่าสนใจมาก

บิช็อป - ไปให้ไกลเลย แกบ้าไปแล้ว

แล้วเอ็กซ์.เอส.อี ก็กระหน่ำปืนแสงใส่บิช็อปจนพรุน

ผมไม่ได้สะกิดใจอะไรเลยจนกระทั่งหลังจากสิ่งที่ตำรวจได้ทำลงไป

มันเป็นการทดสอบผม

บิช็อปรวมรวมพลังแสงในตัวแล้วยิงกลับเอ็กซ์.เอส.อี คนนั้น - หยุดได้แล้ว

เอ็กซ์.เอส.อี - นั่นมันไม่ใช่กระสุน แต่เป็นพลังงานจลน์ประเภทหนึ่งที่อยู่ภายในตัว

พวกเขามองเห็นศักยภาพในตัวผมและยื่นข้อเสนอให้

เอ็กซ์.เอส.อี - งั้น คำตอบของนายล่ะ ?

บิช็อปคิดนิดหนึ่ง - ไม่ ถ้าไม่มีน้องสาวของผม

เราเริ่มต้นฝึกฝนกันหนึ่งสัปดาห์ให้หลังภายใต้การควบคุมของกัปตันที่ชื่อ ฮีเคท

เธอคือชิ้นส่วนของฝันร้าย

ช่างเหมือนกับครูฝึกบางคนของผม

ฟิซรอย - ฉันเทรเวอร์ ฟิทซรอย. งั้น อะไรที่นายจะทำเพื่อให้มีชีวิตอยู่ ?

ฟิทซรอย สามารถดูดพลังงานมิวแตนท์และใช้มันในการเทเลพอร์ท

(ฟิทซรอยจับมือบิช็อปและแสดงการเทเลพอร์ทให้ดู)

ผมน่าจะหักคอเขาเสียตั้งแต่ตอนนั้นและที่นั่น.และกันตัวเองให้ปลอดจากความยุ่งยากทั้งหมดในภายหลัง

(เทรเวอร์ ฟิซรอย เคยเป็นศัตรูของเอ็กซ์ฟอร์ซรุ่นก่อตั้งที่มี เคเบิ้ลเป็นคนนำทีมครับ )

ผ่านไปหลายปี ชาร์ดกับผมทำงานอย่างหนักเพื่อให้เข้ากับทีมได้

ผมได้นึกถึงเรื่องราวที่ย่าเคยเล่าให้พวกเราฟัง เรื่อง เอ็กซ์เมน

และคุณรู้ว่า มันรู้สึกคล้ายกับสิ่งที่อยู่ในส่วนลึก ผมเคยมีครอบครัวมาเป็นเวลานานแสนนาน

เอ็กซ์เอสอีคนหนึ่ง - ฉันคิดว่าแหล่งข่าวของนายทำให้เราเคว้ง ไม่มีอะไรที่นี่เลย.

ฟิทซรอยได้เอาตัวเองเข้าสู่ปัญหาหนักและพยายามกู้ชื่อตนเองโดยการให้ข่าวเรื่องแก๊งมิวแตนท์ทีชื่อว่า ไฮด์เอ้าท์

บิช็อป - ไอ้ลูกหมา
ชาร์ด - เขาไม่ใช่คนก่อเรื่องนี้ให้เรา -- ส่งเรามาเจอความว่างเปล่า
บิช็อป - ใช่สิ งั้น ทำไมแฟนของเธอส่งเรามานี่ล่ะ ?
( ฟิทซรอย มีความสัมพันธ์กับชาร์ดครับ )
ชาร์ด - ลูคัสนายก็รู้ว่าเราไม่อนุญาติให้มี แฟ--
(มีกรงเล็บกำลังคืบคลานเข้าใกล้ชาร์ดช้าๆ)

โอ้ จะอะไรก็เถอะ ผมขอโอกาสให้กลับไปยังชั่วขณะนั้นในตอนนี้

ผมจะอุทิศทุกอย่างเพื่อตรวจสอบรอบๆให้เร็วกว่าตอนนั้นสองวินาที

พวก ไฮด์เอ้าท์คือ เอ็มเพลท ทั้งกลุ่ม

พวกมันคือแวมไพร์ที่ชอบกัดกินร่างของมิวแตนท์ทางปากเล็กๆที่อยู่บนมือทั้งสองข้าง

(ชาร์ดเสร็จพวกมันเป็นรายแรก และ พวกมันมากันเป็นฝูง )

พวกมันคงอยู่ทุกแห่งหนและฟิทซ์รอยรู้เรื่องนั้น

บิช็อป - ชาร์ด

เอ็กซ์เอสอีมีนโยบายทำลายพวกเอ็มเพลทตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ พวกเขาลงความเห็นว่ามันเป็นสิ่งอันตรายเกินกว่าจะปล่อยให้รอดชีวิตอยู่

ชาร์ดกลิ้งลงกับพื้นเธอดูร่างของเธอกลายเป็นสีดำสนิท

ไม่ต้องสังสัยเลยว่า ผมยินดีตัดแขนของผมไปสักข้างจะดีกว่า

ดูแลเธอด้วย ย่าของผมเคยสั่งเอาไว้

พวกเขาจัดการแวมไพร์ราบคาบ

เอ็กซ์เอสอี มีแฟ้มรายละเอียดของมิวแตนท์ที่รู้จักทั้งหมดในพื้นที่

ผมเลือกกดปุ่มหนึ่งในพวกที่ไม่ธรรมดา

(บิชอร์ปพาชาร์ดตามหาตัวมิวแตนท์ที่รักษาเธอได้)

ตาแก่คายันที่ถูกเรียกว่า เลอโบ.

ผมรู้จักเขาในชื่อว่า วิทเนสส์

(เฉลยนะครับ คายัน , เลอโบ , หัวขโมย เป็นเอ็กซ์เมน ชายคนนี้คือ แกมบิท หรือ ใครบางคนที่อ้างชื่อแกมบิทกันแน่ ? ปัจจุบันเรื่องนี้ก็ยังไม่เฉลยชัดว่า วิทเนสท์ คือ แกมบิท ในอนาคตจริงหรือเปล่า )

วิทเนสส์ - โอ หวัดดี พ่อหนุ่ม ฉันเห็นแล้วว่าเธอต้องเปลี่ยนทีม เข้ามาพักก่อนดีไหมคู่หูเก่า ?
บิช็อป - ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเอ็กซ์เอสอี แต่ ผมมานี่เพื่อน้องสาวของผม.

ในห้องรักษาตัวอุปกรณ์เพียบ
บิช็อป - คุณช่วยเธอได้ไหม ? หรือ มันสายไปแล้ว ?
วิทเนสส์ - โอ้ เธออยู่ในนั้น ที่ไหนสักแห่ง. ภายใต้ผิวหนังลงไปทั้งหมดคือพิษโสโครกที่ไหลเวียนในเลือดของเธอ เราต้องดึงเอาตัวเธอออกมา

วิทเนสส์ - ฉันทำเรื่องนี้ เพราะฉันอยากได้บางอย่างจากเธอ
บิช็อป - ได้ อะไรล่ะ
วิทเนสส์ - นายออกจากการเป็นตำรวจสักปี มาทำงานให้ฉัน.

วิทเนสส์ - หรือมีทางอื่นอีกล่ะ พ่อหนุ่ม ? ปล่อยเธอไว้บนสิ่งนั้น แล้วดูเหมือนกับเนื่อสะโพกย่างด้วยแบตเตอรี่ ?

เขาถูก ผมไม่มีทางเลือก ถ้าผมเอาเธอกลับไปเอ็กซ์เอสอี เธอจะต้องถูกทอดทิ้งในทันที

ผมยอมรับข้อเสนอ

วิทเนสส์จัดการบางอย่างและใช้อุปกรณ์ยิงแสงออกมา - บอกสวัสดีน้องสาวของเธอสิ

สำนึกของชาร์ดถูกยิงออกมาด้วยแสงเขียว
ชาร์ด - ลูคัส
บิช็อป - ฉันอยู่นี่ชาร์ด ฉันอยู่ตรงนี้
สำนึกของชาร์ดดูหวาดกลัว
ชาร์ด - ลูคัส ฉันได้ยินนายแต่ ฉันหานายไม่เจอ โอ้ ลูคัสนายอยู่ไหน ฉันกลัวจัง ได้โปรด ลูคัส
ลูคัสวิ่งออกมาด้านนอกเพราะทนเห็นชาร์ดในสภาพนั้นไม่ได้

พวกมันบอกว่า อาชญากรรมทั้งหลาย เกิดขึ้น
ผมสาบานว่าจะจัดการฟิทซรอยอย่างที่เขาไม่เคยได้เจอมาก่อน

บิช็อปทุบกำปั้นลงดินด้วยความโกรธแค้น

อธิบายครับ
1. X.S.E หรือ Xavier's Security Enforcers เป็นชื่อทีมของกลุ่มที่เห็นด้วยกับแนวคิดของชาร์ลซาเวียร์ ปฏิบัติการเหมือนเป็นตำรวจในยุึคของบิช็อป ที่จริงน่าจะเรียกว่า ผู้คุมกฏมากกว่า
2. Emplate หรือ มาริอุส เซนต์ ครอยซ์ เป็นมิวแตนท์ที่มีพลังดูดพลังของมิวแตนท์ตัวอื่นๆ มีพลังทำให้มิวแตนท์ตัวอื่นกลายเป็นเหมือนตัวเองว่ากันตามตรงก็เหมือนแวมไพร์ล่ะครับ เปลี่ยนจากดูดเลือดเป็นดูดพลังมิวแตนท์ เราจึงเรียกมิวแตนท์ที่ถูกดูดซึมพลังและกลายเป็นสภาพคล้ายๆแวมไพร์นี้ว่า พวก เอ็มเพลท นอกจากนี้ยังมีพลังเทเลพอร์ทอีกด้วย
3. Trevor Fitzroy เป็นครูฝึกของกลุ่ม X.S.E มีพลังเทเลพอร์ท ( ที่เกิดจากการเปิดช่องว่างของเวลา ) และ สามารถสร้างประตูเวลาแต่ต้องดูดพลังชีวิตของมิวแตนท์ทุกคนที่ส่งไปด้วย ภายหลังจากทำให้ชาร์ดถูกฆ่าโดยพวกเอ็มเพลท เขากลายเป็นอาชญากรและหนีไปสู่ศตวรรษที่ 20 และบิช็อปก็ข้ามเวลาตามไปล้างแค้น ภายหลังเขากลายเป็นศัตรูอีกรายหนึ่งของโลกเอ็กซ์เมน
4. Witness ตัวจริงของชายคนนี้ ยังเถียงกันไม่จบว่า คือ แกมบิท เวอร์ชั่น อนาคตหรือไม่ เพราะนอกจากเป็นชาวคายันเหมือนกันและมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า เลอโบ ( แกมบิท ชื่อ เต็มคือ เรมี่ เลอโบ ) รวมทั้งบิช็อปเห็นว่าใบหน้าของแกมบิทคล้ายกับวิทเนสส์ ก็ยังไม่มีเนื้อเรื่องตอนไหนฟันธงว่า เขาเป็นคนเดียวกันหรือคนละคน

The Time And Life Of Lucas Bishop 01 | ถือกำเนิดเพื่อวายชนม์

2010-12-30T23:40:00.000-08:00

แถบ อลิซ สปริงส์ ออสเตรเลีย 50 ปีนับจากปัจจุบัน มิวแตนท์คนหนึ่งชื่อ เบอร์นัม วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในบ้าน
เบอร์นัม - คาดี !
คาดี - อะไรกัน... เบอร์นัม คุณมาทำอะไรที่บ้าน

เบอร์นัม - เราต้องไปจากที่นี่ เดี๋ยวนี้
คาดี - ฉันไม่เข้าใจ ไปจากที่นี่และจะไปไหนล่ะ ?

เบอร์นัม - ถ้าใช้เวลาอธิบาย มันจะสายเกินไป ได้โปรดเถอะ คาดี

ทั้งคู่ออกจากบ้าน ด้านนอกดูอลหม่าน

เบอร์นัม - บ้าเอ้ย ประกาศได้แพร่ออกไปเสียแล้ว...
คาดี - เบอร์นัม ?
เบอร์นัม - ไม่ต้องห่วง มาเถอะ เร็วด้วย.

คาดี - ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว ฉันเป็นภรรยาของเธอ เธอต้องบอกฉันว่าเธอกำลังทำอะไร
เบอร์นัม - ฉันจับแรงสั่นสะเทือนที่แถบสัญญาณรักษาความปลอดภัยพุ่งขึ้นสูงสุด ในเวลาไม่ถึง 90 นาที นั่นแสดงว่าจะใช้กลยุทธ์ยิงระเบิดนิวเคลียร์...
- ถูกต้องแล้ว ในที่ๆเรากำลังยืนกันอยู่นี่แหละ

เบอร์นัมเตรียมการหนีไว้เรียบร้อย แต่ว่า ....
เบอร์นัม - แต่ ฉันต้องไปพบพวกเราด้านนอก
คาดี - ได้โปรด เบอร์นัม ช้าลงสักนิด ...

เบอร์นัม - มาเถอะ ไม่งั้นเราจะพลาดเที่ยวบิน
คาดี - ฉันทำไม่ได้

เบอร์นัม - คุณแน่ใจนะ คุณหมายความว่ายังไง ?
คาดี - ไม่ ฉันกลัวว่า เราจะเสียเด็กน้อยนี่ไป

เบอร์นัมตาโต - อะไรนะ ?

เบอร์นัมและคาดี บิช็อป มาทันเที่ยวบินสุดท้ายก่อนมิสไซล์ลูกแรก พวกเขาคือครอบครัวของผม

ชีวิตของผม มาจากหลายๆจุดเริ่มต้นที่ถูกควบคุมด้วยโชคและความสะพรึงกลัว

เย่ ผมโชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่

แต่ผมได้เกิดมาสู่โลกที่น่าสะพรึงกลัว น่าจะเรียกว่า บ้าคลั่ง ยกเว้น ในสิ่งหนึ่ง -- สิ่งที่เป็นความเชื่อหลัก

นั่นคือ ผมเป็น เด็กแห่งอะตอม และ ผมได้เกิดมาเพื่อเหตุผลอย่างหนึ่ง

แล้วระเบิดนิวเคลียร์ก็ถูกยิงออกมา

เวลาและชีวิตของลูคัส บิช็อป ตอนที่1 ถือกำเนิดเพื่อวายชนม์

ศูนย์จัดการผู้อพยพ อ่าวชีพส์เฮด นิวยอร์ก 37 ชั่วโมงถัดมา ( สถานที่ๆ แม็ดดร็อกซ์ กับ ไลล่า ข้ามเวลาไปอีกเส้นอนาคตที่มีแค่ 2 หลังจากโฮปเกิดมา ในเหตุการณ์ เมสไซอาห์ คอมเพล็กซ์ )
คาดีและเบอร์นัมอยู่ท่ามกลางผู้อพยพ รอบๆมีเซนติเนลคอยคุมความสงบ
คาดี - ฉันไม่คิดหรอกนะว่าที่นี่มันจะปลอดภัย. คุณคิดเหรอว่า พวกเขาจะสามารถทำ --
เบอร์นัม - ชู่ว ตอนนี้นะ. ผมรู้จักชายคนหนึ่ง เขาเป็นตำรวจในเครื่องแบบ ในนอร์ธเจอร์ซี่ย์ ที่จะให้ที่หลบซ่อนตัวกับเราจนกว่าเราจะได้ --

"ครอบครัวของผมพยายามปิดบังประวัติส่วนตัว"

เซนติเนลตัวหนึ่งชี้ไปทาง คาดีและเบอร์นัม - ตรวจพบมิวแตนท์

" แต่ในเวลานี้ อเมริกาได้ยืนยันนโยบาย ไม่ต้อนรับมิวแตนท์ "

จึงเกิดการต่อสู้ระหว่างเซนติเนลและคาดี

แต่ คาดีและเบอร์นัมสู้เซนติเนลไม่ได้

ครอบครัวของผมถูกทดสอบ

การทดสอบกินเวลาไม่ถึงสามวินาที

ผู้พิพากษา - เขาสามารถปรับสภาพเนื่อเยื่อและเพิ่มระดับความทนทานได้ เธอดูดซึมพลังงานจากนั้นก็ปล่อยมันออกมา

พวกเขาถูกส่งตัวไปค่ายกักกันมิวแตนท์แห่งหนึ่งในอ่าวชีพเฮดส์ ที่มีชื่อเสียงด้านสุขลักษณะไม่ค่อยดี แออัด และ ทำการทดลองที่ผิดกฏหมายกับมิวแตนท์

ผมควรจะรู้จักมันเหมือนเป็นอีกสิ่งหนึ่ง

บ้าน

อ่าวชีพส์เฮด เจ็ดเดือนให้หลัง
เบอร์นัมกำลังกอดคาดีไว้ เธอกำลังจะคลอด
เบอร์นัม - หมอในค่ายนี้ไปอยู่ไหน บ้าเอ้ย

มิวแตนท์1- เขาบอกฉันว่ามีคนไข้ วันนี้มันยุ่งมาก
มิวแตนท์2-ไอ้ลูก...

คาดี หวีดร้อง

เบอร์นัม - เขาไม่หายใจ พระเจ้า เขาไม่หายใจ ...

ลูคัส บิช็อป ออกมาแล้ว

เกือบทุกคนจำทุกสิ่งทุกอย่างในช่วง อายุก่อนสองหรือสามขวบไม่ได้

บางที ผมอาจคิดไปเอง แต่ ผมสาบานได้ว่า ผมจำได้ตั้งแต่สองวินาทีแรกตั้งแต่ผมถือกำเนิดมา

เบอร์นัมพยายามผายปอดลูคัส บิช็อปจนเขารอด

ผมจดจำการต่อสู้ได้ดี

ครอบครัวของผมก็สู้กันด้วย ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยมีความสุขกัน แต่ ผมไม่เคยเห็นเหตุการณ์นั้นสักครั้ง ( คาดีกับเบอร์นัมดูจะมีปากเสียงกันบ่อยครั้ง )

แม่ของผมใช้เวลาส่วนใหญ่ของเธอกับมิวแตนท์คนอื่นๆในค่ายของเรา

ปรากฏว่า เธอสามารถสร้างม่านกั้นหัวใจได้ดีกว่าม่านกั้นวัตถุ

พ่อของผมดูจะใส่ใจผมแทบทุกเรื่อง

เขาไม่เคยเอ่ยอะไรมากมายแต่เขาจะอุ้มผมไว้แนบกายของเขา

ผมจำได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นตึงบนแผ่นอก วิธีการที่เขายิ้ม ความรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของเขา

เมื่อเวลาผ่านไปจนผมได้สามขวบ เราได้สมาชิกใหม่ในครอบครัวอีกสองคน

น้องสาวตัวน้อยของผม ชาร์ด

และ ย่าของผมที่ไม่เคยเจอกันมาก่อน

ย่าบิช็อป - โอ้ พ่อหนุ่ม ฉันเคยฝันเรื่องของเธอด้วย

เธอไปอยู่ในค่ายอื่นและได้ยินเรื่องของเรา เธอพยายามขอย้ายค่ายอย่างหนัก ผมยังเด็กเกินไปที่จะถามว่าแค่ไหน

มันเป็นชิ้นส่วนของความโชคดีและหลังจากนั้น ผมก็ได้ขอบคุณสำหรับสิ่งนั้น

เราใช้เวลาด้วยกันมากเท่าที่ผู้รักษาความปลอดภัยของค่ายอนุญาต

ผมยังคงได้ยิงเสียงนุ่มละมุนที่เธอเล่าให้ผมฟังเรื่อง ฮีโร่ของมิวแตนท์

มิวแตนท์ที่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม แม้กระทั่งในโลกที่อยากให้พวกเขาตายไปให้หมด.

ผมได้ผลอยหลับและฝันถึงเรื่องของพวกเขา

เรื่องราวเหล่านั้น ดำเนินไปในหัวของผม ตลอดค่ำคืนอันยาวนาน

( นี่อาจเป็นจุดเริ่มที่บิช็อป บูชา เอ็กซ์เมนมาก ในครั้งแรกที่เขาได้ย้อนเวลากลับไปพบเอ็กซ์เมน )
(ในภาพมีใครๆกันบ้างลองจินตนาการกันเอานะครับ เชื่อว่าไม่ยาก)

เมื่อผมอายุได้ห้าขวบ มันเกิดความวุ่นวายในค่าย บางอย่างที่เป็นสิ่งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น

บางสิ่งที่พวกเขาจะทำกับพวกเราทั้งหมด

เหมือนที่ผมเคยเล่ามาก่อนหน้านี้ อ่าวชีพส์เฮด เป็นค่ายเพื่อการทดลอง

ดินแดนที่มีไว้ทดสอบเทกนิกใหม่ๆ

ดูสิว่าอะไรที่เราต้องอดทนอดกลั้น

เอาความบกพร่องออกไป.

บิช็อปดูหน้าแม่แล้วตกใจ - มะหม้า ?

หน้าของคาดียับเยินเหวอะไปข้างหนึ่ง

คาดี - เมื่อพวกมันทำอย่างนี้กับลูกและลูกหวีดร้อง ...
- ลูกหวีดร้องกับสัตว์ประหลาด นั่นคือ สัตว์ประหลาดผมแดง เธอทำเรื่องนี้กับลูก ไม่ใช่พวกเรา
คาดี - นั่นคือ สัตว์ประหลาดผมแดง
( น่าจะเป็นการพูดถึงโฮป)
เบอร์นัมวิ่งมา - พระเจ้า คาดี เธอกำลังทำอะไรอยู่ ?

เมื่อถึงคิวของผมบ้าง

บิช็อปถูกผู้คุมรุมล้อม

ทุกครั้งที่ผมหรี่ตา

ทุกครั้งที่ผมขยี้ตา

ทุกครั้งที่ผมกระพริบตา

ผมถูกนำกลับไปสู่ชั่วขณะนั้น ( ตอนที่ถูกสักตัว M บนใบหน้า )

อีกครู่หนึ่ง พวกเขาก็เอาน้องสาวของผมมาในห้อง

ถ้าผมสามารถควักหัวใจของผมออกมาและขว้างใส่พวกมันได้ ผมจะทำ

แต่ผมใช้ได้แค่กำปั้นอันอ่อนแรงของเด็กห้าขวบ

กำปั้นที่ไม่สามารถทำอะไรได้ พวกมันไม่รู้สึกอะไรบนชุดเกราะเลย

เธอไม่ควรได้รับสิ่งนี้

ไม่มีใครสักคนในพวกเราควรได้รับสิ่งนี้

พวกฮีโร่ของมิวแตนท์ไปอยู่กันที่ไหน ?

ทำไมไม่มาหยุดยั้งสิ่งนี้ ?

บิช็อปถูกผู้คุมซ้อมหมอบราบ

มันไม่กี่สัปดาห์ที่อาการปวดหัวหายไป ผมเดินเล่นในค่ายและฟังที่ทุกคนคุยกัน พวกมันตีตราทุกคนด้วยจุด และ มันไม่ได้ใช้ใบหน้าที่ยังเหลือรอยแผลเป็น ( สรุปว่าการตีตราประทับมิวแตนท์ในค่ายไม่ได้ใช้การสักตัว M บนใบหน้า เหมือนที่ครอบครัวของบิช็อปโดน ... เจ็บฟรีครับ )

มิวแตนท์แว่นรัดผม - คิดว่าพวกมันตีตราสัตว์ประหลาด ?
มิวแตนท์หัวใส - ได้โปรดเถอะ
มิวแตนท์แว่นรัดผม - โฮป. ควรเรียกเธอว่าความสิ้นหวัง.

บิช็อป - ใครคือสัตว์ประหลาด ?
มิวแตนท์แว่นรัดผม - เธอเป็นใคร ครอบครัวของเธอไม่ได้เล่าให้ฟังหรือ ?
มิวแตนท์หัวใส - ถามครอบครัวของเธอดูสิ สัตว์ประหลาดตนใดที่สังหารมนุษย์ไปร่วมล้าน และ ถามพวกเขาดูสิว่าทำไมเราต้องมาอยู่ที่นี่.
มิวแตนท์แว่นรัดผม - เยี่ยมเลย มันไม่นานเอาเลย ...
มิวแตนท์หัวใส - เฮ้้ย แกจะคุยเรื่องนี้ต่อหน้าเด็กจริงเหรอ ?

กลับมาที่พัก บิช็อปถามย่าของเขาเกี่ยวกับเรื่องของสัตว์ประหลาดผมแดง
ย่าของบิช็อป - อย่าไปฟังเขาเลยเด็กน้อย. พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยในตอนนั้น เรื่องราวได้ถูกบิดเบือนไปทั้งหมด
บิ็ช็อป - เล่าเรื่องของเธอ หน่อยสิครับ คุณย่า เรื่องสัตว์ประหลาด
ย่าบิช็อป - อ่า ตอนนี้ เธอไม่ได้เป็นสัตว์ประหลาดหรอกลูคัส ย่าอยู่ใกล้ๆตอนที่เธอเกิิดมา และ เวลานั้น พวกเราต่างปลาบปลื้มยินดี

" ทุำำำกเรื่องราวของสัตว์ประหลาดที่เราพูดถึง -- มิวแตนท์ ดูเหมือนจะไม่มีใครจำเรื่องของแม่มด"

" แม่มด ? " ( หมายถึง สการ์เล็ท วิชท์ )

" สกาเล็ท วิชท์ ที่ร่ายมนต์ปีศาจบทหนึ่งใส่มิวแตนท์ทุกแห่งหน "

" เกือบทั่วทั้งโลกใบนั้น มิวแตนท์ได้สูญเสียของขวัญพิเศษ ( พลังพิเศษ ) และ ไม่มี ทารกมิวแตนท์เกิดใหม่อีกเลย "

ย่าบิช็อป - ถ้าเด็กผู้หญิงที่เราเรียกว่า สัตว์ประหลาด ไม่เคยเกิดมา ก็จะไม่มีทั้ง เธอและ ชาร์ด
" นั่นคือสาเหตุว่าทำไมเราถึงตื่นเต้นกันนักเรื่องของเด็กผู้หญิงที่เป็นทารกมิวแตนท์คนแรกในรอบหลายปี "
" เธอมอบความหวังให้กับพวกเราทั้งหมด "

ในภาพเป็นทารก โฮป ตาเปล่งแสงเขียว ( ผมว่าภาพนี้ดูชั่วร้ายจริงๆด้วย )

"ผมไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีหนังสือ ไม่มีหนังสือการ์ตูน ไม่มีภาพยนตร์ ไม่มีดนตรี."

" เรื่องเล่าของคุณย่าคือสิ่งที่ใส่ไว้เต็มหัวของผม"

" เรื่องราวแห่งการมาถึงของทารกคนนั้น ( โฮป )"

" การสังหารหมู่เด็กๆเกิดขึ้นในอลาสก้า มันเป็นการต่อสู้อย่างไม่เสียดายชีวิตระหว่างเอ็กซ์-เมน และ เหล่าผู้ต่อต้านที่บ้าคลั่งที่ต้องการสังหารมิวแตนท์ทั้งหมด "

" เรื่องราวทั้งหมดเหวี่ยงไปมารอบๆหัวของผม มันคล้ายกลับ เรื่องราวที่พวกคุณเคยได้ฟังเกี่ยวกับ วันคืนก่อนหน้าที่พระเยซูเจ้ามาประสูติ "

" คล้ายกับที่กษัตริย์ มีพระบัญชาให้สังหารหมู่เหล่าผู้บริสุทธิ์ในนครเบธเลเฮมเพื่อป้องกันการจุติจากสรวงสวรรค์ของราชันย์ของพวกชาวยิว "

"และ จากนั้น ... "

" นรกได้มาถึงบ้าน.. "

( เหล่าเซนติเนล กำลังห้ำหั่นกับมิวแตนท์ในค่ายกักกัน คาดว่า เหล่ามิวแตนท์คงเหลืออดกับการกดขี่)

" หลังจากเหตุการณ์นั้น พวกเขาได้ตั้งชื่อเหตุการณ์นั้นว่า กบฏฤดูร้อน "

บิช็อป ได้แต่หลบอยู่หลังเสา - โอ พระเจ้า พวกเขาก่อมันขึ้นจริง ....

" มันได้เอาทุกสิ่งทุกอย่างไปจากตัวผม "

" ผมได้เห็นร่างของพ่อป่นเป็นผุยผงในกำแพงแห่งเพลิง "

( พ่อของบิช็อปถูกเซนติเนลยิงลำแสงเข้าใส่ )

" ผมไม่เคยได้เอาใบหน้าแนบอกของพ่ออีกเลย "

" เช่นเดียวกันกับที่ ผมไม่เคยได้เห็นใบหน้าของแม่อีก "

( แม่ของบิช็อปกางม่านพลังหุ้มตัว ผมคาดว่าเธออาจเป็นคนปลุกระดมให้เกิดการกบฏในค่าย )" ความโกรธเกรี้ยวของเธอ ต่อรอยแผลเป็นบนใบหน้า ผมคิดไว้ว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น , แค่ครั้งหนึ่ง ... "
( แม่ของบิช็อปดูจะสู้ได้บ้างแต่สุดท้ายแล้วก็ถูกเหยียบแบน เพราะเกราะของเธอกันได้แต่พลังงาน)

" ..เธอได้มองมาทางผมพร้อมกับสิ่งที่หนึ่งที่มีอะไรเกินกว่าความคับข้องใจ "

(บิช็อปวิ่งไปมองร่างของแม่ที่จมดิน)

" ผมได้ยินเสียงของคุณย่าก้องกังวานในกระโหลกครั้งแล้วครั้งเล่า :

" ถ้าเด็กผู้หญิงไม่ได้มาถือกำเนิด นั่นก็จะไม่มีทั้ง พ่อ หรือ แม่ "

" แต่ เด็กผู้หญิงก็ได้เกิดมา "

" และ มันได้คล้ายกับว่า พ่อ หรือ แม่ ของผม ได้ ถือกำเนิดมาเพื่อที่จะต้องตาย "

( ความแค้นที่ไม่รู้จะไปลงที่ใคร บิช็อปเอาไปลงที่โฮป )

" ความโกลาหล และ การต่อสู้ และ การหลั่งเลือด ดำเนินต่อไป "

" ผมค้นหา ชาร์ด และ คุณย่าของผม ที่ยังอยู่ที่นี่ ที่ไหนสักแห่ง "

" ผมได้แต่ภาวนาให้พวกเขายังมีชีวิตอยู่ "

" หรือ อย่าให้ผมได้เห็น ( ศพ ) พวกเขาไม่ว่าจะเป็นที่ไหน "
บิช็อปเดินฝ่ากองศพและซากเซนติเนลบางตัว
จนกระทั่ง กองล่าสังหารมาพบเข้าและระดมยิงเข้าใส่ตัวเขา

" ผมจำไม่ได้เลย ว่าผมทำให้ค่ายพังทลายไปได้ยังไง -- ผมคงจะเป็นคนทำล่ะนะ. "

( หลังจากการจู่โจม ภาพตัดมาที่บิช็อปอยู่นอกค่ายที่ลุกเป็นไฟ ในอุ้งมือของเขามีแสงสีแดง คาดว่าพลังพิเศษของเขาคงตื่นขึ้นแล้ว )

ภาพตัดมาที่เมืองใหญ่ผู้คนคับคั่ง

" ผมเพียงหวังว่า มันจะใหญ่โตพอที่จะหลบซ่อนตัว "

" ผมอายุได้เจ็ดขวด โดดเดี่ยว หิว และ มีรอยสักอันเบ้อเริ่มบนใบหน้า "

" ผมไม่เคยได้เห็นโลกที่อยู่ภายนอกค่าย "

" ทุกคนที่ผมเดินผ่านในช่วงนี้ดูจะมีแต่ชั้นไขมันโดยเฉพาะ หลังจากการประหารกลุ่มกบฏ "

( ดูสิครับอ้วนกลมกันทุกคน )

" ผมไม่มีความเชี่ยวชาญ ไม่มีความสามารถ ไม่มีกรอบเกณฑ์ใช้อ้างอิงในการจัดการความอลหม่านรอบๆตัว "

" ผมรู้สึกว่าจะนึกขอบคุณ การอ่านเขียนได้นิดๆหน่อยๆ ที่คุณย่าสอนผมมา "

" หลังจากผ่านไปพักหนึ่ง ผมไม่คิดถึงเรื่องพวกนั้นแล้ว "

" ผมคิดถึงแต่เพียงว่า จะทำยังไงกับความหิว"

และลงเอยเหมือนวงเวียนชีวิตทั่วๆไปครับ บิช็อปก็ขโมยเพื่อประทังความหิว

" ผมได้ยินเสียงไซเรนว่อน แต่ ไม่รู้ว่า พวกเขาเป็นอะไร "

" ไม่รู้ด้วย ว่าอะไรคือ ตำรวจ - รู้จักก็แค่ ผู้คุมในค่าย "

" แต่ผมรู้ว่าเสียงไซเรนเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับผม ผมคงทำสิ่งที่ผิดพลาด และ เหมือนท้องฟ้าส่งเสียงอื้ออึงลงมาใส่ผม "

ภาพตัดมาที่ตรอกแห่งหนึ่ง ชายเงามืดพิงกำแพงทักทายบิช็อป
เขาคว้าแขนบิช็อปไว้

บิช็อป - คุณ คุณเป็นใคร ?

ชายคนนั้น ถอดหมวก เผยให้เห็นใบหน้า ( ลองพิจารณาเงาบนใบหน้าและตาดำๆอย่างนี้ดูสิ คุณคิดว่าใครครับ ? )
เอ็กซ์แมน - ฉันเหรอ ? ฉันคือ เอ็กซ์แมน คนนึง ( คำว่า X-man ถ้าไม่ใช่พูดถึง X-man ที่ชื่อเนธ เกรย์ จะหมายถึงคนหนึ่งในกลุ่ม X-men ).. และตอนนี้ น่าจะมีเพียงแค่คนเดียวในโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้ โลกที่ได้ยัดเรื่องระยำใส่ตูดมิวแตนท์ของแก.

อธิบาย
1. Child of Atom ในโลกของมาร์เวล เป็น สแลงที่หมายถึง มิวแตนท์ มีหัวหนังสือ X-men ตอนหนึ่งชื่อ Children of Atom เป็นเรื่องของนักเรียนรุ่นแีรก

X-MEN CURSE OF THE MUTANTS 01

2010-12-27T12:43:00.000-08:00

ยูเนี่ยน สแควร์ ซานฟรานซิสโก เด็กแว้นท์สองคนถูกชายในชุดเสื้่อคลุมสีดำเดินชน

ใกล้กันนั้น .. พิกซี่และจูบิลี่กำลังนั่งคุยกันในร้านกาแฟกลางแจ้ง

ชายชุดดำ เดินมาถึง เขาถอดเสื้อคลุมออกและพูด ออกมาว่า " เพื่อคนของฉัน..... " พร้อมกันนั้น ร่างของเขาก็มีควันพวยพุ่งออกมา

แล้วชายชุดดำ ....ร่างของเขาก็เกิดระเบิด...เขาีระเบิดตัวเอง

ชายชุดดำระเบิดตัวเองใกล้กับจูบิลี่ .. พิกซี่วิ่งเข้ามาด้วยความเป็นห่วง ในขณะที่ จูบิลี่นั่งตะลึงในกองเลือดเนื้อของชายชุดดำ

อีกด้าน ชายหญิงคู่หนึ่ง จับตามอง เหตุการณ์นี้
หญิง - มันดูเป็นไงบ้างที่รัก ?
ชาย - มันเป็นแผนที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบเลยล่ะ.

ยูโทเปีย เกาะที่เป็นบ้านของเอ็กซ์เมน ชายฝั่งซานฟรานซิสโก
ไซคล็อปกับวูล์ฟเวอรีน กำลังดูรายงานข่าวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น วูล์ฟเวอรีนบอกว่า มันน่าจะเป็นผู้ก่อการร้ายอัลไกด้า ส่วนไซคล็อปว่ามันน่าจะเป็น ญิฮัด แต่พิกซี่มาบอกว่า - ไซคล็อป คุณน่าจะลงไปดูที่ชั้นล่างดีกว่า

จูบิลี่ - นี่จริงจังนะ คุณ ฉันสบายดี
ดร.เนเมซิส - โอ้ ฉันเสียใจด้วย. ฉันคิดว่าด้วยปริญญาในหลายสาขาเฉพาะทางของฉันทำให้ฉันมีอำนาจตัดินใจที่นี่. ฉันลืมไปว่าเธอยังเป็นวัยรุ่นที่อยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ. ที่จริงแล้ว ที่รัก เธอยังต้องเล่าอะไรมาอีกหน่อย ดังนั้น ช่วยนั่งอยู่ก่อน

ดร.คาวิต้า - เธอจะต้องขอโทษคุณหมอที่ดีคนนี้นะ เขาไม่จำเป็นต้องมาดูแลเรื่องเล็กๆน้อยข้างเตียงเลย

จูบิลี่ - โอ เย้. นี่มันกลุ่มปัญญาชนหัวไข่ ยินดีมาก คุณเป็นมิวแตนท์ที่ฉลาดที่สุดในกลุ่ม -- อุ้ช !
ดร.คาวิต้า - ฉันต้องขออภัยจูบิลี่ ฉันต้องขอเลือดเพิ่มเพื่อตรวจดูหลักฐานทั้งหมด

ไซคล็อป - ฟังจากที่เธอกำลังเป็นอยู่ก็รู้แล้วว่าเธอกำลังตื่นตกใจ แม่หนู.
พิกซี่ - บอกไปเลย จูบิลี่ บอกพวกเขาถึงสิ่งที่เธอบอกฉันเรื่อง มนุษย์ระเบิด น่ะ

จูบิลี่ - เยี่ยม นั่นไม่ใช่ระเบิด เขาแค่ถอดเสื้อโค้ทและผิวของเขาเริ่มประทุ และ จากนั้นเขา เหมือนกับ แตกกระจุย

ไซคล็อป - ถูกแดดเผาตอนกลางวัน มีหลายสิ่งที่ฉันคิดออก ?

วูล์ฟเวอรีน - ไอ้ขี้ก้าง นายไม่เคยอยากรู้สิ่งที่ฉันคิดเลยใช่ไหม ?

ท่าเีิรือประมง สิ่งมีชีิวิตประหลาดโผล่ขึ้นมา คนที่อยู่ที่ันั่นคิดว่า มันเป็นมิวแตนท์ และ มันก็เริ่มฆ่าคนที่นั่น

ดร.คาวิต้า - เธอเหมือนจะติดเชื้อในระหว่างการระเบิด คือว่าเลือดสาดมาในพื้นที่หลายส่วนของร่างกาย ลำคอ ตา โพรงจมูกหรือปาก ทั้งหมดมันติดง่ายมาก.

ไซคล็อป - แล้วเธอจะเป็นไง ?

ดร.เนเมซิส - ไม่ เธอยังไม่มีการเปลี่ยนสภาพเป็นอย่างที่คุณคิด นั่นยังอีกนาน แต่ การติดเชื้อในกระแสเลือดของเธอมันแพร่กระจายเร็วมาก. มีเพียงเวลาเท่านั้นที่บอกได้ และ ตอนนี้ นั่นคือสิ่งเป็นข่าวร้ายสำหรับเด็กสาวของพวกเรา. แน่นอนว่า นั่นคือภาพรวมที่เราต้องขบคิด

ไซคล็อป - ภาพรวม ?

ดร.เนเมซิส - ฉันหวังว่าคณจะรับฟังคำของฉันง่ายๆ นั่นคือ ความรู้ในสาขานี้ของฉันยังไม่คอยเที่ยงตรงนัก

ดร.เนเมซิส - ไวรัสที่มันถูกผลิตขึ้นมา การระเบิดมันหมายความเกินกว่าการก่อการร้ายกระจอกๆ ผู้ก่อเหตุต้องการจะแพร่กระจายไวรัส

ไซคล็อป - แล้วคุณรักษามันได้ไหม ?

ดร.เนเมซิส - แน่นอน ทั้งหมดที่ผมต้องการคือเวลาสิบปีและเงินทุนสิบล้านดอลลาร์. ฉันเกรงว่ายิ่งเวลาผ่านไป จูบิลี่ของเราจะยังติดเชื้ออยู่.

จูบิลี่ - ฉันได้ยินชื่อของฉันนะ. อะไรจะเกิดขึ้นต่อล่ะ ?

ทุกคนหันไปมองทางจูบิลี่

จูบิลี่ - ทุกท่าน ?

แปซิฟิก ไฮ
คนแก่ - ลิซ่า กลับมาที่เตียงเหอะ มันเพิ่งครึ่งคืนเอง.
ลิซ่า - ฉันนอนไม่หลับ หัวใจของฉันกำลังเร่งเครื่อง. รัตติกาลมันช่างดูจะสว่างไสว. รัตติกาลต้องการตัวฉัน.
คนแก่ - ฮือ ? เธอเพิ่งได้แผลจากสิ่งนั้นเมื่อเช้านี้เอง. ฉันรู้ว่ามันน่าหงุดหงิด แต่ เธอจำเป็นต้องพักผ่อน. มาที่เตียงเหอะ โอเค ?

คนแก่.- ลิซ่า ?

สาวที่ชื่อลิซ่าก็หายตัวไปทางระเบียง

ยามรัตติกาล แวมไพร์ทั้งสามตน ตัวแรกคือหญิงสาวรูปงาม (รู้สึกจะชื่อ อไลซซ่า ) ชายในสูท ( แบรดลีย์ ) และ แวมไพร์ตัวที่โผล่มาที่ท่าเรืองประมง ( ขอเรียกว่า ??? ไปก่อน )
??? - ดูที่เหยื่อสิ พวกมันดูคล้ายฝูงหนูเลย.
ลิซ่่า - คุณเรียกฉันสินะ
??? - นี่เป็นสิ่งหนึ่งเป็นความยาวนานที่สุด
??? - เธอมาเพื่ออุทิศตนเพื่อพวกเรา ใช่มั้ย ที่รัก ?
ลิซ่า - ใช่ ฉัน .. กระหาย.
??? - ขอให้พวกเราได้ดับความกระหายของหมู่เราร่วมกันเถอะ

แบรดลี่ย์ - ฉันนับได้ยี่สิบสี่คน. ฉันคิดว่าพวกเราทำได้ดีกว่าและ คนเดียวที่ เขา ต้องการไม่ได้อยู่นี่
อไลซซ่า - ไม่ต้องกังวล สิ่งเหล่านี้จะเป็นระเบิด เป้าหมายของพวกเราได้รับไปในขนาดที่น้อยกว่า แต่ เธอจะมาหาพวกเรา เมื่อเชื้อทีติดอยู่ในกระแสเลือดของเธอเติบโตจนแข็งแรงพอ.
แบรดลี่ย์ - ฉันก็หวังแบบนั้น
- ฉันยังอยากเห็นว่าเรื่องนี่จะดำเนินไปได้อย่างถูกต้องแค่ไหน
อไลซ่า - อย่ากังวลเรื่องนี้เลย แบรดลี่ย์

"แผนหลักกำลังดำเนินไปอย่างสมบูรณ์"

ไซคล็อป - เราต้องออกไปตรวจสอบเรื่องนี้ ในพื้นที่ของเรา ในความรับผิดชอบของเรา.

สตอร์ม - ฉันจะไปเอง

วูล์ฟเวอรีน - อุ้ อุ้ ถ้านั่นมีโอกาสมากว่านี่เป็นคนที่เราคิดไว้ สตอร์ม. มันอาจเป็นความคิดที่ดีสำหรับเธอเพื่อทำให้มันกระจ่าง. เมื่อพิจารณาจากประวัติของเธอแล้ว

สตอร์ม - นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมมันน่าจะเป็นฉัน ฉันรู้จักเขา รู้ว่าเขาคิดอย่างไร ฉันสามารถจะ --

ไซคล็อป - ไม่ได้

ไซคล็อปถามวูล์ฟเวอรีน - นายอยากได้ใคร ?
วูล์ฟเวอรีน -ขึ้นอยู่กับ นายอยากเห็นแบบไหน หรือ ปล่อยให้ฉันจัดการเรื่องนี้.

ไซคล็อป - เริ่มติดตามสถานการ์ณตั้งแต่ตอนนี้ แต่ถ้ามันได้มายากลำบากนัก ..

วูล์ฟเวอรีน - ก็เอาความยากลำบากกลับไปซะ..

ย่านดาวน์ทาวน์ - วูล์ฟเวอรีน เลือก แองเจิ้ล และ พิกซี่ มาตรวจสอบพื้นที่ พอถึงประตูบานหนึ่ง วูล์ฟเวอรีนบอกว่า - ไม่ได้มีแต่พวกเราที่นี่

พวกเขาเจอกับพวกกุ๊ยแต่พวกมันก็โดนอัดราบในเวลาไม่นาน (เปลืองหน้ากระดาษจริงๆ)

วูล์ฟเวอรีนกับพิกซี่เข้าประตูมา
พอเขาเปิดไฟ แวมไพร์ตัวหนึ่งก็จู่โจมเข้าหาเขา - เลือดของแกมันอุ่นและหอมหวาน

วูล์ฟเวอรีนเสียบอกแวมไพร์เข้าให้
แวมไพร์บอกว่า - จ้าวแห่งแวมไำพร์กำลังจะมาถึง โลกใบนี้จะต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล
แต่พอพูดจบวูล์ฟเวอรีนก็ฟันคอแวมไพร์ขาด

ดร.คาวิต้า - ความอึดอัดของคุณแสดงออกมาชัด
จูบิลี่ - ฉันสบายดี.

ดร.คาวิต้า - เธอเป็น ในความเป็นจริง ทั้งหมดต้องไม่ค่อยสบาย การเกลียดแสงแดดเป็นอาการแรกที่จะแสดงออกมา เธอจะต้องยืนยันสิ่งหนึ่ง เธอต้องออกไปนั่งข้างนอก คุณต้องออกไปจากตรงนั้นเพียงแค่ยี่สิบห้านาทีและคุณจะดูซีดลงภายในไม่กี่วินาที

ดร.คาวิต้า - ที่จริงมันเป็นเรื่องสำคัญ ฉันควรวัดสัญญาณชีพเพื่อให้แน่ใจว่าคุณ --
จูบิลี่ - อย่ามาแตะต้องฉัน ( เธอหงุดหงิดมาก )
จูบิลี่ - ฉัน ฉันเสียใจ มันแค่รู้สึกว่า ฉัน..ฉัน

จูบิลี่ - ฉันจำเป็นต้องอยู่ลำพังสักพัก ได้โปรด

ดร.เนเมซิส - เรากำลังศึกษาเรื่ององค์ประกอบและรูปทรงของไวรัส มันดูเหมือนถูกออกแบบมาให้โจมตีสมองส่วนไฮโปธาลามัส กับ..ผลลัพธ์ที่น่าสนใจ

ดร.เนเมซิส - มันเป็นความฉลาดที่ชั่วร้ายของวิศวพันธุกรรมอย่างแท้จริง. ความอยากที่มาจากสมองส่วนกลาง
ไซคล็อป - อธิบายสิ.

ดร.เนเมซิส - เมื่อหญิงมีครรภ์เกิดอยากกินของดอง มันคือวิธีการที่ร่างกายส่งสัญญาณว่าต้องการสารอาหาร เยี่ยม บางที ความยากต้องเชื่อมโยงเข้าสู่แกนกลางของสมองที่เกี่ยวข้องกับสภาวะจิต เชื่อมโยง ความต้องการทางกายเข้ากับสภาพจิตใจ. ผมบอกเรื่องนี้อย่างงี่เง่าว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติ

ไซคล็อป - เรื่องธรรมชาติ มีข่าวดีกว่านี้อีกไหม ?
ดร.เนเมซิส - ยินดีที่คุณถาม. มันไม่จำลองตัวนอกร่างที่มันติดต่อ มันจึงไม่แพร่กระจายได้ง่ายๆ ดูเหมือว่าเราต้องพยายามเลี่ยงไม่ให้มันเกิดการระบาด

มีสัญญาณเตือนดังขัดจังหวะ

วูล์ฟเวอรีน - ในเซฟเฮ้าส์ห่างจากสแควร์ไม่กี่บล็อก -- อาวุธ ชุดรบ และ อีกหลายร่าง. พวกเขาทั้งหมดดูยังสดๆ สถานการณ์ดูเหมือนจะมาและจะไปจากเราได้ในทุกทิศทางและ ฉันคงต้องใช้เวลานานมากในการขนพวกมันออกไป

ไซคล็อป - พวกเขาได้ยึดหัวหาดเอาไว้ นั่นไม่ค่อยดีนัก

วูล์ฟเวอรีน - นั่นมากไปแล้ว.
- ฉันได้จัดการตัวดูดเลือดกระจอกๆไปตัวหนึ่ง เธอบอกว่า จ้าวแห่งแวมไพร์อยู่ในเมืองนี้แล้ว

ไซคล็อป - เรียกทีมของนายมา โลแกน
ไซคล็อป - เป็นเวลาของเอ็กเมนซ์ที่จะหยุดยั้ง้สงคราม

" เราได้เอาตัวเราเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับ ปัญหาของแดร็กคูล่า แล้ว "

ภาพสุดท้ายจูบิลี่ ออกจากเงา มาอยู่ท่ามกลางอาทิตย์ยามเย็น เธอเอามือบังแสงเอาไว้

อธิบาย
1. Jubilee (ชื่อจริง จูบิเลชั่น ลี ) เธอเป็นมิวแตนท์ที่มีพลังสร้างระเบิดแสงจากปลายนิ้ว วูล์ฟเวอรีนเป็นคนพาเธอเข้าสถาบันซาเวียร์ ความสัมพันธ์ของเธอกับเขา้เหมือนพ่อกับลูกสาวและอาจารย์กับศิษย์
2. การระเบิดตัวเองนั้น เป็นแผนการแพร่กระจายเชื้อแวมไพร์ที่ถูกผลิตขึ้นให้กับฝูงชน ซึ่งคือคนที่ออกมาในยามค่ำคืนของคืนนั้น

X-MEN | SECOND COMING FINAL 014 | NOT THE END

2010-12-25T19:45:00.000-08:00

บทที่1
ชาร์ล ซาเวียร์

มันรู้สึกเหมือนเป็นความฝันที่เป็นได้ทั้งเป็นไปไม่ได้และเป็นความจริง.
เป็นไปได้ว่ามันคือเสียงที่ก้องกังวานอยู่ในความรู้สึกของพวกเขา
แรงสั่นสะเทือนกระจายออกไปภายใต้สิ่งที่เธอได้แสดงให้เห็น.
ความหวาดกลัวและความโล่งใจ
ความชอกช้ำและความหวั่นกลัว

ช่างบริสุทธิ์
ความรู้สึกที่ไม่มีการแต่งเติมใดๆ
ดังนั้น จึงไม่ค่อยพบเจอในช่วงชีวิตที่เราลืมตาอยู่

แต่ ผมคิดว่า มันเป็นมากกว่านั้น
กระแสแห่งความโหยหา
มันรู้สึกค่อนข้างคล้ายกับความฝันของผม

ความฝัน

ที่หลังจากนั้น มันก็ผ่านไป

โฮปลงมาสู่พื้นเธอดูหมดเรี่ยวแรง วูล์ฟเวอรีนวิ่งเข้ามาประคองแต่เธอผลักทุกคนออกไป
เธอหมอบกับพื้นข้างๆแขนกลของเคเบิ้ล

และเธอได้เป็นเด็กผู้หญิงตัวน้อยอีกครั้ง

โฮป - นาธาน ...

เด็กผู้หญิงตัวน้อยคนที่สูญเสียพ่อของเธอไป

.......

โฮปค่อยลืมตา เธอเห็นบีสต์กับโคลอสซัสในเครื่องอะไรสักอย่าง
บีสต์ - นายพร้อมนะ ?
โคลอสซัส - พร้อม.
บีสต์ - สาม ...สอง ...หนึ่ง
บีสต์สับสวิทซ์เดินเครื่อง

โคลอสซัสร้องอ้ากๆๆ เพราะบีสกำลังดัดแขนของเขาให้เข้าที่
โฮป มองตะลึง - โห

บีสต์ ตรวจแขนของโคลอสซัส
บีสต์ - อืม.. เธอฟื้นแล้ว ..
- กระดูกเข้าที่ ขอโทษนะ ขอพักแรงดันอีก 25000 P.S.I ไว้ก่อน

บีสต์มาตรวจดูโฮป
บีสต์ - มองมาที่ฉัน
โฮป - หนูสลบไปนานเท่าไหร่คะ ?
บีสต์ - เท่าที่คิดก็เกือบสามสิบชั่วโมง ขอโทษด้วยนะ ทั้งหมดมันอาจไม่แน่นอน เธอดูสบายดี ฉันจะกลับมาตรวจเธออีกรอบ...

บีสต์ผละมาทางดร.เนเมซิสที่ตรวจอาร์กแองเจิ้ล
บีสต์ - คุณคิดว่าไง เนเมซิส ? ปีกไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเหมือนกับเนื้อเยื่อบนผิวหนังของโคลอสซัส. ผมสงสัยว่าเขารักษาตัวได้เองในขณะที่อยู่ในรูปแบบนักล่านี่ ( ในฟอร์มนี้ อาร์กแองเจิ้ลมีฮีลลิ่งแฟกเตอร์ พลังรักษาตัว ไม่มากเท่าวูล์ฟเวอรีนแต่ก็พอใช้ได้ )
บีสต์ - ฮมมม ( บีสต์เกลียดฟอร์มอาร์กแองเจิ้ลของแองเจิ้ล เขาไม่ชอบนักฆ่า )

ดร.คาวิต้าทำแผลไอซ์แมน
ไอซ์แมน - ดูเป็นไงบ้างหมอ ?
ดร.คาวิต้า - ดีขึ้น แทบเป็นปกติ น้ำแข็งบนผิวของคุณก็คล้ายกับเป็นตัวเชื่อมให้กล้ามเนื้อของคุณติดกัน. อาจเหลือรอยแผลเป็นเล็กน้อย

บ็อกซ์กับคาร์ม่า
คาร์ม่า - คุณล้อฉันเล่นหรือเปล่า ?
บ็อกซ์ - อะไรนะ ?
คาร์ม่า - คุณเคยบอกว่ามันจะดูเซ็กซี่ไง...
บ็อกซ์ - มันเซ็กซี่ เชื่อผม พวกอวัยวะเทียมทุกอันที่เห็นขาข้างนี้ต้องรู้สึกอิจฉาแน่ๆ
คาร์ม่า - พระเจ้า คุณนี่พิลึกคน
บ็อกซ์ - เธอเรียกผมว่าคนพิลึก หวานใจ ไม่ใช่คุณหรอก ( บ็อกซ์คุยกับขาเทียม )

แม็กนีโต - มันได้ทำให้เธอเสียไปไม่น้อยกว่าหนึ่งสัปดาห์ หรือไม่ใช่แบบนั้น ?
โฮป - อีริค.. คุณพูดถึงเรื่องอะไร ?
แม็กนีโต - ที่ฉันเคยถามไว้ตอนเราพบกัน ถ้าการมาถึงของเธอได้ทำให้เราได้ปลดปล่อยจากพวกนั้นที่พยายามสังหารเรา. เธอขอเวลาจากฉันหนึ่งสัปดาห์

โฮป - หนูแค่พูดขำๆ.
อีริก - นั่นเป็นความจริงในขำขันของเธอ มันดูคล้ายเป็นอย่างนั้น ฉันได้ยินว่าเธอทำลายบาสชั่นจนสิ้นซาก อย่างกับว่า เขาเป็นของเล่นชิ้นหนึ่ง
โฮป - หนูจำอะไรไม่ได้เลย

โฮป - นั่นมันเลวร้ายมากใช่ไหมคะ ? ทำให้พวกเขาคิดว่าหนูเป็นสิ่งอันตรายอีก ?

เฮลลิออน - อ้า มานี่เลย ทำไมทุกคนควรจะคิดอย่างนั้นน่ะเหรอ ?

เฮลลิออน - ฉันน่าจะได้เกาหัวสำหรับเรื่องนี้นะ แต่เยี่ยมเลย เธอก็รู้ ? เพราะแบบนั้น เธอคงรู้นะว่าฉันจะไปหาอ่างใส่น้ำล้างก้นดีๆได้ที่ไหน ? (ประชดนะครับ เพราะมือเขาขาดทั้งสองข้าง )

แม็กนีโต - ไอ้หนู.
เฮลิออน - อะไร (ฟระ)?!

แม็กนีโต - รีบวิ่งไปให้ไกลเดี็ยวนี้เลยนะ (ขู่)
เฮลลิออน - โอเค

แม็กนีโต - เราน่าจะพักผ่อน อย่าเพิ่งคุยอะำไรมากกว่านี้เลย และ อย่าเป็นกังวลในเรื่องของตัวเอง

แม็กนีโต - มันเป็นเวลาที่น่าจะได้ประโยชน์กับเรา มากกว่าที่จะคิดเรื่อง อันตราย

แล้วโฮปกับแม็กนีโตก็หลับไป

บทที่ 2
ตัดมาที่อดีตของโฮปและเคเบิ้ล ในสงครามครั้งหนึ่ง
โฮป - คุณจัดการเขา หนูคิดว่าชายคนนี้เป็นคนสุดท้ายของพวกมันแล้ว

โฮป - พวกมันเตรียมการซุ่มโจมตี ทันทีที่คุณก้าวผ่านประตู พวกมันก็จะลงมือกับคุณ
เคเบิ้ล- ใช่ ฟังดูดี เราทั้งคู่น่าจะหันไปเข้าทางหน้าต่าง.

เคเบิ้ล -ทำงานได้ดี แม่หนูผมแดง. ตอนนี้ ตรวจค้นดู ลูกกระสุน และ น้ำ พวกเราเหลือสองอย่างนั้นน้อยแล้ว

พวกเขาค้นตัวทหารที่ตาย เดินข้ามทะเลทราย และ พักก่อกองไฟ

เคเบิ้ล - โฮป หนูมีอะไรอยู่ในใจหรือเปล่า ?
โฮป - ฮึ ?

โฮป - เปล่าหรอกค่ะ หนูคงจะเหนื่อย
เคเบิ้ล - ฉันรู้ว่าเธอดีกว่านั้น ลืมมันไปซะ เธอคิดว่าทหารพวกนั้นยังจะตามพวกเรามามั้ย ?
โฮป - ไม่ค่ะ

โฮป - มันเพิ่งจะ .. วันนี้ คุณเกือบตาย. ตอนที่หมอนั่นเล็งปืนมาทางคุณ
- ถ้าหากคุณช้ากว่านั้นซักครึ่งวินาที เขาจะหั่นคุณเป็นสองเสี่ยง

เคเบิ้ล - ฉันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นและเขาก็ทำแบบนั้นไม่ได้
โฮป - นั่นทำให้ หนูหยุดคิดถึงมันไม่ได้
เคเบิ้ล - เรื่องอะไร ?

โฮป - เรื่องการเดินถอยกลับ ข้ามทะเลทราย หรือ ทะเลทรายอื่นๆ เพียง ลำพังคนเดียว
เคเบิ้ล - นั่นจะไม่เกิดขึ้น ..หนูจะไม่ได้ไปจากฉันง่ายนักหรอก

ทุกคนต่างมารวมตัวกันในงานศพของเคเบิ้ล

ไซคล็อป อ่านคำอาลัยได้เพียงแค่ -- ลูกชายของผม -- นาธาน

แต่เขาไม่สามารถเอ่ยอะไรออกไปได้อีกและฟุบหน้าลงกับแท่นพิธี

เขาโศกเศร้ากับการตายของนาธานไม่แพ้โฺฮป

โฮป ออกมากล่าวคำอาลัยแทน
โฮป - นาธาน คริสโตเฟอร์ ซัมเมอร์ได้เกิดมาเพื่อเข้าสู่การสู้รบและชีวิตของเขาได้กลายเป็นสงคราม ตลอดเวลาที่หนูได้รู้จักกับเขา เขาเอนกายลงนอนเป็นเวลาสิบนาทีก็ถือว่ายาวนานแล้ว เขากินในขณะที่แผ่นหลังพิงกับข้างฝา ไม่เคยนั่งลงเลยจนกระทั่งนานพอที่จะตกเป็นเป้าหมายได้อย่างง่ายดาย
         คุณรู้ว่าหนูหมายถึงอะไร ทั้งหมดที่คุณทุกคนรู้นั่นคือสิ่งที่หนูหมายถึง เขาเป็นทหารหาญ ในทุกกระเบียดนิ้วของเขา เคเบิ้ลเป็นทหารหาญ
        และ ต่อไปนี่คือ คำภาวนาสามประการที่ทหารหาญได้อธิษฐานขอ.
        จงสู้เพื่อสิ่งที่สำคัญ-- สิ่งนั้นคือความจริง
        จงตามหาเพื่อนรักที่เขารักและไว้ใจว่าจะต่อสู้อยู่เคียงข้างกาย
        และ จงตายลงแทบเท้าของเขา

        พ่อของหนูได้รับมาครบทั้งสามประการ ดังนั้น อย่าคร่ำครวญเพื่อเขาเลย
         ไม่มีใครสักคน
          ไม่มีใครสักคนจำเป็นต้องเสียน้ำตาให้กับนาธาน ซัมเมอร์ส

       แล้วหยาดน้ำตาของโฮปก็หลั่งไหล

พอพ้นจากงานศพ โฮปก็อยู่อย่างเดียวดาย พวกมิวแตนท์ที่เป็นนักเรียนของสถาบันซาเวียร์รุ่นอายุใกล้เคียงที่สุดพวกเขาก็ลังเลที่จะเข้าไปคุยกับโฮป โดยเฉพาะ หนุ่มขี้กังวล พรอดิจี้

แมทช์ (Match) (หนุ่มที่หัวไฟลุก)ยืนห่างๆ
ลัว(Loa) - ควรจะมีใครสักคนอยู่กับเธอนะ
บลิง(Bling) - แต่ เธอจะพูดอะไร ? เรื่องอะไรที่เธอจะพูดกับหล่อน ?

บลิง - คุณคิดเรื่องนี้อย่างไร ?
พรอดิจี้ - ฉันจะคิดว่าเธอเห็นสิ่งที่หล่อนทำนะ ? พลังของเธอทำงานอย่างไร ? ทุกสิ่งที่พวกเราทำได้ ทุกสิ่งที่พวกเราทั้งหมดทำได้ เธอทำได้หมดแล้ว
          - มันเหมือนมีใครบางคนปั้นตุ้กตาหมอผีวูดูด้วยชาติพันธุ์มิวแตนท์ทั้งหมด. นั้นคือสิ่งที่โฮปเป็น
          - เธอเป็นพวกเรา. พวกเราทั้งหมด

          " ดังนั้น ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เธอต้องการจะพูดกับหล่อน"
          " หล่อนน่าจะรู้หมดแล้ว "

โร้ก - สก็อต คุณต้องการคุยกันตอนนี้และวันนี้ จริงๆเหรอ ?
ไซคล็อป - ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ? มันไม่ได้จะมีประเด็นอะไรมากมาย. สาเหตุมาจากคุณ โร้ก,เราเกือบต้องสังเวยเธอ ( โฮป ) ไปแล้ว

โร้ก - ที่โฮปได้พูดมา เคเบิ้ล เธอ ทั้งคู่ต้องการให้เธอเป็นตัวเธอเอง. ไม่ใช่เพื่อตายแบบหลบๆซ่อนๆในโพรง. เพื่อไปอยู่กับผู้คนที่กำลังจะตายในนามของตัวเธอ.
ไซคล็อป - เรื่องนี้ทั้งหมดรู้สึกสมบูรณ์แบบ ยกเว้น การตายของเคิร์ธ -- การตายของนาธาน -- แค่นั้นก็หมายถึงทุกสิ่งทุกอย่าง ถ้าหากเธอรอดชีวิตมา ผมคิดว่าคุณเข้าใจเรื่องนั้น

ไซคล็อป - ผมยังคิดอีกด้วยว่า คุณจะทำงานเช่นเดียวกับส่วนหนึ่งของทีม
โร้ก - ฉันก็ยังทำแบบนั้นเสมอล่ะ --
ไซคล็อป - ได้โปรด การตัดสินใจของคุณได้ทำลายแผนการณ์ของพวกเราแตกเป็นเสี่ยงและคุณทำมันได้แค่เพียงคนเดียว

ไซคล็อป - โฮปเป็นความรับผิดชอบของคุณและเธอไว้ใจคุณ ดังนั้น ผมจำเป็นต้องให้คุณอยู่ที่นี่และช่วยเธอจัดการเรื่องทั้งหมดนี้ แต่ หลังจากสิ่งที่คุณทำ ผมต้องเห็นว่าคุณเป็นคนไม่รักษาคำสั่ง ( ไซคล็อปสั่งให้โร้กคุมโร้กให้อยู่ที่ยูโทเปีย แต่โร้กกลับพาโร้กไปสู้ที่โกลเด้นเกท มันถือเป็นการขัดคำสั่ง )

ไซคล็อปหันหลังให้โร้กแล้วบอกว่า - คุณถูกคัดชื่อออกจากกลุ่มประจัญบาน จนกว่าผมจะสั่งเป็นอย่างอื่น.และอย่าคิดว่าคำสั่งจะเปลี่ยนแปลงโดยเร็วนี้

วูล์ฟเวอรีน - ปล่อยฉันไว้คนเดียวเถอะ.
สตอรม์ - ฉันทำงั้นไม่ได้หรอก นายกำลังทำอะไรอยู่โลแกน

วูล์ฟเวอรีน - ทุกสิ่งดูกระจ่างขึ้น เมื่อลงมาที่นี่. มันเคยฝังในหัวของฉันเรื่องที่ว่าทุกคนได้มากันเพื่อแสดงสิ่งที่อยู่ในใจของตัวเอง. เมื่อเร็วๆนี้เอง นักเรียนคนหนึ่งถูกฆ่า , คิดดูสิ พวกเขาทำกับบางสิ่งบางอย่างราวกับเป็นของที่ระลึกห่วยๆ พวกเขาจุดเทียนทิ้งเอาไว้บนแท่นบูชา ฉันยังต้องบอกว่า เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่ได้ปฏิบัติกับฉันเยี่ยงสัตว์ แต่ เขาตายแล้ว ...เขาตายไปและทำให้รู้ว่า ฉันคือใครอย่างแท้จริง ( วูล์ฟเวอรีนไม่ค่อยพอใจพิธีศพที่ำพวกเอ็กซ์เมนจัดให้ไนท์ครอเลอร์ )

สตอร์ม - เขาคิดผิดไหมล่ะ ?
วูล์ฟเวอรีน - เปล่า.
สตอร์ม - ฉันพูดกับสก็อตเรื่องเอ็กซ์ฟอร์ซ. เขาบอกว่า เขาสั่งนายให้ทำมันเอง เขาเป็นคนรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดไปเต็มๆ. ฉันหัวเราะใส่เขา ฉันหัวเราะที่บางคนที่ทำให้นายทำอะไรบางอย่าง แม้กระทั่งสก็อตก็เหอะ
สตอร์มหยิบภาพถ่ายเก่าๆมาดู ในภาพมีไนท์ครอเลอร์- พระเจ้า ช่วยลูกด้วย ฉันรู้สึกว่าฉันแก่แล้ว โลแกน
สตอร์ม - ทุกเวลา ฉันรู้สึกเหมือนฉันได้ร้องไห้ด้วยน้ำตาทุกหยดหยาด .. นั่นเพื่อให้ได้เขาคืนมาอีกครั้ง

สตอร์ม - ฉันจะเอารูปใบนี้ไปนะ. นายอาจจะพยายามและจะฆ่าฉัน ถ้านายรู้สึกเหมือนกัน.
ถ้าไม่ใช่อย่างนั้น ตอนนี้นายจะทำอะไร ?
วูล์ฟเวอรีน - 'โร่ ( ย่อมาจาก โอโรโร่ ชื่อเล่นของสตอร์ม )
สตอร์ม - นายล่าและสังหารศัตรูของเรา ก่อนที่พวกมันจะมาจัดการเรา. นั่นเป็นสิ่งที่เอ็กฟอร์ซทำ มันถูกต้องใช่ไหม ?

สตอร์ม - เพราะที่ถูกตอนนี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่นายแตกต่างจากศัตรูของเรามีแค่การตีความเท่านั้น บอกสิ ว่าฉันผิด โลแกน.

วูล์ฟเวอรีน- เธอไม่ได้ผิดหรอก. แต่ เธอก็ไม่ได้เป็นมากกว่าสิ่งที่เธอเป็นใช่ไหม ? เธอต้องการตัดสินพวกเราบนแท่นพิพากษาของเธอ ? ปล่อยประเด็นนั้นไปก่อน. แต่เอ็กซ์ฟอร์ซได้อยู่ข้างนอกนั่นเพื่อปกป้องทุกอย่างในนี้ พยายามปกป้องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ด้วยทุกวิถีทางที่เราสามารถทำได้. ถ้านั่นทำให้พวกเราดูเป็นคนเลว ฉันจะต้องขอฉุนเฉียวสักหน่อยเพื่อเรื่องนั้น

สตอร์ม - เอ็กซ์เมนไม่ฆ่าใคร เราพูดแบบนั้นเสมอเลย ใช่มั้ย ? นั่นคือเส้นแบ่งที่ลางเลือนมาตลอดหลายปี แต่ นายกับสก็อตทำมันที่นี่..และ มี ราห์เน่ และ เจมส์ และ ลอร่า ...

วูล์ฟเวอรีน - ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้น ฉันไม่เคยต้องการให้แม้กระทั่งสก็อตมาเกี่ยวข้องด้วย. เขามีความคิดที่จะฆ่าคนอย่างนั้นหรือ ?
นั่นมันไม่ใช่เขาเลย และ เธอก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ?
วูล์ฟเวอรีน - ถ้าฉันได้ทำมัน ถ้าฉันได้ืทำมันทั้งหมดอีกครั้ง ฉันจะฆ่าพวกมันให้มากกว่านี้ เพราะ บางที ถ้าหากฉันได้ฆ่าพวกมันมากกว่าเดิม เคิร์ธ น่าจะยังมีชีวิตอยู่.

สตอร์ม - ฉันเสียใจที่ได้ยินอย่างนั้น เพราะนั่นมันหมายถึง นี่อาจจะหมายถึงครั้งสุดท้ายที่เราจะได้นั่งดื่มด้วยกัน

( สรุปว่า เคลียร์กันไม่ลงเรื่องเอ็กซ์ฟอร์ซครับ สตอร์มไม่สนับสนุนการฆ่า แต่วูล์ฟเวอรีนบอกว่าไม่มีใครอยากฆ่าแต่ต้องฆ่าเพื่้อปกป้องคนสำคัญ )

ด้านนอกยูโทเปีย
วูล์ฟเวอรีน - เธอถูกปลดปล่อยแล้ว
เอ็กซ์ 23 - นี่ฉันกำลังถูกลงโทษหรือเปล่า ?

วูล์ฟเวอรีน - อะไรนะ? ไม่!
เอ็กซ์23 - งั้น ฉันก็ไม่เข้าใจแล้ว.
วูล์ฟเวอรีน - มันจบแล้วและถึงมันจะไม่ใช่อย่างนั้น ฉันก็ไม่อยากจะเอาเธอมาเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปมากกว่านี้อีก

เอ็กซ์23 - แต่ไซคล็อป สั่งให้ฉัน ทำ ..
วูล์ฟเวอรีน - ไม่ เธอไม่ต้องรับคำสั่งอีกแล้ว ได้ยินที่ฉันพูดหรือเปล่าลอร่า ? ฉันไม่น่าเอาเธอมาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเอ็กซ์ฟอร์ซ. ไซคล็อป เขาใช้เธอ ฉันเองก็ใช้เธอ.

สิ่งที่พวกเราทำมันไม่ต่างกับ เดอะ ฟาซิลิตี้ หรือ วีพอน พลัส หรือ ไอ้เลวตัวไหนก็ตามที่สร้างเธอขึ้นมา
วูล์ฟเวอรีน - เธอต้องตัดสินใจด้วยตัวเธอเองแล้วตอนนี้ ไม่มีใครอื่นอีก และ มีเพียงคำถามเดียวที่เธอต้องถามตัวเธอเองว่า เธออยากจะทำอะไร ?

เอ็กซ์23 - ฉันไม่เข้าใจ
วูล์ฟเวอรีน - เธอต้องการอะไร ลอร่า ?
เอ็กซ์23- ฉัน ฉัน ต้องการให้คุณบอกมาว่าฉันต้องทำอะไร.
วูล์ฟเวอรีน - เธอต้องการอะไร ?

เอ็กซ์23 -ฉันไม่
วูล์ฟเวอรีน -เธอต้องการอะไร ลอร่า ?
เอ็กซ์23 - ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ว่า ฉันต้องการอะไร!

วูล์ฟเวอรีน เหลียวกลับไป - นั้นเป็นจุดเริ่มต้นแบบหนึ่ง. เธอต้องการคำสั่งใช่ไหม? เธอต้องการปฏิบัติการใช่ไหม ? จงมีจุดมุ่งหมายเพื่อตัวเธอเองสักครั้ง.

( ฉากนี้มันสืบเนื่องมาจากที่วูล์ฟคุยกับสตอร์ม ตอนที่เอ็กซ์ฟอร์ซ เริ่มแรก มีทั้ง ราเน่ห์(วูล์ฟเบน) เจมส์ (วอร์พาธ) พวกเขาเป็นวัยรุ่น สตอร์มมองว่าพวกเอ็กซ์ฟอร์ซที่เป็นทีมสังหารอย่างน้อยก็ไม่ควรเอาเด็กๆมาร่วมด้วย ดังนั้น วูล์ฟเวอรีนจึงพยายามกันลอร่า(เอ็กซ์23)ออกไปจากทีม )

เกาะอัลคาทรัซ
ไซคล็อป - พวกเขาทุกคนมาพบและคุยกับฉันแล้ว แบบตัวต่อตัว. ทีมเก่าของเรา สตอร์ม โคลอสซัส ไอซ์แมน....ศาสตราจารย์ ซาเวียร์..เขาคงหงุดหงิดที่เห็นสิ่งที่อยู่ในความคิดของฉัน ที่ฉันไม่เคยนึกเสียใจในสิ่งที่เราทำเลย.และเขามองฉันเหมือนเขาเห็นคนแปลกหน้า

วูล์ฟเวอรีน - อย่าคิดว่ามันกำลังจะจบสิ้นสิ ไอ้ขี้ก้าง. นายคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าวันหนึ่งอเวนเจอร์หายตัวไป ?

ไซคล็อป - สตอร์ม ..ดูจะมีอาการมากกว่าเพื่อน. เธอหัวเราะ เธอหัวเราะและถามฉันว่า ฉันคิดว่าจีนจะคิดยังไงเรื่องเอ็กซ์ฟอร์ซ แล้วก็ แฮงค์ เขาจะไม่กลับมาอีกแล้ว
(สตอร์มเป็นเพื่อนรักของจีนเกรย์ ในเรื่องของไซคล็อปกับจีนเธอเข้าข้างจีนครับและออกจะไม่ชอบไวท์ควีนนัก ส่วนบีสต์ไม่ชอบเอ็กซ์ฟอร์ซและกรณีไวท์ควีน บางครั้งเขายังเห็นเธอเป็นอดีตวายร้าย)

ไซคล็อป - ฉันไม่รู้. เราจะเผชิญหน้ากับมัน แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ณ ตอนนี้ มันคือวันใหม่ และ เอ็กฟอร์ซจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของวันใหม่นี้.

วูล์ฟเวอรีน- นี่ฉันพลาดการประชุมหรืออะไรสักอย่างไปหรือเปล่า ? การรวมญาติ ในครั้งสุดท้ายที่ฉันได้มองดู นั่นคือเห็นการที่พวกเราเหลือรอดอยู่น้อยแล้ว ตอนนี้ เรื่องนั้่นเพิ่งผ่านไปแค่อาทิตย์เดียว และ แม่เมสไซอาห์ตัวน้อยของนาย ..

ไซคล็อป - ไม่ อย่าเอาเรื่องนี้ไปให้เธอแบกรับ โลกกำลังจะเปลี่ยนแปลง. ออสบอร์นไปแล้ว อเวนเจอร์กลับมาและ เอ็กซ์เมน...เราสามารถยืนหยัดเพื่อบางสิ่งอีกครั้งหนึ่ง ( เหตุการณ์ ดาร์กอเวนเจอร์และดาร์กไรจน์ )

ไซคล็อป - ชาติพันธุ์มิวแตนท์กำลังจะรอด โลแกน เรารับมือทุกอย่างที่บาสชั่นได้โยนมาใส่เราและเราทำให้มันผ่านพ้นไปได้

วูล์ฟเวอรีน - ไม่ใช่พวกเราทุกคน

ไซคล็อป - อาจจะมี กัปตันอเมริกา ไอรอนแมน และ ธอร์ มาเพื่อหยุดยั้งเรา. ปรกติแล้ว มันน่าจะสนุก. ฉันน่าจะไปอยู่ในกรงแล้วฉีกยิ้มบนใบหน้า เพราะว่า ฉันน่าจะทำเรื่องทั้งหมดอีกหน เพราะว่าสิ่งที่เราทำกันที่นี่ ฉันรู้ว่าสิ่งนั้น มีบางส่วน.. ทำให้เรารอดมาได้. เอ็กซ์เมนจะก้าวต่อไปและฉันไม่ต้องการให้เอ็กซ์ฟอร์ซเป็นส่วนหนึ่งของอนาคต
(ไซคล็อปคิดว่าถ้าเอ็กฟอร์ซยังอยู่วันหนึ่งพวกอเวนเจอร์อาจต้องกลายเป็นศัตรูของพวกเขา)

วูล์ฟเวอรีน - ดี. มันจะเป็นไปตามนั้น นายน่าจะไปนอนสักหน่อย ซัมเมอร์ส. นายดูเหมือนว่า .
ไซคล็อป - ขอบใจ โลแกน..ขอบคุณ

วูล์ฟเวอรีนเดินลึกเข้าไปในอัลคาทรัซ

วูล์ฟเวอรีน - ขอโทษที คุยกันยาวนานกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ มันค่อนข้างจะผิดจากที่ฉันคิดไว้เสียด้วย. ถ้างั้น นี่คือข้อตกลง..

วูล์ฟเวอรีน - นี่คือเอ็กซ์ฟอร์ซ. นั่นมีกฎอยู่เพียงข้อเดียว ห้ามใครล่วงรู้.
( วูล์ฟเวอรีนไม่ทำตามที่ตกลงกับไซคล็อปครับ เอ็กซ์ฟอร์ซยังอยู่ ทีมใหม่ประกอบด้วย(จากซ้าย) แฟนโทเม็กซ์(ที่เกาะหลังเขาอยู่คือ E.V.A) อาร์กแองเจิ้ล ไซล็อก(ดีกว่า โดมิโน่ ครับ ) เด้ดพูล !?

บทที่ 4
ไอซ์แมน - สก็อต
ไอซ์แมน - สวัสดีชาวโลก ถึง สก็อต.
ไซคล็อป - บ้อบบี้ เย่ ฉันเพิ่งจะ...

ไซคล็อป - เขียนจดหมายถึงน้องสาวของเคิร์ธ นายรู้นี่ น้องสาวอุปการะ.
ไอซ์แมน - ตกลงนี่เธอเป็นน้องสาวหรือแฟนกันแน่ ?
ไซคล็อป - เรื่องมันซับซ้อนน่ะ.

ไอซ์แมน - เรื่องซับซ้อนนี่มันใช่อเวนเจอร์หรือเปล่า ? (มุกครับ หมายถึงพวกดาร์กอเวนเจอร์สมัยออสบอร์น ที่ ดาร์กเคนเป็นวูล์ฟเวอรีน บุลอายส์เป็นฮอว์กอาย)
ไซคล็อป - น่าจะไม่
ไอซ์แมน - นายคิดว่าพวกเขาได้ค่าจ้างไหม?
ไซคล็อป - ก็น่าจะไม่นะ.

ไอซ์แมน - เฮ้ เอ่อ -- ฉันคิดว่านี่คืออีกอย่างหนึ่ง เมื่อ ไม่มีใครสักคนจริงๆสามารถควบคุมอีกอย่างหนึ่งนั้น .. แต่ มัน คือ แฮงค์

" เขากำลังจะไป "

บีสต์เก็บข้าวของขึ้นยานโดยมีนาเมอร์เป็นผู้ช่วยครับ
บีสต์ - ยอดเยี่ยม นั่นมันเพื่อฉันเลย. ต้องการคนช่วยไหม ?

นาเมอร์ แบกเครื่องอะไรสักอย่างมา - อย่ามาทำให้ขำเลย วันที่ฉันต้องการความช่วยเหลือจาก คนประเภทนาย คือวันที่ -- ฉันไม่ได้เป็นผู้ควบคุมเจ็ดคาบสมุทรอีกต่อไปแล้ว

บีสต์ - และ ทำไมนายถึงมีน้ำใจต่อ คนประเภทฉัน ด้วยการแสดงออกของนายล่ะ ? ฉันขอสารภาพตรงๆว่า ฉันต้องเกือบตายเพื่อถามนายว่าทำนายถึงมาอยู่ร่วมกับมิวแตนท์ที่นี่ บนเกาะเล็กๆของซัมเมอร์ส

นาเมอร์ - นายจะสนใจทำไม นายจะไปอยู่แล้ว
บีสต์ - ขำหน่อยก็ได้.

นาเมอร์จ้องหน้าบีสต์ - ไม่ ไม่ ฉันไม่เคยคิด ว่าฉันจะทำอย่างนี้. คนประเภทไหนกันที่หันหลังให้กับผู้คนของเขา แม็กคอย ? แน่นอนว่าคงไม่มีสักคน ฉันหวังว่ามันจะเป็นเรื่องตลกนะ.
(นี่ด่ากลายๆครับ)

" คนประเภทที่มีสติสัมปชัญญะอย่างแท้จริงไงล่ะนาเมอร์. หลับให้สบายนะ... "
แล้วบีสต์ก็จากไป ... ไซคล็อปกับไอซ์แมนมาไม่ทัน

นาเมอร์ - นายรู้สึกดีกว่าเดิมเมื่อไม่มีเขาแล้ว

ไซคล็อป - อ่า มันแย่นะ
นาเมอร์ - ซัมเมอร์ ฉันรู้สิ่งดีในสิ่งที่ฉันพูด. ในกองทหาร --
ไอซ์แมน - ตอนนี้ พวกเราเป็นกองทหาร ?
นาเมอร์ - ในกองทหาร นายพลไม่จำเป็นต้องทำเพื่อสันติภาพ.

ไซคล็อป - ฉันรู้จักเขามาตั้งแต่ฉันยังเด็ก นาเมอร์
นาเมอร์ - และตอนนี้ นายเติบโตเป็นชายแล้ว สนามเด็กเล่นแห่งไหม่ ซัมเมอร์ส เพื่อนร่วมเล่นคนใหม่

และแองเจิ้ลก็มาชวนนาเมอร์เล่นบาส แต่นาเมอร์ขว้างลูกบาสทะลุแป้นไปไกล
ไซคล็อป-ฉันต้องไปเจอเอมม่า

" ... และฉันจะไปดูโฮปหน่อย .

ไวท์ควีนอยู่เบื้องหน้ากองเพลิงที่ใช้เผาซากปรักหักพัง

ไซคล็อป - กายเพชร เอมม่า ?
ไวท์ควีน - ... ฉันจำเป็นต้องตัดขาดจากทุกๆึความรู้สึกที่ ...ดูจะนิ่งเอามากๆ และ ยาอติแวนเพิ่งหมดฤทธิ์ ( อติแวน ยานอนหลับ )

ไซคล็อป - เธอรับมือมันได้อย่างไร ?
ไวท์ควีน - พ่อของเธอตาย มีคนตายเพราะพยายามช่วยให้ชีวิตของเธอปลอดภัยและทุกคนรอบตัวเกลียดชังเธอ หรือ ไม่ก็หวังว่าเธอจะเปลี่ยนน้ำเป็นไวน์ได้ มันไม่ได้ดีเยี่ยมนัก

ไซคล็อป - เรายังดีอยู่ หรือไม่ใช่แบบนั้น เอมม่า เรายังดีกันอยู่ใช่มั้ย ?
ไวท์ควีน - ตอนนี้ มันไม่ได้สำคัญหรอก ในทุกเรื่อง ทั้งหมดที่สำคัญคือวันพรุ่งนี้.
( ที่ไซคล็อปถาม เรา นี่หมายถึง อนาคตของมิวแตนท์ แต่ ไวท์ควีน หมายถึงเรื่องของพวกเขาสองคนครับ หลังจากที่เห็นไซคล็อปวิ่งเข้าไปช่วยโฮปตอนที่เปล่งพลังเหมือนฟีนิกซ์ )

ไวท์ควีน - เยี่ยม ขอบคุณที่ช่วย. ผมจะได้แน่ใจว่าควรเติมเรื่องราวของวันพรุ่งนี้ลงไปในจดหมายที่ส่งถึงน้องสาวของเคิร์ธ

ไซคล็อป ก็ออกไปจากที่นั่น

ไวท์ควีน รีบวิ่งออกจากที่นั่น โดยไม่ฟังเสียงเรียกของเซิร์จ ( หรือนั่นเป็นภาพที่เธอเห็นเพียงคนเดียว )
ไวท์ควีน - สก็อต
ไวท์ควีน - สก็อต คุณอยู่ที่ไหน ?!
ไวท์ควีน - ฉันเห็น -- ฉันคิดว่าฉันได้เห็น -- สก็อต ฉันกำลังเฝ้ามองโฮป และ ฉันเห็นที่อยู่ในเปลวเพลิง

ไวท์ควีน - สก็อต.
ไซคล็อป - เอมม่าที่รัก ..เงียบนิดนึง

เอ็กซ์ยีนมีปฏิกิรยา โตเกียว เจแปน การยืนยัน ยังไม่ทราบ

เอ็กซ์ยีนมีปฏิกิรยา เคียฟ ยูเครน การยืนยัน ยังไม่ทราบ

เอ็กซ์ยีนมีปฏิกิรยา แวนคูเวอร์ บีซี แคนาดา การยืนยัน ยังไม่ทราบ

เอ็กซ์ยีนมีปฏิกิรยา เม็กซิโก ซิตี้ การยืนยัน ยังไม่ทราบ

เอ็กซ์ยีนมีปฏิกิรยา รัฐโอโย โอโย ไนจีเรีย การยืนยัน ยังไม่ทราบ

เครื่องรายงานเริ่มส่งสัญญาณการตรวจพบมิวแตนท์รายใหม่มาเรื่อยๆ

ไซคล็อป หันมายิ้ม - เราอยู่กันดี.

อธิบาย
1. Match ไอ้หนุ่มหัวไม้ขีด( ชื่อจริง เบน ฮามิล ) เป็นมิวแตนท์วัยรุ่น เคยอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า The Paragons ของสถาบันซาเวียร์ เริ่มแรกมี วูล์ฟเบนเป็นครูฝึกแต่ภายหลังเปลี่ยเป็น แม็กม่า เขามีำพลังไฟและควบคุมไฟได้ พลังของเขาแปลกตรงที่ หัวของเขาจะมีไฟลุกตลอดเวลา
2. Loa สาวรอยสัก( ชื่อจริง อาลาไน ไรอัน ) เธอเป็นมิวแตนท์วัยรุ่น เคยอยู่ในกลุ่ม Alpha Squadron ของสถาบันซาเวียร์ กลุ่มนี้จะถูกฝึกโดย นอร์ธสตาร์ อดีตสมาชิก อัลฟ่า ไฟลท์ รุ่นก่อตั้ง และ ภายหลังถูกเปลี่ยนมาเป็น คาร์ม่า เธอมีำพลังเคลื่อนผ่านวัตถุที่เป็นสสารทั้งมวล ต่างกับชาโดว์แคทที่เดินทะลุได้ตรงที่ วัตถุที่เธอเคลื่อนผ่านจะแตกกระจุยเป็นชิ้น เวลาใช้้พลังรอยที่คล้ายรอยสักบนตัวจะเปล่งแสง
3. Bling สาวร่างคริสตัล ( ชื่อจริง ร็อกซาน ร็อกซี่ วอร์ชิงตัน ) เธอเป็นมิวแตนท์วัยรุ่น เคยอยู่ในกลุ่ม Chevaliers กลุ่มนี้ถูกฝึกโดย แกมบิท ไขกระดูกของเธอสามารถสร้างประกายเพชรมาปกคลุมร่างและยิงออกไปได้
4. พรอดิจี้ ไม่เล่าแล้วนะครับ พูดบ่อยแล้ว
5. The Facility ที่วูล์ฟเวอรีนพูดถึง เป็นโครงการที่ขุดเอาแนวคิดของ โครงการ วีพอน พลัส ที่ล้มเลิกไปมาทำใหม่ และ เอ็กซ์23 เป็นผลผลิตของโครงการนี้ รวมทั้ง Predator X ที่เคยปรากฏตัวในเหตุการณ์เมสไซอาห์ คอมเพล็กซ์

X-MEN | SECOND COMING 13 | IN THE END OF GOLDEN GATE

2010-12-20T04:10:00.000-08:00

ด้านนอก ธอร์ยังพยายามฟาดค้อนอย่างไม่หยุดยั้ง( เมื่อไหร่มันจะพังซะทีฟระๆๆ ฟาดมาหลายเล่มแล้ว) และ ผู้คนด้านนอกพากันมารวมตัวเพื่อเอาใจช่วยและสวดภาวนาส่งใจให้เอ็กซ์เมนช่วย คนที่ติดอยู่ด้านในของโดมให้ปลอดภัย

สะพานโกลเด้นเกท ด้านในของโดม
ทุกคนกำลังจับตามองเอ็กฟอร์ซที่ออกมาจากสเฟียร์
โฮป - ได้โปรด ได้โปรดเถอะ

โฮป - ได้โปรดกลับมาหาหนู.

เคเบิ้ลในสภาพที่เทกโนไวรัสแพร่กระจายไปทั่วตัวกำลังแหวกผิวของสเฟียร์ออกมา เขาพยายามเปิดสเฟียร์ให้เป็นช่อง
ตอน นี้เขาเป็นกึ่งชีวจักรกลทำให้ผ่านมาได้ แต่สเฟียร์ที่ต่อต้านชีววัตถุยังแผดเผาส่วนที่เป็นชีววัตถุอยู่และเทกโน ไวรัสกำลังจะคร่าชีวิตของเขา ( อธิบายไว้ในตอนที่แล้ว )

ไซคล็อป - นาธาน เอมม่า คุณสามารถจะ ...
ไวท์ควีน - ฉันได้ติดต่อกับเขาแล้ว เคเบิ้ล ...เอ่อสก็อต เขาว่ามันเป็นวิธีเดียว เป็นวิธีเดียวจริงๆที่จะช่วยพวกเขาให้ปลอดภัย. พระผู้เป็นเจ้า. เทกโนออร์กานิกไวรัส เขาปล่อยให้มันแพร่กระจายออกมา. ( ธรรมดาจะถูกกักอยู่ในแขนกลของเคเบิ้ล ทำให้เขารอดชีวิตอยู่ได้ )

ไวท์ควีน - เขาได้ต่อสู่กับมันมาตลอดทั้งชีวิต สกัดกั้นมันเอาไว้ภายในและหยุดการแพร่เชื้อของมัน. เขาได้ปล่อยมันออกมาสู่ตัวเขา.

โฮป วิ่งเข้าไปหา - นาธาน !
ไวท์ควีน - โฮป รอก่อน !

แล้วโดมิโน่ก็หอบร่างของเอ็กซ์23พุ่งออกมา

ไวท์ควีน - เธอยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาทั้งหมดจะออกมาแล้ว !

แล้วอาร์กแองเจิ้ลก็กระเด็นออกมาปีกรุ่งริ่ง
วูล์ฟเวอรีน อุ้มไซเฟอร์ออกมา - เราต้องการหมอที่นี่!
วูล์ฟเวอรีน - ตอนนี้ แย่แล้ว.

ไซเฟอร์กำลังอาการหนัก ( ในเอ็กฟอร์ซเกือบทุกคนมีฮีลลิ่งแฟกเตอร์แต่ไซเฟอร์ไม่มีครับ )

ดาเนี่ยล มูนสตาร์และไซล็อกวิ่งเข้ามาหา

วูล์ฟเวอรีน - เอาไซเฟอร์ไป ... เขาทำมันได้ ไอ้หนูนี่ปิดระบบพวกมันได้ทั้งหมด

ไซคล็อปกับโฮปมองดูเคเบิ้ลที่สละตนเองเพื่อเปิดทางผ่านผิวของสเฟียร์
โฮป - นาธาน นาธาน ได้โปรดเถอะ พูดอะไรบ้างสิคะ ..

เคเบิ้ล มองแล้วเพียงยิ้มอย่างเป็นสุขให้โฮปเท่านั้น

ในที่สุด เทกโนไวรัสก็ทำลายร่างของเขา

เหลือเพียงแขนกลข้างที่มีอุปกรณ์กักไวรัสเท่านั้นที่กระเด็นออกมา ...

โฮป กรีดร้องอย่างเจ็บปวดและโศกเศร้า - นาธานนนนนนนนนน !!

ตัดมาทางพวกบาสชั่นที่เฝ้าดูอยู่
ระบบของบาสชั่นรายงาน - เกิดข้อผิดพลาด สเฟียร์ห้วงเวลาถูกหยุดทำงาน
- การติดต่อทั้งหมดจากเส้นเวลาในอนาคตและมาสเตอร์โมลด์หายไปแล้ว
เกรย์ดอนครีด - มันจบลงแล้ว.

เกรย์ดอนครีด - ท่านทำไมสำเร็จ มันจบลงแล้ว บาสชั่น ? ท่านล้มเหลว ! เราต้องไปจากที่นี่และจัดตั้งกลุ่มของเราขึ้นมาใหม่ ... แลง ด้วยความรักจากพระเจ้า ช่วยพูดถึงมันหน่อย...
สตีเว่น แลง - ครีดพูดถูก นั่นเป็นอะไรที่เราต้องทำ หุ่นเซนติเนลไม่ทำงาน. กองกำลังของเรากระจัดกระจาย และ เราเสียพวกเขาไปมาด้วยสำหรับ --
บาสชั่น - ไม่ ..ไม่

บาสชั่น - เราจะไม่ล้มเหลว. เข้าใจหรือไม่มวลมนุษย์ ? พวกแกเข้าใจหรือเปล่า ? เด็กผู้หญิงต้องตาย
แล้วบาสชั่นก็ใช้ความสามารถเก่าของเขาคือ เปลี่ยน เกรย์ดอน ครีตและสตีเว่นแลง เป็นไพร์ม เซนติเนล

บาสชั่น - หรือไม่ก็..จนกว่าเราจะได้กระชากหัวของเธอออกมาด้วยมือของพวกเราเอง.

แล้วบาสชั่นก็พุ่งไปยังสะพานโกลเด้นเกท

ศตวรรษที่ 31 ความหลังของโฮปกับเคเบิ้ลหน้ากองไฟ
เคเบิ้ล - รู้ว่าอะไร ?
โฮป - เมื่อไรที่หนูพร้อมจะกลับไป. คุณเอาแต่บอกว่าหนูจะรู้เอง. มันด้วยวิธีไหนคะ ?

เคเบิ้ล - หนูจะได้รู้.
โฮป - แต่ จะรู้ได้ยังไงคะ ?
เคเบิ้ล - หนูจำเป็นต้องนอนพักบ้าง.(เขาชอบเบี่ยงประเด็นไม่ตอบตรงๆ)
โฮป - นาธานนนนน.

โฮปพิงไหล่เคเบิ้ล
เคเบิ้ล - หนูจะรู้สึกถึงมันเอง. เช่นเดียวกับ ความว่างเปล่า ที่หนูได้เคยรู้สึกมาก่อน. มันจะคล้ายกับการกดปุ่มเปิดสวิทซ์ในตัวของหนู เหมือนกับเปลวไฟ. และ เมื่อเปลวไฟนั้นถูกจุดขึ้นมาครั้งหนึ่งแล้ว ทุกสิ่งจะเปลี่ยนแปลงไป.
โฮป - คุณเคยรู้สึกถึงมันบ้างหรือเปล่าคะ ?
เคเบิ้ล - ฉันเคยมาแล้ว.

โฮป - " เมื่อไหร่คะ นาธาน ? "
ภาพตัดมาที่ปัจจุบัน โฮปหมอบอยู่ข้างแขนกลของเคเบิ้ล

เคเบิ้ล - ชั่วขณะหนึ่ง ที่ฉันได้ช่วยเหลือหนูเป็นครั้งแรก

ปัจจุบัน

ไซคล็อป - โฮป .. ฉัน .. ฉันเสียใจ .. ฉัน
ไม่มีเสียงตอบจากโฮปเธอยังหมอบดูแขนกลของเคเบิ้ลบนพื้น

ไซคล็อป ยื่นมือออกไป - เธอจำเป็นต้องมากับ--
โฮป - ถ้าคุณเอามือมาถูกตัวหนู หนูสาบานกับพระเจ้าเลยว่าคุณจะไม่มีมือข้างนั้นอีก

ไซคล็อป - โฮป
โฮป หันมาด่า - คุณทำเรื่องนี้. ทั้งหมดนี้เป็นความผิดพลาดของคุณ
- หนูเกลียดคุณ .. หนูเกลียด --

สะำพานโกลเด้นเกทถูกลำแสงพุ่งตัดเป็นสองเสี่ยง

ทุกคนไม่ทันตั้งตัว หลายคนร่วงลงน้ำ

บนสะพานเหลือโฮปคนเดียว
โฮป - เคลื่อนที่ต่อไป เคลื่อนที่ต่อไปทหาร .. เคลื่อนที่เพื่อเอาชีวิตรอด ( คำติดปากของเคเบิ้ลเวลาแย่ๆ )
บาสชั่น - ไม่มีทาง.

บาสชั่น มาพร้อมกับ ไพร์ม เซนติเนล 2 ตัว ( มันก็คือ เกรย์ดอน ครีดกับสตีเว่นแลงนั่นแหละ )
บาสชั่น - การอยู่รอดไม่มีให้เลือกอีกต่อไปแล้ว เผ่าพันธุ์มิวแตนท์ต้องสิ้นสุดกันที่นี่ มันจะจบสิ้นไปพร้อมกับแก.

โฮป - แก

ไซคล็อปขึ้นจากน้ำรีบยิงอ็อพติกบลาสใส่พวกบาสชั่นทันที
ไซคล็อป - โฮป ถอยไป วิ่ง !!

บาสชั่นกางบาเรียป้องกันอ็อพติกบลาสต์ของไซคล็อปได้
บาสชั่น - ไม่. ครีด แลง จัดการฆ่ามิวแตนท์ทุกตัวที่แกเห็น. เราจะจัดการกับเด็กผู้หญิงเอง
ไซคล็อปถูกโจมตีกลับแต่เขาหลบทัน - โฮป ไปสิ !

เอ็กฟอร์ซขึ้นจากน้ำ
โดมิโน่ หิ้วเอ็กซ์23 ขึ้นมา - นั่นเกิดอะไรขึ้น ? นรกอะไรเกิดขึ้นน่ะ ? ฉันคิดว่าพวกเราหยุดมันหมดแล้วเสียอีก ?
อาร์กแองเจิ้ล - โลแกน เด็กผู้หญิง
วูล์ฟเวอรีน - ฉันเห็นมันแล้ว.
คาร์ม่า - เธอไม่ขยับ ทำไมเธอถึงไม่ขยับ ?
วูล์ฟเวอรีน - โฮป วิ่งสิ บ้าเอ้ย !

โฮปมองบาสชั่นอย่างเคียดแค้น - เขาเคยเป็นทุกอย่างที่ฉันมี เขาเคยเป็นทั้งหมดของชีวิตของฉัน
บาสชั่นประจุพลัง - ตายซะเถอะ

โฮปสร้างม่านพลังงานกันลำแสงของบาสชั่น เกราะพลังงานคล้ายกับของคาร์ม่า

ระบบของบาสชั่นเตือน - ระวัง ตรวจพบพลังมิวแตนท์แบบใหม่ จัดกลุ่มไม่ได้. ระดับพลังไม่สามารถคำนวณได้

บาสชั่นถูกยิงแขนกระจุยไปข้างหนึ่ง

โฮป ปล่อยลำแสงจากดวงตา ( นี่มันอ็อพติกบลาสท์ หรือ ตาความร้อนของซุปเปอร์แมนกันแน่ )

ระบบนิมรอดในตัวบาสชั่นกำลังรักษาตัวเอง
บาสชั่น - พวกเรามีเป้าหมายเดียวเท่านั้นคือกำจัดแก. เพื่อจบสิ้นความโกลาหลและความตายที่แกจะนำมา แกเข้าใจหรือเปล่า โฮป ?

โฮปเปลี่ยนแขนข้างหนึ่งเป็นไบโออัลลอยด์แบบโคลอสซัสแล้วอัดทะลุตัวบาสชั่น
" หนูจะรู้ได้ยังไง ? "

บาสชั่น - และ เราจะจบชีวิตแก.

" หนูจะรู้สึกถึงมันเอง โฮป "

โฮปวางมือลงกับพื้น พื้นเริ่มมีไอเย็นและน้ำแข็งจับ แล้วน้ำแข็งก็พุ่งจากพื้นแช่แข็งบาสชั่น ( ไอซ์แมนชัดๆ )

" เช่นเดียวกับ ความว่างเปล่า ที่หนูได้เคยรู้สึกมาก่อน "

บาสชั่นยิงจรวดมิสไซด์ขนาดเล็กใส่โฮป - การเคลื่อนไหวนี่ นี่คือสิ่งที่เริ่มต้นขึ้น. พวกเขามองแกเหมือนเมสไซอาห์ แต่ แกไม่ใช่. แกเป็นศัตรู.

โฮปเรียกแผ่นหินมาบังจรวด ( นี่พลังของร็อกสไลด์ )
" มันจะคล้ายกับการกดปุ่มเปิดสวิทซ์ในตัวของหนู "
บาสชั่นพุ่งเข้ามาตะปปกำแพงหินกระจุย

"เช่นเดียวกับเปลวไฟ"
โฮปเรียกความร้อนจากผิวโลกขึ้นมา ( นี่พลังของแม็กม่า )

บาสชั่นยิงแสงจากตาและปาก - ถ้าแกรอดจากนี่ไปได้ ไม่มีอะไรรอดไปได้.
" และเมื่อเปลวไฟถูกจุดขึ้นมาครั้งหนึ่ง "

"ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนไป"

โฮปยิงอ็อพติกบลาสสู้กับแสงของบาสชั่น ตาต่อตา

เอ็กซ์23 กับโคลอสซัสอัดไพร์ม เซนติเนล เกรย์ดอน ครีดและ สตีเว่น แลงร่วงอย่างง่ายดาย ( ทำไมมันตายง่ายอย่างนี้ เมื่อก่อนสมัยบาสชั่นออกโรงใหม่ๆพวกเอ็กซ์เมนเจอเข้าตัวหนึ่งยังแย่ ) วูล์ฟเวอรีน ยืนมองตาค้าง

เอ็กซ์ 23 - เกิดอะไรขึ้น โลแกน ? มีอะไรเกิดขึ้น ?

ไวท์ควีนในร่างเพชร - สก็อต- อะไรกัน -- ไม่นะ.
พลังงานที่ห่อหุ้มร่างของโฮปมองคล้ายรูปนกฟีนิกซ์ เหมือนกับจีนเกรย์เวลาใช้พลัง
ไซคล็อปจ้องมองนิ่ง ในวูบหนึ่งประกายตาของโฮปมองคล้ายกับจีนเกรย์

ไซคล็อปพุ่งเข้าไปช่วยโฮปและเรียกวูล์ฟเวอรีนให้ตามเขาไป
วูล์ฟเวอรีน - อยู่ที่นี่นะ ฟรอสต์! นั่นไม่มีอะไรที่เธอสามารถทำได้แล้ว ตอนนี้.

ไวท์ควีนปิดตาลง สีหน้าเหมือนตัดใจ - ฉันรู้ดี
( ไวท์ควีนรู้ดีว่าไซคล็อปยังรักจีน เกรย์อยู่ และ ฉากนี้เหมือนเห็นคนรักวิ่งเข้าไปหาคนรักเก่าครับ )

บาสชั่นพุ่งเข้ามาคว้าคอโฮป
บาสชั่น - มันคือสิ่งที่อยู่เกินกว่าขีดจำกัดของความเกลียดที่มีต่อแก. มันคือสิ่งที่อยู่เหนือกว่าที่สุดของความสนุกที่จะได้เชือดแก
บาสชั่น - พวกเราได้ทำมาจนเกินขีดจำกัดของเรา เพราะว่า พวกเราได้สร้างความเกลียดต่อแกและเราจะสนุกที่จะฆ่า

ไซคล็อปยิงอ็อพติกบลาสต์ตัดแขนบาสชั่น จนโฮปหลุดออกมา
วูล์ฟเวอรีนกระโจนเข้าไปเสียบทะลุอกบาสชั่นซ้ำ

วูล์ฟเวอรีน - แกอยากสนุกกับอะไรสักอย่างใช่ไหม ก็การเชือดแกไงไอ้ลูกหมา ?

วูล์ฟเวอรีน ตาแดงก่ำ - นี่ เพื่อ เคิร์ท ( ไนท์ครอเลอร์ที่ตายไป ) !!
บาสชั่น - อ้ากรก .กก
โฮป อัดพลังในตัว - ตอนนี้ หนูพร้อมแล้ว นาธาน หนูพร้อมแล้ว

โฮปปล่อยพลังออกมาป่นบาสชั่นเป็นผุยผง

ด้านนอก
ธอร์บอกว่า โดมอ่อนกำลงลงแต่คงไม่ใช่เพราะฝีมือเขา
ไอร์ออนแมนบอกว่าเราจะหาคำอธิบายเรื่องนี้ทีหลังและบอกว่าเขาได้รับสัญญาณแล้วว่าโกลเด้นเกทหัก .. เอ็กซ์เมนอยู่ที่นั่น

ดร.เนเมซิส - เขาทำมันได้ ซัมเมอร์สทำมันได้.
มิสเตอร์แฟนตาสติก - ผมไม่เข้าใจ อะไรที่ไซคล็อปทำไปเหรอ ?
ดร.เนเมซิส - เขาปกป้องคนของเขามีชีวิตอยู่ " เขารอดชีวิต "

เหล่าเอ็กซ์เมนต่างจับตามองร่างของโฮปที่ค่อยๆร่อนลงมา..อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป

X-MEN | SECOND COMING 12 | HOPE IS COMING TO THE WAR

2010-12-19T00:58:00.000-08:00

ยูโทเปีย ... แม็กนีโตที่ลุกจากเตียงผู้ป่วยกำลังห้ำหั่นกับฝูงนิมรอดอย่างเต็มที่

ซานฟรานซิสโก ในอนาคต
อาร์กแองเจิ้ล เอ็กซ์23 โดมิโน่และวูล์ฟเวอรีนกำลังลุยกับมาสเตอร์โมลด์
อาร์กแองเจิลกำลังจู่โจมด้วยปีกเหล็ก - ทำอะไรไม่ได้ ไอ้ตัวใหญ่นี่น่าจะมีจุดอ่อนที่ขา เราน่าจะยิงแล้วหนี เราน่าจะทำให้มันล้มลงได้

วูล์ฟเวอรีน - เก้บไว้เตือนตัวเองเหอะ วอเรน. แต่เอามันไปให้ไกลฉันที
- มันเร็วกว่าที่เราเห็นเสียอีก
เอ็กซ์ 23 - เกราะที่ขาของมันหนามาก. ( เล็บอดาแมนเทียมเฉือนไม่ค่อยเข้า )

โดมิโน่ - ถอยมาเอ็กซ์ ให้ฉันลองใช้ ระเบิดพลาสติกขนาด 6 ปอนด์ ติดฟอสฟอรัสขาว นี่คือหนึ่งในรอยจูบบนแก้มก้นจากซาตาน.

ระเบิดตังตูม แต่ดูเหมือนมาสเตอร์โมลด์จะเฉยๆและมันก็จับปีกของอาร์กแองเจิ้ลไว้ได้
โดมิโน่ - บ้าเอ้ย โลแกน เราไม่สามารถทำอะไรมันได้แม้แต่รอยขีดข่วน
วูล์ฟเวอรีน - เราก็ไม่ต้องทำหรอก
วูล์ฟเวอรีน - เราต้องทำแค่ให้มันยังสนใจกับพวกเราเอาไว้

วูล์ฟเวอร์รีน
" เพื่อที่มันจะไม่ต้องไปรบกวนสิ่งที่เคเบิ้ลและไอ้เด็กน้อยกำลังทำอยู่"
เคเบิ้ล - นายแน่ใจนะว่าที่นี่คือที่ๆเราน่าจะมา แรมเซ่ย์ ?
ไซเฟอร์ - ทุกสิ่งที่ผมอ่านมาได้บ่งชีว่า ไม่มีอะไรสำคัญที่นี่

เคเบิ้ล - งั้นเราจะมาทำซากอะไรกันที่นี่ ?
ไซเฟอร์ - พวกมันทำทุกอย่างเพื่อขัดขวางเราที่จุดนี้ นี่คือที่ๆพวกมันไม่ต้องการให้เรามา.

ไซเฟอร์ -และนี่คือสาเหตุว่า ความหนาแน่นของข้อมูลที่นี่กำลังอลหม่าน. มันจะต้องเป็นแกนประมวลผลของมาสเตอร์โมลด์. คุณพอจะคุ้มกันให้ผมได้มั้ย ?
เคเบิ้ล - นั่นคือสิ่งที่พวกเราต้องจัดการให้อยู่แล้ว

ไซเฟอร์ - ชุดรบนี้ควรเข้าสู่ระบบได้โดยไม่มีปัญหา ผมไม่น่าจะต้อง ...
ไซเฟอร์ - เริ่มการติดต่อกับแกนกลางของมาสเตอร์โมลด์

มาสเตอร์โมลด์ - ยืนยันการพบมิวแตนท์ที่จุดเริ่มต้น เป็นเวลาที่ผิดปรกติให้ชื่อว่า 2255423
มาสเตอร์โมลด์ จับ ไซเฟอร์ไว้ - คุณกำลังเริ่มเขียนข้อมูลใหม่. ข้อมูลของแผนกลยุทธ์และลำดับการปฏิบัติการที่สำคัญ. ตัวตนของคุณจะถูกดูดกลืนและจากนั้นจะลบออกไป.

ไซเฟอร์ - ได้ ได้โปรดเริ่มกระบวนการนั้นเลย
" แต่นั่นหมายความว่า แกจะต้องจัดการกับฉันด้วยรหัสของจักรกล ถูกมั้ย ? "
" มันไม่สามารถทำการดูดกลืนโดยปราศจากการเชื่อมโยง "
ไซเฟอร์ - คุย กับฉัน

สะพานโกลเด้นเกท
ประตูเปิดมาแล้วเป็นเวลา 1 ชั่วโมง 27 นาที 14 วินาที
นิมรอด ยั้วเยี้ยไปหมดและกำลังรบกับเหล่าเอ็กซ์เมน

สตอร์ม เรียกสายฟ้าฟาดใส่พวกนิมรอด
สตอร์ม -พวกปีศาจทั้งหลายพวกแกกำลังก่ออาชกรรมต่อแสงสว่างเวลากลางวัน. พระอาทิตย์คงอยากเบือนหน้าหนีพวกแก.แต่ พายุสายฟ้าคงไม่ได้ลังเลอะไรด้วย

นิมรอดบางตัวโดนสายฟ้ายังเฉย - ปรับปรุงความจุไฟฟ้าภายในถึงระดับเตตร้าโวลท์ เริ่มกระบวนการเพิ่มประจุ

แล้วพวกมันก็ยิงสายฟ้าคืนใส่สตรอร์ม

สตอร์มร่วงลงพื้นสะพาน นิมรอดตัวหนึ่งเตรียมจัดการ
แต่โฮปกับโร้กมาสอยไปเสียก่อน

สตอร์มขอบคุณโฮป - ฉันขอบใจเธอมาก แม่หนูน้อย
โฮป - อย่าเพิ่งขอบใจหนูเร็วไป .. ยับยั้งมันไว้ก่อนโร้ก นี่คืออย่างหนึ่งที่ฉันเข้าใจ

โฮป - พวกมันเห็นการโจมตีมาแล้วครั้งหนึ่ง , พวกมันจะพัฒนาตัวเองให้ทนทานต่อการจู่โจมนั้น . แต่ ZRT พูล ไรเฟิล ถูกผลิตขึ้นในปี 2712. งั้นฉันพนันเลยว่า พวกมันต้องไม่เคยเจอกับ หนูน้อย ฮอล มารี่ ที่น่ารักนี่มาก่อน

โฮปยิง ZRT ใส่นิมรอดหลังอธิบายจบ นิมร็อดพังเป็นเสี่ยงๆอีกตัว

โร้ก - นั่น คงเจ็บปวดมาก
โฮป - และพวกมันก็ถูกส่งไปกับพวกเขาด้วย ให้คิดไว้ได้เลยว่ามันต้องย่อยยับแน่ถ้ามันเจอกับเขา (หมายถึงเคเบิ้ลก็มีปืนรุ่นนี้ )

ไซคล็อปกำลังยุ่งกับนิมรอด - ใครที่เราได้มาอีกทางด้านนั้น ?
ไวท์ควีน ในร่างเพชร - สก็อต นั่นคือ นั่นคือ โฮป .

ไซคล็อปตีหน้าเครียด ( เพราะนี่หมายความว่า โร้ก ขัดคำสั่ง )

ที่ยูโทเปีย แม็กนีโตก็ยังลุยกับนิมรอดเพียงลำพัง

นิมรอด - พลังงานของมิวแตนท์เหลือแค่ 32 %
แม็กนีโต - นั่นก็เพียงพอจัดการหุ่นยนต์แล้ว
นิมรอด - วิเคราะห์กลยุทธุ์แล้วให้โจมตีในทิศทางอื่น

แล้วแม็กนีโตก็โดนนิมรอดตัวหนึ่งพุ่งชกกระเด็น
แล้วพวกนิมรอดก็ล้อมกรอบเข้ามา

แม็กนีโต - การวิเคราะห์ของพวกแกมองข้ามอะไรไปอย่างหนี่ง .... ฉันเป็นคนสร้าง แอสเตอรอยด์ แห่งนี้ ( ยูโทเปียสร้างครอบซากของแอสเตอรอยด์ เอ็ม ที่แม็กนีโตเป็นคนสร้างขึ้น )

โครงสร้างภายนอกของหลักของมันเป็น ธาตุเหล็ก

เรียบร้อยครับ แม็กนีโตเรียกเหล็กจากพื้นพุ่งขึ้นมาเสียบนิมร็อดทุกตัว

ในอนาคต มาสเตอร์โมลด์กำลังพยายามดูดกลืนไซเฟอร์อยู่แต่ว่า ...เจอเข้ากับศักย์ไฟฟ้าในตัว และ พวกลำดับของกรดอะมิโนในตัว ...
ไซเฟอร์ - แกกำลังจะพลาดประเด็น ... นั่นคือไม่มีอะไรมากไปกว่าเลขจำนวนเต็ม

มาสเตอร์โมลด์ - ผลลัพธ์ผิดพลาด
มาสเตอร์โมลด์ - ทุกสิ่งต้องถูกเปลี่ยนเป็นรูปแบบดิจิตอล ประมาณค่าและควบคุมด้วยโครงสร้างทางคณิตศาสตร์ การเชื่อมโยงสมบูรณ์แบบ เริ่มกระบวนการดูดซึม

ไซเฟอร์ถูกสายข้อมูลกลบไปทั้งตัวแล้ว

คั่นเวลาด้วยฉากรบในปัจจุบัน ไซเฟอร์ได้เห็นทุกภาพข้อมูลในตัวมาสเตอร์โมลด์

ไซเฟอร์ - งั้น แกกำลังจะฆ่าฉัน. ฉันรู้เรื่องนั้น

ไซเฟอร์ -- ฆ่าฉันด้วยชุดตัวเลข

ไซเฟอร์ - แย่หน่อยนะ .. ชุดตัวเลขที่สมบูรณ์น่ะ ฉันเห็นรูปแบบแล้วในตอนนี้ . ฉันคัดลอกมันมาได้

ไซเฟอร์ - ฉันเขียนมันกลับไปด้วยความสงบสุขในจิตใจของฉัน -- ที่แกกำลังจะ ทำลายมัน!

สายข้อมูลเริ่มถอยจากตัวไซเฟอร์
" และ จากนั้น .. "

เคเบิ้ลกำลังจะถูกจักรกลจัดการ
จักรกล - ไม่รู้ว่าแกอยู่รอดมานานขนาดนี้ได้ยังไง มิวแตนท์ มันต้องเป็นความผิดพลาดสักอย่างของชีวิต แต่ ฉันต้องทุบสมองของแกเสียแล้ว

แต่จู่ๆจักรก็ระเบิด

" ฉันจะเริ่มต้นในสิ่งที่แกไม่เคยคาดคิด "

ด้านนอก มาสเตอร์โมลด์ที่กำลังลุยกับวูล์ฟเวอรีน ก็ล้มลงดื้อๆ

ปัจจุบัน - นิมรอดสูญเสียการควบคุมร่วงกันเป็นแถว

ฮัส ( เพจ กูธรี่ ) - เกิดอะไรกับพวกมัน ?
โคลอสซัส - ฉันก็ไม่รู้สิ เพจ.

โคลอสซัส - แต่มันดูเหมือนว่า มันสิ้นสุดลงแล้ว

ยูโทเปีย คุ้กคูกำลังสรุปสถานการณ์ คุ้กคูมีสามคนครับ ผมแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร

คุ้กคู 1 - ดูนี่สิ แม็กนีโตเป็นคนจัดการพวกมันทั้งหมดใช่ไหม ?
คุ้กคู 2 - ฉันไม่คิดแบบนั้น ..หนึ่งนาที พวกมันยังอยู่แทบทุกที่ทาง ถัดจากนั้น พวกมันร่วงลงจากฟ้าและหยุดเคลื่อนไหว

คุ้กคู 3 - ตรงนั้นไง เขายังมีชีวิตอยู่

แม็กนีโต - อย่าได้กลัว ไปเลยเด็กๆ. อันตรายได้ผ่านไปแล้ว

แม็กนีโต - ฉันเคยบอกพวกเธอถึงชะตามกรรมของพวกเธอแล้ว ... มันคือการสืบทอดโลกใบนี้ ใช่ไหมล่ะ ?

อนาคต ..
วูล์ฟเวอรีน ประครองร่างของเคเบิ้ลที่กำลังแย่
วูล์ฟเวอรีน - เคเบิ้ล ? นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง ตาเฒ่า ?

เคเบิ้ล - มันคือสิ่งที่ต้องทำ เขาเป็นคนทำมัน.
โดมิโน่ - ใช่เราจะถือเป็นแถลงการณ์ คุณโอเคมั้ย ?
เคเบิ้ล - ไม่ต้องห่วงฉัน ไปดูไซเฟอร์เถอะ

โดมิโน่ ไปดูไซเฟอร์ในชุดรบ
โดมิโน่ - เขายังหายใจ น่าจะดีกว่าถ้าเราเอาเขาออกไปจากที่นี่

วูล์ฟเวอรีนบอก - ปล่อยฉันเอง

วูล์ฟเวอรีน อุ้มไซเฟอร์ไปเอง เพราะก่อนมาเขาดูถูกไซเฟอร์เอาไว้ว่าเป็นคนอ่อนแอ แต่ผลงานนี้ได้ทำให้เขานับถือเด็กคนนี้

ด้านนอก อาร์กแองเจิ้ลอุ้มเอ็กซ์23 ในสภาพที่ไหม้เกรียม
วูล์ฟเวอรีน - ลอร่า !! เกิดอะไรขึ้นกับเอ็กซ์ !?
อาร์กแองเจิ้ล - เธอยังมีชีวิต เธอพยายามจะพุ่งผ่านม่านเวลา ระบบวิเคราะห์พูดถูก ไม่มีชีววัตถุสามารถพุ่งผ่านมันไปได้
(ม่านเวลาของสเฟียร์ที่เป็นทางเข้าออกของนิมรอด พวกเขาไม่มีเครื่องข้ามเวลาแล้ว จึงคิดว่าทางนี้เป็นทางกลับสู่ปัจจุบันหนทางเดียว )
เอ็กซ์23 - ต้องพยายามอีก. ม่านเวลานี้กำลังหดเล็กลง - และเมื่อมันปิดลง มันจะหายไป

โดมิโน่ - นี่ซีเรียสแล้ว .. เรามานี่เพื่อจะยืนอยู่ตรงนี้และมองดูมันเปล่งประกายและต้องติดอยู่ที่นี่ไปตลอดกาลงั้นเหรอ ? เพราะว่า ฉันไม่เคยคิดจะทำแบบนั้นเลยนะ
อาร์กแองเจิ้ล - ไม่ เรามาที่นี่เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดวันคืนอันมืดมิด นั่นจะจัดการพวกเซนติเนลได้ ดีที่สุดตอนนี้ เราได้แต่หวังว่าจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้เรารอด

เคเบิ้ล เหมือนตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง

ปัจจุบัน ไซคล็อปเดินมาหาโฮปและโร้ก
ไซคล็อป - โฮป ขอบคุณพระเจ้าที่เธอปลอดภัย
- โร้กเราจะคุยกันเรื่องนี้ทีหลัง .. ตอนนี้ ขั้นตอนที่ต้องทำ คือการเก็บกวาดครั้งสุดท้ายและทำให้แน่ใจว่า ---

โฮป เอาปืนจ่อไซคล็อป - คุณเรียกชื่อหนูอีกครั้งแล้วนะ ... ฉันจะถอนผมคุณมากระจุกหนึ่งพร้อมกับกระดูกขากรรไกรชิ้นใหญ่ ( ว่ากันง่ายๆจะยิงหัวแบะ )

ไซคล็อป ปัดปืนออก - นาธานทำในสิ่งที่ต้องทำ เขาทำให้พวกเราทั้งหมดปลอดภัย และ เขาทำเพื่อเธอ ฉันขอไว้อาลัยให้เขาด้วย.

โฮป - คุณไว้อาลัยให้เขาด้วยหรือ ?
ไซคล็อป - ฉันไว้อาลัยให้พวกเขาทุกคน พวกเขาเป็นเพื่อนของฉัน
โฮป - พวกเขาเป็นลูกปืนใหญ่ที่ยิงทิ้งๆขว้างๆของคุณ

โฮป - คุณส่งพวกเขาไปทำสิ่งที่คุณไม่ต้องการทำด้วยตัวคุณเอง คุณส่งพวกเขาไปตาย และ ตอนนี้ คุณยังมีหน้ามายืนที่นี่และพูดถึงเรื่องของพวกเขาอีก

ใครสักคน - ไซคล็อปดูที่ผิวของสเฟียร์สิ

ใครบางคน - บางสิ่งกำลังออกมาจากผิวของสเฟียร์

มือที่ยื่นออกมาและ พบว่า เคเบิ้ลออกมาจากสเฟียร์ในสภาพที่เต็มไปด้วยเทกโนไวรัสทั้งตัว ( เทกโนไวรัสที่เขาติดมาตอนเป็นทารกจนต้องถูกส่งตัวไปในอนาคต ด้วยการติดมันทั้งตัว ทำให้เขาเป็นกึ่งชีววัตถุและวงจร เขาจึงผ่านออกมาจากผิวของสเฟียร์ที่ต่อต้านชีววัตถุได้ )

ไกลออกไป บาสชั่น เกรย์ดอนครีตและสตีเว่น แลง กำลังจับตาสถานการณ์

บาสชั่น - อย่างที่ได้เห็นแล้วท่านสุภาพบุรุษ .. แผนของพวกเราได้เสียหายอย่างหนักจนต้องกลับมาตั้งต้นกันใหม่. แต่นั่นยังพอมีเวลาสำหรับเราที่จะทำให้มันไม่ต้องกลับไปสู่จุดตั้งต้น

บาสชั่น - พวกมันคิดว่า มันชนะ แต่ โดมนี่ยังปิดตาย มีเพียงสิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือ ใครจะเป็นคนฆ่าไอ้พวกโสโครกพวกนั้น

อธิบาย
1. Stepford Cuckoos เดิมเป็นแฝดห้ามีพลังโทรจิตระดับสูงเป็นลูกศิษย์ของไวท์ควีน คนหนึ่งชื่อโซฟี ตายไปในการก่อกบฏสถาบันซาเวียร์ของ เควนติน ไควร์ ( เรื่องของนายนี่มีอธิบายไว้ใน ตอน PHOENIX ENDSONG ) ส่วนอีกคนชื่อ เอสเม่ ตายไปตอนที่แม็กนีโตกลับมาหลังจากปลอมตัวเป็นซอร์นแฝงตัวอยู่ในสถาบันซาเวียร์และตอนนั้นแม็กนีโตพี้ยา ( เรื่องของคุ้กคูทั้งสองคนนี้มีให้อ่านใน x-men ของบงกชครับ ) ตอนนี้ที่เหลือมีแค่ ฟีบี้ ไอร์ม่า และ คาเลสตี้ พวกเธอทำหน้าที่หลักในการเชื่อมโยงจิตและใช้ซีรีบราตามหามิวแตนท์ ที่สำคัญบางครั้งพวกเธอสามารถเปลี่ยนเป็นกายเพชร และ เป็นคนที่เปิดเผยการนอกใจของไซคล็อป ให้ จีน เกรย์รู้เรื่องด้วยครับ
2. Techno-virus เป็นไวรัส ที่เปลี่ยนแปลง ชีววัตถุ เป็น ชีวจักรกล มันจะแพร่ไปควบคุมทั้งความทรงจำและร่างกาย มีหลายสายพันธุ์ซึ่งสายพันธุ์ที่เคเบิ้ลติดนั้นสร้างมาเพื่อกำจัด อพ็อกคาลีพส์ แต่กลับตกไปอยู่ในมือของอพ็อกคาลีพส์แทน

X-MEN | SECOND COMING 11 | RETURNER

2010-12-18T20:33:00.000-08:00

เรื่องเริ่มต้นขึ้น ชายหนุ่มหัวตั้งที่นั่งอ่านหนังสือฟังเพลงอยู่ คือ เดวิด ฮอลเลอร์ หรือ ลีเจี้ยน
ชาร์ลซาเวียร์ - เดวิด ?
ลีเจี้ยน - พ่อ ?

ชาร์ลซาเวียร์ - ออกไปข้างนอกกับพ่อ
ลีเจี้ยน - ผม ผมไม่คิดว่า ผมจะถูกปล่อยตัวออกจากห้องของผม

ชาร์ลซาเวียร์ - ลูกไม่ใช่นักโทษนะ เดวิด. พวกเราไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น ความจริงแล้ว พวกเรายังพยายามทำให้ความเจ็บป่วยของลูกควบคุมเอาไว้ได้ CAESAREA UMM QAIS
ระบบควบคุม - ยอมรับ รหัสผ่าน ผู้ถูกคุมตัวได้รับอนุญาตให้ออกจากประตูห้องขัง

ลีเจี้ยน - ประตูห้องขัง ? นั่นเป็นสิ่งที่ฟังดูแย่ๆนะครับ ... ผมไม่ได้เป็นสิ่งอันตรายอีกแล้วหรือ ?
ชาร์ลซาเวียร์ - พ่อกลัวว่า จะไม่ได้อันตรายน้อยไปกว่า สิ่งที่กำลังเกิดข้างนอกจิตใจของลูกหรอก

ชาร์ลซาเวียร์ ก็ลากลีเจี้ยนออกไป

ลีเจี้ยน - พ่อต้องการให้ผมช่วย ?
ชาร์ลซาเวียร์ - พวกเราต้องการมากกว่าลูกเสียอีก เดวิด ...

ชาร์ลซาเวียร์ - พวกเราต้องการ ลีเจี้ยน

ห้องที่พวกเขาเข้ามาคือภาพจำลองจิตของลีเจี้ยนที่มีบุคลิกภาพที่แบ่งแยกและบุคลิกภาพที่ถูกดูดซับเข้ามาเป็นร้อยๆ

ขณะเดียวกัน ยูโทเปีย
ไซคล็อป - ทุกคน นี่เกี่ยวข้องกับทุกคน. ในทุกห้านาทีจะมีพวกนิมรอดหลายตัวเข้ามาทางประตูเข้าออกที่สะพานโกลเด้นเกท
             - สิ่งนี้คือ วิธีการที่หยุดยั้งแค่ ตัวหนึ่ง ใน พวกมันเท่านั้น
             - ในความเป็นจริง พวกมันจะมาถึงอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่พวกเราจะจัดการมันได้ทัน และ มันไม่ได้จะจบสิ้น .
             - ตั้งแต่สมัยที่ ฉันยังเป็นเด็ก ฉันได้ต่อสู้เพื่อช่วงเวลาที่เธอมีทางเลือกเพื่อใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้ที่เธออยากจะมี นี่จะไม่ใช่คืนวันเหล่านั้น
             - วันนี้ พวกเธอแต่ละคนจะต้องเผชิญหน้ากับอนาคตแห่งการล้างเผ่าพันธุ์มิวแตนท์ นั่นไม่มีทางหลบซ่อนตัวจากสิ่งนี้. ไม่ว่าจะเป็นเธอหรือตัวฉัน ต้องเลือกทางที่สำคัญ
               วันนี้ พวกเธอทุกคน คือ นักรบ. พวกเธอทุกคนคือ เอ็กซ์เมน

- สู้ หรือว่า ตาย.

โร้ก เข้ามาหาโฮป ที่กำลัง โศกเศร้า - โฮป ?
โฮป - หนูไม่น่าจะร้องไห้ ... เขาไม่น่าทำอย่างนั้น มันทำให้หนูร้องไห้.

โร้ก - นั่น .. นั่นคือสิ่งที่เคเบิ้ลเคยบอกเธอหรือ ? ว่านั่น เธอไม่ควรจะร้องไห้ ?
โฮป - ไม่

..

โฮป - เราได้เห็นสงครามมาหลายครั้งหลายหนในทุกที่ที่เราไปถึง บางครั้ง หนูก็ได้รับบาดเจ็บ เคเบิ้ลไม่เคยสนใจหรอก ถ้าหนูจะร้องไห้ แต่ เขาเคยให้กฏไว้ข้อหนึ่ง ....

โฮป ยกปืนขึ้นทั้งที่น้ำตาไหล - ชนะให้ได้ก่อน แล้วค่อยร้องไห้ทีหลัง

โร้ก - ฉันมาเพื่อขอให้หนูไปหลบซ่อนตัว

โฮป - ถ้าหนูต้องเป็น เมสไซอาห์ ( พระผู้ไถ่ ) หนูก็ไม่อยากเป็นแบบที่ปล่อยให้ผู้คนล้มตายเพื่อหนู. ไม่ใช่ในขณะที่หนูไม่ได้ทำอะไรเลย.

โร้ก - ฉัน สัญญากับสก็อต เอาไว้แล้วว่าจะไม่ปล่อยให้เธอได้รับบาดเจ็บ

โฮป - งั้นก็ไปกับหนูสิ

โร้กยิ้มครับ ( ในตอนหลัง โร้กมีบทบาทเป็นครูฝึกพวกมิวแตนท์รุ่นใหม่ๆ เวลาเห็นเด็กๆเติบโตเธอจึงยินดี )

อุโมงค์ บาร์ท ซานฟรานซิสโก

นิมรอด กำลัง ฉีกผิวของฮัสที่ห่อหุ้มร่างของฮัสออกไป และ ซันสปอท เรียก บูมบูม ให้มาช่วยและด้วยความร่วมมือของอาวาลันเช่ ฮัสรอดมาได้ แต่ พวกเขารู้สึกว่า ด้านนอกกำลังแย่

ที่สะพานโกลเด้นเกท
นิมรอดตัวหนึ่ง ดึงความชื้นออกจากตัวนาเมอร์ ทำให้พลังของเขาลดลง สองตัวผ่านนาเมอร์ไปได้ ร็อกไสลด์เรียกหากำลังเสริม ส่วนโคลอสซัสบอกว่า ครั้งที่เจ็ดกำลังจะมา ทางนี้ต้องการกำลังเสริม ซึ่งไซคล็อกตอบกลับมาว่าจะหาทุกคนที่เราหาได้ส่งไปทางนั้น

พวกนิมรอดที่มากับคลื่นลูกที่แปด ตรึงโคลอสซัสเอาไว้และหลังจากนั้นพวกเขาใช้กำลังระดับ 1.5 ตัน ต่อปอนด์ หักแขนของเขา

ในอนาคต เอ็กซ์ฟอร์ซ กำลังเริ่มบุกเข้าไปหามาสเตอร์โมลด์

ที่เหลือก็เหมือนเดิมครับเอ็กซ์ฟอร์ซถล่มเละ พวกเขาขอให้ ไซเฟอร์ อยู่ด้านหลัง แต่ ไซเฟอร์ก็ถูกจักรกลที่มนุษย์บังคับอยู่พบเข้า

ไซเฟอร์ - สวัสดี < 10101010101 >
เครื่องจักร - ตรวจสอบ เอ็กซ์ยีน มีค่าเป็นบวกต้องสังหาร
ไซเฟอร์ - นายไม่อยากทำอย่างนั้นหรอก นายก็รู้ <10101110001101>
ไซเฟอร์ - นายเป็นแค่ทาสของพวกมัน. ฉันปล่อยนายเป็นอิสระแล้ว. แสดงให้เห็นสิว่านายคิดแบบไหนก็ตัวนาย . เอาล่ะ นายเป็นอิสระแล้ว <01110101010 >
ทหาร - แกอย่ามาขอร้องให้ฉันไว้ชีวิตแกเลย มิวแตนท์
ไซเฟอร์ - ฉันก็ไม่ได้คุยกับแก
แล้วหุ่นรบก็กระเด้งทหารออกจากตัวมัน

โคลอสซัสร้องด้วยความเจ็บปวด พวกนิมรอด แจ้งว่า ผิวหนังไบโออัลลอยด์ฉีกขาด ฉีกมิวแตนท์ให้เป็นชิ้นๆ แต่พวกมันก็ต้องชะงักไปแล้วมองขึ้นฟ้า

นิมรอดตัวหนึ่งที่บีบคอร็อกไสลด์ - ตรวจพบมิวแตนท์ระดับโอเมก้า ระดับการจัดการเต็มกำลัง

เฮลิคอปเตอร์มาพร้อมกับชาร์ล ซาเวียร์และ ลีเจี้ยนที่สมหมวกควบคุมหน้าตาพิลึก

ชาร์ล ซาเวียร์ - พวกมันมาเพื่อจัดการกับเรา ? เอาล่ะ ลูกจะเลือกเครื่องมืออันไหนเพื่อเรื่องนี้ ?

ในสภาพจิตของลีเจี้ยน เขาดึงกล่องสี่เหลี่ยมที่บรรจุร่างของสาวพั้งค์คนหนึ่งออกมา
ลีเจี้ยน - ผมคิดว่า เธอน่าจะใช้ได้
ระบบควบคุม - เลือกใช้บุคลิกภาพ หมายเลข 115
- บุคลิกภาพ หมายเลข 115 คุณถูกสั่งให้เข้าสู่กระบวนการลงทัณฑ์ตลอดชีวิต คุณจำได้ใช่ไหม ?

บนหมวกของลีเจี้ยนโชว์เลข 115 นั่นแปลว่าเขาเอาพลังของมิวแตนท์ที่ดูดซํบไว้ หมายเลข 115 มาใช้ได้

ลีเจี้ยน กระโดดจากคอปเตอร์ ยิงลำแสงใส่นิมรอดจนกระจุย

พอลีเจี้ยนลงสู่พื้นพวกนิมรอดพากันเข้ามารุม เขาว่ามันไม่ยุติธรรมแล้วเรียกใช้บุกคลิกภาพที่ 762 สักครู่ เขาก็พ่นพลังงานสีเขียวป่นนิมรอดไปอีกสองตัว

และกำลังเสริมก็มาถึง นำทีมโดยไซคล็อป

ในอนาคต เอ็กซ์ฟอร์จรุกคืบถล่มจักรกลที่มนุษย์ขับไปเรื่อย จนเกือบถึงมาสเตอร์โมลด์ 2 ตัว

วูล์ฟเวอรีนกับเคเบิ้ลหยุดคุยกันเรื่องมาสเตอร์โมลด์ 2 ตัว
วูลเวอรีน - ที่นี้เยี่ยมเลย เราจะจัดการตัวไหนก่อน ?
เคเบิ้ล - ตัวที่อยู่ทางซ้ายมือเป็นตัวที่สร้างกองทัพนิมรอด...ส่วนอีกตัวที่เหลือดูจะใช้การไม่ได้.

นิมรอด บินออกมาจาก มาสเตอร์โมลด์ตัวที่พูดถึงเรื่อยๆ
อาร์กแองเจิ้ล - ดูพวกมันจะไม่สนใจเรา พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปที่ สเฟียร์ข้ามเวลา
เคเบิ้ล - เป้าหมายของเราคือมาสเตอร์โมลด์ตัวซ้ายมือ ไม่ต้องไปสนใจตัวที่เหลือ

แต่มาสเตอร์โมลด์ตัวที่ไม่ใช่เป้าหมายกลับลุกขึ้นยืนและมองมาทางเอ็กซ์ฟอร์ซ

วูล์ฟเวอรีน - ด้วยความเคารพนะตาเฒ่า .... ฉันต้องหันมาสนใจอีกตัวที่เหลือบ้างแล้วล่ะ

ที่ยูโทเปีย กลุ่มมิวแตนท์ที่เคยเป็นวายร้ายจากหลายกลุ่มกำลังจะไปร่วมรบ แต่โท้ดวิ่งมาห้ามไว้
ในกลุ่มมี สคาล์พฮันเตอร์ ( มาเราเดอร์ ) นอกนั้นผมก็มึนครับ ตัวเขียวนั่น น่าจะเป็น เกลบ เฮอแมน ( มิวแตนท์ที่มีร่างเป็นขี้ผึ้ง หนึ่งในกลุ่มปฏิบัติสถาบันซาเวียร์ของเควนติน ไควร์ ) และ ที่โพกหัวสีแดง คือ แรนดอม ( อโคไลท์ กลุ่มองครักษ์ของแม็กนีโต )
โท้ด - เฮ้ เฮ้ นายไม่ได้ยินที่ไซคล็อปบอกรึ พวกเขากำลังล่อนิมรอดไปให้ไกลจากเกาะนี้ ดังนั้นเราน่าจะอยู่ที่นี่
แรนดอม- เราจะไปเพื่อร่วมต่อสู้ พวกนั้นมันมาเพื่อล้างเผ่าพันธุของเรา

ในขณะที่กำลังเถียงกัน นิมรอดก็ยิงแสงมากุดหัว เกลบ เฮอร์แมน

ห้องพยาบาลได้รับสัญญาณเตือนภัย เฮลลิออนที่นอนอยู่บอกว่าพวกมันมานี่แล้ว
บีสต์ - ฉันจะหยุดพวกมันไว้ให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้. ใครก็ตามที่ยังพอเดินไหวขอให้ช่วยเหลือคนอื่นๆด้วย

บีสท์ ถอดเสื้อกาวน์ - มันเป็นเรื่องดีที่ได้รู้จักกับพวกคุณ ... ลาก่อน
แม็กนีโต - การคลั่งความตายไม่เหมาะกับคุณเลย ดร.แม็คคอย

แม็กนีโต ดึงสายน้ำเกลือและสายเครื่องมือออก - คุณน่าจะอยู่เพื่อเป็นผู้เชี่ยวชาญ
บีสต์ - อีริก นอนลงไป คุณใช้การอะไรไม่ได้เหมือนเคยเป็น ในสภาพแบบนี้
แม็กนีโต - น่าจะ..

แม็กนีโต - แต่ นั่นคือคำสัญญาข้อหนึ่งที่ทำไว้กับคนหนึ่งว่าจะต้องรอดมาจากการสังหารหมู่. ผมเกรงว่าการสัญญานี้จะปิดหูปิดตาผมไม่ให้ไปเห็นการทำลายล้างผู้คนของผมที่ำไม่มีทางสู้

แม็กนีโต - ดูแลคนไข้ของคุณ ดร.แม็กคอย ผมจะไปดูหน้าศัตรูของพวกเรา

อธิบาย
1. ฮัส ( Husk ) ชื่อจริง เพจ อลิซาเบธ กูธรี่ สมาชิกกลุ่ม X-Corp เป็นมิวแตนท์ที่มีพลังเปลี่ยนผิวหนังเป็นสสารใดๆก็ได้และสามารถเปลี่ยนขนาดและรูปร่างภายใต้ผิวหนังนั้นได้
2. อวาลันเช่ ( Avalanche ) ชื่อจริง โดมินิคอส อิออนิส ปิตราคิส สมาชิกกลุ่ม ภราดรภาพมิวแตนท์ มีพลังสร้างคลื่นสั่นสะเทือนจากมือของเขา

X-MEN | SECOND COMING 10 | THE DAY OF FUTURE PAST

2010-12-18T00:40:00.000-08:00

โฮปด่าไซคล็อป คุณมันไอ้ลูกหมา

โฮป - คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ? ปฏืบัติการพลีชีพ !? คุณส่งเคเบิ้ลไปทำปฏิบัติการพลีชีพ
ไซคล็อป - โฮป ฉันอยากให้เธอ ฟังฉันก่อน
โฮป - ไม่

โฮป - ไม่ หนูจะไม่มีวันฟังคุณอีกแล้ว คุณเพิ่งฆ่าพ่อของหนู.
ไซคล็อป - โฮป

โฮป - ไม่ หนูเกลียดคุณ สก็อต ซัมเมอร์. หนูเกลียดคุณยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดในโลก

ตาของโฮปเปล่งประกายแดงก่ำ

โฮป โมโห วิ่งจากไป - คุณส่งพวกเขาทั้งหมดไปตาย
ไซคล็อป - โฮปรอก่อน
ไวท์ควีน - เยี่ยม นั่นเป็นเรื่องเยี่ยมมาก
ไซคล็อป - ตาของเธอ คุณได้เห็นตาของเธอหรือเปล่า ?
- ตาของเธอดูจะเหมือนกับของผมเลย ...

ด้านนอกของสเฟียร์ - นอกจากอเวนเจอร์และ แฟนตาสติกโฟว์ก็มาถึง

ดร.เนเมซิส เจอกับ มิสเตอร์แฟนตาสติก พวกเขาทักทายกันเรื่องความหลัง
ก่อนที่ดร.เนเมซิสเริ่มการรายงานสถานการณ์อีกรอบ และ สรุปความว่า ทุกคนที่ถูกกักไว้ในสเฟียร์กำลังจะตาย

ดร.เนเมซิส - นี่คือสถานการณ์ตอนนี้ มิวแตนท์กำลังตกเป็นเป้าหมายของการล้างเผ่าพันธุ์แห่งทศวรรษ สิ่งนี้ไม่ได้เป็นความลับแล้ว
               - ด้านในของโดมในตอนนี้คือ เซนติเนลจากอนาคต. นี่คือทั้งหมดที่เขาได้ทำ และ เขามาถึงที่นี่จากอนาคตที่ปราศจากมิวแตนท์เพื่อกวาดล้างพวกเราในอดีตในราบคาบ
               - ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด การสังหารหมู่กำลังจะเกิดขึ้นด้านใน
               - นี่คือการก่ออาชญากรรมเพื่อการสิ้นสุดของเผ่าพันธุ์มิวแตนท์
กัปตันอเมริกา - ไม่ใช่ภายใต้การจับตาของเราแน่ เอาล่ะ นี่คือแผน
                   - ดร.ริชาร์ด เนเมซิส และ โทนี่ พยายามหาโครงสร้างและอธิบายเรื่องของโดมนี้ แล้วรายงานผมถึงจุดอ่อนของมัน
                   -และในเวลาเดียวกัน .. ธอร์ กับ ธิง ต้องนำเราเข้าไปในโดม
ธิง - ได้ตามคำขอ ท่านหัวหน้า มันได้เวลากระหน่ำทุบเข้าไปแล้ว

ยูโทเปีย
ไซคล็อปส่งโทรจิตถึง เอ็กซ์เมน ที่โกลเด้นเกท - เอ็กซ์เมน นี่คือสก็อตซัมเมอร์ นี่คือการรายงานสถานการณ์ล่าสุด
              - เราได้เผชิญหน้ากับนิมรอดเซนติเนลมากกว่าห้าตัว. นั่นป็นเกือบทั้งหมดที่พวกคุณทราบแล้ว พวกมันไม่ได้มาจากบริเวณรอบๆนั้น ดังนั้น พวกมันจึงค่อนข้างถูกจัดการได้ง่าย
              - นั่นเป็นเพียงหนึ่งในความหายนะ. ห้าตัวกำลังดี เราต้องทำการตัดการทำงานของมัน .และจากที่เราทราบ พวกมันอาจมาอีกเป็นจำนวนมาก
              - ส่วนโดม เอ็กซ์คลับได้ออกไปเพื่อทดสอบและติดต่อกับมัน เราไม่รู้ว่า พวกเขาทำอะไรไปแค่ไหน แต่ ตั้งแต่เหตุการณ์แย่ๆนี้ยังก่อตัวขึ้นเรื่อย เราพอสรุปได้ว่า วัตถุ ไม่สามารถ ผ่านเข้าออกได้ เราจะพยายามกันต่อไป

              - เราเริ่มคุยกันเรื่องกลยุทธ์ได้แล้ว พวกมันโจมตีเราในพื้นที่ของเราเอง. พวกมันทำอย่างนี้กับเราในสวนหลังบ้านของเรา
              - นั่นหมายถึง เราได้ใช้ความได้เปรียบในความเป็นเจ้าบ้าน. ใช้มันเป็นสถานที่เพื่อให้พวกคุณมีชีวิตและใช้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวให้เป็นอาวุธ. อยู่อย่างเฉียบคม อยู่อย่างมีปัญญา อยู่อย่างปลอดภัย และ จงมีชีวิตอยู่
              - ซัมเมอร์ ข้างนอก
ไซคล็อป - เอ็มม่า มันใกล้เข้ามาแล้ว.
นิมรอดตัวหนึ่งกำลังตรงมาที่ยูโทเปีย

นิมรอดพุ่งเข้าใส่ยูโทเปียและมันกำลังหาเป้าหมาย
ไซคล็อปรีบสั่งการ - ปิดตายชั้นที่สาม สี่ และ ห้า
ไวท์ควีน - นั่นมันเตาเผาขยะ บริเวณพักอาศัย เสบียง และ ถังเก็บน้ำนะ
ไซคล็อป - ทุกอย่างเลย แต่ ห้องพยาบาล และ ห้องควบคุม และ นี่จะตัดขาดการจ่ายพลังไปทุกส่วน แต่ ห้องรักษาพยาบาล

ไวท์ควีน เห็นไซคล็อปดูลนๆ เลยต้องเรียกสติ - เอาเรื่องห่วยๆไปทิ้งไว้ในนรกและกลับมาได้แล้วที่รัก

ยูโทเปียเกิดการระเบิดครั้งใหญ่

ย่านไชน่าทาวน์ สตอร์มจัดการนิมรอดเพื่อช่วยเซิร์จ เธอบอกว่าภายในโดมนี้ เธอเรียกฝนไม่ได้

ไซล็อกกับไอซ์แมนก็ช่วยกันจัดการนิมร็อด

แฟนโทเม็กซ์ ( วีพอน 13 ) - ฉันไม่ได้ถูกจับไว้ในนี้กับแก แกสิถูกจับไว้ในนี้กับฉัน
- ฮ่า หนังเรื่องนี้มันงี่เง่าจริงๆ
แล้วเขาก็อัดกระสุนเข้าใส่นิมรอดที่ตกลงมา

นาเมอร์ - เราเจอปัญหาแล้ว ฉันอยู่ที่พอร์ทโอ้กแลนด์
- และฉันต้องการความช่วยเหลือ เพราะ มีมากกว่าห้าตัวโผล่ออกมาจากที่ไหนสักแห่ง

เอ็กฟอร์ซมาถึงอนาคตแล้วหลังตึกสูงตระหง่าน มีเงาของเซนติเนลขนาดมหึมาสองตัว

พวกเขาเจอเข้ากับป้ายระบุว่าพวกเขาถูกสังหารหมู่หมดแล้ว

อาร์กแองเจิ้ล - ฉีกป้ายประกาศนั้นทิ้ง
เคเบิ้ล มาเตือนให้เงียบ เพราะ ถ้าร้องดังไป พวกเซนติเนลจะมุ่งมาทางเรา
แต่อาร์กแองเจิ้ล เถียง - ใครจะไปสน ? นายไม่เข้าใจหรอกเหรอ ? นายไม่รู้หรอกว่าโลกนี้หมายความว่ายังไง ?

เอ็กซ์23 เห็นรูปของตัวเองแล้วบอกว่า - มันหมายความว่า เราต้องฆ่าพวกมันทั้งหมด. ไม่ให้เหลือรอดสักคน.และหลังจากนั้นกลับไปในอดีตเพื่อหยุดยั้งมันไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกหน

พวกเขาเจอกับหุ่นรบที่มีมนุษย์บังคับอยู่ข้างใน
พวกคนขับตกใจมากที่เจอเข้ากับ - มิวแตนท์ !!!

วูล์ฟเวอรีนเข้าจู่โจมและสั่งทุกคนให้รีบล้มพวกนี้ก่อนที่พวกมันจะมีเวลาเรียกพรรคพวกมาเพิ่มอีก

พอจัดการเรียบร้อย ไซเฟอร์ มิวแตนท์ผู้มีความสามารถคุยกับวงจรไอทีทุกประเภทได้ก็ทำงาน

ไซเฟอร์ - พวกมันส่ง รุ่นที่ติดอาวุธหนัก ไปยังอดีต ส่งไปรอบละห้าตัว

เคเบิ้ล - เข้าใจแล้วนะ. จากนั้น นี่คือแผน เราจะทำลายเส้นทางของพวกเราที่จะนำมาสู่ที่นี่จากที่นี่ เราจะทำลายเส้นทางของพวกเราจากภายใน และ เราจะไม่ออกไปไหน จนกว่า อนาคตจะราบเป็นหน้ากลองและอดีตจะปลอดภัย ไม่มีอะไรสำคัญกว่านั้น.

ทุกคนไม่โต้แย้ง วูล์ฟเวอรีนสั่งประจัญบาน

ยูโทเปีย

โร้กพาชาร์ล ซาเวียร์มา

ชาร์ล ซาเวียร์ - ฉันไม่เคยอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้กับเธอ
                   - ทุกสิ่งที่ฉันเตรียมไว้ให้เธอ เพื่อ -- ทั้งหมด ในกรณีที่เลวร้ายและสภาพการณ์ที่ย่ำแย่ เท่าที่ฉันสามารถนึกได้
                  - ฉันไม่เคยจินตนาการเลยว่า สิ่งนี้จะเกิดขึ้นสักครั้ง.และนั่นคุณควรจะคุยกันเรื่องนี้สักหน่อย นั่นเป็นคำแนะนำ.

ไซคล็อป - ผมรู้แล้ว.

ชาร์ล ซาเวียร์ - ฉันจะทำอะไรได้บ้าง ?
ไซคล็อป - ชาร์ล .. ผมต้องการให้คุณทำงานร่วมกับเดวิด.
ชาร์ล ซาเวียร์ - เดวิด ฮอลเลอร์ ?
ไซคล็อป - ใช่ ลีเจี้ยน.

ชาร์ล ซาเวียร์ - ฉันต้องพูดแบบนี้นะ สก็อต เขาเป็นมิวแตนท์ระดับโอเมก้าที่เป็นโรคจิตเภทและพยายามทำร้ายพวกเรามาหลายครั้งหลายหนแล้ว
ไซคล็อป - และ เขาคือลูกชายของคุณและคุณรักเขา. คุณคุมให้เขาอยู่ในสภาพที่ปรกติได้ และ โร้ก .. โฮป เกลียดผม. ไม่ใช่ว่าผมตำหนิเธอหรอกนะแต่ ....
             - เธอจะไม่ฟังผม เธอเชื่อคุณ..คุณช่วยเธอให้ปลอดภัยและยูโทเปียจะยังเป็นสถานที่ๆปลอดภัยที่สุดทำให้เธออยู่ที่นี่และคุ้มครองเธอ

โร้ก - ตรงกับใจฉันเลย สก็อต

ไซคล็อป - ดีมาก ขอบคุณ ..
             - นี่คือการควบคุมทั้งหมดจากดาดฟ้า เรือกำลังจะล่มแล้ว

ส่วนด้านนอก ธิงชกจนมือเป็นแผล ธอร์ฟาดจนหอบก็ยังไม่มีอะไรสะเทือน

ดร.เนเมซิสก็ย้ำคำเดิม มิวแตนท์จะสูญพันธุ์

อธิบาย
1. แฟนโทเม็กซ์ (fantomeX)ชื่อจริง ชาลี คลัสเตอร์-7 ว่ากันตามจริงเขาคือมิวแตนท์จากโครงการ วีพอนด์ พลัส ตัวที่สิบสาม ( วูล์ฟเวอรีนเป็นตัวที่สิบ ) กัปตันอเมริการุ่นแรกเป็นตัวที่หนึ่ง เขาเป็นผลจากการทดลองกระบวนการไซบอร์กมิวเตชั่น ทำให้ระบบประสาทของเขาเชื่อมโยงกัยนาโนเทกโนโลยีมีชีวิต E.V.A ซึ่งมักปรากฏตัวในรูปแบบของจานบิน และ เขาสามารถแบ่งสมองใช้งานแบบคู่ขนานได้หลายแบบในเวลาเดียวกัน
2. ลีเจี้ยน ( Legion ) ชื่อจริง เดวิล ชาร์ล ฮอลเลอร์ เป็นลูกชายของชาร์ล ซาเวียร์กับ กาเบรียล ฮอลเลอร์ ( เธอเป็นคนไข้ของเขาในสมัยที่เขาทำงานสถาบันทางจิตที่อิสราเอล) เขามีความสามารถดูดซับจิตใจของผู้อื่น นอกจากนั้นเขายังมีพลังเทเลไคเนซิส พลังเทเลพาธี พลังเคลื่อนย้ายเปลวเพลิง และ ข้ามเวลาซึ่งพลังเหล่านั้นก็มีบุคลิกภาพที่แบ่งแยกกันควบคุม เขามีอาการทางจิตเพราะครั้งหนึ่งเขาตกไปอยู่ในมือผู้ก่อการร้ายที่ชื่อว่า คารามี่ ที่สำคัญเขามีพลังระดับ โอเมก้า เลเวล และ มีอาการของโรคจิตเภทและออทิสติกด้วย

X-MEN | SECOND COMING 09 | THE LAST TIME - JUMPING

2010-12-17T22:21:00.000-08:00

สะพานโกลเด้นเกท ซานฟรานซิสโก ในปัจจุบัน

เอ็กซ์เมนกำลังเผชิญหน้ากับจักรกลเซนติเนลรูปแบบที่ร้ายกาจที่สุดจากเส้นอนาคตอื่น

" นิมรอด ( Nimrod ) "

แม็กม่า(์New-mutant)และโคลอสซัสกำลังช่วยคาร์ม่า (New-X men) ที่กำลังแย่

เฮลลิออน ( New-X men ) ปล่อยพลังออกไปเต็มที่แต่กลับถูกโจมตีกลับจนเสียแขนทั้งสองข้าง

วูล์ฟเวอรีนกำลังจะโดนลอบกัดแต่โดมิโน่ซุ่มยิงช่วยเอาไว้ทัน

โร้กที่ดูดซับพลังของเิอ็กเมนซ์ทุกคนเข้าแลกกับนิมรอดอีกหนึ่งตัวแต่เธอก็ต้องแลกด้วยการถูกเด็ดปีกไปข้างหนึ่งและร่วงไปพร้อมกัน

ไอซ์แมนยิงน้ำแข็งใส่นิมรอดเพื่อช่วยคาร์ม่าที่กำลังแย่ แต่

ไอซ์แมนก็ถูกยิงสวนกลับมา และดูท่าจะมีแต่นาเมอร์ที่ยังพอซัดกับนิมรอดไหว

ไซคล็อป พุ่งเข้ามาอัดอ็อพติกบลาสใส่นิมรอดเพื่อช่วยเซิร์จ ( New-X men ) ที่กำลังแย่

และขณะเดียวกัน นิมรอดตัวที่หมดสภาพแล้วก็ได้รับสัญญาณว่ากำลังจะมีการข้ามเวลา...

เมื่อนิมรอดทุกตัวถูกทำลายลง พวกเขาดูจะสูญเสียมากเหลือเกิน

นิมรอดที่หมดสภาพกำลังส่งข้อมูลอะไรบางอย่าง ...

บาสชั่น - ทางเข้าออกยังทำงานอยู่ เริ่มกระบวนการเชื่อมโยงข้อมูล
เกรย์ดอนครีด - เชื่อมโยงข้อมูล ? เชื่อมโยงข้อมูลไปหาอะไร ? ท่านกำลังทำอะไรอยู่ ?
สตีเว่น แลง - อย่าโง่นักเลยน่า เกรย์ดอน. ท่านเชื่อมโยงมาถึงจิตใจของพวกเรา คำอธิบายมันไร้คุณค่า และ ... มันทรงคุณค่านัก ฉันจะบอกให้นายเตรียมตัวให้พร้อมเสียแต่ตอนนี้ ภายนอกนั่นคืออนาคต นั่นคือที่ๆมวลมนุษย์ชาติได้รับชัยชนะ. นั่นคือสิ่งที่บาสชั่นทำอยู่ นายสงสัยอะไรอีกมั้ย ?

-----มาสเตอร์โมลด์ นิมรอด ที่หลอมรวมกัน พิสูจน์แล้ว เป็น บาสชั่น
-----เชื่อมโยงข้อมูลยอมรับได้ เริ่มวิเคราะห์ข้อมูล
-----เป้าหมายคือมิวแตนท์จำนวนมาก เตรียมการตอบโต้กลับในระดับที่เท่าเทียมกัน

นาเมอร์ยังลอยตัวจ้องสเฟียร์

ไซคล็อป
            " บอกฉันมาสิ เฮนรี่ "
บีสท์
            " ไอซ์แมน ถูกเผาในระดับ 3 กินพื้นที่ผิวหนังเกิน 25 เปอร์เซนต์ของร่างกาย "
            " เฮลลิออน .. เสียมือสองข้างของเขาไปแล้ว สก็อต และ เกือบหมดจนถึงข้อศอก "

            " ในเมืองเพิ่งรอดจากความโกลาหลในจุดนี้ แต่ เรายังได้กองกำลังทหารและตำรวจ              มาร่วมดัวย ทุกๆคนยังตกอยู่ในความเสี่ยง จะมนุษย์หรือมิวแตนท์ก็ไม่แตกต่างกัน "

             " ไม่ว่าอะไรจะมาถึง พวกเขาทั้งหมดต่างรู้ว่า เอ็กซ์เมนเป็นเพียงโอกาสเดียวของเขาที่เหลืออยู่ "

ไวท์ควีน
             "คุ้กคูยังติดต่อประสานงานกับพวกที่คุณทิ้งไว้ข้างนอก (นาเมอร์ ร็อกสไลด์ โคลอสซัส) เผื่อเหตุบังเอิญอื่นๆ เช่นว่า มีเซนติเนลโผล่ออกมาอีก ... "

ไซคล็อป
              " .. ไม่หรอก อาจเป็นแค่เมื่อไหร่เท่านั้น เอมม่า "

ไวท์ควีน
             " .. และในตอนนั้น เราจะทราบเรื่องได้ทันที "
ไซคล็อป - พรอดิจี้ และ บีสต์ พวกเรากำลังเจอกับอะไรอยู่ ?

พรอดิจี้ - โดม นี่ไม่รู้ที่มา และ สร้างจากพลังงานที่ไม่เคยรู้จัก. ด้วยข้อมูลทั้งหมด วัตถุไม่สามารถผ่านเข้าไปได้ การติดต่อสื่อสารทั้งหมดถูกมันตัดขาด ไม่มีเทกโนโลยี หรือ กระแสจิตที่จะเล็ดลอดผ่านมันออกไปได้ เราไม่รู้เรื่องการเทเลพอร์ท นี่ยังมีใครเหลือออยู่อีกบ้าง ?

โร้ก - วานิชเชอร์ ชิงหนีไปก่อน หลังจากที่รู้ว่านักเทเลพอร์ทตกเป็นเป้าหมาย

บีสต์ - น่าแปลกใจมาก .. และเช่นเดียวกับ สเฟียร์
       " มันเป็นกระแสการไหลเวียนของข้อมูลที่มากจนไม่น่าเชื่อ ฉันขอให้นาเมอร์ลองเอามือไปวางบนนั้น เพื่อดูว่าอะไรจะเกิดขึ้น
       - มันไม่ยอมรับชีววัตถุ. ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่นาเมอร์คงถูกฆ่าไปแล้ว "

บีสท์ - มันอาจเกิดขึ้นเพียงชั่วคราวเพื่อนำไปสู่ขอบเขตที่แน่นอน
สเฟียร์ได้เชื่อมกับเส้นเวลาของพวกเราเข้ากับเส้นเวลาของอนาคต .. อนาคตหนึ่ง ที่เป็นตัวให้กำเนิดนิมรอดขึ้นมา

ไซคล็อป ตีหน้าเครียด - มากแค่ไหน ?
บีสท์ - เราวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากสเฟียร์และนิมรอดที่หมดสภาพ.. พวกมันติดต่อกับวงจรส่วนกลางในอนาคต ... เราคิดว่า ..คิดว่า
พรอดิจี้ - ผม..โอ้พระเจ้า ผมไม่อาจทำอย่างนี้
ไซคล็อป - มากแค่ไหน ?

พรอดิจี้ - เซนเซอร์ของเราหยุดทำงานที่ 170,000

ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบ
โดมิโน่ - เยี่ยม ฉันไม่ใช่นักคณิตศาสตร์ แต่นั่น มันฟังดูเลวร้ายนะ.

จากนั้น พรอดิจี้ก็เอาแต่ขวัญเสีย จนวูล์ฟเวอรีนต้องสั่งให้หุบปาก ไวท์ควีนขอให้ไซคล็อปพูดอะไรบางอย่างเพื่อให้พวกเขาผ่านช่วงเวลาที่ตรึงเครียดนี้ไปให้ได้

ไซคล็อป พูดเพียงว่า - เคเบิ้ล

ไซคล็อป - เรายังมีกระสุนเหลืออีกนัด .. เคเบิ้ลกับโฮปกลับมาสู่ปัจจุบันโดยใช้เครื่องข้ามเวลา เคเบิ้ลยังมีมันอยู่ในมือ
             " ถ้าบาสชั่นส่งนรกนี้มาจากอนาตของพวกเรานับจากนี้ เราก็ส่งทีมของเราไปในอนาคตนั่นเพื่อจัดการหยุดยั้งมันซะ "
             " เราต้องสู้รบกับพวกมัน "

โร้ก - คุณพูดเหมือนมันง่ายนะ.
บีสต์ - สก็อต .. งั้นถ้า ฉันสามารถทำให้เครื่องข้ามเวลาของเคเบิ้ลพาไปสู่ช่วงเวลาที่จำเพาะ แล้วอะไรจะเกิดขึ้นจากนั้น
         นายก็ได้ยินตัวเลขประมาณการณ์แล้ว ทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ต่างก็รอบคอบ..และ ก็ไม่รู้ว่าพวกเซนติเนลจะยอมทำตามการเกลี้ยกล่อมของพวกเรา.
ไซคล็อป - แต่เรามีบางคนที่พูดภาษาเดียวกับพวกมันได้
         " ไซเฟอร์ .. พรอดิจี้บอกว่า พวกมันรายงานไปที่วงจรส่วนกลาง ถ้าไซเฟอร์สามารถเจาะระบบเข้าไปได้ เขาจะเขียนวงจรของพวกมันขึ้นมาใหม่ "
            - เขาจะเป็นผู้ควบคุมพวกมัน และ เมื่อนั้น เขาจะปิดระบบเซนติเนลทุกตัวที่มันควบคุมอยู่ เขาจะกวาดล้างพวกมันทั้งหมดได้ในคราวเดียว

วูล์ฟเวอรีน - แน่ใจหรือ ? บางทีนั่นอาจเป็นแผนที่ดี แต่นายลืมไปว่า แรมเซ่ย์ (ไซเฟอร์ ) เป็นอีกหนึ่งในลูกกระสุนปืนที่ไร้เรี่ยวแรง ( หมายถึงอ่อนแอในการรบ )
ดาร์เนี่ยล มูนสตาร์ ไม่พอใจ ( เขาทีม New mutant เหมือนกัน ) - ไอ้ลูกหมา
ไซคล็อป - ดานี่ พอแล้ว. โลแกนพูดถูก นั่น เป็นเหตุผลที่ ฉันต้องส่งสักหนึ่งทีมไปกับดั้ก ( ไซเฟอร์ ) เพื่อคุ้มครองเขา
ไซล็อก - และใครที่แน่พอให้คุณส่งไปในปฏิบัติการพลีชีพ ?
โร้ก - ฉันไปเอง ฉันจะดูซับพลังของทุกคน ฉันทำได้ ..และ จากนั้น ...

ไซคล็อป - ไม่.. ฉันจะส่งเอ็กซ์ฟอซไป.

โดมิโน่ - ระยำ
สตอร์ม - เอ็กฟอร์ซ ? ฉันไม่ ..
บีสต์ - บอกพวกเขาเถอะ สก็อต บอกเรื่องทีมนักฆ่าที่นายสร้างขึ้นมา ที่ครั้งหนึ่ง นายเคยส่งทีมนี่ไปเพื่อฆ่าบิช็อป และ ส่วนที่เหลือก็มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเป็นใครอีกบ้าง

สตอร์ม - ฉันขอโทษนะ สก็อต เรื่องนี้มันจริงไหม ?
ไซคล็อป - จริง.

สตอร์ม - ถ้าเรารอดจากเรื่องนี้ นายกับฉันต้องคุยกันเรื่องนี้อีกยาว.
ไซคล็อป - ดีแล้ว. แต่ ตอนนี้ พวกเรามีงานต้องทำ

ไซคล็อป
           " ไซล็อก เธอมีหน้าที่เคลียร์เมืองทั้งเมือง ... ทำให้ผู้คนไปให้ไกลจากสเฟียร์มากที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้ .."

           " โร้ก.. ฉันต้องให้เธอพาพวกมนุษย์และผู้ที่ไม่อาจร่วมรบได้เข้าไปใน อาคารของชาวแอตแลนติก "
           " เราต้องรักษาบาดแผลและพาพวกเขาไปจากที่นี่ "
           " เมื่อที่นี่ล่มสลาย มันจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เราจำเป็นต้องพร้อมรับมือความเปลี่ยนแปลง "
           " ทุกคนที่ยังสู้ได้ ก็ขอให้สู้ "
           " เพราะว่า พวกเรา หมดเวลาแล้ว "

มีแสงเปล่งออกมาจากสเฟียร์อีกครั้ง

โฮป - หนูไม่เข้าใจทำไมคุณต้องไป
เคเบิ้ล - มันเป็นแผนที่ดี... มันเป็นแผนที่ดีแต่จะใช้การไม่ได้ถ้าไม่มีเทกโนโลยีในแขนของฉัน
โฮป - นาธาน
เคเบิ้ล - ฉันต้องทำเรื่องนี้

ทุกคนต่างเงียบ

วูล์ฟเวอรีน - เริ่มกันเถอะ

โฮปเข้ามากอดเคเบิ้ล - นาธานหนู

เคเบิ้ล - ฉันรักหนู โฮป - ลาก่อน

แล้วเคเบิ้ลก็เดินจากไป

..คุ้กคู
" ไซคล็อป มันจะเริ่มอีกแล้ว."

กองทัพนิมรอดพุ่งออกมาจากสเฟียร์อีกแล้ว !!!

วูล์ฟเวอรีน- เคเบิ้ล ไปเลย !!

ทีมเอ็กฟอร์ซ ไปอนาคตอีกแล้ว ..

ไวท์ควีน - คุณแน่ใจใช่ไหมว่าพวกเขาจัดการเรื่องนี้ได้ ?
ไซคล็อป - ผมแน่ใจ.

ไวท์ควีน - สก็อต ยังมีอะไรที่คุณยังไม่ได้บอกฉันใช่ไหม ?
ไซคล็อป - ผมเพิ่งเป็นคนฆ่าพวกเขา
ไวท์ควีน - คุณเพิ่งจะพูดอย่างนั้น --
ไซคล็อป - เคเบิ้ลเหลือการข้ามเวลาได้อีกครั้งเดียว เขารู้เรื่องนั้น พวกเขาก็รู้เรื่องนั้น พวกเขามีทางเลือกอีกหลายทางให้ไป ... มันคือ การเดินทางเที่ยวเดียว .. ชนะ หรือ แพ้
- ผมเพิ่งจะฆ่าเอ็กฟอร์ซ ผมเพิ่งฆ่าลูกชายของผมเอง

โฮปได้ยินทั้งหมดแล้ว

อธิบาย
1. มาสเตอร์ โมลด์ - ตัวต้นแบบถูกสร้างโดยดร.โบลิวาร์ ทรักส์ เป็นหุ่นยักษ์ที่ควบคุมและสร้างจักรกลสังหารมิวแตนท์ที่เรารู้จักกันดีในนามของ เซนติเนล มาสเตอร์โมลด์ตัวต้นแบบยังถูกโปรแกรมโดยนักท่องเวลา มาดาม แซนค์ติตี้ ที่มาเพื่อทำภารกิจล่าสังหาร เดอะ เทวล์ฟ มิวแตนท์ในคำทำนายที่จะนำไปสู่ยุคของอพ็อกคาลีพส์
มาสเตอร์โมลด์ตัวต้นแบบถูกทำลายลง และหลังจากนั้นก็มีการสร้างอีกหลายครั้ง โดยใครก็ตามที่อยากจะสร้างเซนติเนล ซึ่งครั้งสุดท้ายในเหตุการณ์ืนี่เทกโนโลยีของมาสเตอร์โมลด์ได้รวมตัวเข้ากับนิมรอดอยู่ในร่างของบาสชั่น
2. สตอร์มกับไซคล็อปในยุคที่ซาเวียร์ยังอยู่เคยแบ่งทีมเอ็กซ์เมนเป็นของตัวเอง และ เคยสู้กันเพื่อแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าทีม เวลามีเรื่องสำคัญที่ต้องตัดสินใจสองคนนี้มักคอยจับตาอีกฝ่ายหนึ่งเสมอ
3. นิมรอดนั้นจะมีข้อมูลเชื่อมโยงถึงกันและคอยประมวลข้อมูลของคู่ต่อสู้และส่งกลับไปยังมาสเตอร์โมลด์ดังนั้น นิมรอดตัวใหม่ๆที่ออกมาจะมีประสิทธิภาำพในการต่อต้านศัตรูตัวเดิมมาด้วย

X-MEN | SECOND COMING 08 | SPHERE

2010-12-17T07:17:00.000-08:00

แท่นขุดเจาะน้ำมันของบาสชั่น
กลุ่มเอ็กซ์คลับกำลังวิ่งหนีสุดกำลัง
บ็อกซ์ - เราถูกทำให้เข้าใจว่าที่นี่โดนโจมตี ! เราโดนทำให้ตกอยู่ในกลลวง !
ดร.เนเมซิส - เก็บลมหายใจของนายไว้ นักทำของเล่น ! และ สั่งเสียตัวเองเถอะ !
ดร.คาวิต้า - ไซคล็อป ! สถานีขุดเจาะนี่เป็นกลลวงที่เตรียมไว้ให้เรา ! แผนของบาสชั่นคือเก็บพวกเราเสียที่นี่ ! ออกมาจากยูโทเปีย

ดร.เนเมซิส และ บ็อกซ์ กระโดดออกจากแท่นขุดเจาะ
และหลังจากนั้นก็ ...... ตูม

ยูโทเปีย หนึ่งนาทีที่แล้ว
เคเบิ้ล - เธอหมายความว่ายังไง ?
โฮป - หนูหมายถึงทั้งหมดนี่ -- มันไม่ได้มีทางหยุดยั้ง. มันกำลังจะเลวร้ายลงไปเรื่อยๆ.

โฮป - มีคนตายนาธาน.และมันเพื่ออะไร ? เพื่อหนู. มันคงจะดีกว่านี่สำหรับทุกคน ถ้าหนูไม่เคยมาที่นี่

เคเบิ้ล - ความรับผิดชอบกับความสำนึกผิดมันเป็นคนละเรื่อง. และ ถ้าเธอไปจากที่นี่ เธอคิดหรือว่าบาสชั่นจะเลิกฆ่ามิวแตนท์ ? นั่นมันไม่น่าจะเกิดขึ้น แม่ผมแดง.

พร็อดดีจี้รายงานเรื่องแท่นขุดเจาะน้ำมันที่ระเบิดให้ไซคล็อปฟัง
ไซคล็อปรีบสั่งการให้ทุกคนออกไปข้างนอก เขาเริ่มลำดับเหตุการณ์
ซีรีบรา นักเทเลพอร์ท และ ยานแบล็กเบิร์ด
บาสชั่นต้องแน่ใจก่อนลงมือว่าพวกเขาจะหนีไปไหนไม่ได้

ท้องฟ้าด้านนอกกลายเป็นสีแดงก่ำและแปรปรวนหนัก
ไซคล็อปสั่งให้ ไอซ์แมนและแองเจิ้ลออกไปตรวจสอบ
แองเจิ้ล - ฉันคิดว่า ฉันควรสวมอีกหน้า ถ้านั่นมันจะทำให้นายจะตกลง
ไอซ์แมน - แน่นอน สุภาพบุรุษ ทำในสิ่งที่นายต้องทำ
แองเจิ้ล - ขอบใจ !

ทรงกลมสีแดงขนาดใหญ่ได้เกิดขึ้นแทบทุกรัฐ

ไอซ์แมนลองยิงก้อนน้ำแข็งใส่ - น้ำแข็งทำอะไรสิ่งนี้ไม่ได้เลย
อาร์กแองเจิ้ล - ปีกของฉันก็เหมือนกัน ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร สิ่งนี้มันแกร่งกว่าเพชรอีก
ไวท์ควีน - ไร้ริ้วรอย มันปิดสนิท และ พวกเขาทำลายมันไม่ได้
ไซคล็อป - บอกพวกเขา ให้โจมตีมันต่อไป บางทีอาจต้องสะสมความเสียหาย เบ็ตซี่ เพ่งพลังของคุณไปที่จุดเดียวกัน
- แล้วก็เอมม่า เรียกนาเมอร์ มาเจอผมที

บาสชั่น - มันทำได้
เกรย์ ดอน ครีด - พื้นที่จำกัด ?

บาสชั่น - บรรลุวัตถุประสงค์แล้ว. เอ็กซ์เมนติดกับดัก และ ขั้นตอนสุดท้ายกำลังเริ่มต้น. ระงับกองกำลังของพวกเจ้า. พวกเขาไม่จำเป็นอีกแล้ว.

เกรย์ ดอน ครีด - นั่นทำให้ บางที ผมขอเป็นคนแรกที่แสดงยินดีกับท่านในความสำเร็จที่พวกเราแต่ละคนได้ล้มเหลวมาหลายครั้ง.ในการล่าล้างเผ่าพันธุ์มิวแตนท์.

บาสชั่น - ใช่ บางที

บาสชั่น - และ นั่นคือสิ่งที่เป็นนิยามของพวกเราตอนนี้ไม่ใช่หรือ มิสเตอร์ครีด ?
เกรย์ ดอน ครีด - ผม ผมเสียใจครับท่าน ? ท่านหมายความว่าอะไรครับ ?
บาสชั่น - อะไรคือเป้าหมายที่เราจะต้องไปจัดการพวกนอกศาสนา... โฮโม ซาเปี่ยน ซุพพีเรียร์ต้องจบสิ้นใช่หรือไม่ ?

บาสชั่น - มันเคยเป็นแคมเปญจน์ที่ดี. เฉกเช่น สงครามเพื่อเกียรติยศ. แต่การสังหารหมู่ ก็เช่นเดียวกัน มันคือเรื่องธรรมดาเท่านั้น มันไม่มีใครกล่าวหาเรา. ไม่ได้สร้างเกียรติยศให้เรา. ติดตามอยู่รอบๆและรายงานมาเมื่อพวกมันตายกันหมด

ไซล็อกรายงานว่า ทรงกลมสีแดงไม่สามารถมองทะลุได้ มันเหมือนไม่มีอยู่ จนกว่าเราจะไปสัมผัสมัน ส่วนนาเมอร์บอกว่าทรงกลมสีแดงครอบคลุมไปถึงพื้นที่ใต้ทะเล

ไซคล็อป - เอมม่า เรียกรวมทีม
ไวท์ควีน - รายชื่อล่ะ ?
ไซคล็อป - อ่านใจผม บอกพวกเขาให้รวมพลที่ฐาน เราจะเข้าไปในเมือง

ไวท์ควีน - ทำไมต้องเป็นเรา ?
ไซคล็อป - เพราะพวกเราผิด เราคิดว่าสิ่งนี้มันเป็นโดม(ทรงรูปโดม). มันไม่ใช่
- มันคือ สเฟียร์(ทรงกลม)

ร็อกสไลด์ - ผมพลาดบางเรื่องไปหรือเปล่า
แม็กนีโต - คิดเรื่องนั้นสิซานโต. สเฟียร์นี่กักเราได้สมบูรณ์แบบ เราไม่สามารถเจาะหรือว่ายลอดมันไปได้
- มันยังตัดขาดทุกพลังงาน น้ำ น้ำโสโครก และ สายข้อมูลในเมืองนี้. ซานฟรานซิสโกน่าจะกำลังล่มสลายลงแล้วตอนนี้.. และมันเป็นกำลังนำไปสู่สิ่งที่เลวร้ายกว่านี้

มิวแตนท์ที่เหลือถูกนำมาขึ้นเรืออพยพ
โท้ด - เฮ้ สการ์เล็ต โอฮาร่า. พวกเธอ เอ็กเมนซ์ น่าจะอยู่ที่นี่เพื่อคุ้มกันพวกเรานะ. เรากำลังตกเป็นเป้าหมายถูกมั้ย ?

โร้ก - เราได้ส่งกองกำลังออกไปเพื่อป้องกันยูโทเปียแล้ว โท้ด. บางทีนะ นายน่าจะไปเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังด้วยดีไหม ? น่าจะลองให้นายทำหน้าทีแทนเอ็กเมนซ์สักคนดูนะ.

โท้ด - โอ้ ..นั่นมันน่าสนุกจริงๆ จะขำเกินไปหน่อยแล้ว โร้ก. เฮ้ เธอเอาดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาให้พวกเรา. เราทุกคนต่างมีสิทธิเท่าเทียมกัน เธอก็รู้ ?

โคลอสซัส - ถอนสมอขึ้นเถอะ !
เซิร์จ - เราไม่มีสมอหรอก คุณรัสปูติน. เราแค่ผูกเชือกเอาไว้กับหลักเฉยๆ.
วูล์ฟเวอรีน - ฉันจัดการเอง ปีเตอร์

วูล์ฟเวอรีน ฟันเสาที่ผูกเรือไว้แตกเป็นเสี่ยง - ตอนนี้ ออกเดินทางได้แล้ว

ไซคล็อป - ทันทีที่ เราโจมตีแผ่นดีใหญ่ พวกนายทั้งหมดจะต้องพร้อมรับคำสั่งบนภาคพื้นดิน ขณะเดียวกันให้ไซล็อกกับโดมิโน่ลอบจู่โจม. ทันทีที่เราเห็นว่าสถานการณ์มันแย่ลง เราจะมากำหนดขั้นตอนกันอีกที.

นาเมอร์ - ไซคล็อปมองทางซ้ายมือของนาย.

นาเมอร์ - แสงนั่นเปล่งมาจากสะพานไม่ใช่ดวงอาทิตน์ มันเกิดขึ้นสักสองวินาทีก่อนและมันไม่เคลื่อนย้ายไปไหนเลย.

ไซคล็อป - เงื่อนไขเปลี่ยนแปลง. เราจะไปตรวจสอบที่นั่น
ไซล็อก - สก็อต มันอาจเป็นอีกกลลวง เหมือนกับเรื่องแท่นขุดเจาะนั่น คุณก็รู้ว่าบาสชั่นชอบทำงานยังไง
ไซคล็อป - อาจจะใช่ แต่ ฉันต้องเดิมพันเลยว่ามันไม่ใช่หรอก

ไซคล็อป - เขาไม่จำเป้นต้องใช้กลลวงแล้ว นี่คือตอนจบของเกมส์

อีกด้านโฮปกับเคเบิ้ลกำลังปรับความเข้าใจ
โฮป - คุณไม่ไปกับพวกเขา
เคเบิ้ล - ที่อยู่ของฉันคือเธอ และ สก็อตก็ไม่อยากให้เสี่ยงเอาเธอไปอยู่ที่แนวหน้า เธอก็รู้

โฮป - มันคือเขา หรือไม่ใช่ ? มันคือบาสชั่น เขามาเพราะหนู.
เคเบิ้ล - นั่นฉันควรจะยินดีที่จะบอกว่า ใช่ ถ้างั้น มันน่าจะเป็นเวลาที่เธอต้องเตรียมใจให้พร้อม

โฮป -เพื่อเรื่องอะไร ?
เคเบิ้ล - เพื่อเรื่องอะไรก็ตามที่เรากำลังพูดถึง ก่อนที่ทั้งหมดที่นี่จะโดนจู่โจม จะอยู่หรือจะไปล่ะ.

โฮป - แต่การจากไป ไม่ได้เป็นคัวเลือก. เราถูกปิดตาย นั่นคือไม่มีที่ไหนให้ไปแล้ว.
เคเบิ้ล- พวกเอ็กซ์เมนถูกปิดตาย. ฉันยังเหลือพลังงานพอจะข้ามเวลาได้อีกเป็นครั้งสุดท้าย. ออกคำสั่งมาสิ เจ้าหญิง .. และ เธอได้ไปเจอว่า นี่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่อยู่ในหนังสือประวัติศาสตร์ยังไงบ้าง

กลุ่มเอ็กซ์คลับกำลังทำการวิเคราะห์สเฟียร์
ดร.คาวิต้า - เราได้อะไรกันบ้าง ?
บ็อกซ์ - ไม่ใช่ทั้ง กลไก หรือ วงจรไฟฟ้า เท่าที่ผมพอจะบอกได้. มันเป็นโครงสร้างที่ไม่ได้สลับซับซ้อนแบบเดียว
ดร.เนเมซิส - ฉันเห็นด้วยแต่ นี่มันคือ โครงสร้างที่อัจฉริยะมาก

บ็อกช์ - อัจฉริยะตรงไหน ?
ดร.เนเมซิส - มันเป็นสนามพลังควอนตัมที่ทำลายไม่ได้หลังจากสแกนมันด้วยลำแสงไฟฟ้า. มันแสดงให้เห็นสิ่งที่สำคัญ หลังตรวจสอบมันและพบว่ามันเป็นพลังงาน

ดร.เนเมซิส - มันมีสิ่งกีดกันที่คอยเบี่ยงเบน มันต่อต้านกระทั่งการวิเคราะห์ เราได้แต่ปล่อยให้มันกระจายตัวออกไปเรื่อยๆ

ดร.คาวิต้า - นายหมายความว่า นายไม่ได้เชี่ยวชาญในสิ่งที่นายโม้เอาไว้อีกแล้ว.
ดร.เนเมซิส - ดร. ราโอ ผมเสียหมวกใบที่ดีสุดไปนะ..ผมต้องวิ่งและโดดลงมหาสมุทร และ อารมณ์ของผมบรรยายได้ดีที่สุดว่า ไม่ค่อยมีใจจะทำอะไรนัก

บ็อกซ์ - มาเหอะ เพื่อนร่วมทีม คุยกันอย่างมีมารยาทหน่อยได้โปรดเถอะ ?
- ผมหมายถึงโดยเฉพาะต่อหน้าแขกด้วยแล้ว ?
ดร.คาวิตา - แขก โอใช่ .. แน่นอน

อเวนเจอร์มาถึงแล้ว !!!

แคป - คุณคือเจมส์ แบรดลี่ย์ ผมเคยพบคุณมาแล้วครั้งหนึ่ง
ดร.เนเมซิส - ไม่ ผมไม่คิดอย่างนั้น ผม..
แคป - ในเครื่องแต่งกายที่ต่างจากนี้ . อะไรกำลังจะเกิดขึ้นที่นี่ ?
ทำไมซานฟรานซิสโกถึงตกอยู่ในการกักกัน?

ดร.เนเมซิส - บาเรียนี่ถูกสร้างโดยบาสชั่น เพื่อจับเอ็กซ์เมนและพวกมิวแตนท์ที่เหลืออยู่ มันดูเหมือนว่าไม่มีทางทำลาย
ไอรอน แมน - ผมไม่เชื่อว่านี้ไม่มีทางทำลาย แต่ มันจะไม่ถูกสลายโดยการโจมตีด้วยพลังงานทุกชนิด โครงสร้างของมันเป็น --
ดร.เนเมซิส - สนามพลังงานควอนตัมที่สเถียร. ผมรู้ว่ามันมหัศจรรย์มาก หรือไม่ใช่อย่างนั้นล่ะ ?
สไปเดอร์ วูแมน - เยี่ยม เราจะต้องใช้เครื่องมือทำลายบาเรียนี่ ธอร์ คุณจัดการเลย

ธอร์เงื้อค้อนของเขาและบ่นว่าค้อนของเขาไม่ใช่เครื่องมือนะพวก

ธอร์ฟาดค้อนไปเต็มเหนี่ยวแต่บาเรียไม่เป็นอะไรเลย

เอ็กซ์เมน มาถึงโกลเด้นเกท
ไซคล็อป - เอาล่ะ เราต้องจัดการเจ้าสเฟียร์ที่เปล่งแสง ซึ่งบางทีอาจมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางถึงหนึ่งร้อยเมตร ไม่ทราบน้ำหนักหรือมวลสาร นั่นเป็นเท่าที่ผมจะบอกได้. ไม่มีการปล่อยพลังงานออกมาจากแสงที่เรามองเห็น.และ ขนาดของมันไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือทฤษฎีของแฮงค์

บีสต์ - ฉันคิดแบบนี้ บางทีนี่อาจจะเป็นจุดศูนย์กลางของสเฟียร์ขนาดใหญ่ที่กักกันพวกเรา. มันน่าจะเป็นสเฟียร์หลักที่เป็นจุดกำเนิดของสเฟียร์อื่นๆ ยกเว้นแต่ มันจะเกิดขึ้นมาทีหลัง

ไซล็อก - มันคือทางเข้าออก. ฉันได้อ่านผ่านเข้าไปด้านใน ไม่พบสัญญาณจิตเลย มีบางสิ่งที่มีขนาดใหญ่ นั่นคือความรู้สึกบางชนิด

ไซคล็อป - มันเป็นความรู้สึกชนิดไหน

ไซล็อก - ฉันคิดว่านั่นเป็นเรื่องที่เราต้องหาให้เจอ .. มันมีปฏิกริยาแล้ว

อีกด้าน
เคเบิ้ล - ฉันจำเป็นต้องได้คำตอบ ในสองทาง มีทางหนึ่งที่งดงาม เราไม่มีเวลาแล้ว เธอต้องตัดสินใจแล้ว ตอนนี้เลย.

โฮป - แต่ จะเกิดอะไรขึ้นกับเอ็กซ์เมน ? จะเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนๆของพวกเราทั้งหมด ?
เคเบิ้ล - โฮป เธอคงจำได้ที่ฉันเคยพูดเกี่ยวกับความรับผิดชอบใช่ไหม ? ฉันหมายถึงตัวเธอ ไม่มีอะไรมาก่อนสิ่งนั้นได้.

โฮป - มันได้ทำให้เอ็กซ์เมนต้องเข้าสู่การต่อสู้ของหนู.และพวกเขาต้องจ่ายไปมากเพื่อช่วยเหลือหนู พวกเขาจ่ายในราคาที่สูงเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้เสียอีก

โฮป - มันเคยเป็นการต่อสู้ของหนูมาก่อนที่จะเป็นการต่อสู้ของพวกเขาและ หนู...

โฮป - หนูต้องอยู่ที่นี่

เคเบิ้ล ยิ้มออก - จากนั้น ฉันขอให้เราเริ่มงานที่เราต้องทำ

สเฟียร์เปล่งแสงวาบ มีหุ่นออกมาจากสเฟียร์บีบคอไอซ์แมน

แม็กม่า - นี่มัน นิมร็อด เรากำลังเผชิญหน้ากับนิมร็อด
ไซคล็อป - โจมตีมัน ด้วยทุกอย่างที่นายมีอยู่ ?
วูล์ฟเวอรีน - มองอีกทีสิ สก็อตตี้

พวกมันไม่ได้มาแค่ตัวเดียว !!!

อธิบาย
1. นิมรอด คือ จักรกลสังหารมิวแตนท์ เซนติเนล จากเส้นอนาคตอื่น มันน่ากลัวตรงที่ถึงจะถูกทำลายเป็นชิ้นก็ยังสร้างตัวเองกลับมาใหม่ได้และมีพลังระดับจักเกอร์นอล์ท ร่างกายของบาสขั่นในตอนนี้ก็สร้างจากเทกโนโลยีของนิมรอด
2. ดร.เนเมซิส เป็นฮีโร่จากสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ดังนั้น ฮีโร่ มาร์เวลที่มาจากยุคนั้นจะเคยพบกันมาก่อน การที่กัปตันอเมริกาทักว่าเราเคยเจอกันมาครั้งหนึ่งจึงไม่แปลก