คนที่ชอบซื้อเฉลี่ยขาลงไปเรื่อยๆ ไม่สำเร็จครั้งเดียวก็หมดตัวเลย

เวลาหุ้นเราลง อยู่เฉยๆ ดีกว่าครับ ถ้ามันดีจริง มันจะกลับขึ้นมาได้เอง จะไปกลัวอะไร

ผมอ่านข้อความข้างบนของคุณสุมาอี้แล้วยังมีคำถามคาใจนิดหน่อย ขอรบกวนนะครับ

ถ้าเรามั่นใจว่าหุ้นของเราเป็นหุ้นที่ดีจริง แทนที่จะรอมันกลับมา ณ จุดเดิม การซื้อเฉลี่ยขาลงก็จะเป็นการเพิ่มผลตอบแทนเมื่อมันกลับมาไม่ใช่หรือครับ เพราะต้นทุนที่เราถือนั้นต่ำลงไม่มากก็น้อย

การซื้อเฉลี่ยขาลงจะเจ๊งแบบไม่เป็นท่าเมื่อหุ้นของเราไม่ได้ดีจริงและไม่มีศักยภาพใดๆที่ราคาจะกลับมา ณ จุดเดิม ซึ่งนั่นหมายความว่า ไม่ว่าคุณจะซื้อเฉลี่ยขาลงหรือไม่ได้ซื้อ คุณก็เจ๊งในรูปแบบคล้ายๆกัน (ต่างกันที่จะเจ๊งเป็นจำนวนเงินมากหรือน้อย) แต่ถ้าเรามั่นใจในเรื่องการมองและวิเคราะห์ธุรกิจของหุ้นนั้น การซื้อเฉลี่ยขาลงน่าจะช่วยเพิ่มผลตอบแทนได้เมื่อราคาหุ้นกลับมาสู่จุดเดิมอีกครั้ง จริงหรือไม่ครับ

ผมคิดถูกหรือผิดอย่างไรก็แนะนำได้ครับ

IMF ใช้นโยบาย deflate economy กับไทย ซึ่งน่าจะเป็นแนวคิดแบบ neo-classicals ซึ่งใกล้เคียงกับ Austrian มากกว่า Keyne

ที่จริงผมเห็นด้วยกับ Austrian นะว่านโยบายการเงินทำให้วัฏจักรผันผวนมากขึ้นแทนที่จะน้อยลง เพราะธ.กลางไม่มีทางให้ยาให้ได้ถูกจังหวะเวลา (ยากพอๆ กับการเก็งตลาดหุ้น)และยาก็ยังมี lag time อีก ดังนั้นถ้าวิกฤตยังไม่มี ผมคงไม่ชอบให้ ธ.กลางพยายาม manipulate เศรษฐกิจ

แต่ถ้าวิกฤตเกิดขึ้นแล้วก็คงเป็นอีกประเด็นหนึ่ง ผมคงไม่ถึงกับปฏิเสธวิธีของเคนส์ เพราะถ้าไฟไหม้บ้านอยู่ วิธีไหนช่วยได้ก็ต้องรีบทำก่อน

แต่ถ้าหากไฟดับแล้ว ก็กลับไปทำอย่างเก่า จนไฟไหม้ซ้ำ ก็บอกว่าต้องใช้วิธีเดิมแก้ให้มากขึ้นไปอีก เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็คงไม่ไหวเหมือนกัน

อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆนะครับ

ไม่แน่ใจว่า IMF ใช้วิธีแก้ปัญหาแบบ Austrian ตอนต้มยำกุ้งรึเปล่าครับ

แต่ถ้ามันไม่เด้งละ เราจะขาดทุนมหาศาลเลย

Dickson Watt บอกว่า เวลาคุณซื้อเฉลี่ยขาลง ใน 5 ครั้ง จะมี 4 ครั้งที่กลับขึ้นมาได้ แต่คุณจะหมดตัวในครั้งที่เหลือ

คนที่ชอบซื้อเฉลี่ยขาลงไปเรื่อยๆ ไม่สำเร็จครั้งเดียวก็หมดตัวเลย

เวลาหุ้นเราลง อยู่เฉยๆ ดีกว่าครับ ถ้ามันดีจริง มันจะกลับขึ้นมาได้เอง จะไปกลัวอะไร