Communicatiemannen

Overstromingen Pakistan: media & publiek

2010-08-13T09:49:59Z

Het nieuws van de dag: de Belg vindt de overstromingen in Pakistan geen nieuws.

Qué? Het is het hoofdpunt op het radionieuws, hoofdartikel op nieuwswebsites, … Proberen de media de Belg een geweten aan te smeren? Ik ga in deze blogpost niet in op het feit of dat al dan niet terecht is (maar toch even een tipje van mijn mening hierover meegeven). Eerder: wat is de reden dat het publiek niet wakker ligt van zware overstromingen? Hoe komt da?

Ik zie twee redenen. En telkens spelen zowel de media als het publiek een rol. Geen ervan is sluitend en er kunnen er nog meer zijn.

1. Agenda-setting

De Agenda-setting theorie houdt in dat massamedia bepalen wat er leeft bij het publiek. De rol van de media of journalistiek is het publiek informeren. Maar ook op maat van het publiek. Media zijn deel van het commerciële apparaat en dat is enorm gebleken in de laatste crisis, waar de media enorm onder geleden hebben. Ook door de shift van print naar online.

De vraag bij deze kwestie is: berichten de media wat er leeft onder het publiek? Of leeft iets onder het publiek omdat de media het op de agenda zetten?

Haïti, de tsunami, … Er werden pagina’s aan besteed in de kranten, en dus werd er ook over gepraat door het publiek. Want hoe moet je als gewone burger weten wat er zich allemaal van ellende afspeelt? De journalisten ter plekke geven door middel van verslaggeving een beeld aan het grote publiek van wat er gebeurt en de omvang van de ramp.

Laat ons even de tsunami als voorbeeld nemen. Een search op Mediargus geeft aan dat er tussen 26 december 2004 en 10 januari 2005 maar liefst 1.267 artikels in de Vlaamse media zijn verschenen met het woord tsunami erin. In de periode van zaterdag tot en met vandaag (12 augustus) krijg je 196 resultaten wanneer je zoekt op ‘overstromingen Pakistan’. 4 dagen versus 14, maar als je 196 vermenigvuldigt met 3 om aan een -min of meer- even lange periode te komen, krijg je nog steeds ’slechts’ 599 artikels, wat minder dan de helft is van de artikels over de tsunami.

Ligt de Belg er dus niet wakker van omdat de media er niet over berichten en de impact niet groot genoeg is? Of schrijven de media er niet over omdat de Belg er niet om maalt?

Een beetje een straatje zonder einde, je kan blijven discussiëren.

2. Vervlakking

Een tweede fenomeen dat er volgens mij voor veel tussen zit, is de toenemende vervlakking. Er is al zoveel gebeurd, we hebben al zoveel meegemaakt en gezien dat we niet snel meer gechoqueerd geraken. Elke dag gebeuren er aanslagen, zijn er overstromingen, bosbranden, .. Na een tijdje lijk je er immuun voor te worden en lijkt een tsunami nodig vooraleer mensen hun wenkbrauwen nog eens ophalen.

Een voorbeeld. Gisterenavond ging het op Radio 1 over de vliegtuigcrash in Tripoli waar hoofdzakelijk Nederlanders zijn omgekomen. Slechts één jongetje overleefde het. NOS-journalist Olof van Joolen kwam aan het woord en zei dat ondanks de omvang van het drama het op één of andere manier niet echt in het geheugen van de Nederlanders was genesteld. Enkele dagen na de crash werd er al veel minder over gepraat en ging het leven terug zijn gewone gangetje.

De nieuwsberichten van gisteren deden me vreemd opkijken. Het lijkt een logische reactie gezien hoe de maatschappij evolueert, maar ook de media spelen een rol. Bij het schrijven van deze post is het artikel ‘Voorlopig geen grootse mediacampagne voor Pakistan’ gezakt naar de vijfde plaats op Standaard.be. Dat Bruno Wijndaele naar VTM trekt staat onder hoofdartikel op tweede plaats. Had het Pakistan-artikel te weinig kliks?

De impact van Eyjafjallajökull op Eurocontrol: een interview met Aurélie Valtat.

2010-08-02T09:14:31Z

Zaterdag 20 maart is een datum die veel mensen niet licht zullen vergeten. De vulkaan in de IJslandse gletsjer Eyjafjallajökull barstte uit en legde enkele weken later grote delen van het vliegverkeer in Europa lam. De as kan ertoe leiden dat vliegtuigmotoren plotseling stilvallen. Miljoenen reizigers werden gegijzeld door deze natuurkracht. Eurocontrol, de Europese luchverkeersleiding, werd overspoeld met vragen tijdens deze crisis. De sympathieke Aurélie Valtat, werkzaam bij het Corporate Communicatins team, stond ons een interview toe en blikt hier terug op de grootste luchtvaartcrisis ooit.

Het interview werd in het Engels afgenomen. We veronderstellen dat onze lezers het Engels genoeg machtig zijn If not, just yell :p

Who is and what does Eurocontrol do exactly?

Eurocontrol is an international organisation whose objective is to make aviation in Europe safe, sustainable and efficient. We do this by putting our technical and operational expertise, gained over more than 50 years, at the service of our 38 Member States, the European Union and our partners in the air transport industry.

How many people work in the communication team of Eurocontrol?

The Corporate Communications team at Eurocontrol is composed of around 25 professionals, eight of them being involved in external communications.

What is your role at Eurocontrol?

At Eurocontrol I’m in charge of driving and implementing the organization’s online communication strategy. I’m managing our public website, our social media accounts, our presence on third party websites, and making sure any editorial contribution is of the highest quality standards. With more than 300 people currently contributing to our site, this is a real challenge! I also regularly give lectures and conferences on web strategy, writing and usability.

And where do you come from professionally?

Before Eurocontrol I was leading the communication efforts of a European lobbying association called PostEurop, and before that I worked in communications in the field of culture and education, at Alliance Française first and then at UNESCO.

Why do you like to work at Eurocontrol?

I really enjoy working there because it’s an international environment with people passionate about their work. I didn’t know aviation before so communicating in this area is both a challenge and quite exciting. And I have lots of freedom in my work to try out new communication concepts and make sure Eurocontrol doesn’t lag behind in terms of web strategy.

The eruption of the Icelandic volcano was a disaster never seen before. UK closed the first airports. Was there more time for European airports?

I like your question because it infers that the UK isn’t part of Europe On 15 April the UK was indeed the first country to close its airspace, but it was shortly followed on the same day by Denmark, Ireland, Netherlands, Belgium, southern Sweden, and some parts of France. In total some 33 European countries had to close their airspace at some point during the crisis.

When were you informed about a problem? Did you know immediately the impact would be huge?

We first got the information on 15 April in the morning from our operational centre in Brussels. Shortly after that the phones started ringing, with journalists curious to know about the latest situation. We had no idea at that moment that the airspace closures would be so important and that the volcano would disrupt air traffic in Europe for such a long period of time.

I understood there were many parties involved in the crisis management. How did the communication between the different parties go?

Eurocontrol keeps close contacts with all its partners, even when there is no crisis. Our operational centre in charge of all air traffic flows in Europe (Central Flow Management Unit or CFMU) was constantly in contact with airlines, airports and State authorities, to monitor the situation and keep track of airspace closures. EUROCONTROL also worked closely with the European Commission and the Member States during the weekend of 17-18 April to reach a solution to better manage the crisis. This was achieved the next Monday when all EU Member States gathered in an extraordinary teleconference – obviously, as they couldn’t fly into Brussels .

Who was responsible for answering questions from the media? Were all questions from the media being discussed with the different parties involved?

There were three press officers taking phone calls from the media at Eurocontrol during the crisis. I was also authorised to answer journalist queries on Twitter. We regularly met to make sure we shared the latest information with the press and to coordinate our responses. We also worked closely with the communications staff in our partner organizations, and in particular the European Commission, to ensure that we were sharing the information that was coming from different sources.

Who managed the communication stream to the general public?

We used three channels to communicate with the general public directly: our public website, our Twitter account and our Facebook page. All these three were managed by me and during the crisis; I was alone to update them as my assistant was stuck in Barcelona due to the ash cloud. So it was all down to one person, I’m afraid.

Who did control the messages? How were the messages controlled?

Every day the CFMU updated its operational information portal called the NOP Portal with the latest information. The press office would issue at least two press updates on the air traffic situation daily. So I based my responses on the above + on any press conferences or interviews I attended. I didn’t need approval for every message I put up on social networks as this would not be in the spirit of social networks, and we just didn’t have time. I was lucky enough for my bosses to trust my sound judgement.

Did you work with external agencies or advisors?

We did it all by ourselves. And I’m quite proud of what we did, actually!

How would you describe the role of the media in this matter? Did the media help in bringing a correct story?

In Corporate Communications, we were surprised about the media’s reactions. Even though the number of calls and emails that we got meant that we weren’t always able to answer immediately, the journalists were really positive about the information that we provided. They also in general reported the story in a very factual way. The only thing which wasn’t clear for many journalists and which we tried to correct during the crisis was that Eurocontrol does not close airspace, it is States which close airspace, we just communicated about airspace closures/openings.

How did you use social media during this crisis? Did you monitor it?

As said before, we relied mostly on our existing Twitter and Facebook accounts, with a little help of Linkedin and Youtube for specific audiences or content. Twitter was used for almost real-time information, for live tweeting of press conferences and interviews of Eurocontrol experts, and for answering people’s questions. At some point I had around a question every two minutes during the weekend! We went from around 300 followers to over 7,000 in 4 days, and we are now at over 10,000.
We used Facebook as a complement to Twitter, but the questions were more from aviation professionals and aviation “geeks”. We doubled our number of fans during that week, moving from 2,000 to 4,000 fans.
For monitoring we used a combination of elements, including Google Alerts and Hootsuite. This was sufficient to monitor our online presence and reputation during the crisis and we are still using those today.

What are the learnings of this crisis for Eurocontrol?

There are four main lessons we’ve learned:

You need to incorporate social media into your crisis communications plan, which was not the case.
You need to treat your social media person like a member of the press office, especially in times of crisis.
You need to be interacting more on Twitter and Facebook, not just pushing news and waiting for people to retweet or share them.
It doesn’t hurt to be human and to be fun on social media, because it all boils down to human interactions.

Last but not least, what do you do in calm periods?

During quiet periods I still manage the same communication channels, but I can think about the future and how to improve our online communication. And I can also get back to my family sometime before the sun sets

Thank you so much for this interview!

Wie meer wil weten over de crisis en hoe Eurocontrol op deze crisis reageerde, hier is een geweldige prezi te bekijken.

Pepsi haalt vete vanonder het stof

2010-07-29T08:50:23Z

De oorlog tussen Pepsi en Coca-Cola is terug en deze keer met een nieuwe inzet. Pepsi toonde tijdens de Superbowl haar nieuwe commercial waarin het zijn Pepsi MAX tegenover het populaire Coke Zero zet. Voor de nieuwe spot haalde Pepsi haar Superbowl commercial van 1995 vanonder het stof en goot deze in een moderner jasje.

Consumenten houden wel van de grappige rivaliteit in de oude vete tussen de twee merken. Ookal ligt de nadruk in de nieuwe spot op de Pepsi MAX, hij zal ongetwijfeld voor beide merken een positieve invloed hebben. Wat op zich wel goed nieuws is voor een markt die terrein verliest aan gezondere drankjes…

Het origineel uit 1995

De 2.0 versie

The Farm 2010

2010-06-18T20:06:51Z

Bij Communicatiemannen moedigen we initiatieven aan die jongeren de unieke kans geven om zich te bewijzen in het reclamewereldje. Zo kregen we vanmiddag een mailtje van Tijs Vrolix die ons wees op een nieuwe editie van “The Farm”.

Vorig jaar introduceerde het Brusselse reclamebureau Proximity “The Farm”, een mooi initiatief voor aanstormend talent. Waar draait het om? Tijdens een drie weken durende zomerstage worden 12 jonge, hongerige reclamehonden losgelaten op een aantal echte briefings.

Proximity is op zoek naar een paar specifieke profielen: account, strateeg, copywriter, offline of online AD / graphic designer of interactive developer. Misschien kom jij zelfs als winnaar uit de bus en versier je (met wat geluk) een boeiende job. Kijk maar naar de inmiddels wereldbekende Nicolas Moerman, die winaar werd en iets later een job aangeboden kreeg bij Proximity Londen als strategisch planner.
Inschrijven doe je hier en vragen stellen hier.

Mooi initiatief & vooral nuttige selfpromo!

Vlaamse Vereniging van Journalisten en geperverteerde nieuwsvoorziening

2010-06-17T04:24:20Z

Oh ironie. Gisteren op De Standaard Online trokken twee berichten onze aandacht. Eerst en vooral een onderzoek van Aegis Media en Carat waaruit zou blijken dat Jongeren kranten beschouwen als de meest betrouwbare bron van informatie.

Goed gezien van Aegis Media en Carat want zo’n onderzoeken scoren altijd goed. De PR mensen bij Communicatiemannen gebruiken het ook dikwijls om artikels te scoren. Dat komt natuurlijk omdat zo’n onderzoekjes goed gelezen worden, en daarom ook interessant zijn om te brengen in kranten of op websites. Conclusie: het is goede content.

Het is niet alleen goede content, het is misschien ook gemakkelijke content. Want, zo blijkt uit het tweede artikel dat we op De Standaard Online lezen: productiehuis Woestijnvis heeft in de aanloop naar verkiezingen de Vlaamse media bij de neus genomen. Dit door enkele onderzoeken te verzinnen en “de resultaten” ervan te bezorgen te verspreiden via een persbericht naar de Vlaamse media. Zo bleek dat Open VLD’ers het vaakst seks hebben, de Vlaming gemiddeld 27 seconden in het stemhokje doorbrengt en bijzitters 17.000 liter koffie drinken.

De Concentra kranten ontdekten dat Woestijnvis achter al de persberichten zit. Olivier Goris, programmacoördinator bij Woestijnvis, gaf aan Het Belang van Limburg toe dat Data Driven niet bestaat. ‘De verstuurde persberichten kaderen in een nieuw programma dat we uittesten’, zei hij, zonder verder in te gaan op de inhoud van het programma.”

Pol Deltour van de VVJ kan er niet mee lachen: ‘Woestijnvis heeft op een heel georchestreerde en professionele manier de nieuwsvoorziening geperverteerd.” Hij geeft toe dat er een gedeelde verantwoordelijkheid is maar de hoofdverantwoordelijkheid zou bij Woestijnvis liggen. Onzin natuurlijk.

In debatten over de toekomst van de journalistiek gebruikt de VVJ telkens dezelfde dooddoener door te stellen dat de journalistieke werkmethode de enige garantie is op kwaliteitsvolle berichtgeving. Berichtgeving waar bronnen onderzocht, worden, check en dubbelcheck, en een woord telkens gevolgd wordt door een wederwoord.

In de praktijk zou zo een communicatieverantwoordelijke telkens op de hoogte zijn wanneer een artikel verschijnt over zijn organisatie. Wat natuurlijk niet altijd het geval is en sowieso ook moeilijk realiseerbaar in deze tijden van snelle communicatie.

Iedereen is schuldig en, iedereen moet de mea culpa slaan, want alle kranten en nieuwssites hebben de berichten van Woestijnvis overgenomen. Ik ben wel benieuwd hoe ze bij GVA en HBvL er achter zijn gekomen. Waren zij de eersten om de nummer onder het persbericht te bellen en meer uitleg te vragen?

Iedereen kan fouten maken en op zich heb ik er totaal geen probleem mee. Alleen praat de VVJ met een ongelooflijke dedain over het vak journalistiek. Bovendien blijven ze misprijzend over alles wat ook maar ruikt naar nieuwe media, dat het ontzettend storend wordt, zo ook in Terzake gisterenavond. Het zou de VVJ sieren als ze dat zou erkennen. Het klopt dat iedereen zo maar wat dingen online kan zetten maar juist daardoor is het zelfreinigend vermogen vele malen groter dan in de traditionele media. Daar moet je niet schamper over doen.

Alors on vote …

2010-06-09T09:56:04Z

Geweldige politieke satire op de hit van het moment: Alors on vote!

Heel erg leuk gedaan. Als pakweg Groen zijnde wil je zoiets wel gemaakt hebben, want als je het goed verpakt (en zeker als challenger) kan je op een luchtige manier een publiek aanspreken dat je via klassieke kanalen moeilijk kan bereiken: la jeunesse…

(via houbi)

Crisis bij Eurostar: het verhaal van de woordvoerder

2010-05-26T11:55:02Z

Vlak voor Kerstmis vorig jaar, op 18 december, vielen er door de extreem slechte weersomstandigheden enkele Eurostartreinen stil in de Kanaaltunnel. Er was geen treinverkeer mogelijk gedurende drie dagen en slechts heel beperkt de dagen nadien. En dat net in een drukke vakantieperiode.Duizenden zagen hun Christmas shopping in Londen in het water vallen.

Het via tal van campagnes nauwkeurig opgebouwde imago van Eurostar kreeg een forse deuk. Wij stelden enkele vragen aan Bram Smets, woordvoerder van Eurostar over deze crisis: hoe werd de crisis aangepakt? Wat heeft Eurostar eruit geleerd?

Wie is Bram Smets?

Professioneel heb ik steeds in de communicatiesector gewerkt. Ik ben begonnen bij Saatchi & Saatchi Business Communications en nadien via RCA PR Services bij Eurostar terecht gekomen. Sinds november 2008 ben ik daar Media Relations Manager Continental Europe en woordvoerder.

Mijn grootste passie is reizen, met een grote voorliefde voor het Midden-Oosten en de Maghreb. Ik hou ook erg veel van grote steden, zoals Londen, New York, Madrid, Caïro… Ik heb altijd enorm gehouden van treinen, doen me denken aan de verhalen van Agatha Christie. Ik hou ook van werken in een cultureel diverse omgeving, en dat vind ik terug bij Eurostar.

Het crisisteam

Het crisisteam van Eurostar bestaat uit verschillende personen van verschillende, belangrijke diensten, waar er telkens ook iemand – 24/24 en 7/7 – van wacht is. Het gaat om de operationele dienst, customer service, PR, commerciële dienst etc. Het geheel wordt gecoördineerd door een ‘major incident coördinator’.

In tijden van ernstige incidenten worden de beslissingen genomen door een heel select team bestaande uit de belangrijkste Directors. Dit noemen we ‘gold command’.

Gezien ik dat weekend van wacht was, werd ik meteen op de hoogte gebracht toen de eerste trein stilviel in de tunnel op vrijdagavond 18 december. Ik heb ’s nachts het incident van heel nabij gevolgd en de media uit Engeland, de Verenigde Staten, België en Frankrijk te woord gestaan. Ik was ook in nauw contact met PR-verantwoordelijken van verschillende stakeholders, zoals Kent Police, Kent Fire & Rescue, Eurotunnel etc. We beseften snel dat de impact groot zou zijn.

Het strategisch hoofdkwartier, ‘gold command’ genoemd, bevond zich in Londen. Daar werden de beslissingen genomen, die nadien gecommuniceerd werden naar de andere teams in de vorm van ‘silver commands’. Dat zijn meetings of conference calls die elke afdeling afzonderlijk organiseert. De informatie werd verdeeld vanuit het team ‘corporate communicatie’ in Londen naar de woordvoerders in Brussel en Parijs. Er was zoveel mogelijk overleg, dit was ook nodig omdat de situatie zeer snel evolueerde.

Zoals het hoort, hadden we een crisisplan klaarliggen. De praktijk heeft echter aangetoond dat het geoptimaliseerd moest worden.

De taak van een woordvoerder

Tijdens de crisis was mijn voornaamste taak de communicatie met de Belgische en internationale pers (persberichten, radio- en TV-interviews). Daarnaast keurde ik de statements goed voor sociale netwerk sites zoals Facebook en Twitter. Ik stond eveneens in voor de communicatie met de belangrijkste stakeholders zoals Infrabel, NMBS, NS, Deutsche Bahn etc.

Online communicatie & social media

We hebben intensief gemonitord en de vragen beantwoord die we kregen via onze Twitter-accounts en Facebook-pagina’s. Elke markt (Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en België) heeft zijn social media in eigen beheer. Zo heeft Eurostar in België de Twitter-account @creamoflondon en een eigen Facebook-pagina die enkel worden gebruikt voor marketingdoeleinden. Elk land deed de monitoring tijdens de winterperikelen voor zich. Er bestond tijdens de winter nog geen overkoepelende social netwerksite voor alle markten waar reizigers (en journalisten) terecht konden voor corporate informatie (waaronder vertragingen enz.)

De winterproblemen hebben aangetoond dat er meer coherentie en transparantie nodig was op het vlak van online communicatie en dat er nood was aan een overkoepelende Twitter-account. Daarom hebben we een nieuwe Twitter-account gestart @eurostarcomms. Een dedicated team binnen Eurostar is hier heel actief mee bezig en er is 24/24, 7/7 iemand stand-by die monitort en vragen beantwoordt en ook pro-actief communiceert.

Toen de resultaten van het onafhankelijk onderzoek werden bekend gemaakt, hebben we een microsite opgesteld die later zal worden uitgebreid tot een soort van mediaplatform waar journalisten terecht kunnen voor allerlei informatie. Dit mediaplatform is multimediaal: een videotoespraak van onze CEO, een animatie die in detail laat zien hoe het incident op vrijdag 18 december is verlopen, allerlei beeldmateriaal, etc.

De pers

In België heb ik zowat 99% van de interviews vezorgd in december en januari. Ik werd bijgestaan door commercieel manager Owen Welch.

Helaas brachten de media niet altijd een correct relaas van de feiten. Het verhaal over Claudia Schiffer was sterk overdreven. Er verscheen ook dat mensen gedurende 10 à 15 uur hadden vastgezeten in de tunnel. Dit klopt niet: mensen zaten maximum gedurende 4 uur vast in de tunnel. Test Aankoop had een klacht ingediend omdat we ons niet aan de Europese richtlijnen zouden houden betreffende compensatie voor de gestrande reizigers. Dit verhaal werd klakkeloos overgenomen en klopte niet. In UK en Frankrijk was de situatie veel erger: daar werden allerlei verhalen verspreid over het loon van onze senior managers, het ontslag van onze CEO werd geëist, Nicolas Sarkozy bemoeide zich met de affaire enz.

Het contact met Belgische journalisten is goed verlopen, al was het mediavolume zeer groot. Tot voor de crisis werkten we niet met een extern bureau en dus stonden we er in België alleen voor. De impact van het incident heeft aangetoond dat we in tijden van crisis best hulp kunnen gebruiken. Zowel in Londen, Parijs als Brussel werken we sinds kort samen met een bureau. Strategische beslissingen worden steeds door ons genomen, en de steun bestaat vooral uit mankracht.

Binnenkort op Communicatiemannen.be: hoe Brussels Airport de aswolk-crisis aanpakte.

Efkes wachten. Meer moet dat niet zijn.

2010-05-21T14:09:25Z

Kijk, dat noem ik nu eens een geweldige campagne. In tijden waar tijd een schaars, kostbaar goed is, is aandacht creëren voor een goed doel niet evident. Persoonlijk ben ik gepakt door dit fijne initiatief dat mensen vraagt een petitie te ondertekenen om wat spoed te zetten achter de realisatie van de milleniumdoelstellingen. De manier waarop ze dat doen is simpel maar leuk. Wacht gewoon 10 seconden mee.

Omdat het zo’n mooie actie is waarbij social, online technieken en offline naadloos in elkaar overgaan (het eindigt in een feestje!), mag het op mijn lijstje van favoriete campagnes staan en nodig ik jullie bij deze allen graag uit; Wacht ook 10 seconden en steun dit initiatief. Meer moet dat niet zijn. Dank u voor uw aandacht.

Nog geen ticket voor het Relationship Marketing Congress 2010?

2010-05-19T09:34:54Z

Leads detecteren en converteren naar sales is essentieel voor marketing. Zo staat of valt een geslaagde website niet altijd met een groot aantal bezoekers. Belangrijker is te weten of bezoekers loyaal zijn en effectief overgaan tot actie. Het is daarom noodzakelijk om de conversie te verbeteren.

Op donderdag 20 mei 2010 organiseert de expertgroep Data Driven Marketing van Stichting Marketing het 13de Relationship Marketing Congres. Het thema van deze editie is “Conversie: van lead tot klant”. Aanwezigen krijgen er getuigenissen en praktische marketing tips hoe je de lead conversie kan optimaliseren. Een verzameling aan gerenommeerde keynote speakers en speciale gasten brengen u in één dag alles wat u moet weten over online & offline conversie.

U vindt er een antwoord op vragen zoals:
1. Wat betekent conversie?
2. Hoe vooraf bepaalde conversiedoelen bereiken?
3. Hoe de conversie van uw website meten met Google Analytics?
4. Genereert uw website het maximaal aantal leads?
5. Hoe de conversie van uw website verbeteren?
6. Hoe kan het gebruik van sociale media u helpen om uw conversiedoelen te bereiken?

Het volledige programma vind je op www.relationshipmarketing.be

Heb je nog geen ticket?

De Communicatiemannen maken vandaag nog 2 mensen gelukkig met een gratis ticket (twv 315 euro)! Het enige wat je moet doen is onze tweet over deze blogpost retweeten. Om 16u pikt onze onschuldige hand daar 2 gelukkige winnaars uit.

Nog geen ticket voor het Relationship Marketing Congress 2010? http://goo.gl/fb/EmuzUless than a minute ago via GoogleCommunicatiemannen
communicatieman

PR Nachtmerrie

2010-05-12T13:11:37Z

Het zal je maar gebeuren. Volvo organiseerde een persevent om een nieuw automatisch remsysteem te tonen aan een tribune gevuld met 150 journalisten. In plaats van automatisch te stoppen knalde de wagen echter op het obstakel dat op zijn weg was gelegd. Ik had er op twitter al over gehoord maar nu staat het ook in De Standaard.

De verzamelde pers vond het best vermakelijk: een lachsalvo, zoemende camera’s en klikkende fototoestellen. Maar natuurlijk is het een ultieme PR nachtmerrie. Wie veiligheid in wagens zegt, denkt onmiddellijk aan de Zweedse autobouwer deze test draagt niet echt iets bij tot dat imago.

‘Bij de vierhonderd vorige tests is er nooit iets misgegaan’, zegt René Aerts van Volvo België in De Standaard. ‘De fout lag bij de batterijen van de auto. Die moesten nog snel worden bijgeladen, waardoor een aantal functies van de wagen niet optimaal werkten. Maar het interieur heeft de crash goed doorstaan. Zelfs de voorruit was niet beschadigd. Deze testwagens zijn nog pre-series die niet worden gecommercialiseerd.’

Vierhonderd tests die goed zijn verlopen en dan op het moment van de waarheid loopt het fout. Een systeem dat niet behoorlijk werkt wanneer de batterij niet goed is opgeladen maakt geen beste beurt, maar Volvo trekt de kaart van menselijke fout. Allerminst een benijdenswaardige positie voor de betrokken persoon.

Het moet verschrikkelijk zijn: ‘geslachtofferd‘ worden omwille van corporate reputation. Want naarmate de waarde van reputatie en imago stijgt, zullen fouten steeds harder aangerekend worden. Daar komt nog bij dat een foutje steeds sneller gemaakt kan worden. Een onbewaakt moment waarop iemand een verkeerde reactie geeft, en die op internet belandt. Of een prototype dat op café blijft liggen.

Het màg natuurlijk niet, maar het gebeurt blijkbaar toch. Reputatie en imago is een verhaal van mensen, en allen maar omdat mensen authentiek zijn en gelukkig niet volmaakt.