CoSTa's Family Page

Cennik

nospam@example.com (Doropha) — Thu, 21 Aug 2008 23:06:00 +0200

Każdy prędzej czy później dochodzi w życiu do wniosku, że trzeba znać swoją wartość. Trzeba się cenić, bo jak sami się mamy za nic, to z pewnością reszta też za nic nas będzie miała. Zazwyczaj się tego uczymy, często na własnych błędach. Uczymy się szanować swoją pracę i swój cenny czas... Swoje ciało. Jednym przychodzi to szybko, innym zajmuje pół życia. Są pewnie i tacy, którzy nigdy tej cennej umiejętności nie posiądą. Są też tacy, którzy ledwo odrośli od ziemi i to na niewiele ponad metr, no jakieś 122 cm i którzy nie odróżnią stu złotych od dychy, a jednak już coś kombinują.

Bardzo proszę. Oto namacalny przykład, że nie mając bladego pojęcia o wartości w tym przypadku pieniądza, ale mając świadomość, że pieniądze się jednak przydają i będąc pewnym całym swoim 122 - centymetrowym człowiekiem, że gawiedź lgnie i że ma się coś, czego owa gawiedź pożąda, można ubić złoty interes. A przynajmniej można spróbować. Tym bardziej gdy mały ludek nie wie jak opędzić się przed napastliwością dużych ludów.

Cennik buziania Majka na gorąco podany mi jako przystawka przed obiadem:

brzuszek - 2 zł
czoło - 3 zł (nie wiedzieć czemu - ja wybieram brzuszek :)
czysta stopa - 1 zł
brudna stopa - 0.50 groszy :) - rabat
oko - 3 zł
policzek - 1 zł (tyle co czysta stopa)
boczek - 5 zł (mniam)
szyja - 20 zł (zgroza - moje ulubione miejsce, trudno dostępne i łaskotliwe)
nos - 3 zł (jako, że nos Majka często bywa brudny i osmarkany Papa Costa twierdzi, że za ucałowanie takiego nosa należy się zwrot, sprawa nie została rozstrzygnięta, bo dysponentka owego kinola się buntuje).

Negocjujemy zniżki dla stałych i najwierniejszych "klientów" i karty rabatowe oraz handel wymienny, bo bez dziennej porcji buziania spać nie można snem spokojnym.

Dziś niestety Majka nic nie zarobiła.

Nasza nieoceniona Ciocia Wandzia wymigała sie od buziania w czoło, twierdząc że jest przed wypłatą i pożegnanie skończyło się na "żółwiku". Moje należności Majka odebrała póki co w naturze, bo tak naprawdę to pieszczoch z niej większy ode mnie.

Nie wiem co będzie z Kostasem... Jutro dostanie rachunek :)

Dopisali mnie do Miro

nospam@example.com (CoSTa) — Thu, 21 Aug 2008 21:49:00 +0200

Jest sobie taki program, który generalnie rzecz biorąc służy do zaśmiecania sobie dysku twardego różnymi filmikami i takimi innymi śmieciami. Przyznam, że to nawet działa - ma człowiek sofcik, który w tle ściąga mu różne różności i dostaje do pooglądania/posłuchania dobra, że nie wie później dlaczego doba ma tak mało godzin. Ten program nazywa się Miro.

O dziwo wzięli i dorzucili tam moje podcasty. Tak więc jeśli ktoś używa Miro i na dźwięk słowa iTunes dostaje dreszczy ale jeszcze większych dreszczy dostaje na widok moich lamerskich wypocin pseudofilmikowych o dźwiękowych że już nie wspomnę - prosit! :)

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:

CoSTa's Family Page - podcast
CoSTa's Family Page - w iTunes Store

Dokąd to wszystko zmierza?

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 20 Aug 2008 18:09:00 +0200

Dokąd to wszystko zmierza?

Górą Ubuntu, nieco niżej Windows XP z uruchomionym Corelem a na samym dole odpalona usługa terminalowa serwowana przez firmę, w której robię, bym mógł jakieś maile odbierać i wysyłać (jeszcze siedzimy na Lotusie, niebawem wchodzi Exchange i pozbędę się lotusowego kłopotu). I tak człowiek siedzi na Mac OS X, z nudów (i dla gierek :)) odpala Linuksa, pracuje na ssącym programie pod Windows XP a maile wysyła i odbiera na Windows Server 2003 (postawionym zresztą na VMware).

Dokąd to wszystko zmierza?

Gmail na iPhone/iPodzie touch

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 20 Aug 2008 10:09:00 +0200

O tym, że Google z Apple dobrze sobie razem żyją (a co Jobs na Androida?) świadczyć mogą wspólne obu firm przedsięwzięcia takie jak chociażby dostarczenie przez Google aplikacji dla iPhone/iPoda touch. I to nie na taką małą skalę, jak by się mogło wydawać. Sama aplikacja YouTube wymusiła przemielenie większości filmików przez ten serwis udostępnianych do kodeka h.264 i zaoferowania wyższych rozdzielczości (z danych korzysta też AppleTV a wiadomo jak filmik z YouTube na telewizorze by wyglądał). Pieniądze Google inwestuje w udogodnienia dla posiadaczy iPhone/iPoda touch niemałe a posiadacze tych urządzeń odwdzięczają się generowaniem sporego ruchu (w porównaniu do innych urządzeń mobilnych oczywiście) na serwerach firmy. Wielkie G ma w tym jakiś cel najwidoczniej ale ja się z tego tylko cieszę.

Dziś odpaliłem sobie Gmaila na iPodzie i ździebko zdębiałem. Dlaczego? A dlatego, że soft zaczął gadać po naszemu i - przede wszystkim - stał się nareszcie klientem, jakiego znamy z przeglądarki. Nareszcie Gmail na iPhonie/iPodzie touch ma jakieś sensowniejsze zastosowanie niż do tej pory. Oczywiście nie zaimplementowano jeszcze wszystkich opcji (kiedy w końcu będę mógł sobie wiadomości tagować? Ejże, Google!) ale zadbano o sensowny wygląd i podstawowe dla każdego mailera rzeczy w aplikacji się znalazły. A wygląda to mniej więcej tak:

Lista wiadomości, główny widok aplikacji

Po tapnięciu na "Więcej" wyświetla się menu kilku najoczywistszych czynności (ta-go-wa-nie Go-o-gle!)

Ładnie zrealizowane wątkowanie

Kul, fajnie to wygląda i działa. Czekam z niecierpliwością na implementację większości funkcji Gmaila i będę radosnym kolesiem - takiego mailerka to grzech nie używać. Jeszcze niech zrobią porządnie swój kalendarz albo lepiej niech japcok się nie wygłupia i w iPhonowym/iPodowym kalendarzu będzie można dorzucać zdarzenia i synchronizować je z kalendarzem Google tak, jak można to robić teraz z iCala i będzie pięknie.

iPod touch zdechł - soft Apple jest do dupy

nospam@example.com (CoSTa) — Tue, 19 Aug 2008 10:06:00 +0200

EDIT: OK, problem z iPodem rozwiązany. Jeśli spotka Was coś podobnego, podłączcie drania kablem do komputera, odpalcie iTunes, zresetujcie iPoda (na linkowanej stronie kliknij na "Reset iPod touch" jeśli nie wiesz o co loto z tym resetowaniem), i podczas wstawania urządzenia trzymajcie wciśnięty przycisk Home. iPod przejdzie w tryb restore i pojawi się w iTunes od razu ściągając najnowszy firmware (aktualnie 2.0.2) i aktualizując co trzeba. Przy okazji wyczyści wszystko w cholerę. Przy okazji dostanie TAKIEGO speeda przy instalacji oprogramowania (a co, już kilka gierek zassałem i przez iTunes zainstalowałem :)) - zapierdziela to niemożebnie. Ot nauka: raz na jakiś czas najwidoczniej trzeba sobie urządzenie restornąć dla polepszenia osiągów.

Wczoraj jeszcze cieszyłem się na eksperyment z mobilnego blogowania i wykorzystania do tego iPoda a tu za zbyt wielkie chęci dostałem po łapkach od twórców oprogramowania zatrudnionych przez pana Jobsa.

iPod touch wziął i zdechł.

Co się stało? A nic takiego - używałem sobie radośnie Safari siedząc na kiblu i kontemplując jakieś półnagie panie gdy ni z gruchy, ni z pietruchy, po wciśnięciu strzałki "back" Safai stanęło w miejscu. Żadna to nowość, posiadacze tych urządzeń doskonale wiedzą - szczególnie po aktualizacji firmware do wersji 2.0 - że wywalający się soft stał się normą. Nie strapiony dawaj pociskać Home by zwiśniętą aplikację ubić. No gód - nie zadziałało. Trzeba więc iPoda zrestartować, co też bywa normą gdy aplikacja zwiśnie na amen a urządzenie nie reaguje na wszelkie rzucane w jego kierunku faki. Zrestartowałem, zresetowałem, zrobiłem wszystko, co robić w takich przypadkach każą i skutek mam jeden: iPod nie wstaje. Wisi z wyświetlonym jabłkiem i za nic nie chce uruchomić się dalej. Próby podłączenia martwego urządzenia do kompa powodowały połowiczny sukces: odpalało się iPhoto, które widziało urządzenie ale nie widziało już rysuneczków w nim zapisanych. iTunes w ogóle na obecność urządzenia nie reagowało. Wygląda to tak, że do pewnego momentu urządzenie się bootuje ale później już kicha.

Trudno, jutro trza będzie sprzęcik do Cortlandu oddać i prosić o naprawę czy co tam innego będą mieli z nim zrobić. Może wymienią mi na nowy? Byłoby fajnie, ten już nieco jest doświadczony intensywnym używaniem :)

Ciąg dalszy "iPod touch zdechł - soft Apple jest do dupy"

Mobilne blogowanie

nospam@example.com (CoSTa) — Mon, 18 Aug 2008 23:28:00 +0200

Mobilne blogowanie ma swój nieskrywany urok. Przede wszystkim wydaje mi się o wiele bardziej osobiste. Wiecie, klapnięcie tyłkiem przed dwudziestoma czterema calami matrycy i pracowite wpisywanie przemyślanego posta nijak się ma do uroku lekko wstydliwego i lekko skrywanego oraz nie mniej pracowitego wstukiwania kilku zdań na małym urządzeniu mobilnym gdzieś w kącie tramwaju w drodze do pracy. Bardziej przypomina to notowanie niż pisanie regularnego wpisu i szczerze mówiąc bywają takie chwile, kiedy twitterowe czy blipowe 160 znaków to zdecydowanie za mało ale regularny wpis z linkami i innymi takimi to już zdecydowanie za dużo. Jest sobie jakaś forma pomiędzy, której potrzeba jest aż nazbyt widoczna i która oczywiście musiała znaleźć swoją niszę a nawet uknuto na to nazwę - mobloging.

Utarło się, że moblog to jakieś króciutkie przekazy wciśnięte gdzieś w kąt sidebara, niejako obok bloga głównego. Taki osobisty shoutcast z nienormowanym ale mimo wszystko istniejącym limitem wielkości wiadomości. Coś w stylu moich twitterowych Twit Twit, dzięki którym oznajmiam światu wszem i wobec, że oto jem czy robię kupę. Jednak ja to pojęcie rozumiem nieco bardziej dosłownie - to po prostu myśli spisywane w ruchu, na bieżąco, niezależnie od miejsca i narzędzia, którymi są spisywane. Gdybym miał laptopa to pewnikiem na nim pisałbym te szybkie notki mające ambicje być nieco dłuższymi niż 160 czy 140 znaków. Nie mam laptopa, mam za to iPoda touch a na nim bardzo fajną aplikacje do blogowania przeznaczoną do obsługi blogów na silniku Wordpressa. Aplikacja ma to wszystko, czego mi potrzeba do szybkiego spisywania natrętnych myśli latających po głowie podczas zapadania w sen. To właśnie wtedy najlepiej wziąć coś do pisania i przelać na klawiaturę to, co się po łbie kołacze. A jako że w Serendipity mobloging to pojęcie z gatunku science fiction (strasznie się trzeba nakombinować a efekty są takie sobie), postanowiłem sobie życie ułatwić i mały eksperyment walnąć: osobnego bloga na mobloging sobie zrobić.

Kto wie, może pomysł przetrwa, może kiedyś uda mi się znaleźć jakiś sensowny sposób importowania wpisów z Wordpressa do Serendipity i połączę przyjemne z pożytecznym i nie będę musiał bawić się w dwa blogi... Może ktoś niebawem napisze jakąś sensowną aplikację dla iPoda, dzięki której będę mógł się dobrać do bloga via XML-RPC... Możliwe, że za chwilę to się wydarzy. Póki co sobie eksperymentuję z iPodem, Wordpressem (nie stawiam sam - jet od tego serwis więc niech się martwią :)) i co wyniknie z połączenia jednego z drugim. Jedno mogę już powiedzieć na pewno: pisanie za pomocą natywnej aplikacji jest wygodne jak jasna cholera. Aplikacja sama w sobie do niczego wielkiego nie posłuży (nie ma opcji administracyjnych żadnych) ale pozwala dodać wpis, otagować, dorzucić kategorie i fotki. I OK, o to właśnie w mobilnym blogowaniu chodzi.

Tak więc rozpoczynam sobie eksperyment z moblogowaniem. Ciekawe, co z niego wyniknie. Gdybym tak jeszcze miał jak te wpisy wciągnąć na main bloga w sposób prostszy, niż oferuje to cholerne Serendipity...

CoSTa's Mobile Blog

Gwiazda Śmierci nad San Francisco

nospam@example.com (CoSTa) — Mon, 18 Aug 2008 11:32:00 +0200

Wygrzebane gdzieś w necie. Pewnie wszyscy już znają i w ogóle. Trudno, ja trafiłem na to dopiero dziś i bawię się świetnie za każdym odtworzeniem :).

Gwiazda Śmierci nad San Francisco

Kilka fotek z urlopu - część 1

nospam@example.com (CoSTa) — Sun, 17 Aug 2008 22:18:00 +0200

Nareszcie nieco czasu się znalazło na obrobienie kilku fotek, wrzucenie ich do PicasaWeb, wcześniejsze obrobienie, dorzucenie kilku głupich podpisów i modły, by żona nie zabiła a jej siostra nie poprawiła aktu morderstwa aktem nawlekania na pal :). Nie wiem jak Wasze ale moje bliskie niewiasty i niewiasty nieco mi dalsze strasznie są na swoim punkcie uczulone i wrzucenie jakiejkolwiek fotki musi być poprzedzone długimi konsultacjami, uzgodnieniami i pertraktacjami. Osiągnięty konsensus zazwyczaj oznacza "nie" na upublicznienie czegokolwiek bez wcześniejszego odpalenia Photoshopa i korekcji wszelkich możliwych wad z wybieleniem białek oczu włącznie.

Nie byłbym sobą, gdybym na to nie kiwał dużym palcem u nogi i wrzucam samo mięso i surówkę :)

Na początek pierwszy nasz dzionek w Krośnie. Kilka raptem fotek ale z kronikarskiego obowiązku... Obejrzeliśmy sobie powstający domek rodziny siory Dorophy w Krościenku Wyżnem. Domek zapowiada się ładnie. Poza tym odpoczywaliśmy po trudach podróży.

2008.07.25 - Urlop - Krosno

Obejrzyj zdjęcia

Ciąg dalszy "Kilka fotek z urlopu - część 1"

Adobe Photoshop Express - zmiany

nospam@example.com (CoSTa) — Fri, 15 Aug 2008 11:43:00 +0200

Swego czasu pisałem nieco o Adobe Photoshop Express. Oszczędzając czasu ewentualnym ciekawskim - niezbyt mi się onlinowa wersja adobowego narzędzia spodobała. Oferowała mało, w sposób niefajny ale miała jeden ogromny plus: była (przynajmniej dla mnie) bardzo przysiadalna i pozwalała obrabiać fotki praktycznie z miejsca. Całość prezentowała się przyjemnie dla oka i oferowała prostotę, której wielu onlinowym narzędziom jednak brakuje.

Odświeżona odsłona APE oferuje między innymi całkiem przydatny program służący do hurtowego uploadu plików. Adobe Photoshop Express Uploader (nie ma to jak długie i pretensjonalne nazwy :)) to program napisany w Adobe AIR i tu niestety wyłazi pierwszy (i chyba jedyny) problem korzystania z serwisu przez linuksiarzy - nie ma zdaje się jeszcze Adobe AIR dla Linuksa. A skoro nie ma AIR to i nie ma jak programu uruchomić. A szkoda wielka bo napisany został z głową i oferuje rzecz diablo przydatną: wznawianie zerwanych transmisji co jak się okazuje jest błogosławieństwem przy korzystaniu z APE bo najzwyczajniej w świecie upload na ichnie serwery jest skandaliczni wolny i systematycznie zrywany. Kaman, przy 512 kilobitach uploadu kilkadziesiąt megabajtów fotek powinno wejść na serwery w jakimś rozsądnym czasie. W przypadku APE trwało to całą noc (sic!) i zrywało się kilkukrotnie. Program APEU w takich przypadkach jest błogosławieństwem bo po prostu pozwala na wciśnięcie ponownie przycisku Upload i fotki lecą dalej na serwer. Wszystko dzięki inteligentnemu rozpoznawaniu plików, które już zostały załadowane. Program rozpoznaje czy plik był wcześniej wrzucony (nawet jeśli docelowo ma lecieć do innego albumu) i pyta co z takim fantem zrobić. Poza tym najzwyczajniej w świecie pamięta co zostało załadowane i proces wznawiania uploadu jest bezbolesny. Ot niegłupie rozwiązanie problemu z serwerami Adobe choć problem irytuje i jest poważny.

Ciąg dalszy "Adobe Photoshop Express - zmiany"

Będę niczym ten pączek

nospam@example.com (CoSTa) — Thu, 14 Aug 2008 22:10:00 +0200

Eleonora Karaś - najbardziej znana kucharka w Krościenku Wyżnym. Gotowaniem i pieczeniem zajmuje się od lat, szczególnie na weselach i innych ważnych uroczystościach w Krościenku. Od 15 lat jest członkinią Koła Gospodyń Wiejskich i propaguje własną kuchnię wśród mieszkańców naszej miejscowości. Jest autorką stałej kolumny w Dębinie zatytułowanej "Przepisy pani Luśki"

Za: Przepisy pani Luśki

Takim oto prezentem w ilości sztuk czterech została moja żona przez swoją siostrę obdarzona. Jak się bowiem okazuje, najwidoczniej niezbyt zdrowo wyglądam w związku z czym Kasia (siora Dorophy) postanowiła mnie via swoja siostra (czyli moja żona) nieco dokształcić i uzdrowić. W dłoniach trzymam właśnie tom przepisów pani Luśki nazwany "Ciasta", w którym w oczy od razu rzucił mi się przepis na tort kokosowo- orzechowo- makowy. Powstaje toto w trzech częściach (niech mnie motyla noga kopnie, jeśli kłamię - przepis podzielony jest na trzy części!) i czas przygotowania to pewnie z trzydzieści godzin jak nie więcej. Współczuję swojej żonie ale też i sobie - w końcu ktoś to będzie musiał zjeść :).

Dzięki Kacha! Nie ma to jak wrzucić stukilowemu facetowi kilka dań pani Luśki pod nos. A tak swoją ścieżką - przy następnym przyjeździe się do pani Luśki wproszę na jakiś barszcz czy coś z kuchni Ukraińskiej. W końcu będziecie mieszkały po sąsiedzku...

A teraz taka ogólniejsza myśl przy okazji przepisów pani Luśki. Tak sobie myślę, że nie potrafimy zwiedzać i kiepscy z nas są turyści. Mówię o nas jako rodzinie ale też i ogólniej o nas, jako Polakach. Stać nas na wyjazdy do coraz dalej położonych krajów ale w opowieściach znajomych bywałych w świecie jakoś kompletnym milczeniem pomijana jest kuchnia kraju, do którego owi znajomi wyjechali. W hotelach na całym świecie daje się chyba dokładnie to samo masło pakowane w to samo jednorazowe opakowanie. Nie można poznać kraju, do którego się przyjechało, nie spróbowawszy choćby jego specjałów. I tu okazuje się, że jesteśmy jako naród bardzo w kwestiach jedzenia konserwatywni. Nie to, że nam kuchnie innych krajów nie smakują - najczęściej ich potraw nawet nie próbujemy! Do dziś pamiętam jakim pozytywnym szokiem była dla mnie arabska pasta z sezamu i czegoś tam jeszcze, jaką przyrządził mi nieoceniony Jorgos aka Dżordż - znajomek mojej ciotki. Kompletnie nowy smak, zupełnie inne doznanie, kubki smakowe drażnione w zupełnie inny sposób. Do pasty dołączona też była historia jak i dlaczego ona powstaje. A to pociągnęło za sobą opowieść (krótką ale zawsze) o tym jak żyje się w Sudanie, skąd Jorgos do Grecji wrócił.

Do czego zmierzam - wydaje mi się, że ni cholery nie pozna się kraju czy miejsca, dopóki nie pożre się czegoś z miejscowego gara. I dlatego przy następnym pobycie w Krościenku Wyżnym nawiedzę panią Luśkę jak nic!

Topowe damajkowe przekleństwa

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 13 Aug 2008 19:15:00 +0200

Ten wpis miałby adnotację "Rated R for strong language including sex-related dialogue, violence, crude humor and some drug content." gdybym oczywiście jakieś adnotacje na blogu stosował. Ale nie stosuję i tym samym wprost in your face lecą cztery najokropniejsze przekleństwa, jakie zna da Majek. Cztery masakrujące psychikę i uszy bluzgi, po przeczytaniu których nie będziecie już tymi samymi ludźmi. Jedziemy:

Na syrenią płetwę!
Na kolorowe płatki!
Do jasnej stokrotki!
Motyla noga!

Mrokiem od mojego dziecka wieje, że bardziej już chyba nie może :)

I'm going to be WebDwaZero compatible

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 13 Aug 2008 08:17:45 +0200

Wot cholera naszło mnie na poczytanie nieco blogów i ogólnie na wzięcie udziału w tym całym webdwazero szumie. Trza się zapoznać z tymi wszystkimi Technorati i tego typu linkowniami. Coś bowiem musi być na rzeczy skoro tylu ludzi się do tego przekonało. Mnie jakoś do tej pory nie ciągło ale przecież nie można jak ten ostatni kisiel siedzieć i w kącie śmierdzieć, nie wiedząc nawet co się traci/zyskuje. A może mnie to wciągnie?

Jednego się póki co dowiedziałem: trzeba w mnóstwie miejsc zostawić swój email i inne dane. Teraz czekam tylko na najazd spamu i mam nadzieję, że Gmail sobie z tym całym gównem poradzi. Już widzę rzekę syfu lejącego się netu po zostawieniu w kilku coraz to dziwniejszych miejscach namiaru na siebie i koniecznym zaznaczeniu "tak, chcę otrzymywać od was wszelki syf, jaki wymyślicie i pozwalam wam przekazywać swojego maila innym syfiarzom". W sumie jako doświadczenie socjologiczne może to być nawet całkiem ciekawe - ot może zmierzę wartość wzrostu spamowego gnoju w zależności od ilości dziwnych miejsc, do których się zapiszę. O, to jest myśl! :)

A póki co wstawiam blogboxowy kod, że ja to właściwie ja :). O, proszę panie Blogbox: 875c513a526b0a88ec93eda2734c6e71

A teraz wstawiam coś, co wymaga Technorati. Fajna zabawa! :) - Technorati Profile

Tu przy okazji pewne spostrzeżenie odnośnie Technorati - to dziadostwo działa gorzej niż źle. Od kilku minut siłuję się z wrzuceniem avatara i jakąś edycją profilu. Mój ulubiony komunikat: "Oops, something went wrong. The account section isn't working properly at the moment. Please try back again later." - no bez jaj...

Kilka ostatnio widzianych filmów cd...

nospam@example.com (CoSTa) — Tue, 12 Aug 2008 16:44:00 +0200

Zapowiedziany w poprzednim wpisie ciąg dalszy szybkich recek niedawno obejrzanych przeze mnie filmów. Krótko, zwięźle i na temat (no, przynajmniej w większości wypadków).

Dziś za udział wzięli:

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (Sweeney Todd: Demoniczny golibroda z Fleet Street)
Semi-Pro (Semi-Pro: Drużyna marzeń?)
Shutter (Widmo)
Rambo (John Rambo)

Ciąg dalszy "Kilka ostatnio widzianych filmów cd..."

Kilka ostatnio widzianych filmów...

nospam@example.com (CoSTa) — Tue, 12 Aug 2008 00:08:00 +0200

Ostatnimi czasy nieco filmów się naoglądałem. Mądrzejszych też ale przeważnie tych głupszych, bardzo głupich i głupich bezdennie. Ja po prosu wielbię filmy idiotyczne i (z drobnymi wyjątkami) mógłbym je wciągać masowo. Taką masówkę właśnie odstawię w tym i pewnie w kilku następnych wpisach. Będzie bowiem o filmach, które widziałem - krótko i treściwe.

Dziś opisuję:

Be Kind Rewind
Doomsday
Charlie Bartlett
Street Kings (Królowie ulicy)

Ciąg dalszy "Kilka ostatnio widzianych filmów..."

Podcast 020 - Lot z Voytassem

nospam@example.com (CoSTa) — Sun, 10 Aug 2008 19:58:00 +0200

No i nie jest mi dane siąść do bloga jak pan bóg przykazał. Tym razem w roli dezorganizatora porządku objawił się Voytass, który wziął i zadzwonił w sobotę rano i rzucił w słuchawkę jedną kwestię: "Za pięć minut przyjeżdżam po ciebie i cię dziś przelecę". Jak można było odmówić takiemu dictum? Umyłem zęby i okolice, zadbałem o świeży wygląd i zapach i ruszyłem z Voytassem w siną dal.

Sina dal to jakieś 320-340 kilometrów przelatywania mnie przez Voytassa z potrójnym scorem w międzyczasie. Zaliczyliśmy bowiem trzy lotniska a na jednym zrobiliśmy sobie mały postój połączony z degustacją ichniej coli. Cola w Lesznie smakuje tak samo jak w Poznaniu. Nic więc nie tracicie nie jadąc tam na wakacje :).

Bez zbytniego pitolenia: pięć i pół minuty startowania i lądowania ze wstępem i zakończeniem. Rated R w iTunes za moje rzucanie mięsem. Jestem cham, nic na to nie poradzę.

Podcast 020 - Lot z Voytassem

Dla tych, którzy nie lubią porządnych formatów - filmik dostępny jest też na YouTube oraz na Vimeo.

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:

CoSTa's Family Page - podcast
CoSTa's Family Page - w iTunes Store

Rosja vs. Gruzja vs. Olimpiada = Cool TV!

nospam@example.com (CoSTa) — Fri, 08 Aug 2008 16:41:00 +0200

Miałem iść do kina ale biorę popcorn i colę przed telewizor. Będzie barwniej niż w dowolnym Batmanie. Będę miał relację z wojny na żywo, w kolorze i z przerwami na podpaski oraz proszek do prania. W sumie reklamy Apapu nawet będą w temacie - gdy cię czołg rozjeżdża to chyba nieco boli, tablety się przydadzą.

Mam tylko nadzieję, że stacje się nie umówią i nie będą jednocześnie puszczały reklam - zawsze to milej mieć jakiś wybór i pilotem zmienić świat na lepszy - widowisko za 80 milionów baksów otwierające imprezę będącą symbolem Pokoju, Pojednania i innych dziwnych wyrazów na P. W kraju, w którym rocznie wykonuje się ponad 10k wyroków śmierci.

Znam też inne fajne wyrazy na "P": Pierd*** tempora, Pierd*** mores...

Ale jest światełko w tunelu - w kraju, w którym właśnie się rozpoczyna Olimpiada ponoć nie wykonuje się już aż tak dużo wyroków publicznie. Zawsze to jakiś plus.

A więc biorę pilota i zaczynam skakankę po kanałach. Będę słuchał Gruzinów i Rosjan i ich pitolenia kto kogo za co, będę oglądał synonim Pokoju i Pojednania - Olimpiadę - w relacji z jednego z najbardziej opresyjnych krajów świata (zakładając, że skośni sygnału nie urżną w ramach cenzury wszystkiego). A potem będę rzygał. Długo i treściwie.

Bo tylko to pozostaje normalnemu człowiekowi do zrobienia po obejrzeniu przerywanej reklamami wojny oraz skompromitowaniu idei olimpijskiej.

Wróciliśmy...

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 06 Aug 2008 23:14:00 +0200

...wprost w szpony przaśnej rzeczywistości :/. Już bez mała tydzień mija od czasu, gdy dobiliśmy bezpiecznie z wojaży po południu Polski do naszego domku w Poznaniu. Wierzcie lub nie ale nie miałem po prostu kiedy siąść do strony i nawrzucać całą tę tonę materiału, jaki się nam był zebrał na wyjeździe. O zwykłym wpisie już nawet nie wspominam. Sporo się po przyjeździe dziać zaczęło ale...

Najpierw może o samym urlopiku pokrótce. No więc urlop był... Dziwny :). Doropha robiła za ster, ja za silnik i tym sposobem przemieszczaliśmy się po południowo-wschodniej Polsce pukając do drzwi całej dorophowej rodziny. Byliśmy u siory Dorophy (greetz Krosno!), jej rodziców (aloha Stalowa Wola!) oraz u jej babci (viva Amelin! :)). W międzyczasie zaś zahaczyliśmy o kilka innych miejsc ale tak po prawdzie urlop toczył się w rodzinnej atmosferze. Ma to swoje dobre ale i złe strony. Miałem ogromną chętkę w tym roku na ruszenie na Orkon, spotkanie kilku starych znajomych, wypicie morza piwa i podarcie ryja przy ognisku przy jakichś pieśniach masowych. Gówno z tego wyszło i grzecznie robiłem za kierowcę mojej żony. Cholera, chciałem Majce pokazać LARPa, bandę poprzebieranych i biegających po lasach matołów bawiących się przy tym znakomicie i w ogóle chciałem zacząć krzewić w młodej słuszne nawyki pizgania w eRPeGi. Dupsko :/.

Ciąg dalszy "Wróciliśmy..."

Jutro wyjazd!

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 23 Jul 2008 22:36:00 +0200

OK, samochód sprowadzony, rodzina się właśnie pakuje, Majka dostaje małpiego rozumu a to wszystko oznaczać może tylko jedno: JUTRO WYJAZD!

Przez jakiś tydzień blogasek nie będzie uaktualniany, chyba że gdzieś na naszym głębokim wschodzie znajdę miejsce z internetem i komputerem pospołu. Będziem bowiem się byczyli daleko od cywilizacji i blisko leży rodzinnych Dorophy. Za bazę wypadową będzie robiła nam mieścina o ładnej nazwie Krosno, w której to mieścinie mieszka siora Dorophy wraz mężem Romkiem i bandą dzieciaków (greetz! już niedługo najazd :)).

o, tu jest Krosno

Z Krosna mamy zamiar poskakać sobie a to nad Solinę, a to w jakieś inne urokliwe miejsca. Jeśli pogoda dopisze (a wszystko na to wskazuje wedle prognoz), to być może gdzieś w tamtych okolicach zaparkujemy z namiotem i zrobimy da Majkowi pierwsze spanie pod skrawkiem materiału. Mamy namiot sztuk jeden, śpiwór sztuk jeden i materac sztuk jeden. Z prostej arytmetyki wynika, że ja spać mam w samochodzie. Cóż, uroki posiadania rodziny :). Ogólnie zaś mamy zamiar się tam nieco pokręcić. Tu prośba do ludzi dobrej woli i jeszcze lepszego smaku - gdzie w tamtych okolicach dają dobre piwo? Zimne, pieniste, najlepiej na litrowe kufle... Niechże i ja mam coś z tego wyjazdu.

Kilka dni później zmykamy do Stalowej Woli, skąd pochodzi Doropha, później do wsi jej babci, później bierzemy kurs na Poznań i wracamy. Ze wstępnych obliczeń wynika, że do przejechania mamy około dwóch tysięcy kilometrów, na co wydamy jakieś 800 złotych. Za marną pozostałą resztkę pieniędzy mamy tam przeżyć. Czy kłusownictwo wciąż jest nielegalne? Nie mam pojęcia, w jaki inny sposób zapewnić sobie dopływ protein, białek i witamin. Przy naszej stawce dziennej, którą tu z Dorophą wyliczyliśmy, styknie na (chude) mleko dla Majki. My będziemy wpieprzać trawę. Tak więc sorry Jagódko, sorry Paulinko, sorry Bartusiu - nie będzie prezentów. Na osłodę powiem wam, że my za to kiedyś nie mieliśmy teleranka :).

No to kochani do zobaczenia za tydzień!

PS - na Twitterze wspomniałem o żarełku, co to się zowie "żur w chlebie", które to żarełko jadłem w Jeleniej Górze. Ponoć wywarło toto piorunujące wrażenie na niedawno bywających w tamtych okolicach greckich gościach moich rodziców (chodzi o grecki odłam mojej rodzinki z przyległościami - greetz ciotkens!). Powiem tak: doskonale rozumiem powody wrażenia. Oto chlebek (świetnie wypieczony) pełen przedniego żuru. Mniam! Sorry za jakość fotki - komórka niestety.

żur w chlebie - genialne żarcie!

Urlop oficjalnie ogłaszam za rozpoczęty!

nospam@example.com (CoSTa) — Tue, 22 Jul 2008 05:18:37 +0200

Wpół do szóstej rano. Wtorek. Dopijam kawę i zaraz ładuję się w taryfę, która zawiezie mnie na dworzec PKS. Wypad do Jeleniej Góry, pożyczka samochodu, powrót do Poznania i bez kasy ale z ogromnymi planami - nareszcie wyjazd na wakacje właściwie.

Czemu - by wypocząć - trzeba się najpierw naharować? Ot widać tak musi być :)

iPod gra - Cro-Mag Rally

nospam@example.com (CoSTa) — Sat, 19 Jul 2008 22:15:00 +0200

Cro-Mag Rally [AppStore] to jedna z pierwszych iPodowych ścigałek i niestety to widać. W tej grze szwankuje sporo, od ceny poczynając. Za 10 dolców dostajemy bowiem coś, co i owszem nieco radości dostarczy, ale...

OK, zacznijmy od technikaliów. Grafika jest średnia, tekstury takie sobie i głównie rozmazane, projekty torów całkiem fajowe. Problem w tym, że gra potrafi szczypać i gubić klatki, kiedy na ekranie dzieje się nieco więcej. Po ultrapłynnym Super Monkey Ball sprawia to średnio przyjemne wrażenie i ujawnia biedę silnika filmy Pangea. Być może są to jakieś kultowe wyścigi na Maku ale ja bym prosił deweloperów iPodowych o branie wzorców czy też portowanie gier, które w 21-szym wieku się podobają. A Cro-Mag Rally nie ma na to większych szans. Dźwięki w grze są za to mniamuśne a muza solidna jak należy.

iPod gra - Cro-Mag Rally

Pomijając problemy z grafiką, grze muszę niestety zarzucić znacznie cięższe przewinienie. Otóż nadaje się do zagrania dwa-trzy razy i... można o niej zapomnieć. Dlaczego? A dlatego, że gra nie oferuje ŻADNYCH trybów rozgrywki poza przejechaniem się po torze. Żadnych mistrzostw, żadnych punktów, żadnych lig... NIC! Nie mam pojęcia czym kierowali się twórcy tej gry ale podejście do gracza i jego 10 dolców jest wręcz aroganckie. Żywotność tytułu jest dosłownie żadna z prostego względu - gra nie ma większego sensu. OK, można się kiwnąć po torze czy dwóch i co dalej? Nic nie pcha do masterowania skilli, nic nie zmusza do siedzenia po kilka godzin i wykręcania wyników by np. zobaczyć swoją ksywę w jakimś onlinowym zestawieniu. I to jest do dupy, serio. Granie bez żadnego celu nie przynosi frajdy.

Sterowanie jest całkiem przyzwoite choć na dłuższą metę upierdliwe. Przyspiesza się dotykając strzałki na ekranie, zwalnia i hamuje korzystając z innych punktów ekranu. Skręca się wychylając iPoda w lewo lub w prawo. Problem w tym, że palucha na gazie trzeba trzymać stale bo jego puszczenie powoduje automatyczne dosyć gwałtowne przyhamowanie pojazdu. Tak, zgadliście - po pewnym czasie palec odpada. Jednak trzymanie palucha na przycisku do tego przeznaczonym i zaprojektowanym jest o wiele lepszym rozwiązaniem - ot i poważny problem, z którym twórcy gier muszą sobie jakoś poradzić. Gdyby ktoś tam pomyślał i zechciał umożliwić gazowanie i hamowanie wychylaniem iPoda w przód i w tył... Jako jakaś opcja bardzo by się to przydało. Samo zaś skręcanie zrobione jest elegancko, czułość reakcji na wychylenia można sobie ładnie dostosować i muszę przyznać, że sterowanie akcelerometrem przez kręcenie iPodem się sprawdza. O ile zrobi się to z głową oczywiście.

Podsumowując - gra się przyjemnie. Przez cztery pierwsze jazdy. Później człowiek zastanawia "po jaki ch*** mam tu czas tracić?". I gra kurzy się w kącie iPoda. Noł gód Pangea, noł gód.

za: dźwięk, grywalność...
przeciw: ...która skończy się po trzech odpaleniach gry, średnia grafika, chwilowe miejscami szczypanie, brak jakichkolwiek trybów rozgrywki a przez to i sensu grania

Ocena w skali 1-10: 5

Poniżej filmik porównujący grę Cro-Mag Rally z jej konkurentką - Crash Bandicoot Nitro Cart 3D. Filmik ze strony TouchArcade.

nieco rozgrywki z Cro-Mag Rally

Inne gry z AppStore

iPod gra - Super Monkey Ball

nospam@example.com (CoSTa) — Sat, 19 Jul 2008 13:30:00 +0200

Czas na pierwszą ipodową gierkę, za krótką recenzję której się wezmę. Miałem kilka typów na otwarcie ale postanowiłem zacząć od gry, w której skupia się chyba jak w soczewce większość "za" i "przeciw" grania na iPodzie.

Super Monkey Ball [AppStore] to szybka, czysto arcadowa rozgrywka polegająca głównie na opanowaniu iPoda :). No dobra, tak naprawdę to trzeba po jakąś cholerę przeprowadzić małpkę przez jakieś sto zakręconych poziomów i zadbać o to, by zbyt wcześnie z tego padołu nie zeszła. Cały problem w tym, że trzeba ją tam... doturlać. I tu zaczynają się schody, bo cholerna małpka lata po owych poziomach jak zakręcona a nawigowanie kulką z małpką za pomocą iPoda nie jest wcale takie łatwe. Oczywiście dodatkowo trzeba zbierać punkty (przez zbieranie bananów), które dorzucają nam nowe życia i ładnie wyglądają w statystykach poziomów :). Brzmi głupio ale wciąga jak jasna cholera.

iPod gra - Super Monkey Ball

Grafika w grze jest płynna, szybka i całkiem ładna. Dźwiękom także niewiele można zarzucić choć chciałbym, by sample były w ciut lepszej jakości. To, z czym ma się największy problem w grze to właśnie sterowanie. Ta gra powstała na długo przed iPodem ale to właśnie pomocą tej maszynki można z niej wycisnąć to, o co chodziło pierwotnie twórcom - sterowanie małpką przez przechylanie, pochylanie, wstrząsanie i ogólne oddziaływanie na "bohatera" za pomocą świata a nie "bohaterem" na świat. I to się poniekąd udało. Ale tylko poniekąd. Gra ma frustrujący poziom trudności spowodowany jednym drobnym bugiem - ultraciężko (przynajmniej mnie) jest znaleźć punkt neutralny - położenie, w którym małpka nie leci w którąś ze stron. Bardzo to utrudnia rozgrywkę a brak możliwości skalibrowania urządzenia i bardzo czułe na jakiekolwiek pochylenie iPoda sterowanie przyprawia o chęć rwania włosów z głowy. Stanąłem na bodajże siódmym etapie i za diabła nie mogę drania przejść (raz udało mi się w trybie ćwiczeń ale to był dziki fart). Boli to tym bardziej, że tak poza tym to gra zrobiona jest po prostu miodnie choć z kilkoma innymi problemami wynikłymi ze złego projektowania.

Poziomy w tej grze się odblokowuje. OK, no problema. Nie ma możliwości zapisania stanu gry i w przypadku np. zdechnięcia baterii lub zwykłej chęci zrobienia z iPodem czegoś innego - grę zaczyna się od początku. A to już jest BIG problema! iPod czy iPhone to urządzenia mobilne. Tu po prostu TRZEBA dać możliwość przerwania gry w dowolnym momencie (np. nadchodząca rozmowa telefoniczna w iPhone) i powrotu do niej w dowolnej chwili do stanu, w którym grę opuściliśmy. Tak jest niestety w większości gier na iPoda ale są tez chlubne wyjątki, które pozwalają chociażby grę zapisać.

Podsumowując - gra się naprawdę fajnie i kilka pierwszych poziomów to miód ale gra jest w dalszej części za trudna i nie daje zanurzyć się w sobie na dłużej.

za: grafika, intensywność rozgrywki
przeciw: dźwięk (mógłby być lepszy), frustrujące sterowanie i wynikający z tego poziom trudności, brak zapisu gry czy możliwości jej przerwania i powrotu w dowolnym momencie.

Ocena w skali 1-10: 7

A na koniec filmik z gameplay z gry.

Super Monkey Ball - gameplay

Inne gry z AppStore

Kilka pytań do home.pl

nospam@example.com (CoSTa) — Sat, 19 Jul 2008 11:03:00 +0200

Swego czasu mocno narzekałem na konto pocztowe od home.pl w kontekście stosunku jakości oferowanej usługi do jej ceny. Dziś dostałem od home.pl informację o końcu okresu, za który zapłaciłem i w związku z tym propozycję przedłużenia umowy o świadczenie usług i stosowną fakturę opiewającą na 61 złotych brutto. Co prawda zarzekałem się, że za to konto płacić już nie będę ale postanowiłem dać home.pl szansę i uzależnić swoją decyzję od odpowiedzi na kilka pytań o ich usługę. Pytania wysłałem do firmy i ewentualne odpowiedzi (jeśli takowe będą) podrzucę na blogu. Treść maila jest następująca:

Witam
Otrzymałem od Państwa informację o kończącym się terminie abonamentu za usługę Mail, którą u Państwa wykupiłem. Ewentualną prolongatę umowy i wykupienie u Państwa usług uzależniam od odpowiedzi, które uzyskam na następujące pytania:
Czy zwiększona zostanie w końcu pojemność skrzynki pocztowej? 1 gigabajt może i był wartością szokującą kilka lat temu ale teraz brzmi to co najwyżej zabawnie a dzięki stałym łączom wielkość przesyłanych wiadomości mocno wzrosła. Ktoś w home.pl zauważył upływ czasu i brak jakiejkolwiek konkurencyjności pod tym względem z ofertą kont darmowych?
Czy zamierzają Państwo usprawnić swój filtr antyspamowy? Korzystam z Państwa usługi dwa czy trzy lata i przez cały ten okres mam problemy ze spamem, czego nie mogę powiedzieć o darmowych kontach konkurencji.
Czy w usłudze, za którą bierzecie Państwo pieniądze, pojawi się wreszcie IMAP? Jeśli tak, to kiedy? Jeśli nie, to jakim cudem ktoś w ogóle u Państwa z płatnej usługi korzysta?
Czy zamierzacie Państwo wprowadzić wersję interfejsu przeznaczoną dla urządzeń mobilnych (iPhone na przykład)?
Ostatnie pytanie podsumowujące poprzednie: czy firma home.pl ma zamiar świadczyć usługę zgodną z dzisiejszymi standardami? Za standard uważam darmowe (sic!) konta Gmail. Od płatnych wymagałbym więcej, niż oferuje Gmail.

Dalej lecą formułki grzecznościowe i informacja o zamieszczeniu pytań i ewentualnych odpowiedzi na blogu i prośba w związku z tym o nieco pełniejszą odpowiedź niż użycie formularza.

OK, nie liczę na jakąkolwiek odpowiedź bo widzę jak tam traktuje się klienta. Usługa, która przez jakieś trzy lata nie zmieniła się W OGÓLE (o, przepraszam, teraz nareszcie nie muszę wysyłać spamu pod jakiś ichni adres tylko mogę zaznaczyć wiadomość jako spamową (nareszcie!!! po tylu latach!!!)) w dzisiejszym informatycznym świecie nie ma prawa bytu. Mam nadzieję, że w końcu rynek zweryfikuje ofertę home.pl bo najwidoczniej ta firma sama nie potrafi tego zrobić.

Eee... To są chyba jakieś jaja.

nospam@example.com (CoSTa) — Fri, 18 Jul 2008 14:25:00 +0200

Czytam i nie wierzę.

"Czy pan jest tłumaczem?" - pyta prezydent.
"Jakie to ma znaczenie?" - dziwi się Sikorski.
"Czy pan jest tłumaczem, powtarzam pytanie?"
"Nie rozumiem, jaki to ma związek ze sprawą."
"Proszę zaprotokołować: Odmawia odpowiedzi na pytanie, czy jest tłumaczem".

"Pańskie ego jest rozdęte do monstrualnych rozmiarów" - rzucił w pewnym momencie prezydent.
"Jeśli pan będzie mnie nadal obrażać, wyjdę" - odparował Sikorski.

Za: Dziennik

I jeszcze tylko wyimek z komentarza Roberta Krasowskiego:

Z faktów, które zebraliśmy, wyłania się obraz bardziej dramatyczny niż tylko wizja kłócących się polityków. To obraz sparaliżowanego państwa, które nie jest w stanie normalnie pracować nawet w sytuacji, gdy negocjuje warunki narodowego bezpieczeństwa. Najważniejszą decyzję od czasu naszego wejścia do NATO.
Tusk i Kaczyński uwierzyli w slogan z czasów kampanii 2005 r., że istnieją dwie Polski - Polska PiS i Polska PO. Więc każdy z tych polityków rządzi dziś swoją Polską. Doszło do tego, że te oba państwa zaczynają mieć inną politykę zagraniczną i obronną. "Polska to my" - mówią z zadufaniem obie strony i obie sądzą, że mają monopol na rozum i patriotyzm.

Za: Dziennik

Panie Robercie, nie sposób odmówić Panu racji w wyrażonej przez Pana opinii. W dalszej jej części pisze Pan o niechęci do zaangażowania się w spór po którejś ze stron. I bardzo słusznie, każdy w miarę rozgarnięty człowiek postąpi podobnie. Ale brak zaangażowania po którejś ze stron nie może oznaczać machnięcia ręką i odwrócenia się plecami do problemu, który sam Pan bardzo dokładnie zdiagnozował. Nie kto inny tylko właśnie Pan, gazeta, w której Pan pracuje i pozostałe media powinny się nad problemem pochylić i za pomocą siły czwartej władzy te szczeniackie zachowania (w których - patrząc obiektywnie - zdecydowanie celują Kaczyńscy) piętnować ile wlezie. Ale nie przemawiając do polityków, bo tych zmienić się już najwyraźniej nie da, tylko starając się edukować społeczeństwo, które ich wybrało. Bo taki też między innymi jest cel istnienia wolnych mediów - edukacja.

Jawne chamstwo Kaczyńskiego (jak mi bóg miły, gdyby się ten pokurcz do mnie takim tonem odzywał zostałby zmasakrowany po prostu - właśnie dlatego nigdy nie zostanę politykiem, zmasakrowałbym połowę klasy politycznej w tym kraju) spotyka się z jawnym prezydenta marginalizowaniem ze strony PO. Inna sprawa, że w większości bardzo sobie nasz prezydent na owo marginalizowanie zasłużył, niemniej to wciąż jest prezydent tego kraju, ma swoje prerogatywy a wśród nich i tę, że współtworzy politykę zagraniczną i jest głównodowodzącym sił zbrojnych. Bez porozumienia z tym człowiekiem nie można kształtować polityki obronnej Polski. Czy się to komuś podoba, czy nie (mnie się na ten przykład nie podoba ale na szczęście nie muszę mieć z Kaczyńskim nic wspólnego). A więc trzeba osiągnąć kompromis -pojęcie PiSowi nieznane, co nie zwalnia od obowiązku próby owego kompromisu osiągnięcia.

Jak to zrobić?

Dokładnie tak samo jak w biznesie - zdać się na rozjemcę. Przekazać upoważnienia do negocjacji wojskowym, którzy wyniki przedstawią do akceptacji prezydentowi i premierowi. Nie zapominajmy, cała ta tarcza jest projektem wojskowym, który u nas przerobiono na projekt polityczny. Skoro politycy w tym kraju mają głęboko gdzieś ocenę tarczy przez opinię publiczną, olewają podczas negocjacji partnerów z Unii Europejskiej a co ważniejsze - także z Nato i decydują się na stawianie na terenie naszego kraju instalacji obronnej kraju ościennego, w którym nawet nie jesteśmy w zbyt bliskich stosunkach, w takim razie powierzenie negocjacji specjalistom i wojskowym mogłoby politycznego garba narosłego na tarczy nieco wyprostować. Bo tu już od dawna nie chodzi o obronność Stanów czy naszego kraju (która w mojej ocenie po zainstalowaniu u nas tarczy mocno się obniży przez zwiększenie prawdopodobieństwa ataku na nasze instalacje). Tu już chodzi tylko i wyłącznie o chęć dominacji jednego stronnictwa politycznego nad drugim. Żałosne, smutne i jakże polskie zachowanie...

Póki co mamy dwa fronty negocjacji z jednym partnerem. USA na takich negocjacjach zęby zjadło i obawiam się, że skończymy w typowo polski sposób - porażką. Jak z F16 i offfsetem.

PS. Jedyny polityk w naszym kraju zdolny powiedzieć "Na wypadek przegranej z silniejszym zacznijmy myśleć o przyłączeniu się do niego" (w kontekście rurociągu północnego pod Bałtykiem) to oczywiście wirus-Kwaśniewski. Dżizas, czemu impuls do debaty nad strategią zaopatrzenia tego kraju w surowce musi dawać polityk odstawiony na boczny tor i dziś już drugoligowy? Gdzie w takim razie są dzisiejsze polityczne ponoć elity? Nie ma w tym kraju żadnej debaty o istotnych kwestiach, niestety. Pierdoli się tylko farmazony o teczkach, IPNach i podnieca się zaglądaniem sobie nawzajem w akta oraz długością plunięcia. Ewentualnie obraża się na media. Nic tylko grabki dać i wiaderka. Choć i to jest niebezpieczne - zaczną się obrażać o to, kto ma większe a kto ma koloru czerwonego.

iPod aplikacja - Zenbe Lists

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 16 Jul 2008 10:21:00 +0200

O Zenbe już swego czasu pisałem nieco, głównie w kategoriach narzekania na szybkość funkcjonowania usługi i ogólnie marudząc. Zenbe używam rzadko i od święta, kiedy sobie przypomnę, by coś tam sprawdzić czy aby zostało zaimplementowane i czy usługa staje się przyjazna dla ziPodowanego/ziPhonowanego użytkownika. Usługa się rozwija, i fajnie. Wciąż jednak nie da się tego całego bogactwa sensownie obsługiwać z poziomu iPoda/iPhone, więc jako się rzekło - czasem nawiedzę zaciekawiony co tam w projekcie słychac i tyle mnie widzieli.

Aż do niedawna, kiedy to na moim iPodzie zlądowała aplikacja od Zenbe - Zenbe Lists [AppStore] [strona projektu]. Niestety, to nie jest w pełni funkcjonalny klient tej niezłej usługi a program obsługujący tylko jedno feature. Za to dla iPodowca/iPhonowca dosyć istotne - ToDosy. Hańbą Apple jest nieumieszczenie w swoim oprogramowaniu obsługi ToDosów. Zabijcie mnie - nie wiem co przeszkadza Apple w implementacji ToDosów w swoim oprogramowaniu i łatwiej ich synchronizacji z systemowym kalendarzem. To jakiś kolejny absurd ze stajni japcoka, do którego przyjdzie chyba przywyknąć.

iPod aplikacja - Zenbe Lists

I tu wkracza Zenbe Lists ze swoimi listami ratując nam poniekąd dupsko. Aplikacja jest banalna w użyciu a usługa prosta jak budowa cepa. Nie ma się co rozwodzić, tylko trzeba używać. Interfejs jest jasny i zrozumiały, choć wprowadzanie danych może skończyć się wywaleniem całej treści, gdy zamiast grzecznie tapnąć "Done" wjedzie się od razu do edycji daty wydarzenia. To bug i trzeba to naprawić. Kilka ToDosów już w ten sposób niestety straciłem. Program jest ściśle zintegrowany ze stroną internetową i bezproblemowo można synchronizować zmiany poczynione w aplikacji czy na stronie. Bułka z masłem.

Z przyjemnych dodatków - listy można publikować (przykład poniżej) jak i je współdzielić (umożliwiając edycję przez np. współpracowników czy żonę dopisującą z domu coś do listy zakupów :)). W ten sposób mamy w kieszeni notatnik, do którego mogą - jeśli się na to zgodzimy - mieć dostęp inni zaproszeni przez nas użytkownicy. Nie powiem, przydatne.

Z wad - informowanie na e-mail. KONIECZNIE! Po kiego mi ustalanie dat kiedy nie mogę sobie włączyć ostrzeżeń o mijających terminach? No i mam wrażenie, że listy nijak nie są zintegrowane z pozostałymi usługami Zenbe. Miałem nadzieję na trzymane w kieszeni ToDosy integrujące się z kalendarzem Zenbe ale tak się nie dzieje. Same listy są z jednej strony przydatne, z drugiej ich zastosowanie jest dosyć ograniczone w konfrontacji z bogactwem możliwości oferowanych przez Zenbe. Mam wrażenie, że aplikacja powstała po to, by powstać. OK, przydatne ale co dalej? Na wyciągnięcie ręki mam cały pakiet usług, do którego listy najwyraźniej nie należą. Waht's the point then?

Anyway, aplikacja za free więc warto imo spróbować. Mnie się przydaje.

I przykład publikowanej listy. Tu też przydałaby się możliwość jakiegoś konfigurowania (kolorystyka, szerokość, ilość pokazywanych ToDosów... te sprawy).

Inne aplikacje z AppStore

Dr. Horrible's Sing-Along Blog - to CHCĘ!

nospam@example.com (CoSTa) — Wed, 16 Jul 2008 08:48:00 +0200

Dr. Horrible's Sing-Along Blog

From Joss Whedon, the creator of Buffy the Vampire Slayer and Firefly, comes Dr. Horrible's Sing-Along Blog. Neil Patrick Harris stars as Dr. Horrible, an aspiring super-villain, whose attempts at villainy are constantly thwarted by his nemesis, the heroic Captain Hammer (Nathan Filion). He must take his efforts to the next level in order to get into the Evil League of Evil while also mustering the courage to talk to Penny (Felicia Day), the girl at the laundromat. And it's a musical. Written bu Joss Whedon, Maurissa Tancharoen, Jed Whedon, and Zack Whedon. Music by Joss Whedon and Jed Whedon. Directed by Joss Whedon.

Kochani, jak tego można nie chcieć? I tylko cztery dolce za trzy odcinki? I'm in! Recenzje w iTunes Store są wręcz entuzjastyczne a cztery dolce to w dzisiejszych czasach żaden majątek. A zanim się w naszym kraju pokaże...

Do kupienia w iTunes Store (link przekierowuje do sklepu)

Joss, nie pitol się z musicalami tylko drugi sezon Firefly dokręć!

iPod aplikacja - Twitterrific

nospam@example.com (CoSTa) — Tue, 15 Jul 2008 21:51:00 +0200

OK, zaczynam więc opisywać aplikacje i gry, które w oko mnie wpadły w AppStore. Zacznę od aplikacji chyba jak do tej pory najgustowniej zrealizowanej (przynajmniej spośród tych przeze mnie używanych), wyglądającej chyba nawet lepiej na iPodzie niż na komputerze - Twitterrific [AppStore].

iPod aplikacja - Twitterrific

Tego klienta Twittera nie ma co przedstawiać makówkarzom bo zna ten program chyba każdy miłośnik jabłek. Mały ale zgrabny program, który występuje w dwóch wersjach - bezpłatnej ale fundującej co jakiś czas wyświetlanie reklam i płatnej, owych reklam pozbawionej. Na iPoda przeniesiono ten pomysł i aplikacja dostępna jest w dwóch wersjach. Miłe jest to, że wersja bezpłatna nie wali co chwila reklamami po oczach a i same reklamy wplątane pomiędzy wiadomości są całkiem gustownie przedstawione i nie rażą. Dla mnie to istotne.

Obsługa programu w iPodzie nie sprawia żadnych problemów. Program wyświetla podpowiedzi, co bardzo ułatwia zapoznanie się z interfejsem (spoko, te podpowiedzi można wyłączyć), działa sprawnie a jedyne zaciachy występują przy szybszym przewijaniu listy wiadomości - iPod nie nadąża z pobieraniem avatarów i lekko przewijanie szczypie. Ale tak poza tym to kawał doskonałego softu, napisanego jak na razie bezbłędnie (ani razu nie wywalił się podczas korzystania - rzecz na iPodzie niestety rzadka), w gustownej i bardzo pasującej do iPodowej czerni tonacji kolorów i w ogóle widać, że Craig Hockenberry (autor aplikacji) bardzo zwraca uwagę na szczegóły i drobiazgi.

Klient idealny? Na pewno nie. Twitterowe API oferuje znacznie więcej możliwości, niż zawarto w tym programie, co widać chociażby po wciąż uwielbianym przeze mnie kliencie Hahlo. Hahlo jest co prawda aplikacją webową ale moim skromnym zdaniem tłucze Twitterrific równo. Jeśli twórca Hahlo zdecydowałby się na przeniesienie swojego klienta na iPoda jako aplikację natywną, byłbym w siódmym niebie. Z dwóch programów to właśnie Hahlo przekonało mnie do siebie bardziej, co zaowocowało dotacją.

Czy więc warto? Jeśli z Twittera korzysta się jak ja - od święta i tylko by coś tam od siebie przelać raz na jakiś czas, Twitterrific w zupełności wystarczy. Jeśli ma się jakieś wielkie ambicje a od programu wymaga nie wiadomo czego - Twitterrific będzie ładnym ale dosyć skromnym w możliwości bajerkiem. Mnie ten bajerek przekonał i go używam. Jako że darmowy - można pobrać i przekonać się samemu.

Inne aplikacje z AppStore