Dzięki wszystkim paniom przedszkolankom za świetne wytresowanie dzieciaków! OK, żartuję ale też i nie pojmuje, jak one sobie z tą bandą radzą. Może właśnie dlatego ja tracę wzrok przed monitorem a one nerwy przy kilkulatkach.

Nasz Alien rozwija się ponoć doskonale z jednym drobnym wyjątkiem: przewidywanie płci coś nawaliło i tom razom pani ginekolog jakoś nie mogła się doszukać siuraka i rzekła, że chyba będzie jednak kobita. No nieeee, ostatnim razem aż coś na zdjęciach zaznaczała (choć o ile dobrze pomnę to ni cholery nic tam widać nie było), doszukała się klejnotów a tu nic? Ejże, droga pani, to my zdążyliśmy się nie raz już o imię pokłócić a tu się może okazać, że bezpodstawnie? Eeeech, ta współczesna ginekologia…

Dorci bardzo spodobało się ujęcie, w którym Alien centralnie przyjmuje typową relaksacyjną pozę zakładając sobie łapki za głowę. Mnie rozwaliło to małe zapieprzające serduszko i miejsca, w których widać kręgosłup. Alien jak żywy! :)

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Poza tym dzień był piękny a my, po odbiciu się od bram ZOO, skorzystaliśmy z kolejki o wdzięcznej nazwie Maltanka, wykonaliśmy przejazd, spacer i zwyczajowe poznańskie lądowanie w centrum handlowym o równie wdzięcznej nazwie – Galeria Malta. Wynieśliśmy stamtąd dwie obserwacje: nie ma tam gdzie usiąść na kawkę (i w ogóle usiąść, ławek nie ma bo przecież trzeba przeganiać ludzi po sklepach) a ichnia Pizza Hut daje całkiem dobre żarcie. Ot zamiast stracić kalorie ze słoniami, sami jeszcze nieco bardziej do nich się zbliżyliśmy wyglądem. Znaczy, że było dobrze, smakowało i zostawiło na pyskach ciekawy wyraz :)

Zwabieni jakimiś ponoć dziejącymi się w ten weekend atrakcjami w ZOO odbiliśmy się jako te ćmy od lampy. Nic to, zaatakujemy raz jeszcze ale w jakimś nieco bardziej spokojnym okresie. Słonie zobaczyć bardzo chcemy, Majka nie widziała na żywca jeszcze żadnego…

Kurczę, w Poznaniu jest po prostu cudnie – ciepło, pogoda znakomita, nic tylko majówki robić. Oj, czas zacząć sezon grillowy!

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

A przy okazji świątecznego podcastu, chcielibyśmy pożyczyć Wam o tego:

Nasze wielkanocne życzenia

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Wszelkie ciocie i babcie jednak BACZNOŚĆ! Brzozik podesłał i ku uciesze rodziny na rodzinną stronkę wrzucić nakazał filmik z USG, w którym główną rolę gra potomek Ani i Brzozy. Jedno mnie rozwala – technologia dzisiejsza, dzięki której można sobie trójwymiarowe wizje malucha siedzącego w brzuchu przedstawiać. Niesamowite… Dorek, ja też chcę takie 3D!

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Anyway, moja wymarzona impreza odbędzie się już pewnie niebawem, będzie invite only choć w miejscu publicznym, będzie rzutnik (prawda Zen? :)), będzie jakiś stary komp/laptop, z którego puścim kilka nieśmiertelnych demek (prawda Zen/Ender/ktokolwiek? :)) no i będą dwie oldschoolowe konsole: PSX (działa wybornie choć ma tyle lat – w moim mini napęd padł po roku skromnego działania a w PSX napęd jest NIE-DO-ZDARCIA! – oto jak kiedyś sprzęt robiono i oto dowód, jakie coraz większe gówno nam się wciska) oraz Atari Jaguar (testy działania na filmie – jak widać działa choć nieco po swojemu :)). Co jeszcze będzie? Będzie turniej SoulBlade w klimatach, jakie swego czasu działy się w naszym mieszkanku studenckim (czyli będzie dym fajek, mnóstwo wrzasku, przeklinania i kultowych już tekstów), mam nadzieję, że zjedzie kilka równie kultowych osób (tak, o was mowa Szaman i Thorin) no i mam nadzieję, że Allegro znów załatwi jakieś zniżki na browar :).

Nooo, to się będzie działo! A póki co zazdrośćcie mi i Majce pławienia się w oldschoolu. Cholera, że też to CD32 nie chce się obudzić… Byłoby już zupełnie odjazdowo.

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Jak by nie brzmiało – było super! Tom razom wujek nieco maszyną pokręcił ot by pokazać mi, do czego służą różne rzeczy. Kolibał mną na lewo i prawo za pomocą samych tylko pedałów, pokazał mi jak wygląda nieważkość w spadaniu (przedziwne i chore uczucie) i jak czuje się przeciążenie w wyciąganiu samolotu po symulowaniu nieważkości przez spadanie (ciekawe kto rozgryzie ten słowny supeł). Nie, nie robił żadnych niecnych numerów ale obiecał, że conieco mi następnym razem pokaże. Zaczynam już dziś zbierać torebki na pawie, które niechybnie wyskoczą.

Miłego oglądania życzę i bardzo polecam znalezienie sobie kogoś, z kim można pofruwać. Strasznie to relaksujący sposób na spędzenie kilku chwil wolnego czasu.

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Alien nam rośnie! I to z niebywałą prędkością – ledwie ósmy tydzień a Doropha już widziała ruszające się nibynóżki czy inne wypustki. Wrogi organizm zaczyna zbierać siły! Jeszcze w sumie nie tak długo i wylezie na ten boży świat COŚ, co będzie siało zamęt i zniszczenie oraz eksterminację na skalę niewyobrażalną.

Póki co to coś siedzi sobie wygodnie w mojej żonie i zmuszą ją do ciągłych wędrówek w kierunku lodówki. Nie mam pojęcia jak coś wielkości fasolki potrafi sterować czymś wielkości Dorophy (a niebawem przecież wielkości solidnej ciężarówki :)) ale ma to miejsce a obserwowanie tego zniewolenia jest fascynującą sprawą. Alien robi sobie z ciałem i psychiką swojej ofiary (Dorophy znaczy się) co tylko mu się podoba. Za pomocą hormonów i bóg raczy wiedzieć jakich innych szatańskich pomysłów przymusił moją żonę do niepalenia (brawo Alien! Brawo żona!) i do zmniejszenia ilości spożywanych wyrobów czekoladopochodnych (a to, to już totalny CUD!). Przeraża mnie ta istota coraz bardziej…

Zapraszam na kilka minut pogadanki przerwanej interwencją kolejnej nieokiełznanej siły natury. Nie zdradzę jakiej ale wejście miała cholera z buta :).

Przeczytaj inne alienowe wieści

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

To coś to gra, w której gracz steruje kwiatowym płatkiem i przechodzi etap fruwając sobie tym płatkiem w tę i wewtę, przy okazji wlatując w inne kwiatki, co pozwala na czynienie jakichś postępów w grze. W użyciu jest sixaxis (czyli steruje się przez kręcenie całym padem), miła muzyczka w tle, ambientowe dźwięki szumu wiatru, miła zieleń trawy, soczyste barwy kwiatków i ogólnie sielanka. Znaczy nie tak do końca sielanka. W trzech na razie przelecianych etapach otwieranie kwiatów powodowało to samo – rozkwit, zmianę szaroburej trawy w soczyście zieloną, powrót życia i ogólnie dzianie się magii, na której widok Majka powiedziała “ooooo” a Doropha “jaaaaaa”.

I o to właśnie w tej grze chodzi – o relaksujące fruwanko, robienie “oooo”, “jaaaaa”, “sweeeet” i przy okazji wypełnianie kwiatowych zadań. Są trofea, są tajemne zakamarki, do których trudno dotrzeć czeredzie płatków (z każdym “dotkniętym” / “przebudzonym” kwiatkiem wzrasta ilość ciągniętych w magicznym warkoczu kwiatowych płatków – tym sposobem pod koniec etapu fruwają po ekranie dziesiątki i setki płatków, co wygląda dosyć spektakularnie i nieodmiennie słodko), nie ma przemocy (no, na razie), nie ma krwi, jelit, spermy i innych płynów ustrojowych. Niektórzy pewnie powiedzą, że w związku z tym gra jest głupia i dla kobiet/pedałów. Yeah, maybe. Do tych głupot dorzucę dla odmiany coś prawdziwego: relaksuje choć trzeci etap dostarczył mi już całkiem sporo zręcznościowej rozrywki.

Dorophie i Majce gra weszła miodnie. Dorcia sobie dziś latała jako ten latawiec a córka nawet na dłuższy moment się przy Flower zatrzymała, zanim LittleBigPlanet odpaliła.

Ocena? Nie będzie oceny bo i ciężko to ocenić. Czy warto? Kaman, za 29 złotych to grzech nie brać. Miłe, czilautowe fruwanko naprawdę nie jest złe. Z minusów – muzyka gets repetitive. Płatki also. Poziomys takoż (no chyba że dalej dorzucają jakieś bonusy). Ogólnie więc dziwna pozycja z gatunku Flow i pokrewnych. Czyli dokładnie to, za co kocham konsole: dziwne gry, niestandardowe pomysły i niezłe wykonanie.

Z ciekawostek – swego czasu na PSX miałem gierkę, która zwała się bodajże Dolphin’s Dream. Zasadniczo powiem Wam, że można w to było gapić się (i tego słuchać, bo o to głównie chodziło) godzinami. Dziwna odmiana transu ale kurczę fajna i na swój sposób diablo wciągająca. Coś jest w tych czillowych gierkach. I to coś naprawdę fajnego!

Sorry za jakość – zgrywka z TV naszym wysłużonym idiotenaparatem. Dźwięk musiałem wykillować bo mi się niewiasty w domu rozkrzyczały podczas procesu wieczornego mycia kłów i innych części paszcz. Kudosy dla twórców iMovie 09 – ten soft jest naprawdę niezły i diablo szybki!

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Muzyka demoscenowa cierpi niestety na tę samą przypadłość, na którą cierpi muzyka w ogóle. Jakieś 90% scenowych muzycznych prodek to zwyczajne badziewie, w którym zazwyczaj źle zrobione jest wszystko – od kompozycji począwszy na syfskich samplach skończywszy. Ale też muzyka scenowa ewoluowała z czasem i w miarę tanienia instrumentów, które można było do komputera podpiąć i nareszcie w kąt trackera rzucić. Do dziś trackery cieszą się powodzeniem wielkim ale też do roboty zaprzęgli muzycy scenowi sporo większe programy, zaczęli puszczać swoje kawałki w świat po masteringu a od kiedy przepustowość internetu przestała być problemem, zaczynają znikać formaty trackerowe (no przynajmniej ostatnimi czasy muzy scenowej znajduję więcej w .mp3 niż w .xm). I dobrze bo co program/system/komputer ten sam kawałek potrafi brzmieć bardzo różnie.

Demovibes to nie jedyne źródło muzyki scenowej w necie. Jakiegoś jednego, centralnego serwisu próżno szukać ale szperanie można rozpocząć odwiedzając serwis scenepl (HQ polskiej demosceny) no i oczywiście można zmolestować i napaść Byte’a, by pokazał gdzie, co i jak.

BTW – czemu Mix 04? Gdzie wcześniejsze? Wcześniejsze leżą sobie w Archiwach po tym, jak zaorałem wszystko, co stare i klepię blogaska praktycznie od nowa :)

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Gra w serwisie Gamespot

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro

Czy coś od strony czysto wciągalnej rekompensuje te straty? A i owszem. WordPressowy plugin Podcasting oferuje bardzo sympatyczne flashowe playery dla dźwięku i wideo. Szczególnie player wideo przypadł mi do gustu bo w bezbolesny sposób umożliwia wciąganie MOVów na stronie. Moje drogie cioteczki już nie powinny kombinować, jak się do filmiku dobrać, o mojej mamci że już nie wspomnę – po prostu klikną sobie na duży znaczek “Play” i dziękuję, Flash załatwi już resztę. Mniodzo, o to właśnie chodzi.

Z racji tego, że zmieniam kompletnie koncepcję podcastów, właściwie zaczynam całą zabawę na nowo. Czyszczę więc dotychczasową bibliotekę podcastów, wywalam w kosmos wszystkie filmiki i dźwięki, wrzucam je w jakieś zakamarki internetu i rozpoczynam zabawę na nowo. Sorry, jak zmiany, to zmiany. Sporo się o podcastowaniu nauczyłem i czas tę wiedzę wykorzystać. Dla dotychczasowych subskrybentów zmieni się niewiele – feedy dla subskrypcji pozostaną te same (uroki FeedBurnera :)), co najwyżej iTunes na moment zwariuje ale wystarczy wywalić dotychczasową subskrypcję i zapisać się na nowo, by wszystko wróciło do normy.

Tyle teorii. W praktyce pewnie wszystko i tak się spierdzieli tak bardzo, że bardziej nie można. Prosiłbym w związku z tym o zgłaszanie problemów z funkcjonowaniem podcastów. Postaram się coś z tym zrobić i z góry przepraszam za niedogodności. Lokalnie wszystko wydaje się działać jak trzeba ale lokalnie to nawet wódka mocniej kopie. Online to już zupełnie inna historia :)

A dla celów historycznych może podlinkuję zarchiwizowane dotychczasowe odcinki. jeśli ktoś jest ich ciekaw, zapraszam do naszego Archiwum.

No i to by było na tyle. Pora zacząć od początku :)

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page – podcast
CoSTa’s Family Page – w iTunes Store
CoSTa’s Family Page – zasubskrybuj w Miro