maciej płoński

linux counter, czyli jak zostałem policzony jako user linuxa

2009-06-16T10:24:08-07:00

Dzisiaj odkryłem przez przypadek pewną fajną stronę – linux counter. Od roku ‘99 jest własnością organizacji Linux Counter Project.

Jako że już około 6 lat temu rozpocząłem zabawę z linuxem, a prawie 3 lata temu całkowicie odstawiłem inne systemy, postanowiłem założyć konto w tym serwisie.

Kilka zdań o serwisie (pobrane ze strony o organizacji):

The Linux Counter is started as a “for fun” project to find out how many Linux users there are worldwide. The basic idea is for people to register themselves as being a Linux user. Of course, this way you won’t get all Linux users counted as not every Linux user will register himself at the Linux Counter site.
Thus, the only way to “know” the number of Linux users worldwide, is to make a guess, preferably a not-too-wild guess of the number of Linux users. Not making wild guesses there is only one way to go: statistics.

So, the main purpose of the Linux Counter is to deal with statistics on all kinds of numbers related to Linux usage. It started with statistics on the number of Linux users and it extended to statistics on Linux users, the machines they use, software they use and in what part of the world Linux users are actually living.

A second purpose of the Linux Counter is to make it possible for Linux users to find each other. The Linux Counter is reporting Linux users sorted per almost any place in the world. So, when Linux users want their information to be public, you can quite simply find those users who live in places near you.

Mi udało się zdobyć dosyć lanserski numer – 492000 :)

permalink | komentarze

może czas na rower?

2009-05-26T09:23:32-07:00

W najbliższy piątek rusza warszawska masa krytyczna – comiesięczny przejazd rowerzystów i rolkarzy ulicami miasta. Jako, że zazwyczaj w maju poprawiamy rekordy frekwencji, zapraszam wszystkich, by przyjechali rowerem na plac zamkowy (w warszawie) w piątek o godzinie 18:00 i razem z masą przejechali ustaloną trasę.

Krótkie wideo mające na celu zachęcić do uczestniczenia w masie:

planowana trasa przejazdu:

Pl. Zamkowy, Krakowskie Przedmieście, Nowy Świat, Al. Jerozolimskie, Marszałkowska, Waryńskiego, Rondo Jazdy Polskiej, Waryńskiego, Pl. Konstytucji, Piękna, Al. Ujazdowskie, Książęca, Ludna, Wybrzeże Kościuszkowskie, Nowy Zjazd, Dobra, Tamka, Most Świętokrzyski, Sokola, Zamoyskiego, Grochowska, Waszyngtona, Most Poniatowskiego, Al. Jerozolimskie, Nowy Świat, Świętokrzyska, Jana Pawła II, Stawki, Muranowska, Bonifraterska, Miodowa, Senatorska, Pl. Zamkowy.

Więcej informacji na stronie warszawskiej masy krytycznej

permalink | komentarze

it’s your ride

2009-05-19T09:36:19-07:00

Dwoje rowerzystów, każde ma inny styl jazdy, każde podróżuje przez miasto i każde poprzez tą jazdę doświadcza swego miasta. Ale każde jednak nieco inaczej… są podobieństwa, bo oboje z siodełka rowerowego, bo mijają te same miejsca, jednak jest to zupełnie inna jazda, a więc i inne wrażenia.

fajne

via warsaw cycle chic

permalink | komentarze

warszawa miastem coraz bardziej przyjaznym rowerzystom?

2009-05-12T10:45:01-07:00

Dzisiaj, zresztą nie pierwszy raz, poszedłem/pojechałem na rower. Ostatnio kierowcy coraz rzadziej stają na ścieżkach rowerowych którymi jeżdżę. Jednak dzisiaj, wbrew oczekiwaniom, ktoś jednak zrobił mi tę przyjemność…

… i dał mi przetestować sposób wzywania straży miejskiej do pojazdu stojącego na ścieżce rowerowej. Krótki telefon, podanie lokalizacji samochodu & kilku danych (marka, model, kolor, numer rejestracyjny) i ruszyłem dalej w drogę. Po pewnej chwili wróciłem na miejsce i zastałem piękny widok…

myślę, że ten kierowca nie stanie kolejny raz w tym miejscu na ścieżce rowerowej.

A kiedy wracałem, zahaczyłem o schody ruchome przy kolumnie zygmunta. ponieważ ostatni raz zostałem tam dosyć dziwnie potraktowany, dzisiaj spodziewałem się czegoś podobnego… jednak okazało się co innego. po wejściu dosyć szybko zostałem zaatakowany przez ochroniarza, aby… jechać windą i w żadnych wypadku nie iść schodami. Jak widać, moja ulubiona niebieska naklejka umieszczona nad windą (ta najbardziej na prawo) nadal jest ważna:

A, i usunięto naklejkę na drzwiach zabraniającą wjazdu/wejścia rowerów do budynku gdzie umiejscowione są ruchome schody:

jak widać, rowerzyści mają coraz lepiej w warszawie. ;-)

permalink | komentarze

a Ty już znalazłeś przecieki na maturę 2009?

2009-05-02T02:34:52-07:00

drogi maturzysto,

jeśli jesteś na tej stronie, zapewne szukałeś jakiegokolwiek przecieku maturalnego – niestety, jesteś głupcem

otóż kluczem do dobrze napisanej matury jest wiedza, i umiejętność improwizacji /oraz, jak poprawił mnie w komentarzu eRIZ, dobra znajomość klucza oceniania/. na pewno chciałbyś zdobyć jakikolwiek przeciek aby sprawdzić siebie jak dobrze umiesz ściągać na maturze? a może dlatego, aby CKE się o tym dowiedziało i unieważniło maturę? :)

a więc, nie szukaj głupich ‘gotowców’ ani żadnych ludzi, którzy wypisują bzdury nt tematów – np ja napiszę:

na maturze z polskiego będzie wypracowanie – udowodnij słuszność “carpe diem” na podstawie testów wydajnościowych nginxa i apache

uwierzysz? ja nie. :)

należy się dobrze przygotować, a teraz poleciłbym Ci kilka linków na rozluźnienie:

dobry sposób na odstresowanie (niestety joemonster usunął tę stronę)
demotywatory
po prostu bash

to na tyle, jeśli chodzi o przecieki do tegorocznej matury

ps. nie, nie piszę w tym roku matury

permalink | komentarze

kwestia pieszych na ścieżkach rowerowych

2009-04-23T11:27:58-07:00

Ludzie spacerujący sobie po ścieżkach rowerowych to już zmora. W związku z jutrzejszą masą przy okazji zajrzałem do działu złote myśli na stronie warszawskiej masy krytycznej i zauważyłem ciekawy cytat:

…rower na wydzielonej ścieżce jest dość niebezpieczny dla przechodniów – nadjeżdża cicho i szybko, nie pozwala swobodnie spacerować.
dr Krzysztof Domaradzki, autor projektu remontu Krakowskiego Przedmieścia

Zgodnie z nazwą, drogi przechodniu, ścieżki rowerowe są dla rowerów, a na rowerach się jeździ, a nie spaceruje.

Zgodnie z artykułem 11 pkt 4 Prawa o Ruchu Drogowym:

Korzystanie przez pieszego z drogi dla rowerów jest dozwolone tylko w razie braku chodnika lub pobocza albo niemożności korzystania z nich. Pieszy, z wyjątkiem osoby niepełnosprawnej, korzystając z tej drogi, jest obowiązany ustąpić miejsca rowerowi.

Krótko pisząc, pieszy nie ma prawa przebywać na ścieżce rowerowej jeśli jest w pobliżu chodnik (i da się po nim chodzić). A jeśli już zajdzie taka sytuacja, ma obowiązek ustąpić rowerzyście. Niezależnie od tego z jakiej odległości widać nadjeżdżający pojazd. Jeśli jednak uważa, że ścieżka nie jest dla rowerów tylko dla pieszych – zapewne z chęcią zapłaci mandat.

A chodzenie/stawanie samochodów na ścieżkach rowerowych jest niestety bardzo częste i przeszkadzające, serio.

A najbardziej mnie denerwuje jak starsza babcia z ‘koleżankami’ i pieskiem stoi na ścieżce, a jak się je upomni/zadzwoni dzwonkiem to zaczynają zrzędzić, że inni powinni być bardziej kulturalni…… naprawianie świata zacznij od siebie i zejdź ze ścieżki.

Czyżby czas zacząć edukować pieszych jakie są ich prawa/obowiązki?

permalink | komentarze

nudno? czas na zmiany

2009-04-16T14:37:23-07:00

Już jakiś czas temu informowałem, że tymczasowo zamrażam tego bloga. Było dużo pracy, prawdę mówiąc nie miałem czasu aby coś na nim napisać. Kilka dni temu postanowiłem, że czas coś zmienić. Oto krótka lista rzeczy, które ostatnio zrobiłem:

opuszczenie blipa i przejście na flakera (kilka dni temu opuściłem blipa, na samym flakerze jestem aktywny od dłuższego czasu)
zamiana apache + mod_php na znacznie wydajniejsze nginx + php-fpm (~ 1 miesiąc temu)
migracja z mysql na imo lepszy postgresql oraz rozpoczęcie przepisywania wszystkich aplikacji (~ 0,5 miesiąca temu)
wyłączenie gadu-gadu w pidginie i zostawienie samego jabbera (kilka dni temu)
zmiana designu tego bloga na lżejszy oraz jego reaktywacja (dzisiaj!)

Jeszcze wiele przede mną. Muszę skończyć wiele rzeczy ze stale rosnące TODO, namówić kilku znajomych na jabbera, zrobić porządek z moimi kontami w wielu serwisach, zwiększyć lekko aktywność rowerowo-społeczną np więcej czasu jeździć na rowerze czy zacząć zabezpieczać przejazd warszawskiej masy krytycznej, etc, etc. Krótko mówiąc, jeszcze wiele przede mną.

Życzcie mi powodzenia.

permalink | komentarze

break

2009-02-23T10:11:18-08:00

Dużo pracy, mało czasu i takie inne sprawy. Lekko to bez sensu pisać o każdej masie krytycznej, o czym już informowałem. Czasem pisywałem o różnych dziwnych sprawach. W związku z tym, tymczasowo zawieszam działalność tego bloga – coś nowego może pokaże się za jakiś czas, nic nie obiecuję. Może zacznę prowadzić jakiegoś minibloga, albo coś innego, co da mi większe pole manewru niż pisanie stale po te kilkaset znaków (np 500-600) o tym samym – masie lub moich małych głupotach. Koniec pisania po części na siłę, warto coś zmienić, aby wróciła chęć do blogowania. Na jakiś czas znikam też z blipa.

Żale i smutki proszę na maila, łapówki abym szybko wrócił także.

Zmęczenie materiału.

btw, wkrótce któraś tam rocznica bloga, wtedy będzie więcej o dalszych jego losach

ps. rss zostanie ten sam

ps2. no dobra – niech będzie ‘muszę uprzątnąć tego bloga, zmienię kilka rzeczy i będę bardziej aktywny za jakiś czas’ ;>

permalink | komentarze

Stój zgredzie, krytyk jedzie

2009-02-08T05:34:16-08:00

Sytuacja no1.

Jesteś zgredem, pracujesz w biurze (w centrum Wa-wy), codziennie rano musisz wstać, przekąsić coś i wskoczyć w garniturek. Następnie wsiadasz do starego gruchota i ruszasz do pracy. Mieszkasz na ulicy ‘Maślanej’. Jest to na zadupiu małej miejscowości ‘Krystaliczna Kaszanka’ (okolice Wa-wy). Myślisz sobie, ‘no dobra, czeka mnie miła podróż’ i jedziesz do roboty. Napotykasz na pierwszy korek, na szczęście po 25min udaje się wyjechać. Po około 2h cudem trafiasz do pracy, ledwo jesteś na czas.

Wpadasz, zajmujesz miejsce i uruchamiasz komputer. Idziesz zaparzyć kolejną kawę, aby nie zasnąć pracując nad tym, nad czym pracujesz. Tak na prawdę nieważne, czy jesteś programistą, sekretarką, community managerem, sprzątaczką czy kanalarzem.

W każdym razie po chwili wpada do Ciebie szef z ochrzanem, ‘gdzie te projekty, które miałeś zrobić, głupcze?! bierz się do roboty chamie, bierz się do roboty’. Podwyższone ciśnienie i tętno, jesteś cały w nerwach. Logujesz się na firmowy serwer i zaczynasz pracować. (programista sprawdzi /home/staryzgred/code/, sekretarka /home/staryzgred/klijentella/, community manager http://naszasuperspolecznosciowka.local/sekcjaadmina111/cm/, sprzątaczka zamiecie śmiecie do ~/.Trash/, a następnie szybko zrobi rm -rf ~/.Trash/*, a kanalarz sprawdzi firewalle i odetka zatkane porty).

Po całym dniu męki kończysz pracę i wracasz do domu. Na nieszczęście znowu wpadasz w korki, po kilku godzinach lądujesz w domu. Padasz, włączasz telewizor, idziesz po piwo i czipsy, oglądasz jakiś durny serial (ew. pornol) w tv. Z czasem idziesz spać, czasami.

Ten ciąg zdarzeń powtarza się 5 dni w tygodniu, jedynie weekendami czasem masz wolne, aczkolwiek część pracy i tak zanosisz do domu.

Sytuacja no2.

Nie jesteś starym zgredem, który tylko marudzi i ma koszmarną pracę. Jesteś młody, fajny, lansujesz się za darmo (jesteś freelancerem).

Nie musisz wstawać o 4am, aby przedrzeć się przez korki i trafić do biura. Pracujesz w domu. Wstajesz o 10am, na spokojnie jesz śniadanie, przeglądasz rssy i maile.

Nie masz skrzypiącego nad głową szefa, pracujesz sam dla siebie. Brak stałej pensji – masz taki zarobek, na jaki zasłużysz. Spokojnie bierzesz się do pracy, bez żadnego pośpiechu. Sielanka.

Sytuacja no3.

Czy osoby z sytuacji no1 i no2 się kiedyś spotkają? Czy stary zgred jeżdżący do pracy swoich gruchotem spotka młodego, fajnego strzelca?

Tak, jednak nie będą spotykali się często. Spotkają się jedynie w każdy ostatni piątek miesiąca, kiedy to warszawska masa krytyczna (w której będzie brał udział nasz freelancer) zablokuje drogę staremu zgredowi, który będzie musiał czekać kolejne x minut, aż cały peleton przejedzie i zwolni drogę. Wkurzające (dla zgreda).

I to chyba jedyny zarzut jaki można postawić masie krytycznej – blokowanie dróg uniemożliwiając normalną podróż kierowcom. Jednak patrząc na punkt dziesiąty w FAQ na stronie masy, można to spokojnie przebaczyć.

Podsumowując, masa krytyczna to fajna impreza, na którą serdecznie zapraszam. A, i przestanę już ’spamować’ o każdej masie, może utworzę jakiś osobny kanał dla takich informacji.

Oraz morał z dzisiejszego wpisu: nie bądź zgredem :P

A Tobie przeszkadzałaby taka impreza blokująca ruch raz w miesiącu (piątek, wieczór) na 10-20minut? A jesteś strzelcem, czy zgredem? :)

permalink | komentarze

Magia Pana Leszka

2009-01-11T13:19:11-08:00

Rodzimy się – niewątpliwy fakt. Rośniemy i rośniemy, rozwijamy swoje umiejętności, poznaje nas coraz większa grupa osób (bliższa rodzina, lekarze odbierający poród, dalsza rodzina, wszelkie wstrętne urzędy i inne wyżeracze podatków). Stajemy się coraz bardziej popularni. Z czasem poznaje nas także skarbówka żądająca podatków za dochód. Pewnego dnia poznajemy także takie dziwne coś, co zwą siecią ethernetową, gramy w gry sieciowe. Jednak pewnego razu, całkowicie przez przypadek, klikamy na takie niebieskie e, po czym uznajemy, że beznadziejnie wygląda i szybko zamykamy. Lubimy naturę i zauważamy ładnego liska – klikamy i otwiera nam się piękne okno. W pewnej chwili zauważamy zakładkę nazwaną Blip, a obok niej drugą – Flaker. Zakładamy konta, zdobywamy bardzo dużą popularność, śledzi nas nawet sam ^blip, ^maciejplonski i ^szmerybajery. Zostajemy mikrocelebrytami.

Przyjrzyjmy się naszemu rozwojowi w sieci. (I nie ma tu znaczenia, czy mówimy o blipie, flakerze czy blosferze.) Z początku piszemy co nam szare komórki na klawiaturę przyniosą, nie ograniczamy się, wręcz floodujemy. Na nasze: badamy rynek, sprawdzamy na co jest zapotrzebowanie. Dodają nas kolejni blipowicze i blipowiczki. Jednak pewnego dnia dochodzimy do wniosku, że musimy zadbać o obserwujących. Nie spamujemy już tymi 200 blipnięciami dziennie. Zresztą, w człowieku wytwarza się taka wewnętrzna bariera, wybiera te lepsze materiały na blipnięcie.

Blogi – sytuacja jest dokładnie taka sama. Jako przykład mogę podać nawet tego bloga – z początku część materiałów to były suche newsy, blog był czysto techniczny. Pisałem, aby coś było, nie dbałem za bardzo o dobrą treść. Posty miały może koło 100 – 200 słów, bo po co dłuższe? Bardziej był to miniblog niż normalny, porządny blog. Z czasem, gdy zyskiwałem coraz większą rzeszę czytelników, zacząłem dbać o content. Nie były to już krótkie wpisy bez głębszego sensu. Z czasem przeniosłem techniczne wpisy na makewww.blog, który stał się blogiem webthink. Nie piszę już o każdej ciekawszej informacji napotkanej w sieci – jak zapewne zauważyliście, trafiają bardziej sensowne wpisy (i tu i tu i na wszelkie sociale) ;-)

Oraz tradycyjnie – do czego zmierzam? Im więcej osób nas śledzi, tym bardziej dbamy o treść. Na potrzeby tego wpisu nazwałem to syndromem Pana Leszka (K.), któremu nie wypadałoby pójść na ważne spotkanie np w dresiku albo stroju kąpielowym. Tylko dlatego, że jest na dosyć wysokim stanowisku. Tak samo bardzo popularny bloger nie zacznie nagle pisać bzdur i wpisów wpisów w ogóle nie pasujących do tematyki swojego bloga. Magia Pana Leszka ;-)

PS. A spróbujcie kiedyś skasować konto na blipie i zamiast pisać do kilkudziesięciu osób, których w ogóle nie znacie, piszcie do paczki 5 bliskich znajomych ;>

PS2. Sprawdzałem w kilku słownikach synonimów i żaden nie znalazł nic dla mikrocelebryta (a firefox podkreśla jako błąd) (także stąd mamy Magię Pana Leszka).

permalink | komentarze