stavrovelonia-nasia

4η διάσταση, Kintsugi και κέντημα;

2024-12-02T20:33:00.000+02:00

Καλημέρα καλημέρα!!! Καλό μήνα εύχομαι σε όλους και σε όλες!!!

Έχω να πω πολλά και ωραία σήμερα. Αν και ο "ανάδρομος" με τάραξε στις αναποδιές εγώ εκεί προσηλωμένη στον στόχο μου: κέντημα, αγαπησιάρικη παρέα και φυσικά kintsugi.... Για το τελευταίο θα σας γράψω μερικά πράγματα παρακάτω, γιατί πραγματικά έχει ενδιαφέρον.

Ξετυλίγοντας το κουβάρι των πληροφοριών ξεκινώ με μια ρητορική ερώτηση: τι γυρεύει μια τοξοτίνα, η αφεντιά μου με τέσσερις παρθένους και 2 ψαράκια; Μάλλον, ήθελα να "ζήσω επικίνδυνα" το ξέρω.😄 Για αυτό πήρα βοήθεια από μια άλλη τοξοτίνα καλλιτέχνιδα για να μπορώ να επιβιώσω.

Εδώ και πολύ πολύ καιρό οι ανωτέρω ζουζούνες με "κυνηγούσαν" κυριολεκτικά για μια συνάντηση και για να μάθουν να κεντούν. Για μένα ήταν μια μεγάλη πρόκληση με την πρώτη συνάντηση να καταφέρω να συνδεθούν μεταξύ τους 7 ετερόκλητες φαινομενικά προσωπικότητες, να εμπνευστούν, να επιθυμήσουν να πιάσουν τη βελόνα και να δημιουργήσουν άμεσα παρακαλώ ένα αντικείμενο που θα το χρησιμοποιήσουν στην καθημερινότητά τους .

Οκτώ ισχυρές προσωπικότητες, η Βασούλα, η Ελένη, η Ελενίτσα, η Ισαβέλα, η μικρή Μαρία, η μεγάλη Μαρία, η Σωτηρία (με αλφαβητική σειρά τα ονόματα) και η αφεντιά μου, καθίσαμε γύρω από ένα τραπέζι και ξεκινήσαμε ένα ταξίδι στον μαγικό κόσμο του κεντήματος. Αααααα θα είμαι άδικη αν δεν προσθέσω και τις Αθηναίες ζουζούνες, οι οποίες ήθελαν πολύ να συμμετέχουν στη διαδικασία αλλά η απόσταση δεν μας βοήθησε. Σασίνα και Τζίνα θα πάρουν το κιτ σε λίγες μέρες και θα κάνουν την δική τους προσπάθεια αν βέβαια επιθυμούν.

Και γράφω αν επιθυμούν γιατί όλοι και όλες γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είναι σημαντικό να μην μας επιβάλλεται κάτι πριν το γνωρίσουμε και εντρυφήσουμε. Είναι αναγκαίο να μας δίνονται πληροφορίες και χρόνος για να τις επεξεργαστούμε και να αποφασίσουμε αν κάτι μας ταιριάζει ή όχι. Για αυτό τον εξαιρετικά σημαντικό, κατά τη γνώμη μου λόγο αποφάσισα στην 1η συνάντηση να υπάρχει η δυνατότητα το αντικείμενο που θα κεντούσαμε να μπορεί να σταθεί και χωρίς να κεντηθεί. Και φυσικά άλλη μια πρόκληση ήταν τι θα κεντηθεί, πως θα κεντηθεί και πόσο θα είναι το κέντημα.

Μου βγήκε το "καθηγητικό" μου λέμε. Ένα project γεννιέται. Η ομάδα ήταν ετερόκλητη ηλικιακά και επαγγελματικά αλλά ομοιογενής ουσιαστικά. Και τι εννοώ; Είναι μια ομάδα 7 υπέροχων έντονων προσωπικοτήτων με κυρίαρχα χαρακτηριστικά την αγάπη, την ενσυναίσθηση, την κατανόηση, την ανοχή, την αναζήτηση για αυτοβελτίωση και τους ανοικτούς ορίζοντες. Κορίτσια ελπίζω να σας "φωτογράφισα" σωστά..... Για αυτό άλλωστε ονομάστηκε και 4η διάσταση η ομάδα, διότι σε αυτή τη φάση έχουμε ξεπεράσει θυμούς, ανταγωνισμούς και μπορούμε ελεύθερα να εκφραζόμαστε χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν γράφω περισσότερα αλλά οφείλω να πω ότι για όλο αυτό πηγή έμπνευσης ήταν η ενεργειακή θεραπεύτρια ΖίΝα.

Και αφού σας εξήγησα τα του ονόματος περνάω στο δια ταύτα. Κάποια μέρα αναζητώντας στο pinerest σχέδια και προτάσεις έπεσα πάνω σε μια φωτογραφία με ένα σπασμένο μπολ. Μόνο που ήταν ενωμένα τα κομμάτια του με χρυσό. Επειδή, και στο παρελθόν είχα αναζητήσει πληροφορίες για αυτή την παναρχαια Ιαπωνική τέχνη αυτή τη φορά άρχισα να διαβάζω ό,τι έβρισκα ενδιαφέρον.

Kintsugi: η χρυσή ένωση. Μια αρχαία Ιαπωνική τεχνική, η οποία δημιουργήθηκε από την ανάγκη επιδιόρθωσης σπασμένων αντικειμένων και τελικά εξελίχθηκε σε τέχνη καθώς η χρήση του χρυσού για τη συγκόλληση καθιστούσε το αντικείμενο πιο πολύτιμο από το ό,τι ήταν στην πρώτη του μορφή.

Kintsugi όμως στην ποιητική της εκδοχή, είναι η αποδοχή των ρωγμών της ψυχής μας, και των ατελειών μας, των πληγών μας... Όλα αυτά είναι τελικά η δύναμή μας και η μοναδικότητά μας. Έτσι λοιπόν το ρητό:

Cracks allow the light to get in

ήταν η επιλογή μου για να κεντηθεί μαζι με ένα τυχαίο σχέδιο Kintsugi. Το αντικείμενο πάνω στο οποίο θα δημιουργούσαν τα κορίτσια ήταν μια πάνινη τσάντα. Ένα χρηστικό αντικείμενο το οποίο θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν στην καθημερινότητά τους, είτε το κεντήσουν είτε όχι. Ομολογώ ότι η εκτύπωση ήταν πολύ καλή. Ορίστηκε η συνάντηση και ξεκινήσαμε αφού έγινε η απαραίτητη γνωριμία.

Τα κορίτσια είναι ντροπαλά και δεν θα τις δείτε να κεντούν. Η μόνη θαρραλέα η Βασούλα έκανε το απαραίτητο unboxing.

Ζήσαμε μεγάλες στιγμές!!! Αφού ξεπεράσαμε τα μικροπροβλήματα, είδα έκπληκτη ειλικρινά, να έχουν πάρει πολύ σοβαρά το έργο τους. Εντάξει είναι μαγικό να βλέπεις πως τελικά αντιμετωπίζει η καθεμιά το εργόχειρο. Άλλες χρησιμοποίησαν τελάρο άλλες όχι. Μέχρι να ξεκινήσουν την πρώτη βελονιά είχανε προβληματισμούς για το αν θα τα καταφέρουν αλλά μετά ποιος τις έπιανε. Κέντησαν με όρεξη την πολύ απλή βελονιά γαζάκι και συζητούσαν μεταξύ τους σαν να ήταν γνώριμες από καιρό. Μου θύμισε τον παλιό καλό καιρό. Αναμνήσεις από την παιδική τους ηλικία βγήκανε από το χρονοντούλαπο χωρίς να το επιδιώξουν, ενώ η μικρή Μαρία μιλούσε με τη γιαγιά της στο τηλέφωνο με περηφάνια για το ό,τι ξεκίνησε να κεντάει. Μεγάλες στιγμές λέμε.

Περιττό να σας πω ότι όλες πλην της βοηθού μου τελείωσαν το έργο τους . Και επειδή το mood ήταν ξεκάθαρα χριστουγεννιάτικο σας έχω μερικές φωτο από τη διακόσμηση.

Και φυσικά στο τέλος υπήρχε το απαραίτητο after.

Και η φωτο δίπλα στο δέντρο με το έργο τελειωμένο. Λεπτομέρεια ο κύκλος από το τελάρο.

Τα μηνύματα στην ομάδα με συγκίνησαν και μου έδωσαν το έναυσμα να συνεχίσω με καινούριες και εντελώς διαφορετικές προτάσεις.

Και το απαραίτητο στορυ στο instagram.

Ήταν όμορφα και δεν γράφω άλλο!!!

Σας ευχαριστώ πολύ για όλα!!!

Καλό μήνα με πολλές απαντήσεις!!!

2024-11-01T19:07:00.000+02:00

Καλημέρα καλημέρα και καλό μήνα!!!

Επιτέλους υπάρχει χρόνος για το αγαπημένο μου blog, για επικοινωνία και αλληλεπίδραση μαζί σας. Δεν γκρινιάζω για τις δυσκολίες, δεν γκρινιάζω για τις αναποδιές που μου έτυχαν γιατί απλά είναι κομμάτι της καθημερινότητας μου όπως και οι στιγμές που έχω μαζί σας.

Μια στιγμή έμπνευσης και προβληματισμού συνάμα ήταν και αυτή που θα σας περιγράψω όσο καλύτερα μπορώ. Διάβαζα κατά καιρούς ότι πολλές από εσάς δημιουργούν υπέροχα πράγματα και τα δωρίζουν σε φίλους και συγγενείς. Υπήρχαν διθυραμβικές κριτικές για τα έργα αλλά διέκρινα και κάποιες αντιρρήσεις και ενστάσεις.

Το φλέγον ερώτημα τέθηκε: το χειροποίητο αντικείμενο μπορεί να γίνει δώρο ή αντικείμενο διακόσμησης;😏

Το πληκτρολόγιο πήρε "φωτιά" και κάθισα και ετοίμασα, με τις λιγοστές ψηφιακές γνώσεις που έχω, σε ένα google doc ένα μικρό ερωτηματολόγιο σχετικό με το θέμα καλύπτοντας ένα μόνο βασικό κομμάτι.

Το timing δεν ήταν και τόσο καλό γιατί το παρουσίασα το καλοκαίρι, εποχή ραστώνης και εξόχως "αντικεντητική" λόγω ζέστης. Παρόλα ταύτα υπήρχε συμμετοχή, δόθηκαν απαντήσεις και ήρθε η ώρα να τις δούμε και να τις σχολιάσουμε μαζί.

Σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να αφιερώσω την ανάρτηση στην υπέροχη κα Ράνια, η οποία έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το όλο εγχείρημα.

Σας παραθέτω τα γραφήματα όλων των απαντήσεων και όπου νομίζω ότι μπορώ θα σχολιάζω.

Έχουμε και 2 απαντήσεις από άνδρες αν και θα ήταν ωραία να συμμετείχαν περισσότεροι.

Η μεγαλύτερη ανταπόκριση είναι στις ηλικίες 45-65. Εξηγήσεις υπάρχουν πολλές. Η δική μου γνώμη είναι ότι σε αυτές τις ηλικίες βλέπουμε με περισσότερο ενδιαφέρον το χειροποίητο αντικείμενο και αντιλαμβανόμαστε την αξία του. Όμως σχολιάζω με απογοήτευση και το γεγονός ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τις μικρές ηλικίες....

Εδώ μου αρέσει πολύ το γεγονός ότι οι περισσότερες επιλογές για δώρα είναι χρηστικά αντικείμενα όπως κάδρα σε τελάρο, τσάντες, κασκόλ κλπ. 

Ο γάμος και η βάφτιση είναι κορυφαία γεγονότα στη ζωή των περισσότερων από εμάς καθώς και τα baby shower party τα τελευταία χρόνια.  Πάντα το χειροποήτο δώρο κάνει τη διαφορά.

Πονεμένη ιστορία το κόστος ενός χειροποίητου αντικειμένου. Οι μεν λένε ανεκτίμητο οι δε ότι με λιγότερα χρήματα αγοράζω κάτι εξίσου καλό και οι κακεντρεχείς "σιγά μωρέ πολύτιμο και ανεκτίμητο.  Για εμένα είναι ακριβό". Τα σχόλια δικά σας....

Η στροφή προς στις αγνές πρώτες, βαμβάκι, μαλλί, λινό είναι τάση, γιατί αποδείχθηκε ότι τα συνθετικά υφάσματα κάνουν πολύ κακό στις ευαίσθητες επιδερμίδες. Επίσης, τα custom made  δώρα είναι προτιμητέα μιας και ο αποδέκτης βλέπει να πραγματοποιούνται οι επιθυμίες του  και να αποτελεί κομμάτι της ιστορία του. Η ποιότητα, το αισθητικό αποτέλεσμα και η αντοχή του δώρου είναι ασύγκριτα.  

Ναι ναι όντως το κόστος των υλικών είναι δυσβάσταχτο και επειδή το χειροποίητο δεν αποτελεί την πρώτη επιλογή σε δώρο αυτός/ή που θα το προτιμήσει θα το κάνει ενσυνείδητα και επειδή αντιλαμβάνεται τη διαφορά της ποιότητας των υλικών από τα βιαμηχανοποιημένα.

Μου άρεσε πολύ που το 77% των ερωτηθέντων θα ήθελε να παρακολουθήσει μαθήματα κεντήματος και πλεκτού. Αν κάνετε μια περιήγηση στο instagram ή και στο facebook θα δείτε πολλές νέες κοπέλες και κυρίες να διδάσκουν εύκολες τεχνικές κεντήματος και πλεκτού. Δεν παραβλέπω βέβαια τις πολύτιμες παραδοσιακές σχολές που λειτουργούν σε Αθήνα Θεσσαλονίκη και σε μεγάλες πόλεις και επιτελούν θαυμάσιο έργο. Και τι να πω!!!Ξεκινήστε!!!

Δύσκολη η εξεύρεση χρόνου, το ξέρω. Όμως η πολύτιμη και ακριβοθώρητη ηρεμία την οποία σου προσφέρει αυτή η ενασχόληση αξίζει.

Εντάξει, αυτό το 100% δεν το περίμενα. Τι ωραίο είναι να λες: αυτό το έφτιαξα εγώ. Και να ξέρεις κάθε σημείο του δημιουργήματός σου, τις δυσκολίες του εγχειρήματος αλλά και τη χαρά που ένιωσες όταν τελείωσε.

Μεγάλη χαρά ένιωσα και εγώ με τις απαντήσεις σας γιατί με βοήθησαν να "ξεθολώσω" το τοπίο. Σίγουρα το ερωτηματολόγιο έχει ελλείψεις και παραλείψεις. Όμως πήρατε μια μικρή γεύση.

Σε όλο αυτό το απέραντο και χαοτικό σύμπαν του χειροποίητου θεωρώ ότι θα πρέπει να είμαστε μαζί. Η ανταλλαγή ιδεών και απόψεων η συνεργασία με εταιρείες και καταστήματα δίνουν μια μεγάλη ώθηση και αποτελούν το συνδετικό κρίκο του παρελθόντος με το μέλλον.

Θα ήταν ευχής έργο η ενασχόληση αυτή να γίνει κοινή συνισταμένη ανάμεσα σε γενιές που μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν με το χειροποίητο με τις νεότερες γενιές που μεγαλώνουν με το διαδίκτυο και τα social media. Μεγάλο λοιπόν το στοίχημα να φροντίσουμε να βοηθήσουμε να γίνει το χειροποίητο viral στις μικρές ηλικίες.

Φιλιά😍

Μια μικρή έρευνα χρειάζεται λίγο από τον χρόνο σας.

2024-05-18T09:11:00.000+03:00

Καλημέρα σας.

Επανέρχομαι με διάθεση "επιστημονική"😊. Σα να ζήλεψα λίγο τους στατιστικολόγους.....😄

Μετά από μια δημιουργική αποχή, οξύμωρο αλλά ισχύει, αποφάσισα να επιχειρήσω και να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα στο αχανές διαδίκτυο. Πολλές σκέψεις, απόψεις και μερικές φορές αρκετά δογματικές για το "φλέγον" θέμα. Ποιο θέμα; Μα φυσικά το χειροποίητο ως δώρο, ως μέρος διακόσμησης αλλά και ως χρηστικό αντικείμενο.

Μαζί με φίλες επεξεργαστήκαμε και ετοιμάσαμε ενα απλό ερωτηματολόγιο με πολλή προσοχή και αγάπη. Όσο περισσότερες απαντήσεις έχουμε τόσο πιο αυθεντικό και αληθινό θα είναι το αποτέλεσμα. Και επειδή ψυχανεμίζομαι ότι ενδιαφέρει πολλές/ούς από εμάς θα προσπαθήσω εδώ να δημοσιεύσω όλα τα αποτελέσματα για να έχουν πρόσβαση όλες/οι.

Αρκεί να πατήσετε στο λινκ που είναι πιο κάτω.

https://docs.google.com/forms/d/1nMsHq_YBUt0_RDXgOG4ZpOueJHrqUMx-jFEulhn7rtA/edit

Σας ευχαριστούμε πολύ εκ των προτέρων!!!

Η αθέατη πλευρά.

2023-07-06T21:43:00.000+03:00

Γεια σας γεια σας.

Εκεί που απέχω, να που ξαναγυρίζω και θέλω να γράψω και να μοιραστώ σκέψεις ιδέες και δημιουργίες. Και δεν ξέρω από που να αρχίσω να ξετυλίγω το κουβάρι, γιατί είναι τόσα πολλά και τόσο ωραία αυτά που μου συμβαίνουν. Οι τελευταίες μέρες ήταν για μένα όμορφες, γεμάτες, με στιγμές ανεκτίμητες.

Εδώ, σε αυτό το "ημερολόγιο" όταν ξεκίνησα είχα αποφασίσει να γράφω μόνο για τις "αγάπες" μου, το κέντημα και το πλέξιμο. Όμως ήρθε το μπλέξιμο με την δουλειά μου και ήταν τόσο γλυκό και αγαπησιάρικο που αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας.

Για την επίσημη εργασία μου δεν θα μιλήσω πολύ... Δεν χρειάζεται. Σε ένα ιδιαίτερο σχολείο, με ξεχωριστούς μαθητές στην αθέατη πλευρά της εκπαίδευσης. Ήταν όμως η πηγή έμπνευσης για αυτό το project και το χάρηκα πολύ από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή.

Μια συνάντηση με αγαπημένες συναδέλφισσες, φίλες πλέον, τώρα στο τέλος της σχολικής χρονιάς εδώ και λίγες μέρες με "έτρωγε" γιατί ήθελα να τις ευχαριστήσω με κάτι προσωπικό που να "παντρεύει" χόμπυ και δουλειά. Και ήρθε η ιδέα σαν ανεμοστρόβιλος κυριολεκτικά στο μυαλό μου. Σάρωσε κάθε προβληματισμό μου, κάθε αρνητική σκέψη για το πως θα τα καταφέρω να δημιουργήσω μέσα σε 4 μέρες όλα αυτά που θα δείτε. Στρώθηκα στη δουλειά με τέτοια όρεξη και πειθαρχία που τρόμαξα και εγώ η ίδια με τον εαυτό μου.

Πρώτα πρώτα βρήκα τη γραμματοσειρά που θα χρησιμοποιούσα εδώ. Σας δίνω το link γιατί υπάρχουν πολλές με δείγματα γραφής, οπότε και έχετε τη δυνατότητα να διαλέξετε αυτή που σας αρέσει. Ίσως και να βρείτε και εσείς κάτι αν ψάχνετε.

Μετά έπρεπε να ανατρέξω στο αρχείο μου και να ψάξω να βρω φράσεις μαθητών που με αγγίζουν, με θετικό πρόσημο και να ταιριάζουν στο προφίλ κάθε φίλης μου. Πολύ δύσκολο ειλικρινά..... Βρήκα όμως, τα κατάφερα; Ίσως ναι .

Άντε να φτιάξεις με τη γραμματοσειρά το σύνολο των λέξεων στο μέγεθος που πρέπει, για να χωρέσουν στο τελάρο που αποφάσισα να χρησιμοποιήσω. Κι όταν τελείωσε και αυτό, άντε να αντιγράψεις στο ύφασμα ..... και δεν θα σας ζαλίσω με άλλες τεχνικές λεπτομέρειες γιατί η ουσία έχει σημασία.

Ξεκίνησα να γράφω με το βελόνι μου.

Ένας χαμός από υλικά και μια πολύτιμη βοηθός έσωσαν την κατάσταση.

Και φυσικά, θα δείτε μέσα από τις φωτογραφίες ότι οι μαθητές μας σε αυτό το ιδιαίτερο σχολείο μιλούν και γράφουν τις αλήθειες τους με τρόπο αφοπλιστικό.

Επέλεξα μικρές φράσεις απλές, επιδραστικές και συγκλονιστικές χωρίς περιττά στολίδια. Διαβάζοντάς τες ξανά και ξανά ένιωσα την δύναμή τους, κοντοστάθηκα και έφερα στη μνήμη μου τα πρόσωπά τους και την αγωνία τους. Το ξέρω ότι είμαι μεροληπτική, όμως αισθάνομαι μεγάλη ευθύνη και πολλή αγάπη για αυτό το σχολείο.

Τα πρόσωπα από τις φίλες μου φωτίστηκαν όταν πήρανε στα χέρια τους τα δώρα.. Η αντίδρασή τους με συγκίνησε και μου έδωσε τεράστια δύναμη.

Κορίτσια, ξέρετε εσείς σας αγαπώ!!!

Καλή χρονιά!!!!

2023-01-05T10:09:00.002+02:00

Καλή χρονιά σε όλους/ες μας.

Κάνοντας μια ανασκόπηση στην προηγούμενη χρονιά μπορώ να πω ότι τελικά ήταν πολύ πολύ δημιουργική σε πολλούς τομείς της ζωής μου. Τα βελόνια και τα βελονάκια πήρανε "φωτιά". Όμορφες στιγμές, δύσκολες και παράξενες καταγράφηκαν κατά το προηγούμενο 12μηνο. Καλοδεχούμενες όλες. Άφησαν το στίγμα τους και με βοήθησαν. Δεν θα γράψω περισσότερα.... Θα ανασύρω φωτογραφίες από το αρχείο και θα τις αφήσω εδώ για να τις απολαύσετε. Ένα είναι σίγουρο: έγιναν με πολλή αγάπη και.... τρέλα δημιουργική πάντα.

Ούτε μία ούτε δύο.... αλλά 43 κολοκύθες για το bazaar και όχι μόνο.

Αλλά και τα πλεκτά στολίδια είχανε την τιμητική τους.

Και new entry κουτιά μικρά μεγάλα για να αποθηκεύσει κάποιος πολύτιμε αναμνήσεις. Τα αγάπησα γιατί κατάφερα να δώσω προσωπικότητα σε άχρωμα ξύλινα κουτιά. Τιπ: αν το προσπαθήσετε προσοχή στο υλικό και στην κατασκευή, γιατί αν δεν είναι καλοφτιαγμένα απλά θα υποφέρετε και θα απογοητευτείτε.

Τσάντες, τσάντες!!!! Τόλμησα να συνδυάσω υλικά από την τοπική αγορά και να βάλω τη φαντασία μου.

Ένα χουχουλιάρικο σετ κασκόλ και σκουφί για μια ζουζούνα που λατρεύω.

Και επειδή οι τεχνικές μου αρέσουν πολύ το προσπάθησα και κάτι κατάφερα νομίζω.

Γάμοι και βαφτίσεις είναι τα φόρτε μου!!! Δύσκολα project. Η πετσέτα με τις λεβάντες είχε 8 αποχρώσεις του μωβ.... Τι ιστορία και αυτή!!! Αν τολμήσετε ένα τέτοιο σχέδιο να έχετε υπομονή και χρόνο.

Και ένα birth annoucement παιχνιδιάρικο!!!

Ένα παιχνιδάκι για την κούνια φτιαγμένο με τρέλα!!! Το feedback ήταν αποθεωτικό και ευχαριστώ πολύ για αυτό.

Και πάμε στα μαξιλαράκια για τις βέρες και το βιβλίο ευχών. Εντάξει, ψέματα δεν θα πω. Το απόλαυσα αν και ήθελε φαντασία και πολλή υπομονή.

Μια συγκινητική χειρονομία. Σε δύο μαντήλια για μαμά και πεθερά μου ζητήθηκε να γράψω με βελόνα και κλωστή την αγάπη. Εντάξει συγκινήθηκα!!!!

Άφησα τελευταίο ένα πολύ αγαπημένο έργο. Ένα σημειωματάριο γεμάτο αγάπη για μία φίλη που αποχώρησε από τη εργασία. Αποτύπωσα τα δύο πιο αγαπημένα της χόμπυ όπως μπορούσα καλύτερα. Σας ζάλισα αλλά θα το πω πάλι, το απόλαυσα.

Και για να είμαι σωστή θα πρέπει να πω, ότι άφησα κάποια έργα γιατί σεβάστηκα τις επιθυμίες των ανθρώπων που τα πήρανε. Θα ήταν ωραίο να τα παρουσιάσω όμως οκ αρκεστείτε σε αυτά προς το παρόν.

Τα φιλιά μου σε όλες και την αγάπη μου.

Μπαλκονάδα με λεβάντα και λεμόνι!!!!

2022-07-18T10:13:00.000+03:00

Καλοκαιράκι, μπαλκονάδα και ό,τι θέλει η ψυχή μου!!!

Καλημέρα σας κορίτσια μου. Έτσι όπως κάθομαι και τα μάτια μου χάνονται στο πράσινο του βουνού και το γαλάζιο της θάλασσας αισθάνομαι ευγνωμοσύνη απέναντι στη φύση για την αέναη ομορφιά της και την έμπνευση που μου προσφέρει.

Ψάχνω να βρω την καλύτερη ώρα για να κάθομαι αλλά διαπιστώνω ότι τελικά όλες οι ώρες έχουν την ομορφιά τους. Τα λουλούδια στην καλύτερή τους και η μόνη ανάγκη τους είναι λίγο δροσερό νεράκι για να σηκώσουν τα φυλλαράκια τους και να απολαύσουν τον ήλιο. Και φυσικά ηχορύπανση. Ναι ναι ηχορύπανση όχι από τα αυτοκίνητα, όχι από τα μηχανάκια αλλά από φωνές πουλιών και τζιτζίκια. Το τι κουβέντα στήνουν τα σπουργίτια και τα χελιδόνια το πρωί δεν λέγεται!!!! Δεν προλαβαίνονται λέμε.....

Ανάμεσα βέβαια στα λουλούδια έχω μια αγάπη. Λίγο περισσότερο προσέχω και περιποιούμαι τις λεβάντες μου. Δεν μπορώ να πω! Με αποζημιώνουν εκεί γύρω στην άνοιξη με αγκαλιές ανθισμένες, αλλά και τις υπόλοιπες εποχές είναι υπέροχες.

Έτσι λοιπόν όταν ήρθε το θέμα της βάφτισης λεβάντα και λεμόνι λίγο με ξάφνιασε, ευχάριστα όμως γιατί ξέφευγε από τα συνηθισμένα και επιτέλους είχε μια άλλη οπτική πιο κοντά στη φύση. Άνοιξα τα κιτάπια μου έψαξα ώρες ατελείωτες έφτιαξα φάκελο με πολλά πολλά σχέδια για να έχουμε την ευκαιρία της επιλογής μιας και η αποτύπωση της λεβάντας με το λεμόνι σε λευκή πετσέτα μπάνιου για τη βάφτιση έχει τις ιδιαιτερότητές της.

Η επιλογή τελικά ήταν πολύ πιο εύκολη από ό,τι περίμενα. Δύο κλαδιά λεβάντας μας "έκλεψαν" την καρδιά γιατί η αποτύπωση των χρωμάτων έδινε την αίσθηση ζωγραφιάς. Εμ πως και να μην γινόταν αυτό όταν επτά ναι επτά διαφορετικές αποχρώσεις του μωβ μπλέκονται γλυκά μεταξύ τους και βγάζουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα.

Η δυσκολία του εγχειρήματος; Πολύ μεγάλη. Αν βαθμολογούσα από το 1 έως το 5 θα έβαζα σίγουρα 5. Μικρά τιπς βέβαια βοηθούν αλλά τα μάτια και το μυαλό πρέπει να είναι σε εγρήγορση. Πριν την πρώτη βελονιά τα σχέδια επί χάρτου είναι απαραίτητα μην πω επιβεβλημένα. Σε κάθε βήμα πρέπει να γίνεται μέτρημα, να τραβήξουμε ¨οδηγούς¨και το πλαίσιο της κεντημένης επιφάνειας. Το ξήλωμα βέβαια μέσα στο πρόγραμμα.

Τα βήματα γινόταν αργά και με πολλή μελέτη. Υπάρχουν τεχνικές που προσπαθώ να εντρυφήσω . Μια από αυτές είναι να κεντάς ταυτόχρονα τα χρώματα και να βγαίνει το αποτέλεσμα ανά τετράγωνα (10*10 κεντημένες σταυροβελονιές). Βέβαια υπήρχε μια πίεση χρόνου, η οποία έπρεπε να την αγνοήσω, για να μην αγχωθώ και κάνω λάθη.

Όμως ειλικρινά το αποτέλεσμα σε αποζημιώνει. Η αποτύπωση των χρωμάτων, η ανάμιξή τους δημιουργούσε νέες αποχρώσεις και όσο περισσότερο κεντούσα τόσο με ενθουσίαζε. Αλήθεια δεν το περίμενα. Κατάλαβα γιατί κάθε τετραγωνάκι ήθελε την προσοχή του.

Το "ταξίδι" διήρκησε μια εβδομάδα και μου άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις. Ωραία μέχρι εδώ.

Μάλλον όμως κάτι άλλο με περιμένει....

Μάντεψε με ποιον ήμουν τα βράδια.......

2021-03-12T11:03:00.002+02:00

Καλημέρα καλημέρα!!!!

Εντάξει ο τίτλος είναι λίγο παραπλανητικός, (έχω λίγο περιπαικτική διάθεση) όμως είναι πέρα για πέρα αληθινός. Για πολλά βράδια ήμουν παρέα με ένα απαιτητικό, αριστοκρατικό και εξαιρετικά ενδιαφέρον έργο. Η αφορμή δόθηκε πριν τρία περίπου χρόνια με την εξαιρετική πρωτοβουλία της κας Κλαυδίας Μάμαλη για την δημιουργία ενός συλλογικού κεντήματος με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Επανάσταση του ΄21. Τα έργα τα οποία θα δημιουργούνταν, διατρέχουν χρονικά όλες τις σημαντικές στιγμές της Ελληνικής Ιστορίας.

Όλη η προσπάθεια γίνεται εθελοντικά και με ιδιαίτερη ευαισθησία ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν και την παρουσίασα εδώ (πατήστε στη λέξη). Ενσυνείδητη προσφορά, ανιδιοτελής και αγάπη για τον ευγενή σκοπό χωρίς μικρότητες και μικροπρέπειες.

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΤΗΡΙΑ σε όλες τις κυρίες που είτε κέντησαν είτε συντονίζουν την όλη προσπάθεια, η οποία πραγματικά είναι πολύ δύσκολη αλλά έχει καταπληκτικό αποτέλεσμα.

"Ο εθελοντισμός κατά βάση είναι μία κίνηση καλής θέλησης. Οι τομείς που μπορεί να δραστηριοποιηθεί κάποιος είναι απεριόριστοι αρχίζοντας από μία απλή προσφορά ρούχων μέχρι την στελέχωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας ως εθελοντής πυροσβέστης.

Ο εθελοντισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ήθος, τις ανάγκες, τα όνειρα και τις δυνατότητες του ενεργού πολίτη που αγωνίζεται για μια καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο μέλλον και μια καλύτερη κοινωνία μέσα στην οποία ζει και αναπτύσσεται."

Βικιπαιδεία

Όντας χρόνια εθελόντρια σε πολλές δράσεις με κορυφαία την αιμοδοσία προσπαθώ να συνεισφέρω ενσυνείδητα κάθε φορά στο μέτρο του δυνατού. Δεν υπήρχε περίπτωση να "ξεφύγω" και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και για μένα. Το έργο που δημιούργησα παρουσιάζει ένα σπουδαίο Βυζαντινό αυτοκροτορα: τον Ιουστινιανό.

Τα βράδια μου "γέμισαν" με χρώμα με ψηφίδες και ψήγματα ιστορίας. Ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χρόνο είχε ξεκινήσει...... Γιατί πέρα από τη σπουδαιότητα του θέματος, πήγα πολλά χρόνια πίσω στα φοιτητικά μου χρόνια και στα μαθήματα της Βυζαντινής ιστορίας και αρχαιολογίας που με "σημάδεψαν" κατά κάποιο τρόπο. Δεν θα ξεχάσω την πιο σημαντική εργασία που είχα κάνει σε αυτά τα μαθήματα σχετικά με την Βυζαντινή Διπλωματία η οποία με οδήγησε να ανακαλύψω σημαντικά συγγράμματα στα υπόγεια (κυριολεκτικά) της βιβλιοθήκης του ΑΠΘ.

Ξέφυγα το ξέρω. Λοιπόν στο θέμα μας. ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ

Στοιχεία ιστορικά δεν θα γράψω. Υπάρχουν άπειρες πηγές για πληροφόρηση. Θα μιλήσω για τα ωραία βράδια που πέρασα κεντώντας βελονιά βελονιά το πορταίτο αυτού του εμβληματικού αυτοκράτορα. Το σχέδιο μου δόθηκε από την ομάδα Συλλογικού κεντήματος και όλες οι πληροφορίες που χρειαζόμουν ήταν διαθέσιμες.

Ομολογώ ότι για πρώτη φορά ασχολιόμουν με κάτι τόσο απαιτητικό, ως προς την μίξη των χρωμάτων αλλά και ως προς την τελική απόδοσή τους. 15 χρώματα από τα οποία τα περισσότερα ήταν σε παραπλήσιες αποχρώσεις και τόσο κοντινές που απαιτούνταν το 100% της προσοχής μου. Η ημέρα μου ήταν πάντα γεμάτη από δουλειές, τρεξίματα, οικογένεια κλπ και φάνταζε αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του.

Έτσι τα βράδια, με ηρεμία και με την προσοχή που απαιτούνταν, βελονιά βελονιά ξεκίνησα να ζωγραφίζω στο πανί. Τράβηξα πολλές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της δημιουργίας και σας τις παραθέτω.

Ένα ωραίο ταξίδι τελείωσε!!!

Η χαρά της προσφοράς όμως έμεινε!!!!.

Ανοιξιάτικες εμπνεύσεις!!!

2021-03-07T09:15:00.001+02:00

Καλημέρα σας!!!

Η Άνοιξη ήρθε αλλά εμείς ακόμη δεν την χαρήκαμε. Ας μην γκρινιάξω γιατί εδώ θέλω μόνο να μιλάω και να γράφω για ωραία πράγματα. Πάντα τέτοια εποχή θέλω να ασχολούμαι με χρώμα και με θέματα που με ευχαριστούν. Έτσι δέχθηκα την πρόκληση να φτιάξω μια κουβερτούλα αγκαλιάς για μια δεσποινίδα.

Για την κατασκευή της δεν γράφω πολλά. Με το που έπιασα τις βελόνες άρχισα την "γιόγκα" όπως λέει και μια φίλη.

Τα υλικά είναι λευκό νήμα βαμβακερό "Αετός" Μιχαλόπουλος. Καταπληκτική ποιότητα που δίνει φοβερό αποτέλεσμα. Οι πλέξεις είναι πουαντερί, καλή και ανάποδη. Δημιουργούνται τετράγωνα εναλλάξ και το μέγεθός της είναι 90εκ. επί 90 περίπου.

Τα υπόλοιπα τα "λέω" με τις φωτογραφίες.

Η τσαχπινιά της είναι ένα μπουκέτο με λουλούδια πλεκτά που σπάει τη μονοτονία του λευκού. Επίσης το σχέδιο οριοθετείται με ένα κορδόνι σε λιλά χρώμα πλεγμένο όπως τα κορδόνια για λασέ. Τα λουλουδάκια τα έφτιαξε η αδελφή μου η Βάσω, η οποία έχει ειδίκευση στο θέμα. Έκαστος στο είδος του......

Διασκέδασα πολύ με την συγκεκριμένη κουβερτούλα. Δεν υπάρχει πιο ευχάριστο από το να καταφέρνεις να αποφορτίζεσαι με τόσο ευχάριστο τρόπο και να μετατρέπεις τις "μαύρες" μέρες που περνάς σε δημιουργία.

Χαρούμενο και δημιουργικό 2021!!

2021-01-01T09:51:00.003+02:00

Χρόνια πολλά!!!!

2020-12-25T08:51:00.001+02:00

Χρόνια πολλά με υγεία, πολλές χαρές, δημιουργία και αγάπη!!!

Χρόνια πολλά!!! Ένας αλλιώτικος Δεκαπεντάυγουστος.

2020-08-16T09:27:00.001+03:00

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους/ες τους εορτάζοντες. Μια μέρα όμορφη και γεμάτη κατάνυξη ξημέρωσε. Όλα όσα κάναμε σαν σήμερα εδώ και πολλά πολλά χρόνια μάλλον θα τα διαφοροποιήσουμε και θα τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις και στα δεδομένα της σημερινής κατάστασης.

Μια μεγάλη διαδικτυακή σιωπή ήταν για μένα απαραίτητη, για να με βοηθήσει να ανασυνταχθώ, να μελετήσω και να πάρω αποφάσεις. Βέβαια, να το πω και αυτό: σε καμία περίπτωση δεν εγκατέλειψα την μεγάλη μου αγάπη, το κέντημα αλλά και τον έρωτα το βελονάκι. Αν και "έλειπα" διαδικτυακά η παρέα σας ήταν καθημερινή και μερικές φορές πολλή ουσιαστική. Μηνύματα, τηλέφωνα, καφεδάκια ήταν στο καθημερινό πρόγραμμα. Ανταλλαγές απόψεων, σχεδίων, δημιουργίες...... Οι όμορφες φιλίες που δημιουργήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια ήρθαν να καλύψουν το κενό της διαδικτυακής αφωνίας και "κορίτσια" από όλη την Ελλάδα με τιμούσαν με την παρέα τους.

Ωστόσο, επειδή είμαι "ζουζούνι" και με ξέρουν ότι ποτέ δεν σταματάω να δημιουργώ σήμερα θα ξεκινήσω να σας παρουσιάζω δύο δημιουργίες μου για μωράκια που βαφτίστηκαν αυτό το καλοκαίρι. Μάλιστα να σημειώσω ότι ειδικά η μια βάφτιση υπήρξε "θύμα" του κορονοϊού και αναβλήθηκε δύο φορές.

Αυτό το γεγονός μου έδωσε χρόνο για πειράματα που τα λατρεύω. Αποφάσισα να ασχοληθώ με το βελονάκι και να φτιάξω μια κουβερτούλα αγκαλιάς πολύ girly και ρομαντική μιας και η ζουζού με ενέπνεε. Εδώ να σας πω ότι δεν φείδομαι κόπου και χρόνου όταν θέλω να δωρίσω κάτι. Είναι η αγάπη που με κινητοποιεί και πολλές φορές μου ανοίγει ορίζοντες. Σκοπός μου είναι να στείλω τη θετική μου ενέργεια και τις ευχές μου.😄

Όπως βλέπετε "έπαιξα" με δυο αποχρώσεις του ίδιου χρώματος. Δημιούργησα απλά μια μικρή σκακιέρα και η εναλλαγή των αποχρώσεων νομίζω ήταν το δυνατό σημείο του σχεδίου.

Φτιάχνοντάς την ανακάλυψα ότι μόνο με τα μοτίφ θα ήταν μικρή. Βρήκα λοιπόν μια ρομαντική και εύκολη δαντέλα και την προσάρμοσα ώστε να δώσω μήκος. Βέβαια η κουβερτούλα είναι πλήρως τετραγωνισμένη. Έπλεξα μια σειρά ανάμεσα με μεγάλα κενά ώστε να βάλω και την κορδέλα και να την κάνω πιο κοριτσίστικη.

Αντιμετώπισα και ένα πρακτικό θεματάκι: επειδή η πλέξη των μοτίφ είναι αρκετά τρυπητή δεν θα κρατούσε λίγη ζεστούλα τα κρύα βράδια και επίσης δεν θα αναδεικνύονταν το σχέδιο. Μια βόλτα στα υφασματάδικα της πόλης μου έδωσε τη λύση. Ένα σεντονόπανο στις ίδιες αποχρώσεις αφού πλύθηκε για να μην "μαζέψει" όταν θα ραβόταν αποτέλεσε την "επένδυση" του πλεκτού τμήματος μέχρι την δαντέλα.

Μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια: εφαρμόστηκε διπλό ώστε να "φωτίζει το σχέδιο από τη μία και να μην είναι άχαρη η πίσω πλευρά.

Και ιδού το αποτέλεσμα. Βλέπετε τη λεπτομέρεια, μέχρι σε ποιο σημείο έραψα το ύφασμα.

Το δώρο πλύθηκε και μπήκε στο κουτί για να δοθεί στη μικρή ζουζούνα. Η βάφτισή της ήταν υπέροχα απλή και ουσιαστική. Να είναι γερή και καλοφωτισμένη!!!!

Όμως δεν τελειώνω εδώ. Σας έχω ένα tip για τα μοτίφ. Επειδή το χέρι μας μπορεί να αλλάξει τον τρόπο πλεξίματος, να χαλαρώσει ή αντίθετα να σφίξει έστω και λίγο, εγώ όταν τα έπλεκα σκέφτηκα κάτι πολύ χαζό αλλά πολύ πρακτικό. Χρησιμοποίησα ένα πίνακα μικρό που είχα με φελλό και περνούσα σε πέντε μικρές μεταλλικές σούβλες, μην γελάτε, τα μοτίφ. Έτσι είχανε το ίδιο σχήμα και δεν με δυσκόλεψαν στην τοποθέτηση και το ράψιμο. Αξίζει να αναφέρω ότι χρησιμοποίησα βαμβακερό νήμα 100% λεπτό κορδόνι το οποίο είχε εξαιρετική απόδοση πριν και μετά το πλύσιμο. Δεν κρέμασε, δεν έχασε τη φόρμα του και σιδερώθηκε άψογα. Να τα λέμε και αυτά. Σας γράφω και την μάρκα: "ΠΡΩΤΗ" Κορδονέτο.

Και φυσικά επειδή το "δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού", ξανακάνω προσπάθεια για αγοράκι αυτή τη φορά με μια παραλλαγή στη δαντέλα και φυσικά με άλλα χρώματα. Αποφάσισα να ξεφύγω από τα γαλάζια και να πάω στο πράσινο. της μέντας.

Μέσα από αυτό το δημιουργικό χάος προέκυψε η νέα version.

Και μια τσαχπινιά η φουντίτσα....

Σας δείχνω και το τελείωμα το οποίο βασίζεται σε μια πολύ εύκολη πλέξη.

Φυσικά επενδύθηκε με ύφασμα και όπως βλέπετε το έχω βάλει μέχρι την προτελευταία σειρά του τελειώματος για να είναι στέρεα.

Τέλος!!!

Την ανάρτηση την αφιερώνω σε δυο μικρούλες την Ελένη και την Μαρίνα, που αγαπώ και με εμπνέουν.

Υστ.:οι βαφτίσεις ήταν πολύ ωραίες και μάλλον αυτές τις συναντήσεις τις έχουμε όλοι ανάγκη.

Project Α Γ Α Π Η

2020-02-02T09:51:00.000+02:00

Καλημέρα και καλό μήνα να έχουμε.

Έξω από το παράθυρό μου βλέπω ένα ηλιόλουστο πρωινό, το οποίο επιβεβαιώνει ότι οι Αλκυονίδες ημέρες είναι εδώ και θα μας ζεστάνουν στο μέσον του χειμώνα. Έτσι σκέφτηκα και εγώ να σας ζεστάνω με την πιο διαχρονική αλήθεια: την Α Γ Α Π Η. Την άδολη, ανεπιτήδευτη, αέναη, ισχυρή, ειλικρινή, αληθινή και πολύ πολύ συγκινητική αγάπη ανάμεσα στον μπαμπά και την κόρη και όχι μόνο. Και μιλώ για τους ισχυρούς δεσμούς, οι οποίοι αναπτύσσονται ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά και οι οποίοι μπορεί να εκφραστούν με απλά πράγματα.

Η αγάπη δεν χρειάζεται στολίδια και περιττά πράγματα. Φτάνει η αλήθεια της ψυχής.....

Η φίλη λοιπόν Έφη αποφάσισε έμπρακτα να δείξει τα συναισθήματά της σε ένα κομβικό σημείο της ζωής της όταν αποφάσισε να πάρει τη "σκυτάλη" από την οικογένειά της και να δημιουργήσει τη δική της.

Μιλήσαμε πολύ, ψάξαμε και ιδού. Ένα απλό μαντήλι, με το οποίο αποχαιρετά την παλιά της ζωή ετοιμάστηκε για να δοθεί στον αγαπημένο μπαμπά πριν τον γάμο. Με τις φωτογραφίες επέλεξα να σας δείξω τα στάδια δημιουργίας. Για τις γραμματοσειρές κλπ ισχύουν αυτά τα οποία έχω γράψει σε παλαιότερες αναρτήσεις. Νομίζω ότι η συγκίνηση και οι όμορφες στιγμές που έζησαν οι πρωταγωνιστές είναι πολύ δυνατές και καλύπτουν κάθε τι άλλο!!!!

Φιλιά!!!

Birth announcement!!!

2020-01-23T21:33:00.000+02:00

Γεια σας και να είστε καλά όπου κι αν βρίσκεστε, ό,τι κι αν κάνετε.

Πιστή στην μεγάλη μου "αγάπη" το κέντημα ξεκίνησα με πολύ χρώμα και ρομαντική διάθεση το 2020. Ένα μικρό αλλά απαιτητικό project με περίμενε υπομονετικά για να το ξεκινήσω. Για να πω την αλήθεια λατρεύω να "ζωγραφίζω" στο πανί και να δημιουργώ μικρές αυτοτελείς παραστάσεις.

Έτσι ξεκίνησα την αναγγελία γέννησης ελληνιστί ή Birth announcement αγγλιστί μιας γλυκιάς μικρούλας.

Έλα όμως που δεν με ικανοποιούσε το απλό λευκό ύφασμα, που συνήθως χρησιμοποιώ για αυτές τις περιπτώσεις. Ήθελα να βρω το παιχνιδιάρικο με τις ροζ κουκίδες ή τις ροζ καρδιές γιατί φαίνεται εκ του αποτελέσματος ότι ταιριάζει απόλυτα με το θέμα.

Εδώ θέλω να πω ότι προηγήθηκε η παρουσίαση στο φ/β και η ανταπόκρισή σας ήταν αναπάντεχα θερμή. Για αυτό επειδή μου ζητήσατε λεπτομέρειες γράφω όσα περισσότερα μπορώ, ώστε να εμπνευστείτε και να κάνετε τα δικά σας έργα. Μπορείτε να βάλετε τις δικές σας πινελιές και να εκφράσετε τα δικά συναισθήματα μέσα από σύμβολα και στοιχεία. Δεν χρειάζεται να αντιγράψετε. Αυτό το έργο θα θυμίζει πολύ ιδιαίτερες στιγμές και πρέπει να έχει το δικό σας στίγμα.

Θα κάνω εδώ αναφορά στην ελληνική εταιρεία ΖΑΝΕΛ η οποία το έχει και το ζητάτε ως baby aida. Το είδα τυχαία και το χάρηκα γιατί επιτέλους το βρήκα αν και τέτοιου είδους υφάσματα δεν υπάρχουν συνήθως στα μαγαζιά της επαρχίας. Το παρήγγειλα στο κατάστημα "Κεντήματα Λένα" στην πόλη μου και το 1ο λιθαράκι μπήκε.

Το σχέδιο ήταν το δεύτερο βήμα. Έπρεπε να ταιριάζει στις επιθυμίες της μαμάς και φυσικά να είναι υλοποιήσιμο και όχι "φλύαρο" με ξεκάθαρα στοιχεία. Εντάξει, εδώ τα πράγματα είναι εύκολα. Ας είναι καλά το pinterest. Αμέτρητα μετρητά σχέδια για κάθε γούστο. Φυσικά, η δυσκολία ήταν ποιο να πρωτοδείς και ποιο τελικά να αποφασίσεις ότι σου ταιριάζει. Ιδού λοιπόν το αρχικό σχέδιο το οποίο πήρα από εδώ: http://gallery.ru/watch?ph=bBz7-eSj4d#feature=topscroll

Τρίτο βήμα ήταν η επιλογή χρωμάτων. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να αφιερώσεις λίγο χρόνο πάνω σε αυτό γιατί το αποτέλεσμα θα σε δικαιώσει. Φυσικά, κλωστές DMC για να μην έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις.......

Τέταρτο βήμα το "στήσιμο" του θέματος. Αρχικά επέλεξα τα στοιχεία που θα κεντήσω και στη συνέχεια μέτρημα, μέτρημα, μέτρημα. Ίσως είναι και το πιο άχαρο σημείο αλλά αν το κάνεις σωστά έχεις γλιτώσει από πολλές αναποδιές.

Πέμπτο βήμα, το οποίο με δυσκόλεψε πολύ ήταν η επιλογή γραμματοσειράς που θα χρησιμοποιούσα για το όνομα και την ημερομηνία. Έπρεπε να "δένει" αρμονικά με τα υπόλοιπα στοιχεία και να είναι σε μέγεθος ανάλογο. Οι υπάρχουσες γραμματοσειρές δεν ταιριάζανε. Ή ήταν πολύ μεγάλες ή πολύ μικρές. Αποφάσισα λοιπόν να αυτοσχεδιάσω. Σε ένα έγγραφο word έγραψα το κείμενο με διάφορες γραμματοσειρές και το μετέτρεψα σε σχέδιο κεντήματος με το γνωστό πρόγραμμα Pic2pat . Ήταν λίγο χρονοβόρο αλλά πιστεύω τα κατάφερα.

Και άρχισα να κεντώ.....

Από την καλή...

Και από την ανάποδη...

Τα μοτίβα και οι λεπτομέρειες....

Σας χαιρετώ προς το παρόν....

Χρόνια πολλά!!! Αναμνήσεις λίγο πριν την εκπνοή του 2019.

2020-01-02T16:11:00.000+02:00

Χρόνια πολλά και καλότυχη χρονιά να έχουμε.

Το 2020 ένα ζευγάρι αριθμών που θυμίζει ηλικίες όμορφες. Μακάρι να έχει αυτή τη δροσιά και τη δύναμη της νεότητας. Γιατί κάθε χρονιά έχει την ιδιαιτερότητά της, την ομορφιά και τη δυναμική της, την οποία όμως εμείς διαμορφώνουμε με τις θελήσεις μας, τις σκέψεις μας και τις πράξεις μας.
Είχα την ευκαιρία να πάω λίγο πριν την εκπνοή του '19 σε μια χώρα σχετικά μακρινή γεωγραφικά αλλά πολύ οικεία τελικά για να δω ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο Η επίσκεψη και παραμονή στην Πορτογαλία μια χώρα τόσο απλή και προσιτή μου άφηνε μια ωραία "γεύση" στο τέλος της ημέρας. Μια πολύχρωμη χώρα, γεμάτη βουητά χαρούμενους κυρίως ανθρώπους, με ιδιαίτερο πολιτισμό μιας και είναι ολοφάνερες οι επιρροές της Ευρώπης και της Αφρικής ακόμη και στην καθημερινότητα, καθώς και της αδάμαστης θάλασσας.
Εκείνο που με ευχαριστούσε ήταν το γεγονός ότι αισθανόμουν σαν στο σπίτι μου. Θες από τις εικόνες των ανθρώπων και των οικογενειών, θες από τα μικρά εκείνα πράγματα τα "σαν δεν ντρεπόμαστε" που τα κάνουμε και εμείς και όταν βγαίνουμε στο εξωτερικό ξαφνικά τα ξεχνάμε και γινόμαστε οι καλύτεροι.... Τι να πω!!! Στο φανάρι πάντως κανένας δεν περίμενε να γίνει πράσινο το ανθρωπάκι για να περάσει απέναντι. Και γελούσαμε μεταξύ μας γιατί ακόμη και οι τουρίστες από χώρες πιο εξελιγμένες υποκύπτανε στον πειρασμό.
Αλλά μιας και αναφέρομαι στα μικρά "τρελά" δεν μπορώ να μην περιγράψω την εμπειρία του να ταξιδεύεις με λεωφορείο αστικό στην πορτογαλική επαρχία. Ήταν απαραίτητο να γίνει προκειμένου να δούμε το δυτικότερο άκρο της Ευρώπης στον Ατλαντικό ωκεανό. Μέσα λοιπόν σε ένα γεμάτο από τουρίστες κυρίως, λεωφορείο θα διασχίζαμε μια απόσταση δεκαοκτώ περίπου χιλιομέτρων για να φτάσουμε στον προορισμό μας ξεκινώντας από την Σίντρα μα πόλη έξω από τη Λισαβόνα. Ευτυχώς μας φώτισε ο θεός και καθίσαμε σε καλές θέσεις πίσω. Ο οδηγός μάλλον είχε ξεχάσει ότι υπήρχαν επιβάτες. Έτρεχε όσο πιο γρήγορα μπορούσε σε ένα δρόμο που με το ζόρι χωρούσε άλλο αυτοκίνητο. Αποτέλεσμα ήταν να έχουμε γίνει μαλλιά κουβάρια από το φρένο γκάζι ενώ ένας μικρούλης που τόλμησε να σηκωθεί για να κατέβει εκτινάχθηκε και βρέθηκε από τον διάδρομο στη μέση του λεωφορείου. Κανα δυο φορές πήγαμε να αγκαλιαστούμε με το απέναντι αυτοκίνητο ακούστηκαν "πορτογαλικά" αλλά ο οδηγός απτόητος.
Τέλος πάντων μας αποζημίωσε η άγρια ομορφιά του Cabo da Roca. Ένας γκρεμός πάνω από εκατό μέτρα, σε συνδυασμό με τη μανιασμένη θάλασσα δημιουργούσε ένα γοητευτικά επικίνδυνο τοπίο.

Και εκεί που σκέφτεσαι το πόσο μικρός και ανήμπορος είσαι και στέκεσαι με δέος απέναντι σε αυτό το καταπληκτικά άγριο και σκληρό τοπίο και αναζητείς μια ανάμνηση, όχι μόνο φωτογραφική

ακούς την υπεύθυνη κυρία του εκεί κρατικού τουριστικού γραφείου να σε ρωτά αν είσαι από Ελλάδα. Και ναι στο δυτικότερο άκρο της Ευρώπης βρήκα Πορτογαλίδα να μιλά άπταιστα ελληνικά και μάλιστα όπως μου είπε μαθαίνει την ελληνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας.

Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια σας παραθέτω μερικές φωτογραφίες από την επίσκεψή μου στην πρωτεύουσα με τη δική μου οπτική και δεν φλυαρώ άλλο.

Μεγάλο κεφάλαιο τα πλακίδια με τα περίτεχνα σχέδια και απίστευτο το μουσείο. Παντού έβρισκες από τα πιο απλά έως τα πιο περίτεχνα.

Η αλήθεια είναι ότι περπατούσα πολύ. 4-5 ώρες την ημέρα τουλάχιστον. Τα ποδαράκια μου δεν τα ένιωθα αλλά ο γιος που σπουδάζει εκεί είχε πάρει σοβαρά τον ρόλο του ξεναγού μας "ξεπάτωσε" με την καλή έννοια. Άλλωστε αν δε περπατήσεις στα σοκάκια και στους στενούς δρόμους της παλιάς πόλης, αν δεν "μυρίσεις" και δεν νιώσεις την αύρα της γειτονιάς δεν θα καταλάβεις την ομορφιά της. Μου έκαναν εντύπωση ανάμεσα στα άλλα μερικά γκράφιτι και ένα έργο φτιαγμένο από σκουπιδοτενεκέδες .

Τα μουσεία ήταν μια εμπειρία μοναδική και έπρεπε να αφιερώσεις ώρες ατελείωτες όμως και η νύχτα ήταν ενδιαφέρουσα.

Άφησα για το τέλος το τραμ ...

Καλή χρονιά σε όλες και όλους!!!

Υγεία και αγάπη.

Νομίζω ότι φτάνουν για αρχή...

Από το εθνογραφικό μουσείο της Ουγγαρίας πολύτιμα σχέδια!!!!

2019-11-12T18:51:00.000+02:00

Καλησπέρα σας και καλά να περνάτε.

Εδώ και πολλά χρόνια είχα την ευκαιρία να γνωρίσω το εθνογραφικό μουσείο της Ουγγαρίας στις συλλογές του οποίου υπάρχουν καταπληκτικά παραδοσιακά σχέδια. Θα τα δείτε άλλωστε παρακάτω. Όλα αυτά που θα δείτε στις φωτογραφίες έχουν αποτυπωθεί σε πρόγραμμα για κέντημα και προσφέρονται στη σελίδα qtp.hu . Εκεί θα βρείτε πολύ περισσότερα και είναι ελεύθερη η αντιγραφή τους με την μόνη επισήμανση να μην πωλούνται από τρίτους. Το λέει ξεκάθαρα ο κάτοχος της ιστοσελίδας, όταν αναφέρεται στα πνευματικά δικαιώματα. Απολαύστε τα σχέδια και από αυτή τη θέση ευχαριστώ πολύ τον κάτοχο της σελίδας για την τόσο προσεγμένη δουλειά και την προσφορά των σχεδίων.

Να σας επισημάνω ότι με δεξί κλικ αποθηκεύετε τα σχέδια. Οι φωτογραφίες έχουν εξαιρετική ανάλυση και μπορούν να εκτυπωθούν σε Α3 για να βλέπετε άνετα και να τα κεντήσετε.

Σας χαιρετώ!!!! Σύντομα θα τα πούμε.

Μικρά, εύκολα και υλοποιήσιμα.

2019-10-17T09:17:00.000+03:00

Καλημέρα καλημέρα.

Κάτι με έπιασε και εμένα και είπα να "Χριστουγεννιάσω" λίγο. Αφού είδα πόσες κλωστές έχω που περισσεύουν αποφάσισα να τις χρησιμοποιήσω για μικρά Χριστουγεννιάτικα έργα. Τα σχέδια τα μοιράζομαι μαζί σας. Αρχικά έχω μία καρδούλα και ένα τραπεζομάντιλο με τους αγαπημένους Αλεξανδρινούς και καδράκια. Είναι διαφορετικής αισθητικής για να διαλέξετε τι σας ταιριάζει.

Και ακολουθούν γαντάκια. Πολλά πολλά γαντάκια. Ήδη έχω φτιάξει κάποια και είναι πανέμορφα αν και θέλουν λίγο προσοχή στο ράψιμο. Τα περισσεύματα σε κλωστές θα αξιοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο και το κυριότερο χρόνο με το χρόνο μπορείτε να αυξήσετε τη συλλογή σας. Δεν σπάνε, δεν ξεφτίζουν και πλένονται μια χαρά.Το πως θα τα φτιάξετε, τι χρώματα θα χρησιμοποιήσετε και πως θα τα τοποθετήσετε είναι καθαρά δικό σας θέμα αισθητικής, γιατί γνωρίζετε πολύ καλύτερα τον χώρο σας και έχετε σίγουρα "άποψη". Εγώ σας δείχνω τα σχέδια, τα πιο εύκολα και με λίγα χρώματα, που έχω συλλέξει από που αλλού; από το Pinterest.

Αααα να μην ξεχάσω. Και μερικά Χριστουγεννιάτικα δεντράκια για ποικιλία.

Σας φιλώ και εις το επανιδείν!!!

Φτου να μη σας ματιάσω!!!!

2019-07-05T09:47:00.000+03:00

Καλημέρα καλημέρα!!!!

Με περιπαικτική διάθεση και πολύ χιούμορ σας παρουσιάζω παρακάτω πολλές διαφορετικές προτάσεις για να κεντήσετε "ματάκια" Τα είδα να "παίζουν" στο pinterest καθώς και στον παγκόσμιο ιστό. Είναι πολύχρωμα, χαρούμενα, εύκολα στην υλοποίηση και έχουν ωραίο αποτέλεσμα. Για το σπίτι, για μπρελόκ, για νεογέννητα, για βαφτίσεις και για ό,τι εσείς αποφασίσετε. Τα σχέδια είναι από Τούρκικο περιοδικό και η πηγή είναι το pinterest φυσικά.

Να είστε καλά, ήρεμες, δημιουργικές και χωρίς σημαντικά προβλήματα (γιατί τα προβλήματα πάντα υπάρχουν)!!!!

Πουλάκι μου!!!!! Βιβλίο ευχών βάπτισης.

2019-06-09T20:52:00.000+03:00

Καλημέρα και καλή Κυριακή.

Έρχομαι ξανά φουριόζα και γεμάτη όρεξη στο μπλογκ μου γιατί έχω πολλά να γράψω και να δείξω. Όσοι με γνωρίζουν στην καθημερινότητά μου γελούσαν όταν αποκαλούσα κάποιον/α "πουλάκι μου", ειδικά τα παιδάκια μου που είναι σχετικά μεγάλα. Όμως πιστεύω είναι καρμικό και το πουλάκι με περίμενε στη γωνία..... Έτσι όταν είδα το θέμα της βάφτισης της μικρής Καλλιόπης είπα: εδώ είμαστε.
Και ο υπολογιστής πήρε φωτιά. Σχέδια, πουλάκια ξεπηδούσαν από περιοδικά, από pinterest από ιστοσελίδες αλλά τίποτε δεν με ικανοποιούσε και δεν πλησίαζε αυτό που είχα φανταστεί και το σχέδιο που είχε ως θέμα το προσκλητήριο. Εκεί λοιπόν που είχα απογοητευθεί μου ήρθε η ιδέα.....
Pixel stitch "ο από μηχανής θεός". Και εννοώ ότι αυτό το πολύ απλό on line πρόγραμμα δίνει γρήγορες και αποτελεσματικές λύσεις για τη δημιουργία γραφικών με σχετική ακρίβεια. Αφού λοιπόν εξασφάλισα τη δυνατότητα να δημιουργήσω κάτι από την αρχή άρχισε ξανά μια έρευνα σε άλλο τομέα πλέον στα περίφημα clipart. Και πράγματι ψάχνοντας έβρισκα μικρά πουλάκια, που θα μου άρεσαν να φτιάξω. Οι δοκιμές ήταν πάρα πολλές. Έφτιαχνα σχέδια και τα απέρριπτα ή τα κρατούσα στην άκρη μήπως και τα χρησιμοποιούσα. Τελικά το κλαδί έγινε σχέδιο για κέντημα και προσαρμόστηκε στο γενικότερο πλαίσιο. Σας έχω τις φωτογραφίες για να καταλάβετε.

Και προχωρώ. Έπρεπε να βρω ένα πουλάκι που να μου ταιριάζει και να μπορώ να το τοποθετήσω πάνω στο κλαδί. Διάλεξα λοιπόν ένα από αυτά που βλέπετε έκανα τις αλλαγές και το έφτιαξα.

Έμενε το όνομα να "γραφεί" και να τελειώσει κατά κάποιο τρόπο η πρώτη φάση. Έλα όμως που καμία γραμματοσειρά δεν με βόλευε γιατί είτε ήταν πολύ μεγάλη είτε δεν "έγραφε" καλά, κατά τη γνώμη μου πάντα . Μετά από πολλές δοκιμές κατέληξα στη γνωστή comic sans, την οποία και μετέτρεψα σε σχέδιο. Τα βλέπετε στις φωτογραφίες.

Συνεχίζω με τα υπόλοιπα στοιχεία: πέρλες, κορδέλες και φυσικά τη βιβλιοδεσία που είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του όλου εγχειρήματος.

Μην ξεχάσω το οπισθόφυλλο και τη μικρή τσαχπινιά..... Εδώ βέβαια η φωτο είναι κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας.

Και ιδού μερικές φωτο από το τελικό αποτέλεσμα....

Και ενώ έχω "ιδρώσει" να βγάλω τις φωτογραφίες κάποιος νεαρός με ενοχλούσε χαρακτηριστικά διότι δεν είναι δυνατόν να μην του δίνω σημασία.... Βέβαια πιο πριν είχε αδειάσει τα παρτέρια από το χώμα. Αλλά αυτά δεν τα σκεφτόμαστε.....Ιδού για του λόγου το αληθές. Τώρα αλήθεια, πως να μην ασχοληθείς μαζί του; Αααχ πάντα με καταφέρνει....

Και επανερχόμαστε: το βιβλίο τοποθετήθηκε με τον καλύτερο τρόπο στην εκκλησία.

Παιδιά να σας ζήσει η νεοφώτιστη!!!

Εμείς κορίτσια τα ξαναλέμε.

"Μπλογκάρω" για να ξεμπλοκάρω....

2019-05-01T21:13:00.000+03:00

Καλημέρα και καλό μήνα!!!

Ναι ναι εγώ είμαι. Υπάρχω και σας "μιλάω" με την πένα του ιστολογίου μου. Πριν από όλα σας ευχαριστώ όλες και κάθε μια χωριστά για τα μηνύματα που μου στέλνετε συνέχεια και εκφράζετε την διαδικτυακή σας φιλία. Επιτέλους ξεμπλοκάρω και με πιάνει ένας ενθουσιασμός. Ελπίζω να μου βγει σε καλό. Χαχαχαχα....

Έλειψα για αρκετό καιρό μιας και ήμουν απαραίτητη αλλού. Ο χρόνος περνά γρήγορα και η καθημερινή μου απασχόληση απορροφούσαν σε μεγάλο βαθμό την ενέργειά μου. Και κρυφοκοιτούσα τα άλλα ιστολόγια, τις αναρτήσεις στις ομάδες του Φ/Β, τις απίστευτες ιδέες του pinterest, τα αγαπημένα περιοδικά. Αλλά μέχρι εδώ. Δεν υπήρχε χρόνος και ηρεμία να υλοποιήσω τις δικές μου ιδέες. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πως περιμένω το καλοκαιράκι. Ίσως σήμερα το εκτιμώ ακόμη περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Και αυτό όχι για να καθίσω, αλλά για να δημιουργήσω.

Έχοντας αφήσει πίσω τις μέρες του Πάσχα και καλωσορίζοντας τον Μάη θα κάνω επανεκκίνηση με ένα αγαπημένο βότανο, τη λεβάντα. Δεν έχω προλάβει να την κεντήσω, όμως έχω γεμίσει την αυλή μου με αυτό το αρωματικό φυτό και θα φυτέψω και άλλες σίγουρα.
Και ξεκινώ με μερικές φωτογραφίες από την αυλή μου.

Και συνεχίζω με ιδέες για κέντημα, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Τι στο καλό... Ιστολόγιο κεντήματος είμαστε.

Πηγή: αγαπημένο pinterest

Χρόνια πολλά!!! Ευτυχισμένο το 2019!!!

2018-12-31T09:17:00.001+02:00

Καλημέραααααα σας.

Μετά από μακρά σιωπή σας γράφω τις ευχές μου για τον καινούριο χρόνο και σας στέλνω την αγάπη μου. Όλο αυτό το διάστημα στα πεταχτά κοιτούσα διάφορα και στο ιστολόγιο και στο facebook, λόγω πολύ μεγάλων εργασιακών υποχρεώσεων. Δεν ήμουν ενεργή διαδικτυακά αλλά στην πραγματική ζωή έτρεχα όσο δεν μπορείτε να φανταστείτε.
Όμως αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Οι μεγάλες αγάπες δεν ξεχνιούνται.....

Ας ξεκινήσουμε δυναμικά στον νέο χρόνο σε ό,τι κάνουμε χωρίς "δεν μπορώ".

Αγάπη, Υγεία, και Πολλές Μικρές Όμορφες Στιγμές.

Άλφα βήτα και σκοντάφτω στο ...... χ, όπως λέμε Χρήστος!!!

2018-09-12T21:38:00.003+03:00

Σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλό Φθινόπωρο!!!

Μας ήρθε φουριόζο, ζωηρό και με πολλές υποχρεώσεις. Και λες δεν θέλει να μας στεναχωρήσει που θα μας βάλει ξανά σε "σειρά", μικρούς μεγάλους με ένα καιρό ηλιόλουστο και καλοκαιρινό.
Περιμέναμε από την Άνοιξη τον ερχομό της πρώτης Κυριακής μιας και είχαμε αποφασίσει να βαφτίσουμε τον ανιψιό. Και εγώ με ρόλο διπλό: της θείας και μαμάς του νονού.
Περιττό να σας γράψω, ότι ο υπολογιστής πήρε φωτιά, οι καφεδοσυναντήσεις με τη μαμά του μπέμπη, την αδελφή και τη γιαγιά έπαιρναν και έδιναν. Οι τηλεφωνικές εταιρείες στην τρελή χαρά μιας και χτυπούσαμε μισάωρα ή και ωριαία τηλέφωνα, social media κλπ...... Έπεσε η πρόταση και ομόφωνα αποφασίσαμε το θέμα: το αλφαβητάρι, παλιό σχολείο, τα παλιά παιχνίδια.
Ο ηλεκτρονικός φάκελος με τις προτάσεις για όλο τον σχεδιασμό ετοιμάστηκε στο "πιτς φυτίλι" και άρχισε η επεξεργασία. Όποτε δεν μπορούσαμε να συναντηθούμε μιλούσαμε με κάθε τρόπο και ετοιμάζαμε κάθετι σιγά σιγά.
Αν είναι δυνατόν να μην τα φτιάχναμε με τα χεράκια μας!!! Εννοείται πως δεν υπήρχε περίπτωση να μην είναι όλα χειροποίητα. Και επειδή έγραψα πολλά ας δείξω και τα έργα μας.
Ξεκίνησα με την πετσέτα της βάφτισης όπου έγραψα το όνομα του νεαρού κούκλου. Μια σβούρα και ένα γιογιο ήταν οι αναφορές στην παιδική ηλικία.

Επειδή η μπομπονιέρα της βάφτισης ήταν μια ξύλινη τρίλιζα αποφάσισα να την φτιάξω στη μικρή πετσέτα ως συνδετικό κρίκο.

Και για του λόγου το αληθές, ιδού η μπομπονιέρα.

Αγοράσαμε από ένα e shop γάμου όλα τα υλικά και ξεκινήσαμε.

Ιδού το αποτέλεσμα. Σκοπός μας ήταν να παίξουν μικροί μεγάλοι με αυτό το παιχνιδάκι και να το ευχαριστηθούν.

Με πυρετώδεις προετοιμασίες τελειώσαμε εγκαίρως την δημιουργία τους. Οι τρεις καβαλέρος αδελφή, μαμά και η αφεντιά μου φτιάξαμε γραμμή παραγωγής και σε χρόνο ντε τε όλα ήταν έτοιμα. Η μεγάλη καταστροφή σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αυτά τα εθιστικά κουλουράκια, κέικ κλπ που βρίσκονται μπροστά μας και μας αποσπούν την προσοχή... Και να θες να φορέσεις και ένα ρούχο της προκοπής για το event... Μαρτύριο σωστό λέμε.

Πως να κρατήσεις χαρακτήρα μπροστά σε αυτά τα τραγανά κουφετάκια. Και μόνο για αυτό αξίζουμε συγχαρητήρια.

Βέβαια ως γνωστόν είμαι ανήσυχο πνεύμα και αρκετά τελειομανής. Όταν παρήγγειλα τα σχετικά: ρούχα μαρτυρικά πετσέτες λαδόπανα δεν μπορούσα να ησυχάσω και να μείνω με αυτά. Ήδη είχα φτιάξει τις πετσέτες και θα έμενα με αυτές;;;;;

Δηλαδή έλεος. Ένα λαδόπανο σχετικό και έτσι όπως το ήθελα δεν βρήκα. Εεε και τι έγινε. Σκέφτομαι κεντώ και νάτο.

Μια χαρούμενη παρέα ξεκίνησε για το σχολείο με λουλούδια στα χέρια για τη Δασκάλα. Γράμματα και αριθμοί την περιτριγυρίζουν.

Και μαξιλαράκι; Εεεε;;; Που θα ακουμπάει το κεφαλάκι του για να ξεκουραστεί; Εδώ τα χρειάστηκα. Οι δυνάμεις μου έβλεπα ότι δεν θα ήταν αρκετές. Όμως έχω μία ισχυρή κρυφή δύναμη, την λένε αδελφή και ως απο μηχανής θεός δίνει λύσεις. Και εδώ την έδωσε με τον καλύτερο τρόπο. Ανακάτεψε παιχνίδια και γράμματα και το αποτέλεσμα υπέροχο χάρη στο τσαχπνινικο ράψιμο που έκανε η φοβερή Φούλα, μια μοδίστρα καταπληκτική.

Στήσαμε και το κουτί με τα πράγματα, μοιράσαμε τις μπομπονιέρες, αλλά τα ζουζούνια που θα ερχόντουσαν στη εκκλησία τι θα έπαιρναν;

Μια πλεκτή κασετίνα γεμάτη μολύβια και χρώματα θα ήταν ό,τι καλύτερο για το σχολείο που άνοιγε. Τα χρώματα επιλέχθηκαν για τα αγοράκια και τα κοριτσάκια και για να "σηκώνουν", όπως έλεγαν οι γιαγιάδες και λίγη βρωμιά....

Και όπως γνωρίζετε, όσες με διαβάζετε, αγαπώ να πειραματίζομαι, να φτιάχνω διαφορετικά πράγματα με βάση το κέντημα και να στολίζω αντικείμενα. Και φυσικά μιλάω για το βιβλίο ευχών. Το θέμα του ήταν το διάλειμμα μιας και τότε γίνονται τα πιο ωραία....

Στο οπισθόφυλλο μια σβούρα.

Παίζουμε γυαλίτσες;

Κρυφτό;

Τυφλόμυγα;

Σχοινάκι;

Σας δείχνω και τμήματα της διακόσμησης της αυλής της εκκλησίας, η οποία δεν έγινε από εμάς γιατί δεν προλαβαίναμε με τίποτε.

Και στο τραπέζι μοιράσαμε σελιδοδείκτες πλαστικοποιημένους για μικρούς και μεγάλους, ενώ ετοιμάσαμε και ένα καβαλέτο με το όνομα.

Ουφ, νομίζω ότι τα έγραψα όλα. Εκείνο που δεν περιέγραψα είναι το πόσο ωραία περάσαμε. Η χαριτωμένη αδεξιότητα του γιου μου, ενός αγαθού γίγαντα (1.95 περίπου ύψος), που κρατούσε με αγωνία το ζουζούνι ήταν όλα τα λεφτά. Αλλά και αυτός δεν πήγαινε πίσω. Με το καπέλο και το ξύλινο trendy παπιγιόν ήταν ο πρωταγωνιστής.

Τους αγαπώ!!!!!

Πανδαισία χρωμάτων και σχεδίων από την αγαπημένη DMC.

2018-08-02T12:02:00.000+03:00

Καλημέρα σας και καλό μήνα.

Δεν γράφω πολλά. Σκέφτηκα να δώσω ιδέες από τα αγαπημένα βιβλία της DMC. Είναι από την antique pattern library, την οποία αγαπώ πολύ και την επισκέπτομαι συχνά. Ελπίζω να βρείτε κάτι που θα σας ενθουσιάσει και θα το φτιάξετε.

Τα λέμε....

Με τρολάρουν... Δεν εξηγείται αλλιώς.

2018-07-14T18:55:00.001+03:00

Γεια σας εν μέσω θέρους.

Ζω μεγαλειώδεις στιγμές. Θα το συμμεριστείτε και εσείς διαβάζοντας τα γεγονότα...... Ένα περίεργο καλοκαίρι με τα πάνω και τα κάτω με έχει "ζαλίσει" αλλά μάλλον μου χρωστά ωραίες στιγμές. Και εκεί που ήσυχα ήσυχα απλωνόμουν στη δροσερή βεράντα μου και είχα το κεντηματάκι μου στα χέρια ήχησε το messenger. Όλα καλά. Έχει γίνει καθημερινή συνήθεια αυτού του είδους η επικοινωνία.

Διαβάζω και αρχίζω να "προβληματίζομαι":

-Θεία να έρθουμε με τις φίλες μου να μας μάθεις βελονάκι;

Πρώτο χτύπημα.... Μπα λέω μέσα μου. Με δουλεύει. Ας απαντήσω θετικά.

-Ελάτε όποτε θέλετε.

-Ωραία. Αύριο προς το μεσημέρι. Αααα και μην ετοιμάσεις τίποτε και κουραστείς. Δεν χρειάζεται.

Ακολουθούν χαριτωμένες φατσούλες κλπ. και εγώ αναρωτιέμαι: Με τρολάρουν δεν εξηγείται αλλιώς.

Τρεις εικοσάχρονες φοιτήτριες, που παίζουντο instagram στα δάκτυλα followers των διάσημων τύπου mairiboo, Μαίρη Συνατσάκη εννοώ κλπ. Γνωρίζουν όλες τις τάσεις στα ρούχα, παπούτσια, μακιγιάζ. Περιττό να πω, ότι η ζουζούνα ανιψιά μου "τη λέει" για το ντύσιμο.... Τι να σκεφτώ!!! Ξαφνικά μετάλλαξη και στροφή 180 μοιρών. Ας είναι όμως. Εμένα μου άρεσε η πρόταση και αποφάσισα, να τις περιμένω με απορία και ανυπομονησία.

Και ναι ήρθανε!!!! Η πρώτη συνάντηση έγινε στη δροσερή βεράντα και η δεύτερη αναγκαστικά μέσα λόγω υπερβολικής ζέστης. Η επιθυμία τους ήταν έντονη, μιλήσαμε γενικά και αοριστα, και τα βελονάκια πήρανε φωτιά. Τι επιμέλεια, τι προσοχή!!!!

Ξεκινήσαμε δυναμικά!!!!

Η αλυσίδα είναι γεγονός.

Ομολογώ με "κατέκτησαν" με την ευγένειά τους και την ισχυρή θέληση. Αλλά και εγώ αποφάσισα μια πολυμεσική και βιωματική προσέγγιση. Έδειξα τα έργα μου, είδαμε βίντεο και τις πρότεινα την κατασκευή τσάντας παρακαλώ. "Βγήκε" η δασκάλα από μέσα μου....

Δεν θα πω ψέματα. Τη δεύτερη φορά για να τις δελεάσω έφτιαξα διάφορα ενώ η κόρη μου μυρίστηκε καλή παρέα και κατέφτασε. Είχε έναν σχετικό αέρα μιας και ξέρει καλά το βελονάκι και βοήθησε αρκετά στις απορίες. Να πω εδώ ότι δεν την πίεσα να μάθει όλα όσα ξέρω. Ηταν δική της απόφαση να ασχοληθεί και αυτό με έκανε χαρούμενη.

Τα χαμόγελά τους όλα τα λεφτά!!!!

Η αφοσίωση είναι εμφανής.

Η ζουζού "χαμένη" στα νήματα και η επιμέλεια της παραδειγματική....

Δεν μου αρέσει να φωτογραφίζομαι γιαυτό βλέπετε μόνο τα χέρια μου. Άλλωστε αυτά χρειάζονται.

Ήταν τέλεια!!! Βέβαια, έχουμε δρόμο αλλά και τι έγινε; Μια χαρά περνάμε. Βάλαμε υψηλούς στόχους και θα τους πετύχουμε. Η επόμενη συνάντηση θα αμειφθεί με γεύμα εργασίας, γιατί έχουμε πολλά να σχεδιάσουμε. Άλλωστε έχω καλό υλικό. Αστέρια!!!!

Από ό,τι φαίνεται θα έχουμε σύντομα θετικά αποτελέσματα.

Τα λέμεεεεεε.

Υστ.1: θα κάνω λογαριασμό instagram.

Υστ.2: εκπληρώνεται η επιθυμία μιας αγαπημένης.

Εμπνεύσεις για ολογέματα κεντήματα.

2018-06-23T08:25:00.001+03:00

Καλημέρα σας.

Ήρθε το καλοκαίρι;;;;;; Γιατί μάλλον για Φθινόπωρο πάμε.... Εμπνευσμένη από τον καιρό είπα να σας παρουσιάσω μερικά αγαπημένα σχέδια για ολογέματα κεντήματα. Άλλα είναι με γεωμετρικά σχέδια, άλλα θυμίζουν έντονα χαλιά. Όπως και να 'χει βάλτε φαντασία, αλλάξτε χρώματα και δημιουργήστε.

Πηγή: αγαπημένο pinterest

Ο μικρός Πρίγκηπας.

2018-06-17T08:16:00.003+03:00

Καλημέρα σας.

Όπως βλέπετε έχω κέφια και όρεξη για διαθεματικότητα..... για να ανακατέψω λογοτεχνία και κέντημα για να παρουσιάσω οπτικοποιημένη μια μαγική ιστορία. Ένας μικρός ήρωας, που μεγάλωσε γενιές και γενιές και θα εξακολουθεί να επηρεάζει τα παιδιά και τους μεγάλους, είναι στην καρδιά μας με την αθωότητά του, την αφέλειά τουκαι τους εμπνέει.

"Ο μικρός Πρίγκηπας" του Αντουάν Σεντ Εξυπερύ σε ένα διαχρονικό, μαγικό παραμύθιξετυλίγει μέσα από τις δροσερές αναμνήσεις του ταξιδιού του, μπροστά στα μάτια του πιλότου-αφηγητή όλη την επιπολαιότητα, την υπεροψία, τη μιζέρια, τη δίψα για εξουσία και λεφτά, τη μοναξιά των ανθρώπων. Και όσοι/ες από εμάς είχανε την τύχη να μιλήσουν για τον ήρωα, για τους συμβολισμούς σίγουρα γίναμε σοφότεροι. Βρήκα στην Πηγή ( πατήστε πάνω για να τα δείτε) τα γραφικά τα ανακάτεψα με φράσεις μέσα από το βιβλίο και σας εύχομαι να το απολαύσετε.

«Αυτό είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα. Είναι πολύ πιο δύσκολο να κρίνεις τον εαυτό σου από το να κρίνεις τους άλλους. Αν καταφέρεις να κρίνεις τον εαυτό σου σωστά, τότε θα είσαι πραγματικά ένας σοφός άνθρωπος.»

«Για τους ταξιδιώτες τα αστέρια είναι οδηγοί. Για οποιονδήποτε άλλο δεν είναι τίποτα, παρά μικροσκοπικά φώτα.»

«Όλοι οι μεγάλοι ήταν κάποτε παιδιά … αλλά μόνο λίγοι από αυτούς το θυμούνται.»

Σε ένα από τα αστέρια Θα κατοικώ

Σε ένα απ’ αυτά Θα γελώ

Κι έτσι θα είναι Σαν όλα τα αστέρια Να γελούν

Όταν κοιτάς Τον ουρανό το βράδυ

«Και τώρα εδώ είναι το μυστικό μου, ένα πολύ απλό μυστικό: Μόνο με την καρδιά είναι που μπορεί κανείς να δει σωστά. Αυτό που είναι σημαντικό είναι αόρατο στο μάτι.»

Είναι ο χρόνος που έχεις ξοδέψει για το τριαντάφυλλό σου, που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό.

"Οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα από μόνοι τους, και είναι κουραστικό για τα παιδιά να προσπαθούν πάντα και συνέχεια να τους εξηγούν τα πράγματα".

"Όταν τελειώσεις τις ετοιμασίες σου το πρωί, τότε είναι η ώρα να ετοιμάσεις τον πλανήτη, με την μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα".

Κάποιος βλέπει καθαρά μόνο με την καρδιά. Ό,τι είναι ουσιαστικό είναι αόρατο για τα μάτια.

«Ξέρω έναν πλανήτη που κατοικείται από έναν κύριο με κόκκινο πρόσωπο. Ποτέ του δεν μύρισε ένα λουλούδι. Ποτέ δεν κοίταξε ένα αστέρι, ο ίδιος ποτέ δεν αγάπησε κανέναν. Ποτέ δεν κάνει τίποτα, εκτός από το να προσθέτει αριθμούς. Και όλη την ημέρα, λέει ξανά και ξανά, ακριβώς όπως και εσείς, «είμαι ένας άνθρωπος σοβαρός! Είμαι ένας σοβαρός άνθρωπος!» Και φουσκώνει από υπερηφάνεια. Αλλά αυτός δεν είναι τελικά ένας άνθρωπος, είναι ένα μανιτάρι!»

«Οι λέξεις είναι η πηγή των παρεξηγήσεων.»

«Για μένα είσαι μόνο ένα μικρό αγόρι ίδιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν σε έχω ανάγκη. Ούτε εσύ με έχεις ανάγκη. Για σένα είμαι μόνο μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Αλλά αν με εξημερώσεις θα έχει ανάγκη ο ένας τον άλλον. Θα είσαι το μόνο αγόρι στον κόσμο για μένα και θα είμαι η μόνη αλεπού στον κόσμο για σένα.»

Γίνεσαι υπεύθυνος, για πάντα, για ό,τι εξημερώνεις.

Οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από μόνοι τους.

"Αλλά τα μάτια είναι τυφλά. Πρέπει να βλέπεις με την καρδιά..."

"Μόνο τα παιδιά ξέρουν τι ψάχνουν να βρουν"

Αυτό που κάνει την έρημο όμορφη είναι ότι κάπου κρύβει ένα ποτάμι.

"Και με τους ανθρώπους νιώθεις μόνος"

Γεια σας......